Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Μητροπολίτης Πισιδίας Σωτήριος

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ γιὰ τὸ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ τοῦ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΙΣΙΔΙΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ

Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ γιὰ τὸ Οὐκρανικό
τοῦ Μητροπολίτου Πισιδίας κ. Σωτηρίου

Ἀγαπητοὶ ἐν Κυρίῳ ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές,

.             Μοῦ ἔστειλαν ἐδῶ στὸ Μοναστήρι στὴν Κορέα, ὅπου ἐγκαταβιῶ, τὸ γράμμα ποὺ λάβατε καὶ σεῖς καὶ καλεῖσθε νὰ ὑπογράψετε. Ὁ συντάκτης τοῦ γράμματος αὐτοῦ σᾶς καλεῖ νὰ συμφωνήσετε καὶ νὰ ὑπογράψετε ἕνα κείμενο, γιὰ τὶς θέσεις τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἔχετε γνώση τῶν Ἱερῶν Κανόνων, τῆς δογματικῆς διδασκαλίας καὶ τῆς Ἱστορίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας.
.             Ἀπορῶ πῶς ὁ συντάκτης τῆς ἐπιστολῆς, δίκην Δημοψηφίσματος, παρακινεῖ τὸν εὐσεβῆ Ἑλληνικὸ λαὸ σὲ τέτοια ἐνέργεια! Καὶ ὁ κάθε εὐσεβὴς Χριστιανὸς καλεῖται νὰ τὸ ὑπογράψει, γιὰ νὰ διαφωτίσει (!) τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ ὅλους τοὺς Μητροπολίτες, ποιὰ ἀπόφαση πρέπει νὰ πάρουν, λὲς καὶ ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἀσχολοῦνται σὲ ὅλη τους τὴ ζωὴ μὲ τὰ θέματα αὐτά, δὲν γνωρίζουν τίποτε ἀπὸ Ἱεροὺς Κανόνες, δὲν αἰσθάνονται τὴν ἀρχιερατική τους εὐθύνη καὶ ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ ἕνα ὑποβολιμαῖο κείμενο νὰ τοὺς διαφωτίσει καὶ ποδηγετήσει στὶς ἀποφάσεις τους, γιὰ ἕνα τόσο σοβαρὸ ἐκκλησιαστικὸ πρόβλημα.
.             Καὶ εἶναι θλιβερό, ἕνα πρόσωπο, ποὺ ἀσφαλῶς ἀγαπᾶ τὴν Ἐκκλησία, νὰ καταφέρεται, κατὰ τρόπον ἀντιδεοντολογικὸ καὶ ἀντιεκκλησιαστικό, ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τῶν περὶ Αὐτόν. Καὶ γιὰ νὰ δώσει ἐγκυρότητα στὴν πολεμική του αὐτή, ἐπιδιώκει νὰ συμπαρασύρει καὶ εὐλαβεῖς πιστοὺς νὰ συνυπογράψουν τὶς αὐθαίρετες καὶ λανθασμένες ἀπόψεις του.
.             Ἀδελφοί μου, νομίζω ὅτι τὸ Οὐκρανικὸ δὲν εἶναι τὸ κύριο θέμα τοῦ συντάκτη τῆς ἐπιστολῆς. Ὁ ἄνθρωπος, ὡς φαίνεται, θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του αὐθεντία ἐπὶ παντὸς θεολογικοῦ καὶ ἐκκλησιαστικοῦ θέματος. Αὐτὸς νομίζει ὅτι εἶναι ὁ αὐθεντικὸς ἑρμηνευτὴς τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Τί ξέρει ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ Μητροπολίτες! Αὐτὸς πρέπει νὰ τοὺς διδάξει τί πρέπει νὰ κάνουν! Καὶ ἐπειδὴ ἀσθάνεται ὅτι ἂν ἐμφανιστεῖ μόνος του, μὲ λίγους μόνον συνιδεάτες του δὲν θὰ εἰσακουστεῖ, ἐπιδιώκει νὰ ἐκμεταλλευτεῖ τὴν εὐλάβεια καὶ τὴν προσήλωση τῶν πιστῶν στοὺς θεσμοὺς τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ ἰσχυροποιήσει τὶς θέσεις του μὲ τὴν ὑπογραφὴ ὅσων τὸ δυνατὸν περισσοτέρων ὀπαδῶν.
