Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Μητροπ. Πατρῶν Χρυσόστομος

«ΥΨΩΣΤΕ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ» (Μητροπ. Πατρῶν Χρυσόστομος)

Ὁ Μητροπολίτης Πατρῶν κ. Χρυσόστομος
(ἀπὸ τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Πατρῶν)

.         «…Στὸ πλαίσιο τῆς ἀμβλύνσεως τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως ἐντάσσεται καὶ ἡ προσπάθεια τοῦ ἀποχρωματισμοῦ τῶν Ἐθνικῶν μας Ἐπετείων. Ἔτσι παρατηροῦμε ὅτι ἔχει ἀτονήσει ἐσχάτως ὁ γενικὸς σημαιοστολισμὸς τῶν οἰκιῶν καί καταστημάτων, ὅπως πρέπει νὰ γίνεται, γιὰ νὰ τιμᾶται ἡ μνήμη τῶν Ἡρώων καὶ Μαρτύρων ποὺ ἔπεσαν ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος, κατὰ τοὺς ἱεροὺς ἀγῶνες τοῦ Ἔθνους μας.
.         Ἡ Σημαία φέρει τὸν Σταυρὸ ποὺ εἶναι ἡ δόξα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ ὁποία στήριξε διαχρονικὰ τὴν Πατρίδα μας, ἀλλὰ εἶναι καὶ σύμβολο ἡ Σημαία μας, τῶν ἀγώνων γιὰ τὴν Ἐλευθερία. Ὁ Σταυρὸς μαζὶ μὲ τὶς ἐννέα λωρίδες τῆς γαλανόλευκης μαρτυροῦν τὴν κοινὴ πορεία τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ἀπὸ ἀρκετῶν ἐτῶν ἀφαιρέθηκε ἀπὸ τὸν κοντό, τὸ κοντάρι δηλαδή τῆς Σημαίας, στὶς Δημόσιες Ὑπηρεσίες, ὁ Σταυρός. Ὑψῶστε τὸ κοντάρι τῆς Σημαίας μὲ τὸν Σταυρὸ καὶ ἀναρτήσατε ἐπ’ αὐτοῦ τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία. Ἀπὸ κανένα σπίτι καὶ ἀπὸ κανένα κατάστημα νὰ μὴ λείψῃ κατὰ τὴν Ἐθνικὴ Ἑορτὴ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου ἡ Ἑλληνικὴ Σημαία. Ἂς ἀντισταθοῦμε καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο στὴν ἀποϊεροποίηση τῆς Πατρίδος μας…»

 

 

ΠΗΓΗ: agiosharalabos.blogspot.gr

,

Σχολιάστε

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ, κ. ΥΠΟΥΡΓΕ; [Μητροπ. Πατρῶν Χρυσόστομος] «Τά παιδιά δέν γνωρίζουν Ἑλληνικά, ἀπό τότε πού κάποιοι ἀνθέλληνες, ἡμέτεροι καί ξένοι κατέστρεψαν τήν Ἑλληνική γλῶσσα, τήν ἀπομείωσαν καί ἀπέκοψαν ἀπό τίς ρίζες καί τήν ἐτυμολογία της τούς Ἕλληνες»

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ, κ. ΥΠΟΥΡΓΕ;

τοῦ Μητροπ. Πατρῶν Χρυσοστόμου

.               Μιλώντας σέ ἐκδήλωση στήν Καλλιθέα ὁ Ὑπουργός Παιδείας κ. Φίλης καί ἐρωτηθείς ἀπό Φιλόλογο Καθηγήτρια περί τοῦ μαθήματος τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν εἶπε μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς: «…Γιατί τά παιδιά μας δέν μιλᾶνε καλά σήμερα Ἑλληνικά; Κάτι φταίει. Δέν ξέρω τί…».
.               Nαί  κ. Ὑπουργέ, ἀλήθεια εἶναι αὐτό πού εἴπατε. Ἔχετε δίκηο. Κάτι φταίει ὄντως πού τά παιδιά σήμερα ὄχι ἁπλῶς δέν μιλᾶνε καλά τά Ἑλληνικά, ἀλλά δέν ξέρουν Ἑλληνικά. Ὅμως δέν συμφωνοῦμε μέ τό, «δέν ξέρω τί φταίει». Πιστεύω ὅτι καί σεῖς ξέρετε καί ὅλοι μας. Ἴσως τά παρακάτω πού, μέ συνείδηση εὐθύνης, σημειώνομε βοηθήσουν νά θυμηθοῦμε κάποια πράγματα ἢ μᾶλλον νά παραδεχθοῦμε κάποιες ἀλήθειες μήπως καί συβάλλομε θετικά στήν πνευματική ἀνόρθωση αὐτοῦ τοῦ τόπου.
.               Ὄχι μόνο δέν γνωρίζουν τά παιδιά, νά μιλᾶνε Ἑλληνικά, ἀλλά οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μέ τήν οὐσία καί τά νοήματα πού ἀπορρέουν ἀπό τά κείμενα, ἀφοῦ ἕνεκα τῆς ἀγνοίας τῶν λέξεων, οὐδέν ἐνδιαφέρον παρουσιάζουν  (τά κείμενα) γιά τούς συγχρόνους νέους.
.               Πῶς θά γνωρίζουν τά παιδιά νά μιλᾶνε σωστά τά Ἑλληνικά, ἀφοῦ τό Ἐκπαιδευτικό σύστημα πάσχει ἀπό τή βάση του;
.               Δέν γνωρίζετε κ. Φίλη, ὅτι τά τελευταῖα χρόνια, μᾶλλον τίς τελευταῖες δεκαετίες, τά Ἐκπαιδευτικά συστήματα διεδέχοντο τό ἕνα τό ἄλλο, ὡς νά ἦταν ὑποκάμισσα; Καί τοῦτο γινόταν ἐρήμην τῶν ἀκαταλύτων καί παγκοσμίων κοινῶν καί παραδεδεγμένων παιδαγωγικῶν ἀξιῶν καί εἰς βάρος τῆς γλώσσης καί τῆς ἐν γένει πνευματικῆς ταυτότητος τῆς πατρίδος μας.
.               Τά παιδιά δέν γνωρίζουν Ἑλληνικά, ἀπό τότε πού κάποιοι ἀνθέλληνες, ἡμέτεροι καί ξένοι κατέστρεψαν τήν Ἑλληνική γλῶσσα, τήν ἀπομείωσαν καί ἀπέκοψαν ἀπό τίς ρίζες καί τήν ἐτυμολογία της τούς Ἕλληνες.
.               Τά παιδιά δέν γνωρίζουν νά μιλᾶνε Ἑλληνικά, ἀπό τότε πού κατηργήθη ἡ ὀρθογραφία καί ἡ ἐκμάθησή της κατά τόν σωστό τρόπο, ὡς καί τό συντακτικό στήν πρωτοβάθμια ἐκπαίδευση, Ὅπου τίθενται οἱ βάσεις καί ἐν συνεχείᾳ στήν δευτεροβάθμια.
.               Κάνετε κ. Ὑπουργέ μιά σύγκριση μέ ἀνθρώπους παλαιοτέρας γενεᾶς, τῆς δικῆς σας λ.χ. τῆς δικῆς μας, ἀφοῦ μᾶλλον εἴμαστε τῆς ἰδίας ἐποχῆς, μέ τά παιδιά τοῦ σήμερα, ὥστε νά διαπιστώσετε τήν διαφορά, ὡς πρός τήν γνῶσιν καί τήν χρήση τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης καί τήν ἐμβάθυνση στά νοήματα.
.               Γιατί ἐσεῖς καί μεῖς κ. Ὑπουργέ, χρησιμοποιοῦμε σωστά τήν Ἑλληνική γλῶσσα καί τά παιδιά μας ὄχι; Μήπως ἐμεῖς διαθέτομε περισσότερο μυαλό, ἀπό τούς συγχρόνους νέους; Νομίζω ὅτι ὁ δείκτης νοημοσύνης τῶν παιδιῶν μας, εἶναι ἀρκετά, ἢ μᾶλλον πολύ ὑψηλός σήμερα.
.               Βάλτε τό χέρι στήν καρδιά κ. Ὑπουργέ, καί σεῖς καί Ὅσοι πρίν ἀπό σᾶς πέρασαν ἀπό αὐτόν τόν θῶκο καί θά διαπιστώσετε, ὅτι Ἔγιναν ἐγκληματικά λάθη εἰς βάρος τῆς παιδείας γενικῶς, διότι ἐξυπερετήθησαν μέσα ἀπό τήν παιδεία, (εὒκολος γάρ στόχος πάντοτε) ποικίλα συμφέροντα, πολιτικά, ἰδεολογικά κ.ἄ.
.               Πῶς θέλετε κ. Ὑπουργέ νά γνωρίζουν τά παιδιά μας νά μιλᾶνε Ἑλληνικά, ἀφοῦ δέν ἔμαθαν κἄν πόσα γράμματα ἔχει ἡ ἑλληνική ἀλφάβητος;
.               Καί ἐπειδή ἀνεφέρθητε καί στό μάθημα τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν, ἐπιτρέψατέ μας νά σημειώσωμε τά ἑξῆς. Πῶς προῆλθε ἡ νεολληνική γλῶσσα;  Ἔτσι προέκυψε ἀπό τό πουθενά; Πιστεύομε ὅτι γνωρίζετε καλῶς ὅτι ἡ νεοελληνική γλῶσσα εἶναι συνέχεια τῆς ὅλης γλωσσικῆς πορείας τοῦ τόπου μας ἀπό τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα. Σημασία δέν ἔχει μόνο πόσες ὧρες θά διδάσκωνται τά παιδιά τό ἐν λόγῳ μάθημα, ἀλλά τό πῶς, τό γιατί καί ἀπό ποιούς θά διδάσκεται τό μάθημα.
.               Πῶς θέλετε νά γνωρίζουν τά παιδιά νά μιλᾶνε Ἑλληνικά, ἀφοῦ ἀγνοοῦν τό «ἔτυμον» τῶν λέξεων καί φτώχυνε τό λεξιλόγιό τους; Ἔχετε ἀκούσει κάτι γιά τήν λεξιπενία τῶν σημερινῶν Ἑλλήνων;
.               Ποιός ὕψωσε τό ἀνάστημά του, ἀπέναντι στό ἔγκλημα πού συντελέστηκε  κατά καιρούς μέ τήν κατακρεούργηση τῆς γλώσσας μας, μάλιστα κατά τρόπο δόλιο καί ὑποχθόνιο (κατάργηση πνευμάτων, ὀρθογραφίας γενικῶς κ.λ.π.); Σᾶς παραπέμπω νά διαβάσετε τί ἔγινε στήν Ἱσπανία, ὅταν κάποιοι «προοδευτικοί» ἐπεχείρησαν νά προτείνουν νά καταργηθῇ ἓνα σημαδάκι ἀπό τήν γλῶσσα τῆς χώρας. Ξεσηκώθηκε ἡ Ἀκαδημαϊκή Κοινότητα, ἀντέδρασε ὅλος ὁ πνευματικός κόσμος, γιατί ἐκεῖνοι γνωρίζουν ὅτι ἡ γλῶσσα εἶναι ὄχι παρελθόν, ἀλλά ζωντανό παρόν καί ὁριοθετεῖ τήν πορεία τοῦ μέλλοντος. Τό ἴδιο ἔγινε καί στήν Γαλλία, σέ παρόμοια περίπτωση.
.               Εὔστοχα ὁ ἱστορικός καί συγγραφεύς Σαράντος Καργάκος ἔχει ἀναφέρει: «Ἡ Ἑλληνική γλῶσσα πεθαίνει στό στόμα τῶν Ἑλλήνων». Χάνεται ἡ γλῶσσα; Χάνεται ἡ ἐθνική ἑνότης. Χάνεται ἡ γλῶσσα; Χάνεται ὁ τρόπος σκέψεως, ὁ τρόπος ἔκφρασης, ὁ τρόπος πολιτικῆς στάσης ὅπως τά ἔζησαν οἱ Ἕλληνες διαχρονικά μέ τήν ἰδιαιτερότητά τους και τήν ταυτότητά τους. Ξέρετε τί σημαίνει αὐτό; Αὐτό σημαίνει ὅτι μπαίνομε στό περιθώριο τῆς Ἱστορίας.
.               Αὐτό ἤθελαν νά ἐπιτύχουν ὅσοι ἐμίσησαν καί μισοῦν τήν Ἑλλάδα. Μᾶς ὁδήγησαν νά μισήσωμε τήν «ψυχή μας», τήν γλῶσσα μας, τήν ρίζα μας, τό αἷμα μας, τήν ἱστορία μας.
.               Γιά νά ἀνορθωθῇ ἡ «πεπτωκυῖα σκηνή» κ. Ὑπουργέ, δέν χρειάζονται εὐχολόγια, ἀνούσιες συζητήσεις κ.λ.π. Χρειάζεται τόλμη καί θυσία. Χρειάζεται κάποιος νά ἔχῃ τήν παλληκαριά νά πῇ τήν ἀλήθεια γιά τό κακό πού συντελέστηκε καί συντελεῖται τόσα χρόνια στήν Πατρίδα μας. Καί γιά νά ὑπάρξουν αὐτά, πρέπει νά ὑπάρχῃ ἀγάπη γιά  τόν τόπο μας καί ὄχι ὑπακοή σέ ξένες σειρῆνες πού θέλουν μιά Ἑλλάδα, χώρα ἀγραμμάτων, ὥστε νά ἐλέγχεται εὔκολα.
.               Σέ ποιά  χώρα τοῦ κόσμου Ἔχομε παραγωγή ἀγραμμάτων ἀπό τά σχολεῖα; Αὐτό δυστυχῶς συμβαίνει τά τελευταῖα χρόνια στήν  Πατρίδα μας.
.               Γιατί ἀνθεῖ ἡ παραπαιδεία; Γιατί δέν προσφέρεται στά σχολεῖα ἡ ἀληθινή παιδεία;
.               Ἄν λειτουργεῖ ἔτσι τό σύστημα, σέ τί χρειάζεται κ. Ὑπουργέ ἡ δημόσια Ἐκπαίδευση;
.          Ποιός ἄραγε θά ἔχῃ τό σθένος, μέ ὁποιοδήποτε κόστος νά γυρίσῃ «πίσω», ὥστε νά καταδείξῃ ἐν τοῖς πράγμασι, τήν ἀξία τῆς γλώσσης καί νά ἀφήσῃ στήν ἱστορία τό στῖγμα του ὡς ἀληθινά προοδευτικός;
.               Καί κάτι ἄλλο κ. Ὑπουργέ. Συνέφερε διαχρονικά κάποιους σ’ αὐτόν τόν τόπο νά μή γνωρίζουν τά παιδιά Ἑλληνικά, ὥστε νά ἀγνοοῦν ὄχι ἀπλῶς πῶς γράφεται, ἀλλά τί σημαίνει ἡ λέξη «μητραλοίας» καί τόσες ἄλλες λέξεις…
.               Ὅσοι περάσαμε ἀπό τά Σχολεῖα ὡς ἐκπαιδευτικοί δυνάμεθα νά γνωρίζωμε ποιός σκότωσε τήν μακροβιότερη γλῶσσα στόν κόσμο. Γνωρίζομε γιατί τά παιδιά χρησιμοποιοῦν τήν λεγομένη «ἀργκό». Γνωρίζομε γιατί τά παιδιά ἀδυνατοῦν νά ἐκφέρουν μιά συγκεκριμένη σκέψη. Ὅλοι μας ἔχομε τεράστια εὐθύνη ἔναντι αὐτοῦ τοῦ θέματος καί πολλῶν ἄλλων.
.               Φτωχύναμε ἠθελημένα καί ὡς πρός τήν γλῶσσα μας.
.               Ἄς ζητήσωμε συγγνώμη ἀπό τά παιδιά μας καί ἄς ἐργαστοῦμε, μέ σύστημα, μέ εὐθύνη καί εὐσυνειδησία γιά νά σώσωμε ὅ, τι ἀπέμεινε.
.               Ἡ γλῶσσα  μας εἶναι ἑνιαία. Εἶναι ἕνα ρυάκι μέ γάργαρο νερό πού ἀπό τήν πηγή Ἔχει συνεχῆ καί ἀδιάκοπο ροή. Ἄν κόψης τή ροή αὐτοῦ τοῦ ζωντανοῦ ὕδατος προκαλεῖται συμφορά καί καταστροφή.
.               Ὅσο γιά τά ὅσα εἴπατε περί τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν θά ἐπανέλθωμε. Ἢδη ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀνεφέρθη σχετικῶς στό Δελτίο Τύπου τῆς Συνεδρίας τῆς 2.6.2016.

