Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Οἰκουμενικός Πατριάρχης

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ καὶ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ 2017

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ
ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ
ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,
ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

*  *  *

Ἀδελφοί καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

.               Διὰ τῆς χάριτος καὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ εἰσερχόμεθα ἀπὸ τῆς αὔριον εἰς τὸ στάδιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τῆς καταλληλοτέρας περιόδου διὰ τὴν στροφὴν τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς, τῆς ἰδικῆς μας ψυχῆς, πρὸς τὸν Κύριον.
.               Ἡ περίοδος αὐτὴ εἶναι μία διαρκὴς κατάνυξις ἐνώπιον τοῦ ἐκτυλισσομένου καθ᾿ ἡμέραν μυστηρίου τοῦ Θεοῦ, τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Διὰ τοῦτο ἡ παρεχομένη εἰς ἡμᾶς εὐκαιρία τῶν Ἱερῶν Νηστειῶν ἔχει ἓν ἰδιαίτερον χαρακτηριστικόν: τὴν ἀνάνηψιν καὶ τὴν νῆψιν τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία καλεῖται ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν γέμουσαν θείων προτροπῶν καὶ ἁγιότητος περίοδον αὐτὴν νὰ συνειδητοποιήσῃ τὰ παροδικὰ καὶ τὰ ὁρώμενα καὶ νὰ μεταβῇ σταδιακῶς πρὸς τὰ μείζονα καὶ τὰ κρείττονα, πρὸς τὰ ἀόρατα.
.               Ἀναγλύφως καὶ ἐπιγραμματικῶς Ἀνδρέας ὁ Κρήτης διὰ τοῦ Μεγάλου Κανόνος του ὁμιλεῖ πρὸς ἑαυτὸν καὶ πρὸς πᾶσαν ψυχὴν θλιβομένην καὶ καταπονουμένην ὑπὸ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν περισπασμῶν τῆς παρούσης ζωῆς. Συναισθανόμενος ὁ Ἅγιος τὸ βάρος τῆς πονεμένης ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν ἀνθρωπίνης ψυχῆς, ἐν ἀγωνίᾳ κραυγάζει: «Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα τί καθεύδεις;». Ἡ κραυγὴ αὐτὴ ὁδηγεῖ εἰς τὴν συνειδητοποίησιν τῆς ματαιότητος καὶ εἰς τὸν ἀνέκφραστον φόβον τοῦ τέλους τῆς ἐπιγείου ζωῆς: «τὸ τέλος ἐγγίζει καὶ μέλλεις (ψυχή μου) θορυβεῖσθαι». Ἐνώπιον τοῦ ἀπροσδοκήτου τέλους τῆς ζωῆς ποὺ ἔρχεται «ὡς κλέπτης ἐν νυκτί», καλεῖ ἑαυτὸν ὁ τῆς Κρήτης Φωστὴρ καὶ κάθε πονεμένην καὶ ὑπὸ τοῦ φόβου τῆς ἀνασφαλείας διακατεχομένην ψυχήν: «Ἀνάνηψον», λοιπόν, «ἵνα φείσηταί σου Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν».
.               Ἡ Ὀρθόδοξος Πατερικὴ διδασκαλία καὶ φωνὴ μᾶς καλεῖ, κατὰ τὸ ἐνώπιόν μας στάδιον, νὰ συναισθανθῶμεν ὁ καθεὶς «ποῖοι εἴμεθα, ποῦ εὑρισκόμεθα καὶ ποῦ ὑπάγομεν», ποῦ κατευθυνόμεθα δηλαδή. Νὰ αἰσθανθῶμεν τὸ μάταιον τοῦ προσκαίρου βίου καὶ νὰ μετανοήσωμεν δι᾿ ὅσα «ἐν γνώσει ἢ ἐν ἀγνοίᾳ, ἐν λόγοις ἢ ἐν ἔργοις, ἐν ἐπιτηδεύμασι καὶ πάσαις (ἡμῶν) ταῖς αἰσθήσεσιν» εἰργάσθημεν μέχρι τοῦδε ὄχι κατὰ τὸ εὐαγγέλιον καὶ τὸν νόμον τῆς Χάριτος τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀνανήψωμεν. Μόνον τότε θὰ εὕρωμεν ἔλεος καὶ χάριν καὶ θὰ μᾶς φεισθῇ ὁ ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς καὶ τὰ κρύφια πάντα τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς λογισμοὺς γιγνώσκων Κύριος καὶ δὲν θὰ μᾶς καταλογίσῃ τοὺς ἀδίκους λογισμούς, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν εἰς μάταια καὶ ἀνώφελα ἔργα.
.               Ὁ ἐνώπιόν μας ἀγὼν συμποσοῦται εἰς τὴν νῆψιν καὶ εἰς τὴν ἀνάνηψίν μας, εἰς τὴν μετάνοιαν. Διὰ τῆς μετανοίας, διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τῆς καταστάσεώς μας δηλαδή, καὶ διὰ τῆς ἐξομολογήσεως, ἡ ζωή μας στεφανώνεται διὰ «τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν, διὰ τῆς κοινωνίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διὰ τοῦ πληρώματος τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν». Ἡ ἀνάνηψις ταυτίζεται πρὸς τὴν συνείδησιν τοῦ μετανοοῦντος ἀνθρώπου (Πρβλ. Β΄ Κορ. α΄, 12 καὶ Ρωμ. β΄, 15). Ἡ συνείδησις εἶναι δῶρον τοῦ Θεοῦ.

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

.               Καλούμεθα οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ βιώσωμεν τὴν περίοδον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὡς χρόνον συνειδησιακῆς νήψεως καὶ ἀνανήψεως, ὡς στιγμὴν αἰωνιότητος τῆς Ὀρθοδόξου ταυτότητός μας. Δηλαδή, καλούμεθα νὰ ζήσωμεν καὶ νὰ συμβιώσωμεν μὲ τὸν Χριστόν. Νὰ ζήσωμεν ἐκκλησιαστικῶς καὶ πνευματικῶς. Διότι μόνον εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ζωὴν ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ ἀνανήψῃ ἡ συνείδησίς μας καὶ νὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸν χῶρον τῆς πραγματικῆς ἐλευθερίας καὶ τῶν ἀλανθάστων κριτηρίων πρὸς ἀνάπαυσιν καὶ λύτρωσίν μας.
.               Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς εὐλογημένης ταύτης περιόδου, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐπισκέπτονται πᾶσαν Ὀρθόδοξον Χριστιανὴν ψυχὴν κοπιῶσαν καὶ πεφορτισμένην καὶ ἀπαραμύθητον ὑπὸ τῶν ἀξιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ ἀπολαύσεων τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ κόσμου τούτου, συμπορεύονται καὶ συμπροσεύχονται πρὸς τὸν «προσερχόμενον σφαγιασθῆναι καὶ δοθῆναι εἰς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς Βασιλέα τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριον τῶν κυριευόντων»: Ἀξίωσον, Κύριε, πάντας τοὺς Ὀρθοδόξους πιστοὺς ἐν εἰρήνῃ καὶ συντριβῇ καρδίας νὰ διαπορευθοῦν τὴν ἱερὰν περίοδον καὶ τὸ ἀνοιγόμενον στάδιον, «χαριτῶν καὶ δυναμῶν ὅπως προφθάσω-μεν, ἐκτελέσαντες τὸν δρόμον ἀνδρικῶς, τὴν κυρίαν ἡμέραν τῆς Ἀναστάσεώς Σου, καὶ ἐν χαρᾷ στεφανηφοροῦντες αὐτὴν ἀκαταπαύστως αἰνέσωμεν» (πρβλ. ποίημα κυρίου Θεοδώρου, Τριώδιον).
.               Εὐλογοῦντες πατρικῶς ὑμᾶς, τέκνα ἀγαπητὰ καὶ πιστὰ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, καὶ ἡνωμένοι μαζί σας ἐν προσευχαῖς καὶ δεήσεσιν, ἐπικαλούμεθα ἐπὶ πάντας τὴν δύναμιν τοῦ Τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ καὶ τὰς πρεσβείας τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῶν ἁγίων Ἀγγέλων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ὥστε ἅπαντες ἀξίως τῆς κλήσεως ἡμῶν ὡς Ὀρθοδόξων νὰ πολιτευθῶμεν, καὶ νὰ ἀπολαύσωμεν τοιουτοτρόπως τῆς τρυφῆς καὶ τῆς δόξης τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, εἰς Ὃν τὸ κράτος καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ ,βιζ´
† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

 

,

Σχολιάστε

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟΙΣ (2016)

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟΙΣ (2016)

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕ
ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,
ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΧΑΡΙΝ, ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Χριστοῦ δ᾿ ἐνανθρώπησις, ἄλλη μοι πλάσις»[1].

