Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Παιδεία

«MΩΡE, ΚAΝΕ ΜΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ἢ ΥΠΟΥΡΓΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΣΤΡΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ» (Δ. Νατσιός)

«Μωρέ, κάνε με πρωθυπουργ πουργ γι μία μέρα
κα
ν δες πς στρώνουν τ πράγματα».  

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκίς  

.             Πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια, ὅταν ἀντάμωναν οἱ παρέες, συζητώντας γιὰ τὴν κατάντια τοῦ τόπου καὶ τὰ τρέχοντα θλιβερὰ γεγονότα, κάποιος θὰ πετιόταν καὶ θὰ φώναζε ἀγανακτισμένος «μωρέ, κάνε με πρωθυπουργὸ ἢ ὑπουργὸ γιὰ μία μέρα καὶ νὰ δεῖς πῶς στρώνουν τὰ πράγματα». Χρόνια ἔχω νὰ τὸ ἀκούσω. Εἶναι πλέον τόσο τὸ κατέβασμα στοῦ «κακοῦ τὴ σκάλα» καὶ τὸ περιρρέον πνεῦμα παραίτησης καὶ ὑποταγῆς, ποὺ κανεὶς δὲν διανοεῖται ὅτι μπορεῖ κάτι νὰ ἀλλάξει. Οἱ «κυβερνήσεις πέφτουνε» καί, συνήθως, μετὰ ἀπὸ λίγο, ὅλοι μονολογοῦν καὶ λένε μὲ ἔκδηλη τὴν ἀπογοήτευση: μία ἀπὸ τὰ ἴδια. «Οἱ βιολιτζῆδες ἄλλαζαν, μὰ ὁ χαβὰς μένεις ὁ ἴδιος» ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ὁ Κολοκοτρώνης.
.             Ἄλλαξε κάτι στὴν Παιδεία; Ὄχι. Περιμέναμε- τὸ ἐλάχιστο- νὰ ἐκπαραθυρωθοῦν τὰ βλάσφημα βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν, μετὰ καὶ τὴν δεύτερη καταδίκη τους ἀπὸ τὸ ΣτΕ. Εἰς μάτην. Καταλάβαμε. Κατέθεσε τὰ διαπιστευτήριά της καὶ ἡ νῦν ὑπουργός. Μία ἀπὸ τὰ ἴδια. Τί τὸ διαφορετικὸ πράττει ἀπὸ τοὺς Φίλη καὶ Γαβρόγλου; Τίποτε. Ἀπὸ τὴν ἴδια ἀρχέκακο κεφαλὴ παίρνουν γραμμὴ καὶ μπαίνουν στὴν γραμμή, στοιχίζονται. Πόσα, ὅμως, θὰ μποροῦσαν ν’ ἀλλάξουν στὴν Παιδεία;  Ἐξαγνισμός μας μέσῳ τῆς Παιδείας. Νὰ ξαναγίνουμε ἁγνοὶ ζώντας μὲ τὰ δικά μας παλιὰ πλούτη. «Δὲν θέλω καινούργια, ξένα δῶρα. Παλιά, δικά μου πλούτη σου ζητῶ», βροντολαλεῖ ὁ καθ’ ἡμᾶς Παλαμᾶς.
.             Τίποτε δὲν γίνεται, θὰ πεῖ μὲ συγκατάβαση κάποιος. Λάθος. Πολλά καὶ ὡραῖα μπορεῖ νὰ γίνουν. «Κάνε μὲ ἕνα βράδυ ὑπουργὸ Παιδείας καὶ νὰ δεῖς ποιὸ θὰ εἶναι τὸ νέο ἀναλυτικό, ὄχι πρόγραμμα, ἀλλὰ ὅραμα». Καὶ δή, στὴν κρίσιμη, ἐξοπλιστικὴ ἡλικία τοῦ Δημοτικοῦ.
.             Ἀπαριθμῶ, ἔχοντας κατὰ νοῦ τὴν Ϛ΄ ποὺ διδάσκω. (Καὶ καταγράφω αὐτὰ ποὺ πράττω στὴν αἴθουσα, κατὰ παράβασιν προγραμμάτων ποὺ μᾶς ἔφεραν σὲ τοῦτο ἐδῶ τὸ χάλι).
.             Πρῶτον:  Στὸ μάθημα τῆς Γλώσσας, τὸ σημαντικότερο καὶ κυριότερο. Κατάργηση τῶν νῦν βιβλίων-περιοδικῶν ποικίλης ὕλης-καὶ ἀνάθεση συγγραφῆς νέων ἀναγνωστικῶν, ὄχι σὲ τυχάρπαστους ἐθνομηδενιστὲς- δοκιμάστηκαν καὶ διέλυσαν τὰ πάντα- ἀλλὰ στοὺς ἀρίστους. Ἐπιστρατεύεις τὴν ἀφρόκρεμα τῆς ἐπιστήμης, ὅ,τι καλύτερο διαθέτει παγκοσμίως ἡ πατρίδα – γλωσσολόγους, φιλολόγους, εἰκαστικούς, παιδαγωγοὺς – καὶ τοὺς ἀναθέτεις τὴν ὑψηλὴ ἀποστολή. Ὅρος ἀπαράβατος, ἡ προβολὴ τῆς ἐθνικῆς μας παράδοσης ἐν τῇ διαχρονίᾳ της. Τί σημαίνει καλὸ ἀναγνωστικό; Προσωπικῶς χωρίζω τὴν χρονιὰ σὲ θεματικὲς ἑνότητες. Δηλαδή, μὲ ἁπλὰ λόγια.
Ἕνα μήνα διδάσκω δημοτικὴ ποίηση. «Τοῦ νεκροῦ ἀδελφοῦ», «τὸ γιοφύρι τῆς Ἄρτας», «οἱ Ἀκρίτες», «ὁ Ἐρωτόκριτος». Νὰ εὐωδιάσουν τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὰ μυρίπνοα ἄνθη τῆς Πονεμένης Ρωμιοσύνης. Τὸν ἄλλο μήνα ἀρχαίους συγγραφεῖς. Ποιός εἶπε ὅτι δὲν μποροῦν νὰ διαβάσουν Ὅμηρο, Θουκυδίδη ἢ Πλούταρχο; Τὸν ἄλλο μήνα Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας», τὸ μοσχολίβανο τῶν ἐθνικῶν μας γραμμάτων. (Μέγα Βασίλειο καὶ Φώτιο καὶ Πατροκοσμᾶ καὶ ἅγιο Παϊσιο). Σειρά ἔχουν τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ Εἰκοσιένα. 27 σελίδες ἔχει τὸ νῦν βιβλίο Γλώσσας γιὰ συνταγὲς μαγειρικῆς. Γιατί νὰ μὴν διδάξω τὸν ἐξαίσιο λόγο, ἱδρυτικός τοῦ κράτους μας θὰ ἔλεγα, τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ στὴν Πνύκα, τὶς λεβέντικες μοσχοβολιὲς τοῦ πατριδοφύλακα Μακρυγιάννη ἢ τοῦ Φωτάκου καὶ τοῦ Κασομούλη τὰ συναξάρια τοῦ Γένους; Ἀκολουθοῦν οἱ Νεοέλληνες ποιητές, οἱ τροπαιοῦχοι της Γλώσσας μας.  Ὁ Σολωμός, ὁ Κάλβος, ὁ Μαβίλης, ὁ Βαλαωρίτης, ὁ Δροσίνης, ὁ Πολέμης, ὁ Παλαμᾶς, ὁ Ἐλύτης, ὁ Σεφέρης, ὁ Ρίτσος, ὁ Βρεττάκος, ὁ Ρῶτας, διαμάντια πεταμένα στὴ λάσπη. Ἕπονται οἱ πεζογράφοι μὲ πρωταθλητὴ τὸν κὺρ Ἀλέξανδρο τὸν Σκιαθίτη, τὸν Βενέζη, τὸν Μυριβήλη, τὸν Κόντογλου. Τί νὰ πρωτοδιαλέξεις;  Ἁπλώνεις τὸ χέρι στὸ χρυσοφόρο μεταλλεῖο τῆς λογοτεχνίας μας καὶ πιάνεις πετράδια καὶ τιμαλφῆ.
