Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Οὐκρανία

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚO ΖΗΤΗΜΑ (Μητροπ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος) [Ὅλα τὰ στραβὰ καρβέλια ἡ νύφη τά ᾽χει καμωμένα!!!]

Διευκρινίσεις γιά τίς ἀπόψεις μου γιά τό Οὐκρανικό ζήτημα
τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ὅλα τὰ στραβὰ καρβέλια ἡ νύφη τά ᾽χει καμωμένα!!! «Ὅσοι ἔκριναν μέχρι τώρα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά ἄλλα θέματα, βρῆκαν τήν εὐκαιρία νά τό κρίνουν καί γιά τό θέμα τῆς Οὐκρανίας, ἐνῶ ταυτόχρονα ἀμνηστεύουν ἐπιμελῶς τίς οἰκουμενιστικές ἀπόψεις ἄλλων ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας. Αὐτό δείχνει ἔλλειψη ἀντικειμενικότητας καί ἐκκλησιαστικῆς παιδείας, δείχνει μάλιστα προσωπική ἐμπάθεια.… Δέν εἶναι δυνατόν οὔτε λογικό καί τίμιο νά φταίη σέ ὅλα ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί νά ἔχη δίκαιο σέ ὅλα ὁ Πατριάρχης Μόσχας!»

.                 Ἐπειδή παρατηρῶ ὅτι διαστρεβλώθηκαν καί διαστρεβλώνονται σκοπίμως ἀπό μερικούς τά κείμενά μου καί οἱ ἀπόψεις μου πού διατύπωσα γιά τό θέμα τῆς Οὐκρανίας, ἀπό διάφορα περιοδικά, ἐφημερίδες καί ἱστοσελίδες, θά ἤθελα νά δώσω κάποιες διευκρινίσεις.
.                 Ἄν καί μοῦ ἀρέση ὁ διάλογος, δέν εἶναι δυνατόν νά ἀπαντῶ σέ κάθε δημοσίευμα καί μάλιστα κακόβουλο, διαστρεβλωτικό, ἐπιθετικό, εἰρωνικό καί συκοφαντικό. Μερικές ἀπαντήσεις τίς διατυπώνω μέ τό σύντομο αὐτό κείμενο.

1.Ἡ πρότασή μου στήν Ἱερά Σύνοδο τήν 30ή Μαρτίου 2019 εἶχε δύο συγκεκριμένα σημεῖα.
.                 Πρῶτον. Ἐπειδή σέ ὀκτώ Ἐκκλησίες τούς τελευταίους αἰῶνες τό αὐτοκέφαλο καί ἡ Πατριαρχική τιμή δόθηκε ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί θά συζητηθῆ τό θέμα στήν Μέλλουσα Πανορθόδοξη ἤ Οἰκουμενική Σύνοδο, ὅταν τεθῆ καί πάλι τό κείμενο περί αὐτοκεφαλίας καί περί Διπτύχων, τότε θά ἀποφασίσουμε σχετικῶς. Ἄλλωστε, μέχρι τώρα ἡ χορήγηση τῆς αὐτοκεφαλίας σέ μιά Ἐκκλησία ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο δέν ἐτίθετο πρός συζήτηση καί ψηφοφορία στήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
.                 Δεύτερον. Στό θέμα τοῦ πῶς ἀποκαταστάθηκαν οἱ σχισματικοί, καθηρημένοι Κληρικοί καί αὐτοχειροτόνητοι, δέν ἐξέφρασα κάποια ἄποψη, ἀλλά πρότεινα νά ἐρωτηθῆ τό Πατριαρχεῖο μέ ποιό τρόπο τούς ἀποκατέστησε γιά νά τό κρίνουμε κανονικά, μέ βάση τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἐκφράσθηκε στίς Οἰκουμενικές Συνόδους. Εὐτυχῶς, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι Εἰσαγγελία, ἀλλά Θεραπευτήριο, καί ὁ Θεός μας δέν εἶναι ἀπόλυτος φεουδάρχης, ἀλλά ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος.
.                 Ἔγραψα λοιπόν: «Ὡς πρός τό θέμα τοῦ πῶς ἔγινε ἀποδεκτή ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἡ “Ἀρχιερωσύνη” τῶν Ἐπισκόπων πού “χειροτονήθηκαν” ἀπό τούς καθηρημένους Ἀρχιερεῖς καί τούς σχισματικούς ἤ “αὐτοχειροτονήτους”, ἡ Ἐκκλησία μας πρίν λάβη κάποια ἀπόφαση, θά πρέπει νά ἐρωτήση τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖον ἀποκατέστησε τούς “Ἀρχιερεῖς” αὐτούς».
.                Καί οἱ δύο προτάσεις ἔγιναν μέ ἰδιαίτερο σκεπτικό, ἀλλά καί μέ ἀπώτερο σκοπό νά μή δημιουργηθῆ σχίσμα στήν Ἐκκλησία μας.
.                 Μπορεῖ νά ὑπῆρχαν καί νά ὑπάρχουν καλύτερες προτάσεις, ἀλλά εἶχα τό θάρρος νά διατυπώσω τίς δικές μου προτάσεις καί νά μή σιωπήσω γιά νά τά ἔχω καλά μέ ὅλους καί μάλιστα καί μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί μέ τήν Ἐκκλησία τῆς Μόσχας.
.                 Σέ τέτοια σοβαρά ζητήματα οἱ Ἱεράρχες πρέπει νά ἔχουμε σαφεῖς ἀπόψεις καί προτάσεις, ἔστω καί ἄν σέ μερικά σημεῖα δέν εἶναι ὁλοκληρωμένες, οἱ ὁποῖες, βέβαια, θά τελειοποιοῦνται μέ τόν ἤρεμο διάλογο «μετά γνώσεως, διακρίσεως καί συνέσεως», σύμφωνα πάντα μέ τό κανονικό δίκαιο τῆς Ἐκκλησίας.
.                 Δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι πού μέ ἔκριναν σκληρά παρερμήνευσαν τήν πρώτη πρότασή μου καί ἀποσιώπησαν τήν δεύτερη συγκεκριμένη πρόταση. Μάλιστα κάποιος μέ προπέτεια ἔγραψε: Γιά τό θέμα τῶν καθηρημένων καί αὐτοχειροτόνητων «ὁ Σεβ. Ναυπάκτου ὅμως –περιέργως– οὔτε λέξιν!». Ὅμως ἔκανα συγκεκριμένη πρόταση, ἔγραψα ἰδιαίτερο ἄρθρο μέ τίτλο «Ἀποστολική Παράδοση καί Ἀποστολική Διαδοχή στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας», ὅπου ἔθεσα σαφεῖς ἐκκλησιολογικές θέσεις, καί αὐτοί ἰσχυρίζονται ὅτι δέν ἔγραψα «οὔτε λέξη»!
.                 Μιά τέτοια ἐμπάθεια εἶναι ἀχαρακτήριστη καί μάλιστα ὅταν προέρχεται ἀπό Χριστιανούς, πού γράφουν καί θέλουν νά ἐπηρεάζουν τούς ἀναγνῶστες, οἱ ὁποῖοι κατά βάση ἀγαποῦν τήν Ἐκκλησία καί τήν Παράδοσή της, καί ἀποπροσανατολίζουν ἁγιορεῖτες μοναχούς πού διαβάζουν τά κείμενά τους μέ ἀγαθή διάθεση.

2.Στό θέμα τῆς Οὐκρανίας, τό ὁποῖο παρακολουθῶ ἀπό χρόνια, τοὐλάχιστον ἀπό τά ἔτη 2008, διέβλεψα τήν βάση τοῦ προβλήματος, πού δέν εἶναι αὐτό πού φαίνεται. Τό πρόβλημα αὐτό σχετίζεται σαφέστατα μέ τήν προετοιμασία γιά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο».
.                 Ἐπειδή παρακολούθησα πολύ προσεκτικά καί ὄχι ἐπιφανειακά τήν προετοιμασία καί τίς ἐργασίες της, γιά τίς ὁποῖες ἔγραψα ὀγκώδη τόμο, γι’ αὐτό γνωρίζω πολύ καλά ὅτι τό θέμα αὐτό πού προέκυψε μέ τήν Οὐκρανία συσχετίζεται μέ αὐτήν τήν Σύνοδο.
.                 Συγκεκριμένα, ἡ ἄρνηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Μόσχας, μέ τήν σύμπραξη καί ἄλλων Ἐκκλησιῶν, νά συζητηθῆ τό θέμα τῆς Αὐτοκεφαλίας καί τῶν Διπτύχων, καί τό σημαντικότερο ἡ προσπάθεια τῆς Ἐκκλησίας τῆς Μόσχας νά μήν ἀναγνωρίζη τίς κανονικές ἁρμοδιότητες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μέ βάση τίς θεωρίες της περί «Τρίτης Ρώμης» ἔκανε τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη νά χορηγήση τό Αὐτοκέφαλο στήν Οὐκρανία, ἐνῶ προηγουμένως ἦταν διστακτικός.
.                 Γνωρίζω τήν ἀλληλογραφία πού διεξήχθη μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Μόσχας καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης, ἐπειδή ἤμουν Συνοδικός Σύνεδρος τήν περίοδο ἐκείνη (2015-2016). Εἶναι χαρακτηριστικό νά διερευνηθῆ καί νά ἐξετασθῆ ἡ συζήτηση πού ἔγινε γραπτῶς καί προφορικῶς γιά μετάθεση τῆς ἕδρας, πού θά συνερχόταν ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος, ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη σέ ἄλλες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Εὐρώπης καί στήν συνέχεια κατέληξε στήν Ἀκαδημία τῆς Κρήτης.
.                 Αὐτό συνεχίσθηκε καί μετά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης, ἀφοῦ τό Πατριαρχεῖο τῆς Ρωσίας διοργάνωσε στήν Μόσχα τόν Δεκέμβριο τοῦ 2017 μιά οἱονεί «Ἀντισύνοδο» τῆς Συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης. Ὅποιος δεῖ προσεκτικά τίς φωτογραφίες αὐτῆς τῆς συνάντησης, τόν τρόπο τῆς διοργανώσεώς της, τήν ὑψηλότερη καθέδρα στήν ὁποία τοποθετήθηκε ὁ Πατριάρχης Μόσχας καί μάλιστα ἐν μέσῳ τῶν ἄλλων πρό αὐτοῦ Πατριαρχῶν, τότε θά ἀντιληφθῆ τό πρόβλημα πού ὑπάρχει. Καί ὅλη αὐτή ἡ τακτική συνδέεται μέ τήν θεωρία περί “Τρίτης Ρώμης” πού καλλιεργήθηκε ἀπό τόν 15ο αἰώνα καί ἑξῆς ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας.
.                 Ὅποιος δέν θέλει νά δῆ αὐτήν τήν κατάσταση ἐθελοτυφλεῖ.

