Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Οὐκρανία

ΤΑ ΑΠΟΝΕΡΑ ΤΗΣ… ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Guardian: Πς ρωσο-οκρανικ διένεξη
φτασε στ γιον ρος

Ἕνα ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρον ἄρθρο γιὰ τὰ πολιτικὰ ἀπόνερα τῆς ρωσο-οὐκρανικῆς διένεξης στὸ Ἅγιον Ὄρος φιλοξενεῖ ἡ βρετανικὴ ἐφημερίδα “Guardian”.

.           “Δὲν πᾶνε ὅλα… καλὰ στὴν Ὀρθοδοξία, καθὼς ἕνα σχίσμα δείχνει νὰ δημιουργεῖται, τὸ ὁποῖο σχετίζεται μὲ τὸν ρωσικὸ πόλεμο στὴν Οὐκρανία, ἐνῶ οἱ ἀπειλὲς ἀνάμεσα στὶς διάφορες ὀρθόδοξες ἐκκλησίες ἐντείνονται”, ἀναφέρεται στὸ ἄρθρο ποὺ ὑπογράφει ὁ Shaun Walker. Ὅπως σημειώνεται, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, γνωστὸς καὶ ὡς Οἰκουμενικός, ὁ πρῶτος μεταξὺ ἴσων ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν, συμφώνησε τὸν Ὀκτώβριο νὰ παραχωρήσει τὸ αὐτοκέφαλο τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, κάνοντάς την οὐσιαστικὰ ἀνεξάρτητη. Ὁ Πατριάρχης Κύριλλος τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος θεωρεῖ ὅτι ἡ Οὐκρανία ἀποτελεῖ δική του δικαιοδοσία, ἀπάντησε ὀργισμένα καὶ ἀνακοίνωσε ἀπόσχιση ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο.
.            “Τὸ Σάββατο στὸ Κίεβο ἀναμένεται νὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ ἐπίσημη ἐκδήλωση στὴν ὁποία θὰ διακηρυχθεῖ ἡ ἀνεξαρτησία τῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ ὁρισμένοι δὲν ἀποκλείουν βία, στὴν περίπτωση ποὺ τὸ Κίεβο ἐπιχειρήσει νὰ ἀναλάβει περιουσία τοῦ πατριαρχείου τῆς Μόσχας. Τά… ἀπόνερα τῆς ἀπόφασης φτάνουν, ὡστόσο, μέχρι τὴν χερσόνησο τοῦ Ἄθω, ἡ ὁποία βρίσκεται ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου”, τονίζεται στὸ ἄρθρο.
.               Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ περισσότεροι μοναχοὶ στὴ χερσόνησο εἶναι Ἕλληνες, γιὰ ἀρκετοὺς Ρώσους καὶ Οὐκρανούς, τὸ προσκύνημα στὸ Ἅγιον Ὄρος θεωρεῖται κάτι σὰν πνευματικὸ must γιὰ τοὺς πιστούς, σημειώνει ὁ Guardian  καὶ προσθέτει: Ὀλιγάρχες ἀλλὰ καὶ ἄτομα ποὺ ἀνήκουν στὴν κυβερνητικὴ ἐλὶτ ἀπολαμβάνουν τὶς ἐπισκέψεις τους στὴ χερσόνησο, ἐνῶ ὅπως ἀναφέρει ὁ Guardian, πρὶν τὴν ἐπίσκεψη τῆς ἐφημερίδας στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἕνας ἀριθμὸς Οὐκρανῶν βουλευτῶν καὶ ἀρκετοὶ πλούσιοι Ρῶσοι ἐπισκέφθηκαν τὴν χερσόνησο.
.              Ἀντιδρώντας στὴν ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὁ πατριάρχης Κύριλλος ἀπαγόρευσε στοὺς Ρώσους νὰ λαμβάνουν “θεία κοινωνία” στὰ μοναστήρια καὶ τὶς ἐκκλησίες τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀποκαλώντας ὅσους ἱερεῖς εὐλογοῦν τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο σχισματικούς.
.               “Οἱ ἀντιπαράθεσεις ἀναφορικὰ μὲ τὴ χερσόνησο τοῦ Ἄθω φτάνουν ὅμως ἀρκετὰ μακριά, καθὼς ἡ Δύση ὑποψιάζεται ὅτι ἡ Ρωσία χρησιμοποιεῖ τὸ Ἅγιον Ὄρος, γιὰ νὰ ἀποκτήσει ἕνα πάτημα σὲ μία εὐρωπαϊκὴ χώρα”, τονίζει ὁ ἀρθρογράφος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται καὶ σὲ σχετικὲς δηλώσεις τοῦ ἀμερικανοῦ πρέσβη. Ὁ Τζέφρι Πάιατ, ὁ ἐπισκέφθηκε τὸν Ἀπρίλιο τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἀνέφερε ὅτι ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἦρθε στὴν Ἑλλάδα ἔχει δεῖ ἀρκετὲς ἀπὸ τὶς τακτικὲς ποὺ χρησιμοποίησαν οἱ Ρῶσοι στὴν Οὐκρανία, μὲ ἐπιχειρηματίες νὰ μπαίνουν στρατηγικὰ συμφέροντα καὶ νὰ δημιουργοῦν δίκτυα πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐπιρροῆς, σημειώνει ὁ Shaun Walker. “Προφανῶς δὲν ἔχουν τὰ ἴδια ἐπίπεδα ἐπιρροῆς στὴν Ἑλλάδα ὅπως εἶχαν στὴν Οὐκρανία, ἀλλὰ ἡ τακτικὴ εἶναι ἡ ἴδια” ἀνέφερε, σύμφωνα μὲ τὸν Guardian.