.             Δεύτερον: Δύο ὧρες ἀρχαῖα ἑλληνικά, μύθους τοῦ Αἰσώπου, Εὐαγγελικὲς Περικοπές.  Ἔμφαση στὴν ἐτυμολογία. (Γιατί τὸν λέμε σκίουρο; Γιατί ἔχει μία οὐρὰ τόσο μεγάλη, ποὺ κάνει σκιά). Ταυτόχρονα κυκλοφορεῖ στὸ σχολεῖο «ἐτυμολογικὸ λεξικό», στὸ ὁποῖο καταγράφονται λέξεις καθημερινὲς ποὺ τὶς γνωρίζουν τὰ παιδιά.  (Αἴθουσα. Ἀπὸ τὸ ρῆμα αἴθω=φωτίζω.  Ἀπὸ δῶ ὁ αἴθριος καιρός).  Δύο καλὰ πετυχαίνεις: καὶ βελτίωση τῆς ὀρθογραφίας καὶ αἴσθηση τῆς συνέχειας τῆς γλώσσας.
.             Τρίτον:  Γραμματική. Τὸ νῦν βιβλίο ἔχει 218 σελίδες. Ἐν πολλοῖς βρίσκεται σὲ ἀχρησία. Κανεὶς μαθητὴς δὲν τὸ μελετᾶ.  Ἕνα ὀλιγοσέλιδο, εὔχρηστο βιβλίο ἀρκεῖ. Τὰ δέκα μέρη τοῦ λόγου, λίγο συντακτικὸ καὶ τέλος. Καὶ νὰ ξαναμποῦν στὸ σχολεῖο ἡ ὀρθογραφία, ποὺ κακῶς καταργήθηκε, προανάκρουσμα τῆς ἐπιβολῆς τῆς φωνητικῆς γραφῆς, ἕνα ι, ἕνα ε, καί, γιατί ὄχι, ἡ καλλιγραφία.  «Ἀπορεῖ κανένας πῶς γίνεται, μία φυλὴ σὰν τὴν δική μας, ποὺ εἶχε τόση εὐαισθησία καὶ ποὺ τὴ μετάδωσε σ’ ὅλη τὴν ἀνατολή, τώρα νὰ εἶναι βουτηγμένη ὁλόκληρη στὴν ἀκαλαισθησία στὸ κάθε πράγμα, μία ἀκαλαισθησία ἀληθινὰ ἀπίστευτη, σὰ νὰ ἔχουμε γίνει ἕνα ὁλότελα ἄλλο γένος», γράφει ὁ Κόντογλου στὰ «Μυστικὰ Ἄνθη» του. (σελ. 46).
.             Τέταρτον: Ἱστορία. Ἀπόσυρση τῶν ὑπαρχόντων βιβλίων, ποὺ εἶναι γιὰ πρωτοετεῖς φοιτητὲς καὶ συγγραφὴ βιβλίων, στὰ ὁποῖα θὰ ἀναδεικνύονται οἱ ἐπιφανεῖς τοῦ Γένους. Γιατί εἶναι ἥρωες ὁ Μπότσαρης, ὁ Παπαφλέσσας, ἡ Μπουμπουλίνα, ὁ Παῦλος Μελάς, ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου; Ἀφιερώματα καὶ ἐπεισόδια ἀπὸ τὴν ζωή τους, ποὺ φανερώνουν τὸ μεγαλεῖο τους. Τὰ παιδιὰ θέλουν τὶς ἀξίες σαρκωμένες σὲ πρόσωπα.  Τοὺς μιλᾶς γιὰ τὸν ἀητὸ τῆς Μακεδονίας μας, τὸν Παῦλο Μελά, καὶ κατανοοῦν τί σημαίνει ἡρωισμός, θυσία καὶ φιλοπατρία καὶ ἐπαναφέρεις στοὺς τοίχους κάδρα ἡρώων, γιὰ νὰ τοὺς βλέπουν καὶ νὰ καμαρώνουν ποὺ εἶναι Ἑλληνόπουλα.
.             Πέμπτον: Θρησκευτικά. Στὴν Ϛ΄ Δημοτικοῦ τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς ἢ βίους ἁγίων, μαρτύρων καὶ νεομαρτύρων.  Χριστοκεντρικὴ παιδαγωγία, γιὰ νὰ καταλάβουν τὰ παιδιὰ (καὶ οἱ γονεῖς τους) ὅτι Χριστιανὸς δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀναρριχᾶται, στὴν “σωζομένη” συκομουριὰ τοῦ Ζακχαίου, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ φιλεύει τὸν Χριστὸ στὸ σπίτι του καὶ μοιράζει «τὰ ἡμίσυ τῶν ὑπαρχόντων του, τοῖς πτωχοῖς». Γιὰ νὰ μάθουν τὰ βαπτισμένα, ἀλλὰ ξεμυρωμένα Ἑλληνόπουλα ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὰ γενέθλια, ὑπάρχουν καὶ οἱ ἅγιοί τους καὶ γιορτάζουμε μὲ χαρά, τὴν ἡμέρα ποὺ δὲν πέθαναν, ἀλλὰ προτίμησαν τὴν ζωὴ κοντὰ στὸν Χριστὸ καὶ νίκησαν τὸν θάνατο. Τὰ παιδιὰ τρέχουν στὸν Χριστό. Αὐτὸς ἀνοίγει τὴν ἀγκαλιά του καὶ μᾶς μαλώνει:  «Ἄφετε τὰ παιδία…». Και ἐμεῖς βάζουμε ἀνάμεσά τους τὸ πρόγραμμα τοῦ Φίλη καὶ τοῦ Γαβρόγλου..
.             Ἕκτον:  Μὲ νόμο: Κάθε Δευτέρα ἔπαρση τῆς σημαίας καὶ ὅλο τὸ σχολεῖο ψάλλει τὸ ἀναστάσιμο ἀπολυτίκιο τοῦ Γένους, τὸν Ἐθνικό μας Ὕμνο.
.             Ἕβδομον: Ἡ γιορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν. Ἀπὸ ἀργία ξαναγίνεται σχολικὴ γιορτή.
.             Ὄγδοον: Παρελάσεις. Εἴδαμε κάτι νευρόσπαστα νὰ χοροπηδοῦν σὰν κατσίκια. Ἀπόρροια τῆς ἀνύπαρκτης Παιδείας, τῆς ἐκπαίδευσης (καὶ τῆς κοινωνίας), τοῦ χαβαλέ, τῆς κατάληψης καὶ τῆς ἀτιμωρησίας. ¨Θεέ μου τί βλέπομεν στὶς μέρες μας», θὰ μοιρολογοῦσε ὁ Μακρυγιάννης. Ξινὰ μῆλα ἀπὸ ξινές, ἄχρηστες μηλιές…
.             Ἂς τὸ καταλάβουμε «Σχολεῖο ἴσον δάσκαλος» (Παλαμᾶς).  Ὅλο τὸ βάρος νὰ πέσει στὴν ὑγιῆ, ἐθνικὴ μόρφωση τῶν δασκάλων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποστολὴ τῆς Παιδείας: ἡ  ἐθνικὴ μόρφωση. «Δὲν μπορεῖ ἡ παιδεία ν’ ἀρνηθεῖ τὴν ἐθνικὴ μόρφωση καὶ νὰ γίνει ἀχρωμάτιστη, πανανθρώπινη Παιδεία, ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου. Τέτοια παιδεία θὰ ἦταν ἀφηρημένη μόνο ἔννοια χωρὶς περιεχόμενο». Εἶναι λόγια τοῦ Ἀλ.  Δελμούζου, στὸ βιβλίο του «Μελέτες καὶ πάρεργα» (σέλ. 42).  Ἤθελε νὰ πεῖ Παιδεία γιὰ Ἑλληνόπουλα, τὰ τρανὰ καὶ γερὰ γράμματα τοῦ Γένους, ποὺ μόρφωναν γενιὲς ποὺ «χιόνι ἔτρωγαν, χιόνι ἔπιναν καὶ τὴν φωτιὰ βαστοῦσαν»….

