Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Προφητεῖες

OI ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ τῆς Π. ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ τοῦ ΚΥΡΙΟΥ (Κων. Οἰκονόμου)

Οἱ Προφητεῖες τῆς Π. Διαθήκης σχετικὰ μὲ τὴν Γέννηση τοῦ Κυρίου

ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο Ἀθ. Οἰκονόμου, δάσκαλo

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Ἡ Γέννηση τοῦ Κυρίου προτυπώθηκε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη αἰῶνες πρὶν τὴν πραγματοποίησή της, φανερώνοντας ὅτι τὸμυστήριο τῆς Θείας Οἰκονομίας, δηλαδὴ ἡ ἐνανθρώπιση τοῦ Κυρίου, ἦταν ὁ κύριος σκοπὸς τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κύρια στόχευση τῆς ἔμπνευσης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στοὺς ἱεροὺς συγγραφεῖς τῆς Βίβλου. Πολλὲς προφητικὲς ἀναφορὲς τῆς Π. Διαθήκης στὸσωτηριῶδες αὐτὸ γεγονὸς φαίνονται ὡς τύπος ἢ σκιά, ἄλλες ὅμως ἀπ᾽ αὐτὲς εἶναι ὁλοφάνερες καὶ εὐθεῖες. Ἂς δοῦμε ὁρισμένες ἐξ αὐτῶν.

Α΄ ΤΟ ΠΡΩΤΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Στὸ πρῶτο βιβλίο τῆς Βίβλου, στὴ Γένεση, ποὺ σημειωτέον ἔχει γραφεῖ μεταξύ τοῦ 1500 καὶ τοῦ 1350 π.Χ. ἀπὸτὸν Θεόπτη Μωυσῆ, βρίσκουμε τὴν πρώτη ἀναφορὰ στὴν γέννηση τοῦ Χριστοῦ καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ ἴδιου τοῦ Πατέρα Θεοῦ,καθὼς ὁμιλώντας στὸ φίδι ποὺ ὁδήγησε τοὺς Πρωτοπλάστους στὴν Πτώση τονίζει: «θὰ στήσω ἔχθρα ἀνάμεσα σὲ σένα καὶ στὴ γυναίκα, κι ἀνάμεσα στὸ σπέρμα σου καὶ στὸ σπέρμα της· αὐτὸ θὰ σοῦ συντρίψει τὸ κεφάλι, κι ἐσὺ θὰ τοῦ λογχίσεις τὴ φτέρνα του». Τὸσυγκεκριμένο ἐδάφιο ὀνομάζεται πρωτευαγγέλιο, ἀφοῦ ἀναφέρεται ταυτόχρονα στὴν γέννηση (σπέρμα γυναίκας!) τὸν προσωρινὸθάνατο (θὰ τοῦ λογχίσεις τὴν φτέρνα) καὶ τὴν ἀνάσταση (θὰ σοῦ συντρίψει τὸ κεφάλι) τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μάλιστα, μόνο σ’ αὐτὸ τὸχωρίο βρίσκουμε ἀναφορὰ στὸ σπέρμα τῆς γυναίκας, ἀφοῦ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπιστήμης, χρησιμοποιεῖ ἀποκλειστικὰ τὴν ἔκφραση αὐτὴ γιὰ τὸ ἀνδρικὸ φύλο. Διαφοροποιεῖται λοιπὸν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐδῶ γιὰ νὰ φανερώσει μέσω τῆς ἐκπληκτικῆς προφητείας ὅτι ἠ Θεοτόκος Μαρία θα συλλάβει ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο χωρὶς νὰ ἔχει σχέση μὲ ἄνδρα. Ἡ ἀρχαία αὐτὴ προφητεία πρὸς τοὺς πρωτόπλαστους βρίσκει τὴν ἐκπλήρωσή της στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ. Στὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιο διαβάζουμε σχετικά: “Καὶ ὁἄγγελος τῆς εἶπε: Μὴ φοβᾶσαι, Μαριάμ·[…] θὰ μείνεις ἔγκυος, καὶ θὰ γεννήσεις ἕναν γιό· καὶ θὰ ἀποκαλέσεις τὸ ὄνομά του Ἰησοῦ. Και ἡΜαριὰμ εἶπε στὸν ἄγγελο: Πῶς θὰ μοῦ συμβεῖ αὐτό, ἀφοῦ ἐγὼ δὲν ἔχω συζυγικὲς σχέσεις μὲ κανένα ἄντρα; Και ὁ ἄγγελος, ἀπαντώντας, τῆς εἶπε: Το Ἅγιο Πνεῦμα θὰ ἔρθει ἐπάνω σου, καὶ δύναμη τοῦ Ὑψίστου θὰ σὲ ἐπισκιάσει· γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἅγιο παιδὶ ποὺ θὰ γεννήσεις θὰὀνομαστεῖ Υἱὸς Θεού”. Πλήρης λοιπὸν ἐπαλήθευση τῆς φράσης “σπέρμα γυναικός”!

Β΄ Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΣΑΪΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ: Στὸ βιβλίο τοῦ Ἡσαΐα [ζ΄14], ποὺ γράφηκε 7 αἰῶνες πρὶν τὴ Γέννηση τοῦΚυρίου, διαβάζουμε: “ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θὰ σᾶς δώσει ἕνα σημάδι· Δεῖτε, ἡ παρθένος θὰ συλλάβει καὶ θὰ γεννήσει γιό, καὶ τὸ ὄνομά του θὰ ἀποκληθεῖ Ἐμμανουήλ”. Στὸ ἴδιο βιβλίο [θ΄6] διαβάζουμε: “Ἐπειδή, παιδὶ γεννήθηκε σέ μᾶς, γιὸς δόθηκε σέ μᾶς· καὶ ἡ ἐξουσία θὰεἶναι ἐπάνω στὸν ὦμο του· καὶ τὸ ὄνομά του: Θαυμαστός, Σύμβουλος, Ἰσχυρὸς Θεός, Πατέρας τοῦ Μέλλοντος Αἰῶνος, Ἄρχοντας Εἰρήνης”! Ἑπτὰ αἰῶνες μετὰ τὴν προφητεία τοῦ Ἠσαΐα διαβάζουμε στὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο τὴν ἐκπλήρωσή της. Συγκεκριμένα, ὅταν ὁ μνήστωρ Ἰωσὴφ μαθαίνει ὅτι ἡ Θεοτόκος ἦταν ἔγκυος καὶ θέλει νὰ τὴν διώξει κρυφά, γιὰ νὰ μὴν τὴν ἐκθέσει, γράφει ὁΕὐαγγελιστὴς ὅτι ὁ ἄγγελος Κυρίου σὲ ὄνειρο τοῦ μίλησε: “Ἰωσήφ, γιὲ τοῦ Δαβίδ, μὴ φοβηθεῖς νὰ παραλάβεις τὴ Μαριάμ, τὴ γυναίκα σου· ἐπειδή, αὐτὸ ποὺ γεννήθηκε μέσα της εἶναι ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα· καὶ θὰ γεννήσει ἕναν γιό, καὶ θὰ ἀποκαλέσεις τὸ ὄνομά του Ἰησοῦ· ἐπειδή, αὐτὸς θὰ σώσει τὸν λαό του ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες τους”. Και πιὸ κάτω: “ὅλο αὐτὸ ἔγινε γιὰ νὰ ἐκπληρωθεῖ ἐκεῖνο ποὺεἰπώθηκε ἀπὸ τὸν Κύριο διαμέσου τοῦ προφήτη, ποὺ ἔλεγε: Δεῖτε, ἡ παρθένος θὰ συλλάβει, καὶ θὰ γεννήσει ἕναν γιό, καὶ θὰἀποκαλέσουν τὸ ὄνομά του Ἐμμανουήλ, ποὺ μεθερμηνεύεται: Μαζί μας [εἶναι] ὁ Θεός”. [α´20-23]. Συνεπῶς ἡ Θεοτόκος, καθὼς προφητεύτηκε ἀπὸ τὸν Ἠσαΐα, ἐνῶ ἦταν παρθένος, μένει ἔγκυος και γεννάει γιὸ ποὺ τὸν ονομάζει Ἰησοῦ (Σωτήρα) καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι ἡἐνσάρκωση τοῦ ζῶντος Θεοῦ. 

Γ΄ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ: Στὸ βιβλίο τοῦ προφήτη Μιχαια [7ος π.Χ.αἰ.] διαβάζουμε: “Κι ἐσύ, Βηθλεέμ Ἐφραθά, ἡ μικρή, ἂν καὶ εἶσαι ἀπὸτὶς πιὸ μικρὲς πόλεις τοῦ Ἰούδα, ἐγὼ θὰ κάνω νὰ προέλθει ἐκεῖνος ποὺ θὰ γίνει ἄρχοντας τοῦ Ἰσραήλ. Ἡ καταγωγή του εἶναι ἀπὸ παλιά, ξεπερνᾶ τὴν ἀρχὴ τῶν ἡμερῶν τῆς δημιουργίας”. [ε΄ 2]. Στὴν περικοπὴ ὁ προφητικὸς λόγος ἀναφέρεται στὴν τοποθεσία τῆς γέννησης τοῦ Ἰησοῦ, ἐνῶ ταυτόχρονα ἐπιβεβαιώνει ὅτι τὸ παιδὶ ποὺ θὰ γεννηθεῖ εἶναι ὁ προαιώνιος Θεός. Ἡ Βηθλεέμ, μία ἀπὸ τὶς μικρότερες πόλεις τοῦ Ἰσραήλ, θὰ εἶναι αὐτὴ στὴν ὁποία θὰ γεννηθεῖ ὁ Θεάνθρωπος. Εἶναι ἐκπληκτικὸ ποὺ ἡ προφητεία αὐτὴ εἶναι τόσο ξεκάθαρη, ἐφ᾽ ὅσον ὁρίζει ἀνάμεσα στὶς ἑκατὸ περίπου τότε πόλεις τοῦ Ἰσραὴλ τὴν ἀσήμαντη Βηθλεὲμ σὰν τὴν γενέτειρα τοῦ σωτήρα καὶταυτοχρόνως φροντίζει νὰ ξεκαθαρίσει ὅτι ἡ Βηθλεέμ, γιὰ τὴν ὁποία ἀναφέρεται ἡ προφητεία, εἶναι ἡ Ἐφραθά, δηλαδὴ αὐτὴ ποὺ εἶναι κοντὰ στὴν Ἰερουσαλὴμ καὶ ὄχι ἡ ὁμώνυμη πόλη στὸ βορρᾶ τῆς Ἰουδαίας [Γαλιλαία]!

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΚΥΡΙΟΥ: Στὸ βιβλίο τοῦ προφήτη Μαλαχίου, διαβάζουμε: “Ὁ Κύριος τοῦ σύμπαντος ἀπαντάει: θὰ ἀποστείλω τὸν ἀγγελιοφόρο μου γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸ δρόμο πρὶν ἀπὸ μένα” [γ΄ 1]. Ἀναλόγως καὶ στὸ βιβλίο τοῦ Ἠσαΐα εἶναι γραμμένο: “Ἀκοῦστε! Κάποιος φωνάζει: Ἑτοιμάστε στὴν ἔρημο ἕνα δρόμο γιὰ τὸν Κύριο, ἰσιῶστε ἐκεῖ τὸν δρόμο νὰ περάσει ὁ Θεός μας” [μ΄ 3]. Οἱ δύο αὐτὲς προφητεῖες δηλώνουν ὅτι, πρὶν τὴν δημόσια παρουσία τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ἕνας προφήτης θὰ προετοίμαζε καὶ θὰ προανήγγειλλε τὸν ἐρχομό του στὴν ἔρημο. Ἡ προφητεία ἐπιβεβαιώνεται, ὅταν λίγο μετὰ τὴν ἀναγγελία τῆς γέννησης τοῦ Χριστοῦ στὴ Θεοτόκο, ἕνας ἄγγελος Κυρίου φανερώνει στὸν ἱερέα Ζαχαρία τὸν Πρόδρομο (αὐτὸν ποὺ θὰ προετοιμάσει τὸν δρόμο) τοῦ Χριστοῦ: “Καὶ ὁ ἄγγελος τοῦ εἶπε: Μὴ φοβᾶσαι, Ζαχαρία· ἐπειδή, ἡ δέησή σου εἰσακούστηκε· καὶ ἡ γυναίκα σου ἡ Ἐλισάβετ θὰ γεννήσει σὲ σένα ἕναν γιό, καὶ θὰἀποκαλέσεις τὸ ὄνομά του Ἰωάννη. […] Κι αὐτὸς θάρθει πρὶν ἀπὸ τὸ πρόσωπό του [ἔνν. τοῦ Κυρίου] μὲ πνεῦμα καὶ δύναμη τοῦ Ἠλία, γιὰνὰ στρέψει τὶς καρδιὲς τῶν πατέρων στὰ παιδιά, καὶ τοὺς ἀπειθεῖς στὴ φρόνηση τῶν δικαίων, γιὰ νὰ ἑτοιμάσει ἕναν προδιατεθειμένο λαὸ στὸν Κύριο”. [Λουκ. α΄13-17]. Παράλληλα στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου [α΄1-2], διαβάζουμε τὴν ἐκπλήρωση αὐτῆς τῆς προφητείας στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ, ὅπως τὸ προεῖπε ὁ ἄγγελος καὶ τὸ ἀνέφεραν οἱ προφῆτες ἑκατοντάδες χρόνια πρὶν συμβεῖ: “κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ἔρχεται ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, κηρύττοντας στὴν ἔρημο τῆς Ἰουδαίας, καὶ λέγοντας: Μετανοεῖτε· ἐπειδή, πλησίασε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν”.

ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΓΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ: Ἡ φυγὴ στὴν Αἴγυπτο τοῦ Ἰωσήφ, τῆς Θεοτόκου καὶ τοῦ Ἰησοῦ ἀναφέρεται σὲ προφητεία ποὺ διαβάζουμε στὸ βιβλίο τοῦ Ὠσηέ: “ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου”. Τὴν προφητεία αὐτὴ δανείζεται γιὰτεκμηρίωση καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος [β΄ 15]. Ἀκόμη, τὴ σφαγὴ τῶν νηπίων, ὁ Ματθαῖος τὴν τεκμηριώνει σὲ σχετικὴ προφητεία τοῦἹερεμία: “φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς. Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν παρακληθῆναι, ὅτι οὔκ εἰσιν” [Ματθ. β΄18 καὶ Ἱερ. λη΄ 15]. 

ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ: Στὸν Ἠσαΐα καὶ πάλι διαβάζουμε τὴν προφητεία γιὰ τὴν προσκύνηση τῶν τριῶν μάγων: “καὶ ἥξουσί σοι ἀγέλαι καμήλων, καὶ καλύψουσί σε κάμηλοι Μαδιὰμ καὶ Γαιφά· πάντες ἐκ Σαβὰ ἥξουσι φέροντες χρυσίον καὶ λίβανον οἴσουσι καὶ λίθον τίμιον καὶ τὸ σωτήριον Κυρίου εὐαγγελιοῦνται” [ξ΄6]. Γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τὴ γεννιὰ τοῦ Ἰακὼβ ἔχουμε ἀναφορὰ στὴ Γένεση [μθ΄10-12], ἀκόμη καὶ γιὰ τὸν ὑπολογισμὸ τῆς ἔλευσης τοῦ Σωτῆρος ἀπὸ τὴν ἀνοικοδόμηση τοῦ ναοῦ τὸ 455 π.Χ., στὸ βιβλίο τοῦπροφήτη Δανιὴλ [β΄24].

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Σ΄αὐτὸ τὸ ἄρθρο ἀναφερθήκαμε μόνο σὲ πέντε-ἔξι ἀπὸ τὶς 330(!) περίπου προφητεῖες ποὺ ἐκπληρώθηκαν στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ καθηγητὴς Peter Stoner, στὸ βιβλίο του “Ἡ ἐπιστήμη μαρτυρεῖ”, ἔκανε μαθηματικοὺς ὑπολογισμοὺς βάσει τοῦνόμου τῶν πιθανοτήτων, οἱ ὁποῖοι ἐξετάστηκαν προσεκτικὰ ἀπὸ τὸν Ἀμερικανικὸ Σύνδεσμο Ἐπιστημόνων (American Scientific Affiliation) καὶ βρέθηκαν βάσιμοι καὶ πειστικοί. Ἀναφέρουμε μόνο ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὰ πολλὰ ποὺ ὁ ἴδιος ἀναφέρει στὶς μελέτες του, βάσει τοῦὁποίου, γιὰ νὰ ἐκπληρώσει ἕνα ἄτομο 8 μόνον ἀπὸ τὶς πιὸ γνωστὲς προφητεῖες, ποὺ ἀναφέρονται στὸ πρόσωπο τοῦ ἸησοῦΧριστοῦ, μέσα στὴν Βίβλο, ἡ πιθανότητα ὑπολογίζεται σὲ 1 στὰ 100.000.000.000.000.000 [δηλαδὴ μία πιθανότητα στὰ 100 τετράκις ἑκατομμ.!]. Νὰ τὸ δοῦμε πιὸ παραστατικά: σὰν νὰ στρώσουμε ὅλη τὴν Ἑλλάδα μὲ στοίβα χρυσῶν λιρῶν, ὕψους 1,5 μέτρων καὶ στὴν τύχη νὰ διαλέξω τὸ σωστὸ νόμισμα!! Ἀνάλογη πιθανότητα θὰ ἦταν ἀδύνατο νὰ τὴν ἐκπληρώσει κανεὶς παρὰ μόνο ὁ ἴδιος ὁ Θεός, πράγμα ποὺἔκανε στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ δευτέρου προσώπου τῆς ἀδιαιρέτου καὶ ὁμοουσίου Ἁγίας Τριάδος. Ἂς νιώσουμε λοιπὸν τὴν Ἀλήθεια τῶν Χριστουγέννων κι ἂς ἀγγίξει τὴν καρδιά μας ἡ μοναδικὴ ἀλήθεια: ὅτι στὸ ὄνομα τοῦ ἐνσαρκωμένου Θεοῦ ὑπάρχει τὸνόημα καὶ ἡ οὐσία τῆς ζωῆς. Κι αὐτὸ γιατί Ἰησοῦς σημαίνει Σωτήρ, καὶ Ἐμμανουήλ, ὁ Θεὸς μαζί Μας. Χρόνια πολλὰ κι εὐλογημένα!

, , ,

Σχολιάστε

«ΑΣ᾽ ΤΟΥΣ ΓΑΛΛΟΥΣ! ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ!» (Ἅγ. Παΐσιος Ἁγιορείτης)

Νικόλαος Ζουρνατζόγλου
Μαρτυρίες Προσκυνητῶν
Γέροντας ΠΑΪΣΙΟΣ ὁ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (1924–1994)
τόμ. Β´ σελίδα 359
ἐκδ. «Ἁγιοτόκος Καππαδοκία»

«Ἄσ᾽ τους ατούς, πο μαζεύουν τος Μουσουλμάνους κα τος χτίζουν τζαμιά. ργότερα, θ καταλάβουν τί συμβαίνει κα τότε θ εναι ο πρτοι πο θ πάρουν μέτρα ναντίον τους. Θ δετε τί θ κάνουν».

, ,

Σχολιάστε

ΤΥΠΟΙ καὶ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ τοῦ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Τύποι καί προφητεῖες τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Στεργίου Σάκκου
«Ὁ Σταυρός στήν Παλαιά Διαθήκη»,
β´ ἔκδ. βελτιωμένη, σελ. 218-225,
ἐκδ. «Χριστιανικὴ Ἐλπίς»,
Θεσσαλονίκη 2005

βλ. σχετ.: 
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ –1,
Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ 2,
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Ὅπλο κατὰ τοῦ Ἀμαλήκ –3 «Δὲν ἦταν ἡ μυστικὴ κίνηση τῶν χειλέων ἀλλὰ ὁ σχηματισμὸς τοῦ σταυροῦ, αὐτὸς ποὺ δεχόταν τὴν δόξα τῆς νίκης».

.                 Πολλοί οἱ τύποι τοῦ σταυροῦ, καί σέ μία μελέτη δύσκολα κατορθώνει κανείς νά τούς συμπεριλάβει ὅλους. Ὅσο μελετᾶ κανείς, τόσο περισσότερους ἀνακαλύπτει. ῾Ο ἀριθμός τους δέν εἶναι ὁρισμένος, ὅπως δέν εἶναι ὁρισμένος καί ὁ ἀριθμός τῶν σημείων πού ἀναφέρονται στήν ἁγία Γραφή. Διότι, ἄν κανείς ἐπιχειρήσει νά τά μετρήσει ἀρχίζοντας ἀπό τίς θεραπεῖες καί τίς ἀναστάσεις, θά φθάσει νά μετρήσει καί τά «τάδε λέγει Κύριος…», καί τά «ἦσαν προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ… καί τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου» (Πρξ 2,42), διότι καί κάθε ἀποκάλυψη θείων λόγων εἶναι σημεῖο καί κάθε τέλεση τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας εἶναι σημεῖο.
.                 Στόν πνευματικό μας περίπατο μέσα στήν Παλαιά Διαθήκη βλέπουμε τό σταυρό τοῦ Κυρίου νά ἐμφανίζεται μυστηριωδῶς καί κατά ποικίλους τρόπους στούς ἄνδρες καί στό λαό, πού ἐπί χιλιάδες χρόνια ἦταν οἱ φορεῖς τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ. Τόν βλέπουμε νά ἐμφανίζεται
► στόν ᾿Αδάμ ὡς «ξύλον τῆς ζωῆς» (Γέ 2,9· 3,22-24) καί ὡς πρωτευαγγέλιο (3,15),
► στόν ᾿Αβραάμ ὡς φυτό σαβέκ (Γέ 22,13),
► στόν ᾿Ιακώβ ὡς ράβδος (Γέ 47,31) καί σχῆμα εὐλογίας (48,13-20),
► στόν Μωυσῆ στήν ᾿Ερυθρά θάλασσα καί στήν ἔρημο ὡς ράβδος (῎Εξ 14,16), ὡς ξύλο πού γλυκαίνει τά νερά (῎Εξ 15,22-27), ὡς ξύλο πού ἀνοίγει πηγή νεροῦ στό βράχο (῎Εξ 17,1-7· ᾿Αρ 20,11), ὡς ξύλο ὅπου ὑψώνεται ὁ χάλκινος ὄφις (᾿Αρ 21,8-9), ὡς σχῆμα προσευχῆς (῎Εξ 17,8-16),
► στόν ᾿Ααρών ὡς ράβδος πού βλάστησε (᾿Αρ 17,16-27),
► στό λαό ὡς παράταξη (᾿Αρ 2-3),
► στόν Δαβίδ ὡς βακτηρία καί ράβδος σιδηρᾶ (Ψα 2,9· 22,4· 44,7· 73,2· 109,2), ὡς ἄφεση (Ψα 102, 11-12), ὡς ὑποπόδιο (Ψα 98,5· 131,7), ὡς σημεῖο (Ψα 59,5-6· 85,17),
► στούς προφῆτες ὡς «ἀξίνη» Δ´ Βασ. 6,1-7), ὡς θανατηφόρο βότανο (᾿Ιε 11,19), ὡς γράμμα ταῦ (Τ) (᾿Ιζ 9,4).

Ἐπιπλέον:

  • Τύπος τοῦ σταυροῦ ἦταν ἡ κιβωτός τοῦ Νῶε, διότι ἦταν ἀπό ξύλο, ὅπως ὁ σταυρός, κι ἔγινε μέσο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπινου γένους (Γέ 6-8).

  •  Τύπο τοῦ σταυροῦ διέγραψε ἡ διάσωση τοῦ Μωυσῆ ἀπό τήν ἐντολή τοῦ παιδοκτόνου τυράννου (῎Εξ 2,1-10).

  •  Τύπο τοῦ σταυροῦ ὑποδήλωσε καί ὁ ᾿Ιησοῦς τοῦ Ναυῆ, ὅταν ὕψωσε τά χέρια στόν οὐρανό καί ζήτησε ἀπό τόν Θεό τήν παράταση τῆς ἡμέρας, μέ ἀποτέλεσμα νά καθηλώσει τόν ἥλιο καί τή σελήνη στίς θέσεις τους (᾿Ιη 10,12-13). Τότε παρατάθηκε τό φῶς καί ἐξολοθρεύθηκαν οἱ ἐχθροί τοῦ Θεοῦ· κατά τή σταύρωση τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ σκοτίσθηκε τό φῶς, γιά νά ἐξουδετερωθοῦν οἱ νοητοί ἐχθροί τοῦ Θεοῦ μέ τήν κατάβαση τοῦ Κυρίου στόν ἅδη.

