Ἄρθρα σημειωμένα ὡς πνευματικὴ ἑτοιμασία

Η ΤΑΡΑΧΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΛΛΕΙΨΕΩΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ (Χαρ. Μπούσιας)

Ἡ ταραχή
ἀποτέλεσμα ἐλλείψεως προετοιμασίας μας

γράφει γιὰ τὴν «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

.         Ποιοὶ ξαφνιάζονται καὶ αἰσθάνονται ταραχή; Οἱ ἀπροετοίμαστοι νὰ ἀντιμετωπίσουν μιὰ δυσκολία, μιὰ ἐξέταση, μία ἐχθρικὴ ἐπιδρομή, μία ἀπρεπῆ συμπεριφορὰ ἑνὸς συνανθρώπου, μίαν ἀρρώστια, ἕνα θάνατο. Ταράσσονται οἱ ἀμελεῖς μαθητές, ὅταν ὁ δάσκαλος τοὺς καλεῖ γιὰ ἐξέταση. Ταράσσονται οἱ στρατιῶτες, ὅταν βλέπουν τὸν ἐχθρὸ νὰ προβάλλει καὶ δὲν εἶναι ἕτοιμοι νὰ τὸν ἀντιμετωπίσουν. Ταράσσονται οἱ ἀσθενεῖς ὅταν ὁ γιατρὸς τοὺς ἀνακοινώνει τὴ μορφὴ τῆς ἀσθενείας τους. Ταράσσονται οἱ μὴ ὑπομονετικοὶ συνάνθρωποί μας ἀπὸ τὶς ἀντιδράσεις, τοὺς ἐκνευρισμούς, τίς, ἄδικες πολλὲς φορές, συμπεριφορὲς τῶν ἄλλων. Ταράσσονται οἱ χλιαροὶ στὴν πίστη, οἱ εὐαίσθητοι ἀλλὰ ἀπρόσεκτοι, ὅταν πέσουν ἀναπόφευκτα στὴν ἁμαρτία. Ταράσσονται οἱ γονεῖς ὅταν μαθαίνουν ὅτι τὰ παιδιά τους ἔχουν μπλέξει μὲ κακὲς παρέες, μὲ ναρκωτικά, μὲ ἀνθρώπους τοῦ ὑποκόσμου ποὺ τὰ παρασύρουν στὸν ὄλεθρο καὶ στὴν καταστροφή. Ταράσσονται οἱ ψυχὲς ὅταν ἐννοήσουν τὸ θάνατο, γιατὶ μπροστά τους ἐπικρέμαται ἡ σπάθη τοῦ δικαιοκρίτου Κυρίου. Μᾶς τὸ λέει καὶ ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία: «Θρηνῶ καὶ ὀδύρομαι, ὅταν ἐννοήσω τὸν θάνατον». Ἡ ἔλλειψη κατάλληλης προετοιμασίας σὲ κάθε περίσταση ὁδηγεῖ στὴν ταραχή. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ψαλμωδὸς μᾶς λέει: «Ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην» (Ψαλμ. 118, 60).
.         Οἱ ἐπιμελεῖς μαθητὲς δὲν ταράσσονται, γιατὶ ἡ προετοιμασία τους τοὺς θωρακίζει ἀπὸ ὁποιαδήποτε ξαφνικὴ ἐξέταση τοῦ δασκάλου τους. Οἱ στρατιῶτες ποὺ ἄγρυπνοι στέκουν μὲ «ἐφ’ ὅπλου λόγχην» καὶ γνωρίζουν τὶς πονηρὲς κινήσεις τοῦ ἔχθροῦ δὲν ταράσσονται μὲ τὴν παρουσία του. Τὴν περιμένουν. Ὅλοι μας ταρασσόμαστε, ὅταν οἱ ἄλλοι μᾶς συμπεριφέρονται ἀπαξιωτικά, μᾶς προσβάλλουν, μᾶς ὑποτιμοῦν, μᾶς ἐρεθίζουν μὲ λόγια καὶ πράξεις, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε μὲ ἀπάθεια, ταπεινὸ φρόνημα καὶ ὑπομονὴ νὰ τοὺς ἀντιμετωπίζουμε, γιὰ νὰ ἀποφεύγουμε τὸν πειρασμὸ καὶ τὴν ταραχή. Γιὰ τὶς κρίσιμες αὐτὲς στιγμές, ποὺ ἀναπόφευκτα ἔρχονται στὴν καθημερινότητά μας, ἄκουσα ἀπὸ ἕναν πνευματικὸ τὴ θεόσοφη φράση:
-Νὰ μαζεύεις ὑπομονή!,
δηλαδὴ νὰ σκέφτεσαι ἀπὸ πρὶν πῶς θὰ τὶς διαχειρισθεῖς. Ἡ προετοιμασία σου θὰ σοῦ διώξει κάθε ταραχή.
.       Οἱ ἀσθενεῖς ποὺ εἶναι προσγειωμένοι στὴν πραγματικότητα καὶ ἔχουν ἀποδεχθεῖ ὅτι οἱ ἀσθένειες εἶναι γιὰ ὅλους μας καὶ ὄχι γιὰ μόνο τοὺς ἄλλους, δὲν ταράσσονται στὸ ἄκουσμα τῶν ἰατρικῶν γνωματεύσεων, ἀλλὰ καρτερικὰ καὶ ἀγόγγυστα τὶς δέχονται καὶ φέρνουν στὰ χείλη τους τὰ λόγια τοῦ Ἰὼβ «ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν οὕτω καὶ ἐγένετο. Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον» (Ἰὼβ α´ 21).
