Ἄρθρα σημειωμένα ὡς μισθοδοσία Κλήρου

ΟΙ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΕΝΟΣ …ΝΑΥΑΓΙΟΥ

Τσίπρας – ερώνυμος:
Ο
δύο μεγάλοι χαμένοι νός… ναυαγίου

Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018

Τοῦ Τάσου Εὐαγγελίου

ΠΗΓΗ: liberal.gr

.               Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας καὶ ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ἐπιχείρησαν νὰ φέρουν εἰς πέρας μία συμφωνία πολιτικου – οἰκονομικοῦ χαρακτήρα, ἀφοῦ ὁ Πρωθυπουργὸς ἐξέλαβε ὡς εὐκαιρία τὴ σύμφωνη γνώμη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, προκειμένου νὰ στριμώξει τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη καὶ τὴ Ν.Δ. καὶ ταυτόχρονα νὰ ἐντάξει στὶς προεκλογικές του παροχὲς τὴν ἀνακοίνωση 10.000 νέων προσλήψεων. Ἡ ἱστορικὴ ὅμως συμφωνία μετατρέπεται σὲ φιάσκο ἐκθέτοντας καὶ τοὺς δύο.
.               Ἡ νέα προσπάθεια τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα νὰ ἐμφανιστεῖ ὡς ὁ ἡγέτης ποὺ «λύνει προβλήματα» βρῆκε μὲν ὑποστήριξη στὸ πρόσωπο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἐν τούτοις γιὰ μία ἀκόμη φορὰ δὲν κατόρθωσε νὰ πετύχει τὸν τελικό του στόχο μὲ ἀποτέλεσμα νὰ σύρεται πλέον σὲ μία ρήξη βάζοντας ἀπέναντί του τὸ σύνολο τοῦ Κλήρου ἀλλὰ καὶ ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ.
.               Ὁ Πρωθυπουργὸς ἀγνόησε τὸ λαϊκὸ αἴσθημα, κυρίως σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση τὸ θρησκευτικό, ἀλλὰ καὶ μία μεγάλη ὁμάδα ἀνθρώπων ποὺ ἔχουν ἄμεση ἐπαφὴ μὲ μεγάλο κομμάτι τοῦ πληθυσμοῦ, τοὺς ἱερεῖς. Τὰ βρῆκε μὲ τὴν Ἱεραρχία ὑποσχόμενος οἰκονομικὰ ἀνταλλάγματα, ὅπως ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἀμφισβητούμενης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, μοίρασε «προβλεπόμενα» ἔσοδα καὶ ἔταξε ἐπιδοτήσεις ποὺ θὰ ἀξιοποιοῦνται κατὰ τὸ δοκοῦν γιὰ τὴ μισθοδοσία τοῦ Κλήρου.
.               Ὅπως καὶ στὴ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, κινήθηκε ἐν κρυπτῷ μὲ στόχο καὶ πάλι νὰ χτυπήσει τὴ Ν.Δ. καὶ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη σὲ ἕνα σημεῖο ποὺ ἐκτίμησε ὅτι θὰ τοῦ δημιουργοῦσε πρόβλημα καὶ ἐσωκομματικὲς ρήξεις. Ὅπως ἀκριβῶς ἔπραξε μὲ τὸ Σκοπιανό, θεώρησε ὅτι ἡ Ν.Δ. θὰ ἔρθει σὲ σύγκρουση μὲ ἕνα τμῆμα της, ἔχοντας ὁ ἴδιος λάβει τὶς ἀπαραίτητες διαβεβαιώσεις ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο σχετικὰ μὲ τὴν ἐπιτυχῆ ἔκβαση τοῦ συνόλου τῆς μεταξύ τους συμφωνίας.
.               Ἀπέτυχε καὶ αὐτὴ τὴ φορά. Ἡ Ν.Δ. ἐμφανίσθηκε μὲ συγκεκριμένες θέσεις καὶ ὅπως καὶ στὴν περίπτωση τῆς συμφωνίας τῶν Σκοπίων ἀνέδειξε ἐξ ἀρχῆς τὴν πραγματικότητα. Δηλαδὴ ὅτι πρόκειται γιὰ μία οἰκονομικὴ συμφωνία ποὺ συμφέρει τὴν Ἐκκλησία καὶ ταυτόχρονα ἐπιτρέπει στὸν Ἀλέξη Τσίπρα νὰ τὴ χρησιμοποιήσει γιὰ προεκλογικοὺς σκοπούς.
.               Ὁ πρωθυπουργὸς πλέον ἀναγκάζεται νὰ ὁδηγηθεῖ σὲ ρήξη ὄχι τόσο μὲ τοὺς Ἱεράρχες ὅσο μὲ τὸ σύνολο τῶν 10000 κληρικῶν γιὰ τοὺς ὁποίους δηλώνει τώρα ὅτι θὰ ἀποφασίσουν ὁ ἴδιος καὶ ἡ κυβέρνησή του καὶ θὰ νομοθετήσουν προκειμένου νὰ τεθοῦν ἐκτὸς δημοσίου.

Ὁ Ἱερώνυμος

.               Τὸ ἕτερο μέλος τῆς συμφωνίας ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος βγαίνει βαθύτατα πληγωμένος ἀπὸ τὴν ὑπόθεση αὐτή. Ἐμφανίζεται νὰ ἔχει ἀποδεχθεῖ μία οἰκονομικὴ συναλλαγὴ μὲ βάση κυρίως τὴν ἀμφισβητούμενη ἐκκλησιαστικὴ περιουσία σὲ βάρος τοῦ κλήρου ποὺ ἀντιδρᾶ στὴν προσπάθεια νὰ τεθεῖ ἐκτὸς δημοσίου.
.               Οἱ ἀντιδράσεις σημαντικές, ἐνῶ ὁ ἴδιος μὲ τὶς ἐν κρυπτῷ συνομιλίες ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Μητροπολιτῶν εἶναι ἐκτεθειμένος γιὰ τοὺς χειρισμούς του ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι καταγράφεται νὰ βάζει «πλάτη» προεκλογικὰ στὸν Ἀλέξη Τσίπρα καὶ τὸν ΣΥΡΙΖΑ συνολικά.
.               Ὑπερεκτιμώντας μάλιστα τὶς δυνάμεις του διαβεβαίωσε τὸν Πρωθυπουργὸ πὼς ἡ συμφωνία θὰ περάσει ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ τὴν ἀποδεχθεῖ καὶ ὁ Κλῆρος. Φεῦ. Οἱ ἀντιδράσεις ἦταν καὶ εἶναι τέτοιες, ποὺ εἶναι ἄγνωστο κατὰ πόσο θὰ μπορέσει νὰ τὶς διαχειριστεῖ. Εἶναι ἐνδεικτικὸ πὼς εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἀμφισβητήθηκε μέσα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τὰ τελευταῖα δέκα χρόνια ἀπὸ μεγάλη μερίδα τῶν Μητροπολιτῶν, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων ἦταν τέτοιος ποὺ τὸν ἀπέτρεψε ἀπὸ τὸ νὰ βάλει σὲ ψηφοφορία τὴν πρότασή του. Ἀναγκάστηκε δὲ νὰ ἀποδεχθεῖ στὸ τέλος τῆς χθεσινῆς συνεδρίασης τὴν πρόταση νὰ μὴ τεθεῖ καν πρὸς συζήτηση μὲ τὴν πολιτεία τὸ ζήτημα τῆς μισθοδοσίας τῶν κληρικῶν, ἂν καὶ ἀρχικὰ εἶχε δηλώσει πὼς ἀποτελεῖ βασικὸ παράγοντα στὸ πλαίσιο τῆς συμφωνίας, προκειμένου νὰ ἀποφύγει τὰ χειρότερα.
.               Ὁ Ἱερώνυμος κινήθηκε μὲ γνώμονα μία συναλλαγὴ δίνοντας ὅμως στὸν Πρωθυπουργὸ προεκλογικὸ βῆμα. Καὶ αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ Μητροπολίτες, προσκείμενους σὲ αὐτόν, ποὺ ἐμφανίσθηκαν νὰ βάλουν κατὰ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος ἐπέκρινε τὴ συμφωνία καὶ κυρίως τὸν τρόπο ποὺ αὐτὴ ἔγινε μέσα ἀπὸ μυστικὲς συνεργασίες καὶ συναντήσεις στενῶν συνεργατῶν τῶν δύο πλευρῶν.
.               Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ὁ Ἀλέξης Τσίπρας προσπάθησε χωρὶς νὰ ἐνημερώσει κανέναν, χωρὶς νὰ ζητήσει τὴ συναίνεση ἔστω τῶν λοιπῶν πολιτικῶν δυνάμεων τοῦ δημοκρατικοῦ τόξου, νὰ ἀνοίξει ἕνα μείζονος σημασίας θέμα ὅπως αὐτὸ τῶν σχέσεων Κράτους Ἐκκλησίας. Δὲν ζήτησε συναίνεση, δὲν κάλεσε σὲ διάλογο καὶ ἁπλὰ ἀνακοίνωσε μία «ἱστορικὴ» συμφωνία μὲ τὴ στήριξη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ποὺ ὁδηγήθηκε ὅμως σὲ ναυάγιο.