3.Ἀπό τίς ἐπισκέψεις μου στήν Ρωσία, ὅπου ὁμίλησα σέ δύο Θεολογικές Σχολές καί συζήτησα γιά πολλή ὥρα ἐνδιαφέροντα ἐκκλησιαστικά καί θεολογικά ζητήματα μέ καθηγητές καί φοιτητές, ὅπως καί ἀπό ἄλλες συναντήσεις πού εἶχα μέ Ἐπισκόπους, Κληρικούς, Μοναχούς καί Χριστιανούς, ἀλλά καί μέ ἀλληλογραφία πού ἔχω μέ πολλούς Ρώσους ἀναγνῶστες τῶν πολλῶν μεταφρασμένων βιβλίων μου καί ἄρθρων μου στά ρωσικά, διέκρινα τήν ἀγάπη τοῦ Ὀρθόδοξου Ρωσικοῦ λαοῦ πρός τήν Ἐκκλησία καί τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση, ἀλλά καί σέ αὐτά πού γράφω.
.                 Ἔτσι, ἀγαπῶ τήν Ὀρθόδοξη Ρωσία, μέ συγκινεῖ τό μαρτυρικό φρόνημά της κατά τούς διωγμούς τῶν 70 ἐτῶν, τιμῶ τούς ἁγίους της καί τούς μάρτυρές της, σέβομαι τόν ἅγιο Λουκᾶ Ἀρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως τῆς Κριμαίας, ἀγαπῶ ὑπερβαλλόντως τόν Γέροντα Σωφρόνιο Σαχάρωφ πού μέ βοήθησε πολύ καί γενικά ἀγαπῶ τόν εὐλαβέστατο Ρωσικό λαό.
.                 Ὅμως, δέν μπορῶ νά παρακάμψω τήν θεωρία περί τῆς «Τρίτης Ρώμης», ἡ ὁποία ἦταν τό ἰδεολόγημα τῆς Τσαρικῆς Θεοκρατίας, τῆς Πανσλαβιστικῆς ἰδεολογίας, τῆς Σοβιετικῆς ἀθεΐας καί τῆς σύγχρονης ρωσικῆς πολιτικῆς.
.                 Ἐπίσης, δέν μπορῶ νά ἀμνηστεύσω ὅτι τό μεγαλύτερο θέμα πού διακυβεύεται σήμερα μέ ἀφορμή τό Οὐκρανικό καί τήν θεωρία περί «Τρίτης Ρώμης» εἶναι ἡ ἀνατροπή τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πολιτεύματος, πού εἶναι «συνοδικόν ἱεραρχικῶς» καί «ἱεραρχικόν συνοδικῶς», καί παρερμηνεύεται ἡ ἔννοια τοῦ Αὐτοκεφάλου. Μέ τήν ἀνατροπή αὐτοῦ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πολιτεύματος ὁδηγεῖται κανείς ἤ στόν Παπισμό ἤ στόν Προτεσταντισμό. Ἀκριβῶς γι’ αὐτόν τόν λόγο ἐπέμενα καί ἐπιμένω στό σημεῖο αὐτό. Δέν εἶναι παρωνυχίδα ἀλλά ἡ οὐσία τοῦ προβλήματος.
.                 Συγχρόνως, λυπᾶμαι ὅταν μερικοί Προκαθήμενοι καί ἄλλοι Ἀρχιερεῖς, ἀντί νά σκεφθοῦν ἐκκλησιολογικά, ἐν τούτοις περισσότερο ἐκφράζωνται πολιτικά ἤ συμφεροντολογικά. Ἔχουν γραφῆ μερικές περίεργες ἀπόψεις καί ἀναλύσεις, οἱ ὁποῖες προκαλοῦν μιά ἐκκλησιολογική δυσφορία.
.                 Δέν εἶναι δυνατόν, γιά παράδειγμα, νά ὑποστηρίζη Προκαθήμενος ὅτι δέν μπορεῖ νά ἀναγνωρίση τήν αὐτοκεφαλία στήν Οὐκρανία, τήν ὁποία χορήγησε τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, διότι οἱ δεσμοί μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας του καί τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας εἶναι μεγάλοι καί διότι τά Μοναστήρια τους καί οἱ Ἐκκλησίες τους «εἶναι μέ ρούβλια πού ἔδιναν οἱ Τσάροι τῆς Ρωσίας ἐκείνη τήν ἐποχή», προφανῶς δίνουν καί σήμερα. Ὥστε τά χρήματα καί τά οἰκονομικά συμφέροντα εἶναι ὑπεράνω τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πολιτεύματος;

4.Μέ ἐνόχλησε τό γεγονός ὅτι ὅσοι ἔκριναν μέχρι τώρα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά ἄλλα θέματα, βρῆκαν τήν εὐκαιρία νά τό κρίνουν καί γιά τό θέμα τῆς Οὐκρανίας, ἐνῶ ταυτόχρονα ἀμνηστεύουν ἐπιμελῶς τίς οἰκουμενιστικές ἀπόψεις ἄλλων ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας. Αὐτό δείχνει ἔλλειψη ἀντικειμενικότητας καί ἐκκλησιαστικῆς παιδείας, δείχνει μάλιστα προσωπική ἐμπάθεια.
.                 Παρατηρῶ ὅτι ὅσοι μέχρι τώρα ἔκριναν τίς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης τό 2016, τώρα αὐτομάτως σταμάτησαν τήν κριτική αὐτή καί κρίνουν τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά τήν χορήγηση Αὐτοκεφαλίας στήν Οὐκρανία. Αὐτό δείχνει ὅτι τό πρόβλημά τους εἶναι τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί κυρίως ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος.

5.Μοῦ κάνει ἰδιαίτερη ἐντύπωση ὅτι, ἐνῶ πολλοί Προκαθήμενοι, πού παρευρέθηκαν στήν Σύνοδο τῆς Κρήτης, καί οἱ περισσότεροι Ἱεράρχες ἀποδέχονται ὅτι οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ἔχουν ἀποστολική διαδοχή καί τελοῦν Μυστήρια, ἀκόμη αὐτό τό ὑποστηρίζουν τοὐλάχιστον καί γιά τούς Ἀγγλικανούς, ἐν τούτοις γιά τούς ὀρθοδόξους σχισματικούς καί καθηρημένους στήν Οὐκρανία κρίνουν τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, γιατί τούς ἀποκατέστησε καί ἔχουν ἐπιφυλάξεις γι’ αὐτό. Ἔτσι ἔχουν δύο μέτρα καί δύο σταθμά.
.                 Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νά ξεκαθαρίσουν τήν ἐκκλησιολογική αὐτή τοποθέτηση. Τήν ἀντίθεσή τους γιά τούς σχισματικούς καί καθηρημένους τῆς Οὐκρανίας θά πρέπει νά τήν ἐκφράσουν καί γιά τούς Ρωμαιοκαθολικούς, τούς Ἀγγλικανούς καί τούς Προτεστάντες.

6.Λυπᾶμαι, ὅταν βλέπω σέ κείμενα διαφόρων ἀμυντόρων τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως ἀντορθόδοξες ἀπόψεις, ὅτι δῆθεν ἡ μή ὀρθή ἀποκατάσταση καθηρημένων καί αὐτοχειροτονήτων «κληρικῶν» μολύνει τήν Ἐκκλησία καί τήν Ἱερωσύνη, καί γι’ αὐτό ἀπειλοῦν ὅτι σέ τέτοια κατάσταση θά διακόψουν τήν κοινωνία μέ ἄλλους ἤ θά ἀποστασιοποιηθοῦν ἀπό ὅσους τούς ἀναγνωρίσουν γιά νά μή μολυνθοῦν καί οἱ ἴδιοι!
.                 Αὐτό εἶναι θεολογικά ἐσφαλμένο, εἶναι ἕνας «νεοευσεβισμός», γιατί ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἁγιασθῆ ἀπό τόν Χριστό, Αὐτός εἶναι ἡ Κεφαλή της καί οἱ ἀστοχίες «Κληρικῶν» καί λαϊκῶν δέν μολύνουν τήν Ἐκκλησία –ἄπαγε τῆς βλασφημίας– ἀλλά αὐτοί οἱ «Κληρικοί» αὐτοκαταδικάζονται. Σωτήρας τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Χριστός καί κανένας ἄνθρωπος. Ἐμεῖς παραμένουμε στήν Ἐκκλησία γιά νά σωθοῦμε καί ὄχι γιά νά τήν σώσουμε!
.                 Μιά τέτοια ἄποψη, πού γράφηκε, δυστυχῶς, ἀπό ὀρθοδόξους, συνιστᾶ μιά νέα ἔκδοση τῆς παλαιᾶς αἱρέσεως τῶν «καθαρῶν» καί συνιστᾶ ἕναν «νεοευσεβισμό» στήν πράξη. Βέβαια, ἔχουν εὐθύνη ὅσοι ἐπιλύουν τέτοια θέματα χωρίς νά τά στηρίζουν στήν αἰώνια παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

7.Διέκρινα ὅτι μερικοί κύκλοι, ἐπωνύμως ἤ ἀνωνύμως, μέ στοχοποίησαν γιά ἄγνωστους γιά μένα λόγους καί ἐκτόξευσαν πολλή λάσπη, ἐπειδή τόλμησα νά διατυπώσω τίς ἀπόψεις μου, ὅπως εἶχα ὑποχρέωση ὡς Ἀρχιερεύς τῆς Ἐκκλησίας. Καί μάλιστα αὐτή ἡ στοχοποίηση ἐκφράσθηκε μέ ἀπαράδεκτες διατυπώσεις καί ἀνεπίτρεπτους συλλογισμούς καί περίεργα ὑπονοούμενα, ὅτι δῆθεν εἶμαι ἐνεργούμενο ὄργανο ξένων δυνάμεων, ὅτι ὑπῆρξα θύμα τοῦ Ἀντιχρίστου πού μέ πλάνησε, ὅτι «στρατεύτηκα στόν οἰκουμενιστικό συγκρητισμό τοῦ Φαναρίου» κ.ἄ.!!
.                Λυπᾶμαι πολύ γιά τά ἀπαράδεκτα αὐτά ὑπονοούμενα. Γιά σαράντα χρόνια γράφω θεολογικά θέματα ἐκφράζοντας τήν θεολογία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων, στά πάνω ἀπό ἑκατό (100) βιβλία, πού μεταφράζονται σέ ὅλες τίς γλῶσσες (24 γλῶσσες), δίνω τήν μαρτυρία τῆς πίστεώς μου σέ ὅλο τόν κόσμο, συμμετεῖχα σέ πάνω ἀπό 600 ἐπιστημονικά Συνέδρια σέ πολλές χῶρες, δίδαξα καί διδάσκω σέ Θεολογικές Σχολές, πάντοτε στηριζόμενος στήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, ἀσχολήθηκα μέ μείζονα ἐκκλησιαστικά θέματα, ὅπως γιά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης γιά τήν ὁποία ἐξέδωσα ὀγκῶδες βιβλίο, γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, γιά τίς σχέσεις Ἐκκλησίας καί Πολιτείας, γιά τήν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν, ἀρνήθηκα καί τήν μετάθεσή μου σέ ἄλλες Μητροπόλεις γιά νά μείνω σταθερός στίς ἀπόψεις μου καί στούς ἱερούς Κανόνες κλπ.
.                Ὅλα αὐτά πετάχθηκαν στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων, ἐπειδή δέν συμπορεύθηκα ἀπόλυτα ὡς «ὑποτακτικός» σέ μερικούς συγχρόνους «Πάπες» ἤ «παπίσκους», οἱ ὁποῖοι ἐλέγχουν ἀπαράδεκτα καί φοβίζουν μεσαιωνικά κάθε ἄλλον πού ἔχει μιά διαφορετική ἄποψη ἀπό αὐτούς.
.               Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἄν εἶχαν τήν ἐλάχιστη ἐκκλησιαστική παιδεία, τήν ἀπαραίτητη δημοσιογραφική δεοντολογία καί τό στοιχειῶδες ἐκκλησιαστικό φρόνημα, θά μέ ἐρωτοῦσαν γιά νά μάθουν ἀπό μένα τόν ἴδιο τήν ἀφορμή καί τά αἴτια πού μέ ὁδήγησαν νά κάνω τήν γνωστή πρότασή μου στήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο καί νά ἀσχοληθῶ μέ τό θέμα καί δέν θά ἑρμήνευαν τήν στάση μου παράδοξα, ἀλλά καί δέν θά μοῦ ἀπέστειλαν ἐπιστολές μέ ὑβριστικό περιεχόμενο.
.             Ἕνας κεκοιμημένος Ἀρχιερεύς εἶπε σέ κάποια συνέντευξή του: «Μέ τρομάζει ἡ ἔχθρα τῶν λεγομένων θρησκευομένων. Αὐτοί γνωρίζουν τήν τεχνική τοῦ μίσους καί δέν συγχωροῦν». Πόσο δίκαιο εἶχε!
.               Τελικά, θεωρῶ ὅτι ὅσοι κρίνουν ἄκριτα τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη μέ βαρεῖς χαρακτηρισμούς στό θέμα αὐτό, ἀμνηστεύοντας συγχρόνως λάθη τῶν ἄλλων πού ἐμπλέκονται σέ αὐτή τήν ὑπόθεση, ἔχουν κάποιες ἄλλες σκοπιμότητες. Γιατί δέν εἶναι δυνατόν οὔτε λογικό καί τίμιο νά φταίη σέ ὅλα ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί νά ἔχη δίκαιο σέ ὅλα ὁ Πατριάρχης Μόσχας! Τό «μαῦρο» καί «ἄσπρο» ἔχει τήν ἑρμηνεία του.
.           Αὐτά τά λίγα πρός τό παρόν.

