Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Πανορθόδοξη Σύνοδος

«Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ» [ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΙ-ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ] (Νέο Βιβλίο Γ. Ν. Παπαθανασόπουλου)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

ΓΙΩΡΓΟΥ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Δημοσιογράφου – συγγραφέως

«Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ»
ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΙ-ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

κδ. «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι 2017
Σχῆμα 17 Χ 24, σελ. 170, λ.τ. 7,00€

.            Ἀκριβῶς ἕνα χρόνο μετὰ τὴν Σύνοδο στὴν Κρήτη κυκλοφορεῖται τὸ βιβλίο – ντοκουμέντο «Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ [ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΙ-ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ]» τοῦ δημοσιογράφου καὶ συγγραφέως Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου.
.             Πρόκειται γιὰ ἕνα ἀντικειμενικὸ χρονικὸ τῆς ἐν λόγῳ Συνόδου, στὸ ὁποῖο – παρὰ τὶς πολλὲς καὶ σημαντικὲς δυσκολίες, ποὺ ἀντιμετώπισε ὁ συγγραφέας στὴν ἐνημέρωσή του- ἀποτυπώνονται θεολογικὲς συζητήσεις, μαζὶ μὲ ἐκκλησιαστικὲς στρατηγικές, προσωπικὲς φιλοδοξίες καὶ δογματικοὺς συμβιβασμούς, ὡς πρὸς τὶς διαχριστιανικὲς σχέσεις.
.                 Ἄλλωστε πέραν ἀπὸ τὰ θεολογικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ ζητήματα, ποὺ προέκυψαν ἀπὸ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν καὶ θὰ ἀπασχολοῦν στὸ μέλλον τὴν Ἐκκλησία, ὑπάρχουν γεγονότα, ποὺ συν­έβησαν σὲ μία Σύνοδο γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἱστορία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Τὸ βιβλίο ἀπευθύνεται σὲ κάθε καλόπιστο, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται νὰ πληροφορηθεῖ τὶς πραγματικὲς διαστάσεις καὶ συνιστῶσες τῆς Συνόδου, ἔξω ἀπὸ προπαγανδιστικοὺς μηχανισμούς, προωθήσεις ἐκκοσμικευμένων σχεδιασμῶν καὶ ὑπολογισμῶν, στείρα κριτικὴ καὶ μωροὺς πανηγυρισμούς.
.                Οἱ ἐνδιαφερόμενοι μποροῦν νὰ ἀπευθυνθοῦν στὸ βιβλιοπωλεῖο «Ν. Παναγόπουλος», Χαβρίου 3, Ἀθῆναι, 210.32.24.819 καὶ σὲ ἄλλα ἐνημερωμένα θρησκευτικὰ βιβλιοπωλεῖα.

,

Σχολιάστε

Ο ΟΡΟΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ» ΩΣ ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΡΟΣ (Μητρ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

Ο ΟΡΟΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ» ΩΣ ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΡΟΣ

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

, , ,

Σχολιάστε

ΕΚΘΕΣΗ ΙΕΡΟΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ περὶ τῆς ἐν Κρήτῃ Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου

%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-1

%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-2

%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-3

%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-4

%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-5

%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-6

%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-7

,

Σχολιάστε

ΜΕΣΗ “ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ” ΛΥΣΗ ΣΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ;

Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου γιὰ τὴ Μεγάλη Σύνοδο

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.             Στὴν τελευταία συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (23-24 Νοεμβρίου 2016) συζητήθηκε τὸ θέμα τῶν ἐργασιῶν τῆς Μεγάλης Συνόδου ποὺ ἔγινε στὴν Κρήτη τὴν ἑβδομάδα τῆς Πεντηκοστῆς (18-26 Ἰουνίου 2016).
.             Κατ᾿ αὐτήν, μετὰ τὴ σχετικὴ Εἰσήγηση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σερ­ρῶν κ. Θεολόγου μὲ τίτλο: «Ἐνημέρωσις περὶ τῶν διεξαχθεισῶν ἐργασιῶν τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», ἀκολούθησε συζήτηση, κατὰ τὴν ὁποία ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος ἔκανε δύο παρεμβάσεις, κατέθεσε δὲ καὶ πληρέστερο κείμενο στὰ Πρακτικά.
.             Οἱ παρατηρήσεις τοῦ Σεβασμιωτάτου εἶναι ἄξιες ἰδιαίτερης προσοχῆς, γι᾿ αὐτὸ καὶ μεταφέρουμε ἐδῶ κάποια ἀπὸ τὰ κατὰ τὴ γνώμη μας ἀξιολογότερα στοιχεῖα.
.             «Ἡ προετοιμασία γιὰ τὴν Σύνοδο αὐτή», εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος, «δὲν ἦταν ἐπαρκής. Τὸ κείμενο ποὺ καταρτίσθηκε ἀπὸ τὴν Ε΄ Προσυνοδικὴ Πανορθόδοξη Διάσκεψη δὲν ἦταν σὲ γνώση τῆς Ἱεραρχίας. Τὸ λάβαμε μετὰ τὴν ὑπογραφὴ ἀπὸ τοὺς Προκαθημένους, τὸν Ἰανουάριο 2016. Ἔ­πρεπε νὰ γίνη συζήτηση στὴν Ἱεραρχία, πρὶν ὑπογραφῆ ἀπὸ τοὺς Προκαθημένους».
.             Ὅμως μὲ ἀνεπαρκῆ προετοιμασία καὶ ἔλλειψη πληροφορήσεως πῶς εἶναι δυνα­τὸν νὰ λειτουργήσει σωστὰ μία τέτοια Σύν­οδος; Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τὸ εἴδαμε. Τὸ βασικὸ κείμενο τῆς Συνόδου ἀποδείχθηκε ἀδόκιμο θεολογικῶς.
.             Ὅπως ἐπισημαίνει ὁ Σεβασμιώτατος: «Τὸ κείμενο ποὺ ἀπετέλεσε τὴν βάση τῆς Συνόδου ἦταν τὸ ἕκτο, μὲ τίτλο ‘‘Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν Χριστιανικὸν κόσμον’’. Τὸ τελικὸ κείμενο ἔχει πολλὰ προβλήματα, παρὰ τὶς μερικὲς γενικὲς καλὲς διατυπώσεις. Μάλιστα, ὅταν δημοσιευθοῦν τὰ Πρακτικὰ τῆς Συνόδου, ὅπου ἀποτυπώνονται οἱ αὐθεν­τικὲς ἀπόψεις αὐτῶν ποὺ ἀποφάσισαν καὶ ὑπέγραψαν τὰ κείμενα, τότε θὰ φανῆ καθαρὰ ὅτι στὴν Σύνοδο κυριαρχοῦσαν ἡ θεωρία τῶν κλάδων, ἡ βαπτισματικὴ θεολογία καὶ κυρίως ἡ ἀρχὴ τῆς περιεκτικότητος… Παρατηρεῖ κανεὶς στὸ τελικὸ κείμενο ἀντιφατικὰ σημεῖα. Κατὰ τὴν γνώμη μου δὲν εἶναι κείμενο θεολογικό, ἀλλὰ διπλωματικό. Ὅμως, ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας δὲν στηρίζεται σὲ διπλωματικὰ κείμενα».
.             Θλιβερότατες οἱ καίριες θεολογικὲς ἐπισημάνσεις τοῦ Σεβασμιωτάτου. Αὐτὲς φανερώνουν ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη θεολογία ἔχει σὲ ἐπικίνδυνο βαθμὸ ἁλωθεῖ ἀπὸ τὴν προ­τεσταντικὴ σύγχυση ποὺ ἐκφράζεται μὲ τὴ «θεωρία τῶν κλάδων» καὶ τὶς παρόμοιες ἀντιλήψεις. Ἀντιλήψεις μὲ τὶς ὁποῖες εἰσάγεται ἡ διπλωματία στὸ χῶρο τῆς θεολογίας καὶ οὐσιαστικὰ ἐπιχειρεῖται συμβιβασμὸς τῆς ἀλήθειας μὲ τὸ ψέμα!
.             Γι᾿ αὐτὸ καὶ εἶναι κατ᾽ ἐξοχὴν ἐπίκαιρος ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, τὸν ὁποῖο παρέθεσε ὁ Σεβασμιώτατος: «Οὐδέποτε διὰ μεσότητος, ἄνθρωπε, τὰ ἐκκλησιαστικὰ διωρθώθη. Μέσον ἀληθείας καὶ ψεύδους οὐδέν ἐστι».
.             Διπλωματία, μέση λύση ἢ συμβιβασμὸς στὰ τῆς πίστεως δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει!