.       Ὅλοι μας, οἱ χλιαροὶ περὶ τὴν πίστη, ἂς ἀκούσουμε τὸ παράδειγμα τοῦ Ὁσίου Παϊσίου καὶ ἂς μὴν θρηνοῦμε μετὰ τὶς πτώσεις μας. Ἡ στιχομυθία τοῦ Γέροντα μὲ κάποιον ἀνήσυχο νεαρὸ λίγο τροποποιημένη ἔχει ὡς ἑξῆς: Γέροντα, πῶς θὰ ξεπεράσω τὶς πτώσεις μου;
– Σκοπὸς εἶναι νὰ προλαβαίνεις νὰ μὴν φθάνεις σ’ αὐτές. Ἄμα φθάσεις, ἔχασες! Καὶ τὸ γάλα, ἂν δὲν προλάβεις νὰ τὸ κατεβάσεις ἀπὸ τὴ φωτιά, μόλις φουσκώσει, χύνεται.
-Πῶς θὰ τὶς προλαβαίνω;
– Χρειάζεται ἐπαγρύπνηση. Νὰ παρακολουθεῖς τὸν ἐαυτό σου καὶ νὰ συγκρατεῖς τὸ νοῦ σου καὶ τοὺς λογισμούς σου, γιὰ νὰ μὴ ριζώσει μέσα σου ἐπιθυμία κακή, νὰ μὴν γίνει ἀποδοχή της, νὰ μὴν γίνει πάθος, γιατὶ μετά, καὶ νὰ θελήσεις νὰ συγκρατηθεῖς καὶ νὰ τὴν κόψεις μὲ τὸ τσεκούρι, δὲν θὰ τὰ καταφέρεις. Νὰ θυμᾶσαι αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Δαβίδ: «Ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην» (Ψαλμ, 118, 60).
.       Εἶδες ἐκεῖνος ὁ μοναχὸς τί ἔκανε; Μόλις ἔβγαινε ἀπὸ τὸ κελλί του, ἔκανε τὸν σταυρό του καὶ ἔλεγε: «Θεέ μου, φύλαξέ με ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς» καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ ἀντιμετωπίσει ὁποιονδήποτε πειρασμό. Ἦταν σὰν νὰ κρατοῦσε σκοπιά. Κοιτοῦσε ἀπὸ ποὺ θὰ τοῦ ἔλθει ὁ πειρασμός, γιὰ νὰ ἀμυνθεῖ. Καὶ μόνοι μας ἄμυνα δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε ὅσο καὶ ἂν προετοιμαζόμαστε. Ἡ προσευχὴ μᾶς φέρνει δίπλα μας τὸν Κύριο, ποὺ μᾶς ἐνισχύει. Εἶναι ἡ ἐπέμβαση τῆς μεγάλης δυνάμεως. Καὶ αὐτὴ τὴ χρειαζόμαστε πάντοτε!
.       Οἱ γονεῖς ποὺ μεγαλώνουν τὰ παιδιά τους μὲ «παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου» (Ἐφεσ. ϛ´ 4) χωρὶς νὰ ὑποκρίνονται, γιατὶ τὰ παιδιὰ ἔχουν τὴν λεπτότητα νὰ καταλαβαίνουν τὸ γνήσιο ἀπὸ τὸ κάλπικο, τότε παρακαλουθώντας τὶς κινήσεις τῶν παιδιῶν τους, στέκουν δίπλα τους, εἶναι ἕτοιμοι κάθε στιγμὴ νὰ τὰ προστατεύσουν ἀπὸ τὰ βέλη τῆς σύγχρονης κοινωνίας, ὥστε νὰ νὰ μὴν φθάσουν νὰ κλαύσουν γιὰ ἐπερχόμενες πτώσεις. Καὶ οἱ ψυχές, ποὺ ὁ κτύπος τους εἶναι ρυθμισμένος μὲ τοὺς κτύπους τοῦ γλυκυτάτου μας Ἰησοῦ, καὶ ὁ δρόμος τῆς ἐπίγειας ζωῆς τους εἶναι δρόμος Χριστοῦ, δρόμος ἀρετῆς, δρόμος συνεχοῦς ἐγρηγόρσεως, δὲν θὰ φθάσουν νὰ ποῦν: «Τὸν χιτῶνά σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον καὶ ἔνδυμα οὐκ ἔχω ἵνα εἰσέλθω ἐν αὐτῷ.» Ἡ ἡμέρα καὶ ἡ ὥρα ποὺ θὰ ἔλθει ὁ Κύριος νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα τῆς καρδιᾶς μας εἶναι ἄγνωστες. Ἐμεῖς ὡς πιστοὶ δοῦλοι Κυρίου ὀφείλουμε νὰ εἴμαστε πάντοτε ἕτοιμοι. Μᾶς τὸ λέει καὶ ὁ Κύριος μὲ τὸ στόμα τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου: «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν· τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής (Ματθ. κϛ´ 41). Ἔτσι, ὅταν ἔλθει ἡ εὐλογημένη ἐκείνη ὥρα τῆς ἐπισκέψεώς Του, ἡ παρουσία Του δὲν θὰ μᾶς ταράξει. Δὲν θὰ μᾶς δικαιολογήσει ἡ λαϊκὴ φράση: «Σπίτι ἀσυγύριστο μουσαφήρη περιμένει». Καὶ ἔτσι ὄχι μόνον δὲν θὰ ταραχθοῦμε, ἀλλὰ καὶ θὰ χαροῦμε καὶ θὰ πανηγυρίσουμε λέγοντας:
-Ἐλθέ, Κύριε, ὁ δοῦλος Σου μὲ χαρὰ Σὲ προσμένει. «Δέξαι με ὡς ἕνα τῶν μισθίων Σου (Λουκ. ιε´ 19). Πολὺ ἐπιθυμῶ νὰ μὲ πάρεις κοντά Σου. Ἐπιθυμῶ, ὅπως ὁ Παῦλος «ἀναλῦσαι καὶ σὺν Σοὶ εἶναι» (Φιλιπ. α´ 23). Ἐλθέ, εὐλογημένε μου Κύριε!