Διαφημίσεις

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ Πρωτεῖο τῆς Ἀληθείας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος σὲ συνέντευξή του στὸ Οὐκρανικὸ Πρακτορεῖο εἰδήσεων TSN, ἡ ὁποία δημοσιεύθηκε τὴν Δευτέρα 14 Ἰουλίου 2019, ἀνήγγειλε ὅτι «ἡ πρώτη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει τὴν τοπικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας (Σημ. Γρ.: Ἐννοεῖ ὁ Πατριάρχης τοὺς σχισματικοὺς στοὺς ὁποίους ἀπέδωσε τὴν αὐτοκεφαλία τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2019) θὰ εἶναι ἡ ἀδελφὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας». Ὁ Πατριάρχης μὲ τὴν δήλωσή του αὐτὴ προεξοφλεῖ γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ τὴ γνώμη καὶ τὴν ἀπόφαση τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν Ἱεραρχία Της.
.               Ἡ δήλωση τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου ἀποτελεῖ ἐκκλησιολογικὸ ὀλίσθημα. Θίγει εὐθέως τὸ Ἐπισκοπικὸ ἀξίωμα. Ὁ Πατριάρχης συμπεριφέρθηκε στοὺς Ἱεράρχες τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὡς νὰ εἶναι τὰ περὶ αὐτὸν μέλη τῆς Πατριαρχικῆς Συνόδου. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ΟΛΕΣ οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἶναι ΟΜΟΦΩΝΕΣ, διότι ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀποφασίζει, προτείνει καὶ ἡ πρότασή του ΠΑΝΤΟΤΕ ὁμοφώνως γίνεται ἀποδεκτή! Ὁ Πατριάρχης προφανῶς δημοσιοποίησε τὴ συμφωνία ποὺ ἔκαμε γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ὅταν πρόσφατα συναντήθηκε μαζί του στὴν Ἀθήνα καὶ στὸ Δήλεσι τῆς Βοιωτίας. Ἐπίσης προφανῶς ἔχει ἐνημερωθεῖ γιὰ τὴν θετικὴ εἰσήγηση πρὸς τὴν Ἱεραρχία τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν, ποὺ συνεδρίασαν γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ (Βλ. σχετικὸ ρεπορτὰζ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 4ης Ἰουνίου 2019). Ὅμως ὅ, τι καὶ ἂν συμφώνησε μαζί του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, ὅποια καὶ ἂν εἶναι ἡ εἰσήγηση τῶν Ἐπιτροπῶν οὐδὲν ἰσχύει χωρὶς τὴν ψῆφο καὶ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Προφανῶς ὁ κ. Βαρθολομαῖος δημοσίως προεξοφλεῖ τὴν ἀπόφασή Της. Ἐκθέτει ἔτσι ὅλους τοὺς Ἱεράρχες ποὺ Τὴν ἀποτελοῦν.
.               Ὁ κάθε Ἐπίσκοπος εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὴν ἑνότητα, τὴν διαφύλαξη τῶν δογμάτων καί, γενικά, τῆς Ἀλήθειας τῆς Πίστεως. Οἱ φῆμες καὶ οἱ θεωρίες ὅτι οἱ Ἑλλαδίτες δὲν θὰ ψηφίσουν κατὰ τὴν ἐπισκοπική τους συνείδηση, ἀλλὰ καθ’ ὑπόδειξιν καὶ μὲ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ φόβου, μήπως, ἂν δὲν ἀκολουθήσουν τὴ θέληση τοῦ Πατριάρχη καὶ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὸ Οὐκρανικό, τοὺς τηλεφωνήσουν καὶ τοὺς ἐκφράσουν τὴν ἀποδοκιμασία τους, πρέπει νὰ εἶναι ἀνυπόστατες. Ἀλλιῶς ὑπάρχει φαλκίδευση τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος. Ὁ Μέγας Βασίλειος καὶ ὁ Μέγας Ἀθανάσιος δὲν θὰ δέχονταν μία τέτοια προσβολή. Εἶναι προσβλητικὸ γιὰ τοὺς Ἐπισκόπους νὰ ἐπιδιώκεται ἡ χειραγώγηση τῆς συνείδησής τους καὶ ἡ ὑφαρπαγὴ τῆς ψήφου τους. Καὶ βεβαίως οἱ Ἐπίσκοποι γνωρίζουν ὅτι στὴν Ἐκκλησία δὲν μακαρίζονται οἱ ὠφελιμιστὲς κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, ἀλλὰ οἱ Μάρτυρες καὶ οἱ Ὁμολογητές.
.               Γιὰ τὴν ἀξία καὶ τὴν εὐθύνη τοῦ κάθε Ἐπισκόπου, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς ἐπισκοπῆς του, εἶναι ἐπίκαιρη ἡ ἄποψη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Ἀπευθυνόμενος στὸν Μέγα Ἀθανάσιο τοῦ ζήτησε παρακλητικὰ νὰ ἐπιληφθεῖ τῶν ζητημάτων ποὺ προέκυψαν ἀπὸ αἱρετικοὺς στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας, παρακάμπτοντας τὰ πρωτεῖα τῶν πρεσβείων, γιατί, ὅπως τοῦ ἔγραψε, σὲ ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας προηγεῖται τὸ πρωτεῖο τῆς ἀλήθειας. Τὸ πρωτεῖο, γράφει ὁ Μέγας Βασίλειος στὸν Μέγα Ἀθανάσιο, τὸ ἔχει ὅποιος πονάει καὶ ἀγαπάει περισσότερο τὴν Ἐκκλησία, ὅποιος πεθαίνει γι’ αὐτή, ὅποιος φωτίζεται περισσότερο ἀπὸ τὸν Θεό. Γι’ αὐτό, ὅπως γράφει ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Στυλ. Παπαδόπουλος, τὸ πρωτεῖο τὸ συναντᾶμε πότε στὴν Ἀντιόχεια καὶ στὸ πρόσωπο τοῦ Θεοφόρου Ἰγνατίου, πότε στὴ Λυὼν στὸ πρόσωπο τοῦ Εἰρηναίου, πότε στὴν Καρθαγένη στὸ πρόσωπο τοῦ Κυπριανοῦ, πότε στὴν Ἀλεξάνδρεια στὰ πρόσωπα τῶν Διονυσίου καὶ Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου, πότε στὴν πολίχνη τῆς Ναζιανζοῦ, στὸ πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Καὶ σημειώνει ὁ Στυλ. Παπαδόπουλος: «Ἂν περιορίσουμε τὸ πρωτεῖο τῆς ἀληθείας σὲ κάποιο τόπο, σὲ μία ἐπισκοπή, περιορίζουμε βλάσφημα τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ προδίδουμε τὴν Ἐκκλησία. Ἀλλιώτικο πρωτεῖο στὴν Ἐκκλησία δὲν ὑπάρχει. Τὰ ὑπόλοιπα πρωτεῖα εἶναι ἀνθρώπινα κατασκευάσματα».
.               Παράδειγμα τῆς ἀξίας τοῦ κάθε Ἐπισκόπου καὶ ἡ εὐθύνη του γιὰ τὴν ἐν Χριστῷ ἀλήθεια εἶναι ὁ Κύριλλος Ἀλεξανδρείας. Ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος ἔπεσε σὲ αἵρεση καὶ εἶχε τὴν ὑποστήριξη τοῦ αὐτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄, ὁ Κύριλλος στὴν Γ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, τῆς Ἐφέσου, ἀντέστη στὴν αἵρεση τοῦ ἀρχιεπισκόπου τῆς πρωτευούσης τῆς πανίσχυρης τότε Αὐτοκρατορίας καὶ στὴν πίεση ποὺ ἀσκοῦσε ὁ Αὐτοκράτορας. Καὶ ὄχι μόνο ἀντέστη, ἀλλὰ προήδρευσε τῆς Συνόδου, ἐπέτυχε νὰ κληθεῖ σὲ ἀπολογία ὁ Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος ἐπικράτησαν οἱ ἀπόψεις του γιὰ τὴν Θεοτόκο καὶ ὁ Νεστόριος χαρακτηρίστηκε αἱρετικὸς καὶ ἐκθρονίστηκε.
.               Στὴ συνέντευξη πρὸς τὸ Οὐκρανικὸ Πρακτορεῖο Εἰδήσεων ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος φάνηκε ὅτι ἔχει πέσει θύμα ἀποπληροφόρησης. Εἶπε μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Ἡ πλειονοψηφία τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ καιρὸ ζήτησε ἀπὸ ἐμᾶς τὴν ἀνεξαρτησία του ἀπὸ τὴν διοίκηση τῆς ἐκκλησίας τῆς Μόσχας» καὶ προσέθεσε ὅτι «λυπήθηκε τόσους Οὐκρανοὺς νὰ ἀνήκουν σὲ σχισματικὴ Ἐκκλησία». Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ πλειονοψηφία τῶν Ἐπισκόπων, τῶν ἱερέων καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἀκολουθεῖ τὴν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο κανονικὴ Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία παραμένει πολυπληθὴς καὶ ζωντανή.
.               Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος στὴ συνέντευξη ἐξέφρασε τὴν πίστη του ὅτι ἡ ἀναγνώριση ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῆς «αὐτοκέφαλης» Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας εἶναι θέμα χρόνου. Θὰ προηγηθεῖ ἡ ἀναγνώρισή της ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἀκολουθήσουν οἱ ἄλλες. Ὅλες ἔτσι στὸ ἐγγὺς μέλλον, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς καὶ ὁριστικῶς, θὰ ἀποδεχθοῦν τὸ παπικῆς ἀντίληψης προνόμιό του νὰ ἀποφασίζει καὶ νὰ ἐνεργεῖ μόνος καὶ ἀκολούθως οἱ ὑπόλοιπες Ἐκκλησίες νὰ εἶναι ὑποχρεωμένες νὰ ἐγκρίνουν τὶς ἀποφάσεις καὶ τὶς ἐνέργειές του.
.               Εἶναι λάθος ἡ ἐκτίμηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Ὅσο ὑπάρχει ἡ Ὀρθοδοξία, αὐτὸ ποὺ ἐπιδιώκει δὲν πρόκειται ΠΟΤΕ νὰ συμβεῖ. Καὶ ἂν ἡ Ὀρθοδοξία προδοθεῖ ἀπὸ κάποιους Ἐπισκόπους -ὑπάρχουν στὴν 2000ετή ἱστορία Της πολλοὶ ποὺ πρόδωσαν τὴν Πίστη τους-, θὰ διασωθεῖ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ μὲ τοὺς Ἁγίους Του.
.               Σημειώνεται ὅτι πράγματι γιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας οἱ κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες δέχονται πολιτικὲς πιέσεις, ὅπως εἶπε ὁ Πατριάρχης, ἀλλὰ ὄχι μόνο ἀπὸ τὴ μία πλευρά. Οἱ ΗΠΑ καὶ οἱ ἄλλες Δυτικὲς Δυνάμεις προέτρεψαν καί, γιὰ λόγους γεωπολιτικούς, στηρίζουν τὴν ἐνέργεια τοῦ κ. Βαρθολομαίου νὰ ἀναγνωρίσει τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας, ὅπως καὶ ἡ Μόσχα πιέζει μὲ διάφορους τρόπους τὶς κατὰ τόπους Ἐκκλησίες, νὰ μὴν τοὺς ἀναγνωρίσουν. Ὅμως πέρα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ὑπάρχει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία καὶ ἡ Ἱστορικὴ Ἀλήθεια, καθὼς καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση τῶν Ἐπισκόπων καὶ ὅλων τῶν κληρικῶν καὶ τῶν λαϊκῶν. Αὐτὰ δὲν παραβιάζονται, ἐκτὸς ἂν ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἐκκοσμικευθεῖ καὶ κατάντησε θεραπαινὶς πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν σκοπιμοτήτων. Ἡ Ἀλήθεια εἶναι πὼς οἱ ἀπόγονοι τῶν Ρὼς εἶναι οἱ Ρῶσοι καὶ οἱ Οὐκρανοί.
Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι στὸ πρόσφατο διήμερο ταξίδι του στὴν Ἀθήνα ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος συνάντησε τὸν πρέσβυ τῶν ΗΠΑ Τζέφρι Πάϊατ καὶ εἶχε συζήτηση μαζί του ἐπὶ μία ὥρα. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχη στὴν Ἀθήνα ἀκολούθησε ἡ ἐπίσκεψη τοῦ ὑπεύθυνου γιὰ τὶς ἐξωτερικὲς ὑποθέσεις τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, Μητροπολίτου Βολοκολὰμσκ Ἰλαρίωνα. Αὐτὸς ἦρθε στὴν Ἀθήνα, συναντήθηκε μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ἔκαμε μία περιοδεία στὰ βήματα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ ἐπισκέφθηκε τοὺς Μητροπολίτες Κορίνθου, Βεροίας, Θεσσαλονίκης, Δράμας καὶ Καβάλας. Ὁ Μητροπολίτης Βεροίας ἀμέσως μετὰ ἐπισκέφθηκε τὸ Φανάρι καί, μεταξὺ ἄλλων, ἐνημέρωσε τὸν Πατριάρχη γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Βολοκολάμσκ…
.               Συνέβη ἐπίσης αὐθαίρετη ἐνέργεια Ἱεράρχου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ντὲ φάκτο ἀναγνώρισης τῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, πρὸς ἱκανοποίηση τοῦ στενεμένου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Σὲ αὐτὴν δὲν ἐδόθη συνέχεια ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ὁ ὁποῖος στὸ Φανάρι συναντήθηκε μὲ τὸν ἐπικεφαλῆς τῶν σχισματικῶν Ἐπιφάνειο, ἀλλὰ δὲν συλλειτούργησε, ὅπως ἔπραξε ὁ ἐν λόγῳ Ἑλλαδίτης Μητροπολίτης, καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ μὴ τὸν μνημονεύει στὰ δίπτυχα.-