 

,

Σχολιάστε

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Προβληματισμὸς
στοὺς Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Προβληματισμὸς καὶ ἀμηχανία ἐπικρατεῖ στοὺς περισσότερους Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στὸν ἀπόηχο τῆς ἔκτακτης συγκλήσεως τῆς Ἱεραρχίας της, στὶς 23 καὶ 24 Νοεμβρίου 2016, μὲ θέμα τὴ συζήτηση ἐπὶ τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη. Ἐνδεικτικό τοῦ κλίματος στοὺς κόλπους τῆς Ἱεραρχίας εἶναι ἡ κατάληξη καὶ μία τῶν προτάσεων τῆς εἰσηγήσεως – ἐνημέρωσης τοῦ Μητροπολίτου Σερρῶν κ. Θεολόγου.
.             Στὸ τέλος τῆς ὁμιλίας του ἀναφέρθηκε στὸν Σίλβεστρο Συρόπουλο καὶ στὸ 12τομο ἔργο του γιὰ τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Φερράρας – Φλωρεντίας καὶ ἀπὸ τὸ ὅλο ἔργο του ἐπέλεξε νὰ μνημονεύσει τὰ ἑξῆς:
.             «λπίζω ες τ φιλάνθρωπα σπλάγχνα το Κυρίου μν ησο Χριστο, το τ τιμίῳ Ατο αματι συστησαμένου τν δίαν κκλησίαν σπιλον κα κηλίδωτον κα διατηροντος ατν μέχρι το νν καθαρν κα νωτέραν πάσης τῆς κατ καιρος ναρριπισθείσης λύμης, πέπεισμαι ς ο περιόψεται πανοικτίρμων κα εσπλαγχνος τν κκλησίαν Ατο, λλ ες τν ρχαίαν κατάστασιν στηρίξει κα βεβαιώσει κρεττον πρότερον… (Συλβέστρου Συροπούλου Ἀπομνημονεύματα ΙΒ, 15-16)».
.             Σημειώνεται ἡ ἐπισήμανση τοῦ Σεβ., ὅτι ὁ Κύριος συνέστησε τὴν Ἐκκλησία Του καθαρή, ἀκηλίδωτη καὶ ἀνώτερη ἀπὸ κάθε διεγειρόμενη κατὰ καιροὺς βλάβη Της καὶ ὅτι, ὡς πανοικτίρμων, λόγῳ τῆς κατάστασης δὲν θὰ ἀποστρέψει ἀπὸ Αὐτὴν τὸ βλέμμα Του, ἀλλὰ θὰ τὴν στηρίξει καὶ θὰ τὴν ἀναδείξει καλύτερη ἀπὸ ὅ,τι ἦταν προηγουμένως… Σημειώνεται ἐπίσης τὸ συμβολικὸ τῆς ὑπόμνησης τοῦ Σιλβέστρου Συροπούλου. Ἦταν μεγάλη προσωπικότητα, διάκονος τῆς Ἐκκλησίας, μὲ τὰ ὑψηλὰ ἀξιώματα στὴν Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Μεγάλου Ἐκκλησιάρχου καὶ Δικαιοφύλακος. Συμμετέσχε στὴ ψευδοσύνοδο τῆς Φεράρας – Φλωρεντίας καὶ ποχρεώθηκε ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα νὰ ὑπογράψει τὴν ἀπόφασή της. Ἔγραψε σχετικά: «Ἐξ ἀνάγκης ἕπομαι τοῖς πολλοῖς, ἵνα ἐκπληρώσω τὸν ὁρισμὸν καὶ τὸ θέλημα τοῦ βασιλέως… οδε γρ Θες τν διάθεσιν τς ψυχς μου, τι ο στέργω τοτο, οδ’ κουσίως πογράφω». Ὁ Συρόπουλος συνετάχθη μὲ τὸν Ἅγιο Μάρκο τὸν Εὐγενικὸ καὶ παραιτήθηκε τῶν ἀξιωμάτων του, ὅταν Πατριάρχης ἀνέλαβε ὁ λατινόφρων Μητροπολίτης Κυζίκου Μητροφάνης Β΄. Συνειρμικὰ ἡ ἀναφορὰ τοῦ Μητροπολίτου Σερρῶν στὸν Συρόπουλο ὁδηγεῖ τὴ σκέψη στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, καὶ πιὸ συγκεκριμένα στὸν τρόπο ποὺ ὑπέγραψαν ἐκεῖ πολλοὶ Μητροπολίτες καὶ ἀποδέχθηκαν τὶς ἀποφάσεις τῆς οἱ Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν ἔκτακτη σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας Της.
.             Ἡ ἀξιοσημείωτη πρόταση τοῦ Σεβ. εἰσηγητοῦ εἶναι πὼς ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, μὲ μέριμνα τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, «νὰ ἀναθέσει σὲ ἁρμοδίαν ἢ καὶ σὲ εἰδικὴν Συνοδικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν σὲ βάθος μελέτην καὶ θεολογικὴν ἀποτίμησιν τῶν ἐκκλησιολογικῶς καὶ θεολογικῶς τεκμηριωμένων κειμένων, ποὺ ἔχουν ἤδη γραφεῖ καὶ ἐμπεριέχουν εἴτε θετικὲς ἢ καὶ ἐπιφυλακτικὲς θέσεις γιὰ τὶς ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου. Ὀφείλομεν, ὡς ὑπεύθυνοι καὶ φιλόστοργοι Ποιμένες, μετὰ μεγίστης προσοχῆς καὶ ποιμαντικῆς εὐαισθησίας νὰ ἀκούωμεν ὅλες τὶς σοβαρὲς καὶ ἐποικοδομητικὲς θέσεις. Τὸ καταστάλαγμα αὐτῆς τῆς μελέτης, ποὺ θεωρῶ ὅτι ἐκφράζει δυνατὰ ἕνα Συνοδικὸν ἦθος καὶ ποιότητα, μπορεῖ νὰ βοηθήσει, καταλλήλως ἀξιοποιούμενον, οὐσιαστικῶς καὶ τὴν Ἁγιωτάτην Ἐκκλησίαν μας καὶ τὴν Πανορθοδοξίαν συνολικῶς».
.             Ἡ ἐκ μέρους τοῦ Μητρ. Σερρῶν ἀναγνώριση ὅτι ὑπάρχουν τεκμηριωμένα ἐκκλησιολογικῶς καὶ θεολογικῶς κείμενα ποὺ ἐμπεριέχουν ἐπιφυλακτικὲς θέσεις γιὰ τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη ἐκφράζει πράγματι ἐκκλησιαστικὸ ἦθος καὶ ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση πρὸς τὴν ἀλαζονεία καὶ τὴν ἀπολυταρχικὴ – παπικὴ ἀντίληψη τοῦ Φαναρίου περὶ τῆς Ἀληθείας καὶ ἔναντι κάθε φωνῆς ποὺ δὲν ἀποδέχεται, καὶ δὲν ἐγκωμιάζει οὔτε ἐξυμνεῖ κάθε του ἐνέργεια.