, ,

Σχολιάστε

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΦΡΟΝΟΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥ-3 «Μόνο ἐκεῖνοι ποὺ πιστεύουν πραγματικὰ στὸν Θεὸ καὶ στὴ μέλλουσα ζωὴ προετοιμάζονται γιὰ τὸν θάνατο, γιὰ τὴν αἰώνια ζωή.». (Ἅγ. Νικ. Βελιμίροβιτς)

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

 ΚΥΡΙΑΚΗ Θ´ Λουκᾶ
 Ἡ παραβολὴ τοῦ ἄφρονoς πλουσίου
 
(Λουκ. ιβ´ 16-21)
[Γ´] 

Ἀπὸ τὸ βιβλίο

«Ὁμιλίες Ϛ´» – Κυριακοδρόμιο Γ´,

Ἀθῆναι 2014, μετάφρ. Π. Μπότση, σελ. 84-89
ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ. «Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ»

ἐπεξ.: «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»

Α´ Μέρος: Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΦΡΟΝΟΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥ-1 «Ὁ πλούσιος αὐτὸς στὴν πραγματικότητα εἶναι ἕνας κλέφτης». (Ἅγ. Νικ. Βελιμίροβιτς)

Β´ Μέρος: Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΦΡΟΝΟΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥ-2 «Ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου: Δὲν μπορεῖ νὰ βρεθεῖ καλλίτερη ἔκφραση γιὰ τὸν καταστροφικὸ θρίαμβο τοῦ σώματος κατὰ τῆς ψυχῆς». (Ἅγ. Νικ. Βελιμίροβιτς)

