Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Οὐκρανία

ΣΤΗΡΙΞΗ ΟΙΚΟΥΜ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ στὸ Οὐκρανικό

Στήριξη σ Φανάρι μ πιφυλάξεις
π τν κκλησία Κύπρου σ Οκρανικ

.           Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, συζήτησε σήμερα ἐκτενῶς τὸ θέμα τοῦ Αὐτοκεφάλου της Ἐκκλησίας Οὐκρανίας, ποὺ ὅπως ἀναφέρεται σὲ σχετικὴ ἀνακοίνωση «ἅπτεται τῆς ἑνότητος στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας».
.             Στὴν ἀνακοίνωση ἀναφέρεται ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος φρονεῖ, ὅτι ἡ ἐξαγγελία τῆς παραχώρησης τῆς αὐτοκεφαλίας στὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἔγινε «μὲ σκοπὸ τὴν εἰρήνευση καὶ τὴν ἐπίτευξη τῆς ἑνότητας τῆς ἐκεῖ Ἐκκλησίας», ἀλλὰ εἶναι φυσικὸ – προστίθεται – νὰ δοθεῖ κάποιο εὔλογο χρονικὸ διάστημα γιὰ νὰ φανεῖ τὸ ἀποτέλεσμα.
.           «Ἂν ὁ στόχος αὐτὸς δὲν ἐπιτευχθεῖ, ἀναμένουμε ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, χρησιμοποιώντας τὸν ρυθμιστικό του ρόλο, τὸν ὁποῖο τοῦ παρέχει ἡ θέση του ὡς Πρώτου στὴν Ὀρθοδοξία, νὰ συγκαλέσει, εἴτε πανορθόδοξη Σύνοδο, εἴτε Σύναξη τῶν Προκαθημένων, γιὰ νὰ ἐπιληφθεῖ τοῦ θέματος», ἀναφέρεται στὴν ἀνακοίνωση.
.           Ἐπίσης, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ὑποστηρίζει ὅτι καὶ στὴν περίπτωση ἐπίτευξης ἑνότητας γύρω ἀπὸ τὴν νέα ἡγεσία, «θὰ πρέπει καὶ πάλι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο νὰ βρεῖ τρόπο καθησύχασης τῆς συνείδησης τῶν πιστῶν, γιὰ τὴν ἐγκυρότητα τῆς χειροτονίας καὶ τῶν μυστηρίων ποὺ τελοῦνται ἀπὸ τὴν Ἡγεσία αὐτή».
.           Στὴν ἀνακοίνωσή της, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἐπισημαίνει ὅτι ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου ἑνὸς Προκαθημένου ἀπὸ ἄλλη Ἐκκλησία (δηλαδὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη ἀπὸ τὴν Μόσχα) «γιὰ ὁποιοδήποτε διοικητικὸ ἢ δικαιοδοσιακὸ λόγο, δὲν μαρτυρεῖ τὸ ὀρθόδοξο ἦθος τῆς ταπείνωσης». Ἐπίσης, γίνεται ἀναφορὰ στὸ θέμα τῆς ὁμοφωνίας καὶ ἀφήνεται νὰ νοηθεῖ ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Μόσχας δὲν τὸ τηρεῖ.
.           Ἐξ ἄλλου, σημειώνεται ὅτι «κάθε ἔθνος δικαιοῦται, μὲ τὴν ἀπόκτηση τῆς ἐθνικῆς του ἀνεξαρτησίας, νὰ ἐπιζητήσει καὶ τὴν ἐκκλησιαστική του αὐτοκεφαλία».

 

ΠΗΓΗ: skai.gr

 

Advertisements

, ,

Σχολιάστε

ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ καὶ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΣΧΑ !

Κα μ Φανάρι κα μ Μόσχα
κκλησία τς Κύπρου γι τν Ο
κρανία

Μανώλης Καλατζῆς
protothema.gr, 07.02.2019

.            Χωρὶς λήψη ἀπόφασης, ὁλοκληρώθηκε ἡ σημερινὴ συνεδρία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, στὴν ὁποία ἐξετάστηκε καὶ τὸ θέμα τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, τὸ ὁποῖο ἔχει προκαλέσει σοβαρὴ κρίση μεταξὺ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας.
.           Ἡ συζήτηση θὰ συνεχιστεῖ σὲ νέα ἔκτακτη συνεδρία στὶς 18 Φεβρουαρίου. Πηγὲς τοῦ Protothema.gr, ἀνέφεραν ὅτι οἱ Κύπριοι Ἱεράρχες προσανατολίζονται στὴν καθυστέρηση τῆς ἀναγνώρισης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ἀναμένοντας νὰ δοῦν πὼς θὰ τοποθετηθοῦν οἱ ὑπόλοιπες Ἐκκλησίες καὶ κυρίως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας καὶ τὰ Πατριαρχεῖα Ἱεροσολύμων καὶ Ἀλεξανδρείας. Τὸ πιθανότερο εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου νὰ ἀναλάβει πρωτοβουλία γιὰ μεσολάβηση μεταξὺ Φαναρίου καὶ Μόσχας, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν ἐλπίδες γιὰ γεφύρωση τῶν διαφορῶν. Ὡστόσο θὰ κερδηθεῖ χρόνος ποὺ δὲν θὰ ἐπιτρέψει τὴν διασάλευση τῶν σχέσεων μὲ τὸ Φανάρι καὶ τὴ Μόσχα.
.        Στὴ σημερινὴ συνεδρία, ὅλοι συμφώνησαν πὼς ἡ ἀναγνώριση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἀποτελεῖ μονόδρομο καθὼς θὰ ἦταν ἐκτὸς λογικῆς νὰ ὑπάρξει ἄρνηση στὰ 50 ἐκ Οὐκρανοὺς νὰ ἔχουν δική τους Ἐκκλησία, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ 800 χιλιάδες Κύπριοι ἔχουν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία. Τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ Κύπριοι Ἱεράρχες εἶναι ἡ σημαντικὴ οἰκονομικὴ βοήθεια ποὺ λαμβάνουν κάποιες Μητροπόλεις ἀπὸ Ρώσους.

 

,

Σχολιάστε

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΗΘΟΣ καὶ ΣΑΜΟΣΦΙΑΤΟΙ (Αὐτοχειροτόνητοι)

 

Πάτρα 2 . 2 . 2019

Ἐκκλησιαστικὸ ἦθος καὶ … σαμοσφιάτοι!

Πρωτοπρεσβύτερος
Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος
Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν
τηλ. 6945-377621, agotsopo@gmail.com