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ πεφιλημένα,

.         Ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν τὸν ἐν Τριάδι Θεόν, τὸν ἀξιώσαντα ἡμᾶς καὶ ἐφέτος νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν μεγάλην ἑορτὴν τῆς ἐν “Βηθλεὲμ τῇ μικρᾷ” κατὰ σάρκα Γεννήσεως τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός.
.         Ἑορτάζει ἐν χαρᾷ πεπληρωμένῃ ἡ Ἁγία Ἐκκλησία, ἧς “σάρκα ἀνέλαβεν” ὁ Χριστὸς σαρκωθείς[2], καταστήσας αὐτὴν “κόσμον τοῦ κόσμου”[3]. Σκιρτᾷ διὰ τὰς θείας εὐλογίας ὄχι μόνον σύνολον τὸ ἀνθρώπινον γένος, ἀλλὰ “πᾶσα ἡ κτίσις”. “Τὰ σύμπαντα σήμερον χαρᾶς πληροῦνται˙ Χριστοῦ τεχθέντος ἐκ τῆς Παρθένου”[4].
.         Ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ “πρῶτον ἀκίνητον” τῶν Ἀρχαίων, ὁ Θεὸς ἡμῶν εἶναι καθ᾿ ἑαυτὸν κοινωνία ἀγάπης καὶ κινεῖται ἐν χρόνῳ ἀγαπητικῶς πρὸς τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸν κόσμον. “Ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν Θεόν, ἀλλ᾿ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς”[5].
.         Ὁ προαιώνιος Λόγος τοῦ Πατρός, ὁ ὁποῖος ἔδωκεν εἰς τὸν ἄνθρωπον τὸ “εἶναι”, χαρίζεται εἰς αὐτὸν διὰ τῆς Ἐνανθρωπήσεώς Του τὸ “εὖ εἶναι”. “Τοῦτό ἐστιν ἡμῖν ἡ πανήγυρις, τοῦτο ἑορτάζομεν σήμερον, ἐπιδημίαν Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους, ἵνα πρὸς Θεὸν ἐκδημήσωμεν, ἢ ἐπανέλθωμεν…, ἵνα τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον ἀποθέμενοι τὸν νέον ἐνδυσώμεθα, καὶ ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ ἀπεθάνομεν οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ ζήσωμεν, Χριστῷ καὶ συγγεννώμενοι καὶ συσταυρούμενοι καὶ συνθαπτόμενοι καὶ συνανιστάμενοι”[6]. Εἰς πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον εἶναι πλέον ἀνοικτὴ ἡ ὁδὸς τῆς κατὰ χάριν Θεώσεως. Ὅλοι εἴμεθα “Θεοῦ χωρητικοί”. “Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ˙ πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ”[7].
.         Δυστυχῶς, τὸ Εὐαγγέλιον τῶν Χριστουγέννων κηρύσσεται καὶ πάλιν εἰς ἕνα κόσμον, ὅπου ἠχεῖ ἡ κλαγγὴ τῶν ὅπλων, ὅπου ἀσκεῖται ἀπρόκλητος βία εἰς βάρος ἀτόμων καὶ λαῶν, ὅπου κυριαρχεῖ ἀνισότης καὶ κοινωνικὴ ἀδικία. Ἀφόρητος εἶναι ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται τὰ ἀναρίθμητα παιδία, θύματα πολεμικῶν συγκρούσεων, ἐκρύθμων καταστάσεων, ποικιλωνύμων ἐκμεταλλεύσεων, διωγμῶν καὶ διακρίσεων, πείνης, πενίας καὶ ἐπωδύνων στερήσεων.
.         Κατὰ τὸν παρελθόντα Ἀπρίλιον εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν, μετὰ τοῦ Ἁγιωτάτου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου καὶ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερωνύμου, νὰ διαπιστώσωμεν ἰδίοις ὄμμασιν ἐν Λέσβῳ τὰς περιπετείας τῶν προσφύγων καὶ τῶν μεταναστῶν καὶ ἰδίως τὰ ὀξέα προβλήματα τῶν ταλαιπωρημένων παιδίων, τῶν ἀθώων καὶ ἀνυπερασπίστων θυμάτων τῆς πολεμικῆς βίας, τῶν φυλετικῶν καὶ θρησκευτικῶν διακρίσεων καὶ τῆς ἀδικίας, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων αὐξάνει συνεχῶς.
.         Ἡ ἑορτὴ τοῦ νηπιάσαντος δι᾿ ἡμᾶς Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ παιδίου Χριστοῦ, τὸν ἀφανισμὸν τοῦ ὁποίου ζητεῖ ἡ κοσμικὴ ἐξουσία συμφώνως πρὸς τὸν Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον[8], εἶναι ὑπόμνησις καὶ κλῆσις νὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὰ παιδία, νὰ προστατεύσωμεν τὰ εὐάλωτα αὐτὰ θύματα καὶ νὰ σεβασθῶμεν τὴν ἱερότητα τῆς παιδικῆς ἡλικίας.
.         Τὰ παιδία καὶ αἱ εὐαίσθητοι ψυχαί των ἀπειλοῦνται βεβαίως καὶ εἰς τὰς χώρας τοῦ ἀνεπτυγμένου οἰκονομικῶς καὶ σταθερωτέρου πολιτικῶς κόσμου, ἀπὸ τὴν μεγάλην κρίσιν τοῦ γάμου καὶ τῆς οἰκογενείας, ἀπὸ ποικιλομόρφους παρεμβάσεις καὶ τὴν ἄσκησιν σωματικῆς καὶ ψυχικῆς βίας. Ἀλλοιώνεται ἡ παιδικὴ ψυχὴ ἐκ τῆς καταλυτικῆς ἐπιρροῆς τῶν ἠλεκτρονικῶν μέσων καὶ ἰδίως τῆς τηλεοράσεως καὶ τοῦ διαδικτύου εἰς τὴν ζωήν των καὶ ἀπὸ τὴν ριζικὴν ἀλλαγὴν τοῦ ἐπικοινωνιακοῦ περιβάλλοντος. Ὁ ἄκρατος οἰκονομισμὸς τὰ μετατρέπει ἐνωρὶς εἰς καταναλωτὰς καὶ ὁ εὐδαιμονισμὸς ἐξαφανίζει ταχύτατα τὴν παιδικὴν ἀθωότητα.
.         Ἐν ὄψει τῶν κινδύνων αὐτῶν ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀπευθυνθεῖσα “μετ᾿ ἰδιαιτέρας ἀγάπης καὶ στοργῆς” πρὸς τὰ παιδία καὶ τοὺς νέους, ἀναφέρει ἐν τῇ Ἐγκυκλίῳ αὐτῆς[9] τὰ ἑξῆς: “Μέσα εἰς τὸν κυκεῶνα τῶν ἀλληλοαναιρουμένων ὁρισμῶν τῆς ταυτότητος τῆς παιδικῆς ἡλικίας, ἡ ἁγιωτάτη ἡμῶν Ἐκκλησία προβάλλει τὰ Κυριακὰ λόγια, “ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν”[10] καὶ τὸ “ὅς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν”[11], ὡς καὶ ὅσα ἀναφέρει ὁ Σωτὴρ ἡμῶν δι᾿ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι “κωλύουν”[12] τὰ παιδία νὰ Τὸν πλησιάσουν καὶ δι᾿ ὅσους τὰ “σκανδαλίζουν”[13].
.         Τὸ μυστήριον τῶν Χριστουγέννων συμπυκνοῦται εἰς τοὺς λόγους τοῦ Κοντακίου τῆς ἑορτῆς “Δι᾿ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός”. Ὁ Θεὸς Λόγος ὡς παιδίον καὶ τὸ παιδίον ὡς Θεὸς ἀποκαλύπτεται εἰς ἀνθρώπους μὲ “καθαρὰν καρδίαν” καὶ μὲ τὴν ἁπλότητα τοῦ παιδίου. Τὰ παιδία κατανοοῦν ἀληθείας, τὰς ὁποίας “οἱ σοφοὶ καὶ οἱ συνετοὶ” ἀδυνατοῦν νὰ προσεγγίσουν. “Ἀπὸ παιδιὰ καὶ μόνον φτιάχνεις Ἱεροσόλυμα”, σημειώνει ὁ Ἐλύτης εἰς τὸ “Ἐκ τοῦ πλησίον”[14].

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

.         Ἀπευθύνομεν ἔκκλησιν πρὸς πάντας, νὰ σέβωνται τὴν ταυτότητα καὶ τὴν ἱερότητα τῆς παιδικῆς ἡλικίας. Ἐνώπιον τῆς παγκοσμίου προσφυγικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία θίγει κατ᾿ ἐξοχὴν τὰ δικαιώματα τῶν παιδίων, ἐνώπιον τῆς μάστιγος τῆς παιδικῆς θνησιμότητος, τῆς πείνης, τῆς παιδικῆς ἐργασίας, τῶν σωματικῶν κακώσεων καὶ τῆς ψυχολογικῆς βίας, ἀλλὰ καὶ τῶν κινδύνων ἀλλοιώσεως τῆς παιδικῆς ψυχῆς λόγῳ τῆς ἀνεξελέγκτου ἐκθέσεώς των εἰς τὴν ἐπιρροὴν τῶν συγχρόνων ἠλεκτρονικῶν μέσων ἐπικοινωνίας καὶ τῆς καθυποτάξεως αὐτῶν εἰς τὸν καταναλωτισμόν, ἀνακηρύσσομεν τὸ 2017 Ἔτος προστασίας τῆς ἱερότητος τῆς παιδικῆς ἡλικίας, καλοῦντες πάντας νὰ ἀναγνωρίζουν καὶ νὰ σέβωνται τὰ δικαιώματα καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῶν παιδίων.
.         Ὅπως τονίζεται εἰς ἕτερον σπουδαῖον κείμενον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, μὲ τὸν λόγον αὐτῆς, δὲν ἀποβλέπει πρωτίστως «εἰς τὸ νὰ κρίνῃ καὶ νὰ καταδικάσῃ τὸν κόσμον»[15], ἀλλὰ εἰς τὸ νὰ προσφέρῃ εἰς αὐτὸν ὡς ὁδηγὸν τὸ Εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τὴν ἐλπίδα καὶ βεβαιότητα ὅτι τὸ κακόν, ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, δὲν ἔχει τὸν τελευταῖον λόγον εἰς τὴν ἱστορίαν καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀφεθῇ νὰ κατευθύνῃ τὴν πορείαν της»[16].
.         Προσκυνοῦντες ἐν ταπεινώσει καὶ κατανύξει τὸν Σωτῆρα ἡμῶν, ὅστις ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἐξ ὕψους, καὶ ἀνυμνοῦντες ᾄσμασιν ἐνθέοις τὸ μέγεθος τῆς περὶ ἡμᾶς θείας Οἰκονομίας, κλίνοντες τὸ γόνυ ἐνώπιον τῆς βρεφοκρατούσης Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἀπευθύνομεν ἐκ τοῦ ἀκοιμήτου Φαναρίου τὸν ἑόρτιον χαιρετισμὸν «Χριστὸς γεννᾶται˙ δοξάσατε. Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν˙ ἀπαντήσατε» πρὸς τὰ μακρὰν καὶ τὰ ἐγγὺς τέκνα τῆς Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας καὶ ἀποστέλλομεν πρὸς αὐτὰ τὰς πατρικὰς εὐχὰς καὶ τὴν Πατριαρχικὴν ἡμῶν εὐλογίαν.
.         «Ἐνδυναμούμενοι ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»[17], ἂς ἀγωνισθῶμεν ἅπαντες ἐν ὁμοψυχίᾳ, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ, τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς καινῆς ἐν Ἐκκλησίᾳ ζωῆς, τηροῦντες ὅσα ἐνετείλατο ἡμῖν ὁ Κύριος, ὁ ὢν μεθ᾿ ἡμῶν «πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος»[18].