.           Ὁ ἁμαρτωλὸς δημιουργεῖ διπλῆ ἀπώλεια μὲ τὸν ξαφνικό του θάνατο: πρῶτα στὸν ἑαυτό του κι ἔπειτα στὴν οἰκογένειά του. Στὸν ἑαυτό του, ἐπειδὴ πεθαίνει ἀμετανόητος. Στὴν οἰκογένειά του, ἐπειδὴ αἰφνιδιάζει τοὺς συγγενεῖς του μ’ ἕνα ἀναπάντεχο χτύπημα κι ἀφήνει πίσω του ἐκκρεμότητες. Μακάριος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ προτοῦ πεθάνει δοκιμάζεται ἀπὸ κάποια ἀρρώστια, ἀπὸ τὸν πόνο. Σ’ αὐτὸν δίνεται ἡ εὐκαιρία νὰ κάνει μία ἀνασκόπηση τῆς ζωῆς του, νὰ ἐξετάσει τὶς ἁμαρτίες του, νὰ μετανοήσει γιὰ ὅλα τὰ κακὰ ποὺ ἔχει κάνει, γιὰ ὅλα τὰ καλὰ ποὺ δὲν ἔκανε, νὰ θρηνήσει μὲ μετάνοια ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, νὰ καθαρίσει τὴν ψυχή του μὲ δάκρυα καὶ νὰ ζητήσει συχώρεση ἀπὸ τὸν Θεό. Θά ᾽χει τὴν εὐκαιρία νὰ συγχωρέσει κι αὐτὸς ἐκείνους ποὺ τὸν προσέβαλαν, ποὺ τὸν ἔβλαψαν στὴ ζωή του, νὰ χαιρετήσει ὅλους τοὺς φίλους ἢ ἐχθρούς του, νὰ θυμήσει στὰ παιδιά του τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ, νά ᾽χουν στὸ νοῦ τὴν ὥρα τοῦ δικοῦ τους θανάτου καὶ νὰ ὁπλίσουν τὴν ψυχή τους μὲ πίστη, προσευχὴ καὶ καλὰ ἔργα.
.           Ἂς δοῦμε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη πς πέθαναν ο νθρωποι πο εαρέστησαν στὸν Θεό: βραάμ, σαάκ, ακώβ, ωσήφ, Μωυσς κι Δαβίδ. Προτο πεθάνουν, λοι τους εχαν ρρωστήσει. σο κράτησε ρρώστια τους, τ νομα το Θεο δν λειπε π τ χείλη τους. φησαν λοι καλ κληρονομι στος πογόνους τους κα τος ελόγησαν. Αὐτὸς εἶναι θάνατος δίκαιου ἀνθρώπου.
.           Ἴσως διερωτηθεῖς: Μὰ δὲν πέθαναν πολλοὶ ἀπὸ τοὺς δίκαιους στὴ μάχη, ἀπροετοίμαστοι; Ὄχι! Οἱ δίκαιοι ποτὲ δὲν πεθαίνουν ἀπροετοίμαστοι! Προετοιμάζονται πάντα γιὰ τὸν θάνατό τους, περιμένουν ἀπὸ μέρα σὲ μέρα τὴν ἀναχώρησή τους ἀπ’ αὐτὴ τὴ ζωή. Ἡ καρδιά τους βρίσκεται σὲ διαρκῆ μετάνοια, ἐξομολογοῦνται στὸν Θεὸ καὶ τὸν δοξολογοῦν. Οἱ δίκαιοι τὸ κάνουν αὐτὸ σὲ καιροὺς εἰρήνης καὶ εὐμάρειας. Τὸ κάνουν ὅμως πολὺ περισσότερο σὲ περιόδους πολέμου, βίας καὶ ταραχῶν. Ἡ ζωή τους ὁλόκληρη εἶναι μία διαρκὴς προετοιμασία γιὰ τὸν θάνατο κι ἔτσι δὲν πεθαίνουν ποτὲ ἀπροετοίμαστοι.
.           Προετοιμασία γιὰ τὸν θάνατο σημαίνει ἐπίσης τὸ «νὰ πλουτίζει κανεὶς ἐν Χριστῷ». Μόνο κενοι πο πιστεύουν πραγματικ στὸν Θε κα στ μέλλουσα ζω προετοιμάζονται γι τὸν θάνατο, γι τν αώνια ζωή. Ο πιστοι δν προετοιμάζονται ποτ γι τὸν θάνατο. Τὸ μόνο ποὺ φροντίζουν, εἶναι νὰ ζήσουν ὅσο γίνεται περισσότερο στὴ γῆ. Φοβοῦνται ἀκόμα καὶ νὰ σκεφτοῦν τὸν θάνατο καὶ κάνουν ἐλάχιστη προσπάθεια γιὰ «νὰ πλουτίσουν ἐν Χριστῷ». Ὅποιος προετοιμάζεται γιὰ τὸν θάνατο, προετοιμάζεται καὶ γιὰ τὴν αἰώνια ζωή. Τὴ φύση τῆς προετοιμασίας αὐτῆς γιὰ τὴν αἰώνια ζωή, τὴ γνωρίζει κάθε χριστιανός.
.           συνετς νθρωπος δοκιμάζει κάθε μέρα τν πίστη του στὸν Θεό, προφυλάσσει τν καρδιά του π τν πιστία, τν μφιβολία κα τν κακία, πως συνετς γρότης προφυλάσσει τ μπέλι του π τ ντομα κα τς κρίδες. Ὁ συνετὸς ἄνθρωπος δοκιμάζει καθημερινὰ τὸν ἑαυτό του ἂν τηρεῖ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ μὲ πράξεις συγγνώμης, ἀγάπης καὶ ἐλεημοσύνης. Μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο «πλουτίζει ἐν Χριστῷ». Ὁ συνετὸς ἄνθρωπος δὲν ἀποθηκεύει τὰ ἀγαθά του σὲ ἀποθῆκες, ἀλλὰ τὰ ἐμπιστεύεται στὴ φύλαξη τοῦ Θεοῦ. Τὸ πιὸ πολύτιμο πράγμα γι’ αὐτὸν εἶναι ἡ ψυχή του. Εἶναι ὁ μεγαλύτερος θησαυρός του, τὸ μόνο ποὺ δὲν φθείρεται καὶ δὲν πεθαίνει. Ὁ συνετὸς ἄνθρωπος ρυθμίζει τὰ θέματά του μὲ τὸν κόσμο ἰσορροπημένα, καθημερινά. Εἶναι ἕτοιμος κάθε στιγμὴ νὰ πεθάνει μὲ σταθερὴ τὴν πίστη πὼς θὰ παρουσιαστεῖ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ κεῖ τὸν περιμένει ζωὴ αἰώνια. Ὁ ὅσιος Ἀντώνιος ἔλεγε: «Νὰ σκέφτεσαι μέσα σου καὶ νὰ λές: “Σήμερα εἶναι ἡ τελευταία μέρα τῆς ζωῆς μου”. Ἔτσι δὲν θ’ ἁμαρτήσεις ποτὲ στὸν Θεό».
.           Δὲν ὑπάρχει πιὸ ἀνόητο πράγμα ἀπὸ τὸ νὰ πεῖς: «Καλύτερα νὰ πεθάνω ξαφνικά, νὰ μὴ νιώσω τὸν θάνατό μου!». Ἔτσι μιλᾶνε οἱ ἐλαφρόμυαλοι κι οἱ ἄθεοι. συνετς κι φοσιωμένος πιστς λέει: «Γενηθήτω τ θέλημα το Θεο Καλύτερα νὰ μείνεις χρόνια στὸ κρεβάτι μὲ ἀρρώστιες καὶ πόνους, παρὰ νὰ πεθάνεις ἀπροετοίμαστος κι ἀμετανόητος. Οἱ πόνοι σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο περνοῦν γρήγορα, ὅπως κι οἱ χαρές. Στὸν ἄλλο κόσμο ὅμως δὲν ὑπάρχει τίποτα ἐφήμερο καὶ παροδικό. Ὅλα εἶναι αἰώνια, εἴτε βάσανα εἴτε χαρά. Γι’ αὐτὸ εἶναι καλύτερα νὰ ὑποφέρεις λίγο ἐδῶ παρὰ ἐκεῖ, ὅπου τὸ μέτρο τόσο τοῦ πόνου ὅσο καὶ τῆς χαρᾶς εἶναι ἀσύγκριτα μεγαλύτερο.
.           Γενηθήτω τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ! Προσευχόμαστε στὸν παντεπόπτη Θεό μας νὰ μὴ μᾶς στείλει ξαφνικὸ θάνατο, ἐνῶ βρισκόμαστε μέσα στὴν ἁμαρτία, στὶς κακές μας πράξεις, ἀλλὰ νὰ μᾶς λυπηθεῖ, ὅπως λυπήθηκε τὸ βασιλιὰ Ἐζεκία (βλ. Ἡσ. ΛΗ´ 1-5) καὶ νὰ μᾶς δώσει χρόνο μετανοίας. Νὰ μᾶς ἐλεήσει καὶ νὰ μᾶς δώσει κάποια ἔνδειξη ὅτι ὁ θάνατος εἶναι κοντά, ὥστε νὰ βιαστοῦμε νὰ ζήσουμε κάπως καλύτερα καὶ νὰ γλιτώσουμε τὴν ψυχή μας ἀπὸ τὸ «αἰώνιο πῦρ». Ἔτσι τὰ ὀνόματά μας θὰ γραφτοῦν στὴ Βίβλο τῆς Ζωῆς καὶ τὰ πρόσωπά μας θὰ εἶναι ὁρατὰ στὴ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ μας.
.             Δόξα καὶ αἶνος στὸν Κύριο καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό, στὸν Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὴν ὁμοούσια καὶ ἀδιαίρετη Τριάδα, τώρα καὶ πάντα καὶ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