 

ΠΗΓΗ: thetoc.gr

 

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

SINE IRA ET STUDIO. ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΩΝ ΤΡΑΓΙΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Sine ira et studio
Ἐν ὄψει τῶν τραγικῶν ἐξελίξεων
στὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὁ Ρωμαῖος ἱστορικὸς Τάκιτος ἔγραψε ὅτι ἡ πρόθεσή του ἦταν νὰ γράψει ἱστορία sine ira et studio, δηλαδὴ χωρὶς ἐμπάθεια καὶ θυμό, ἀλλὰ καὶ χωρὶς εὔνοια. Ὁ ἴδιος δὲν ὑλοποίησε τὴν πρόθεσή του, ὅμως ἔμεινε στὴν ἱστορία ὁ λόγος του γιὰ τὸ πῶς ἕνας ἱστορικὸς ὀφείλει νὰ βλέπει τὴν Ἱστορία. Αὐτὸν τὸν καιρὸ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία συμβαίνουν δραματικὰ γεγονότα. Ἡ ἑνότητά Της βρίσκεται σὲ ἄμεσο κίνδυνο. Στὸν τρέχοντα μήνα καὶ συγκεκριμένα στὶς 15 Δεκεμβρίου 2018 ἡ κρίση θὰ κορυφωθεῖ μὲ τὴν σύγκληση στὸ Κίεβο τῆς «Ἑνωτικῆς Συνόδου». Σὲ αὐτὴν ἔχουν προσκληθεῖ ὅλοι οἱ Ἱεράρχες τῆς Οὐκρανίας, κανονικοὶ καὶ σχισματικοὶ καὶ ὅσοι παραστοῦν θὰ ἐκλέξουν Προκαθήμενο, στὸν ὁποῖο θὰ δοθεῖ ὁ Τόμος τῆς Αὐτοκεφαλίας καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο θὰ τὴν προσθέσει στὶς 14 Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες…
.           Τὸ θέμα σήμερα δὲν εἶναι τὰ προβλήματα ποὺ θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν ἐπισημοποίηση τῆς ἐνεργείας τοῦ Πατριαρχείου. Αὐτὰ θὰ εἶναι πολλὰ καὶ τραγικὰ γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀλλὰ ἕπονται. Τὸ παρὸν ἄρθρο θὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἔγκριτος καθηγητὴς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, καὶ σύμβουλος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, χειρίστηκε τὸ ἱστορικὸ θέμα τῆς κρίσης Φαναρίου καὶ Μόσχας, ὡς πρὸς τὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας. Ἔγραψε ἄρθρο μὲ πολλοὺς χαρακτηρισμοὺς σὲ βάρος «τῶν συμβούλων τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας» καὶ μὲ λίγα καὶ συζητήσιμα ἐπιχειρήματα.
.       Ἔχουν γράψει πολλοί, ποὺ στηρίζουν τὴν ἐνέργεια τοῦ κ. Βαρθολομαίου στὴν κρίση τῆς Οὐκρανίας. Αὐτοὶ δικαιολογοῦνται. Ὀφείλουν νὰ ὑποστηρίξουν τὶς θέσεις καὶ τὶς ἐνέργειες τοῦ Πατριάρχου. Ὅμως ἀπὸ ἕναν πολιό, ἔμπειρο καὶ ἱκανὸ καθηγητὴ θὰ ἀνέμενε κανεὶς νὰ ἐκφράζεται μόνο μὲ ἐπιχειρήματα. Γιὰ λόγους ἱστορικοὺς ἀναφέρονται οἱ χαρακτηρισμοὶ ποὺ ἔγραψε στὶς δέκα ἑπτὰ πρῶτες σελίδες τοῦ ἄρθρου του. Οἱ περισσότεροι ἐπαναλαμβάνονται πλειστάκις.

