Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Μύθοι

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Η ΜΥΘΟΜΑΝΙΑ ΜΑΣ

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»: «Ἀντὶ νὰ λέμε μύθους στὰ παιδιά μας γιὰ ἕναν ροδαλὸ Ἅη-Βασίλη ποὺ φέρνει ὑλικὰ ἀγαθά, καλύτερα θὰ ἦταν νὰ τοὺς μιλήσουμε γιὰ τὸν ἀληθινὸ Ἅγιο Βασίλειο, ὁ ὁποῖος ἀγωνίσθηκε ἐμπράκτως γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς φτώχιας καὶ τοῦ πόνου».
.            Συνηθίσαμε, ἀγαπητὲ κ. Χολέβα, στοὺς ΜΥΘΟΥΣ. Ἀφεθήκαμε νωχελικὰ στὶς παραισθησιογόνες θωπεῖες τους. Σ᾽ ὅλους τοὺς τομεῖς, στὴν θεολογία, στὴν μεταπατερικότητα…, στὴν λειτουργικὴ ἀναγέννηση, στὴν ἱστορία, στὴν πολιτική, στὴν κοινωνία. Κι αὐτὸ ἐπειδὴ σκεφτήκαμε “ἔξυπνα”. Καὶ εἴπαμε ὅτι χρειάζεται νὰ «ἀπομυθοποιήσουμε» τοὺς μύθους. Καὶ τελικῶς βυθιστήκαμε σὲ μύθους, ποὺ δὲν φανταζόμασταν, ἐπειδὴ δὲν ἐφροντίσαμε νὰ ἀπομυθοποιήσουμε τὸν Βασικὸ Μύθο, τῆς Ἀλαζονίας καὶ τῆς Ἀλλοτριώσεως. Καὶ ἡ τρέχουσα Κρίση παράγωγο τῆς Μυθολογίας μας εἶναι. Kαὶ τῆς Μυθομανίας μας!

ληθινς γιος Βασίλειος κα Παιδεία

Κωνσταντῖνος Χολέβας, Πολιτικὸς Ἐπιστήμων
ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 03.01.2012