.             Ἐνθρονίζεται αὔριο (σήμερα) ὁ νέος «προκαθήμενος» τῆς νέας «αὐτοκέφαλης» ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ὁ «Μητροπολίτης Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας» Ἐπιφάνιος.
.             Ἡ συμμετοχή στήν ἐνθρόνιση ἑνός Προκαθημένου ἐπιμαρτυρεῖ τήν ἑνότητα τῆς τοπικῆς Εκκλησίας καί παράλληλα διασαλπίζει τήν ἑνότητα τῆς οἰκουμενικῆς Ὀρθοδοξίας. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ αὐριανή ἐνθρόνιση ἐπιμαρτυρεῖ καί διασαλπίζει ἀκριβῶς τά ἀντίθετα: τό παρατεινόμενο σχίσμα στήν Οὐκρανία ἀλλά καί τή διάλυση τῆς ἑνότητος τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν λόγῳ τῆς βίαιης ἐκκλησιαστικῆς ἀπόσχισης τῆς Οὐκρανίας ἀπό τήν Ρωσία μέ τήν ὁποία ἐπί αἰῶνες ἦταν ἐκκλησιαστικά συνδεδεμένη.
.             Ἡ βέβαιη ἀπουσία ἀπό τήν αὐριανή «ἐνθρόνιση» καί τῶν 90 κανονικῶν ἐπισκόπων, τῶν ἐκπροσώπων τῶν 12.000 ἐνοριῶν καί τῶν 5.000 μοναχῶν καί τῶν ἑκατομμυρίων πιστῶν τῆς Οὐκρανίας, πού παρά τίς πιέσεις παραμένουν σέ κοινωνία μέ τήν κανονική Ἐκκλησία καί δι’ Αὐτῆς μέ τήν καθ’ ὅλου Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, παράλληλα μέ τήν ἄρνηση συμμετοχῆς σχεδόν ὅλων τῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἶναι γεγονός μοναδικό στήν Ὀρθοδοξία. Ἠχηρὴ εἶναι καὶ ἡ ἀπουσία ἐκπροσώπων τοῦ Ἁγ. Ὄρους, τὸ ὁποῖο δὲν ὑπέκυψε στὶς πιέσεις καὶ μὲ ἀπόφασή Του ἀρνήθηκε νὰ στείλει ἐκπροσώπηση! Ἡ συμμετοχὴ δύο ἁγιορειτῶν ἡγουμένων (ὄχι τοῦ οὐκρανοῦ στήν καταγωγή Ἡγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Παντελεήμονος!) στὴ συνοδεία τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως καὶ ὄχι ἐκ μέρους τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγ. Ὄρους, εἶναι ἐνδεικτική τῆς τραγικῆς κατάστασης τῆς «νέας» ἐκκλησίας.
Εἶναι σίγουρο ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο δὲν μπορεῖ νὰ αἰσθάνεται δικαιωμένο καί ὑπερήφανο γιὰ τὶς ἐπιλογές Του καὶ τὴ διαδικασία ποὺ ἀκολούθησε. Ἴσως εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στὴ νεώτερη ἱστορία Του, ὅπου τόσο ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἐπιλογὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου τυγχάνει τέτοιας ἀπορρίψεως ἀπὸ τὴν πανορθόδοξη ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση. Καί σκεφτεῖτε τί ἔχει νά ὑποστεῖ ὁ Οἰκουμενικός Θρόνος ἐν καιρῷ ἀπό τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων μέ τούς ὁποίους Αὐτό συνεργάστηκε γιά τήν «αὐτοκεφαλία»…
.             Ἄν ἡ ἀπουσία ἐκπροσώπων τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἶναι τραγικὴ γιὰ τὴν ἑνότητά Της, τραγικότερα εἶναι τὰ πρῶτα δείγματα γραφῆς τοῦ νέου «προκαθημένου».
.             Δέκα μέρες μετὰ τὴν παραλαβὴ τοῦ «Τόμου» (6.1.2019) καὶ πρὶν καλὰ-καλὰ «ἐνθρονιστεῖ», ὁ νέος «προκαθήμενος» ἔσπευσε νὰ τιμήσει τὸν Βασίλειο Λιπκόφσκη (Vasyl Lypkivsky). Παρουσίᾳ τοῦ προέδρου Ποροσένκο καὶ ἑνός «ἐπισκόπου»   τῆς νέας του ἐκκλησίας, στὶς 18.1.19 στὸ Cherkasy τῆς Οὐκρανίας ὁ Ἐπιφάνιος ἔκανε τὰ ἀποκαλυπτήρια μεγάλου ἀδριάντος πρὸς τιμὴν τοῦ Vasyl Lypkivsky, στὸν ὁποῖο ὁ τιμώμενος εἰκονίζεται ὡς ἀρχιερέας ! Ποιὸς εἶναι ὁ Vasyl Lypkivsky; (στά ρωσικά: Λιπκόφσκη, στά οὐκρανικά: Λιπκίφσκη)
.             Καθηρημένος Οὐκρανὸς ἱερέας, στὴ συνέχεια αὐτοχειροτόνητος «ἀρχιεπίσκοπος», καὶ ἀργότερα αὐτοανακηρυγμένος «Πατριάρχης Κιέβου καὶ πάσης Οὐρανίας»! Τὸ 1921 ἵδρυσε τὴν «Οὐκρανικὴ Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία»! Ἡ ὁμάδα τοῦ Lypkivsky ἀνασυστάθηκε τὸ 1990 καὶ σήμερα ἔχει ἀρχηγὸ τὸν Μακάριο (Μαλέτιτς) ποὺ τὸ Σεπτὸ Κέντρο τὸν «ἀποκατέστησε στὴν ἀρχιερωσύνη» (!) μαζὶ μὲ τοὺς «ἐπισκόπους» του… Στὴ «νέα» Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας συμμετέχουν περίπου 15 «ἐπίσκοποι» ἐκ τῆς «μερίδος τῶν αὐτοχειροτονηθέντων», ὅπως τοὺς χαρακτηρίζει ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Σάρδεων Μάξιμος!
.             Ἄς δοῦμε λίγο πιὸ ἀναλυτικὰ ποιὸν ἄνθρωπο ἔσπευσε νά τιμήσει ὁ νέος «προκαθήμενος» Ἐπιφάνιος:
.             Στὶς 20 Ὀκτωβρίου 1921 ὁρισμένοι καθηρημένοι καὶ ἀναθεματισμένοι Οὐκρανοὶ ἱερεῖς ἀκολουθούμενοι ἀπὸ λαϊκοὺς συνῆλθαν στὸ Κίεβο σὲ σοβιετικοῦ τύπου λαϊκὴ συνέλευση τὴν ὁποία ὀνόμασαν «Πανουκρανικὴ Σύνοδο κλήρου καὶ λαϊκῶν» καὶ ἀνακήρυξαν τὸ «αὐτοκέφαλο» τῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας, ἱδρύοντας τὴν «Οὐκρανικὴ Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία»! Στὴ «σύνοδο» αὐτὴ δὲν συμμετεῖχε οὔτε ἕνας ἐπίσκοπος!
.             Ὁ διαπρεπὴς ἱεράρχης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Σάρδεων Μάξιμος, ἀναφέρει σχετικά : «Ἀλλὰ καταφανὴς ἦτο ἡ ἀνάγκη ἐπισκόπων… Ἡ πανουκρανικὴ Σύνοδος ἀποτυχοῦσα ὅπως προσελκύσῃ εἰς τὰς ἀπόψεις αὐτῆς τινὰς ἐκ τῶν κανονικῶν ἐν Οὐκρανίᾳ Ἱεραρχῶν (σημ. συντ.: ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται…) ἐνόμισεν ὅτι ἠδύνατο παρὰ τοὺς ρητοὺς ἱεροὺς κανόνας νὰ ἀπορρίψῃ τὴν διαχρονικότητα τῆς ἀρχιερωσύνης καὶ νὰ ἱδρύσῃ αὐτὴ αὕτη ἰδίαν διὰ τοὺς Οὐκρανοὺς Ἱεραρχίαν. Καὶ θεῖσα οὕτω εἰς ἐνέργειαν τὰς ἀπόψεις αὐτῆς ὄχι μόνον ἐψήφισεν ἐπισκόπους, ἀλλὰ διέταξε τὴν χειροτονία αὐτῶν»! Στὶς 23 Ὀκτωβρίου 1921 «ἐν τῷ καταληφθέντι καθεδρικῷ ναῷ τῆς Ἁγίας Σοφίας τοῦ Κιέβου ὁ δι᾽ ἐκκλησιαστικὰ ἐγκλήματα καθαιρεθεὶς ἀπὸ τοῦ ἱερατικοῦ βαθμοῦ πρωθιερεὺς Νέστωρ Σαρκέβσκη ὁμοῦ μετ’ ἄλλων πρεσβυτέρων καὶ διακόνων, τῇ συμμετοχῇ καὶ λαϊκῶν, ἐν οἷς καὶ γυναῖκες, ἀνέδειξαν ἐπίσκοπον δι’ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν αὐτοῦ, τὸν δι’ ἐκκλησιαστικὰ ἐπίσης ἐγκλήματα καθαιρεθέντα πρώην πρωθιερέα Βασίλειον Λιπκόβσκη, ἔγγαμον ὄντα, ὀνομασθέντα «Μητροπολίτην Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας». Τὴν ἑπομένην οὗτος ἐχειροτόνησε τὸν Νέστορα Σαρκέβσκη ἐπίσκοπον, ἀμφότεροι δὲ οὗτοι προέβησαν ἀκολούθως εἰς χειροτονίας ψευδοεπισκόπων, ψευδοϊερέων καὶ ψευδοδιακόνων» (Μάξιμος, Μητροπολίτης Σάρδεων, «Τό Οὐκρανικόν ἐκκλησιαστικόν ζήτημα», στό Μητροπολίτου Σάρδεων Μαξίμου (+) Συλλογή μελετῶν καί κειμένων, προνοίᾳ καί ἐπιστασίᾳ Μητρ. Ἐλβετίας Δαμασκηνοῦ, ἐκδ. Ἐπέκταση, 1998, σ. 130, 146-147 καί Κληρονομία, τ. 5(1973) σσ. 199-246, βλ. καί Μεθοδίου Φούγια, Ἐκκλησία αὐτοχειροτονήτων (Ἐκκλησία Ληπκώβ), Ἀλεξάνδρεια 1955.).
.             Στὴν ἀνωτέρω ἀναφορὰ τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Σάρδεων νὰ προσθέσουμε ὅτι κατὰ τὶς «χειροτονίες» τῶν Βασιλείου Λιπκόφσκη καὶ Νέστορα Σαρκέβσκη ἐτέθη ἐπὶ τὰς κεφαλὰς τῶν «χειροτονουμένων» τμῆμα λειψάνου (χειρὸς) τοῦ ἱερομάρτυρος Μακαρίου, ἐπισκόπου Κιέβου! Προφανῶς, γιὰ νὰ εἶναι πιὸ … ἔγκυρη ἡ «χειροτονία»!
.             Λόγῳ τοῦ ἀνίερου καὶ ἱερόσυλου τρόπου τῶν «χειροτονιῶν» ἡ ὁμάδα αὐτὴ ὀνομάστηκε στή συνείδηση τοῦ λαοῦ «σαμοσφιὰτοι» = «αὐτοχειροτόνητοι»! Ἐπισημαίνεται γιὰ νὰ γίνει κατανοητὴ ἡ σοβαρότητα τοῦ ζητήματος γιὰ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία ὅτι ἡ ὁμάδα τοῦ αὐτοχειροτόνητου Vasyl Lypkivsky μέσα σὲ δυόμισι χρόνια, «στὶς ἀρχὲς τοῦ 1924 εἶχε 30 ἐπισκόπους καὶ περίπου 1.500 ἱερεῖς καὶ διακόνους ποῦ ὑπηρετοῦσαν σὲ σχεδὸν 1.100 ἐνορίες», ἐνῶ ἔχει γίνει διασπορά της σὲ Εὐρώπη καὶ Ἀμερική!
.             Κατά τόν Μητροπολίτη Σάρδεων Μάξιμο, ὁ Vasyl Lypkivsky ἐφάρμοσε τήν ἒγγαμο ἀρχιερωσύνη, τή δευτερογαμία καί τριτογαμία τῶν κληρικῶν καί τήν ἀπόρριψη τοῦ μοναχισμοῦ!   Ὑψηλό, ἀξιομίμητο, ἐκκλησιαστικό ἦθος, ἄξιο κάθε τιμῆς καί σεβασμοῦ …
.             Καὶ καταλήγει τὴ σχετική του ἀναφορὰ ὁ Μητροπολίτης Σάρδεων Μάξιμος: «Ὁ ὡς ἄνω αὐτοχειροτονήτως τὸν ἐπισκοπικὸν βαθμὸν καὶ τὸν τίτλον τοῦ “Μητροπολίτου Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας” ἰδιοποιηθείς Βασίλειος Λιπκόβσκη ἀπηυθύνθη ἐπανειλημμένως πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἐξαιτούμενος ἐπικοινωνίαν καὶ εὐλογίαν καὶ δικαιολογῶν ἀδικαιολογήτως τὴν αὐτοχειροτόνητον ἑαυτοῦ καὶ τῶν ἄλλων χειροτονίαν … Περιττὸν βεβαίως καὶ νὰ λεχθῇ οὐδεμίας ἔτυχε, ὡς εἰκός, ἀπὸ μέρους τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀπαντήσεως». Ποῦ εἶσαι, ἀείμνηστε Ἱεράρχα Μάξιμε, νά δεῖς τήν ἀξιοθρήνητη ἐξέλιξη…
.             Ἐπισημαίνω μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση ὅτι τὰ ἀνωτέρω δὲν τὰ ἀναφέρουν οἱ Ρῶσοι γιά νά… συκοφαντήσουν τόν «ἀπόστολο τῆς Οὐκανικῆς Ἐκκλησίας», ἀλλὰ ὁ διαπρεπὴς ἱεράρχης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀείμνηστος Μητροπολίτης Σάρδεων Μάξιμος!
.             Ἀπὸ αὐτὴ τὴν «μερίδα τῶν αὐτοχειροτονήτων» ἕλκει τὴν ἀρχιερατικὴ «καταγωγὴ» καὶ ἔλαβε ἐκκλησιαστικὴ «ὑπόσταση» ἡ μία ἀπὸ τὶς δύο σχισματικὲς ὁμάδες ποὺ συγκρότησαν τὴν νέα «αὐτοκέφαλη» ἐκκλησία, ἡ ὁμάδα τοῦ Μακαρίου (Μαλέτιτς)! Ἔτσι, στὴ «σύνοδο» τῆς νέας «ἐκκλησίας» συμμετέχουν 15 «ἐπίσκοποι»   ποὺ ἕλκουν τὴ «χειροτονία» τους ἀπὸ τὴ «μερίδα τῶν αὐτοχειροτονήτων», τοὺς σαμοσφιάτοι!
.             Συνεπῶς, τίθενται σοβαρότατα ἐρωτηματικὰ γιὰ τὴν κανονικότητα τῆς εἰς ἐπίσκοπον «χειροτονίας» τοῦ σημερινοῦ ἀρχηγοῦ, τοῦ Μακαρίου (Μαλέτιτς), καὶ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ «χειροτονηθέντων», ὄχι μόνο ἐπειδὴ ἀνήκουν σὲ σχισματικὴ ὁμάδα ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει ἀποστολικὴ διαδοχή! Εἶναι ἀπορίας ἄξιο καὶ ἐπιτείνει τὶς ἀνησυχίες τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο δὲν ἀναφέρθηκε καθόλου στὸ σοβαρότατο αὐτὸ ζήτημα στὶς ἐπίσημες ἀνακοινώσεις Του γιὰ τὴ συγκρότηση τῆς «ἑνωτικῆς» συνόδου τῆς 15.12.18 καὶ τὴ χορήγηση τῆς «αὐτοκεφαλίας». Σιωπᾶ…
Ἀπὸ τέτοιου ἐκκλησιαστικοῦ ἤθους αὐτοχειροτόνητο «ἐπίσκοπο» ἕλκει τὴν χειροτονία τὸ 30% τῶν «ἀρχιερέων» τῆς νέας «Ἐκκλησίας» πού ἵδρυσε ἡ Κωνσταντινούπολη στὴν Οὐκρανία!
.             Αὐτὸν τὸν καθηρημένο καί αὐτοχειροτόνητο «ἐπίσκοπο» καί αὐτοχρισθέντα «πατριάρχη» τίμησε ὁ νέος «προκαθήμενος». Αὐτὸν τὸν «προκαθήμενο» καλοῦνται οἱ τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες νὰ ἀναγνωρίσουν…
.             Οἱ Προκαθήμενοι καί οἱ ἀρχιερεῖς τῶν κατὰ τόπους Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καλοῦνται μὲ συναίσθηση τῆς μεγάλης εὐθύνης τους ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Λαοῦ Του νά πράξουν ὅ,τι ἐπιτάσσει ἡ Ἀρχιερατική τους συνείδηση πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ τῆς Ἁγίας Του Ἐκκλησίας.

