Ἄρθρα σημειωμένα ὡς πατριωτισμός

Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ καὶ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΙΝΤΕΛΙΓΚΕΝΤΣΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Πατριωτισμὸς καὶ ἡ ἀριστερὴ ἰντελιγκέντσια

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Στὶς φθαρμένες ἀξίες τοῦ παρακμάζοντος Ἑλληνισμοῦ εἶναι καὶ ὁ πατριωτισμός. Αὐτὸς δοκιμάζεται στὸ λεγόμενο Σκοπιανό, στὸ ζήτημα τοῦ ὀνόματος, τῆς ταυτότητας καὶ τῆς γλώσσας τῶν γειτόνων. Στὴ συνέχεια τῶν κατὰ τὴ δεκαετία τοῦ 1980 νεοφανῶν ὅρων τῆς μαρξίζουσας ἰδεολογίας καὶ τῆς προκυψάσης ἀπὸ αὐτὴν ξύλινης γλώσσας, πρόσφατα ὁ πατριωτισμὸς ἀπέκτησε ὁρισμό, ἀνάμεικτο μὲ τὴ μηδενιστικὴ καὶ τὴ μαρξιστικὴ ἰδεολογία. Τὸν ἐξέφρασαν οἱ «ἀριστεροί, δημοκράτες καὶ προοδευτικοὶ πολίτες», ὅπως μὲ κομπορρημοσύνη προσδιορίσθηκαν, αὐτοὶ ποὺ ὑπέγραψαν τὴν ὑποστήριξή τους στὴ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν.
.           Θυμίζω τὰ λόγια τους: « Στηρίζουμε τὴ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν γιατί πιστεύουμε ὅτι εἶναι πατριωτικό, διεθνιστικὸ καὶ δημοκρατικό μας καθῆκον». Τὸ «πατριωτικὸ καθῆκον» ὅσων ὑπογράφουν τὴ δήλωση ὑποστήριξης τῆς Συμφωνίας τοῦ κ. Τσίπρα συνδέεται λοιπὸν «μὲ τὸ Διεθνιστικὸ καὶ Δημοκρατικὸ καθῆκον» τους.
.            Ἡ κυρία Νένα Βενετσάνου, ἡ ὁποία ἐφέρετο ὅτι ὑπέγραψε τὴ δήλωση μὲ τὴν ὁποία ἐκθειαζόταν ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, διέψευσε σὲ πολὺ ἔντονο ὕφος, ὅτι τὴν ὑπέγραψε καὶ ἔστειλε ἕνα πάρθιο βέλος στοὺς συντάκτες καὶ στοὺς φερόμενους ὡς ὑπογράψαντες ὑποστηρικτές της. «Ἀναρωτιέμαι», ἔγραψε, «πόσο γνήσιες εἶναι οἱ ὑπογραφὲς καὶ τῶν ὑπολοίπων ἀνθρώπων τοῦ πνεύματος καὶ τῆς Τέχνης κάτω ἀπὸ αὐτὸ τὸ κείμενο!». Καὶ ἔκαμε μίαν ἔκκληση: «Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω ὅλους ὅσους εἶδαν τὸ ὄνομά τους χωρὶς νὰ ἔχουν ὑπογράψει, νὰ τὸ δημοσιοποιήσουν. Εἶναι σοβαρό.»