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκίς

,

Σχολιάστε

ΠΑΙΔΕΙΑ… ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΣ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΗ (Δημ. Νατσιός)

Παιδεία… λειτουργικς ναλφάβητη

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-θεολόγος
Κιλκὶς

.             «Στοιχεῖα σόκ», ἔγραφαν πρὶν ἀπὸ λίγο καιρὸ οἱ ἐφημερίδες.  «Λειτουργικὰ ἀναλφάβητοι» οἱ μισοὶ μαθητὲς τῶν Λυκείων.  Καὶ τί σημαίνει λειτουργικῶς ἀναλφάβητοι;  Παρένθεση:  Τὸ σωστὸ εἶναι λειτουργικῶς» καὶ ὄχι οἱ νεοφανεῖς σολοικισμοὶ τοῦ τύπου «ὁμολογουμένα» καὶ «λειτουργικά». Πῶς νὰ ἐξηγήσεις στοὺς ἡμιμαθεῖς κονδυλοφόρους ὅτι ἄλλο τὸ ἐπίρρημα ἀδιακρίτως (χωρὶς διάκριση) καὶ ἄλλο τὸ ἀδιάκριτα (χωρὶς διακριτικότητα, λεπτότητα).  Ἄλλο τὸ περιέργως (παραδόξως) καὶ ἄλλο τὸ περίεργα (παράξενα, ἀκατανόητα).  Ἄλλο τὸ τελείως (ἐντελῶς, καὶ εἶναι κυρίως ποσοτικὸ) καὶ ἄλλο τὸ τέλεια (μὲ τελειότητα, καὶ εἶναι ποιοτικό).  Ἐδῶ ἰσχύει τὸ «ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν».
.             Λειτουργικῶς ἀναλφάβητος εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού, μὲ ἁπλὰ λόγια, δυσκολεύεται στὴν ἀνάγνωση, στὴν γραφὴ καὶ στὸ μέτρημα, στὴν ἀριθμητική. Τίς ὅμως ἢ τί πταίει;  Εὔκολη ἡ ἀπάντηση.  «Ἰχθὺς ἐκ τῆς κεφαλῆς ὄζει». Ὑπουργεῖο Παιδείας. Ἔτσι ἀκριβῶς τιτλοφορεῖται.  Ἐπιμένει ἀκόμη… Τί σημαίνει Παιδεία;  Ἀπάντηση. Νὰ εἶναι τὸν Σεπτέμβριο οἱ δάσκαλοι καὶ τὰ βιβλία στὰ σχολεῖα. Νὰ μὴν παρατηροῦνται «κενὰ καὶ ἐλλείψεις». Τὸ περιεχόμενο τῶν βιβλίων;  Ἀδιάφορο. Τὸ ποιῶν τῶν δασκάλων;  Ποιὸς ἀσχολεῖται;  Ἐρωτῶ:  Μήπως τώρα δρέπουμε τοὺς καρπούς, τῆς εἰσαγωγῆς τὸ 2006, τῶν νέων, «σύγχρονων» βιβλίων Γλώσσας, «περιοδικῶν ποικίλης ὕλης», ὅπως ἀπροκάλυπτα τὰ ὀνομάζω;  Ὅτι σιγὰ-σιγὰ ξεβράζονται τὰ δηλητήρια καὶ οἱ ἀκαθαρσίες ποὺ φιλοξενοῦν;
.             Οἱ μαθητευόμενοι μάγοι τοῦ δῆθεν προοδευτισμοῦ – ἕνας ἀπ’ αὐτοὺς γίνεται πάντοτε ὑπουργὸς παιδείας – πειραματίστηκαν μὲ τὶς μίζερες, ξέψυχες καὶ σχιζοφρενικὲς ἰδεοληψίες τους καὶ τὰ παιδιὰ νιώθουν τὴν ναυτία ποὺ προκαλεῖ μουχλιασμένη τροφή, ἡ παιδεία τῆς ἀμάθειας.
.             Ἀποτέλεσμα;  Ἀνδρώθηκε μία νεολαία χωρὶς μνήμη, γεννημένη ἀπὸ τὸ μηδέν. Μία νεολαία βαρβάρων. «Ἕνα νέο εἶδος ἀνθρώπου ἔχει ἀναδυθεῖ τὸν τελευταῖο καιρό: Ὁ μορφωμένος βάρβαρος -ποὺ ἔχει σπουδάσει εἴκοσι χρόνια, ἔχει ἀποκατασταθεῖ θαυμάσια ἐπαγγελματικά, ἀλλὰ δὲν ἔχει διαβάσει τίποτα, δὲν ξέρει ἱστορία, ἀγνοεῖ ὁτιδήποτε βρίσκεται ἐκτὸς τῆς εἰδικότητάς τους», θὰ γράψει ἡ Βρετανίδα συγγραφέας Ντ. Λέσινγκ.  Μὲ λίγα λόγια οὐδέποτε ὑπῆρξαν στὸν κόσμο καὶ στὸν τόπο μας τόσοι ἐγγράμματοι καὶ τέτοια φτώχεια πνευματική.
.             Παιδεία σημαίνει ὅμως κυρίως γλῶσσα. Ἡ λέξη «ἀναλφάβητος» αὐτὸ κυρίως ὑπονοεῖ-τελείως ἀγράμματος, ἀστοιχείωτος.
.             Τὸ 2006, ὡς γνωστόν, ἄλλαξαν ὅλα τὰ βιβλία τῆς ἐκπαίδευσης, πρώτης καὶ δεύτερης σχολικῆς βαθμίδας.  Μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὰ γλωσσικὰ βοηθήματα. Γιὰ πρώτη φορὰ ἐξοβελίστηκαν ὅλοι οἱ παλαιότεροι σπουδαῖοι λογοτέχνες μας καὶ ἀντικαταστάθηκαν ἀπὸ ἀξιολύπητα ἐρεθίσματα καὶ ἀνάξια λόγου παραθέματα.
.              Πιὸ συγκεκριμένα:
.           Στὰ 10 βιβλία Γλώσσας τῆς Ε´ καὶ Ϛ´ Δημοτικοῦ, ἐκπροσωποῦνται μὲ ἕνα μόλις κείμενο πεζὸ ἢ ποίημα οἱ ἑξῆς λογοτέχνες μας:  Σολωμός, Παλαμᾶς, Ἐλύτης, Σεφέρης, Παπαντωνίου, Νιρβάνας, Ξενόπουλος. Ἀπουσιάζουν:  Παπαδιαμάντης, Κόντογλου, Μυριβήλης, Κρυστάλλης, Καρκαβίτσας, Πολέμης, Δροσίνης, Κάλβος, Βαλαωρίτης, Βιζυηνός, Ἄγρας, Ρώτας, Οὐράνης, Σικελιανός, Ψαθάς, Σαμαράκης καὶ ἄλλοι.
.             Ἐξοστρακίστηκαν τὰ δημοτικά μας τραγούδια «τὸ τελεσφορώτατατον ὄργανον τῆς ἐθνικῆς ἀγωγῆς, ἐκτρέφουσα καὶ συντηροῦσα τὸ ἐθνικὸν φρόνημα», γράφει ὁ μεγάλος Νικόλαος Πολίτης.
.             Ἀπουσιάζουν κείμενα τῶν ἀρχαίων κλασσικῶν, τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, οἱ διδακτικότατοι μύθοι τοῦ Αἰσώπου. Καὶ μὲ τί ἀντικαταστάθηκαν;

  1. Ἄρθρα ἐφημερίδων: Πληθώρα ἄρθρων, σχετικῶν καὶ ἄσχετων, ἀτάκτως ἐρριμμένων ἐντὸς τῶν πολλῶν σελίδων τῶν νέων βιβλίων, ἀλλὰ καὶ κατὰ συνέπεια ἐντὸς τῶν κεφαλιῶν τῶν μικρῶν μαθητῶν. Σὲ 15 τουλάχιστον μαθήματα ὑπάρχουν ἀποκόμματα ἐφημερίδων (ΕΘΝΟΣ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΝΕΑ, ΧΡΥΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ, ΒΗΜΑ, ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ).

  2. Ἱστοσελίδες. Σὲ 10 ἀνέρχονται τὰ κείμενα ποὺ προέρχονται ἀπὸ ἱστοσελίδες κυρίως ἑλληνικῶν ἱστοτόπων (ΦΟΚΟΥΣ, ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ, ΖΩΟΦΙΛΙΑ ΚΛΠ.).

  3. Ἀλλὰ ἐκεῖ ποὺ δείχνουν μία ἀδυναμία τὰ νέα βιβλία εἶναι τὰ περιοδικά. Ὄχι ἕνα, ὄχι δύο ἀλλὰ σαράντα δύο κείμενα σὲ σύνολο 239 προέρχονται ἀπὸ διάφορα κυρίως παιδικὰ περιοδικὰ ὅπως: KID’S FUN (3), ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ (4), ΜΙΚΥ (2) καὶ αὐτὸ ποὺ ἐντυπωσιάζει περισσότερο, ἡ πραγματικὴ ἐμμονή: τὸ Περιοδικὸ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ τῆς ἐφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ποὺ ἐμφανίζεται 15 φορές.

  4. Τέλος, ὑπάρχουν καὶ 15 κείμενα -ἄχυρα- τῆς συγγραφικῆς ὁμάδας καὶ 5 κείμενα μὲ κατασκευὲς ποὺ κατέχουν κεντρικὴ θέση στὴ διδασκαλία.

  5. Καὶ γιὰ τὴ λογοτεχνία τί μένει 102 κείμενα καὶ ποσοστὸ 42,5 %, ἐνῶ μέσα σὲ αὐτὰ συμπεριλαμβάνονται καὶ κείμενα ἥσσονος σημασίας, ἀποσπασματικὰ ἢ κείμενα ποὺ ὡς βασικὸ στόχο ἔχουν τὴν ἐφαρμογὴ κάποιων γραμματικῶν φαινομένων καὶ ὅπου τὸ κείμενο δὲν ἀντιμετωπίζεται καθόλου λογοτεχνικά, νοηματικά, ἐννοιολογικά.

  6. Μέσα σ’ αὐτὰ τὰ 102 κείμενα παρελαύνουν συνταγὲς μαγειρικῆς.  Κείμενα-κουτσουλιὲς δύσοσμες- του τύπου:  «Ἡ Ἰταλία μᾶς κήρυξε τὸν πόλεμο κι ἐμεῖς κρυφτήκαμε στὸ ὑπόγειο».  (Γλώσσα Ε΄ Δημοτικοῦ, α΄ τεῦχος, σελ. 44-45).