.           Μέσα στὰ πολλὰ ψεύτικα, ποὺ κυκλοφοροῦν στὴν ἐποχή μας, τὰ περισσότερα ἑλληνόπουλα βλέπουν νὰ διαφημίζεται ἕνας ξενόφερτος Ἅη-Βασίλης, ὁ ὁποῖος ἀντιγράφει τὸν SANTA CLAUS, δηλαδὴ τὸν Ἅγιο Νικόλαο τῶν δυτικοευρωπαίων καὶ τῶν ἀμερικανῶν. Οἱ Δυτικοὶ λαοὶ ἀπέδωσαν στὸ στρουμπουλὸ κόκκινο ἀνθρωπάκι τοῦ γνωστοῦ ἀναψυκτικοῦ τὸ ὄνομα τοῦ Ἕλληνα Ἐπισκόπου Μύρων τῆς Λυκίας (Μ. Ἀσίας) Ἁγίου Νικολάου, ἐπειδὴ καὶ ἐκείνου ἡ γιορτὴ συμπίπτει μέσα στὸν χειμώνα. Ὅμως ὁ πραγματικὸς Ἅγιος Βασίλειος, ὁ Μέγας Βασίλειος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῶν γραμμάτων, δὲν ἔχει καμία σχέση. Οὔτε ἠλικιακὰ οὔτε ἐμφανισιακά. Ὁ Ἅγιος, τὸν ὁποῖο τιμοῦμε τὴν πρώτη ἡμέρα τοῦ χρόνου, ἦταν Καππαδόκης Μικρασιάτης καὶ ἔγινε Ἐπίσκοπος στὴν Καισάρεια. Ἐκοιμήθη σὲ ἡλικία μόλις 49 ἐτῶν, ἄρα οὐδεμία σχέση ἔχει μὲ τὸν ἀγαθὸ γέροντα τῶν διαφημίσεων. Ἡ συνεισφορά του στὴν παιδεία καὶ στὴν φιλανθρωπία ἦταν πολὺ σημαντικὴ καὶ ἀξιομνημόνευτη.
.           Ὁ Μέγας Βασίλειος ἔζησε τὸν 4ο αἰώνα μ.Χ., ὅταν ἀκόμη δὲν εἶχε ἑδραιωθεῖ πλήρως ὁ Χριστιανισμός. Δημιούργησε τὴν Βασιλειάδα, ἕνα τεράστιο συγκρότημα εὐαγῶν ἱδρυμάτων, ὅπου βοηθοῦσε καὶ περιέθαλπε ἀνθρώπους κάθε φυλῆς, ἡλικίας ἢ κοινωνικῆς προελεύσεως. Ταυτόχρονα, μως, τόνιζε τν λληνικότητά του κα τν καταγωγ τς μητέρας του π ρχαία λληνικ γένη. Τὰ ἐξηγεῖ πολὺ ὡραῖα ὅλα αὐτὰ ὁ πνευματικός του ἀδελφὸς Γρηγόριος ὁ Θεολόγος στὸν Ἐπιτάφιο πρὸς τὸν Μέγα Βασίλειο. Ὁ ἀληθινὸς Ἅη-Βασίλης, λοιπόν, χάριζε δῶρα πνευματικά, κοινωνικὰ καὶ μορφωτικὰ ἀλλὰ δὲν ἐρχόταν ἀπὸ τὸ Ροβανιέμι τῆς Φινλανδίας, ὅπως νομίζουν τὰ παιδιά μας. Μὲ τὸν συνδυασμὸ ἑλληνικότητας καὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης ἀπέδειξε ὅτι στὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας αἴρεται καὶ καταργεῖται ἡ τεχνητὴ διαμάχη ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν συγχρόνων ἰδεολογιῶν
.           Σήμερα κάποιοι δθεν προοδευτικο θέλουν ν ταυτίσουν τν νθρωπι κα τν κοινωνικ δικαιοσύνη μ τς ριστερόστροφες δεολογίες κα σχυρίζονται τι σοι μιλον γι Χριστ κα πατρίδα εναι «δεξιοί», συντηρητικο κα διάφοροι γι τν κοινωνία. Αὐτὲς οἱ ἀντιλήψεις τοῦ μαύρου-ἄσπρου καταρρίπτονται ἀμέσως, ἂν μελετήσουμε τὰ κείμενα καὶ τὶς μεγάλες μορφὲς τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ἱστορίας. Ὁ Μ. Βασίλειος βοηθοῦσε κάθε φτωχὸ καὶ ἄρρωστο, ἀλλὰ παράλληλα καλλιεργοῦσε τὸν πατριωτισμὸ λέγοντας ὅτι τὴν πατρίδα πρέπει νὰ τὴν ἀγαποῦμε ὅσο ἀγαποῦμε καὶ τοὺς γονεῖς μας («Τὴν ἐνεγκοῦσαν καὶ θρέψασαν πατρίδα ἶσα γονεῦσι τιμᾶν, [πιστολ πρς τν Μάγιστρο Σωφρόνιο]). ταν περήφανος γι τν ρχαιοελληνικ καταγωγή του, λλ ταυτοχρόνως δίδασκε τν πανανθρώπινο χαρακτήρα τς Χριστιανικς διδασκαλίας. Ἀπὸ τὸν Βασίλειο μέχρι καὶ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλὸ ὁ Ὀρθόδοξος Ἑλληνισμὸς εἶχε λυμένα αὐτὰ τὰ προβλήματα. Μπορεῖς κάλλιστα νὰ εἶσαι πατριώτης, νὰ καλλιεργεῖς τὴν ἐθνική σου συνείδηση καὶ τὴν ταυτότητά σου καὶ παράλληλα νὰ ἀσκεῖς ἔργο κοινωνικὸ καὶ νὰ φροντίζεις τὸν ταλαιπωρημένο συνάνθρωπο. Ἡ ἐπίδραση τῶν δυτικῶν ἰδεολογιῶν τοῦ 19ου κυρίως αἰῶνος προκάλεσαν τὴ σύγχυση καὶ μᾶς ἀπέκοψε ἀπὸ τὴ ρίζα μας.