«Σχίσμα» στὴν Ἐκκλησία

.               Ἡ χθεσινὴ σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας ἀποτελεῖ τὴν πρώτη ἀλλὰ μεγάλη ἧττα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου. Οἱ Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας ἀντέδρασαν γιὰ πρώτη φορὰ καὶ μάλιστα ἄσκησαν κριτικὴ στὸ πρόσωπο τοῦ πρώτου μεταξὺ ἴσων Ἱερωνύμου κατηγορώντας τον ἀκόμη καὶ γιὰ στήριξη τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα μέσα στὴν προεκλογικὴ περίοδο.
.               Οἱ διάλογοι ἦταν ἔντονοι ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ προκάλεσε τὴν ἐξέγερση τῶν Ἱεραρχῶν ἦταν ἡ προσπάθεια τοῦ Ἱερωνύμου νὰ θέσει τοὺς δικούς του ὅρους στὴ συζήτηση γιὰ τὴν… πρόθεση συμφωνίας μὲ τὴν κυβέρνηση.
.               Τὰ ὅσα εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητα εἶναι ἐνδεικτικά. Ἐν τούτοις οἱ Μητροπολίτες στὴν πλειοψηφία τους ἐμφανίσθηκαν στὴν πορεία τῆς συνόδου ἕτοιμοι γιὰ ὅλα. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔδειξε νὰ ἀντιλαμβάνεται πὼς οἱ ἐξελίξεις θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι ἀπρόβλεπτες, ἀφοῦ ἡ κριτικὴ ποὺ ἀσκήθηκε στὸ πρόσωπό του ἀλλὰ καὶ σὲ στενούς του συνεργάτες ὅπως ὁ νέος διοικητὴς τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ ἐπικεφαλῆς τῆς Ἀποστολῆς, Κωστῆς Δήμτσας, ἦταν ἔντονες.
.               Οἱ κατηγορίες ἀφοροῦσαν τὶς ἐν κρυπτῷ συνομιλίες, τὴν ἀνακοίνωση τῆς συμφωνίας, χωρὶς νὰ ἔχουν ἐνημερωθεῖ, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἀνήκουν στὸ στενό του περιβάλλον, ἀλλὰ καὶ θέματα ὅπως τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐλήφθη ὑπ᾽ ὄψη ἡ θέση τῶν 10000 κληρικῶν.
.               Μάλιστα δὲν ἔλειψαν καὶ ἀναφορὲς περὶ μίας οἰκονομικῆς συναλλαγῆς μεταξὺ Κράτους καὶ Ἐκκλησίας, ποὺ πλήττει ἐπὶ τῆς οὐσίας τὸ λειτούργημα τῶν ἱερέων δημιουργώντας μία ἄκρως ἀρνητικὴ εἰκόνα.
.               Ἐνδεικτικὸ τῆς κατάστασης ποὺ δημιουργήθηκε κυρίως μετὰ τὴν ἀποχώρηση τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομου εἶναι τὸ γεγονὸς πὼς ὁ Ἱερώνυμος ἀναγκάστηκε νὰ ὑπαναχωρήσει καὶ νὰ ἀποδεχθεῖ χωρὶς νὰ τεθεῖ σὲ ψηφοφορία τὸ ζήτημα τῆς μισθοδοσίας τῶν κληρικῶν.
.               Σὲ κάθε περίπτωση δὲν εἶναι λίγοι αὐτοὶ ποὺ ὑποστηρίζουν πὼς ἂν ὁ Ἀλέξης Τσίπρας νομοθετήσει, ὅπως ἀνακοίνωσε, τὸ σύνολο τῆς κατ᾽ ἀρχὴν συμφωνίας, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος θὰ κατηγορηθεῖ εὐθέως ἀπὸ συγκεκριμένους Μητροπολίτες ποὺ πλέον ἔχουν στὸ πλευρό τους καὶ τοὺς κληρικούς.

 

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΟΙ «ΠΑΡΕΝΔΥΤΙΚΕΣ» ΚΑΡΑΜΠΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ

Α. 16.11.18:

.           Γραφεῖο Πρωθυπουργοῦ: Ἡ μισθοδοσία κληρικῶν εἶναι ἀπόφαση τῆς πολιτείας. Ἡ μισθοδοσία τῶν κληρικῶν ἀναδεικνύεται σὲ αἰχμὴ τῆς διαφωνίας ἀνάμεσα σὲ Κράτος καὶ Ἐκκλησία στὴν προσπάθεια γιὰ ἀναμόρφωση τῆς σχέσης τους.
.            Τὸ καθεστὼς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου ἐμπίπτει «σὲ κάθε περίπτωση» στὶς ἁρμοδιότητες τοῦ Κράτους, ὄχι τῆς Ἐκκλησίας, διαμήνυσε τὸ Μέγαρο Μαξίμου, λίγες ὧρες ἀφ’ ὅτου οἱ μητροπολίτες ἀπέρριψαν ὁμόφωνα τὴν κυβερνητικὴ πρόταση γιὰ τερματισμὸ τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς σχέσης τῶν κληρικῶν.
.             Ἡ ἀνακοίνωση τοῦ γραφείου Τύπου τοῦ πρωθυπουργοῦ ἀφήνει ξεκάθαρα νὰ ἐννοηθεῖ πὼς ἡ κυβέρνηση εἶναι ἀποφασισμένη νὰ προχωρήσει, στὴν ἀλλαγὴ τοῦ καθεστῶτος μισθοδοσίας τῶν κληρικῶν, παρὰ τὴν διαφωνία τῆς Ἐκκλησίας.

ΠΗΓΗ: skai.gr

Β. 11.11.18

«Ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἔθεσαν ἕνα σημαντικὸ πλαίσιο, ἔβαλαν τὸ νερὸ στὸ αὐλάκι γιὰ τὴν ἀπαρχὴ μίας συζήτησης. Δὲν ζωγράφισαν τὸν πίνακα ποὺ θὰ ἀποτυπώνει μὲ ἐνάργεια τὴν σχέση τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν Πολιτεία. Ἔστησαν τὸν καμβὰ καὶ κουβάλησαν τὶς μπογιὲς καὶ τὰ πινέλα. Ἔκαναν ἕνα προσχέδιο μὲ διάφορα ὑλικὰ καὶ φυσικὰ ἀρκετὲς παραδοχές». (ἀπὸ τὸ ἄρθρο τοῦ Μητροπολ. Ν. Ἰωνίας Γαβριήλ, Ἐφημ. «Καθημερινή», 11.11.18, Ο “ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ” ΜΕ ΤΑ ΑΡΑΒΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΔΗΜΑΓΩΓΙΚΟΥ ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΥ ΠΟΣΟ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ; )

ΣΧ. « ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Φυσικά, δὲν θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ἐπιρρίψει εὐθύνες στὸν «μπογιατζὴ» ποὺ μὲ τὶς καραμπογιὲς τοῦ αὐταρχισμοῦ μουτζουρώνει τὴν κοινωνία καὶ πασαλείβει τὸν δημόσιο βίο καὶ τὴν ταυτότητά μας. Θὰ τὶς ἐπέρριπτε σὲ ὁποιονδήποτε παρέχει κάλυψη, δίνει τὰ πινέλα, στὸν Μπογιατζὴ γιὰ νὰ κάνει ὅλη αὐτὴ τὴν βρώμικη δουλειά, δηλαδὴ τὴν παράκαμψη κάθε ἐννοίας νομιμότητας μὲ μόνο σκοπὸ τὴν παραμονὴ στὴν Ἐξουσία. Κι αὐτὸς δὲν εἶναι παρὰ ὁ ἀλλοτριωμένος λαός, ποὺ εὐχαριστιέται νὰ γίνεται τσόλι “λόατκι”.
Ἐν προκειμένῳ δὲν ἔχει τὴν κύρια σημασία τὸ περιεχόμενο τῆς «συμφωνίας», τὸ περιεχόμενο τῆς διαφορᾶς/διαφωνίας Ἐκκλησίας -Πολιτείας (δηλ. ἡ μισθοδοσία τοῦ Κλήρου καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ Περιουσία), ἀλλὰ πρωτίστως ἡ μεθόδευση, ὁ σατανικὰ ἄνανδρος καὶ πανηγυρικὰ “παρενδυτικὸς” τρόπος ποὺ χρησιμοποιήθηκε, ποὺ ὅλο αὐτὸ πλέχτηκε συνωμοτικὰ καὶ σερβιρίστηκε ἐπικοινωνιακὰ καὶ ἐπιβλήθηκε αὐταρχικά, σταλινικά.

 

,

Σχολιάστε

ΥΠΟ ΑΠΟΛΥΣΙΝ ἆραγε 2784 ΚΛΗΡΙΚΟΙ;

.               Σὲ μία σημαντικὴ ἀποκάλυψη προχωρᾶ τὸ σημερινὸ φύλλο τῆς ἐφημερίδας ΕΣΤΙΑ, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στὴν εἰσήγησή του πρὸς τὴν Ἱεραρχία δήλωσε ὅτι κινδυνεύουν 2784 θέσεις ἐργασίας ἱερέων ποὺ “αὐτὴ τὴ στιγμὴ βρίσκονται στὸν ἀέρα”.
.               Σύμφωνα μὲ τὴν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία ἐπικαλεῖται διαρροὴ τῆς ἀρχιεπισκοπῆς στὴν ἐφημερίδα “ΕΘΝΟΣ”, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στὴν εἰσήγησή του, κάνει ἀναφορὰ στὶς Ὀργανικὲς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖες προσδιορίζονται μὲ Νόμο τοῦ 1945 καὶ εἶναι 6.000 γιὰ ὅλη τὴν Ἑλλάδα, καὶ οἱ ὁποῖες διευρύνθηκαν σὲ 8000, χωρὶς ὅμως καμία δέσμευση τῆς πολιτείας ἐπ᾽ αὐτῶν.
.               Σύμφωνα μὲ τὴν ἀνάλυση τῆς ἐφημερίδας, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος φέρεται νὰ ὑπονοεῖ, ὅτι πιθανὴ ἀπόρριψη τῆς συμφωνίας του μὲ τὸν κ. Τσίπρα θέτει σὲ κίνδυνο τὶς (πλεονάζουσες τῶν 6.000) μισθοδοτούμενες θέσεις κληρικῶν, ποὺ ὑπολογίζονται σὲ 2.784. Ἀντίθετα, μὲ τὴν υἱοθέτηση τῆς συμφωνίας θὰ μποροῦσαν νὰ περιληφθοῦν στὴ μισθοδοσία ἀκόμα καὶ οἱ ἄμισθοι ἱερεῖς, ἀφοῦ σύμφωνα μὲ τὴν εἰσήγηση, προκειμένου νὰ περάσει ἡ συμφωνία, τὸ κράτος θὰ μποροῦσε νὰ δεχτεῖ τὴ μισθοδοσία περισσοτέρων ἀπ᾽ ὅσους ἱερεῖς καλύπτει σήμερα.
.               Ἡ ἐφημερίδα τονίζει ὅτι μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πιέζει τοὺς ἱερεῖς προκειμένουν νὰ δεχτοῦν τὴ συμφωνία του μὲ τὸν κ. Τσίπρα, διότι σὲ διαφορετικὴ περίπτωση θὰ μποροῦσε νὰ κινδυνέψει τὸ εἰσόδημά τους.
.               Μὲ ἐνδιαφέρον πάντως ἀναμένεται ἡ ἀντίδραση τοῦ Συνδέσμου Κληρικῶν Ἑλλάδας, ποὺ ἤδη ἔχει ἀπορρίψει τὴ συμφωνία.

