Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Οὐσία

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ (Μητροπ. Γόρτυνος Ἰερεμίας)

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ
τοῦ Μητροπολ. Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως Ἰερεμία

1. Ἀδελφοί χριστιανοί, ἄν θέλετε νά προοδεύσετε πνευματικά –καί βέβαια θέλετε –, σᾶς συνιστῶ νά ἀγαπήσετε τήν προσευχή καί νά διαβάζετε τούς βίους καί τήν διδασκαλία τῶν πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Σ ̓ αὐτά θά δεῖτε τό μεγαλεῖο τῆς ὀρθόδοξης πίστης μας, ἀλλά καί πῶς τήν ζοῦμε στήν καθημερινή μας ζωή. Ἕνας μεγάλος πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ὁποῖος ὅμως μᾶς ἦταν ἄγνωστος, γιατί δέν μᾶς μιλοῦσαν γι ̓ αὐτόν οἱ ἱεροκήρυκες στά κηρύγματα καί στά κατηχητικά, εἶναι ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Λίγα λόγια θά σᾶς πῶ ἐγώ σ ̓ αὐτό τό φυλλαδιάκι γι ̓αὐτόν τό μεγάλο πατέρα, καί σεῖς, σάν φιλομαθεῖς πού εἶστε, ζητῆστε νά μάθετε περισσότερα.

2. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἀγαπητοί μου, καταγόταν ἀπό εὐσεβέστατους γονεῖς, πού ζοῦσαν σάν νά ἦταν μοναχοί. Ἀπό αὐτούς τούς γονεῖς ἔλαβε ἀπό μικρή ἡλικία βαθειά εὐλάβεια πρός τόν Θεό. Ἀλλά μορφώθηκε δυνατά καί μέ τήν ἀνθρώπινη σοφία. Προτίμησεὅμως νά ἀφιερωθεῖ στον Θεό καί ἔγινε μοναχός. Ὁ Θεός τόν προετοίμαζε νά μπεῖ πολύ βαθειά στά πνευματικά νοήματα τῆς πίστης μας καί τῆς ἁγιότητας. Τόν προετοίμαζε νά γίνει θεόπτης. Κατέφυγε στό Ἅγιον Ὄρος καί ἐκεῖ, μέ τήν καθοδηγία ἐμπείρων καί ἁγίων Γερόντων, ἄρχισε τόν ἀγώνα γιά νά καθαριστεῖ ἡ ψυχή του ἀπό τάπάθη. Ἡ προσευχή, πού τήν ἔλεγε συχνά, ἦταν τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ φώτισόν μου τό σκότος». Ἰδιαίτερα δέ γιά τήν κάθαρση τῆς ψυχῆς του παρακαλοῦσε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, στήν Ὁποία εἶχε ἰδιαίτερη ἀγάπη καί εὐλάβεια ἀπό τήν παιδική του ἡλικία. Τό ἀκόμη δέ ὡραῖο γιά τόν νεαρό μοναχό Γρηγόριο ἦταν ὅτι μαζί μέ τήν προσευχή καί τήν ἄσκηση μελετοῦσε πολύ τήν διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων.Ἔτσι ἤθελε νά ζεῖ καί ἡ μικρή μοναχική του συνοδία, πού ἀπέκτησε ἀργότερα. Μάλιστα ὁ ἅγιος Γρηγόριος θεωροῦσε ὡς ζημιά γιά τήν πνευματική τους πρόοδο τήν ἀπασχόλησή τους γιά τήν ἑτοιμασία τοῦ λιτοῦ φαγητοῦ τους καί παρακάλεσε γι ̓ αὐτό τήν Παναγία νά ἀναλάβει Αὐτή τήν διατροφή τους. Ἔτσι πραγματικά καί ἔγινε. Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ἔστελνε Αὐτή κάθε μέρα κάποιο πιστό χριστιανό, γιά νά φέρει φαγητό στήν ἱερή συνοδία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου.Μέ τέτοια ἅγια ζωή ὁ ἅγιος Γρηγόριος ἐκάθαρε τήν ψυχή του ἀπότά ἁμαρτωλά πάθη καί ἔγινε δοχεῖο τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Ἀνέβηκε πολύ στήν ἁγιότητα. Ὅλα ὅσα ἔκανε ἦταν θεϊκά. Ἰδιαίτερα ἦταν θεολογικός ὁ λόγος του. Ἔμοιζε μέ μία γυάλα, πού ξεχείλιζε καθαρόκαί θαυμαστό γάλα, ὅπως εἶδε ὁ ἴδιος σέ μία του ὀπτασία. Ἦταν ἡ θεία του διδασκαλία, πού ἔλαβε μήνυμα ἀπό ἄγγελο νά τήν μεταδίδει στούς πιστούς.