       Τί προηγήθηκε τῆς Ἱεραρχίας

.             Τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Νοεμβρίου, ποὺ ὑπενθυμίζεται ὅτι εἶχε ὡς θέμα τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη, ὑπῆρξαν ἔντονες παρασκηνιακὲς ἐνέργειες τοῦ Φαναρίου. Μὲ κανένα τρόπο δὲν ἤθελε νὰ παρουσιαστοῦν πρὸς τὰ ἔξω οἱ διαφωνίες καὶ οἱ ἐπιφυλάξεις Μητροπολιτῶν καὶ βεβαίως νὰ ὑπάρξει ἀνακοινωθὲν ἢ δελτίο Τύπου, τὸ ὁποῖο νὰ ἐπισήμανε αὐτὲς τὶς διαφωνίες καὶ ἐπιφυλάξεις.
.             Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐν ὄψει τῆς συγκλήσεως τῆς Ἱεραρχίας, στὶς 18 Νοεμβρίου 2016, ἀπέστειλε ἐπιστολὴ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο. Στὴν ἐν λόγῳ ἐπιστολὴ ἀναφέρεται στὴν «εὐθύνη του ὡς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τοῦ Προέδρου τῆς ἐν Κρήτῆ συνελθούσης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου καὶ ς φύλακος το Δόγματος κα τς κανονικς ν τ κατ νατολς κκλησία τάξεως», καὶ ἐκφράζει τὸν «σοβαρὸν προβληματισμὸν» τοῦ ἰδίου καὶ τῆς περὶ αὐτὸν Ἱερᾶς Συνόδου.
.             Ἡ αὐτοανακήρυξη τοῦ κ. Βαρθολομαίου ὡς φύλακος τοῦ Δόγματος καὶ τῆς κανονικῆς τάξεως τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρωτόγνωρη στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Κατὰ τήν, τὸ 1848, ἀπάντησή τους πρὸς τὸν Πάπα Πῖο Θ΄οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς (Κωνσταντινουπόλεως Ἄνθιμος ϛ΄, Ἀλεξανδρείας Ἱερόθεος Β΄, Ἀντιοχείας Μεθόδιος καὶ Ἱεροσολύμων Κύριλλος Β´), τόνισαν ὅτι «περασπιστς τς θρησκείας εναι τ σμα τς κκλησίας, τοι ατς λαός, ποος θέλει τ θρήσκευμα ατο αωνίως μετάβλητον κα μοιον μ ατ τ τν πατέρων ατο» (Βλ. Ἡμερολόγιον 2016 Οἰκουμ. Πατρ. σελ. 43). Κατὰ τὸν Μητροπολίτη Περγάμου στοὺς τρεῖς πρώτους αἰῶνες τῆς Ἐκκλησίας «οὐδεὶς Ἐπίσκοπος εἶχε οἱασδήποτε ἐκκλησιολογικῶς βεβαιουμένας δικαιοδοσίας κατὰ τρόπον πληρέστερον οἱουδήποτε ἄλλου Ἐπισκόπου».
.             Ἡ καινοφανὴς γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀντίληψη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ταιριάζει περισσότερο σ’ αὐτὴν τοῦ Πάπα τῆς Ρώμης. Σύμφωνα μὲ τὴν Κατήχηση τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας ἐκεῖνος ἔχει τὸ «ἀλάθητο» καὶ «τὸ καθῆκον τῆς αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ». (Βλ. σχ. Κατήχηση Καθολικῆς Ἐκκλησίας, Ἔκδ. Κάκτος, Ἀθήνα, 1996, σελ. 46).
.             Ὡς αἰτία τοῦ προβληματισμοῦ του ὁ Οἰκ. Πατριάχης ἀναφέρει πληροφορίες ποὺ «περιέρχονται καθ’ ἡμέραν ἐκ διαφόρων πηγῶν» στὸν ἴδιο ὅτι «ὁ Πρωτοπρεσβύτερος κ. Θεόδωρος Ζήσης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ὁμόφρονες κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, διὰ τοῦ διαδικτύου καὶ τῶν διαφόρων μέσων γενικῆς ἐνημερώσεως, περιερχόμενοι δὲ καὶ διαφόρους ἀδελφὰς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, προσκαλοῦσι τοὺς ἀδελφοὺς Προκαθημένους καὶ τοὺς ποιμένας, ἀλλ’ ἰδιαιτέρως τὸν εὐσεβῆ Ὀρθόδοξον Λαόν, εἰς ἀνταρσίαν καὶ ἀμφισβήτησιν τῶν ἀποφάσεων τῆς ἐν Κρήτῃ ἐν εὐλογίαις καὶ ἐν ἐπιτυχίαις συνελθούσης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας… ».
.             Στὴ συνέχεια τῆς ἐπιστολῆς του ὁ Πατριάρχης κατηγορεῖ εὐθέως τοὺς Μητροπολίτες τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Καλαβρύτων κ. Ἀμβρόσιο καὶ Πειραιῶς κ. Σεραφείμ. Γράφει, μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Ἀτυχῶς, τὴν συμπήξασαν μέτωπον κατὰ τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς ἐν Κρήτῃ συνελθούσης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου γνωστὴν ὁμάδα ἐνισχύουσι, διὰ τῆς στάσεως αὐτῶν, καὶ ἀδελφοὶ Ἱεράρχαι τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, διὰ τῆς γραφίδος καὶ τοῦ εὐκαίρως – ἀκαίρως ἐκφερομένου πρὸ καὶ μετὰ τὴν σύγκλησιν τῆς Μεγάλης Συνόδου, ἐπὶ παντός τοῦ ἐπιστητοῦ ἀκρίτου λόγου αὐτῶν, ὡς ἐπὶ παραδείγματι οἱ Ἱερώτατοι Μητροπολίται Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιος καὶ Πειραιῶς κ. Σεραφείμ». (Σημ. Ὁ τονισμὸς τοῦ ὑπογράφοντος).
.             Στὴ συνέχεια τῆς ἐπιστολῆς ὁ Οἰκουμ. Πατριάρχης σημειώνει ὅτι τὰ κείμενα τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη «τυγχάνουν δεσμευτικὰ διὰ πάντας τοὺς Ὀρθοδόξους πιστούς, κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς» καὶ παρακαλεῖ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο νὰ λάβει «τὰ προσήκοντα μέτρα καὶ νὰ προβεῖ στὶς δέουσες συστάσεις πρὸς τοὺς εἰρημένους κληρικοὺς καὶ πρὸς τὰ συγκεκριμένα στελέχη, ἴνα παύσωσι νὰ ἐνεργῶσι ἀντιεκκλησιαστικῶς καὶ ἀντικανονικῶς, νὰ σκανδαλίζωσι ψυχᾶς “ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανε” καὶ νὰ προκαλῶσι προβλήματα εἰς τὴν ἑνιαίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν».