,

Σχολιάστε

Η ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ στὸ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ τῶν ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Οὐκρανικὴ κρίση ἐπεκτείνεται
στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Ἡ κρίση ποὺ διέρχεται ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, λόγῳ τοῦ Οὐκρανικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος, ἐπεκτείνεται καὶ ἐκτὸς αὐτῆς καὶ συγκεκριμένα στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ). Ὁ ὑπεύθυνος γιὰ τὶς ἐξωτερικὲς ἐκκλησιαστικὲς ὑποθέσεις τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας Μητροπολίτης Βολοκολὰμσκ Ἱλαρίων στὶς 5 Ἰουνίου ἐπισκέφθηκε τὴν ἕδρα τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν, στὴ Γενεύη, καὶ συνομίλησε γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ μὲ τὸν Γενικὸ Γραμματέα τοῦ ΠΣΕ Νορβηγὸ Λουθηρανὸ Πάστορα Ὄλαφ Φίκσε Τβέϊτ.
.         Κατὰ τὴ συνάντηση ὁ κ. Ἱλαρίων πρῶτα διαβεβαίωσε τὸν πάστορα Τβέϊτ ὅτι ἡ Ρωσικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία θεωρεῖ σημαντικὸ τὸ ΠΣΕ καὶ πὼς παραμένει σὲ αὐτό. Ὁ κ. Τβέϊτ ἐξέφρασε τὴν ἱκανοποίησή του καὶ τοῦ ἀπάντησε ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας «ἀποτελεῖ μέρος τοῦ ἔργου τοῦ ΠΣΕ γιὰ ἑνότητα καὶ εἰρήνη». Στὴ συνέχεια ὁ Μητροπολίτης Βολοκολὰμσκ ἀναφέρθηκε στὸ Οὐκρανικὸ ζήτημα καὶ ζήτησε τὴ συμπαράσταση τοῦ ΠΣΕ ὑπὲρ τῆς ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. Ὁ λουθηρανὸς πάστορας τοῦ ἀπάντησε, σύμφωνα μὲ τὸ δελτίο Τύπου τοῦ ΠΣΕ, ὅτι «δὲν ἀναμιγνύεται μὲν στὰ ἐνδοορθόδοξα ζητήματα, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ ἀγνοήσει τὸ τί συμβαίνει στὴν Ὀρθόδοξη οἰκογένεια».
.         Ἡ δήλωση τοῦ ΓΓ τοῦ ΠΣΕ ἐξελήφθη ὡς ὑποστήριξη τῶν θέσεων τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας στὸ Οὐκρανικὸ ζήτημα ἀπὸ τὰ ΜΜΕ τὰ προσκείμενα σὲ Αὐτό. Ἡ ἱστοσελίδα τῆς Ἕνωσης τῶν Ὀρθοδόξων Δημοσιογράφων στὶς 6 Ἰουνίου ἔγραψε ὅτι ὁ ἐπικεφαλῆς τοῦ ΠΣΕ «ἐξέφρασε τὴ θλίψη του γιὰ τὶς ἐνέργειες τοῦ Φαναρίου στὴν Οὐκρανία» καὶ ὅτι «ὁ Μητροπολίτης Βολοκολὰμσκ τὸν εὐχαρίστησε γιὰ τὴν ἐποικοδομητικὴ στάση του στὸ Οὐκρανικὸ ζήτημα».
.         Τὴν ἑπόμενη ἡμέρα, 7 Ἰουνίου, τὸ ΠΣΕ ἐπανέρχεται μὲ νέο Δελτίο Τύπου καὶ μὲ τίτλο «Τὸ ΠΣΕ ἁπαντᾶ στὰ παραπλανητικὰ ρεπορτὰζ τῶν ΜΜΕ ἐπὶ τοῦ Οὐκρανικοῦ» ἀνασκευάζει τὴν εἴδηση. Συγκεκριμένα σημειώνει, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι ὁ ΓΓ Τβέϊτ χαιρέτησε τὴν ἀπόφαση τοῦ Πατριάρχου Κυρίλλου νὰ παραμείνει ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία στὸ ΠΣΕ καὶ διευκρινίζει ἐπὶ τοῦ Οὐκρανικοῦ:
« 1. Τὸ ΠΣΕ – μὲ βάση τὸ Οἰκουμενικὸ Πρωτόκολλο – δὲν ἐπεμβαίνει καὶ δὲν σχολιάζει τὶς ἐσωτερικὲς συζητήσεις στὴν Ὀρθόδοξη οἰκογένεια περὶ τοῦ Κανονικοῦ στάτους.
Ὁ ΓΓ τοῦ ΠΣΕ οὐδὲν νέο ἀνέφερε ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς Οὐκρανίας. Καὶ
Τὸ ΠΣΕ ἔχει μία Ἐκκλησία μέλος μὲ παρουσία στὴν Οὐκρανία καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ Ρωσικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία».
.         Τὸ τελευταῖο σημεῖο τοῦ Δελτίου Τύπου, ὅτι δηλαδὴ τὸ ΠΣΕ ἀναγνωρίζει, ὡς μέλος του, ΜΙΑ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴν Οὐκρανία καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο, ποὺ ὑπάγεται ἐκκλησιαστικὰ στὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία, δικαιολογεῖ τὴν ἱκανοποίηση τῶν ΜΜΕ, ποὺ εἶναι ἀντίθετα στὴν ἐνέργεια τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου νὰ ἀνακηρύξει τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας ὡς Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία.
.         Μὲ τὴν ἐνέργεια τοῦ Μητροπολίτου Βολοκολάμσκι, νὰ δηλώσει ὅτι παραμένει στὸ ΠΣΕ καὶ νὰ πάρει τὴ διαβεβαίωση ὅτι γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴν Οὐκρανία τὸ ΠΣΕ ἀναγνωρίζει αὐτὴν ποὺ εἶναι ὑπὸ τὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία, τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας θέλησε νὰ προλάβει τὸ αἴτημα τῆς «Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας» νὰ καταστεῖ μέλος τοῦ ΠΣΕ, αἴτημα ποὺ ὑποστηρίζει τὸ Φανάρι. Προφανῶς τὸ θέμα θὰ ἔχει συνέχεια. Τὸ Φανάρι θὰ ἐπιδιώξει νὰ καταστεῖ μέλος τοῦ ΠΣΕ ἡ ὑπ’ αὐτὸ Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία, ὁπότε τὸ πεδίο τῆς ὀξείας ἀντιπαράθεσης τῶν δύο τοπικῶν Ἐκκλησιῶν περνᾶ καὶ στὴ Γενεύη… Σημειώνεται ὅτι τὸ ΠΣΕ ἀκολουθεῖ φιλοδυτικὴ πολιτικὴ καὶ γενικὰ εἶναι εὐνοϊκὸ πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀλλὰ στὸ Οὐκρανικὸ ὑπολογίζει καὶ τὴν ἀντίδραση τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας. Προφανῶς εἶναι λυπηρὸ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία οἱ δύο Ἐκκλησίες νὰ ἐκτίθενται τόσο ἀρνητικὰ στὸ ΠΣΕ, ποὺ ἀποτελεῖται κυρίως ἀπὸ προτεσταντικὲς ὁμολογίες.
.         Παράλληλα ἐντείνεται ἡ ἀντιπαράθεση μεταξὺ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν. Ὁ Ἕλληνας Ἐπίσκοπος Ὀλβίας Ἐπιφάνιος, ποὺ χειροτονήθηκε ἀπὸ τὴν «Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία», προκαλεῖ ἀντιδράσεις στὸ ἐσωτερικό Της, διότι θεωρεῖται ὅτι θὰ περιθωριοποιήσει τοὺς σλάβους Ἱεράρχες Της. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπεκτείνεται. Ὁ Πατριάρχης Κύριλλος μετέβη στὸ Στρασβοῦργο, γιὰ νὰ παραστεῖ στὴ συναυλία τῆς ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο ἐκκλησιαστικῆς χορωδίας τοῦ Κιέβου καὶ εὐχαρίστησε τὸν ἐκεῖ Ρωμαιοκαθολικὸ Ἀρχιεπίσκοπο Λιοὺκ Ραβὲλ γιὰ τὴν ὑποστήριξή του στὴν κατασκευὴ Ρωσικοῦ Ὀρθόδοξου Ναοῦ στὴν πόλη, μία ἀπὸ τὶς ἕδρες τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἕδρα τοῦ Δικαστηρίων Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων καὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, τοῦ ὁποίου μέλος εἶναι ἡ Ρωσία. Ἐπίσης ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία προχωρεῖ στὴν ἀνέγερση Ναοῦ στὴν Κύπρο καὶ συγκεκριμένα στὴ Λεμεσό.
.         Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ρωσικὸ πρακτορεῖο εἰδήσεων ΙΝΤΕΡΦΑΞ στὶς 3 Ἰουνίου μετέδωσε δήλωση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ὅτι τὸ ὑπὸ τὸν Φιλάρετο «Πατριαρχεῖο Κιέβου» δὲν ὑπάρχει καὶ οὐδέποτε ὑπῆρξε. Ἡ δήλωση προέρχεται ἀπὸ τὸν λογαριασμὸ στὸ Facebook τοῦ ἐπικεφαλῆς τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδικάτου Δημοσιογράφων τῆς Οὐκρανίας Σεργκέϊ Τομιλένκο. Στὴν ἴδια δήλωση ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐπανέλαβε τὴν ὑποστήριξή του πρὸς τὴν «Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας», ἡ ἀνακήρυξη τῆς ὁποίας, ὅπως εἶπε, «δὲν ἔχει καθόλου νὰ κάνει μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ τὴ γεωπολιτική», ἀλλὰ μὲ τὸ ὅτι ἡ «Μητέρα Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἔχει δεῖ πὼς γιὰ δεκαετίες, ἂν ὄχι γιὰ αἰῶνες, ἡ Οὐκρανία δὲν εἶχε τὴ δυνατότητα νὰ ἀπολαύσει πλήρη ἐλευθερία ἀπὸ ἐξωτερικὲς ἐπιρροὲς καὶ εἰδικὰ ἀπὸ τὸ Ρωσικὸ κράτος». Ἡ συγκεκριμένη φράση ἀποδυναμώνει τὸ λόγο του, ὅτι ἡ ἐνέργειά του δὲν ἔχει σχέση μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ τὴν γεωπολιτική… Δὲν εἶναι καὶ ἀκριβής. Ἡ Οὐκρανία ἀποτελοῦσε πάντα μέρος τῆς Ρωσίας. Τὰ ὑπόλοιπα εἶναι οὐκρανικὴ ἐθνικιστικὴ προπαγάνδα, βολικὴ στὴ γεωπολιτική τῆς Δύσης.
.         Γιὰ τὸν Φιλάρετο, ποὺ αὐτοχαρακτηριζόταν ὡς «Πατριάρχης Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας», ὁ κ. Βαρθολομαῖος εἶπε ὅτι τὸν ἀποκατέστησε στὸ ἐπισκοπικὸ ἀξίωμα ὡς πρώην Μητροπολίτη Κιέβου, κάτι ποὺ ὁ ἴδιος δὲν δέχεται καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ φορεῖ τὰ διακριτικά του Πατριάρχου… Τέλος ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης σημείωσε ὅτι μετὰ τὴν ἀπονομὴ τῆς αὐτοκεφαλίας ὁ Προκαθήμενος τῆς συγκεκριμένης Ἐκκλησίας Ἐπιφάνιος ἔχει τὴν εὐθύνη νὰ ἐνδυναμώσει τὴν ἑνότητά της… Αὐτὴ πάντως εἶναι ἀκόμη μακριά. Ἡ ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία παραμένει ἰσχυρότατη καὶ ὁ νέος Πρόεδρος Ζελένσκι, ἑβραῖος στὸ θρήσκευμα, δὲν ἔχει τὶς ἐθνικιστικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἐμμονές, ὠφελιμιστικὲς κατ᾽ οὐσίαν, τοῦ προκατόχου τοῦ Ποροσένκο.-

, ,

Σχολιάστε

ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΤΡΑΠΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ-1 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Σὲ ἐπικίνδυνη ἀτραπὸ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Α΄ ΜΕΡΟΣ