Χριστούγεννα ‚βιϛ´

Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρ
ς Θεν εχέτης πάντων μν

 

[1] Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Ἔπη ἠθικά, ΛΔ΄, ΒΕΠΕΣ 61, 227.
[2] Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ὁμιλία πρὸ τῆς ἐξορίας, P.G. 52, 429.
[3] Ὠριγένους, Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον Ἐξηγητικῶν, τόμος ϛ´ ΒΕΠΕΣ 12, 63.
[4] Ὄρθρος Χριστουγέννων.
[5] Α´ Ἰωάν. δ´, 10.
[6] Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Λόγος ΛΗ΄ εἰς τὰ Θεοφάνια, εἴτουν τὰ Γενέθλια τοῦ Σωτῆρος, ΒΕΠΕΣ 60, 65.
[7] Γαλ. γ´, 28.
[8] β´, 13.
[9] Παρ. 8.
[10] Ματθ. ιη´, 3-4.
[11] Λουκ. ιη´, 17.
[12] Πρβλ. Λουκ. ιη´, 16.
[13] Πρβλ. Ματθ. ιη´, 6.
[14] Ἐκδ. Ἴκαρος, 13.
[15] Πρβλ. Ἰωάν. γ´ 17 καὶ ιβ´ 47.
[16] Ἀποστολὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον. Εἰσαγωγή.
[17] Πρβλ. Β´ Τιμ. β´ 1.
[18] Ματθ. κη´ 20.

 

, ,

Σχολιάστε

O ΟΙΚ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος
ὑποστηρίζει Ἐγκύκλιο τοῦ Πάπα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Μὲ τὸν τίτλο «Τὸ πέπλο ἔπεσε: Ὀρθόδοξος Πατριάρχης ὑποστηρίζει τὸν Φραγκίσκο» δημοσιεύθηκε στὶς 12 Δεκεμβρίου 2016 ἄρθρο τῆς δημοσιογράφου Hilary White στὴν ἀμερικανικὴ ἐφημερίδα The Remnant. Στὸ ἄρθρο της ἡ ἀμερικανίδα δημοσιογράφος, ἡ ὁποία ζεῖ στὴν Ἰταλία καὶ ἀσχολεῖται μὲ τὰ θέματα τοῦ Βατικανοῦ, σχολιάζει τὸ ἄρθρο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, τὸ ὁποῖο δημοσιεύθηκε στὸ ἐπίσημο δημοσιογραφικὸ καὶ ἐπικοινωνιακὸ ὄργανο τοῦ Πάπα καὶ τοῦ Βατικανοῦ Osservatore Romano, στὶς 2 Δεκεμβρίου 2016.
.           Τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Βαρθολομαίου* ἀναφέρεται στὴν ἐγκύκλιο τοῦ Πάπα Amoris Laetitia (Ἡ χαρὰ τῆς ἀγάπης) καὶ ἐνθέρμως τὴν ὑποστηρίζει. Μὲ τὴν ἐν λόγῳ ἐγκύκλιο ὁ Πάπας, μεταξὺ τῶν ἄλλων, δίδει τὴν ἄδεια τῆς συμμετοχῆς στὴν Θεία Κοινωνία σὲ ὅσους/ες πῆραν διαζύγιο ἀπὸ τὴν Πολιτεία καὶ τέλεσαν δεύτερο (πολιτικὸ) γάμο καὶ σὲ ὅσους/ες τέλεσαν μόνο πολιτικὸ γάμο. Ὁ Ὀρθόδοξος Πατριάρχης στὸ ἄρθρο του δὲν παρουσιάζει τὴ διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας γιὰ τὸν γάμο, οὔτε κὰν τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη γιὰ τὸν γάμο, ὅταν μάλιστα αὐτοπροσδιορίζεται ὡς ὁ «Φύλαξ τοῦ Δόγματος καὶ τῆς κανονικῆς ἐν τῇ κατὰ Ἀνατολὰς Ἐκκλησία τάξεως». Ἁπλῶς ἐπαινεῖ τὴν ἐν λόγῳ παπικὴ ἐγκύκλιο καὶ ἐμφανίζεται νὰ συμφωνεῖ μαζί του στὶς διατυπώσεις μίας καινοφανοῦς διδασκαλίας, ποὺ προκαλεῖ ἀντιδράσεις στοὺς ἴδιους τοὺς ρωμαιοκαθολικούς.
.           Στὸ ἄρθρο του ὁ κ. Βαρθολομαῖος, ἀφοῦ παραδέχεται ὅτι ὑπῆρξαν «σχόλια καὶ ἀξιολογήσεις γιὰ τὴ σπουδαία αὐτὴ ἐγκύκλιο» σημειώνει: «…Εἶναι σημαντικὸ νὰ παρατηρηθεῖ ὅτι ἡ Amoris Laetitia ὑπενθυμίζει κατ’ ἀρχὴν καὶ πρὸ πάντων τὴν εὐσπλαχνία καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ κα χι μόνο τος θικος κανόνες κα τς κανονικς ρυθμίσεις τν νθρώπων» (Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.).
.           Στὴ συνέχεια ὁ Οἰκ. Πατριάρχης τονίζει: «ναμφίβολα, ατ τ ποο πνιγε κα παρενέβαλε μπόδια κατ τ παρελθν στος νθρώπους ταν φόβος πς “νας οράνιος πατέρας” πιβάλλει μ κάποιο τρόπο τν νθρώπινη συμπεριφορ κα προδιαγράφει τς νθρώπινες συνήθειες. Εναι ληθς κριβς τ ντίθετο κα ο θρησκευτικο γέτες καλονται ν πενθυμίσουν στος αυτούς τους κα κατόπιν στος λλους, τι Θες εναι ζω κα γάπη κα φς… Ἐπὶ τοῦ προκειμένου αὐτὰ εἶναι τὰ λόγια, τὰ ὁποία ἐπανειλημμένως ὑπογραμμίζονται ἀπὸ τὸν Πάπα Φραγκίσκο στὴν ἐγκύκλιό του…». (Σημ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ ὑπογρ.)
.           Καὶ συνεχίζει ὁ Πατριάρχης στὸ ἄρθρο του στὸν Osservatore Romano: «Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δὲν φοβήθηκαν νὰ μιλήσουν ἀνοικτὰ καὶ μὲ ἐντιμότητα γιὰ τὴ χριστιανικὴ ζωή. Ἐν τούτοις τὸ σημεῖο ἐκκίνησής τους εἶναι πάντα ἡ ἀγαπῶσα καὶ λυτρωτικὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ φωτίζει καθέναν χωρὶς διάκριση καὶ καταφρόνια….». Καὶ ὁλοκληρώνει τὸ ἄρθρο του μὲ τὰ ἑξῆς: «Τὸ συμπέρασμα τῆς παπικῆς προτροπῆς εἶναι λοιπὸν καὶ τὸ δικό μας συμπέρασμα καὶ ἡ δική μας σκέψη: “Αὐτὸ τὸ ὁποῖο μᾶς ἔχει ἐπαγγελθεῖ εἶναι πιὸ μεγάλο ἀπὸ ὅσο μποροῦμε νὰ φαντασθοῦμε. Μὴν ἀπογοητευόμαστε ποτὲ ἐξ αἰτίας τῶν δικῶν μας ὁρίων καὶ μὴν παύουμε ποτὲ νὰ ἀποζητᾶμε αὐτὴν τὴν πληρότητα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς κοινωνίας ποὺ ὁ Θεὸς μᾶς φανερώνει”».
.           Στὸ ἄρθρο της ἡ Hilary White σημειώνει ὅτι διαβάζοντας τὸ ἄρθρο τοῦ Ὀρθόδοξου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ἔμεινε μὲ τὴν αἴσθηση ὅτι ὁ Πάπας συμφωνεῖ μὲ τὸ περιεχόμενό του, ἀφοῦ τὸ πρόβαλε στὴν ἐπίσημη ἐφημερίδα του καὶ δὲν ὑπάρχουν ἐπ’ αὐτοῦ διορθωτικὲς διευκρινίσεις καὶ σχόλια. Καὶ διερωτᾶται ἡ δημοσιογράφος: «Μήπως ἡ ἐγκύκλιος Amoris Laetitia προωθεῖ ἕναν νέο θεό, ὁ ὁποῖος δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὸ πῶς συμπεριφέρονται οἱ ἄνθρωποι; Εἶναι αὐτὸ τὸ μήνυμα τοῦ Πάπα, διὰ μέσου ἑνὸς ἀπὸ τοὺς ἐπιλεγμένους κοντινούς του (Σημ. ὑπογρ. Ὑπονοεῖ τὸν Πατριάρχη), πὼς ἁπλὰ δὲν ὑπάρχει πλέον κάτι ποὺ νὰ θεωρεῖται ἁμάρτημα;». Καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο: «Πρέπει νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ἡ ἐγκύκλιος Amoris laetitia δὲν εἶναι ἕνα κείμενο τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν οἰκογένεια, ἀλλὰ ἕνα μανιφέστο μίας θρησκείας καθ’ ὁλοκληρίαν νέας;». Καὶ πάρα κάτω παρατηρεῖ ἡ δημοσιογράφος: « Ἐὰν ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ὁ οὐράνιος Πατέρας, ποὺ ἔχει καθιερώσει τὸν νόμο Του γιὰ τὰ παιδιά Του καὶ δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἀνθρώπινη συμπεριφορά, καταλήγει κανεὶς στὸ συμπέρασμα ὅτι εἶναι ὡς νὰ τοῦ προτείνεται νὰ ὁμοιάσει μὲ τοὺς σατανιστές, ποὺ ἔχουν ὡς σύνθημά τους “Κάνε ὅ, τι σὲ εὐχαριστεῖ, τὰ πάντα ἐπιτρέπονται”».
.           Tὸ ἄρθρο τῆς Hilary White ἀναδημοσιεύθηκε στὸ γαλλόφωνο ἐνημερωτικὸ συγκρότημα Reinformation TV, τὴν 12η Δεκεμβρίου 2016. Τὸ σχετικὸ ρεπορτὰζ ὑπογράφει ἡ Anne Dolheim, ἡ ὁποία ἐπίσης σημειώνει πὼς ἐφ᾽ ὅσον ὁ Πάπας ἀποδέχεται τὰ ὅσα ἀναφέρει στὸ ἄρθρο του ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, τότε αὐτὸ ἔχει συνέπεια στὸ ἴδιο τὸ τριαδικὸ δόγμα, διότι «ἐὰν δὲν ὑπάρχει πλέον “Οὐράνιος Πατέρας”, ποιά εἶναι ἡ πίστη μας;». Ἔναντι τῆς συγκεκριμένης παπικῆς ἐγκυκλίου συνεχίζονται οἱ πολλὲς καὶ σοβαρὲς ἀντιδράσεις. Πρόσφατα πέντε καρδινάλιοι ζήτησαν διευκρινίσεις ἀπὸ τὸν Πάπα.
.           Ἐμᾶς, ὡς Ὀρθοδόξους, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει τόσο ἡ συγκεκριμένη ἐγκύκλιος τοῦ Πάπα, οὔτε οἱ ἀντιδράσεις ποὺ ὑπάρχουν στοὺς κύκλους τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν. Μᾶς ἐνδιαφέρουν κυρίως τὰ ὅσα γράφει στὴν Osservatore Romano ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος. Εἶναι ἐξαιρετικὰ σοβαρά. Ἀφοροῦν στὰ δόγματα, στὴ διδασκαλία καὶ στὴν ἴδια τὴν Πίστη τῶν Ὀρθοδόξων. Οἱ ἀναφορὲς ὅτι δὲν ὑπάρχει Οὐράνιος Πατέρας ποὺ νὰ ἐνδιαφέρεται νὰ ἐπιβάλλει τὸν τρόπο τῆς ἀνθρώπινης συμπεριφορᾶς καὶ νὰ καθοδηγεῖ τὸ ἦθος τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὅτι συμφωνεῖ μὲ τὸν Πάπα καὶ ἐμφανίζεται νὰ ὑποβαθμίζει τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, ἀπαιτοῦν ἄμεσες διευκρινίσεις.
.           Εἶναι ἀδιανόητο ὄχι Πατριάρχης, ὄχι Μητροπολίτης καὶ ἱερέας, ἀλλὰ ὁ ὁποιοσδήποτε Ὀρθόδοξος πιστὸς νὰ πεῖ ἢ νὰ γράψει τέτοιες ἀπόψεις. Δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ ἀποδεχθεῖ κανεὶς ὅτι ὁ Πατριάρχης ἐνεπλάκη στὴ συζήτηση γιὰ τὴν παπικὴ ἐγκύκλιο, γιὰ νὰ συμβάλει στὰ σχέδια τοῦ Πάπα γιὰ τὴ δημιουργία μίας νέας σύγχρονης θρησκείας. Δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ ἔχει προωθήσει καὶ ψηφίσει πρὸ ἐλάχιστων μηνῶν τοὺς περὶ γάμου κανόνες τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καὶ τώρα νὰ συμφωνεῖ μὲ τὸν Πάπα ὅτι οἱ κανόνες αὐτοὶ ὑποχωροῦν μπρὸς στὴν εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ. Ὡς οἱ Ἱεροὶ Κανόνες νὰ εἶναι ἀπάνθρωποι καὶ νὰ ἀποτελοῦν τροχοπέδη στὴν πνευματικὴ ζωή… Εὐχόμαστε νὰ ἔχει γίνει λάθος στὴ μετάφραση, ἐλπίζουμε νὰ εἶναι ἄλλου τὸ κείμενο ποὺ φέρει τὴν ὑπογραφὴ τοῦ Πατριάρχη, πιστεύουμε ὅτι θὰ δοθοῦν σὲ βραχύτατο χρονικὸ διάστημα οἱ δέουσες διευκρινίσεις.-**

