Ἄρθρα σημειωμένα ὡς περιβάλλον

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΡΓΑΜΟΥ ΣΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Μητροπολίτης Περγάμου στὸ Βατικανὸ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ἡ παρουσία τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου στὸ Βατικανὸ προκάλεσε βαθιὰ θλίψη. Ἦταν μεταξὺ ἐκείνων ποὺ παρουσίασαν τὴν Ἐγκύκλιο τοῦ Πάπα Φραγκίσκου γιὰ τὸ περιβάλλον στὴ διεθνῆ κοινὴ γνώμη, σήμερα Πέμπτη, 18 Ἰουνίου 2015. Ὀρθῶς ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος δὲν μετέβη ὁ ἴδιος, ὅπως τὸν προσκάλεσε ὁ Πάπας, νὰ κάνει τὴν παρουσίαση τῆς παπικῆς Ἐγκυκλίου μαζὶ μὲ ἕναν καρδινάλιο καὶ δύο λαϊκούς… Τὴν παρουσίαση, πλὴν τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου ἔκαμαν ὁ καρδινάλιος Πίτερ Τοῦρκσον, πρόεδρος τοῦ Ποντιφικοῦ Συμβουλίου «Δικαιοσύνη καὶ Εἰρήνη», ὁ καθηγητὴς Τζὸν Σελνχοῦμπερ, ἱδρυτὴς καὶ διευθυντὴς τοῦ Ἰνστιτούτου στὸ Πότσδαμ τῆς Γερμανίας γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις τοῦ κλίματος στὴν ἀνθρωπότητα καὶ ἡ Δόκτωρ Καρολὶν Βοῦ, Γενικὴ Διευθύντρια καὶ Πρόεδρος τοῦ Catholic Relief Services.
.              Ὁ Μητροπολίτης Περγάμου ἦταν πολὺ θλιβερὸ ὅτι ἀπετέλεσε τὸ διακοσμητικὸ στοιχεῖο στὴν παρουσίαση τῆς παπικῆς Ἐγκυκλίου, στὴν ὁποία τὸ Βατικανὸ ἔδωσε ἕναν πανηγυρικὸ οἰκουμενικὸ χαρακτήρα, κάτι ποὺ παγίως ἐπιδιώκει. Θλίψη καὶ πόνο προκάλεσαν ἐπίσης τὰ ὅσα εἶπε κατὰ τὴν παρέμβασή του στὴν παρουσίαση τῆς παπικῆς Ἐγκυκλίου.
.           Πρῶτον σημείωσε ὅτι ἡ παπικὴ Ἐγκύκλιος Laudato Si’ γιὰ τὸ περιβάλλον «προξένησε μεγάλη χαρὰ καὶ ἱκανοποίηση στοὺς Ὀρθοδόξους». Καὶ πρόσθεσε «Ἐκ μέρους τους θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω τὴν βαθιά μας εὐγνωμοσύνη στὴν Αὐτοῦ Ἁγιότητα, γιατί ὕψωσε τὴν φωνὴ τῆς αὐθεντίας του γιὰ νὰ ἑλκύσει τὴν προσοχὴ τοῦ κόσμου στὴν ἐπείγουσα ἀνάγκη νὰ προστατευθεῖ ἡ δημιουργία τοῦ Θεοῦ…». Τὸ ζήτημα εἶναι ποιὸς τὸν ἐξουσιοδότησε νὰ ἐκπροσωπεῖ ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους. Ὅταν ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας σὲ ὁμιλία του γιὰ θέμα Βιοηθικῆς εἶχε ἀναφέρει ἄποψη ὡς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ὁ κ. Ἰωάννης εἶχε παρατηρήσει ὅτι μὲ αὐτὴ ἐξέφρασε τὸν ἑαυτό του, ἤ, τὸ πολύ, τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ ὄχι ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους. Πῶς τώρα ὁ ἴδιος μίλησε πρὸς τὰ διεθνῆ ΜΜΕ ὡς ἐκφράζων τὸ σύνολο τῶν Ὀρθοδόξων;
.           Δεύτερον στὴν παρέμβασή του ἐπαίνεσε τὸν Πάπα Φραγκίσκο, γιατί στὴν Ἐγκύκλιό του τονίζει ὅτι «σύμφωνα μὲ τὴν Βίβλο ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ βασίζεται σὲ τρεῖς θεμελιώδεις καὶ στενὰ συνδεόμενες σχέσεις, μὲ τὸν Θεό, μὲ τὸν γείτονα, μὲ τὴν ἴδια τὴ γῆ». Καὶ σημείωσε ὁ Μητροπολίτης Περγάμου: «Ἡ τρίτη σχέση τοῦ ἀνθρώπου, μὲ τὴ γῆ, ἔχει συχνὰ ἀγνοηθεῖ ἀπὸ τὴ Χριστιανικὴ θεολογία σὲ τέτοιο βαθμὸ ποὺ ὁ Ἀμερικανὸς ἱστορικὸς Linn White σ να περίφημο ρθρο του στ περιοδικ Scientist (1967) κατηγόρησε τν Χριστιανικ θεολογία τι εναι πεύθυνη γι τ σύγχρονη οκολογικ κρίση». Εἶναι βαθύτατα λυπηρὸ ὅτι ὁ Μητροπολίτης Περγάμου στὴν παρέμβασή του στὸ Βατικανὸ παραποίησε τὰ ὅσα ὁ ἴδιος ἔχει παλαιότερα γράψει. Σὲ γραπτὴ ὁμιλία του γιὰ τὸ περιβάλλον στὴν Ἀθήνα καὶ ἐνώπιον τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, πλειάδος Ἱεραρχῶν, ἄλλων κληρικῶν καὶ πλήθους κόσμου σημείωσε: « μερικανς στορικς Linn White, γράφοντας τ 1968 (Σημ. Ὄχι τὸ 1967) γιὰ τὶς ἱστορικὲς ρίζες τοῦ οἰκολογικοῦ προβλήματος ἦταν κατηγορηματικὸς στὴν ἀπόδοση μεγάλης εὐθύνης στὴ χριστιανικὴ θεολογία γιὰ τὴν κρίση αὐτή. Δυτικ θεολογία μ τ λογοκρατική της ντίληψη γι τν νθρωπο δήγησε τ πράγματα στ σημεριν κρίση». (Σημ. Οἱ ὑπογραμμίσεις τοῦ ὑπογράφοντος). Ὁ Μητροπολίτης Περγάμου στὸ παλαιότερο κείμενο τονίζει ὅτι ἡ Δυτικὴ θεολογία, μὲ βάση τὴ θεολογία τοῦ Αὐγουστίνου, ἦταν πού, κατὰ τὸν Linn White καὶ τὸν ἴδιο, ὁδήγησε τὴν ἀνθρωπότητα στὴ σημερινὴ οἰκολογικὴ κρίση. Σήμερα στὸ Βατικανὸ μίλησε γενικὰ γιὰ τὴ «Χριστιανικὴ θεολογία». Γιατί; Ἡ διπλωματία, ἢ τὸ καλῶς φέρεσθαι πρὸς τὸν Πάπα ἐπιτρέπουν στὴ συνείδησή του τὴν ἀλλοίωση γραπτῶν του;
.         Τρίτον, στὴν παρέμβασή του ὁ Μητροπολίτης Περγάμου σημείωσε «τὴν οἰκουμενικὴ σημασία τῆς παπικῆς Ἐγκυκλίου». Γράφει, μεταξὺ ἄλλων: «Ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ Πάπα Φραγκίσκου εἶναι μία πρόσκληση ἑνότητας – ἑνότητας στὴν προσευχὴ γιὰ τὸ περιβάλλον, στὸ ἴδιο τὸ Εὐαγγέλιο τῆς δημιουργίας…». Οὐδεὶς ἀμφιβάλλει ὅτι ὁ Πάπας καλεῖ ὅλους νὰ σέβονται τὸ περιβάλλον. Βεβαίως ἡ παπικὴ πρόσκληση στοὺς χριστιανοὺς γιὰ ἑνότητα, τὴν ὁποία σημειώνει ὁ Μητροπολίτης Περγάμου, ἐνέχει τὴ φιλοδοξία τοῦ Πάπα αὐτὴ ἡ ἑνότητα νὰ εἶναι ὑπὸ τὴν ἐξουσία του. Ἀλλὰ ἡ αὐτοσυνειδησία καὶ ἡ θεολογία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας δὲν δέχεται πάπα καὶ ἐπιβάλλει νὰ εἶναι Ἐκείνη ποὺ ἡγεῖται κάθε πρωτοβουλίας ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ οἴκου του καὶ ὄχι νὰ εἶναι οὐραγὸς προσπαθειῶν ἄλλων, ὅσο ἀξιόλογες καὶ ἂν εἶναι, ὅσο καὶ ἂν προέρχονται ἀπὸ κατὰ κόσμον ἰσχυροὺς ἡγεμόνες…
.         ρθοδοξία πολ νωρίτερα χει πάρει πρωτοβουλίες γι τν προστασία το περιβάλλοντος. Δν χει λοιπν νάγκη ν κολουθήσει πρωτοβουλίες λλων. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀπὸ τὸ 1989 καθιέρωσε τὴν 1η Σεπτεμβρίου, ὡς ἡμέρα προσευχῆς γιὰ τὸ περιβάλλον καὶ ὁ σημερινὸς Πατριάρχης, ἀπὸ τότε ποὺ ἀνέλαβε τὶς πατριαρχικὲς εὐθύνες, ἀσχολεῖται μὲ τὸ περιβάλλον, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὰ λάθη του καὶ τὶς προκλητικὰ πολυδάπανες «οἰκολογικὲς κρουαζιέρες», ποὺ μὲ τὴν πρωτοβουλία καὶ τὴν ἡγετικὴ συμμετοχή του διοργάνωσε ΜΚΟ ἀνθρώπων συνδεδεμένων μὲ τὸ Φανάρι, στὸν Ἀμαζόνιο στὴ Βόρεια Θάλασσα καὶ ἀλλοῦ. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης Περγάμου τὸ 1992 ἐξέδωσε βιβλίο γιὰ τὸ περιβάλλον, μὲ τίτλο «Ἡ Κτίση ὡς Εὐχαριστία», τὸ ὁποῖο μάλιστα σχολίασε μὲ σειρὰ ἄρθρων του στὴν ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος» ὁ καθηγητὴς Μέγας Φαράντος. Δὲν εἶναι λοιπὸν κάτι νέο γιὰ τὸ Φανάρι καὶ ἐν γένει γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸ περιβάλλον, ἀλλὰ εἶναι κάτι ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὸ βάθος τῆς Παράδοσής Της, ὅπως δείχνει ἡ καθημερινὴ ζωὴ τῶν μοναχῶν στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ γενικὰ στὰ ὀρθόδοξα μοναστήρια.-

