Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Οὐνία

ΤΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ καὶ ΤΟΥ ΟΥΝΙΤΗ ΠΡΙΜΑΤΟΥ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τί γράφουν οἱ ἐπιστολὲς τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου
καὶ τοῦ οὐνίτη πριμάτου τῆς Οὐκρανίας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἐπειδὴ τὸ θέμα τῶν ἀνταλλαγεισῶν ἐπιστολῶν μεταξύ τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου καὶ τοῦ πριμάτου τῶν οὐνιτῶν τῆς Οὐκρανίας Σβιάτοσλαβ εἶναι σοβαρότατο, κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν ὑπογράφοντα νὰ πληροφορηθοῦν περισσότερα γι’ αὐτές. Πρὸς τὸν σκοπὸ αὐτὸ παρουσιάζουμε σὲ μετάφραση ὅλη τὴν εἴδηση, ὅπως τὴν ἔγραψε ἡ ἱστοσελίδα τῆς Ὑπηρεσίας Θρησκευτικῶν Εἰδήσεων τῆς Οὐκρανίας – ΥΘΕΟ (Religious Information Service of Ukraine – UGCC) τὴν 1η Αὐγούστου 2016, στὶς 10.33:
.            «Ὁ Πατριάρχης τῆς Κωνσταντινουπόλεως εὐχαρίστησε τὸν πριμάτο τῆς Οὐκρανικῆς Ἑλληνικῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, Πατριάρχη Σβιάτοσλαβ (Σέβτσουκ) γιὰ τὴν ὑποστήριξή του στὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο, τὴν ὁποία ἐξέφρασε στὴν ἐπιστολή του. Αὐτὴ (ἡ ἐπιστολὴ) δημοσιεύεται ἀπὸ τὴ Διεύθυνση Εἰδήσεων τῆς ΥΘΕΟ:
“Ἔχουμε τὴν εὐχαρίστηση νὰ ἐπωφεληθοῦμε τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐκφράσουμε τὴν εἰλικρινῆ μας εὐγνωμοσύνη γιὰ τὴν ἐπιστολή σας καὶ γιὰ τὶς ἀδελφικὲς εὐχές σας γιὰ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο, ἡ ὁποία – μὲ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τὴ συνέργια τῶν ἀδελφῶν μας Προκαθημένων καὶ ἱεραρχῶν τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο – συνῆλθε στὶς 19 Ἰουνίου καὶ ἐπιτυχῶς ἐτελείωσε στὶς 26 Ἰουνίου 2016 στὴν Ὀρθόδοξη Ἀκαδημία Κρήτης”, γράφει ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.
.             Ὁ Πατριάρχης συνεχίζει στὴν ἐπιστολή του:
“Μποροῦμε νὰ σᾶς διαβεβαιώσουμε, Σεβασμιώτατε (Your Eminence), ἡ δέσμευσή μας στὸν διάλογο μὲ τὴν Ἀδελφή μας Ἐκκλησία ὑπερβαλλόντως ὑποστηρίχθηκε στὶς Συνοδικὲς Ἐπιτροπὲς καὶ ἐπισήμως ἀναφέρεται στὸ τελικὸ ἀνακοινωθέν. Αὐτή, κατὰ τὴν ἄποψή μας, εἶναι βεβαίως κρίσιμη γιὰ τὴν ἀξιόπιστη καὶ ἑνωτικὴ μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου στὸν ταραγμένο κόσμο τῆς ἐποχῆς μας”. (Σημ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ γράφοντος)
.           Ἐπίσης ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος διαβεβαίωσε (Σημ.: τὸν οὐνίτη πατριάρχη) γιὰ τὶς προσευχές του “γιὰ εἰρήνη καὶ σταθερότητα στὴν Οὐκρανία”. “Εἴθε ὁ Παντοδύναμος Θεὸς νὰ προστατεύει καὶ νὰ φυλάσσει τὴν πληγωμένη χώρα σας”, εὐχήθηκε (Σημ.: στὴν ἐπιστολή του) ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης.
.               Σημειώνεται ὅτι τὸν Μάϊο τοῦ 2016 ὁ (Σημ.: οὐνίτης) πατριάρχης ἔγραψε ἐπιστολὴ στὸν Πατριάρχη τῆς Κωνσταντινούπολης, στὴν ὁποία ἐξέφρασε τὴν ὑποστήριξή του στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης.
“Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἱεράρχες ποὺ συλλογίζονται τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἴσως νὰ ἐκπλήσσονται, ὅταν πληροφοροῦνται ὅτι ἡ Κεφαλή τῆς (Σημ.: οὐνίτικης) ἐκκλησίας, ἡ ὁποία συχνὰ ἀναφερόταν ὡς τὸ μέγιστο ἐμπόδιο στὸν οἰκουμενικὸ διάλογο, σᾶς ὑποστηρίζει μὲ τὶς εἰλικρινεῖς προσευχές της, ὁ Θεὸς νὰ εἶναι παρὼν στὶς συζητήσεις σας, διότι “ ὅπου εἶναι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι στὸ ὄνομά μου ἐκεῖ εἶμαι ἀνάμεσά τους (Ματθ. ιη´ 20)”, ἔγραψε ὁ Πατριάρχης Σβιάτοσλαβ.
.             Στὴν ἐπιστολή του ὁ Πατριάρχης τῆς Οὐκρανικῆς Ἑλληνικῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ὑπενθυμίζει ἐπίσης ὅτι πρὶν ἀπὸ 21 χρόνια μέλη τῆς Ὁμάδας Μελέτης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κιέβου πραγματοποίησαν ἐπίσκεψη στὸ Φανάρι.
.           “Σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι τὸ ἴδιο πνεῦμα οἰκουμενικῆς δεκτικότητας καὶ εἰλικρίνειας ποὺ τότε εἴδατε στοὺς Οὐκρανοὺς Ἕλληνες Καθολικοὺς ἱεράρχες καὶ κληρικοὺς διατηρεῖται ζωντανὸ σήμερα. Ἐν τούτοις, ὑπάρχει ἕνα ζήτημα, θὰ ἤθελα νὰ προτείνω στὴ Σύνοδο νὰ μελετήσει – νὰ συζητήσει τὴ δυνατότητα ἐφαρμογῆς κοινῶν σχεδίων γιὰ τὴν ἱστορία, γιὰ τὸν “καθαρισμ τς μνήμης κα τν πούλωση τν πληγν το παρελθόντος” ἔγραψε ἡ κεφαλὴ τῆς Οὐκρανικῆς Ἑλληνικῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας στὴν ἐπιστολή του».
.             Αὐτὸ εἶναι τὸ ρεπορτὰζ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πρακτορείου εἰδήσεων τῆς Οὐκρανίας τὴν 1η Αὐγούστου 2016, χωρὶς σχόλια. Λένε τόσα πολλὰ τὰ ὅσα ἀναφέρονται στὶς ἐπιστολὲς τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου καὶ τοῦ οὐκρανοῦ οὐνίτη Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος μάλιστα δίνει κα συμβουλς στ Σύνοδο τς Κρήτης, ὥστε περιττεύει κάθε περαιτέρω σχόλιο.-