Συνθέσεις κρανιοκενεῖς, προσβλητικὲς γιὰ πρόσωπα, σημαῖες τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας, ὅπως τὸ βλακῶδες μὲ τὶς τρεῖς εἰκόνες τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, τῆς Κοκκινοσκουφίτσας καὶ τοῦ Καραγκιόζη, ὅπου κάποιο κακόγουστο ἀπολειφάδι τῆς νεοταξικῆς παράνοιας τοὺς θέλει πρωταγωνιστὲς σὲ κοινὴ ἱστορία.  (Τετράδιο ἐργασιῶν Γλώσσας Ϛ΄ Δημοτικοῦ, β΄ τεῦχος, σελ. 39).
.             Τὰ ἴδια καὶ χειρότερα συμβαίνουν στὸ Γυμνάσιο καὶ τὸ Λύκειο.  Καὶ μετὰ διαρρηγνύουμε τὰ ράκη μας γιὰ τὴν γλωσσικὴ παιδεία τῶν νέων. Μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες συνέπειες αὐτῆς τῆς γλωσσικῆς ἀνεπάρκειας εἶναι ὅτι προτρέπει σὲ πράξεις βίας, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ἀποφευχθοῦν μόνο μὲ λόγο. Πολλὰ παιδιὰ φτάνουν στὴν ἐξαλλοσύνη καὶ τὴν ἀπελπισία ἢ δραπετεύουν ἕως ἐθισμοῦ στὸν χαώδη κόσμο τῆς εἰκονικῆς αὐταπάτης καὶ ἐπικοινωνίας, γιατί δὲν μποροῦν νὰ ἐκφραστοῦν· «πάρε τὸν λόγο του, δωσ’ μου τὸ χέρι σου» θὰ πεῖ ὁ Ἐμπειρίκος.  Οἱ παλιοὶ οἱ παπποῦδες μᾶς ἔλεγαν: «νὰ ἰδωθοῦμε», ὅταν εἶχαν καιρὸ νὰ τὰ ποῦν.  Νὰ κοιταχτοῦν στὰ μάτια καὶ νὰ κουβεντιάσουν, ἥσυχα καὶ ἁπλά. Αὐτὸ εἶναι κοινωνία. «Καθ’ ὄτι  ἂν κοινωνήσωμεν ἀληθεύομεν, ἂν δὲ ἰδιάσωμεν ψευδόμεθα». Ἀληθὴς βίος εἶναι αὐτὸς ποὺ κοινωνεῖς μὲ τὸν ἄλλον. Ὁ ψεύτικος βίος εἶναι νὰ ἰδιωτεύσεις ἢ – μὲ σύγχρονους ὅρους – ὅταν ἐπικοινωνεῖς μὲ λόγια του ἢ στὸν ἀέρα (Ἡράκλειτος).
.             Ἂς τὸ καταλάβουμε.  Σήμερα τὸ σχολεῖο καλλιεργεῖ τὸ μίσος γιὰ τὸ παρελθόν. Τὸ φανερώνει αὐτὸ ἡ πολεμικὴ κατὰ τῆς Γλώσσας, τῆς Ἱστορίας καὶ τῶν Θρησκευτικῶν. Γκρεμίσαμε ἀσυλλόγιστα τὶς γέφυρες ποὺ μᾶς φέρνουν στὶς ρίζες μας, τὴν μόνη δύναμη ποὺ μπορεῖ νὰ στηρίζει τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος στὶς μεγάλες δοκιμασίες τοῦ καιροῦ μας.

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-θεολόγος
Κιλκὶς

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ γιὰ τὴν ΠΑΙΔΕΙΑ καὶ οἱ ΤΩΡΙΝΟΙ ΝΕΝΕΚΟΙ (Δ. Νατσιός)