ΠΗΓΗ: i-m-patron.gr

, ,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡΟΠ. ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: «ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ Η ΕΡΤ, ΧΩΡΙΣ ΑΔΙΚΙΑ»

Μητροπολίτης Πατρν: «παναλειτουργία τς ΕΡΤ
χωρ
ς ἀδικία εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων».

.           Νὰ ἐπαναλειτουργήσει ἡ ΕΡΤ χωρὶς νὰ ἀδικηθοῦν οἱ ἐργαζόμενοί της», εὐχήθηκε ὁ μητροπολίτης Πατρῶν Χρυσόστομος
.              Θέση γιὰ τὸ κλείσιμο τῆς ΕΡΤ πῆρε ὁ μητροπολίτης Πατρῶν Χρυσόστομος στὸ περιθώριο τῆς παρουσίας του σὲ συνέδριο ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν ἀχαϊκὴ πρωτεύουσα. Ὁ μητροπολίτης ἀφοῦ δήλωσε ἔκπληκτος ἀπὸ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο μπῆκε “λουκέτο” στὴν κρατικὴ ραδιοτηλεόραση, ἐξέφρασε τὴν ἐπιθυμία του νὰ λειτουργήσει σύντομα, χωρὶς νὰ ἀδικηθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι.
.              «Μὲ μεγάλη μας ἔκπληξη, ὅπως ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀλλὰ καὶ γενικώτερα ὁ κόσμος, πληροφορηθήκαμε τὸ κλείσιμο τῆς ΕΡΤ. Η ΕΡΤ εἶναι τὸ ἐθνικό μας κανάλι, μέσα ἀπὸ τὸ ὁποῖο προβλήθηκε ἡ ἱστορία τῆς πατρίδος μας, ὁ πολιτισμὸς καὶ ἡ Ἑλληνορθόδοξη κληρονομιὰ καὶ παράδοση.
.              Ὁ Ἑλληνικὸς λάος, ἀλλὰ καὶ οἱ Ἕλληνες ὅπου γῆς, κάθε Κυριακὴ παρακολουθοῦσαν τὴν Θεία Λειτουργία καὶ ἤκουαν τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ. Μέσα ἀπὸ τὴν ΕΡΤ ἡ φωνὴ τῆς Ἑλλάδος ἀκουγόταν στὰ πέρατα τῆς γῆς. Πιστεύομε ὅτι σύντομα θὰ λειτουργήση καὶ πάλι ἡ ἐθνική μας ραδιοφωνία καὶ τηλεόραση μὲ τὶς καλύτερες προοπτικές, καὶ θὰ συνεχισθῆ ἀπρόσκοπτα, ὅπως μέχρι τώρα γινόταν, ἡ ἐνημέρωση, ἀλλὰ καὶ ἡ προβολὴ τοῦ ἐθνικοῦ καὶ πνευματικοῦ μας πλούτου καὶ πολιτισμοῦ.
.              Ἀκόμη πιστεύομε, καὶ εὐχόμεθα ἀπὸ καρδίας νὰ μὴ γίνη καμμία ἀδικία εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων στὴν ΕΡΤ, μάλιστα σὲ μιὰ τόσο δύσκολη ἐποχὴ ποὺ διανύομε. Πιστεύομε ὅτι θὰ μπορέσουν νὰ συνεχίσουν τὴν ἐργασία τους καὶ τὴν προσφορά τους, μὲ ὅποιο σχῆμα καὶ ἂν λειτουργήση ἐν συνεχείᾳ ἡ ΕΡΤ, ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ μέχρι τώρα ἐργάζονταν τίμια στὸν ὀργανισμὸ αὐτὸ», ἦταν τὰ λόγια τοῦ κ. Χρυσόστομου.

 ΠΗΓΗ: news247.gr

Σχολιάστε

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. «τήν ἀπάντηση στήν προσπάθεια τῆς ἀποϊεροποιήσεως τῆς ζωῆς στήν Ἑλλάδα καί στόν ἀγῶνα κάποιων νά μετατρέψουν τήν Πατρίδα μας σέ ἄθρησκο κράτος, μόνο ὁ Ἑλληνικός Λαός μπορεῖ νά τήν δώσῃ.» (Μητρ. Πατρῶν Χρυσόστομος)

Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Τοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 

            .          Καί πάλι τό θέμα τῆς Κυριακῆς ἀργίας στό προσκήνιο. Χρόνια τώρα γίνεται ἕνας μεγάλος ἀγῶνας, ἀπό κύκλους πού οὐδεμία σχέση ἔχουν μέ τήν πνευματικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας καί μᾶλλον ἐνοχλοῦνται, ὡς ὁ παμπόνηρος, ἀπό τήν ἀργία τῆς Κυριακῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀφιερωμένη στόν Θεό, τόν Ἐκκλησιασμό καί τήν πνευματική περισυλλογή τῶν ἀνθρώπων.
.          Θά πρέπει νά εἶναι ἀφελής κάποιος, ἐάν πιστεύσῃ ὅτι ἐπιχειρεῖται νά καταργηθῇ ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς μέ σκοπό τήν ἐνίσχυση τῆς οἰκονομικῆς ἀνάπτυξης καί τήν ἀπελευθέρωση τῆς ἀγορᾶς, ἤ τήν τόνωση τῆς ἀγοραστικῆς κινήσεως καί τήν ὑποβοήθηση τοῦ τουρισμοῦ. Θά ἤμασταν ἀφελεῖς, ἐάν θεωρούσαμε ὅτι ἡ λειτουργία τῶν καταστημάτων τῆς Κυριακῆς εἶναι θέμα κεντρικό τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Οὔτε βέβαια δυνάμεθα νά πιστεύσωμε ὅτι θά λυθῇ τό οἰκονομικό πρόβλημα τῆς χώρας μας μέ τό ὡς ἄνω μέτρο.
.          Ἄλλο εἶναι τό ζήτημα. Δυστυχῶς συνεχίζεται ἡ πνευματική ἀποδόμηση τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Πῶς ἄραγε νά ἑρμηνεύσῃ κανείς τήν προτεινόμενη καθιέρωση τῆς Δευτέρας ὡς ἀργίας; Αὐτό εἶναι τό ἐξωτερικό περίβλημα τῆς καλά μελετημένης καί ὀργανωμένης προσπάθειας ἀποϊεροποιήσεως τῆς ζωῆς τῶν Ἑλλήνων καί καταργήσεως τῆς Κυριακῆς ὡς ἡμέρας προσευχῆς ἀφιερωμένης στόν Θεό. Ἡ μανία αὐτή τῆς καταργήσεως τῆς Κυριακῆς ἀργίας ὀφείλεται σέ λόγους ἰδεολογικούς καί υἱοθετεῖ τήν ἄποψη «ναί στό ἔθιμο τῆς ἀργίας μιά ἡμέρα τήν ἑβδομάδα, ἀλλά ὁποιαδήποτε ἡμέρα» (Τζόν Στιούαρτ Μίλλ, Περί Ἐλευθερίας, Ἐκδ. Ἐπίκουρος, Ἀθήνα 1983, σελ. 152-3).
.          Ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς εἶναι ἐντολή τοῦ Θεοῦ, καί μιλοῦν γι’ αὐτήν οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες καί Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας. Τήν ἀργία αὐτή ἐθέσπισε μέ ἀπόφασή του ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος (Αὐτοκρατορικό Διάταγμα τῆς 3ης Μαρτίου 321). Ὑπάρχουν βέβαια καί Διατάξεις καί «Νεαρές» ἄλλων Αὐτοκρατόρων, ἀλλά ἀξίζει νά μνημονεύσωμε ὅτι ἡ Ἁγία Στ’ Οἰκουμενική Σύνοδος καθιέρωσε τελικά τήν Κυριακή ὡς τελεία ἀργία, γιά νά συμμετέχουν οἱ Χριστιανοί στήν Θεία Λειτουργία καί νά συναντῶται μεταξύ τους καί νά συμπνευματίζωνται τά μέλη τῆς οἰκογένειας. (βλ. σχετ.: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/12/14/πανευρωπαϊκή-συμμαχία-ἐκκλησιας-κ/)
.          Θά ἠδυνάμεθα νά ἀναφέρωμε πάρα πολλά ἐπ’ αὐτοῦ, σημειώνομε ὅμως ὅτι τόν Ἰούνιο τοῦ 2011 συναντήθηκαν στίς Βρυξέλλες 65 ἐκπρόσωποι Εὐρωπαϊκῶν Ὀργανώσεων καί Συνδικάτων, ἐκπρόσωποι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ἄλλων ὁμολογιῶν πού ἀποτελοῦν τήν «Εὐρωπαϊκή Συμμαχία γιά τήν ἀργία τῆς Κυριακῆς» καί ὑπέγραψαν ἀνακοίνωση, μέ τήν ὁποία δεσμεύονται νά ἀγωνισθοῦν ὑπέρ τῆς διατηρήσεως τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς.
.          Τήν Κυριακή ἀργία τήν ἐσεβάσθησαν οἱ αἰῶνες.  Συνδέθηκε μέ τήν ζωή τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν καί μέ τήν πορεία τοῦ Ἔθνους μας, τό ὁποῖο πάντοτε ἐσεβάσθη τόν νόμο τοῦ Θεοῦ. Δυστυχῶς, οἱ νεοέλληνες, θέλομε τά πάντα νά τά ἰσοπεδώσωμε. Ἐμπρός λοιπόν, γιατί καθυστερεῖτε; Τί ἄλλο ἀπέμεινε; Ὅλα αὐτά τά χρόνια συνετελέσθη τό «λαμπρό» ἔργο τῆς ἀποδομήσεως αὐτῆς τῆς κοινωνίας. Καί συνετελέσθη μέ ἐπιτυχία, πρός μεγίστη χαρά καί ἱκανοποίηση τῶν ἀσεβῶν καί ἀντιθέων καί μισελλήνων πατρώνων μας. Ἐμπρός λοιπόν… προχωρῆστε, συνεχῖστε μέ πίστη σέ αὐτούς πού δέν ἀγαποῦν τήν Πατρίδα μας! Δέν τούς βλέπετε πού χαίρουν καί ἐπιχαίρουν μέ τά «θαύματα» πού ἐπετελέσθησαν στόν τόπο μας διά τῶν ἐντολῶν τους; «Μπράβο σας», μᾶς φωνάζουν. «Συγχαρητήρια… ξαναγράψατε παραχαράσσοντας τήν ἱστορία σας. Εὖγε σας… διαλύσατε τήν παράδοσή σας, ἀρνηθήκατε τόν πολιτισμό σας. Χίλιες φορές σᾶς ἐπαινοῦμε… διαλύσατε τήν οἰκογένεια, ρημάξατε τά χωριά σας, κλείσατε τά σχολεῖα σας… εἶστε πρότυπα στό παγκόσμιο γίγνεσθαι…».
.          Εἶπε ὁ κ. Ὑπουργός, προκειμένου νά δικαιολογήσῃ τήν ἀπόφαση νά παραμένουν ἀνοικτά τά καταστήματα τήν Κυριακή: «…Ἐπιδιώκουμε νά κάνουμε τήν  ἀγορά πιό σύγχρονη, πιό εὐρωπαϊκή, πιό φιλική στούς καταναλωτές. Γίνεται μιά τομή μέ βάση τήν εὐρωπαϊκή ἐμπειρία. Δίνουμε τήν δυνατότητα στίς μεγάλες ἐπιχειρήσεις νά δουλέψουν περισσότερο, καί στίς μικρές ἀκόμα πιό πολύ. Δίνουμε τήν δυνατότητα στούς καταναλωτές, Ἕλληνες καί τουρίστες, νά κάνουν ἐλεύθερα τίς ἀγορές τους…».
.          Αὐτό μᾶς ἔφαγε κ. Ὑπουργέ. Αὐτό σᾶς τό λέμε τόσα χρόνια καί δέν τό ἀντιλαμβάνεσθε. Ἡ σπουδή νά κάνουμε τήν χώρα μας… τήν ἀγορά… τήν…. τήν…, πιό εὐρωπαϊκή καί πιό «φιλική» στόν καταναλωτή. Διερωτηθήκατε ἄραγε, κ. Ὑπουργέ, πῶς θά γίνῃ πιό φιλική ἡ ἀγορά, ὅταν οἱ Ἕλληνες δέν ἔχουν λεπτό τοῦ λεπτοῦ στήν τσέπη τους γιά νά ψωνίσουν γιά τά Χριστούγεννα; Ὁ χρόνος ἔλειψε ἀπό τόν Λαό, γιά νά προμηθευθῇ νά ψωνίσῃ τά πρός τό ζῆν ἀπαραίτητα; Γιατί κ. Ὑπουργέ θέλετε νά χρεωθῆτε μιά ἀπόφαση, ἡ ὁποία δέν προχώρησε ἐπί τόσα ἔτη; Ἀλλά τί λέγω… μᾶς δίδεται πλέον ἡ δυνατότητα νά ἐφαρμόσωμε «νέες μεθόδους» στήν πατρίδα μας… διότι ἔχομε ἀποκτήσει… «εὐρωπαϊκή ἐμπειρία». Θαυμασία ἡ διαπίστωσις. Σπουδάσαμε στήν ἀποχριστιανοποιημένη Εὐρώπη, πήραμε τά φῶτα ἀπό τήν «λευκή δαιμονία», ὅπως τήν ὀνόμαζε ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς. Γι’ αὐτό, ἀγαπητοί μου, φτάσαμε σέ αὐτά τά χάλια∙ διότι έχουμε… «εὐρωπαϊκή ἐμπειρία». Βεβαίως δέν ἀπαξιώνομε τόν Εὐρωπαϊκό πολιτισμό. Ἀλλά δέν εἶναι δυνατόν νά εἰσαγάγωμε στήν Πατρίδα μας, ὅ,τι ἀπόβλητο τῆς Εὐρώπης καί πολύ περισσότερο νά υἱοθετήσωμε τήν ἄθεη Εὐρωπαϊκή κουλτούρα καί προοπτική.
.          Ἀλλά γιατί νά ἀπευθύνωμαι εἰς ὦτα μή ἀκουόντων; Ἴσως ἔκαμα λάθος πού ἔγραψα τίς παραπάνω γραμμές. Θά ἀπευθυνθῶ στόν Ὀρθόδοξο Ἑλληνικό Λαό, ὁ ὁποῖος ξέρει νά ἀντιστέκεται, νά ἐπιμένῃ καί νά νικᾶ. Μπορεῖ πρός καιρόν νά παρασύρεται, ὅμως στό τέλος λειτουργεῖ σωστικά τό πνευματικό του DNA καί ἡ ὅλη ψυχοσύνθεσή του, ἡ ποτισμένη μέ τά νάματα τῆς Ἑλληνορθοδοξίας.
.          Ἀγαπητοί μου, ἄς ἀκούσωμε τί λέγει ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός περί τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς. Εἶναι χαρακτηριστική ἡ διδαχή του καί πάντοτε ἐπίκαιρη. «Ἐπῆγεν ὁ Κύριος εἰς τὴν κόλασιν καὶ ἔβγαλε τὸν Ἀδάμ, τὴν Εὔαν καὶ τὸ γένος του. Ἀνέστη τὴν τρίτην ἡμέραν. Ἐφάνη δώδεκα φορὰς εἰς τοὺς Ἀποστόλους του. Ἔγινε χαρὰ εἰς τὸν οὐρανόν, χαρὰ εἰς τὴν γῆν καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον· φαρμάκι καὶ σπαθὶ δίστομον εἰς τὴν καρδίαν τῶν Ἑβραίων καὶ μάλιστα τοῦ διαβόλου. Διὰ τοῦτο καὶ οἱ Ἑβραῖοι δὲν κατακαίονται ἄλλην ἡμέραν τόσον, ὡσὰν τὴν Κυριακήν, ὁποὺ ἀκούουν τὸν παπά μας νὰ λέγῃ: «Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν». Διότι ἐκεῖνο ὁποὺ ἐσπούδαζον οἱ Ἑβραῖοι νὰ κάμουν διὰ νὰ ἐξαλείψουν τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ μας, ἐγύρισεν ἐναντίον τῆς κεφαλῆς των. Πρέπει καὶ ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, νὰ χαιρώμεθα πάντοτε, μὰ περισσότερον τὴν Κυριακήν, ὁποὺ εἶνε ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ μας. Διότι Κυριακὴν ἡμέραν ἔγινεν ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας. Κυριακὴν ἡμέραν μέλλει ὁ Κύριος νὰ ἀναστήσῃ ὅλον τὸν κόσμον. Πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ ἐργαζώμεθα τὰς ἓξ ἡμέρας διὰ ταῦτα τὰ μάταια, γήϊνα καὶ ψεύτικα πράγματα, καὶ τὴν Κυριακὴν νὰ πηγαίνωμεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ νὰ στοχαζώμεθα τὰς ἁμαρτίας μας, τὸν θάνατον, τὴν κόλασιν, τὸν παράδεισον, τὴν ψυχήν μας ὁποὺ εἶνε τιμιωτέρα ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὄχι νὰ πολυτρώγωμεν, νὰ πολυπίνωμεν καὶ νὰ κάμνωμεν ἁμαρτίας· οὔτε νὰ ἐργαζώμεθα καὶ νὰ πραγματευώμεθα τὴν Κυριακήν. Ἐκεῖνο τὸ κέρδος ὁποὺ γίνεται τὴν Κυριακὴν εἶνε ἀφωρισμένο καὶ κατηραμένο, καὶ βάνετε φωτιὰ καὶ κατάρα εἰς τὸ σπίτι σας καὶ ὄχι εὐλογίαν· καὶ ἢ σὲ θανατώνει ὁ Θεὸς παράκαιρα, ἢ τὴν γυναῖκα σου, ἢ τὸ παιδί σου, ἢ τὸ ζῶον σου ψοφᾶ, ἢ ἄλλον κακόν σοῦ κάμνει. Ὅθεν, ἀδελφοί μου, διὰ νὰ μὴ πάθετε κανένα κακόν, μήτε ψυχικὸν μήτε σωματικόν, ἐγὼ σᾶς συμβουλεύω νὰ φυλάγετε τὴν Κυριακήν, ὡσὰν ὁποὺ εἶνε ἀφιερωμένη εἰς τὸν Θεόν. Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε, χριστιανοί μου; Τὴν φυλάγετε τὴν Κυριακήν; Ἂν εἶσθε χριστιανοί, νὰ τὴν φυλάγετε. Ἔχετε ἐδῶ πρόβατα; Τὸ γάλα τῆς Κυριακῆς τί τὸ κάμνετε; Ἄκουσε, παιδί μου· νὰ τὸ σμίγῃς ὅλο καὶ νὰ τὸ κάμνῃς ἑπτὰ μερίδια· καὶ τὰ ἓξ μερίδια κράτησέ τα διὰ τὸν ἑαυτόν σου, καὶ τὸ ἄλλο μερίδιον τῆς Κυριακῆς, ἂν θέλης, δῶσε το ἐλεημοσύνην εἰς τοὺς πτωχοὺς ἢ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, διὰ νὰ εὐλογήσῃ ὁ Θεὸς τὰ πράγματά σου. Καὶ ἂν τύχη ἀνάγκη καὶ θέλῃς νὰ πωλήσῃς πράγματα φαγώσιμα τὴν Κυριακήν, ἐκεῖνο τὸ κέρδος μὴ τὸ σμίγεις εἰς τὴν σακκούλα σου, διότι τὴν μαγαρίζει· ἀλλὰ δῶσε τα ἐλεημοσύνην, διὰ νὰ σᾶς φυλάγῃ ὁ Θεὸς» (Διδαχ. Δ´).