, , ,

Σχολιάστε

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΦΙΛΕΝΩΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Προβληματισμὸς ἀπὸ φιλενωτικὲς ἐνέργειες

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Μία ἐν κρυπτῷ ἐνέργεια «κοινωνίας» μὲ τοὺς οὐνίτες τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου προβληματίζει ἔντονα. Μὲ ἐπίσημη προσωπικὴ ἐπιστολή του εὐχαρίστησε τὸν ἐπικεφαλῆς τῶν οὐνιτῶν τῆς Οὐκρανίας Σβιάτοσλαβ (Σέβτσουκ) «γιὰ τὴν ὑποστήριξή του πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο γιὰ τὴν διοργάνωση τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη»! Ἡ ἐπιστολὴ δὲν δόθηκε στὴ δημοσιότητα ἀπὸ τὸ Φανάρι. Ἀποκαλύφθηκε ἀπὸ τοὺς οὐνίτες τῆς Οὐκρανίας καὶ δόθηκε στὰ διεθνῆ ΜΜΕ ἀπὸ τὴν κρατικὴ Ὑπηρεσία Θρησκευτικῶν Εἰδήσεων τῆς Οὐκρανίας (RISU). Πρέπει ν εναι πρώτη φορά, πο πισήμως π ρθόδοξο Πρωθιεράρχη ναγνωρίζεται ντότητα τς ονίας.
.           Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἕως καὶ σήμερα δὲν ἀναγνωρίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ὀντότητα τῶν οὐνιτῶν. Ἐπίσης ἕως τώρα στοὺς διαλόγους δὲν γίνονται δεκτοὶ οἱ οὐνίτες, μὲ τὸ ἰσχυρὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ παρουσία τους δὲν συμβάλλει στὴν ἐπιτυχία τοῦ διαλόγου μὲ τοὺς ρωμαιοκαθολικούς… Πρόκειται γιὰ πολὺ σοβαρὸ κανονικὸ ὀλίσθημα τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Εὐγένειες καὶ ἐγκάρδιες εὐχαριστίες στὸν ἐπικεφαλῆς τοῦ «δουρείου ἵππου» τοῦ Βατικανοῦ στὴν Οὐκρανία καὶ σὲ ἄλλες χῶρες καὶ γενικὰ σχέσεις μὲ τοὺς οὐνίτες – διῶκτες τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν ἐπιτρέπονται. Ἡ ἐπιστολὴ ὑποστήριξης τοῦ κ. Σβιάτοσλαβ στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης θά ᾽πρεπε νὰ σταλεῖ πίσω ἀπὸ τὸν κ. Βαρθολομαῖο, ὡς ἀπαράδεκτη. Τουλάχιστον νὰ θεωρηθεῖ ὡς μηδέποτε ληφθεῖσα. Αὐτὴ θὰ ἦταν μία σύμφωνη μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ ἀξιοπρεπὴς στάση Ὀρθοδόξου πρωθιεράρχου…
.           Δυστυχῶς τὸ Φανάρι, ἐρήμην τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ἐνεργεῖ βήματα πρὸς τὴν ἕνωση –διάβαζε ὑποταγή– μὲ τοὺς παπικούς. Εἶναι χαρακτηριστικὸ τῆς φαναριώτικης ἄποψης γιὰ τὴν «ἕνωση» τὸ κείμενο τοῦ Βορειοαμερικανικοῦ Ὀρθοδόξου – Καθολικοῦ Συμβουλίου, μὲ τίτλο «Βήματα πρὸς τὴν κατεύθυνση μίας ἐπανενωμένης Ἐκκλησίας: Σχέδιο γιὰ μία Ὀρθόδοξη – Καθολικὴ θεώρηση περὶ τοῦ μέλλοντος». Τὸ Συμβούλιο συνεδρίασε στὸ Georgetown University, Washington DC, στὶς 2 Ὀκτωβρίου 2010, καὶ τὸ κείμενο δημοσιεύεται στὴν ἱστοσελίδα τοῦ USCCB (Συμβούλιο τῶν Καθολικῶν Ἐπισκόπων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν). Στὸ κείμενο καὶ στὸ 7α σημεῖο ἀναφέρεται ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Ρώμης, μετὰ τὴν «ἕνωση», θὰ εἶναι «ἀπὸ ἀρχαῖο ἔθιμο» ὁ «πρῶτος» τῶν ἐπισκόπων ὅλου τοῦ κόσμου καὶ τῶν περιφερειακῶν πατριαρχῶν καὶ τὰ «πρεσβεῖα τιμῆς» του δὲν θὰ εἶναι τιμητικὸ προβάδισμα, ἀλλὰ πραγματικὴ ἐξουσία, διὰ τῆς ὁποίας θὰ μπορεῖ νὰ λαμβάνει ἀποφάσεις καθοριστικὲς γιὰ τὴν Ἐκκλησία. Προφανῶς ὅλα αὐτὰ σύμφωνα μὲ τὶς ἀποφάσεις τῆς Α΄ Βατικανῆς Συνόδου, τὸ 1870, μετὰ τὴν ὁποία τὰ περὶ «ἀλαθήτου» τοῦ Πάπα ἀποτελοῦν δόγμα τῶν Λατίνων…
.           Καὶ ἐδῶ τὸ Βατικανὸ ρίπτει στοὺς Ὀρθοδόξους τὸ δέλεαρ, ποὺ ἔριψε παλαιότερα καὶ ἔπιασε στοὺς μονοφυσίτες τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Λέγει ὅτι ἂν οἱ Ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι ἀναγνωρίσουν τὸ Πρωτεῖο τοῦ Πάπα καὶ τὴν ἀπόλυτη ἐξάρτησή τους ἀπὸ τὸ Βατικανό, θὰ μποροῦν νὰ ἀναφέρονται σ’ αὐτὸν ὅπως σήμερα στοὺς Πατριάρχες καὶ στοὺς Προκαθημένους τῶν τοπικῶν τους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν… Ἡ Ἱστορία ἀποδεικνύει πὼς μὲ τὴ ριζωμένη ἐπὶ αἰῶνες στὸ Βατικανὸ αἱρετικὴ κοσμικὴ συνείδηση, ὅταν οἱ Ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι ἀποδεχθοῦν τὴν ὑποταγή τους στὸν Πάπα, τότε θὰ τοὺς ἐπιβάλει τὴ θέλησή του καὶ θὰ τοὺς μετατρέψει ἀπὸ ὑπεύθυνους γιὰ τὸ ποίμνιό τους καὶ γιὰ ὅλη τὴν Ἐκκλησία Ἐπισκόπους, σὲ βικαρίους του, σὲ ἄβουλα καὶ πειθήνια δηλαδὴ ὄργανά του.