.         Σὲ ἐπικίνδυνη ἀτραπὸ εἰσέρχεται ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖ τὴν ὁδηγεῖ ἡ ἀπόφαση τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν Δογματικῶν καὶ Νομοκανονικῶν Ζητημάτων καὶ Διορθοδόξων καὶ Διαχριστιανικῶν Σχέσεων γιὰ τὸ Οὐκρανικό. Οἱ δύο Ἐπιτροπὲς συνεδρίασαν ἀπὸ κοινοῦ στὶς 23 Μαΐου στὸ Συνοδικὸ Μέγαρο καὶ συναποφάσισαν νὰ προτείνουν στὴν Ἱεραρχία τὴν ἀναγνώριση τῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, τὴν ὁποία μονομερῶς καὶ ἀντικανονικῶς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀνακήρυξε «Αὐτοκέφαλη». Τὸ κείμενο τῆς προτάσεως πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο ἔχει στὰ χέρια του ὁ Μητροπολίτης Διδυμοτείχου κ. Δαμασκηνός, πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοκανονικῶν, ὁ ὁποῖος καὶ ἀνέλαβε νὰ τὸ παραδώσει στὴν Ἱερὰ Σύνοδο.
.         Ἡ συνεδρίαση τῆς 23ης Μαΐου θὰ μείνει στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία γιὰ τὰ ἐπιχειρήματα, ποὺ ἀνέπτυξαν τὰ μέλη της. Τὰ περισσότερα ἀναμάσησαν τὰ γνωστὰ ἕωλα γραφέντα ἀπὸ ὅσους ὑποστηρίζουν τὴν ἐνέργεια τοῦ Φαναρίου. Οὐδὲν ἔθεσε πρὸς συζήτηση τὰ ἐπιχειρήματα τῆς ἄλλης πλευρᾶς καὶ τὰ ἐκκλησιολογικὰ ζητήματα ποὺ ἔθιξε διὰ τῶν ἐπιστολῶν του πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων καὶ πάσης Ἀλβανίας Ἀναστάσιος, ἀρνούμενος νὰ ἀναγνωρίσει τὴν σχισματικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ὡς κανονικὴ καὶ «Αὐτοκέφαλη». Οὐδὲν μέλος σκέφθηκε ὅτι τὸ κείμενο περὶ τῆς ἀπονομῆς τοῦ Αὐτοκεφάλου ἐνέκριναν ΟΜΟΦΩΝΩΣ οἱ κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ προβλέπει τὴν ΟΜΟΦΩΝΗ ἀπόφαση ὅλων γιὰ νὰ ἀπονεμηθεῖ.
.         Οἱ ὑπὲρ τοῦ Φαναρίου ζηλωτές, κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ ἔφτασαν νὰ ἰσχυριστοῦν ὅτι ὁ Τόμος τοῦ 1850 καὶ τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα ἐπιβάλλουν στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος νὰ ἀκολουθεῖ τυφλὰ καὶ χωρὶς δική Της ἄποψη τὶς ἀποφάσεις καὶ τὶς ἐνέργειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου! Φυσικὰ οὔτε ὁ Τόμος προβλέπει ὅτι ἡ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὑποτελὴς στὸ Φανάρι, οὔτε ὅτι δὲν ἔχει δική της ἄποψη. Ἐπίσης τὸ Σύνταγμα στὸ Ἄρθρο 3 προβλέπει ὅτι εἶναι «δογματικὰ» ἑνωμένη μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ «μὲ κάθε ἄλλη ὁμόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ», καὶ βέβαια ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΗ καὶ ἑπομένως ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ.
.         Ἄλλο μέλος γιὰ νὰ πείσει περὶ τῆς ἀναγκαιότητας νὰ γίνει ἀποδεκτὴ ἡ ἀπόφαση τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ἐπέσεισε τὴν ἀπειλή, πῶς ἂν ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δὲν τὴν ἐγκρίνει, Αὐτὸς θὰ Τῆς ἀποσπάσει τὶς Νέες Χῶρες! Κληρικός, ἐκ τῶν μελῶν τῶν Ἐπιτροπῶν, σημείωσε στὸν ὑπογράφοντα: «Δὲν ἔχεις καταλάβει ὅτι εἴμαστε μία ὑποτελὴς στὸ Φανάρι Ἐκκλησία;». Προφανῶς ἀγνοήθηκαν ἀπὸ τὸν ἐν λόγῳ κληρικὸ καὶ τὰ ὑπόλοιπα μέλη τῶν Ἐπιτροπῶν ἡ περὶ Ἐπισκόπου καὶ Τοπικῆς Συνόδου διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, καθὼς καὶ οἱ Ἱεροὶ Κανόνες καὶ ἡ ἐπὶ αἰῶνες πρακτικὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἔλαβαν τὴν ἀπόφαση νὰ ἀκολουθήσουν τὸν Οἰκ. Πατριάρχη στὴν ἀπονενοημένη του ἐνέργεια.
.         Ἕνας ἐξ ὅσων μετὰ πάθους ὑποστήριξαν τὴ «συναίνεση» (Σημ. γρ. Πρόκειται περὶ λάθους. Συναίνεση δίδεται ΠΡΙΝ ἀπὸ τὴν ἐνέργεια, ΜΕΤΑ δίδεται ἔγκριση) στὴν ἐνέργεια τοῦ κ. Βαρθολομαίου ἦταν ὁ καθηγητὴς κ. Βλ. Φειδᾶς. Πάλι, κατὰ τὰ γνωστά, ἀνέτρεξε στὸ παρελθόν, γιὰ νὰ ἀποδείξει ὅτι δὲν ἰσχύει τὸ ἐκκλησιαστικὸ καθεστὼς στὴν Οὐκρανία ποὺ ὑπάρχει ἐπὶ τετρακόσια καὶ πάνω χρόνια ἐκεῖ καὶ ποὺ ἀποδέχονται ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ ὁ ἀνήκων ἐκκλησιαστικὰ στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος. Ὅμως ὁ ἴδιος ὁ κ. Φειδᾶς ἄλλα ἔχει γράψει στὸ παρελθὸν γιὰ τὴν ἀπονομὴ τοῦ αὐτοκεφάλου. Συγκεκριμένα σὲ ἄρθρο του, μὲ τίτλο «Τὸ Αὐτοκέφαλον καὶ τὸ Αὐτόνομον ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ», τὸ ὁποῖο δημοσιεύτηκε στὸ «Ἐκκλησιαστικὸν Περιοδικὸν Σύγγραμμα ΝΕΑ ΣΙΩΝ» τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων (Τόμος ΟΑ΄ 1979) γράφει, μεταξὺ τῶν ἄλλων, στὶς «Συμπερασματικὲς προτάσεις» του (σελ. 31 – 32):

«Ἡ καθ᾽ ὅλου Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, κατὰ τὴν κανονικήν της διοικητικὴν διάρθρωσιν, ἀνακηρύσσει τοπικὴν τινὰ ἐκκλησίαν ὡς αὐτοκέφαλον, διὸ καὶ ἡ αὐθαίρετος, ἡ αὐτογνώμων, ἢ ἡ ὑπὸ ὁμάδος αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μονομερὴς ἀνακήρυξις, μὴ ὑπηρετοῦσα τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ προσκρούουσα εἰς τὴν κανονικὴν παράδοσιν αὐτῆς, εἶναι ἀντικανονική…
Κανονικῶς ἁρμόδιον διὰ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ “αὐτοκεφάλου” ὄργανον εἶναι ἡ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος καὶ κατ’ ἀκολουθίαν διὰ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία ἐφαρμόζουσα τὴν κανονικὴν παράδοσιν καὶ ἰδία τὰ ἀνωτέρω κανονικὰ κριτήρια προβαίνει διὰ κανονικῆς διαδικασίας εἰς τὴν ἀνακήρυξιν.
Εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις εἶναι δυνατὴ ἡ κατ’ ἀρχὴν ἀνακήρυξις ἐκκλησίας τινὸς ὡς αὐτοκεφάλου διὰ τῆς ὁμοφώνου ἐκφράσεως τοῦ φρονήματος τῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἀλλ’ ἡ τοιαύτη κατ’ ἀρχὴν δι’ ἐφαρμογῆς τῆς ἐκκλ. Οἰκονομίας ἀνακήρυξις τελειοῦται μόνον δι’ ἀποφάσεως Πανορθοδόξου Συνόδου».

.             Κατὰ τὴν διατυπωθεῖσα τὸ 1979 ἄποψη τοῦ καθηγητῆ Φειδᾶ ἡ ἐνέργεια τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου ἀποδόσεως αὐτοκεφαλίας στοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας εἶναι ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ.
.         ΟΛΑ τὰ μέλη τῶν δύο Ἐπιτροπῶν παραμέρισαν πάντως τὰ ὅποια ἐπιχειρήματα ἀνέφεραν καὶ συμφώνησαν ὅτι πρέπει νὰ στείλουν θετικὴ πρόταση στὴν Ἱεραρχία, ἐπειδὴ τὸ θέλει ὁ Πατριάρχης καὶ συμφώνησε πρόσφατα μαζί του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος! «Μὴ γελιόμαστε», εἶπε ἕνας ἐκ τῶν συμμετασχόντων στὴ σύσκεψη, «τὸ ζήτημα ὡς ἐκκλησιολογικὸ ἔχει ἰσχυρὸ ἀντίλογο, νὰ ἀποδεχθοῦμε λοιπὸν ὅλοι μας ὅτι τὸ θέμα εἶναι ΠΟΛΙΤΙΚΟ καὶ νὰ τὸ στείλουμε στὴν Ἱεραρχία, ἡ ὁποία καὶ ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα νὰ ἀποφασίσει»… Βεβαίως οἱ συμμετασχόντες στὴ σύσκεψη Μητροπολίτες καὶ καθηγητὲς Πανεπιστημίου δὲν ἀπαλλάσσονται τῆς εὐθύνης τῆς πρότασής τους. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἐπισκοπική τους εὐθύνη καὶ ἡ ἐπιστημονική τους ἐγκυρότητα νὰ θυσιάζεται στὴν πολιτικὴ διάσταση τοῦ θέματος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας.

Μέρος Β´: ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΤΡΑΠΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ-2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

, ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ τοῦ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ στὴν ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ-3 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Γ΄

Οἱ ἐξελίξεις τοῦ Οὐκρανικοῦ στὴν ὑπόλοιπη Ὀρθοδοξία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Μέρος Α´: ΕΡΝΤΟΓΑΝ καὶ ΣΧΙΣΜΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) (Μόνον ἡ Ἁγιά-Σοφιά μὲ τὸ Φετιχιέ τζαμί!)

Μέρος Β´: ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ τοῦ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ στὶς ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΛΛΑΔΟΣ καὶ ΑΛΒΑΝΙΑΣ–2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