.          Ἀλλά ἀνέφερα προηγουμένως, ὅτι τήν ἀπάντηση στήν προσπάθεια τῆς ἀποϊεροποιήσεως τῆς ζωῆς στήν Ἑλλάδα καί στόν ἀγῶνα κάποιων νά μετατρέψουν τήν Πατρίδα μας σέ ἄθρησκο κράτος, μόνο ὁ Ἑλληνικός Λαός μπορεῖ νά τήν δώσῃ. Γι’ αὐτό ἀδελφοί μου, γεμῖστε τίς Ἐκκλησίες μέ τήν παρουσία σας. Μή μένετε κανείς στό σπίτι τήν Κυριακή. Ἐκκλησιαστῆτε. Πάρετε ἀπό τό χέρι τά παιδιά σας καί ἀπολαύσετε τήν χαρά τοῦ Θεοῦ καί τήν κοινωνία τῶν προσώπων μέσα στήν Θεία Λειτουργία, ἡ ὁποία κατά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο εἶναι «σύνοδος Οὐρανοῦ καί γῆς».
.          Ἀφῆστε ὁποιαδήποτε ἐργασία στήν ἄκρη κατά τήν ἡμέρα τοῦ Κυρίου καί μετά τήν Θεία Λειτουργία χαρῆτε τήν οἰκογένειά σας, μιλῆστε μέ τά παιδιά σας, καθῆστε στό ἴδιο τραπέζι, ζῆστε τήν χαρά τῆς οἰκογενειακῆς θαλπωρῆς τήν ὁποία χωρίς λόγο, τά τελευταῖα χρόνια ἐχάσαμε.
.          Καί ἄν, ἐν τέλει, ἐφαρμοστοῦν αὐτά τά μέτρα ἤ καί ἄλλα χειρότερα ἴσως, μή ψωνίζετε τήν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς, ἀντιστεκόμενοι στόν ὁδοστρωτῆρα πού θέλει νά συντρίψῃ κάθε ἴχνος ἀνθρωπιᾶς καί πνευματικότητος σ’ αὐτόν τόν τόπο. Καί οἱ εὐσεβεῖς καταστηματάρχαι ἄς μή πηγαίνουν νά ἐργασθοῦν κατά τήν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς.
.          Μή λησμονῆτε ἀδελφοί μου, τόν λόγο τοῦ Πατρο-Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. «Ἐκεῖνο τό κέρδος ὁπού γίνεται τήν Κυριακή εἶναι ἀφωρισμένο καί κατηραμένο καί βάζετε φωτιά στό σπίτι σας καί ὄχι εὐλογία».
.          Γνωρίζω ὅτι κάποιοι θά σχολιάσουν δυσμενῶς τήν διδασκαλία τοῦ Πατρο-Κοσμᾶ καί μάλιστα μέ θολό καί ψευτοκουλτουριάρικο λόγο. Δέν πειράζει ὅμως. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἡ ἐργασία τῆς Κυριακῆς γιά τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς δέν ἐπιφέρει κανένα κέρδος, κυρίως πνευματικό, οὔτε προσπορίζει εὐλογία ἀπό τόν Θεό.

ΠΗΓΗ: i-m-patron.gr

,

Σχολιάστε

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ. «Ἄντε κυρά μου καί σύ καί οἱ ὅμοιοί σου ἀπό κεῖ πού ἤρθατε… Σάν δέν ἐντρέπεστε…» (Μητρ. Πατρῶν Χρυσόστομος)

Καὶ ὅμως ὑπάρχει ἐλπίδα,
γιατί ὑπάρχει ἀντίσταση

τοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

.         Μέσα σὲ ἕνα κλῖμα ζοφερὸ γιὰ τὴν πατρίδα μας, κλῖμα ἀβεβαιότητος καὶ ἀπελπισίας πολλάκις καὶ ἐκεῖ ποὺ νομίζει κανεὶς, ὅτι ὅλα χάνονται, ἔρχεται ἡ πραγματικότητα νὰ μᾶς βεβαιώσῃ, ὅτι ἡ ἀντίστροφη μέτρηση ἔχει ἤδη ἀρχίσει μέσα ἀπὸ μιά σθεναρὴ ἀντίσταση, πού πηγαίνει κόντρα στὸν ὁδοστρωτῆρα, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἰσοπεδώσῃ τὰ πάντα καὶ κυρίως νὰ κάμψῃ τὶς ψυχικὲς ἀντοχές.
.         Αὐτὴ ἡ ἀντίσταση, ἄρχισε ἤδη, ὡς ἕνα ρεῦμα ποταμοῦ ποὺ θὰ ἀρδεύσῃ, ὅ,τι ἄφησε ξερὸ καὶ ἄνυδρο σ’ αὐτὸ τὸν τόπο ἡ λαίλαπα πού μέχρι τώρα ἀγωνίστηκε μὲ λύσσα καὶ πάθος ἀνίερο, γιά νὰ ξεθεμελιώσῃ τὰ ἱερὰ θέμεθλα αὐτοῦ τοῦ τόπου καὶ νὰ ξερριζώσῃ τὰ αἰωνόβια πνευματικὰ δένδρα, ποὺ μὲ τὸν ἴσκιο τους, ἀνέπαυσαν καί ἀναπαύουν τὸν Λαό.
.         Αὐτὸ τὸ ρεῦμα ὅμως ἔρχεται νὰ παρασύρῃ, καί ὡς μία μεγάλη πνευματικὴ δύναμη ὅλες τὶς προσπάθειες, οἱ ὁποῖες ὡς σκοπὸ ἔχουν, νὰ συνεχίσουν τὸ διαβρωτικὸ ἔργο τῶν ἀντιθέων καὶ ἀνθελλήνων, ἡμετέρων καί ξένων, οἱ ὁποῖοι  παρὰ τὶς διαβεβαιώσεις τῆς ἀδεκάστου ἱστορίας, ὅτι «τοῦ Ἕλληνα ἡ ψυχὴ ζυγὸ δὲν ὑπομένει», προσπαθοῦν ἀπεγνωσμένα νὰ βροῦν τρόπους, ὥστε νὰ πλήξουν τοῦ γένους μας τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια.
.         Ἤδη ὅμως παρεσύρθησαν ἀπὸ τήν ὁρμή τῆς ἀντίστασης, ἡ ὁποία προβάλλεται μὲ σθένος καὶ νεανικὸ σφρῖγος καὶ δὲν ἀπομένει παρὰ ὁ τελικὸς καταποντισμός τους, ὥστε ἅπαξ διά παντὸς νὰ κατανοήσουν ὅτι στὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ πέτρες κάποια στιγμὴ ἀνθίζουν.
.         Ὁ λόγος τῆς Ἁγίας Γραφῆς ὁ ἀναφερόμενος σὲ ἄλλη περίπτωση «σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν»(Πραξ. κϛ´, 14), θεωρῶ, ὅτι πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ τόσο δυνατὰ καὶ πρὸς αὐτούς, πρός αὐτὰ τὰ κέντρα ποὺ ἐπανειλημένως, πλὴν ἀνεπιτυχῶς, ἐπεχείρησαν νὰ ἁλώσουν τὸν τόπο μας.
.         Ναί, γνωρίζω, ὅτι πολλὲς φορές φτάσαμε στὰ ὅριά μας, ἀκουμπήσαμε στὸ χῶμα, χάσαμε τὰ ὑλικὰ ἀγαθά, μείναμε μόνοι, δὲν εἴχαμε οὔτε νὰ φᾶμε, ὅμως ἀντέξαμε. Ξέρει ὁ Ἕλληνας νὰ ζῇ κόβοντας, ὅπως χαρακτηριστικὰ λέγει, μιά ἐλιὰ στὰ τέσσερα. Ὅμως τὰ καταφέρνει, ἀφοῦ γνωρίζει ὅτι, «οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος…» ( Ματθ δ´4).
.         Γνωρίζω, ὅτι ἔσπρωξαν τίς νεώτερες γενηὲς σὲ μιά ψεύτικη εὐμάρεια καὶ πλάνα ζωὴ καὶ προσπάθησαν νὰ κάνουν μαλθακὰ τὰ παιδιά μας, σκορπίζοντας στὸν οὐρανὸ μαῦρα σύννεφα καὶ δημιουργώντας γκρίζους ὁρίζοντες.
.         Γνωρίζομε ὅλοι, ὅτι ἐπὶ τόσα χρόνια δηλητηριάζουν τὶς ψυχὲς μὲ τὸ φαρμάκι τοῦ μίσους ἐναντίον τῶν ἀξιῶν καὶ θεσμῶν, ποὺ κρατοῦν τὸ οἰκοδόμημα τῆς πατρίδος μας καί ἀποτελοῦν τοὺς συνεκτικοὺς δεσμοὺς μεταξύ μας, ἀλλὰ καὶ τοὺς συνδετικοὺς κρίκους μὲ τὶς γενηὲς ποὺ πέρασαν καὶ ἀγωνίστηκαν γιὰ νὰ μᾶς παραδώσουν αὐτοὺς τοὺς πνευματικοὺς θησαυρούς.
.         Ὅμως ὑπελόγισαν λάθος τὰ πράγματα καὶ συνεχίζουν νὰ κάνουν τὰ ἴδια σφάλματα, τὰ ὁποῖα τελικῶς θὰ καταστρέψουν τὶς ἰοβόλες γλῶσσες τους καὶ θὰ συντρίψουν τὶς ὑπερφίαλες κεφαλές τους. Καὶ πάλι τοὺς ὑπενθυμίζομε τὸ Ἁγιογραφικὸν «… αὐτός σοῦ τηρήσει κεφαλήν, καί σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν» (Γεν. γ´15).
.         Ὅταν τὸ δηλητήριο εἰσέρχεται στὸ σῶμα, ἐκεῖνο (τὸ σῶμα) ἀντιδρᾶ καὶ χρησιμοποιεῖ τὰ ἀντισώματα ποὺ διαθέτει, γιὰ νὰ τό ἐξουδετερώσῃ. Κάποιοι ὀργανισμοὶ δὲν τὰ καταφέρνουν, διότι τὰ ἀντισώματα πού διαθέτουν, δὲν εἶναι ἰσχυρά. Ὅμως ὁ ὀργανισμὸς τοῦ γένους μας, ἀπέδειξε διαχρονικά, ὅτι διαθέτει τόσα καὶ τόσο ἰσχυρὰ ἀντισώματα τὰ ὁποῖα ὄχι μόνο τὸ ὅποιο δηλητήριο ἐξουδετερώνουν, ἀλλὰ καὶ ἀντοχὲς ἰσχυρότερες προσφέρουν, προκειμένου νὰ ἀντέξῃ σὲ δυνατότερες ἐπιθέσεις τῶν ἰοβόλων ὄφεων, στό μέλλον.
.         Καὶ τὸ λέγω αὐτό, διότι θὰ εἶναι οὐτοπία νὰ πιστέψωμε, ὅτι θὰ σταματήσουν καί στή συνέχεια, οἱ ὁρκισμένοι ἐχθροί τῆς πατρίδος μας, νὰ ἐκτοξεύουν τὰ βέλη τους ἐναντίον μας.
.         Δυστυχῶς, γι’ αὐτοὺς, ἐμεῖς, ὡς ἔχει εὐστόχως πολλάκις εἰπωθῆ, εἴμαστε φυλὴ καὶ ρίζα δυνατή, ράτσα ἀνθεκτική. Περνᾶμε ἀπὸ τό καμίνι καί βγαίνομε ἀκέραιοι, χωρίς νά μᾶς ἔχουν κἄν ἀγγίξει οἱ φλόγες. Φτάνομε στόν βυθό καί κρατᾶμε τήν ἀναπνοή μας, ὅσο χρειασθῇ, χωρίς νά δημιουργηθῇ βλάβη στόν ἐγκέφαλό μας καί στόν ἐσωτερικό μας κόσμο. Φτάνομε στήν ἄκρη καί ἐνῶ ὅλοι πιστεύουν, ὅτι ὁ βράχος θά μᾶς συντρίψῃ, ἐμεῖς ἀντιστρέφομε τήν κατάσταση καί ξαναγράφομε τήν ἱστορία ἀπό τήν ἀρχή, χρησιμοποιώντας ὡς ὕλη τίς θυσίες καί τά αἵματα τῶν προγόνων μας καί ὡς ἰσχυρή γραφίδα τήν δική μας θέληση καί τό δικό μας πεῖσμα, γιά νά ζήσωμε καί νά κρατηθοῦμε θαλεροί μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος, γιατί αὐτό εἶναι τό ριζικό μας. Γι’ αὐτό εἴμαστε ξεχωριστοί, δέν μοιάζομε μέ κανένα λαό. Δέν γινόμαστε «κιμάς», ὅπως ἔλεγε καί ὁ Μακαριστός Χριστόδουλος στήν κρεατομηχανή, πού θέλουν νά μᾶς βάλλουν, γιατί ἁπλούστατα δέν μπαίνομε, δέν μᾶς χωράει, δέν εἶναι γιά τά μέτρα μας, ἀλλά γιά τά δικά τους, ἀφοῦ πάντοτε σέ σχέση μέ μᾶς «ἐμετρήθησαν, ἐζυγίσθησαν καί εὑρέθησαν ἐλλιπεῖς…».
.         Καί τώρα γνωρίζω, ὅτι θά μέ ρωτήσετε, καί εὔλογα, γιατί τά ἔγραψα ὅλα αὐτά, ἐνῶ οἱ περισσότεροι ζοῦν σέ κλῖμα ὑφέσεως ἐξ αἰτίας τῶν γεγονότων πού ἐξελίσσονται καί διαδραματίζονται γύρω μας. Σᾶς ἀπαντῶ.