.           Τὸ ἀντιεκκλησιαστικὸ μένος τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, ὁ ὑλισμὸς τοῦ μαρξισμοῦ καὶ τῆς νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, ὁ πιθηκισμὸς καὶ ἡ ξενομανία ὁρισμένων διανοουμένων μας καὶ ἡ ἀπομάκρυνση τῶν ἑλληνορθοδόξων προτύπων ἀπὸ τὰ σχολεῖα μᾶς ὁδήγησε τὴν κοινωνία μας σὲ διλήμματα ποὺ παλαιότερα δὲν ὑπῆρχαν. Ἐθνικιστὴς ἢ διεθνιστής; Ἰδιωτικὴ ἢ κρατικὴ οἰκονομία; Παραδοσιακὲς ἀξίες στὴν παιδεία ἢ μοντέρνα –δῆθεν– ἰδανικά; Γιὰ τὸν Μέγα Βασίλειο αὐτὰ τὰ διλήμματα ἦσαν ἄνευ περιεχομένου. Γιὰ νὰ τὸν κατανοήσουμε, ἀξίζει νὰ διαβάσουμε ὅλοι καὶ πρωτίστως οἱ ἐκπαιδευτικοί μας τὸ περίφημο σύντομο κείμενο τοῦ Ἁγίου «Πρὸς τοὺς νέους: Πῶς νὰ ὠφελοῦνται ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ γράμματα». Στὸ κείμενο αὐτὸ ἀπαντᾶ σὲ ἕνα καυτὸ ἐρώτημα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὅταν εἶχε μόλις γίνει ἡ συνάντηση Ἑλληνισμοῦ καὶ Χριστιανισμοῦ. Δηλαδὴ ἀπαντᾶ καταφατικὰ ὅτι οἱ Χριστιανοὶ μποροῦν καὶ πρέπει νὰ μελετοῦν τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ κείμενα, ἀλλὰ μὲ τρόπο ἐπιλεκτικό. Νὰ ἀποφεύγουν συγκεκριμένα στοιχεῖα ποὺ ἀφοροῦν τὶς δοξασίες περὶ δώδεκα Θεῶν.
.           Ἡ γενική του τοποθέτηση ξεκινᾶ μὲ τὴ διαπίστωση ὅτι ἀπὸ τὴ μελέτη τῶν ἔργων τοῦ Ὁμήρου μπορεῖ ὁ νέος νὰ ὁδηγηθεῖ στὴν ἀρετή. Προχωρεῖ ἀποδεικνύοντας μία ἐντυπωσιακὴ γνώση τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας καὶ προβάλλει παραδείγματα ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου τοῦ Εὐκλείδη, τοῦ Σωκράτη καὶ τοῦ Περικλῆ. Λαμβάνει παραδείγματα ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα ὀλυμπιακὰ ἀγωνίσματα καὶ στίχους ἀπὸ ἀρχαίους ποιητές. Μιλᾶ γιὰ ἀρχὲς καὶ ἀξίες, οἱ ὁποῖες εἶναι ἀποδεκτὲς καὶ ἀπὸ τοὺς κλασικοὺς συγγραφεῖς καὶ ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ σύντομο αὐτὸ κείμενο, τὸ ὁποῖο προσωπικὰ διδάχθηκα ὡς μαθητὴς Γυμνασίου, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ θεμέλια της ἑλληνορθόδοξης ἀγωγῆς. Εἶναι ὁδοδείκτης γιὰ μία παιδεία νθρωπιστική, ποία θ φροντίζει τν ψυχ κα τ θος, χι μόνο τν τσέπη. Στὴν ἐποχή μας ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τὶς διδαχὲς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τὸν Γρηγόριο καὶ τὸν Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο τιμῶνται ὡς οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες, προστάτες τῆς παιδείας μας.
.           Ἀντὶ νὰ λέμε μύθους στὰ παιδιά μας γιὰ ἕναν ροδαλὸ Ἅη-Βασίλη ποὺ φέρνει ὑλικὰ ἀγαθά, καλύτερα θὰ ἦταν νὰ τοὺς μιλήσουμε γιὰ τὸν ἀληθινὸ Ἅγιο Βασίλειο, ὁ ὁποῖος ἀγωνίσθηκε ἐμπράκτως γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς φτώχιας καὶ τοῦ πόνου, καλλιέργησε τὰ ἑλληνικὰ γράμματα καὶ θεμελίωσε τὴν Ἑλληνορθόδοξη Παιδεία. Συνδύαζε τὸν πατριωτισμὸ μὲ τὴν κοινωνικὴ δικαιοσύνη, κάτι ποὺ ἀδυνατοῦν νὰ κατανοήσουν οἱ φανατικοὶ τῶν εἰσαγομένων ἰδεολογιῶν. Σὲ μία ἐποχὴ βαθιᾶς πνευματικῆς κρίσης ἀξίζει νὰ ἀναβαπτισθοῦμε στὴν ἀνθρωπιὰ καὶ στὴν ἑλληνικότητα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.