.               Κατὰ τὶς πληροφορίες μας οὐδεὶς ἀπὸ ὅσους φέρονται ὅτι ὑπέγραψαν γνώριζε καὶ ἐνέκρινε τὴ δήλωση. Μακάρι ἡ πληροφορία μου νὰ εἶναι ἀνακριβής. Ὅμως τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι πλὴν δύο ἀκόμη καλλιτεχνῶν ΟΥΔΕΙΣ ἄλλος θέλησε νὰ ἀπαντήσει στὴν ἔκκληση τῆς κας Βενετσάνου καὶ νὰ πεῖ τὴν ἀλήθεια, ὅτι “ναὶ”, τὴ γνώριζε καὶ τὴν ὑπέγραψε, ἢ ὅτι δὲν τὴν γνώριζε καὶ κακῶς ἔβαλαν τὸ ὄνομά του. Διερωτῶμαι μὲ τὴ σειρά μου. ΠΑΝΩ ἀπὸ τὴν ἐντιμότητα καὶ τὴν ἀκεραιότητα, τὶς ὁποῖες ἀναφέρει ἡ κὰ Βενετσάνου ὡς ἀξίες, ποὺ πρέπει νὰ διέπουν κάθε πολίτη καὶ ἰδιαίτερα κάθε καλλιτέχνη καὶ διανοούμενο, εἶναι τὸ «τσουβάλιασμά» του σὲ μία μαζικὴ καὶ ἐν ἀγνοίᾳ του δήλωση, ἐν ὀνόματι τοῦ κομματικοῦ ἢ/καὶ τοῦ προσωπικοῦ του συμφέροντος;… Σημειώνεται ὅτι μεταξὺ τῶν ὅσων φέρονται ὅτι ὑπέγραψαν εἶναι ἡ ὑπουργοποιηθεῖσα κα Ζορμπᾶ καὶ οἱ Βασ. Βασιλικός, Δημ. Καταλειφός, Νότης Μαυρουδῆς καὶ Στέφ. Ληναῖος.
.              Ὁ πατριωτισμὸς δὲν ἔχει προσδιορισμούς, ἐπιθετικοὺς ἢ ἄλλους. Δὲν συγχέεται μὲ τὸν «πολιτικὸ ρεαλισμό», οὔτε μὲ τὸν Σοῦν Τζού. Ὁ πατριωτισμὸς εἶναι συνείδηση, ψυχή, θυσία, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ἰσχὺ τοῦ ἀπέναντι. Ὁ πατριωτισμὸς εἶναι ἀγάπη καὶ ἀπορρίπτει τὸ μίσος, ποὺ καλλιεργεῖ ὁ ἐθνικισμός, ἀλλὰ οὔτε καὶ νοθεύεται ἀπὸ τὸν διεθνισμὸ καὶ τὸν κοσμοπολιτισμό. Αὐτὸς ὁ πατριωτισμὸς στὸν Ἑλληνισμὸ προσωποποιήθηκε ἀπὸ τὸν Λεωνίδα καὶ τὸν Κυναίγειρο, ἕως τὸν Διάκο, καὶ τὸν Παπαφλέσσα, ἕως τὸν Παῦλο Μελᾶ, τὸν Δαβάκη καὶ τὸν Σολωμοῦ. Ἀπὸ πατριωτισμὸ ἦταν πλημυρισμένη ἡ ψυχὴ τοῦ Καποδίστρια, ποὺ ἐγκατέλειψε ὑψηλὲς θέσεις καὶ ἀνέσεις γιὰ νὰ ὑπηρετήσει τὴν Πατρίδα του καὶ νὰ θυσιασθεῖ γι’ Αὐτήν. Ὅμως στὸν Ἑλληνισμὸ ὑπάρχουν πάντα οἱ τύποι Ἀρχιλόχου τοῦ Παρίου, αὐτοὶ ποὺ ἀρνοῦνται τὸν πατριωτισμὸ ὡς ἀξία ποὺ ἐμπνέει καὶ προτιμᾶνε τὴν ὠφελιμιστικὴ καὶ ἰδεολογικὴ θεώρηση τῆς Πατρίδας. –