.             Ὁ Πατριάρχης ἐφιστᾶ τὴν προσοχὴ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο νὰ ἐνεργήσει «τὸ δέον, κατὰ τὴν κανονικὴν ἀκρίβειαν καὶ προβῆ εἰς τὰς δεούσας πρὸς τοὺς εἰρημένους κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς συστάσεις καὶ προβολᾶς, ἴνα μὴ δίδωσιν ἀφορμᾶς εἰς <σκάνδαλα> ἐπὶ ἀπειλῆ ἐπιβολῆς, ἐν περιπτώσει μὴ ἀνανήψεως, τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν θείων καὶ ἱερῶν κανόνων κυρώσεων, πρὸς θεραπείαν τῶν διὰ τῆς συμπεριφορᾶς αὐτῶν προκαλουμένων εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας μωλώπων». Καὶ ἐξηγεῖ ὁ Πατριάρχης ἐν κατακλείδι ποιὲς θὰ εἶναι αὐτὲς οἱ κυρώσεις σὲ ὅσους διαφωνοῦν μὲ τὴν Σύνοδο στὴν Κρήτη καὶ δὲν φιμώνουν τὴ φωνὴ καὶ τὴν γραφίδα τους: « Ἐὰν δὲν ἀνανήψωσιν καὶ δὲν ἔλθουν εἰς ἑαυτοὺς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον θέλει ἀντιμετωπίσει τὸ δημιουργούμενον πρόβλημα διὰ τῆς διακοπῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς καὶ μυστηριακῆς κοινωνίας μετ’ αὐτῶν». Ὁ κ. Βαρθολομαῖος δὲν διευκρινίζει ἂν θὰ τὸ πράξει ἐπαναλαμβάνοντας τὶς ἀνατριχιαστικές, σκοταδιστικὲς καὶ μεσαιωνικὲς σκηνὲς τῆς τελετῆς στὸ Φανάρι διακοπῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ τὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κυρὸ Χριστόδουλο.
.             Ἡ πατριαρχικὴ ἐπιστολὴ προφανῶς προβλημάτισε τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο. Σημειώνεται ὅτι ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς στὶς 17 Νοεμβρίου 2016 δημοσιοποίησε ὑπόμνημα πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τοὺς Μητροπολίτες μέλη τῆς Ἱεραρχίας ἐπὶ τῆς ἐκτάκτου συγκλήσεως τῆς ΙΣΙ τὴν 23η καὶ 24η Νοεμβρίου 2016. Σ’ αὐτὸ ἀπορρίπτει τὴν περιωπὴ τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη καὶ ἐκφράζει τὴ γνώμη ὅτι «θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῆ ὡς μία προσυνοδικὴ διαδικασία καὶ μόνον (Σημ. ὁ τονισμὸς τοῦ ὑπογράφοντος) καὶ νὰ ἐργασθοῦμε ὅλοι νὰ συγκληθῆ μία ὄντως Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος ποὺ θὰ θεραπεύση ἀστάθειες καὶ ἀσάφειες καταδικάζουσα τὴν παναίρεση τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ διακηρύσσουσα παγκοσμίως ὅτι ἡ μόνη ὁδὸς σωτηρίας καὶ μετοχῆς στὶς ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ θεολογία τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τῆς Ἀδιαιρέτου Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας».
.             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δὲν θέλει στὴν παροῦσα φάση νὰ προκληθεῖ νέα ἔνταση μὲ τὸ Φανάρι. Ἐν ὄψει τῆς Ἱεραρχίας τὸ κλίμα ἦταν βαρὺ σὲ βάρος τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη καὶ ὅσων ἐκ τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συμφώνησαν μὲ τὰ κείμενά της. Ὁ κ. Ἱερώνυμος γιὰ νὰ κατεβοῦν οἱ τόνοι διαβουλεύθηκε μὲ πολλοὺς Ἀρχιερεῖς, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ μὲ ἐκείνους ποὺ ἀνοικτὰ διαφώνησαν μὲ τὸν χαρακτήρα καὶ τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη. Τοὺς περιέγραψε τὰ γεγονότα καὶ τοὺς ἐπισήμανε ὅτι γνωρίζοντας πρόσωπα καὶ πράγματα στὸ Φανάρι ὅ, τι καὶ ἂν πράξουν ὡς Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος οἱ ἀποφάσεις τῆς Κρήτης δὲν ἀνατρέπονται. «Ὃ γέγονε, γέγονε» ἦταν ἡ κατευθυντήρια ἰδέα τοῦ κ. Ἱερωνύμου. Ὅσοι ἦσαν κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη δὲν ἔκρυψαν τὴ δυσφορία τους καὶ τὸν ἔντονο προβληματισμό τους γιὰ τὴν ἐξέλιξη ποὺ πῆραν τὰ πράγματα. «Οὔτε ἡ Αὐτοκεφαλία ἰσχύει, οὔτε ἡ αὐθεντία μας, ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου καὶ ἡ εὐθύνη μας ὡς Ἐπισκόπων» μας σημείωσε Ἱεράρχης, ἐκ τῶν διαφωνούντων.
.             Λόγῳ τῆς σοβαρότητας τῆς καταστάσεως ὁ Ἀρχιεπίσκοπος συνεκάλεσε Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο στὶς 7 τὸ πρωὶ τῆς 23ης Νοεμβρίου 2016, πρὶν δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Ἱεραρχίας. Σ’ αὐτήν, ὡς Συνοδικός, συμμετέσχε καὶ ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐπανέλαβε τὰ ὅσα εἶχε πεῖ σὲ κατ’ ἰδίαν συζητήσεις καὶ ἐκμαίευσε τὴ συγκατάθεση τῶν Συνοδικῶν νὰ γίνει προσπάθεια νὰ μείνουν χαμηλοὶ οἱ τόνοι στὴν Ἱεραρχία.