ΠΗΓΗ: Διαδικτύου: «ΑΝΤΙΒΑΡΟ»

, , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ Η ΜΕΘΗ

  • Μὲ τὴν γνωστή καθαρότητα σκέψεως ποὺ τὸν διακρίνει, ὀ Κων. Χολέβας κάνει μιὰ ξεκάθαρη καὶ σαφῆ παρέμβαση στὸ θέμα τῆς πολυπολιτισμικότητας. Μὲ διαύγεια καὶ συντομία λέει ἐκεῖνα ποὺ δὲν «μποροῦν» ἢ δὲν θέλουν νὰ ποῦν  ἄλλοι. Καὶ φτάσαμε στὸ σημεῖο οἱ κατασκευασμένοι μύθοι  νὰ ἔχουν ρίξει στὴν μέθη καὶ στὴν παραίσθηση τὴν ἐλληνικὴ κοινωνία, ποὺ ἀναζητᾶ δῆθεν ἀπαντήσεις σὲ δῆθεν ζητήματα. Ἀλλὰ τό ἔχει ὐπογραμμίσει πάλι ἡ «Χ. Β.»: Ρίχνουν λίγο μεταλλαγμένο καλαμπόκι στὶς κότες καὶ τὶς ἀφήνουν μετὰ νὰ μαλώνουν.