π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος

Υ.Γ.:

1. Ἀξίζει μία ἐπισήμανση: Ἀπό τίς φωτογραφίες πού δημοσίευσε ἡ Προεδρεία τῆς Οὐκρανικῆς Δημοκρατίας καί τό video τῆς τιμητικῆς ἐκδήλωσης προκύπτει μέ βεβαιότητα ὅτι δέν χαίρει ἐκτιμήσεως στό λαό ὁ Βασίλειος Λιπκόφσκη καί ἡ ἐκδήλωση πρός τιμή του ἀπέτυχε πλήρως. Ἄν συνεκτιμήσουμε ὅτι στό Cherkasy, πόλη 280.000 κατοίκων στήν κεντρική καί ὄχι στήν ἀνατολική Οὐκρανία, πού, μάλιστα, εἶναι γενέτειρα τοῦ τιμώμενου «Μητροπολίτου Κιέβου» Β. Λιπκόφσκι, ἦταν παρών ὁ Πρόεδρος τῆς Οὐκρανίας καί ὁ νέος «προκαθήμενος» Ἐπιφάνιος, οἱ μόλις 3-4 κληρικοί καί μόλις μερικές ἑκατοντάδες παρόντες πολίτες καταδεικνύουν ὅτι οἱ πιστοί τῆς Οὐκρανίας δέν ἀποδέχονται αὐτά πού προσπαθοῦν νά τούς ἐπιβάλουν τά δυτικά συμφέροντα μέσῳ τῆς Κωνσταντινουπόλεως… Ὁ λαός τοῦ Cherkasy ἀποδοκίμασε καί τόν Λιπκόφσκη καί τόν Ἐπιφάνιο καί τόν Ποροσένκο καί ὅ,τι αὐτοί ἐκπροσωποῦν καί ἐκφράζουν…

2. Στίς συνημμένες φωτογραφίες διακρίνονται ὁ πρόεδρος τῆς Οὐκρανίας Ποροσένκο, ὁ νέος «προκαθήμενος» Ἐπιφάνιος μέ ἕνα «ἐπίσκοπο», τό μνημεῖο τοῦ Lypkivsky μέ τήν ἐπιγραφή στή βάση του «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΙΠΚΙΒΣΚΥ» καί, φυσικά ὁ «Τόμος τῆς Αὐτοκεφαλίας», τόν ὁποῖο ὁ Ποροσένκο παρουσιάζει – καί δικαίως – ὡς ἐπίτευγμά του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

,

Σχολιάστε

ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΕ ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Πορεία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας σὲ ναρκοπέδιο