ΠΗΓΗ: thepresident.gr

Σχολιάστε

«ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΩΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΣΘΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. Τὸ ἀντίθετο σημαίνει βῆμα χαλάρωσης τοῦ δεσμοῦ τοῦ κράτους μὲ τοὺς ἐφημερίους» (Μητροπ. Μάνης Χρυσόστομος Γ´)

Ο κληρικο ς θρησκευτικο λειτουργο
πρέπει ν μισθοδοτονται π τ κράτος

τοῦ Μητροπολ. Μάνης Χρυσοστόμου Γ´

Σχετικὰ μὲ τὴν πρόσφατη πρόταση συμφωνίας μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Κράτους, ποὺ ἦλθε στὸ προσκήνιο, ὁ Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος Γ´ δήλωσε τὰ κάτωθι:

.               Ἀναφανδὸν τάσσομαι κατὰ τῆς ἀναθεώρησης τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος, καθ’ ὅτι τοῦτο ἄριστα ἔχει διατυπωθεῖ καὶ οὐδόλως χρήζει τροποποιήσεως ἢ οἱασδήποτε ἀλλαγῆς. Εἰδικότερα, ἡ προτεσταντικὴ θεωρία περὶ θρησκευτικῆς οὐδετερότητας δὲν συνάδει μὲ τὸν μακραίωνο ἱστορικό, νομικό, κοινωνικὸ καὶ Χριστιανικὸ ὀρθόδοξο πολιτισμό μας. Τὸ δὲ ἄρθρο 13 τοῦ Συντάγματος καλύπτει ὅλα τὰ ζητήματα τῆς ἀνεξιθρησκείας καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας.
.               Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἱερὸ κλῆρο, ὡς γνωστόν, οἱ Ἐφημέριοι ἱερεῖς καὶ διάκονοι συνδέονται μὲ τὸ ν.π.δ.δ. τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ ἢ τῆς Μητρόπολης μὲ σχέση δημοσίου Δικαίου, σύμφωνα μὲ τὰ ἄρθρα 36 καὶ 42 τοῦ ν. 590/1977 καὶ ἡ ἀμοιβή τους καταβάλλεται ἀπὸ τὸ Δημόσιο (ἄρθρο 38 ν. 590/1977, ἀ.ν. 536/1945 καὶ 469/1948). Πρόκειται γιὰ τριμερῆ σχέση ἐργασίας.
.               Εἰδικότερα τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας μὲ τὴν 507/1983 (Τμ. Γ΄) ἀπόφασή του δέχθηκε ὅτι «οἱ Ἐφημέριοι ἱερεῖς εἶναι θρησκευτικοὶ λειτουργοί». Πρόκειται γιὰ εἰδικὴ κατηγορία ὑπαλλήλων, ὅπως ὑπάρχουν οἱ στρατιωτικοί, οἱ δικαστικοί, οἱ διπλωματικοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ἐμπειρογνώμονες κ.ἄ.
.               Ὁ ἰδιαίτερος χαρακτήρας τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου ὡς θρησκευτικῶν λειτουργῶν καὶ τὸ εἰδικὸ καθεστώς, βάσει τοῦ ὁποίου ὑφίσταται καὶ ὁριοθετεῖται τὸ ποιμαντικὸ καὶ κοινωνικὸ ἔργο τους καὶ ἰδίᾳ τὸ μισθολογικὸ σημερινὸ καθεστὼς πρέπει νὰ διαφυλαχθεῖ ὡς ἔχει.
.               Οἱ κληρικοὶ ὅλων τῶν βαθμῶν ὡς θρησκευτικοὶ λειτουργοὶ πρέπει νὰ μισθοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ κράτος. Μία ἀποσύνδεση τοῦ μισθολογίου τῶν κληρικῶν ἀπὸ τὸ κράτος αὐτομάτως θὰ ἐπισημάνει ὑποβάθμιση τῆς θέσης καὶ τῆς κοινωνικῆς καὶ μισθολογικῆς καταστάσεώς τους.
.               Εἰδικότερα:
1) Ὁ μισθοδοτούμενος ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Πολιτεία ἔχει ὡς ἐργοδότη του ἕνα νομικὸ πρόσωπο δημοσίου δικαίου, τὸ ὁποῖο ἀσκεῖ ἐξουσία πρωτογενῆ, τὴν ὁποία κανένα ἄλλο νομικὸ πρόσωπο δημοσίου ἢ ἰδιωτικοῦ δικαίου δὲν ἔχει.
2) Ὅπως εἶναι σήμερα θεσμοθετημένο τὸ νομικὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖο ἀφορᾶ τοὺς ἐφημερίους, τὸ Ἐλεγκτικὸ Συνέδριο, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴ διατάξεων οἰκονομικοῦ περιεχομένου, δὲν ἐξαιρεῖ αὐτοὺς ἀπὸ τὸν εὐρύτερο κύκλο τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ν.Π.Δ.Δ. (Ἐλεγκτικὸ Συνέδριο 7/1997 Α΄ Κλιμακίου) καὶ ἡ Γνωμοδότηση 41/2008 (Γ Τμῆμα) τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, δέχεται τὴν ὑπαγωγὴ τῶν κληρικῶν στὶς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 18 Ν. 3448/2006, οἱ ὁποῖες ἀφοροῦν στὴν πρόσληψη στὸ Δημόσιο συγγενοῦς ἀποβιώσαντος κατὰ τὴν ἐκτέλεση τοῦ ὑπηρεσιακοῦ καθήκοντος.
.               Μία ἀπεικόνιση τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας θὰ μᾶς δείξει ὅτι οἱ 8000 περίπου ἐφημέριοι, οἱ ὁποῖοι μισθοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ κράτος εἶναι ἕνα πολὺ μικρὸ ποσοστὸ τῶν μισθοδοτούμενων ἀπὸ αὐτό, καὶ δὲν ἐπηρεάζει καίρια τὰ οἰκονομικὰ τοῦ κράτους, καὶ ἐν προκειμένῶ ἄλλες εἶναι οἱ βουλές, ἀντιθέτου ρύθμισης.
.               Εἶναι ἕνα βῆμα χαλάρωσης τοῦ δεσμοῦ τοῦ κράτους μὲ τοὺς ἐφημερίους. Σύμφωνα μὲ ἔρευνα τοῦ συνδέσμου Ἐπιχειρήσεων καὶ Βιομηχανιῶν (ΣΕΒ) τὸ πρῶτο τρίμηνο τοῦ 2017 οἱ μισθωτοὶ τοῦ δημοσίου τομέα ἦταν 806,2 χιλιάδες ποὺ ἀντιστοιχοῦσαν στὸ 51% τῶν μισθωτῶν τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέα (1.585.000 ἐργαζόμενοι), δηλαδὴ τὸ 34% τοῦ συνόλου τῶν μισθωτῶν.
.         Ἔπειτα, μετατροπ τς τακτικς μισθοδοσίας σ «πιδότηση» μπεριέχει πασιφανς τν κίνδυνο μίας μελλοντικς μείωσης κα κατάργησης νεκεν οκονομικς δυναμίας το κράτους.
.             Ἡ ἐπιδότηση δὲν παρέχει τὰ ἐχέγγυα τῆς κρατικῆς μισθοδοσίας. Συνωδά, ἀσάφεια ὑφίσταται γιὰ τὶς συντάξεις καὶ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψη.
.           Ἐν κατακλεῖδι, κατὰ σοφὴ κίνηση δὲν ἐτέθη καμία ὑπογραφὴ οὔτε ὑφίσταται νομικὸ κείμενο καὶ ἐπειδὴ ἀκριβῶς βρισκόμεθα σὲ μὴ ὥριμη χρονικὴ περίοδο, τὸ πλέον συνετὸ θὰ ἦταν, νὰ μὴν συνεχισθεῖ ἡ περαιτέρω συζήτηση καὶ νὰ παραμείνουν τὰ πράγματα ὡς ἔχουν.
.           Ἡ μεγάλη πείρα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ ἡ ἀδιαμφισβήτητη ἀγάπη του γιὰ τὴν Ἐκκλησία, τοὺς κληρικοὺς καὶ τὸ Ἔθνος, ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν Ἱεραρχία, θὰ δώσουν τελικὰ τὴν δέουσα διευθέτηση τοῦ ὅλου ζητήματος. Μὴ λησμονοῦμε δέ, τοὺς πάντα ἐπίκαιρους λόγους τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου. «Τοιοῦτον ἔχει μέγεθος ἡ Ἐκκλησία· πολεμουμένη νικᾶ καὶ χειμάζεται, ἀλλὰ ναυάγιον οὐχ ὑπομένει».

ΠΗΓΗ: im-manis.gr

 

 

,

Σχολιάστε

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ καὶ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ μέσῳ «προθέσεως γιὰ ἱστορικὴ συμφωνία» (Μητροπ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

Θρησκευτική οὐδετερότητα τῆς Πολιτείας
καί ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας

Τοῦ Μητροπ. Ναυπάκτου καί Ἁγ. Βλασίου Ἱεροθέου
«Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση»
(
parembasis.gr)

.                 Δημοσιεύθηκε τό σχέδιο ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος ἀπό τόν ΣΥΡΙΖΑ, ὅπως καί ἡ συνοδευτική ἔκθεση. Ὕστερα, ὅμως, ἀπό μερικές ἡμέρες ἀνακοινώθηκε ἡ «πρόθεση» γιά μιά «ἱστορική συμφωνία» μεταξύ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας γιά τήν ἐκκλησιαστική περιουσία καί τήν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν.
.                 Τά δύο αὐτά θέματα συνδέονται μεταξύ τους καί δέν εἶναι δυνατόν νά ἐκλαμβάνονται μεμονωμένα, ἄλλωστε συζητήθηκαν μαζί. Τό ἕνα εἶναι ἡ θρησκευτική οὐδετερότητα τοῦ Κράτους, «μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται κανονιστικά καί πρακτικά», κατά τήν αἰτιολογική ἔκθεση, πού ἐνδιαφέρει κυρίως τήν Κυβέρνηση, καί αὐτό προτείνεται νά γίνη μέ τήν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος, καί τό ἄλλο εἶναι ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται, πού ἀπασχολοῦσε πάντοτε τόν Ἀρχιεπίσκοπο. Δηλαδή, στό ὅλο θέμα πού ἀνέκυψε ὑπάρχουν δύο βασικά ἑρμηνευτικά κλειδιά, τό ἕνα εἶναι ἡ «θρησκευτική οὐδετερότητα», καί τό ἄλλο εἶναι ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας.
.                 Ἄν μερικοί περιορίζουν τήν συζήτηση στήν ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας γιά τήν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν, καί παραθεωροῦν τήν προτεινόμενη μεταρρύθμιση στό ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος μέ τό κυριότερο τήν εἰσαγωγή τῆς θρησκευτικῆς οὐδετερότητας τῆς Πολιτείας, τότε αὐτό λειτουργεῖ ἀποπροσανατολιστικά.
.                 Θεωρῶ ὅτι ἐμεῖς οἱ Κληρικοί δέν πρέπει νά πέσουμε στήν «παγίδα», ἐν ὀνόματι τῆς μισθοδοσίας τῶν Κληρικῶν, πού καί αὐτό εἶναι σημαντικό θέμα, νά ἀμνηστεύσουμε στήν εἰσαγόμενη θρησκευτική οὐδετερότητα τῆς Πολιτείας καί κυρίως τήν ἀλλοίωση τοῦ 3ου ἄρθρου τοῦ Συντάγματος.
.                 Στήν συνέχεια θά τονίσω μερικά σημεῖα σέ αὐτά τά δύο θέματα μέ ἁπλό καί εὐσύνοπτο τρόπο.