*Τὸ ἄρθρο δὲν ἔχει δημοσιευθεῖ στὴν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, οὔτε στὰ φιλικὰ πρὸς αὐτὸ ΜΜΕ. Σημειώνεται ὅτι στὴν ἰστοσελίδα τοῦ Οἴκ. Πατριαρχείου ἔχουν δημοσιευθεῖ ὅλες οἱ ὁμιλίες τοῦ κ. Βαρθολομαίου, ποὺ ἐκφώνησε κατὰ τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψή του στὸ Μπάρι γιὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Νικολάου.

**Τὸ ρεπορτὰζ ἐγράφη μὲ δέος καὶ συνοχὴ καρδίας, ἐπειδὴ ἀφορᾶ στὴν Πίστη μας καὶ ἀναφέρεται στὸν ἔχοντα τὰ πρεσβεῖα τιμῆς Πατριάρχη ὅλης τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. 

 

, ,

Σχολιάστε

ΤΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ καὶ ΤΟΥ ΟΥΝΙΤΗ ΠΡΙΜΑΤΟΥ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τί γράφουν οἱ ἐπιστολὲς τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου
καὶ τοῦ οὐνίτη πριμάτου τῆς Οὐκρανίας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἐπειδὴ τὸ θέμα τῶν ἀνταλλαγεισῶν ἐπιστολῶν μεταξύ τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου καὶ τοῦ πριμάτου τῶν οὐνιτῶν τῆς Οὐκρανίας Σβιάτοσλαβ εἶναι σοβαρότατο, κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν ὑπογράφοντα νὰ πληροφορηθοῦν περισσότερα γι’ αὐτές. Πρὸς τὸν σκοπὸ αὐτὸ παρουσιάζουμε σὲ μετάφραση ὅλη τὴν εἴδηση, ὅπως τὴν ἔγραψε ἡ ἱστοσελίδα τῆς Ὑπηρεσίας Θρησκευτικῶν Εἰδήσεων τῆς Οὐκρανίας – ΥΘΕΟ (Religious Information Service of Ukraine – UGCC) τὴν 1η Αὐγούστου 2016, στὶς 10.33:
.            «Ὁ Πατριάρχης τῆς Κωνσταντινουπόλεως εὐχαρίστησε τὸν πριμάτο τῆς Οὐκρανικῆς Ἑλληνικῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, Πατριάρχη Σβιάτοσλαβ (Σέβτσουκ) γιὰ τὴν ὑποστήριξή του στὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο, τὴν ὁποία ἐξέφρασε στὴν ἐπιστολή του. Αὐτὴ (ἡ ἐπιστολὴ) δημοσιεύεται ἀπὸ τὴ Διεύθυνση Εἰδήσεων τῆς ΥΘΕΟ:
“Ἔχουμε τὴν εὐχαρίστηση νὰ ἐπωφεληθοῦμε τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐκφράσουμε τὴν εἰλικρινῆ μας εὐγνωμοσύνη γιὰ τὴν ἐπιστολή σας καὶ γιὰ τὶς ἀδελφικὲς εὐχές σας γιὰ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο, ἡ ὁποία – μὲ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τὴ συνέργια τῶν ἀδελφῶν μας Προκαθημένων καὶ ἱεραρχῶν τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο – συνῆλθε στὶς 19 Ἰουνίου καὶ ἐπιτυχῶς ἐτελείωσε στὶς 26 Ἰουνίου 2016 στὴν Ὀρθόδοξη Ἀκαδημία Κρήτης”, γράφει ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.
.             Ὁ Πατριάρχης συνεχίζει στὴν ἐπιστολή του:
“Μποροῦμε νὰ σᾶς διαβεβαιώσουμε, Σεβασμιώτατε (Your Eminence), ἡ δέσμευσή μας στὸν διάλογο μὲ τὴν Ἀδελφή μας Ἐκκλησία ὑπερβαλλόντως ὑποστηρίχθηκε στὶς Συνοδικὲς Ἐπιτροπὲς καὶ ἐπισήμως ἀναφέρεται στὸ τελικὸ ἀνακοινωθέν. Αὐτή, κατὰ τὴν ἄποψή μας, εἶναι βεβαίως κρίσιμη γιὰ τὴν ἀξιόπιστη καὶ ἑνωτικὴ μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου στὸν ταραγμένο κόσμο τῆς ἐποχῆς μας”. (Σημ. Ἡ ὑπογράμμιση τοῦ γράφοντος)
.           Ἐπίσης ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος διαβεβαίωσε (Σημ.: τὸν οὐνίτη πατριάρχη) γιὰ τὶς προσευχές του “γιὰ εἰρήνη καὶ σταθερότητα στὴν Οὐκρανία”. “Εἴθε ὁ Παντοδύναμος Θεὸς νὰ προστατεύει καὶ νὰ φυλάσσει τὴν πληγωμένη χώρα σας”, εὐχήθηκε (Σημ.: στὴν ἐπιστολή του) ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης.
.               Σημειώνεται ὅτι τὸν Μάϊο τοῦ 2016 ὁ (Σημ.: οὐνίτης) πατριάρχης ἔγραψε ἐπιστολὴ στὸν Πατριάρχη τῆς Κωνσταντινούπολης, στὴν ὁποία ἐξέφρασε τὴν ὑποστήριξή του στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης.
“Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἱεράρχες ποὺ συλλογίζονται τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἴσως νὰ ἐκπλήσσονται, ὅταν πληροφοροῦνται ὅτι ἡ Κεφαλή τῆς (Σημ.: οὐνίτικης) ἐκκλησίας, ἡ ὁποία συχνὰ ἀναφερόταν ὡς τὸ μέγιστο ἐμπόδιο στὸν οἰκουμενικὸ διάλογο, σᾶς ὑποστηρίζει μὲ τὶς εἰλικρινεῖς προσευχές της, ὁ Θεὸς νὰ εἶναι παρὼν στὶς συζητήσεις σας, διότι “ ὅπου εἶναι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι στὸ ὄνομά μου ἐκεῖ εἶμαι ἀνάμεσά τους (Ματθ. ιη´ 20)”, ἔγραψε ὁ Πατριάρχης Σβιάτοσλαβ.
.             Στὴν ἐπιστολή του ὁ Πατριάρχης τῆς Οὐκρανικῆς Ἑλληνικῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ὑπενθυμίζει ἐπίσης ὅτι πρὶν ἀπὸ 21 χρόνια μέλη τῆς Ὁμάδας Μελέτης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κιέβου πραγματοποίησαν ἐπίσκεψη στὸ Φανάρι.
.           “Σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι τὸ ἴδιο πνεῦμα οἰκουμενικῆς δεκτικότητας καὶ εἰλικρίνειας ποὺ τότε εἴδατε στοὺς Οὐκρανοὺς Ἕλληνες Καθολικοὺς ἱεράρχες καὶ κληρικοὺς διατηρεῖται ζωντανὸ σήμερα. Ἐν τούτοις, ὑπάρχει ἕνα ζήτημα, θὰ ἤθελα νὰ προτείνω στὴ Σύνοδο νὰ μελετήσει – νὰ συζητήσει τὴ δυνατότητα ἐφαρμογῆς κοινῶν σχεδίων γιὰ τὴν ἱστορία, γιὰ τὸν “καθαρισμ τς μνήμης κα τν πούλωση τν πληγν το παρελθόντος” ἔγραψε ἡ κεφαλὴ τῆς Οὐκρανικῆς Ἑλληνικῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας στὴν ἐπιστολή του».
.             Αὐτὸ εἶναι τὸ ρεπορτὰζ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πρακτορείου εἰδήσεων τῆς Οὐκρανίας τὴν 1η Αὐγούστου 2016, χωρὶς σχόλια. Λένε τόσα πολλὰ τὰ ὅσα ἀναφέρονται στὶς ἐπιστολὲς τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου καὶ τοῦ οὐκρανοῦ οὐνίτη Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος μάλιστα δίνει κα συμβουλς στ Σύνοδο τς Κρήτης, ὥστε περιττεύει κάθε περαιτέρω σχόλιο.-

