Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Οἰκονομικὴ κρίση

ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ (Χαρ. Μπούσιας)

Ὀφέλη τῆς κοινωνίας ἀπὸ τοὺς σταυροφόρους Χριστιανούς

γράφει γιὰ τὴν «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
ὁ Καθηγητὴς Χαράλαμπος Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

.              πιστὸς ποὺ σηκώνει μὲ χαρὰ τὸ Σταυρό του ἀποτελεῖ τὴ βάση τῆς εὐνομούμενης πολιτείας, τῆς πολιτείας ποὺ κτίζει τὴν πρόοδό της πάνω στὴ Χριστιανικὴ ἠθική, τὴν κενωτικὴ ἀγάπη, τὴν ἐνεργὴ ἐλπίδα, τὴ φιλαδελφία καὶ τὴν ἀλληλοκατανόηση. Ὁ σταυροφόρος χριστιανὸς ἀποτελεῖ τὸ ἀνάχωμα τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως τῆς κοινωνίας μας. Ἡ ἠθικὴ κατάπτωση τῶν ἀνθρώπων, ποὺ δὲν σηκώνουν τὸν σταυρό τους μὲ προθυμία καὶ ὑπομονή, ἔφερε τὴ σημερινὴ οἰκονομικὴ κρίση, ποὺ δὲν παύει νὰ εἶναι «παδαγωγὸς εἰς Χριστόν» (Γαλ. γ´ 24), γιατὶ μᾶς φέρνει κοντά Του, γιατὶ μᾶς ἐξαναγκάζει νὰ ἐλαττώσουμε τὶς ὑπέρμετρες ἐπιθυμίες μας καὶ νὰ αὐξήσουμε τὴν ἐμπιστοσύνη μας σ’ Αὐτόν. Ἡ οἰκονομικὴ κρίση μᾶς διδάσκει νὰ ἐγκαταλείψουμε τὴν ἐξωστρέφεια καὶ νὰ ἐπιμείνουμε στὴν πλήρη γνώση τοῦ ἑαυτοῦ μας, αὐτοῦ τοῦ ἄγνωστου ποὺ μᾶς δανείζει τὴν ἀναπνοὴ γιὰ νὰ ἀπολαμβάνουμε τὴ ζωή, μᾶς δανείζει τὴν καρδιά, τὸ αἷμα, τὰ μάτια, ὅλες τὶς αἰσθήσεις, μόνο ὅμως γιὰ νὰ ζοῦμε ὑλικὰ καὶ ὄχι πνευματικά, ἀφοῦ τὸ Θεὸ τὸν ἔχουμε βάλει στὸ περιθώριο. Ἡ οἰκονομικὴ κρίση μᾶς ἐξαναγκάζει νὰ δοῦμε τὴ ζωὴ στὶς πραγματικές της διαστάσεις, καὶ ἐπιστρέφοντας στὶς ἠθικὲς ρίζες μας νὰ τὴν ἀναδιοργανώσουμε στὸ πρότυπο τοῦ Εὐαγγελίου τῆς ἀγάπης καὶ νὰ ἐπιτύχουμε τοῦ ἐλέους τοῦ πολυεύσπλαγχνου Θεοῦ μας, ποὺ ζητᾶ νὰ βρεῖ εὐκαιρία, γιὰ νὰ μᾶς σώσει, ἀφοῦ «κατακαυχᾶται ἔλεος κρίσεως» (Ἰάκ. β´ 13) καὶ θέλει ὁ Θεός μας «πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Α´ Τιμ. β´ 4 ). Ὁ σταυροφόρος Χριστιανὸς ἀποτελεῖ τὸ καύχημα τῆς κοινωνίας καὶ δείχνει τὴ δύναμη τοῦ Σταυροῦ, ποὺ μπορεῖ νὰ ἀλλάζει τὸ πρόσωπό της μὲ συμπάθεια, ἀφοῦ στηρίζεται στὴν ἐνεργὴ ἀγάπη, αὐτὴ ἀπὸ τὴν ὁποία ἐμφορεῖτο καὶ ὁ ἴδιος ὁ Ἐσταυρωμένος Ἰησοῦς. Ἔτσι ὁ σταυροφόρος Χριστιανὸς γίνεται «εὐχάριστος τοῖς πᾶσι» (Κολασ. γ´ 15), εἶναι φιλόθεος καὶ φιλάνθρωπος, ἐμπνέει τοὺς γύρω του μὲ τὸ σταυροαναστάσιμο ἦθος του, δημιουργεῖ ἕναν ἐπίγειο παράδεισο στὸ περιβάλλον του μὲ τὴν ἀγάπη καὶ τὸ παράδειγμά του, προβάλλει τὸ Ὀρθόδοξο φρόνημά του μὲ παρρησία καὶ ἀγωνίζεται «κόντρα στὸ ρεῦμα» κατὰ τῆς ἐνορχηστρωμένης πολεμικῆς τῆς ἀποδομήσεως τῶν Ἑλληνορθοδόξων θεμελίων τοῦ ἔθνους μας.
.   Μὲ τὸ Σταυρό, λοιπόν, στὸ χέρι ἂς πορευθοῦμε ὅλοι μας στὸ δρόμο τῆς ζωῆς καὶ νὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ὁ δρόμος μας ὅσο δύσβατος καὶ γεμάτος ἀγκάθια καὶ ἐὰν εἶναι, εἶναι ὡραῖος, ἀφοῦ στὶς δυσκολίες καὶ στὶς πτώσεις μας Κυρηναῖος μας εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας, ὁ ὁποῖος μᾶς ὁδηγεῖ ἀπὸ τὶς θλίψεις στὶς χαρές, ἀπὸ τὶς περιπέτειες στὴν ἀναψυχή, ἀπὸ τὸ φρικτὸ Γολγοθᾶ στὴ λαμπροφόρο ἀνάσταση, στὴν ἀτελεύτητη μακαριότητα, τὴν ὁποία εἴθε ὅλοι νὰ ἀπολαύσουμε.

 

 

Advertisements

, ,

Σχολιάστε

ΚΡΑΤΟΣ ΕΝ ΑΚΡΑΤΕΙᾼ! «Δὲν θέλουμε ἄλλο σώσιμο. Ὁδηγούμαστε σὲ οἰκονομικὴ γενοκτονία. Ὁ μαφιόζικος καπιταλισμὸς δημιουργεῖ τὴν κουλτούρα τῆς διαφθορᾶς».