1.Ἡ προτεινόμενη τροποποίηση τοῦ 3ου ἄρθρου

.                 Γιά πολλά χρόνια σέ δεκάδες ἄρθρα μου καί σέ πολλές συνεντεύξεις μου, ὑποστήριζα ὅτι ἡ φράση «χωρισμός Ἐκκλησίας Πολιτείας» δέν μπορεῖ νά εὐσταθήση σέ μιά εὐνομούμενη Πολιτεία, γιατί κανένας στήν δημοκρατική Πολιτεία δέν μπορεῖ νά εἶναι χωρισμένος ἀπό αὐτήν. Γι’ αὐτό, ὅπως ὑποστήριζα, ἡ καλύτερη φράση εἶναι ὁριοθέτηση τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας ἤ ὀρθότερα ὁριοθέτηση τῶν σχέσεων ἐκκλησιαστικῆς καί κρατικῆς διοικήσεως. Κυρίως θά ἔπρεπε ἡ Πολιτεία μέ ἕνα νόμο νά καθορίση τήν νομική προσωπικότητα τῆς Ἐκκλησίας καί νά δίνη ἐξουσιοδοτήσεις γιά νά ρυθμίζη μόνη της τά τοῦ οἴκου της βάσει τῶν ἱερῶν Κανόνων.
.                 Τελικά, ἐπελέγη ἡ φράση «ἐξορθολογισμός τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Κράτους», «σχέσεων Κράτους-Ἐκκλησίας» καί «ΔΙΑΚΡΙΤΟΤΗΤΑ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ». Πρόκειται γιά θετικό βῆμα, ἀφοῦ κατανοήθηκε ἡ βάση τῶν σκέψεών μου πού ἀνταποκρίνονται στήν ἀλήθεια.
.                 Ἐπίσης, εἶναι σημαντικό τό ὅτι παρέμεινε τό προοίμιο τοῦ Συντάγματος, τό ὁποῖο δείχνει ὅτι ἡ ἀνεξαρτησία τοῦ Κράτους ὀφειλόταν στήν Ἐπανάσταση τῶν Ἑλλήνων, στήν ὁποία σημαντικό ρόλο ἔπαιξαν οἱ Κληρικοί καί δέν ἔγινε μέ τήν παρέμβαση τῶν ξένων Δυνάμεων. Ἄν προτεινόταν ἡ διαγραφή τοῦ προοιμίου τοῦ Συντάγματος, τότε θά φαινόταν ὅτι ἡ ἀνεξαρτησία τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἦταν ἀποτέλεσμα ἀποφάσεων τῶν ξένων Δυνάμεων καί ἄρα συνομολογεῖται ὅτι ἦταν ἕνα προτεκτοράτο.
.            Μετά τά βασικά αὐτά σημεῖα, θά παρατεθοῦν μερικές σκέψεις μου γιά τήν προτεινόμενη μεταρρύθμιση στό ἄρθρο 3.
.                 Τό ἐν ἰσχύι Σύνταγμα ἔχει μιά λογική θεσμική διάρθρωση. Διαιρεῖται σέ τέσσερα μεγάλα μέρη, ἤτοι: Μέρος Πρῶτο: Βασικές διατάξεις (ἄρθ. 1-3). Μέρος Δεύτερο: Ἀτομικά καί κοινωνικά δικαιώματα (ἄρθ. 4-25). Μέρος Τρίτο: Ὀργάνωση καί λειτουργίες τῆς Πολιτείας (ἄρθ. 26-105). Μέρος Τέταρτο: Εἰδικές τελικές καί μεταβατικές διατάξεις (ἄρθ. 106-120).
.                 Αὐτό σημαίνει ὅτι καλῶς ἡ διάταξη πού ἀναφέρεται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία παρέμεινε στό πρῶτο μέρος, γιατί βρίσκεται στίς «βασικές διατάξεις», ὅπως τήν «μορφή τοῦ Πολιτεύματος» καί τίς «σχέσεις Ἐκκλησίας Πολιτείας». Ἄλλωστε, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι «θεσμός» πού προϋπῆρχε τῆς συγκροτήσεως τοῦ Κράτους, καί μάλιστα συνετέλεσε στήν ἐλευθερία τῶν Ἑλλήνων καί τήν ἀνεξαρτησία τους, ὅπως ἔχει ἐπισημανθεῖ καί στήν Διακήρυξη τῆς Ἀνεξαρτησίας (1822).
.                 Ἐπί πλέον στό ἄρθρο 3, τό ὁποῖο περιλαμβάνεται στίς βασικές διατάξεις τοῦ Συντάγματος συγκαταλέγονται καί οἱ σχέσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ὅπως διαλαμβάνονται στόν Πατριαρχικό Τόμο τοῦ 1850 καί τήν Πατριαρχική Πράξη τοῦ 1928. Εἶναι σημαντικό νά ὑπογραμμισθῆ ὅτι οἱ λεγόμενες «Νέες Χῶρες» πού ρυθμίζονται ἀπό τήν Πατριαρχική Πράξη τοῦ 1928, εἶναι Μητροπόλεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐν Ἑλλάδι, εἶναι, δηλαδή, «κανονικό ἔδαφος» τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖο βρίσκεται ἐκτός Ἑλλάδος, καί παραχωρήθηκαν «ἐπιτροπικῶς» νά διοικηθοῦν «ὑπό τύπον προσωρινότητος» ἀπό τήν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.
.                 Ἑπομένως, τό ἄρθρο 3 δέν θά μποροῦσε νά συμπεριληφθῆ στά ἄλλα τρία μέρη τοῦ Συντάγματος, δηλαδή οὔτε στά «ἀτομικά καί κανονικά δικαιώματα», οὔτε στίς «Ὀργανωτικές λειτουργίες τοῦ Πολιτεύματος», οὔτε, φυσικά, στίς «εἰδικές τελικές καί μεταβατικές διατάξεις». Ἄλλωστε, οὔτε ἡ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, οὔτε τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, πού ἔχει κατά διαφόρους τρόπους καί τμήματα στήν Ἑλληνική Ἐπικράτεια (Μητροπόλεις Δωδεκαννήσου καί ἡμιαυτόνομη Ἀρχιεπισκοπή Κρήτης), μποροῦν νά θεωρηθοῦν ὡς λειτουργίες τῆς Πολιτείας.
.                 Στήν συνέχεια θά παρατεθῆ τό 3ο ἄρθρο τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος καί πῶς προτείνεται γιά ἀναθεώρηση.

*Ἰσχύουσα διάταξη: «1.Ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα εἶναι ἡ θρησκεία τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας, πού γνωρίζει κεφαλή της τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ὑπάρχει ἀναπόσπαστα ἑνωμένη δογματικά μέ τή Μεγάλη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινούπολης καί μέ κάθε ἄλλη ὁμόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ τηρεῖ ἀπαρασάλευτα, ὅπως ἐκεῖνες, τούς ἱερούς ἀποστολικούς καί συνοδικούς κανόνες καί τίς ἱερές παραδόσεις. Εἶναι αὐτοκέφαλη, διοικεῖται ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Ἀρχιερέων καί ἀπό τή Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο πού προέρχεται ἀπό αὐτή καί συγκροτεῖται ὅπως ὁρίζει ὁ Καταστατικός Χάρτης τῆς Ἐκκλησίας, μέ τήρηση τῶν διατάξεων τοῦ Πατριαρχικοῦ Τόμου τῆς κθ΄ (29) Ἰουνίου 1850 καί τῆς Συνοδικῆς Πράξης τῆς 4ης Σεπτεμβρίου 1928.

2.Τό ἐκκλησιαστικό καθεστώς πού ὑπάρχει σέ ὁρισμένες περιοχές τοῦ Κράτους δέν ἀντίκειται στίς διατάξεις τῆς προηγούμενης παραγράφου.

3.Τό κείμενο τῆς Ἁγίας Γραφῆς τηρεῖται ἀναλλοίωτο. Ἡ ἐπίσημη μετάφρασή του σέ ἄλλο γλωσσικό τύπο ἀπαγορεύεται χωρίς τήν ἔγκριση τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδας καί τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας στήν Κωνσταντινούπολη».

Προτεινόμενη διάταξη: «Ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη. Ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία βρίσκεται ἀναπόσπαστα ἑνωμένη δογματικά μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως καί μέ κάθε ἄλλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί τηρεῖ ἀπαρασάλευτα τούς Κανόνες τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τήν ἐκκλησιαστική παράδοση. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας εἶναι αὐτοκέφαλη καί διοικεῖται σύμφωνα μέ ὅσα ὁρίζουν ὁ Καταστατικός Χάρτης της, ὁ Πατριαρχικός Τόμος τοῦ 1850 καί ἡ Συνοδική Πράξη τοῦ 1928. Τό ἐκκλησιαστικό καθεστώς τῆς Κρήτης καί τῶν Δωδεκανήσων δέν ἀντίκειται στίς παραπάνω διατάξεις.

Ἑρμηνευτική δήλωση: Ὁ ὅρος ἐπικρατοῦσα θρησκεία δέν ἀποτελεῖ ἀναγνώριση ἐπίσημης κρατικῆς θρησκείας καί δέν ἐπιφέρει καμιά δυσμενῆ συνέπεια σέ βάρος ἄλλων θρησκευμάτων καί γενικότερα στήν ἀπόλαυση τοῦ δικαιώματος τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας».