Κολοκοτρώνης γι τν Παιδεία κα ο τωρινο Νενέκοι

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-θεολόγος
Κιλκὶς

 .             Ὁ συριζαῖος μέλος τῆς ΕΛΜΕ Κερκύρας, χημικὸς καθηγητής, ὁ καντιποτένιος ποὺ μαγάριζε Κολοκοτρώνη καὶ Παῦλο Μελά, ἐπανέλαβε αὐτὰ ποὺ τόσα χρόνια κυκλοφοροῦν στὰ πανεπιστημιακὰ ἀμφιθέατρα ἀπὸ τοὺς νεοταξίτες λέκτορες, «ἰνστρούχτορες» τῆς ἀριστερᾶς. Εἶναι τὰ διαπιστευτήρια γιὰ προαγωγὲς καὶ ἀνέλιξη. Ὅποιος ροκανίζει τὰ θεμέλια της πατρίδας εἶναι «ὁ ἄνθρωπός τους». Ὅσοι σκύβουμε καὶ προσκυνοῦμε τὴν ἱερὴ μνήμη τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ διδάσκουμε τὴν ἀλήθεια, γιατί σεβόμαστε τοὺς μαθητές μας, γι’ αὐτὸ τὰ παιδιὰ μᾶς ἀγαποῦν καὶ μᾶς θυμοῦνται διὰ βίου.
.             Θὰ συλλέξουμε, στὸ παρὸν κείμενο, ὅσα σπουδαῖα καὶ τιμαλφῆ εἶπε ὁ Γέρος τοῦ Μοριὰ γιὰ τὴν Παιδεία καὶ τὰ παιδιά. Θὰ σκύψουμε κάτω, ὄχι ἀπὸ τὴν πένα, αὐτὴν δὲν τὴν κάτεχε, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ἀπροσκύνητο σπαθί του.
«Κάλλιο γιὰ τὴν πατρίδα
κανένας νὰ χαθεῖ
ἢ νὰ κρεμάσει φούντα
γιὰ ξένον στὸ σπαθί», ἔλεγε ὁ Ρήγας καὶ σημειώνει ὁ Κολοκοτρώνης στὰ ἀπομνημονεύματά του, διὰ χειρὸς Τερτσέτη: «Ἐφύλαξα πίστην εἰς τὴν παραγγελίαν τοῦ Ρήγα. Καὶ ὁ Θεὸς μὲ ἀξίωσε καὶ κρέμασα φούντα εἰς τὸ Γένος μου ὡς στρατιώτης του. Χρυσὴ φούντα δὲν ἐστόλισε ποτὲ τὸ σπαθί μου, ὅταν ἔπαιρνα δούλευσιν εἰς ξένα κράτη».
.             Ἀπὸ τὸν ἐξαίσιο λόγο τοῦ Κολοκοτρώνη στὴν Πνύκα, τὸ 1838, ἐνώπιον ὅλης τῆς τότε Ἀθήνας, θὰ ἐρανιστοῦμε τὶς περισσότερες σκέψεις του. Ξεκινῶ ἀπὸ τὸν ἐπίλογο ὅπου διαβάζω τοῦτα τὰ λόγια: «Ἐγώ, παιδιά μου, κατὰ κακή μου τύχη ἐξ αἰτίας τῶν περιστάσεων ἔμεινα ἀγράμματος, καὶ διὰ τοῦτο σᾶς ζητῶ συγχώρησι, διότι δὲν ὁμιλῶ καθὼς οἱ δάσκαλοί σας». Τί μεγαλειῶδες μάθημα, ἐλεγκτικὸ πολλὲς φορὲς γιὰ μᾶς τοὺς δασκάλους! Τὰ παιδιὰ τὰ διδάσκεις μὲ ταπείνωση καὶ ὄχι ταπεινώνοντάς τα. Πόσες φορὲς μπαίνουμε στὴν τάξη, παραφουσκωμένοι ἀπὸ ἔπαρση καὶ ἀλαζονεία, ἐξουδενώνοντας τοὺς μαθητές μας, γιατί ἀδυνατοῦν νὰ παρακολουθήσουν τὶς ὑψηλόφρονες φλυαρίες μας. Καὶ ὅμως «ἡ γνῶσις φυσιοῖ, ἡ δὲ ἀγάπη οἰκοδομεῖ» κατὰ τὸν ἀπ. Παῦλο. Καὶ χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζει ὁ ἀνυπερήφανος ἥρωας ἐπαναλαμβάνει λόγια τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, γιατί τὰ λιοντάρια τοῦ Εἰκοσιένα ἦταν πνευματικοπαίδια του. Τὸ τρομερὸ καριοφίλι εὐλογήθηκε ἀπὸ τὸ πετραχήλι, γι’ αὐτὸ ἡ Ἐπανάσταση τοῦ ’21, ἦταν ἁγιασμένη, ὅπως γράφει ὁ Κόντογλου.
.             Ἔλεγε ὁ ἅγιος ὅταν ἔστηνε τὸν σταυρό του σ’ ἕναν τόπο: «Καὶ ὄχι μόνον δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ σᾶς διδάξω, ἀλλὰ μήτε τὰ ποδάρια σας νὰ φιλήσω. Διότι ὁ καθένας ἀπὸ λόγου σας εἶναι τιμιώτερος ἀπ’ ὅλον τὸν κόσμον». (ἐπ. Αὐγουστίνου Καντιώτη, «Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός», σελ. 101).
.             «Εἰς ἐσᾶς μένει νὰ ἰσάσετε καὶ νὰ στολίσετε τὸν τόπο, ὅπου ἠμεῖς ἐλευθερώσαμεν, καί, διὰ νὰ γίνη τοῦτο, πρέπει νὰ ἔχετε ὡς θεμέλια τῆς πολιτείας τὴν ὁμόνοια, τὴν θρησκεία καὶ τὴν φρόνιμον ἐλευθερία». Ποιά εἶναι τὰ θεμέλια τῆς πολιτείας, πῶς ἰσάζεται καὶ στολίζεται; Μὲ τὰ μεγάλα ἔργα, τὶς πανάκριβες ἐπαύλεις καὶ τὶς τενεκεδοκρόταλες δόξες καὶ λόξες; Ὄχι, μὲ τὴν ὁμόνοια, γιατί ἀκόμη καὶ σήμερα δὲν ἐπουλώθηκαν καὶ εἶναι «θυμωμένες» οἱ πληγὲς τῶν ἐμφυλίων.
Βλέποντας ὁ Κολοκοτρώνης τὸ μεγάλο κακὸ ποὺ γινόταν ἀπὸ τὴν «δολερὴ διχόνοια», τὸ 1824 – ἀφοῦ σκοτώθηκε ὁ σπουδαῖος γιός του Πάνος- παραδόθηκε καὶ τὸν «ἔκλεισαν» στὴν Ὕδρα. Ἦρθε ὁ Ἰμπραΐμ καὶ τὸν ἀναζήτησαν. Στὸ Ἀνάπλι, ποὺ ἐπέστρεψε, εἶπε: «Πρὶν ἔβγω στὸ Ἀνάπλι, ἔριξα στὴ θάλασσα τὰ πικρὰ τὰ περασμένα, κάνετε κι ἐσεῖς τὸ ἴδιο! Στὸ δρόμο ποὺ περνούσαμε νά ᾽ρθουμε στὴν ἐκκλησιά, εἶδα νὰ σκάβουν κάτι ἄνθρωποι. Ρώτησα καὶ μοῦ ᾽πανε πὼς γιὰ νὰ βροῦνε κρυμμένο θησαυρό. Ἐκεῖ, στὸ λάκκο μέσα, ρίχτε κι ἐσεῖς τὰ μίση τὰ δικά σας. Ἔτσι θὰ βρεθεῖ κι ὁ χαμένος θησαυρός!».
.             Ἡ θρησκεία, ἡ πίστη τῶν πατέρων ἡμῶν, ἡ ἁγία μας Ὀρθοδοξία, εἶναι λιθάρι ριζιμιό τοῦ Γένους, διότι «ὅταν ἐπιάσαμε τὰ ἅρματα, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ Πίστεως καὶ ἔπειτα ὑπὲρ Πατρίδος», ὅπως κανοναρχεῖ τοὺς νέους λίγο ἐνωρίτερα. Ἂν ὁ τωρινὸς πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδας, διάβαζε στὰ ἐφηβικά του χρόνια τὸν Κολοκοτρώνη ἢ τὸν Μακρυγιάννη καὶ ὄχι τὶς μαρξιστικὲς τιποτολογίες καί… ὀζωδίες, θὰ εἶχε ἄλλη γνώμη γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν πίστη μας. Ἀλλὰ «τίς ἐκ τῶν ἀρχόντων (σσ. τῶν τελευταίων δεκαετιῶν) ἐπίστευσε» ποτὲ στὸν Χριστό; Τὴν πατρίδα μας τὴν ἀπελευθέρωσαν ἥρωες, Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Ὅταν τοῦ Κολοκοτρώνη τοῦ διάβασαν τὴν ἀπόφαση θανάτου στὸ δικαστήριο τῆς ντροπῆς τῶν Βαυαρῶν, εἶπε: «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθης ἐν τῇ βασιλείᾳ σου». Τὸ εἶπε μὲ φωνὴ ἄτρεμη καὶ ἔκαμε τὸ σταυρό του.
.             Στὴ μάχη τοῦ Σαραβαλίου, τὸ 1821, ὁ Ἀνδ. Ζαΐμης εἶχε καταφύγει στὴ μονὴ Ὀμπλού. Ὁ Κολοκοτρώνης τὸν ὀνείδιζε μὲ τὶς λέξεις: «κὺρ Ἀνδρέα, κὺρ Ζαΐμη, τοῖς ἐλάφοις ὅρη τὰ ὑψηλὰ καὶ πέτρα τοῖς λαγωοῖς καταφυγή». Ἀγράμματος μέν, ἀλλὰ γνώριζε τὸ Ψαλτήρι, γιατί λειτουργοῦνταν συχνὰ καὶ ὄρθρου βαθέος καὶ ὄχι δύο λεπτὰ πρὶν ἀπὸ τὴν ἀπόλυση, ὅπως οἱ σημερινὲς ποικιλώνυμες ἀσημαντότητες.
Μιλᾶ ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ γιὰ τὴν «φρόνιμον ἐλευθερίαν», γιατί ὑπάρχει καὶ ἡ ἄφρων, ἡ ἀσυδοσία, ἡ ἀτιμωρησία.
.             Πολύτιμες, μεταξένιες καὶ οἱ παρακάτω παραινέσεις τοῦ γερο-Κολοκοτρώνη, ἡ ἄγρυπνη συνείδηση τοῦ Γένους. Οὔτε Εὐρωπαίους παιδαγωγοὺς διάβασε οὔτε γνώση τῶν σύγχρονών του «ρευμάτων» εἶχε. Γνώριζε ὅμως τὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοση καὶ βίωνε τὰ καθαρὰ ἤθη τοῦ Γένους, τὴν ἠθική τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ ζοῦσε ἀπὸ μικρός. Ὁ λόγος του μᾶς θυμίζει τοὺς δικαίους στρατηγοὺς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ποὺ ἦσαν στὴν ὑπηρεσία τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.
.           Διαβάζω καὶ ἀγαλλιῶ: «Παιδιά μου νὰ μὴν ἔχετε πολυτέλεια, νὰ μὴν πηγαίνετε εἰς τοὺς καφενέδες καὶ τὰ μπιλιάρδα. Νὰ δοθῆτε εἰς τὰς σπουδάς σας, καὶ καλλίτερα νὰ κοπιάσετε ὀλίγον δύο καὶ τρεῖς χρόνους καὶ νὰ ζήσετε ἐλεύθεροι εἰς τὸ ἐπίλοιπο τῆς ζωῆς σας, παρὰ νὰ περάσετε τέσσαρους πέντε χρόνους τὴ νεότητά σας καὶ νὰ μείνετε ἀγράμματοι. Νὰ σκλαβωθῆτε εἰς τὰ γράμματά σας. Νὰ ἀκούετε τὰς συμβουλὰς τῶν διδασκάλων καὶ γεροντοτέρων, καί, κατὰ τὴν παροιμία, μύρια ἤξευρε καὶ χίλια μάθανε. Ἡ προκοπή σας καὶ ἡ μάθησή σας νὰ μὴν γίνη σκεπάρνι μόνο διὰ τὸ ἄτομό σας, ἀλλὰ νὰ κυττάζη τὸ καλὸ τῆς Κοινότητος, καὶ μέσα εἰς τὸ καλὸ αὐτὸ εὑρίσκεται καὶ τὸ δικό σας». Ἡ μόνη σκλαβιά, ποὺ μᾶς  ἁρμόζει, λέει ὁ Κολοκοτρώνης, εἶναι στὰ γράμματα.  Σὲ ποιά ὅμως γράμματα; «Στὰ γράμματα ποὺ διαβάζουνε/ οἱ ἀγράμματοι κι ἁγιάζουνε» (Ἐλύτης), τὰ γράμματα τῶν Πατέρων, τῶν ἁγίων, τῶν μεγάλων φιλοσόφων τῆς ἀρχαιότητας, τοὺς ὁποίους ζωγράφιζε ἡ Ἐκκλησία στοὺς νάρθηκες.
.             Νὰ κλείσω μ’ αὐτὸ ποὺ ἐντόπισα στὶς ὑποσημειώσεις τῆς «Διηγήσεως Συμβάντων» τοῦ Τερτσέτη. Ἕνας Ἰταλὸς περιηγητὴς ὀνόματι Πέκιο, συναντᾶ τὸν φυλακισμένο στὴν Ὕδρα, στὸ μοναστήρι τοῦ προφήτη Ἠλία, Κολοκοτρώνη. Ἡ συζήτηση ἔφτασε στὶς νίκες τοῦ Μπραΐμη. Τοῦ λέει ὁ στρατηγός: «Ἠξεύρεις τί ἔφερε τὴν νίκη τῶν Αἰγυπτίων; Ἡ ἑνότης τῆς πολεμικῆς δυνάμεως, ἐνῶ οἱ Ἕλληνες ἀφανίζονται ἀπὸ τὴν μανίαν του νὰ θέλουν νὰ καπιτανεύουν, χωρὶς τὴν ἀπαιτούμενην ἐμπειρίαν».
.             Θὰ φθάναμε σὲ κρίσεις, ἂν «καπιτάνευαν» ἔμπειροι καὶ ὄχι  μνημονιακοὶ λακέδες καὶ πειθήνια ἐνεργούμενα τοῦ Βερολίνου; Θὰ εἴχαμε Παιδεία ποὺ προκαλεῖ ναυτία στὰ παιδιά, ἂν διδάσκαμε στὰ ἀναλυτικὰ προγράμματα αὐτὰ τὰ σπουδαῖα καὶ ὄχι τὶς ἀκαθαρσίες τοῦ κάθε Φίλη ἢ Γαβρόγλου ἢ τὰ ἀξιολύπητα ψεύδη τοῦ κάθε Νενέκου, κάθε ἀνισόρροπου ποὺ ἔτυχε νὰ γίνει ἐκπαιδευτικός;

Νατσιὸς Δημήτρης
δάσκαλος-θεολόγος
Κιλκὶς

, ,

Σχολιάστε

ΥΠΕΤΑΓΗ στὴν ΝΕΑ ΤΑΞΗ ἡ ΝΙΚΗ ὡς «σκεῦος κεραμέως»