.           Αὐτὰ βεβαίως δὲν θὰ συμβοῦν, γιατί χάρη στὸν πιστὸ κλῆρο καὶ λαὸ δὲν θὰ ἐπιτύχουν οἱ μεθοδεύσεις τοῦ Βατικανοῦ, ὅπως δὲν ἐπέτυχαν ὅλες οἱ προηγούμενες, ποὺ ἄρχισαν τὸν 13ο αἰώνα, μὲ τὴ Σύνοδο τῆς Λυὸν τὸ 1274, καὶ συνεχίστηκαν ἔκτοτε μὲ ἀδιάλειπτο καὶ ἔντονα ἐπιθετικὸ τρόπο ὅλους αὐτοὺς τοὺς αἰῶνες, ἕως καὶ σήμερα, μὲ τὴ συνδρομή, δυστυχῶς, Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων Αὐτοκρατόρων, Πατριαρχῶν καὶ ἄλλων ὑψηλοβάθμων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν.
.           Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Λατίνους ἐπισκόπους τῶν ΗΠΑ τὸ παπικὸ μοναστήρι τοῦ Bose ἔχει ἀναλάβει τὴν εὐθύνη τῆς προώθησης τῆς «κοινωνίας» μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους. Φέτος καὶ ἀπὸ τὶς 7 ἕως καὶ τὶς 10 Σεπτεμβρίου διοργανώνει συνέδριο μὲ θέμα «Μαρτύριο καὶ κοινωνία». Πρόκειται γιὰ τὸ 24ο Συνέδριο τῆς ἐν λόγῳ Μονῆς γιὰ τὴν «Ὀρθόδοξη Πνευματικότητα». Ὅπως παρουσιάζεται στὸ φετινὸ πρόγραμμα, τὸ συνέδριο διεξάγεται «σὲ συνεργασία μὲ τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες». Στὸ συνέδριο φέτος συμμετέχει ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας κ. Ἰωάννης. Θὰ μιλήσει μὲ θέμα «Μαρτύρων αἷμα, σπόρος κοινωνίας». Θὰ ἀκολουθήσει ἡ ὁμιλία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Τελμησσοῦ Ἰώβ, μὲ θέμα «Ἡ μαρτυρία καὶ ἡ διακονία κοινωνίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου» καὶ ἄλλων Ὀρθοδόξων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν.
.           Τὸ κέρδος γιὰ τοὺς ρωμαιοκαθολικοὺς ἀπὸ τὰ συνέδρια τοῦ Bose εἶναι ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν οἱ οἰκουμενιστὲς Ὀρθόδοξοι νὰ αἰσθάνονται οἰκεία, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ οἱ μὴ οἰκουμενιστὲς νὰ γνωρίσουν μία «μὲ κατανόηση καὶ χωρὶς αὐταρχισμὸ καὶ ἀπολυτότητα» ὄψη ἀνθρώπων τοῦ Βατικανοῦ… Φυσικὰ κανένα κέρδος δὲν ἔχει ἡ Ὀρθοδοξία. Οὐδεὶς ρωμαιοκαθολικὸς ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ἔχει ἐμφανῶς ἐπηρεαστεῖ, ἀκόμη καὶ ἀπὸ σημαντικὲς εἰσηγήσεις σημαντικῶν ὀρθοδόξων θεολόγων. Ἀντίθετα, ὁ οἰκουμενισμὸς προωθήθηκε στοὺς ὀρθοδόξους…
.           Σημειώνεται ὅτι κλειδὶ γιὰ τὴν ἕνωση – ὑποταγὴ τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ἡ «κοινωνία» μὲ τοὺς παπικούς, ποὺ εἶναι τὸ θέμα τοῦ συνεδρίου. Ἡ πορεία αὐτῆς τῆς κοινωνίας φτάνει ἕως καὶ τὸ κοινὸ ποτήριο τῆς Θείας Κοινωνίας… Ἡ στρατηγικὴ ἐπιδίωξη τοῦ Βατικανοῦ εἶναι παράλληλα μὲ τὴν προώθηση τοῦ Πρωτείου τοῦ Πάπα, νὰ πείσει τοὺς Ὀρθοδόξους πιστοὺς ὅτι τίποτε δὲν τοὺς χωρίζει ἀπὸ τοὺς ρωμαιοκαθολικοὺς καὶ ἑπομένως εἶναι σὲ πορεία πλήρους κοινωνίας… Αὐτὴ ἡ μεθοδευμένη πορεία εἶναι προφανὴς στὰ μηνύματα πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη τῶν Παπῶν Βενεδίκτου καὶ Φραγκίσκου. Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς θρονικῆς ἑορτῆς τοῦ Φαναρίου ὁ πρῶτος σημειώνει «τὴν αὐξανόμενη κοινωνία καὶ τὴν πνευματικὴ προσέγγιση τῶν δύο Ἐκκλησιῶν» (26/11/2008) καὶ ὁ δεύτερος τὴν μεταξὺ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν «βαθειὰ κοινωνία πίστεως καὶ χάριτος» (30/11/2015)…
.           Κύριος ν μς λυπηθε, ν μς λεήσει κα ν μς προφυλάξει π τν κυριαρχία τς κακοδοξίας…