Μὲ τὴ συνέντευξή της στὴν Κυριακάτικη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ τῆς 30.5.2010 ἡ κ. Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελὲρ ἔβαλε τὰ πράγματα στὴ θέση τους. Τὸ Βυζάντιο, εἶπε, ἦταν μὲν πολυεθνικό, ἀλλὰ μονοπολιτισμικό, εἶχε μόνο τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό. Ἔτσι ἡ διαπρεπὴς βυζαντινολόγος μᾶς ἔδωσε καὶ τὸ μυστικὸ τῆς ἐπιβιώσεως ἑνὸς κράτους ἐπὶ 1100 χρόνια. Τὰ μονοπολιτισμικὰ κράτη ἔχουν μέλλον, τὰ πολυπολιτισμικὰ διαλύονται εἴτε εἰρηνικὰ εἴτε μὲ τὴ βία τῶν ὅπλων. Θυμηθεῖτε τὴν περίπτωση τῆς Γιουγκοσλαβίας, παρατηρῆστε τὰ διαλυτικὰ φαινόμενα στὰ Σκόπια (μουσουλμάνοι Ἀλβανοὶ κατὰ Χριστιανῶν Σλάβων), ἀκόμη καὶ στὸ Βέλγιο (οἱ Ὀλλανδόφωνοι Φλαμανδοὶ θέλουν νὰ ἀποσχισθοῦν ἀπὸ τοὺς γαλλόφωνους Βαλλόνους). Μπορεῖ μία κοινωνία σήμερα νὰ ἀντέξει ἕνα συγκεκριμένο –ὄχι ἀπεριόριστο- ἀριθμὸ μεταναστῶν ἀπὸ ἄλλες χῶρες, ἀλλὰ πρέπει νὰ τοὺς ἐνσωματώνει σὲ ἕνα καὶ μοναδικὸ πολιτιστικὸ πρότυπο. Ὁ μονοπολιτισμὸς σώζει τὶς κοινωνίες, διατηρεῖ τὶς ἰσορροπίες καὶ ἀπομακρύνει τὴ διάσπαση καὶ τὴν γκετοποίηση.
Στὴν Ἑλλάδα, δυστυχῶς, δὲν διδασκόμαστε ἀπὸ τὴν Ἱστορία. Ἀντὶ νὰ θαυμάζουμε τὸ μονοπολιτισμικὸ Βυζάντιο (Ρωμανία) ἔχουμε διδαχθεῖ ἀπὸ ξενόφερτες προπαγάνδες καὶ ἀπὸ θορυβώδεις μειοψηφίες νὰ ὑμνοῦμε τὴν πολυπολιτισμικότητα. Κάποιοι θέλουν νὰ μεταφέρουν ἄκριτα στὴ χώρα μας πρότυπα κοινωνιῶν ποὺ δὲν ἔχουν καμμία σχέση μὲ τὴν ἱστορία μας, τὴν ψυχοσύνθεσή μας, τὶς κοινωνικὲς ἀνάγκες μας. Τὸ πολυπολιτισμικὸ πρότυπο δοκιμάσθηκε στὶς ΗΠΑ ποὺ εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου χώρα μεταναστῶν. Στὴν Εὐρώπη οἱ σοβαρὲς χῶρες καταπολεμοῦν τὴν πολυπολιτισμικότητα καὶ μιλοῦν γιὰ ἕνα καὶ μοναδικὸ πολιτιστικὸ πρότυπο ποὺ ὀφείλουν ὅλοι νὰ ἀκολουθοῦν. Ἀπόρροια τῆς πολυπολιτισμικῆς ψυχώσεως στὴν Ἑλλάδα εἶναι καὶ ἡ ἀδράνεια τῶν ἑλληνικῶν ἀρχῶν κατὰ τὰ τελευταῖα εἴκοσι χρόνια ἔναντι τοῦ προβλήματος τῆς λαθρομετανάστευσης. Ὅποιος μιλοῦσε δημοσίως κατὰ τοῦ ἀλόγιστου καὶ ἀνεξέλεγκτου ἀριθμοῦ λαθρομεταναστῶν κινδύνευε νὰ δεχθεῖ τὰ γνωστὰ κοσμητικὰ ἐπίθετα ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ δῆθεν προοδευτικοί.
Εὐτυχῶς τὰ πράγματα ἀλλάζουν καὶ σ’ αὐτὸ συντελεῖ καὶ ἡ συμμετοχή μας στὴν Εὐρωπ. Ἕνωση. Μπορεῖ γιὰ ἄλλα θέματα νὰ ἔχουμε παράπονα ἀπὸ τὴν Ε.Ε., ὅμως στὸ θέμα τῶν λαθρομεταναστῶν μᾶς βοηθεῖ ἐμπράκτως. Ἡ ἀστυνομικὴ δύναμη ΦΡΟΝΤΕΞ τῆς Ε.Ε. περιπολεῖ μὲ πλοῖα καὶ ἑλικόπτερα στὰ θαλάσσια σύνορά μας πρὸς τὴν Τουρκία καὶ ὅπως μαθαίνουμε ἀπὸ τὴ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ τῆς 12-6-2010 ἤδη μειώθηκε κατὰ 70% ἡ λαθραία εἴσοδος ἀσιατῶν μεταναστῶν , τοὺς ὁποίους ἔστελναν οἱ Τοῦρκοι δουλέμποροι. Ἂν δὲν ὑπῆρχε ἡ ΦΡΟΝΤΕΞ καὶ ἡ πολιτικὴ βούληση τῆς Εὐρ. Ἑνώσεως, θὰ πελαγοδρομούσαμε ἀκόμη σὲ ἰδεολογικὲς συζητήσεις περὶ «ἀνοικτῶν συνόρων» καὶ πολυπολιτισμικῶν παραδείσων.
Σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη καταρρέει ἡ ἰδεολογία τῆς πολυπολιτισμικότητας. Οἱ λαοὶ τονώνουν τὴν ἐθνικὴ συνείδηση καὶ θέτουν ὅρια στὸν ἀριθμὸ τῶν μεταναστῶν ποὺ μποροῦν νὰ ἀντέξουν. Ὅταν σὲ μία χώρα οἱ κυβερνῶντες δὲν λαμβάνουν μέτρα ὑπὲρ τῆς μονοπολιτισμικῆς κοινωνίας τότε διογκώνεται ἡ Ἀκροδεξιά. Τὸ εἴδαμε στὶς Ὁλλανδικὲς ἐκλογὲς τοῦ Ἰουνίου. Ὅποιοι εἰλικρινὰ δὲν θέλουν νὰ ἀφήσουν τὴ λύση τῶν προβλημάτων σὲ ἀκραία πολιτικὰ κινήματα θὰ πρέπει νὰ ὠθήσουν τὰ κόμματα ἐξουσίας, κεντροδεξιὰ καὶ κεντροαριστερά, νὰ λάβουν καίρια μέτρα κατὰ τῶν πολυπολιτισμικῶν μύθων. Ὁ ρατσισμὸς δὲν κερδίζει ἔδαφος ὅταν προστατεύουμε τὶς ἐθνικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἀξίες τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ μας. Ἀντιθέτως κερδίζει ἔδαφος, ὅταν ἀγνοοῦμε τὰ δικαιώματα τῶν πολλῶν στὸ ὄνομα ἑνὸς κίβδηλου ἀνθρωπισμοῦ ποὺ ἀφήνει τὴν Ἑλλάδα ξέφραγο ἀμπέλι καὶ ὁδηγεῖ σὲ αὔξηση τῆς ἐγκληματικότητας καὶ σὲ διάλυση τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ.