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΟΠΛΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ (Κ. Χολέβας)

Τὸ μοναδικὸ ὅπλο κατὰ τῆς βίας.

Κωνσταντῖνος Χολέβας
ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 06.10.2013

.              Ἡ κοινωνία μας ἔχει πολλὰ προβλήματα. Δὲν ἀντέχει ἄλλη βία, ἄλλο μίσος. Ἡ βία, ἀπ’ ὅπου κι ἂν προέρχεται, εἶναι καταδικαστέα. Ἰδιαιτέρως δὲ ἡ ρατσιστικὴ βία εἶναι ἀπεχθὴς καὶ ἀντίθετη μὲ τὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ παράδοσή μας καὶ μὲ τὴ δημοκρατικὴ συνείδηση τοῦ λαοῦ μας. Εἶναι ἀναγκαία ἡ διδασκαλία τῆς πραγματικῆς δημοκρατίας στὰ σχολεῖα καὶ ἡ ἀπόρριψη κάθε μορφῆς ὁλοκληρωτισμοῦ ἀπὸ τοὺς νέους μας.
.              Εἶναι εὐχάριστο, ἐν προκειμένῳ, ὅτι τὸ πρόγραμμα τοῦ Νέου Λυκείου δίνει ἔμφαση στὴν πολιτικὴ παιδεία. Νὰ ἀναζητηθοῦν κείμενα ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ γραμματεία ὅλων τῶν ἱστορικῶν περιόδων ποὺ καταδεικνύουν ὅτι Ἑλληνισμὸς καὶ ὑγιὴς πατριωτισμὸς συμβαδίζουν μὲ μία ἀντίληψη ὑπεύθυνης δημοκρατίας, στὴν ὁποία ὅλοι ἔχουμε δικαιώματα, ἀλλὰ καὶ ὑποχρεώσεις. Ὁ Ἐπιτάφιος τοῦ Περικλέους εἶναι ἀπαραίτητο ἀνάγνωσμα γιὰ κάθε μαθητὴ καὶ μαθήτρια καὶ λυποῦμαι ποὺ καταργήθηκε ἀπὸ τὴν Γ´ Λυκείου. Ἐπίσης τὰ κείμενα τοῦ Ρήγα Βελεστινλῆ τονίζουν τὴ σύνδεση πατριωτισμοῦ καὶ δημοκρατίας.
.              Τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας μπορεῖ καὶ πρέπει νὰ οἰκοδομεῖ τὴν ἐθνικὴ συνείδηση μὲ πίστη στὴ διαχρονικὴ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ, χωρὶς ἐκδικητικότητα γιὰ ὁποιονδήποτε ἄλλο λαό. Τὸ ζητούμενο εἶναι νὰ δώσουμε τὴν κατάλληλη δημοκρατικὴ παιδεία στοὺς νέους μας, γιὰ νὰ μὴ γίνονται θαυμαστὲς ὁλοκληρωτικῶν προτύπων. Ἡ νεολαία εἶναι ἐνθουσιώδης, χρειάζεται ἡρωικὰ πρότυπα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶναι γεμάτη ἡ ἑλληνικὴ Ἱστορία. Ἂς δώσουμε στὰ παιδιά μας ὑγιῆ πρότυπα πατριωτισμοῦ καὶ γενναιότητας, γιὰ νὰ μὴ γίνονται θαυμαστὲς ἀντιδημοκρατικῶν ἰδεῶν καὶ προτύπων.
.              Ἡ προσπάθεια τῶν ἀποδομητῶν τῆς ἐθνικῆς μνήμης νὰ γράψουν μία νέα, τεχνητὴ Ἱστορία, χωρὶς ἐθνικοὺς ἥρωες καὶ μάρτυρες, ἀφήνει ἕνα ψυχικὸ κενὸ στὰ ἑλληνικὰ νιάτα, τὸ ὁποῖο σπεύδουν νὰ καλύψουν οἱ προπαγανδιστὲς τῶν διάφορων μορφῶν βίας, ἀνελευθερίας καὶ ὁλοκληρωτισμοῦ. Δημοκρατικ παιδεία σημαίνει ν διδάσκουμε τν ρωικ στορία το λληνισμο χωρς συμπλέγματα μειονεξίας θνικς λαζονείας.
.              Ἐξ ἄλλου τὸ ἀντιχριστιανικὸ καὶ νεοπαγανιστικὸ πνεῦμα τῶν ὀπαδῶν τοῦ ρατσισμοῦ θὰ ἐξουδετερώσουμε διδάσκοντας τὴν ἀνθρωπιὰ καὶ τὴν ἀνεκτικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας μας καὶ ὄχι μία ἀνούσια θρησκειολογία. ρθόδοξη χριστιανικ διδασκαλία συνδύασε θαυμάσια τν πατριωτισμ μ τν καταδίκη τοῦ ρατσισμο. Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς προφήτευε τὴν ἀπελευθέρωση τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ ταυτοχρόνως τοὺς καλοῦσε νὰ σέβονται τοὺς Ἀθιγγάνους ὡς ἰσοτίμους συνανθρώπους τους.
.              Ὡς Ἕλληνες καὶ ὡς ὀρθόδοξοι ἀπορρίπτουμε τὴ μισαλλοδοξία!

, , , , ,

Σχολιάστε

Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΤΑΤΖΗΣ: «Οὐδέποτε θὰ παύσουμε νὰ ἀγωνιζόμαστε καὶ νὰ πολεμοῦμε κατὰ τῶν κατακτητῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως».