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.       Πορεία σὲ ναρκοπέδιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μὲ ἀπρόβλεπτες συνέπειες χαρακτήρισε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων καὶ πάσης Ἀλβανίας Ἀναστάσιος τὰ ὅσα θὰ ἀκολουθήσουν τὴν χορηγηθεῖσα αὐτοκεφαλία στὴν Οὐκρανία. Αὐτὴ ἡ δήλωση συμπυκνώνει καὶ παρουσιάζει περιεκτικὰ τὴν κατάσταση τῆς Οἰκουμενικῆς Ὀρθοδοξίας στὸ τέλος τοῦ 2018.
.       Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο προχώρησε στὴν ἀπονομὴ αὐτοκεφαλίας στοὺς σχισματικοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Οὐκρανίας, τοὺς ὁποίους προηγουμένως τοὺς κατέστησε κανονικούς. Στὶς ἀρχὲς τοῦ 2019   ἀνακοινώνει διὰ γράμματος σὲ ὅλες τὶς κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τὸ γεγονός. Στὸ γράμμα θὰ ζητεῖται νὰ τὴν ἀναγνωρίσουν ὡς αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία καὶ οἱ Προκαθήμενοί τους νὰ μνημονεύουν τὸν Προκαθήμενό της.
.       Ὅλες ἔτσι οἱ τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες βρίσκονται πρὸ τοῦ διλήμματος: Θὰ ἀποδεχθοῦν τὴ μονομερῆ καὶ ἐκτὸς τῶν ἱερῶν Κανόνων ἐνέργεια τοῦ Φαναρίου, νὰ ἀναγνωρίσει τοὺς πρώην σχισματικοὺς ὡς αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ὁπότε θὰ προκαλέσουν τὴν ἀντίδραση τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, ἢ δὲν θὰ τὴν ἀναγνωρίσουν, ὁπότε θὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ἀντίδραση τοῦ Φαναρίου; Εἴτε τὴ μία ἐπιλογὴ κάνουν, εἴτε τὴν ἄλλη τὸ ἀποτέλεσμα γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία θὰ εἶναι ὀδυνηρό.
.       Εἰδικότερα δὲν μπορεῖ νὰ προβλεφθεῖ ἡ ἀντίδραση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη πρὸς τὶς Ἐκκλησίες ἐκεῖνες, ποὺ δὲν θὰ ἀποδεχθοῦν τὴν ἐνέργειά του. Τὸ μόνο ποὺ θὰ τὸν ἀποτρέψει ἀπὸ ἀπονενοημένα διαβήματα εἶναι νὰ εἶναι ὁμόφωνη ἢ μὲ συντριπτικὴ πλειονοψηφία ἡ ἄρνηση τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν, μὲ τὶς ἐνέργειες τοῦ οὐκρανικοῦ κράτους καὶ τοῦ Φαναρίου, ὀνομασθεῖσα αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας. Μέχρι τὸ τέλος τοῦ 2018 οὐδεμία Ἐκκλησία ἔχει ἐπισήμως ἐγκρίνει τὴν ἐνέργεια τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου στὴν Οὐκρανία.
.       Συγκεκριμένα ἡ μέχρι τὸ τέλος τοῦ 2018 στάση τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἶναι ἡ ἀκόλουθη, κατὰ τὴ σειρὰ τῶν πρεσβείων:
.       Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας: Στὶς 29 Σεπτεμβρίου 2018 ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Θεόδωρος βρέθηκε στὴν Ὀδησσὸ γιὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ τοπικοῦ Ἁγίου Κούκσα. Μαζί του ἦταν ὁ κανονικὸς Μητροπολίτης Κιέβου Ὀνούφριος. Κατὰ τὴ Θεία Λειτουργία, στὴν ὁποία προέστη, ὁ Πατριάρχης εἶπε μεταξὺ ἄλλων: «Μακαριώτατε Μητροπολίτα Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας, Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Ὀδησσοῦ, εἶμαι πάντοτε μαζί σας. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ εἶμαι ἐδῶ σήμερα. Ἦρθα γιὰ νὰ ἑορτάσουμε μαζὶ τὴν 1030ή ἐπέτειο τοῦ βαπτίσματος τῶν Ρώς. Ἦρθα γιὰ νὰ δοῦν ὅλοι ὅτι ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας εἶναι προσωπικὰ μαζί σας σὲ αὐτοὺς τοὺς περίπλοκους καιρούς. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξανδρείας πάντοτε φυλάσσει τὰ δόγματα τῆς Ὀρθοδοξίας… Σήμερα ὁ Κύριος εἶναι ἀνάμεσά μας. Νὰ εὐλογεῖ τὴν Οὐκρανία μὲ τὴν εἰρήνη Του. Γιὰ αὐτὴν προσεύχεται ἡ Κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ἡ ὁποία προεδρεύεται ἀπὸ τὸν Μακαριώτατο Μητροπολίτη Ὀνούφριο. Ὅπως γνωρίζετε ἡ ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ δὲν εἶναι πάντοτε εἰρηνική: Ὑπάρχουν ἀναταραχὲς καὶ σχίσματα. Ἀλλὰ ἐσεῖς μείνατε ἐντὸς τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας».
.       Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας: Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας συνεδρίασε ἀπὸ τὶς 3 ἕως τὶς 6 Ὀκτωβρίου 2018. Στὸ τελικὸ ἀνακοινωθὲν τονίζεται ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας εἶναι ὑπὲρ τῶν ὁμοφώνων ἀποφάσεων τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν γιὰ μείζονα ζητήματα, ὅπως αὐτὸ τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Οὐκρανίας, ζητεῖ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη νὰ συγκαλέσει ἐπειγόντως συνάντηση τῶν Προκαθημένων τους καὶ ἐφιστᾶ τὴν προσοχὴ στὸν κίνδυνο ποὺ ὑπάρχει ὁ ὀρθόδοξος κόσμος νὰ βυθισθεῖ σὲ παγκόσμιες πολιτικὲς διαμάχες καὶ νὰ κατακερματίσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐπὶ τῇ βάσει πολιτικῶν, ἐθνικῶν, φυλετικῶν ἢ ἐθνικιστικῶν διαφορῶν.
.       Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων: Στὶς 7 Σεπτεμβρίου 2018 ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος δέχθηκε ἀντιπροσωπεία τῆς κανονικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ζαπορόζιε Λουκᾶ. Κατὰ τὴν προσφώνησή του ὁ κ. Θεόφιλος ἐπισήμανε ὅτι οἱ τελευταῖες ἐκκλησιαστικὲς ἐξελίξεις στὴν Οὐκρανία ἀποτελοῦν ἐκδήλωση τῆς παγκοσμιοποίησης, ἡ ὁποία ὡς κύριο στόχο ἔχει τὴ διάλυση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Αὐτό, ὅπως εἶπε, συμβαίνει καὶ στὴν Οὐκρανία μὲ τὶς πολιτικὲς παρεμβάσεις στὶς ὑποθέσεις τῆς Ἐκκλησίας καὶ μὲ τὶς παρεμβάσεις ἐκπροσώπων μίας Ἐκκλησίας στὰ ἐσωτερικὰ τῆς ἄλλης. Καὶ κατέληξε: «Προσευχόμαστε ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ μας, Μακαριωτάτου Μητροπολίτη Ὀνουφρίου καὶ τοῦ πολυπαθοῦς λαοῦ τῆς Οὐκρανίας».
.       Πατριαρχεῖο Σερβίας: Στὶς 16 Ὀκτωβρίου 2018 ὁ Πατριάρχης Σερβίας Εἰρηναῖος δήλωσε στὸν τηλεοπτικὸ σταθμὸ τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας HRAM: «Στὶς ἡμέρες αὐτὲς ἡ Ἐκκλησία βρίσκεται σὲ μεγάλη δοκιμασία. Μία δοκιμασία, ἕναν πειρασμό, ποὺ προκαλεῖ ὁ πρῶτος Ἱεράρχης τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, παίρνοντας μίαν ἀπόφαση, ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ εἶναι καταστροφικὴ γιὰ τὴν Ἐκκλησία. Ἔκαμε αὐτὸ ποὺ δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα νὰ κάνει: Νὰ ἀναγνωρίσει μίαν Ἐκκλησία σχισματικὴ καὶ ἐπὶ πλέον νὰ τῆς ἀποδώσει τὴν αὐτοκεφαλία. Εἶναι ἀνήκουστο!». Ἀπὸ τὴν πλευρά του ὁ Μητροπολίτης Μπάτσκας Εἰρηναῖος δήλωσε ὅτι ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ἔκαμε τὸ μεγαλύτερο λάθος στὴν ἱστορία τοῦ οἰκουμενικοῦ θρόνου.
.       Ἡ Ἐκκλησία τῆς Σερβίας ἔχει βάσιμους λόγους νὰ φοβεῖται δυσάρεστες ἐξελίξεις, τύπου Οὐκρανίας, μὲ παρέμβαση τοῦ Φαναρίου στὰ ἐσωτερικά Της καὶ συγκεκριμένα στὶς ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία Της Ἐκκλησίες τοῦ Μοντενέγκρο (Μαυροβουνίου) καὶ τῶν Σκοπίων, ὡς ἐπακολούθου τῆς κρατικῆς ἀνεξαρτησίας τους. Στὶς 20 Δεκεμβρίου 2018 ὁ Πρόεδρος τοῦ Μαυροβουνίου Τζουκάνοβιτς ζήτησε, κατὰ τὰ πρότυπα τοῦ Ποροσένκο, τὴν αὐτοκεφαλία τῆς Ἐκκλησίας τῆς χώρας του, «γιὰ νὰ ὁλοκληρωθεῖ ἡ χειραφέτηση τῶν Μαυροβουνίων ἀπὸ τοὺς Σέρβους». Ὁ Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Ἀμφιλόχιος, μὲ δήλωσή του, στὶς 26 Δεκεμβρίου 2018, ἀπάντησε στὴν πρόταση Τζουκάνοβιτς: «Νὰ βαπτισθεῖ πρῶτα καὶ νὰ καταστεῖ μέλος τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ μιλάει γιὰ τὴν Ἐκκλησία». Καὶ τὸ 2018 ἡ κυβέρνηση καὶ οἱ σχισματικοὶ Μητροπολίτες τῶν Σκοπίων ζήτησαν αὐτοκεφαλία, μὲ τὸ ὄνομα Ἐκκλησία τῆς Μακεδονίας. Στὴν αὐτοκεφαλία καὶ στὸ ὄνομα ἀντιδρᾶ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Σερβίας καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ἕως τώρα δὲν τὰ ἔχει δεχθεῖ καὶ τὸ Φανάρι.
.       Πατριαρχεῖο Ρουμανίας: Ὁ Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιὴλ διατηρεῖ οὐδέτερη στάση στὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας. Κατὰ τὶς ὑπάρχουσες πληροφορίες θέλει νὰ ἐξασφαλίσει τὴ διατήρηση τῶν θρησκευτικῶν δικαιωμάτων τῆς ρουμανικῆς μειονότητας στὴν Οὐκρανία καὶ δὲν θέλει νὰ ἔρθει σὲ ἀντιπαράθεση μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Στὶς 24 Νοεμβρίου 2018 στὴν πανηγυρικὴ συνεδρίαση τῆς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρουμανίας στὸ Βουκουρέστι τιμήθηκε ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος στὴν ὁμιλία του ἔθιξε καὶ τὸ θέμα τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Οὐκρανίας. Ἀντίθετα ὁ Πατριάρχης κ. Δανιήλ, ἂν καὶ προκλήθηκε ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη νὰ λάβει θέση ἐπὶ τοῦ ζητήματος, τὸ ἀπέφυγε. Τοῦ εἶπε τὸ ἀκόλουθο γενικὸ καὶ διφορούμενο: «Ἐκτιμᾶμε τὶς προσπάθειές σας νὰ προωθήσετε στὸν σύγχρονο κόσμο τὴ διοικητικὴ ἐλευθερία τῶν ὀρθοδόξων αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν καὶ τὴ συνοδικότητα καὶ τὴν πανορθόδοξη κοινωνία, ἑνώνοντας τὴν ἐλευθερία μὲ τὴν ὑπευθυνότητα, γιὰ τὸ καλὸ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ».
.       Πατριαρχεῖο Βουλγαρίας: Ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας δὲν ἔχει ἀκόμη ἐκφρασθεῖ ἐν Συνόδῳ γιὰ τὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας. Ὁ Πατριάρχης Νεόφυτος ζήτησε νὰ συγκληθεῖ διάσκεψη τῶν Προκαθημένων γιὰ νὰ συζητήσουν τὸ θέμα. Ὁ Μητροπολίτης Βιδινίου Δανιήλ, μέλος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, σὲ συνέντευξη ποὺ ἔδωσε στὴν ἐπίσημη ἰστοσελίδα τῆς Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας, στὶς 15 Δεκεμβρίου 2018, ρωτήθηκε σχετικὰ καὶ ἀπάντησε ὅτι ὁ ἴδιος καὶ ἄλλοι Μητροπολίτες εἶναι ὑπὲρ τῆς ἄποψης νὰ ἐκφραστεῖ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Οὐκρανίας ἡ θέση τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας, ἀλλὰ ἄλλοι Μητροπολίτες του ἐπιθυμοῦν αὐτὸ νὰ παραμείνει οὐδέτερο στὴ διένεξη Φαναρίου – Μόσχας. Στὴν ἐρώτηση ἂν ἡ ἄποψη περὶ οὐδετερότητας αὐτῶν τῶν Μητροπολιτῶν ὀφείλεται σὲ πολιτικὴ πίεση ἀπὸ πλευρᾶς Μόσχας ἢ ΗΠΑ, ποὺ ὑποκίνησαν καὶ τὸ θέμα, ὁ Μητροπολίτης Δανιὴλ ἀπάντησε μόνο πὼς σὲ ὅ, τι τὸν ἀφορᾶ οὐδεὶς μπορεῖ νὰ ἀσκήσει πίεση ἐπάνω του… Καὶ ὁ νοῶν νοείτω. Ὡς πρὸς τὸ οὐκρανικὸ θέμα ὁ Μητροπολίτης Βιδινίου ἐκφράστηκε σαφῶς σὲ βάρος τῆς ἐνέργειας τοῦ Φαναρίου. Εἶπε ὅτι παραβίασε Ἱεροὺς Κανόνες, πὼς οἱ συνεννοήσεις του ἦταν μὲ τὸ ἐθνικιστικὸ καὶ ἄθεο κράτος τῆς Οὐκρανίας καὶ ὄχι μὲ τὸν πιστὸ λαό της καὶ πὼς οἱ ἐνέργειές του καθόλου δὲν θὰ γεφυρώσουν τὸν ἐκκλησιαστικὸ διχασμό, ἀλλὰ ἀντίθετα θὰ τὸν βαθύνουν.