, ,

Σχολιάστε

ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΣΤΟΝ ΝΕΣΤΟ

ΝΕΣΤΟΣ:
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ «ΖΟΥΓΚΛΑ» ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΕΛΙΔΗΣ

 Μνημεῖο ὁ Ἑλληνικὸς Ἀμαζόνιος

newego_LARGE_t_420_54516974_type12713.               Πρόταση γιὰ τὴν ἔνταξη τοῦ παραποτάμιου δάσους τοῦ Νέστου, ἑνὸς ὑποδειγματικοῦ ἀρχέγονου δάσους ἐκτάσεως 4.000 στρεμμάτων -τῆς τελευταίας ζούγκλας ποὺ ὑπάρχει στὴν Εὐρώπη, ὅπως λένε οἱ ἐπιστήμονες- στὰ μνημεῖα τῆς φύσεως ποὺ προστατεύει ἡ UNESCO, θὰ ὑποβάλει ὁ Φορέας Διαχειρίσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Πάρκου Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης […]
.           Στὸ Δέλτα ἔχουν καταγραφεῖ μέχρι τώρα 20 εἴδη θηλαστικῶν (ἐδῶ ὑπάρχει ὁ μεγαλύτερος πληθυσμὸς τσακαλιοῦ στὴν Ἑλλάδα), 11 εἴδη ἀμφιβίων, 22 εἴδη ἑρπετῶν, 30 εἴδη ψαριῶν καὶ 277 εἴδη πτηνῶν.
.                   Στὴν πρόταση θὰ συμπεριληφθεῖ καὶ τὸ δάσος 200 στρεμμάτων στὴν περιοχὴ τῆς Κεραμωτῆς, ἕνα καταπληκτικὸ ὑπολειμματικὸ κομμάτι, ὅπως λέει, ποὺ ὅμως κινδυνεύει πάρα πολὺ ἀπὸ τὶς ἀνθρώπινες δραστηριότητες, γιατί βρίσκεται μέσα στὰ ὅρια τοῦ χωριοῦ.
.                   Τὸ παραποτάμιο δάσος γνωστὸ στὸ παρελθὸν μὲ τὴν ὀνομασία «Κοτζὰ Ὀρμὰν (Μέγα Δάσος)» ἀποτελοῦσε ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ὑδροχαρῆ δάση τῆς Μεσογείου. Στὶς ἀρχὲς τοῦ περασμένου αἰώνα εἶχε ἔκταση 120.000 στέμματα καὶ καταλάμβανε σχεδὸν τὸ 1/4 τῆς συνολικῆς ἔκτασης τοῦ δέλτα τοῦ Νέστου.
.                   Ἡ μοναδικότητά του ἀναφέρεται καὶ σὲ ἱστορικὰ κείμενα. Ὁ Ἡρόδοτος περιγράφει ὅτι ὑπῆρχαν σ᾽ αὐτὸ λιοντάρια, τὰ ὁποῖα μάλιστα κατασπάραξαν τὸν στρατὸ τοῦ Ξέρξη, ὅταν προσπάθησε νὰ τὸ διασχίσει, ἐνῶ καὶ ὁ Ἀριστοτέλης κάνει λόγο γιὰ τὴ ζούγκλα στὸ παραποτάμιο δάσος.
.                   Οἱ μεγάλες ἀλλαγὲς στὸ σύστημα τοῦ Δέλτα εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα τὴ δραματικὴ συρρίκνωση τοῦ ἄλλοτε μεγαλοπρεποῦς δάσους
.                   Οἱ ἐκχερσώσεις του ξεκίνησαν ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1920 καὶ ἡ μεγάλη συρρίκνωσή του ἔγινε στὴ δεκαετία τοῦ 1950, μὲ τὰ ἔργα εὐθυγράμμισης τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ καὶ τὶς ἐκχερσώσεις γιὰ τὴν ἀπόδοση μεγάλου μέρους στοὺς ἀγρότες γιὰ καλλιέργεια, ποὺ ἐπέφεραν μεγάλες ἀλλαγὲς στὸ σύστημα τοῦ Δέλτα μὲ ἀποτέλεσμα τὴ δραματικὴ συρρίκνωση τοῦ ἄλλοτε μεγαλοπρεποῦς δάσους.
.                   Τὸ 1946 ὑπῆρχαν περισσότερα ἀπὸ 74.000 στρέμματα δάσους καὶ ἀρκετὰ δένδρα εἶχαν ὕψος 40 μέτρων. Στὸ δάσος ζοῦσαν ἀρκοῦδες, λύκοι, ἀγριόχοιροι, βίδρες, τσακάλια, λαγοί, ζαρκάδια καὶ ἐλάφια.