Ἄρωμα καταστροφῆς

Τοῦ Σαράντου Καργάκου

.           Λίγους μῆνες μετὰ τὴν ἀγγλοαμερικανικὴ ἐπίθεση στὸ Ἰράκ, ποὺ σκοποῦσε στὴν ἀνατροπὴ τοῦ Σαντάμ, συνέτρωγα στὰ Καλύβια Ἀττικῆς μὲ ἕναν ἀμερικανοτραφὴ γιατρὸ, ὁ ὁποῖος προσπαθοῦσε νὰ μὲ πείσει ὅτι σὲ διάστημα μιᾶς τετραετίας θὰ ἔχει ἐγκαθιδρυθεῖ στὸ Ἰράκ μιὰ δυτικοῦ τύπου δημοκρατία καὶ ἐπὶ τῶν ἐρειπίων θὰ οἰκοδομηθεῖ μιὰ ἐπίσης δυτικοῦ τύπου οἰκονομία. Εἰς μάτην προσπάθησα νὰ τὸν πείσω πὼς ὅ,τι ταιριάζει στὴν Δύση δὲν ταιριάζει στὴν Ἀνατολὴ καὶ ὅτι ἀπὸ τὴν ὁλικὴ καταστροφὴ δὲν πρόκειται νὰ γεννηθεῖ καμμιὰ εὐρύτερη ἄνθιση οἰκονομική. Ἁπλῶς ἡ δυστυχία θὰ ἐκθρέψει τὸν θρησκευτικὸ φανατισμὸ μὲ συνεπακόλουθο τὴν ἐξάπλωση τῆς τρομοκρατίας καὶ ἐκτὸς Ἰράκ. Ὁ γιατρὸς ἔμεινε ἀμετάπειστος. Ἀγνοῶ τώρα τὶ λέει. Ξέρω ὅμως τὶ λένε τὰ πράγματα. Μπορεῖ στὴν κατεστραμμένη Βαγδάτη νὰ οἰκοδομήθηκε μιὰ χλιδάτη «Πράσινη Πόλη», ἄριστα φρουρούμενη καὶ περιτοιχισμένη. Ἐκεῖ ζοῦν οἱ ξένοι ἐπενδυτὲς καὶ ἰρακινοὶ χρυσοκάνθαροι, κυκλωμένοι ἀπὸ μιὰ θάλασσα δυστυχίας.
.           Δυστυχῶς ὁ νέος τρόπος ἀναπτύξεως, ποὺ εὐαγγελίζεται ὁ σύγχρονος καπιταλισμός, στηριγμένος στὶς ἰδεοληψίες τοῦ Μίλτον Φρίντμαν, διαμορφώνει παντοῦ μιὰ ληστρικὴ οἰκονομία. Παράλληλα μὲ τὴν ραγδαῖα αὔξηση τῆς κατασκευῆς ὑπερπολυτελῶν ξενοδοχείων καὶ ἐπαύλεων βαίνει καὶ ἡ κατασκευὴ παραγκουπόλεων. Οἱ παραγκουπόλεις εἶναι τὸ ἔμβλημα τῆς παγκοσμιοποιημένης οἰκονομίας, ποὺ τὸ μόνο ποὺ παγκοσμιοποιεῖται εἶναι ὁ ἠθικὸς ἐκπεσμὸς καὶ ἡ ἀνθρώπινη δυστυχία. Αὐτὴ ἡ ἀνισόρροπη καὶ παρανοϊκὴ ἀνάπτυξη κάποιων δεικτῶν δὲν συνιστᾶ οἰκονομία ἀλλὰ ἄρνηση οἰκονομίας. Τὸ «ἀόρατο χέρι» τοῦ Ἄνταμ Σμίθ ποὺ θὰ σκόρπιζε τάχα παντοῦ εὐημερία, ἔγινε πολὺ ἁρπακτικὸ κι ἔτσι δὲν ὑπηρετεῖ καμμιὰ εὐημερία. Διότι ἡ εὐημερία οἰκοδομεῖται πάνω στὴν ἰσορροπία, πάνω στὴν ἁρμονία, σὲ μιὰ γενικώτερη concordia. Ἡ τωρινὴ οἰκονομία τῆς παραφροσύνης γεννᾶ τὴ δυστυχία καὶ τὴν ἀπελπισία σὲ ὅλο τὸν πλανήτη, στὰ εὐρύτερα στρώματα τοῦ πληθυσμοῦ, ἐνῶ οἱ ἀπανταχοῦ χρυσοκάνθαροι, γιὰ λόγους ἀσφαλείας, ζοῦν σὲ συνθῆκες φυλακῶν πολυτελείας. Καὶ ὅπως τοὺς πεθαμένους, τοὺς πᾶνε τέσσερεις, συχνὰ καὶ περισσότεροι, γιὰ λόγους ἀσφαλείας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τρέμουν καὶ τὸν ἥσκιο τους. Ἀλλὰ ὅταν ὁ ἄνθρωπος φοβᾶται, ὅσα πλούτη κι ἄν ἔχει, εἶναι ψυχικὰ ἐνδεὴς. Δυστυχῶς, γιὰ τοὺς ληστοκράτες, στὸν παράδεισο δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ πάει μὲ ἰδιωτικὸ ἀεροπλάνο.
.           Μετὰ τὴν πτώση τῶν κομμουνιστικῶν καθεστώτων παρατηρεῖται τὸ φαινόμενο νὰ ὑποβαθμίζεται συστηματικὰ ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας. Κι αὐτὸ ἐπειδὴ μπορεῖ νὰ δημιουργήσει ἕνα πλέγμα φιλαλληλίας καὶ φιλανθρωπίας καὶ, ἔτσι νὰ ὑποκαταστήσει διάφορους κερδοσκοπικοὺς ὀργανισμοὺς ποὺ κάνουν σπέκουλα μὲ τὴν ἀνθρώπινη δυστυχία. Καὶ τὸ χειρότερο: Ἐδῶ καὶ χρόνια καταβάλλεται μιὰ συστηματικὴ προσπάθεια νὰ καταργηθεῖ οὐσιαστικὰ τὸ κράτος καὶ νὰ ὑποκατασταθεῖ ἀπὸ τὶς μεγάλες τράπεζες, τὰ μεγάλα ταμεῖα, ὅπως τὸ Δ.Ν.Τ., καὶ τὶς μεγάλες ἑταιρεῖες. Τὸ κράτος νὰ ὑπάρχει ἀλλὰ νὰ εἶναι χωρὶς… κράτος, δηλαδὴ χωρὶς δύναμη. Κράτος ἐν ἀκρατείᾳ. Νὰ λειτουργεῖ, ὅπως τοῦ ὑπαγορεύεται. Ὅμως οἱ σύμβουλοι-κρατοσωτῆρες μπορεῖ νὰ ξέρουν τὰ ἰατρικὰ δεδομένα ἀλλὰ δὲν ξέρουν τὸν ἀσθενῆ. Κι ὅταν αὐτὸς πεθάνει, λένε: «Τόσο τὸ χειρότερο γιὰ τὸν ἀσθενῆ». Αὐτὸς ἔκανε λάθος! Οἱ συμβουλὲς εἶναι ἀλάνθαστες. Τὴν «γιατρειὰ» αὐτὴ τὴ ζοῦμε στὸ πετσί μας. Δὲν θέλουμε ἄλλο σώσιμο. Ὁδηγούμαστε σὲ οἰκονομικὴ γενοκτονία. Ὁ μαφιόζικος καπιταλισμὸς δημιουργεῖ τὴν κουλτούρα τῆς διαφθορᾶς. Ἡ ἀφαίμαξη τῶν φτωχῶν συνεχίζεται συστηματικὰ καὶ τοῦτο γιὰ νὰ μπορέσουν οἱ πλούσιοι νὰ κρατήσουν τὰ ἄνομα πλούτη τους. Ὅλα αὐτὰ ἔχουν ἕνα ἄρωμα ἀποτυχίας. Τὸ οἰκονομικὸ χάος μπορεῖ νὰ δημιουργήσει ποικίλους ρατσισμοὺς, ποικίλες θεωρίες συνωμοσίας, πολλὰ κυνήγια μαγισσῶν καὶ πλῆθος ἀποδιο­πομπαίων τράγων. Μιὰ κούφια διακυβέρνηση εὔκολα γεννᾶ τὸ μάρκετινγκ τοῦ φόβου. Καὶ ὅπως συχνὰ ἔχουμε γράψει, ὁ φόβος εἶναι φασισμός.