1.                       Διότι αὐτά πιστεύω ἀκράδαντα καί οὐδέποτε ἔπαψα νά εἶμαι αἰσιόδοξος, ἀφοῦ ζεῖ Κύριος ὁ Θεός καί οὐδέποτε μᾶς ἐγκατέλειψε παρά τά ὅποια ἐλαττώματα καί ἀτοπήματά μας. Γιατί λοιπόν, νά μᾶς ἐγκαλείψῃ καί τώρα; «Σοί μόνῳ ἁμαρτάνομεν Κύριε… ἀλλά καί σοί μόνῳ λατρεύομεν…». (Εὐχή Ἑσπερινοῦ Γονυκλισίας)

2.                       Διότι αὐτό βεβαιώνει ἡ ἱστορική πραγματικότης. Πότε δέν μᾶς πολέμησαν μέ μανία; Αἰῶνες ἀγωνίζονται νά μᾶς τσακίσουν, νά μᾶς ἀποδυναμώσουν, νά ἀλλοιώσουν τήν ψυχοσύνθεσή μας, τά χαρακτηριστικά μας. Αἰῶνες ἀγωνίζονται νά ξερριζώσουν τήν πίστη μας, τίς ἀξίες μας, τήν ἑνότητά μας, τήν γλῶσσα μας, τήν ἀγάπη μας στόν τόπο μας. Πῆτε μου, σᾶς παρακαλῶ, τί κατάφεραν; Σέ αἰῶνες σκλαβιᾶς διατηρήσαμε ἀναλλοίωτα τά ὑποστατικά μας ἰδιώματα καί λαμπρότερα τά ἀναδείξαμε. Ἡ δράση τους, προκάλεσε  τήν δική μας ἀντίδραση καί μᾶς ἔμαθε, νά χρησιμοποιοῦμε τίς κατάλληλες τακτικές, γιά νά ἔχωμε πάντοτε «τό ἐπάνω χέρι».
.         Δέν λέω· πονέσαμε, κλάψαμε, κάποιες φορές λυγίσαμε, ἀλλά παίρνοντας δύναμη, ὅπως ὁ μυθολογικός γίγαντας Ἀνταῖος ἀπό τή γῆ πού ἀκουμποῦσε, ἀναδειχτήκαμε πάντοτε νικητές.
.         Ὀφείλω ὅμως νά ὁμολογήσω, ὅτι ἐκεῖνο πού μᾶς πείραξε καί μᾶς πειράζει περισσότερο δέν εἶναι ὁ πόλεμος τῶν ξένων, ἀλλά ἡ στάση τῶν δικῶν μας προσκυνημένων. Ἡ ὕπουλη  τακτική τῶν «νενέκων» κάθε ἐποχῆς πού προδίδουν τήν ψυχή τοῦ γένους μας. Ποτέ βεβαίως δέν ἔλειψαν, οὔτε θά λείψουν. Τήν μιά θά τούς φταίῃ ἡ Ὀρθόδοξη πίστη, τήν ἄλλη ἡ γλῶσσα, τήν τρίτη τά σύμβολα κ.ο.κ. Ἔτσι τούς λένε τά ἀφεντικά τους, πού δέν ξέρουν καλά τούς Ἕλληνες καί αὐτοί οἱ δύσμοιροι τούς πιστεύουν καί ὑπακούουν, ὑπολογίζοντας σέ πρόσκαιρες «ἀμοιβές». Τί κρῖμα ὅμως, δέν ἔμαθαν παρ’ ὅτι τό διάβασαν ἤ τό ἄκουσαν, γιατί δέν ξέρω ἄν κάποιοι ἀπ’ αὐτούς καταδέχτηκαν νά ξεφυλλίσουν τήν ἱστορία, δέν ἔμαθαν ποιό ἦτο τό τέλος, ἡ «πληρωμή», ὅλων αὐτῶν τῶν προδοτῶν.

3.                       Διότι αὐτό μᾶς βεβαιώνουν τά παιδιά μας. Ἐμεῖς οἱ μεγαλύτεροι, νομίζομε ὅτι μόνοι πλέον κρατᾶμε τήν σημαία τῆς ἀντίστασης καί φυλάσσομε «Θερμοπύλες». Πιστεύομε, ὅτι μόνοι μας ὑψώνομε φωνή σέ ἕνα κόσμο πού καθ’ ἡμᾶς «χάνεται». Αὐτό ἴσως κάπου μᾶς προβληματίζει, γιά νά μή εἴπω μᾶς λυγίζει.
.         Εὐτυχῶς ὅμως, πού κάνομε λάθος καί μάλιστα μεγάλο. Κοιτᾶξτε, μπροστά μας, γύρω μας, πόσοι ξεφύτρωσαν ἤδη, πόσοι γεννιοῦνται καί πόσοι ἑτοιμάζονται νά γεννηθοῦν, οἱ ὁποῖοι θέλουν καί πάλι εὐτυχῶς, ὄχι ἁπλῶς νά μᾶς ἀκολουθήσουν, ἀλλά νά τρέξουν πρίν ἀπό μᾶς. Τούς ἀκοῦτε; φωνάζουν. «Δῶστε μας τήν σκυτάλη τῶν ἀγώνων, δέν μποροῦμε πιά νά ἀντέξωμε “τήν ὕβρη”. Φτάνει “ἡ προπαγάνδα”, ζητᾶμε τήν λευτεριά, πού μᾶς ἐστέρησαν».
.         Ναί αὐτή εἶναι ἡ χαρά μας καί γι’ αὐτό ἔγραψα ὡς τίτλο, τοῦ παρόντος ἄρθρου, «Καί ὅμως ὑπάρχει ἐλπίδα, γιατί ὑπάρχει ἀντίσταση».
.         Τό βλέπω στά μάτια τῶν παιδιῶν μας, πού ζητοῦν κάτι διαφορετικό. Μᾶς τό λένε, γιατί μᾶς ἔχουν πλέον ἐμπιστοσύνη. Τό φωνάζουν: «Δέν εἶναι αὐτή ἡ Ἑλλάδα, δέν εἶναι αὐτή ἡ Πατρίδα μας, ὅπως τήν κατάντησαν. Εἶναι ἡ ἄλλη, ἡ ἐλεύθερη, ἡ ἀδούλωτη καί ὑπερήφανη. Εἶναι ἐκείνη πού μᾶς παρέδωσαν οἱ μάρτυρες πρόγονοί μας. Αὐτή θέλομε, καί αὐτή θά ξαναφτιάξωμε». Ἤ τί λέγω, δέν τούς ἄκουσα καλά καί τούς ζητῶ συγγνώμη. Αὐτοί φωνάζουν: «Ἐμεῖς εἴμαστε ἡ ἀδούλωτη Ἑλλάδα καί δέν θά μᾶς νικήσουν ποτέ καί μέ τίποτε». Τό ἄκουσα πολλές φορές, τώρα τό προσέχω περισσότερο. Γι αὐτό εἶμαι αἰσιόδοξος. Τό βλέπω πιά σέ γιορτὲς ποὺ γίνονται καὶ εἶναι ἐμπνευσμένες ἀπ’ αὐτὸ τὸ πνεῦμα. Τό βλέπομε κάθε φορά στά μάτια τῶν παιδιῶν μας πού μετέχουν στίς παραδοσιακές καί ἐθνικές τελετές καί ἑορτές, στά μάτια τῶν νεανικῶν ὁμάδων τῶν ἐνοριῶν μας, στά πρόσωπα ὅλων τῶν νέων.
.         Τὸ ἄκουσα, τὸ εἶδα, τὸ ἔζησα μαζὶ μὲ χιλιάδες ἄλλους πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες, στὸ προαύλιο τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου τοῦ Σουλίου Πατρῶν, ποὺ εἶχε μετατραπεῖ σὲ ναὸ τῆς Ἑλληνικῆς ψυχῆς καὶ λεβεντιᾶς, μέσα ἀπὸ τὸν ὁποῖο, μικροὶ καὶ μεγάλοι διετράνωσαν μὲ τὸν παθιασμένο ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ τὴν Ἑλλάδα λόγο τους, μὲ τοὺς παραδοσιακοὺς λεβέντικους χορούς, ὅτι «ἡ Ἑλλάδα ποτὲ δὲν πεθαίνει…».
.         Ἐκείνη τὴν ὥρα, ζῶντας αὐτὴ τὴν «ἀντιστασιακὴ» λαμπρή Ἑλληνικὴ γιορτὴ καὶ βλέποντας καὶ τὰ νήπια νὰ χορεύουν, εἶπα, «Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον… ἔνδοξη Ἑλλάς».
.         Καὶ καθὼς χόρευαν καὶ τραγουδοῦσαν παιδιὰ ἀπὸ διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος, ζωντανεύοντας τὶς ἡρωικὲς μνῆμες τῆς ἀδούλωτης ψυχῆς, ἤκουα τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο ἀπὸ τὴν Φλώρινα, ὅπου σημειολογικὰ, οὐσιαστικὰ καί δυναμικά ἐξέφραζε, ὅπως πρέπει σέ Ἕλληνα Ἱεράρχη, ὄχι μόνο τὰ δικά του μύχια αἰσθήματα, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων τὴν βαθειὰ ἀφοσίωση στὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τοῦ γένους μας. Ἐξέφραζε τόν Ἕλληνα πατέρα, τήν Ἑλληνίδα μάνα, τόν Ἕλληνα παπά, τόν Ἕλληνα δάσκαλο…
.         «Κυρά μου τὰ παιδιὰ εἶναι δικά μου, τὰ παιδιὰ εἶναι δικά μας. Ποιὰ εἶσαι ἐσὺ ποὺ θὰ βγάλῃς ἐγκύκλιο χωρὶς νὰ ρωτήσῃς αὐτοὺς ποὺ πάλεψαν καὶ παλεύουν σ’ αὐτὸ τὸν τόπο γι’ αὐτὸ τὸ χῶρο; Ποιὸ εἶναι τὸ δικαίωμά σου, πού ἐσὺ θὰ ἀποφασίζῃς, ὅτι δὲν θὰ ἐκκλησιάζονται τὰ παιδιά; Τοὺς ρώτησες τοὺς γονεῖς;…»
.         Μακαριώτατε, ἐπικροτοῦμε τά ὅσα εἴπατε, σᾶς συγχαίρομε καί προσθέτουμε: «Ναί, ποιούς ρώτησες, κυρά μου; Ρώτησες τούς γονεῖς, τούς δασκάλους; Ρώτησες, τά ἴδια τά παιδιά; Ἄντε κυρά μου καί σύ καί οἱ ὅμοιοί σου ἀπό κεῖ πού ἤρθατε… Σάν δέν ἐντρέπεστε…»

 ΠΗΓΗ: i-m-patron.gr

, ,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡ. ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: ΔΩΣΤΕ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΗ Η ΕΛΛΑΔΑ («Γυρίστε στά σπίτια σας. Περιποιηθῆτε τα. Μή τά ἀφήσετε, νά γκρεμιστοῦν.»)

ΔΩΣΤΕ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΗ Η ΕΛΛΑΔΑ 

τοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

.          Καθώς ἑτοιμάζω τό πρόγραμμα τῆς περιοδείας μου γιά τίς Παρακλήσεις τοῦ Δεκαπενταγούστου, θεωρῶ χρέος μου νά ἀπευθυνθῶ στήν ἀγάπη σας, μιλώντας γιά ἕνα θέμα τό ὁποῖο εἶναι ἀπό τά πλέον καυτά γιά τήν σωτηρία τῆς πατρίδος μας. Θά μποροῦσα νά ἀπευθυνθῶ μέ ἔγγραφά μου, ὅπως τό ἔκανα κατά τό παρελθόν, σέ Ὑπουργεῖα καί Κρατικούς Φορεῖς καί παράγοντας. Ἐπειδή ὅμως διεπίστωσα, ὅτι οὐδείς ἐνδιαφέρεται γιά τήν ὕπαιθρο τῆς πατρίδας μας, ἀπεφάσισα νά ἀπευθυνθῶ σέ σένα ἀδελφέ μου, σέ ὅλους σας, ὅσοι ξεκινήσατε ἀπό τά εὐλογημένα χωριά μας καί σταθήκατε στά πόδια σας, κάνοντας προκοπή μέσα στήν κοινωνία. Γιά νά λυθῇ ἕνα πρόβλημα, πρέπει νά τό θέλῃς πολύ βαθειά, νά τό κάνῃς ὑπόθεση ζωῆς. Καί μεῖς πιστεύω, ὅτι θέλομε νά βοηθήσωμε τήν πατρίδα μας, γιατί τήν ἀγαπᾶμε πολύ.
.          Κανείς δέν πίστευε, ὅτι θά φτάσωμε σέ σημεῖο, νά μή συναντᾶμε ψυχή σέ κάποια ἀπό τά χωριά μας. Δέν μπορούσαμε νά φαντασθοῦμε, ὅτι σπίτια καί νοικοκυριά θά κοίτονταν χωρίς εἶδος καί κάλλος, γυμνοί μάρτυρες ἑνός ὡραίου καί εὐλογημένου παρελθόντος,  μιᾶς ἐποχῆς πού γαλούχησε γενηές ἀνθρώπων μέ ἀξίες καί ἰδανικά, μέ πίστη στόν Θεό καί ἀγάπη στήν πατρίδα.