Καταφύγιο στὴν Κατοχὴ

.                   Ἡ περιοχὴ τοῦ Πόρτο Λάγος εἶναι ἀπὸ τοὺς καλύτερους ψαρότοπους τῆς χώρας. Μάλιστα σὲ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς Κατοχῆς τὸ ἀδιάβατο δάσος τοῦ Δέλτα χρησίμευε ὡς καταφύγιο καὶ ὁρμητήριο τῶν ἀνταρτῶν. Στὰ χρόνια ποὺ ἀκολούθησαν περίπου 54.000 στρέμματα ἔγιναν γεωργικὴ γῆ. Παρόλα αὐτὰ ὅσο ἔχει ἀπομείνει ἐξακολουθεῖ νὰ κατέχει τὰ πρωτεῖα, ὡς τὸ μοναδικὸ σὲ ἔκταση φυσικὸ παρόχθιο δάσος τῆς Ἑλλάδας. «Ἂν ἔχουμε ὡς χώρα κάποια σημεῖα, ποὺ πρέπει νὰ τὰ ἐντάξουμε στὸ πρόγραμμα “Ἄνθρωπος καὶ Βιόσφαιρα” τῆς UNESCO, ἕνα ὁπωσδήποτε εἶναι αὐτό […]

Λίμνες, λιμονοθάλασσες, ποτάμια
Τὸ Μεγάλο Ἐθνικὸ Πάρκο καὶ ἡ προσπάθεια διάσωσης

.                   Τὸ παραποτάμιο δάσος τοῦ Νέστου εἶναι μόνο ἕνα τμῆμα τοῦ Ἐθνικοῦ Πάρκου Ἀνατολικῆς Μακεδονίας – Θράκης, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ μεγαλύτερο ὑγροτοπικὸ πάρκο τῆς Ἑλλάδας, καλύπτοντας σήμερα μία ἔκταση 930.000 στρεμμάτων μὲ ἕναν μοναδικὸ πλοῦτο ὑγρότοπων ἀπὸ τὴν περιοχὴ τῆς Νέας Καρβάλης Καβάλας στὰ δυτικὰ μέχρι τὸν Δῆμο Μαρώνειας-Σαπῶν στὴ Ροδόπη στὰ ἀνατολικά.
.                   Περιλαμβάνει σὲ γενικὲς γραμμὲς τὸν ποταμὸ καὶ τὸ Δέλτα τοῦ Νέστου, τὶς λίμνες Βιστωνίδα καὶ Ἰσμαρίδα καὶ ἕνα σύστημα μὲ 22 λίμνες καὶ λιμνοθάλασσες, ἄγνωστες ἀρκετὲς στὸ εὐρὺ κοινό, ἀλλὰ καὶ μικρότερα ποτάμια καὶ λίμνες, χειμάρρους, ρέματα, ὑγρολίβαδα, θίνες, ἁλυκὲς κ.α.
.                   Τὸ πάρκο μπορεῖ νὰ χωριστεῖ στὸ Δέλτα τοῦ Νέστου μὲ τὶς λιμνοθάλασσες, στὴ Λίμνη Βιστωνίδα-Πόρτο Λάγος καὶ τὸ σύστημα τῶν λιμνοθαλασσῶν καὶ στὴ λίμνη Ἰσμαρίδα μὲ τὶς λιμνοθάλασσες τῆς Ροδόπης. Οἱ τρεῖς αὐτὲς περιοχὲς ἀποτέλεσαν καὶ τὶς τρεῖς ἀπὸ τὶς ἕντεκα περιοχὲς τῆς χώρας μας ποὺ περιελήφθησαν στὴ συνθήκη Ραμσὰρ τὸ 1974. Τὸ 1996 ἔγινε ἡ πρώτη ἑλληνικὴ νομοθετικὴ προσπάθεια γιὰ τὴν περιοχή, μὲ τὴ δημιουργία τοῦ Ἐθνικοῦ Πάρκου Ἀνατολικῆς Μακεδονίας – Θράκης καὶ ἀπὸ τὸ 2003 συγκροτήθηκε καὶ ὁ φορέας μὲ σκοπὸ τὴν ἀποτελεσματικὴ προστασία τῶν οἰκοτόπων καὶ τῶν σπάνιων εἰδῶν χλωρίδας καὶ πανίδας ποὺ ἐνδημοῦν καὶ ἀναπαράγονται στὴν περιοχή.

ΠΤΗΝΑ, ΘΗΛΑΣΤΙΚΑ, ΨΑΡΙΑ
Οἱ σπάνιοι κάτοικοί του

.                   Στὴν πραγματικότητα τὸ Δέλτα Νέστου, ποὺ ἔχει τὴ μορφὴ βεντάλιας καὶ καλύπτει μία μεγάλη ἔκταση 500.000 στρεμμάτων, ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα μωσαϊκὸ ἐπιμέρους ὑγροτόπων ἀπὸ τοὺς ὁποίους οἱ μεγαλύτεροι καὶ πιὸ διακριτοὶ εἶναι ἀπὸ δυτικὰ πρὸς ἀνατολικὰ οἱ λιμνοθάλασσες τῆς Βάσσοβας, τοῦ Ἐρατεινοῦ, τοῦ Ἁγιάσματος, τῆς Κοκάλας, τοῦ Χαϊδευτοῦ, τῆς Κεραμωτῆς, τοῦ Γεφυρακίου, τοῦ Μοναστηρακίου καὶ τῶν Μαγγάνων. Οἱ τελευταῖες περιβάλλονται ἀπὸ ἐκτεταμένα ἀλοέλη καὶ συγκαταλέγονται μεταξὺ τῶν παραγωγικοτέρων ἰχθυοτροφείων τῆς χώρας.
.                   Στὸ παραποτάμιο δάσος τοῦ Νέστου ζεῖ ἕνας ἀπὸ τοὺς δύο φυσικούς, ἄγριους πληθυσμοὺς κολχικοῦ φασιανοῦ στὴν Εὐρώπη. Ἐπίσης τὸ Δέλτα εἶναι ἡ μοναδικὴ περιοχὴ τῆς Εὐρώπης ὅπου φιλοξενεῖται ἡ ἀγκαθοκαλημάνα. Στὸ Δέλτα ἔχουν καταγραφεῖ μέχρι τώρα 20 εἴδη θηλαστικῶν (ἐδῶ ὑπάρχει ὁ μεγαλύτερος πληθυσμὸς τσακαλιοῦ στὴν Ἑλλάδα), 11 εἴδη ἀμφιβίων, 22 εἴδη ἑρπετῶν 30 εἴδη ψαριῶν καὶ 277 εἴδη πτηνῶν.

ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΡΟΔΟΠΗΣ
Δεσπόζει ἡ λίμνη Ἰσμαρίδα

.                   Στὰ δυτικὰ τοῦ Νομοῦ Ροδόπης δεσπόζει ἕνας ἀκόμη ὑγρότοπος, ἡ λίμνη Ἰσμαρίδα ἢ ἀλλιῶς Μητρικοῦ, πέντε μόλις χιλιόμετρα ἀπὸ τὴ θάλασσα, ἐνῶ στὰ νοτιοδυτικὰ βρίσκονται οἱ πέντε θρακικὲς λιμνοθάλασσες (Ἕλος, Πτελέα, Ἁλυκή, Μέση καὶ Ξηρολίμνη). Τὸ τρίτο σύστημα εἶναι μία μικρογραφία τῆς Βιστωνίδας. Γύρω στὸ ᾽80 ἕνα κανάλι ποὺ συνδέει τὴ λίμνη μὲ τὴ θάλασσα ἐκβαθύνθηκε, μὲ ἀποτέλεσμα σήμερα νὰ μπαίνει σ΄αὐτὴν ἀρκετὸ θαλασσινὸ νερό[…] Νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι ἡ λιμνοθάλασσα τῆς Πτελέας ἔχει τὸν μεγαλύτερο ἀριθμὸ ἀπὸ νούφαρα ποὺ προσφέρουν μία φανταστικὴ σπάνια εἰκόνα.