, , , , , , ,

Σχολιάστε

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜ. ΠΑΝΑΡΕΤΟ ΠΕΡΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ 2 «Θὰ ἔρθει ἡ ὥρα τοῦ θανάτου καὶ θὰ εἴμαστε ἀνέτοιμοι. Καὶ ὁ νοῦς μας θὰ εἶναι γεμάτος μὲ αὐτὲς τὶς εἰκόνες».

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟ ΠΑΝΑΡΕΤΟ
Πνευματικὸ τῆς Ἱ. Μ. Ὁσ. Γρηγορίου Ἁγ. Ὄρους

ΠΕΡΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ

[B´]

Ἀπὸ τὸ βιβλίο 
«Διάλογοι περὶ τηλεοράσεως καὶ πνευματικῆς ζωῆς 
μὲ Ἁγιορεῖτες Πατέρες»
ἐκδ. «Ὀρθόδ. Κυψέλη», Θεσ/νίκη 2011

σελ. 189-206

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/19/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἱερομ-πανάρετο1/

βλ. σχετ.: ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΕΦΡΑΙΜ ΠΕΡΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/06/29/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἀρχιμ-ἐφραὶμ-περὶ

https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/02/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἀρχιμ-ἐφραὶμ-περὶ2/

https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/05/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἀρχιμ-ἐφραὶμ-περὶ3/

.         Ἐρώτηση: Πῶς προκαλεῖ ἡ φαντασία τὶς εἰκόνες ποὺ εἶδε κάποιος στὴν τηλεόραση; Ὁ ἅγιος Νικόδημος λέει ὅτι ἡ φαντασία εἶναι ἡ γέφυρα τοῦ διαβόλου.

