Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Πατρὶς

ΠΙΣΤΗ, ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Πίστη, ἑνότητα καὶ φιλοπατρία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .       Τρία ἦσαν τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῶν Ἑλλήνων, ποὺ πραγματοποίησαν τὸ Ἔπος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, ἡ πίστη στὸν Θεό, ἡ ἑνότητα καὶ ἡ φιλοπατρία. Ἡ πίστη στὸν Θεὸ τοὺς ἐνδυνάμωσε καὶ τοὺς ἔδωσε τὴ δύναμη νὰ νικήσουν τὸν εἰσβολέα. Ἡ ἑνότητα πάλι ποὺ ἔδειξε ὁ λαὸς στὴν κρίσιμη ὥρα ὑπὲρ τῆς ὑπεράσπισης βωμῶν καὶ ἑστιῶν δὲν εἶναι κάτι ποὺ τὸ συνηθίζει. Ἀντίθετα ἡ διχόνοια εἶναι μία ἐνδημικὴ καὶ διαχρονικὴ ἀσθένειά του. Τὶς βραχεῖες χρονικὰ περιόδους ἑνότητας, κατὰ τὶς ὁποῖες ἡ Ἑλλάδα μεγαλούργησε, ἀκολούθησαν διχασμοὶ καὶ καταστροφές. Μόνο στὸν 20ό αἰώνα τὴν ἑνότητα καὶ τὸν θρίαμβο τῆς Ἑλλάδας στοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους ἀκολούθησε ὁ διχασμός, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν τραγωδία τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς καὶ τὴν ἑνότητα καὶ τὸν θρίαμβο ἔναντι τοῦ φασισμοῦ ἀκολούθησε ὁ τραγικὸς ἐμφύλιος πόλεμος.
.       Ὁ Γιῶργος Θεοτοκᾶς, ὑπὸ τὴ συναισθηματικὴ φόρτιση τῆς γενικῆς ἐπιστράτευσης καὶ τοῦ ἐνθουσιασμοῦ, μὲ τὸν ὁποῖο πήγαιναν στὸ μέτωπο οἱ Ἕλληνες, ἔγραψε στὰ «Νεοελληνικὰ Γράμματα», στὶς 9 Νοεμβρίου 1940:
.       «Αὐτὴ τὴ στιγμὴ τὴ μεγάλη, τὴν ἱστορικὴ στιγμὴ ποὺ μᾶς ἔλαχε νὰ ζήσουμε δὲν ὑπάρχει πιά, στὴ συνείδησή μας, καμιὰ ἄλλη ἀξία, καμιὰ ἰδέα, κανένας σκοπός, καμιὰ φροντίδα, ἔξω ἀπὸ τὸν πόλεμο ποὺ κάνει ἡ Ἑλλάδα. Δὲν ὑπάρχουν πιὰ θεωρίες, συστήματα, καὶ μεταφυσικὲς πραγματικότητες. Δὲν ὑπάρχει ἡ ἀτομική μας ζωή. Ἡ Ἑλλάδα ξεχειλᾶ ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ εἶναι μας καὶ τὰ σκεπάζει ὅλα…».