.           Ἀπό τήν ἐξέταση τῶν δύο αὐτῶν κειμένων, τοῦ ἰσχύοντος καί τοῦ προτεινομένου, φαίνεται ὅτι στήν προτεινόμενη ἀναθεώρηση διαγράφονται οἱ ἑξῆς φράσεις: «ἡ θρησκεία τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ», «τῆς Ἑλλάδας», «πού γνωρίζει κεφαλή της τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό», «ὑπάρχει», «Μεγάλη Ἐκκλησία», «ὁμόδοξη», «καί τίς ἱερές παραδόσεις». Ἐπίσης, διαγράφεται τελείως ἡ παράγραφος 3 καί γίνονται μερικές ἐσωτερικές ἀλλαγές.

.                 Θά γίνουν μερικές ἐπισημάνσεις, γιά τήν προτεινόμενη ἀλλαγή.
.           α) Τό ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος ἀναφέρεται πρωτίστως στίς σχέσεις τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί δευτερευόντως μέ τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Καί αὐτό, γιατί ἀναφέρεται στήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί τίς ἄλλες Ὁμόδοξες Ἐκκλησίες, μνημονεύονται τά Καταστατικά κείμενα, ἤτοι ὁ Συνοδικός Τόμος τοῦ 1850 καί ἡ Πατριαρχική Πράξη τοῦ 1928, ὅπως μνημονεύονται καί τά ἐκκλησιαστικά καθεστῶτα πού ὑπάρχουν σέ ὁρισμένες περιοχές τοῦ Κράτους, ἐννοώντας τό Ἅγιον Ὄρος, τά Δωδεκάννησα, ἡ Κρήτη.
.                 Ἐπί πλέον τό ἄρθρο 3 δέν ἀντιστρατεύεται στά «ἀτομικά καί κοινωνικά δικαιώματα» οὔτε στήν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης κάθε ἄλλης γνωστῆς θρησκείας. Ἔτσι, τό ἄρθρο 13 εἶναι εὐρύτερο καί καθολικότερο τοῦ ἄρθρου 3, γιατί ἀναφέρεται στούς πολίτες τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, οἱ ὁποῖοι θέλουν νά ἀνήκουν σέ ὁποιαδήποτε γνωστή θρησκεία. Ὁπότε, ὅπως ἔχει ὑποστηριχθῆ, τό ἄρθρο 3 στήν πραγματικότητα εἶναι ὑποκείμενο τοῦ ἄρθρου 13, ἤ καλύτερα τό ἄρθρο 13 εἶναι καθολικότερο καί γενικότερο 3.
.                 Ἑπομένως, ἡ ἐπανειλημμένη καί μέ ἔμμονη διάθεση ἐκφρασθεῖσα ἄποψη ὅτι πρέπει νά «πειραχθῆ» τό περιεχόμενο τοῦ ἄρθρου 3 εἶναι ἀλυσιτελής, ἀφοῦ ἡ Πολιτεία μέ βάση τό ἄρθρο 13 περί ἐλευθερίας τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως θά μποροῦσε νά ρυθμίση νομοθετικά θέματα πού ἀφοροῦν τά κοινωνικά καί ἀτομικά δικαιώματα τῶν πολιτῶν της, καί τήν ἐλευθερία τους. Ἐπίσης οἱ λειτουργοί ὅλων τῶν γνωστῶν θρησκειῶν καί τῆς «ἐπικρατούσας θρησκείας» ὑπόκεινται στήν ἴδια ἐποπτεία τῆς Πολιτείας καί στίς ὑποχρεώσεις τους ἀπέναντί της.
.                 Αὐτό σημαίνει, ἐκτός τῶν ἄλλων, ὅτι ἰσχύει αὐτό πού ὑποστηρίχθηκε προηγουμένως, ὅτι δέν μπορεῖ νά ὑπάρξη χωρισμός Ἐκκλησίας καί Πολιτείας, ἀλλά νά καθορισθοῦν καλύτερα οἱ σχέσεις μεταξύ τους, ἀφοῦ ἡ Πολιτεία ἐποπτεύει τούς λειτουργούς ὅλων τῶν γνωστῶν θρησκειῶν.
.                 β) Γιά τήν ἀναθεώρηση προτείνονται δύο βασικές ἀλλαγές.
.                 Ἡ πρώτη ἀλλαγή εἶναι νά προηγηθῆ στό ἄρθρο 3 ἡ φράση «ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη», καί ἀμέσως νά ἀκολουθήσουν τά σχετικά μέ τήν «ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα».
.                 Στήν πρόταση τοῦ «ΣΥΡΙΖΑ» γίνεται τό ἑξῆς ἐνδιαφέρον. Ἀρχίζει τό ἄρθρο μέ τήν πρόταση «ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη». Ἐπίσης, στήν ἑρμηνευτική δήλωση, πού εἶναι ἀπόλυτα ἰσότιμη διάταξη τοῦ Συντάγματος –γενικότερα οἱ ἑρμηνευτικές δηλώσεις, κατά τόν Εὐάγγελο Βενιζέλο, «γιά λόγους νομοτεχνικούς καί συστηματικούς ἐκφράζονται μέ τή μορφή αὐτή καί ὄχι ὡς παράγραφοι ἤ ὡς ἐδάφια τοῦ συνταγματικοῦ κειμένου»– γράφεται: «Ὁ ὅρος ἐπικρατοῦσα θρησκεία δέν ἀποτελεῖ ἀναγνώριση ἐπίσημης κρατικῆς θρησκείας καί δέν ἐπιφέρει καμιά δυσμενῆ συνέπεια σέ βάρος ἄλλων θρησκευμάτων καί γενικώτερα στήν ἀπόλαυση τοῦ δικαιώματος τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας».
.                 Φαίνεται, λοιπόν, ὅτι στό ἄρθρο 3 εἰσάγεται ἡ φράση «ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη», καί τό ἴδιο μέ ἄλλη φρασεολογία ἐπαναλαμβάνεται στήν «ἑρμηνευτική δήλωση» ὅτι δηλαδή ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν εἶναι «ἐπίσημη κρατική θρησκεία». Τό ὅλο δέ περιεχόμενο τῆς «ἑρμηνευτικῆς δήλωσης» καλύπτεται ἀπό τό ἄρθρο 13 ἤ θά μποροῦσε νά τεθῆ στό ἄρθρο 13. Ἄλλωστε ὁ ὅρος «ἐπικρατοῦσα θρησκεία», κατά πάγια νομολογία τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, δηλώνει τήν πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων Πολιτῶν.
.                 Ἡ χρησιμοποίηση ταυτόσημης φράσεως στό ἄρθρο 3 καί ἡ «ἑρμηνευτική δήλωση» στό ἴδιο ἄρθρο δείχνει μιά προσπάθεια πού ἔχει τήν ἰδιαίτερη σκοπιμότητά της.
.                 γ) Ἡ ἀπάλειψη δῆθεν «θεολογικῶν ὅρων» δημιουργεῖ ἔντονο προβληματισμό. Καί αὐτός ὁ προβληματισμός στηρίζεται σέ δύο βασικούς λόγους.
.                 Ὁ πρῶτος εἶναι ὅτι τό Σύνταγμα δέν εἶναι νομικό κείμενο γιά νά δικαιολογῆται ἀπάλειψη θεολογικῶν ὅρων, ἀλλά εἶναι θεμελιῶδες κείμενο τῆς Πολιτείας, πού ἀναφέρεται σέ θέματα ὄχι μόνον τῆς Κρατικῆς διοικήσεως, ἀλλά καί σέ θέματα θρησκευτικά.
.                 Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι ὅτι ὅταν γίνεται ἀναφορά στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν μπορεῖ νά τήν ἑτεροπροσδιορίζη, ἀλλά νά ἀναγράφη αὐτό μέ τό ὁποῖο ἡ ἴδια αὐτοπροσδιορίζεται. Ἔτσι, δικαιολογοῦνται ἀπόλυτα οἱ ὅροι «Ἀνατολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ» πού ἔχει «Κεφαλή τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό» καί ὄχι θρησκεία, γιατί ὑπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ θρησκείας καί Ἐκκλησίας καί ἔτσι δέν δημιουργοῦνται θεολογικές συγχύσεις, ὅπως ἐπίσης δικαιολογεῖται ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως εἶναι ἡ «Μεγάλη Ἐκκλησία», ὅτι ὑπάρχουν «ὁμόδοξες» Ἐκκλησίες, ὅτι ἡ Ἐκκλησία διαφυλάσσει τίς «ἱερές παραδόσεις».
.                 Ἡ ἀφαίρεση, λοιπόν, τῶν βασικῶν στοιχείων πού ἀναφέρονται στήν ὀντολογία τῆς Ἐκκλησίας δείχνει ὅτι ὑπάρχει ἰδεολογικό πρόβλημα καί ἀμφισβήτηση τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας καί ἐνδεχόμενη προσπάθεια κατευνάσεως ἀντιδράσεων ἀπό ἀνθρώπους μέ ἀριστερές ἰδέες. Νομίζω, ὅμως, ὅτι στό θέμα τοῦ Συντάγματος δέν μπορεῖ νά ὑφίστανται ἰδεολογικοί ἀνταγωνισμοί καί κομματικές σκοπιμότητες.
.                 δ) Ἡ πρότασή μου θά ἦταν τό ἄρθρο 3 νά μήν ἀρχίζη μέ τήν φράση «ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη», ἀλλά νά παραμείνη τό ἄρθρο ὡς ἔχει μέ τήν ἀλλαγή ἀντί «θρησκεία» «Ἐκκλησία» καί νά τεθῆ ὡς ἑρμηνευτική δήλωση, ὅτι ὁ ὅρος «Ἐπικρατοῦσα θρησκεία» στήν Ἑλλάδα εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἀνατολική Ἐκκλησία, στήν ὁποία ἀνήκει ἡ πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων Πολιτῶν. Αὐτό δέ πού λέγεται ὡς «θρησκευτική οὐδετερότητα» νά τεθῆ περιφραστικά στό ἄρθρο 13, στό ὁποῖο γίνεται λόγος γιά τήν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσως τήν ὁποία ἐγγυᾶται τό Κράτος.
.                 Ἄλλωστε, δέν μπορῶ νά ἀποδεχθῶ τήν φράση ὅτι ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι «θρησκευτικά οὐδέτερη» ὅταν εἶναι ὑποχρεωμένη νά ἐγγυηθῆ καί νά προστατεύση τήν μουσουλμανική μειονότητα, βάσει τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάνης.