.         Ἀπάντηση: Πράγματι ἡ φαντασία εἶναι ἡ γέφυρα τοῦ διαβόλου. Ἔτσι λένε οἱ Πατέρες. Καὶ ὁ Κύριος, ποὺ προσέλαβε κατὰ τὴν ἐνανθρώπησή Του ὅλα τὰ τοῦ ἀνθρώπου -ἐκτὸς τῆς ἁμαρτίας-, δὲν προσέλαβε τὴν φαντασία. Διότι ἡ φαντασία ἐξάπτεται ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Ὁ διάβολος τὴν χρησιμοποιεῖ. Τὰ θεάματα, κυρίως τὰ ἁμαρτωλά, ἐξάπτουν πάρα πολὺ τὴν φαντασία. Καὶ αὐτὴ μετὰ βγάζει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν ἑαυτ;o του καὶ τὸν ὁδηγεῖ στὴν καταστροφή. Αὐτὸ εἶναι ποὺ λέμε· «μᾶς βγὰζει ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας».
.         Ὅταν ὁ Κάιν σκότωσε τὸν Ἄβελ, ἔτρεμε. Τότε ὁ Θεὸς τὸν λυπήθηκε καὶ τοῦ εἶπε· «πήγαινε καὶ ἡσύχασε». Αὐτὸ θέλει νὰ πεῖ ὅτι κανεὶς πρέπει νὰ ἡσυχάζει, νὰ βρίσκει κάποια ἡσυχία καὶ τότε βλέπει τὸν ἑαυτό του, ἔρχεται στὸν ἑαυτό του, ἔρχεται ὁ νοῦς του στὸν ἑαυτό του, βλέπει ἀκριβῶς τὴν πραγματικότητα καὶ ἔτσι βρίσκει καὶ τὸν ἅγιο Θεό. Ἐνῶ ἡ σύγχρονη ζωὴ μὲ τοὺς γρήγορους ρυθμοὺς καὶ τοὺς θορύβους μᾶς βγάζει ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας.
.         Ἔτσι λοιπὸν ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ ἀντιστέκεται γενικῶς στὸ ρεῦμα τῆς ἐκκοσμικεύσεως, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ σταθεῖ, νὰ ἔχει τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ εἶναι εὐτυχισμένος καὶ σ’ αὐτὴ τὴ ζωὴ καὶ στὴν ἄλλη. Να ζεῖ μὲ χαρά, δηλαδὴ νὰ ἀπολαμβάνει αὐτὴν τὴ ζωὴ ὅπως πρέπει, χωρὶς νὰ εἶναι ὑποδουλωμένος σὲ πάθη. Γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ κάνει αὐτὸν τὸν ἀγώνα κατὰ τῆς τηλεοράσεως.
.         Πιὸ πολὺ ἀπ’ ὅλα βλάπτει αὐτή, διότι εἶναι μέσα στὸ σπίτι. Οἱ ἄλλες ἀφορμὲς τῶν παθῶν εἶναι ἔξω στὸ δρόμο καὶ δὲν τὶς πολυσυναντάει κανείς. Δὲν συμμετέχει. Ἡ τηλεόραση ὅμως εἶναι μέσα στὸ σπίτι δυστυχῶς καὶ ἀπὸ ἐκεῖ μπαίνει ὅλος ὁ κόσμος, ὅλα τὰ πάθη τοῦ κόσμου, ἀπὸ ἐκεῖ παρουσιάζεται ὅλη αὐτὴ ἡ πνευματικὴ ζούγκλα.
.         Ἐρώτηση: Πῶς ἐπηρεάζει ἡ τηλεόραση διὰ τῆς φαντασίας τὶς ἐπιθυμίες καὶ τὶς αἰσθήσεις μας;
.         Ἀπάντηση: Ὁ ἄνθρωπος εἶναι εὐάλωτος. Πολλοὶ δὲν ἔχουν καὶ κρίση. Ἀλλὰ ὅλοι ζημιώνονται. Μὴν πεῖ κανείς, ὅτι ἐγὼ εἶμαι μεγάλος καὶ δὲν ἐπηρεάζομαι ἀπὸ τὶς εἰκόνες ποὺ θὰ δείξει ἡ τηλεόραση. Πλανᾶται κανείς, ὅταν ἀφήνει τὸν ἑαυτό του. Πολλοὶ ποὺ εἶναι δυνατοί, ἁπλῶς δὲν βλάπτονται τόσο πολύ, γιατὶ δὲν κάθονται καὶ πολὺ στὴν τηλεόραση.
.         Ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀκοῦν εἰδήσεις καὶ διαβάζουν ἐφημερίδες πρέπει νὰ ἔχουν διάκριση, νὰ κάνουν καὶ προσευχὴ νὰ τοὺς φωτίζει ὁ Θεὸς ποιὸ εἶναι τὸ σωστό, νὰ μὴν τὰ δέχονται ὅλα χωρὶς νὰ τὰ ἐξετάσουν. Αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ δέχεται κανεὶς ἀνεπιφυλάκτως εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ τῶν Ἁγίων. Τὰ ἄλλα ὅλα πρέπει νὰ τὰ βλέπει κανεὶς μὲ ἐπιφύλαξη καὶ νὰ κοιτάζει νὰ κρατάει ἐκεῖνα ποὺ τὸν ὠφελοῦν. Ὡς πρὸς τὴν τηλεόραση, λίγα εἶναι τὰ καλὰ καὶ πάρα πολλὰ τὰ κακά.
.         Ἐρώτηση: Οἱ γέροι περνοῦν πάρα πολλὲς ὧρες στὴν τηλεόραση, 4-6 ὧρες τὴν ἡμέρα. Τί σημαίνει αὐτὸ γιὰ τὴ σωτηρία τους, γιατὶ εἶναι καιρὸς μετανοίας; Ἔχουν καιρό, ἀλλὰ λένε· «τί νὰ κάνω;».
.         Ἀπάντηση: Αὐτὸ εἶναι πολὺ ψυχοφθόρο. Ὑπνωτικό. Καὶ θὰ ἔρθει ἡ ὥρα τοῦ θανάτου καὶ θὰ εἴμαστε ἀνέτοιμοι. Καὶ ὁ νοῦς μας θὰ εἶναι γεμάτος μὲ αὐτὲς τὶς εἰκόνες.
.         Ἐρώτηση: Ἄλλοι λένε ὅτι τοὺς χαλαρώνει. Ἔχουν προβλήματα, ἄγχος, ἔρχονται ἀπὸ τὶς δουλειές τους στὸ σπίτι καὶ τί νὰ κάνουν γιὰ νὰ χαλαρώσουν; Ξεχνᾶνε τὰ προβλήματα βλέποντας τηλεόραση.
.         Ἀπάντηση: Ναί, ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι μιὰ χαλάρωση ἐπικίνδυνη καὶ μπορεῖ νὰ πεῖ κανεὶς καὶ ἁμαρτωλή. Ἡ ὁποία γενικῶς δὲν κάνει καλό. Ἀντὶ νὰ ξεκουράζει, κουράζει τὸν ἄνθρωπο. Ἐνῶ μπορεῖ νὰ γίνει μία χαλάρωση πνευματική: νὰ διαβάσει κανεὶς ἕνα βιβλίο εὔκολο, ἕνα βίο Ἁγίου, νὰ μιλήσει κανεὶς μὲ τὰ παιδιά του γιὰ τοὺς Ἁγίους, νὰ γίνει μιὰ συζήτηση πνευματικὴ μέσα στὴν οἰκογένεια. Μπορεῖ νὰ ἀκούσει μία μουσικὴ καλὴ ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο, κυρίως βυζαντινὴ μουσική. Ὑπάρχουν πολὺ ὡραῖες ψαλμωδίες. Ὅταν γίνεται χαλάρωση καὶ ξεκούραση, νὰ γίνεται πνευματικὴ ξεκούραση· νὰ μὴν ἀφήνουεμε τὸν ἑαυτό μας. Τὸ καλύτερο εἶναι νὰ διαβάζει κανεὶς ἀντὶ νὰ κάθεται μπροστὰ στὴν τηλεόραση.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

,

Σχολιάστε

«ΑΙ ΕΙΔΟΙ» ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ, Ο ΚΑΙΣΑΡΑΣ, Ο ΒΡΟΥΤΟΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ

ΑΙ ΕΙΔΟΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2041, 15.03.2012

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.           Ἦταν τὸ ἔτος 44 π.Χ. Στὴν Ρώµη, ἔπειτα ἀπὸ σειρὰ πολέµων καὶ ἐσωτερικῶν ἀναµετρήσεων, ὁ Ἰούλιος Καίσαρας εἶχε καταστεῖ ἀπόλυτος κυρίαρχος. Ὁ Καίσαρας ἦταν ἐκπληκτικὴ διάνοια. Ἦταν πολιτικός, στρατιωτικός, νοµοθέτης, νοµοδιδάσκαλος, ρήτορας, ποιητής, ἱστορικός, ἀρχιτέκτονας, ἀστρονόµος καὶ µαθηµατικός, ἕνας ἀπὸ τοὺς τρεῖς µεγάλους στρατηλάτες τοῦ ἀρχαίου κόσµου (Μέγας Ἀλέξανδρος, Ἀννίβας, Ἰούλιος Καίσαρας). Ὅµως οἱ κοντινοί του ἄνθρωποι φοβήθηκαν ὅτι ἡ παντοδυναµία του θὰ τὸν µετέτρεπε σὲ τύραννο. Ἔτσι σχεδίασαν καὶ ὀργάνωσαν συνωµοσία ἐναντίον του. Γιὰ τὴν συνωµοσία αὐτὴ δύο ἄνθρωποι προσπάθησαν νὰ τὸν εἰδοποιήσουν, ἀλλὰ δὲν τοὺς ἄκουσε. Ὁ ἕνας ἦταν µάντης καὶ τὸν εἰδοποίησε νὰ φυλάγεται, διότι στὶς εἰδοὺς τοῦ Μαρτίου θὰ περάσει µεγάλο κίνδυνο.
.           Τί ἦταν «αἱ εἰδοὶ» τοῦ Μαρτίου;  Ἦταν ἡ 15η τοῦ µηνὸς Μαρτίου, τὴν ὁποία οἱ Ρωµαῖοι ὀνόµαζαν «Μαρτίου εἰδοί». Ἐπίσης ὀνόµαζαν εἰδοὺς καὶ τὴν 15η τῶν µηνῶν Μαΐου, Ἰουλίου καὶ Ὀκτωβρίου, καὶ τὴν 13η τῶν ὑπολοίπων µηνῶν. Ὅταν ἔφθασε ἡ µέρα ἐκείνη, ἡ 15η τοῦ Μαρτίου, ὁ Καίσαρας πηγαίνοντας πρὸς τὴν Σύγκλητο συνάντησε τὸν µάντη: «Πάρεισιν (= ἔφθασαν) αἱ εἰδοί», τοῦ εἶπε πειρακτικά, (ἐννοώντας «καὶ δὲν ἔπαθα τίποτε»). «Ναί, πάρεισιν, ἀλλ᾽ οὐ παρεληλύθασι»· «ναί, ἔφθασαν ἀλλὰ δὲν πέρασαν», τοῦ ἀπάντησε ἤρεµα ὁ µάντης. Μέσα στὴν Σύγκλητο ἕνας σοφιστὴς ἀπὸ τὴν Κνίδο, ὁ Ἀρτεµίδωρος, ποὺ εἶχε µάθει γιὰ τὴν συνωµοσία, ἔδωσε στὸν Καίσαρα ἕνα γράµµα, ὅπου τὸν πληροφοροῦσε γιὰ τὸν κίνδυνο. «Διάβασέ το, Καίσαρα», τοῦ εἶπε, «µονάχος σου καὶ γρήγορα. Γράφει σπουδαῖα πράγµατα, ποὺ σ᾽ ἐνδιαφέρουν πολύ». Ἀλλὰ ὁ Καίσαρας τὸ ἄφησε γιὰ ἀργότερα.
.          Οἱ συνωµότες, ποὺ ἀναµεσά τους ἦταν καὶ ὁ θετὸς γυιὸς τοῦ Καίσαρα Μάρκος Βροῦτος, δολοφόνησαν τὸν Ἰούλιο Καίσαρα στὶς εἰδοὺς τοῦ Μαρτίου, στὶς 15 δηλαδὴ τοῦ µηνὸς Μαρτίου, τοῦ ἔτους 44 π.Χ. Ἦταν τότε 56 ἐτῶν, καὶ δέχθηκε 23 µαχαιριὲς στὸ σῶµα του.
.          Ὅταν ὁ καίσαρας εἶδε ἀναµεσα στοὺς συνωµότες καὶ τὸν Βροῦτο, ἀναφώνησε στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα: «Καὶ σύ, τέκνον Βροῦτε;»· µιὰ φράση ποὺ ἀπὸ τότε ἔµεινε παροιµιώδης µαζὶ µὲ τὴν παράδοξη διατύπωση «αἱ Μαρτίου εἰδοί».