Στὴν πρώτη σελίδα:
– Πλασματικὸ ἔρεισμα
– Αὐθαίρετη ἑρμηνεία τῶν ἐπισήμων κειμένων.
– Ἑρμηνεύουν ἀκρίτως μὲ ἐσφαλμένη μέθοδο.
– Δῆθεν…
Στὴν τρίτη σελίδα:
– Μὲ τὶς ἀβάσιμες καὶ ἄκριτες ἀμφισβητήσεις.
– Λίγο πιὸ κάτω: Μὲ ἀβάσιμα καὶ πλασματικὰ ἐπιχειρήματα.
Στὴν τετάρτη σελίδα:
– Παντελῶς ἀβάσιμα καὶ προφανῶς πλασματικὰ τὰ ἐπιχειρήματα.
– Τὰ προβάλλουν ἀφελῶς.
Στὴν πέμπτη σελίδα:
– Ἑρμηνεύουν αὐθαιρέτως καὶ ἐσφαλμένως ἐξ ἀγνοίας ἢ σκοπίμως.
– Ὑποστηρίζουν ἕνα πλασματικὸ καὶ παντελῶς ἀβάσιμο συμπέρασμα.
– Δῆθεν…
– Ἀγνοοῦν ἢ ἐπιθυμοῦν νὰ ἀγνοοῦν σκοπίμως.
Στὴν ἕκτη σελίδα:
– Ὑποστηρίζουν ἀφελῶς ἢ σκοπίμως.
– Δῆθεν… (Δύο φορὲς)
– Ἀποσυνδέουν αὐθαιρέτως.
– Προέβαλαν ἀφελῶς τὸν πλασματικὸ καὶ ἀβάσιμο συλλογισμό.
Στὴν ἑβδόμη σελίδα:
– Παντελῶς ἀβάσιμη καὶ σαφῶς πλασματική.
– Δῆθεν… (Δύο φορές).
– Προβάλλουν ἀφελῶς ὡς ἀναγκαῖα πλασματικὰ ἐπιχειρήματα.
– Τὸν αὐθαίρετο καὶ ἀδιανόητο χαρακτηρισμό.
Στὴν ὀγδήη σελίδα:
– Τὸ ἐπίσης ἀβάσιμο καὶ προφανῶς πλασματικὸ συμπέρασμα.
– Δῆθεν…
– Προφανῶς ἐσφαλμένο τὸ αὐθαίρετο καὶ πλασματικὸ συμπέρασμα.
– Προβάλλουν τὴν αὐθαίρετη, πλασματικὴ καὶ παντελῶς ἀβάσιμη ἑρμηνεία…
Στὴν ἐνάτη σελίδα:
– Ἀναζήτησαν ἄλλα πλασματικὰ ἢ καὶ οὐτοπικὰ ἐπιχειρήματα…
– Σὲ μία προφανῶς πλασματικὴ καὶ σαφῶς ἐσφαλμένη ἑρμηνεία…
Στὴν δεκάτη σελίδα:
– Ἰσχυρίζονται ἀφελῶς.
– Χρησιμοποιήθηκε σκοπίμως γιὰ νὰ ὑποστηριχθῆ ἡ δική τους σαφῶς πλασματικὴ καὶ προφανῶς ἐσφαλμένη ἑρμηνεία.
– Ὑποστηρίχθηκε αὐθαιρέτως.
Στὴν ἑνδεκάτη σελίδα:
– Ὑποστηρίχθηκε ἀφελῶς.
– Σαφῶς αὐθαίρετη.
– Ἐσφαλμένη ταύτιση.
– Ἰσχυρίζονται ἐξ ἀγνοίας ἢ σκοπίμως.
– Ἀγνοοῦν ἀφελῶς ἢ ἐπιλέγουν σκοπίμως νὰ ἀγνοοῦν.
.                 Στὶς ἑπόμενες σελίδες παρατίθενται συζητήσιμα ἱστορικὰ γεγονότα καὶ στὴν δεκάτη ἑβδόμη σελίδα ἐπαναλαμβάνονται οἱ χαρακτηρισμοί:
– Αὐθαιρέτως καὶ μὲ προφανῶς πλασματικὰ προσχήματα…
– Ἡ αὐθαίρετη ἀβάσιμη καὶ προφανῶς ἐσφαλμένη ἀμφισβήτηση .
– Ὑποστηρίζεται αὐθαιρέτως ἢ ἀκρίτως …
.           Διαβάζοντας τὸ ἄρθρο τοῦ ὑποστηρικτοῦ τῶν θέσεων τοῦ Φαναρίου καθηγητοῦ, ἐκ τῶν στενῶν συνεργατῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, καὶ τοὺς χαρακτηρισμούς του σὲ βάρος τῶν ὑποστηρικτῶν τῶν ἀπόψεων τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας διερωτᾶται κανεὶς γιὰ ποιὰν εἰρηνικὴ λύση μιλάει ὁ κ. Βαρθολομαῖος. Τὸ ἄρθρο ἐμφανίζει μίσος ἔναντι τῆς ρωσικῆς πλευρᾶς. Ἔτσι οὔτε συζήτηση γίνεται οὔτε εἰρήνη ἐπέρχεται.
.             Ἐπὶ τῶν πραγματικῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται στὸ ἄρθρο τοῦ κ. καθηγητοῦ σημειώνονται τὰ ἀκόλουθα:
.       Πέντε φορὲς ἀναφέρει ὅτι ἡ χειροτονία καὶ ἡ ἐνθρόνιση τοῦ Μητροπολίτου Κιέβου ἐδόθη «κατ’ οἰκονομίαν» στὸν Πατριάρχη Μόσχας. Ἡ ἔκφραση στὸ ἐντὸς εἰσαγωγικῶν σχετικὸ κείμενο ποὺ παραθέτει πουθενὰ δὲν ἀναφέρεται τὸ «κατ’ οἰκονομίαν»…
.       Εἶναι φυσιολογικὸ ὁ κ. καθηγητὴς νὰ ἀναφέρει ἐκκλησιαστικὲς πληροφορίες, τὶς ὁποῖες ἑρμηνεύει ὑποστηρίζοντας τὶς ἀπόψεις τοῦ Φαναρίου. Δὲν ἀναφέρει ὅμως ἄλλα σημεῖα ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὴν ἀντικειμενικὴ κρίση. Στὴν περίοδο τοῦ 16ου καὶ μέρους τοῦ 17ου αἰώνα οἱ Ὀρθόδοξοι Ρῶσοι τῆς Οὐκρανίας ἦσαν ὑπὸ τὸν ζυγὸ τῶν ρωμαιοκαθολικῶν Πολωνῶν καὶ τῶν Προτεσταντῶν Λιθουανῶν.
.       Στὴν περίοδο ἐκείνη γίνεται ἡ μεγάλη ἐπίθεση ἀπὸ τὸ Βατικανό, κυρίως διὰ τῶν ἰησουιτῶν, νὰ ἀπομακρύνει τοὺς Ρώσους τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη τους καὶ ἀπὸ τὸν ἀδελφικό, ἐξ αἵματος, δεσμό τους μὲ τοὺς ἄλλους Ρώσους. Ἀποκορύφωμα ἡ «Σύνοδος» τῆς Βρέστης, τὸ 1596 καὶ ἡ καθιέρωση τῆς Οὐνίας, ὡς δουρείου ἵππου στοὺς Ὀρθοδόξους. Τότε δὲν εἶχαν προτεραιότητα τὰ πρωτεῖα καὶ οἱ δικαιοδοσίες. Τότε ἦταν ἡ ἐποχὴ τῶν Ὀρθοδόξων – Οὐκρανῶν Νεομαρτύρων, τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.
.       Μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου νὰ δώσει τὴν αὐτοκεφαλία στὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας πολλὰ ἄρθρα γράφτηκαν ὑποστηρίζοντας τὶς θέσεις τοῦ Φαναρίου ἢ τῆς Μόσχας. Σημασία ὅμως ἔχει τί ἔχει γραφεῖ σχετικὰ μὲ τὴν Οὐκρανία σὲ ἀνύποπτο χρόνο, πρὶν ἀπὸ τὴν κρίση μεταξὺ Κωνσταντινουπόλεως καὶ Μόσχας.
.        Στὴν ἰστοσελίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὸν Πατριάρχη Παρθένιο Α΄ ἀναφέρονται, μεταξὺ ἄλλων, τὰ ἀκόλουθα: «Τὸ 1642 ἔστειλε τὸν Μελέτιο Συρίγο στὸ Ἰάσιο, ὁ ὁποῖος συμμετεῖχε (sic) στὶς ἐργασίες τῆς π τν Μητροπολίτη Κιέβου Πέτρο Μογίλα Συνόδου. Ἡ Σύνοδος κατέληξε στὴν λεγομένη Ὀρθόδοξο Ὁμολογία, κείμενο τὸ ὁποῖο Πέτρος Μογίλας θελε χρησιμοποιήσει γι ν προφυλάξει τος Ρώσους ἀπὸ τὶς καλβινιστικὲς κυρίως θέσεις, ποὺ προωθοῦσε τότε ἡ ψευδολουκάρειος ὁμολογία ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὶς ρωμαιοκαθολικὲς κακοδοξίες». (Σημ. Οἱ ὑπογραμμίσεις τοῦ γράφοντος). Μητροπολίτης Κιέβου γι ν προφυλάξει τος Ρώσους π τς κακοδοξίες. Δν ναφέρονται Οκρανοί…
.         Στὸ πόνημά του «Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία» (Σημ. Τὸ 1993 πρῶτον κυκλοφορήθηκε στὰ ἀγγλικὰ ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Penguin καὶ τὸ 1996 στὰ ἑλληνικὰ ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Ἀκρίτας) ὁ Μητροπολίτης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Διοκλείας Κάλλιστος (Γουέαρ) γράφει ὅτι «ἡ μόνη μακροπρόθεσμη λύση θὰ ἦταν ἡ δημιουργία μίας ἐντελῶς ἀνεξάρτητης Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας στὴν Οὐκρανία». Ὅμως προσθέτει: «Ἡ ἐνέργεια αὐτὴ ἀπαιτεῖ τ συναίνεση το Πατριαρχείου Μόσχας καὶ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, στ δικαιοδοσία το ποίου νκε Οκρανία πρν τ 1686» (Σελ. 267 στὴν ἑλλ. Ἔκδ.). Ὑπογραμμίζονται ἀπὸ τὸν γράφοντα τὰ σημεῖα τοῦ Σεβ. Διοκλείας ὅτι ατοκεφαλία παιτε τ συναίνεση το Πατριαρχείου τς Μόσχας, στο ποίου τ δικαιοδοσία νήκει Οκρανία μετ τ 1686.
.           Ὁ Σεβ. Κάλλιστος σημειώνει γιὰ τὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας ὅτι «ἡ ἐποχὴ (τοῦ 1990) ἦταν ἐποχὴ μεγάλης ἐλπίδας ἀλλὰ καὶ βαθιᾶς ἀνησυχίας γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους σὲ ὅλη τὴν ἔκταση τῆς πρώην Σοβιετικῆς Ἑνώσεως». Στὸ τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 2010 ἡ ἐλπίδα λογικὰ ἐκλείπει. Μένει στὸν Κύριο μόνο… Ἀνθρωπίνως μένει ἡ βαθιὰ ἀνησυχία. Καὶ αὐτὴ δὲν περιορίζεται στὴν πρώην Σοβιετικὴ Ἕνωση, ἐκτείνεται σὲ ὅλη τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.-