, , ,

Σχολιάστε

ΤA ΠΡΟΒΛHΜΑΤΑ ΔEΝ ΛYΝΟΝΤΑΙ ΜE ΤΟYΣ ΑIΡΕΤΙΚΟYΣ

Τὰ προβλήματα δὲν λύνονται μὲ τοὺς αἱρετικοὺς

   .                Εἶναι νὰ ἀπορεῖ κανεὶς μὲ τὸν τρόπο ποὺ σκέπτονται, κρίνουν καὶ ἐκφράζονται κάποιοι δημοσιογράφοι. Ὑποτίθεται ὅτι αὐτοὶ σπουδάζουν, κατέχουν τὸ ἀντικείμενό τους καὶ διατυπώνουν κρίσεις ἀντικειμενικές. Ὅμως κάποιοι στὴν προσπάθειά τους νὰ ἐξάρουν, καὶ μάλιστα ὑπὲρ τὸ δέον, τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στὴ Μυτιλήνη, δὲν ὑπερέβαλαν ἁπλῶς, ἀλλὰ ὀνόμασαν «φονταμενταλιστὲς τῆς Ὀρθοδοξί­ας» ὅσους τόλμησαν νὰ διατυπώσουν ἐ­πι­φυλάξεις γιὰ τὴν ἀποκληθεῖσα «ἱστορικὴ ἐπίσκεψη» τοῦ Πάπα στὴν ἁγιοτόκο Λέσβο.
.            Καλοδεχούμενος στὴν Ἑλλάδα ὅποιος θελήσει νὰ ἔλθει, νὰ δεῖ καὶ νὰ ἐκτιμήσει τὰ ὅσα συμβαίνουν σʼ αὐτὴν σχετικὰ μὲ τὸ ἀσήκωτο γιὰ τοὺς ὤμους μας μέγα πρόβλημα τῶν προσφύγων – μεταναστῶν καὶ νὰ συμβάλει στὴ λύση του. Καὶ ὁ Πάπας, ὡς ἀρχηγὸς κράτους, καὶ ὄχι βεβαίως ὡς ἰσότιμος μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν, δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ ἀποκλεισθεῖ ἀπὸ μιὰ τέτοια ἐπίσκεψη. Ὡστόσο ἡ πονεμένη ἱστορία μας βοᾶ καὶ κράζει ὅτι δυστυχῶς τὸ Βατικανὸ ποτὲ δὲν βοήθησε τὸν Ὀρθόδοξο λαό μας· ἀλλὰ μᾶλλον τὸν πλήγωσε. Ἤδη μὲ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως κατὰ τὴν Δ´ Σταυροφορία κατέφερε καίριο πλῆγμα κατὰ τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων. Τὴν δὲ ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορος Ἰωάννου Η´ τοῦ Παλαιολόγου μὲ τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Φερράρας – Φλωρεντίας (1438-1439) ὑπέσκαψε τὸ Βυζάντιο. Στὴν Τουρκοκρατία ἁλώνιζε μὲ τοὺς μισσιοναρίους του τὰ νησιά μας καὶ τὴν ἠπειρωτικὴ χώρα μὲ σκοπὸ τοῦ «ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον». Στὴ Μικρασιατικὴ καταστροφὴ εἶναι γνωστὴ ἡ στάση ποὺ τήρησε τὸ Βατικανό: Συνεχάρη τὸν Κεμὰλ Ἀτατούρκ! Ὁ Πάπας εὐλόγησε τὴν γενοκτονία τῶν Σέρβων Ὀρθοδόξων ἀπὸ τὸν ἀρχιεπίσκοπό του Ἀλοΐσιγιε Στέπινατς τὸ 1941-45, τὸν ὁποῖο μάλιστα ἀνεκήρυξε… ἅγιο τοῦ Παπισμοῦ! Πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια ὁ Πάπας τάχθηκε ἀνοικτὰ μὲ τοὺς μουσουλμάνους τοῦ Κοσσυφοπεδίου καὶ τῆς Βοσνίας κατὰ τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Σερβίας. Σήμερα ὁ Πάπας διχάζει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, τῆς Οὐκρανίας καὶ τῆς Ρουμανίας μὲ τὴν Οὐνία. Μία ἡμέρα δὲ προτοῦ νὰ ἔλθει στὴ Μυτιλήνη, προχώρησε στὴ «χειροτονία σὲ ἀρχιερέα» στὴ Βασιλικὴ τοῦ Ἁγίου Παύλου τῆς Ρώμης ἐκτὸς τῶν τειχῶν τοῦ οὐνίτη Ἱσπανοῦ «ἐπισκόπου» Ἀθηνῶν Manuel Nin, στὴ θέση τοῦ παραιτηθέντος Δημητρίου Σαλάχα.
 .                  Τὸ ἐρώτημα λοιπὸν εἶναι: Ἕνα τέτοιο πρόσωπο μὲ τόσο ἐχθρικὸ παρελθὸν διαχρονικῶς ἔναντι τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἕνας τέτοιος αἱρετικὸς μπορεῖ νὰ βοηθήσει οὐσιαστικὰ στὸ μεγάλο πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα μας; Ἢ μήπως ἦλθε μὲ τὴν πολυπληθὴ κουστωδία του, πρόβαλε τὸ πάθος τῆς φιλοπρωτίας του σʼ ὅλο τὸ μεγαλεῖο του, εἶδε καὶ ἀπῆλθε; Ἀπῆλθε, ἀφοῦ ἔδωσε μιὰ ἑξάωρη μεσσιανική, καλὰ μελετημένη, στημένη, διαφημιστικὴ παράσταση, ἀφήνοντας σʼ ὅλους ὅσοι γνωρίζουν τὸν βίο καὶ τὴν πολιτεία τοῦ Βατικανοῦ τὴν εἰκόνα ἑνὸς βοῶντος φαρισαϊσμοῦ καὶ μιᾶς «ψευδωνύμου ἐκκλησίας» ποὺ ἐπαίρεται γιὰ τὸ πρωτεῖο ἐξουσίας καὶ τὸ ἀλάθητο τοῦ κοσμικοῦ ἡγέτη της!
 .               Ἄραγε εἶχε τὴν ἀνάγκη μιᾶς τέτοιας βοή­θειας ὁ Ὀρθόδοξος λαός μας, ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας του ἀναλίσκεται καθημερινὰ γιὰ τοὺς δυστυχισμένους πρόσφυγες – μετανάστες, τοὺς ὁποίους ἡ Εὐρώπη τῆς δημοκρατίας καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ἀρνεῖται νὰ δεχθεῖ στὸ ἔδαφός της; Ὁ λαός μας δὲν ἔχει ἀνάγκη μαθημάτων ἀγάπης ἀπὸ τὸν αἱρεσιάρχη τῆς Ρώμης. Τοῦ ἀρκοῦν τὰ φωτεινὰ παραδείγματα τῶν μαρτύρων, τῶν ἁγίων, τῶν ὁσίων καὶ τῶν ὁμολογητῶν τῆς Ὀρθοδοξίας. Καὶ τέτοιους διαθέτει ὄχι μόνο ἡ ἁγιοτόκος Λέσβος, ἀλλὰ ὅλος ὁ μαρτυρικὸς αὐτὸς τόπος ποὺ λέγεται Ἑλλάδα, τὸν ὁποῖο ὑπονομεύει συστηματικά, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, καὶ ὁ αἱρετικὸς Πάπας μὲ τὴν Οὐνία του.

ΠΗΓΗ: osotir.org

,

Σχολιάστε

ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ (περιοδ. «Ἅγιον Ὄρος» τ.1- Διαχρονικὴ μαρτυρία στοὺς ἀγῶνες ὑπὲρ τῆς Πίστεως)

ΠΕΡΙΟΔ. «ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ»

, , , ,

Σχολιάστε

ΟΥΝΙΑ: ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΜΑΣ ΕΜΠΑΙΖΟΥΝ «Προσπαθοῦν, νὰ μετατρέψουν τοὺς Ὀρθοδόξους σὲ “Βησσαρίωνες”».(Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οὐνία: Οἱ παπικοὶ μᾶς ἐμπαίζουν

