Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Νικόδημος νυκτερινὸς μαθητής

«ΤΟΛΜΗΣΑΣ ΕΙΣΗΛΘΕ ΠΡΟΣ ΠΙΛΑΤΟΝ» (Κυρ. Μυροφόρων)

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
(Μάρκ. ιε´ 43 – ιϛ´8)

.       Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ. Καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. Ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.
.       Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. Καὶ λίαν πρωῒ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. Καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; Καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. Καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. Ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. Ἀλλ᾿ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. Καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ.

 Ἀπόδοση στὴν Νέα Ἑλληνικὴ :
.          Τόν καιρό ἐκείνο, ἦλθε ὁ Ἰωσήφ, ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, ὁ ὁποῖος ἦτο σημαίνων βουλευτής, ποὺ ἐπερίμενε καὶ αὐτὸς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸς ἐτόλμησε καὶ ἦλθε εἰς τὸν Πιλᾶτον καὶ ἐζήτησε τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ Πιλᾶτος ἐξεπλάγη, ὅταν ἄκουσε ὅτι εἶχε ἤδη πεθάνει. Καὶ ἐκάλεσε τὸν ἑκατόνταρχον καὶ τὸν ἐρώτησε ἐὰν εἶχε πεθάνει πρὸ πολλοῦ. Καὶ ὅταν ἐπληροφορήθηκε ἀπὸ τὸν ἑκατόνταρχον, ἐδώρησε τὸ σῶμα εἰς τὸν Ἰωσήφ. Αὐτὸς δὲ ἀγόρασε σινδόνι καὶ τὸν κατέβασε, τὸν ἐτύλιξε μὲ τὸ σινδόνι καὶ τὸν ἔθεσε εἰς μνῆμα, ποὺ ἦτο λαξευμένον εἰς βράχον καὶ ἐκύλισε ἕνα λίθον εἰς τὴν πόρτα τοῦ μνήματος. Ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ Μαρία τοῦ Ἰωσῆ παρατηροῦσαν ποῦ τὸν βάζουν.
.         Ὅταν ἐπέρασε τὸ Σάββατον, ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ Μαρία τοῦ Ἰακώβου καὶ ἡ Σαλώμη ἀγόρασαν ἀρώματα, διὰ νὰ ἔλθουν νὰ τὸν ἀλείψουν. Καὶ πολὺ πρωΐ, τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος, ἔρχονται εἰς τὸ μνῆμα, ἀφοῦ εἶχε ἀνατείλει ὁ ἥλιος, καὶ ἔλεγαν μεταξύ τους: «Ποιὸς θὰ μᾶς κυλίσῃ τὸν λίθον ἀπὸ τὴν πόρτα τοῦ μνημείου;». Καὶ ὅταν ἐσήκωσαν τὰ μάτια τους, βλέπουν ὅτι ὁ λίθος εἶχε κυλισθῆ. Ἦτο δὲ πάρα πολὺ μεγάλος. Καὶ ὅταν ἐμπῆκαν εἰς τὸ μνῆμα, εἶδαν ἕνα νέον μὲ λευκὴν στολὴν νὰ κάθεται εἰς τὰ δεξιὰ καὶ κατελήφθησαν ἀπὸ φόβο. Αὐτὸς δὲ λέγει εἰς αὐτάς: «Μὴ τρομάζετε. Τὸν Ἰησοῦν ζητᾶτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν σταυρωμένον; Ἀναστήθηκε, δὲν εἶναι ἐδῶ. Νά ὁ τόπος ὅπου τὸν ἔβαλαν. Ἀλλὰ πηγαίνετε καὶ πεῖτε εἰς τοὺς μαθητάς του καὶ εἰς τὸν Πέτρον, «Πηγαίνει πρὶν ἀπὸ σᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἐκεῖ θὰ τὸν ἰδῆτε, καθὼς σᾶς εἶπε». Καὶ ἐβγῆκαν καὶ ἔφυγαν ἀπὸ τὸ μνημεῖον διότι τὰς κατεῖχε τρόμος καὶ ἔκπληξις. Καὶ σὲ κανέναν δὲν εἶπαν τίποτε, διότι ἐφοβοῦντο.