ΛΙΜΝΗ
Ρηχαίνει καὶ ἀπειλεῖται ἡ Βιστωνίδα

.                   Τὸ σύμπλεγμα τῆς Βιστωνίδας-Πόρτο Λάγος εἶναι ἀπὸ τοὺς ὀμορφότερους ὑγροβιότοπους τῆς Ἑλλάδας καὶ συγκεντρώνει χιλιάδες ἐπισκέπτες. Ἡ ἰδιαιτερότητα τῆς λίμνης ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι στὸ βόρειο τμῆμα της ἔχει γλυκὸ νερό, ἐνῶ στὸ νότιο ἁλμυρὸ ἢ ὑφάλμυρο.
.                   Μέχρι σήμερα ἔχουν καταγραφεῖ ἐδῶ 21 εἴδη ψαριῶν, δύο ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐνήλικα -ἡ Γελάρτσα καὶ ἡ Θρίτσα-, 326 εἴδη πουλιῶν καθὼς καὶ 20 εἴδη θηλαστικῶν, 19 εἴδη ἑρπετῶν καὶ 11 εἴδη ἀμφιβίων.
.                   Φαίνεται ὅμως ὅτι τὸ σύστημα τῆς λίμνης κινδυνεύει ἀπὸ τὶς φερτὲς ὕλες. «Πρὶν ἀπὸ μερικὲς δεκαετίες ἀκόμη, τὸ βάθος τῆς λίμνης ἔφτανε σὲ δεκάδες μέτρα καὶ σήμερα εἶναι μόλις στὰ 2,5 μέτρα», λέει ὁ πρόεδρος τοῦ Ἁλιευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ τοῦ Πόρτο Λάγος, Στέλιος Μπαλάσης.
.                   «Ἡ Βιστωνίδα εἶναι ἕνα ἐκβολικὸ σύστημα τριῶν ποταμῶν. Μὲ τὶς ἐπεμβάσεις ποὺ ἔγιναν γύρω στὸ ’60 οἱ τρεῖς ποταμοὶ ἀντὶ νὰ ἔχουν τὴ φυσικὴ μορφὴ τοῦ μαιάνδρου, κατέληξαν νὰ εἶναι κανάλια ποὺ ρίχνουν μέσα στὴ λίμνη μεγάλες ποσότητες φερτῶν ὑλῶν. Ὅλη ἡ λάσπη ἀπὸ τὴ λεκάνη ἀπορροῆς τῶν τριῶν ποταμῶν αὐτὴ τὴ στιγμὴ καταλήγει μέσα στὴ λίμνη μὲ ἀποτέλεσμα συνεχῶς νὰ ρηχαίνει», λέει ὁ κ. Κουτράκης.

Εὐτροφισμὸς

.                   Ἡ λίμνη ὅμως ἀπειλεῖται καὶ ἀπὸ τὸ φαινόμενο τοῦ εὐτροφισμοῦ. «Ὅσο ρηχαίνει, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς φερτὲς φτάνουν σὲ αὐτὴν σὲ μεγάλες ποσότητες καὶ ὅλα τὰ θρεπτικὰ ὑλικὰ ἀπὸ τὶς γεωργικὲς ἐκτάσεις μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑπάρχει τὸ φαινόμενο τοῦ εὐτροφισμοῦ καὶ τὸν περασμένο Αὔγουστο μέσα σὲ μόλις μία μέρα πάνω ἀπὸ 20 τόνοι ψαριῶν νὰ πεθάνουν ἀπὸ ἀσφυξία», λέει ὁ πρόεδρος τοῦ φορέα.
.                   Στὶς λιμνοθάλασσες τῆς περιοχῆς ὑπάρχει τὰ τελευταῖα χρόνια καὶ μία ἔκρηξη τῶν πληθυσμῶν τοῦ μπλὲ καβουριοῦ, ἕνας ξενιστής, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐνδημικὸ εἶδος τῆς δυτικῆς ἀκτῆς τοῦ Ἀτλαντικοῦ Ὠκεανοῦ. Ἡ ἔκρηξη αὐτὴ ἔχει νὰ κάνει καὶ μὲ τὴν ἔλλειψη φυσικῶν θηρευτῶν του, ὅπως ἐπισημαίνει ὁ πρόεδρος τοῦ Ἁλιευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ, Στ. Μπαλάσης.

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

,

Σχολιάστε

ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥ …“ΤΕΩΣ” ΒΑΣΙΛΕΩΣ (Ἀπὸ βασιλεὺς τύραννος)

ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥ …ΤΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΣ
(ΑΠΟ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ)

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἰδοὺ τὰ κατορθώματα τοῦ …τέως Βασιλέως τῆς Κτίσεως: ράλη, 4η μεγαλύτερη λίμνη το κόσμου, χει σχεδν ποξηρανθε, ἐξ αἰτίας τῆς ἀλόγιστης ἐπεμβάσεως τοῦ ἀνθρώπου στὸ “φυσικὸ περιβάλλον”. Τοῦ ὑπερφίαλου ἐπιστήμονος ἀνθρώπου, ποὺ δυναστικὰ καὶ καταστροφικὰ διαχειρίζεται τὴν Κτίση, ποὺ τοῦ χάρισε ὁ Θεός.
.        Ὁμιλοῦν γιὰ τὸν homo sapiens, γιὰ τὸν homo faber, ἀλλὰ ποτὲ γιὰ τὸν …«homo antitheus». Ὡς γνωστὸν ἄλλωστε (ἀλλὰ ὄχι παραδεκτὸν ἀπὸ τοὺς ἀλαζόνες προφέσορες τῆς Ἀλλοτριώσεως!) τὸ λεγόμενο «οἰκολογικὸ πρόβλημα» εἶναι βαθύτατα θεολογικό.

Ἡ λίμνη Ἀράλη τὸ 1989 (ἀριστερὰ) καὶ τὸ 2008 (δεξιὰ)

Ἡ λίμνη Ἀράλη τὸ 1989 (ἀριστερὰ) καὶ τὸ 2008 (δεξιὰ)