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Τί συμβαίνει;… Εἶναι μόνο ζητήματα προσωπικοῦ χαρακτήρα, ἢ ὑπάρχει κάτι ἄλλο, εὐρύτερο καὶ σοβαρότερο; Τὸ 12ήμερο ταξίδι του ἐκτὸς Τουρκίας δὲν μᾶς βοήθησε νὰ πάρουμε κάποιες ἀπαντήσεις. Ἀντίθετα, αὔξησε τὶς ἀπορίες καὶ τὶς ἀνησυχίες μας».

Τὸ ταξίδι τοῦ Πατριάρχη

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασοπούλου

.         Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος στὶς 27 Ἰουλίου ἐπέστρεψε στὴν ἕδρα του, στὴν Κωνσταντινούπολη, μετὰ ἀπὸ ἕνα 12ήμερο ταξίδι ἐκτὸς Τουρκίας. Τὸ γνωστοποίησε τὸ Φανάρι μὲ ἐπίσημη κατατοπιστικὴ ἀνακοίνωση, ποὺ ὅμως προκαλεῖ εὔλογα ἐρωτηματικά.
.         Στὴν ἀνακοίνωση τῆς ἀναχώρησης δὲν ἀναφερόταν ὁ τόπος προορισμοῦ. Σ’ αὐτὴν τῆς ἐπιστροφῆς ἀναφέρεται ὅτι ἐπισκέφθηκε τὴ Σλοβενία καὶ τὴ Γαλλία. κ παραδρομς δν ναφέρεται τι μετέβη κα στν λβετία. Καὶ ἐνῶ γιὰ τὴν ἐπίσκεψη στὴ Γαλλία ὑπάρχουν λεπτομέρειες, γιὰ τὴ Σλοβενία οὐδέν. Τί ἤθελε στὴ Σλοβενία ὁ κ. Βαρθολομαῖος; Τὴν ἐπίσκεψή του σ’ αὐτὴν πληροφορήθηκε ἡ διεθνὴς κοινὴ γνώμη ἀπὸ τὴ διαμαρτυρία τοῦ οἰκείου Ὀρθοδόξου Μητροπολίτου Ζάγκρεμπ καὶ Λιουμπλιάνας (δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας) Πορφυρίου. Ἡ πράξη τῆς ἐπίσκεψης τοῦ Πατριάρχη στὴ Σλοβενία, χωρὶς νὰ ἐνημερώσει τὸν οἰκεῖο ποιμενάρχη της, εἶναι σοβαρὸ ἐκκλησιολογικὸ ἀτόπημα, ποὺ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι τυχαῖο. Τίποτε δν πράττει τυχαα τ Φανάρι. Τ θέμα πο θεσε κ. Πορφύριος εναι μήπως ντ φάκτο τ Φανάρι δν ναγνωρίζει τ δικαιοδοσία το Πατριαρχείου τς Σερβίας στ Σλοβενία. Μήπως τὴ θεωρεῖ περιοχὴ τῆς διασπορᾶς στὴν Εὐρώπη καὶ ἑπομένως αἰσθάνεται ὅτι ἔχει ἐπ’ αὐτῆς ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία!…
.         Ἂν ὁ φόβος τοῦ Σέρβου Μητροπολίτη ἔχει ἔρεισμα, τότε ὁ κ. Βαρθολομαῖος προκαλεῖ νέο ρῆγμα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ συγκεκριμένα μεταξὺ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας. Στὸ Βελιγράδι ἔντονος εἶναι ὁ προβληματισμός. Ἡ εὔθραυστη ἰσορροπία μεταξὺ τῶν Μητροπολιτῶν, ποὺ διαφωνοῦν μὲ τὰ οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα τοῦ Φαναρίου καὶ αὐτῶν ποὺ τὰ ἀνέχονται ἢ καὶ τὰ ἐπικροτοῦν, κινδυνεύει νὰ ἀνατραπεῖ ὑπὲρ τῶν πρώτων. Ἡ θρυαλλίδα τῆς ρήξεως τῶν σχέσεων Φαναρίου καὶ Βελιγραδίου μπορεῖ νὰ εἶναι ἡ Σλοβενία… Στὴ Σερβία ὑπάρχει ἡ σκέψη ὅτι τὸ Φανάρι ἐφαρμόζει ἀντίποινα γιὰ τὴν ἀρνητικὴ στάση ἱεραρχῶν τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ εἰδικότερα στὸ κείμενο γιὰ τὶς σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τοὺς ἑτεροδόξους.
.         Ἡ Σλοβενία εἶναι μία χώρα 2.000.000 κατοίκων στὰ βόρεια τῆς παλιᾶς Γιουγκοσλαυίας. Ὁ σλαβικὸς λαός της, ὑποταγμένος γιὰ πολλὰ χρόνια στοὺς Ἀψβούργους καὶ στὴν Αὐστροουγγαρία, ἐκδυτικίστηκε. Τὸ 90% περίπου τῶν κατοίκων της ἀκολουθοῦν τὸ Λατινικὸ δόγμα. Οἱ Λουθηρανοὶ εἶναι 2% καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι (κυρίως Σέρβοι) εἶναι ἐπίσης τὸ 2% τοῦ πληθυσμοῦ, ἤ, περίπου, 40.000. Οἱ σχέσεις τῶν Σλοβένων μὲ τοὺς Σέρβους δὲν εἶναι οἱ καλύτερες, ἀλλὰ ὄχι καὶ τόσο κακὲς ὅσο εἶναι μεταξὺ Σέρβων καὶ Κροατῶν, Σέρβων καὶ Ἀλβανῶν – Κοσοβάρων καὶ Σέρβων μὲ τοὺς μουσουλμάνους Βοσνίους. Ἂν πράγματι ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀναμιχθεῖ στὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας θὰ ἐπαναλάβει τὸ λάθος του τῆς Ἐσθονίας, ὅπου ἡ ἐκκοσμίκευση τὸν ὁδήγησε σὲ ρήξη μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Τὰ ἐπακόλουθά της ἐξελίσσονται ἀκόμη… Στὴν Ἐσθονία ὅσοι ἀκολουθοῦν τὸ Φανάρι δὲν εἶναι περισσότεροι ἀπὸ 5.000. Στὴν ἐν λόγῳ χώρα ζοῦν περίπου 200.000 Ρῶσοι, ποὺ ἀκολουθοῦν τὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία…
.         Σημειώνεται ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, μὲ τὴ συμπαράσταση τοῦ Προέδρου τῆς Ρωσίας, Βλαδίμηρου Πούτιν, ἔκαμε αἰσθητὴ τὴν παρουσία του στὴ Σλοβενία, λίγες ἡμέρες μετὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ κ. Βαρθολομαίου στὴν ἐν λόγῳ χώρα. Ὁ Μητροπολίτης Βολοκολὰμσκ κ. Ἱλαρίων, ὑπεύθυνος τῶν ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, ἐπισκέφθηκε ἐπίσημα τὴ Σλοβενία ἀπὸ τὶς 28 ἕως τὶς 31 Ἰουλίου 2016. Συναντήθηκε μὲ τὸν Ὀρθόδοξο Μητροπολίτη κ. Πορφύριο καὶ μαζὶ τέλεσαν τρισάγιο στὴ μνήμη τῶν Ρώσων στρατιωτῶν ποὺ σκοτώθηκαν στὴ Σλοβενία κατὰ τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρέστησαν ἐπίσης στὴν ἀποκάλυψη μνημείου γιὰ τοὺς πεσόντας Ρώσους στρατιῶτες στὴ Σλοβενία κατὰ τοὺς Α΄ καὶ Β΄ Παγκοσμίους Πολέμους. Στὶς τελετὲς παρέστησαν οἱ Πρόεδροι τῆς Ρωσίας Βλ. Πούτιν καὶ Σλοβενίας Μπ. Παχόρ. κκοσμικευμένη ντιπαράθεση Φαναρίου – Μόσχας συνεχίζεται σ κάθε σημεο τς Γῆς…