.             Προσέξετε ἀδελφοί μου. Μὴν πέσετε στὴν παγίδα καὶ γίνετε συνυπεύθυνοι στὴν ἐνίσχυση φανατικῶν δυνάμεων. “Ὁ θρησκευτικὸς φανατισμὸς εἶναι τὸ χειρότερον εἶδος φανατισμοῦ”, μᾶς δίδασκε στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ ὁ ἀείμνηστος Β. Στεφανίδης, Καθηγητὴς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας.
.             Ἐπειδὴ τὸ Οὐκρανικὸ θέμα ἀπὸ ἐτῶν μὲ ἀπασχολεῖ, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς πῶ μερικὰ πράγματα ποὺ ὁ ἴδιος ἐβίωσα καὶ διεπίστωσα.
.             Στὰ ὀγδόντα μου χρόνια μοῦ ἀνετέθη ἡ διαποίμανση τῆς Μητρόπολης Πισιδίας καὶ τῆς εὐρύτερης περιοχῆς Ἀτταλείας, Ἀλάγιας κλπ. Μετὰ τὴ διάλυση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, χιλιάδες ρωσσόφωνοι ἀναζήτησαν καλύτερες συνθῆκες ζωῆς στὴν περιοχὴ τῆς Ἀτταλείας. Σήμερα ὑπολογίζονται σὲ 116.000. Ἀνοίξαμε Ἐκκλησίες στὴν Ἀττάλεια καὶ Ἀλάνια. Ἄρχισαν νὰ προσέρχονται πιστοὶ ἀπὸ διάφορες Ὀρθόδοξες χῶρες. Ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἀπὸ τοὺς ἐκκλησιαζομένος ἦσαν Οὐκρανοί, οἱ ὁποῖοι στὴν πατρίδα τους εἶχαν βαπτιστεῖ σὲ Ναοὺς ποὺ ὑπάγονταν στὴν ἀποκαλουμένη “σχισματικὴ Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία”. Γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν τοὺς κοινωνούσαμε. Τὸ ἴδιο πρόβλημα εἶχαν οἱ Οὐκρανοὶ αὐτοὶ καὶ σὲ ἄλλες περιοχές. Ἐτέθη πρόβλημα: Τί θὰ γίνει μὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ταλαιπωρημένους ἀνθρώπους, πού, παρ’ ὅλους τοὺς ἐπὶ δεκαετίες διωγμοὺς τοῦ κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος, κατόρθωσαν νὰ διατηρήσουν τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη τους καὶ τώρα ἀντιμετώπιζαν τὸν ἀποκλεισμὸ ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας; Καὶ δὲν ἦταν λίγοι. Στὰ 40 καὶ πλέον ἑκατομμύρια τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Οὐκρανίας, οἱ “σχισματικοὶ” -μὲ τὶς 10.000 περίπου Ἐνορίες- ὑπερέβαιναν τὸν πληθυσμὸ τῆς Ἑλλάδος! Γιὰ σκεφθεῖτε το! Τόσα ἑκατομμύρια Ὀρθόδοξοι ἀποκομμένοι ἀπὸ τὸ Ἅγιο Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας! Καὶ ποιό ἦταν τὸ μεγάλο ἁμάρτημά τους, γιὰ νὰ ἀποκοποῦν ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία; Τὸ ὅτι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσή τους ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸ καθεστώς, ποὺ τοὺς εἶχε ἐπιβάλει ἡ Μόσχα, καὶ τὴν ἐθνική τους ἀνεξαρτησία, ἤθελαν καὶ αὐτοί, ὅπως οἱ ἄλλοι ὀρθόδοξοι λαοί, (Βουλγαρία, Σερβία ἀκόμη καὶ ἡ Ἀλβανία, μὲ πολὺ μικρότερο ἀριθμὸ Ὀρθοδόξων πιστῶν), τὴν αὐτοκεφαλία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. Οἱ προσπάθειες ἐτῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὴν λύση τοῦ Οὐκρανικοῦ προβλήματος, σὲ συνεργασία μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας, ἀπέβησαν ἄκαρπες. Τί ἔπρεπε λοιπὸν νὰ γίνει; Νὰ παραμένουν ἐσαεὶ τὰ ἑκατομμύρια αὐτὰ τῶν Οὐκρανῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν ἀποκομμένα ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία; Καὶ ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου προχώρησε, μετὰ ἀπὸ ἐπισταμένη μελέτη, στὴν ἄρση τοῦ σχίσματος καὶ ἐπανένωσε ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀδελφούς μας μὲ τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία.
.             Ἀλλὰ αὐτό, ἀντὶ νὰ χαροποιήσει ὅλους, ἐνόχλησε σφόδρα ὄχι μόνον τὸν Πατριάρχη Μόσχας ἀλλὰ – τί παράδοξον; – καὶ κάποιους Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι γιὰ δικούς τους λόγους ἐχθρεύονται τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ ἔθεσαν σκοπὸ τῆς ζωῆς τους νὰ τὸ πολεμοῦν. Καὶ τί ὑποκρισία! Διακηρύττουν ὅτι ἀγαποῦν καὶ σέβονται τὸ Πατριαρχεῖο καὶ ἐπειδὴ “τοὺς ἔφαγε ὁ καημός” γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο, καταδικάζουν τὶς ἐνέργειές του! Καὶ ἀποφαίνονται στὸ γράμμα ποὺ σᾶς ἔστειλαν νὰ ὑπογράψετε:
.             Παράγραφος 9. “Ἡ περιοχὴ τῆς Οὐκρανίας (στὶς ἐκκλησιαστικὲς πηγὲς ἀναφέρεται κυρίως ὡς Μικρὰ Ρωσία) ἀπὸ τὸ 988 μ.Χ. μέχρι τὸ 1686 μ.Χ. ὑπαγόταν στὸν Οἰκουμενικὸ Θρόνο. Μὲ τὴν Πατριαρχικὴ Πράξη τοῦ Πατριάρχου Διονυσίου Δ ´ ὑπήχθη κανονικῶς στὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας.”
.             Καλά, τόσο στραβοὺς θεωρεῖ ὁ συντάκτης τοῦ γράμματος τὸν Πατριάρχη καὶ τοὺς 12 Συνοδικοὺς Ἀρχιερεῖς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ποὺ νὰ μὴ μποροῦν νὰ καταλάβουν τί τέλος πάντων γράφει αὐτὴ ἡ Πατριαρχικὴ Πράξη, ποὺ εἶναι καταχωρημένη στὰ Ἀρχεῖα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου; Ἀλήθεια, ὁ συντάκτης τῆς ἐπιστολῆς πῆγε καὶ διάβασε στὸ Πατριαρχικὸ Ἀρχειοφυλακεῖο τὴν Πατριαρχικὴ Πράξη καὶ ἔβγαλε αὐτὸ τὸ συμπέρασμα; Μήπως παρ’ ὅλη τὴν εὐφυΐα του, ἄλλα διάβασε καὶ ἄλλα κατάλαβε; Εἶναι αὐθαίρετη ἡ ἄποψή του ὅτι: “Μὲ τὴν Πατριαρχικὴ Πράξη τοῦ Πατριάρχου Διονυσίου Δ´ ὑπήχθη κανονικῶς στὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας.” Εἶναι μεγάλο τὸ λάθος του. Ὅπως λάθος εἶναι καὶ ὅλα τὰ συμπεράσματα ποὺ ἐξάγει ἀπὸ αὐτὴ τὴ λανθασμένη βάση του. Δὲν ἀναγράφεται τίποτε στὴν Πατριαρχικὴ αὐτὴ Πράξη περὶ κανονικῆς ὑπαγωγῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας στὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας. Λυπᾶμαι γιὰ τὸν συντάκτη τοῦ πρὸς ὑπογραφὴν γράμματος, ποὺ ἡ ἔχθρα του πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τὸν ὤθησε στὴν διαστρέβλωση τοῦ περιεχομένου τῆς Πατριαρχικῆς Πράξης τοῦ ἀοιδίμου Πατριάρχη Διονυσίου Δ΄.
.             Ἡ προσπάθεια τοῦ συντάκτη τοῦ γράμματος νὰ κατηγορήσει τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο γιὰ σωρεία παραβάσεων τῶν Ἱερῶν Κανόνων τὸν ὤθησε στὸ νὰ γράψει καὶ τὰ ἑξῆς:
.             Παράγραφος 7α: “Εἶναι δυνατὸν νὰ τῆς ἐπιβληθεῖ μὲ τὴ βία, ἢ νὰ τιμωρηθεῖ ἐπειδὴ δὲν ἀποδέχθηκε;” Μά, πρὸς Θεοῦ! Ποῦ στηρίζει τὸν ἰσχυρισμό του αὐτόν, ὅτι, δηλαδή, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἐπιβάλλει βία καὶ τιμωρεῖ τοὺς ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην Κιέβου Ὀνούφριον Ἀρχιερεῖς καὶ πιστοὺς τῆς Οὐκρανίας: Ὅλοι ὅσοι ἀνήκουμε στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο συνεχίζουμε νὰ ἀγαποῦμε καὶ νὰ δεχόμαστε ὡς ἀδελφούς μας ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους Κληρικοὺς καὶ λαϊκούς τῆς Οὐκρανίας, φυσικὰ καὶ τοὺς ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο, ὅπως ἐπίσης καὶ ὅλους τοὺς Ρώσσους, ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Μόσχας μέχρι καὶ τὸν τελευταῖο πιστό. Σὲ ὅλες δέ, τὶς θεῖες Λειτουργίες ποὺ παρίσταται ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὅπως πάντοτε, μνημονεύεται τὸ ὄνομα τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας καὶ πάσης Ρωσσίας Κυρίλλου.
.             Ἐπειδὴ ὁ συντάκτης τῆς ἐπιστολῆς στηρίζεται σὲ λανθασμένη βάση, δὲν εὐσταθοῦν καὶ τὰ παρακάτω ποὺ γράφει περὶ τιμωρίας τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας καὶ περιφρονήσεως τῆς ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο.
.              Παράγραφος 16: “Δέν μποροῦμε μὲ κανένα τρόπο νὰ δικαιολογήσουμε τὴ χορήγηση τῆς αὐτοκεφαλίας ὡς τιμωρία πρὸς τὸ Ρωσικὸ Πατριαρχεῖο γιὰ τὴν “ἀλαζονεία”, τὶς “ἀντιεκκλησιαστικὲς ἐνέργειες”, τὶς “ἀταξίες”, τὴν “ἐκκοσμίκευση” κ.ο.κ… Σὲ τελικὴ ἀνάλυση: ὅ,τι πρόβλημα καὶ νὰ ἔχει ἡ Κωνσταντινούπολη μὲ τὴ Μόσχα πῶς τὸ θεραπεύει (;) ἀκυρώνοντας μιὰ ὁλόκληρη Σύνοδο 90 ἐπισκόπων ὡς ἀντικανονική; Πῶς περιφρονεῖ μία ὁλόκληρη Ἐκκλησία μὲ 12.000 ἐνορίες καὶ ἑκατομμύρια πιστούς.”