3. Ὁ Θεός, ἀγαπητοί, μέ τά χαρίσματα πού δώρισε στόν ἅγιο Γρηγόριο τόν ἑτοίμασε γιά νά πολεμήσει μία μεγάλη αἵρεση, πού ἐμφανίστηκε ἐκείνη τήν ἐποχή, τήν αἵρεση τοῦ βαρλααμισμοῦ. Λίγα μόνο λόγια θά σᾶς πῶ γιά τήν αἵρεση αὐτή. Ὁ Βαρλαάμ ἦρθε στό χῶρο μας ἀπό τήν Δύση καί ἔφερε μαζί του ἕνα ἄλλο Θεό. Τόν Θεό τόν πίστευε ὄχι ὡς γλυκό Πατέρα, πολύ κοντά στόν πόνο μας καί τήν ἀδυναμία μας, ἀλλά τόν πίστευε ὡς ΟΥΣΙΑ μόνο. Δηλαδή, πίστευε ἕνα Θεό φοβερό καί φρικτό, πού κάθεται ἐκεῖ ψηλά καί βροντάει καί ἀστράφτει. Ἕνα Θεό, πού δέν μπορεῖ νά ἔχει καμιά σχέση μέ τά ἀνθρώπινα, γιατί πραγματικά δέν μπορεῖ ἡ Οὐσία τοῦ Θεοῦ νά κοινωνήσει μέ τόν γήϊνο ἄνθρωπο. Καί ὅμως, ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι νοιώθουμε τόν Θεό πολύ κοντά μας. Τόν νοιώθουμε δίπλα μας καί μέσα μας. Καί μάλιστα λέμε ὅτι ὁ σκοπός μας εἶναι νά ἑνωθοῦμε μέ τόν Θεό καί τήν ἕνωση αὐτή τήν λέμε ΘΕΩΣΗ. Ἔχουμε δέ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι αὐτή τήν διδασκαλία, γιατί πιστεύουμε ὅτι ὁ Θεός μας δέν εἶναι μόνο ΟΥΣΙΑ, ἀλλά καί ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ. Καί διά τῶν θείων Του Ἐνεργειῶν ὁ Θεός ἔρχεται σέ ἐπικοινωνία μέ τόν κόσμο. Μέ τίς θεῖες Του Ἐνέργειες ὁ Θεός ἔκανε τόν κόσμο καί μέ τίς θεῖες Του Ἐνέργειες ἐμεῖς γευόμαστε τήν Δόξα τοῦ Θεοῦ καί θεωνόμαστε. Καί βέβαια, ἀφοῦ ὁ Θεός εἶναι ἄκτιστος, τό ἴδιο καί οἱ θεῖες Ἐνέργειές Του εἶναι ἄκτιστες. Δέν κατασκευάζονται δηλαδή ἀπό μᾶς, ἀλλά προέρχονται ἀπό τόν ἄκτιστο Θεό. Ὁ Βαρλαάμ, πού δέν δεχόταν Ἐνέργειες στόν Θεό, δέν δεχόταν ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά γίνει ἅγιος καί νά θεωθεῖ. Ἄρα ἀρνεῖτο τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο πλαστήκαμε. Πλαστήκαμε, ἀγαπητοί μου, γιά νά βοῦμε τόν Θεό καί νά ἑνωθοῦμε μαζί Του. Νά γίνουμε ἅγιοι, θεούμενοι, καί ὄχι ἁπλῶς καλοί ἄνθρωποι. Καί εἶναι δυνατόν νά τό πετύχουμε αὐτό, γιατί ὁ Θεός ἔχει ἄκτιστες Ἐνέργειες καί ὄχι Οὐσία μόνο, ὅπως ἔλεγε ὁ Βαρλαάμ.

Μέ πολλές εὐχές,

† Ἐπίσκοπος Ἰερεμίας

 

ΠΗΓΗ: imgortmeg.gr

, , , ,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡ. ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ: «Ο “ΘΕΟΣ” ΤΩΝ ΦΡΑΓΚΟΛΑΤΙΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΦΡΙΚΤΟΣ»

ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ 

Μητροπολίτου Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως ερεμίου

1. Τὸ πολυτιμότερο πράγμα, ἀδελφοὶ χριστιανοί, εἶναι ἡ πίστη μας, ἡ Ὀρθόδοξη πίστη μας. Ἡ πίστη μας αὐτὴ εἶναι θεία ἀποκάλυψη. Δὲν εἶναι δηλαδὴ ἐφεύρημα τῶν παπάδων καὶ τῶν δεσποτάδων, δὲν εἶναι ἀνακάλυψη ἀνθρώπινου νοῦ, ἀλλὰ εἶναι ἀποκάλυψη. Ἀποκάλυψη τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ποὺ σαρκώθηκε καὶ ἦρθε σὲ μᾶς καὶ μᾶς τὴν φανέρωσε. Καὶ ἡ πίστη μας αὐτὴ ἔφτασε σὲ μᾶς μὲ ἀγῶνες καὶ θυσίες πολλές, χωρὶς κἂν νὰ ἀλλοιωθεῖ οὔτε στὸ παραμικρό. Αὐτό, χριστιανοί μου, εἶναι θαῦμα.
.           Γιὰ νὰ καταλάβετε τὸ θαῦμα αὐτό, φανταστεῖτε κάποιον νὰ κρατᾶ στὰ χέρια του μία γυάλα γεμάτη μὲ ἕνα πολύτιμο ὑγρό, νὰ περπατάει σὲ ἕναν ὀλισθηρὸ δρόμο καὶ γύρω του ἄνθρωποι νὰ τὸν σπρώχνουν καὶ νὰ τὸν πιέζουν συνεχῶς γιὰ νὰ τοῦ πέσει ἡ γυάλα καὶ νὰ τοῦ χυθεῖ τὸ ὑγρό. Καὶ ὅμως ὁ ἄνθρωπος αὐτός, μὲ τὰ τόσα ἐμπόδια ἀπὸ τοὺς γύρω του, περπάτησε τὸν μακρὺ – μακρὺ ὀλισθηρὸ δρόμο του, χωρὶς νὰ τοῦ χυθεῖ οὔτε μία σταγόνα ἀπὸ τὸ πολύτιμο καὶ ἀκριβὸ ὑγρὸ ποὺ κρατοῦσε.
.           Αὐτὸ εἶναι ἡ πίστη μας, ἡ Ὀρθόδοξη πίστη μας, ἀδελφοί μου χριστιανοί. Τὴν πολέμησαν πολλοί, βασάνισαν τοὺς πιστούς, βάλθηκαν νὰ τὴν ἐξαφανίσουν ἢ νὰ τὴν νοθεύσουν καὶ ὅμως ἡ πίστη μας κρατήθηκε ἀναλλοίωτη, ὅπως τὴν παρέδωσε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς στοὺς Ἀποστόλους Του καὶ ὅπως αὐτοὶ τὴν παρέδωσαν στοὺς διαδόχους τους. Χωρὶς νὰ χυθεῖ οὔτε μία σταγόνα, χωρὶς δηλαδὴ νὰ παραλλαγεῖ «οὔτε μία κεραία οὔτε ἕνα ἰῶτα» ἀπὸ τὰ δόγματά της. Ἡ γυάλα – τὸ ποτήρι δόθηκε ἀπὸ χέρι σὲ χέρι, ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεά, καὶ ἔφτασε μέχρι τὰ δικά μας χέρια, ὅπως ἀκριβῶς δόθηκε ἀπὸ τὸ πρῶτο χέρι. Αὐτὸ ὅμως, χριστιανοί μου, δημιουργεῖ καὶ σὲ μᾶς τὴν ὑποχρέωση νὰ παραδώσουμε τὴν Ὀρθόδοξη πίστη μας ὅπως καὶ τὴν παραλάβαμε, δηλαδὴ χωρὶς νὰ τὴν παραλλάξουμε καὶ νὰ τὴν ἀλλοιώσουμε οὔτε στὸ παραμικρό. Ἡ Ὀρθόδοξη πίστη μας εἶναι σὰν τὸ μάτι μας. Τὸ μάτι μας δὲν δέχεται μέσα του οὔτε μία τρίχα. Ἔτσι καὶ ἡ πίστη μας δὲν δέχεται οὔτε ἕνα «γιώτα».