  •  Τύπος τοῦ σταυροῦ ἦταν τά δύο ξύλα πού ἀναζητοῦσε ἡ πτωχή χήρα ἀπό τά Σαρεπτά τῆς Σιδωνίας, ἡ ὁποία κατά τόν καιρό τῆς πείνας φιλοξένησε στό σπίτι της τόν προφήτη ᾿Ηλία (Γ´ Βα 17,12-15).

  •  Τύπος τοῦ σταυροῦ ἦταν ὁ ᾿Ηλίας μέ τό πύρινο ἅρμα, ὅταν ἀνέβαινε στόν οὐρανό Δ´ Βασ 2,11).

  •  Καί ὁ προφήτης ᾿Ιωνᾶς, ὅταν μέσα στό κῆτος ἀνέπεμπε ἱκεσία πρός τόν Θεό, τό σταυρό προδιέγραφε (᾿Ιν 2). Δέν λέγει βέβαια ἡ Γραφή, ἄν ὕψωσε τά χέρια του, ἀλλά ἔτσι τόν φαντάζεται ἡ ἐκκλησιαστική παράδοση. Αὐτό ψάλλει καί ὁ μελωδός Κοσμᾶς·

    «Νοτίου θηρός ἐν σπλάγχνοις παλάμας ᾿Ιωνᾶς σταυροειδῶς διεκπετάσας τό σωτήριον πάθος προδιετύπου σαφῶς».

  •  Σταυρός σχηματιζόταν καί ὅταν, καθώς λέγει ἡ παράδοση, οἱ δήμιοι πριόνιζαν τόν προφήτη ᾿Ησαΐα.

  •  Σταυρό σχημάτιζαν οἱ φλόγες μέ τούς τρεῖς παῖδες στήν κάμινο (Δα 3).

        Πάντοτε ἐμφανιζόταν ὁ τύπος τοῦ σταυροῦ σέ περιστάσεις δύσκολες, σέ καιρούς θλίψεως ἔκτακτης ἤ συνηθισμένης. Πάντοτε ἔδινε πνοή ἐλπίδος, τῆς ὁποίας ἡ δύναμη καί τό μέγεθος δέν ἐξηγοῦνται, ἄν ἐκληφθοῦν ὡς προερχόμενα μόνον ἀπό τά ὁρατά γεγονότα.

.                 ῾Η θλίψη, ὁ κίνδυνος, ἡ ταλαιπωρία μπῆκαν στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου μετά τή διατάραξη τῶν σχέσεών του μέ τόν Θεό. ῾Ο τύπος τοῦ σταυροῦ, πού σώζει ἀπό τή δύσκολη θέση τούς ἀφοσιωμένους δούλους τοῦ Θεοῦ, δέν ἦταν ἁπλῶς μία σωτήρια ἐπέμβασή του, ἀλλά μία ἐπέμβασή του πού ἐκφράζει πνεῦμα συμφιλίωσης. ῏Ηταν ἐπανάληψη τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἔρχεται ἡ ἡμέρα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σχέσεών μας· φθάνει ὁ καιρός τῆς καταλλαγῆς τοῦ παραστρατημένου ἀνθρώπου μέ τόν οὐράνιο Πατέρα. ῾Η καταλλαγή ἔμελλε νά γίνει μέ τό σταυρό, καί τά προοίμια τῆς καταλλαγῆς βεβαιώνονταν ἀπό τούς τύπους του. «῾Ο τοῦ Χριστοῦ σταυρός», λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, «προανεκηρύττετο καί προετυποῦτο μυστικῶς ἐκ γενεῶν ἀρχαίων, καί οὐδείς ποτε κατηλλάγη τῷ Θεῷ χωρίς τῆς τοῦ σταυροῦ δυνάμεως»[2]. ῾Η δωρεά, πού δόθηκε ὁριστικά μέ τό σταυρό, δινόταν ἐν μέρει ὡς πρόγευση καί ὡς ἐγγύηση τῆς μεγάλης ἐπαγγελίας.
.                 Βέβαια, στήν Παλαιά Διαθήκη δέν προτυπώνεται, μόνον ὁ σταυρός. ῞Ολα τά πρόσωπα, τά γεγονότα καί οἱ καταστάσεις τῆς Καινῆς Διαθήκης ἔχουν στήν Παλαιά Διαθήκη τόν τύπο τους· κυρίως ὅμως ὁ Κύριος ἡμῶν ᾿Ιησοῦς Χριστός καί ἔπειτα ἡ ἁγία του ᾿Εκκλησία, ὁ ζωηφόρος σταυρός, ἡ κυρία Θεοτόκος Μαρία, ὁ τίμιος ᾿Ιωάννης ὁ Πρόδρομος, οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι, τά ἱερά μυστήρια.
• Τύπος τοῦ Χριστοῦ ἐπισημότερος ὅλων τῶν ἄλλων εἶναι ὁ ᾿Αδάμ ὡς ἀρχηγός τῆς ἀνθρώπινης γενιᾶς. Γι’ αὐτό καί ὁ Κύριος ἀποκαλεῖται νέος ᾿Αδάμ, δεύτερος ᾿Αδάμ καί πνευματικός ᾿Αδάμ.

῎Επειτα, τύποι τοῦ Χριστοῦ εἶναι·

• ῾Ο δίκαιος ῎Αβελ ὡς θῦμα φθόνου.
• ῾Ο Νῶε ὡς σωτήρας τοῦ γένους.
• ῾Ο ᾿Αβραάμ ὡς πατριάρχης.
• ῾Ο ᾿Ισαάκ ὡς υἱός ἀγαπητός πού ὁδηγήθηκε στή θυσία.
• ῾Ο ᾿Ιακώβ ὡς γενάρχης.
• ῾Ο πάγκαλος ᾿Ιωσήφ ὡς ἄκακος καί πουλημένος μέ χρήματα.
•῾Ο Μωυσῆς ὡς νομοθέτης τοῦ παλιοῦ νόμου.
•῾Ο ᾿Ααρών ὡς ἀρχιερέας τῆς παλιᾶς ἱεροσύνης.
•῾Ο Δαβίδ ὡς βασιλιάς τῆς παλιᾶς βασιλείας τοῦ ᾿Ισραήλ.
Οἱ τρεῖς τελευταῖοι τύποι προτυπώνουν ὁ καθένας τους ἕνα ἀπό τά τρία ἀξιώματα τοῦ Κυρίου.
• ᾿Επιπλέον, τύπος τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ὡς πρός τήν καινούργια ἱεροσύνη εἶναι ὁ Μελχισεδέκ· γι’ αὐτό ὁ Κύριος λέγεται «ἱερεύς κατά τήν τάξιν Μελχισεδέκ» (Ψα 109,4· ῾Εβ 5,6).
᾿Αναρίθμητοι εἶναι οἱ τύποι τοῦ Χριστοῦ. ῾Ο ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει (Α´ Κο 10,1-4) ἀνάμεσα σ’ αὐτούς ὄχι μόνο πρόσωπα ἀλλά καί
• τήν πέτρα πού ἀκολουθοῦσε τούς ᾿Ισραηλίτες στήν ἔρημο καί
• τό νερό, πού ἀνέβλυζε ἀπό ἐκείνη τήν πέτρα καί
• τό μάννα.
.                 Τύποι τῆς ᾿Εκκλησίας εἶναι·
♦ὁ παράδεισος,
♦ἡ κιβωτός τοῦ Νῶε,
♦ὁ λαός τοῦ ᾿Ισραήλ,
♦ἡ νύμφη τοῦ ῎Ασματος τῶν ἀσμάτων,
♦τό μικρό κατάλοιπο τῶν ἐκλεκτῶν τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔμειναν μακριά ἀπό τή γενική ἀποστασία, ἀφοσιωμένοι πάντοτε σ’ Αὐτόν.
Τύποι τῆς Θεοτόκου Μαρίας εἶναι·
♦ ἡ προμήτωρ Εὔα,
♦ ἡ ἄφλεκτη βάτος πού εἶδε ὁ Μωυσῆς,
♦ ὁ πόκος τοῦ Γεδεών,
♦ ἡ ἀδιάβατη πύλη τοῦ ᾿Ιεζεκιήλ, κ.ἄ.
.                 Οἱ τύποι κυριαρχοῦν στήν Παλαιά Διαθήκη. ῾Ο σκοπός τους προφανής. ῾Η Παλαιά Διαθήκη ὁλόκληρη εἶναι μία προειδοποίηση καί ὑπόσχεση ὅτι ἔρχεται, ἔρχεται ὁ Λυτρωτής τῆς πεσμένης ἀνθρωπότητος. ῾Η ἀγγελία αὐτή δίνεται, ὅπως εἴδαμε, γιά πρώτη φορά κατά τή θλιβερή ὥρα τῆς πτώσεως τῶν προπατόρων μας. Στή συνέχεια ἐπαναλαμβάνεται μέχρι τή γέννηση τοῦ Σωτήρα, καί δίδεται εἴτε μέ μυστικούς τύπους εἴτε μέ ἐκτενέστερες προφητεῖες.
.                 Κατά τά πανάρχαια χρόνια τῶν γεναρχῶν τῆς ἀνθρωπότητος καί τῶν πατριαρχῶν τοῦ ᾿Ισραήλ δίνεται ἡ ἀγγελία τῆς ἐλεύσεως τοῦ Σωτήρα περισσότερο μέ τύπους καί λιγότερο μέ λόγια. ῞Οσο οἱ καιροί περνοῦν καί πλησιάζει τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, πληθύνονται οἱ προφητεῖες καί ὑποχωροῦν οἱ τύποι. Αὐξάνεται ἡ ἐναγώνια προσμονή τοῦ Μεσσία, ὡριμάζει ὁ πόθος τῆς ἀπολυτρώσεως. Κατά τό μέτρο τῆς προσδοκίας δίνεται ὁ πλοῦτος καί ἡ λεπτομέρεια τοῦ μεγάλου ἀγγέλματος. Στήν προφητική ἐποχή οἱ προφητεῖες γίνονται ὁλόκληρα κηρύγματα καί περιγραφές, ἐνῶ οἱ τύποι σπανίζουν. ῾Ο τύπος, λοιπόν, δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία σιωπηρή καί ἀμυδρή προφητεία· εἶναι τό λυκαυγές τῆς προφητείας.
.                 ᾿Από τή σκοπιά αὐτή πρέπει νά βλέπουμε καί τούς τύπους τοῦ σταυροῦ, πού προανήγγειλαν
• τό σχῆμα του,
• τό βαθύτερο νόημά του καί
• τό εἶδος τῆς περιστάσεως, κατά τήν ὁποία ἐπρόκειτο νά ἐμφανισθεῖ.
.                 ῾Ο ἐσταυρωμένος καί ἀναστημένος Κύριός μας νά δώσει, ὥστε ὁ σταυρός νά εἶναι γιά μᾶς τό κύριο γνώρισμα τῆς ζωῆς μέχρι τήν ὥρα τοῦ θανάτου μας.