.              Τὰ ἀνωτέρω εἶναι ἀποκυήματα ἀρρωστημένης φαντασίας, ἂν ὄχι ἠθελημένης διαστροφῆς τῆς πραγματικότητας, γιὰ τὴν ἔξαψη μεγαλύτερης ἔχθρας κατὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
.            Γράφεται ἐπίσης στὸ γράμμα: Παράγραφος 17. “Στεκόμαστε μὲ μεγάλο σεβασμὸ καὶ ἐκφράζουμε τὴν ἀμέριστη συμπάθεια καὶ τὴ συμπαράστασή μας στὰ ἑκατομμύρια τῶν μελῶν τῆς κανονικῆς ἐν Οὐκρανίᾳ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας“
.             Μοῦ προκαλεῖ, ὄντως, ἐντύπωση ἡ μονομερὴς “ἀμέριστη συμπάθεια καὶ συμπαράσταση” τοῦ συντάκτη τῆς ἐπιστολῆς, μόνον πρὸς τοὺς ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο καὶ τὸ Ρωσσικὸ Πατριαρχεῖο πιστούς τῆς Οὐκρανίας! Δὲν εἶδα κανένα λόγο χριστιανικῆς ἀγάπης καὶ πρὸς τὰ ἄλλα ἑκατομμύρια τῶν Ὀρθόδοξων πιστῶν τῆς Οὐκρανίας! Ὅμως ὁ Χριστός, ἀσφαλῶς καὶ γι’ αὐτοὺς σταυρώθηκε καὶ κάθε ποιμένας, ἰδιαίτερα δὲ “ὁ πρῶτος τῇ τάξει” στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ἔχει χρέος νὰ μεριμνήσει γιὰ τὴν ἐπαναφορὰ ὅλων στὴν Ποίμνη τοῦ Χριστοῦ. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔκανε: Ἐπανένωσε τὰ ἑκατομμύρια τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν μὲ τὴν Ὀρθοδοξία, ἀπὸ τὴν ὁποία ἡ Μόσχα τοὺς εἶχε ἀποκόψει.
.             Ἐπίσης ἐντύπωση μοῦ προκαλεῖ καὶ κάτι ἀκόμη: Πῶς Ἕλληνας Ὀρθόδοξος ἔγραψε τόσες συκοφαντίες ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, καὶ στὴν ἀγωνία του νὰ ὑπερασπιστεῖ τὴν ἀκριβῆ τήρηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων δὲν βρῆκε τὴν παραμικρὴ παραβίαση, ἔστω καὶ ἑνὸς Ἱεροῦ Κανόνα ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Μόσχας κ. Κύριλλο!
.             Συγκεκριμένα:
Θεωρεῖ σύμφωνη μὲ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τὴν ἀπόφαση τῆς Ρωσικῆς Ἱερᾶς Συνόδου νὰ ἀπαγορεύει στοὺς ἀνὰ τὴν οἰκουμένη Ρώσσους πιστοὺς τὴν θεία Μετάληψη σὲ ἱεροὺς ναοὺς ὑπαγομένους στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο! Ἔχει ἀντιληφθεῖ τί ψυχικὸ τραυματισμὸ καὶ πόσα ποιμαντικὰ προβλήματα ἔχει προκαλέσει σὲ πλήθη Ρώσσων πιστῶν ἡ ἀπόφαση αὐτή;
Θεωρεῖ σύμφωνο μὲ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες τὸν διορισμὸ Ρώσσων Ἀρχιερέων καὶ Ἱερέων σὲ πόλεις τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ὅπου εἶναι ἐγκατεστημένοι Μητροπολίτες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ καλύπτονται πλήρως οἱ λειτουργικὲς ἀνάγκες καὶ τῶν Ρώσσων πιστῶν, καὶ μάλιστα, στὴν Κωνσταντινούπολη, τὴν ἕδρα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη;