2.Ἡ πρόθεση γιά συμφωνία γιά τήν ἀξιοποίηση τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας

.                 Ἐνῶ ἀνακοινώθηκε ἡ πρόταση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ γιά τήν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος, μετά λίγες ἡμέρες σέ κοινή δημόσια συνάντηση μεταξύ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καί τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἀνακοινώθηκε ἡ «πρόθεση» γιά συμφωνία πού ἐκφράσθηκε μέ τό «κοινό ἀνακοινωθέν Πολιτείας-Ἐκκλησίας» τῆς 6-11-2018 (ρεπορτάζ πού δημοσιεύθηκε στήν ἐπίσημη σελίδα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τήν 6-11-2018) «γιά νά καταλήξουμε σέ μιά ἱστορική Συμφωνία μεταξύ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας πού θά πάρη τή μορφή τῆς νομοθετικῆς ρύθμισης».
.                 Πρόκειται γιά 15 ἄρθρα, καί στό τελευταῖο ἄρθρο γράφεται: «Οἱ παραπάνω δεσμεύσεις τῶν μερῶν θά ἰσχύουν ὑπό τήν προϋπόθεση τήρησης τῆς Συμφωνίας στό σύνολό της», πού σημαίνει ὅτι ἡ προτεινόμενη συμφωνία προσφέρεται ὡς «πακέτο» καί δέν χωροῦν ἐπιμέρους βελτιώσεις.
.                 Διαβάζοντας κανείς προσεκτικά τά σημεῖα αὐτά, μπορεῖ νά διακρίνη μιά προσπάθεια ἐπιλύσεως ἐκκρεμούντων ζητημάτων, γιά τήν ἐκκλησιαστική περιουσία καί τήν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν. Ἄλλωστε ἦταν πάγια ἄποψη πολλῶν ἀπό μᾶς ὅτι ἡ μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν δέν ὑπάγεται στόν λεγόμενο χωρισμό Ἐκκλησίας καί Πολιτείας, ἀλλά εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν συμβάσεων πού ἔγιναν μέ τήν δέσμευση ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας. Ἔτσι, πολλοί ἰσχυρίζονταν νά ἐπιστρέψη ἡ Πολιτεία τήν περιουσία στήν Ἐκκλησία καί νά ἀναλάβη μόνη της τήν πληρωμή τῶν Κληρικῶν.
.                 Φαίνεται, λοιπόν, ὅτι στό θέμα αὐτό ἔγινε μιά συμφωνία, μέ τήν ὁποία τό Κράτος ἀναγνωρίζει αὐτό τό αἴτημα τῆς Ἐκκλησίας καί ἐπειδή δέν μπορεῖ νά ἐπιστρέψη τήν περιουσία, πού δέσμευσε, ἀποζημιώνει τήν Ἐκκλησία καί δίδει τήν δυνατότητα τῆς ἀξιοποίησης τῆς ὑπάρχουσας Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας γιά νά ἀναλάβη ἐκείνη τήν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν της.
.                 Τό πρόβλημα, ὅμως, εἶναι ὅτι τό κείμενο τῆς «πρόθεσης» γιά μιά «ἱστορική συμφωνία», ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζω, δέν ἦταν ἀποτέλεσμα ἐπεξεργασίας οὔτε τῶν θεσμικῶν ὀργάνων κάθε μέρους, οὔτε ὁμάδων καί ἐπιτροπῶν ἑκατέρωθεν. Αὐτό τό αἰφνίδιο καί ἡ ἔλλειψη συνοδικότητας ἦταν αὐτά πού προκάλεσαν περισσότερο ἀπό κάθε τι ἄλλο.
.                 Γιά μένα τό σημαντικότερο εἶναι ὅτι τό κείμενο αὐτό τῆς σύμβασης ἤ τέλος πάντων τῆς «προθέσεως» γιά μιά «ἱστορική συμφωνία», γιά σύμβαση ἦλθε σχεδόν ταυτόχρονα ἤ λίγο μετά τήν δημοσίευση τῆς προτάσεως τοῦ ΣΥΡΙΖΑ γιά τήν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος.
.                 Θεωρῶ, καί μακάρι νά κάνω λάθος, ὅτι αὐτό χρησιμοποιήθηκε γιά δύο λόγους: Ἤ γιά νά λειτουργήση ἑρμηνευτικά
γιά τήν προτεινόμενη φράση πού εἰσήχθη στό 3ο ἄρθρο τοῦ Συντάγματος ὅτι «ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη», μέ τήν ἐπεξήγηση τῆς εἰσηγητικῆς ἔκθεσης «μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται κανονιστικά καί πρακτικά», καί στήν πραγματικότητα νά δώση τό μήνυμα τοῦ χωρισμοῦ σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας καί νά ἱκανοποιηθῆ μιά μερίδα ψηφοφόρωνˑ ἤ χρησιμοποιήθηκε ἀποπροσανατολιστικά, ὥστε νά μή γίνουν ἀντιδράσεις γιά τίς προτεινόμενες προτάσεις γιά τήν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος, ἀφοῦ στραφῆ τό ἐνδιαφέρον τῶν Κληρικῶν στήν μισθοδοσία.
.                 Τά δύο αὐτά διαζευκτικά «ἤ» ἀπευθύνονται καί στούς ὀπαδούς τοῦ κόμματος καί στούς Κληρικούς, καί λειτουργοῦν ἀφ’ ἑνός μέν κατευναστικά ἀφ’ ἑτέρου δέ ἀποπροσανατολιστικά.
.                 Τό ἐπίσης ἐνδιαφέρον εἶναι ὅτι ὅταν ἀνακοινώθηκε ὅτι 10.000 Κληρικοί θά ἀποδεσμευθοῦν ἀπό τήν Ἑνιαία Ἀρχή Πληρωμῶν, ἀμέσως τήν ἑπομένη ἡμέρα ἀνακοινώθηκε ὑπεύθυνα ἀπό τόν Κυβερνητικό Ἐκπρόσωπο ὅτι θά προσληφθοῦν 10.000 δημόσιοι ὑπάλληλοι. Αὐτό εἶναι ἄμεση ἤ ἔμμεση προσβολή στούς Κληρικούς καί γενικά στήν Ἐκκλησία μέ πολλά κρυφά μηνύματα!
.                 Πρέπει νά διευκρινισθῆ προσεκτικά τί σημαίνει ὅτι «ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη», σέ συνδυασμό μέ τήν εἰσηγητική ἔκθεση «μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται κανονιστικά καί πρακτικά». Θεωρῶ ὅτι αὐτή ἡ φράση εἶναι ἐπικίνδυνη, γιατί σέ αὐτή θά στηριχθῆ μιά ὁλόκληρη σειρά νόμων καί πρακτικῶν, πού τώρα δέν μποροῦμε νά τό προσδιορίσουμε.
.                 Τό ἀκόμη πιό ἐνδιαφέρον σημεῖο εἶναι ὅτι τά δημοσιεύματα ἔμπειρων στό ρεπορτάζ δημοσιογράφων, οἱ ὁποῖοι συνήθως ἀποκαλύπτουν διάφορα θέματα πρίν ἀνακοινωθοῦν, κάνουν λόγο γιά τό ὅτι ἡ συζήτηση μεταξύ Ἀρχιεπισκόπου καί Πρωθυπουργοῦ κατορθώθηκε νά διαφυλαχθῆ μυστική γιά μεγάλο χρονικό διάστημα. Βέβαια, κανείς δεν μπορεῖ νά ἀποκλείση στούς ἡγέτες τῆς Πολιτείας καί τῆς Ἐκκλησίας νά ἀνταλλάσσουν ἀπόψεις γιά τόν χειρισμό διαφόρων θεμάτων πού τούς ἀφοροῦν, τά ὁποῖα ὅμως ἐπεξεργάζονται διάφορα θεσμικά ὄργανα.
.                 Τό ἐρώτημα ὅμως γιά μένα εἶναι: Ποιοί ἐξωθεσμικοί παράγοντες (ἐκτός Ἱεραρχίας) ἤ ποιοί Ἱεράρχες συμμετεῖχαν σέ αὐτές τίς μυστικές συζητήσεις;
.                 Ἐπίσης τό μεγαλύτερο ἐρώτημα εἶναι: Γιατί αὐτή ἡ συζήτηση κρατήθηκε μυστική ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, πού ἔχει «ἔννομο πνευματικό συμφέρον» γιά τό σοβαρό αὐτό ζήτημα. Αὐτό πρέπει κανείς νά τό δῆ σέ δύο σημαντικά σημεῖα.
.                 Τό πρῶτον στό ὅτι τό ἴδιο τό Σύνταγμα στό ἄρθρο 3, ἀναφέρεται στόν Πατριαρχικό Τόμο τοῦ 1850 καί τήν Συνοδική Πράξη τοῦ 1928. Πρόκειται γιά κείμενα πού συμφωνήθηκαν ἀπό τρεῖς παράγοντες, ἤτοι τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καί τήν Ἑλληνική Πολιτεία. Φυσικά ὁ Τόμος καί ἡ Πράξη ὑπεγράφησαν ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ἀλλά ὑπῆρξαν οἱ κατάλληλες συμφωνίες, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος «προφρόνως ἀποδεξαμένης, συναινούσης καί κυρούσης καί τῆς Ἐντίμου Ἑλληνικῆς Πολιτείας» (Πατριαρχική Πράξη 1928).
.                 Ἔτσι, λοιπόν, στόν Συνοδικό καί Πατριαρχικό Τόμο τοῦ 1850, μεταξύ ἄλλων γράφεται: «ἐν τοῖς συμπίπτουσιν ἐκκλησιαστικοῖς πράγμασι, τοῖς δεομένοις συσκέψεως καί συμπράξεως πρός κρείττονα οἰκονομίαν καί στηριγμόν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἤρεσεν, ἵνα ἡ μέν ἐν Ἑλλάδι Ἱερά Σύνοδος ἀναφέρηται πρός τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην καί τήν περί αὐτόν Ἱεράν Σύνοδον· ὁ δέ Οἰκουμενικός Πατριάρχης μετά τῆς περί αὐτόν Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου παρέχει προθύμως τήν ἑαυτοῦ σύμπραξιν, ἀνακοινῶν τά δέοντα πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος».
.                 Δέν νομίζω ὅτι μπορεῖ νά ὑποστηρίξη κανείς μέ λογικά ἐπιχειρήματα ὅτι τά θέματα πού θίγονται στήν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος καί στήν πρόθεση γιά μιά «ἱστορική συμφωνία» μεταξύ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας δέν ὑπάγονται στά συμπίπτοντα ἐκκλησιαστικά πράγματα.
.                 Τό δεύτερον εἶναι ὅτι μεταξύ τῶν 10.000 Κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συγκαταλέγονται καί Κληρικοί πού ἀποσπῶνται σέ Ἐνορίες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐκτός Ἑλλάδος καί ἄλλων Πατριαρχείων, γιά τίς ποιμαντικές ἀνάγκες του. Ὁπότε θά δημιουργηθοῦν πολλές δυσχέρειες στήν καλή λειτουργία τῶν Ἑλλήνων Χριστιανῶν ἐκτός Ἑλλάδος.
.                 Συνεπῶς, ἡ σύνδεση αὐτῶν τῶν δύο θεμάτων, ἤτοι ἡ εἰσαγωγή τῆς θρησκευτικῆς οὐδετερότητας τῆς Πολιτείας στό Σύνταγμα καί ἡ ἀξιοποίηση τῆς Ἐκκκλησιασικῆς περουσίας γιά τήν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν θεωρήθηκε ἕνας «ἱστορικός συμβιβασμός». Αὐτό σημαίνει ὅτι τό Κράτος θά διατηρήση τό ἄρθρο 3 στό Σύνταγμα μέ τήν προσθήκη τῆς «θρησκευτικῆς οὐδετερότητας» καί τήν κατάθεση ἀποζημίωσης στήν Ἐκκλησία γιά τήν ἐκκλησιαστική περιουσία, ὅπως καί ἡ ἀξιοποίηση τῆς ὑπάρχουσας Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, καί ἡ Ἐκκλησία ἐμμέσως ἀποδέχεται τήν «θρησκευτική οὐδετερότητα», ἐν ὀνόματι τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας γιά τήν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν της.
.                 Τό πρόβλημα λοιπόν ἔγκειται στό ὅτι γίνεται τροποποίηση τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος ὕστερα ἀπό 200 χρόνια, χωρίς ἐπεξεργασία ἀπό τά Συνοδικά ὄργανα καί προτείνεται μιά «ἱστορική συμφωνία», πού ἀναφέρεται καί στήν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν, χωρίς νά ἐνημερωθοῦν οἱ ἴδιοι οἱ Κληρικοί, τούς ὁποίους ἀφορᾶ ἰδιαίτερα τό θέμα αὐτό.
.               Τελικά θεωρῶ ὅτι ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πού θά συγκληθῆ σέ μερικές ἡμέρες, πρέπει νά δώση ἀπαντήσεις σέ ὅλα αὐτά τά σοβαρά ζητήματα.–