.          Εἶναι κρῖμα σέ κάποιες περιπτώσεις, τά πατρογονικά μας, ἐκεῖ πού ἀκόμα ἀκούεται ἡ φωνἠ καί ἡ ἀνάσα τῶν γονέων μας καί τῶν παππούδων μας, νά εἶναι πουλημένα σέ ξένους, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν σχέση ἔχουν μέ τόν τόπο μας καί τόν πολιτισμό μας, μέ τήν ἰδιοπροσωπεία μας καί τήν παράδοσή μας.
.          Εἶναι ἔγκλημα ἡ ἐγκατάλειψη τῶν χωριῶν μας. Εἶναι ἁμαρτία. Εἶναι ἀσέβεια στήν μνήμη ὅλων ἐκείνων, πού ἀγωνίστηκαν μέ φτώχεια, μέ πόνους καί δάκρυα γιά νά μποροῦμε ἐμεῖς σήμερα νά ἀπολαμβάνωμε πολλά ἀγαθά.
.          Γνωρίζω, ὅτι βάζω δύσκολα καί δέν ἀγνοῶ, ὅτι οἱ καιροί ἄλλαξαν. Δέν μπορῶ ὅμως νά μείνω μέ σταυρωμένα τά χέρια καί μέ τό στόμα κλειστό, ὡς Ἕλληνας Ἱεράρχης μπροστά σ’ αὐτή τήν καταστροφή πού συντελέστηκε τά τελευταῖα χρόνια καί συνεχίζει νά συντελῆται. Ἀκόμα γνωρίζω, ὅτι ὅσοι ἔζησαν καί μεγάλωσαν σέ μεγαλουπόλεις, δύσκολα θά μέ κατανοήσουν, ἀφοῦ βλέπουν μόνο φολκλορικά, τά ὅσα ἀφοροῦν στά χωριά μας καί στήν παράδοσή μας. Καί βέβαια γι’ αὐτό τό θέμα, δέν φταῖνε οἱ ἴδιοι. Ὅμως εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅποιος γεννήθηκε καί μεγάλωσε σέ χωριό, θά μέ δικαιώσῃ πλήρως, ὅπως ἐπίσης καί ὅποιος βλέπει καθαρά μέ ξάστερα μάτια τό μέλλον τοῦ τόπου μας.
.          Ραγίζει ἡ ψυχή μου, ὅταν ἐπισκέπτωμαι τά μικρά χωριά μας καί ἀντικρύζω τά πρόσωπα τῶν γερόντων, γεμάτα παράπονο, τό ὁποῖο μέσα ἀπό τήν γαλήνη πού ἀποπνέει ἡ ματιά τους, σοῦ δημιουργεῖ ἐνοχές γι’ αὐτό πού δέν ἠθέλησες ἤ πού δέν μπόρεσες νά κάνῃς τόσα χρόνια, γιά νά σωθῇ ὁ τόπος.
.          Ὅταν ἀκοῦς ἀπό τά ἁγιασμένα στόματά τους: «Δέν φεύγουμε ἀπό ἐδῶ, φυλᾶμε τόν τόπο!», αἰσθάνεσαι τήν ἀνάγκη νά σκύψῃς, νά τούς φιλήσῃς τό χέρι, νά τούς ἀγκαλιάσῃς, νά τούς ἀσπαστῇς στό μέτωπο, νά τοῦς πῇς «μπράβο σας» γιά τήν ἐθνική προσφορά.
.          Ὅταν ἐνθρονίστηκα στήν Πάτρα, στήν προσφώνησή του ἕνας ἐκ τῶν πολιτικῶν Ἀρχόντων (τό ἐνθυμεῖται κάθε φορά πού συναντούμεθα), μοῦ εἶπε μεταξύ τῶν ἄλλων: «Σεβασμιώτατε, θέλουμε νά ἐπισκέπτεσαι τά χωριά μας, νά λειτουργῇς καί στήν ὕπαιθρο, ὄχι μόνο μέσα στήν πόλη τῶν Πατρῶν». Τόν ἤκουσα μέ προσοχή καί ἔνοιωσα χαρά καί  συγκίνηση γιά αὐτό πού μοῦ εἶπε. Βρῆκα, σκέφτηκα, κάποιον πού ἔχει τόν ἴδιο πόνο μέ μένα γιά τόν τόπο μας. Κάθε φορά πού πηγαίνω σέ ἕνα χωριό, παίρνω δύναμη, αἰσθάνομαι περισσότερο Ἕλληνας, πιό κοντά στίς ρίζες μας. Λειτουργῶ σέ ταπεινούς Ναούς τῶν χωριῶν μας καί σέ ἐξωκκλήσια φτωχά καί αἰσθάνομαι πολλή μεγάλη χαρά, ὅπως ὅταν λειτουργῶ στόν μεγάλο Ναό τοῦ Πολιούχου μας ἤ σέ ἄλλους λαμπρούς Ναούς τῶν Πατρῶν. Σέ κάποιες περιπτώσεις οἱ ἄνθρωποι εἶναι «τόσοι», πού χωρᾶνε ἄνετα σέ μιά φωτογραφία ἔξω ἀπό τόν Ναό, γιά νά θυμοῦνται τήν ἐπίσκεψη τοῦ Δεσπότη. Θυμᾶμαι σέ κάποιο χωριό, μιά γερόντισσα πού ἄργησε μέσα στήν Ἐκκλησία καί δέν πρόφτασε νά φωτογραφηθῇ μαζί μέ τούς ἄλλους. Ἔκλαιε ἀπό τήν λύπη της, ἕως ὅτου τῆς εἶπα, ὅτι εἶναι ἡ πιό τυχερή, γιατί θά φωτογραφηθῇ μόνη της μέ τόν Δεσπότη.
.          Νά ξέρατε, πόσο στενοχωριέμαι, ὡς ἄνθρωπος, ὅταν τήν ἑπόμενη φορά πού ἐπισκέπτομαι τά χωριά, κάποιοι ἀπό τούς ἀγαθούς γέροντες λείπουν, γιατί ἔφυγαν γιά τόν οὐρανό! Ὅμως τούς ἐπισκέπτομαι ἐκεῖ πού ἀναπαύονται, τούς χαιρετῶ καί τρισάγιο τελῶ προσευχόμενος γιά χάρη τους. Ἐκείνη τήν ὥρα, μυστικά ἀκούω τήν φωνή τους, ἀκούω πολλές φωνές, βλέπω μάτια νά μέ κοιτάζουν καί νά μέ ἱκετεύουν. «Μήν ἀφήσῃς Δεσπότη μου, νά ρημάξουν τά χωριά μας. Μήν ἀφήσῃς, νά ξεχαστῇ ὁ τόπος μας».
.          Παίρνω, λοιπόν, τήν δική τους ἁγνή καί πονεμένη φωνή καί τήν μεταφέρω μέ τόν δικό μου στόμα σέ σᾶς καί πατρικά παρακαλῶ σας. Γυρίστε στά σπίτια σας. Περιποιηθῆτε τα. Μή τά ἀφήσετε, νά γκρεμιστοῦν. Πάρετε τά παιδιά σας ἀπό τό χέρι καί πηγαίνετέ τα ἐκεῖ, ἀπ’ ὅπου ξεκινήσατε. Μιλῆστε τους γιά τήν καταγωγή σας, γιά τήν καταγωγή τους, γιά τούς προγόνους τους, γιά τούς δικούς σας ἀγῶνες, μέχρι νά καταφέρετε καί ἐπιτύχετε τήν ὅποια σταδιοδρομία σας στήν ζωή. Πεῖτε τους, ὅτι κάθε πέτρα εἶναι ποτισμένη μέ αἶμα καί μέ δάκρυ καί ἱδρῶτα. Κάθε δέντρο ἔχει ἀκούσει στεναγμούς, κλάματα καί τραγούδια, ὅλων ὅσοι ἀκούμπησαν στήν ρίζα του καί τόν κορμό του καί δέχτηκαν τό εὐεργετικό του ἴσκιο.
.          Ὅταν πρίν ἀπό λίγους μῆνες συνοδεύοντας τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπό μας κ. Ἱερώνυμο, βρέθηκα στήν Κύπρο, ἄκουσα κάποια παιδιά νά ἀπαντοῦν στό ἐρώτημα, «ἀπό ποῦ κατάγεσαι;». «Ἀπό τό τάδε χωριό τῆς Κερύνειας». Αὐτά τά παιδιά οὔτε γεννήθηκαν ἐκεῖ, οὔτε εἶχαν ἐπισκεφθῆ τόν κατεχόμενο ἀπό τούς Τούρκους τόπο. Καί ὅμως ἔχουν βαθειά ριζωμένη στήν καρδιά τους τήν ἀγάπη στόν τόπο τῆς καταγωγῆς τους. Εἶπα «εὖγε σέ σᾶς καί στούς γονεῖς σας. Ὅσο ξέρετε ἀπό ποῦ κατάγεστε καί ὁμολογῆται αὐτή τήν καταγωγή, οὔτε σπιθαμή γῆς δέν θά χαθῆ…».
.          Μακάρι καί ὅσα παιδιά γεννήθηκαν καί μεγάλωσαν ἤ μεγαλώνουν στίς μεγαλουπόλεις, ὅπως εἶναι ἡ Πάτρα, ἔχοντας τήν βαθειά συνείδηση τῆς καταγωγῆς τους ἀπό κάποιο χωριό, νά τό λένε μέ καύχηση καί καμάρι καί νά «ἐπιστρέφουν» ἐκεῖ ταπεινοί προσκυνηταί, γιά νά παίρνουν δύναμη ἀπό τήν ἁγιασμένη γῆ,  ἀπό τό δικό τους χῶμα, ὅπως ὁ μυθολογικός γίγαντας Ἀνταῖος.
.          Αὐτή τήν στιγμή ἔρχονται στό μυαλό μου τά λόγια τοῦ Παλαμᾶ:

«Τό σπίτι πού γεννήθηκα
κι ἄς τό πατοῦν οἱ ξένοι
στοιχειό εἶναι πού μέ προσκαλεῖ
στοιχειό πού  μέ προσμένει…».

.          Καί ἄν δέν εἶναι ἐφικτό νά μένετε στό χωριό σας μονίμως, λόγῳ τῶν ἐπαγγελματικῶν σας ἤ ἄλλων ἐνασχολήσεων, γυρίστε τό Σαββατοκύριακο στό σπίτι σας, μείνετε ἐκεῖ, ξαναζωντανέψτε τόν τόπο σας, ἐκκλησιαστῆτε στόν Ναό τοῦ χωριοῦ σας, ὥστε νά πάρουν δύναμη ὅσοι μένουν ἐκεῖ, νά αἰσθανθοῦν, ὅτι δέν εἶναι μόνοι.
.          Ὡς Ἐκκκλησία κάνομε ὅ,τι δυνάμεθα γιά νά κρατηθοῦν ζωντανά τά χωριά μας. Στήν ἐπαρχία μας, ὅλα τά χωριά ἔχουν Ἱερέα. Καί οἱ οἰκισμοί ἐξυπηρετοῦνται ἀπό τόν Ἱερέα τῆς γειτονικῆς ἐνορίας. Σέ ὅλους τούς Ναούς στά χωριά μας καί στά μικρά ἐξωκκλήσια, τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία καί μέ τούς ὀλίγους πού μένουν στά μικρά χωριά. Τώρα πού ἔκλεισαν τά σχολεῖα, ἔφυγε ἡ ἀστυνομία, δέν ὑπάρχει ἕδρα κοινότητος ὅπως παληά, τώρα εἶναι περισσότερο παρά ποτέ ἀπαραίτητο, μέ τήν παρουσία μας νά βοηθᾶμε νά ἀναπνέῃ ἡ ὕπαιθρος τῆς πατρίδος μας.
.          Ἐλᾶτε, λοιπόν, νά πᾶμε ἐκεῖ πού εἶναι ἡ ρίζα τῆς φυλῆς μας, στά ὡραῖα χωριά μας, νά λειτουργήσωμε στίς Ἐκκλησίες σας, νά κεραστοῦμε στά σπίτια σας, νά καθίσωμε στήν πλατεία, νά πιοῦμε νερό ἀπό τήν βρύση, νά ἀνηφορίσουμε στά ξωκκλήσια, νά δοῦμε τά παιδιά μας νά χορεύουν, νά αἰσθανθοῦμε, ὅτι ζεῖ ἡ Ἑλλάδα.
.          Ἐλᾶτε νά σκύψωμε ἐκεῖ πού εἶναι οἱ πρωτογενεῖς πηγές τῆς ἀνάπτυξης τῆς χώρας μας. Στήν γῆ μας πού μᾶς δίνει «χρυσάφι». Ἄν δέν ξαναποτίσωμε μέ τόν ἱδρώτα μας τά χώματα μας, ἡ Πατρίδα μας δέν θά δῇ καλύτερες ἡμέρες.
.          Ἐλᾶτε, ἄν θέλετε νά μή χάσωμε τοῦ τόπου μας «τήν βελουδένια χάρη», ὅπως λέγει ὁ Τσάκωνας ποιητής Κώστας Οὐράνης.
.          Ἐλᾶτε νά ἀνοίξωμε καί τά σχολεῖα, νά τά ἀξιοποιήσωμε ὡς κέντρα πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς. Ἐλᾶτε νά ζωντανέψωμε τήν ἱστορία. Πάρετε τήν ὑπόθεση, ὅπως λέμε, στά χέρια σας. Μή περιμένετε ἀπό τήν Πολιτεία πολλά πράγματα. Στήν κακή διαχείριση τοῦ θέματος καί στήν ἀδιαφορία τῆς Πολιτείας ὀφείλεται ἡ καταστροφή τῆς ὑπαίθρου καί ἡ ἐρήμωση τῶν χωριῶν μας.
.          Θά τελειώσω μέ τά λόγια, τά πολύ συγκινητικά τοῦ Κυπριακοῦ τραγουδιοῦ πού διασώζει τόν καϋμό καί τόν πόνο ἑνός νέου, πού ἡ ζωή τόν ἀναγκάζει, νά φύγῃ ἀπό τό χωριό του καί ἐκεῖνος δέν θέλει νά τό ἐγκαταλείψῃ.

«᾽Ποπάνω εἶν᾽ ἡ Ἐκκλησιά
ποκάτω εἶν᾽ ἡ βρύση
πολλά μου ὄμορφο χωρκό (χωριό)
ποιός θέλει νά σ’ ἀφήσει;»

Ἄν σβήσουν τά χωριά μας, θά χαθῇ ἡ Πατρίδα μας.
Ἄς τό καταλάβομε ὅλοι μας καί ἄς κάνομε τό χρέος μας.

ΠΗΓΗ: i-m-patron.gr

, ,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡ. ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΟΤΟΜΟΣ: ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ. «Αὐτόν τόν τόπο δέν θά τόν σώσῃ κανείς πολιτικός καί κανένα πολιτικό σύστημα. Αὐτό τόν τόπο θά τόν σώσῃ ὁ Θεός.»

ΛΟΓΟΣ… ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΩΡΑΣ
«ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ…»         

ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ         

.        Ἡ χώρα ὁδηγήθηκε γιά μιά ἀκόμα φορά σέ ἐκλογές, προκειμένου νά προκύψῃ Κυβέρνηση σ’ αὐτό τόν τόπο, ὥστε ὁ Λαός νά βρῇ τόν δρόμο του καί νά συνεχίσῃ μέ τίς ὅποιες δυσκολίες, τήν κοπιώδη πορεία του. Μιά πορεία πού δέν θά μοιάζῃ καθόλου μέ ὅσα ἔζησε στό παρελθόν, ἀφοῦ πολλά πράγματα πλέον ἔχουν ἀλλάξει. Ὁ Λαός πρέπει νά ξεχάσῃ πλέον τήν εὐμάρεια, τήν καλοπέραση καί ὅ,τι ἄλλο, πιθανῶς, ἀπελάμβανε μέχρι σήμερα.
.        Δέν γνωρίζει κανείς τί θά προκύψῃ ἀπό αὐτές τίς ἐκλογές. Δέν εἴμαστε βέβαιοι πῶς αὐτός ὁ ταλαιπωρημένος κόσμος θά ἐκφρασθῇ καί ποιές δυνάμεις θά ἐπηρεάσουν τό εἶναι του. Αὐτή ἡ ἀβεβαιότητα εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν ὅσων προηγήθηκαν ἀπό ὅσους εἶχαν, στά χέρια τους, τίς τύχες τῆς χώρας μας, μέχρι τώρα. Εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν λαθῶν, τῶν ἐπιπολαιοτήτων, τῆς ἀποϊεροποίησης τῆς ζωῆς, τῆς ἐξυπηρέτησις ξένων συμφερόντων καί τῆς ἔλλειψης ἀγάπης γι’ αὐτόν τόν τόπο.
.        Οἱ ἀναλύσεις ἔχουν γίνει. Οἱ αἰτίες γνωστές, τά ἀποτελέσματα χειροπιαστά. Προεκλογικά δόθηκαν πολλές συνεντεύξεις, ἀκούστηκαν ὅπως πάντοτε ὑποσχέσεις,  ἔγιναν τηλεοπτικές συζητήσεις κλπ. Δέν γνωρίζω, ἄν μπόρεσαν οἱ ὁμιληταί νά πείσουν γιά τά προγράμματα, τά ὁποῖα θέλουν νά ἐφαρμόσουν γιά «τήν σωτηρία τῆς χώρας καί τήν ἔξοδό της ἀπό τήν κρίση». Φοβοῦμαι πώς ὅχι.
.        Εἶναι ἀλήθεια ὅμως, ὅτι τά ἑπόμενα χρόνια, ὅπως καί νά ἔχουν τά πράγματα, θά περάσωμε δύσκολες ἡμέρες καί θά γνωρίσωμε πρωτόγνωρες καταστάσεις.
.        Γνωρίζομε ὅλοι, ὅτι πολλά κακά συνέβησαν στό ἄμεσο ἤ ἀπώτερο παρελθόν. Ὅμως τό μεγαλύτερο ἀπ’ ὅλα ἦταν αὐτό πού προῆλθε ἀπό τίς ἑξῆς παραμέτρους.
.        α) Δόθηκε ὁ Ἕλληνας μέ πάθος στήν ὕλη. Πίστεψε, ὅτι ἦταν ἡ σωτηρία του. Τόν ἔσπρωξαν ἐπίτηδες, στήν εὐμάρεια, στήν ψεύτικη χαρά καί ἀπόλαυση. Τοῦ ἔταξαν ἀπατηλούς παραδείσους καί τόν ὁδήγησαν στόν ἐκτροχιασμό τῆς πορείας του.
.        β) Τόν ἔπεισαν, δυστυχῶς, ὅτι τά κοσμικά πράγματα ἀξίζουν περισσότερο ἀπό ὁ,τιδήποτε ἄλλο καί τόν μετέτρεψαν σέ κυνηγό τῶν κοσμικῶν ἡδονῶν.
.        γ) Τόν ὁδήγησαν μέ μαθηματική ἀκρίβεια καί μεθοδικότητα στήν παθιασμένη ζωή καί τόν ἔρριξαν μέ σύστημα στήν πνευματική καταστροφή, ἀφοῦ τόν ἔπεισαν ὅτι εἶναι ὅ,τι τρώει (ὡς ἔλεγε ὁ τραγικός Γερμανός φιλόσοφος Φόυερμπαχ). Γέμισαν τήν Ἑλλάδα μέ κέντρα διαφθορᾶς καί ἀποπροσανατόλισαν τήν πορεία τῶν νέων μας.
.        δ) Τόν ξέκοψαν ἀπό τίς πνευματικές του ρίζες, ρήμαξαν τήν ψυχή του, τόν «μαστούρωσαν» μέ τίς ἐξαρτησιογόνες οὐσίες, τόν νάρκωσαν ἠθικά, διέλυσαν τήν οἰκογένεια του, τόν ἔκαναν ἄπατρι. Κατέστρεψαν τήν οἰκονομία, ρήμαξαν τήν ὕπαιθρο, ἀλλοίωσαν τόν πληθυσμό. Γκρέμισαν τά ὁράματά του καί κάλυψαν μέ ἀπαίσιο σύννεφο κονιορτοῦ τόν οὐρανό πάνω ἀπό τό κεφάλι του.