Τὰ γεγονότα κατὰ τὴν Ἱεραρχία

.             Ἡ πρώτη ἡμέρα τῆς Ἱεραρχίας γέμισε μὲ τὴν 4ωρη ἀνάγνωση τῆς εἰσηγήσεως τοῦ Μητροπολίτου Σερρῶν κ Θεολόγου. Ἦταν μία ἐμπεριστατωμένη ὁμιλία καὶ μία σωστὴ καταγραφὴ τῶν γεγονότων. Τὴν ἑπόμενη ἡμέρα ἄρχισε ἡ συζήτηση, ἀλλὰ ἀμέσως φάνηκε ὅτι ἡ γραμμὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου πέρασε σὲ μεγάλο βαθμό. Ὑπῆρξαν ἐντάσεις, ὑπῆρξαν ἀκόμη καὶ ἀνταλλαγὲς ἀρνητικῶν χαρακτηρισμῶν μεταξὺ τῶν Μητροπολιτῶν, ὅμως ἡ ἀπόφαση ἦταν τίποτε νὰ μὴν βγεῖ πρὸς τὰ ἔξω. Πάντως οἱ Μητροπολίτες Καλαβρύτων καὶ Πειραιῶς δὲν μίλησαν στὴν Ἱεραρχία, οὔτε προέβησαν σὲ κάποια δήλωση μετὰ ἀπὸ αὐτήν.
.             Τὸ δελτίο Τύπου τῆς δευτέρας ἡμέρας τῆς Ἱεραρχίας (24ης Νοεμβρίου 2016), κατὰ τὴν ὁποία συζητήθηκε ἡ εἰσήγηση τοῦ Μητροπολίτου Σερρῶν, ἦταν μόνο μία σελίδα!!! Οὐσιαστικὰ δὲν ἐγράφη τίποτε σὲ αὐτὸ γιὰ τὰ ὅσα διαμείφθηκαν στὴ συνεδρίαση. Οὔτε ὅτι ἔλειψαν πολλοὶ Μητροπολίτες μὲ διάφορες δικαιολογίες, γιατί δὲν θέλησαν νὰ συμμετάσχουν στὴ συζήτηση, οὔτε ποιοὶ Μητροπολίτες μίλησαν καὶ τί εἶπαν, οὔτε ἂν ὑπῆρξαν συμπεράσματα καὶ ποιά. Αὐτὴ ἦταν ἡ ἐντολὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τηρήθηκε ἀπολύτως. Ἐκεῖνο ποὺ ἐγράφη εἶναι ὅτι «ἐπιβεβαιώθηκε ἡ ἑνότητα τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀποφασίστηκε ἡ ἔγκριση τῶν προτάσεων τῆς Εἰσηγήσεως, καθὼς καὶ ἡ μελέτη καὶ ὅλων τῶν κειμένων ποὺ ὑπεβλήθησαν, ἀπὸ τὴν Δ.Ι.Σ., ὥστε νὰ συνταχθεῖ ἀνακοινωθὲν πρὸς ἐνημέρωση τοῦ ἱεροῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ».
.             Ὡς πρὸς τὴν ἀπόφαση ποὺ ἀναφέρεται στὸ Δελτίο Τύπου ὑπῆρξε ἀντίδραση ἀπὸ τὸν Σεβ. Μητροπολίτη Κυθήρων κ. Σεραφείμ. Σὲ δήλωσή του σημειώνει ὅτι αὐτὸ «δὲν ἀποδίδει ἐπακριβῶς τὴν ἀπόφαση τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας», ὅσον ἀφορᾶ στὸ σημεῖο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο λέγει ὅτι ἐνέκρινε ἡ Ἱεραρχία τὶς προτάσεις ποὺ περιέχονται στὴν εἰσήγηση τοῦ Μητροπολίτου Σερρῶν. Καὶ προσθέτει ὅτι «δὲν ἐτέθη τέτοιο θέμα σὲ ψηφοφορία» καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μετὰ τὴ συζήτηση δήλωσε ὅτι «δὲν παίρνουμε καμία ἀπόφαση, ἀλλὰ ἀναθέτουμε στὴν Δ.Ι.Σ., ἡ ὁποία θὰ ἐκτιμήσει ὅλο τὸ ὑλικό, τὶς παρεμβάσεις τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν, τὰ πρακτικὰ καὶ κάποια ὑπομνήματα τὰ ὁποῖα ἐζητήθησαν ἀπὸ συνοδικοὺς συνέδρους καὶ ἔπειτα ἀπὸ ὅλη αὐτὴν τὴν ἐπεξεργασία θὰ συνταχθεῖ ὑπὸ τῆς Δ.Ι.Σ. ἐγκύκλιος ἡ ὁποία θὰ ἀπευθύνεται στὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». Ἑπομένως, τονίζει ὁ Μητρ. Κυθήρων, δὲν ὑπάρχει πρόκριμα ὑπὸ τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας γιὰ τὸ ὅλο θέμα.