.       Ἄμεση σχέση μὲ τὴν ἑνότητα τοῦ λαοῦ ἔχει ἡ φιλοπατρία τοῦ κάθε Ἕλληνα. Μιλώντας πρὸς τοὺς Ἕλληνες τῆς Κυδωνίας τὸ 1819 ὁ Κωνσταντῖνος Οἰκονόμος, ὁ ἐξ Οἰκονόμων, τονίζει μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Τὸ ἴδιον συμφέρον σου καὶ τὴν ἰδίαν σωτηρίαν, ἀδελφέ μου, προνοεῖς καὶ ἐνεργεῖς, ὅταν ἀγαπῶν τὴν πατρίδα σου συνεργεῖς εἰς τὴν σωτηρίαν καὶ εὐτυχίαν τοῦ Κοινοῦ. Καὶ ὅσον ἀσφαλεστέρα ταύτην κατασκευάζεις, τόσον βεβαιοτέραν ἔχεις τὴν ἀτομικὴν ἀσφάλειαν καὶ εὐτυχίαν σου… Πόλις ὑπὸ πολιτῶν βοηθουμένη ἀποβαίνει τούτων σωτηρία ἀρραγής».
.       Σήμερα οἱ Ἕλληνες διερχόμαστε μίαν περίοδο πολέμου σὲ καιρὸ εἰρήνης. «Ἐχθροί» μας σήμερα εἶναι οἱ δανειστές μας καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἐαυτοί μας, οἱ κακὲς συνήθειες καὶ νοοτροπίες, ποὺ μᾶς ἐμπότισαν δικοὶ καὶ ξένοι καὶ κυριαρχοῦν μέσα μας. Στὴν κρίση ποὺ διερχόμαστε μόνο τοὺς ἐχθρούς της Ἑλλάδος ἐξυπηρετοῦν ἡ διχόνοια, ἡ ὀξύτητα, ἡ δημαγωγία, ὁ λαϊκισμός.
.       Οἱ ἥρωες τοῦ Ἔπους τοῦ 1940 διδάσκουν τὴν πίστη, τὴν ἑνότητα, καὶ τὴ φιλοπατρία. Παράδειγμα πρὸς ἀποφυγὴν εἶναι οἱ ἀγνώμονες πρὸς τὴν Πατρίδα, ὅσοι τὴν ἀρνοῦνται ἢ τὴν καπηλεύονται, ὅσοι φροντίζουν τοὺς ἑαυτούς τους καὶ ὄχι τὸ γενικὸ συμφέρον, ὅσοι πετᾶνε τὴν Πίστη καὶ γίνονται ὄργανα τῆς παγκοσμιοποίσης. Παράδειγμα ἀκράδαντης Πίστης στὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ φιλοπατρίας εἶναι ὁ ποιητὴς καὶ στοχαστὴς Γιῶργος Σαραντάρης, ποὺ ἀσθενικὸς στὴ φύση καὶ μύωπας, ἀγόγγυστα ἦταν παρὼν στὸ κάλεσμα τῆς Πατρίδας καὶ 33 ἐτῶν θυσιάστηκε γι’ αὐτὴν πάνω στὴν Πίνδο καὶ ὄχι ὅσοι χρησιμοποιώντας τὴν ὅποια ἐξουσία κοιτᾶνε μόνο τὸν «ἑαυτούλη» τους καὶ πλουτίζουν σὲ βάρος ὅλων τῶν ὑπολοίπων ἐντίμων Ἑλλήνων, ὅσοι διχάζουν τὸ λαὸ μὲ τὸν ψεύτικο καὶ δημαγωγικό τους λόγο καὶ τέλος ὅσοι βεβηλώνουν τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τοῦ Ἔθνους μας.-