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Βατάτζης καὶ ἡ ἑλληνικὴ συνείδησή του

Γράφει ὁ Κων. Χολέβας

ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος»,
ρ. φύλ. 1948, 2 Νοεμβρίου 2012 

.       Σὲ πολλοὺς μελετητὲς προξενεῖ ἐντύπωση ἡ ὀνομασία «βασιλεὺς Ρωμαίων», τὴν ὁποία χρησιμοποιοῦσαν οἱ αὐτοκράτορες τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἡ ὁρολογία «Ρωμανία», τὴν ὁποία συναντοῦμε σὲ πολλὰ ἔγγραφα τῆς ἐποχῆς ὡς ὀνομασία τοῦ κράτους. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ ὀνομασία «Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία» εἶναι μεταγενέστερη καὶ δημιουργήθηκε τὸ 1562 ἀπὸ τὸν Γερμανὸ ἱστορικὸ Ἱερώνυμο Βόλφ. Σήμερα τὴν χρησιμοποιοῦμε γιὰ νὰ γινόμαστε κατανοητοὶ στοὺς πολλούς. Ὅμως ἀπὸ σεβασμὸ πρὸς τὶς ἱστορικὲς πηγὲς πρέπει νὰ ἐξηγοῦμε στοὺς νεωτέρους ὅτι οἱ ὅροι Ρωμαῖος καὶ Ρωμανία ἀναφέρονται στὴ Νέα Ρώμη-Κωνσταντινούπολη καὶ ὄχι στὴν Παλαιὰ Ρώμη. Ἄλλωστε στὸ βυζαντινὸ κράτος ἡ παιδεία βασιζόταν στὸν Ὅμηρο καὶ οὐδέποτε ἐδιδάχθη τὸ λατινικὸ ἔπος τοῦ Βιργιλίου, ἡ Αἰνειάδα, ποὺ ἀναφέρεται στὴν πρεσβυτέρα Ρώμη. Ἡ ἑλληνικὴ συνείδηση ἦταν διαδεδομένη μεταξὺ ἀρχόντων καὶ ἀρχομένων στὸ βυζαντινὸ κράτος ἰδίως μετὰ τὸν 7ο αἰώνα, ἂν καὶ τὸ κράτος ἦταν πολυεθνικὸ καὶ τὸ συνδετικὸ στοιχεῖο ἦταν ἡ Ὀρθοδοξία. Ἀπὸ τὰ ὀνόματα Ρωμαῖος καὶ Ρωμανία προῆλθε καὶ ὁ ὅρος Ρωμηός, ὁ ὁποῖος στὴν νεώτερη ἱστορία μας σημαίνει ὑπὸ εὐρεία ἔννοια κάθε Ὀρθόδοξο καὶ ὑπὸ στενὴ ἔννοια τὸν Ἕλληνα.

.       Γιὰ νὰ ξεκαθαρίσουμε τὸ θέμα τῆς ἑλληνικῆς συνειδήσεως τῶν Βυζαντινῶν Αὐτοκρατόρων, ἰδιαιτέρως δὲ κατὰ τοὺς τελευταίους αἰῶνες, καλὸν εἶναι νὰ μελετήσουμε ἕνα ἐκπληκτικὸ κείμενο ἑλληνορθοδόξου ἀξιοπρεπείας καὶ πατριωτικῆς παρρησίας γραμμένο ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα τῆς Νικαίας Ἰωάννη Γ´ Δούκα Βατάτζη καὶ ἀπευθυνόμενο στὸν Πάπα Γρηγόριο Θ´. Ὅπως γνωρίζουμε μετὰ τὴν Δ´ Σταυροφορία καὶ τὴν ἐπιβολὴ τῆς Λατινοκρατίας στὸν χῶρο τοῦ Ἑλληνισμοῦ (1204) ἡ αὐτοκρατορία τῆς Νικαίας μὲ ἕδρα τὴ Νίκαια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ὑπῆρξε ἕνα ἀπὸ τὰ ἐλεύθερα ἑλληνικὰ κράτη ἀπ’ ὅπου προῆλθε καὶ ἡ ἐκδίωξη τῶν Φράγκων ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 1261. Ὁ Ἰωάννης Βατάτζης βασίλευσε ἀπὸ τὸ 1222 ἕως τὸ 1254 διαδεχόμενος τὸν πεθερό του Θεόδωρο Λάσκαρι, τὸν ποιητὴ τοῦ Μεγάλου Παρακλητικοῦ Κανόνος πρὸς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον. Ὁ Ἰωάννης Βατάτζης γεννήθηκε τὸ 1193 στὸ Διδυμότειχο τῆς Θράκης καὶ σήμερα τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καὶ Σουφλίου ὡς τοπικὸς Ἅγιος (4 Νοεμβρίου, ἡμέρα τοῦ θανάτου του τὸ 1254). Λόγῳ τῆς βαθυτάτης πίστεώς του καὶ τῆς φιλανθρώπου καὶ ἐλεήμονος πολιτείας του κατετάγη μετὰ τὴν κοίμησή του στὸ ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ὀνομάσθηκε Ἅγιος Ἰωάννης Βατάτζης ὁ Ἐλεήμων. Ὡς Αὐτοκράτωρ τῆς Νικαίας ὁ Ἰωάννης Βατάτζης ἐργάσθηκε γιὰ τὴν ἀνακατάληψη τῶν ἑλληνικῶν ἐδαφῶν καὶ πολέμησε κατὰ τῶν Φράγκων Σταυροφόρων καὶ κατὰ τῶν Τούρκων τοῦ Ἰκονίου. Καλλιέργησε τὴν μελέτη τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων, εἶχε δὲ καὶ ὁ ἴδιος στερεὰ κλασσικὴ παιδεία καὶ ἑλληνικὴ συνείδηση.