             Ἀθήνα, Φανάρι, Μόσχα

.             Μὲ τοὺς χειρισμούς του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στὴν Ἱεραρχία τοῦ Νοεμβρίου πέτυχε νὰ μὴν φανεῖ πρὸς τὰ ἔξω ὅτι δὲν ἦταν ἑνωμένη στὸ θέμα τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη, νὰ ἐπιβάλει σιωπὴ στοὺς γράφοντες καὶ ὁμιλοῦντες περὶ αὐτῆς καὶ νὰ ἀποφύγει νέα ἔνταση στὶς σχέσεις του μὲ τὸν κ. Βαρθολομαῖο, ἔστω προσωρινά. Ἐπισημαίνεται ὅτι δὲν ἔθιξε κἂν τὸ θέμα τοῦ φακέλου ποὺ μένει στὸ ἀπόρρητο γραμματοκιβώτιο τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ ἀναφέρεται στὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο. Οὐσιαστικὰ ἡ Ἐγκύκλιος καὶ ἡ ἐνημέρωση τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ γιὰ τὶς ἀπόψεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μεταφέρονται στὶς ἑλληνικὲς καλένδες…
.             Ἀπὸ τὴν πλευρά του ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἱκανοποιήθηκε ἀπὸ τὰ ὅσα συνέβησαν – ἢ δὲν συνέβησαν – στὴν Ἱεραρχία καὶ ἀπὸ τὸ ὅτι οἱ Μητροπολίτες Καλαβρύτων καὶ Πειραιῶς κατ’ αὐτὴν σιώπησαν. Γιὰ μίαν ἀκόμη φορᾶ θεωρεῖ ὅτι οἱ ἀπειλές του πρὸς μέλη τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐπίασαν τόπο καὶ πὼς διὰ τῆς σκληρῆς γραμμῆς του ἔδειξε πάλι τὴν ἔναντί Της ὑπεροχὴ ἰσχύος τοῦ Φαναρίου.
.             Σύμφωνα μὲ τὴν ἄποψη Μητροπολίτου τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἡ ἑνότητα πίστεως τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἐπιβάλλεται διὰ τῆς ἐπιδείξεως πυγμῆς, οὔτε μὲ δυτικοῦ τύπου κατασταλτικὰ μέτρα, ἀλλὰ μὲ τὴν μὲ ταπείνωση ἀπὸ κοινοῦ συμμετοχὴ στὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας καὶ στὸ Κοινὸ Ποτήριο. Προσέθεσε ἀκόμη ὅτι ἡ ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δὲν φάνηκε στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης, ἀντιθέτως φάνηκε ἐκεῖ διασπασμένη.
.             Εἶναι προσωπικὴ ἥττα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ὅτι αὐτὴ ἡ ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας φάνηκε ὄχι στὴν Κρήτη, ἀλλὰ κατὰ τὸν ἑορτασμὸ στὴ ρωσικὴ πρωτεύουσα τῶν 70ῶν γενεθλίων του Πατριάρχου Μόσχας κ. Κυρίλλου, στὶς 21 Νοεμβρίου 2016. Σ’ αὐτὸν προσῆλθαν Προκαθήμενοι ἢ ἐκπρόσωποί τους ἀπὸ ὅλες τὶς τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ ἔτσι πανηγυρικὰ φάνηκε αὐτὴ ἡ ἑνότητα, ποὺ ἔλειψε στὴν Κρήτη.
.             Κατὰ τὴν ὁμιλία του ὁ Πατριάρχης Μόσχας μίλησε κατ’ ἐπανάληψη γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας. Εἶπε πὼς τὸ πιὸ σημαντικὸ στὴν ἐκκλησιαστική του διακονία εἶναι ἡ διαφύλαξη καὶ ἡ περιφρούρηση τῆς ἑνότητας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καὶ πάρα κάτω στὴν ἴδια ὁμιλία τοῦ τόνισε ὅτι «ἡ διαφύλαξη καὶ ἡ ἐνίσχυση τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τὸ ἄμεσο καθῆκον ὅσων καλοῦνται στὴν Ἀρχιερατεῖα καὶ κυρίως στὸ λειτούργημα τοῦ Προκαθημένου».
.             Ὡς πρὸς τὴ στάση τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν ἀποχή της ἀπὸ τὶς ἐργασίες τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη ὁ κ. Κύριλλος σημείωσε:
.             «Ἡ ἐπίγνωση τῆς σπουδαιότητος σεβασμοῦ τῆς ψήφου τοῦ κάθε μέλους τῆς Ἐκκλησίας βρῆκε ἀντανάκλαση στὴ στάση μας ἔναντι τῶν προοπτικῶν συγκλήσεως τὴ Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου…. Ἦταν (Σημ. ὁ τονισμὸς ἀπὸ τὸν ὑπογρ.) νὰ ἀποτελέσει ὁρατὴ ἔκφραση τῆς ἑνότητας τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας..Ὅταν πληροφορηθήκαμε τὴν ἀποχὴ ἐνίων αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν ἀπὸ τὴ Σύνοδο, ἀναγκασθήκαμε καὶ ἐμεῖς νὰ ἀλλάξουμε τὰ σχέδιά μας καὶ ἀποφασίσαμε τὴ μὴ μετάβασή μας στὴ Σύνοδο, τασσόμενοι ὑπὲρ τῆς ἀναβολῆς αὐτῆς. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἦταν μία εὔκολη ἀπόφαση γιά μας, ἀλλὰ πλήρως δικαιολογημένη (Σήμ. Ὁ τονισμὸς ἀπὸ τὸν ὑπογρ.), καθὼς συνειδητοποιήσαμε σαφῶς ὅτι ἡ Σύνοδος ἀπουσία ἔστω καὶ μίας ἐπὶ μέρους Ἐκκλησίας, δὲν θὰ μπορέσει νὰ ἐπιτύχει τὸν κυριότερό της σκοπό, νὰ ἐπιδείξει στὸν κόσμο μὲ αἰσθητὸ τρόπο τὴν ἑνότητα τῆς Οἰκουμενικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. (Σήμ. Ὁ τονισμὸς τοῦ ὑπογρ.).
.             Ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη ἔλαβε χώρα παρὰ τὴν ἀπουσία ἐνίων Ἐκκλησιῶν. Δὲν μπορεῖ βεβαίως παρὰ νὰ προκαλεῖ τὴν εἰλικρινῆ λύπη μας τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν κατέστη ἐφικτὴ ἡ συμμετοχὴ σὲ αὐτὴν ὅλων τῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν. Καὶ ὅμως εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι ἐνήργησαν μὲ βάση τὴ συνείδησή τους, καὶ ὅσοι προσῆλθαν στὴ Σύνοδο καὶ ὅσοι ἀπέσχον. Ἐπίσης κατὰ τὴν ὑπογραφὴ τῶν κειμένων ὁ κάθε Ἱεράρχης ἐνήργησε μὲ βάση τὴ συνείδησή του. Κάποιος ὑπέγραψε, κάποιος δὲν ὑπέγραψε.
.             Ἡ ἱστορία συνεχίζεται καὶ πρέπει νὰ προχωρήσουμε ἐνισχύοντας τὴν ἑνότητα καὶ τὴν ὁμοφροσύνη μας. Ἀποδίδουμε εὐχαριστίες στὸν Πανοικτίρμονα Θεό, διότι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἑνιαία παρὰ τὶς μεμονωμένες διαφωνίες ποὺ δημιουργοῦνται κατὰ καιρούς. Τὸ γεγονὸς ποὺ σήμερα παρευρίσκονται ἐδῶ οἱ ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ Προκαθήμενοι καὶ οἱ ἀντιπροσωπεῖες ὅλων τῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τὸ γεγονὸς ποὺ σήμερα κοινωνοῦμε ἀπὸ τὸ ἴδιο ποτήριο καὶ ὅτι «ἓν σῶμα ἐσμὲν ἐν Χριστῷ» (Ρωμ. ιβ´ 5) ἀποτελεῖ μία λαμπρὰ ἐπιβεβαίωση αὐτῆς τῆς ἑνότητας».
.             Σημειώνεται ὅτι ὅλες οἱ Ἐκκλησίες οἱ ὁποῖες ἀπέσχον τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη ἔχουν ἀποφασίσει ὅτι δὲν ἰσχύουν γι’ Αὐτὲς οἱ ἀποφάσεις της! Τὸ Φανάρι δὲν ἔχει ἀνακοινώσει τί θὰ πράξει ἔναντί τους. Ἂν διακόψει τὴν κοινωνία Του μὲ Αὐτὲς τότε θὰ ἔχει τὴν εὐθύνη γιὰ τὴ διάσπαση τῆς ἑνότητας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Πάντως αὐτὸ δὲν φάνηκε στὴ Μόσχα, ἀφοῦ συμμετέσχε κανονικὰ ἀντιπροσωπεία Τοῦ μαζὶ μὲ τὶς τοπικὲς Ἐκκλησίες ποὺ δὲν ἔλαβαν μέρος στὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη.
.             Τελικὰ φαίνεται ὅτι ἡ πυγμὴ τοῦ Φαναρίου ἐξαντλεῖται στὴν ἐπίδειξη πυγμῆς μόνο σὲ κληρικοὺς καὶ λαϊκούς της Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ποὺ διαφωνοῦν μὲ τὶς ἀποφάσεις της. Λ.χ. ἀπειλεῖ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση μὲ ἐπιβολὴ ποινῆς, ποὺ μεταβαίνει σὲ μία τοπικὴ Ἐκκλησία καὶ διατυπώνει τὴν ἄποψή του ἐπὶ τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη καὶ δὲν κάνει τὸ ἴδιο μὲ τὸν Προκαθήμενό Της, ποὺ τὸν ἀκούει καὶ συμφωνεῖ μαζί του! Ἂν ὁ κ. Βαρθολομαῖος σιωπήσει καὶ δὲν ἀποφασίσει τὴ διακοπὴ τῆς κοινωνίας μὲ τὸν συγκεκριμένο Προκαθήμενο, ἢ μὲ τοὺς ἄλλους Προκαθημένους ποὺ δὲν ἐφαρμόζουν τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη, τότε εἶναι ἄδικες οἱ ἀπειλές του γιὰ ἐπιβολὴ ἀκοινωνησίας στοὺς Μητροπολίτες καὶ ἄλλους κληρικούς, καθὼς καὶ λαϊκούς της Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.-