,

Σχολιάστε

ΕΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ «Μὴν ἀκοῦτε τὶς εἰρωνεῖες τῶν γερμανικῶν ἐφημερίδων ὅτι ἔχουμε μόνον ἐλαττώματα. Μποροῦμε νὰ κάνουμε θαύματα».

Ἕνα ξεχασμένο θαῦμα τῆς πατρίδας

Τοῦ Κων. Χολέβα

ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 21.04.2013

.                Συνεχίζονται καὶ φέτος οἱ ἐκδηλώσεις γιὰ τὰ 100 χρόνια ἀπὸ τοὺς νικηφόρους Βαλκανικοὺς Πολέμους τοῦ 1912-13. Ἦταν πράγματι ἕνα θαῦμα τῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπελευθερώθηκαν ἱστορικὰ ἑλληνικὰ ἐδάφη ἀπὸ μία μικρὴ Ἑλλάδα, ἡ ὁποία εἶχε πτωχεύσει τὸ 1893, εἶχε ἡττηθεῖ στρατιωτικὰ τὸ 1897 καὶ βρισκόταν ὑπὸ Διεθνῆ Οἰκονομικὸ Ἔλεγχο (ἀντίστοιχο μὲ τὴν τρόικα ) ἀπὸ τὸ 1898.
.                Πέραν, ὅμως, τῶν πολεμικῶν κατορθωμάτων, ἀξίζει νὰ θυμηθοῦμε καὶ ἕνα εἰρηνικὸ ἐπίτευγμα ποὺ ὑλοποιήθηκε πρὶν ἀπὸ ἀκριβῶς 100 χρόνια καὶ καταδεικνύει ὅτι μποροῦμε νὰ εἴμαστε καὶ ὀργανωτικοὶ καὶ συντονισμένοι καὶ ἀποτελεσματικοί. Ὅπως μὲ πληροφόρησε φίλος ἰατρὸς ποὺ ἀγαπᾶ τὴν Ἱστορία, στὶς ἀρχὲς τοῦ 1913 καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης τὸ Ὑγειονομικὸ τοῦ Στρατοῦ μας ἐμβολίασε 500.000 ἀνθρώπους μέσα σὲ λίγους μῆνες κατὰ τῆς χολέρας καὶ ἄλλων ἐπιδημιῶν. Οἱ ἐποχὲς ἦταν δύσκολες, ὑπῆρχαν ἀσθένειες ποὺ σήμερα θεωροῦνται ξεχασμένες, καὶ οἱ συνθῆκες τοῦ πολέμου προκαλοῦσαν τὴ μαζικὴ συγκέντρωση ἀμάχων ἢ στρατιωτῶν, ἄρα καὶ τὴν εὐκολότερη διάδοση τῶν ἐπιδημιῶν καὶ τῶν λοιμωδῶν νόσων. Ὁ βουλγαρικὸς καὶ ὁ σερβικὸς στρατὸς εἶχαν μεγάλες ἀπώλειες ἀπὸ τὴ χολέρα. Οἱ Ἕλληνες, οἱ παπποῦδες μας, τὰ κατάφεραν καὶ τὴν ἀπέφυγαν.
.                Μία φτωχὴ Ἑλλάδα, μὲ πενιχρὰ μέσα, στηρίχτηκε στὴν αὐταπάρνηση καὶ τὴν ἐπιστημοσύνη τῶν στρατιωτικῶν ἰατρῶν καὶ νοσοκόμων, καὶ ἔστησε 29 ἰατρεῖα μέσα στὴ Θεσσαλονίκη σὲ ἐλάχιστο χρόνο. Ἐμβολιάστηκαν συνολικὰ 150.000 στρατιῶτες καὶ 350.000 ἄμαχοι. Ἡ θνησιμότητα περιορίστηκε σὲ ἀπειροελάχιστο ποσοστό. Κοπέλες ἀπὸ καλὲς οἰκογένειες τῆς Θεσσαλονίκης προσέφεραν ἐθελοντικὰ ὑπηρεσίες ὡς νοσοκόμες. Ἰατροὶ ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα ὅπου ζοῦσαν Ἕλληνες κατατάχθηκαν ἐθελοντικῶς καὶ βοήθησαν ὡς ἁπλοὶ στρατιῶτες τοῦ Ὑγειονομικοῦ. Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα προσφορᾶς, ὁ Σμυρναῖος ἰατρὸς Ἀπόστολος Ψαλτώφ, ὁ ὁποῖος κατετάγη στὸν Ἑλληνικὸ Στρατό, χωρὶς νὰ ἔχει ὑποχρέωση, καὶ μάλιστα προσέφερε μὲ δικά του ἔξοδα πολλὰ χειρουργικὰ ἐργαλεῖα.
.                Τὰ γράφω αὐτὰ ὄχι μόνο γιὰ νὰ τιμήσουμε τὴ μνήμη τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἀνθρωπιᾶς καὶ τῶν εἰρηνικῶν ἐπιτευγμάτων, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ πάρουμε λίγες δυνάμεις καὶ νὰ ἀντλήσουμε συγκρατημένη αἰσιοδοξία γιὰ τὸ παρόν. Μὴν ἀκοῦτε τὶς εἰρωνεῖες τῶν γερμανικῶν ἐφημερίδων ὅτι ἔχουμε μόνον ἐλαττώματα. Μποροῦμε νὰ κάνουμε θαύματα, ὅταν εἴμαστε ἑνωμένοι καὶ ἀποφασισμένοι. Στὰ δύσκολα δείχνουμε τὸν καλύτερο ἑαυτό μας. Ἂς τὸ ἀποδείξουμε καὶ τώρα!

,

Σχολιάστε