 2. Καὶ ἐπειδὴ ἡ σειρὰ τῶν μαθημάτων μας εἶναι γιὰ τὴν Ἁγία Τριάδα, ναί, γιὰ ἕνα «ι» (γιῶτα) δόθηκαν μεγάλες μάχες στὴν Ἐκκλησία μας. Καὶ τὸ ἐξηγῶ αὐτό: Πιστεύουμε, Πατέρα, Υἱὸν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιον καὶ ἀχώριστον. Ὥστε λοιπόν, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ΟΜΟΟΥΣΙΟΣ μὲ τὸν Πατέρα. Θεὸς ὁ Πατέρας, Θεὸς ὁμοούσιος καὶ ὁ Υἱός, Θεὸς ὁμοούσιος καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Οἱ αἱρετικοὶ ἀρειανοὶ στὴ λέξη ὁμοούσιος, ἔβαζαν ἕνα «γιώτα» καὶ διάβαζαν ὁμΟΙούσιος. Οἱ ὀρθόδοξοι ἔλεγαν τὸν Χριστό, ὁμοούσιο μὲ τὸν Πατέρα, ὅπως ἔτσι εἶναι. Οἱ αἱρετικοὶ ὅμως τὸν ἔλεγαν ὁμΟΙούσιο. Δηλαδὴ ἡ διαφορά μας ἦταν σὲ ἕνα «γιῶτα». Καὶ ὅμως, χριστιανοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας γι᾽ αὐτὸ τὸ «γιῶτα» ἔδωσε πολλὲς καὶ σκληρὲς μάχες. Γιατί, ἂν ποῦμε τὸν Χριστὸ ὁμοούσιο μὲ τὸν Πατέρα, ὅπως τὸν λέμε οἱ ὀρθόδοξοι, τότε τὸν ὁμολογοῦμε γιὰ Θεό.  Ἂν ὅμως τὸν ποῦμε ὁμΟΙούσιο μὲ τὸν Πατέρα, τότε τὸν δεχόμαστε ὡς ἄνθρωπο ποὺ ὁμοιάζει μὲ τὸν Θεό, ὄχι ὅμως Θεό, ποὺ ἔχει τὴν ἴδια οὐσία μὲ Αὐτόν, δηλαδὴ ΟΜΟΟΥΣΙΟ.