.             Γνωρίζει ἄραγε ὁ συντάκτης τῆς ἐπιστολῆς ὅτι γιὰ νὰ ἀποκτήσουμε ναοὺς χάριν τῶν ρωσσοφώνων στὴν Ἀττάλλεια καὶ Ἀλάνια, ἔγινα φορτικὸς σὲ συγγενεῖς καὶ φίλους καὶ σὲ ὅλους τοὺς γνωστούς μου στὴν Ἑλλάδα, Αὐστραλία, Ἀμερική, Καναδὰ κλπ. νὰ προσφέρουν τὸν ὀβολό τους, καὶ τώρα νὰ προσπαθεῖ ὁ ρῶσσος ἱερέας, ποὺ ἐγκαταστάθηκε ἀπὸ τὴ Μόσχα στὴν Ἀττάλεια, νὰ παρακινεῖ τοὺς χριστιανοὺς νὰ μὴν ἐκκλησιάζονται στοὺς ναούς μας, ἀλλὰ νὰ πηγαίνουν ἐκεῖ ποὺ λειτουργεῖ αὐτός; “Γιατί μᾶς πιέζουν νὰ φύγουμε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας; Ἀφοῦ αὐτὴ εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας· γιὰ ἐμᾶς ἔγινε!” ἔρχονται καὶ μοῦ ἐκφράζουν τὸν πόνο τους μὲ δάκρυα οἱ πιστοί. Βρίσκονται ἐπίσης σὲ δύσκολη θέση διότι δέχονται πιέσεις, ὅπως μοῦ λένε, καὶ ἀπὸ τὶς Διπλωματικὲς Ρωσσικὲς Ἀρχές.
.             Αἰσθάνομαι ὅτι σᾶς κούρασα. Γι’ αὐτὸ δὲν θὰ ἀναφερθῶ στὰ ἄλλα σημεῖα τοῦ γράμματος, οὔτε θὰ ἀναλύσω τὴν ἄποψή μου ὅτι ἡ Ἐκκλησιαστικὴ Διοίκηση τῆς Μόσχας βρῆκε ἀφορμὴ τὸ Οὐκρανικὸ θέμα γιὰ νὰ θέσει σὲ ἐφαρμογὴ τὸ ἀπὸ αἰώνων γνωστὸ σχέδιό της γιὰ τὴν καθιέρωση τῆς Μόσχας ὡς «Τρίτης Ρώμης». Πρὸς τοῦτο πρέπει νὰ περιθωριοποιηθεῖ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, (τὸ ὁποῖο ἤδη ἀπὸ καιροῦ δὲν τὸ ἀποκαλεῖ Οἰκουμενικό). Ἔτσι, μὲ μία ἀπόφαση πρωτάκουστη, “κλώτσησε” τὴν Μητέρα Ἐκκλησία, τὴν χαρακτήρισε (ἄκουσον, ἄκουσον!) σχισματική, καί, μὲ ὅλα τὰ μέσα ποὺ ἐκείνη γνωρίζει, προσπαθεῖ νὰ παρασύρει μὲ τὸ μέρος της καὶ ὅλες τὶς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.
.             Αὐτὰ ἦταν ἀναμενόμενα γιὰ ὅσους παρακολουθοῦμε ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ ’40 τὰ τεκταινόμενα. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ δὲν περίμενα καὶ μὲ ἐκπλήττει εἶναι τὸ ὅτι ὑπάρχουν κάποιοι Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κάποια ἑλληνικὰ δημοσιογραφικὰ πρακτορεῖα, ποὺ προβάλλουν μὲ πηχιαίους τίτλους τὴν ρωσσικὴ προπαγάνδα σὲ βάρος τοῦ μαρτυρικοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου! Αὐτὸ βαθύτατα μὲ θλίβει…
.             Εἴθε ὁ Κύριος, ποὺ ζωογονεῖ τὴν Ἐκκλησία Του, νὰ παύσει τὰ σχίσματα καὶ τὶς διαιρέσεις καὶ νὰ τῆς χαρίσει τὴν ἑνότητα καὶ τὴν εἰρήνη.
.             Ὁ καθένας μας εἴθε νὰ ἔχει καλὴν ἀπολογίαν ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ!
.            Ἀγαπητοί μου, τὰ ἀνωτέρω σᾶς ἔγραψα, αἰσθανόμενος τὸ χρέος μου ὡς ταπεινοῦ Ἐπισκόπου τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ σᾶς προφυλάξω, κατὰ τὸ δυνατόν, ἀπὸ ἐνέργειες ποὺ θὰ βαρύνουν τὴν ψυχή σας.