ΠΗΓΗ: sarantoskargakos.gr

, ,

Σχολιάστε

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΛΟΓῼ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

ΑΥΞΗΘΗΚΕ Η ΧΡΗΣΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Ἔρευνα στὰ λύματα δείχνει δραματικὴ ἐπιδείνωση τῆς ψυχικῆς ὑγείας τῶν Ἀθηναίων

.                    Ἡ χρήση ψυχιατρικῶν καὶ ἄλλων συνταγογραφημένων φαρμάκων, καθὼς καὶ ναρκωτικῶν αὐξήθηκαν δραματικὰ στὴν Ἀθήνα τῆς κρίσης, ὅπως ἀποκαλύπτουν μετρήσεις στὰ ἀστικὰ λύματα τῆς πρωτεύουσας.
.               Μελέτη, ποὺ ὑπογράφει ὁ Νικόλαος Θωμαΐδης ἀπὸ τὸ πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, ἀναδεικνύει τὸ κόστος τῆς κρίσης στὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν πολιτῶν τῆς χώρας, μὲ τις μετρήσεις του νὰ δείχνουν αὔξηση τῆς χρήσης ἀντιψυχωτικῶν καὶ ἀντικαταθλιπτικῶν φαρμάκων ἀπὸ τὸ 2010.
.             Παλαιότερες μετρήσεις στὰ λύματα τῆς πρωτεύουσας ἔχουν καταγράψει τὴ χρήση παράνομων ναρκωτικῶν οὐσιῶν μετὰ ἀπὸ μουσικὰ φεστιβὰλ ἢ τριήμερα. Ὁ κ. Θωμαΐδης, ὅπως ἀναφέρει τὸ περιοδικὸ Chemical and Engineering News, ἀποφάσισε νὰ ἐφαρμόσει ἀντίστοιχη μεθοδολογία, ὅταν ὑπογράφτηκε τὸ πρῶτο μνημόνιο διάσωσης τῆς Ἑλλάδας τὸ 2010.
.             «Σκέφτηκα ὅτι ἡ ἔρευνα θὰ δώσει μία μέτρηση, σὲ πραγματικὸ χρόνο, ὅλων ὅσων συνέβαιναν στὴν κοινωνία», δήλωσε ὁ ἴδιος στὸ περιοδικό. Μάλιστα, ὅπως ἀποκάλυψε, ἡ κατάσταση ἀλλάζει κάθε χρόνο.
.             Ὁ κ. Θωμαΐδης καὶ ἡ ὁμάδα του περισυνέλεξαν δείγματα νεροῦ ἀπὸ τὶς ἐγκαταστάσεις τοῦ βιολογικοῦ καθαρισμοῦ τῆς Ἀθήνας ἀπὸ τὸ 2010 ἕως τὸ 2014. Τὰ πρῶτα δείγματα συγκεντρώθηκαν μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ πρώτου μνημονίου καὶ τὰ ὑπόλοιπα σὲ διάστημα μίας ἑβδομάδας τὴν ἴδια ἐποχὴ κάθε ἔτους. Μὲ τὴ βοήθεια τῆς μεθόδου ὑγρῆς χρωματογραφίας καὶ τῆς φασματομετρίας μάζας κατάφεραν νὰ μετρήσουν τὰ ἐπίπεδα 148 διαφορετικῶν φαρμάκων, ναρκωτικῶν καὶ τῶν μεταβολιτῶν τους.
.                   Τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἔρευνας εἶναι ἀποκαλυπτικά… Μέσα σὲ μία τετραετία, ἡ χρήση ἀντιψυχωτικῶν αὐξήθηκε κατὰ 35 φορές, τῶν ἀγχολυτικῶν κατὰ 19 φορὲς καὶ τῶν ἀντικαταθλιπτικῶν κατὰ 11 φορές. Τὴν ἴδια ὥρα, φαίνεται ὅτι διπλασιάστηκε καὶ ἡ χρήση τῶν παράνομων ἀμφεταμινῶν. Σημαντικὲς αὐξήσεις καταγράφτηκαν καὶ στὴ χρήση φαρμάκων γιὰ τὸ γαστρικὸ ἕλκος, τὴν ὑπέρταση καὶ τὴν ἐπιληψία.
.             Ἀντίθετα, ἡ χρήση ἀντιβιοτικῶν ἀλλὰ καὶ μὴ στεροειδῶν ἀντιφλεγμονωδῶν μειώθηκε, κάτι ποὺ ἐνδεχομένως νὰ σχετίζεται μὲ τὶς περικοπὲς στὴν Ὑγεία. «Τὰ εὑρήματα αὐτὰ δείχνουν ὅτι γενικ γεία τν λλήνων πολιτν χειροτέρεψε ατ τν περίοδο, διαίτερα ψυχικ γεία τους», ἀνέφερε ὁ κ. Θωμαΐδης, ποὺ εἰκάζει ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἔπληξε περισσότερο τοὺς κατοίκους τῶν μεγάλων πόλεων καὶ λιγότερο αὐτοὺς ποὺ ζοῦν στὴν περιφέρεια.
.              Ὁ Κέβιν Τόμας τοῦ Νορβηγικοῦ Ἰνστιτούτου Ἐρευνῶν Ὕδατος δήλωσε στὸ περιοδικὸ ὅτι ἡ σύνδεση λυμάτων μὲ κοινωνικὰ γεγονότα εἶναι μία χρήσιμη ἀλλὰ ἀκόμη νέα προσέγγιση. Μάλιστα, τονίζει ὅτι οἱ ἔρευνες ποὺ βασίζονται στὰ λύματα δὲν ἔχουν ἀκόμα χρησιμοποιηθεῖ, γιὰ νὰ ἐξεταστεῖ ἡ ἀντίδραση μίας κοινότητας σὲ μία ταχεία ἀλλαγὴ τῆς κοινωνίας ἀλλὰ θὰ ἦταν συναρπαστικὲς τέτοιες νέες μελέτες.

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

 

, , , ,

Σχολιάστε

«ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΒΟΜΒΑ»: ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΕΙ Ο 13ος καὶ 14ος ΜΙΣΘΟΣ! «Οἱ χαμηλόμισθοι ὁδηγήθηκαν στὴν κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση».

πόφαση-βόμβα Ερηνοδικείου:
Ν
πιστραφε 13ος κα 14ος μισθς
στο
ς δημοσίους παλλήλους.