 3. λη πίστη μας, δελφοί μου χριστιανοί, ξεκινάει π τί Θε χουμε. Καὶ ὁ Θεός μας εἴπαμε εἶναι Τριαδικός: Πατήρ, Υἱὸς καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιος καὶ ἀχώριστος. Εἶναι ὁ γλυκὸς Θεός, «ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν», ὅπως Τὸν ψάλλουμε στὴν Ἐκκλησία μας. Εἶναι ὁ Θεός μας, πού, ἂν καὶ εἴμαστε παραβάτες τῶν ἐντολῶν Του, ὅμως τοῦ λέμε τὸ «Κύριε ἐλέησέ μας» καὶ τοῦ μιλᾶμε ἐλεύθερα. Τοῦ λέμε τὸν πόνο μας, ἀκόμη καὶ τὸ παράπονό μας. Γλυκὸς Θεός! «Ἰησοῦ γλυκύτατε Χριστέ, Ἰησοῦ μακρόθυμε»!
.           Καὶ ὅλο αὐτὸ εἶναι γιατί, ὅπως εἴπαμε στὰ μαθήματά μας, οἱ ἅγιοι Πατέρες κάνουν διάκριση μεταξὺ οὐσίας καὶ ἐνεργείας στὸν Θεό, ὥστε: Ἂν καὶ δὲν μποροῦμε νὰ ᾽ρθοῦμε σὲ κοινωνία μὲ τὴν οὐσία τοῦ Θεοῦ, ὅμως ὁ Θεὸς μὲ τὶς θεῖες Του ἐνέργειες μᾶς ἀγκαλιάζει καὶ μᾶς λούζει καὶ εἶναι πολὺ κοντά μας. Εἶναι μέσα μας! Καὶ ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι μιλᾶμε γιὰ ἐν- Τριάδωση καὶ ἐν-Χρίστωση. Μέσα μας ἔχουμε τὸν Θεό μας! Θες μως τν Φραγκο- λατίνων, τν Ρωμαιοκαθολικν δηλαδή, πως λέγονται, εναι φρικτός. Δὲν μπορῶ νὰ προσευχηθῶ σὲ ἕναν τέτοιο Θεό, ὅπως τὸν δέχονται οἱ Παπικοί.
.           Οἱ Παπικοὶ δὲν δέχονται τὴν διάκριση οὐσίας καὶ ἐνεργείας στὸν Θεό, ὅπως κάνουν οἱ ἅγιοι Πατέρες μας, ἀλλὰ δέχονται ἕναν Θεὸ ὡς οὐσία μόνο. Δηλαδή, οἱ Παπικοὶ ἔχουν ἕνα Θεὸ μὲ τὸν ὁποῖον ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει κοινωνία. Πραγματικά, ἂν ὁ Θεὸς εἶναι οὐσία μόνο, τότε δὲν μπορεῖ νὰ ἔχουμε κοινωνία μαζί Του, γιατί δὲν μποροῦμε νὰ μετέχουμε στὴν οὐσία τοῦ Θεοῦ. Δν τν θέλουμε τν Θε τν Δυτικν. Δν εναι καλς Θεός. Ἀλλὰ οὔτε καὶ τὰ δικά τους τὰ παιδιὰ δὲν τὸν θέλουν καὶ δὲν τὸν δέχονται αὐτὸν τὸν Θεό, γι᾽ αὐτὸ καὶ μὲ πανώ στοὺς δρόμους τὰ παιδιὰ τῶν Δυτικῶν διαλαλοῦν καὶ λέγουν: «ΠΕΘΑΝΕ Ο ΘΕΟΣ»!…Ποιὸς Θεὸς πέθανε; Ὁ Θεὸς τῶν Δυτικῶν, ὅπως τοὺς τὸν δίνουν οἱ Πάπες τους. Καλ τος τ λεγε δικός μας γιος Γρηγόριος Παλαμς, πο κήρυττε Θε χι μόνο μ θεία οσία, λλ κα μ θεες νέργειες. λεγε στος Δυτικούς: «Θες νενέργητος, ρα ΘΕΟΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ»! Ἡ ἄλλη δὲ πλάνη τῶν Παπικῶν περὶ τοῦ Φιλιόκβε, γιὰ τὸ ὁποῖο ἔχουμε μιλήσει, μπερδεύει ἀκόμη περισσότερο τὴν ἔννοια τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν κάνει περισσότερο ἀποκρουστική. Τί Θεὸ τέλος πάντων ἔχουν αὐτοὶ οἱ Παπικοί;!…

 4. Τὸ Τριαδικὸ δόγμα, ἀδελφοὶ χριστιανοί, ὅπως καὶ ὅλα τὰ δόγματα, μᾶς δόθηκαν ὄχι γιὰ νὰ γνωρίζουμε θεωρητικὰ ὁρισμένες ἀλήθειες, ἀλλὰ γιὰ νὰ μᾶς γίνονται οἱ ἀλήθειες αὐτὲς ζωή. Καὶ ἡ ἑνότητα τῶν Προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος, τὸ ὁμοούσιον δηλαδὴ τοῦ Πατρός, τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μᾶς διδάσκει καὶ μᾶς ἐπιβάλλει καὶ τὴν δική μας ἑνότητα ὡς χριστιανῶν. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὅταν παρακαλοῦσε τὸν Πατέρα Του γιὰ τὴν ἀγάπη τῶν ἰδικῶν Του καὶ γιὰ τὴν ἑνότητα μεταξύ τους, ἀναφέρθηκε στὴν ἑνότητα τῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος (βλ. Ἰωάν. ιζ´ 11). Γι᾽ αὐτὸ καὶ στὴν Θεία Λειτουργία, γιὰ νὰ ὁμολογήσουν οἱ χριστιανοὶ τὴν πίστη τους στὸν Θεό, τὸν Πατέρα, τὸν Υἱὸ καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὁ ἱερέας τοὺς λέει πρῶτα τὸ «Ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους». Γι᾽ αὐτὸ πάλι καὶ ἀββάδες, Ρῶσοι συνήθως, ἀφιερώνουν κάποιο Μοναστήρι ποὺ κτίζουν στὴν Ἁγία Τριάδα, γιὰ νὰ εἶναι ἀγαπημένοι καὶ ἑνωμένοι οἱ Μοναχοὶ ποὺ θὰ ἀσκοῦνται σ᾽ αὐτό.

 Μὲ πολλὲς εὐχές,
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως Ἱερεμίας

 ΠΗΓΗ: agiostherapon.blogspot.gr

, , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΥΨΗΛΩΝ ΤΟΝΩΝ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΠΕΡΓΑΜΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ καὶ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ [ΕΡΙΣ ΠΕΡΙ “ΠΡΟΑΙΡΕΣΕΩΣ” ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΚΑΙ “ΒΟΥΛΗΣΕΩΣ” ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ] («Ὡς Ἐπίσκοπος ἔχω χρέος νὰ ὑπομνήσω κυρίως τί εἶπαν οἱ ἴδιοι οἱ ἅγιοι Πατέρες καὶ ὄχι πρωτίστως νὰ τοὺς μεταγράψω στὸ σήμερα»)

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἡ θεολογικὴ διαφοροποίηση τῶν δύο Ἱεραρχῶν προσέλαβε πλέον ἄμεσο ἐπιστολικὸ χαρακτήρα. Ἴσως ἔτσι δοθεῖ ἡ εὐκαιρία νὰ δοθοῦν ἑκατέρωθεν διευκρινίσεις [μὲ τὴν εὐχή: χωρὶς ἐκκλησιαστικὴ ζημία].

Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην
Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου
Κύριον Ἱερόθεον,
Εἰς Ναύπακτον.

Ἀθῆναι,  17 Σεπτεμβρίου 2012

Σεβασμιώτατε,

.         Μὲ κατάπληξιν διεπίστωσα εἰς κείμενόν Σας ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἡ μεταπατερικὴ θεολογία ἀπὸ ἐκκλησιαστικῆς προοπτικῆς», δημοσιευόμενον εἰς τὸν τόμον Πατερικὴ Θεολογία καὶ μεταπατερικὴ αἵρεση, ἔκδ. Ι. Μητροπόλεως Πειραιῶς, Πειραιεὺς 2012, κατάφωρον παραποίησιν ἰδικοῦ μου κειμένου, πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ Σας ὅτι εἰς τὸ κείμενόν μου αὐτὸ ἐκφράζονται θέσεις «ἀπαράδεκτες ἀπὸ πλευρᾶς Ὀρθοδόξου θεολογίας» (σ. 199).
.         Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὴν οὐσίαν τῶν ἰσχυρισμῶν Σας, ἀφοῦ ἀπεφασίσατε νὰ μᾶς διδάξετε Ὀρθόδοξον θεολογίαν, θὰ λάβετε τὴν δέουσαν ἀπάντησιν. Εἰς τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν περιορίζομαι εἰς τὴν ἐπισήμανσιν καὶ τὸν στιγματισμὸν τῆς μεθόδου, τὴν ὁποίαν χρησιμοποιεῖτε πρὸς ἀπόδειξιν τῶν ἰσχυρισμῶν Σας.
.         Εἰς τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος κείμενόν μου, τὸ ὁποῖον ἀπεσπάσατε ἀπὸ τὰ Μαθήματα Χριστιανικῆς Δογματικῆς (Σημειώσεις ἀπὸ τὰς Παραδόσεις μου εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης) μὲ λανθασμένην παραπομπὴν εἰς τίτλον καὶ σελίδας (ἀλλὰ αὐτὸ τὸ τελευταῖον ἀποτελεῖ συγγνωστὴν προχειρότητα καί, ἴσως, τυπογραφικὸν λάθος), καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ὁμιλῶ περὶ τῆς ἐλευθέρας παρὰ τοῦ Πατρὸς γεννήσεως τοῦ Υἱοῦ καὶ ἐκπορεύσεως τοῦ Πνεύματος, προσθέτετε μετὰ ἀπὸ ἀποσιωπητικὰ τὴν φράσιν: «Ἡ ἔννοια τῆς βουλήσεως ἔχει ἀκριβῶς τὴν ἔννοιαν τῆς ἐπιλογῆς»!
.            Ἀλλὰ τὴν τελευταίαν αὐτὴν φράσιν ποῦ τὴν εὑρήκατε; Τὴν ἐπήρατε ἀπὸ  τὴν ἐπομένην  σελίδα,  εἰς την  ὁποίαν   ἀναφέρομαι  εἰς  τὰς ἀπόψεις τῶν Ἀρειανῶν (ὄχι τὰς ἰδικάς μου) καὶ εἰς τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖ τὴν ἐλευθερίαν ὄχι ὁ Θεός, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος (ὡς ἐπιλογήν). Διαθέτω μάλιστα ἐκεῖ περισσοτέρας τῶν τριῶν σελίδων, διὰ νὰ ἐξηγήσω ὅτι εἰς τὸν Θεὸν ἡ ἐλευθερία δὲν ἀσκεῖται ὡς ἐπιλογή, καὶ τονίζω ὅτι «κακόδοξη ἀντίληψη εἶναι ὅταν ἡ θέληση τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπόφαση ἐπιλογῆς» (σ. 114), δεδομένου μάλιστα ὅτι μία τοιαύτη ἀντίληψις θὰ ὁδηγοῦσε  εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ Πατὴρ θὰ μποροῦσε καὶ νὰ μὴν εἶχε γεννήσει τὸν Υἱὸν καὶ ἐκπορεύσει τὸ Πνεῦμα. Αὐτὴν τὴν κακοδοξίαν, τὴν ὁποίαν καταδικάζω ρητῶς, μὲ ἐμφανίζετε διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀποσιωπητικῶν ὅτι τὴν ἀσπάζομαι! Καὶ ἀφοῦ, ὑποτίθεται, ἀνεγνώσατε τὰ Μαθήματα Δογματικῆς, δὲν εἴδατε ὅτι τὸ νὰ «κολλήσετε» τὴν φράσιν περὶ βουλήσεως ὡς ἐπιλογῆς εἰς ὅσα λέγω περὶ τῆς Ἁγίας Τριάδος προσκρούει εἰς τὴν ρητὴν ἐκεῖ δήλωσίν μου ὅτι «δὲν ἀσκεῖται ἡ ἐλευθερία ἀπὸ τὸν Θεὸν ὡς ἐκλογὴ» (σ. 95);
.         Διερωτῶμαι, Σεβασμιώτατε, διατὶ προέβητε εἰς αὐτὴν τὴν κατάφωρον παραποίησιν τῶν θέσεών μου. Τὸ ἐπράξατε ἐκ παραδρομῆς; Ἀλλὰ δι’ ἕνα ἔμπειρον καὶ πολυγραφώτατον συγγραφέα, ὡς ἡ Σεβασμιότης Σας, τοῦτο θὰ ἔθετεν ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν ἀκρίβειαν καὶ ἀξιοπιστίαν καὶ τῶν λοιπῶν δημοσιευμάτων Σας. Τὸ ἐπράξατε συνειδητῶς καὶ σκοπίμως; Ἀλλὰ τοῦτο προτιμῶ οὐδὲ κἂν νὰ τὸ σκέπτωμαι.