,

Σχολιάστε

«Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΣΥΝ-ΟΔΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ» [Ἀρχιμ. Χρυσόστομος, Ἡγούμ. Ἱ. Κοιν. Ὁσ. Νικοδήμου]

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΚΡΗΤῌ ΣΥΝΟΔΟΥ

Ἐκ τοῦ Ἱ. Κοινοβίου Ὁσ. Νικοδήμου
Πενταλόφου Γουμενίσσης

%ce%b9-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd-%ce%bf%cf%83-%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%85.        Ἐρωτώμενοι ἀπό ἀδελφούς μας ἐν τῷ κόσμῳ περί τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου», θά θέλαμε νά καταθέσουμε τά ἑξῆς:
.        Ἐμεῖς οἱ Μοναχοί, ἀδελφοί μου, ζοῦμε καθημερινά τή λειτουργική ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας στό ἀναλόγιο καί ἐνώπιον τῆς Ἁγίας Τραπέζης. Ἀπό τήν ἀναστροφή μας μέ τά ἱερά κείμενα (Παρακλητική, Μηναῖον κλπ), διδασκόμεθα ἐμπειρικά τήν δογματική ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Μέ πόνο ἀντικρίζουμε τά κείμενα τῆς ἐν Κρήτῃ συνόδου ὡς ξένα πρός τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος» δέν εἶναι «Συν-οδός», δέν ἐπορεύθη τήν ὁδόν τῶν Ἁγίων Συνόδων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀφοῦ δέν ἐπεκύρωσε τίς προηγούμενες Συνόδους. Δέν εἶναι «ἑπόμενη τοῖς Ἁγίοις Πατράσι». Ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης ἔφερε μιά ἀνατροπή στήν ἱστορία τῆς λειτουργίας τῶν Συνόδων.
.        Μιά ἀληθινή Σύνοδος εἶναι συνέχεια τῶν πρό αὐτῆς Συνόδων καί ἐπικυρώνει τίς ἀποφάσεις τους, ὅπως συμβαίνει μέχρι σήμερα μέ τίς τοπικές συνόδους τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. Ἡ ἐν Κρήτῃ σύνοδος δέν ἐπεκύρωσε τίς πρό αὐτῆς Συνόδους, δέν κατεδίκασε τίς αἱρέσεις πού αὐτές κατεδίκασαν, ἀλλά ἐνεργώντας ἀντίθετα καί ἀντιπατερικά, ἀγνοώντας τίς ἀποφάσεις τῶν πρό αὐτῆς Συνόδων, ἀνύψωσε τίς αἱρέσεις καί τίς ἀναγνώρισε ὡς Ἐκκλησία.
.        Αὐτό τραυμάτισε τήν μοναχική μας συνείδηση. Αἰσθανόμεθα τίς ἀποφάσεις τῆς συνόδου αὐτῆς ὡς ξένο σῶμα πού προσπαθεῖ μέ βία νά εἰσχωρήσει μέσα στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Θεωροῦμε ὅτι ἡ σύνοδος αὐτή ἐμφορεῖται ἀπό τό πνεῦμα τῆς συγχρόνου παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (πού ἤδη μετρᾶ πάνω ἀπό 100 χρόνια ζωῆς) καί ὅτι ἀπέστη ἀπό τόν ὀρθό δρόμο πού μᾶς ὑπέδειξαν οἱ Πατέρες μας.
.        Ἐμεῖς οἱ Μοναχοί ἐμμένουμε «ἐν οἷς ἐδιδάχθημεν καί ἐπιστώθημεν», ἀναμένοντες καί προσκαρτεροῦντες ἐν προσευχῇ καί νηστείᾳ διά τήν ἔκβασιν τῆς ὅλης ὑποθέσεως.