, , ,

Σχολιάστε

Η ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΠΡΑΞΗ τοῦ ΟΙΚΟΥΜΕΝ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ (1686) καὶ Η ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Ἡ Συνοδικὴ Πράξη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου (1686)
καὶ ἡ Αὐτοκεφαλία τῆς Ἐκκλησίας Οὐκρανίας

τοῦ Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Βλασίου Φειδᾶ

.             Ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱ. Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας γιά τή διακοπή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο προβάλλει ὡς ἕνα πλασματικό ἔρεισμα τήν αὐθαίρετη ἑρμηνεία τῶν ἐπισήμων κειμένων περί τῆς Συνοδικῆς Πράξεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Διονυσίου Δ´ (1686), τήν ὁποία ἑρμηνεύουν ἀκρίτως μέ τήν ἐσφαλμένη μέθοδο τῆς «λήψεως τοῦ ζητουμένου» (petitio principii), γιά νά ὑποστηρίξουν προφανῶς τήν ἐπιθυμητή πρόταση, ἤτοι ὅτι δῆθεν ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Διονύσιος Δ´ μέ τή Συνοδική Πράξη του ὑπήγαγε πλήρως καί ὁριστικῶς τήν Μητρόπολη Κιέβου τῆς Οὐκρανίας στήν κανονική δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας

Ἡ Συνοδικὴ Πράξη Οἰκ. Πατρ. (1686) καὶ ἡ Αὐτοκεφ. Οὐκρανίας

ΠΗΓΗ: ec-patr.org

Σχολιάστε

ΑΣΥΣΤΟΛΗ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ (Θ. Μετάληψη μὲ ἐθνοφυλετικὰ κριτήρια!)

.              Ἡ ἐπίσημη φωνὴ (Μητροπ. Βολοκολάμσκ Ἱλαρίων) τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας θεολογεῖ: Σὲ κάθε περιοχὴ δὲν ὑπάρχει ἕνας Ἐπίσκοπος ἀλλὰ ἕνα ΕΘΝΙΚΟΣ ἐπίσκοπος!
.           Ἰδού τί ἰσχυρίζεται σὲ συνέντευξή του γιὰ τὸ θέμα τῆς Θείας Μεταλήψεως τῶν “Ρώσων ἐκτὸς Ρωσίας”: «Πιὸ πολὺ εἶναι κρίσιμο τὸ ζήτημα γιὰ τὰ τέκνα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, τὰ ὁποῖα προσωρινὰ ἢ μόνιμα μένουν στὴν Τουρκία, στὴν Ρόδο ἢ σὲ μερικὰ ἑλληνικὰ νησιά, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Τώρα προσπαθοῦμε νὰ βροῦμε λύσεις γιὰ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τοὺς ρωσόφωνους πιστοὺς τῶν ΗΠΑ καὶ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, οἱ ὁποῖοι μεταλάμβαναν στοὺς Ναοὺς τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως λόγῳ τῆς κοντινῆς ἀπόστασης, μποροῦν τώρα νὰ πᾶνε στὶς ἐκκλησίες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας ἢ ἄλλων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν ποὺ ὑπάρχουν σὲ αὐτὰ τὰ κράτη».
.            Μιὰ τοποθέτηση ποὺ ἀνατρέπει ἀπροκάλυπτα, ἀπροσχημάτιστα καὶ ἀσύστολα τὴν ὀρθόδοξη πατερικὴ Ἐκκλησιολογία γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ ἀκραίου ἐθνοφυλετισμοῦ καὶ τῶν συναφῶν πολιτικῶν ἐπιδιώξεων!

Πολὺ κρίμα!

Σχολιάστε

Ο ΠΟΥΤΙΝ καὶ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ (γιὰ τὴν Οὐκρανία) ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ

Πούτιν κα πόλεμος μ τν σταυρ στ χέρι…

Συνέντευξη Ἀντρέι Ἱλαριόνοφ στὸν Ἀλέξανδρο Σκούρα.