 

, , ,

Σχολιάστε

ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΕΛΛΗΝΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ…!

Καθολικς πιστολς λληνος κληρικο
τ νάγνωσμα…

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Δημ. Κατούνη
Ἐφημ. «Καθημερινή», 11.11.18

Ἀγαπημένα μου ἀδέλφια ἐν Χριστῷ, χαίρετε!

.           Ὅταν ἡ ἀδικία σφίγγει τὴν ὕπαρξή σου, νιώθεις βιασμένος. Χαράζει ἡ σκέψη μου αὐτὲς τὶς γραμμὲς καὶ σκέφτομαι ποῦ νὰ τὶς ἀπευθύνω. Τὶς ἀπευθύνω λοιπὸν πρὸς ὅλους, σὰν μία καθολικὴ ἐπιστολή, σὰν τὶς ἑπτὰ ποὺ ἔχουμε στὴν Καινή μας Διαθήκη πρὸς ὠφέλεια καὶ οἰκοδομή. Νὰ συστηθῶ. Εἶμαι ἕνας τεμπέλης παπὰς τῆς ἐπαρχίας, ποὺ πρὶν ἀπὸ εἴκοσι ὀκτὼ χρόνια φόρεσα τὸ ράσο ἀνάξια. Ἡ πολιτεία μὲ προσέλαβε καὶ μὲ συντηρεῖ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια. Σήμερα ξαφνικὰ καὶ ἀπροειδοποίητα, χωρὶς λόγο καὶ αἰτία, μὲ ἀπολύει. Εἶμαι καὶ ἀνόητος, διότι ἐπενδύοντας στὴν πρόσληψή μου αὐτή, ἔκανα μία μεγάλη οἰκογένεια, πῆρα ἕνα διαμέρισμα γιὰ νὰ τὴ βάλω μέσα, ἕνα αὐτοκίνητο γιὰ νὰ τὴ μετακινῶ καὶ ἕνα δάνειο τριάντα ἐτῶν, γιὰ νὰ ἀνταποκριθῶ σὲ ὅλα αὐτά. Οἱ πιὸ μεγάλοι καὶ μυαλωμένοι μὲ συμβούλεψαν νὰ τὸ κάνω, γιατί, λέει, ὁ μισθός μου ἦταν μία διασφάλιση.
.           Σήμερα, λοιπόν, ποὺ ἠλικιακὰ βρίσκομαι «σ᾽τοῦ δρόμου τὰ μισά», ὑπερβαίνοντας σιγὰ σιγὰ τὰ πενήντα, ξυπνῶ μία ἡμέρα καὶ βλέπω τὸ φυσικό μου προστάτη, τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος, νὰ συγχαίρει τὸν κ. πρωθυπουργό, διότι μὲ ἀπέλυσε. Βλέπω τὸν πνευματικὸ πατέρα καὶ Προκαθήμενο τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας νὰ εὐχαριστεῖ τὴν κοσμικὴ ἐξουσία, διότι ἐμένα καὶ μερικὲς χιλιάδες συναδέλφους μας, μαζὶ μὲ τὶς οἰκογένειές μας, μᾶς ἀφήνει μετέωρους στὶς ἀποφάσεις καὶ στὶς διαθέσεις τῶν πολιτικῶν τῆς κάθε ἐποχῆς. Μᾶλλον δὲν ἦταν ἀρκετὸ ὅτι τὰ ὀκτὼ χρόνια τῆς κρίσεως συμπαραστάθηκα στοὺς ἀνθρώπους ὑποφέροντας μαζί τους, ταΐζοντάς τους ἀπὸ τὸ συσσίτιο τῆς ἐνορίας μου, πληρώνοντας τοὺς λογαριασμούς τους, ἐξαντλώντας κάθε γνωριμία μου γιὰ νὰ ἔχουν φάρμακα καὶ περίθαλψη.
.           Ἔγινα ὁ πιὸ φτωχὸς ἀπ’ τοὺς φτωχούς, ἀφοῦ ὁ μισθός μου κατέστη ὁ χαμηλότερος τοῦ δημοσίου τομέα. Ζητιάνεψα γιὰ τὸ χατίρι τους πολλὲς φορές. Σταμάτησα τὰ ἔργα τοῦ ναοῦ, γιὰ νὰ γίνουν τὰ ἔργα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς φιλανθρωπίας. Μοιραστήκαμε ὅλοι μαζὶ τὸ πιάτο, τὸ ζεστὸ φαΐ, τὸ δάκρυ τῆς ἀπόγνωσης, τὸ χαμόγελο τῆς παρηγοριᾶς, τὴν ἀγκαλιὰ τῆς ἀλληλοστήριξης… Συμπορευθήκαμε καὶ συλλειτουργήσαμε μὲ τὸ Δεσπότη μας ἀρχηγό, κι ὅλοι μαζὶ ἑνωμένοι στὴ μεγάλη Ἐκκλησιὰ τῆς ὑπομονῆς. Πήγαμε μπροστά. Δὲν διχαστήκαμε. Ἔνιωσα ἕνα σῶμα μὲ ὅλους, ἕνας λαὸς κοινός, ἀγαπημένος, γιατί κι ἐμεῖς κομμάτι αὐτοῦ τοῦ λαοῦ εἴμαστε. Τώρα ἐλπίζαμε πὼς θὰ ξεφύγουμε ἐπιτέλους. Ἐλπίζαμε σὲ ἕνα φῶς.
.           Ἐλπίδα, σὰν ὄνειρο παιδικό, ἀπραγματοποίητο ἀκόμη.
.           Σκέπτομαι τώρα πιὰ πὼς μᾶλλον ἔχουν δίκιο, δὲν ἄξιζα τὴν ἰδιότητά μου ὡς δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ ἔπρεπε νὰ ἀπολυθῶ. Σκέφτομαι πὼς ἡ πνευματικὴ ἐργασία ποὺ κατέβαλα ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια τὰ κείμενα ποὺ παρήγαγα, ἡ διδασκαλία ποὺ ἀπηύθυνα, οἱ κατασκηνώσεις τὰ καλοκαίρια ποὺ ἔστησα, ἡ νεότητα ποὺ συναναστράφηκα, οἱ τέχνες ποὺ καλλιέργησα, οἱ οἰκογένειες ποὺ ἐπανένωσα, οἱ γάμοι ποὺ εὐλόγησα, οἱ βαπτίσεις ποὺ χάρηκα, οἱ ψυχὲς ποὺ ξεκούρασα στὴν ἐξομολόγηση, οἱ οἰκογένειες ποὺ παρηγόρησα στὸ πένθος, οἱ χαρὲς ποὺ πολλαπλασίασα μὲ τὶς εὐχές μου, οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἐνθάρρυνα μὲ τὶς προτροπές μου, τὸ περιβάλλον ποὺ βοήθησα μὲ τὶς εὐαισθησίες μου καὶ πολλὰ ἀκόμη, ποὺ αὐτὴ τὴ στιγμὴ μοῦ διαφεύγουν λόγῳ σύγχυσης, δὲν μετρᾶνε!
.           Τὸ «δημοσιοϋπαλληλίκι» γιὰ μένα δὲν ἦταν ντροπή. Ἦταν τιμή. Ἦταν μία ἔνδειξη ἐκτίμησης τῆς πολιτείας γιὰ μένα ποὺ δούλευα γιὰ ἐκείνη καὶ γιὰ τὸν λαό. Δὲν ἦταν βόλεμα. Ἦταν μία μικρὴ ἀνάπαυση γιὰ νὰ μὴ «διακονῶ τραπέζας», ἀλλὰ νὰ εἶμαι ἀνέμελος στὴν ἐπίδοση τῶν πνευματικῶν καθηκόντων καὶ τῆς διακονίας μου. Φαίνεται ὅμως πὼς οἱ κεφαλὲς τοῦ Κράτους καὶ τῆς Ἐκκλησίας δὲν συμφωνοῦν μαζί μου. Ἐκεῖνοι ἀποφάσισαν πὼς ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα πρέπει νὰ ἔχω μέριμνα γιὰ τὸν βιοπορισμὸ τῶν παιδιῶν μου, γιὰ τὴν ἀποπληρωμὴ τῶν δόσεων, γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τῶν ἀτελείωτων λογαριασμῶν, γιὰ τὴν τακτοποίηση τῶν φορολογικῶν μου ὑποχρεώσεων. Ἔτσι νας θ δώσει τ θέση μου σ κάποιον λλον, πο θ τν προσλάβει τώρα, γι ν μ κάνει μισητ κα ντιπαθητικ πέναντι στν κοινωνία, πειδ το τρωγα τ θέση τόσα χρόνια, κα λλος θ μ παρηγορήσει μ λόγια πατρικ κα μορφα, πο κούγονται πόλυτα ψεύτικα, ταν δν τ νιώθουμε μες ο κληρικοί…
.           Δόξα τῷ Θεῷ, οἱ δύο τους ἀποφάσισαν «γιὰ μένα χωρὶς ἐμένα», βεβαίως «γιὰ τὸ καλό μου» καὶ ἔτσι ξαφνικὰ «…ἀνεπαισθήτως μ’ ἔκλεισαν ἀπὸ τὸν κόσμον ἔξω», ποὺ θά ’λεγε κι ὁ φίλος μου ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια. Ἔτσι ἡ Ἑλλάδα μπορεῖ πλέον νὰ χαρεῖ, διότι ἀπαλλάχθηκε ἀπὸ τοὺς χαραμοφάηδες ποὺ τὴν ἄρμεγαν τόσα χρόνια καὶ τώρα πλέον λαμπρὰ θὰ τραβήξει τὸν δρόμο τῆς προόδου καὶ τῆς εὐημερίας! Καλὴ πορεία.