 .       Τὸ συγκλονιστικὸ κείμενο, τὸ ὁποῖο διαφωτίζει τὴν ἑλληνικὴ καὶ ὀρθόδοξη συνείδηση τῶν «Ρωμαίων βασιλέων», διασώζει ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς τῆς Ἱστορίας Ἀπόστολος Βακαλόπουλος [1] καὶ ἔχει τίτλο «Τοῦ ἀοιδίμου βασιλέως κυροῦ Ἰωάννου τοῦ Δούκα πρὸς τόν τε (γράφε ἴσως: “τὸν τότε”) Πάπαν Γρηγόριον». Ὁ Βακαλόπουλος γράφει στὸν Πρόλογό του: «Ἡ παρατιθέμενη ἐπιστολὴ τοῦ Ἰωάννου Γ. Βατάτζη (1222-1254) πρὸς τὸν πάπα Γρηγόριο Θ´ (1227-1241) εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὴ γιὰ τὶς ἰδέες ποὺ ἐπικρατοῦν στοὺς βασιλεῖς τῆς Νικαίας μετὰ τὸ 1204. Ἔντονη εἶναι ἡ ἑλληνολατρία καὶ ἡ ἐθνικὴ ἑλληνικὴ συνείδησή τους, ποὺ βαθμιαία ταυτίζεται μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. …. Ἐδῶ παρατηροῦμε καθαρὰ πὼς γεννιοῦνται καὶ δροῦν οἱ πολιτικὲς ἐκεῖνες ἀντιλήψεις, ποὺ ἀποβλέπουν στὴν ἀπελευθέρωση τῶν σκλαβωμένων ἑλληνικῶν χωρῶν, καὶ οἱ ὁποῖες προσαρμοσμένες ἐπιζοῦν ἐπὶ Τουρκοκρατίας μέσα σὲ νέες συνθῆκες. Καὶ τελικὰ πὼς διαμορφώνουν τὸ περιεχόμενο τῆς λεγόμενης Μεγάλης Ἰδέας».
.       Τὸ κείμενο ξεκινᾶ μὲ τὴν ἔκπληξη τοῦ Βατάτζη πῶς τόλμησε ὁ Πάπας νὰ τοῦ ζητήσει νὰ παύσει νὰ διεκδικεῖ τὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ τὸν Φράγκο ἡγεμόνα, ὁ ὁποῖος τὴν κατέχει ἀπὸ τὸ 1204. Γράφει μὲ ἑλληνικὴ ἀξιοπρέπεια καὶ διπλωματικὴ εἰρωνεία ὁ Βατάτζης, ἀφοῦ προσδιορίσει στὴ ἀρχὴ ποιὸς εἶναι ὁ γράφων: «Ἰωάννης ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ πιστὸς βασιλεὺς καὶ αὐτοκράτωρ Ρωμαίων ὁ Δούκας τῷ ἁγιωτάτῳ πάπᾳ τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης Γρηγορίῳ σωτηρίας καὶ εὐχῶν αἴτησιν». Ἀποδίδουμε στὴν νεοελληνικὴ ὁρισμένα ἀπὸ τὰ κυριώτερα σημεῖα τῆς ἐπιστολῆς: «Ἐγὼ ὡς βασιλεὺς θεωρῶ ἄτοπα τὰ ὅσα μοῦ γράφεις καὶ δὲν ἤθελα νὰ πιστεύσω ὅτι εἶναι δικό σου τὸ γράμμα, ἀλλὰ ἀποτέλεσμα τῆς ἀπελπισίας κάποιου ποὺ βρίσκεται κοντά σου, καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν ψυχή του γεμάτη κακότητα καὶ αὐθάδεια. Ἡ ἁγιότητά σου κοσμεῖται ἀπὸ φρόνηση καὶ διαφέρει ἀπὸ τοὺς πολλοὺς ὡς πρὸς τὴν σωστὴ κρίση. Γι’ αὐτὸ δυσκολεύθηκα πολὺ νὰ πιστεύσω ὅτι εἶναι δικό σου τὸ γράμμα, ἂν καὶ ἔχει σταλεῖ πρὸς ἐμέ.» Ἀξίζει νὰ θαυμάσουμε τὴν λλειψη δουλικότητος το Βατάτζη πρς τν Πάπα, ἂν καὶ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη οἱ Ἕλληνες τῆς Νικαίας ἦσαν οἱ ἀδύναμοι καὶ ὁ Πάπας ἦταν ἡ ὑπερδύναμη τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν.