  «Τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον
καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ»

.      Ἡ σημερινὴ ἡμέρα, Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων, εἶναι ἀφιερωμένη στὰ πρόσωπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μὲ θαυμαστὴ τόλμη, ἀλλὰ καὶ μὲ περισσὴ εὐλάβεια φρόντισαν γιὰ τὴν ἀποκαθήλωση τοῦ ἀχράντου Σώματος τοῦ Κυρίου καὶ τὸν ἐνταφιασμό του. Ἀνάμεσά τους ξεχωρίζει ὁ Ἰωσὴφ ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀριμαθαία. Αὐτὸς ἦταν ὁ ὁποῖος τόλμησε νὰ παρουσιαστεῖ στὸν Πιλάτο καὶ νὰ ζητήσει τὸ ἅγιο Σῶμα τοῦ Κυρίου γιὰ νὰ τὸ ἐνταφιάσει.
.       «Τολμήσας»! Τί δύναμη καὶ ἡρωισμὸ κρύβει αὐτὴ ἡ μικρὴ λέξη ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος! Ἂς δοῦμε λοιπὸν ποιὰ ἦταν ἡ τόλμη ποὺ ἔδειξε ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ Ἀριμαθαίας καὶ τί μᾶς διδασκει μὲ τὴν στάση του αὐτή.

1. Η ΤΟΛΜΗ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ

.       Γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε καλύτερα τὸ τόλμημα τοῦ Ἰωσήφ, ἂς προσπαθήσουμε νὰ μεταφερθοῦμε νοερὰ στὰ Ἱεροσόλυμα τὸ ἀπόγευμα ἐκείνης τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς.
.     Οἱ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ φαίνεται ὅτι ἔχουν ἐπικρατήσει. Ὁ Κύριος ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀνόσια καταδίκη καὶ τὰ φρικτὰ Παθη ποὺ ὑπέφερε, βρίσκεται ἤδη νεκρὸς πάνω στὸ Σταυρό, ἐνῶ οἱ μαθητές του ἔχουν διασκορπιστεῖ. Τὸ ἐπεῖγον θέμα εἶναι ποιὸς θὰ φροντίσει γιὰ νὰ ἐνταφιάσει τὸ ἄχραντο Σῶμα του. Ἦταν ἀνάγκη νὰ γίνει κάτι ἀμέσως, διότι σὲ λίγες ὧρες ἄρχιζε ἡ ἡμέρα τοῦ Σαββάτου, αὐστηρὴ ἀργία γιὰ τοὺς Ἑβραίους, ὁπότε κάθε παρόμοια κίνηση θὰ ἦταν πλέον ἀπαγορευμένη.
.        Στὴν κρίσιμη αὐτὴ στιγμὴ ἐμφανίζεται ὁ μέχρι τότε «κεκρυμμένος» μαθητὴς τοῦ Κυρίου, ὁ Ἰωσήφ. Αὐτὸς «οὐκ ἦν συγκατατεθειμένος τῇ βουλῇ καὶ τῇ πράξει» τῶν Ἰουδαίων (Λουκ. κγ´51). Ἦταν παρὼν στὰ ὅσα εἶχαν διαδραματιστεῖ κατὰ τὴν δίκη τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ἀλλὰ εἶχε ἀντιταχθεῖ στὸ φοβερὸ ἀνοσιούργημα.
.     Καὶ τώρα, χωρὶς νὰ ὑπολογίζει τὶς ἀντιδράσεις τῶν Ἰουδαίων ἢ τὴν τυχὸν ἀπόρριψη τοῦ αἰτήματός του, παρουσιάζεται στὸν Πιλάτο καὶ ζητᾶ τὴν ἄδεια νὰ ἐνταφιάσει τὸ ἅγιο Σῶμα τοῦ Κυρίου. Ὁ «εὐσχήμων βουλευτὴς» γνωρίζει ὅτι ἡ ἐνέργειά του αὐτὴ θέτει σὲ κίνδυνο ὄχι μόνο τὴν θέση του ἀλλὰ καὶ τὴν ἴδια τὴν ζωή του. Τολμᾶ νὰ ζητήσει τὸ σῶμα τοῦ νεκροῦ ἀπὸ τὸν Ρωμαῖο ἡγεμόνα ὁ ὁποῖος Τὸν εἶχε καταδικάσει!… Ὡστόσο ἡ ἀγάπη του πρὸς τὸν Ἐσταυρωμένο τὸν βοηθεῖ νὰ ξεπεράσει κάθε φόβο καὶ δειλία καὶ νὰ ἐκπληρώσει τὸ χρέος του. Τόλμησε! Καὶ ἡ τόλμη του ἀνταμείφθηκε.
.    Σὲ λίγη ὥρα ὁ Ἀριμαθαίας Ἰωσὴφ μαζὶ μὲ τὸν ἄλλο νυκτερινὸ μαθητή, τὸν Νικόδημο, ἀποκαθηλώνουν τὸ ἅγιο Σῶμα τοῦ Κυρίου καὶ τὸ ἐνταφιάζουν μὲ τὶς καθιερωμένες νεκρικὲς τιμές. Ἦταν ἰδιαίτερη τιμὴ γιὰ τὸν ἅγιο Ἰωσὴφ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀξιώθηκε νὰ κρατήσει στὰ χέρια του τὸ πανακήρατο Σῶμα τοῦ Κυρίου. Τιμὴ ποὺ ἄξιζε σ᾽ αὐτὸν ὁ ὁποῖος μὲ τὴν τολμηρὴ πρωτοβουλία του ἔμεινε αἰώνιο παράδειγμα τόλμης καὶ ἀνδρείας.