 

 

,

Σχολιάστε

Η «ΜΑΥΡΗ ΤΡΙΤΗ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ «μαύρη Τρίτη» γιὰ τὴν Ἐκκλησία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ὁ πρωθυπουργὸς Ἀλέξης Τσίπρας ἄρχισε τὸν προεκλογικό του ἀγώνα μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου. Ὁ πιστὸς λαὸς ἐμβρόντητος εἶδε καὶ ἄκουσε τὴν ἀγάπη τοῦ Ἀλ. Τσίπρα πρὸς τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς πρὸς αὐτὸν ὕμνους τοῦ κ. Ἱερωνύμου. Ἡ φιέστα τῆς Τρίτης, 6ης Νοεμβρίου 2018, στὸ Μέγαρο Μαξίμου εἶχε σεναριογράφο, σκηνοθέτη καὶ πρωταγωνιστὴ τὸν πρωθυπουργὸ καὶ βοηθό του (supporter) τὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Ὁ Ἀλ. Τσίπρας ἦταν σὲ φόρμα. Θύμισε τὸ 2014, ὅταν ὑποσχόταν ὅτι τὴν ἑπομένη τῆς ἐκλογῆς ὁ βασικὸς μισθὸς θὰ ξαναγύριζε στὰ 750 Εὐρώ, ὅτι οἱ συντάξεις θὰ ἐπανέλθουν στὰ πρὸ τῶν μνημονίων ἐπίπεδα, ὅτι οὐδεμία πρώτη κατοικία θὰ κατασχεθεῖ… Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μὲ τὸ βλέμμα πρὸς τὸ ἔδαφος. Τὸ συνηθίζει καὶ στὶς πιὸ εὐχάριστες, κατ᾽ αὐτόν, στιγμές…
.         Καὶ ὅμως ἡ Τρίτη, 6η Νοεμβρίου 2018 εἶναι μία «Μαύρη Τρίτη» γιὰ τοὺς κληρικοὺς τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ γιὰ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία. Ἡ συμφωνία Τσίπρα – Ἱερωνύμου προβλέπει ἡ Ἐκκλησία νὰ παραιτηθεῖ κάθε ἄλλης ἀξίωσης ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ περιουσία ποὺ ἀπέκτησε ἡ Πολιτεία ἐπὶ δικτατορίας Μεταξᾶ καὶ νὰ παραιτηθεῖ ἐπίσης ἀπὸ τὴν μισθοδοσία τῶν κληρικῶν της ἀπὸ τὸ Δημόσιο, ἔναντι τῆς ὑπόσχεσης ἐτήσιας ἐπιδότησης ἀπὸ τὴν Πολιτεία, ἰσόποσης πρὸς τὴν σημερινὴ δαπάνη μισθοδοσίας.
.         Ἡ συμφωνία, ἂν καὶ συζητιόταν ἐπὶ «τρία» καὶ περισσότερα χρόνια μεταξὺ τῶν δύο ἀνδρῶν, ἔχει πολλὰ κενὰ καὶ προκαλεῖ πολλὰ προβλήματα. Τὸ πρῶτο εἶναι σοβαρὸ ἐκκλησιολογικό. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος συζητοῦσε μὲ τὸν Πρωθυπουργό, χωρὶς νὰ ἔχει ἐνημερώσει καθόλου γιὰ τὶς συζητήσεις του τὴν Ἱεραρχία. Καὶ οἱ χωρὶς ἐνημέρωση Μητροπολίτες ἕως προχθὲς ἐπιχειρηματολογοῦσαν, γιατί οἱ κληρικοὶ πρέπει νὰ πληρώνονται ἀπὸ τὸ κράτος…
.         Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι τὸν Ὀκτώβριο, πρὶν δηλαδὴ ἕνα μήνα, στὴν Ἱεραρχία ὁ Μητροπολίτης Κηφισίας Κύριλλος ἀναφέρθηκε, ὡς εἰσηγητής,   στὸ θέμα καὶ τόνισε ὅτι «ἡ μισθοδοσία καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἐκπαίδευση ἔχουν ἀναληφθεῖ ἀπὸ τὸ Δημόσιο ὡς μία μορφὴ ἀφηρημένης (κατ’ ἀποκοπὴν) ἀποζημίωσης πρὸς τὴν Ἐκκλησία γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ (ἰδίως μοναστηριακὴ) περιουσία, ποὺ περιῆλθε στὸ Κράτος χωρὶς καμία ἀποζημίωση τῆς Ἐκκλησίας». Τὸ σωστὸ ἦταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νὰ καλέσει τὸν Μητροπολίτη Κηφισίας, νὰ τοῦ ἐμφανίσει τὴ συμφωνία καὶ νὰ τοῦ ἐξηγήσει ὅτι ἡ Ἐκκλησία θριαμβεύει μὲ τὴν ἐπικείμενη συμφωνία, ὅτι παύουν τὰ οἰκονομικά της προβλήματα καὶ νὰ τὸν πείσει νὰ ἐπιχειρηματολογήσει ὑπὲρ αὐτῆς. Ὄχι νὰ τὸν ἀφήσει ἐκτεθειμένο.
.           Τὸ ἐκκλησιολογικὰ ὀρθὸ ἦταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πρῶτα νὰ φέρει στὴν Ἱεραρχία τὴ συμφωνία, νὰ γίνει συζήτηση καὶ νὰ παρθοῦν ἀποφάσεις καὶ μὲ αὐτὲς νὰ προσέλθει στὸν πρωθυπουργό. Ἀντίθετα πρῶτα συμφώνησε μὲ τὸν Ἀλ. Τσίπρα καὶ μάλιστα προεξόφλησε ὅτι οἱ Μητροπολίτες μέλη της θὰ τὴν υἱοθετήσουν… Μὲ τὶς συζητήσεις καὶ τὴ συμφωνία μὲ τὸν Πρωθυπουργὸ ἐρήμην τῆς Συνόδου ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, φαλκιδεύει τὸ Συνοδικὸ σύστημα.
.         Τὸ δεύτερο ἐκκλησιολογικὸ ζήτημα, ποὺ ἐγείρεται, εἶναι τί γίνεται μὲ τοὺς κληρικοὺς τῆς ἡμιαυτόνομης Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης καὶ αὐτῶν τῆς Δωδεκανήσου, ποὺ ἀνήκουν στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Ἕως τώρα ἀκολουθοῦν τὸ καθεστὼς καὶ τὸ μισθολόγιο τῶν κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος δὲν μπορεῖ νὰ κάνει συμφωνία μὲ τὴν Κυβέρνηση γιὰ αὐτούς. Κανονικὰ ἐμπλέκεται τὸ Φανάρι καὶ μπορεῖ νὰ ὑπάρξει μία ἀκόμη ἀφορμὴ ἔντασης μεταξὺ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν.
.         Τὸ τρίτο εἶναι ζήτημα ἰσονομίας καὶ ἐθνικῆς σημασίας. Παλαιότερα τὸ εἶχε θέσει καὶ ὁ Εὐάγγελος Βενιζέλος. Οἱ κληρικοὶ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας χάνουν τὴν ἰδιότητα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου, ἐνῶ τὴν διατηροῦν οἱ Μουφτῆδες τῆς Θράκης…
.           Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν σημείων τῆς συμφωνίας τὸ βέβαιο εἶναι ὅτι οἱ 10.000 κληρικοὶ παύουν νὰ εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι, καί, ὡς ἐκ τούτου, διαγράφονται ἀπὸ τὴν Ἑνιαία Ἀρχὴ Πληρωμῶν καὶ γίνονται ὑπάλληλοι τῆς Ἐκκλησίας. Ἀπὸ τὴν ἀσφάλεια τῆς πληρωμῆς τοῦ μισθοῦ καὶ τῆς σύνταξης καὶ τὴν ἐξασφαλισμένη ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψη περνοῦν στὴν ἀβεβαιότητα καὶ στὴν ἀνασφάλεια ἑνὸς συστήματος ποὺ δὲν ἔχει δοκιμασθεῖ. Τὸ συνολικὸ ποσὸ τῆς κρατικῆς ἐπιδότησης θὰ καταβάλλεται σὲ εἰδικὸ Ταμεῖο τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ θὰ ἔχει τὴν εὐθύνη νὰ δημιουργήσει, μὲ δαπάνη της, τὸν μηχανισμὸ πληρωμῆς τους…
.         Ἂν αὔριο ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ποὺ ἀπορρίπτει τὶς ἐπιδοτήσεις, ἐπιβάλλει τὴ μείωση ἢ τὴν ἀπαλοιφὴ τῆς κρατικῆς ἐπιδότησης πρὸς τὴν Ἐκκλησία, ἡ κυβέρνηση θὰ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ὑπακούσει… Τότε ἐκείνη μὲν θὰ ἔχει πάρει τὴν ἐκκλησιαστικὴ περιουσία καὶ θὰ ἔχει ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὴν πληρωμὴ τῶν κληρικῶν, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία θὰ τὴν ἔχει χάσει ἔναντι τῶν ὑποσχέσεων καὶ οἱ κληρικοί της θὰ ἀναζητοῦν τρόπους ἐπιβίωσης…-

, ,

Σχολιάστε