.       Καὶ συνεχίζει ὁ Ἰωάννης Βατάτζης διατρανώνοντας τὴν ἐθνικὴ συνείδησή του: «Γράφεις στὸ γράμμα σου ὅτι στὸ δικό μας γένος τῶν Ἑλλήνων ἡ σοφία βασιλεύει… Ὅτι, λοιπόν, ἀπὸ τὸ δικό μας γένος ἄνθησε ἡ σοφία καὶ τὰ ἀγαθά της καὶ διεδόθησαν στοὺς ἄλλους λαούς, αὐτὸ εἶναι ἀληθινό. Ἀλλὰ πῶς συμβαίνει νὰ ἀγνοεῖς, ἢ ἂν δὲν τὸ ἀγνοεῖς πῶς καὶ τὸ ἀπεσιώπησες, ὅτι μαζὶ μὲ τὴν βασιλεύουσα Πόλη καὶ ἡ βασιλεία σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο κληροδοτήθηκε στὸ δικό μας γένος ἀπὸ τὸν Μέγα Κωνσταντῖνο, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη τὴν κλήση ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ κυβέρνησε μὲ σεμνότητα καὶ τιμιότητα; πάρχει μήπως κανες ποὺ γνοεῖ τι κληρονομι τς δικς του διαδοχς (σ.σ. το Μ. Κωνσταντίνου) πέρασε στ δικό μας γένος καὶ μες εμαστε ο κληρονόμοι κα διάδοχοί του; Ἀπαιτεῖς νὰ μὴν ἀγνοοῦμε τὰ προνόμιά σου. Καὶ ἐμεῖς ἔχουμε τὴν ἀντίστοιχη ἀπαίτηση νὰ δεῖς καὶ νὰ ἀναγνωρίσεις τὸ δίκαιό μας, ὅσον ἀφορᾶ στὴν ἐξουσία μας στὸ κράτος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὸ ὁποῖο ἀρχίζει ἀπὸ τῶν χρόνων τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ … ἔζησε ἐπὶ χίλια χρόνια, ὥστε ἔφθασε μέχρι καὶ τὴν δική μας βασιλεία. Ο γενάρχες τς βασιλείας μου, π τς οκογένειες τν Δουκν κα τν Κομνηνν, γι ν μν ναφέρω τος λλους, κατάγονται πὸ λληνικ γένη. Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ ὁμοεθνεῖς μου ἐπὶ πολλοὺς αἰῶνες κατεῖχαν τὴν ἐξουσία στὴν Κωνσταντινούπολη. Καὶ αὐτοὺς ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης καὶ οἱ προϊστάμενοί της τοὺς ἀποκαλοῦσαν Αὐτοκράτορες Ρωμαίων… Διαβεβαιοῦμε δὲ τὴν ἁγιότητά σου καὶ ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς ὅτι οδέποτε θ παύσουμε νὰ γωνιζόμαστε κα ν πολεμομε κατ τν κατακτητν τς Κωνσταντινουπόλεως. Θὰ ἀσεβούσαμε καὶ πρὸς τοὺς νόμους τῆς φύσεως καὶ πρὸς τοὺς θεσμοὺς τῆς πατρίδος καὶ πρὸς τοὺς τάφους τῶν πατέρων μας καὶ πρὸς τοὺς ἱεροὺς ναοὺς τοῦ Θεοῦ, ἐὰν δὲν ἀγωνιζόμασταν γι’ αὐτὰ μὲ ὅλη μας τὴν δύναμη… Ἔχουμε μαζί μας τὸν δίκαιο Θεό, ὁ ὁποῖος βοηθεῖ τοὺς ἀδικουμένους καὶ ἀντιτάσσεται στοὺς ἀδικοῦντας…».
.       Ἕνας «βασιλεὺς Ρωμαίων», ὁ Ἰωάννης Βατάτζης μᾶς ἄφησε ἕνα ἐξαιρετικὸ γραπτὸ μνημεῖο ἑλληνορθόδοξης αὐτοσυνειδησίας. Τέτοια κείμενα ἀξίζει νὰ διδάσκουμε στοὺς νέους μας. Ἂς ἔχουμε τὴν εὐλογία τοῦ εὐλαβοῦς Χριστιανοῦ καὶ πατριώτου Ἁγίου Ἰωάννου Γ´ Δούκα Βατάτζη [2].