.         Τὶς ἴδιες ἡμέρες τῆς ἀπουσίας του εἰς Σλοβενία, Γαλλία καὶ Ἑλβετία ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀπέστειλε ὡς ἐκπρόσωπό του στοὺς ἑορτασμοὺς τῆς Οὐκρανίας, γιὰ τὸν ἐκχριστιανισμὸ τῶν Ρώς, τὸν οὐκρανικῆς καταγωγῆς 42χρονο Ἀρχιεπίσκοπο Τελμησσοῦ κ. Ἰώβ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Οὐκρανίας Πιότρ Ποροσένκο δέχθηκε τὸν κ. Ἰὼβ στὸ προεδρικὸ μέγαρο καὶ τοῦ ἔθεσε πάλι τὸ θέμα τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς χώρας του. Σὲ ἀπάντηση ὁ κ. Ἰὼβ διαβεβαίωσε τὸν Οὐκρανὸ Πρόεδρο ὅτι τὸ Φανάρι ἐξετάζει μὲ συμπάθεια τὸ αἴτημά του, ἀλλὰ στὴ συνέχεια ἀκολούθησε τὴ λιτανεία τοῦ ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας Μητροπολίτη Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας κ. Ὀνουφρίου καὶ ὄχι τὴν ἀντιλιτανεία τῶν σχισματικῶν Ὀρθοδόξων. Ἂν πήγαινε σ’ αὐτούς, τότε τὸ χάσμα τοῦ Φαναρίου μὲ τοὺς Ρώσους θὰ μετατρεπόταν σὲ σχίσμα…
.             Τὰ περίεργα τῶν ἐνεργειῶν τοῦ κ. Βαρθολομαίου ἄρχισαν μὲ τὸν Μητροπολίτη Ἀδριανουπόλεως καὶ συνεχίζονται μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Τελμησσοῦ… Τὸν Ἀρχιμανδρίτη τῆς Μητροπόλεως Μεγάρων Ἀμφιλόχιο Στεργίου, πού, ἄγνωστο γιατί, δὲν διατηροῦσε καὶ δὲν διατηρεῖ τὶς καλύτερες τῶν σχέσεων μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ἐπιδίωξε ὁ Πατριάρχης νὰ τὸν ἐπιβάλει στὴ Μητρόπολη Ἰωαννίνων. Ἀπέτυχε παταγωδῶς. Ὁ κ. Ἀμφιλόχιος ἔλαβε ἐλάχιστες ψήφους. Σὲ ἀπάντηση ὁ κ. Βαρθολομαῖος τὸν παίρνει ὑπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία του, τὸν χειροτονεῖ Μητροπολίτη Ἀδριανουπόλεως καὶ τὸν ὁρίζει ἐκπρόσωπό του στὸ γραφεῖο τοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀθήνα. Φυσικὰ ἔκτοτε δὲν ὑπάρχει καμία ἐπικοινωνία τοῦ Ἀθηνῶν μὲ τὸν Ἀδριανουπόλεως καὶ ἔχουν ψυχρανθεῖ σὲ βάθος καταψύξεως οἱ σχέσεις τοῦ Ἀθηνῶν μὲ τὸν Κωνσταντινουπόλεως.
.             Τὸν ἐκ Μόντρεαλ καταγόμενο καὶ τὸν ἕλκοντα ἐξ Οὐκρανίας τὴν καταγωγὴ κ. Ἰὼβ Γκέτσα ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἐπιδίωξε νὰ τὸν ἐπιβάλει ὡς Ἀρχιεπίσκοπο τῶν Ρώσων τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, ποὺ εἶναι ὑπὸ τὴ δικαιοδοσία του. Πρόκειται γιὰ τοὺς Ρώσους ποὺ μετὰ τὴν ἐπανάσταση τῶν μπολσεβίκων κατέφυγαν κυρίως στὴ Γαλλία, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς δυτικῆς Εὐρώπης, γενόμενοι πολιτικοὶ πρόσφυγες. Ἔκτοτε, ἐπειδὴ δὲν ἤθελαν νὰ βρίσκονται ὑπὸ τὴ δικαιοδοσία τῆς ὑπὸ τὸν σοβιετικὸ ζυγὸ Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, προσέφυγαν στὸ Φανάρι, ποὺ εὐχαρίστως τοὺς δέχθηκε. Στὴ Γαλλία μεταξὺ αὐτῶν ἀναδείχθηκαν σπουδαῖοι Ὀρθόδοξοι θεολόγοι. Οἱ Ἀφανάσιεφ, Εὐδοκίμοφ, Λόσκι, Μέγιεντορφ, Μπουλγκάκοφ, Σμέμαν καὶ Φλορόφσκι εἶναι μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς. Ἡ διὰ τῆς πυγμῆς τῆς ἐξουσίας ἀπόπειρα ἐπιβολῆς ἀπὸ τὸν κ. Βαρθολομαῖο ἑνὸς μὴ εὐρωπαίου, μὴ ρώσου καὶ ἄπειρου ἀκόμη περὶ τὴν Ὀρθόδοξη Θεολογία καὶ Ἐκκλησιολογία νεαροῦ ἀρχιμανδρίτου προκάλεσε τὴν εὔλογη ἀντίδραση τῶν ὑπὸ τὸ Φανάρι ρώσων τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Ὁ κ. Βαρθολομαῖος δὲν ἀγνόησε τὶς προειδοποιήσεις τους. Προχώρησε στὴ χειροτονία του καὶ ἐπιχείρησε νὰ τὸν ἐπιβάλει… Εἰς μάτην. Οὐδεὶς τὸν δέχθηκε… Ἀποτέλεσμα νὰ ἀπαλλαγεῖ τῶν καθηκόντων του σὲ λιγότερο ἀπὸ δύο χρόνια…
.           Στὴ θέση του ἔγινε δεκτὸς ἀπὸ τοὺς Ρώσους τῆς Δυτ. Εὐρώπης, ὡς ἐνδιάμεση λύση, ὁ Γάλλος, γεννηθεὶς στὸ Μπορντὸ τὸ 1942, ἀρχιμανδρίτης Ἰωάννης Ρενετό. Ἀπὸ τὸν 42χρονο στὸν 74χρονο… Σὲ ἀπάντηση καὶ μὲ τὸ πεῖσμα ποὺ διαθέτει ὁ Πατριάρχης ὅρισε τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Τελμησσοῦ ἐκπρόσωπο Τύπου στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ συμπρόεδρο τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου μὲ τοὺς Ρωμαιοκαθολικούς, στὴ θέση τοῦ 85χρονου κ. Ἰωάννου (Ζηζιούλα). Μὲ τὸν κ. Ζηζιούλα μπορεῖ κανεὶς νὰ διαφωνεῖ σὲ θεολογικὲς ἀπόψεις του, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ τοῦ ἀρνηθεῖ τὴ θεολογική του κατάρτιση. Ὁ κ. Ἰὼβ τί μπορεῖ νὰ προσφέρει στὸν θεολογικὸ διάλογο; Καὶ τί γνωρίζει ἀπὸ διοίκηση, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ κατευθύνει ἀποτελεσματικὰ τὴ συζήτηση καὶ νὰ προεδρεύει ἐνδοορθοδόξων διασκέψεων; Πιθανὸν νὰ εἶναι καλὸς στὴ μεταφορὰ ἀπόψεων, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀρκεῖ. Καὶ σὰ νὰ μὴν ἔφταναν αὐτά, ὁ κ. Βαρθολομαῖος τὸν ὅρισε, ἕναν Οὐκρανό, ἐκπρόσωπό του στοὺς ἑορτασμοὺς τῆς Οὐκρανίας, γιὰ νὰ βάλει σὲ πειρασμὸ καὶ ἀνησυχία τοὺς Ρώσους…
.       Τὸ βαρύτατο ἐκκλησιαστκὸ σφάλμα τοῦ κ. Βαρθολομαίου, νὰ προβάλει παγκοσμίως στὴν Κρήτη τὸ χάσμα, ποὺ ὁ ἴδιος προκάλεσε μεταξὺ τῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἡ ὄξυνση τῶν σχέσεών του μὲ τὶς Ἐκκλησίες τῆς Ἀντιοχείας, τῆς Ρωσίας, τῆς Γεωργίας, τῆς Βουλγαρίας, τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Σερβίας, οἱ λανθασμένες κινήσεις του σὲ θέματα ἐκκλησιαστικοῦ καὶ κανονικοῦ δικαίου, ἡ ἐκτὸς κάθε λογικῆς ἐπιλογές του σὲ καίριες θέσεις προσώπων, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν στὰ καθήκοντά τους, δὲν συνάδουν σὲ ἕναν εὐφυῆ ἄνθρωπο. Τί συμβαίνει;… Εἶναι μόνο ζητήματα προσωπικοῦ χαρακτήρα, ἢ ὑπάρχει κάτι ἄλλο, εὐρύτερο καὶ σοβαρότερο; Τὸ 12ήμερο ταξίδι του ἐκτὸς Τουρκίας δὲν μᾶς βοήθησε νὰ πάρουμε κάποιες ἀπαντήσεις. Ἀντίθετα, αὔξησε τὶς ἀπορίες καὶ τὶς ἀνησυχίες μας. –

,

Σχολιάστε

Ο ΠΑΠΑΣ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΒΙΒΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ! (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Πάπας γράφει τὸν πρόλογο βιβλίου γιὰ τὸν Πατριάρχη!