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ παπωσύνη ἐμπαίζει τοὺς Ὀρθοδόξους, ὅταν μιλάει γιὰ «ἀνοίγματα ἀγάπης», «ἀδελφικῆς σχέσεως» καὶ τὰ τοιαῦτα. Στὴν οὐσία πάντα ἐπιδιώκει νὰ τοὺς μετατρέψει σὲ «Βησσαρίωνες». Τὴν ὥρα ποὺ ὁ Πάπας Φραγκίσκος ἑτοιμάζεται γιὰ ἐπίσκεψη στὸ Φανάρι, ὅπου θὰ ἀνταλλάξει τὸν «ἀσπασμὸ τῆς ἀγάπης» καὶ θὰ συμπροσευχηθεῖ μὲ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, οἱ Οὐνίτες Ἐπίσκοποι τῆς Εὐρώπης συναντῶνται, ἀπὸ τὶς 23 ἕως τὶς 26 Ὀκτωβρίου 2014, στὸ Λβὸφ τῆς δυτικῆς Οὐκρανίας. Θέμα τῆς σύναξής τους εἶναι «Ὁ ρόλος τῆς ἀποστολῆς (ἱεραποστολῆς) τῶν Ἀνατολικῶν Καθολικῶν Ἐκκλησιῶν, πρώτιστα στὴν οἰκουμενικὴ κίνηση, ὅπως ἐπίσης στὶς εὐρωπαϊκὲς κοινωνίες»! Δηλαδή, μὲ ἄλλα λόγια, ἡ δράση τῆς Οὐνίας, εἰς βάρος τῶν Ὀρθοδόξων!
.           Ἕνας ἐκ τῶν δύο εἰσηγητῶν τοῦ θέματος εἶναι ὁ Ἕλληνας Οὐνίτης ἐπίσκοπος Δημήτριος Σαλάχας! Ὁ ἄλλος εἶναι ὁ οὐνίτης ἐπίσκοπος στὴ Ρουμανία Μπόρις Μπούζιακ, ποὺ θὰ μιλήσει «γιὰ τὸν ρόλο τῶν Ἐκκλησιῶν (Σημ.: Συμπεριλαμβάνονται καὶ οἱ Ὀρθόδοξες, τόσο οἱ κανονικές, ὅσο καὶ οἱ σχισματικὲς) στὴν οὐκρανικὴ κοινωνία, ἀπὸ τὴν ἀναγνώριση τῶν οὐνιτῶν τὸ 1993 ἕως τὴν «ἐπανάσταση τῆς ἀξιοπρέπειας», στὴν πλατεία Μεϊντάν… Εἶναι γνωστὸ ὅτι οἱ οὐνίτες συνεχίζουν καὶ ἐντείνουν τὴν ἀντορθόδοξη προπαγάνδα τους στὴν Οὐκρανία, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν πολιτικὴ κατάσταση τῆς χώρας καὶ μιλώντας μὲ καθαρὰ κοσμικὰ καὶ ἐθνικιστικὰ ἐπιχειρήματα.
.           Τὸν ὅρο «ἐμπαιγμὸς» χρησιμοποίησε ὁ ἀείμνηστος πρωτοπρεσβύτερος Στέφανος Ἀβραμίδης, ἐπὶ δεκαετίες γραμματέας τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Διορθοδόξων καὶ Διαχριστιανικῶν Σχέσεων, στὸ πόνημά του «Θεολογικοὶ διάλογοι» (ἐκδ. Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, σελ. 92). Συγκεκριμένα σημειώνει ὅτι τὸ 1998 στὴν Ἀρίτσια τῆς Ρώμης ἐγκρίθηκε κείμενο, στὸ ὁποῖο «οἱ Ὀρθόδοξοι ἐκπρόσωποι πέτυχαν νὰ ἐνσωματωθοῦν ἐκφράσεις καταδικαστικὲς τῆς Οὐνίας ς νωμάλου κκλησιολογικς καταστάσεως (Σημ.: Ἡ ὑπογράμμιση στὸ πρωτότυπο), τὶς ὁποῖες δέχθηκαν ἀπὸ κοινοῦ οἱ δύο πλευρές, Ὀρθόδοξοι καὶ Ρωμαιοκαθολικοί». Πρὶν ἀπὸ τὴ συνάντηση τῆς Ὁλομέλειας στὴ Βαλτιμόρη ὁ Πάπας Ἰωάννης Παῦλος Β΄ ἀπέστειλε ἐπιστολὴ στὸν ἐπικεφαλῆς τῆς Παπικῆς ἀντιπροσωπείας Καρδινάλιο Κάσιντι, ὑπενθυμίζοντας σ’ αὐτὸν ὅτι «γιὰ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία οἱ Ἀνατολικὲς Καθολικὲς Ἐκκλησίες ἔχουν τὸ ἴδιο κύρος (dignity), τὸ ὁποῖο ἔχουν καὶ ὅλες οἱ ὑπόλοιπες Ἐκκλησίες, οἱ ὁποῖες βρίσκονται σὲ πλήρη κοινωνία μὲ τὸν Ἐπίσκοπο τῆς Ρώμης». Κατὰ τὴν ἐπιταγὴ τοῦ Πάπα, οἱ ἀντιπρόσωποί του στὸν Διάλογο ἐπιχείρησαν νὰ ἀντικαταστήσουν τὸ κείμενο τῆς Ἀρίτσια, χωρὶς νὰ ἀποκαλύψουν ὅτι αὐτὸς παρενέβη μὲ πραξικοπηματικὸ τρόπο στὸν Διάλογο, ἐπιχειρώντας νὰ μὴν περάσει τὸ ψηφισθὲν καὶ ἀπὸ τοὺς παπικοὺς κείμενο καὶ νὰ ἀντικατασταθεῖ μὲ ἄλλο, ποὺ νὰ ἐκφράζει τὶς θέσεις του!
.           Οἱ Ὀρθόδοξοι ἀντιπρόσωποι ὅμως, ὅταν πληροφορήθηκαν τὰ τοῦ γράμματος τοῦ Πάπα, ζήτησαν αὐτὸ νὰ τοὺς παραδοθεῖ, κάτι ποὺ ὁ Κάσιντι ὑποχρεώθηκε νὰ πράξει καὶ φυσικὰ προκλήθηκε σκάνδαλο. Ἡ ἔνταση ἦταν τόση ποὺ ὁ Διάλογος τινάχθηκε κυριολεκτικὰ στὸν ἀέρα. Γράφει σχετικὰ ὁ ἀείμνηστος π. Στέφανος Ἀβραμίδης: «Τότε τονίστηκε ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη πλευρὰ ὅτι οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ ἐνέπαιξαν τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ ὅτι δὲν προσέρχονται γιὰ νὰ διαλεχθοῦν, ἀλλὰ μὲ προειλημμένες ἀποφάσεις, μὲ πρόθεση νὰ τὶς ἐπιβάλουν, καὶ κατέκριναν τὴν παρέμβαση τοῦ Πάπα ὡς ἀπαράδεκτη». (Σημ. ἡ ὑπογράμμιση τοῦ γράφοντος).
.           Καὶ πάρα κάτω στὸ ἴδιο κείμενο ὁ ἀείμνηστος π. Στέφανος ἀναφέρει ὅτι ὅταν οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ μὲ ἀπαράδεκτες μεθόδους ἐπιχείρησαν νὰ ἀκυρώσουν τὸ κείμενο τῆς Ἀρίτσια «οἱ Ὀρθόδοξοι ἀντιλήφθηκαν τὸν ἐμπαιγμό τους ἀπὸ τοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς καὶ συγκρότησαν ἕνα ἀρραγὲς καὶ συμπαγὲς μέτωπο».
.           Τότε ὁ Διάλογος μὲ τοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς βάλτωσε. Ὅμως τὸ Φανάρι, μαζὶ καὶ τὸ Βατικανό, ἤθελαν νὰ προχωρήσει. Σκέφθηκαν λοιπὸν νὰ παρακάμψουν τὸ θέμα τῆς Οὐνίας καὶ νὰ ξαναρχίσει ὁ Διάλογος μὲ θέματα ἐκκλησιολογικὰ καὶ κυρίως μὲ αὐτὰ τοῦ Πρωτείου καὶ τῆς Συνοδικότητας. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἔστειλε ἀντιπροσώπους στὸν Διάλογο, ἀλλὰ ζήτησε, σὲ συνάρτηση μὲ τὸ Πρωτεῖο, «νὰ ἐξετασθεῖ ὁπωσδήποτε καὶ τὸ θέμα τῆς Οὐνίας». Ἕως σήμερα πάντως τὸ θέμα τῆς Οὐνίας ἔχει ξεχαστεῖ, ἐνῶ αὐτή, μὲ ἐντολὴ τοῦ Βατικανοῦ, δρᾶ ἐντατικὰ στὴν Οὐκρανία, στὴ Ρουμανία, καὶ στὶς χῶρες τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης.
.            Ὅταν τὸ Φανάρι ἐπέβαλε τὴ συνέχιση τοῦ Διαλόγου, χωρὶς τὸ θέμα τῆς Οὐνίας, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατὰ τὴ συνεδρία της, στὶς 12 Ἰανουαρίου 2005, ἀπεφάσισε μεταξὺ ἄλλων, τὰ ἀκόλουθα: «…Ἡ Οὐνία ἀποτελεῖ Ἐκκλησιαστική, Νομοκανονικὴ καὶ Δογματικὴ ἐκτροπὴ καὶ βίαιη ἀπόσπαση καὶ ἀπόσχιση πιστῶν ἀπὸ τὴ Μητέρα Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καὶ ὡς ἐκ τούτου πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ καταδικασθεῖ καὶ νὰ καταργηθεῖ».
.           Ὅλοι οἱ μέχρι σήμερα Πάπες καὶ αὐτοὶ ποὺ πρόσφατα, μὲ ἀπόφαση τοῦ ἰησουίτη Πάπα Φραγκίσκου, ἀναδείχθηκαν «ἅγιοι» τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, ἀγωνίστηκαν καὶ ὁ σημερινὸς συνεχίζει νὰ προσπαθεῖ, νὰ μετατρέψουν τοὺς Ὀρθοδόξους σὲ «Βησσαρίωνες». Καὶ ἂν δὲν τοὺς κάνουν λατινόφρονες καὶ λατινόψυχους, ὅπως ἔγιναν οἱ Πολωνοί, τουλάχιστον νὰ τοὺς μετατρέψουν σὲ οὐνίτες, διατηρώντας τὸν τύπο στὴν ἀμφίεση καὶ στὴ λειτουργική τους ζωή, ἀλλὰ στὴν οὐσία νὰ προσκυνοῦν τὸν Πάπα καὶ νὰ τὸν ἀναγνωρίζουν «ὡς ἡγεμόνα τους, ὡς ὑπέρτατο ἀρχιερέα (pontifex maximus) τῆς παγκόσμιας Ἐκκλησίας καὶ ὡς διάδοχό του πρίγκηπα τῶν Ἀποστόλων». Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τοὺς οὐνίτες «ἁγίους», ποὺ βραβεύθηκαν, ἐπειδὴ ὅλοι τους ἐργάσθηκαν μὲ κάθε μέσο νὰ ὑποτάξουν τοὺς Ὀρθοδόξους στὸν Πάπα.-