Ὑποταγὴ στὴ νέα τάξη

ἐφημ. «Δημοκρατία»
18.09.2019

.               Θέλουν νὰ κρύψουν τοὺς Ἀφγανούς, τοὺς Πακιστανοὺς καὶ τοὺς λοιποὺς ἰσλαμιστὲς ἐποίκους κάτω ἀπὸ τὸ «χαλί». Αὐτὸ θέλουν νὰ κάνουν μὲ τὶς ἀντεθνικὲς καὶ ἀντιχριστιανικὲς ἀποφάσεις τῆς Ἀρχῆς Προστασίας Δεδομένων Προσωπικοῦ Χαρακτήρα, ποὺ «ἀποφάσισε» ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀναγράφονται οὔτε τὸ θρήσκευμα οὔτε ἡ ἰθαγένεια στὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα τηροῦνται στὸ σχολεῖο καὶ στοὺς τίτλους καὶ στὰ πιστοποιητικὰ σπουδῶν τῆς Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης. Ἀντὶ ἡ κυβέρνηση νὰ πετάξει στὸν κάλαθο τῶν ἀχρήστων τὴν «ἀπόφαση», ξεκίνησε ἄμεσα νὰ τὴν ἐφαρμόζει!
.               Ἡ ὑπουργὸς Παιδείας Νίκη Κεραμέως δήλωσε γιὰ τὸ θέμα: «Στόχος μας στὸ ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων εἶναι νὰ καλλιεργοῦμε διαρκῶς ἕνα σχολικὸ περιβάλλον γνώσης ἐλεύθερο, δημιουργικό, χωρὶς ἀποκλεισμούς. Καταπολεμώντας κάθε εἴδους διάκριση, σεβόμενοι τὶς θρησκευτικὲς πεποιθήσεις».
.               Ἡ κυρία Κεραμέως θὰ πρέπει νὰ ἐξηγήσει στοὺς Ἕλληνες, ποὺ ὑπερψήφισαν αὐτὴ τὴν κυβέρνηση ἔναντι τῆς διεθνιστικῆς καὶ χριστιανομάχου προηγούμενης, κατὰ ποίαν ἔννοια συνιστᾶ «διάκριση» ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ κράτους ἡ ἀναφορὰ στὴν ἰθαγένεια καὶ στὸ θρήσκευμα ἑκάστου μαθητῆ σὲ ἐπίσημα ἔγγραφα.
.               Ἐπίσης, ἡ κυρία Κεραμέως, συνεχίζοντας τὴ δήλωσή της, ὑπέπεσε καὶ σὲ ἀκόμη ἕνα ἀτόπημα. Συγκεκριμένα, εἶπε: «Ἡ ἀναγραφὴ τοῦ θρησκεύματος καὶ τῆς ἰθαγένειας στοὺς τίτλους καὶ στὰ πιστοποιητικὰ σπουδῶν δὲν εἶναι ἀναγκαία καὶ πρόσφορη γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ σκοποῦ τους, ὁ ὁποῖος συνίσταται ἀποκλειστικὰ στὴν παρακολούθηση τῆς φοίτησης καὶ τὴ βεβαίωση τῶν ἐπιδόσεων καὶ τῆς ἐπιτυχοῦς περάτωσης τῶν σπουδῶν τοῦ μαθητῆ». Δηλαδή, τὸ ἑλληνικὸ κράτος σκοπεύει ἁπλὰ νὰ δίνει σὲ ἀγνώστου προελεύσεως ἄτομα κάποια πιστοποιητικὰ ὅτι… πέρασαν ἀπὸ τὰ σχολεῖα μας.
.               Ἡ ὑπουργὸς Παιδείας, ἀλλὰ καὶ τὸ σύνολο τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας πρέπει νὰ συνειδητοποιήσουν ὅτι ἡ Παιδεία τῆς χώρας μας δὲν προώρισται νὰ πλάθει νεοταξικὸ κιμά, ἀλλὰ νὰ διαπλάθει συνειδήσεις Ἑλλήνων. Αὐτὸ προβλέπει καὶ τὸ Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος στὸ ἄρθρο 16.2: «H Παιδεία ἀποτελεῖ βασικὴ ἀποστολὴ τοῦ κράτους καὶ ἔχει σκοπὸ τὴν ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματικὴ καὶ φυσικὴ ἀγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς συνείδησης, καὶ τὴ διάπλασή τους σὲ ἐλεύθερους καὶ ὑπεύθυνους πολίτες».

 

 

 

 

,

Σχολιάστε

ΑΝΤΙ γιὰ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ «ΓΛΩΣΣΑΣ» ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ μὲ συγκεκριμένες παγκοσμιοποιημένες ἰδεολογίες

κρωτηριάζουν τν λληνικ γλῶσσα

Δρ. Ἑλένη Παπαδοπούλου
Διδάκτωρ Διδακτικῆς Γλωσσῶν καὶ Πολιτισμῶν
τοῦ Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle
ἐφημ. «Δημοκρατία», 12.09.2019

Οἱ ἀλλεπάλληλες μεταρρυθμίσεις ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ ’80 ἀλλοίωσαν τὴ γλωσσικὴ διδασκαλία καὶ φτώχυναν τὸν λόγο.

.           Τὴ γλῶσσα μου ἔδωσαν ἑλληνική… μονάχη ἔγνοια ἡ γλῶσσα μου στὶς ἀμμουδιὲς τοῦ Ὁμήρου», λέει ὁ Ἐλύτης στὸ «Ἄξιόν ἐστι». Καὶ μέσα σὲ δύο στίχους κλείνει τὴν ἱστορία αὐτῆς τῆς θαυμάσιας γλώσσας ποὺ ἔρχεται μέσα ἀπὸ τοὺς αἰῶνες καὶ παραμένει ζωντανὴ ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ὣς σήμερα.
.           Τί κρίμα ποὺ οἱ μαθητές μας δὲν ἔχουν διδαχθεῖ οὔτε αὐτοὺς τοὺς στίχους οὔτε ὅμως τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα. Οἱ ἀλλεπάλληλες σχολικὲς μεταρρυθμίσεις ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ ’80 μέχρι σήμερα ἀκρωτηρίασαν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀλλοίωσαν τὴ γλωσσικὴ διδασκαλία, φτώχυναν τὸν λόγο καὶ κατὰ συνέπεια τὴ σκέψη. Μονοτονικό, δημοτικιὰ (καὶ ὄχι δημοτική), κακογραμμένα βιβλία, τυποποιημένες ἐκθέσεις, κατάργηση ἀρχαίων ἑλληνικῶν, κατάργηση ὀρθογραφίας κατέστρεψαν τὸ γλωσσικὸ αἴσθημα ὁλόκληρων γενεῶν ὁδηγώντας τες σὲ γλωσσικὴ ἀφασία.
.           Ἀντὶ τοῦ μαθήματος τῆς Γραμματικῆς καὶ τοῦ Συντακτικοῦ υἱοθετήθηκε στὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο τὸ μάθημα τῆς Γλώσσας. Ὡστόσο, ἡ Γλῶσσα, μάθημα ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, υἱοθετεῖ ὅλες τὶς θεωρίες ποὺ ἰσχύουν γιὰ τὴν ἐκμάθηση τῆς ξένης γλώσσας. Ἑστιάζει, δηλαδή, στὴ λειτουργικὴ ὄψη τῆς γλώσσας, στὴν ἰδέα ποὺ λέει ὅτι ἡ γλῶσσα εἶναι ἐργαλεῖο ἐπικοινωνίας, ἀποκλείοντας τὴ γλῶσσα ὡς ἐργαλεῖο σκέψης.

Ἡ ἐκμάθηση

.           Μέσα ἀπὸ αὐτὴ τὴν ὀπτικὴ ὁ Ἕλληνας μαθητής, ποὺ ἔχει ὡς μητρικὴ γλῶσσα τὴν ἑλληνική, ντ ν μβαθύνει στ γλῶσσα του, τ «μαθαίνει» σν ν ταν γγλικ μέσα π πλοϊκ κείμενα, μέσα π διαφημίσεις, συνταγς μαγειρικς, δηγίες χρήσεως, φίσες κα λλα δθεν «αθεντικ» κείμενα.
.           Καὶ αὐτὸ καθ’ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς σχολικῆς ζωῆς. Κι ἂν στὴν ξένη γλῶσσα χρησιμοποιοῦνται οἱ συνταγὲς μαγειρικῆς γιὰ νὰ διδάξουν τὸ βασικὸ λεξιλόγιο τῶν τροφίμων, αὐτὸ γίνεται σὲ ἐπίπεδο ἀρχαρίων, ποὺ δὲν γνωρίζουν κὰν τὰ βασικὰ τῆς ξένης γλώσσας. Ποιό τὸ νόημα μίας τέτοιας διδασκαλίας σὲ κάποιον ποῦ ἤδη γνωρίζει αὐτὸ τὸ λεξιλόγιο; Ποιά ἡ χρησιμότητα ἀσκήσεων, ὅπου στὰ παιδιὰ ζητεῖται νὰ φτιάξουν διαφημίσεις, ἀφίσες, συνταγές;
.           μητρικ γλῶσσα τν λλήνων μαθητν διδάσκεται ς ξένη π σειρὰν τν, στερώντας τους ἀπὸ ὅλα τὰ γλωσσικὰ ἐργαλεῖα ποὺ θὰ τοὺς δώσουν τὴ δυνατότητα τῆς κρίσης, τῆς ἀνάλυσης καὶ τῆς σύνθεσης, τὴ δυνατότητα, δηλαδή, νὰ σκέφτονται.