Σημειώσεις:

(1) Ἀπ. Βακαλοπούλου, Πηγὲς Ἱστορίας τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ, Α´τόμος, Θεσσαλονίκη 1965, σέλ. 50-53.

(2) Τὸ Συναξάρι τοῦ Βατάτζη ὡς Ἁγίου ἔχει συγγράψει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στὸν δίτομο Συναξαριστή του. Ὁ ἴδιος συνέθεσε καὶ τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Βατάτζη. Στὸ Διδυμότειχο ὑπάρχει καινούργιος Ἱερὸς Ναὸς στὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Αὐτοκράτορος καὶ ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καὶ Σουφλίου ὀργανώνει κάθε χρόνο τὰ «Βατάτζεια» μὲ ἐπίκεντρο τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου στὶς 4 Νοεμβρίου.

 ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ.: pemptousia.gr

, , , ,

Σχολιάστε

Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (Κ. Χολέβας) «Γιὰ νὰ μειωθοῦν δραστικὰ τὰ ρατσιστικὰ φαινόμενα, ἂς προστατεύσουμε τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν ἐθνικὴ ταυτότητα τῶν Ἑλλήνων».

Ὁ πατριωτισμὸς καὶ ἡ δημοκρατία

Γράφει ὁ Κων. Χολέβας
ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 04.11.12