Μετ᾿ εὐχῶν,

Ὁ Καθηγούμενος
Ἀρχιμανδρίτης Χρυσόστομος
καί οἱ σύν ἐμοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί

 

Σχολιάστε

ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Ο ΛΑΟΣ «Ἡ “Μεγάλη” Σύνοδος δὲν μπόρεσε ἢ δὲν θέλησε νὰ ὁμολογήσει τὴν ἀλήθεια».

Ὑπερασπιστὴς καὶ καύχημα
τῆς Ὀρθοδοξίας

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

 

.                Στὸν ἀπόηχο τῆς συγκλήσεως τῆς Μεγάλης Συνόδου εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας δύο κείμενα σφόδρα ἐπικριτικὰ ἐναντίον ὅσων μὲ ποικίλους τρόπους ἀντέδρασαν στὴ σύγκληση καὶ τὸ ἔργο τῆς Συνόδου.
.               Τὸ ἕνα κείμενο, γραμμένο ἀπὸ λαϊκό, ζητοῦσε καθαιρέσεις καὶ ἀφορισμοὺς τῶν ἀντιδρώντων πιστῶν. Τὸ ἄλλο, γραμμένο ἀπὸ ἐπίσκοπο, ἐκφεύγει κάθε κριτικῆς. Διότι δὲν μπορεῖ νὰ ταιριάζουν σὲ κάλαμο ἐπισκόπου τέτοιες διατυπώσεις σὰν αὐτές:
.               «Ὅλη ἡ καχυποψία, ὅλη ἡ δυσπιστία, ὅλη ἡ μικροψυχία, ὅλη ἡ στενοκαρδία, ὅλη ἡ μικρόνοια, ὅλη ἡ ἡμιμάθεια, ὅλη ἡ ψυχικὴ τύφλωσις ἐπιστρατεύθηκαν κατὰ τῆς Συνόδου, καθὼς ἐπλησίαζε ὁ καιρὸς τῆς συγκλήσεώς της!… Ἀρχιερεῖς (εὐάριθμοι εὐτυχῶς)…, συνταξιοῦχοι πανεπιστημιακοὶ δάσκαλοι ποὺ ἐζήλωσαν ὄψιμες δάφνες Ὁμολογητῶν, καλόγηροι ποὺ μᾶλλον ἔχουν βρῆ μονότονο τὸ κομ­ποσκοίνι καὶ φλέγονται ἀπὸ τὸν πόθο νὰ σώσουν τὴν οἰκουμένη μέσῳ τοῦ διαδικτύου, τῶν ΜΜΕ, διαφόρων “συνεδρίων” καὶ διαφωτιστικῶν ἐκδηλώσεων ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν οἰκουμένη, ἱερομόναχοι καὶ ἔγγαμοι ἱερεῖς κινούμενοι μεταξὺ τυφλοῦ φανατισμοῦ καὶ ἰδεοληψίας, λαϊκοὶ μὲ πρόδηλα χαρακτηριστικὰ παρανοίας, ἐθνοφυλετιστές, ψευδο-κανονολόγοι, σύνολα ἑτερόκλητα, ἀρειμάνια, κράζοντα, ἀλαλάζοντα, βοῶντα, ἄδραξαν τ’ ἄρματα νὰ πολεμήσουν τὴν Σύνοδο…».
.              Δὲν θὰ κρίνουμε τὸ δημοσίευμα. Εἶναι προτιμότερο νὰ τὸ καλύψει ἡ σιωπή. Τοῦτο μόνο θὰ σημειώσουμε: Ὅταν τὰ σκυλιὰ γαβγίζουν, ὁ καλὸς τσοπάνης χαίρεται· ἀκόμη κι ὅταν συμβεῖ νὰ γαβγίσουν γιὰ γνωστὰ καὶ φιλικά του πρόσωπα. Χαίρεται, διότι ξέρει πὼς ἔτσι τὸ κοπάδι του εἶναι ἀσφαλισμένο ἀπὸ τοὺς λύκους.
.                     Καὶ ὅσοι πιστοί, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί – ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ – ἀντέδρασαν στὴ Μεγάλη Σύνοδο, δὲν τὸ ἔκαναν γιὰ κάποιο προσωπικό τους συμφέρον. Ἡ ἀγωνία νὰ κρατηθεῖ ἀμετάβλητη ἡ πίστη τῶν πατέρων τους τοὺς παρακινοῦσε νὰ ἐκφράσουν τοὺς φόβους τους ἔντονα. Ἐπιθυμοῦσαν νὰ δοῦν τὴ Σύνοδο νὰ αἴρεται στὸ ὕψος τῶν προηγουμένων Συνόδων καὶ νὰ ὁμολογήσει μαζί τους ἀκαινοτόμητη τὴν ἀλήθεια ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵ­ρεση, διάδοχος τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Κι εἶναι πόνος μεγάλος καὶ ὀδύνη ἀφόρητη γιὰ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ ἡ διαπίστωση ὅτι ἡ Μεγάλη Σύνοδος δὲν μπόρεσε ἢ δὲν θέλησε νὰ ὁμολογήσει τὴν ἀλήθεια.
.               Αὐτός, ὁ τώρα ὑβριζόμενος λαός, ἦταν πάντα τὸ καύχημα τῶν Ἐπισκόπων καὶ Πατριαρχῶν τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως καὶ τῶν ἀοιδίμων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατο­λῆς, οἱ ὁποῖοι στὴν ἱστορικὴ ἀπάντησή τους στὸν πάπα Πίο τὸν Θ´ τὸ 1848 ὁμολόγησαν: «Παρ᾽ ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἐδυνήθησάν ποτε εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ».
.              Αὐτὸς ὁ μαχόμενος λαὸς εἶναι καὶ σήμερα καὶ θὰ παραμείνει ὁ ὑπερασπιστὴς καὶ τὸ καύχημα τῆς Ὀρθοδοξίας.

, , ,

Σχολιάστε