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἐπιζητεῖ ὅλο καὶ στενότερες σχέσεις μὲ τὸν Πάπα Φραγκίσκο. Κατὰ τὴν εἴδηση, ποὺ δημοσίευσε ἡ ἔγκυρη ἰταλικὴ ἐφημερίδα « Corriere della Sera» τὸ περασμένο Σάββατο, 16 Ἀπριλίου, ὁ Πατριάρχης τοῦ ζήτησε καὶ ὁ Πάπας δέχθηκε νὰ γράψει τὸν πρόλογο βιβλίου, ποὺ θὰ ἔχει τίτλο «Βαρθολομαῖος: ἀπόστολος καὶ ὁραματιστής». Τὸ βιβλίο ἀφορᾶ στὴ ζωὴ καὶ στὸ ἔργο τοῦ Πατριάρχη καὶ προβλέπεται νὰ ἐκδοθεῖ στὶς ΗΠΑ τὸν προσεχῆ Νοέμβριο, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς συμπλήρωσης 25 ἐτῶν Πατριαρχείας του. Τὸ ἔχει γράψει ὁ γεννημένος στὴν Αὐστραλία τὸ 1958 ἀρχιδιάκονός του δρ Ἰωάννης Χρυσαυγῆς, ποὺ εἶναι καὶ σύμβουλός του σὲ θέματα οἰκολογικὰ καὶ ἄλλα.
.         Ἡ ἰταλικὴ ἐφημερίδα σημειώνει ὅτι ἐντυπωσιάζει τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πάπας Φραγκίσκος δέχθηκε νὰ γράψει τὸν πρόλογο βιβλίου γιὰ τὸν Πατριάρχη καὶ προσθέτει ὅτι τὸ γεγονὸς ἔχει «μίαν ἀξία συμβολικὴ καὶ οἰκουμενικὴ πραγματικὰ ἐξαιρετική». Τονίζεται ἐπίσης ὅτι ὁ Πάπας προβαίνει στὴν ἀσυνήθη αὐτὴ ἐνέργεια γιὰ νὰ ἐπιβραβεύσει τὸν κ. Βαρθολομαῖο, ὁ ὁποῖος «εἶχε τὸ θάρρος νὰ βάλει τέλος στὸ παρελθόν, μετὰ ἀπὸ αἰῶνες χωρισμοῦ καὶ μνησικακίας».
.         Ὁ Ἰωάννης Χρυσαύγης ἔχει πραγματοποιήσει καλὲς σπουδὲς καὶ τὸ βιογραφικό του ἀναφέρει πὼς «πέρασε μερικοὺς μῆνες ὡς ἀναχωρητὴς ἐν σιωπῇ (silent retreat) στὸ Ἅγιον Ὄρος». Σὲ βιβλιοπαρουσίαση ποὺ ἔκανε στὸ περιοδικὸ “Saint Vladimir’s Theological Quarterly, Vol. 55, no 3, 2011” τοῦ βιβλίου τοῦ ὁμοφυλόφιλου πάστορα τῶν Ἐπισκοπολιανῶν Justin R. Cannon γιὰ «τὴν ὁμοφυλοφιλία στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία» (Homosexuality in the Orthodox Church, Self – published, Createspace: 2011, 116 p., $12 – paper) δὲν ἀποδέχεται μὲν τὴν ἐκ μέρους τοῦ ὁμοφυλόφιλου πάστορα προσπάθεια θεολογικῆς καὶ βιβλικῆς θεμελίωσης τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ὅμως φαίνεται νὰ εἶναι εὐνοϊκὸς στὴν «ὀρθολογιστικὴ διερεύνηση μεταξὺ τῶν θεολογικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν κύκλων ζητημάτων, ὅπως εἶναι ἡ φύση τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τὸ διαζύγιο στὸν κλῆρο καὶ ἀκόμη ἡ ἱερωσύνη τῶν γυναικῶν». Προφανῶς στὴν ἡσυχία τοῦ Ἁγίου Ὄρους δὲν πληροφορήθηκε ὅτι ἡ δυτικοῦ τύπου λογικὴ καὶ οἱ ἐκλογικευμένες θεωρήσεις αἰωνίων ἀρχῶν καὶ ἀξιῶν δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
.         Κατὰ τὰ ὑπόλοιπα, τὰ δυτικὰ μέσα ἐνημέρωσης ἔδωσαν εὐρεία δημοσιότητα στὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στὴ Λέσβο. Ἐπικοινωνιακὰ τὸ ταξίδι εἶχε ἄριστα προετοιμασθεῖ ἀπὸ τὸ Βατικανὸ καὶ οἱ κύκλοι του δείχνουν ἱκανοποιημένοι. Δυστυχῶς, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, Πατριάρχης κ. Βαρθολομαος ταν παραίτητος οκουμενιστικς διάκοσμος στν πίσκεψη το Πάπα. Αὐτὴ τὴ φορὰ στὸν διάκοσμο συμμετέσχε καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος…
.         Στὸ περιθώριο τῆς ὀλιγόωρης συνάντησης μὲ τὸν Πάπα μεταξὺ τῶν δύο Ὀρθοδόξων Πρωθιεραρχῶν δὲν ἔλειψαν οἱ ἁψιμαχίες γιὰ τὶς «Νέες Χῶρες». Τὸ Φανάρι στὸ ἀνακοινωθὲν τῆς 5ης Ἀπριλίου 2016 εἶχε γράψει ὅτι ὁ Πατριάρχης «ἔχει ἐκφράσει παντοιοτρόπως τὴν ἀγωνίαν Αὐτοῦ διὰ τὸ μέγα θέμα τοῦ κύματος τῶν προσφύγων» καὶ στὸ πνεῦμα αὐτὸ «ἐπεκοινώνησε δι᾽ ἐκπροσώπου Αὐτοῦ μετὰ τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος τοῦ Πάπα Φραγκίσκου κατὰ μήνα Φεβρουάριον, τὴν δὲ 30ήν Μαρτίου ἀπηύθυνε πρὸς Αὐτὸν σχετικὸν γράμμα…Ἐν τῷ πλαισίῳ τούτῶ… ἡ Α. Ἁγιότης ὁ Πάπας Ρώμης Φραγκίσκος, ἡ Α.Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος καὶ ἡ Α. Μακαριότης ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμος θὰ ἐπισκεφθοῦν λίαν προσεχῶς τὴν Νῆσον τῆς Λέσβου…». Σημειώνεται ὅτι πουθενὰ δὲν φαίνεται νὰ ὑπῆρξε ἐπικοινωνία μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ συνεννόηση ἐπὶ τοῦ ζητήματος…
.         Τὴν ἴδια ἡμέρα, 5 Ἀπριλίου 2016, ἡ ΔΙΣ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ Δελτίο Τύπου ἐνημερώνει: «Στὸν Μακαριώτατο μεταφέρθηκε ἡ ἐπιθυμία τοῦ Πάπα Φραγκίσκου νὰ ἐπισκεφθεῖ τὴν πατρίδα μας…. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπεδέχθη τὴν πρόταση νὰ ἐπισκεφθεῖ ὁ Πάπας Φραγκίσκος ἕνα νησὶ τοῦ Αἰγαίου… Γιὰ τὴν ἐπίσκεψη αὐτὴ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀποφάσισε νὰ προτείνει ὡς προορισμὸ τὸ νησὶ τῆς Λέσβου…». Μὲ βάση τὰ δύο κείμενα, ἕνα ἀπὸ τὰ δύο γράφει ἀνακρίβειες. Σημειώνεται ὅτι ἡ Λέσβος ἀνήκει στὶς «Νέες Χῶρες»…
.         Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος ἔκανε ἕνα βῆμα περισσότερο στὸ νὰ ὑποδείξει ὅτι οἱ «Νέες Χῶρες» εἶναι ἀναπόσπαστο μέρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Στὴ δήλωσή του γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στὴ Λέσβο τόνισε: «Θεωροῦμε καθοριστικῆς σημασίας τὴν παρουσία τοῦ Πάπα στὸν τόπο μας, στὰ χώματα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». Ἐπίσης μετὰ τὴ Λέσβο μετέβη στὴν Κομοτηνή, ὅπου τὴν Κυριακή, 17 Ἀπριλίου, προέστη τῆς Θείας Λειτουργίας στὴν ὁποία μετέσχον ὅλοι οἱ Μητροπολίτες τῆς Θράκης (Διδυμοτείχου, Ξάνθης, Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ Μαρωνείας), καθὼς καὶ ὁ Μητροπολίτης Ἐλευθερουπόλεως. Τῆς Θείας Λειτουργίας ἀκολούθησε ἡ τελετὴ ἀνακήρυξης τοῦ Ἀρχιεπισκόπου σὲ ἐπίτιμο διδάκτορα τῆς Σχολῆς Κλασσικῶν καὶ Ἀνθρωπιστικῶν Σπουδῶν τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Ἡ μετάβαση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὴν Κομοτηνὴ καὶ τὸ συλλείτουργο μὲ ὅλους τοὺς Μητροπολίτες τῆς Θράκης ἐμπεριέχει τὸ μήνυμα ὅτι οἱ ἀκριτικὲς αὐτὲς Μητροπόλεις ἀνήκουν ὄχι μόνο στὸ Ἑλληνικὸ κράτος, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία.-

, ,

Σχολιάστε

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ (2016).

Λόγος Κατηχητήριος ἐπὶ τῇ ἐνάρξει
τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς
(2016)

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,
ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