.           Δραματικὴ ἡ κατάσταση τῆς λίμνης Ἀράλης, ἡ ὁποία ὁλοένα καὶ ἐξαφανίζεται. Συχνὰ περιγράφεται ὡς ἡ μεγαλύτερη περιβαλλοντικὴ καταστροφὴ ποὺ ἔγινε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο.
.               Συγκλονιστικὲς εἶναι οἱ εἰκόνες τῆς NASA ἀπὸ τὴ λίμνη Ἀράλη -τῆς κάποτε τέταρτης πιὸ μεγάλης λίμνης τοῦ κόσμου- ἡ ὁποία ἔχει σχεδὸν στερέψει!
.               Ἡ Ἀράλη ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1960 συρρικνώνεται σταθερά, καθὼς τὰ δύο ποτάμια ποὺ τὴν τροφοδοτοῦσαν, Σὶρ Νταριὰ καὶ Ἀμοὺ Ντάρια, ἐξετράπησαν ἐπὶ Σοβιετικῆς Ἑνώσεως πρὸς τὴν ἔρημο γιὰ νὰ τροφοδοτήσουν ἔργα ἄρδευσης.
.               «Πρόκειται πιθανότατα γιὰ τὴν πρώτη φορὰ ποὺ ἔχει ἀποξηρανθεῖ πλήρως τὰ τελευταῖα 600 χρόνια, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεσαίωνα, ὅταν καὶ ἐξετράπη ὁ ποταμὸς Ἄμου Ντάρια στὴν Κασπία Θάλασσα», δήλωσε ὁ Φίλιπ Μίκλιν τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Δυτικοῦ Μίσιγκαν.
.               Σύμφωνα μὲ τὴ NASA, γιὰ πρώτη φορὰ στὴ σύγχρονη ἱστορία, ἡ ἀνατολικὴ πλευρὰ τῆς Λίμνης Ἀράλης ἔχει ἀποξηρανθεῖ ὁλοκληρωτικά.  Τὸ 2004 ἡ λίμνη εἶχε συρρικνωθεῖ στὸ 24% τοῦ ἀρχικοῦ της μεγέθους, καὶ ὁ πενταπλασιασμὸς τῆς ἁλμυρότητάς της σκότωσε σχεδὸν τὸ σύνολο τῆς χλωρίδας καὶ πανίδας ποὺ φιλοξενοῦσε.
.               Ἡ ἐξαφάνιση τῆς Ἀράλης συχνὰ περιγράφεται ὡς ἡ μεγαλύτερη περιβαλλοντικὴ καταστροφὴ ποὺ ἔγινε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. Τὸ Καζακστὰν καταβάλλει σήμερα προσπάθειες νὰ διασώσει ὅτι ἀπέμεινε ἀπὸ τὸ βόρειο τμῆμα τῆς Ἀράλης (τὴ Μικρὴ Ἀράλη) κατασκευάζοντας τὸ 2005 ἕνα φράγμα, ποὺ ἀνύψωσε τὴ στάθμη τῶν ὑδάτων κατὰ δύο μέτρα καὶ μείωσε κάπως τὴν ἁλμυρότητα, ἐπιτρέποντας τὴν ἐπανεμφάνιση ψαριῶν.
.                Τὸ 2007 εἶχε τὸ 10% τῆς ἀρχικῆς της ἔκτασης καὶ διαχωρίστηκε σὲ τρεῖς ξεχωριστὲς λίμνες, δύο ἀπὸ τὶς ὁποῖες εἶναι ὑπερβολικὰ ἁλμυρὲς γιὰ νὰ φιλοξενήσουν ψάρια. Τὰ ψαροχώρια ποὺ κάποτε ἄκμαζαν στὶς ὄχθες της, σήμερα ἁπλὰ φιλοξενοῦν πλοῖα στὴ στεριά, καὶ πλήττονται ἀπὸ τὴν ἀνεργία καὶ τὴν οἰκονομικὴ ὕφεση.aral-sea-1
.               Παράλληλα, ἡ Ἀράλη εἶναι ἐπίσης σοβαρότατα μολυσμένη, κυρίως ὡς ἀποτέλεσμα τῆς βιομηχανίας βιολογικῶν ὅπλων ποὺ λειτουργοῦσε σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ νησιά της, τῶν βιομηχανιῶν καὶ τῆς ἀπορροῆς λιπασμάτων καὶ φυτοφαρμάκων. Τὸ ἁλάτι ποὺ παρασύρει ὁ ἄνεμος ἀπὸ τὸν πυθμένα τῆς ἀποξηραμένης λίμνης καταστρέφει τὶς σοδειές, καὶ ὁ μολυσμένος ἀέρας καὶ νερὸ προκαλοῦν σοβαρὰ προβλήματα στὴ δημόσια ὑγεία στὴν περιοχή. Ἡ ἐξαφάνιση τῆς λίμνης ἔχει προκαλέσει καὶ ἀλλαγὲς στὸ μικροκλίμα τῆς περιοχῆς, φέρνοντας θερμοτέρα καλοκαίρια καὶ ψυχρότερους χειμῶνες.
.               Μάλιστα, τὸ 2010 γυρίστηκε καὶ ντοκιμαντὲρ ἀπὸ τὴν Isabel Coixet, τὸ ὁποῖο ἔδειχνε τὴν δραματικὴ κατάσταση τῆς λίμνης, μὲ σκοπὸ «νὰ καταστεῖ δυνατὴ ἡ δίκαιη ἀνάπτυξη καὶ βιώσιμη διαχείριση τῶν ὑδάτινων πόρων τοῦ πλανήτη».  Τὸ φετινὸ ἀρνητικὸ ρεκὸρ ὀφείλεται ἐπίσης στὴ μείωση τῆς ποσότητας χιονιοῦ στὶς κορυφὲς τῶν γειτονικῶν βουνῶν ποὺ τροφοδοτοῦν τὴ λίμνη, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τῆς NASA.
.                Ἡ περιοχὴ ἔχει τὸ ὑψηλότερο ποσοστὸ βρεφικῆς θνησιμότητας σὲ ὅλες τὶς πρώην ΕΣΣΔ καὶ οἱ περιπτώσεις χρόνιας βρογχίτιδας αὐξήθηκαν κατὰ 3.000%, ἐνῶ οἱ ἀρθρίτιδες κατὰ 6.000%, ἐνῶ σὲ ἕνα μέρος τοῦ Οὐζμπεκιστὰν ὁ καρκίνος τοῦ ἥπατος ἔχει αὐξηθεῖ 200%!

Ἡ εἰκόνα τῆς λίμνης τὸ 2014

Ἡ εἰκόνα τῆς λίμνης τὸ 2014

ΠΗΓΗ: news247 (ἀπὸ independent.co.uk)

,

Σχολιάστε

“ΠΑΓΕΡΟ” ΣΟΚ: ΤΟ 97% ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ ΤΗΣ ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑΣ ΕΛΙΩΣΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΣ

Σὸκ στοὺς ἐπιστήμονες τῆς Nasa:
Τὸ 97% τοῦ πάγου τῆς Γροιλανδίας ἔλιωσε μέσα σὲ τέσσερις μέρες

.           Τὸ στρῶμα πάγου τῆς Γροιλανδίας λιώνει μὲ ταχύτερους ρυθμοὺς αὐτὸ τὸ μήνα ἀπ᾽ ὅ,τι σὲ ὁποιαδήποτε ἄλλη στιγμὴ στὴν καταγεγραμμένη ἱστορία του… μὲ σχεδὸν ὁλόκληρο τὸ στρῶμα πάγου να δείχνει σημάδια ἀπόψυξης.
.           Τὸ λιώσιμο τῶν πάγων, ποὺ ἔλαβε μέρος μεταξὺ 8 Ἰουλίου καὶ 12 Ἰουλίου, καταγράφηκε ἀπὸ τρεῖς δορυφόρους. Ἔχει σοκάρει καὶ ἀνησυχήσει τοὺς ἐπιστήμονες, ἐμβαθύνοντας τοὺς φόβους γιὰ τὸν ρυθμὸ καὶ τὶς μελλοντικὲς συνέπειες τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς.
.           Σὲ μία δήλωση ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν ἱστοσελίδα τῆς NASA τὴν Τρίτη, οἱ ἐπιστήμονες παραδέχθηκαν ὅτι τὰ δορυφορικὰ δεδομένα ἦταν τόσο ἐντυπωσιακὰ ποὺ στὴν ἀρχὴ τοὺς ἔκαναν νὰ νομίζουν ὅτι ὑπῆρξε σφάλμα.
.           Τὸ δραματικὸ αὐτὸ γεγονὸς ἐπιβεβαιώθηκε ἀπὸ ἐπιστήμονες τῶν Πανεπιστήμιων τῆς Τζόρτζια καὶ τῆς Νέας Ὑόρκης. Ἦταν τὸ δεύτερο ἀσυνήθιστο συμβὰν μέσα σὲ λίγες μέρες, καθὼς ἕνα παγόβουνο στὸ μέγεθος τῆς Ἑλλάδας ἀποσπάστηκε ἀπὸ τὸν παγετώνα Πέτερμαν. Αὐτὴ τὴν φορὰ ὅμως τὰ πράγματα εἶναι πολὺ σοβαρότερα.
.           Τὸ λιώσιμο τῶν πάγων εἶναι ἕνας σημαντικὸς παράγοντας στὴν ἄνοδο τῆς στάθμης τῆς θάλασσας. Οἱ ἐπιστήμονες συνδέουν περίπου τὸ ἕνα πέμπτο της ἐτήσιας ἀνόδου τῆς στάθμης τῆς θάλασσας, ἡ ὁποία εἶναι περίπου 3 χιλιοστὰ κάθε χρόνο, μὲ τὸ λιώσιμο τῶν πάγων στὴν Γροιλανδία.