.        Γιατί κάναµε τόσο λόγο γιὰ τὶς εἰδοὺς τοῦ Μαρτίου; Τὸ κάναµε, διότι σὲ ἕνα βαθύτερο ἐπίπεδο «αἱ εἰδοὶ τοῦ Μαρτίου» ἀφοροῦν καὶ τὸν καθένα µας. Ὄχι ὡς συγκεκριµένη ἠµεροµηνία (15 Μαρτίου) ἀλλὰ ὡς γεγονὸς ποὺ περιέχει σηµαντικότατα µηνύµατα γιὰ µᾶς. Ποιά µηνύµατα; Νὰ δύο ἀπὸ αὐτά:
.         Τὸ πρῶτο: Τὸν Καίσαρα προσπάθησαν νὰ τὸν προφυλάξουν ἀπὸ τὸν θάνατο δύο ἄνθρωποι. Ματαίως, διότι δὲν ἔδωσε σηµασία στὰ λόγια τους. Ἀντίστοιχα καὶ µᾶς κάποιοι φίλοι µας, µάλιστα ὁ πνευµατικός µας πατέρας, µπορεῖ κάποτε νὰ µᾶς ἐπιστήσουν τὴν προσοχή, διότι ὁ δρόµος ποὺ ἀκολουθοῦµε εἶναι πνευµατικὰ ἐπικίνδυνος. Θὰ εἶναι λάθος µέγα νὰ ἁγνοήσουµε ἐπιπόλαια τὶς σωτήριες αὐτὲς προειδοποιήσεις.
.          Κι ἕνα δεύτερο: Γιὰ τὸν Καίσαρα «αἱ εἰδοὶ τοῦ Μαρτίου» ἦταν ἡ µέρα τῆς δολοφονίας του· γιὰ τὸν καθένα ἀπὸ µᾶς µποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ἡ ἡµέρα τῆς ἀναχωρήσεώς µας ἀπὸ τὸν κόσµο τοῦτο. Σὲ κάποιες «εἰδοὺς τοῦ Μαρτίου» ἢ ὁποιαδήποτε ἄλλη µέρα ὁποιουδήποτε µηνὸς θὰ κληθοῦµε νὰ ἀνεβοῦµε στὸ τρένο τῆς αἰωνιότητος. Θὰ εἶναι τὸ τελευταῖο µας ταξίδι καὶ τὸ πιὸ σηµαντικὸ τῆς ζωῆς µας. Ποῦ θὰ ἀποβιβαστοῦµε; Στὸν χῶρο τῆς θείας ζωῆς ἢ στὸν χῶρο τῆς αἰώνιας φωτιᾶς; Αὐτὸ εἶναι τὸ καιριότερο ζήτηµα.
.          Λοιπόν, ὅπως τότε οἱ δύο ἐκεῖνοι θέλησαν νὰ σώσουν τὸν Καίσαρα ἀπὸ τὸν θάνατο, ἔτσι καὶ πολὺ περισσότερο ὁ Θεὸς ἐµᾶς θέλει νὰ µᾶς σώσει ἀπὸ τὸν αἰώνιο θάνατο, γι᾽ αὐτὸ µᾶς προειδοποιεῖ νὰ εἴµαστε πάντοτε ἔτοιµοι, ἀφοῦ εἶναι ἄγνωστη ἡ ἡµέρα τοῦ τέλους µας.
.          Καὶ θὰ εἶναι τραγικό, θὰ εἶναι καταστροφικὸ λάθος νὰ ἀγνοήσουµε τὶς σαφεῖς προειδοποιήσεις τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ χάσουµε τὴν χαρὰ τῆς Βασιλείας του. Ὑπάρχει µιὰ φράση τοῦ Κυρίου ποὺ δὲν βρίσκεται στὰ Εὐαγγέλια, ἔχει ὄµως διασωθεῖ ἀπὸ τοὺς µαθητὲς τῶν Ἀποστόλων, καὶ εἶναι πολὺ σηµαντικὴ γιὰ τὸ θέµα ποὺ ἀναπτύσσουµε. Μιλάει ὁ Κύριος καὶ λέει: «Ἐν ᾧ ἐὰν εὕρω σε, ἐν τούτῳ καὶ κρινῶ σε»· ποὺ σηµαίνει: στὴν κατάσταση ποὺ θὰ σὲ βρῶ, σ᾽ αὐτὴν καὶ θὰ σὲ κρίνω. Στὴν κατάσταση ποὺ θὰ σὲ βρῶ. Ποιά ἆραγε εἶναι ἡ κατάστασή µας αὐτὴ τὴν στιγµή; Εἶναι κατάσταση µετανοίας; Ἢ µήπως ἐπικίνδυνης πνευµατικῆς ἀδιαφορίας;
.          Νὰ λοιπὸν ποὺ ὀφείλουµε νὰ εἴµαστε πάντοτε ἔτοιµοι γιὰ τὴν τελικὴ ἀναχώρηση. Ἔτοιµοι, ἀφοῦ δὲν γνωρίζουµε τὴν ὥρα τῆς ἀναχωρήσεώς µας. Ὁ Κύριος τονίζοντας τὸ ἄγνωστο αὐτῆς τῆς ὥρας τὴν παροµοίασε µὲ τὴν εἰσβoλὴ τοῦ κλέφτη στὸ σπίτι. Ἂν ὁ νοικοκύρης τοῦ σπιτιοῦ ἤξερε τὴν ὥρα ποὺ ὁ κλέφτης θὰ χτυπήσει, θὰ ἔµενε ἄγρυπνος καὶ δὲν θὰ ἄφηνε νὰ γίνει διάρρηξη τοῦ σπιτιοῦ του. Ἀλλὰ δὲν τὴν γνωρίζει (Ματθ. κδ´ 42-44).
.          Παρόµοια καὶ ὁ καθένας µας ἀγνοεῖ τὴν ὥρα τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Κυρίου. Ἂς εἴµαστε συνεπῶς πάντοτε ἔτοιµοι, ὥστε, ἂν ἔρθει αἰφνιδίως ὁ Κύριος νὰ παραλάβει τὴν ψυχή µας, νὰ εἰσέλθουµε ἔτοιµοι µαζί του στοὺς αἰώνιους γάµους του, στὴν ἄπειρη χαρὰ καὶ δόξα τῆς εὐλογηµένης Βασιλείας του.

, ,

Σχολιάστε