ΠΗΓΗ: apolytrosis.gr

, , , , ,

Σχολιάστε

ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (Κυρ. μετὰ τὰ Φῶτα)

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ
Ματθ. δ´ 12-17

ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»
ἀρ. τ. 2058, 01.01.2013

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

1. Οἱ προφητεῖες ἐκπληρώνονται

.          Κυριακὴ μετὰ τὰ φῶτα σήμερα, καὶ τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα μᾶς μεταφέρει στὴν ἀρχὴ τῆς δημοσίας δράσεως τοῦ Κυρίου.
.      Εἶναι ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία ὁ Κύριος ἀφήνει τὴν Ναζαρὲτ καὶ ἐγκαθίσταται στὴν παραθαλάσσια πόλη Καπερναούμ, ποὺ βρίσκεται στὰ ὅρια τῶν φυλῶν Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ. Ἔτσι ἐπαληθεύθηκε καὶ πραγματοποιήθηκε ἡ προφητεία τοῦ Ἠσαΐα ποὺ καθόριζε ἐπακριβῶς τὴν περιοχὴ ὅπου γιὰ πρώτη φορὰ ἐπρόκειτο νὰ λάμψει τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ: «Γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα».
.      Εἶναι πράγματι ἐντυπωσιακὸ καὶ ἀξιοθαύμαστο τὸ γεγονὸς ὅτι στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἐκπληρώθηκαν ὅλες οἱ προφητεῖες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, οἱ ὁποῖες περιέγραφαν μὲ ἐκπληκτικὲς λεπτομέρειες τὸν ἐρχομό Του στὴν γῆ. Ἑκατοντάδες χρόνια πρίν, οἱ προφῆτες φωτισμένοι ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα εἶχαν προείπει ὅτι ὁ Μεσσίας θὰ γεννηθεῖ μὲ ὑπερφυσικὸ τρόπο ἐκ Παρθένου (Ἡσαΐας), καὶ μάλιστα ἀνέφεραν συγκεκριμένα τὴν Βηθλεὲμ ὡς τόπο τῆς Γεννήσεώς Του (Μιχαίας), καθὼς καὶ τὸν ἀκριβῆ χρόνο τῆς ἐπὶ γῆς παρουσίας Του (ἡ περίφημη προφητεία τοῦ προφήτη Δανιὴλ γιὰ τὶς ἑβδομήκοντα ἑβδομάδες)· ἐπίσης εἶχαν προφητεύσει τὴν φυγὴ στὴν Αἴγυπτο καὶ τὴν σφαγὴ τῶν νηπίων, τὸ κήρυγμά Του, τὸν ἐγκαινιασμὸ μίας νέας ἐποχῆς ἀπὸ Αὐτόν, τὸ Πάθος (μάλιστα ὁ προφήτης Ἡσαΐας λεπτομερέστατα), τὴν Ταφή, τὴν Ἀνάσταση, τὴν Πεντηκοστὴ … ἡ ἐπαλήθευση ὅλων αὐτῶν τῶν προφητειῶν ἀποδεικνύει ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς εἶναι πράγματι ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας. Αὐτὸ ἀκριβῶς θέλει νὰ δηλώσει ὁ εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος καὶ γι᾽ αὐτὸ διαρκῶς ὑπενθυμίζει στοὺς ἀναγνῶστες τοῦ Εὐαγγελίου του τὶς προφητεῖες περὶ τοῦ Μεσσία ποὺ ἐκπληρώθηκαν στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ἂς τὸ ὑπογραμμίσουμε λοιπὸν κι ἐμεῖς γιὰ νὰ μὴν παρασυρόμαστε ἀπὸ βλάσφημες θεωρίες καὶ φανταστικὲς ὑποθέσεις γύρω ἀπὸ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ: Ὁ Κύριος Ἰησοῦς δὲν εἶναι κάποιος συνηθισμένος ἄνθρωπος, ὅπως ἐμεῖς. Οὔτε εἶναι, ὅπως νομίζουν μερικοί, ἁπλῶς κάποιος μεγάλος προφήτης ἢ χαρισματοῦχος διδάσκαλος. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἦλθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ σώσει τὸν κάθε ἄνθρωπο. Ἀπομένει σ᾽ ἐμᾶς νὰ Τὸν πιστεύσουμε ὡς τὸν προσωπικὸ Σωτήρα καὶ Λυτρωτή μας καὶ νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε ἐφαρμόζοντας τὶς ἅγιες ἐντολές Του καὶ ζώντας ὡς μέλη τοῦ Σώματός Του, τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας Του.

 2. Ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης

.      «Ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα»· ὁ λαὸς ὁ καθηλωμένος στὸ σκοτάδι τῆς εἰδωλολατρικῆς πλάνης καὶ τῆς ἀσεβείας εἶδε φῶς μεγάλο!
.      Ὅπως ὁ ἥλιος, ὅταν ἀνατέλλει, σκορπίζει τὸ φῶς παντοῦ γύρω Του καὶ διαλύει τὸ σκοτάδι τῆς νύχτας, ἔτσι κι ὁ νοητὸς Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ἀνέτειλε καὶ ὁ κόσμος πλημμύρισε ἀπὸ φῶς, ἐλπίδα, ζωή! «φῶς ἐκ φωτὸς ἔλαμψε τῷ κόσμῳ, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν», ψάλλουμε τὶς ἡμέρες αὐτὲς ποὺ ἑορτάζουμε τὰ ἅγια Θεοφάνια.
.      Ἀλήθεια, σὲ τί κατάσταση βρισκόταν ὁ κόσμος πρὶν ἔλθει ὁ Χριστός! Βυθισμένοι οἱ λαοὶ τῆς γῆς μέσα στὸ σκοτάδι τῆς πλάνης καὶ τῆς εἰδωλολατρίας, τελματωμένοι μέσα στὸν βοῦρκο τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς ἀνηθικότητος, προσδοκοῦσαν τὸν Λυτρωτή. Καὶ πράγματι, ἦλθε ὁ Χριστὸς κι ἔφερε στοὺς ἀνθρώπους τὴν εἰρήνη καὶ τὴν ἀγάπη· τοὺς ἀποκάλυψε ποιὰ εἶναι ἡ Ἀλήθεια καὶ ἡ Ζωὴ … !
.      Τί τραγικὸ ὅμως! Ἐνῶ ἔλαμψε τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο, οἱ ἄνθρωποι «ἠγάπησαν μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς» (Ἰω. γ´ 19)· προτίμησαν τὸ σκοτάδι καὶ ὄχι τὸ φῶς!
.      Αὐτὸ τὸ σκοτάδι βλέπουμε νὰ κυριαρχεῖ καὶ σήμερα στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων ποὺ δὲν ἄφησαν τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ νὰ εἰσέλθει στὴν ζωή τους. Κι εἶναι φυσικὸ οἱ ἄνθρωποι ποὺ ζοῦν μέσα σὲ τέτοιο βαθὺ σκοτάδι νὰ φοβοῦνται, νὰ ἀγωνιοῦν, νὰ ἀπελπίζονται. Ἀντίθετα, ὅσοι πιστεύουν στὸν Χριστὸ καὶ ζοῦν ἑνωμένοι μαζί Του μέσα στὴν ἁγία Του Ἐκκλησία, ἀπολαμβάνουν τὸ φῶς τῆς θεϊκῆς Του διδασκαλίας καὶ τῆς ἁγιαστικῆς Χάριτος καὶ αὐτὸ τοὺς μεταδίδει πίστη, δύναμη κι ἐλπίδα!
.      Ἂς καθαρίσουμε κι ἐμεῖς τὶς καρδιές μας μὲ τὴν μετάνοια καὶ τὴν προσευχή, ὥστε τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ νὰ πλημμυρίσει τὴν ζωή μας. Τότε τὸ νέο ἔτος θὰ εἶναι πραγματικὰ φωτεινὸ καὶ ἐλπιδοφόρο!

, ,

Σχολιάστε

«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΣΙΧΑΘΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ»: ΜΗΠΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ;

πιβεβαιώνονται ο προφητεες Πατροκοσμ κα Παϊσίου
«Ὁ κόσμος θὰ σιχαθεῖ τοὺς πολιτικούς…»

 ΣΧ. «ΧΡ. «ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μήπως ἐπιβεβαιώνονται;

Γράφει ὁ «Κωνσταντῖνος»

.          Παρακολουθώντας τὶς τραγικὲς ἐξελίξεις ποὺ διαδραματίζονται στὴν πολιτικὴ σκηνὴ τῆς χώρας, τὸ ἀρνητικὸ κλίμα ποὺ ὑπάρχει γιὰ τὴν πολιτική, τοὺς πολιτικοὺς καὶ τὶς πολιτικές τους πρὸς τοὺς πολίτες, δὲν μπορῶ παρὰ νὰ θυμηθῶ τὰ λεγόμενα τοῦ γέροντος Παϊσίου, ἑνὸς μοναχοῦ ποὺ μόνασε στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας, στὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ ποὺ σύμφωνα μὲ μαρτυρίες πολλῶν, μοναχῶν ἀλλὰ καὶ κοσμικῶν, εἶχε πολλὰ χαρίσματα καὶ ἀνάμεσα σὲ αὐτὰ ἕνα καταπληκτικὸ καὶ πολὺ σπάνιο –ἀκόμη καὶ ἀνάμεσα στοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας– χάρισμα, αὐτὸ τῆς προγνώσεως!!!
.            Γνώριζε δηλαδὴ ἀπὸ πρὶν καὶ προσπαθοῦσε νὰ προειδοποιήσει, χωρὶς ὅμως νὰ βλάψει πνευματικὰ τὸν ἄμεσα ἐνδιαφερόμενο. Πολλὲς διηγήσεις, ἀκόμη περισσότερα τὰ περιστατικὰ ποὺ ἔχουνε μαθευτεῖ στὶς τάξεις τῶν πιστῶν τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, καταμαρτυροῦν τὸν χαρισματικὸ γέροντα ὡς σύγχρονη μορφὴ τῆς ἐκκλησίας ποὺ θέλησε νὰ μᾶς εἰδοποιήσει γι᾽ αὐτὰ ποὺ ἔρχονται καὶ ποὺ μὲ πολὺ ἀγάπη καὶ χωρὶς ἐπιτήδευση μετέδιδε λόγια ἀλήθειας καὶ ἀνακούφισης ἀλλὰ καὶ πολλὲς φορὲς ἀναφέρθηκε στὸ μέλλον μὲ μεγάλη σαφήνεια, χωρὶς νὰ ἀλλάζει τὰ λόγια του καὶ ἐμμένοντας στὰ τραγικά, ποὺ πρόκειται νὰ συμβοῦν στὴν χώρα, χωρὶς νὰ ἀφήσουν πληγὲς καὶ πληγωμένους, ἀλλὰ καὶ τὰ εὐχάριστα ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν ἀμέσως μετά.
.            «Ὅταν οἱ μέρες θὰ πλησιάζουν, τότε ὁ κόσμος θὰ σιχαθεῖ τοὺς πολιτικούς…», ἦταν τὰ λόγια τοῦ γέροντα (ὁ ὁποῖος στὴν συγκεκριμένη προφητεία του ἀναφέρεται σὲ ἐπίθεση τῆς Τουρκίας πρὸς τὴν Ἑλλάδα) καὶ τὰ ὁποῖα συνεχίζουν: «καὶ θὰ τοὺς κυνηγήσει»… Ἴσως νὰ ἀποτελεῖ σύμπτωση τὸ γεγονὸς πὼς ἡ Τουρκία ἔχει πάρει τὰ ἡνία τῆς περιοχῆς καὶ ἔχει μεταβληθεῖ σὲ «δεξὶ χέρι» τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, ἐνῶ ταυτόχρονα ἀπειλεῖ γιὰ τὸ Αἰγαῖο μὲ συνεχεῖς παραβιάσεις καὶ μὲ ἀσκήσεις ποὺ σὰν κύριο σκοπὸ ἔχουν τὴν κατάληψη νησιοῦ! Βέβαια, ὁ γέροντας Παΐσιος ἀναφέρθηκε στὴν συνέχεια τῆς προφητείας λέγοντας: «τὸ κακὸ θὰ ξεκινήσει, ὅταν ἀκούσετε νὰ μιλᾶνε στὴν τηλεόραση γιὰ τὰ 12 ναυτικὰ μίλια»!
.           Ἴσως νὰ θεωρηθεῖ σύμπτωση, ἐπίσης, τὸ γεγονὸς πὼς ἕνας ἄλλος Ἁγιορείτης μοναχός, ποὺ ἀναγνωρίστηκε ὡς ἅγιος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ὁ Πατροκοσμᾶς (Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς) ἔχει προφητεύσει πὼς «θὰ ξεσηκωθεῖ τὸ ρέμπελο καὶ μετὰ οἱ πολίτες…», παραμένοντας στὸ ἴδιο «μοτίβο» (προγενέστερη πρόβλεψη ἀπὸ αὐτὴ τοῦ Παϊσίου) προσθέτοντας ὅμως ἕνα στοιχεῖο, αὐτὸ τοῦ ξεσηκωμοῦ τοῦ «ρέμπελου» (παλαιότερα ρέμπελος ὀνομαζόταν ἐκεῖνος ποὺ δὲν εἶχε νὰ κάνει δουλειὰ καὶ ποὺ τριγυρνοῦσε ἄπραγος ἐδῶ κι ἐκεῖ στοὺς δρόμους) ποὺ εὔκολα μπορεῖ κάποιος σήμερα νὰ συγκρίνει τὸν «ξεσηκωμὸ τοῦ ρέμπελου» μὲ τὶς τελευταῖες κινητοποιήσεις τῶν λαθρομεταναστῶν στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας. «Τότε», ἀναφέρει ὁ Πατροκοσμᾶς, θὰ ὑπάρχει κυβέρνηση καὶ θὰ εἶναι σὰν νὰ μὴν ὑπάρχει»!!! Κα σημεριν πολιτικ κατάσταση, δυστυχς, τείνει ν καθρεφτίζεται στν πρόρρηση – προφητεία τοῦ ἁγίου γέροντα καὶ μοναχοῦ… Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὅμως, ἀναφέρεται καὶ σὲ ἄλλα στοιχεῖα στὴν προφητεία του πρὶν νὰ φθάσει στὴν σύγκρουση μὲ τοὺς Τούρκους (ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνεται στὶς προφητεῖες καὶ τῶν δύο ἁγιορειτῶν μοναχῶν). «Ἕνας μεγάλος σεισμὸς θὰ κάνει πολὺ κακὸ καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὸν θὰ ἐπιτεθεῖ ὁ Τοῦρκος καὶ θὰ φθάσει μέχρι τὰ ἑξαμίλια…»!
.     Ἕξι μίλια ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, δώδεκα μίλια (καὶ πιθανὴ παραβίασή τους) ὁ γέροντας Παΐσιος! Οἱ συμπτώσεις εἶναι ἰδιαίτερα σημαντικές, τὴν στιγμὴ ποὺ συγκλίνουν στὴν Ἑλληνοτουρκικὴ σύγκρουση… ἀλλὰ καὶ στὸ ἀποτέλεσμά της.
.          Τί γνώριζαν οἱ ἅγιοι αὐτοὶ γέροντες καὶ προσπάθησαν νὰ μᾶς προειδοποιήσουν; Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀπαντήσει μὲ σαφήνεια, ὅταν μελετᾶ τὶς προφητεῖες, ἰδιαίτερα ὅταν αὐτὲς δὲν ἔχουν ἀκόμη ἐκπληρωθεῖ. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ἔχει πάρει ἐπίσημη θέση καὶ δὲν ἀναφέρεται στὰ προφητικὰ λεγόμενα τῶν δύο γερόντων. Ὅμως, δὲν εἶναι λίγοι ἐκεῖνοι οἱ ἱερεῖς ποὺ πολλὲς φορὲς ἀναφέρονται στὰ λεγόμενα τῶν δύο σημαντικῶν αὐτῶν γερόντων νουθετώντας ὅλους νὰ εἴμαστε δυνατοὶ στὰ ἐπερχόμενα…
.          Τὰ γεγονότα, ὅπως λένε ὅσοι μελετοῦν τὶς προφητεῖες καὶ ταυτόχρονα παρακολουθοῦν τὶς παγκόσμιες ἐξελίξεις ἀλλὰ καὶ τὶς Ἑλληνικές, τρέχουν πολὺ γρήγορα. Ἔχουν ἀποκτήσει μεγάλη ταχύτητα καὶ δὲν προλαβαίνουμε νὰ τὰ μαθαίνουμε ὅλα…
.          «Τὸν Πάπα νὰ καταρᾶσθε, αὐτὸς θὰ εἶναι ἡ αἰτία τοῦ κακοῦ…», δήλωσε μὲ ἀπόλυτη βεβαιότητα ὁ Πατροκοσμᾶς καὶ ἀναλογιζόμενοι τὴν τελευταία «ἐκστρατεία» τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας στὸν Ἀραβικὸ κόσμο, ἐν ὄψει τῶν συζητήσεων ποὺ γίνονται γιὰ τὴν ἀγορὰ ἐνέργειας καὶ τοὺς ἐνεργειακοὺς δρόμους, μὲ ἐπιφυλάξεις μποροῦμε νὰ ποῦμε πὼς μᾶλλον βρισκόμαστε μπροστὰ σὲ σημαντικὲς (ἴσως καὶ τραγικὲς) ἐξελίξεις, οἱ ὁποῖες ὁδηγοῦν στὴν ἀλλαγὴ τοῦ χάρτη τῶν Βαλκανίων καὶ στὴν ἀλλαγὴ συνόρων ποὺ τόσο πολὺ προωθεῖται ἀπὸ τὸν Λευκὸ Οἶκο (καὶ ὄχι μόνο)…
.          Ἐπειδὴ ἡ κατάθεση τῶν «προφητειῶν» τῶν δύο αὐτῶν ἀγαπημένων γερόντων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσει ὡς ἀρνητικὸ κάλεσμα ν φήσει σπόρους συνωμοσιολογίας, καλ θ ταν ν ναφερθε πς ο γέροντες ποτ δν προκάλεσαν, ποτ δν πιζήτησαν κα σ λόκληρο τὸν βίο τους πέφευγαν συστηματικ ν προκαλέσουν κα διαίτερα ν προκαλέσουν «λαθεμένα νειρα» ν δημιουργήσουν φόβους στοὺς ἀνθρώπους ποὺ τοὺς πλησίαζαν καὶ ἀποζητοῦσαν τὴν συμβουλή τους ἢ ἁπλὰ νὰ ἀκούσουν τὰ λόγια τους. Σεμνοὶ καὶ ζώντας μὲ προσευχή, ἔχοντας σὰν γεῦμα ὅ,τι τοὺς προσέφερε ἡ φύση καὶ ὄχι οἱ ἄνθρωποι, ταπεινοὶ μέχρις ἐσχάτων προσπάθησαν νὰ φέρουν τὴν εἰρήνη, τὴν ἀγαλλίαση καὶ τὴν ἀγάπη στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἀκόμη καὶ σὲ αὐτοὺς ποὺ ἀποζητοῦσαν νὰ τοὺς ἐξευτελίσουν…