, ,

Σχολιάστε

ΟΥΝΙΤΕΣ “ΒΑΝΔΑΛΙΖΟΥΝ” ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

ΔΗΜΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΝΑΩΝ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

 Δ. Πορφύρης/Π. Σταφυλᾶ

10169175_260191247438137_6337573034143976028_n.         Στὴν Οὐκρανία συνεχίζονται οἱ διώξεις καὶ οἱ ἐπιθέσεις στὶς ὀρθόδοξες ἐνορίες ποὺ ὑπάγονται στὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας. Τὴν 1η Ὀκτωβρίου, μία ὁμάδα περίπου 50 ἀτόμων μὲ τὴν ἀνοχὴ τῆς τοπικῆς ἀστυνομίας ἐπιτέθηκαν στὸ ναὸ τῆς Παναγίας στὴν περιοχὴ Turka τῆς ἐπαρχίας τοῦ Lviv στὴ δυτικὴ Οὐκρανία. Χτύπησαν τοὺς ἱερεῖς, ἔβαλαν λουκέτο στὴν ἐκκλησία καὶ ἀπείλησαν ὅλους τοὺς ἐνορίτες ποὺ βρίσκονταν ἐκεῖ. Σύμφωνα μὲ ὅλες τὶς μαρτυρίες ο δράστες τν βίαιων πεισοδίων ταν Ονίτες ο λεγόμενοι λληνοκαθολικοί.
.         Πρὶν ἀπὸ αὐτὸ τὸ περιστατικό, ποὺ ὁδήγησε στὴ βεβήλωση τῆς ἐκκλησίας καὶ στὸ κλείσιμό της, ἤδη ἀπὸ τὸν Μάρτιο οἱ πρῶτες κρούσεις στὸν πάτερ Ἀλέξιο Σλόμποντα εἶχαν γίνει ἀπὸ ἕναν ἐπιχειρηματία τουρκικῆς καταγωγῆς: «Πάτερ Ἀλέξιε, μὲ ὅλην τὴν ἀγάπη καὶ τὸν σεβασμὸ ποὺ τρέφουμε γιὰ τὸ πρόσωπό σας, ὀφείλετε νὰ ἀκολουθήσετε τὸ Πατριαρχεῖο τοῦ Κιέβου».
.         Ὁ π. Ἀλέξιος εἶχε τότε ἀπαντήσει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ παραβιάσει τοὺς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας καὶ τότε ὁ ἐπιχειρηματίας τὸν ἀπείλησε εὐθέως: «Ἂν δὲν τὸ κάνετε, τότε θὰ δεῖτε τί θὰ πάθετε». Στὶς 29 Ἰουνίου, μία ὁμάδα 10 ἀνδρῶν ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τοῦ Κιέβου, εἰσέβαλαν στὴν ἐκκλησία καὶ χτύπησαν ἄσχημα τὸ κεφάλι τοῦ ἀρχιμανδρίτη στὸ δάπεδο, προκαλώντας του αἱματώματα.
.         Τὴν Κυριακὴ  28 Σεπτεμβρίου, ἕνα γκροὺπ 50 ἀτόμων μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ γνωστοὶ οἰκονομικοὶ καὶ ἀθλητικοὶ παράγοντες τῆς περιοχῆς,  ἔκαναν κατάληψη στὸ κτιριακὸ συγκρότημα τοῦ ναοῦ τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ στο Nostav τῆς ἐπισκοπῆς τοῦ Τσερνομπίλ. Προκλήθηκε πανικὸς καὶ εἰδοποιήθηκε ἡ ἀστυνομία, ἡ ὁποία ἀντὶ νὰ προστατέψει τοὺς πιστοὺς καὶ τὸν κλῆρο, κοίταζε ἀμέτοχη τὶς βιαιοπραγίες. Οἱ περίπου 300 πιστοὶ ἦταν στὴν πλειοψηφία τους ἡλικιωμένοι καὶ γυναῖκες, προσπάθησαν νὰ ξεκλειδώσουν τὴν πόρτα ἀλλὰ δὲν τὰ κατάφεραν λόγῳ τῆς ἀντίστασης ποὺ προέβαλαν  οἱ φανατικοὶ οὐκρανοί. Οἱ εἰσβολεῖς ποὺ εἶχαν μαζί τους καὶ κροτίδες, πέταξαν μία γυάλινη μπουκάλα στὸν ἱερομόναχο Βλαδίμηρο καὶ τὸν τραυμάτισαν  στὸ κεφάλι.
.         Οἱ ἀρχὲς ἔκαναν κατάσχεση στὴν ἐκκλησία παρὰ τοὺς τίτλους ἰδιοκτησίας τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας. Συνολικὰ σύμφωνα μὲ τὸν ἐπίσκοπο Κλήμη ἔχουν κατασχεθεῖ καὶ σφραγισθεῖ 10 ὀρθόδοξοι ναοί.