Σεβασμιώτατε,

 .         Γνωρίζετε τὴν πολεμικήν, ἡ ὁποία ἀσκεῖται τελευταίως ὑπὸ ὡρισμένων κύκλων ἐναντίον μου καὶ αὐτοῦ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἐξ ἀφορμῆς τοῦ γεγονότος ὅτι, ὑπείκων εἰς συνοδικὰς ἀποφάσεις ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, προεδρεύω ἀπὸ Ὀρθοδόξου πλευρᾶς τοῦ ἐπισήμου θεολογικοῦ Διαλόγου μετὰ τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν. Ἡ ἐμπάθεια καὶ αἱ ὕβρεις, ποὺ τὴν συνοδεύουν, καθιστοῦν ἀδύνατον καὶ ἄνευ νοήματος οἱανδήποτε ἀπάντησιν εἰς τὴν πολεμικὴν αὐτήν. Ἡ ἄμεσος ἢ ἔμμεσος ὅμως συστράτευσις ἑνὸς ἐπισκόπου της Ἐκκλησίας εἰς τὴν πολεμικὴν αὐτήν, καὶ δὴ καὶ μὲ μεθόδους παραποιήσεως τῶν θέσεών μου, ἀποτελεῖ ἰδιαιτέρως σοβαρὸν ζήτημα. Ἐλπίζω νὰ ἀνελογίσθητε, ὡς ὑπεύθυνος ἱεράρχης τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ ἡ κατάστασις αὐτή. «Εἰ γὰρ ἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε, βλέπετε μὴ ὑπ’ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε» (Γαλ. 5,15).
.         Ἐπειδὴ γνωρίζω ὅτι μελετᾶτε τὸν ἅγιον Μάξιμον, τὸν Ὁμολογητήν, ἀδελφικῶς παρακαλῶ νὰ προσέξετε τὸ ἑξῆς χωρίον ἀπὸ τὰς «Πεύσεις καὶ ἀποκρίσεις» του: «Ὅστις τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν ὁμόπιστον ἄθεον καὶ εἰδωλολάτρην, ἢ αἱρετικὸν καὶ ἄπιστον καλεῖ, οὗτος λέγει “μωρόν”, καὶ τῆς γεένης δικαίως ὑπεύθυνος γίνεται»  (Πεύσ. ιδ´  PG 90, 797Α)

Μετὰ τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,

† Ὁ Περγάμου Ἰωάννης

Υ. Γ. Ἀπηυχόμην πάντοτε τὴν δημοσίαν διένεξιν μεταξὺ ἱεραρχῶν, ἡ ὁποία βλάπτει σοβαρῶς τὴν εἰκόνα τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ἔκαμα τὸ πᾶν, διὰ νὰ ἀποφευχθῆ, ἀλλὰ ἡ Σεβασμιότης Σας ἤρξατο, δυστυχῶς, χειρῶν ἀδίκων. Κατόπιν τούτου εἶμαι ὑποχρεωμένος διὰ λόγους στοιχειώδους αὐτοπροστασίας μου νὰ δημοσιοποιήσω εὐρύτερον τὴν παροῦσαν ἐπιστολήν.

† Π. Ι.

Σημείωμα καὶ Ἀπάντηση Μητροπολίτου Ναυπάκτου
στὸν Μητροπολίτη Περγάμου
μαζὶ μὲ μιὰ παλαιότερη ἐπιστολή,
ποὺ εἶχε ἀποστείλει στὸν ἴδιο Μητροπολίτη.
(ΜΗΤΡ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ: «ΜΥΣΤΙΚΟΤΗΣ ΚΑΙ ΚΡΥΨΙΝΟΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ»: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/09/26/μυστικότης-καὶ-κρυψίνοια-στὰ-διορθό/)

Ὁ Μητροπολίτης
Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου
ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Ναύπακτος, 25 Σεπτεμβρίου 2012

.         Ἔλαβα τὴν ἀπὸ 17-9-2012 ἐπιστολὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννη τὴν Παρασκευὴ 21 Σεπτεμβρίου μὲ τὸ Γραφεῖο Ταχυμεταφορῶν καὶ ἀπήντησα στὸν Σεβασμιώτατο αὐθημερὸν μὲ τὸν ἴδιο τρόπο, ὥστε νὰ λάβη τὴν ἀπάντησή μου τὴν ἑπομένη ἡμέρα, ἤτοι τὸ Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου.
.         Μετὰ τὴν (σημερινὴ) δημοσίευση τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Περγάμου στὸ Διαδίκτυο, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγὼ νὰ δημοσιεύσω τὴν ἀπάντησή μου, μαζὶ μὲ τὴν ἀπὸ 7-10-2009 ἐπιστολή μου πρὸς τὸν ἴδιο, ἡ ὁποία ἀναφέρεται στὸ θέμα τῶν Διαλόγων, τὸ ὁποῖο θίγει ὁ Σεβασμιώτατος.
.         Ἁπλῶς θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, γιὰ τὴν ἱστορία τοῦ θέματος, ὅτι ἀμέσως μετὰ –τὸν Ὀκτώβριο 2009– ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος, μὲ πρόταση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου, ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν ἀπέστειλε σὲ ὅλους τοὺς Ἀρχιερεῖς τὰ ἕως τότε κείμενα τοῦ Διαλόγου, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ ἔγινε συζήτηση στὴν Ἱεραρχία γιὰ τὸ συγκεκριμένο θέμα καὶ ἐξεδόθη ἕνα πολὺ σημαντικὸ κείμενο.
.         Καὶ ἐγὼ ἀπηυχόμην τὴν δημόσια διένεξη μεταξὺ Ἱεραρχῶν, ἀλλὰ ὅμως τὰ θέματα εἶναι θεολογικὰ καὶ ὄχι προσωπικά.