.           Ἀπὸ τὴν ὁμιλία τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ κατὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Θεσσαλονίκης συγκρατῶ τὴ χρήσιμη διαπίστωσή του ὅτι πατριωτισμὸς χωρὶς δημοκρατία δὲν νοεῖται. [ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Καὶ δημοκρατία χωρὶς πατριωτισμὸς ἐπίσης δὲν νοεῖται. Καὶ ὁ πατριωτισμὸς χρειάζεται ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ].
.           Εἶναι ἀπαραίτητη αὐτὴ ἡ ἐπισήμανση, γιατί πρέπει νὰ καταδικαστοῦν ἐκεῖνοι ποὺ καπηλεύονται τὸν πατριωτισμό, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴ ρατσιστικὴ ἰδεολογία τους καὶ τὶς πράξεις βίας. Πιστεύω ὅμως ὅτι ἡ πρωθυπουργικὴ ἐπισήμανση ἀπευθύνεται ἐμμέσως καὶ πρὸς τὸ ἄλλο ἄκρο: σὲ ἐκείνους ποὺ κόπτονται δῆθεν γιὰ τὴ δημοκρατία καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, ἀλλὰ διαστρεβλώνουν τὴν ἑλληνικὴ Ἱστορία, χλευάζουν τοὺς ἥρωες καὶ ἐπιδιώκουν τὴν ἀλλοίωση τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητας.
.           Ἡ νεώτερη Ἱστορία μας ἔχει νὰ παρουσιάσει μεγάλες μορφές, ποὺ συνδύασαν τὸν γνήσιο πατριωτισμὸ μὲ τὶς δημοκρατικὲς εὐαισθησίες. Θυμίζω τὸν ἐθνομάρτυρα Ρήγα Βελεστινλῆ, ὁ ὁποῖος πρόβαλε μὲ τὴ Χάρτα καὶ ἄλλα ἔργα του τὴ Μεγάλη Ἰδέα γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῶν ὑποδούλων Ἑλλήνων, ἀλλὰ παράλληλα θεμελίωσε τὸ δημοκρατικὸ πολίτευμα καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ πέτυχε, χωρὶς νὰ ἐπηρεαστεῖ ἀπὸ τυχὸν ἀθεϊστικὲς ἰδέες, ποὺ εἶχαν ὁρισμένοι ἐκπρόσωποι τοῦ Διαφωτισμοῦ. Ὁ Ρήγας παρέμεινε πιστὸς ὀρθόδοξος χριστιανός. Ὅταν τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν ἀνέκριναν οἱ Αὐστριακοὶ στὴν Τεργέστη, τόνισε ὅτι ἀγωνίζεται γιὰ δύο σκοπούς: Πρῶτον, γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του καί, δεύτερον, γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς πατρίδας του.
.           Μέσα στὸ ἴδιο πλαίσιο θεωρῶ βαρυσήμαντη τὴν πρόσφατη παρέμβαση τοῦ μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου μὲ τίτλο «Ρατσισμὸς καὶ δημοκρατία» (βλ.σχετ.: ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (Μητρ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος) Ὁ σεβασμιώτατος ἀναφέρει ὅτι οἱ χριστιανοὶ «δὲν μποροῦμε νὰ υἱοθετοῦμε πρακτικὲς βίας ἐναντίον συνανθρώπων μας ποὺ δὲν ἀνήκουν στὶς ἴδιες μὲ ἐμᾶς φυλὴ καὶ θρησκεία». Προεκτείνει ὅμως τὸν προβληματισμό του καὶ ὑπογραμμίζει τὸν κίνδυνο λιβανοποιήσεως καὶ ἰσλαμοποιήσεως τῆς χώρας μας, ἔχοντας ὁ ἴδιος διδάξει πολλὰ χρόνια στὴν Ὀρθόδοξη Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Λιβάνου. Ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ ἀθρόα καὶ ἐλεύθερη εἴσοδος διαφόρων μουσουλμανικῶν ὁμάδων διατάραξε τὴ δημογραφικὴ ἰσορροπία καὶ ὁδήγησε τὸν Λίβανο σὲ ἐμφύλιο πόλεμο καὶ σὲ οἰκονομικὴ καταστροφή.
.              Καὶ καταλήγει ὁ κ. Ἱερόθεος στὴν ἀκόλουθη προτροπή: «Ἑπομένως, εἴμαστε ἐναντίον τοῦ ρατσισμοῦ καὶ τῆς βίας, ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας ποὺ ὀργανώνεται σωστά, καθὼς καὶ ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῆς πολιτιστικῆς ταυτότητας τῆς χώρας μας».
.           Γιὰ νὰ μειωθοῦν δραστικὰ τὰ ρατσιστικὰ φαινόμενα, ἂς προστατεύσουμε τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν ἐθνικὴ ταυτότητα τῶν Ἑλλήνων.

ΠΗΓΗ: dimokratianews.gr

, ,

Σχολιάστε

ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, ΑΙΡΕΣΕΙΣ (Τρεῖς ἀπαντήσεις τοῦ Ἀρχιεπ. Ἀθηνῶν σὲ νευραλγικὰ θέματα)

Ἀπαντήσεις σὲ φοιτητὲς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἁγίου Σεργίου στὴν Μόσχα ἔδωσε σήμερα τὸ πρωὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος.

.         Σχετικὰ μὲ τὸν “ἐθνικισμὸ”: «Ὑπάρχουν δύο συνώνυμες λέξεις. Ὁ πατρωτισμὸς καὶ ὁ ἐθνικισμός. Τὸν πατριωτισμὸ τὸν στηρίζουμε, ἐνῶ τὸν ἐθνικισμὸ τὸν ἀπορρίπτουμε ὡς Ἐκκλησία».

.         Γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα : «ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν στὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν εἶναι μεγάλη. Στὴν Ρωσία κάνουν τὰ πάντα γιὰ νὰ βάλουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα, ἐνῶ στὴν Ἑλλάδα κάνουν τὰ πάντα γιὰ νὰ τὸ βγάλουν».

.         «Τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ Ἐκκλησίες μεταξύ τους εἶναι ὁ ἐγωισμός. Σὲ κάθε αἵρεση καὶ διαίρεση θὰ δεῖτε πὼς ἀπὸ πίσω κρύβεται ὁ ἐγωισμός».

ΠΗΓΗ: romfea.gr

, , , , ,

Σχολιάστε