 .        «Ὁ κόσμος θὰ σιχαθεῖ τοὺς πολιτικοὺς καὶ θὰ τοὺς κυνηγήσει…», ἁπλὰ σκεφτεῖτε το…

 ΠΗΓΗ: kostasxan.blogspot.com

, , ,

Σχολιάστε

«ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΡΕΣ. ΘΑ ΕΠΕΜΒΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ» (Γέρ. Παΐσιος Ἁγιορ.)

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἔ, γέροντα Παΐσιε, πές μας, πῶς γλίτωσες τὸ «ἐπιτίμιο» γιὰ τὶς “συνωμοσιολογίες” σου καὶ τὸν …“φυλετισμό” σου!

«Ἡ Τουρκία, καταραμένη φυλή, θ σβήσει,
ταν κατέβει ρώσικη ρμάδα»!

Τμῆμα εἰδήσεων defencenet.gr

.        Ὀπαδοὶ τῶν προφητειῶν δὲν εἴμαστε (πιστεύουμε ὅτι οἱ ἄνθρωποι φτιάχνουν τὴν μοίρα τους καθημερινά), ἀλλὰ ἡ εἴδηση ὅτι ἡ CIA ἔχει ἱδρύσει πρὶν ἀπὸ δώδεκα χρόνια ἕνα ἀπόρρητο τμῆμα ἀναλυτῶν ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἀνάλυση τῶν … προφητειῶν ἀπὸ διάφορες θρησκεῖες καὶ σὲ διάφορα μέρη τοῦ κόσμου, μᾶς βάζει στὸν πειρασμὸ νὰ ἀναδημοσιεύουμε ἕνα ἐντυπωσιακὸ ὡς πρὸς τὴν πρόβλεψή του ἀπόσπασμα τῶν ὅσων ὑποστήριζε ὅτι θὰ συμβοῦν μελλοντικὰ ὁ μοναχὸς Παΐσιος, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη τὸ 1994.
.        Τὸ πιὸ κάτω κείμενο εἶναι αὐτοτελὲς τὸ 10ο κεφάλαιο ἀπὸ τὸ σχετικὰ πρόσφατα (2001) ἐκδοθὲν βιβλίο γιὰ τὸν Γέροντα Παΐσιο: “Λόγοι χάριτος καὶ Σοφίας” ἀπὸ τὸν Ἁγιορείτη π. Μακάριο Ἁγιαννανίτη.