+ Ὁ Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἰερόθεος

Ἐπισυνάπτοται δύο ἐπιστολὲς: ἡ ἀπὸ 21 Σεπτεμβρίου 2012 (ἀκολουθεῖ κατωτέρω) καὶ ἡ ἀπὸ 7 Ὀκτωβρίου 2009 (βλ. σχετ.: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/09/26/μυστικότης-καὶ-κρυψίνοια-στὰ-διορθό/)

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ
ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Ναύπακτος, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Σεβασμιώτατον
Μητροπολίτην Περγάμου
κ. Ἰωάννην,
Ἀθῆναι

Σεβασμιώτατε,

.         Ἔλαβα σήμερα μόλις τὸ ἀπὸ 17-9-2012 γράμμα σας καὶ εὐχαριστῶ γιατί ἐκφράσατε μὲ αὐτὸ τὴν ἄποψή σας. Καὶ εἶναι σημαντικὸ νὰ ὑπάρχη μεταξὺ ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν συνεξήγηση καὶ συζήτηση γιὰ θέματα θεολογικοῦ ἐνδιαφέροντος. Γιατί, ὅπως γνωρίζετε, ἡ θεολογία εἶναι ὑπόθεση σοβαρὴ καὶ ἀπαιτεῖται ἐνδελεχὴς μελέτη.
.         Στὸ συγκεκριμένο θέμα, τὸ ὁποῖο θίγετε, ὅτι ἔγινε παραποίηση τοῦ κειμένου σας, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι δὲν εἶχα καμμία πρόθεση νὰ κάνω κάτι τέτοιο. Βεβαίως, τὴν φράση ποὺ ἐπισημαίνετε, «ἡ ἔννοια τῆς βουλήσεως ἔχει ἀκριβῶς τὴν ἔννοια τῆς ἐπιλογῆς» τὴν ἀποδίδετε στοὺς ἀνθρώπους, δηλαδὴ στὴν δυνατότητα ἐπιλογῆς ποὺ γίνεται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Ὅμως, στὸ συγκεκριμένο κείμενό μου μὲ ἐνδιέφερε πολὺ καὶ τὸ τονίζω ἐμφαντικά, ὅτι θέληση-βούληση τόσο στν Θεὸ σο κα στν νθρωπο συνδέεται μ τν φύση, εναι ρεξη τς φύσεως καὶ χι το προσώπου, νῶ  προαίρεση, δηλαδὴ ἡ πιλογἡ ποία δν πάρχει στν Θεό, λλ μόνο στος νθρώπουςνήκει στν πόσταση-πρόσωπο. Αὐτὸ εἶναι τὸ καίριας σημασίας θέμα, ὅτι καὶ στοὺς ἀνθρώπους ἡ βούληση δὲν εἶναι ἐπιλογή, ἀλλὰ ὄρεξη τῆς φύσεώς τους. Ἡ ἐπιλογὴ συνδέεται μὲ τὴν προαίρεση. (βλ. σχετ.: ΚΑΙΡΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ «ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΕΩΣ» ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟ «Ἡ θέληση δὲν συνδέεται μὲ τὸ πρόσωπο, ἀλλὰ μὲ τὴν φύση»: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/19/πατερικὴ-προσέγγιση-τῆς-θελήσεως-ἀπ/)
.         Ἄλλωστε, ἡ πρόταση, μὲ τὴν ὁποία ἀρχίζει ἡ συγκεκριμένη παράγραφος τοῦ κειμένου μου, ἑρμηνεύει τὰ ἑπόμενα. Γράφω ἐκεῖ: «Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οἱ ἀπόψεις ὁρισμένων θεολόγων ὅτι δῆθεν ἡ ἐλευθερία τοῦ προσώπου ἔχει ἀξία διότι ὑπερβαίνει τὴν ἀναγκαιότητα τῆς φύσης, ὅτι ἡ φύση συνδέεται μὲ τὴν ἀνάγκη καὶ ἡ βούληση μὲ τὸ πρόσωπο, δὲν μποροῦν νὰ ἔχουν στηρίγματα στὴν πατερικὴ θεολογία». Ἐπίσης καὶ ἡ πρόταση, ἡ ὁποία κατακλείει τὴν παράγραφο αὐτή, ἑρμηνεύει τὴν πρόθεσή μου. Γράφω: «Καὶ αὐτὸ γιατί οἱ Πατέρες συνδέουν τὴν θέληση-βούληση μὲ τὴν φύση, ὁπότε ὑπάρχει μία θέληση καὶ βούληση στὸν Θεό, καθὼς ἐπίσης ἐντοπίζουν τὴν διαφορὰ μεταξὺ θέλησης-βούλησης καὶ προαίρεσης. Βεβαίως, ἄλλο εἶναι τὸ “θέλειν” καὶ ἄλλο εἶναι τὸ “πῶς θέλειν”».
.         Ἐπίσης, μελετώντας κανεὶς προσεκτικὰ τὴν ἀνάλυση, τὴν ὁποία κάνετε τοῦ συγκεκριμένου χωρίου τοῦ Μ. Ἀθανασίου, μάλιστα δὲ σὲ συνδυασμὸ μὲ ὅσα προηγοῦνται καὶ ὅσα ἕπονται αὐτοῦ τοῦ χωρίου, φαίνεται ὅτι δημιουργεῖται ἕνας προβληματισμός, γιατί ἐκτὸς τῶν ἄλλων, γράφετε: «ἕνα θέλημα εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γι᾽ αὐτὸ καὶ συνδέεται μὲ τὴν μία φύση Του, μὲ τὴν μία οὐσία: “καὶ ἕν ἐστι θέλημα, τὸ ἐκ Πατρὸς ἐν Υἱῷ”. Μπορεῖ νὰ εἶναι ἕνα, ἀλλὰ δὲν εἶναι χαρακτηριστικὸ τῆς οὐσίας. Μπορεῖ νὰ εἶναι χαρακτηριστικὸ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ δὲν προέρχεται ἐκ τῆς οὐσίας» (δική μου ὑπογράμμιση).