Τὸ μήνυμα

.           Τίθεται, ὡστόσο, καὶ θέμα ποιὸ εἶναι τὸ ἠθικὸ δίδαγμα αὐτῶν τῶν κειμένων. Τί μήνυμα περνάει μία συνταγὴ γιὰ κουλουράκια; Τί μήνυμα περννε δεοληπτικά, κακογραμμένα, φλύαρα κα ξύλινα ρθρα φημερίδων συγκεκριμένης πολιτικς τοποθέτησης, μ τ ποα εναι γεμάτα τ βιβλία γι τ Γλῶσσα π τ δημοτικ ως τ λύκειο;
.           Πόσο σωστὸ εἶναι γλωσσικὰ ἀλλὰ καὶ παιδαγωγικὰ καὶ ἠθικὰ νὰ ὑπάρχουν ἄρθρα τοῦ πολιτικοῦ κ. Σημίτη μέσα στὰ βιβλία τῆς γλώσσας (βιβλίο γ΄ γυμνασίου);
.           Πόσο σωστὸ ἠθικά, παιδαγωγικά, μαθησιακὰ εἶναι νὰ ὑπάρχουν ἄρθρα γιὰ ΜΚΟ, τὰ ὁποία ὑμνοῦν τὸ τεμπελιὸ καὶ καταδικάζουν τὴν ἐργασία, ἐνῶ ὁ συγγραφέας τους, πρόεδρος διεθνοῦς ΜΚΟ, συνελήφθη καὶ καταδικάστηκε στὸ Νεπὰλ γιὰ σεξουαλικὴ κακοποίηση ἀνηλίκων (βιβλίο γλώσσας γ΄ γυμνασίου);
.           Δυστυχῶς, τ σχολικ βιβλία Γλώσσας τν λληνικν σχολείων δν χουν σκοπ ν μάθουν στ παιδι λληνικά. χουν τν σκοπ ν κάνουν πλύση γκεφάλου στ παιδι μποτίζοντας τ μ συγκεκριμένες παγκοσμιοποιημένες δεολογίες, ὅπου τὰ μαθήματα γλώσσας εἶναι οὐσιαστικὰ ἡ βιτρίνα τῆς προπαγάνδας τους. Γιὰ παράδειγμα, στὸ βιβλίο τῆς ϛ΄ δημοτικοῦ ὑπάρχει τὸ ἑξῆς θέμα: «Κοντὰ στὴν περιοχή σας ἔχει δημιουργηθεῖ ἕνας καταυλισμὸς ὅπου φιλοξενοῦνται πρόσφυγες διωγμένοι ἀπὸ διάφορες χῶρες. Ὅμως, κάποιοι θέλουν νὰ τοὺς διώξουν. Ἡ τάξη σας, λοιπόν, ἀποφασίζει νὰ ζητήσει ἀπὸ τὸν δήμαρχο νὰ συνεχίσουν οἱ πρόσφυγες νὰ φιλοξενοῦνται στὸν καταυλισμὸ καὶ νὰ τοὺς βοηθήσει νὰ βελτιώσουν ἀκόμα περισσότερο τὶς συνθῆκες ζωῆς τους. Ἑτοιμάστε τὴν ἐπιστολὴ ποὺ ἀκολουθεῖ, μὲ σκοπὸ νὰ πείσετε λογικὰ ἀλλὰ καὶ νὰ συγκινήσετε τὸν δήμαρχο».
Τί δουλει χουν μικρο μαθητς ν περασπίζονται καταυλισμος «προσφύγων» κα ν στέλνουν πιστολς στν δήμαρχο; Τὸ ὅλο θέμα θὰ ἦταν ἐντελῶς φαιδρό, ἂν δὲν ἦταν ἐπικίνδυνο. Καὶ εἶναι ἐπικίνδυνο γιατί δημιουργοῦν στὰ παιδιὰ φαντασιακὲς πραγματικότητες, ὅπου ὁ ρεαλισμὸς ἔχει πάει περίπατο.
.           Παρουσιάζουν ψεύτικους κόσμους ς πραγματικούς. Καὶ τοὺς ἀφαιροῦν κάθε δυνατότητα κρίσης καὶ ἀνάλυσης, ἀφοῦ τὰ μόνα γλωσσικὰ ἐργαλεῖα, ποὺ ἔχουν, γιὰ νὰ τοὺς ἑρμηνεύσουν, εἶναι τὸ περιορισμένο καὶ ἰδεοληπτικὸ λεξιλόγιο τῆς νέας παγκοσμιοποιημένης κουλτούρας, μὲ ἀρκετὴ δόση ἀσυνταξίας καὶ ἀνορθογραφίας.

 

 

,

Σχολιάστε

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ: «Τό Ὑπουργεῖο Παιδείας ὑποχρεοῦται νά ἀποσύρει ὁποιοδήποτε πολυθρησκειακό πρόγραμμα καί νά εἰσαγάγει ὀρθόδοξο ὁμολογητικό»

Ἀνοιχτή Ἐπιστολή πρός τήν Ὑπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως

10 Σεπτεμβρίου 2019

κ. Ὑπουργέ,

.               Παρά τίς προεκλογικές ὑποσχέσεις σας γιά τήρηση τῆς νομιμότητας καί ἀπόσυρση τῶν ἀντισυνταγματικῶν καί παράνομων προγραμμάτων σπουδῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ γιά τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στήν πρωτοβάθμια καί δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση, ἐσεῖς τελικά, ὅπως προκύπτει ἀπό τίς τελικές κινήσεις σας, ἀποφασίσατε νά ἀκολουθήσετε τή θεσμική ἐκτροπή τῶν προκατόχων σας.
.               Σέ ἐπερώτησή σας στίς 27/2/2019 πρός τόν τότε ὑπουργό Παιδείας, τήν ὁποία συνυπέγραψαν καί ἄλλοι βουλευτές τοῦ κόμματός σας, ἀναφέρετε μεταξύ ἄλλων: «Οἱ ἀποφάσεις 660/2018 καί 926/2018 τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἔχουν χαρακτηρίσει ὡς ἀντισυνταγματική τήν ὕλη καί τή φιλοσοφία τοῦ Νέου Προγράμματος Σπουδῶν γιά τά Θρησκευτικά». Ἑπομένως γνωρίζετε ὅτι τό ἐπιχείρημα τῆς προηγούμενης κυβέρνησης καί τῶν σύν αὐτῇ Ἱεραρχῶν, περί «ἄλλων προγραμμάτων» εἶναι ψευδές καί παραπλανητικό.
.               Ὡς νομικός γνωρίζετε ὅτι οὔτε μία ὥρα δέν ἐπιτρέπεται νά διδάσκεται στά παιδιά μας ἕνα μάθημα πού χαρακτηρίστηκε ἀπό τήν Ὁλομέλεια τοῦ ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς χώρας μας ὡς ὁμαδικός προσηλυτισμός ἰδιαιτέρως σοβαρός.
.               Ἐξ ἄλλου ὅπως ὁρίζεται στό ἄρθρο 50 παρ. 4 τοῦ Π.Δ. γιά τό ΣτΕ (18/1989):  «Οἱ διοικητικές ἀρχές σέ ἐκτέλεση τῆς ὑποχρέωσής τους κατά τό ἄρθρο 95 παρ. 5 τοῦ Συντάγματος, πρέπει νά συμμορφώνονται ἀνάλογα μέ κάθε περίπτωση, μέ θετική ἐνέργεια  πρός τό περιεχόμενο τῆς ἀπόφασης  τοῦ Συμβουλίου ἤ νά ἀπέχουν  ἀπό κάθε ἐνέργεια πού εἶναι ἀντίθετη πρός ὅσα κρίθηκαν ἀπό αὐτό. Ὁ παραβάτης ἐκτός ἀπό τήν δίωξη κατά τό ἄρθρο 259 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα (παράβαση καθήκοντος)  ὑπέχει καί προσωπική εὐθύνη γιά ἀποζημίωση».
.               Τά ὡς ἄνω ἐπιβεβαιώνονται ἀπό τή Νομολογία τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, καθώς σέ πλεῖστες ἀποφάσεις γίνονται δεκτά τά ἑξῆς: «Ἡ διοίκηση μετά τήν ἔκδοση τῆς ἀνωτέρω δικαστικῆς ἀποφάσεως, εἶχε ὑποχρέωση συμμορφουμένη μέ τό περιεχόμενο αὐτῆς, ὄχι μόνο νά θεωρήσει ὡς ἀνύπαρκτες τίς ἀκυρωθεῖσες μέ τήν ἀπόφαση αὐτή διοικητικές πράξεις, ἀλλά καί μέ θετικές ἐνέργειές της νά χωρήσει στήν ἀναμόρφωση τῆς δημιουργηθείσας, βάσει τῶν ἐν λόγῳ πράξεων, καταστάσεως, ὥστε νά περιέλθουν τά πράγματα στή θέση πού θά βρίσκονταν, ἄν οἱ πράξεις αὐτές δέν εἶχαν ἐκδοθεῖ». 347/1997 ΣτΕ, 7/2010 ΣτΕ, 276/2016 ΣτΕ.
.               Ἐν προκειμένῳ, ἀφοῦ στίς 2 πρόσφατες ἀποφάσεις πού ἀφοροῦν τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν (660/2018 καί 926/2018), τό ΣτΕ διέγνωσε ὡς ἀντισυνταγματικό τόν πολυθρησκειακό χαρακτήρα τῶν προγραμμάτων, ὅπως προκύπτει ἀπό τό περιεχόμενο-σκεπτικό τῶν ὡς ἄνω ἀποφάσεων, τό Ὑπουργεῖο ὑποχρεοῦται νά ἀποσύρει ὁποιοδήποτε πολυθρησκειακό πρόγραμμα καί νά εἰσαγάγει ὀρθόδοξο ὁμολογητικό. Μέχρι νά πράξει τά νόμιμα, ἀναβιώνει καί ἰσχύει ἡ προηγούμενη Ὑπουργική Ἀπόφαση (ΣτΕ 4690/1983).
.             Ἄν ἐπιμείνετε σέ αὐτή τήν παράνομη στάση σχετικά μέ τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νά ἀντιδράσουμε μέ τόν ἴδιο τρόπο πού ἀντιδράσαμε ἐπί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, νά ἐπιστρέψουμε δηλαδή τά ἀντισυνταγματικά καί προσηλυτιστικά βιβλία ὡς ἀπαράδεκτα καί νά καλέσουμε τούς εὐσυνείδητους θεολόγους νά μή διδάσκουν τό πολυθρησκειακό πρόγραμμα σπουδῶν τοῦ «ΚΑΙΡΟΥ» καί τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὅπως ἔπραξαν μέχρι στιγμῆς χωρίς καμία πειθαρχική δίωξη νά συμβεῖ, παρά τό πογκρόμ διώξεων πού εἶχε ἀναγγείλει ὁ προκάτοχός σας. Καί δέν συνέβη καμία πειθαρχική δίωξη, διότι καί οἱ προκάτοχοί σας γνώριζαν ὅτι ἡ διδασκαλία τέτοιου μαθήματος εἶναι παράνομη καί ποινικά κολάσιμη.