.        ε) Τόν πέταξαν στά καταγώγια τῆς ἐρημιᾶς, μαζί μέ τά τρωκτικά τῆς καταστροφῆς. Τόν ἔσπρωξαν ἀπό τό φῶς στό ἀπαίσιο σκοτάδι, μέ τήν μυρωδιά τοῦ θανάτου νά σαπίζῃ τά πνευμόνια του καί νά κατατρώγῃ τήν  ὕπαρξή του.
.        ϛ) Τά δροσερά πρόσωπα, πού ἦταν σάν τό ἀστέρι τῆς αὐγῆς, χλώμιασαν καί φόρεσαν τήν  κατήφεια. Τά μάτια ἔχασαν τήν λαμπρότητά τους καί μέσα ἀπό τό σκοτεινό πλέον βλέμμα τους, προδίδουν τό πεσμένο ἠθικό καί τήν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στόν ἴδιο μας τόν ἑαυτό.

Ἔτσι αὐτός ὁ ξεχωριστός Λαός ἔχασε:

.        α) Τήν χαρά του, ἡ ὁποία ἦταν ζωγραφισμένη στά πρόσωπα καί ἐχαρακτήριζε ὅλες τίς πτυχές τῆς ζωῆς του.
.        β) Τήν ἐλπίδα, ἡ ὁποία τοῦ ἔδινε τήν δυνατότητα νά ἐργάζεται, νά παράγῃ, νά δημιουργῇ, νά ἀξιοποιῇ τίς δυνατότητές του καί τά τάλαντα μέ τά ὁποῖα τόν ἔχει προικίσει ὁ Δημιουργός.
.        γ) Τήν αἰσιοδοξία, μέ τήν ὁποία ἔκανε ὄνειρα γιά τό μέλλον, ξεπερνοῦσε τίς φουρτοῦνες τῆς ζωῆς, ἔσπαε τά κύματα καί ἔβγαινε νικητής στήν ἀντίπερα ὄχθη, ἀτενίζοντας πλέον ἀνοικτούς τούς δρόμους γιά τήν ἐπιτυχία.

.        Ὅλοι φωνάζουν: «Πρέπει νά δώσουμε ὅραμα στόν Λαό». Σέ συζητήσεις πού εἴχαμε αὐτό τό διάστημα μέ πολιτικούς, τούς ἄκουσα νά μοῦ ἐπαναλαμβάνουν κάτι πολύ γνωστό πλέον. «Ὁ Λαός ἔχασε τό ἠθικό του, πρέπει νά τόν βοηθήσουμε. Νά τονώσουμε τόν ψυχισμό του». Ναί, εἶπα, αὐτό εἶναι ἀλήθεια. Ὁλοι μας πρέπει νά βοηθήσωμε πρός αὐτήν τήν κατεύθυνση. Καί αὐτό κάνομε «μέ νύχια καί μέ δόντια», ὅπως λέγει πολύ σοφά ὁ ἴδιος ὁ Λαός. Ἐργαστῆτε, πρόσθεσα, ὅσο εἶναι ἀκόμα καιρός ὅλοι σας, μέ τό χέρι στήν καρδιά, ὄχι γιά τίς καρέκλες, ὄχι γιά τήν δόξα, ὄχι γιά τήν ἐξουσία, ἀλλά γιά τήν διακονία. Ἀγωνιστῆτε νά σώσετε ὅ,τι ἀπέμεινε. Μιλῆστε μέ τήν γλῶσσα τῆς ἀλήθειας, ἡ ὁποία σώζει, ὅσο σκληρή καί πικρή καί ἄν εἶναι.
.         Ὅμως φοβᾶμαι, ὅτι θά ἰσχύσῃ τό, «οὐκ ἄν λάβοις παρά τοῦ μή ἔχοντος».
.        Οἱ λόγοι τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι σκληροί, ὅμως ἀληθινοί καί ἐπίκαιροι.
.        «Μή πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας ἐπί υἱούς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία» (Ψαλμ. 145).
.        Αὐτόν τόν τόπο δέν θά τόν σώσῃ κανείς πολιτικός καί κανένα πολιτικό σύστημα. Αὐτό τόν τόπο θά τόν σώσῃ ὁ Θεός. Σήμερα τό βράδυ θά πληροφορηθοῦμε τά ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν. Δέν γνωρίζομε, ποιά θά εἶναι αὔριο ἡ κατάσταση στήν χώρα μας, ἤ μετά ἀπό λίγο καιρό. Δυνάμεθα ὅμως νά ἐπαναλάβωμε μέ παρρησία, αἰσιοδοξία καί βεβαιότητα ἀναγέννησης οὐσιαστικῆς, τόν Κυριακό λόγο.
.        «Μείνατε ἐν ἐμοί…» (Μείνατε ἑνωμένοι μαζί μου). «Μείνατε ἐν ἐμοί, ἵνα βότρυν φέρητε, ἐγώ γάρ εἰμί τῆς ζωῆς ἡ ἄμπελος» ( Μείνατε ἑνωμένοι μαζί μου, γιά νά φέρετε οἶνον γλυκύν (καρπόν δηλαδή) διότι εἶμαι ἡ ἄμπελος τῆς ζωῆς). (Ἀπό τήν Ὑμνολογία τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος)

.        Ἡ ἕνωση μας μέ τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία Του εἶναι ἡ μόνη ἐλπίδα, ἡ μόνη ὁδός, εἶναι ἡ σωτηρία μας. Οἱ κοσμικοί ἄρχοντες ἐπρόδωσαν καί πιθανόν νά προδώσουν καί πάλι τίς ἐλπίδες τοῦ Λαοῦ. Διαχειρίσθηκαν κακῶς τίς τύχες του, μή λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψη τους τά ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά του, τίς βαθειές του ἀναζητήσεις, τήν πίστη του, τήν παράδοσή του, τήν ἱστορία του, τίς ἀνάγκες του, τό θέλημά του. Τό ἴδιο, ἴσως, κάνουν καί πάλι.

        ·  Ὅμως σ’ αὐτή τήν χώρα ὑπάρχει εὐτυχῶς κάτι πού μένει σταθερό, ἀνέπαφο μέ τήν φθορά τοῦ χρόνου, ξένο μέ τήν ὅποια ἐγκατάλειψη τοῦ Λαοῦ. Ὑπάρχει ἡ ρίζα, πού δίνει χυμούς γιά νά μήν ξεραθῇ τό δέντρο. Ὑπάρχει ἡ πηγή, πού δέν στερεύει ποτέ, ἀλλά ἀρδεύει τόν τόπο καί δροσίζει τούς ἀνθρώπους. Ὑπάρχει τό φῶς, πού διασχίζει τά φοβερά σκοτάδια. Ὑπάρχει τό βάλσαμο, πού θεραπεύει τίς πληγές. Ὑπάρχει ἡ παρηγοριά, πού σφογγίζει τά δάκρυα καί δίδει νόημα στήν ζωή.
.        Θέλησαν νά ξεράνουν τήν ρίζα, νά στερέψουν τήν πηγή, νά σβήσουν τό φῶς, νά σκοτώσουν τήν παραμυθία. Χρησιμοποίησαν, ἀνέκαθεν, ποικίλα τεχνάσματα. Ἀπό τήν συκοφαντία μέχρι τήν ὅποια ἄλλη ἀπειλή (Εἴμαστε ἕτοιμοι νά ἀντιμετωπίσωμε πάλι ἄν χρειασθῆ ὅμοιες ἤ χειρότερες καταστάσεις). Ποτέ ὅμως  δέν κατάφεραν τίποτε. Γιατί αὐτή ἡ ρίζα, εἶναι πολύ βαθειά καί ἀνίκητη. Ἡ πηγή εἶναι ἀστείρευτη, ὁ ἥλιος λαμπρός, ἡ ἀγάπη μεγάλη, ἡ ἀγκαλιά ἀτελείωτη καί γιά τοῦτο ἡ θεραπεία καί ἡ παρηγοριά δεδομένη.
.        Μιλάω γιά ὅ,τι ἀπέμεινε ὄρθιο σ’ αὐτό τόν τόπο. Γι αὐτό πού ποτέ δέν θά λυγίσῃ, γιατί δέν εἶναι ἀνθρώπινο, ἀλλά θεϊκό. Δέν εἶναι ψεύτικο, ἀλλά ἀληθινό. Ποτέ δέν ἀπεγοήτευσε, ἀλλά ἀντίθετα μέ τήν θυσιαστική ἀγάπη ἐγοήτευσε. Ποτέ δέν εἶπε ψέματα, ἀλλά μέ τήν γλῶσσα τῆς ἀλήθειας ἔσωσε. Ποτέ δέν ἐγκατέλειψε, ἀλλά μάζεψε πάντοτε τά κομμάτια αὐτοῦ τοῦ τόπου καί τοῦ Λαοῦ καί συναρμολόγησε τόν σκελετό του, στόν ὁποῖο ἐνεφύσησε πνοή ζωῆς.
.        Μετέτρεψε τό ρημαδιό σέ παράδεισο, ξαναχτίζοντας ὅ,τι ἡ ἀσύνετη καί σπάταλη δύναμη τοῦ κακοῦ, ἔρριξε σέ ἐρείπια.
.        Εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Ὅσο θά ὑπάρχῃ Ἐκκλησία, αὐτός ὁ τόπος δέν θά χαθῆ. Καί ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό ἀναστημένο Σῶμα τοῦ νικητοῦ τοῦ θανάτου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, αὐτός ὁ τόπος καί ὁ Λαός θά ζήσῃ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.
.        Ἀπό αὔριο αὐτή τήν ἀλήθεια πρέπει νά τήν συνειδητοποιήσωμε ἀκόμη περισσότερο. Πρῶτοι οἱ πολιτικοί καί ἡ ὅποια κυβέρνηση καί ἄν προκύψῃ. Καί ὕστερα ὅλοι οἱ Ἕλληνες.
.         Ὅποιος καί ἄν κυβερνήσῃ αὐτή τήν χώρα ἀπό αὔριο, ἄν δέν ἔχῃ ὑπ’ ὅψη του ὅλα τά παραπάνω, πού εἶναι διαπιστώσεις τοῦ ἴδιου τοῦ Λαοῦ, θά ἀκούσῃ στίς παρειές του τό ἠχηρό καί ἐπώδυνο «ράπισμα» τῆς ἱστορίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀδέκαστη καί διδάσκει μέσα ἀπό πάθη καί λάθη. Ἄν κάνῃ τό λάθος καί προδώσῃ τήν ρίζα, τήν δροσιά καί τήν ἀπαντοχή αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ, ἄν παραθεωρήσῃ τήν ἱστορία του, τότε εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ Λαός, ὅσο καί ἄν παρασυρθῇ σέ πρόσκαιρες καταστάσεις, θά ἀποδειχθῇ ὁ σκληρότατος τιμωρός, γιά νά ἐπιτύχῃ τήν σωτηρία του.

Ἀγαπητοί μου,

.        Ἔχετε ἐλπίδα, ἔχετε πίστη, βαδίσατε μέ αἰσιοδοξία παρά τίς ὅποιες δυσκολίες. Μή χάνετε τό θάρρος σας. Ἡ ψυχή ἔχει μεγάλη δύναμη καί ἀντοχή, γιατί ἔχει θεία τήν καταγωγή. Ἀρκεῖ νά εἶναι ἑνωμένη μέ τόν Θεό. Ἄν εἴμαστε ἑνωμένοι μέ τόν Θεό, εἴμαστε ἑνωμένοι καί μεταξύ μας. Αὐτό ἔχομε ἀνάγκη σήμερα, παρά ποτέ. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἀντηχεῖ στά αὐτιά μας ὡς φωνή ὑδάτων πολλῶν, ὡς δρόσος Ἀερμών, ὡς αὔρα λεπτή, ὡς εὐλογία, ὡς παρηγοριά καί βεβαιότητα σωτηρίας.
.        «Μείνατε ἐν ἐμοί…ἐγώ γάρ εἰμί τῆς ζωῆς ἡ ἄμπελος». (Ἀπό τήν Ὑμνολογία τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος)

 ΠΗΓΗ: i-m-patron.gr

, ,

Σχολιάστε

…«ΠΑΡΑΝΟΪΚΕΣ»* ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΗΤΡ. ΠΑΤΡΩΝ

…«ΠΑΡΑΝΟΪΚΕΣ»* ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΗΤΡ. ΠΑΤΡΩΝ

Μητροπολίτης Πατρῶν:

.       «Ὑπηρέται ξένων ἰδεολογιῶν καὶ συμφερόντων, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε κρυφὰ καὶ ἄλλοτε φανερὰ ἐπετέθησαν ἐναντίον τῶν Ἱερῶν καὶ τῶν Ὁσίων ποὺ κράτησαν ζωντανὸ αὐτὸ τὸν τόπο καὶ τὰ παιδιά του.
.       Μὲ σύστημα καὶ μὲ μεθοδικότητα, κτύπησαν τὴ γλώσσα, τὴν ἱστορία, τὴν Ἐκκλησία, τὴν δικαιοσύνη, τὸν σεβασμὸ στοὺς θεσμοὺς καὶ τὶς ἀξίες. Προσέφεραν ψεύτικες χαρές, ἡδονὲς καὶ κοσμικὲς ἀπολαύσεις».

ΠΗΓΗ: romfea.gr

* ΥΠΟΣ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Συμφώνως πρὸς πρόσφατα δημοσιεύματα “ποιμαντικῆς αὐτογνωσίας”: «Ἡ ξαφνικὴ καὶ ἰσοπεδωτικὴ οἰκονομικὴ κρίση ἔχει ὠθήσει πολλοὺς συμπολίτες μας νὰ βεβαιωθοῦν ὅτι σκοτεινὰ κέντρα ἀπεργάζονται τὸν ἀφανισμὸ τῆς Ἑλλάδας, τόσο τὸν πολιτισμικὸ ὅσο καὶ τὸν οἰκονομικό… πάντα τὰ διάφορα μέτρα λαμβάνονται μὲ ἀπώτερο σκοπὸ νὰ πληγῆ ἡ πίστη καὶ ἡ πατρίδα. Ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὴν περιβόητη (καὶ τελικὰ διαψευσθεῖσα) δήλωση τοῦ Κίσινγκερ ἐναντίον τοῦ ἑλληνισμοῦ… Μερίδα κληρικῶν, ὅλων τῶν βαθμῶν, καθὼς καὶ λαϊκῶν θεολόγων καὶ ἄλλων πιστῶν, ἔχουν προσχωρήσει ἄνευ ὅρων σὲ αὐτὴ τὴν παράνοια. ».