.        «Σήμερα ὁ νέος Ἰσραὴλ εἴμεθα ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες. Ἡ δική μας παιδεία ὅμως εἶναι ἑβδομηκοντάκις ἑπτὰ καὶ ὄχι ἑπτάκις, διότι ἐμεῖς εἴχαμε τὴ γνώση. Τὸ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά, ποὺ εἶναι ἡ αἰχμαλωσία μας (1453 Ἅλωση Κων/πόλεως) ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ, τώρα ἀκριβῶς τελειώνει. Αὐτὸς ἦταν ὁ κανόνας τοῦ Θεοῦ γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας. Ἕνα παρόμοιο εἶχε γίνει μὲ τὸν ρωσικὸ λαό. Πρὶν 50 χρόνια μαζὶ μὲ τὸν γέροντά μου, τὸν Ἰωσὴφ τὸν Ἔγκλειστο, συναντήσαμε ἕνα Ρῶσο μοναχό, γέροντα. Γιὰ νὰ τὸν ἐνισχύσουμε γιὰ τὰ δεινὰ τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ καὶ τὴν δοκιμασία τῶν πιστῶν ἀπὸ τὸν κομμουνισμό, θελήσαμε νὰ τοῦ δώσουμε θάρρος, λέγοντάς του λόγια παρηγοριᾶς. Αὐτὸς ὅμως λέει: «Δὲν εἶναι τίποτα, κανόνας εἶναι ποὺ θὰ κρατήσει ἑβδομήντα χρόνια». Ἐσὺ πῶς τὸ ξέρεις; ρωτήσαμε. Καὶ ἡ ἀπάντησή του: “Τὸ 1917, ὅταν ἐπεκράτησε ὁ κομμουνισμός, ὁ Χριστιανισμὸς ἐκηρύχθη ἐκτὸς νόμου, καὶ ὅποιος σκότωνε Χριστιανοὺς ἦταν ἥρωας. Οἱ χριστιανοὶ πανικοβλήθηκαν καὶ οἱ μὲν πλούσιοι ἐδραπέτευσαν πρὸς τὴν Εὐρώπη, οἱ δὲ ἄλλοι ἔτρεχαν στοὺς ναούς, ἐλπίζοντας ὅτι ὁ Θεὸς θὰ κάμει θαῦμα γιὰ νὰ τοὺς σώσει. Σὲ ἕνα μεγάλο ναό, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, μπῆκαν πέντε περίπου χιλιάδες Χριστιανοί. Οἱ μπολσεβίκοι, ὅταν τοὺς βρῆκαν, ἔβαλαν φωτιὰ στὸ ναό. Ἕνας ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς δὲν πέθανε. Εἶχε κατορθώσει νὰ ἀνέβει ψηλὰ στοὺς τρούλους καὶ ἔμενε δίπλα ἀπὸ ἕνα παράθυρο καὶ ἀνέπνεε. Αὐτὸς λοιπὸν μοῦ εἶπε, ὅτι ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ ἄρχισε ὁ κόσμος νὰ πεθαίνει, κλαίγανε καὶ φωνάζανε, παρουσιάστηκαν οἱ Δώδεκα Ἀπόστολοι καὶ τοὺς εἶπαν ὅτι δὲν μποροῦν νὰ βοηθήσουν, διότι δὲν τὸ ἐπιτρέπει ὁ Θεός. Εἶναι κανόνας γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας ποὺ θὰ κρατήσει 70 χρόνια”.
.           Αὐτὰ μᾶς εἶπε ὁ Ρῶσος μοναχὸς 50 χρόνια πρίν. Τὸ διάστημα ποὺ διέρρευσε ἀπὸ τότε εἶχα σχεδὸν ξεχάσει τὰ λόγια του. Ὅταν ὅμως ἔπεσε ὁ χάρτινος πύργος τοῦ “ἀνατολικοῦ εὐδαιμονισμοῦ”, τότε τὸ θυμήθηκα. Κάθισα καὶ μέτρησα καὶ εἶδα ὅτι ἦταν ἀκριβῶς ἑβδομήντα χρόνια. Τώρα καὶ ὁ δικός μας κανόνας τῶν ἐβδομηκοντάκις ἑπτὰ τελειώνει καὶ θὰ ἐπανέλθουν. Τώρα ὁ πνευματικὸς νόμος θὰ ἐφαρμοσθεῖ πολυτρόπως.
.        Πρτα θ παιδεύσει Θες τος μεγάλους χθροὺς τῆς ρθοδοξίας, πο εναι σλαμισμς κα Καθολικισμός. Αὐτοὶ ποὺ ἀμείλικτα χτυποῦν τὴν Ὀρθοδοξία, τώρα θὰ ἐκλείψουν. Ἀκόμα καὶ ατο πο κατέστρεψαν τν Βυζαντιν Πολιτισμ δν εναι ο Τορκοι πο τν κατέστρεψαν, εναι ο σταυροφόροι, ο Ερωπαοι, ο καθολικο πο νίσχυσαν τος Τούρκους γι ν καταστρέψουν τ Βυζάντιο. (σ.σ. Σᾶς θυμίζει τίποτα σχετικὰ μὲ τὸ Μνημόνιο καὶ τὴ νέα δουλεία;)
.         Τοὺς ἀπογόνους τους, λοιπόν, θὰ τοὺς μαζέψει ὁ Θεὸς ἐκεῖ μέσα καὶ θὰ σφαγοῦν ἐκεῖ. Ἐσεῖς εἶστε νεώτεροι καὶ θὰ τὸ δεῖτε, ἀφοῦ θὰ εἶστε ἐν ζωῇ. Τώρα θὰ γίνει ἡ Μεγάλη Σύρραξη, ὁ Ἀρμαγεδών. Αὐτὸ ποὺ τώρα ξεκίνησε στὰ Βαλκάνια δὲν θὰ σταματήσει. Ἐκεῖνος ποὺ θὰ τὸ ἐμποδίζει νὰ ἁπλωθεῖ εἶναι ἡ διαιρεμένη ρώσικη ἡγεσία (σ.σ. Γέλτσιν) ἡ ὁποία πλευρίζει τους Ἀμερικανούς. Ὅμως ὁ ρωσικὸς λαὸς θὰ τοὺς ρίξει καὶ οἱ χριστιανικοὶ λαοὶ τῶν Βαλκανίων θὰ προελάσουν (σ.σ. τὰ λέει πέντε-ἕξι χρονια πρὶν τὴν ἄνοδο τοῦ Βλ. Πούτιν στὴν ἐξουσία!). Οἱ Ρῶσοι θέλουν τώρα νὰ βγοῦν στὴ Μεσόγειο (σ.σ.!). Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ ἐλατήριο. Ὅμως δὲν θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ Θεὸς τοὺς προσκαλεῖ ὡς ὄργανά Του. Κατεβαίνοντας αὐτοὶ θὰ σβήσουν καὶ θὰ ἀφανίσουν τὴν τούρκικη λαίλαπα μέσα σὲ μία ἑβδομάδα. Κι ὅταν κατέβουν οἱ φίλοι τῆς Τουρκίας (οἱ ἀπόγονοι δηλαδὴ τῶν σταυροφόρων) τὸ ΝΑΤΟ, γιὰ νὰ τὴ σώσουν, τότε ἐκεῖ θὰ γίνει, ἡ μεγάλη Σύρραξη καὶ θὰ σφαγοῦν. (σ.σ.: τὰ λέει 16 χρόνια πρὶν κατεβεῖ ἡ ρωσικὴ ἁρμάδα!)
.         Ἡ Κύπρος θὰ δεχτεῖ ράπισμα ἀπὸ τοὺς Τούρκους (γιατί τώρα εἶναι ἀνέγγιχτη), ἀλλὰ θὰ εἶναι προσωρινό. Ἡ Τουρκία θὰ σβήσει, ἀλλὰ δὲν θὰ ὑπάρχει οὔτε μία σελίδα στὴν παγκόσμα ἱστορία ποὺ νὰ φέρνει στὴν μνήμη ὅτι ὑπῆρξε αὐτὴ ἡ καταραμένη φυλή.
.        γαπ πολ τν πατρίδα μου καὶ λυποῦμαι πολὺ ποὺ σήμερα τὰ Ἑλληνόπουλα ντρέπονται νὰ ποῦν πὼς εἶναι Ἕλληνες. λέξη «λληνας» δν ποδίδει φυλετισμό. Ἡ λέξη «Ἕλληνας» ἀποτελεῖ φυλετισμὸ γιὰ κάθε ἄλλον πλὴν τῶν Ἑλλήνων. Τώρα μως δν εμεθα λληνες, εμεθα Ρωμαοι, εμεθα Βυζαντινοί, εμεθα Θεανθρωπιστές. Ἀνεβήκαμε πιὸ ψηλά.
.        Εἶναι κρίμα, γιατί σήμερα  κατόρθωσε ὁ διάβολος κι αἰχμαλώτισε τὶς ἡγεσίες. Κλαίω τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ἔχει μείνει τίποτα ὄρθιο σήμερα. Ἡ λλάδα γι ν σωθε, πρέπει λοι οἱ γέτες της, που καὶ ν βρίσκονται, ν πνε ξορία. Ν φύγουν, γιατί παρόντες μολύνουν.
.        Σήμερα πουλήθηκαν ὅλα. Σήμερα ὅμως ποὺ ὅλοι γονατίσαμε καὶ δὲν ὑπάρχει ἐλπίς, θ πέμβει Θες τν πατέρων μας γι τ αματα τν Μαρτύρων μας κα τ λείψανα τν γίων μας. Τὸ αἷμα τὸ Ἑλληνικὸ  ποὺ χύθηκε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, ἐὰν ἑνωθεῖ σήμερα θὰ γίνει πλωτὸ ποτάμι, νὰ πνίξει τοὺς κανίβαλους ποὺ λέγονται «μεγάλοι».
.        Ὅταν ἔγινε ἡ πρώτη διάσπαση τοῦ ἀτόμου καὶ κατασκευάστηκε ἡ ἀτομικὴ βόμβα, ἄκουσα ὁ ἴδιος τὸν Ἀϊζενχάουερ νὰ δηλώνε: “Σήμερα εὑρισκόμεθα στὰ προπύλαια τῆς ἑλληνικῆς μαθηματικῆς”. Εἶπε τὴν ἀλήθεια ὁ κανίβαλος!
.        Οἱ ἐλπίδες μας εἶναι μόνο στὸν Θεό. Κι ἐσεῖς νὰ ζεῖτε χριστιανικά, γιατί σᾶς λέω ὑπεύθυνα -καὶ θὰ τὸ δεῖτε- ὅτι δὲν ἔχουμε μέρες. Αὐτὸ ποὺ ἀνάβει τώρα στὰ Βαλκάνια θὰ συνεχιστεῖ. Αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ ἀφετηρία μέσῳ τῆς ὁποίας ὁ Θεός, μὲ τὸν δικό Του τρόπο, θὰ ἐλευθερώσει τοὺς χριστιανοὺς καὶ θὰ τοὺς ὑψώσει πάλι στὴν γραμμή τους. Καὶ θὰ ἐπανέλθει τὸ Βυζάντιο. Καὶ ξέρετε γιατί; Διότι οἱ Εὐρωπαῖοι λαοὶ θὰ ξαναενωθοῦν. Ποιός θὰ τοὺς καθοδηγεῖ; Δὲν κρατάει κανείς. Μόνο ἐμεῖς κρατᾶμε τὴν Ὀρθόδοξη πίστη».

.        Ἐξακολουθοῦμε νὰ τονίζουμε ὅτι εἴμαστε ὀρθολογιστὲς καὶ δὲν ἀσπαζόμαστε τὶς προβλέψεις μελλοντικῶν γεγονότων ἀπὸ τὸν οἱονδήποτε. Ἀλλὰ σίγουρα τὸ παραπάνω ἀπόσπασμα θὰ ἀποτελέσει σημεῖο ἀναλυσης πολλῶν εἰδικῶν…

 ΠΗΓΗ: defencenet.gr 

, , , ,

Σχολιάστε

«Η ΑΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ – ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Γ´ ΒΑΤΑΤΖΗΣ»

«Ἡ ἁγία ἐκείνη ἡµέρα ποὺ περιµένει ἡ Ρωµιοσύνη
καὶ ὁ ἅγιος Βασιλεὺς Ἰωάννης Γ´ ὁ Βατάτζης» 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἰωάννου Σαρσάκη:
«Ἰωάννης Γ´ Βατάτζης, ὁ ἅγιος Αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου»
(ἐκδ. «Ὀρθοδ. Κυψέλη», Θεσ/νίκη 2008, σελ. 145-147)

Στοιχειοθεσία: «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

«ΙΩΑΝΝΗΝ ΤΟ ΚΛΕΟΣ ΑΝΑΚΤΩΝ ΤΙΜΩ»
(Ἅγ. Νικόδημος Ἁγιορείτης)

Βλ. σχετ. : https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/11/04/πῶς-μπορεῖς-νὰ-ξοδεύεις-ἔτσι-τὸ-χρῆ/