2.  ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΧΡΕΟΣ

.     Μιὰ τέτοια τόλμη καλούμαστε κι ἐμεῖς νὰ δείχνουμε. Ὅπως λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὸν μαθητή του Τιμόθεο: «Οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως» (Β´ Τιμ. α´ 7). Καὶ εἰδικὰ στὴν ἐποχή μας χρειάζεται τόλμη γιὰ νὰ εἶναι κανεὶς γνήσιος μαθητὴς τοῦ Κυρίου.
.      Τόλμη χρειάζεται γιὰ νὰ μένουμε πιστοὶ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅταν βλέπουμε ὅτι ὅλοι γύρω μας χρησιμοποιοῦν ἀνέντιμα μέσα γιὰ τὸ προσωπικό τους συμφέρον. Ἂς κινδυνεύει ἡ θέση μας ἢ ἡ ἐπαγγελματική μας σταδιοδρομία· τὸ χρέος μας εἶναι νὰ ἀκολουθοῦμε τὴν φωνὴ τῆς συνειδήσεως, ποὺ ἀπαιτεῖ τιμιότητα καὶ εἰλικρίνεια.
.    Τόλμη χρειάζεται γιὰ νὰ ὁμολογοῦμε τὴν πίστη μας. Νὰ δίνουμε δυναμικὴ τὴν μαρτυρία τῆς πίστεως, μάλιστα ὅταν διαστρεβλώνεται ἡ ἀλήθεια καὶ προβάλλονται αἱρετικὲς διδασκαλίες. Νὰ ὑψώνουμε φωνὴ διαμαρτυρίας, ὅταν ὑβρίζεται τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἢ λασπολογεῖται ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία.
.       Βέβαια ὅλα αὐτὰ στοιχίζουν. Θὰ εἰσπράξουμε εἰρωνεῖες καὶ ἀντιδράσεις, θὰ διακινδυνεύσουμε τὴν θέση μας, ἴσως καὶ αὐτὴ τὴν ζωή μας! Γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ὅμως ἀξίζει κάθε θυσία. Ἄλλωστε δὲν ὑπερασπιζόμαστε κάποια ἀφηρημενη ἰδέα ἀλλὰ αὐτὴ τὴν Ἀλήθεια. Ἡ παρρησία μας ἀλλὰ καὶ ὁ ἀγώνας μας γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ θείου θελήματος γίνονται ἀφορμὴ νὰ δοξάζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ἂς μὴ δειλιάζουμε λοιπόν!
.     Ὁ «εὐσχήμων Ἰωσὴφ» τόλμησε προκειμένου νὰ προστατεύσει ἀπὸ τυχὸν βεβήλωση τὸ ἄχραντο Σῶμα τοῦ Κυρίου. Κι ἐμεῖς ἂς περιβάλλουμε πάντοτε μὲ τιμὴ καὶ σεβασμὸ τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου, ἀκολουθώντας πιστὰ τὶς ἐντολές του καὶ ὑπερασπιζόμενοι τὶς θεῖες ἀλήθειες ποὺ Ἐκεῖνος μᾶς δίδαξε.

❁ ❁ ❁

.     Μερικοὶ νομίζουν ὅτι οἱ χριστιανοὶ εἶναι ἄνθρωποι δειλοὶ καὶ φοβισμένοι, καταδικασμένοι νὰ ζοῦν μέσα στὴν μιζέρια. Πόσο λάθος κάνουν…! Ὁ ἀληθινὸς χριστιανὸς εἶναι ἥρωας! Γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ δὲν λογαριάζει κίνδυνο, δὲν ὑπολογίζει τὴ γνώμη τοῦ κόσμου, δὲν φοβᾶται οὔτε καὶ τὸν θάνατο! Μακάρι αὐτὴ τὴν τόλμη νὰ ἀποκτήσουμε ὅλοι. Τὴν ἔχουμε ἀνάγκη καὶ ἐμεῖς καὶ ἡ ἐποχή μας.

ΠΗΓΗ: περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ», ἀρ. τ. 2021, 01.05.2011

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

, , , ,

Σχολιάστε