* * *

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ προσφιλῆ καὶ εὐλογημένα,

.             Διὰ τῆς θεοπνεύστου ρήσεως τῆς ἐλεημοσύνης τοῦ Κυρίου καὶ τῶν κριμάτων αὐτῆς, εἰσάγει καὶ ἐφέτος πάντας τοὺς Ὀρθοδόξους πιστοὺς εἰς τὸ «μυστήριον» τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρκοστῆς ὁ ἱερὸς Ψαλμῳδὸς ἀναφωνῶν: «Ποιῶν ἐλεημοσύνας ὁ Κύριος καὶ κρῖμα πᾶσι τοῖς ἀδικουμένοις» (Ψαλμ. ΡΒ´ 102, 6). Διότι ὁ Κύριος «ἐμπιπλᾷ ἐν ἀγαθοῖς τὴν ἐπιθυμίαν μας καὶ ἀνακαινίζει ὡς ἀετοῦ τὴν νεότητά μας» (πρβλ. ὅ. π. 5).
.             Ὡς γνωστόν, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, ἕκαστος ἄνθρωπος, πλασθεὶς κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ, ἀποτελεῖ ναὸν Κυρίου. Πολὺ δὲ περισσότερον ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθημεν καὶ ἐχρίσθημεν διὰ τοῦ Ἁγίου Μύρου καὶ ἐνεκεντρίσθημεν εἰς τὴν καλλιέλαιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, εἴμεθα ναοὶ τοῦ ἐν ἡμῖν οἰκοῦντος Ἁγίου Πνεύματος, ἀκόμη καὶ ἐὰν διὰ ποικίλων ἁμαρτιῶν, ἑκουσίων ἢ ἀκουσίων, ἀπομακρυνώμεθα ἀπὸ τοῦ Κυρίου: «εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει» (Β´ Τιμ. β´ 13).
.             Διὰ τοῦ ρύπου ὅμως τῆς ἁμαρτίας κωλύεται ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νὰ ἐνεργῇ ἐν ἡμῖν, ἐφ᾿ ᾧ καὶ ἡ Ἁγία ἡμῶν Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ὥρισε τὴν ἀρχομένην περίοδον τῶν νηστειῶν τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἵνα κατ᾿ αὐτὴν καθάρωμεν ἑαυτοὺς διὰ τῆς μετανοίας καὶ γενώμεθα ἄξιοι νὰ ὑποδεχθῶμεν τὰ ζωοποιὰ Πάθη καὶ τὴν ἐκ νεκρῶν λαμπροφόρον Ἔγερσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. «Δεῦρο τάλαινα ψυχή, σὺν τῇ σαρκί σου τῷ πάντων Κτίστῃ, ἐξομολογοῦ∙ καὶ ἀπόσχου λοιπόν, τῆς πρὶν ἀλογίας, καὶ προσάγαγε Θεῷ, ἐν μετανοίᾳ δάκρυα», καλεῖ πάντας τοὺς πιστοὺς ὁ ποιητὴς τοῦ Μεγάλου Κανόνος Ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης (τροπάριον α΄ᾠδῆς).
.             Ἡ Ἐκκλησία, μεριμνῶσα διὰ τὴν σωτηρίαν καὶ πνευματικὴν τελείωσίν μας, ἀνοίγει εἰς πάντα τὰ μέλη αὐτῆς τὸν παρόντα καιρὸν τῆς μετανοίας, προτρέπουσα συγχρόνως αὐτὰ νὰ πολεμήσουν τὸν φιλόϋλον καὶ φιλοκτήμονα βίον, ὁ ὁποῖος ὡς «βαρὺς κλοιός» κρατεῖ τὴν ψυχὴν χοϊκὴν καὶ συρομένην ἐπὶ γῆς, μὴ δυναμένην νὰ ἀνοίξῃ τὰς πτέρυγας αὐτῆς πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
.             Τοιουτοτρόπως, διὰ τῆς μετανοίας καὶ τῶν καθαρτικῶν δακρύων, ἐνδυόμεθα καὶ πάλιν τὸ πρωτόκτιστον κάλλος καὶ τὴν θεοΰφαντον στολήν, τὴν ὁποίαν ἀπωλέσαμεν μετὰ τὴν πτῶσιν, περιβληθέντες «τὸν στολισμὸν τῆς αἰσχύνης, καθάπερ φύλλα συκῆς».
.             Ἀποτελεῖ, ταυτοχρόνως, ἡ νηστεία καὶ ἡ ἀποχὴ ἀπὸ βρωμάτων καὶ ἀπὸ «διαλογισμῶν ματαίων καὶ ἐνθυμήσεων πονηρῶν» ἀφετηρίαν διὰ τὴν ὀρθήν, μεμετρημένην καὶ σώφρονα διαχείρισιν τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, μὲ προοπτικὴν τὴν κοινὴν ὠφέλειαν, οὕτως ὥστε νὰ ἐκμηδενίζωνται αἱ ἀρνητικαὶ καὶ διὰ τὸ κοινωνικὸν καὶ φυσικὸν περιβάλλον ἐπιπτώσεις ἐκ τῆς ἀλόγου χρήσεώς των καὶ νὰ παραμένῃ μόνον ἡ «νηστεία τῆς ἐλεημοσύνης», ἡ ὁποία νὰ μὴ «γίνηται κρῖμα πᾶσι τοῖς ἀδικουμένοις», ἀλλὰ ἔλεος καὶ χάρις καὶ ἀνακούφισις εἰς αὐτοὺς καὶ διὰ τὴν πορείαν μας πρὸς τό «καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ» (Μέγας Βασίλειος).
.             Τοιουτοτρόπως, διὰ τῆς ἐγκρατοῦς χρήσεως, ἁγιάζεται καὶ ἡ ὕλη καὶ ἡ ζωὴ μας, καθότι ἡ φθαρτὴ ὕλη ἀποτελεῖ οὐχὶ τὸν αὐτοσκοπόν, ἀλλὰ τὸ μέσον τοῦ ἁγιασμοῦ. Συνεπῶς, καὶ διὰ τοὺς ἔχοντας καὶ κατέχοντας πλουσίους τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς, ἡ νηστεία πρέπει νὰ ἀποτελῇ ἀφορμὴν ἐγκρατείας, μὲ τελικὸν σκοπόν «περισσεύειν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐλπίδι ἐν δυνάμει Πνεύματος Ἁγίου», κατὰ τὴν ρῆσιν τοῦ μεγαλορρήμονος Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου (πρβλ. Ρωμ. ιε΄, 13) καὶ ἀποβλέπειν καὶ εἰς τοὺς σημερινοὺς πτωχούς «Λαζάρους» τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τῆς προσφυγιᾶς.
.             Πέραν ὅμως τούτων, δὲν πρέπει νὰ λησμονῆται, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα, τὸ ἀληθὲς πνεῦμα τῆς νηστείας καὶ τῆς ἐγκρατείας, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ ταύτας εὐαρέστους τῷ Κυρίῳ, καθὼς διδάσκει ὁ ἀδελφόθεος Ἀπόστολος Ἰάκωβος, λέγων: «θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν, ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν, ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου» (Ἰακ. α´, 27). Διότι δὲν θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν χάριν, τὴν ὁποίαν ἀφθόνως παρέχει ἡ νηστεία καὶ ἡ ἐγκράτεια, ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ τῆς ἀσιτίας καὶ τῆς ἀποχῆς ἀπὸ τῶν ὑλικῶν τροφῶν: «Εἰ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν, ἱνατί μοι νηστεύετε;», ἀναρωτᾶται ὁ Προφήτης Ἡσαΐας (ΝΗ´ [58], 4). «Οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην […], ἀλλὰ […] διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐὰν ἴδῃς γυμνόν, περίβαλε…», λέγει καὶ παραγγέλλει ὁ Κύριός μας διὰ τῆς φωνῆς τοῦ Προφήτου Αὐτοῦ (Ἡσ. ΝΗ´ [58], 5-7).
.             Ἰδιαιτέρως σήμερον ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, ἡ προσφυγιὰ καὶ αἱ ποικιλότροποι δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι παγκοσμίως ἐμφανίζονται, μάλιστα δὲ εἰς ὡρισμένους λαοὺς καὶ χώρας, παρέχουν εἰς ἡμᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους τὴν δυνατότητα νὰ καλλιεργήσωμεν τὸ γνήσιον τοῦτο πνεῦμα τῆς νηστείας, συνδυάζοντες τὴν ἀποχὴν τῶν βρωμάτων μὲ ἔργα φιλανθρωπίας καὶ ἀλληλεγγύης πρὸς τοὺς ἔχοντας ἄμεσον ἀνάγκην ἀδελφούς μας, τοὺς πάσχοντας, τοὺς ἐνδεεῖς καὶ πένητας, τοὺς ἀστέγους καὶ πρόσφυγας, τοὺς μὴ ἔχοντας «ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ» (Ματθ. η´ 20), αὐτοὺς τούς ὁποίους αἱ σκληραί περιστάσεις τοῦ πολέμου καὶ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν θλίψεων ἀναγκάζουν νὰ ἐγκαταλείπουν τὰς πατρογονικὰς ἑστίας των καὶ νὰ ταξιδεύουν ἐν μέσῳ πολλῶν κινδύνων καὶ θλίψεων καὶ κόπων.
.             Ὅταν ἡ νηστεία μας συνοδεύηται ἀπὸ τοιαύτην αὔξησιν τῆς φιλανθρωπίας καὶ ἀγάπης μας πρὸς τὸν ἐλάχιστον ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου, ἀνεξαρτήτως φυλῆς, θρησκείας, γλώσσης καὶ καταγωγῆς, τότε αὕτη θὰ ἀναβαίνῃ ἀπ᾿ εὐθείας εἰς τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ ὡς θυμίαμα εὔοσμον καὶ ἄγγελοι θὰ συμπαρίστανται εἰς ἡμᾶς νηστεύοντας, ὅπως διηκόνουν τὸν Κύριον εἰς τὴν ἔρημον.
.             Ἀπὸ καρδίας εὐχόμεθα ἀδελφικῶς καὶ πατρικῶς εἰς ἅπαντας τὸ ἀρχόμενον στάδιον τῶν Ἁγίων Νηστειῶν νὰ εἶναι καρποφόρον καὶ ἁγιαστικόν, πλῆρες χάριτος καὶ ἁγιασμοῦ, καὶ ὅπως ἀξιώσῃ ἡμᾶς ὁ Θεὸς νὰ προσέλθωμεν ἀπροσκόπτως εἰς τὸν αἰώνιον ζωοποιὸν Κρατῆρα, τὴν ζωηφόρον Πλευρὰν τοῦ Κυρίου, «ἐξ ἧς ὁ διπλοῦς ἡμῖν ἐξέβλυσε, κρουνὸς τῆς ἀφέσεως καὶ γνώσεως» (Μέγας Κανών, τροπάριον τῆς δ´ ᾠδῆς).
.             Αὐτοῦ ἡ Θεία Χάρις καὶ τὸ ἄπειρον Ἔλεος εἴησαν μετὰ πάντων ὑμῶν, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα, ὥστε ἐν τοιούτῳ εὐαγγελικῷ φρονήματι χαρισθῇ ἡμῖν ἡ ἑορτὴ τῶν ἑορτῶν καὶ ἡ πανήγυρις τῶν πανηγύρεων, ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾯ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ εὐχαριστία νῦν καὶ εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας. Ἀμήν.

Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ ,βιϛ´
† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

,

Σχολιάστε