 ΠΗΓΗ: epikaira.gr

Σχολιάστε

ΟΙΚΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ “ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ”: ΜΙΑ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

οκολογία κα οκολογισμς
Θεόδωρος Παντούλας

 .        Ὁ ἄνθρωπος τοῦ διαφωτισμοῦ καὶ τῆς νεωτερικότητας λησμόνησε ὅτι εἶναι «παρεπίδημος»· ὑπερτίμησε τὸν ἑαυτό του καὶ τὶς δυνατότητές του τόσο, ποὺ στὸ ὄνομα μία γραμμικῆς «προόδου» εἶδε στὸ περιβάλλον μία ἀκόμη πηγὴ ἐκμετάλλευσης, δηλαδὴ μία ἀκόμη πηγὴ πλουτισμοῦ. Τν βρη του μάλιστα τν νόμασε «νάπτυξη» καὶ στὸ ὄνομά της διέπραξε μία ὑπέρβαση ὄχι ἁπλῶς τῶν ἀντοχῶν, ἀλλὰ τῶν ἴδιων τῶν περιβαλλοντικῶν ὁρίων τοῦ κόσμου μας, ποὺ ἐν τῷ μεταξὺ ἔπαψε νὰ εἶναι κόσμος κι ἔγινε ἀγορά. Ὄχι ἀγορὰ τῶν πολιτῶν, ἀλλὰ ἀγορὰ τῶν πολυεθνικῶν.
.        Σὲ αὐτὴ τὴν ἀγορὰ τὸ περιβάλλον εἶναι ὁ πλέον σπαταλημένος πόρος τῆς ἀνθρωπότητας. Δίπλα στὴν κλιματικὴ ἀλλαγή, μὲ τὴν ὁποία δὲν γνωρίζουμε τί μᾶς ξημερώνει, χουμε τος πολέμους, πο σα «νθρωπιστικ» προσχήματα κι ν πικαλεστομε, μισογνωρίζουμε λοι μας τι γίνονται γι τ πετρέλαιο: γι τν νέργεια δηλαδή· γιὰ νὰ συνεχίζουμε νὰ παράγουμε καὶ νὰ καταναλώνουμε. Θὰ ἀκολουθήσουν -προβλέπουν οἱ εἰδικοὶ- πόλεμοι γιὰ τὸ νερὸ -κι ἔχει ὁ Θεός. Ἐμεῖς δὲν θὰ ἔχουμε ὅμως συνεχίζοντας ἔτσι. Οἱ προβλέψεις γιὰ πανδημίες κι ἄλλα δεινὰ εἶναι πολὺ συγκεκριμένες. Τόσο συγκεκριμένες ὅσο καὶ οἱ ἐπιδόσεις μας.
.        Θέλω νὰ πῶ πὼς ὅσο ἡ δύση ἀναπτύσσεται –κι αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε «ἀνάπτυξη» γίνεται πάντοτε σὲ βάρος τοῦ περιβάλλοντος– τόσο αὐξάνονται οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τῆς ἀνθρωπότητας. Τ γενετικς τροποποιημένα τρόφιμα δν μς χορταίνουν· μς μεταλλάσσουν. Καὶ μᾶς μεταλλάσσουν σὲ τέτοιο βαθμὸ ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε πλέον στοιχειώδεις διακρίσεις. Δεῖτε τὰ καθ᾽ ἡμᾶς: ἔχουμε πεντακάθαρα σπίτια ἀλλὰ χιλιοβρόμικους δημόσιους χώρους. Δὲν ἔχουμε τὴν παραμικρὴ αἴσθηση τοῦ δημοσίου συμφέροντος καὶ τοῦ δημοσίου χώρου. Ὅ,τι εἶναι ἐκτὸς τῆς οἰκίας μας, στάχτη καὶ μπούλμπερη!
.        Ἡ κρίση ποὺ βιώνει σήμερα ὁ κόσμος -καὶ ἡ πατρίδα μας πολὺ περισσότερο- γιὰ λόγους ποὺ δὲν εἶναι τοῦ παρόντος, δν εναι πλς μία κρίση οκονομική. Εναι μία κρίση νθρωπολογική, κρίση το διου τοῦ μοντέλου νάπτυξης πο υοθετήθηκε, μεταπολεμικ κυρίως. Αὐτὸ τὸ μοντέλο, ἀφοῦ μᾶς καταχρέωσε, μᾶς χρεωκόπησε οἰκονομικά, πολιτικὰ καὶ ἠθικὰ κι ὅμως ἐμεῖς, παραδόξως, ἐπιμένουμε σὲ αὐτό, μιλώντας καὶ προσδοκώντας περισσότερη «ἀνάπτυξη» -δηλαδὴ περισσότερη κατανάλωση. Θεραπεύεται μως παχυσαρκία μ περισσότερες θερμίδες;
.        Ὑπάρχει μία ἠθικὴ ὑποχρέωση ἔναντι τῶν παιδιῶν μας, ἀλλὰ δὲν εἶμαι καθόλου σίγουρος ὅτι θέλουμε νὰ τὴν ἀναλάβουμε. Φυσικὰ καὶ μποροῦμε νὰ ζήσουμε χωρὶς μιᾶς χρήσεως προϊόντα, ἀλλὰ δὲν ξέρω ἐὰν τὸ θέλουμε.
.        Ξέρω ὅμως ὅτι ὁ προνεωτερικὸς παππούς μου, ὁ Περεκλάκης, ἦταν ἕνας ἄνθρωπος φτωχὸς ἀλλὰ εὐτυχής, διότι μοιραζόταν τὴν φτώχειά του. Ἦταν ἕνας ἄνθρωπος ὀλιγογράμματος ἀλλὰ σοφός. Τόσο σοφς πο ποτέ του δν βιαζόταν. Τὰ παιδιά του ποὺ σπούδασαν βιάζονται πολύ, δουλεύουν περισσότερο κι ἔχουν πολλὲς σκοτοῦρες. Περιέργως, ὅποτε τὸ κατορθώνουν, ἐπιστρέφουν στὸ σπίτι καὶ στὴν ζωὴ τοῦ παπποῦ… γιὰ νὰ ξεκουραστοῦν! Ἀντιλαμβάνεστε τὸ παράδοξο: φυγαν γι μία καλύτερη ζωὴ λλὰ ναπαύονται πιστρέφοντας σ ατ ποὺ γκατέλειψαν. Τὸ πρόβλημα εἶναι πολὺ πιὸ ὀξὺ γιὰ ὅσους δὲν ἔχουν ἀφετηρία…
.        Οἱ ἐπιλογές μας βεβαίως ἔχουν πάντοτε ἕνα κόστος: αὐτὸ ποὺ μᾶς ξεκουράζει σήμερα τὸ λέμε διακοπὲς κι αὐτὸ ποὺ μᾶς καταπονεῖ τὸ λέμε καθημερινότητα.
.        Μποροῦμε νὰ συνεχίσουμε ἔτσι μὲ τὴν ἐπίγνωση ὅτι εἶναι λίγα τὰ ψωμιά μας -καὶ τὰ δικά μας καὶ τοῦ κόσμου μας- ἀλλὰ μπορομε κα ν συνεχίσουμε ξορίζοντας τος οκονομολόγους π τν ζωή μας. Ξέρετε, νθρωπότητα τ κατάφερε κα χωρς ατούς.
.        Δὲν λέω ἀκριβῶς νὰ γυρίσουμε πίσω, ἀλλὰ νὰ μὴν περιφρονήσουμε τὴν ἱστορικὴ ἐμπειρία. Λιγότερη ἔπαρση γιὰ τὰ κατορθώματά μας δὲν θὰ μᾶς βλάψει.
.        Ὑπάρχει ἕνα ὄψιμο ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ περιβάλλον, ἕνας πολύμορφος οκολογισμς θ λεγα, πο κατ τν γνώμη μου εναι λλη μία μεταμοντέρνα ποκρισία. Ἐὰν ὁ πρώιμος καπιταλισμὸς λεηλάτησε τὸ περιβάλλον στὸ ὄνομα τῆς «ἀνάπτυξης», ὁ ὕστερος καπιταλισμὸς τὸ λεηλατεῖ κάνοντας πράσινες μπίζνες. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις -σᾶς θυμίζω- μένουν εὐχαριστημένοι οἱ κερδοσκόποι, ποὺ μετακινοῦν ἐμπορεύματα κι ἀνθρώπους ἀλλὰ ὄχι τὸ περιβάλλον.
.        Σὲ κάθε περίπτωση οἱ περιβαλλοντικὲς μπίζνες δὲν θὰ σώσουν τὸ περιβάλλον. Θὰ τὸ κάνουν ἁπλῶς ἕνα ἀκόμα ἐμπόρευμα.
.        Ἂν κάτι μπορεῖ νὰ σώσει τὸ περιβάλλον, αὐτὸ νομίζω ὅτι εἶναι ἡ ἐπίγνωση ὅτι δὲν εἴμαστε τὸ κέντρο τοῦ κόσμου. Ἀλλὰ γιὰ νὰ γίνει αὐτὸ δὲν χρειάζονται εὐχές, ἀλλὰ ἡ ταπεινότητα ἐκείνη ποὺ ἀναγνώριζε ὅτι ζω νθε κα λουλουδίζει μόνο στν ερότητα το κόσμου. Κι ὅτι ἔξω ἀπ’ αὐτὴ μαραίνεται –μ᾽ ὅση ἀνάπτυξη κι ἂν τὴν ποτίσουμε.