.                     Μία ἀπόφαση πού, ἂν τελεσιδικήσει, θὰ ἐπιφέρει πονοκέφαλο στὴν κυβέρνηση καὶ στὸ οἰκονομικὸ ἐπιτελεῖο, ἐξέδωσε τὸ Εἰρηνοδικεῖο Καλαμάτας. Τὸ δικαστήριο, δικαιώνει ὑπαλλήλους καὶ διατάσσει τὸ Δημόσιο νὰ τοὺς καταβάλει τὰ ἐπιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα καὶ ἀδείας. Τὸ Εἰρηνοδικεῖο μάλιστα, ἀντικρούει τοὺς ἰσχυρισμοὺς περὶ δημοσιονομικοῦ ἐλλείμματος ποὺ ἐπέβαλαν τὶς περικοπές.
.                     Σύμφωνα μὲ τὸ tharrosnews.gr στὸ Εἰρηνοδικεῖο προσέφυγαν μὲ ἀγωγή τους 5 δικαστικοὶ ὑπάλληλοι τῆς Καλαμάτας, ἰδιωτικοῦ δικαίου ἀορίστου χρόνου, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν πρόεδρο τοῦ Συλλόγου Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων, Ἀνδρόνικο Σταυρόπουλο.
.                     Ἡ ὑπόθεση δὲν εἶναι ἡ μοναδική, καθὼς ἀκολουθεῖ τοὺς ἑπομένους μῆνες ἡ ἐκδίκαση τῆς ἀγωγῆς ποὺ ἔχουν καταθέσει οἱ μόνιμοι δικαστικοὶ ὑπάλληλοι τῆς Καλαμάτας στὸ Διοικητικὸ Πρωτοδικεῖο Καλαμάτας. Καθὼς αὐτὰ τὰ ὀφειλόμενα παραγράφονται μετὰ τὴ διετία, οἱ ἐν λόγῳ προσφεύγοντες δικαστικοὶ ὑπάλληλοι δικαιώθηκαν γιὰ τὰ ἐπιδόματά τους γιὰ τὰ ἔτη 2014 – 2015.

«Στὴν οἰκονομικὴ κρίση οἱ πολίτες ἔχουν ἀνάγκη»

.                     Ἡ ἀπόφαση, ποὺ μπορεῖ νὰ ἀποτελέσει «πολιορκητικὸ κριὸ» γιὰ χιλιάδες δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀναφέρεται στὴν ἀρχὴ τοῦ κοινωνικοῦ κράτους δικαίου: «Τὰ κοινωνικὰ δικαιώματα εἶναι θεμελιώδη, ἐξ ἴσου μὲ τὰ ἀτομικὰ καὶ τὰ πολιτικά, καὶ παράγουν, κατὰ τὴν ἐπικρατοῦσα στὴ θεωρία ἄποψη, ἕνα “σχετικὸ κοινωνικὸ κεκτημένο”, ἡ ἀξία καὶ ἡ προστατευτικὴ λειτουργία τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἀναδεικνύονται ἀκόμα περισσότερο σὲ συνθῆκες οἰκονομικῆς κρίσης, ὅταν οἱ πολίτες τὸ ἔχουν περισσότερη ἀνάγκη».
.                     Ἀκολούθως στὴν ἀπόφαση γίνεται ἐκτενὴς ἀναφορὰ στοὺς νόμους καὶ στὶς περικοπὲς ποὺ ἐπῆλθαν ἀπὸ τὰ μνημόνια καὶ ἐπισημαίνεται ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴ ἔκθεση τοῦ νόμου: «Οδόλως προκύπτει τι τ λαμβανόμενα μέτρα ταν ναγκαα, λλ κα τ μόνα καν κα πρόσφορα γι τν πιδιωκόμενο σκοπ τηρουμένων κα τν ρχν τς σότητας κα ναλογικότητας».
.                     «Ἐπίσης, ἀκόμη καὶ ἂν ἤθελε κριθεῖ πὼς τὰ ἐπίδικα μέτρα ἦταν πρόσφορα, ὁ νομοθέτης ὄφειλε περαιτέρω νὰ μελετήσει καὶ νὰ ἀποφανθεῖ αἰτιολογημένα γιὰ τὴν ἀναγκαιότητά τους, ξετάζοντας τν παρξη ναλλακτικν πιλογν κα συγκρίνοντας τ φέλη κα τ μειονεκτήματα τῆς καθεμίας γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῶν ἐπιδιωκόμενων δημοσίων σκοπῶν. Ἑπομένως, πρὶν ἀπὸ τὴν κατάργηση τῶν δώρων καὶ τοῦ ἐπιδόματος ἀδείας, φειλε προηγουμένως ν ξετάσει μ τρόπο πιστημονικ κα δικαστικ λέγξιμο, ν ο πιπτώσεις ἀπὸ τὰ ἤδη ληφθέντα μέτρα ἀντιμετώπισης τῆς κρίσης καὶ συνδυαζόμενες μὲ τὶς εὐρύτερες κοινωνικοοικονομικὲς συνθῆκες τῆς διανυόμενης ἔκτακτης περιόδου, ὁδηγοῦν σὲ ἐπιτρεπτὴ μείωση τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς τῶν μισθωτῶν. Ὡς ἐκ τούτου, γι τ θέσπιση τν νωτέρω περικοπν δν ρκε πίκληση, ορίστως, το σπουδαίου δημοσίου συμφέροντος, λλ τεκμηρίωση μ τ δέουσα σαφήνεια κα παράθεση ναλυτικν στοιχείων, το λόγου γι τν ποο συγκεκριμένη δέσμη μέτρων εναι μόνη πρόσφορη κα ναγκαία λύση γι τν ποφυγ το κινδύνου χρεωκοπίας τς χώρας». «Ὅμως, ἡ περικοπὴ τῶν δώρων καὶ τοῦ ἐπιδόματος ἀδείας, ποὺ ἔχουν νομοθετηθεῖ σὲ συνέχεια τῶν ἀναφερομένων νόμων, μὲ τοὺς ὁποίους περικόπηκαν οἱ ἀποδοχὲς τῶν μισθωτῶν, ἐπιβαρύνει σωρευτικὰ τὴν ἴδια ὁμάδα πολιτῶν (μισθωτῶν) καί, ὡς ἐκ τούτου, ἡ ἐπιβάρυνση αὐτὴ εἶναι ἐξόφθαλμα δυσανάλογη, ἰδίως γιὰ ὅσους ὑπηρετοῦν στὸ Δημόσιο, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ τελευταῖοι νὰ ἔχουν ὑποστεῖ σοβαρὲς οἰκονομικὲς ἀπώλειες. Ἐπιπλέον, οἱ ἐν λόγῳ ρυθμίσεις δὲν πλήττουν, κατ’ ἀποτέλεσμα, στὸν ἴδιο βαθμὸ τοὺς ὑψηλόμισθους ὑπαλλήλους ἀφ᾽ ἑνὸς καὶ τοὺς χαμηλόμισθους ὑπαλλήλους ἀφ᾽ ἑτέρου, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ μὲν ὑψηλόμισθοι νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ διατηροῦν ἕνα ἱκανοποιητικὸ καὶ ἀξιοπρεπὲς ἐπίπεδο διαβίωσης, ο χαμηλόμισθοι, μως, ο ποοι ποτελον να διαίτερα μεγάλο μέρος το λληνικο πληθυσμο, δηγονται στν κοινωνικ κα οκονομικ ξαθλίωση καλούμενοι ν συνεισφέρουν στ δημόσια βάρη κατ προφαν ναντιστοιχία μ τς δυνάμεις τους».
.                     Μάλιστα, ἡ ἀπόφαση καταλήγει δικαιώνοντας τοὺς ὑπαλλήλους, μὲ τὸ αἰτιολογικὸ ὅτι οἱ περικοπὲς αὐτὲς «στεροῦν τὸ δικαιούμενο, ἱκανοποιητικὸ καὶ ἀξιοπρεπὲς ἐπίπεδο διαβίωσης χαμηλόμισθων Ἑλλήνων μισθωτῶν» καὶ διατάσσει τὴν καταβολὴ τῶν δώρων καί, μάλιστα, μὲ τὸ νόμιμο τόκο.