Ὡς Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς ἀντιτίθεμαι στὰ δύο ἄκρα. Καὶ στὸν φυλετισμὸ-ρατσισμό, ἀλλὰ καὶ στοὺς πολυπολιτισμικοὺς καὶ ἐθνομηδενιστικοὺς μύθους. Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ὀφείλει νὰ σταματήσει τὴν κίνηση τοῦ ἐκκρεμοῦς ἀπὸ τὸ ἕνα στὸ ἄλλο ἄκρο καὶ νὰ χαράξει τὴ μέση ὁδὸ τῆς Ἀριστοτελικῆς λογικῆς. Οὔτε μποροῦμε νὰ γίνουμε φρούριο μὲ κλειστὲς πόρτες οὔτε νὰ μετατραποῦμε σὲ παράδεισο τοῦ κάθε λαθρομετανάστη καὶ δουλεμπόρου. Ἡ μονοπολιτισμικότητα τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος καὶ τοῦ Βυζαντίου διέσωσαν τὴ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἔχουμε χρέος ἀπέναντι στοὺς νέους μας νὰ συνεχίσουμε αὐτὴ τὴν πορεία, αὐτὸν τὸν πολιτισμό. Ἡ ἑλληνορθόδοξη ταυτότητά μας διδάσκει κατανόηση καὶ ἀνεκτικότητα πρὸς τοὺς ἄλλους πολιτισμούς. Ὄχι ὅμως εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων καὶ τῆς ἱστορικῆς μας αὐτοσυνειδησίας.
Ἄς διδάξουμε λοιπὸν στὰ παιδιὰ μας τὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοση καὶ τὴν Ἱστορία τοῦ Ἔθνους μας καὶ ἄς ἀξιοποιήσουμε τὴν εὐρωπαϊκὴ βοήθεια γιὰ τὸν περιορισμὸ τῆς λαθρομεταναστεύσεως.

Κων. Χολέβας

ΠΗΓΗ : http://www.antibaro.gr  .  Τονισμός : «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

, , ,

Σχολιάστε