.         Μὲ βάση τὸ παραπάνω κείμενο καὶ ἐπειδὴ θίξατε τὸ ζήτημα τῆς μεθόδου καὶ μόνον, ἀντιστοίχως ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ συγκεκριμένη ἑρμηνευτική σας μέθοδος ὑπερβαίνει τὰ ὅρια τοῦ πατερικοῦ πλαισίου, μὲ τὴν ἔννοια ὅτι οἱ Πατέρες δὲν ἤθελαν νὰ κατοχυρώσουν τὴν «ἐλευθερία τοῦ προσώπου ἔναντι στὴν ἀναγκαιότητα τῆς φύσεως», πράγματα τὰ ὁποῖα ἐσεῖς θεωρεῖτε πολὺ σημαντικά. Ὡστόσο, ὡς Ἐπίσκοπος ἀντιμετωπίζω τὶς συνέπειες μίας τέτοιας ἑρμηνευτικῆς μεταφορᾶς στὸ σήμερα, ἡ ὁποία ἔχει πολὺ συγκεκριμένες ποιμαντικὲς συνέπειες, οἱ ὁποῖες ἐνδεχομένως ὑπερβαίνουν τὶς προθέσεις σας. Μπορῶ νὰ ἀναφέρω ἕνα τέτοιο  χαρακτηριστικὸ παράδειγμα, δηλαδὴ τν ποτίμηση τς συχαστικς παραδόσεως, σὲ ναν βαθμό, ς κυρωτικο τς θρυλουμένης «λευθερίας το προσώπου».
.         Μπορῶ, λοιπόν, νὰ ἀγνοήσω τέτοιες θέσεις, οἱ ὁποῖες συχνὰ ἐρείδονται σὲ δικές σας ἑρμηνευτικὲς ὑπερβάσεις τοῦ πατερικοῦ ἱστορικοδογματικοῦ πλαισίου γιὰ χάρη μιᾶς ὑπαρξιακῆς μεταφορᾶς στὸ σήμερα, ἔστω καὶ ἂν αὐτὸ δὲν ἀφορᾶ τὶς δικές σας ἀφετηριακὲς προθέσεις; Δὲν νομίζετε ὅτι ς πίσκοπος χω χρέος νὰ πομνήσω κυρίως τί επαν οἱ διοι οἱ γιοι Πατέρες καὶ χι πρωτίστως ν τος μεταγράψω στ σήμερα, εἰδικὰ μάλιστα ὅταν μία τέτοια μεταγραφὴ κομίζει βλαβερὲς πνευματικὰ προεκτάσεις, ὅπως αὐτὲς ποὺ προανέφερα;
.         Πάντως, σὲ βιβλίο μου τὸ ὁποῖο θὰ δημοσιευθῆ λίαν προσεχῶς, ἐντὸς τοῦ Ὀκτωβρίου, συμπεριλαμβάνεται καὶ ἐκτενὲς κεφάλαιο, τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται στὸ θέμα τοῦ προσώπου, τῆς θελήσεως-βουλήσεως καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ προσώπου.
.         Ἐξ ἄλλου, ἡ παρατήρησή σας γιὰ τὴν λανθασμένη παραπομπὴ σὲ τίτλο καὶ σὲ σελίδα δὲν συνιστᾶ κάποια ἀβλεψία μου, γιατί ἔτσι ἔφθασαν στὰ χέρια μου οἱ σημειώσεις σας ἀπὸ τὶς παραδόσεις σας στὸ Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Δὲν γνωρίζω ποῦ μπορῶ νὰ τὸ ἀποδώσω.
.         Ὅσον ἀφορᾶ τὰ περὶ «τοῦ ἐπισήμου θεολογικοῦ διαλόγου μετὰ τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν» σας ἔχω ἀποστείλει τὶς ἀπόψεις μου μὲ ἐπιστολὴ τὸν Ὀκτώβριο 2009, δὲν ἔχω λάβει ἀπάντησή σας, ἀλλὰ μπορεῖτε νὰ τὴν δημοσιοποιήσετε. Δὲν γνωρίζω, ὅμως, γιατί ἐμπλέκετε τὰ θέματα. Ἂν τὸ ἐπιθυμῆτε, ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ ἀπαντήσετε σὲ αὐτοὺς ποὺ θεωρεῖτε ὅτι σᾶς ἀδικοῦν.
.         Πάντως, Σεβασμιώτατε, θέλω νὰ μὲ πιστέψετε, δὲν εἶχα πρόθεση νὰ σᾶς χαρακτηρίσω αἱρετικό, ὅπως σαφῶς ὑπονοεῖτε, παραθέτοντας κείμενο τοῦ ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, παρὰ τὸ ὅτι ἔχω ἐπισημάνει ἀπόψεις σας ποὺ διαφοροποιοῦνται ἀπὸ τὴν πατερικὴ διδασκαλία, καί, βεβαίως, ἀφήνω ἀσχολίαστα τὰ περὶ «μωροῦ» καὶ «γεένης», γιατί δὲν ἀνήκουν στὴν ἁρμοδιότητά μου.

 Μὲ τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπη

†  Ὁ Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος

(βλ. συνέχεια:  ΜΗΤΡ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ: «ΜΥΣΤΙΚΟΤΗΣ ΚΑΙ ΚΡΥΨΙΝΟΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ»: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/09/26/μυστικότης-καὶ-κρυψίνοια-στὰ-διορθό/)

ΠΗΓΗ: Αmen.gr

, , , , , ,

Σχολιάστε