ΠΗΓΗ: arouraios.gr

Σχολιάστε

ΨΗΦΙΣΜΑ-ΚΟΛΑΦΟΣ τῆς Ἑνώσεως Διοικητικῶν Δικαστῶν «Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχασε δικαιώματα καὶ κατακτήσεις ἑνὸς ὁλόκληρου αἰώνα».

ΨΗΦΙΣΜΑ
τῆς Τακτικῆς Γενικῆς Συνέλευσης τῆς Ἕνωσης Διοικητικῶν Δικαστῶν
τῆς  13ης.2.2016
ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ

.           Τ τελευταῖα χρόνια λληνικς λας χασε δικαιώματα κα κατακτήσεις νς λόκληρου αώνα. Οἱ δραματικὲς περικοπὲς μισθῶν καὶ συντάξεων, ἡ ἀπαξίωση τῆς στέγης καὶ τῆς ἀγροτικῆς γῆς, ἡ ὑποβάθμιση τῆς δημόσιας ὑγείας, τῆς παιδείας καὶ τῆς Πρόνοιας καὶ ἡ ἀνεργία ποὺ καλπάζει συνδυάστηκαν μὲ μία σχεδιασμένη πρωτοφαν ποβάθμιση τν δικονομικν δικαιωμάτων. Σήμερα ἡ προσφυγὴ εἰδικὰ στὸ διοικητικὸ δικαστήριο εἶναι ἀπρόσιτη γιὰ τὴν πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὑπέρμετρα παράβολα, ἀδικαιολόγητα δικονομικὰ βάρη, ἐνδικοφανεῖς διαδικασίες συνδυάζονται μὲ τὴ μεγάλη καθυστέρηση στὴν ἐκδίκαση τῶν ὑποθέσεων καὶ δημιουργοῦν συνθῆκες δικονομικς σφυξίας στοὺς πολίτες.
.             Ἡ Ἕνωση Διοικητικῶν Δικαστῶν ἀναδεικνύει τὶς αἰτίες τῆς βραδύτητας τῆς ἀπονομῆς τῆς διοικητικῆς δικαιοσύνης. Εἶναι πρωτίστως κοινωνικ νισότητα, δικη κατανομ τν φορολογικν βαρν, ναντιστοιχία τν κοινωνικν παροχν μ τ πίπεδο τῆς προόδου. Εναι κόμη πολυνομία, κακ νομοθέτηση, γραφειοκρατία. ποχρηματοδότηση τς Δικαιοσύνης μὲ ἀποτέλεσμα τὶς ἐλλείψεις σὲ προσωπικὸ καὶ ὑποδομές.
.           Σήμερα ὄχι μόνο δὲν ἀνακτῶνται δικονομικὰ δικαιώματα ποὺ ἀπωλέσθηκαν ἀλλὰ διαμορφώνονται ροι περαιτέρω ποτίμησης τς δικαστικς προστασίας. Ἐκφράζουμε πρὸς τὸν ἑλληνικὸ λαὸ τὴ βαθιά μας ἀνησυχία ὅτι μὲ ἐπίκληση τὸ στόχο τῆς «ἐπιτάχυνσης» θὰ τεθοῦν νέα ἐμπόδια προσβασιμότητας τῶν οἰκονομικὰ ἀσθενέστερων ἰδίως πολιτῶν στὰ δικαστήρια, θὰ συρρικνωθεῖ περαιτέρω ὁ δικαστικὸς ἔλεγχος, θὰ προωθηθοῦν νέες ἐνδικοφανεῖς διαδικασίες. Τὰ τελευταῖα χρόνια, ἄλλωστε, ἐντατικοποιεῖται τὸ ἔργο τῶν δικαστῶν μὲ διακηρυγμένο ἀποκλειστικὸ στόχο τὴν ποσοτικὴ ἀπόδοση. Ἔχουμε βάσιμους λόγους νὰ ἀνησυχοῦμε ὅτι ντατικοποίηση το ργου τν δικαστν θ συνεχιστε σ βάρος τς σφάλειας το δικαιοδοτικο συστήματος.

       Οἱ διοικητικοὶ δικαστὲς ἐπισημαίνουμε ὅτι

       Α) Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχιστεῖ ἡ θέσπιση «ἔκτακτων» μέτρων ποὺ κατατείνουν σὲ ὑπέρμετρη φορολογικὴ ἐπιβάρυνση τῶν οἰκονομικὰ ἀσθενέστερων τάξεων.
Β) Δν νοεται ν κληθον λλη μία φορ ο σφαλισμένοι λλ κα ο συνταξιοχοι, ο ποοι κατέβαλαν τς εσφορές τους κατ τν ργασιακ βίο τους, ν καλύψουν τ λλείμματα το σφαλιστικο Συστήματος.
Γ) Περαιτέρω ποτίμηση τς δικαστικς προστασίας θίγει πλέον τν πυρήνα το δικαιώματος το ρθρου 20 παρ. 1 το Συντάγματος.
.           Ζητᾶμε τὴν ἀναβάθμιση τῶν δικονομικῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν καὶ τὴν  ἄρση τῶν ὑπέρμετρων κωλυμάτων πρόσβασης στὴ δικαιοσύνη.
.         Προτείνουμε τὴν ἰσότιμη δικονομικὴ ἀντιμετώπιση τῶν φορολογικῶν καὶ ἐν γένει χρηματικῶν διαφορῶν (ἄρθρα 79 καὶ 202 ΚΔΔ), τὴν κατάργηση τοῦ θεσμοῦ τῆς πιλοτικῆς δίκης καὶ τὴ διεύρυνση τῶν πολυμελῶν συνθέσεων.
.           Ἀπαιτοῦμε τὴν κάλυψη τῶν ἐλλείψεων σὲ προσωπικὸ καὶ ὑποδομές, τὸν ἐκσυγχρονισμὸ τῆς λειτουργικῆς ὀργάνωσης τῆς διοικητικῆς δικαιοσύνης καὶ τὴν ἐπίλυση τοῦ κτιριακοῦ προβλήματος πολλῶν διοικητικῶν δικαστηρίων.
.         Τέλος, τονίζουμε ὅτι σὲ ἐπίπεδο ἐσωτερικῆς ὀργάνωσης καὶ λειτουργίας τῶν τακτικῶν διοικητικῶν δικαστηρίων, ὁ θεσμὸς τοῦ αὐτοδιοίκητου σήμερα δοκιμάζεται, καὶ μάλιστα στὸν πυρήνα του, μὲ τὴν ἀποξένωση τῶν δικαστῶν ἀπὸ τὴ διαμόρφωση τῶν κανονισμῶν ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας τῶν ἴδιων τῶν δικαστηρίων τους.