Σχολιάστε

ΜΗΤΡΟΠ. ΠΑΤΡΩΝ: «ΑΡΚΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ»

«Χ.Β.»: Γενναία καὶ τολμηρὴ τοποθέτηση τοῦ Σεβ. Μητροπ. Πατρῶν

.        Ἀναφορὰ στὰ ὅσα ἀκούστηκαν τὸν τελευταῖο καιρὸ ἀπὸ τὸν τηλεοπτικὸ σταθμὸ «ΣΚΑΪ», ἔκανε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ. Χρυσόστομος, σὲ ὁμιλία του στὴν ἐπετειακὴ ἐκδήλωση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως στὸ συνεδριακὸ κέντρο τοῦ Α.Τ.Ε.Ι Πατρῶν.
.       Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Χρυσόστομος ἦταν ὁ κεντρικὸς ὁμιλητής, μὲ θέμα: «Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὸ 1821». Ὁ κ. Χρυσόστομος μὲ στεντόρεια φωνὴ τόνισε, ὅτι «ἀρκετὰ αὐτὸς ὁ τόπος ὑπέφερε ἀπὸ τοὺς προδότες, ἀρκετά, φτάνει!».
.       Ἐπίσης, ὁ Μητροπολίτης Πατρῶν ἀναφερόμενος στὴ συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας, ὑπογράμμισε: «Ὅλα τὰ θυσίαζαν γιὰ τὴν πατρίδα οἱ παπάδες καὶ οἱ δεσποτάδες».

ΠΗΓΗ: romfea.gr

 

, ,

Σχολιάστε

ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΠΑΤΡΩΝ: «ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

Σχόλιο «Χρ. Βιβλ.»: Πληθαίνουν οἱ θαρραλέες παρεμβάσεις Ἱεραρχῶν ἐπὶ τῆς κλιμακουμένης ἐκκλησιομαχίας, ποὺ στοχεύει μέσα ἀπὸ τὴν διοχετευομένη προπαγάνδα νὰ ὑψώσει ἐπικοινωνιακὰ ψευδοαναχώματα στὴν συνείδηση τοῦ Λαοῦ εἰς βάρος τῆς Ἐκκλησίας, πρὸς περαιτέρω ἀξιοποίηση. Εἶναι δὲ ἀξιοπρόσεκτο πὼς μ᾽ αὐτὴν τὴν ἐντεταλμένη ἐκστρατεία κατασυκοφαντήσεως συμπλέουν καί τινες κύκλοι κομπλεξικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπικαλούμενοι ἀλλοπρόσαλλα θεολογικοφανῆ ἐπιχειρήματα καὶ συγκεκαλυμμένη προσβλητικὴ διάθεση κατὰ τῶν Ἱεραρχῶν ἐπιδιώκουν τὸν ἀνασκολοπισμὸ τῆς αὐτοσυνειδησίας καὶ τῆς ἰδιοπροσωπίας μας. Κι ἂν ἀκόμη ὑπάρχουν ΠΑΡΑΠΟΝΑ γιὰ πικρὲς ἀρχιερατικὲς συμπεριφορές, πάντως τώρα ἔρχεται «Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ».

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΕΠΙ TΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΙΑΣ

Ἔχει καταντήσει τῆς «μόδας» τὸν τελευταῖο καιρὸ νὰ ἀκούγονται κάποιες ἀπαξιωτικὲς φωνές, περὶ τοῦ ρόλου τῆς Ἐκκλησίας στὴν κοινωνία καὶ τὸ σύγχρονο γίγνεσθαι. Μάλιστα σὲ κάποιες τελετὲς ὁρκωμοσίας τῶν νέων αἱρετῶν Ἀρχόντων, ὑπῆρξαν τινές, οἱ ὁποῖοι ἐτόλμησαν νὰ εἴπουν, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἴτε δὲν ἔχει θέση στὶς τελετὲς αὐτὲς (βλ. Δημητσάνα, ὅπου ἀντέδρασε καὶ δικαίως, ὁ ἄξιος Μητροπολίτης της, ἐπικροτούμενος ἀπὸ τὸ σύνολο τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ), εἴτε ὅτι ἡ Ἐκκλησία, καιρὸς εἶναι, νὰ ἀσχοληθῆ μὲ τὰ τοῦ οἴκου της, εἴμαστε ὑπὲρ τοῦ πλήρους χωρισμοῦ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας κ.λ.π. (βλ. Πάτρα, ὅπου ἀμέσως ἀπαντήσαμε περὶ τοῦ ρόλου καὶ τῆς προσφορᾶς τῆς Ἐκκλησίας στὸ κοινωνικὸ σύνολο [ΒΛ. ΣΧΕΤ.https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/01/03/μητρ-πατρῶν-«ἐδῶ-εἶναι-ἡ-θέση-μασ»/).
Βεβαίως ὁ λόγος μας ἦτο συνετὸς καὶ οὐσιαστικὸς καὶ δὲν ἀπέβλεπε στὸ νὰ δημιουργήση ταραχὴ στὴν τόσο ὡραία Ἐκδήλωση τῆς Ὁρκωμοσίας τοῦ ἀγαπητοῦ μας πρώτου Αἱρετοῦ Περιφερειάρχου Δυτικῆς Ἑλλάδος κ. Ἀποστόλου Κατσιφάρα καὶ τοῦ Περιφερειακοῦ Συμβουλίου. Ὅμως ἡ πρόκληση δὲν ἔπρεπε νὰ μείνη χωρὶς ἀπάντηση.
Ὅλα αὐτά, μᾶς ἐδημιούργησαν καὶ μᾶς δημιουργοῦν πόνο ψυχῆς, διότι λέγονται ἀπὸ χείλη ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐγεννήθησαν καὶ ἀνετράφησαν καὶ ζοῦν σὲ ἕνα χῶρο καὶ σὲ ἕνα κλίμα τὸ ὁποῖο διαποτίστηκε μὲ τὰ νάματα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ ἀναπνέουν τὸν ἀέρα τῆς ἐλευθερίας, τὸν ὁποῖο μὲ ἀγῶνες ἐκέρδισε αὐτὸς ὁ Λαὸς ποὺ εἶχε καὶ ἔχει βαθειὰ ριζωμένη στὴν καρδιά του τὴν πίστη στὸν μόνο Ἀληθινὸ Θεό, ὁ Ὁποῖος ἔγινε ἄνθρωπος γιά μᾶς.
Αὐτὴ ἡ πίστη στὸν Θεὸ τῆς ἀγάπης, ἔκανε αὐτὸ τὸν Λαὸ νὰ ἀγκαλιάζη χωρὶς διακρίσεις ὅλους τους ἀνθρώπους καὶ νὰ μπορῆ νὰ θυσιάζεται γιὰ τὶς πανανθρώπινες ἀξίες καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα βάναυσα οἱ ἐπικριτὲς τῆς Ἐκκλησίας καταπατοῦν, ἐκφράζοντας γιὰ τὴν Πατρίδα μας, τὴν δημοκρατικὴ Ἑλλάδα, ἕνα ἐπικίνδυνο ρατσισμό, εἰς βάρος αὐτῆς ταύτης τῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἔθνους μας, τῆς Πατρίδος μας.
Τοῦτο τὸ γεγονὸς εἶναι πρωτοφανὲς καὶ πρωτάκουστο, μάλιστα ταν ο πάντες, που γῆς, περασπίζονται (κα καλς, κάλλιστα πράττουν) τν διοπροσωπεία τους κα τς ξίες τς παραδόσεως κα το τόπου τους.
Ἐπὶ χρόνια τώρα, στὴν Πατρίδα μας, αὐτὲς οἱ φωνὲς δηλητηριάζουν τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, τῶν Νεοελλήνων, οἱ ὁποῖοι τὰ τελευταῖα ἔτη μεγάλωσαν καὶ διαπαιδαγωγήθηκαν δυστυχῶς, μέσα σὲ ἕνα τέτοιο κλίμα, ὅπου ἀκούγονται τέτοιες θέσεις ἀκυρωτικὲς τῶν θεσμῶν, τῶν προσώπων καὶ τῶν ἀξιῶν. Τὰ ἀποτελέσματα ἐμφανῆ. Ἀποδιοργάνωση τῆς κοινωνίας, διάλυση τῶν οἰκογενειῶν, διάλυση τῆς παιδείας, ἀπαξίωση τῶν θεσμῶν, καταρράκωση τῆς ἀνθρωπίνης προσωπικότητας καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς ζωῆς.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, δυστυχῶς, ὑπάρχει μία ἀπάθεια καὶ ἕνας «ὠχαδερφισμός», πράγματα ἐπικίνδυνα γιὰ τὴν πορεία τῶν κοινωνικῶν μας πραγμάτων. Ἡ ὅποια ὑγιὴς ἀντίδραση θεωρεῖται ὡς προσπάθεια φίμωσης τῆς ἐλευθερίας. Φαίνεται τι, μερικοί, θεωρον λευθερία, τ ν μιλνε μόνο λίγοι κα ν λένε ,τι θέλουν, προσβάλλοντας θεσμος κα πρόσωπα κα ρίχνοντας λάσπη σ ξίες διαχρονικές, χωρίς, κατ’ ατούς, ν χη τ δικαίωμα κάποιος ν ντιδράση ν διαμαρτυρηθ ν περασπιστ τν αυτό του κα τν θεσμ πο πηρετε.
Ἡ στοχοποίηση  καὶ γνωστὴ  εἶναι καὶ ἐπαναλαμβάνεται κατὰ καιρούς, εἰς βάρος τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία Ἐκκλησία εἶναι τὸ λίκνο αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ, ἡ κρηπίδα του, τὸ θεμέλιό του δηλαδή, αὐτὴ ταύτη ἡ ὑπόστασή του. Ἡ τακτικὴ γνωστή. Κάθε τόσο καὶ ἕνα πλῆγμα στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ συγκεκριμένα κέντρα, τὰ ὁποῖα πάντοτε ἐστόχευαν στὸ νὰ ἀποδυναμώσουν τὴν σχέση τοῦ Λαοῦ μὲ τὴν πνευματική του μάνα, καὶ τροφό.

* Τν μία φορ μ τ παραμύθι περ τς «μυθήτου» κκλησιαστικς περιουσίας, γιὰ τὴν ὁποία πολλάκις ἔχομε μιλήσει, ἐνημερώνοντας τὸν εὐσεβῆ Λαό μας, ἀλλὰ καὶ ὅποιον ἄλλον ἔχει ἐρωτήματα ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι δηλαδὴ ἡ ὑπόθεση αὐτὴ εναι μία ασχρ προπαγάνδα ες βάρος τς κκλησίας, ἀφοῦ μόνο τὸ 4% ἔχει ἀπομείνει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ περιουσία, ἀπὸ τὶς κατὰ καιροὺς ἀπαλλοτριώσεις της ἀπὸ τὸ κράτος γιὰ τοὺς «κοινωφελεῖς» σκοπούς του, καὶ ἀπὸ τὸ ἐναπομεῖναν μέρος τῆς περιουσίας αὐτῆς κάποιο τμῆμα εἶναι δεσμευμένο ὡς δασικὸ καὶ κάποιο ἄλλο γιὰ διαφόρους λόγους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιοποιηθῆ. Ἀπὸ αὐτό, τὸ ἐναπομεῖναν μέρος τῆς περιουσίας της, ἡ Ἐκκλησία στηρίζει αὐτὸν τὸν Λαό, τὸν πονεμένο, τὸν προδομένο, τὸν ἀδικημένο καὶ πολλάκις ἐμπαιζόμενο.
Ἀπὸ αὐτὰ ἡ Ἐκκλησία ἐπιτελεῖ τὸ τεράστιο κοινωνικὸ ἔργο της στηρίζοντας τὰ λαϊκὰ στρώματα, ποὺ ἁπλώνουν τὸ χέρι τους, εἰδικὰ σήμερα γιὰ ἕνα πιάτο φαγητὸ καὶ γιὰ μία ἐργασία, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσουν τ πρς τ ζν, τ ποῖα δυστυχς τος στερε καθμέραν τ σύστημα.
Ποιός περίμενε, τι θ φτάσωμε στ σημεο, στε ρχς το 2011, ν λειτουργον συσσίτια στς νορίες κα ν ρχονται κάθε μέρα κα περισσότεροι νθρωποι ν χορτάσουν τν πείνα τους κα ν βρον παρηγορι κα παντοχή. Ναί, κάθε ἡμέρα καὶ περισσότεροι προσέρχονται μὲ ἐμπιστοσύνη στὴν μάνα τους, ποὺ λέγεται Ἐκκλησία καὶ τὴν ὁποία βάναυσα πλήττουν οἱ ἐχθροί της. Εἶναι σὰν νὰ σκοτώνουν τὴν μάνα, ὥστε νὰ μὴν μπορῆ νὰ θηλάση τὸ παιδί της καὶ νὰ ζήση. Ποιός, λοιπόν, εἶναι ἐναντίον τῶν λαϊκῶν στρωμάτων, ἡ Ἐκκλησία ἢ ἐκεῖνοι ποὺ τὴν πλήττουν  θέλοντας νὰ στερήσουν ἀπὸ τὸν Λαὸ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς;

* Τελευταία κούγονται πλεστες σες, νεύθυνες γνμες περ το θέματος τς μισθοδοσίας τν Κληρικν.
Μία ἄλλη αἰσχρὴ προπαγάνδα τῶν γνωστῶν κύκλων ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς, βομβαρδίζονται οἱ ἄνθρωποι μὲ συνθήματα ἐναντίον τῶν Κληρικῶν μας, τῶν ἡρώων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι καθ’ ἡμέραν ἀναλίσκονται γιὰ νὰ ζήση αὐτὸς ὁ τόπος, γιὰ νὰ βρίσκουν λόγον ἀγάπης καὶ παραμυθίας οἱ ἄνθρωποι στὶς πόλεις μας καὶ στὰ δύστυχα χωριά μας, τὰ ὁποῖα ἡ πολιτικὴ τῶν τελευταίων ἐτῶν, τὰ ρήμαξε καὶ τὰ ἐνέκρωσε.
Αὐτοί, οἱ Ἱερεῖς μας, τώρα, ποὺ δὲν ὑπάρχει τίποτε στὴν ὕπαιθρο χώρα, οὔτε σχολεῖα, οὔτε δάσκαλοι, οὔτε κάποια ἀρχὴ νὰ νοιάζεται γιὰ τὸν τόπο, ὅπου γέροντες πολλάκις ἐγκαταλελειμμένοι ζῶντες μὲ σύνταξη τῆς πείνας, ἀγωνίζονται νὰ κρατηθοῦν ἀξιοπρεπῶς στὴν ζωή, αὐτοί, οἱ Ἱερεῖς μας, μένουν πιστοὶ στὸ χρέος κάθε ἡμέρα «φυλάσσοντες τὸν τόπο» καὶ στηρίζοντας ὅ,τι ἔχει ἀπομείνει, ἀπὸ τὶς ψυχὲς μέχρι τὴν πολιτιστικὴ καὶ ἱστορική μας παράδοση καὶ κληρονομιά.
Σ’ αὐτοὺς τοὺς Ἱερεῖς μας, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται νύχτα καὶ ἡμέρα στὶς πόλεις καὶ τὰ χωριά μας, παρέχεται μισθός, ατς πο παρέχεται, ς μία συμβατικ ποχρέωση το κράτους γι τν περιουσία, τν ποία χει κατ διαστήματα πάρει π τν κκλησία. Κα μως, ατ ποσιωπται τεχνηέντως, στε ν ρίχνεται λάσπη συνεχς στ πρόσωπα τν ερέων μας, ο ποοι εναι ο φρυκτωρο ατο τοῦ τόπου κα ο πηρέτες το Λαο.
Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ὑποστηρίζουν τὴν διακοπὴ τῆς μισθοδοσίας τοῦ Κλήρου, πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι γιὰ νὰ γίνη αὐτό, πρέπει νὰ καταργηθοῦν οἱ συμβάσεις, βάσει τῶν ὁποίων, τὸ Κράτος κατὰ καιροὺς ἀπαλλοτρίωσε τὴν Ἐκκλησιασικὴ περιουσία, ἀναλαμβάνοντας τὴν ὑποχρέωση τῆς μισθοδοσίας τοῦ Κλήρου, νὰ ἐπιστραφῆ ἡ περιουσία αὐτὴ (καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν ὡς ἀντιλαμβάνεσθε), νὰ ἀποτιμηθῆ ἡ ἀξία της μὲ τὰ νῦν δεδομένα καὶ νὰ δοθοῦν τὰ χρήματα στὴν Ἐκκλησία γιὰ τὴν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν.
Τὸ θέμα αὐτὸ χρειάζεται πολλὴ σύνεση, ὥστε νὰ μὴ δημιουργοῦνται λανθασμένες ἐντυπώσεις στὴν κοινωνία μας. Πιστεύομε ὅτι ἔτσι χειρίζεται ἡ Πολιτεία ἀνέκαθεν τὰ ζητήματα αὐτά, μὲ σωφροσύνη δηλαδή, ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθοῦν μεγάλες ἀδικίες εἰς βάρος ἑνὸς μεγάλου τμήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, μὲ τεράστιες ἐπιπτώσεις στὸ κοινωνικὸ σύνολο
Ὅμως ἂς εἶναι. «κλρος» το ερο Κλήρου εναι τ μαρτύριο κα τ «νειδος» γι το Χριστο τν γάπη κα τν δόξα κα τν σωτηρία τν νθρώπων.