 

ΠΗΓΗ: dimpenews.com

 

 

,

Σχολιάστε

Η ΔΙΧΑΣΜΕΝΗ ΟΥΚΡΑΝΙΑ (Γ. Παπαθανασόπουλος) Ἡ Οὐκρανία ἀποτελεῖ σαφὲς ἱστορικὸ παράδειγμα γιὰ τὸ ὅτι οἱ βαθιὲς πληγὲς στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν λαῶν μπορεῖ νὰ παραμείνουν ἀνοικτὲς ὅσο θὰ ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ λαοί.

Ἡ διχασμένη Οὐκρανία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ σύγκρουση τῶν Οὐκρανῶν ὀπαδῶν τῆς Δύσης μὲ τὴ φιλορωσικὴ ἐξουσία ἦταν ἕνα ἀκόμη ἐπεισόδιο στὴν ἱστορία τῆς πολύπαθης αὐτῆς χώρας. Οἱ διάφοροι ἀναλυτές, γιὰ νὰ δείξουν τὸν ὑπάρχοντα διχασμό, χωρίζουν τὴν Οὐκρανία σὲ περιοχές, ἀνάλογα μὲ τὰ ποσοστὰ τῶν δυτικοφρόνων καὶ τῶν ρωσόψυχων Οὐκρανῶν. Αὐτὸς ὁ διαχωρισμὸς εἶναι σωστὸς καὶ χρήσιμος, ἀλλὰ δὲν ἐξηγεῖ τὸ πρόβλημα. Ἡ ἐξέγερση δὲν ἦταν μόνο μία πράξη ἀγανάκτησης κατὰ τοῦ Γιανουκόβιτς, ἐπειδὴ δὲν θέλησε τὴ συνεργασία μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, οὔτε ἦταν μία πολιτικὴ καὶ λαϊκὴ κίνηση τῶν τελευταίων ἐτῶν. Ἡ πραγματικότητα εἶναι πὼς πρόκειται γιὰ ἕνα βαθὺ πνευματικό, θρησκευτικὸ καὶ πολιτισμικὸ διχασμὸ τῶν κατοίκων της, ποὺ διαρκεῖ ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ 16ου αἰώνα!
.              Ἀπὸ θρησκευτικῆς ἀπόψεως ἡ Οὐκρανία εἶναι βαθιὰ διχασμένη. Σήμερα οἱ περισσότεροι Οὐκρανοὶ εἶναι Ὀρθόδοξοι, πιστοὶ στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Οἱ Οὐνίτες καὶ οἱ ἄλλοι πιστοὶ στὸν Πάπα εἶναι περίπου πέντε ἑκατομμύρια σὲ πενήντα ἑκατομμύρια συνολικὸ πληθυσμό, ἀλλὰ εἶναι ἐπιθετικοί, καλὰ ὀργανωμένοι καὶ ὑποστηρίζονται ἀπὸ τὸ Βατικανὸ καὶ τοὺς συμμάχους του. Αὐτοὶ ἑνώνουν τὶς δυνάμεις τους μὲ τὰ ἑκατομμύρια τῶν ἐθνικιστῶν καὶ τῶν ἄλλων Οὐκρανῶν, ποὺ ἐπιδιώκουν τὴν ἔνταξη τῆς Οὐκρανίας στὴ Δύση.
.              Οἱ ἐπιδιώξεις τῆς φιλοδυτικῆς καὶ ἀντιρωσικῆς οὐκρανικῆς ἰντελιγκέντσιας ἐπηρέασαν τὴν Ὀρθοδοξία στὴν Οὐκρανία. Ὁ ἐθνικισμός, τὸ πολιτικὸ μικρόβιο καὶ ἡ ματαιοδοξία ὁρισμένων Οὐκρανῶν κληρικῶν τοὺς ὁδήγησαν στὴν ἀπόσχισή τους ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας καὶ  στὴ δημιουργία  σχισματικῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Αὐτὴ περιλαμβάνει περίπου δύο ἑκατομμύρια πιστοὺς καὶ δὲν τὴν ἀναγνωρίζει καμία ἀπὸ τὶς 14 Ἐκκλησίες, ποὺ ἀπαρτίζουν τὴν ἀνὰ τὸν κόσμο Ὀρθοδοξία. Κανονικὴ Ὀρθόδοξη Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία εἶναι ἡ ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας.
.              Ἡ φιλοδυτικὴ πολιτικὴ ἡγεσία τῆς Οὐκρανίας, ὅταν ἦταν στὴν ἐξουσία, κατέθεσε ἐπίσημο αἴτημα στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ  προσπάθησε νὰ πείσει τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο νὰ ἀναγνωρίσει τὴν αὐτοκεφαλία τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, δηλαδὴ τὴν ἀπόσπασή της ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Ὁ Πατριάρχης καὶ τὰ περὶ αὐτὸν μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου δὲν ἀποδέχθηκαν τὸ αἴτημα.  Ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἐπισκέφθηκε τότε τὴν Οὐκρανία καὶ δέχθηκε ἰδιαίτερες τιμὲς ἀπὸ τὴν Οὐκρανικὴ Κυβέρνηση, ἀλλὰ δὲν μίλησε ὑπὲρ τῆς αὐτοκεφαλίας. Μόνον εὐχὲς ἐξέφρασε, νὰ λυθεῖ τὸ ζήτημα. Μεσολαβητικὲς προσπάθειες τοῦ Φαναρίου γιὰ ἐπίλυση τοῦ προβλήματος δὲν εἶχαν ἀποτέλεσμα.
.              Ἐπὶ Γιανουκόβιτς ὁ Πατριάρχης τῆς Μόσχας Κύριλλος ἐπισκέφθηκε τὴν Οὐκρανία. Κατὰ τὴν ἐπίσκεψή του ἐνίσχυσε τὸ φρόνημα τῶν ἑκατομμυρίων ρωσόψυχων Οὐκρανῶν καὶ δέχθηκε ἀπὸ τὴ φιλορωσικὴ πολιτικὴ ἡγεσία πολλὲς τιμές. Σημειώνεται ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, γιὰ νὰ ἀπαντήσει στὴν πίεση ἀπὸ τὴν ἐθνικιστικὴ ἐπιρροὴ στὰ ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα, ἀποφάσισε οἱ ὑπὸ τὴ δικαιοδοσία του Μητροπολίτες τῆς Οὐκρανίας νὰ συγκροτήσουν ἐπαρχιακὴ Σύνοδο καὶ νὰ ἔχουν αὐτονομία κινήσεων. Κάτι ἀνάλογο ἰσχύει στὴν Ἑλληνορθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἀμερικῆς καὶ στὴν Ἐκκλησία τῆς  Κρήτης, ποὺ εἶναι ὑπὸ τὴ δικαιοδοσία  τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
.              Οἱ σχέσεις τῆς Ὀρθόδοξης Ρωσικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ Βατικανὸ εἶναι παγωμένες σὲ ἀνώτατο ἐπίπεδο, λόγῳ τῆς Οὐνίας. Γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ἡ ὕπαρξη καὶ ἡ δράση τῆς Οὐνίας στὴν Οὐκρανία ἀποτελεῖ σοβαρότατο ἠθικό, ἐκκλησιαστικὸ καὶ πολιτισμικὸ ζήτημα καὶ θεωρεῖ ὑπεύθυνο τὸ Βατικανό, ποὺ δημιούργησε καὶ καθοδηγεῖ τὴν Οὐνία καὶ τὴν προπαγάνδα της. Μπορεῖ νὰ ἔχουν ἐπισκεφθεῖ τὸν Πάπα ὁ Πρόεδρος Πούτιν καὶ ὁ ἁρμόδιος τῶν ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, Μητροπολίτης Βολοκολὰμσκ Ἰλαρίων, ὅμως ὁ Πατριάρχης Μόσχας ἀρνεῖται τὴ συνάντηση.