.       Πατριαρχεῖο Γεωργίας: Ὁ Πατριάρχης Γεωργίας Ἠλίας τὸν Ἰούνιο τοῦ 2018 ἐκφράστηκε κατὰ τῶν πρωτοβουλιῶν τοῦ Φαναρίου στὴν Οὐκρανία καὶ τόνισε ὅτι ἀναγνωρίζει στὴ χώρα μόνο τὴν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο κανονικὴ Ἐκκλησία. Ἀντίθετα ὁ Μητροπολίτης Τσκοντίντι Πέτρος ἐκφράστηκε ὑπὲρ τῶν πρωτοβουλιῶν τοῦ Φαναρίου στὴν Οὐκρανία. Στὸ τέλος τοῦ ἔτους συνεδρίασε ἡ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας καὶ φάνηκε ὅτι ἡ πλειονοψηφία της εἶναι ὑπὲρ τῆς αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας στὴν Οὐκρανία. Κατὰ παρατηρητὲς τῶν θεμάτων τῆς Γεωργίας, ἡ ἐκ μέρους τῶν Ρώσων οὐσιαστικὴ κατοχὴ τῶν Γεωργιανῶν περιοχῶν τῆς Ἀμπχαζίας καὶ τῆς Βόρειας Ὀσετίας ἐπιδρᾶ στὴν ἀπόφαση τῆς Συνόδου. Πάντως ὁριστικὴ ἀπόφαση θὰ ληφθεῖ μετὰ τὴν ἐπίδοση τοῦ Τόμου τῆς αὐτοκεφαλίας ἀπὸ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο καὶ τὴν παραλαβὴ τοῦ σχετικοῦ ἐνημερωτικοῦ γράμματος. Ἡ φιλοδυτικὴ κυβέρνηση τῆς Γεωργίας, φυσικὰ γιὰ λόγους πολιτικούς, εἶναι ὑπὲρ τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. Ἡ τελευταία δήλωση στὸ 2018, στὶς 28 Δεκεμβρίου, τοῦ Πατριάρχου Γεωργίας εἶναι ἐνδεικτικὴ τῆς ἀμηχανίας ποὺ κυριαρχεῖ στὰ μέλη τῆς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας. Ὁ Πατριάρχης Ἠλία ἐκφράζει τὴ λύπη του γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση στὴν Οὐκρανία καὶ τὴν ἐλπίδα ὅτι μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ θὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ ἀδελφικὲς σχέσεις Κωνσταντινουπόλεως καὶ Μόσχας…
.       Ἐκκλησία τῆς Κύπρου: Τὸ ἰδιαίτερο γραφεῖο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου τὴν 9η Νοεμβρίου 2018 ἐξέδωσε ἀνακοίνωση γιὰ τὸ θέμα τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀναφέρει ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου διατηρεῖ ἐξαίρετες σχέσεις ἑνότητας μὲ ὅλες τὶς Ὀρθόδοξες τοπικὲς Ἐκκλησίες καὶ πὼς «σὲ αὐτὴ τὴν κρίσιμη περίοδο ὀφείλουμε ὅλοι νὰ εἴμαστε προσεκτικοὶ καὶ νὰ ἀποφεύγουμε τὶς δημόσιες δηλώσεις, ποὺ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τοὺς μεγάλους τίτλους καὶ ἐπιδεινώνουν τὸ πρόβλημα. Ὁ Μακαριώτατος προσεύχεται ὅλα τὰ προβλήματα νὰ λυθοῦν μὲ ἐν ἀγάπῃ σοβαρὸ διάλογο. Παράλληλα ἐξέφρασε τὴν προθυμία του νὰ ἐργασθεῖ πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση». Εἶναι προφανὲς ἀπὸ τὴ δήλωση τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς ὅτι οἱ ἐνέργειες τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὴν Οὐκρανία, προκαλοῦν σοβαρὸ προβληματισμὸ στὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, διότι βιαίως διαταράσσονται οἱ ἕως τώρα ἰσορροπίες στὶς σχέσεις Της μὲ τὸ Φανάρι καὶ τὴ Μόσχα, τὶς ὁποῖες διατηρεῖ μὲ ἄψογο τρόπο καὶ ὅποια θέση καὶ ἂν πάρει, γνωρίζει ὅτι θὰ ζημιωθεῖ ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Κύπρου.
.       Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος: Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει ἐκφραστεῖ ἀκόμη ἐπισήμως. Ὁ Μητροπολίτης τῆς Μπαρισέβκα Βίκτωρ ἐπισκέφθηκε στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ τὸν κ. Ἱερώνυμο, στὶς 15 Ἰουνίου 2018, καὶ τοῦ προσκόμισε στὰ ἑλληνικὰ τὴν ἀπόφαση τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἐπὶ τῆς ἀποδόσεως τῆς αὐτοκεφαλίας στοὺς σχισματικοὺς τῆς χώρας. Κατὰ τὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἑνώσεως Ὀρθοδόξων Δημοσιογράφων ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ἀπάντησε ὅτι θεωρεῖ τὸ θέμα περίπλοκο καὶ ὅτι θὰ πάρει πολὺ χρόνο ἡ μελέτη καὶ ἀπόφανση ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Ἴδια ἀπάντηση ἔδωσε ὁ κ. Ἱερώνυμος καὶ στὴν ἀντιπροσωπεία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ποὺ τὸν ἐπισκέφθηκε καὶ τοῦ ἐξέθεσε τὶς ἀπόψεις του.
.       Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πάντως στὴν ὁμιλία του στὴν Ἱεραρχία, στὶς 5 Ὀκτωβρίου 2018, ἄφησε αἰχμὲς σὲ βάρος τοῦ Φαναρίου. Σημείωσε: «Ἡ διχόνοια καὶ ἡ ἔλλειψη ἑνότητος χαροποιεῖ περισσότερο ἀπὸ ὅλα τὸν διάβολο. Ἐθνικιστικὲς τάσεις, ἡγετικὲς ἐπιδιώξεις καὶ ἱστορικὲς ἀνακρίβειες δὲν ἔχουν θέση στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία… Ἂς ἀγωνισθοῦμε ὅλοι γιὰ τὴ διατήρηση τῆς ἑνότητάς μας. Οἱ διενέξεις στὴν ὀρθόδοξη οἰκογένεια δίδουν λαβὲς σὲ ὅλους ὅσους μάχονται τὸν ρόλο καὶ τὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας».
.       Οἱ Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος διστάζουν νὰ πάρουν ἀνοικτὰ θέση στὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας, πλὴν ὁρισμένων ἐξαιρέσεων. Περιμένουν, κυρίως αὐτοὶ τῶν «Νέων Χωρῶν», νὰ τὸ συζητήσουν στὴν Ἱεραρχία καὶ ἐπιθυμοῦν ἡ ἀπόφαση νὰ ληφθεῖ μὲ μυστικὴ ψηφοφορία, γιὰ νὰ μὴν ἔχουν προβλήματα μὲ τὸ Φανάρι. Κατὰ τῆς ἐνέργειας τοῦ Φαναρίου στὴν Οὐκρανία ἐκφράστηκε μὲ ἄρθρο του ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ. Ὁ Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος μετὰ τὴ συνάντηση ποὺ εἶχε μὲ τὸν Μητροπολίτη Βολοκολὰμσκ Ἱλαρίωνα, τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, ποὺ τὸν ἐπισκέφθηκε στὶς 18 Δεκεμβρίου 2018 ἐξέφρασε τὴ λύπη του γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση στὴν Οὐκρανία καὶ συνάμα τὴν ἀνησυχία τοῦ γι᾽ αὐτὴν καὶ πρόσθεσε: «Προκειμένου νὰ ληφθεῖ μία ἀπόφαση χρειάζεται νὰ ἐξετασθεῖ ἡ Ἀποστολικὴ Διαδοχὴ καὶ ἡ κανονικότητα, ἔτσι ὥστε αὐτὴ νὰ μὴν ἀντίκειται στὴν ἀλήθεια καὶ πρὸ πάντων νὰ μὴ διχάζεται καὶ σκανδαλίζεται ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ».
.       Γενικὰ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὅπως καὶ ὅλες οἱ Ἑλληνορθόδοξες Ἐκκλησίες, ἔχουν περιέλθει σὲ δυσχερέστατη θέση μὲ τὶς ἐνέργειες τοῦ Φαναρίου στὴν Οὐκρανία. Ἂν τὶς δεχθοῦν, θὰ ἔχουν σοβαρὰ προβλήματα σχέσεων μὲ τὶς ὑπόλοιπες Ἐκκλησίες καὶ θὰ ἔχουν τὴν ἱστορικὴ εὐθύνη τῆς συμπράξεως στὴν καταπάτηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ στὸ σχίσμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἂν δὲν τὶς δεχθοῦν θὰ ἔχουν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν μῆνιν τοῦ Φαναρίου, μὲ ὅ, τι αὐτὸ συνεπάγεται!
.       Ἐκκλησία τῆς Πολωνίας: Ἡ Πολωνικὴ Ἐκκλησία, μὲ ἀνακοίνωσή της τὸν Μάϊο τοῦ 2018, ζήτησε ἡ ἀπονομὴ τῆς αὐτοκεφαλίας στὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας νὰ ἀκολουθήσει μετὰ τὴ συμφωνία ὅλων τῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἀλλιῶς μία πρώιμη καὶ ἀνώριμη ἀπόφαση θὰ βαθύνει τὸ σχίσμα ποὺ ὑπάρχει. Αὐτὴ τὴν ἄποψη ἐξέφρασε στὶς 11 Ὀκτωβρίου καὶ ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Πολωνίας Σάββας, κατὰ τὴ συνάντησή του μὲ τὸν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας. Ὁ κ. Σάββας στὸ τέλος Δεκεμβρίου 2018 στὴν ἐπιστολή του πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη τοῦ ἀνακοίνωσε ὅτι δὲν θὰ ἀναγνωρίσει τὴν «αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας», τὴν ὁποία ἀπαρτίζουν οἱ πρώην σχισματικοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Γράφει μεταξὺ ἄλλων: «Παναγιώτατε, σύμφωνα μὲ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες οἱ σχισματικὲς ὁμάδες μποροῦν νὰ ἐπιστρέψουν στὴν κανονικότητα μόνο μέσῳ μετανοίας, ἐνῶ τὸ ἐπιτίμιο μπορεῖ νὰ τὸ ἄρει μόνον ἐκεῖνος ποὺ τὸ ἐπέβαλε». Τὴν πρὸς τὸν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ἐπιστολή του ὁ Προκαθήμενος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Πολωνίας τὴν κοινοποίησε σὲ ὅλους τοὺς ἄλλους Προκαθημένους τῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Στὶς 31 Δεκεμβρίου 2018 ὁ κανονικὸς Μητροπολίτης Κιέβου Ὀνούφριος ἔλαβε τὴν ἐπιστολὴ τοῦ κ. Σάββα πρὸς τὸν κ. Βαρθολομαῖο, ποὺ συνοδευόταν μὲ μίαν προσωπικὴ ἐπιστολή, στὴν ὁποία ὁ Πολωνὸς Πρωθιεράρχης ἀναφέρει: «Πρὸς τὸν Μακαριώτατο Ὀνούφριο, Μητροπολίτη τοῦ Κιέβου καὶ πάσης τῆς Οὐκρανίας. Χαιρετώντας σας στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, σᾶς ἐπισυνάπτω τὴν ἐπιστολή, τὴν ὁποία ἀπέστειλα στὴν Αὐτοῦ Ἁγιότητα Βαρθολομαῖο, πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Εὐχόμενος πλουσία τὴν χάριν τοῦ Κυρίου, παραμένω ὑμέτερος ἐν Χριστῷ. Σάββας, Μητροπολίτης Βαρσοβίας καὶ πάσης Πολωνίας».
.       Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας: Ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀλβανίας κοινοποίησε δύο ἐπιστολὲς ποὺ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἀναστάσιος ἀπέστειλε στὸν Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο. Στὴν πρώτη (10/10/2018) τοῦ ἐπισήμανε ὅτι κατὰ τὴν ἐπίσκεψη σὲ αὐτὸν 3μελοῦς ἀντιπροσωπείας τοῦ Φαναρίου (στὶς 30/7/2018) τοὺς εἶχε διατυπώσει τὶς ἀκόλουθες σκέψεις: «Ἡ σχεδιαζόμενη κατὰ τὴν παροῦσα χρονικὴ περίοδο χορήγησις αὐτοκεφαλίας φοβοῦμαι ὅτι θὰ εἶναι πορεία εἰς ναρκοπέδιον… Ὁμοιάζει μὲ ἐπικίνδυνον ἐγχείρησιν ἀπροβλέπτων συνεπειῶν. Αἱ ἀντιμαχόμεναι ὁμάδες θὰ διατηρήσουν τὴν ὀντότητα καὶ συνοχήν των, ὅπως ἐπανειλημμένως ἔχει συμβῆ εἰς διαφόρους τοπικὰς Ἐκκλησίας. Τελικῶς ἀντὶ τῆς ἑνότητος τῶν Ὀρθοδόξων ἐν Οὐκρανίᾳ διαφαίνεται κίνδυνος διασπάσεως τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδοξίας ἐν τῇ Οἰκουμένῃ…».
.       Στὴ δεύτερη ἐπιστολή του πρὸς τὸν Πατριάρχη Μόσχας (7/11/2018) ὁ κ. Ἀναστάσιος σημείωσε ὅτι μετὰ τὶς ἀποφάσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας «περίλυπος εἶναι ἡ ψυχή του καὶ τὸν διακατέχει ἀνησυχία καὶ ἀμηχανία». Καὶ προσθέτει ὅτι θεωρεῖ ἀδιανόητο νὰ χρησιμοποιεῖται ἡ Θεία Εὐχαριστία ὡς ὅπλο ἐναντίον μίας ἄλλης Ἐκκλησίας. Τονίζει ἐπίσης πὼς ὅσο σοβαρὰ καὶ ἂν εἶναι τὰ συσσωρευθέντα ζητήματα τῶν δικαιοδοσιῶν, ἐπ’ οὐδενὶ συνιστοῦν αἰτία σχίσματος εἰς τὴν ἀνὰ τὸν κόσμο Ὀρθοδοξία. Τὸ τυχὸν σχίσμα ἀμαυρώνει τὸ κάλλος τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐξασθενίζει τὸ κύρος της καὶ πληγώνει τὴν πίστη τῶν Ὀρθοδόξων. Τέλος ζητεῖ νὰ ἀναζητηθεῖ ψυχραίμως συμβιβαστικὴ λύση.
.       Ἐκκλησία τῆς Τσεχίας καὶ τῆς Σλοβακίας. Ὁ Μητροπολίτης Μπαρισὲβσκ Βίκτωρ, τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ἐπισκέφθηκε, στὶς 13 Νοεμβρίου 2018, στὴν κατοικία του τὸν Προκαθήμενο τῆς Ἐκκλησίας Τσεχίας καὶ Σλοβακίας Ραστισλὰβ καὶ τὸν ἐνημέρωσε γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση στὴν Οὐκρανία. Κατὰ τὴ συνάντηση ὁ κ. Ραστισλὰβ ἀνέφερε, μεταξὺ ἄλλων, τὰ ἀκόλουθα: «Εἴμαστε ἰδιαίτερα ἀνήσυχοι γιὰ τὴν ἀδελφὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας. Προσευχόμαστε καὶ ὑποστηρίζουμε τὴν Κανονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο».