.         Πατριαρχεῖο τῶν Ἱεροσολύμων: Ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Θεόφιλος δέχθηκε στὶς 4 Μαρτίου 2019 τὸν Οὐκρανὸ Ἐπίσκοπο Μπαρισέβκα Βίκτωρα τῆς ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. Τοῦ ἐξέφρασε τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ Οἰκουμενικὴ Ὀρθοδοξία θὰ βρεῖ τὴ δύναμη νὰ ξεπεράσει τὸν πειρασμὸ καὶ νὰ διατηρήσει τὴν ἑνότητά της καὶ διαβεβαίωσε τοὺς ἐπισκέπτες του ὅτι προσεύχεται γιὰ τὴν Κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας καὶ γιὰ τὸν Προκαθήμενό της Ὀνούφριο. Τῆς ἐπισκέψεως τῶν ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας Οὐκρανῶν στὸν Πατριάρχη κ. Θεόφιλο ἀκολούθησε, στὶς 31 Μαρτίου 2019, ἡ ἐπίσκεψη τῆς Ἀντιπροσωπείας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀποτελούμενη ἀπὸ τοὺς Μητροπολίτες Γαλλίας Ἐμμανουὴλ καὶ Ἀδριανουπόλεως Ἀμφιλόχιο.
.         Οἱ δύο ἐν λόγῳ Μητροπολίτες ἔχουν ἐπιφορτισθεῖ μὲ τὸ ἔργο τῶν συνεννοήσεων μὲ τοὺς Προκαθημένους τῶν ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ τὴν προώθηση τῆς ἐκ μέρους αὐτῶν ἀποδοχῆς τῆς ἀπόφασης τοῦ κ. Βαρθολομαίου γιὰ τὴν Αὐτοκεφαλία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. Ἰδιαίτερα τὶς ἡμέρες αὐτὲς ποὺ ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εἶναι ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὴ στάση τῶν Ἑλλήνων Προκαθημένων (Ἀλεξανδρείας, Ἱεροσολύμων, Κύπρου, Ἑλλάδος, Ἀλβανίας). Πίστευε ὅτι θὰ τὸν ἀκολουθήσουν στὴν ἀπόφασή του «τυφλοῖς ὄμμασι».
.         Ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη τῶν δύο ἐκπροσώπων τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου στὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων οὐδὲν τὸ θετικὸ προέκυψε γιὰ τὸ Φανάρι. Τουλάχιστον οὐδὲν ἀνακοινώθηκε.
.         Πατριαρχεῖο τῆς Ἀλεξανδρείας: Ὁ Πατριάρχης κ. Θεόδωρος δὲν ἀναγνωρίζει οὔτε μνημονεύει τὸν Προκαθήμενο τῆς «Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας». Κατὰ τὴν ἐπίσκεψη ποὺ δέχθηκε ἀπὸ τὸν πρέσβυ τῆς Οὐκρανίας στὴν Αἴγυπτο ἀπέφυγε νὰ μιλήσει γιὰ τὴν ἀναγνώριση τῆς κρατικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἁπλῶς εὐχήθηκε νὰ ἀποκατασταθεῖ ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἑνότητα στὴ χώρα του.
.         Πατριαρχεῖο τῆς Σερβίας: Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἔδωσε συνέντευξη στὴ Σερβικὴ ἐφημερίδα «Πολίτικα» καὶ ἀπάντησε στὰ θέματα ποὺ τοῦ καταμαρτυρᾶ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Σερβίας, ἐπαναλαμβάνοντας τὶς πάγιες ἀπόψεις του. Λ.χ. ὁ Πατριάρχης κατηγορεῖ τὴν Ρωσία ὅτι «εἰσπήδησε καὶ κατέλαβε τὴ Μητρόπολη Κιέβου» κάτι ποὺ   εἰρηνικὰ συνέβη πρὸ 400 ἐτῶν καὶ ἔκτοτε ἕως πρόσφατα οὐδεὶς εἶχε θέσει κάποιο ζήτημα… Ἐπίσης ἐνῶ τόνισε ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἔδωσε τὴν Αὐτοκεφαλία στὶς ἄλλες Ἐκκλησίες, ἀποσιώπησε τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του ὡς Πατριάρχου πανορθοδόξως εἶχε ἀποφασιστεῖ ὁμοφώνως νὰ ἀλλάξει τὸ σύστημα τῆς ἀπονομῆς τῆς Αὐτοκεφαλίας, γιὰ νὰ μὴν προκαλοῦνται ἔριδες καὶ σχίσματα. Τὸ θέμα δὲν ἦρθε στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, ἐπειδὴ ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία διαφώνησε στὸν τρόπο ὑπογραφῆς τοῦ Τόμου Αὐτοκεφαλίας. Ὁ κ. Βαρθολομαῖος εἶπε ἐπίσης ὅτι μὲ τὴν πράξη του δημιουργήθηκαν οἱ προϋποθέσεις ἑνότητας τῶν Ὀρθοδόξων τῆς Οὐκρανίας. Ὅμως ἀποδεικνύεται ἀνακριβὴς ἡ πρόβλεψή του. Οὐσιαστικὰ οὐδεμία ἑνότητα ὑπῆρξε, οὔτε ὑπάρχει, οὔτε προβλέπεται νὰ ὑπάρξει, παρὰ τοὺς διωγμοὺς ποὺ ἄρχισε τὸ Οὐκρανικὸ κράτος σὲ βάρος τῶν ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας Ὀρθοδόξων Οὐκρανῶν, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν.
.         Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐπιχείρησε νὰ καθησυχάσει τὶς ἀνησυχίες τῶν Σέρβων διαβεβαιώνοντάς τους ὅτι δὲν θὰ κηρύξει τὴν αὐτοκεφαλία τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῶν Σκοπίων καὶ τοῦ Μαυροβουνίου. Ὅπως εἶπε, ὑπάρχει διαφορὰ μὲ τὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας, γιατί «ἡ Ρωσία εἰσπήδησε καὶ κατέλαβε τὴν Μητρόπολη Κιέβου, χωρὶς ποτὲ νὰ τῆς ἔχει παραχωρηθεῖ, ἐνῶ ἡ Σερβία ὅ, τι ἔχει τῆς ἀνήκει κανονικῶς καὶ ἐκκλησιολογικῶς». Πάντως ἡ ἀρνητικὴ στάση τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα παραμένει ἀμετάβλητη.
.         Ὀρθόδοξη Διασπορὰ στὴ Δυτικὴ Εὐρώπη: Ἡ διάσπαση τῶν Ὀρθοδόξων φάνηκε στὶς χῶρες τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης κατὰ τὴν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἦταν θλιβερὸ τὸ θέαμα στὴ Γερμανία, στὸ Βέλγιο, στὴ Γαλλία καὶ στὶς ἄλλες χῶρες οἱ Μητροπολίτες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου νὰ εἶναι μόνοι καὶ νὰ μὴν περιστοιχίζονται ἀπὸ τοὺς Μητροπολίτες ἢ Ἐπισκόπους τῶν ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὅπως καθ’ ὅλα τὰ προηγούμενα χρόνια. Ἀντίθετα στὸ Ναὸ τῶν Ρουμάνων, στὸ Παρίσι, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας ὀργανώθηκε ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Κεντρικῆς καὶ Δυτικῆς Εὐρώπης τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας Ἰωσὴφ ἐκδήλωση γιὰ τὰ 70 χρόνια τοῦ περιοδικοῦ Contacts, στὴν ὁποία παρέστησαν προσωπικότητες ἀπὸ τὶς διάφορες δικαιοδοσίες. Κατ’ αὐτὴν σημειώθηκε ὅτι ἡ κρίση τῆς ἑνότητας στὴν Ὀρθοδοξία ὀφείλεται στὴν αὔξηση τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ.
.         Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας: Στὴν Οὐκρανία τὸ κράτος ἐντείνει τὶς πιέσεις του στοὺς ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας Ὀρθοδόξους Οὐκρανοὺς νὰ περάσουν στὴν δημιουργηθεῖσα κρατικὴ «Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία». Ἕως τώρα καὶ παρὰ τοὺς διωγμοὺς ἱερέων καὶ πιστῶν καὶ κατασχέσεις ναῶν τὰ ἀποτελέσματα εἶναι πενιχρά. Στὴν περιοχὴ τῆς Μπουκοβίνας λ.χ. οἱ 447 ἀπὸ τοὺς 449 ἱερεῖς παραμένουν πιστοὶ στὴν Κανονικὴ Ἐκκλησία καὶ μόνο 2 προσχώρησαν στὴν «Αὐτοκέφαλη».
.         Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ θέμα τῶν διωγμῶν τῶν χριστιανῶν στὴν Οὐκρανία λαμβάνει πανευρωπαϊκὲς διαστάσεις. Τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ἐκδικάζει τὴν προσφυγὴ τῶν ἐνοριτῶν τοῦ οὐκρανικοῦ χωριοῦ Πτύχα, τῆς περιοχῆς Ρόβνο, κατὰ τοῦ οὐκρανικοῦ κράτους, διότι αὐτὸ κατέλαβε τὴν τοπικὴ ἐκκλησία τους. Ἐπίσης στὸ Διοικητικὸ Δικαστήριο τοῦ Κιέβου προσέφυγε ἡ ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας Ὀρθόδοξη Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία ἐναντίον τῆς ἀπόφασης τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ τῆς χώρας, νὰ ἐπιβάλει σὲ αὐτή, στὸ ὄνομά της νὰ εἶναι ἐμφανὴς ἡ ἐξάρτησή της ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, γιὰ προφανεῖς ἐθνικιστικοὺς λόγους.
.         Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ «πατριάρχης» Φιλάρετος προσφάτως ἐμφανίζει νὰ κρατᾶ μίαν ἀπόσταση ἀπὸ τοὺς «Ἕλληνες» τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τώρα ποὺ πέτυχε τὴν αὐτοκεφαλία θέλει νὰ ὁλοκληρώσει τὸ δικό του σχέδιο γιὰ τὸ μέλλον τῆς «Αὐτοκέφαλης» Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ νὰ καταστεῖ Πατριαρχεῖο καὶ νὰ χειραφετηθεῖ πλήρως ἀπὸ τὸ Φανάρι. Σὲ συνέντευξη ποὺ ἔδωσε στὴν οὐκρανικὴ ἰστοσελίδα «Glavcom» εἶπε ὅτι ὅταν ὅλη ἡ οὐκρανικὴ Ἐκκλησία ἑνωθεῖ, τότε θὰ ἀλλάξει καὶ τὸ Καταστατικό της καὶ θὰ ἀποκτήσει τὸ καθεστὼς τοῦ Πατριαρχείου, ποὺ δὲν τῆς ἔχει δώσει σήμερα τὸ «Ἑλληνικὸ» Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Ἐπίσης γιὰ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἐπιφάνιο εἶπε ὅτι πρέπει νὰ κοιτάξει τὰ συμφέροντα τῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι αὐτὰ τῆς Μόσχας ἢ τῆς Κωνσταντινούπολης…-

 

 

,

Σχολιάστε

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ τοῦ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ στὶς ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΛΛΑΔΟΣ καὶ ΑΛΒΑΝΙΑΣ–2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

ΜΕΡΟΣ Β΄

Οἱ ἐξελίξεις τοῦ Οὐκρανικοῦ στὶς Ἐκκλησίες Ἑλλάδος καὶ Ἀλβανίας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Μέρος Α´: ΕΡΝΤΟΓΑΝ καὶ ΣΧΙΣΜΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) (Μόνον ἡ Ἁγιά-Σοφιά μὲ τὸ Φετιχιέ τζαμί!)