Παρασκευὴ 09 Νοεμβρίου 2018

.               Στὸ πλαίσιο τοῦ ταξιδιοῦ μου στὶς ΗΠΑ, εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ συνομιλήσω μὲ τὸν Ἀντρέι Ἰλαριόνοφ, διακεκριμένο σήμερα στέλεχος τοῦ Ἰνστιτούτου Cato, ὁ ὁποῖος ἔχει διατελέσει στὸ παρελθὸν ἐπικεφαλῆς οἰκονομικὸς σύμβουλος τοῦ Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, καθὼς καὶ ἐκπρόσωπος τῆς Ρωσίας στὸ G8. Ὅπως θὰ διαπιστώσετε, ἡ συζήτησή μας ἦταν συναρπαστική.
.               Ὁ Ἀντρέι Ἰλαριόνοφ πιστεύει ὅτι ὁ Βλαντίμιρ Πούτιν θέλει νὰ χρησιμοποιήσει τὴν κρίση στὶς σχέσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας ὡς πρόφαση γιὰ στρατιωτικὲς ἐπεμβάσεις στὴν Οὐκρανία καὶ ἀλλοῦ. Θεωρεῖ ὅτι αὐτὴ ἡ διαμάχη, ποὺ πρὸς τὸ παρὸν ἀφορᾶ θέματα ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας, μπορεῖ νὰ βαθύνει ἀκόμη περισσότερο καὶ νὰ ἐπεκταθεῖ καὶ σὲ δογματικὰ ζητήματα.

[…]

κρίση στς σχέσεις το Οκουμενικο Πατριαρχείου κα το Πατριαρχείου Μόσχας δοκιμάζει τν νότητα τς ρθοδοξίας κα π ,τι φαίνεται χει κα ντονες πολιτικς συνεπαγωγές. Πς βλέπετε σες ν διαμορφώνεται ατ κατάσταση;

.           Πιστεύω πὼς αὐτό, ποὺ συμβαίνει αὐτὴ τὴ στιγμή, εἶναι ἕνα πολὺ σοβαρὸ καὶ σημαντικὸ γεγονός, ποὺ μπορεῖ νὰ κρατήσει μία γενιὰ ἢ καὶ ἀκόμη περισσότερο. Γνωρίζουμε καλὰ ὅτι στὸν θρησκευτικὸ κόσμο αὐτὰ τὰ γεγονότα μποροῦν νὰ διαρκέσουν αἰῶνες – θυμίζω ὅτι πλησιάζουμε τὰ 1.000 χρόνια ἀπὸ τὸ Σχίσμα τοῦ 1054. Εἶναι ἀδύνατον συνεπῶς νὰ προβλέψω πόσο θὰ κρατήσει αὐτὴ ἡ κρίση. Μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει καὶ σὲ μία μόνιμη διαίρεση.
.           Τὸ πρόβλημα ἀνέκυψε ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωση τῆς ἀπόφασης τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριάρχη στὶς 11 Ὀκτωβρίου νὰ ἀναγνωρίσει αὐτοκεφαλία στὴν Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀπόφαση στὴν ὁποία ὁ πατριάρχης Μόσχας ἀπάντησε στὶς 15 Ὀκτωβρίου μὲ μία σκληρὴ δήλωση.
.           Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἀπόφαση τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριάρχη μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι εὐχάριστη γιὰ τὴ Μόσχα, ἀλλὰ βασίζεται στὸ κανονικὸ δίκαιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ποὺ ἔχει ἑνιαίους κανόνες, ποὺ μὲ τὴ σειρά τους βασίζονται στὶς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ποὺ ἔλαβαν χώρα μεταξύ τοῦ 4ου καὶ τοῦ 9ου αἰώνα.
.           Ἡ ἀπόφαση τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριάρχη ἀνακαλεῖ προηγούμενη ἀπόφαση τοῦ 1686, μὲ τὴν ὁποία ὁ τότε οἰκουμενικὸς πατριάρχης ἀπέδωσε στὸν πατριάρχη Μόσχας τὸ δικαίωμα νὰ χειροτονεῖ τὸν μητροπολίτη Κιέβου. Τρεῖς αἰῶνες μετά, λοιπόν, ἡ Κωνσταντινούπολη ἀνακαλεῖ αὐτὴ τὴν ἀπόφαση – πέρασε ὁμολογουμένως πολὺς χρόνος ἔκτοτε, ὅμως ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτό, σύμφωνα μὲ τὸ κανονικὸ δίκαιο.
.           Γιὰ τὸν πατριάρχη Μόσχας, ἡ ἐξέλιξη αὐτὴ συνιστᾶ ἕνα θανάσιμο πλῆγμα, καθὼς οἱ οὐκρανικὲς ὀρθόδοξες ἐκκλησίες καὶ ἐνορίες περιλαμβάνουν σχεδὸν τὸν μισὸ πραγματικὰ θρησκευόμενο πληθυσμὸ τῆς ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Διακυβεύονται λοιπὸν ἐξουσία, κύρος καὶ χρῆμα.
.           Ὁ θρόνος τοῦ Κιέβου ἐπίσης εἶναι τὸ λίκνο τῆς χριστιανοσύνης γιὰ τοὺς Οὐκρανούς, τοὺς Ρώσους, τοὺς Λευκορώσους καὶ πολλοὺς ἄλλους. Ἔχει πολὺ μεγάλη συμβολικὴ καὶ οὐσιαστικὴ σημασία. Αὐτὸ ἐξηγεῖ σὲ μεγάλο βαθμὸ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἀπάντηση τοῦ πατριάρχη Μόσχας τῆς 15ης Ὀκτωβρίου, ποὺ κατὰ τὴ γνώμη μου εἶναι ἀνεπαρκής, καθὼς εἶναι ὑπερβολικὰ συναισθηματικὴ καὶ δὲν βασίζεται καθόλου στὸ κανονικὸ δίκαιο, ἐκδόθηκε ἀπὸ τὸ Μίνσκ.
.           Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁ πατριάρχης Μόσχας μεταβαίνει γιὰ σύνοδο στὸ Μίνσκ, κι αὐτὸ γιατί τὸ δικαίωμα χειροτονίας τοῦ μητροπολίτη Κιέβου ἐπηρεάζει τὴν Οὐκρανία, τὴ Λευκορωσία, ἐν μέρει τὴν Πολωνία, τὴ Λιθουανία, καθὼς καὶ ἕνα μέρος τῆς Ρωσίας, ὅλες δηλαδὴ τὶς περιοχὲς ποὺ ἤλεγχε ἡ Μητρόπολη τοῦ Κιέβου στὰ τέλη τοῦ 17ου αἰώνα.