.       Συμπερασματικὰ καὶ ὅπως ἔχουν τὰ δεδομένα στὸ τέλος τοῦ 2018, ὡς πρὸς τὸ ἐξελισσόμενο σχίσμα στὴν Ὀρθοδοξία, οἱ ἀπόψεις ὡς πρὸς τὴν ἐνέργεια τοῦ Φαναρίου τῶν δεκατεσσάρων πατριαρχείων καὶ αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἔχουν ὡς ἀκολούθως:
.       Σαφῶς ἀρνητικὲς πέντε: Πατριαρχεῖα Ἀντιοχείας, Ρωσίας καὶ Σερβίας καὶ οἱ Ἐκκλησίες Πολωνίας καὶ Τσεχίας – Σλοβακίας.
.       Μᾶλλον ἀρνητικὴ μία: Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας
.       Μὲ ἐρωτηματικὸ ἑπτά: Πατριαρχεῖα Ἱεροσολύμων, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας καὶ οἱ Ἐκκλησίες Κύπρου, Ἑλλάδος καὶ Ἀλβανίας.
.       Θετικὴ μία: Πατριαρχεῖο Κωνσταντινούπολης
.       Ἐντὸς τοῦ 2019 θὰ ἀσκηθοῦν ἔνθεν καὶ ἔνθεν ποικίλες πολιτικὲς καὶ ἐκκλησιαστικὲς πιέσεις πρὸς τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ τὰ δεδομένα πιθανὸν νὰ ἀλλάξουν. Ἡ κατάσταση ὡς πρὸς τὴν ἀναγνώριση τῆς αὐτοκεφαλίας τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας παραμένει ρευστή. Τὸ πολιτικὸ καὶ γεωπολιτικὸ παιχνίδι στὴν Οὐκρανία εἶναι μείζονος γεωπολιτικῆς σημασίας γιὰ τὶς ΗΠΑ καὶ γενικὰ γιὰ τὴ Δύση ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ καὶ γιὰ τὴ Ρωσία ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινούπολης ἐνεπλάκη ἑκουσίως σὲ αὐτὸ τὸ ἐπικίνδυνο παιχνίδι γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας . Ἡ παροῦσα καταγραφὴ τῶν ἀπόψεων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στὸ τέλος τοῦ 2018 θὰ καταδείξει τὶς ἐξελίξεις ποὺ θὰ συμβοῦν τὸ 2019.-