.         Ὁ ἄλλος μεγάλος πονοκέφαλος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ Βαρθολομαίου εἶναι τό, μὲ εὐθύνη του, ἐξελισσόμενο σχίσμα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Στὴν ἐκ μέρους του ἀπόδοση τῆς αὐτοκεφαλίας στοὺς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας οὐδεμία συμπαράσταση βρῆκε ἀπὸ ΟΛΕΣ τὶς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Αὐτὸ δὲν τὸ ἀνέμενε καὶ ἀναζητεῖ τρόπους νὰ ἀνατρέψει τὰ δεδομένα. Ἰδοὺ οἱ τρέχουσες ἐξελίξεις στὶς σχέσεις του μὲ τοὺς Ἀρχιεπισκόπους Ἀλβανίας καὶ Ἑλλάδος:
.         Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος: Τὸ Φανάρι ἐπιζητεῖ μὲ κάθε τρόπο νὰ Τὴν κάνει νὰ ἀκολουθήσει τὴν ἀπόφασή του. Πατριαρχικὴ ἀντιπροσωπεία, ἀποτελούμενη ἀπὸ τοὺς Μητροπολίτες Γαλλίας Ἐμμανουὴλ καὶ Ἀδριανουπόλεως Ἀμφιλόχιο ἐπισκέφθηκαν τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο καὶ ἔθεσαν καὶ πάλι τὸ ζήτημα τῆς ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ταχείας ἀναγνώρισης τῆς «Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας» (Σημ. Δηλαδὴ τῶν ἀναγνωρισμένων ἀπὸ τὸ Φανάρι σχισματικῶν). Κατὰ δημοσιογραφικὲς πληροφορίες ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας τοὺς διαβεβαίωσε ὅτι τὸ θέμα θὰ συζητηθεῖ στὴν προσεχῆ Ἱεραρχία καὶ τότε θὰ ἐκφραστεῖ ἡ ἐπίσημη θέση Της ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἡ προσεχὴς Ἱεραρχία, πλὴν ἀπροόπτου, θὰ συνεδριάσει τὸν προσεχῆ Ὀκτώβριο, ἐνῶ τὸ Φανάρι καίγεται γιὰ «συμπαραστάτες»…
.         Ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη τῆς Πατριαρχικῆς ἀντιπροσωπείας στὸν Ἀρχιεπίσκοπο ἕνα σημαντικὸ ποὺ προέκυψε εἶναι τὸ ὅτι ὁ Ἀχιεπίσκοπος δέχθηκε τὸν Μητροπολίτη Ἀδριανουπόλεως. Κληρικὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἶχε ἔλθει σὲ ρήξη μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, τὸν πῆρε κοντά του ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, τὸν πρότεινε γιὰ Μητροπολίτη Ἰωαννίνων καὶ μετὰ τὴν ἀποτυχία νὰ ἐκλεγεῖ τὸν χειροτόνησε Μητροπολίτη Ἀδριανουπόλεως καὶ τὸν διόρισε διευθυντὴ τοῦ Γραφείου τοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα! Σὲ ἀντίδραση πρὸς τὴν κίνηση αὐτὴ τοῦ Πατριάρχου ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τὸν εἶχε ἀποκλεισμένο ἀπὸ κάθε ἐπαφὴ μὲ τὸν ἴδιο καὶ γενικότερα μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Χωρὶς νὰ ἔχει δοθεῖ κάποια ἐξήγηση φαίνεται ὅτι ἡ σχέση Ἀρχιεπισκόπου – Ἀδριανουπόλεως ἀποκαταστάθηκε…
.         Δὲν εἶναι γνωστὸ στὸν γράφοντα τί συζητήθηκε μεταξὺ Ἀρχιεπισκόπου καὶ Πατριαρχικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὅμως ἔχουν σημασία τὰ γραφέντα ἀπὸ τὸν κ. Ἰωάν. Κονιδάρη, ὁμότιμο καθηγητὴ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου στὴ Νομικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ Ἄρχοντα Μέγα Δικαιοφύλακα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, σὲ κυριακάτικο φύλλο ἐφημερίδας. Ἀφοῦ σημειώνει ὅτι γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀναγνώρισης τῆς Αὐτοκεφαλίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἀνωτάτη ἐκκλησιαστικὴ ἀρχή, «ἔχει τὸ τεκμήριο τῆς ἁρμοδιότητας καὶ δὲν ἔχει λόγο νὰ περιμένει τὴ γνωμοδότηση οὐδενός», προσθέτει τὴν ἄποψή του, ὅτι στὴν πρόσφατη Ἱεραρχία «τὸ θέμα δὲν συζητήθηκε, ἐπειδὴ δὲν περιελήφθη στὴν ἡμερησία διάταξη γιὰ δυσκόλως ἀποκρυπτόμενους λόγους μικροψυχίας ἔναντι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ προσωπικῶς τοῦ οἰακοστρόφου του».
.         Στὸ ἄρθρο του ὁ κ. Κονιδάρης ἐπισημαίνει μὲ νόημα πὼς «δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ γίνει μάντης κακῶν», ἀλλὰ θίγει τὸ θέμα τῶν Μητροπόλεων τῶν «Νέων Χωρῶν» καὶ ἀφήνει νὰ αἰωρεῖται μία ἀπειλὴ γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος: «Παρελκυστικὴ τακτικὴ γιὰ τόσο σοβαρὰ θέματα (Σημ. γρ. ὅπως ἡ ἀναγνώριση τῆς Αὐτοκέφαλης Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας), ποὺ ἀφοροῦν τὴν Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὸ σύνολό της, ὄχι μόνο συνιστᾶ, ὅλως ἐπιεικῶς, ἀσυγχώρητη ἀβελτηρία, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἐπικίνδυνη γιὰ τὶς γενικότερες ἐξελίξεις στὴ χώρα μας καὶ στὴν περιοχή μας. Ἀλλὰ καὶ διότι τὸ γεροντικὸ πεῖσμα δὲν ἀναιρεῖ τὴ λαϊκὴ σοφία πὼς “τὸ γινάτι βγάζει μάτι”. Καὶ ὁ νοῶν νοείτω…». Σημειώνεται ὅτι, ὡς πρὸς τὸ γεροντικὸ πεῖσμα, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ἔχει γεννηθεῖ στὶς 30 Μαρτίου τοῦ 1938 καὶ ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος στὶς 29 Φεβρουαρίου τοῦ 1940…
.         Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἔχει ἐνοχληθεῖ καὶ ἀπὸ τὴν ἐπίσημη ἐπίσκεψη τοῦ ἐμπίστου προσώπου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου καὶ Διοικητοῦ τοῦ Ἁγίου Ὄρους Κ. Δήμτσα στὴ Ρωσία, στὶς ἀρχὲς Μαρτίου 2019. Ὅπως εἶναι γνωστὸ ἡ κυβέρνηση Τσίπρα διόρισε τὸν Κ. Δήμτσα ὡς διοικητὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους χωρὶς καμία συνεννόηση μὲ τὸ Φανάρι. Ἔκτοτε οἱ σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου μὲ τὸν Κ. Δήμτσα εἶναι παγωμένες.
.         Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας: Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιος δημοσιοποίησε στὶς 21 Μαρτίου 2019 τὴν ἐπιστολὴ ποὺ εἶχε ἀποστείλει στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο σὲ ἀπάντηση δικῆς του ἐπιστολῆς, γραμμένης, ὅπως ἀναφέρει ὁ Μακαριότατος Ἀλβανίας, σὲ «ἰδιότυπον ἐπιτιμητικὸν τόνον καὶ μὲ ὑπαινιγμοὺς περὶ ἐπιδράσεως ἡμῶν ἐξ ἄλλων Ἐκκλησιῶν». Ὁ κ. Ἀναστάσιος ἀπαντᾶ μὲ θεολογικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ ἐπιχειρήματα στὴν ἐκ μέρους τοῦ Πατριάρχη δικαιολόγηση τῆς πράξης του νὰ ἀναγνωρίσει στὴν Οὐκρανία χειροτονίες τοῦ αὐτοκαλουμένου «Ἐπιτίμου Πατριάρχου Κιέβου καὶ πάσης Ρὼς – Οὐκρανίας» Φιλαρέτου, ὁ ὁποῖος εἶναι καθηρημένος, ἀφωρισμένος καὶ ἀναθεματισμένος καὶ διερωτᾶται «κατὰ πόσον ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ κ. Φιλαρέτου εἰς τὴν κανονικὴν τάξιν καθιστᾶ αὐτομάτως ἐγκύρους τὰς τελεσθείσας ὑπ’ αὐτοῦ χειροτονίας». Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας προσθέτει ὅτι ὁ οὐσιαστικὰ διορισθεὶς ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Προκαθήμενος τῆς «Αὐτοκέφαλης Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας» Ἐπιφάνιος εἶναι «ἀκύρως χειροτονηθεὶς» ἀπὸ τὸν Φιλάρετο.
.         Στὴν ἐπιτιμητικοῦ ὕφους ἐπιστολὴ τοῦ Πατριάρχου στὸν κ. Ἀναστάσιο, ποὺ ἐξ εὐγνωμοσύνης δὲν τὸν ἀκολουθεῖ στὴν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς   Οὐκρανίας, ἀπαντᾶ ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἀλβανικῆς Ἐκκλησίας: «Πεποίθαμεν ὅτι ἡ γνησία εὐγνωμοσύνη δὲν συνεπάγεται κατάργησιν τῆς κριτικῆς θεολογικῆς σκέψεως καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας ἢ ἀπεμπόλησιν τῆς ἐλευθερίας τῆς συνειδήσεως».
.         Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας ἐκφράζει τὴν ἀγωνία του γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἑνότητας τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐπισημαίνει ὅτι οἱ τριγμοὶ στὶς Ἐπισκοπικὲς Συνελεύσεις τῆς Διασπορᾶς καὶ στοὺς διαχριστιανικοὺς διαλόγους εἶναι ἤδη αἰσθητοί, προτείνει πάλι Πανορθόδοξη Διαβούλευση, καὶ τονίζει ὅτι οἱ κρίσεις ὑπερβαίνονται διὰ τῆς Συνοδικότητος καὶ ὄχι διὰ τῆς ἀναμείξεως ἀνευθύνων προσώπων. Ἀνησυχητικὸ εἶναι τὸ τέλος τῆς ἐπιστολῆς τοῦ κ. Ἀναστασίου: «Πρὸς ἀποτροπὴν πάντως ὁποιασδήποτε παρανοήσεως διευκρινίζομεν ὅτι εἰς περίπτωσιν τραγικῆς καταλήξεως εἰς Σχίσμα (ὁ Θεὸς νὰ μὴν τὸ ἐπιτρέψη!) ἡ κατ’ Ἀλβανίαν Ὀρθόδοξος Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία θὰ παραμένη σταθερῶς ἐν ἀληθευούσῃ ἀγάπῃ μετὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου».
.         Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο: Τὸ δυσάρεστο γιὰ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο εἶναι πὼς μὲ τὴν ἐνέργειά του στὴν Οὐκρανία διαφωνεῖ καὶ ὁ ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία του παγκόσμιας ἀναγνώρισης Ἄγγλος Ὀρθόδοξος θεολόγος Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος (Γουέαρ). Σὲ συνέντευξή του στὸ οὐκρανικὸ τηλεοπτικὸ σταθμὸ «ΙΝΤΕΡ» συνοπτικὰ εἶπε:
«Ἡ κατάσταση στὴν Οὐκρανία εἶναι πραγματικὰ πολὺ σοβαρὴ καὶ δὲν ἀφορᾶ μόνο τοὺς Οὐκρανοὺς Χριστιανοὺς Ὀρθοδόξους, ἀλλὰ ὅλη τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Γνωρίζουμε ὅτι ὑπάρχει σχίσμα μεταξὺ τῶν Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως καὶ Μόσχας. Δὲν βρίσκονται σὲ ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία.
.           Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινουπόλεως προχώρησε στὴν αὐτοκεφαλία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ἀλλὰ αὐτὴ δὲν ἔχει ἀναγνωρισθεῖ ἀπὸ τὴ Μόσχα, οὔτε ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Οὐδεμία ὑποστήριξε τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης.
Ἐμεῖς, ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, δὲν διακόψαμε τὴν εὐχαριστιακὴ κοινωνία, ἀλλά, παρὰ τὴν ἐνέργειά μας, ἡ κατάσταση εἶναι πολὺ σοβαρή.
.            Ἐπίσης κατὰ τὴ γνώμη μου –ὄχι αὐτὴν τοῦ Πατριαρχείου– σεβόμενος βαθέως τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἀπόφασή του.
.         Εἶναι ἀρκετὰ σαφὲς ὅτι γιὰ τριακόσια χρόνια ἡ Οὐκρανία ἦταν μέρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, εἶναι ἕνα ἱστορικὸ γεγονός, δὲν μποροῦμε νὰ ἀλλάξουμε τὸ παρελθόν. Γι᾽ αὐτὸ καὶ φρονῶ ὅτι δὲν ἦταν σωστὸ γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης νὰ παρέμβει στὶς ὑποθέσεις τοῦ ἐδάφους, ποὺ ἀποτελεῖ μέρος τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας.
.            Εἶμαι πολὺ ἀνήσυχος γιὰ τὴ χρήση βίας καὶ πιστεύω ὅτι δὲν θὰ ἐπιτύχουμε λύση μὲ τὶς βιαιότητες καὶ τὴν καταπίεση. Θὰ εἶναι καταστροφὴ καὶ μεγάλο σκάνδαλο ἐάν, γιὰ παράδειγμα, ἐκδιωχθοῦν μὲ τὴν ἄσκηση βίας οἱ μοναχοί τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων στὸ Κίεβο (Σημ.γρ.: Ἀνήκουν στὴν διωκόμενη κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας).
.          Τὸ καλύτερο μέσον γιὰ νὰ ἐξευρεθεῖ λύσις εἶναι μία πανορθόδοξη συνάντηση τῶν Προκαθημένων. Θὰ μποροῦσε νὰ συγκληθεῖ ἐπίσης μία νέα Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος, στὴν ὁποία, μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, νὰ συμμετάσχει καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας.
.          Ὀνομάζουμε τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία “Συνοδικὴ” καὶ αὐτὸ σημαίνει σεβασμὸ τοῦ ἄλλου, ἱκανότητα νὰ ἀκούει κανεὶς τὸν ἄλλο. Ἂς ἀκούσουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο σὲ πνεῦμα χρηστότητας καὶ ἀλήθειας, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ».
.         Αὐτὰ ποὺ εἶπε ὁ Μητροπολίτης Διοκλείας μόνο ἐκεῖνος μπορεῖ νὰ τὰ πεῖ σὲ ὅλη τὴ δικαιοδοσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Οὐδεὶς ἄλλος. Εἶναι 85 ἐτῶν, ἔχει τιμηθεῖ ὄχι μόνο μὲ τὸ ἀρχιερατικὸ ἀξίωμα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἐπιστημονικὴ κοινότητα, δὲν ἔχει οἰκονομικὴ ἢ ἄλλη ἐξάρτηση ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο καὶ εἶναι μία ἱκανὴ καὶ ὑπεύθυνη προσωπικότητα. Ἑπομένως δὲν νιώθει φόβο, δὲν καταντᾶ κόλακας καὶ ἐλεύθερα ἐκφράζει τὴν ἄποψή του. –

Μέρος Γ´: ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ τοῦ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ στὴν ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

 

,

Σχολιάστε

ΜΙΑ ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ (Μητροπολ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