ΠΗΓΗ: edd.gr

Σχολιάστε

«Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ EΧΕΙ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤA OΡΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ». (Ἕνωση Δικαστῶν καὶ Εἰσαγγελέων)

Ὑπὲρ τῆς ἀποσύρσεως τοῦ ἀσφαλιστικοῦ νομοσχεδίου καὶ κάθε διατάξεως ποὺ μπορεῖ νὰ θίγει τὶς κύριες καὶ τὶς ἐπικουρικὲς συντάξεις τάσσεται ὁμόφωνα μὲ ἀνακοίνωσή της ἡ Ἕνωση Δικαστῶν καὶ Εἰσαγγελέων

.                 «Τὸ καθεστὼς τῶν μνημονίων, ποὺ ἔχει ἐπιβληθεῖ στὴ Χώρα μας ὁδηγεῖ, πλέον, σὲ ἀδιέξοδο. Μετὰ ἀπὸ ἕξι χρόνια παρατεινόμενης οἰκονομικῆς κρίσης, ποὺ ἀνέδειξε συγχρόνως θεσμικὴ καὶ ἀξιακὴ κρίση καὶ διασάλευσης τῶν ἀρχῶν τοῦ Κράτους Δικαίου καὶ τοῦ Κράτους Προνοίας, ἀπὸ τὶς ὁποῖες διαπνέεται ἡ δημοκρατικὴ ἔννομη τάξη μας, ἡ Ἕνωση Δικαστῶν καὶ Εἰσαγγελέων, ἡ ὁποία, ὡς θεσμικὸς φορέας, ἔχει ὑποχρέωση νὰ παρεμβαίνει ὄχι μόνον ἐπὶ ζητημάτων, ποὺ ἅπτονται τῆς ἀπονομῆς τῆς Δικαιοσύνης ἀλλὰ καὶ ἐπὶ μείζονος καὶ εὐρύτερης δικαιοπολιτικῆς σημασίας θεμάτων, ἐπισημαίνει τὰ ἀκόλουθα:
.                 συντριπτικ πλειοψηφία τν λλήνων πολιτν χει ξεπεράσει τ ρια τς ατοθυσίας πρς τν σκοπ τς οκονομικς διάσωσης τς χώρας. Ὡστόσο, συνεχίζεται ἡ ἐπιβολὴ νέων μέτρων (ἀσφαλιστικὸ – φορολογικό), ποὺ πλέον πλήττουν τὸν πυρήνα τῆς ἀξιοπρεποῦς διαβίωσης τῶν πολιτῶν.
.                 Ἡ λογιστικὴ ἀντιμετώπιση ὅλων τῶν κρίσιμων τομέων  τῆς χώρας καὶ ὁ προσανατολισμὸς μόνο στὴν κάλυψη δημοσιονομικῶν στόχων δὲν ἀφήνει περιθώρια ἀνάπτυξης. Ἡ οἰκονομικὴ διάσωση τῆς χώρας δὲν θὰ ἐπέλθει μὲ συρρίκνωση τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν (δικαίωμα στὴν ὑγεία, στὴν παιδεία κλπ.), δὲν θὰ ἐπέλθει μὲ τὴ θέσπιση ἑνὸς ἀσφαλιστικοῦ συστήματος εἰσπρακτικοῦ καὶ μόνο χαρακτήρα, ὅπως αὐτὸ ποὺ προωθεῖται, οὔτε μὲ τὴν ὑπερφορολόγηση τῶν πολιτῶν, μὲ τὸν ἐξαναγκασμὸ σὲ μετανάστευση τῶν νέων ἐπιστημόνων, μὲ τὸ μαρασμὸ τῆς ἑλληνικῆς ἐπαρχίας καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ τομέα καὶ τὴν φτωχοποίηση τῶν πόλεων ἀλλὰ μὲ τὴ σύνταξη ἐνός μακροπρόθεσμου προγράμματος ἀνάπτυξης τῆς χώρας, μὲ τὴν καθιέρωση ἑνὸς σταθεροῦ φορολογικοῦ συστήματος, ποὺ θὰ προσφέρει ἀσφάλεια σὲ πολίτες καὶ ἐπενδυτές, μὲ τὴ σύνταξη ἑνὸς ἀνθρωποκεντρικοῦ ἀσφαλιστικοῦ καὶ συνταξιοδοτικοῦ συστήματος, μὲ μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, ποὺ θὰ πληροῖ τὶς βασικὲς ἀρχές  τῆς ἰσότητας, τῆς ἀναλογικότητας εἰσφορῶν-παροχῶν καὶ τῆς ἀλληλεγγύης τῶν γενεῶν, ποὺ πρέπει νὰ διέπουν κάθε ἀσφαλιστικὸ σύστημα
.           Εἰδικότερα ὡς πρὸς τὸ θεσμὸ τῆς Δικαιοσύνης ἐπισημαίνει τὰ ἀκόλουθα:
.                 Ἡ συνταγματικὰ κατοχυρωμένη παροχὴ ἔννομης προστασίας περιορίζεται συνεχῶς, ἀφ᾽ ἑνὸς ὡς πρὸς τὶς πλέον εὐάλωτες κατηγορίες πολιτῶν μὲ τὴ θέσπιση μέτρων εἰσπρακτικοῦ  χαρακτήρα (ὑψηλὰ παράβολα, ἔνσημα κλπ.), μὲ συνέπεια νὰ ἀμφισβητεῖται ἐὰν τὸ σύστημα ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης στὴ χώρα μας ὑπηρετεῖ τὶς γενικὲς ἀρχὲς τοῦ Κράτους δικαίου διασφαλίζοντας ὅλα τὰ θεμελιώδη ἀτομικὰ δικαιώματα καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου μὲ τὴ μὴ συμμόρφωση τῆς Πολιτείας σὲ ἀμετάκλητες δικαστικὲς ἀποφάσεις.
.                 Ἡ νομοθέτηση καθ’ ὑπόδειξη τῶν θεσμῶν καὶ μὲ ἔξωθεν παρεμβάσεις ὑποβαθμίζει τὴν ποιότητα ἀπονομῆς τῆς Δικαιοσύνης.
.                 Ἡ συνεχιζόμενη ἄσκηση πολιτικῆς, κατὰ τρόπο ποὺ ἐπιφέρει τὴν ὑποβάθμιση τοῦ δικηγορικοῦ λειτουργήματος καὶ ἔχει ὡς συνέπεια τὴν ἐξαθλίωση, οἰκονομικὴ ἐξόντωση καὶ ἐν τέλει τὴν ἀναξιοπρεπῆ διαβίωση τοῦ συνόλου τῶν δικηγόρων πλήττει τὸν ἴδιο τὸν θεσμὸ τῆς Δικαιοσύνης, δεδομένου ὅτι οἱ δικηγόροι ὡς συλλειτουργοὶ στὴν ἀπονομὴ αὐτῆς συμβάλλουν στὴν εὔρυθμη λειτουργία τοῦ Κράτους Δικαίου καὶ στὴν προάσπιση τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν.
.                 λλάδα πρέπει ν παύσει ν ποτελε τ «οκονομικ πειραματόζωο τς Ερώπης», ὅπως πολλὲς φορὲς μέχρι σήμερα ἔχουν ἐπισημάνει μέλη τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου.
.                 Ἡ Ἕνωση Δικαστῶν καὶ Εἰσαγγελέων ζητεῖ τὴν ἄμεση ἀπόσυρση διατάξεων ποὺ μειώνουν σὲ ὁποιονδήποτε βαθμό, εἴτε ἄμεσα εἴτε ἔμμεσα, τὶς κύριες καὶ τὶς ἐπικουρικὲς συντάξεις, ἐπαυξάνοντας τὶς ἀσφαλιστικὲς εἰσφορὲς καὶ εἶναι ἀλληλέγγυα στοὺς ἀγῶνες τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων καὶ ὅλων τῶν Κοινωνικῶν Ὁμάδων, ποὺ πλήττονται ἀπὸ τὸ προσχέδιο γιὰ τὴ μεταρρύθμιση τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Δικαίου».