.          Τὸ τίµιο σῶµα τοῦ εὐσεβεστάτου, δικαίου, γενναίου καὶ ἐλεήµονος βασιλέως, ἐνταφιάστηκε σὲ ἕνα µοναστήρι τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ποὺ εἶχε κτίσει ὁ ἴδιος, καὶ τὸ ὀνόµασε Σώσανδρα. Τὰ ἑπόµενα χρόνια διὰ θαυµαστῆς ἀποκαλύψεως ὁ ἴδιος ὁ Ἰωάννης, ζήτησε νὰ µεταφερθεῖ τὸ λείψανό του στὴ Μαγνησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ὅταν ὄµως πῆγαν νὰ ἀνοίξουν τὸν τάφο, γιὰ νὰ ἐκτελέσουν τὴν µετακοµιδή, ἀντὶ νὰ βγεῖ ἡ γνωστὴ δυσωδία, µιὰ γλυκιὰ εὐωδία ἁπλώθηκε τριγύρω, σὰν νὰ εἶχε ἀνθίσει ἀπότοµα κῆπος ἀρωµατικός! Ἀλλὰ δὲν ἦταν µονάχα αὐτό. Ὁ κεκοιµηµένος φαινόταν σὰν νὰ κάθεται ἐπὶ τοῦ βασιλικοῦ θρόνου, χωρὶς νὰ ἔχει καµιὰ µελανότητα, καµιὰ δυσωδία, κανένα ἀπολύτως σηµεῖο ποὺ νὰ φανέρωνε πὼς ἦταν νεκρός. πτ χρόνια ταν µέσα στν τάφο κα τ χρῶµα το σώµατός του ταν πως κάθε φυσιολογικο ν ζω νθρώπου! Ἔµοιαζε πραγµατικ σν νας λοζώντανος, λλὰ «ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ» µάλιστα κα ατ κόµη τ ροχα του εχαν διατηρηθε π πτ χρόνια διάφθορα κα µοιαζαν σν ν εχαν µόλις ραφτε!!! τσι ντιδοξάζει Θες κείνους πο Τν δοξάζουν στ γ.
.          Μάλιστα ἀπὸ τότε τὸ τίµιο λείψανο τοῦ Ἁγίου βασιλέως Ἰωάννη Βατάτζη τοῦ ἐλεήµονος, ἔδωσε πάµπολλα θαύµατα, γιατρεύοντας θαυµατουργικὰ Χάριτι Θεοῦ ἀσθένειες, διώκοντας δαίµονες καὶ θεραπεύοντας ἕνα σωρὸ πάθη, µὲ τὴν κατοικοῦσα ἐν αὐτῷ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύµατος.
.          Ὁ Παχυµέρης ἐξιστορεῖ ὅτι κατὰ τὶς ἐπιδροµὲς τῶν Τούρκων στὴ Μαγνησία ἐπὶ βασιλείας τοῦ Ἀνδρονίκου Β´ Παλαιολόγου, ὁ καστροφύλακας ποὺ εἶχε ὁρισθεῖ γιὰ τὴν ἀναχαίτιση τῶν ἐπιθέσεων τῶν Τούρκων, παρατήρησε πολλὲς φορὲς µία ἀναµµένη λαµπάδα νὰ περιφέρεται στὰ τείχη. Ἀφοῦ διαπίστωσε ὅτι δὲν ἦταν ἕνα τυχαῖο περιστατικό, ἔστειλε ἀνθρώπους νὰ δοῦνε ἀπὸ κοντὰ τί συµβαίνει. Παρ᾽ ὅλο ποὺ ἐστάλησαν πολλοί, δὲν κατάφεραν νὰ διαφωτίσουν τὴν κατάσταση. Σὰν τελευταία ἀπέλπιδα λύση γιὰ νὰ ἐξιχνιάσουν τὸ γεγονός, ἐστάλη ὁ κωφάλαλος ἐκ γενετῆς ἀδελφός τοῦ καστροφύλακα. Παραδόξως σὲ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο ἔγινε ἡ ἀποκάλυψη τοῦ θαυµαστοῦ γεγονότος. Καὶ ὄχι µόνο αὐτό, ἀλλὰ ἂν καὶ γεννηθεὶς κωφάλαλος, ἐπιστρέφοντας στοὺς ὑπολοίπους διηγήθηκε ὅτι στὸ µέρος ἐκεῖνο ποὺ φαινόταν τὸ φῶς, βρῆκε ἄντρα µεγαλοπρεπῆ µὲ βασιλικὸ παράστηµα, ὁ ὁποῖος προέτρεπε µεγαλοφώνως νὰ συνεχίσουν τὴν ἄµυνα τῆς πόλεως. Ἡ µορφὴ αὐτὴ ἀναγνωρίσθηκε ὅτι ἦταν ὁ ἅγιος Ἰωάννης Βατάτζης ὁ Ἐλεήµων. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἔγινε ἡ αἴτια νὰ ἀναγνωρισθεῖ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἀπὸ ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς Βιθυνίας ὁ Ἰωάννης ὡς ἅγιος.
.          Μεγάλο µυστήριο ὑπάρχει γιὰ τὸ τί ἀπέγινε ὁ Ναὸς ποὺ ἔκτισε ὁ ἴδιος ὁ Ἰωάννης στὴ Μαγνησία καθώς, ὅπως µᾶς πληροφορεῖ τὸ ἡµερολόγιο – ἀφιέρωµα στὸν Ἅγιο Ἰωάννη Βατάτζη, ποὺ ἐξέδωσε τὸ 2001 ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Διδυµοτείχου, Ὀρεστιάδος καὶ Σουφλίου – µέχρι τὸ 1922, δηλαδὴ µέχρι τὴν µικρασιατικὴ καταστροφή, ἡ µνήµη τοῦ αὐτοκράτορα Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήµονος ἐτιµᾶτο κάθε χρόνο στὴν ἐκκλησία τῆς Μαγνησίας, καθὼς καὶ στὸ Νυµφαῖο, τὴν ἀγαπηµένη του κατοικία. Τὸ παράδοξο εἶναι ὅτι σήµερα δὲν γνωρίζουµε τί ἀπέγινε ἡ ἐκκλησία καὶ κατὰ συνέπεια δὲν ξερουµε καὶ τί ἀπέγινε τὸ τίµιο καὶ ἄφθαρτο λείψανο τοῦ «Μαρµαρωµένου Βασιλιᾶ». Φαίνεται νὰ ἔχει κάποια σχέση µὲ τὸν θρύλο καὶ µὲ τὶς προφητεῖες γιὰ τὴν ἀνάκτηση τῆς Βασιλεύουσας, ποὺ τόσο εἶχε πασχίσει ἐν ζωῇ. Ἕνας θρύλος ἀναφέρει ὅτι τὸ τίµιο λείψανο τοῦ Ἁγίου Βασιλέα ἔχει µεταφερθεῖ σὲ κατακόµβες τῆς Κωνσταντινούπολης «ὅτι µαζί του ὑπάρχει καὶ ἡ σπάθη του µέσα στὸ θηκάρι της, καὶ ὅτι κάθε χρόνο ἡ λεπίδα τοῦ σπαθιοῦ ξεπροβάλλει µερικὰ χιλιοστὰ ἀπὸ τὴν θήκη, καὶ ταν φτάσει στιγµ ν γυµνωθε λόκληρη σπάθη, τότε θ ρθει γία κείνη µέρα πο περιµένει ρωµιοσύνη», τῆς ἀνακτήσεως δηλαδὴ τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες.
.          σιος νδρέας δι Χριστν σαλς (6ος αἰώνας µ.Χ.), προφητεύοντας στὸν µαθητή του Ἐπιφάνιο γιὰ τὴν µελλοντικὴ τύχη τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅταν ἔφθασε στὸ σηµεῖο τῆς κατακτήσεως τῆς πόλεως, καὶ τῆς ἀνακτήσεως αὐτῆς ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες, ἀνέφερε ὅτι θὰ βασιλεύσει στὴν πόλη γιὰ τριάντα δύο χρόνια ἕνας βασιλιὰς κάνοντας θαυµαστὰ πράγµατα, ποὺ τὸ ὄνοµά του θὰ εἶναι Ἰωάννης. Ο µετέπειτα προφητεες γίων κα Γερόντων ναφέρουν τι βασιλις ατς θ εναι ες τύπον το ωάννη Βατάτζη, ὁ ὁποῖος (ὅπως ἀναφέρουµε στὸν βίο του) βασίλευσε τριάντα δύο χρόνια! (συµπωµατικό;). Ὑπάρχει ἀκόµα καὶ ὁ θρύλος ὅτι ὁ βασιλιὰς Ἰωάννης θὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἰωάννης Βατάτζης, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγερθεῖ τὴν κατάλληλη στιγµή, γιὰ νὰ σώσει τὸν Ἑλληνισµὸ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία,
.          Ὅλοι αὐτοὶ οἱ θρύλοι καὶ ὅλες οἱ προφητεῖες ἠχοῦν παράξενα στὰ αὐτιά µας, εἰδικὰ σὲ ὅσους δὲν ἔχουν ἀσχοληθεῖ ἐκτενῶς µὲ τὴν Ὀρθόδοξη παράδοση καὶ τοὺς ἔχει καταβάλει ὁ νεοεποχίτικος ὀρθολογισµός. Σαφῶς καὶ δὲν πρέπει νὰ πάρουµε τοὺς παραπάνω θρύλους κατὰ γράµµα, ἐκεῖνο ὅµως ποὺ πρέπει νὰ ἀποκοµίσουµε µὲ µεγάλη σιγουριά, εἶναι ὅτι ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ τὰ θέσουµε ὡς βάση ἀξιολόγησης τῆς προσωπικῆς ἀξίας τοῦ Ἁγίου µας, ἡ ὁποία συνετέλεσε καταλυτικά, ὥστε νὰ τὸν ἀκολουθοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ θρύλοι.

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΜΑΝΤΗΣ ΒΑΛΑΑΜ, ΕΝΑΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο ΜΑΝΤΗΣ ΒΑΛΑΑΜ (Α΄.)
Ἕνας εἰδωλολάτρης προφήτης τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ

Τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Μελετίου Βαδραχάνη

Ὁ Βαλάκ, ὁ υἱὸς τοῦ Σεπφώρ, ὁ βασιλιὰς τῶν Μωαβιτῶν (προέρχονται ἀπὸ τὸν Λὼτ καὶ τὴν μεγαλύτερη κόρη τοῦ πρβλ. Γέν. ιθ´37) βλέποντας τοὺς Ἰσραηλίτες νὰ ἔρχονται ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ νὰ νικοῦν ὅλα τὰ ἔθνη ποὺ κατοικοῦσαν στὴν Παλαιστίνη, ἐπειδὴ φοβόταν ὅτι κι αὐτὸς δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τοὺς ἀντισταθεῖ, σκέφθηκε κατὰ τὴ συνήθεια τῆς ἐποχῆς νὰ φέρει ἕνα μάντη καὶ νὰ τοὺς καταραστεῖ, ὥστε νὰ καταστραφοῦν. Ἀφοῦ συγκάλεσε καὶ τὸν συγγενικό του λαὸ τῶν Μαδιανιτῶν (προέρχονται ἀπὸ τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὴν Χεττούρα πρβλ. Γέν. κε´, 2)  καὶ συσκέφτηκε μαζί τους, ἀποφάσισαν νὰ στείλουν  πρέσβεις καὶ νὰ καλέσουν ἕνα φημισμένο μάντη τῆς ἐποχῆς τους, τὸν Βαλαάμ, υἱὸ τοῦ Βεώρ, ἀπὸ τὴ Φαθουρὰ τῆς Μεσοποταμίας, κοντὰ στὸν Εὐφράτη ποταμό, γιὰ νὰ ἐκτελέσει αὐτὸ τὸ ἔργο. Ὁ Βαλαάμ, ὅταν ἔμαθε περὶ τίνος πρόκειται, ρώτησε τὸν Θεό, ἂν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἱκανοποιήσει τὸ αἴτημα τῶν Μωαβιτῶν καὶ τῶν Μαδιανιτῶν καὶ Κεῖνος ἀπάντησε ἀρνητικά. Ὁ Ἰσραὴλ εἶναι εὐλογημένος ἀπὸ τὸν Θεό, κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τὸν καταραστεῖ. Ὁ Βαλαὰμ ἀρνήθηκε τότε ν’ ἀκολουθήσει τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Βαλάκ.
Ὁ Βαλὰκ ὅμως ἐπέμεινε καὶ ἔστειλε δεύτερη ἀντιπροσωπεία. Ὁ Βαλαάμ, ἐνῶ γνώριζε τὴν ἄποψη τοῦ Θεοῦ, ξαναρωτᾶ τὸν Θεὸ γιὰ τὸ ἴδιο πράγμα. Εναι κλασσικ περίπτωση πο νθρωπος δν ποτάσσεται στ θέλημα το Θεο, λλ πιδιώκει ν πάρει τν ελογία Του τεχνηέντως κα εσεβοφανς, γι ν πραγματοποιήσει τ δικό του θέλημα. Καὶ ὁ Θεός, ἐπειδὴ σέβεται τὴν ἐλευθερία μας, ἀφήνει τὸ κατ’ εὐδοκία θέλημά του καὶ ἐπιτρέπει σὲ μᾶς, κατὰ παραχώρηση, νὰ πραγματοποιήσουμε τὸ δικό μας. Ὁ Θεὸς λοιπὸν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ τοὺς ἀκολουθήσει, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ κάνει ὅ,τι Ἐκεῖνος τοῦ πεῖ. Ὁ Βαλαὰμ σαμάρωσε τὴν ὄνο του καὶ ἀκολούθησε τοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ Βαλὰκ προφανῶς δελεασθεὶς ἀπὸ τὴν μεγάλη ἀμοιβὴ ποὺ τοῦ προσέφεραν.
Ὁ Θεὸς φάνηκε μὲν ὅτι ὑποχωρεῖ στὸ θέλημά του συμβουλεύοντάς τον ἀνάλογα, ἀλλὰ συγχρόνως ἑτοιμάσθηκε νὰ τοῦ δώσει ἕνα σκληρὸ μάθημα ὅτι δὲν μπορεῖ ν’ ἀντιστρατεύεται τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀνώδυνα καὶ ἀκίνδυνα. Ἔτσι ἐνῶ ἡ ὄνος του βάδιζε, τρεῖς φορὲς σταμάτησε προσπαθώντας ν’ ἀλλάξει δρόμο, τὴν δὲ τρίτη φορὰ κάθισε κάτω ἀρνουμένη ἐντελῶς νὰ προχωρήσει. Τί εἶχε συμβεῖ; Ἕνας ἄγγελος μὲ γυμνὸ σπαθὶ τῆς ἔκοβε τὸ δρόμο. Στὶς δύο πρῶτες, ποὺ ὁ δρόμος ἦταν φαρδύς, προσπάθησε νὰ λοξοδρομήσει καὶ ν’ ἀποφύγει τὸν ἄγγελο. Τὴν τρίτη ὅμως, ποὺ ὁ δρόμος ἦταν στενός, κάθισε καί, ἐπειδὴ ὁ Βαλαὰμ τὴν χτυποῦσε συνεχῶς γιὰ νὰ προχωρήσει, ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε καὶ μίλησε ἡ ὄνος μὲ ἀνθρώπινη φωνὴ καὶ τὸν ἤλεγξε γιὰ τὴν συμπεριφορά του. Συγχρόνως ὁ Θεὸς διήνοιξε τὰ μάτια του, ὥστε νὰ δοῦν αὐτὸ ποὺ ἔβλεπε τὸ ζῶο του, τὸν ἄγγελο μὲ τὸ κοφτερό του σπαθὶ νὰ κλείνει τὸν δρόμο. Τότε ὁ Βαλαὰμ ἔπεσε καὶ τὸν προσκύνησε χι π καμμι μετάνοια κα μεταμέλεια, λλ προφανς φαρμόζοντας τν παροιμία «χέρι πο δν μπορες ν δαγκάσεις φίλα το». Ὁ ἄγγελος μὲ τὴν σειρά του τὸν μάλωσε ποὺ ἔκανε αὐτὸ τὸ ταξίδι καὶ τοῦ εἶπε πὼς ἂν δὲν σταματοῦσε ἡ ὄνος, θὰ τὸν εἶχε σφάξει. Τότε ὁ Βαλαὰμ ζήτησε συγγνώμη καὶ τοῦ εἶπε ὅτι ἂν δὲν εἶναι ἀρεστὸ τὸ ταξίδι του, νὰ ἐπιστρέψει πίσω. Ὁ ἄγγελος, γνωρίζοντας τὴν ἐπιμονή του, τοῦ εἶπε: πήγαινε, ἀλλὰ ὅ,τι σοῦ πῶ ἐγώ, αὐτὸ θὰ πεῖς.