,

Σχολιάστε

ΒΑΘΑΙΝΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Βαθαίνει ἡ ἐκκλησιαστικὴ κρίση στὴν Οὐκρανία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Στὴν Οὐκρανία βαθαίνει ἡ κρίση, ἐκκλησιαστικὴ καὶ ἐθνική, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν ἐπίσημη ἐπίδοση τοῦ Τόμου Αὐτοκεφαλίας ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη στὸν νέο Προκαθήμενο τῶν πρώην σχισματικῶν καὶ τώρα ἀποτελούντων τὴν «Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας». Στὶς 15 Δεκεμβρίου 2018, μὲ πρωτοβουλία τοῦ Φαναρίου, συνεδρίασε στὸ Κίεβο ἡ ἀποκληθεῖσα «Ἑνωτικὴ Σύνοδος». Στὴν ἐν λόγῳ «Σύνοδο» παρέστησαν οἱ σχισματικοὶ Μητροπολίτες τῆς Οὐκρανίας, τοὺς ὁποίους, ἕως τὶς 15/12, οὐδεμία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀναγνώριζε. Αὐτοὶ ἔλαβαν «χάρη» ἀπὸ τὸ Φανάρι, κατέστησαν «κανονικοὶ» καὶ ἐξέλεξαν Προκαθήμενο! Ἀντίθετα, μὲ ἀπόφαση τοῦ Φαναρίου, παύεται ὁ κανονικὸς Μητροπολίτης Κιέβου Ὀνούφριος, τὸν ὁποῖο ἕως τὶς 15/12 ἀναγνώριζαν ὅλες οἱ Ἐκκλησίες, μὲ πρῶτο τὸ Φανάρι. Ὁμοίως οἱ 74 κανονικοὶ Μητροπολίτες τῆς Οὐκρανίας καθίστανται «σχισματικοί».
.           Ὑπενθυμίζεται ὅτι ἡ ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας Κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας διαθέτει τὶς περισσότερες ἐνορίες στὴ χώρα. Ἡ ρωσικὴ ἰστοσελίδα Pravlife.ru ἀναφέρει ὅτι παρὰ τὸν διωγμὸ ποὺ ὑφίσταται ἡ κανονικὴ Ἐκκλησία ἀπὸ τὶς οὐκρανικὲς κρατικὲς ἀρχές, τὴν ἀστυνομία καὶ τοὺς φανατικοὺς ἐθνικιστές, τὸ 2018 γνώρισε αὔξηση στὶς ἐνορίες της. Σὲ σχέση μὲ τὸ 2017 αὐτὲς αὐξήθηκαν κατὰ 23 (ἀπὸ 12.069 ἔφτασαν τὶς 12.092). Οἱ ἐφημέριοι, ποὺ τὶς ἐξυπηρετοῦν, ἐπίσης αὐξήθηκαν, σὲ σχέση μὲ τὸ 2017 κατὰ 126 καὶ ἔφτασαν τοὺς 12.409. Τὰ μοναστήρια αὐξήθηκαν κατὰ ἑπτὰ (ἀπὸ 251 ἔφτασαν τὰ 258). Οἱ μοναχοὶ καὶ οἱ μοναχὲς ποὺ ἐγκαταβιοῦν στὰ ἐν λόγῳ Μοναστήρια εἶναι 4.501. Οἱ Ἀρχιερεῖς ποὺ ποιμαίνουν τὶς 53 Μητροπόλεις πιστῶν στὴν Κανονικὴ Ἐκκλησία κατοίκων τῆς Οὐκρανίας εἶναι 97. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκκλησιαστικῶν σχολῶν παραμένει ὁ ἴδιος, δέκα ἑπτά, ἀλλὰ αὐξήθηκαν ὅσοι φοιτοῦν σὲ αὐτὲς κατὰ 82 καὶ ἔφτασαν τοὺς 1415.
.           Ὅλο αὐτὸ τὸ πλήρωμα τῆς Κανονικῆς Ἐκκλησίας στὴν Οὐκρανία ἔχει τεθεῖ ὑπὸ διωγμό, γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ τρεῖς καὶ πλέον αἰῶνες. Τότε αὐτὸ συνέβη ἀπὸ τὴν Πολωνο – Λιθουανικὴ ἐξουσία καί, ἐκκλησιαστικά, κυρίως ἀπὸ τοὺς ὑπὸ τὸ Βατικανὸ Οὐνίτες. Αὐτὴ τὴ φορὰ ὁ διωγμὸς εἶναι ὄχι μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ Πάπα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν οὐκρανικὴ κρατικὴ ἐξουσία μὲ τὴν βούλα τοῦ Φαναρίου.
.           Στὶς ἐνέργειες τοῦ Φαναρίου καὶ τῆς Οὐκρανικῆς Κυβέρνησης θὰ ὑπάρξουν ἀντιδράσεις. Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ κλείσουν δώδεκα χιλιάδες ἐνορίες καὶ νὰ διωχθοῦν τόσοι ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς καὶ ἑκατομμύρια πιστῶν. Ἀπὸ πλευρᾶς τῶν σχισματικῶν, ποὺ ὑποστηρίζονται ἀπὸ τὴν κυβέρνηση τῆς Οὐκρανίας καὶ τὸ Φανάρι, ὑπάρχουν κάποιες ψύχραιμες φωνές, ποὺ καλοῦν τὶς δύο πλευρὲς σὲ αὐτοσυγκράτηση. Προτείνουν νὰ παραμείνει τὸ σημερινὸ ἐκκλησιαστικὸ στάτους στὴν Οὐκρανία, γιὰ νὰ μὴν ὑπάρξει ἐμφύλια αἱματοχυσία, ἀλλὰ νὰ ἀλλάξουν ἄρδην οἱ ἐκκλησιαστικὲς συνθῆκες. Ὡς κανονικὴ Ἐκκλησία νὰ ἀναγνωριστεῖ ἀπὸ ὅλες τὶς κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἡ πρώην σχισματικὴ καὶ τώρα κρατικὴ Ἐκκλησία, ἡ δὲ Κανονικὴ νὰ μὴν ἀναγνωρίζεται μὲν ἀπὸ αὐτές, ὅμως νὰ ἀναγνωρίζεται καὶ νὰ ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Αὐτὴ εἶναι μία πολιτικῆς ἀντιλήψεως πρόταση, ποὺ στηρίζεται στὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυροτέρου καὶ ὄχι στὸ ἐκκλησιαστικὸ καὶ στὸ κανονικὸ δίκαιο. Μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα δὲν πρόκειται νὰ γίνει ἀποδεκτὴ ἀπὸ τοὺς 97 Κανονικοὺς Οὐκρανοὺς Ἀρχιερεῖς.
.           Τὸ φιάσκο τῆς «Ἑνωτικῆς Συνόδου» στὴν Οὐκρανία ὀφείλεται στὸ ὅτι ἀποδείχθηκε ὅτι μόνο ἑνωτικὴ δὲν ἦταν. Ἡ Κανονικὴ Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία παρέμεινε ἀρραγὴς στὴν ἑνότητά Της καὶ ἀποφασιστικὴ στὴν προστασία τῶν δικαίων Της ἔναντι τῆς ἐπίθεσης ποὺ δέχεται ἀπὸ τὸν κρατικὸ μηχανισμὸ τῆς χώρας. Ὁ πρόεδρος Ποροσένκο εἶχε ὑποσχεθεῖ στὸ Φανάρι ὅτι μὲ τὴν πίεση ποὺ εἶχε ἀσκήσει ἡ κυβέρνησή του πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας Κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας θὰ συμμετεῖχαν στὴν «Ἑνωτικὴ Σύνοδο» τοῦ Κιέβου, δέκα ἕως δώδεκα ἀπὸ αὐτούς. Τελικὰ προσῆλθαν μόνο δύο, οἱ Βίνιτσας Συμεὼν καὶ Περιεγεσλὰβ Ἀλέξανδρος. Ἀμέσως μετὰ τὴν ἀντικανονική τους ἐνέργεια ἡ Σύνοδος τῆς Κανονικῆς Ἐκκλησίας τοὺς ἔθεσε σὲ ἀργία, ἀλλὰ τοὺς ἀνέλαβε ὑπὸ τὴν προστασία του τὸ Φανάρι…
.           Μὲ τὴν ἐπέμβαση τῶν οὐκρανικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν παρουσιάστηκαν στὴν «Ἑνωτικὴ Σύνοδο» «ἐξουσιοδοτήσεις» κάποιων Μητροπολιτῶν τῆς Κανονικῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὲς δὲν ἔγιναν δεκτές. Προφανῶς διότι ἦσαν ψῆφοι ἀπόντων Ἀρχιερέων, ἀλλὰ καὶ γιατί, διὰ τῆς ἐξουσιοδότησης, «ἐψήφισαν» τὸν ἐκλεκτὸ τοῦ Ποροσένκο καὶ τοῦ Φαναρίου Συμεών, τὸν ὁποῖο δὲν ἤθελε ἡ πλειονοψηφία τῶν Ἀρχιερέων στὴν «Ἑνωτικὴ Σύνοδο»… Ὁ καθηρημένος ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας «Πατριάρχης Κιέβου» Φιλάρετος –καὶ αὐτὸν ἀποκατέστησε τὸ Φανάρι– καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ἀρχιερεῖς, ποὺ ἀποτελοῦσαν τὴν πλειονοψηφία στὴν «Ἑνωτικὴ Σύνοδο», θέλησαν καὶ ἐπέβαλαν ὡς «Προκαθήμενο τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας τὸν πιστὸ στὸν Φιλάρετο 39χρονο Ἐπίσκοπο Ἐπιφάνιο (Ντουμένκο).
.           Στὴ συνεδρίαση τῆς Συνόδου τους οἱ ἱεράρχες τῆς ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Κιέβου Ὀνούφριο Κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἀποφάσισαν ὅτι οἱ ἀποφάσεις τῆς λεγόμενης Ἑνωτικῆς Συνόδου εἶναι ἄκυρες καὶ δὲν ἔχουν καμία νομικὴ καὶ κανονικὴ ἰσχύ. Ἐπίσης θεωροῦν ὅτι ἡ «Ἑνωτικὴ Σύνοδος» εἶναι «μία συνέλευση ἀνομίας, ἀφοῦ σὲ αὐτὸ ἔλαβαν μέρος οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν σχισματικῶν ὁμάδων». Ἀκόμη ἐκφράζουν τὴν ἔντονη ἀνησυχία τους «γιὰ τὰ πολυάριθμα περιστατικὰ πιέσεων στοὺς Σεβασμιώτατους Ἀρχιερεῖς τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ διὰ τοῦ φόβου νὰ τοὺς ἐξαναγκάσουν νὰ λάβουν μέρος στὴ λεγομένη Ἑνωτικὴ Σύνοδο».
.           Ὅπως ἀναφέρθηκε ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος παρέδωσε στὸν Προκαθήμενο τῆς «Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας» Ἐπιφάνιο τὸν Τόμο τῆς Αὐτοκεφαλίας. Οἱ ὄροι ποὺ ἐτέθησαν, διὰ τοῦ Τόμου ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης προκάλεσαν ἀντιδράσεις. Ὁ Μητροπολίτης Τσερκάζι καὶ Κάνεφ Σωφρόνιος, ὁ ὁποῖος ἀνήκει στὴν Κανονικὴ Ἐκκλησία, τόνισε ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας δὲν καθίσταται ἀνεξάρτητη καὶ ἐλεύθερη ἀπὸ τὶς ἐκτός τῆς χώρας ἐπιρροές. Ἀντίθετα τῆς ἐπιβάλλεται ἕνας ὑπερβολικὸς ἔλεγχος ἀπὸ τὸ Φανάρι καὶ καθίσταται πολὺ περισσότερο ἐξηρτημένη ἀπὸ Αὐτὸ ἀπὸ ὅ, τι εἶναι ἡ ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας Κανονικὴ Ὀρθόδοξη Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία. Ἐπίσης ὁ Ἐπίσκοπος τοῦ Μακαρὸφ Γεδεὼν σημείωσε ὅτι ὁ ζυγὸς ποὺ ἐπιβάλλει ἡ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινούπολης εἶναι βαρύτερος ἀπὸ αὐτὸν τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας…
.           Ἡ «Ἑνωτικὴ Σύνοδος» στὴν Οὐκρανία ἀνήκει στὴν Ἱστορία, ὅπως καὶ τὰ ἑπόμενα γεγονότα, ἡ ἐκλογὴ Προκαθήμενου τῶν σχισματικῶν, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν κρατικὴ «αὐτοκέφαλη» Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, καὶ ἡ ἐπίδοση σὲ αὐτὸν τοῦ σχετικοῦ Τόμου ἀπὸ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο. Ὅμως τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἕνα καὶ πολὺ δυσάρεστο: Ὅτι παραμένει καὶ μᾶλλον βαθαίνει τὸ ἐκκλησιαστικὸ σχίσμα στὴν Οὐκρανία καὶ ἔγινε ἕνα ἀκόμη βῆμα πρὸς τὴν κατεύθυνση τῆς ὑπονόμευσης τῆς ἑνότητας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ ἑνός, ἀπευκταίου, ὁριστικοῦ σχίσματος εἰς Αὐτήν.-

,

Σχολιάστε

ΤΕΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΗ (ΚΥΡΙΛΛΟΥ Μόσχας) καὶ …ΤΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ!

Κύριλλος πρς Βαρθολομαο:
«
ν προχωρήσεις στ Οκρανικό,
δν θ εσαι πρτος μεταξ τν ρθοδόξων»

Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2018

.         Μὲ προσωπικὴ ἐπιστολή του ὁ Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος προειδοποιεῖ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, νὰ μὴ συμμετέχει στὴν «πολιτικὴ περιπέτεια» τῆς νομιμοποίησης τῶν «σχισματικῶν» στὴν Οὐκρανία, καθὼς σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση θὰ πάψει νὰ εἶναι ὁ προκαθήμενος τῶν Ὀρθοδόξων.
.               Στὴν ἐπιστολή, ποὺ ἀναρτήθηκε στὸ site τῆς ρωσικῆς Ἐκκλησίας, ὁ πατριάρχης Μόσχας ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων: «Μίλησα μαζί σας ἰδιωτικὰ καὶ μὲ λίγους μάρτυρες γιὰ τὰ σχέδια τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως νὰ νομιμοποιήσει τὸ σχίσμα στὴν Οὐκρανία. Τώρα, ὅταν αὐτὰ τὰ σχέδια ἔχουν οὐσιαστικὰ τεθεῖ σὲ ἐφαρμογή, ἐνδεχομένως γιὰ τελευταία φορά, ἀπευθύνομαι σὲ σᾶς ἐνώπιον ὁλόκληρης τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας… (Παρακαλῶ) κάντε πίσω τώρα ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τοὺς σχισματικοὺς καὶ ἀρνηθεῖτε νὰ συμμετάσχετε στὴν πολιτικὴ περιπέτεια γύρω ἀπὸ τὴ νομιμοποίησή τους»…
…«Ἐὰν ἐνεργεῖτε σὲ συμφωνία μὲ τὶς προθέσεις ποὺ ἀναφέρονται στὴν ἐπιστολή σας, θὰ χάσετε γιὰ πάντα τὴν εὐκαιρία νὰ ὑπηρετήσετε τὴν ἑνότητα τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν καὶ θὰ πάψετε νὰ εἶστε ὁ πρῶτος στὸν Ὀρθόδοξο κόσμο ποὺ συγκεντρώνει ἑκατοντάδες ἑκατομμυρίων πιστῶν, καὶ τὰ δεινὰ ποὺ προκλήθηκαν ἀπὸ ἐσᾶς στοὺς Ὀρθοδόξους Οὐκρανοὺς θὰ σᾶς συνοδεύουν μέχρι τὴν Τελικὴ Κρίση… Προσεύχομαι μὲ ὅλη μου τὴν καρδιὰ ὅτι αὐτὸ δὲν θὰ συμβεῖ. Δὲν εἶναι πολὺ ἀργὰ γιὰ νὰ σταματήσει», καταλήγει στὴν ἐπιστολή του ὁ Πατριάρχης Κύριλλος.