  •  (Ὁ Θεόδωρος Παντούλας εἶναι ἐκδότης καὶ διευθυντὴς τοῦ περιοδικοῦ «manifesto»)

 ΠΗΓΗ: alopsis.gr

 

, ,

Σχολιάστε

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ Τῌ 1ῌ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Mήνυμα τῆς Α.Θ. Παναγιότητος,
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου
ἐπὶ τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου, ἡμέρᾳ προσευχῆς διὰ τὸ φυσικὸν περιβάλλον (01.09.2011)
 

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΧΑΡΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ ΚΥΡΙΟΥ
ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

.       Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καταξιώνει ἡμᾶς σήμερον ὅπως ἐναρξώμεθα ἑνὸς εἰσέτι ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ἑνὸς εἰσέτι ἑορτολογικοῦ κύκλου, ἐντὸς τῶν εὐλογημένων εὐκαιριῶν τοῦ ὁποίου καλούμεθα νὰ καταβάλλωμεν ἀγῶνα πνευματικὸν διὰ νὰ ἀξιοποιήσωμεν καλλίτερον τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν δυνατότητα τοῦ γενέσθαι «καθ’ ὁμοίωσιν» Θεοῦ ὥστε νὰ καταστῶμεν καὶ ἡμεῖς ἅγιοι Αὐτοῦ.
.      Ἡ σημερινὴ ὅμως ἡμέρα, ἡ 1η Σεπτεμβρίου, ἡ πρώτη τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, εἶναι ἀφιερωμένη, πρωτοβουλίᾳ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, καὶ εἰς τὴν προσευχὴν διὰ τὸ φυσικὸν περιβάλλον. Ἡ δὲ πρωτόβουλος αὕτη ἀπόφασις οὐδόλως τυγχάνει ἄσχετος πρὸς τὴν ἀνωτέρω σημειολογίαν τῆς σημερινῆς ἡμέρας, καθὼς ὁ πνευματικὸς ἀγὼν ὁ ὁποῖος ἐπιφέρει τὴν καλὴν ἀλλοίωσιν τοῦ ἀνθρώπου συμβάλλει καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν σχέσεών του πρὸς τὸ περιβάλλον καὶ εἰς τὴν καλλιέργειαν τῆς εὐαισθησίας τοῦ ἀνθρώπου ὑπὲρ τῆς προστασίας καὶ διαφυλάξεως αὐτοῦ.
.      Δοξολογοῦμεν, λοιπόν, σήμερον τὸ ἅγιον ὄνομα τοῦ Θεοῦ, διότι ἐχάρισεν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα καὶ διατηρεῖ καὶ συνέχει τὴν φύσιν, ὡς τὸ καταλληλότατον περιβάλλον διὰ τὴν ἐν αὐτῷ ὑγιεινὴν ἀνάπτυξιν τοῦ σώματος καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ ἀνθρώπου. Ταυτοχρόνως δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ παρασιωπήσωμεν καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν τιμᾷ πρεπόντως τὴν δωρεὰν ταύτην τοῦ Θεοῦ καὶ καταστρέφει τὸ περιβάλλον, ἐκ πλεονεξίας ἢ ἐξ ἄλλων ἐγωϊστικῶν ἐπιδιώξεων.
.      Τὸ περιβάλλον ἡμῶν ἀποτελεῖται, ὡς γνωστόν, ἐκ τοῦ ἐδάφους, τῶν ὑδάτων, τοῦ ἡλίου, τοῦ ἀέρος ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς πανίδος καὶ τῆς χλωρίδος. Ὁ ἄνθρωπος δύναται νὰ ἐκμεταλλεύηται πρὸς ἴδιον ὄφελος τὴν φύσιν μέχρις ὅμως ἑνὸς ὁρίου, ὥστε νὰ διασφαλίζηται ἡ ἀειφορία, ἤτοι ἡ δυνατότης ἀναπαραγωγῆς τῶν καταναλωθέντων ἐνεργειακῶν πόρων ἀλλὰ καὶ τῶν ἐμβίων, ἀλόγων, κτισμάτων. Ἄλλωστε, ἡ καλῶς ἐννοουμένη ἐκμετάλλευσις τῆς φύσεως ἀποτελεῖ καὶ ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπον, πρὸ καὶ μετὰ τὴν πτῶσιν αὐτοῦ. Ἡ ὑπέρβασις ὅμως τοῦ ὁρίου τούτου, ἥτις δυστυχῶς ἀποτελεῖ φαινόμενον τῶν δύο τελευταίων αἰώνων εἰς τήν ἱστορίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, καταστρέφει τὴν ἁρμονίαν τῶν φυσικῶν συνισταμένων τοῦ περιβάλλοντος καὶ ὁδηγεῖ εἰς τὸν κορεσμὸν καὶ τὴν νέκρωσιν τῆς δημιουργίας, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ ἐπιβιώσῃ ἐντὸς ἀπερρυθμισμένων εἰς βαθμὸν μὴ ἀναστρέψιμον οἰκοσυστημάτων. Ἀποτέλεσμα δὲ τοῦ φαινομένου τούτου εἶναι ἡ ἐμφάνισις καὶ ἐξάπλωσις ἀσθενειῶν προκαλουμένων ὑπὸ τοῦ, ἀνθρωπίνῃ εὐθύνῃ, μολυσμοῦ τῶν διατροφικῶν ἀγαθῶν.
.      Εἰς τὰς ἡμέρας μας, ὀρθῶς μὲν τονίζεται ἡ μεγάλη σημασία τῶν δασῶν καὶ ἐν γένει τῆς χλωρίδος διὰ τὴν ἀειφορίαν τοῦ γηΐνου οἰκοσυστήματος ὡς καὶ τὴν διασφάλισιν τῶν ὑδατίνων πόρων, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ὑποτιμᾶται καὶ ἡ μεγάλη συμβολὴ τῶν ζῴων εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν αὐτοῦ. Τὰ ζῷα ἀνέκαθεν ὑπῆρξαν φίλοι τοῦ ἀνθρώπου καὶ οἱ ὑπηρέται τῶν ἀνθρωπίνων ἀναγκῶν καθὼς παρεῖχον καὶ παρέχουν εἰς αὐτὸν τροφήν, ἔνδυσιν, μεταφορικὸν ἔργον ἀλλὰ καὶ προστασίαν καὶ συντροφικότητα. Στενοτάτη εἶναι ἡ σχέσις τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὰ ζῷα, ὡς καταδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι αὐτὰ ἐπλάσθησαν τὴν ἰδίαν ἡμέραν μὲ αὐτόν (Γεν. 1, 24-31) ἢ καὶ ἐκ τῆς δοθείσης ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἐντολῆς εἰς τὸν Νῶε ὅπως διασώσῃ ἕν ζεῦγος ἐξ ἑκάστου εἴδους ἀπὸ τὸν ἐπικείμενον κατακλυσμόν (Γεν. 6, 19). Τυγχάνει χαρακτηριστικὸν τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Θεὸς ἐπιδεικνύει ἰδιαιτέραν μέριμναν διὰ τὴν διάσωσιν τοῦ ζωϊκοῦ βασιλείου.  