 

ΠΗΓΗ: kathimerini.gr

Σχολιάστε

ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ (;) ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟ ΠΟΛΕΜΟ καὶ στὸν παλιμβαρβαρισμὸ τῆς ἀχαλίνωτης «ἰδιωτικοποίησης»

Σ πόλεμο λοκληρωτικ παράσκευοι
τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ
ἐφημ. «Καθημερινή», 30.08.15

.               Ζοῦμε μᾶλλον τὴ δυσκολότερη καὶ κρισιμότερη ἱστορικὴ συγκυρία ποὺ γνώρισε ὁ Ἑλληνισμὸς μετὰ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή. Τὰ δεδομένα ποὺ συγκροτοῦν τὴ δραματικὴ συγκυρία εἶναι καινούργια, δὲν ἔχουμε ἔμπειρη γνώση γιὰ νὰ τὰ διαχειριστοῦμε. Εἶναι πόλεμος χωρὶς νὰ ἀλληλοσφάζονται στρατοί, νὰ βομβαρδίζονται πόλεις, νὰ καταλαμβάνονται ἐδάφη ἀπὸ «δυνάμεις κατοχῆς». Ὅμως τὸ διακύβευμα εἶναι τὸ ἴδιο, ὅπως καὶ στὶς ἔνοπλες συρράξεις: Ἡ ἐθνικὴ κυριαρχία, ἡ κρατικὴ ἀνεξαρτησία, ἡ ἐλευθερία κοινωνικῆς αὐτοδιαχείρισης. Τὰ ὅπλα ἔχουν ἀλλάξει, δὲν εἶναι ἡ ἀεροπορικὴ καὶ ναυτικὴ ὑπεροπλία, τὰ πυραυλικὰ συστήματα, τὰ χημικὰ καὶ πυρηνικὰ μέσα ὀλέθρου.
.               Ὅμως ἡ λογικὴ τῆς ἀπανθρωπίας παραμένει ἴδια: Ἂν στὸν πόλεμο, ποὺ ξέραμε, στόχος πάντοτε ἦταν ὁ μέγιστος δυνατὸς ἀριθμὸς νεκρῶν, ἀπὸ τὶς μάχιμες δυνάμεις καὶ τὸν ἄμαχο πληθυσμό, ὥστε νὰ καμφθεῖ τὸ ἠθικό του ἀντιπάλου καὶ νὰ παραδοθεῖ χωρὶς ὅρους, στόχος σήμερα εἶναι ὁ μέγιστος δυνατὸς ἀριθμὸς λιμοκτονούντων, ἀνέργων, ἀπελπισμένων, νεκρῶν ἀπὸ ἀσιτία καὶ ἀλκοόλ, ἀνθρώπων ποὺ αὐτοκτονοῦν τσακισμένοι ἀπὸ τὴν ἀνελπιστία καὶ τὴν πίκρα τῆς ἀδικίας.
.               Στόχος καὶ πάλι, νὰ καμφθεῖ τὸ ἠθικό, ὥστε νὰ ξεπουληθοῦν, βορὰ στὸ ἰδιωτικὸ κέρδος, ὅλες οἱ ζωτικὲς κοινωνικὲς κατακτήσεις τῆς συνύπαρξης καλλιεργημένων ἀνθρώπων: ἀσφάλεια γηρατειῶν, νοσηλεία, φάρμακα, ἠλεκτροδότηση, ὑδροδότηση, τρένα, ὁδικὸ δίκτυο, ἀεροδρόμια, λιμάνια. Ὅπως στοὺς αἰῶνες τῆς μεσαιωνικῆς βαρβαρότητας ἡ μεταρωμαϊκὴ Δύση ἀγνοοῦσε τὴν «αἴσθηση δημοσίου συμφέροντος», ἔτσι καὶ στὸν σημερινὸ κόσμο ἡ λέξη «ἰδιωτικοποίηση» συνοψίζει τὴν πιὸ ἀκραιφνῆ παραίτηση ἀπὸ τὸ ἄθλημα τῶν σχέσεων κοινωνίας, τὴ μεθοδικὴ ἐγκατάλειψη ἀκόμα καὶ τῆς πρόθεσης γιὰ ἐλευθερία ἀπὸ τὸν πρωτογονισμὸ τοῦ ἀτομοκεντρισμοῦ. Γι’ αὐτὴ τὴ μεταστροφή, ἀπὸ τὸ «κοινωνικὸ κράτος», κράτος πρόνοιας, κράτος δικαίου, στὸν παλιμβαρβαρισμὸ τῆς ἀχαλίνωτης «ἰδιωτικοποίησης», ὁ μέγας ἔνοχος, ὁλοφάνερα, ἦταν ἡ ἀντίδραση στὸν κολεκτιβιστικὸ μαρξισμὸ τῆς ἐφιαλτικῆς Σοβιετίας.
.               Πάντως σήμερα ζομε πόλεμο, μό, πάνθρωπο, μ κατομμύρια θυμάτων, νθρώπων μ κατεστραμμένη τ μία κα μοναδικ ζωή τους. Ἔστω καὶ μόνο στὴν Εὐρώπη, στὸ κλὰμπ τῶν προνομιούχων ποὺ εἶναι ἡ «Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση», κοινωνίες ὁλόκληρες λιμοκτονοῦν σὲ ἔσχατη ἀπόγνωση (ἡ βουλγαρική, ἡ ρουμανική). Καὶ στὴν Πορτογαλία καὶ Ἱσπανία, ὅπου ἡ πολεμικὴ προπαγάνδα κορυβαντιᾶ ὅτι «τὰ μνημόνια πέτυχαν», «οἱ χῶρες δανείζονται ἄνετα ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη ἀγορὰ» (τὴν κοινωνικὰ/πολιτικὰ ἀνεξέλεγκτη τοκογλυφία), ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνθρώπων ποὺ χάνουν τὸ σπίτι τους καὶ μένουν στὸν δρόμο ἀνήμποροι νὰ ἐξοφλήσουν τὴν Τράπεζα, εἶναι κυριολεκτικὰ ἐφιαλτικός.
.               Πόλεμος. Ὄχι πιὰ ἡ «δύναμη πυρός», ἀλλά, αὐτονομημένη ἀπὸ κάθε πολιτικὸ/κοινωνικὸ ἔλεγχο, κάθε ἠθικὸ/λογικὸ φραγμό, ἡ δύναμη τοῦ χρήματος, νὰ σκορπάει μὲ τὴ στέρηση θάνατο, ἐξευτελισμό, ἀγανάκτηση, καὶ μὲ τὴν πλησμονὴ τοῦ ἀποκτήνωση καὶ χυδαιότητα. Σ ατν τν κολασμένο πόλεμο δν χρειάζεται ν ππεύουν περήφανο κα γενναο τι ο πολεμικο ρχηγοί, μπορον ν καταδικάζουν σ λιμοκτονία κα ξευτελισμ κατομμύρια νθρώπων περιφερόμενοι μ ναπηρικ καροτσάκι. Καὶ ἐπιβάλλοντας τὴν τευτονικὴ ἡγεμονία στὴν Εὐρώπη, νὰ ταπεινώνουν στὸ ἔπακρο λαοὺς ποὺ κάποτε τόλμησαν νὰ ἀντισταθοῦν, μὲ τρομακτικὲς θυσίες, στὶς σιδερόφρακτες μεραρχίες τοῦ τευτονικοῦ Ναζισμοῦ.