 

ΠΗΓΗ: liberal.gr

 

, , ,

Σχολιάστε

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Τοῦ Μητροπολίτου Πισιδίας Σωτηρίου

fanarion.blogspot.com

ἠλ. στοιχ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»

Ἐρώτηση:

.              Ἀκοῦµε καὶ διαβάζουµε τὸν τελευταῖο καιρὸ τόσα ἀντιφατικὰ γιὰ τὸ οὐκρανικὸ ζήτηµα, ποὺ µᾶς ἔχουν ζαλίσει. Θὰ µπορούσατε νὰ µᾶς πεῖτε ἀναλυτικὰ πῶς ἔφθασαν σὲ τόσο κρίσιµο σηµεῖο οἱ σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας µὲ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως;

Ἀπάντηση:

.             Ἡ κρίση τῶν σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας µἐ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἔχει βαθειὲς τὶς ρίζες της. Ἀπὸ αἰῶνες ἡ Μόσχα ἔχει ἐνστερνιστεῖ τὴν θεωρία τῆς τρίτης Ρώµης, ποὺ διατύπωσε µετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὸ 1453, ὁ Ρῶσσος µοναχὸς τοῦ Πσκὼφ Φιλόθεος. Κατὰ τὴ θεωρία αὐτή, ἡ παλαιὰ Ρώµη ἔπεσε σὲ αἵρεση καὶ ἀπεκόπη ἀπὸ τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Ἡ Νέα Ρώµη-Κωνσταντινούπολις µἐ τὴν κατάλυση τῆς βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας καὶ τὴν ὑποταγή της σὲ ἰσλαµικὸ κράτος δὲν εἶναι ἐλεύθερη νὰ ἡγηθεῖ τῆς ἀνὰ τὸν κόσµον ὀρθοδοξίας. Πρὸς τοῦτο τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας, τὸ ὁποῖον ἑδρεύει στὴ µόνη ἐλεύθερη ὀρθόδοξη χώρα, πρέπει νὰ ἀναδειχθεῖ ὡς ἡ τρίτη Ρώµη καὶ νὰ ἡγηθεῖ τῆς ἀνὰ τὸν κόσµον ὀρθοδοξίας. Σὲ αὐτὴ τὴ βάση κινεῖται ἐπὶ αἰῶνες τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας· τόσον ἐπὶ τσάρων τῆς Ρωσσίας, οἱ ὁποῖοι ἐπιδίωκαν τὴν ἀναγνώρισή τους ὡς διαδόχων τῶν Αὐτοκρατόρων τοῦ Βυζαντίου, ὅσον καὶ ἐπὶ Σοβιετικῆς Ἕνωσης, µἐ τὴν αὐθαίρετη διείσδυση σὲ ἄλλες πέραν τῆς Ρωσσίας Χῶρες. Στὴν ἴδια βάση κινεῖται καὶ ἐνεργεῖ καὶ µετὰ τὴν διάλυση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης.
.              Μετὰ τὴν διάλυση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, ὡς γνωστόν, τὰ κράτη ποὺ τὴν συγκροτοῦσαν ἕνα-ἕνα ἄρχισαν νὰ ἐλευθερώνονται ἀπὸ τὴν κοµµουνιστικὴ κυριαρχία. Καθορίστηκαν τὰ σύνορά τους, ἐξελέγησαν οἱ κυβερνήσεις τους καὶ ἀνασυγκροτήθηκαν ὡς ἀνεξάρτητα κράτη. Παράλληλα καὶ οἱ ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τους ἀvεξαρτοποιήθηκαν ἀπὸ τὴν ἐπιρροὴ τῆς Μόσχας, καὶ µία-µία λάβαιναν ἀπὸ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο τὴν Αὐτονοµία ἢ Αὐτοκεφαλία.
.             Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς εἶχε συµβεῖ καὶ παλαιότερα, µετὰ τὴν κατάρρευση τῆς ὀθωµανικῆς Αὐτοκρατορίας. Τότε τὸ οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο ἦταν ἐκεῖνο ποὺ ἔδωσε Αὐτοκεφαλία: στὴν Ἐκκλησία τῆς Σερβίας τὸ 1879· στὴν Ἐκκλησία Ρουµανίας τὸ 1885· στὴν Ἐκκλησία Βουλγαρίας τὸ 1945, τὶς ὁποῖες ἀνεγνώρισε καὶ ὡς Πατριαρχεῖα. Ἐπίσης τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο ἔδωσε Αὐτοκεφαλία στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τὸ 1850, στὴν Ἐκκλησία Πολωνίας τὸ 1924, στὴν Ἐκκλησία Ἀλβανίας τὸ 1937· στὴν Ἐκκλησία Τσεχίας καὶ Σλοβακίας τὸ 1998. Στὶς δὲ Ἐκκλησίες τῆς Φιλανδίας καὶ Ἐσθονίας, τὸ Οἰκουµενικὸν Πατριαρχεῖον ἔδωσε Αὐτονοµίαν τὸ αὐτὸ ἔτος 1923. Τὶς Ἀποφάσεις αὐτὲς τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου ἀκολούθως ἀνεγνώρισαν ὅλες οἱ ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.
.             Ἀπὸ ὅλες τὶς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες µόνον µία, καὶ µάλιστα ἡ δεύτερη πολυπληθέστερη σὲ ἀριθµὸ πιστῶν, δὲν ἀπέκτησε Αὐτοκεφαλία. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ἡ ὁποία ἀνέκαθεν ἀνῆκε στὸ Οἰκουµενικὸν Πατριαρχεῖον, ὅπως παλαιότερα καὶ ὅλες οἱ ἄλλες ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ποὺ προαναφέραµε. Ἄλλωστε καὶ ἡ Ρωσσικὴ Ἐκκλησία, ἀρχικά, ἀνῆκε στὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ µέχρι τὸν 15ον αἰώνα οἱ Μητροπολίτες της χειροτονοῦνταν ἀπὸ αὐτὸ καὶ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο ἦταν ἐκεῖνο ποὺ ἔδωσε τὴν Αὐτοκεφαλία στὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας τὸ ἔτος 1448 καὶ ἀργότερα, τὸ ἔτος 1589, τὸ ἀνεγνώρισε ὡς Πατριαρχεῖο.
.             Ἂς σηµειωθεῖ ὅτι ἡ Ἀπόφαση ἐκείνη τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου καθόριζε καὶ τὰ γεωγραφικὰ ὅρια τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, στὰ ὁποῖα δὲν περιλαµβανόταν ἡ Οὐκρανία. Ἀλλὰ οὔτε καὶ µεταγενέστερη Ἀπόφαση τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου ἐκδόθηκε ποτέ, γιὰ ὑπαγωγὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας.
.             Ὅταν, λοιπόν, καὶ ἡ Οὐκρανία ἐλευθερώθηκε ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ ἀνασυγκροτήθηκε ὡς Ἀνεξάρτητο κράτος, ζήτησε καὶ ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ὅπως ὅλων τῶν ἄλλων χωρῶν, νὰ αὐτοδιοικηθεῖ. Αὐτὸ ἐξόργισε τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας κι ἐκήρυξε σχισµατικοὺς τὸν Μητροπολίτη Κιέβου Φιλάρετο (εἶχε χειροτονηθεῖ Ἐπίσκοπος τὸ 1962 καὶ τότε ἦταν Μητροπολίτης Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας) καὶ ὅλους τοὺς Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, Μοναχοὺς καὶ λαϊκούς, ποὺ ζητοῦσαν Αὐτοκεφαλία. Καὶ αὐτοὶ ὡς φαίνεται εἶναι ἄνω τῶν δέκα ἑκατοµµυρίων πιστῶν.
.             Τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο ζήτησε ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας νὰ συγκροτηθεῖ Ἐπιτροπὴ νὰ διευθετήσει τὸ τεράστιο αὐτὸ πρόβληµα. Δυστυχῶς, ἐπὶ τέταρτον αἰῶνος, τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας δὲν συγκατένευσε νὰ συνεργασθεῖ µὲ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀλλὰ οὔτε καὶ µόνο του µπόρεσε νὰ ἀποκαταστήσει τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. Τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, ἐν τῷ µεταξύ, δεχόταν συνεχῆ αἰτήµατα τόσον ἀπὸ τοὺς σχισµατικοὺς Μητροπολίτες, ὅσον καὶ ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις τῆς χώρας, ποὺ ἔβλεπαν µεγάλη ἀναταραχὴ στὸ κράτος τους, ἐξ αἰτίας τῆς ἐκκλησιαστικῆς διαίρεσης τῶν πολιτῶν.
.               Τελικὰ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο αἰσθάνθηκε ὅτι τὰ ὅρια ὑποµονῆς ἐξαντλήθηκαν. Λύση ἀπὸ πλευρᾶς Πατριαρχείου Μόσχας δὲν διαφαινόταν. Ἡ ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση στὴν Οὐκρανία κατέστη ἀφόρητη. Ἐκκλησιαστικοὶ καὶ κρατικοὶ παράγοντες ἀπηύθυναν συνεχῶς ἐκκλήσεις πρὸς τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριορχεῖο νὰ ἐνεργήσει ἐπειγόντως τὰ δέοντα, γιὰ τὴν συµφιλίωση τῶν διαφόρων παρατάξεων, τὴν συγκρότηση µιᾶς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἐντάξεως ὅλων σὲ αὐτήν. Τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, ὡς Πρωτόθρονος Ἐκκλησία, αἰσθάνθηκε χρέος του νὰ ἐνεργήσει στὰ πλαίσια τῶν ἁρµοδιοτήτων του, γιὰ τὴν ἐπαναφορὰ στὴν κανονικότητα τῶν ἑκατοµµυρίων Οὐκρανῶν ὀρθοδόξων, µετὰ τῶν ὁποίων εἴχαµε διακόψει τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, χωρὶς οἱ ἄνθρωποι νὰ εἶχαν διαπράξει κανένα κανονικὸ παράπτωµα ἢ νὰ εἶχαν ἀλλοιώσει στὸ παραµικρὸ τὰ δόγµατα τῆς ὀρθόδοξης πίστης, ἁπλῶς καὶ µόνον διότι ἔτσι τὸ ἀπεφάσισε ἡ Μόσχα.
Μετὰ ἀπὸ µακροχρόνιο µελέτη τοῦ ζητήµατος, τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, µὲ διαφανεῖς διαδικασίες, ἄρχισε µἐ νηφαλιότητα νὰ λαµβάνει ἀποφάσεις, ἀνάλογες µἐ ἐκεῖνες, ποὺ εἶχε κατ᾽ ἐπανάληψιν λάβει κατὰ τὸ παρελθόν, ὅταν ἔδινε Αὐτοκεφαλία στὶς Ἐκκλησίες ὅλων τῶν ἄλλων ὀρθοδόξων χωρῶν, ὅπως εἴδαµε ἀνωτέρω.
.                 Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνεξαρτοποίηση τῆς οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας, ὅπως εἶναι εὐνόητον, τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο δὲν ἔχει νὰ κερδήσει τίποτε. Διότι µὲ τὴν Αὐτοκεφαλία ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, δὲν θὰ ἔχει καµµία διοικητικὴ ἐξάρτηση, ἀπὸ αὐτό, ὅπως καὶ ὅλες οἱ Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες.
.               Αὐτὴ ὅµως τὴν ἑνωτική, εἰρηνευτικὴ ἐνέργεια τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου ἄρχισε νὰ τὴν πολεµᾶ σκληρά, δι᾽ ὅλων τῶν µέσων, τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας, διαστρέφοντας ἱστορικὰ ντοκουµέντα καὶ γεγονότα, τὰ ὁποῖα εἶναι φυσικὸν νὰ τὸ ἐκθέτουν. Μὲ τὴν εὐκολία δὲ ποὺ κήρυξε σχισµατικὴ τὴν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην Κιέβου ὀρθόδοξη Ἐκκλησία Οὐκρανίας τὸ ἔτος 1992, τόλµησε νὰ κηρύξει σχισµατικὸ καὶ … τὸν Οἰκουµενικὸ Πατριάρχη καὶ ὅλους ἐµᾶς τοὺς Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, Μοναχούς, ποὺ διακονοῦµε τὴν ὀρθοδοξία στὶς πέντε ἠπείρους, ἀκόµη καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἀπὸ τὸ ὁποῖο µεγάλως εὐεργετήθηκε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας. Μεταξὺ δέ, ἄλλων ἱλαροτραγικῶν ποὺ λέγονται ἀπὸ Ρώσσους, ἀκούστηκε καὶ ἡ δήλωση ἀπὸ χείλη Ρώσσου Συνοδικοῦ Μητροπολίτη, ὅτι οἱ Ἐκκλησίες ποὺ ὑπάγονται στὸ οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο στερήθηκαν πλέον τὸ Ἅγιον Πνεῦµα! Ὡσὰν ἀποκλειστικὰ οἱ Ρῶσσοι ἀρχιερεῖς νὰ εἶναι οἱ ταµειοῦχοι τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύµατος καὶ κατὰ τὴν ἀπόλυτη κρίση τους µποροῦν νὰ τὴ στεροῦν, ἀκόµη καὶ ἀπὸ τὶς Ἐκκλησίες καὶ τὰ Μοναστήρια, στὰ ὁποῖα ἐγκαταβιοῦν ἁγιασµένες µορφές, συµπεριλαµβανοµένου καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ ὑπάγονται στὸ µαρτυρικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως! Ἐπακόλουθο τῆς παράλογης αὐτῆς ἀπόφασής τους ἦταν ὅτι καὶ ὅλα τὰ ἱερὰ Μυστήρια, ποὺ τελοῦνται σὲ αὐτές, νὰ τὰ χαρακτηρίζουν ἄκυρα. Γι᾽ αὐτὸ ἔδωσαν διαταγὲς στοὺς Ρώσσους ποὺ ζοῦν σὲ ἐδάφη τοῦ οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου νὰ µὴ κοινωνοῦν σὲ Ἐκκλησίες ποὺ ὑπάγονται στὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο! Εἶναι θλιβερὸν ὀρθόδοξοι Ἀρχιερεῖς νὰ χρησιµοποιοῦν τὸ κατ᾽ ἐξοχὴν Μυστήριον τῆς Θυσίας, τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητας, ὡς ὅπλον καταπολέµησης ὁµοδόξων ἀδελφῶν καὶ προκλήσεως σχίσµατος στὸ Ἅγιο Σώµα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι ἡ Μία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
.             Μετὰ τὶς ἀποφάσεις αὐτές, ποὺ συνετάραξαν τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, καὶ µὲ τὶς ἀµέσως ἑπόµενες ἐνέργειες τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας διαφάνηκε ὅτι τὸ οὐκρανικὸ ζήτηµα εἶναι ἁπλῶς τὸ πρόσχηµα, γιὰ νὰ ἀναδειχθεῖ τὸ Πατριαρχεῖον Μόσχας κυρίαρχον σὲ ὅλο τὸν κόσµο, παραµερίζοντας τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο. Ἂς σηµειωθεῖ ὅτι τὸ Πατριαρχεῖον Μόσχας εἶχε παύσει πρὶν ἀπὸ καιρὸ νὰ ἀποκαλεῖ «Οἰκουµεvικὸν» τὸ Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ καὶ ἐνεργοῦσε, σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, ὅπου τὰ κατάφερνε, νὰ ἐνεργεῖ ὡς κυρίαρχον σὲ ὅλη τὴν οἰκουµένη, περιφρονώντας τοὺς ἐπιτοπίους Ἐπισκόπους, τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου. Τὰ παραδείγµατα πολλά. Ἂς περιοριστοῦµε σὲ µερικά:
.               Τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας τὸ 1970 εἶχε ἀνακηρύξει Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία Ἀµερικῆς! Σὲ ποιούς, ἀλήθεια, ἱεροὺς Κανόνες στηρίχθηκε στὴν ἀπόφασή του αὐτὴ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας; (τὸ ἴδιο ἔκανε καὶ στὴν Ἰαπωνία). Ὅπως εἴδαµε, µόνον τὸ Οἰκουµενικὸν Πατριαρχεῖον ἔδιδε καὶ δίνει Αὐτοκεφαλία σὲ τοπικὲς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Φυσικά, κανένα ὀρθόδοξο Πατριαρχεῖο δὲν ἀνεγνώρισε τὴν αὐτοκεφαλία τῆς Ἀµερικῆς Ο.C.A.
.               Σὲ πόλεις ποὺ ἔχουν τὴν ἕδρα τους Μητροπολίτες τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου, ἐν ἀγνοίᾳ τους, τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας ἱδρύει Ἐνορίες. Ἔφθασε δέ, στὸ σηµεῖο καὶ νὰ διορίσει Ἀρχιεπίσκοπο τῶν ἐν Ἀσίᾳ Ρωσσικῶν Ἐνοριῶν, ἐπεκτείνοντας ἔτσι τὴν κυριαρχία του σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἀσιατικὴ ἤπειρο, ἀγνοώντας τὴν ὕπαρξη τῶν κατὰ τόπους Μητροπολιτῶν τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀσία.
.            Ἀποκαλυπτικόν τῆς ἠγεµονικῆς συµπεριφορᾶς τῶν Ρώσσων Ἀρχιερέων εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Τµήµατος Ἐξωτερικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, τὸ ἔτος 2015, στὴ 10η Γενικὴ Συνέλευση τοῦ Π. Σ.Ε. στὸ Πουσὰν Κορέας, δὲν δέχθηκε νὰ συλλειτουργήσει µὲ τοὺς ἄλλους ὀρθοδόξους ἱεράρχες, ἐκπροσώπους ὅλων τῶν λοιπῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν στὸν ὀρθόδοξον Ναὸν τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Κορέας, ποὺ εἶχε ἐγκαινιάσει ὁ Οἰκουµενικὸς Πατριάρχης Βαρθολοµαῖος. Καὶ τί ἔκανε; Λειτούργησε µόνος του σὲ αἴθουσα τοῦ Ρωσσικοῦ Προξενείου! Γιατί ἆραγε: Γιὰ νὰ µὴ φανεῖ ὅτι ἔτσι ἀναγνωρίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου στὴν κορεατικὴ Χερσόνησο καὶ τὸν Μητροπολίτη Κορέας, τὸν ὁποῖον τόσον ὁ ἴδιος ὅσον καὶ ἄλλοι Ρῶσσοι ἱεράρχες, ποὺ µεταβαίνουν στὴν Κορέα, παραγκωνίζουν µὲ τὶς ἐνέργειές τους; Ἢ µήπως διότι, κατὰ τὴν κανονικὴν τάξιν, θὰ λάµβανε τὴν 5ην θέσιν µεταξὺ τῶν συλλειτουργούντων Ἀρχιερέων καὶ ὄχι τὴν πρώτην, ὅπως πιθανὸν θὰ ἐπιθυµοῦσε; Στὸν ὀρθόδοξον Ναὸν πέµπτος· στὸ Ρωσσικὸ Προξενεῖο µόνος! Προτίµησε τὸ δεύτερο, πρὸς λύπην τῶν ὀρθοδόξων ἱεραρχῶν καὶ πιστῶν, γιὰ τὴν ἀπαξίωσή τους ἐκ µέρους τοῦ ἐπικεφαλῆς τῆς Ἀντιπροσωπείας τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας.
.               Παράλληλα τὸ Πατριαρχεῖον Μόσχας ἐπεξέτεινε τὴν ἀνὰ τὸν κόσµον κυριαρχία του µἐ τὴν ἄρση τοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1927 σχίσµατός του µὲ τὴν Ρωσσικὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐκτὸς Ρωσσίας, γνωστὴν ὡς R.Ο.C.Ο.R, καὶ ἐπευλόγησε ὅλες τὶς ὑπερόριες ἀντικανονικὲς χειροτονίες καὶ λοιπὲς πράξεις τῆς σχισµατικῆς αὐτῆς Ἐκκλησίας, µὲ τὴν ὁποία καµµία ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν εἶχε ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία. Ὡς παράδειγµα νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι Κορεάτης ποὺ χειροτονήθηκε ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς R.Ο.C.Ο.R. στὴν Κορέα, κατὰ παράβασιν τῶν ἱερῶν κανόνων, (παραλείπουµε λεπτοµέρειες) διορίστηκε ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας ὡς ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ὀρθοδόξου Ρωσσικῆς ἱεραποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Κορέας. Τὸν προβάλλει δὲ ὡς ἐκπρόσωπόν του στὶς κορεατικὲς Ἀρχὲς καὶ εἶχε τὴν ἀξίωση νὰ τὸν ἀναγνωρίσει ὡς τοιοῦτον καὶ ὁ κανονικὸς Μητροπολίτης Κορέαςl
.                 Πρόσφατα, δέ, τὴν 23.11.2018, ὁ Πρόεδρος τοῦ Τµήµατος Ἐξωτερικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, κατὰ τὴν ἐπισκεψή του στὴ Σεοὺλ Κορέας, ἀνακοίνωσε στοὺς Ρώσσους, ποὺ ἀνταποκρίθηκαν στὴν πρόσκλησή του, ὅτι σύντοµα θὰ σταλεῖ στὴ Σεοὺλ Ρῶσσος ἱερέας γιὰ τὴ διαποίµανσή τους. Ὅταν δέ, ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν ὅτι ἔχουµε ρωσόφωνο ἱερέα στὴ Σεοὺλ καὶ δικό µας Ναό, ὅλοι ἐξυπηρετούµαστε καὶ δὲν χρειαζόµαστε ἄλλον ἱερέα, τοὺς ἀπάντηοε: «Ἀποφασίσαµε νὰ σᾶς στείλουµε Ρῶσσο ἱερέα». Τὸ ἴδιο προσπαθοῦν νὰ κάνουν καὶ στὴν Ἀττάλεια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, παρότι ἐκεῖ λειτουργοῦν ὀρθόδοξοι Ναοὶ µἐ ρωσσοφώνους ἱερεῖς.
.                 Ἐκεῖ ὄµως ποὺ ἔδειξαν τὴν πλέον ἀχαρακτήριστον συµπεριφορὰ εἶναι τὸ ὅτι ἔστειλαν Ρῶσσο ἱερέα νὰ λειτουργεῖ στὴν ἕδρα τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου, στὴν Κωνσταντινούπολη! Γιατί ἆραγε; Ἀπὸ ποιµαντικὸν ἐνδιαφέρον πρὸς τοὺς ἐκεῖ Ρώσσους ἢ γιὰ νὰ προσβάλουν τὸν Οἰκουµενικὸ Πατριάρχη! Κάτι τέτοιο εἶχε γίνει πρὶν 800 χρόνια, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἑτεροδόξους Λατίνους Σταυροφόρους. Ὀρθόδοξος ὅµως ἱερέας νὰ ἐγκατασταθεῖ καὶ νὰ λειτουργεῖ στὴν Κωνσταντινούπολη «ἐπὶ καταφρονήσει τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριάρχου» εἶναι «πρωτιὰ» ποὺ µόνον ὁ Πατριάρχης Μόσχας τόλµησε καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἀποτελέσει µαύρη σελίδα στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία τῶν σήµερον διοικούντων τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας.
.             Μὲ τὴ νοοτροπία αὐτή, ποὺ διακατέχει τοὺς ἰθύνοντες τὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας, καὶ µὲ τέτοια µέσα ποὺ εἴδαµε νὰ χρησιµοποιοῦν, θὰ µποροῦσε κανεὶς νὰ ἐλπίζει ὅτι θὰ ἐρχόταν ποτὲ ἡµέρα, κατὰ τὴν ὁποία τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας θὰ ἔπαυε τὸ σχίσµα στὴν Οὐκρανία καὶ θὰ ἕνωνε τὰ ἑκατοµµύρια τῶν ἐκεῖ πιστῶν σὲ ἕνα σῶµα;
.                Ἀκριβῶς γι᾽ αὐτὸν τὸν λόγο τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριορχεῖο, µὲ τὴν εὐθύνη τὴν ὁποία τὸ ἔχουν ἐπιφορτίσει οἱ ἱεροὶ Κανόνες Οἰκουµενικῶν Συνόδων καὶ τὰ ἀπὸ αἰώνων ἰσχύοντα στὴν Ἐκκλησία, ἀναγκάστηκε, ὡς Πρωτόθρονος Ἐκκλησία, νὰ ἀναλάβει τὴν προσπάθεια νὰ ἑνωθοῦν ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι τῆς Οὐκρανίας καὶ νὰ συγκροτήσουν τὴν µίαν Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴν Οὐκρανία. Καὶ ὅπως εἶπε ὁ Παναγιώτατος Οἰκουµενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολοµαῖος: «Ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀποτελεῖ µία ἀκόµα θυσιαστικὴ ἐνέργεια πρὸς ὄφελος πολλῶν ἑκατοµµυρίων Οὐκρανῶν πιστῶν”.
.             Βεβαίως ἐκκλησιαστικὸ σχίσµα δεκαετιῶν δὲν θεραπεύεται ἀµέσως. Γι᾽ αὐτὸ ἂς βοηθήσουµε ὅλοι οἱ ἁπανταχοῦ ὀρθόδοξοι µὲ τὶς ἀδιάλειπτες προσευχές µας. Ἀµήν,

† Ὁ Πισιδίας Σωτήριος

ΠΗΓΗ: fanarion.blogspot.com

 

 

,

Σχολιάστε