Μὲ πολλὴ ἀγάπη Χριστοῦ,
+ Ὁ Πισιδίας Σωτήριος

 

Ἱερὰ Μονὴ Μεταμορφώσεως Καπιὸγκ Κορέας, 27  Σεπτεμβρίου 2019

βλ. σχετ.: ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ καὶ ὁ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΙΣΙΔΙΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

 

 

,

Σχολιάστε

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Τοῦ Μητροπολίτου Πισιδίας Σωτηρίου

fanarion.blogspot.com

ἠλ. στοιχ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»

Ἐρώτηση:

.              Ἀκοῦµε καὶ διαβάζουµε τὸν τελευταῖο καιρὸ τόσα ἀντιφατικὰ γιὰ τὸ οὐκρανικὸ ζήτηµα, ποὺ µᾶς ἔχουν ζαλίσει. Θὰ µπορούσατε νὰ µᾶς πεῖτε ἀναλυτικὰ πῶς ἔφθασαν σὲ τόσο κρίσιµο σηµεῖο οἱ σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας µὲ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως;

Ἀπάντηση:

.             Ἡ κρίση τῶν σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας µἐ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἔχει βαθειὲς τὶς ρίζες της. Ἀπὸ αἰῶνες ἡ Μόσχα ἔχει ἐνστερνιστεῖ τὴν θεωρία τῆς τρίτης Ρώµης, ποὺ διατύπωσε µετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὸ 1453, ὁ Ρῶσσος µοναχὸς τοῦ Πσκὼφ Φιλόθεος. Κατὰ τὴ θεωρία αὐτή, ἡ παλαιὰ Ρώµη ἔπεσε σὲ αἵρεση καὶ ἀπεκόπη ἀπὸ τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Ἡ Νέα Ρώµη-Κωνσταντινούπολις µἐ τὴν κατάλυση τῆς βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας καὶ τὴν ὑποταγή της σὲ ἰσλαµικὸ κράτος δὲν εἶναι ἐλεύθερη νὰ ἡγηθεῖ τῆς ἀνὰ τὸν κόσµον ὀρθοδοξίας. Πρὸς τοῦτο τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας, τὸ ὁποῖον ἑδρεύει στὴ µόνη ἐλεύθερη ὀρθόδοξη χώρα, πρέπει νὰ ἀναδειχθεῖ ὡς ἡ τρίτη Ρώµη καὶ νὰ ἡγηθεῖ τῆς ἀνὰ τὸν κόσµον ὀρθοδοξίας. Σὲ αὐτὴ τὴ βάση κινεῖται ἐπὶ αἰῶνες τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας· τόσον ἐπὶ τσάρων τῆς Ρωσσίας, οἱ ὁποῖοι ἐπιδίωκαν τὴν ἀναγνώρισή τους ὡς διαδόχων τῶν Αὐτοκρατόρων τοῦ Βυζαντίου, ὅσον καὶ ἐπὶ Σοβιετικῆς Ἕνωσης, µἐ τὴν αὐθαίρετη διείσδυση σὲ ἄλλες πέραν τῆς Ρωσσίας Χῶρες. Στὴν ἴδια βάση κινεῖται καὶ ἐνεργεῖ καὶ µετὰ τὴν διάλυση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης.
.              Μετὰ τὴν διάλυση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, ὡς γνωστόν, τὰ κράτη ποὺ τὴν συγκροτοῦσαν ἕνα-ἕνα ἄρχισαν νὰ ἐλευθερώνονται ἀπὸ τὴν κοµµουνιστικὴ κυριαρχία. Καθορίστηκαν τὰ σύνορά τους, ἐξελέγησαν οἱ κυβερνήσεις τους καὶ ἀνασυγκροτήθηκαν ὡς ἀνεξάρτητα κράτη. Παράλληλα καὶ οἱ ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τους ἀvεξαρτοποιήθηκαν ἀπὸ τὴν ἐπιρροὴ τῆς Μόσχας, καὶ µία-µία λάβαιναν ἀπὸ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο τὴν Αὐτονοµία ἢ Αὐτοκεφαλία.
.             Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς εἶχε συµβεῖ καὶ παλαιότερα, µετὰ τὴν κατάρρευση τῆς ὀθωµανικῆς Αὐτοκρατορίας. Τότε τὸ οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο ἦταν ἐκεῖνο ποὺ ἔδωσε Αὐτοκεφαλία: στὴν Ἐκκλησία τῆς Σερβίας τὸ 1879· στὴν Ἐκκλησία Ρουµανίας τὸ 1885· στὴν Ἐκκλησία Βουλγαρίας τὸ 1945, τὶς ὁποῖες ἀνεγνώρισε καὶ ὡς Πατριαρχεῖα. Ἐπίσης τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο ἔδωσε Αὐτοκεφαλία στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τὸ 1850, στὴν Ἐκκλησία Πολωνίας τὸ 1924, στὴν Ἐκκλησία Ἀλβανίας τὸ 1937· στὴν Ἐκκλησία Τσεχίας καὶ Σλοβακίας τὸ 1998. Στὶς δὲ Ἐκκλησίες τῆς Φιλανδίας καὶ Ἐσθονίας, τὸ Οἰκουµενικὸν Πατριαρχεῖον ἔδωσε Αὐτονοµίαν τὸ αὐτὸ ἔτος 1923. Τὶς Ἀποφάσεις αὐτὲς τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου ἀκολούθως ἀνεγνώρισαν ὅλες οἱ ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.