Εἰς τοὺς βίους τῶν Ἁγίων ἀναφέρονται πολλαὶ διηγήσεις διὰ τὰς ἀρίστας σχέσεις μεταξὺ Ἁγίων καὶ ἀγρίων ζῴων, τὰ ὁποῖα ὑπὸ ἄλλας συνθήκας δὲν διατηροῦν φιλικὰς σχέσεις πρὸς τὸν ἄνθρωπον. Βεβαίως αὐτὸ δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν κακὴν φύσιν των, ἀλλὰ εἰς τὴν ἀντίστασιν τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὴν Χάριν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν συνεπακόλουθον συγκρουσιακὴν σχέσιν αὐτοῦ μετὰ τῶν στοιχείων καὶ τῶν ἀλόγων ἐμβίων ὄντων τῆς φύσεως. Ἄλλωστε, συνέπεια τῆς διαταράξεως τῆς σχέσεως τῶν πρωτοπλάστων πρός τὸν Δημιουργόν των καὶ Θεὸν ἦτο καὶ ἡ διατάραξις τῶν σχέσεων αὐτῶν μετὰ τοῦ περιβάλλοντος: «ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου· ἐν λύπαις φάγῃ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου· ἀκάνθας καί τριβόλους ἀνατελεῖ σοι, καὶ φάγῃ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ. Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φάγῃ τὸν ἄρτον σου ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήμφθης·» (Γεν. 3, 17-19) Ἡ εἰρήνευσις τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τοῦ Θεοῦ συνεπάγεται καὶ τὴν εἰρήνευσιν αὐτοῦ μετὰ τῶν στοιχείων τῆς φύσεως. 
.      Εἶναι φανερόν, κατόπιν τούτων, ὅτι ἡ ἀγαθὴ σχέσις τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸ περιβάλλον ἀναπτύσσεται, ὅταν παραλλήλως ἀναπτύσσηται ἀγαθὴ σχέσις αὐτοῦ πρὸς τὸν Θεόν. Τυγχάνει γνωστὴ ἡ ἀφήγησις τοῦ Συναξαριστοῦ περὶ τῆς ἐμπειρίας τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου, ὁ ὁποῖος εἰς ἡλικίαν ἐνενήκοντα ἐτῶν ἀπεφάσισε, καθοδηγηθείς ὑπό Ἀγγέλου Κυρίου, νὰ πορευθῇ ἐνδότερον τῆς ἐρήμου πρὸς ἀναζήτησιν καὶ ἄλλου ἀναχωρητοῦ, τοῦ Ὁσίου Παύλου τοῦ Θηβαίου, ἵνα λάβῃ παρ’ αὐτοῦ ὠφέλειαν πνευματικήν. Πορευθεὶς ἐπὶ τριήμερον εἰς ἀναζήτησιν αὐτοῦ καὶ ἰχνηλατήσας σημεῖα θηρίων ἀγρίων συνήντησε λέοντα, ὁ ὁποῖος ὑπεκλίθη ἤρεμος ἔμπροσθέν του καὶ ποιήσας μεταβολὴν ὡδήγησε τὸν Μέγαν Ἀντώνιον εἰς τὸ σπήλαιον τοῦ Ὁσίου Παύλου, ἔνθα εὗρεν αὐτὸν διακονούμενον ὑπὸ θηρίων. Κόραξ ἐκόμιζεν αὐτῷ τὸν ἐπιούσιον ἄρτον! Τὴν ἡμέραν μάλιστα τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου ἐκόμισεν εἰς αὐτὸν διπλῆν μερίδα μεριμνήσας καὶ διὰ τὸν ἐπισκέπτην αὐτοῦ! Οἱ Ἅγιοι οὗτοι εἶχον ἀναπτύξει ἀγαθὴν σχέσιν μετὰ τοῦ Θεοῦ, διὸ καὶ εἶχον φιλικὰς σχέσεις πρὸς πάντα τὰ ζῷα τῆς φύσεως. Ἡ δημιουργία αὐτῆς τῆς ἀγαθῆς σχέσεως πρὸς τὸν Θεὸν πρέπει νὰ προτάσσηται ὡς τὸ κύριον μέλημά μας, καὶ ὑπηρέτης αὐτῆς τῆς προοπτικῆς πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀγαθὴ σχέσις μας πρὸς τὸ ζωϊκόν, τὸ φυτικὸν καὶ τὸ ἄψυχον περιβάλλον μας. Ὑπὸ τὴν προοπτικὴν αὐτὴν ἡ ζωοφιλία δὲν θὰ ἀποτελῇ στεῖραν κοινωνικὴν ἐκδήλωσιν συμπαθείας πρὸς τὰ προσφιλῆ μας ζῷα, πολλάκις συνοδευομένην δυστυχῶς καὶ ὑπὸ ἀναλγησίας διὰ τὸν πάσχοντα συνάνθρωπον, τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀγαθῆς σχέσεώς μας πρὸς τὸν Δημιουργὸν τοῦ παντός. Εἴθε ὁ Δημιουργός τοῦ καλοῦ λίαν σύμπαντος καὶ τοῦ καλοῦ λίαν γηΐνου οἰκοσυστήματος νὰ ἐμπνεύσῃ ὅλους ἡμᾶς νὰ συμπεριφερώμεθα εὐσπλάχνως πρὸς ἅπαντα τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως, μὲ καρδίαν ἐλεήμονα ὑπὲρ πάντων αὐτῶν, ἀνθρώπων, ζῴων καὶ φυτῶν,  ὡς καὶ ὁ Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σύρος λέγει, ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐρώτησιν: “Τί ἐστι καρδία ἐλεήμων;”. “Καρδία ἐλεήμων ἐστί, καῦσις καρδίας ὑπὲρ πάσης τῆς κτίσεως, ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων, καὶ τῶν ὀρνέων, καὶ τῶν ζῴων, καὶ ὑπὲρ παντὸς κτίσματος. Καὶ ἐκ τῆς μνήμης αὐτῶν, καὶ τῆς θεωρίας αὐτῶν ρέουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ δάκρυα. Ἐκ τῆς πολλῆς καὶ σφοδρᾶς ἐλεημοσύνης τῆς συνεχούσης τὴν καρδίαν, καὶ ἐκ τῆς πολλῆς καρτερίας σμικρύνεται ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ οὐ δύναται βαστάξαι, ἢ ἀκοῦσαι, ἢ ἰδεῖν βλάβην τινά, ἢ λύπην μικρὰν ἐν τῇ κτίσει γενομένην” (Ἀββᾶ Ἰσαὰκ τοῦ Σύρου, Ἅπαντα τὰ εὑρεθέντα σχετικά, Λόγος ΠΑ´).
.      Διὰ τῆς τοιαύτης εὐσπλαγχνίας ἡμῶν πρὸς ἅπασαν τὴν κτίσιν θὰ τιμήσωμεν τὸ θεόσδοτον ἀξίωμα ἡμῶν ὡς ἀρχηγῶν τῆς Κτίσεως, ἐνδιαφερομένων μετὰ πατρικῆς στοργῆς ὑπὲρ πάντων τῶν στοιχείων αὐτῆς, τὰ ὁποῖα οὕτω θὰ μᾶς ὑπακούουν αἰσθανόμενα τὴν ἀγαθοεργὸν διάθεσίν μας, καὶ θὰ πειθαρχοῦν εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τῆς φιλανθρώπου καὶ ὑπηρετικῆς τῶν ἀναγκῶν μας ἀποστολῆς των.

,βια´ Σεπτεμβρίου α´

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος,
διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης

ΠΗΓΗ: www.ec-patr.org

βλ. σχετ. : https://christianvivliografia.wordpress.com/2010/11/05/ζωολάτρες-καὶ-θηριόφρονες/


, , , , , , ,

Σχολιάστε