– Καὶ ποιός εἶναι κατὰ τὴ γνώμη σας ὁ ρόλος τοῦ πολιτικοῦ παράγοντα;

.           Στὶς 14 Ὀκτωβρίου, μία μέρα πρὶν ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωση τῆς ἀπάντησης τοῦ πατριάρχη Μόσχας, συνεδρίασε ἔκτακτα τὸ ρωσικὸ συμβούλιο ἀσφαλείας στὴ Μόσχα, μὲ προεδρεύοντα τὸν Βλαντίμιρ Πούτιν, ὅπου καὶ συζητήθηκε τὸ ζήτημα. Εἶναι ἴσως ἡ πρώτη φορὰ ποὺ οἱ πολιτικὲς ἀρχὲς τῆς Ρωσίας συζητοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο ἕνα θρησκευτικὸ ζήτημα. Δὲν ἀνακοινώθηκαν τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδρίασης, ἀλλὰ ἡ γενικὴ κατανόηση ὅλων τῶν παρατηρητῶν εἶναι ὅτι ὁ Πούτιν ἔδωσε τὸ πράσινο φῶς γιὰ τὴν ἀπόφαση νὰ διακοποῦν οἱ σχέσεις μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο.
.           Ὁ βασικὸς λόγος εἶναι πὼς τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας θέλει νὰ διατηρήσει τὸν αὐτοκρατορικὸ χαρακτήρα του, τὸν ὁποῖο δὲν ἀπώλεσε μετὰ τὴν κατάρρευση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης. Μετὰ τὸ 1991, οἱ ρωσικὲς ἀρχὲς δὲν ἤλεγχαν σχεδὸν τίποτε πέραν τοῦ ρωσικοῦ ἐδάφους. Ὑπάρχουν βεβαίως οἱ πρόσφατες, αὐτοκρατορικοῦ χαρακτήρα παρεμβάσεις στὴν Ἀσία, τὴν Ἀμπχαζία, τὴν Κριμαία καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Οὐκρανία, ἀλλὰ στὶς ὑπόλοιπες περιοχὲς ἡ Ρωσία ἐλέγχει μόνο ρωσικὸ ἔδαφος.
.           Ἀντιθέτως, ἡ ρωσικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐλέγχει ὅλες τὶς περιοχὲς τῆς πρώην ΕΣΣΔ ἐκτός τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἀρμενίας, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴ Μογγολία, καὶ ἀξιώνει δικαιοδοσία σὲ ὁλόκληρη τὴν Κίνα καὶ τὴν Ἰαπωνία, καθὼς καὶ σὲ ὁλόκληρο τὸν Καναδὰ καὶ τὶς ΗΠΑ, ἔχοντας δημιουργήσει μία εἰδικὴ ἐκκλησία γιὰ τὴ Βόρεια Ἀμερική, ποὺ δὲν ἀναγνωρίζεται ἀπὸ καμία ἄλλη αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Οἱ ἀξιώσεις λοιπὸν τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ἀφοροῦν σχεδὸν τὸ ⅓ τῆς ἐπιφάνειας τῆς γῆς – εἶναι δύσκολο νὰ τὶς χαρακτηρίσουμε κάπως ἀλλιῶς πέρα ἀπὸ «αὐτοκρατορικές».
.               Δὲν ἀποκλείω λοιπὸν αὐτὴ ἡ κρίση νὰ λάβει καὶ βαθύτερο χαρακτήρα. Πρὸς τὸ παρόν, ἀφορᾶ διοικητικὰ ζητήματα, τὸ ποιὰ περιοχὴ ἀνήκει σὲ ποιόν. Ἂν ὄντως ὑπάρχει ἡ ἐπιθυμία νὰ βρεθεῖ τελικὰ συμβιβασμός, ἡ γλῶσσα ποὺ θὰ χρησιμοποιεῖται γραπτῶς καὶ προφορικῶς θὰ τὸ δηλώνει αὐτό. Ἴχνη αὐτῆς τῆς γλώσσας μποροῦμε νὰ βροῦμε στὴν Κωνσταντινούπολη.
.               Ἀντιθέτως, ἡ Μόσχα χρησιμοποίησε ἀπίστευτα ἐπιθετικὴ γλῶσσα, σκοπίμως σχεδιασμένη, ὥστε νὰ κόψει ὄχι μόνο τὶς ἐπίσημες σχέσεις, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὅποιους προσωπικούς, ἀνθρώπινους δεσμούς, καὶ νὰ κάνει δυσκολότερη τὴν ἀποκατάσταση.
.               Πιστεύω ὅτι ἡ Μόσχα προσπαθεῖ τώρα νὰ βρεῖ κάτι διχαστικό, ὄχι μόνο στὸ πεδίο τῶν ἁρμοδιοτήτων ἐπὶ τῶν περιοχῶν, ἀλλὰ καὶ στὸ πεδίο τοῦ δόγματος. Ἤδη ὑπάρχουν δηλώσεις ποὺ ἐπιχειροῦν νὰ καλλιεργήσουν τὴν εἰκόνα ὅτι σὲ δογματικὰ θέματα ἡ θέση τῆς Μόσχας εἶναι διαφορετικὴ ἀπὸ αὐτὴ τῆς Κωνσταντινούπολης. Αὐτὸ θὰ μποροῦσε νὰ ὁδηγήσει σὲ ἕνα σχίσμα παρόμοιο Μ’ αὐτὸ ποὺ συνέβη πρὶν ἀπὸ 10 αἰῶνες. Δὲν μποροῦμε λοιπὸν νὰ ἀποκλείσουμε αὐτὴ τὴν ἐξέλιξη.

–Τί μπορεῖ νὰ ἐπιδιώκει ὁ Ρῶσος πρόεδρος ἀπὸ αὐτὴ τὴν κατάσταση;

.               Τὸ Κρεμλίνο μπορεῖ νὰ ἀξιοποιήσει αὐτὴ τὴ διαμάχη προκειμένου νὰ χρησιμοποιήσει στρατιωτικὴ ἰσχὺ στὴν Οὐκρανία μὲ τὸ πρόσχημα τῆς παραβίασης τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐκεῖ ὀρθοδόξων. Σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ ρωσικοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας, ἡ ρωσικὴ κυβέρνηση καλεῖται νὰ ὑπερασπιστεῖ ὄχι μόνο Ρώσους πολίτες ἢ ρωσόφωνους, ἀλλὰ καὶ τοὺς πιστούς τ[hς ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Πρόσφατα ὁ Πούτιν, μιλώντας σὲ ἐκδήλωση Ρώσων ἀπὸ τὴ Ρωσία καὶ τὸ ἐξωτερικό, διατύπωσε μία δημόσια προειδοποίηση ὅτι προτίθεται νὰ ὑπερασπιστεῖ τοὺς ὀρθοδόξους ἐκτὸς ρωσικῶν συνόρων, σὲ περίπτωση ποὺ τὰ δικαιώματά τους παραβιαστοῦν. Εἶναι σαφὲς συνεπῶς ὅτι προτίθεται νὰ χρησιμοποιήσει αὐτὴ τὴ διαμάχη ὡς δικαιολόγηση γιὰ χρήση στρατιωτικῆς βίας.