κ. Ὑπουργέ,

.               Γνωρίζετε καλά ὅτι ἔχουμε τό δίκαιο μέ τό μέρος μας καί γι’ αὐτό δέν θά ὑποχωρήσουμε μέχρι νά πεταχθοῦν ὅλα τά παράνομα βιβλία-φάκελλοι στούς κάδους ἀνακύκλωσης καί νά μοιραστοῦν στούς μαθητές βιβλία πού θά ἀναπτύσσουν τήν ὀρθόδοξη χριστιανική τους συνείδηση, ὅπως ἐπιτάσσει τό Σύνταγμα.
.               Σᾶς καλοῦμε νά τηρήσετε τή νομιμότητα καί τίς προεκλογικές ὑποσχέσεις σας καί νά ἀπέχετε ἀπό πραξικοπηματικές καί παράνομες συμπεριφορές τῶν θλιβερῶν προκατόχων σας.
.               Ἐλπίζουμε ἐπίσης, ὅτι δέν θά κωφεύσετε στό ἤδη ἐκπεφρασμένο ἐνδιαφέρον χιλιάδων γονέων ὀρθοδόξων παιδιῶν καί πολλῶν  οἰκογενειῶν γιά τήν ἄμεση τήρηση τῶν δύο ἀποφάσεων τοῦ ΣτΕ τῶν σχετικῶν μέ τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν.  Ἐλπίζουμε ὅτι στήν ὀρθόδοξη Ἑλλάδα δέν θά εὐνοοῦνται ἀποκλειστικά  καί μόνο τά παιδιά τῶν Ἑβραίων, τῶν Παπικῶν καί τῶν Μουσουλμάνων, ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος τῆς Ἑλληνικῆς πολιτείας γιά τή διδασκαλία τῆς  θρησκείας τους. Μήπως γιά τά ὀρθόδοξα Ἑλληνόπουλα ὑπάρχει ἄλλος νόμος γιά τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν; Θά πρέπει τά παιδιά μας νά ὑφίστανται καί ἐπί τῆς δικῆς σας «δημοκρατικῆς» ἐξουσίας, τήν ἀνισότητα καί τήν ἀδικία;
.               Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν ἐκφράζει τίς δίκαιες φωνές τῶν χιλιάδων ὀρθοδόξων Ἑλλήνων πού ἔχουν ἄμεσο ἔννομο συμφέρον γιά τήν ἑλληνορθόδοξη ἀγωγή τῶν παιδιῶν τους.
.               Ἐλπίζουμε νά ἀνταποκριθεῖτε στό δίκαιο αἴτημά μας.

Διατελοῦμε  μετά τιμῆς
Διά τήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν
Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος, ἐφημέριος Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου,
Πρωτοπρ. Ἰωάννης Φωτόπουλος, ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς,
Πρωτοπρ. Ἀντώνιος Μπουσδέκης, ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ἁγίου Νικολάου Νικαίας,
Πρωτοπρ. Βασίλειος Κοκολάκης, ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Χολαργοῦ,
Πρωτοπρ. Νικόλαος Γαβαλάς, ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ἀγίων Ἀποστόλων Ψαλιδίου,
Χρῆστος Παπασωτηρίου, δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ.

ΠΗΓΗ: orthros.eu

 

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΕ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ!

Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας σὲ αἰχμαλωσία

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.               Ἂς μιλήσουμε μὲ γλῶσσα ἁπλὴ καὶ ξεκάθαρη.
.               Ναί, ἔχουμε καινούργια κυβέρνηση. Ναί, ὑπῆρξε σαφέστατη δήλωση τῆς Ὑ­πουργοῦ Παιδείας κυρίας Νίκης Κεραμέως, ἡ ὁποία στὶς 15 Ἰουλίου, σὲ συνέντευξή της, στὸ ἐρώτημα γιὰ τὸ τί προτίθεται νὰ πράξει γιὰ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ἀπάντησε: «Καταρχὴν ὑπάρχουν πρά­γματι δύο ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας τοῦ 2018 – καὶ οἱ δύο τοῦ 2018 – οἱ ὁποῖες πράγματι ἔχουν κρίνει τὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν ἀντισυντα­γματικό. Ἐμεῖς καταρχήν, μέλημά μας εἶ­ναι φυσικὰ νὰ ἐφαρμόζουμε τὶς ἀποφάσεις τῆς Δικαιοσύνης. Συνεπῶς μελετᾶμε τὸ πλαίσιο πῶς διαμορφώθηκε. Πρόθεσή μας εἶναι νὰ συμμορφωθοῦμε ἀπόλυτα μὲ τὶς ἀποφάσεις τῆς Δικαιοσύνης».
.               Ἀπόλυτα, κυρία Ὑπουργέ!
.               Καὶ ὅμως… Ἕνα περίπου μήνα ἀργότερα, στὶς 22 Αὐγούστου, ἡ Ὑφυπουργὸς Παιδείας κυρία Σοφία Ζαχαράκη ἔστειλε Ἐγκύκλιο γιὰ τὴ διδασκαλία τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα.
Τί καθορίζει μὲ αὐτὴ τὴν Ἐγκύκλιο; Ἰ­δού: «Γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτι­κῶν στὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο γιὰ τὸ ἔτος 2019-2020, ἰσχύουν ἡ ὕλη καὶ οἱ ὁδηγίες διδασκαλίας, ὅπως ἔχουν ὁριστεῖ γιὰ τὸ σχολικὸ ἔτος 2017-2018, σύμφωνα μὲ τὸ Φ.20/159400/174934/Δ1/18-10-2017 ἔγγραφο τοῦ ΥΠ.Ε.Π.Θ. («Διδακτέα ὕλη καὶ Ὁδηγίες γιὰ τὴ διδασκαλία τῶν μαθημάτων τῶν Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν στὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο, γιὰ τὸ σχολικὸ ἔτος 2017-18»)».
.               Δηλαδή, ἐμπαιγμός! Συνεχίζεται ἡ διδα­σκαλία τῶν Προγραμμάτων Σπουδῶν μὲ τοὺς Φακέλους Μαθήματος ποὺ εἶχε καθορίσει ὁ προηγούμενος Ὑπουργός, ὁ κ. Γαβρόγλου!
.               Καὶ οἱ ὑποσχέσεις τῆς κυρίας Ὑπουργοῦ Παιδείας γιὰ ἐφαρμογὴ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας τί ἀπέγιναν;
.             Ἐμεῖς, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἁπλοὶ πολίτες ποὺ σκέπτονται μὲ τὴ στοιχειώδη λογική, δὲν ἀμφιβάλλουμε. Γνωρίζουμε ὅτι τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας δὲν εἶναι ἐλεύθερο. Βρίσκεται ἐδῶ καὶ πολλὲς δεκαετίες ὑπὸ κατοχή. Εἶναι βραχυκυκλωμένο, αἰχμάλωτο.
Ὄχι αἰχμάλωτο… Ὑποδουλωμένο! Βρίσκεται ὑπὸ «ξένη» κυριαρχία. Ὄχι στρατιωτικὴ κάποιας ἄλλης χώρας. Ἀλλὰ τῆς μασονίας καὶ τῶν ἄλλων σκοτεινῶν κύκλων ποὺ ἀπεργάζονται τὸν ἀποχριστιανισμὸ καὶ ἀφελληνισμὸ τῆς Πατρίδας μας.
.               Θλιβερὸ κατάντημα, ἀξιοθρήνητο…

 

Σχολιάστε