.               Στὴν καινούργια μορφὴ πολέμου οἱ μάχες δίνονται μὲ ὅπλο τὸ χρῆμα. Καὶ οἱ στρατηγικὲς δὲν εἶναι ἐπιθετικές, βίαιες, σήμερα ὑποτάσσεις ἕνα κράτος ὅταν τὸ πείσεις νὰ ἀρχίσει νὰ σοῦ ζητάει δανεικά. Ὁ ἴδιος ἀκριβῶς τρόπος ποὺ κάνεις ὑποχείριό σου καὶ ἕναν ἄνθρωπο, ὅταν τὸν ἐξαρτήσεις ἀπὸ τὴν πρέζα ποὺ ἐσὺ τοῦ πουλᾶς. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ πόλεμος σήμερα δὲν φέρνει σὲ ἀντιμαχία κράτη, ἀπευθείας, ἀλλὰ κράτη μὲ ἰδιῶτες-βαποράκια, διακινητὲς τῆς πρέζας: Ἰδιωτικοὺς οἴκους ἀξιολόγησης τῆς οἰκονομίας κρατῶν, διεθνεῖς, κολοσσιαίους, τραπεζικοὺς ὀργανισμοὺς ποὺ ἐλέγχουν τὴν παγκόσμια διακίνηση τς πρέζας, δηλαδ το παραισθησιογόνου δανεισμο.
.               Οἱ διακινητὲς ξέρουν, μὲ δαιμονικὴ εὐστροφία καὶ διορατικότητα, νὰ ξεχωρίζουν ποιὰ κοινωνία εἶναι (ἢ μπορεῖ εὔκολα νὰ γίνει) εὐάλωτη στὴ δανειοληπτικὴ ὑστερία καὶ ἐξάρτηση – ἀκριβῶς ὅπως ξεχωρίζουν καὶ τὰ «βαποράκια» τους ἀδύναμης θέλησης καὶ ἀνερμάτιστου χαρακτήρα ὑποψήφιους πρεζάκηδες. Πιθανὸν καὶ νὰ προετοιμάζουν, μὲ πολλὴ ὑπομονή, μία χώρα γιὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ὑποδούλωσή της στοὺς δανειστές της – δὲν πρέπει νὰ εἶναι τυχαῖο τὸ ἐνδιαφέρον ποὺ δείχνουν κάποιες Πρεσβεῖες ἰσχυρῶν οἰκονομικὰ χωρῶν γιὰ θέματα Παιδείας, γλωσσικῆς ἐκπαίδευσης, ἱστορικῆς συνείδησης, ἐπιρροῆς τῆς Ἐκκλησίας στὴν κοινωνία, μικρῶν, ἀδύναμων καὶ βουλιμικῶν γιὰ κατανάλωση κοινωνιῶν.
.               Ἡ Ἑλλάδα ζεῖ τὴ δυσκολότερη καὶ κρισιμότερη γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς ἐνεργοῦ ἱστορικῆς της παρουσίας συγκυρία. Δὲν φταίει ὁ «ξένος παράγων» γιὰ τὴ δική μας καταστροφὴ καὶ τὸν ἐξευτελισμό μας. Δὲν μᾶς ἐχθρεύονται οἱ ἰδιωτικοὶ οἶκοι, στρατηγικοὶ συντελεστὲς στὴν καινούργια μορφὴ ὁλοκληρωτικοῦ πολέμου τῶν ἡμερῶν μας. Ἂν μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ ξεπουλᾶμε τὸ νερὸ ποὺ πίνουμε, τὴ γῆ μας καὶ τὰ πατρογονικὰ σπιτικά μας, εναι μόνο γιατί μες βρεθήκαμε ξαρτημένοι π τ «δόση» μας, ρμαια το θανατηφόρου θισμο μας στν ταύτιση τς ζως μ τν κατανάλωση, τς ποιότητας κα τς χαρς μ τν γωκεντρικ βουλιμία.
.               συλλογικ μετάνοια δὲν ἔρχεται ἀκαριαία, θέλει πολὺ χρόνο: τὴ βραδύτητα τῆς ὡρίμανσης ἢ τῆς κυοφορίας. Κάποτε οἱ ἴδιες οἱ ἱστορικὲς συνθῆκες ἐπιταχύνουν τὸν ἐρχομό της, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν συμβαίνει στὴν περίπτωσή μας, σήμερα. Δοκιμάσαμε στὴ διαχείριση τῆς ἐξουσίας ὅλα τὰ κόμματα τοῦ κοινοβουλίου (πλὴν τῶν καθαρῶς ψυχοπαθολογικῶν μορφωμάτων) καὶ δείχνει ν πείσθηκε λλαδικ κοινωνία τι λόκληρο τ πολιτικ προσωπικὸ τοῦ σημερινο προσκηνίου εναι τεκμηριωμένα νεπαρκς γι ν διεξαγάγει τν φρικιαστικ πόλεμο πο μς ξουθενώνει. Ατ εναι, σίγουρα, να βμα ριμότητας.
.               Ἀλλὰ ἐλάχιστο βῆμα, ἀνεπαρκές. Διότι, οἱ πολλοὶ περιμένουμε ἕναν ἄλλον ἡγέτη, ταλαντοῦχο, ἰδιοφυῆ καὶ ἐνάρετο, ποὺ θὰ μᾶς ἐξασφαλίσει τὴ «δόση» μας καταναλωτικοῦ ἡδονισμοῦ – τὰ ὅσα δὲν κατάφεραν νὰ μᾶς σιγουρέψουν καραμανλικοί, παπανδρεϊκοί, ἀριστεροὶ ριζοσπάστες. Ἀκόμα δὲν ὡρίμασε ἡ βεβαιότητα ὅτι ἀπὸ τὸν σημερινὸ φρικώδη παγκόσμιο πόλεμο θὰ διασωθοῦμε, μόνο μὲ ἡγεσία ποὺ θὰ ξαναστήσει στὴ χώρα ἐξ ὑπαρχῆς σχολειά, ἐξ ὑπαρχῆς πανεπιστήμια, ἄμεσου κοινωνικοῦ (ποιοτικοῦ) ἐλέγχου ΜΜΕ. Θὰ στήσει ἐξ ὑπαρχῆς λειτουργίες ἀπονομῆς δικαιοσύνης καὶ σωφρονισμοῦ, ριζικὰ καινούργιους ὅρους συνδικαλισμοῦ, ἄλλης λογικῆς Δημόσια Διοίκηση, ἐπιστροφὴ σὲ συνεπῆ ἀποκέντρωση καὶ αὐτοδιοίκηση. Θὰ ἀφυπνίσει τὴν τόλμη τῆς προσωπικῆς δημιουργίας, θὰ ἀναστήσει τὴ χαρὰ τῆς κοινωνίας τῶν σχέσεων, ἐνάντια στὸν πρωτογονισμὸ τοῦ ἀτομοκεντρισμοῦ.

.               Νὰ ὡριμάσει ἡ ἐπίγνωση τοῦ τί ζητᾶμε.

, ,

Σχολιάστε