[…]

* Ὁ Ἀλέξανδρος Σκούρας εἶναι πρόεδρος στὸ ΚΕΦIΜ καὶ ἱδρυτὴς τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἰνστιτούτου Ἡγεσίας.
* Ἡ συνέντευξη δημοσιεύτηκε στὸν Φιλελεύθερο τὴν Πέμπτη 8 Νοεμβρίου.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Σχολιάστε

«ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΕΣ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ» (Πούτιν γιὰ Οὐκρανικό)

Πούτιν: Σοβαρὲς οἱ συνέπειες
ἀπὸ τὴν διαίρεση τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν

.       Ὁ Πούτιν κατήγγειλε «ἀπόπειρες νὰ διαρραγοῦν οἱ σχέσεις» ἀνάμεσα στὴ ρωσικὴ Ἐκκλησία καὶ τοὺς πιστούς της στὸ ἐξωτερικό.
.           Ὁ Ρῶσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν προειδοποίησε σήμερα ἐναντίον «τῶν σοβαρότατων συνεπειῶν» τῶν διαιρέσεων ἀνάμεσα στὶς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, μετὰ τὴν ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως νὰ ἀναγνωρίσει μία ἀνεξάρτητη ὀρθόδοξη ἐκκλησία στὴν Οὐκρανία.
.           «Θὰ ἤθελα νὰ ὑπογραμμίσω ἕνα πράγμα: ἡ πολιτικοποίηση ἑνὸς τόσο εὐαίσθητου τομέα καταλήγει πάντα νὰ ἔχει τὶς πιὸ σοβαρὲς συνέπειες, πρῶτα ἀπ’ ὅλα γι᾽ αὐτοὺς ποὺ τὴν κάνουν», δήλωσε ὁ Πούτιν στὴ διάρκεια φόρουμ στὴ Μόσχα μὲ τὴ συμμετοχὴ ἀντιπροσώπων τῆς ρωσικῆς διασπορᾶς.
.             Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁ ἐπικεφαλῆς τοῦ Κρεμλίνου ἐκφράζεται σχετικὰ μὲ τὴν κρίση, στὸ πλαίσιο τῆς ὁποίας, μετὰ τὴν ἀναγνώριση αὐτή, τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας διέρρηξε τὶς σχέσεις του μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ Πούτιν κατήγγειλε «ἀπόπειρες νὰ διαρραγοῦν οἱ σχέσεις» ἀνάμεσα στὴ ρωσικὴ Ἐκκλησία καὶ τοὺς πιστούς της στὸ ἐξωτερικό. «Τὸ κοινὸ καθῆκον μας -πρῶτα ἀπ᾽ ὅλα ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων- εἶναι νὰ διαφυλαχθεῖ ἡ πνευματικὴ καὶ ἱστορικὴ ἑνότητα» τῶν Ὀρθοδόξων, ὑπογράμμισε ὁ Ρῶσος πρόεδρος.

 

ΠΗΓΗ: skai.gr, 31.10.18

 

Σχολιάστε

«Η ΠΡΩΤΟΘΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΣΤΑΥΡΩΝΕΙ ΑΛΛΑ ΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ. Θυσιαστικῶς ἵδρυσε καὶ ἀνεγνώρισεν ὅλας τὰς ἀνὰ τὸν κόσμον σήμερον Ὀρθοδόξους Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας». (Οἰκουμεν. Πατριάρχης)