Τελική ἀπάντηση στόν κ. Ἀναστάσιο Βαβοῦσκο

τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

.               Διάβασα τό νέο κείμενο πού ἀνήρτησε στό διαδίκτυο ὁ κ. Ἀναστάσιος Βαβοῦσκος, διδάκτωρ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου, μέ τίτλο «Ἀπάντηση στόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου» (Ρομφαία 7-4-2019) καί νομίζω δέν χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση πάνω στό θέμα αὐτό, γιατί δέν θά βοηθήση οὐσιαστικά, ἐπειδή ἐνδεχομένως θά φανῆ ὅτι εἶναι διένεξη δύο ἀνθρώπων, ἐνῶ τό θέμα εἶναι βαθύτατα ἐκκλησιολογικό καί ἀπαιτοῦνται προσεκτικοί χειρισμοί.
.               Οἱ ἀναγνῶστες πού διάβασαν τά κείμενα πού ἀντηλλάγησαν μεταξύ μας θά κρίνουν. Μόνον θά τονίσω δύο σημεῖα.
.               Τό πρῶτον, σημεῖο εἶναι ὅτι κατά τήν ἄποψή μου τέτοια ἐπιχειρήματα καί ὁ τρόπος ἐκφορᾶς τους ὑποβιβάζουν πολύ τήν συζήτηση γιά τό θέμα πού ἔχει ἀνακύψει μέ τήν Αὐτοκεφαλία στήν Οὐκρανία, τό ὁποῖο εἶναι πολύπλευρο καί πολυποίκιλο.
.               Ὅπως εἶχα γράψει στήν ἀπό 30-3-2019 ἐπιστολή μου πρός τήν Ἱερά Σύνοδο, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βασίλειος ἀπέστειλε ἐπιστολή πρός τήν Ἐκκλησία τῆς Ρουμανίας μέ τήν ὁποία ἀνακοίνωνε τήν ἀνύψωσή της σέ Πατριαρχεῖο (ἀρ. πρωτ. 1579/30-7-1925) καί μεταξύ τῶν ἄλλων ἔγραψε: «Ἄσμενοι προσφωνοῦμεν τήν Ὑμετέραν Μακαριότητα διά τοῦ νέου Αὐτῆς σεπτοῦ Πατριαρχικοῦ τίτλου, προφρόνως ἄρτι δι’ ἀποφάσεως ὁμοθύμου τῆς περί ἡμᾶς Ἁγίας καί Ἱ. Συνόδου ἀναγνωρισθέντος. Ἡ καθ’ ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, ὡς μήτηρ φιλόστοργος, τήν ἔφεσιν καί τήν ἀπόφασιν κρίνασα καί ἐννοήσασα τῆς πεφιλημένης καί τετιμημένης αὐτῆς θυγατρός τε καί ἀδελφῆς ἐν Χριστῷ Ἁγίας Ρουμαν. Ἐκκλησίας, οὐχ εὗρεν ἀνυπέρβλητον κώλυμα τῷ καλῷ τῆς οἰκονομίας χρήσασθαι τρόπῳ καί προφρόνως καί ἀπό τοῦδε τήν ἑαυτῆς δοῦναι ἀδελφικήν συγκατάθεσιν καί ἀναγνώρισιν εἰς τά ἀπό κοινῆς ἀποφάσεως Ἐκκλησίας τε καί Πολιτείας ἐν τῇ ἀδελφῇ Ἐκκλησίᾳ γενόμενα, ἐν πεποιθήσει καί ἐπί τῇ προσδοκίᾳ βεβαίως ὅτι καί ὑπό ὅλης τῆς Ἁγίας Ὀρθοδ. Ἐκκλησίας, ἐν Οἰκουμενικῇ ἤ καί μεγάλῃ ἄλλη Συνόδῳ ἐν πρώτῃ εὐκαιρίᾳ συνερχομένης καί τελειωτικῶς περί τῶν τοιούτων κατά τήν κανονικήν ἀκρίβειαν ἀποφασιζούσης, οὐκ ἄλλως τά ἀπό χρηστῆς προθέσεως ὑπέρ τῆς ὠφελείας καί τῆς δόξης τῆς Ἐκκλησίας προτελεσθέντα κριθήσονται. Ἔχομεν δέ βεβαίαν ὡσαύτως τήν πεποίθησιν, ὅτι ἐν τῇ ἀπόψει ἡμῶν ταύτη, καί ἄλλα ἐχούσῃ ἤδη τά πραγματικά παραδείγματα, ὁμογνώμονας καί συμψήφους ἔξομεν καί τούς λοιπούς Ἁγιωτάτους καί Σεβασμιωτάτους Πατριάρχας καί Προέδρους πασῶν τῶν Ἁγίων ἀδελφῶν ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν καί κοινή καί ἀπό τοῦδε ἔσται πάντων ἡ συναίνεσις περί τῆς εἰς τήν Πατριαρ­χικήν ἀξίαν ἀνυψώσεως τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας, ὡς τιμῆς καί ἐπιβραβεύσεως λόγῳ τε τῆς εὐλογίᾳ Θεοῦ ἐπελθούσης ἄρτι διά τῆς πολιτικῆς τοῦ ὅλου εὐσεβοῦς Ρουμανικοῦ Ἔθνους συνενώσεως μεγαλύνσεως τῶν κατ’ αὐτήν εὐκαίρου καί δεδικαιολογημένης, λόγῳ τε τῆς ἐλπιζομένης μείζονος ἐν τῇ πίστει καί τῇ εὐσεβείᾳ προκοπῆς καί ἐπανθήσεως τῶν κατ’ αὐτήν προσφόρου καί λυσιτελοῦς» (Ἀναστασίου Βα­βούσκου καί Γρηγορίου Λιάντα, Οἱ θεσμοί τοῦ αὐτοκεφάλου καί τοῦ αὐτο­νόμου καθεστῶτος στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, σελ. 149-150).
.               Τό ἴδιο παρατηρεῖ κανείς καί στήν ἐπιστολή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου στήν Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας (ἀρ. πρωτ. 552/27-7-1961) μέ τήν ὁποία ἀνακοίνωνε τήν ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν ἀνύψωσή της σέ Πατριαρχεῖο.
.               Αὐτά τά Πατριαρχικά καί Συνοδικά κείμενα, στά ὁποῖα γίνεται λόγος γιά τήν χορήγηση τῆς Πατριαρχικῆς τιμῆς καί ἀξίας μέ χρήση οἰκονομίας καί γιά τήν τελείωσή της σέ Οἰκουμενική καί Μεγάλη Σύνοδο, ἡ ὁποία «τελειωτικῶς κατά τήν κανονικήν ἀκρίβειαν» θά ἀποφασίση καί θά κρίνη γιά τά «προτελεσθέντα», δέν μπορεῖ κανείς νά τά παρακάμψη οὔτε νά τά ὑποτιμήση οὔτε καί νά τά θεωρήση ὅτι «δέν παράγουν νομοκανονικά ἀποτελέσματα καί δέν δεσμεύουν τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία» καί ὅτι «συνιστοῦν προτάσεις καί ἔκθεση ἀπόψεων» καί «ἔκφραση προθέσεων».
.               Ἴσως μέ αὐτόν τόν τελευταῖο χαρακτηρισμό ὁ κ. Ἀναστάσιος Βαβοῦσκος νά ἐννοῆ ἄλλο Πατριαρχικό κείμενο πού ἐγράφη ἐν ὄψει τῶν συζητήσεων σέ Προσυνοδικές Διασκέψεις, ἀλλά ἐν πάσῃ περιπτώσει παρακάμπτει καί ὑποτιμᾶ αὐτά τά ὑπεύθυνα Πατριαρχικά καί Συνοδικά ἔγγραφα, πού ἐστάλησαν στίς Ἐκκλησίες γιά νά ἀνακοινωθῆ ἡ χορήγηση Πατριαρχικῆς τιμῆς καί ἀξίας, στά ὁποῖα γίνεται ἀναφορά στό κατ’ οἰκονομίαν καί τό κατ’ ἀκρίβειαν. Ἀκόμη, δέν γίνεται διάκριση μεταξύ χορηγήσεως Αὐτοκεφαλίας καί Πατριαρχικῆς τιμῆς καί ἀξίας.
.              Νομίζω ὅτι τέτοιες ἀπόψεις δέν ἐκφράζουν σεβασμό στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, γιατί τό παρουσιάζουν ἄλλα νά γράφη στόν Τόμο μέ τόν ὁποῖο χορηγεῖ τήν Πατριαρχική τιμή καί ἀξία καί ἄλλα νά γράφη στά Πατριαρχικά καί Συνοδικά ἔγγραφα πού ἀποστέλλει στίς Ἐκκλησίες. Ἀντίθετα ἐγώ τά θεωρῶ ἑνιαῖα, γιατί τό ἴδιο Συνοδικό ὄργανο πού ἐξέδωσε τούς Τόμους, τό ἴδιο τούς ἑρμηνεύει στίς Ἐπιστολές του.
.               Ἐπίσης, ἡ ἄποψη ὅτι δέν χρειάζεται ἡ συναίνεση τῶν Πατριαρχῶν τῶν Πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων γιά τήν χορήγηση σέ μιά Ἐκκλησία Πατριαρχικῆς τιμῆς καί ἀξίας καί τήν ἀλλαγή σειρᾶς τῶν Διπτύχων εἶναι παράδοξη καί λειτουργεῖ σέ βάρος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία λειτουργεῖ συνοδικῶς.
.               Τό δεύτερο σημεῖο εἶναι ὅτι αὐτόν τόν καιρό ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας διακυβεύεται σοβαρά μέ συνταρακτικές συνέπειες, πού προκαλοῦν βαθύτατο πόνο, γι’ αὐτό κάθε ὑπεύθυνος ἄνθρωπος εἴτε Ἐπίσκοπος εἴτε ἐπιστήμονας πρέπει νά διαθέτη ψυχραιμία, νηφαλιότητα καί προσευχή, ὥστε νά μήν διαιωνισθοῦν σχισματικές καταστάσεις στήν Ἐκκλησία πού δύσκολα θά θεραπευθοῦν.
.               Ἔτσι, ἡ πρόταση πού γίνεται ἀπό ἕναν διδάκτορα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ δικαίου πρός τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος «ex cathedra», δέν βοηθάει καθόλου στήν ἐπίλυση τοῦ θέματος. Ποιά εἶναι ἡ πρότασή του πού διατυπώνεται μέ ἀπόλυτο καί αὐθεντικό τρόπο; «Ἐγώ, αὐτό πού ἔχω νά  πῶ, εἶναι τό ἑξῆς. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ὀφείλει ἄμεσα καί χωρίς καθυστέρηση νά ἀνακαλέσει τήν ἐντολή πρός τίς δύο Συνοδικές Ἐπιτροπές γιά διερεύνηση τοῦ θέματος τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας καί νά προχωρήσει στήν ἀπεύθυνση ἐπιστολῆς πρός τόν Προκαθήμενο τῆς νέας Ἐκκλησίας, μέ τήν ὁποία νά τόν συγχαίρει γιά τήν ἐκλογή του καί νά τόν καλεῖ νά ἐπισκεφθεῖ τήν Ἀθήνα. Ὁποιαδήποτε ἄλλη ἀπόφαση ἤ ἐνέργεια εἶναι ἀντικανονική».
.               Τέτοια πρόταση καί μέ τόν ἰδιαίτερο αὐτόν τρόπο πού διατυπώνεται δέν προσφέρει καλές ὑπηρεσίες καί στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, πού ὑποτίθεται ὅτι θέλει νά τό ὑποστηρίξη.
.               Κατά τόν ἴδιο τρόπο, δέν βοηθοῦν στήν διασφάλιση τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας ἀπό διαφόρους πού ἀσχολοῦνται μέ τό θέμα, οἱ ἀδιάκριτες φωνές, οἱ ὕβρεις δίκην ποδοσφαιρικῶν σωματείων καί οἱ χαρακτηρισμοί ἐναντίον Πατριαρχῶν καί Ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι αὐτό τόν καιρό διακατέχονται ἀπό μεγάλη ἀγωνία καί ἀγρυπνία γιά τήν ἐπίλυση τῶν σοβαρῶν προβλημάτων πού προέκυψαν.
.               Ἐπιτέλους, δέν μπορεῖ κανείς νά ἀμφισβητήση τήν ἀγάπη μας πρός τήν Ἐκκλησία, ὅταν γιά πενήντα χρόνια (μισόν αἰώνα) περιβαλλόμαστε τό τίμιο ράσο καί ἀγωνιζόμαστε στήν χώρα μας καί σέ ὅλο τόν κόσμο, προφορικῶς καί γραπτῶς, νύκτα καί ἡμέρα, μέ θυσίες καί στερήσεις, παρά τά λάθη μας, γιά τόν ἔπαινο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τήν προβολή τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας καί τήν δόξα τοῦ Θεοῦ.
.               Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδή παρατηρῶ ὅτι ὁ κ. Ἀναστάσιος Βαβοῦσκος ἀπαντᾶ μέ πολύ σπουδή στίς ἀπόψεις ἑνός Ἐπισκόπου, πού εἶναι μέλος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀγαπᾶ τόν θεσμό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖο ζῆ στόν σταυρό, καί αἰσθάνεται πόνο γιά τήν διακύβευση τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, θά τόν προέτρεπα, ὡς κανονολόγος πού εἶναι, νά ἀπαντήση καί στά ἐρωτήματα πού τοῦ ἔχει θέσει πρό καιροῦ προσωπικά καί δημοσίως σέ κείμενό του ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος.
.               Τελικά νομίζω, πάνω ἀπό ὅλα αὐτόν τόν καιρό χρειάζεται ἀπ’ ὅλους μας σύννοια, προσευχή, φόβος Θεοῦ καί σοβαρές προτάσεις πρός τούς ὑπευθύνους, ὥστε νά βοηθήσουν στήν ἐπίλυση τοῦ θέματος, καί ὄχι νά τορπιλίσουν ἔτι περαιτέρω τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας.–

 

, , ,

Σχολιάστε