 Τὸ παρελθὸν καθορίζει τὸ παρὸν καὶ προοιωνίζει τὸ μέλλον

.              Οὐκρανία ἀποτελεῖ σαφὲς ἱστορικὸ παράδειγμα γιὰ τὅτι οἱ βαθιὲς πληγὲς στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν λαῶν μπορεῖ νὰ παραμείνουν ἀνοικτὲς ὅσο θὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ λαοί. Ἡ ἐπιχείρηση τοῦ Βατικανοῦ νὰ προσηλυτίσει καὶ νὰ ἐκδυτικίσει τοὺς Οὐκρανοὺς ξεκινάει τὸ 1564, πρὶν δηλαδὴ 450 χρόνια! Τὸ ἔτος αὐτὸ ἔφτασαν στὴν περιοχὴ Ἰησουίτες μοναχοὶ καὶ ἄρχισαν τὸ ἔργο  προσηλυτισμοῦ τῶν Ὀρθοδόξων. Μὲ τὴ δική τους προτροπὴ οἱ Ὀρθόδοξοι τῆς ὑπὸ πολωνικὸ ἔλεγχο Οὐκρανίας δέχθηκαν ἀπηνεῖς διωγμούς. Οἱ προσπάθειες τῶν Ἰησουιτῶν εἶχαν ἀποτέλεσμα στὸ Ὀρθόδοξο ἡγετικὸ ἐκκλησιαστικὸ ἐπίπεδο, ποὺ εἶχε διαβρωθεῖ ἐκ τῶν ἔσω, γιατί οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι διορίζονταν ἀπὸ τὸν παπικὸ πολωνὸ ἡγεμόνα καὶ συνήθως ἦσαν αὐλικοί του, χωρὶς κανένα ἐκκλησιαστικὸ καὶ πνευματικὸ ἐνδιαφέρον. Τὸ 1596 στὴ λεγόμενη Σύνοδο Μπρεστ – Λιτὸβσκ ἕξι ἀπὸ τοὺς ὀκτὼ παρόντες ἐπισκόπους, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ἐπισκόπου Κιέβου Μιχαὴλ Ραγκόζα, ἀποφάσισαν ἐρήμην του λαοῦ νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὴ Ρώμη. Οἱ δύο ἐπίσκοποι ποὺ μειοψήφησαν μαζὶ μὲ  τὴ μεγάλη πλειονοψηφία τῶν μοναχῶν, τοῦ ἐνοριακοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ ἀποφάσισαν νὰ  παραμείνουν πιστοὶ στὴν Ὀρθοδοξία, ἔστω κι ἂν τοὺς περίμενε τὸ μαρτύριο. Ἔτσι ἐπῆλθε τὸ βαθὺ θρησκευτικὸ καὶ πολιτισμικὸ σχίσμα ποὺ ζοῦμε σήμερα.
.            Οἱ ἔξι Ὀρθόδοξοι Μητροπολίτες ποὺ ἔγιναν Οὐνίτες συμφώνησαν νὰ δεχθοῦν τὶς ἀρχὲς ποὺ διακηρύχθηκαν στὴ Σύνοδο τῆς Φλωρεντίας (Σημ.: Μόνιμη ἐπιδίωξη τῆς Ρώμης ἀπὸ τὸ 1438-39 εἶναι οἱ Ὀρθόδοξοι νὰ ἀποδεχθοῦν τὰ ὅσα δόγματα ὁ Πάπας ἐπιδίωξε νὰ ἐπιβάλει στὴ Σύνοδο Φεράρας – Φλωρεντίας), νὰ ὁμολογήσουν  τὸ πρωτεῖο τοῦ Πάπα (Σημ.: Ἄλλη διαχρονικὴ ἐπιδίωξη τῆς Ρώμης) καὶ νὰ κρατήσουν τὴν ἀμφίεση τῶν Ὀρθοδόξων κληρικῶν, τὸ βυζαντινὸ τυπικὸ στὴ Θεία Λειτουργία καὶ τὸν ἔγγαμο κλῆρο (Σημ.: Ἡ Ρώμη  δέχεται τὶς ἰδιαιτερότητες τῆς προσαρτώμενης Ἐκκλησίας, ἀρκεῖ αὐτὴ νὰ δεχθεῖ τὸ Πρωτεῖο τοῦ Πάπα καὶ τὰ δόγματα, τῶν ὁποίων εἶναι ἐκφραστής).
.             Τὸν 16ο αἰώνα ἀρχίζει ὁ ἀγώνας τῶν Οὐνιτῶν νὰ ἀλώσουν τὴν Ὀρθοδοξία στὴν Οὐκρανία. Μὲ τὴν ἄσκηση βίας αὐτοί, ὁ Πάπας, οἱ Ἰησουίτες καὶ ἡ παπικὴ πολιτικὴ ἐξουσία ἐπιδίωξαν νὰ “ἐκπολιτίσουν” τοὺς Ὀρθοδόξους στὴν Οὐκρανία. Αὐτὴ ἡ ἐπιδίωξη φτάνει ἕως καὶ τὶς ἡμέρες μας.-

, , ,

Σχολιάστε