.            Στὴν ἰδιαίτερη τιμὴ ποὺ ἀποδίδει ὁ πιστὸς λαὸς στοὺς Μεγαλομάρτυρες στρατιωτικοὺς Ἁγίους, γιὰ τὴν ἀνυποχώρητη στάση τους, «πρὸ τῶν κινδύνων, πρὸ τοῦ ψεύδους τῆς εἰδωλολατρείας καὶ εἰδωλομανίας», ἀναφέρθηκε ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος χοροστάτησε κατὰ τὴ θεία λειτουργία ποὺ τελέστηκε τὴν Παρασκευή, 26 Ὀκτωβρίου, στὸν πανηγυρίζοντα Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Δημητρίου Ξηροκρήνης (Κουρούτσεσμε), ὅπου βρίσκεται καὶ τὸ θαυματουργικὸ ἁγίασμα. Ἰδιαίτερη ἀναφορὰ ἔκανε στὸν ἑορταζόμενο, σήμερα,  Ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο καὶ στὸν σεβασμὸ μὲ τὸν ὁποῖο τὸν περιβάλλουν οἱ πιστοὶ στὴν Πόλη, τὴν Θεσσαλονίκη ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλο τὸν κόσμο.
.           «Τιμᾶται πάρα πολὺ ὄχι μόνον εἰς τὴν ἄλλοτε συμβασιλεύουσαν καὶ σήμερον συμπρωτεύουσαν Θεσσαλονίκην, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλον τὸν Ὀρθόδοξον κόσμον. Καὶ ἐδῶ, εἰς τὴν βασιλεύουσαν Πόλιν, ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της σχεδόν, ἐτιμᾶτο ἰδιαιτέρως ὁ Μεγαλομάρτυς Ἅγιος», εἶπε καὶ ὑπενθύμισε ὅτι, «καὶ σήμερον, παρ᾽ ὅλας τοῦ Γένους τὰς περιπετείας καὶ τὰς πικρὰς δοκιμασίας, τέσσαρες Ναοὶ ἐπ᾽ ὀνόματι τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στολίζουν τὴν χριστιανικήν μας Κωνσταντινούπολιν».
.             «Εἴμεθα ὀλίγοι ἀλλὰ ἀμέρτητοι. Ἡ δύναμις ἐξ ἄλλου τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας δὲν εἶναι κοσμική, οὔτε ἀποδεικνύεται διὰ τῶν ἀριθμῶν. Τὸ Οἰκουμενικόν μας Πατριαρχεῖον εἶναι δυνατό, διότι διαθέτει θυσιαστικὴν ἀγάπην, καὶ πολιτεύεται διὰ τῆς ταπεινώσεως καὶ τοῦ Σταυροῦ. Ἡ ἱστορία του εἶναι γεμάτη ἀπὸ μαρτύριον καὶ θυσίας ὑπὲρ τοῦ κόσμου, ὑπὲρ ὅλων τῶν λαῶν καὶ “εἰς πάντα τὰ ἔθνη”. Εἰς τὰ σωματεῖα καὶ τοὺς κοσμικοὺς ὀργανισμούς, ἀσφαλῶς, λαμβάνεται ὑπ᾽ ὄψιν μόνον ἡ δύναμις τῶν ἀριθμῶν, τῶν χρημάτων, τῆς κοσμικῆς καὶ πολιτικῆς ἐξουσίας, ἀλλ᾽ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν κυριαρχοῦν οἱ πνευματικοὶ νόμοι, οἱ Ἱεροὶ Κανόνες, ἡ εὐσεβὴς τοῦ Γένους μας παράδοσις, τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τῶν προγόνων μας, ὁ καταγεγραμμένος λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ Ἱερῷ Εὐαγγελίῳ. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς ὁποίας πιστὰ τέκνα τυγχάνετε ἐσεῖς ὅλοι οἱ εὐλαβεῖς προσκυνηταί, ἀποτελεῖ τὴν ἐνσάρκωσιν τῆς ἐλευθέρας ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία δὲν σταυρώνει, ἀλλὰ σταυρώνεται, θυσιάζουσα τὴν ψυχὴν τῆς χάριν τῶν φίλων αὐτῆς, ποὺ εἶναι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Θυσιάζει ὅμως καὶ τὴν ψυχὴν αὐτῆς χάριν τῶν ἐχθρῶν της καὶ ὅλων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἀνεχθοῦν αὐτὴν τὴν μεγάλην πραγματικότητα: ὅτι δηλαδὴ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον εἶναι ἡ πρώτη Ἐκκλησία καὶ ἡ ἀρχὴ ὅλων τῶν νεοπαγῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Καὶ αὐτὸ διότι θυσιαστικῶς ἵδρυσε καὶ ἀνεγνώρισεν ὅλας τὰς ἀνὰ τὸν κόσμον σήμερον Ὀρθοδόξους Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας.
.             Ἡ μεγίστη αὕτη εὐθύνη τῆς Μητρὸς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας δὲν ἦτο ἀσφαλῶς μὲ ἡμερομηνίαν λήξεως. Δι᾽ αὐτό, ὅπως ἐδώσαμεν αὐτοκεφαλίαν εἰς ὅλας τὰς τοπικὰς Ἐκκλησίας, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἡ περὶ ἡμᾶς Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος ἀποφάσισε νὰ ἐκχωρήση τὸ Αὐτοκέφαλον καὶ εἰς τὴν πολλαπλῶς βασανισμένην Οὐκρανίαν, διὰ νὰ πορευθῆ καὶ αὐτὴ ἐντός τοῦ συστήματος τῶν Ὀρθοδόξων ἐν ἑνότητι καὶ ἐσωτερικῇ εἰρήνῃ. Αὐτὴν τὴν ὑψίστην εὐθύνην τὴν ἔχει ἐκ τῶν Θείων καὶ Ἱερῶν Κανόνων μόνον ἡ πρωτόθρονος Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀφοῦ αὐτῆς ὁ Προκαθήμενος εἶναι ὁ Πρῶτος εἰς τοὺς Ὀρθοδόξους. Ὁσάκις ἐπιχειρεῖται νὰ διαστραφῆ αὐτὴ ἡ βασικὴ ἐκκλησιολογικὴ ἀρχή, πράττεται τὸ βαρύτατον παράπτωμα τῆς ἀντιποιήσεως ἀρχῆς, δηλαδὴ ὠρισμένοι προσποιοῦνται τὸν Πρῶτον δίχως νὰ εἶναι, καὶ λαμβάνουν πρωτοβουλίας δίχως νὰ ἔχουν τοιοῦτον δικαίωμα, λησμονοῦντες ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἀσκεῖ τὸ χρέος του διὰ τῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία εἶναι θυσιαστικὴ καὶ ἀνιδιοτελής.  Τὸ ὄντως καινὸν αὐτῆς τῆς μοναδικῆς ἀγάπης, τὸ ὁποῖον ἀντιτίθεται εἰς κάθε ἠθικισμὸν καὶ εἰς κάθε νεολογισμόν, ὁ ὁποῖος ἐπιχειρεῖ νὰ εἰσαγάγη νέας ἰδέας καὶ φιλοσοφίας εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι τὸ ὅτι δὲν διαχωρίζει τὸν Ἅγιον Θεὸν ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ ἐπιχειρεῖ νὰ διδάξη καὶ νὰ πείση διὰ τοῦ κηρύγματός της ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι “ὁ φίλος τῶν ἁμαρτωλῶν” (Λουκ. ζ´, 34). Καὶ ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν ἁμαρτανόντων καὶ τῶν μετανοούντων καὶ ἡ τῆς σωτηρίας τῶν ἀναξίων καὶ πενήτων.  Ἐὰν ἔχωμεν τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἐλπίδα μας εἰς Ἐκεῖνον, τότε ἔχομεν τὰ πάντα. Ὁ Θεὸς εἶχε πάντοτε τὴν ἀγκαλιά του ἀνοικτὴν εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος εἰσήρχετο πονεμένος καὶ ἀπογοητευμένος εἰς τὸν ταπεινὸν τοῦτον ναὸν τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, καὶ εἰς ὅλους ὅσοι ἐλάμβαναν τὴν χάριν τοῦ ἁγιάσματός του. Ἀλλά, ἀκόμη καὶ σήμερον, συνεχίζεται ἡ ἁγιαστικὴ καὶ θαυματουργική του δύναμις. Δὲν φοβούμεθα, λοιπόν, τὰς παροδικὰς θυέλλας οἱ ὀρθόδοξοι Ρωμιοί, τὰς ὁποίας μετατρέπει εἰς γαλήνην ὁ περιπατῶν ἐπὶ τῶν ὑδάτων Κύριος, ἐνισχύων ἠμᾶς, ὅπως κάποτε τὸν λιποψυχήσαντα Ἀπόστολον Πέτρον».

ΠΗΓΗ: ec-patr.org

 

 

 

, ,

Σχολιάστε