* Τ τρίτον πο θ θελα ν σημειώσω. πόηχος λων τν παραπάνω εναι σα λέγονται περ το περιλαλήτου χωρισμο κκλησίας – Πολιτείας. Ἡ Ἐκκλησία νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ τοῦ οἴκου της, μᾶς λένε, καὶ νὰ ἀφήση τὴν Πολιτεία νὰ κάνη τὴν δουλειά της. Βέβαια, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ μιλᾶνε μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, δν γνωρίζουν οτε τί εναι κκλησία, οτε ποις εναι οκος της. Δὲν θέλουν νὰ ἀντιληφθοῦν, διότι ατ τος καίει κα τος πονάει, ὅτι Ἐκκλησία δὲν εἶναι τὰ κτήρια τῶν Ναῶν, ἀλλὰ ὁ Λαός, οἱ ἄνθρωποι, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐμπιστεύονται τὴν Ἐκκλησία, γιατί εἶναι μέλη της.
Ὅπως ἕνα μέλος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήση μακράν τοῦ σώματος, ἀλλὰ αὐτονομούμενον ἢ ἀποκοπτόμενον, ξηραίνεται, ἔτσι καὶ ὅποιος ἀποκόπτεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία εἶναι καταδικασμένος στὴν ἀπώλεια, στὸν θάνατο. Ὁ Λαὸς ἀπεχθάνεται  τὸν θάνατο, γιατί εἶναι ὁ ἐχθρὸς τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως.  Λας γαπάει τν ζω κα γι’ ατ παραμένει νωμένος μ τν κκλησία το σφαγμένου ρνίου, ποία εναι ρίζα του κα πηγ τς ζως του. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο καὶ βαθὺ καὶ οὐσιαστικὸ στοιχεῖο τῆς σχέσεως τοῦ Λαοῦ μὲ τὴν Ἐκκλησία καὶ γι’ αὐτὸ «πύλαι ἅδου, οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς», κατὰ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τὸν Χρυσόστομο.

Τὸ δεύτερον στοιχεο πο καίει κα τσουρουφλίζει λους ατούς, ο ποοι πιπιλίζουν ς καραμέλα κα παναλαμβάνουν ς νούσιοι κα κουραστικο παπαγάλοι, τὰ περὶ χωρισμοῦ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας εἶναι ὅτι ὁ Λαός, γιὰ τὸν ὁποῖον λένε ὅτι κόπτονται, εὐτυχῶς γνωρίζει τί ἔκανε ἡ Ἐκκλησία κατὰ καιρούς, ὥστε νὰ μὴ χάση τὴν αὐτοσυνειδησία του, τὴν ἰδιοπροσωπεία του καὶ τὴν ταυτότητά του.
Ἀγωνίστηκε ἡ Ἐκκλησία, αὐτὸς ὁ Λαὸς τὸν ὁποῖον χρησιμοποιοῦν ὅλοι οἱ παραπάνω, γιατί ἐπαναλαμβάνω, ατς Λας εναι κκλησία, ἀγωνίστηκε γιὰ ὅ,τι ἱερὸ καὶ ὅσιο σ’ αὐτὸ τὸν τόπο, τὰ ὁποῖα δυστυχῶς τώρα κάποιοι δὲν σέβονται, ἄλλοι τὰ ξεπουλοῦν καὶ ἕτεροι τὰ ὑβρίζουν καὶ τί κρίμα «μιλᾶνε» ἐξ ὀνόματος τοῦ Λαοῦ.
Ἂν ρωτήσης κάποιον ἀπ’ αὐτούς, «τί ἐννοεῖς ὅταν λέγης χωρισμὸ Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν Πολιτεία;» , δὲν γνωρίζει νὰ σοῦ ἀπαντήση. λους ατούς, τν θλιβερ μειοψηφία το Λαο, τος πείραξε κα τος πειράζει τ γεγονός, τι μέσα σ μία ποχ ποικίλης κρίσεως, τν ποία διέρχεται χώρα μας, ατς Λας «κατακλύζει» τος ερος Ναούς, πο εναι δικός του οκος γι ν μολογήση τν πίστη του στν Θε κα τν φοσίωσή του στν κκλησία. Ν λοιπόν, ποις εναι οκος τς κκλησίας. Ατς Λας εναι. Τὰ παιδιά της, μικροὶ καὶ μεγάλοι, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, πλούσιοι καὶ πτωχοί, ὅπως συνεχῶς εὐαγγελίζεται. Εἶναι ὅλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ψηφίζουν, ἐκφράζονται καὶ ἀποφασίζουν μέσα σὲ μία δημοκρατικὴ Χώρα.
Καὶ ὅμως, σοι μιλον γι χωρισμ κκλησίας – Πολιτείας, κενο πο θέλουν εναι ν καταπνίξουν τν φων τν πολλν, ν τος δέσουν τ μάτια, ν τος κλείσουν τ στόμα κα ν τος βουλώσουν τ ατιά. Ἔ, ατ μόνο δημοκρατία δν εναι κα ατ Λας δν εναι δυνατν ν τ φήση ν περάση.
Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν εἶναι τῆς παρούσης νὰ ἀσχοληθοῦμε ἐκτενῶς. Πετῶντι καλάμῳ μόνο θὰ σημειώσωμε τὰ ἑξῆς:

Πρῶτον. Ἐννοοῦν ὅσοι ἰσχυρίζονται γιὰ χωρισμό, τὸν χωρισμὸ τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Κράτους; λλ τ μέλη τς κκλησίας εναι ταυτόχρονα κα πολίτες το Κράτους, κόμα κα γέτες το Κράτους. Πς θ χωρίσουν λοιπόν;

Δεύτερον. Ἐννοοῦν τὴν παράδοση τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας; Ὅμως λησμονοῦν ὅτι αὐτὴ παράδοση χει γίνει να μ τν ρθόδοξη κκλησία, εναι τ θη κα τ θιμα τν πολιτν ατς τς ΧώραςΟἱ πολίτες, λοιπόν, τηροῦν αὐτὲς τὶς παραδόσεις ποὺ εἶναι ἡ ἴδια τους ἡ ζωή. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Πολιτεία νὰ μὴ τὸ λάβη ὑπ’ὄψη της αὐτό;

Τρίτον. Τὸ ἄλλο σημεῖο τὸ ὁποῖο ἴσως ἐννοοῦν οἱ θιασῶτες τοῦ χωρισμοῦ Ἐκκλησίας – Πολιτείας εἶναι, τὸ θέμα τοῦ χωρισμοῦ τῆς διοίκησης τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν διοίκηση τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ αὐτὸ ἰσχύει, ἀφοῦ ἔχομε διακριτοὺς ρόλους, οἱ ὁποῖοι τυγχάνουν σεβασμοῦ. Ὁπότε καὶ στὸ σημεῖο αὐτὸ χρειάζεται πολὺ μεγάλη σύνεση καὶ ὅ,τι λέγεται, πρέπει νὰ ἀντέχη στὸν διάλογο καὶ τὴν κριτική. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθωμε ἐκτενῶς, ὅταν χρειασθῆ.

* λλ ς προχωρήσωμε κα σ να λλο σημεο. νοχλονται κάποιοι, ταν κκλησία μιλάη. Θέλουν δ στν λλάδα, λοι ν χουν λόγο, (κα καλς χουν), π παντς θέματος, κτς π τν κκλησία. Ατ πρέπει ν σιωπ. Μᾶς ἀμφισβητοῦν ἢ καλύτερα θέλουν νὰ μᾶς στερήσουν τὸ δικαίωμα νὰ μιλᾶμε καὶ νὰ παρεμβαίνομε στὰ κοινωνικὰ δρώμενα.
Ὁ κάθε πολίτης αὐτῆς τῆς χώρας δικαιοῦται καὶ ὑποχρεοῦται, καὶ γνώμη νὰ ἔχη καὶ στὰ δρώμενα νὰ μετέχη καὶ νὰ κρίνη μὲ σύνεση καὶ εὐπρέπεια καὶ νὰ ἀγωνίζεται γιὰ καλύτερο μέλλον, γιὰ καλύτερη διαβίωση, παιδεία, ἐργασία κ.λ.π. Οἱ Ἀρχιερεῖς καὶ Ἱερεῖς, σύμφωνα μὲ τοὺς ὀλίγους, δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ ἐκφέρουν γνώμη, γιατί «πολιτικολογοῦν». Ἀλήθεια, τί ἄδικο εἴπαμε, τί ἀντιλαϊκόν, τί ἀντιδημοκρατικόν;
Ἢ τί κακὸν λέγομεν, ὅταν μιλᾶμε γιὰ τὴν κοινωνικὴ ἀδικία, γιὰ τὴ φτώχεια, γιὰ τὴν καταπίεση τῶν ἀδυνάτων, γιὰ τὶς ἐξαρτήσεις τῶν νέων ἀπὸ τὶς ποικίλες μάστιγες, γιὰ τὴν καταρράκωση τῶν ἀξιῶν, γιὰ τὴν ἀπαξίωση τῶν θεσμῶν, γιὰ τὴν ἀνεργία, γιὰ τὸ μεταναστευτικό; Δὲν εἶναι θέματα αὐτά, ποὺ καῖνε ὅλους τοὺς πολίτες;
Κάποιοι προχωροῦν ἀκόμα πιὸ πέρα. Ναί, σὰν ἄτομα νὰ μιλᾶτε, ἀλλὰ ὄχι σὰν Ἐκκλησία, σὰν σῶμα δηλαδή. Ἄλλο καὶ αὐτὸ καινοφανὲς καὶ παράλογο. Ὅλοι οἱ σύλλογοι κάνουν ψηφίσματα, διαμαρτυρίες, κ.λ.π. μες, κκλησία, πρέπει ν χομε τ στόμα μας κλειστό. Αὐτοὶ ποὺ μιλᾶνε γιὰ τοὺς λαϊκοὺς ἀγῶνες, θέλουν ἔξω ἀπὸ τὸν ἀγωνιστικὸ χῶρο, τὴν Ἐκκλησία. Τί ἀδικία ὅμως. Δυστυχῶς αὐτοαποκαλύπτονται.

* Ἀλλὰ ἂς θίξω καὶ ἕνα ἄλλο σημεῖο. λα ατ κα λλα περισσότερα, δηγον στ συμπέρασμα, τι θέλουν να θεο κράτος. Γι’ ατ γίνεται λη ατ πόγεια μφανς πολεμικ ναντίον τς κκλησίας. Θέλουν να μοντέλο, τ ποο δυστυχς χει παρακμάσει κα χει ποβληθε πρ πολλο π λλους λαούς, πο τ εχαν κάποτε υοθετήσει. Ναί, αὐτὸ θέλουν ὅλοι οἱ παραπάνω καὶ οἱ πάτρωνές τους. Γι’ ατ κάθε τόσο κα κάτι νασύρεται π τ συρτάρια τους. Μία τ θέμα γι τ σύμβολα, μία τ ζήτημα γι τ μάθημα τν Θρησκευτικν, μία κενο γι τν ρκο, τν λλη γι τν κκλησιαστικ περιουσία κα τόσα λλα.

* Πρὸς ὅλους αὐτοὺς ἀπαντοῦμε μὲ τὴ γλώσσα τῆς ἀλήθειας, τῆς εὐθύνης ἔναντι τοῦ Λαοῦ, τὸν ὁποῖον μᾶς ἐνεπιστεύθη ὁ Θεὸς καὶ ἔναντι αὐτῶν τῶν ἰδίων. Ἀπαντοῦμε μὲ τὴ γλώσσα τῆς ἀγάπης.

* Ἡ Ἐκκλησία μὲ τὴν Πολιτεία ἔχουν διακριτοὺς ρόλους καὶ αὐτὸ τυγχάνει σεβασμοῦ ἀπὸ ὅλους μας. Ὅλοι μας ἀγωνιζόμαστε γιὰ αὐτὸ τὸν τόπο, τὸν τόσο βασανισμένο καὶ πολυαγαπημένο, γιὰ τὴν Ἑλλάδα.
Ὅλοι μας ἐργαζόμεθα κα δὲν θ φεισθμεν οδ ατς τς ζως μας γι τ δίκαια το Λαο μας. Γι τν πνευματική του τροφ κα τν σωτηρία του πρωτίστως, ἀλλὰ καὶ γιὰ κοινωνικὴ δικαιοσύνη, γιὰ σωστὴ παιδεία, γιὰ τὴν καταπολέμηση τῶν κοινωνικῶν ἀνισοτήτων, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς βίας, τῆς πείνας καὶ ὅποιας ἄλλης ἀδικίας ἀπειλεῖ τὸν Λαό μας καὶ τὴν Πατρίδα μας.
* Ἡ θέση μας εἶναι μέσα στὴν κοινωνία, θέση πνευματική, θυσιαστικὴ γιὰ τὴν ἔξοδο τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὴν ἀπελπισία, τὴν κρίση θεσμῶν καὶ ἀξιῶν καὶ τὴν ὀδύνη ποὺ δοκιμάζει καθημερινά.
* Τώρα εναι ρα τς κκλησίας. Τώρα καλούμεθα ὡς Ἐκκλησία, νὰ προσφέρωμε, ὅπως πάντοτε, ἀλλὰ ἀκόμα περισσότερο τὸν ἀληθινὸ Θεό, τν ησο Χριστ ς μόνη σωτηρία το κόσμου. Τώρα καλούμεθα νὰ στηρίξωμε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις τὸν Λαό μας, νὰ τὸν βοηθήσωμε, νὰ τοῦ δώσωμε τὴν χαμένη ἐλπίδα, τὸ μήνυμα τῆς ζωῆς.
Ἡ φωνή μας, δυνατή, προφητική, οἱ λόγοι μας ἔκφραση ἀγωνίας καὶ πλήμμυρα ἀγάπης γιὰ αὐτὸ τὸν Λαό. Ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει γιὰ νὰ ζήση ὁ Λαὸς καὶ ψυχικὰ καὶ σωματικά.
Ὅ,τι ἔχομε ἀνήκει στὸν Λαό. Γιὰ νὰ τὸν στηρίξωμε πνευματικὰ καὶ νὰ τὸν ψωμίσωμε σωματικά. Σ’ αὐτὸ τὸ πνεῦμα κινούμεθα ὅλοι οἱ Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅλος ὁ Ἱερὸς Κλῆρος.
Ὁ ρόλος μας δὲν εἶναι ἡ ἡττοπάθεια καὶ ὁ λόγος μας θὰ εἶναι πάντοτε ἀφυπνιστικός, οὐσιαστικός, φωτιστικός, παραμυθητικός, λόγος ἐλπίδος, ἀλλὰ καὶ ἐλεγκτικὸς σὲ κάθε περίπτωση ποὺ διαπράττονται ἀδικίες ἀπὸ ὁποιονδήποτε εἰς βάρος αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ καὶ τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων του Γένους μας.

ΠΗΓΗ: romfea.gr

, , , , , ,

Σχολιάστε