Ὁ Βαλαὰμ συναντᾶ ἐν τέλει τὸν βασιλιὰ τῶν Μωαβιτῶν τὸν Βαλάκ, ποὺ τὸν ὑποδέχθηκε μὲ τιμές. Τὸν πῆρε καὶ τὸν πῆγε κατὰ σειρὰ σὲ τρία ψηλὰ μέρη ἀπ’ ὅπου μποροῦσε νὰ δεῖ τὸ στρατόπεδο τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ἐκεῖ ἔκτισε κατ᾽ ἐντολὴν τοῦ Βαλαὰμ ἑπτὰ βωμούς, ὅπου ὁ Βαλαὰμ θυσίασε ἑπτὰ μοσχάρια καὶ ἑπτὰ κριάρια, ἀπὸ ἕνα στὸν κάθε βωμὸ καὶ τὴν κάθε φορά. Κι ἐνῶ περίμενε ὁ Βαλὰκ ἐκεῖ τὸν Βαλαὰμ νὰ καταραστεῖ τοὺς Ἰσραηλίτες, καθὼς τοὺς ἔβλεπε, ἐκεῖνος τοὺς εὐλόγησε μὲ τὰ καλύτερα λόγια καὶ προφήτεψε ὅτι δὲν θὰ ἔχει κανένα πρόβλημα ὁ Ἰσραήλ, δὲν θὰ κινδυνέψει ἀπὸ κανένα, κανένας δὲν μπορεῖ νὰ τὸν καταραστεῖ καὶ νὰ τὸν βλάψει, διότι εἶναι εὐλογημένος ἀπὸ τὸν Θεό. Δὲν ἰσχύει γι’ αὐτὸν κανένας οἰωνὸς οὔτε μαγεία καὶ μαντεία. «Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ λαοῦ αὐτοῦ θὰ προέλθει ἕνας ἄνδρας, τοῦ ὁποίου ἡ βασιλεία θὰ μεγαλυνθεῖ σφόδρα καὶ θὰ συντρίψει ὅλους τοὺς ἐχθρούς του Ἰσραήλ…» (πρβλ. Ἀριθμ. κδ´,7)
Ὁ Βαλὰκ μετὰ ἀπ’ αὐτὸ ἔδιωξε τὸν Βαλαὰμ χωρὶς νὰ τοῦ δώσει καμμιὰ ἀμοιβή. Ἔτσι καὶ ὁ σκοπὸς τοῦ Βαλὰκ δὲν ἐπετεύχθη καὶ ὁ Βαλαὰμ δὲν κέρδισε τίποτα (πρβλ. γιὰ λεπτομέρειες ἱστορίας, Ἀριθμοὶ κεφ. κβ´-κδ´)

*      *      *

Θὰ σχολιάσουμε μερικὰ σημεῖα τοῦ κειμένου ποὺ παραθέσαμε.

α΄) Ὁ Βαλαὰμ ἂν καὶ ἀλλοεθνὴς καὶ μὴ Ἰσραηλίτης, καὶ ὡς ἐκ τούτου μὴ ἔχων καμμία σχέση μὲ τὴν ἀληθινὴ πίστη, ἐπιπλέον ἐνῶ εἶναι καὶ μάντης τῶν εἰδωλολατρῶν, φαίνεται στὸ κείμενο νὰ ρωτᾶ τὸν Θεό του (δηλαδὴ τὸν διάβολο, διότι «πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια» (Ψαλμ. ΠΕ´ 5) καὶ ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ν’ ἀπαντᾶ σ’ αὐτόν. Πῶς γίνεται αὐτό; Ὁ Βαλαὰμ γνώριζε τὸν ἀληθινὸ Θεό; Ὁ Θεὸς εἶχε σχέσεις μὲ τοὺς εἰδωλολάτρες μάντεις; Τί συμβαίνει ἄραγε;
Ὁ Θεός, μερικὲς φορές, συγκαταβαίνει στὶς διάφορες καταστάσεις καὶ συνθῆκες ποὺ συμβαίνουν στὴν ἀνθρωπότητα, ὅπως καὶ στοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἐμπλέκονται σ’ αὐτές, ἀσχέτως ἂν ἔχουν οὐσιαστικὴ σχέση μὲ τὸν ἴδιο, τὸν ἀληθινὸ Θεό. Παράδειγμα γνωστὸ σὲ ὅλους μας εἶναι τ στέρι τς Βηθλεέμ, τ ποο κατ τος πατέρες τς κκλησίας ταν γγελος, πο πρε τν μορφ το στεριο, γι ν δηγήσει τους, στρολάτρες μν λλ γνος κα δολους δέ, μάγους στν ησο Χριστό. Οἱ μάγοι δὲν εἶχαν τοὺς προφῆτες, δὲν εἶχαν τὸν νόμο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, δὲν εἶχαν τὴν καθοδήγηση καὶ τὴν ἐπιστασία τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶχαν οἱ Ἰσραηλίτες. Γι’ αὐτὸ ὁ Θεὸς συγκαταβαίνει στὴν κατάστασή τους καὶ τοὺς ὁδηγεῖ μέσῳ τῆς θρησκείας τους στὰ Ἱεροσόλυμα, ὅπου μαθαίνουν ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους ὅτι πράγματι ἕνας βασιλιὰς ἐπρόκειτο νὰ γεννηθεῖ, καὶ οἱ Ἑβραῖοι θυμοῦνται ἀπὸ τὸν ἐρχομὸ τῶν μάγων τὶς προφητεῖες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τὶς ὁποῖες αὐτοὶ εἶχαν ξεχάσει.
να στέρι δήγησε λοιπν τος μάγους στν Χριστ κα μία νος λεγξε κα δίδαξε τν μάντη Βαλαμ τ κατ’ εδοκίαν θέλημα το Θεο!

π. Πορφύριος λεγε τι στν ρχαιότητα ο εδωλολάτρες πήγαιναν στν σκληπιό, πο ταν θες τς ατρικς, κα προσεύχονταν, γι ν γίνουν καλά. Κα Θες πο τος κουγε κα ξερε τι γι λόγους πο δν ξαρτιόνταν π’ ατος δν γνωρίζουν τν ληθιν Θεό, τος κουγε κα τος θεράπευε. Δν σημαίνει ατ τι Θες ναγνωρίζει λες τς θρησκεες κα τς ψεύτικες πίστεις, οτε τι τς νομιμοποιε. Ἁπλά, ὅπως ἕνας γιατρὸς δέχεται στὴν ἀρχὴ τὶς ἀρρωστημένες ἕξεις καὶ συνήθειες τοῦ ἀσθενοῦς, προσπαθεῖ ὅμως νὰ τὸν ἀποκόψει ἀπ’ αὐτὲς σιγὰ-σιγὰ καὶ νὰ τὸν ἐπαναφέρει στὶς ἀντίστοιχες ὑγιεινές, ἔτσι πράττει καὶ ὁ Θεός. Μὲ τέχνη καὶ διάκριση καὶ σοφία ἐπεμβαίνει στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία καὶ στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων γιὰ νὰ τοὺς φέρει κοντά του.
Πάντως θὰ πρέπει νὰ προσέξουμε ὅτι, ὅπως ἀποκαλύπτει ὁ Θεὸς στὸ βιβλίο τῶν Ἀριθμῶν (κβ´ 12), ἀνθρώπους εὐλογημένους ἀπὸ τὸν Θεὸ δὲν μποροῦν νὰ τοὺς καταραστοῦν μάγοι καὶ μάντεις. Δηλαδ τος νθρώπους, πο χουν οσιαστικ σχέση μ τν κκλησία κα ζον μ νήψη κα μετάνοια κα μυστηριακ ζω τ κατ δύναμιν, δν μπορον ν βλάψουν ο δυνάμεις το σαταν. Κι ν πιτρέψει Θες κάποια βλαπτικ νέργεια, εναι πρς τ συμφέρον κα τὴν δόξα κατ Θεὸν τν πιστν του. Μόνο ν ο πιστο καταστον ντάρτες πέναντι στν Θε κα κατρακυλήσουν πρς τς θανάσιμες μαρτίες κα παραβον σκανδαλωδς τ θέλημα το Θεο, τότε μόνο παύει προστασία κα σκέπη το Θεο πρς ατούς, πως φαίνεται ξεκάθαρα στ κεφ. ΚΕ´ τν ριθμν.

β΄) Στὸ βιβλίο τῶν Ἀριθμῶν ΚΔ´17 λέγει ὁ Βαλαὰμ ἐμπνεόμενος ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ Θεό· «Θὰ τὸν δῶ καὶ θὰ τὸν δείξω (τὸν Μεσσία), ὄχι ὅμως τώρα. Τὸν μακαρίζω ἀλλὰ δὲν εἶναι κοντά. Ἀργότερα θὰ ἀνατείλει ἄστρο ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ, θ’ ἀναδειχθεῖ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν ἰσραηλιτικὸ λαὸ καὶ θὰ συντρίψει τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Μωαβιτῶν καὶ θὰ λαφυραγωγήσει ὅλους τους ἀπογόνους του Σήθ».
Ἡ προφητεία αὐτὴ τοῦ Βαλαὰμ κρατήθηκε ζωντανὴ καὶ ἀξιομνημόνευτη ἀπὸ τοὺς μαθητές του, ποὺ κατοικοῦσαν στὴ Μεσοποταμία. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀναζητοῦσαν τὸν «Ἀστέρα». Κι ἐνῶ οἱ αἰῶνες κυλοῦσαν κι ἔσβηναν στὸ χάος τοῦ χρόνου, αὐτοὶ δὲν εἶχαν ἀπελπιστεῖ. Ἡ πίστη τους διετηρεῖτο καὶ μεταδιδόταν ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεά, ὥσπου ἔφτασε ἡ κοσμοϊστορικὴ μέρα τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ. Καὶ τότε –1400 χρόνια μετὰ ἀπὸ τὴν προφητεία τοῦ Βαλαάμ– οἱ τρεῖς μάγοι, μακρινοὶ μαθητὲς τοῦ Βαλαάμ, εἶδαν «αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ» (Ματθ. β´ 2) καὶ κατάλαβαν ὅτι μεγάλος βασιλιὰς ἦρθε στὸν κόσμο.
Ὁ ἐμπνευσμένος ὑμνογράφος τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ συνέθεσε τὸν θαυμάσιο κανόνα τῶν Χριστουγέννων, τὰ ὅσα ἀναφέραμε ἀπὸ τὴν Γραφὴ ὑπαινίσσεται, ὅταν γράφει «Το μάντεως πάλαι Βαλαμ τν λόγων μυητάς, σοφος στεροσκόπους, χαρς πλησας, στρ κ το ακβ νατείλας, Δέσποτα θνν παρχν εσαγομένους, δέξω δ προφανς, δρα σοι δεκτ προσκομίζοντας» (ὠδὴ δ΄).
Θαυμάζει κανείς, πῶς ἡ σοφία καὶ ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἐκμεταλλεύτηκε τὴν κακία καὶ εἰδωλολατρία τῶν Μωαβιτῶν καὶ Μαδιανιτῶν, ὅπως καὶ τὴν φιλαργυρία τοῦ Βαλαάμ, γιὰ νὰ εἰπωθεῖ σὲ ἀνύποπτο χρόνο καὶ χῶρο ἡ ἐνδιαφέρουσα μεσσιακὴ προφητεία καὶ μάλιστα μέσα ἀπὸ χείλη μάντεως. Θαυμάζει δὲ καὶ τὸ γεγονός, πῶς μέσα ἀπὸ τὴν λατρεία τῶν ἀστέρων ὁδήγησε τοὺς μάγους κοντὰ στὸν Χριστό, ὅπως ἤδη προαναφέραμε. Δόξα τῇ πανσοφίᾳ σου καὶ θείᾳ οἰκονομίᾳ σου φιλάνθρωπε Κύριε!

ΠΗΓΗ: http://www.pmeletios.com/

 

, , ,

Σχολιάστε