.             Ἀπὸ ὅλες τὶς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες µόνον µία, καὶ µάλιστα ἡ δεύτερη πολυπληθέστερη σὲ ἀριθµὸ πιστῶν, δὲν ἀπέκτησε Αὐτοκεφαλία. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ἡ ὁποία ἀνέκαθεν ἀνῆκε στὸ Οἰκουµενικὸν Πατριαρχεῖον, ὅπως παλαιότερα καὶ ὅλες οἱ ἄλλες ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ποὺ προαναφέραµε. Ἄλλωστε καὶ ἡ Ρωσσικὴ Ἐκκλησία, ἀρχικά, ἀνῆκε στὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ µέχρι τὸν 15ον αἰώνα οἱ Μητροπολίτες της χειροτονοῦνταν ἀπὸ αὐτὸ καὶ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο ἦταν ἐκεῖνο ποὺ ἔδωσε τὴν Αὐτοκεφαλία στὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας τὸ ἔτος 1448 καὶ ἀργότερα, τὸ ἔτος 1589, τὸ ἀνεγνώρισε ὡς Πατριαρχεῖο.
.             Ἂς σηµειωθεῖ ὅτι ἡ Ἀπόφαση ἐκείνη τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου καθόριζε καὶ τὰ γεωγραφικὰ ὅρια τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, στὰ ὁποῖα δὲν περιλαµβανόταν ἡ Οὐκρανία. Ἀλλὰ οὔτε καὶ µεταγενέστερη Ἀπόφαση τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου ἐκδόθηκε ποτέ, γιὰ ὑπαγωγὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας.
.             Ὅταν, λοιπόν, καὶ ἡ Οὐκρανία ἐλευθερώθηκε ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ ἀνασυγκροτήθηκε ὡς Ἀνεξάρτητο κράτος, ζήτησε καὶ ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ὅπως ὅλων τῶν ἄλλων χωρῶν, νὰ αὐτοδιοικηθεῖ. Αὐτὸ ἐξόργισε τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας κι ἐκήρυξε σχισµατικοὺς τὸν Μητροπολίτη Κιέβου Φιλάρετο (εἶχε χειροτονηθεῖ Ἐπίσκοπος τὸ 1962 καὶ τότε ἦταν Μητροπολίτης Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας) καὶ ὅλους τοὺς Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, Μοναχοὺς καὶ λαϊκούς, ποὺ ζητοῦσαν Αὐτοκεφαλία. Καὶ αὐτοὶ ὡς φαίνεται εἶναι ἄνω τῶν δέκα ἑκατοµµυρίων πιστῶν.
.             Τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο ζήτησε ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας νὰ συγκροτηθεῖ Ἐπιτροπὴ νὰ διευθετήσει τὸ τεράστιο αὐτὸ πρόβληµα. Δυστυχῶς, ἐπὶ τέταρτον αἰῶνος, τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας δὲν συγκατένευσε νὰ συνεργασθεῖ µὲ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀλλὰ οὔτε καὶ µόνο του µπόρεσε νὰ ἀποκαταστήσει τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας. Τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, ἐν τῷ µεταξύ, δεχόταν συνεχῆ αἰτήµατα τόσον ἀπὸ τοὺς σχισµατικοὺς Μητροπολίτες, ὅσον καὶ ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις τῆς χώρας, ποὺ ἔβλεπαν µεγάλη ἀναταραχὴ στὸ κράτος τους, ἐξ αἰτίας τῆς ἐκκλησιαστικῆς διαίρεσης τῶν πολιτῶν.
.               Τελικὰ τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο αἰσθάνθηκε ὅτι τὰ ὅρια ὑποµονῆς ἐξαντλήθηκαν. Λύση ἀπὸ πλευρᾶς Πατριαρχείου Μόσχας δὲν διαφαινόταν. Ἡ ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση στὴν Οὐκρανία κατέστη ἀφόρητη. Ἐκκλησιαστικοὶ καὶ κρατικοὶ παράγοντες ἀπηύθυναν συνεχῶς ἐκκλήσεις πρὸς τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριορχεῖο νὰ ἐνεργήσει ἐπειγόντως τὰ δέοντα, γιὰ τὴν συµφιλίωση τῶν διαφόρων παρατάξεων, τὴν συγκρότηση µιᾶς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἐντάξεως ὅλων σὲ αὐτήν. Τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, ὡς Πρωτόθρονος Ἐκκλησία, αἰσθάνθηκε χρέος του νὰ ἐνεργήσει στὰ πλαίσια τῶν ἁρµοδιοτήτων του, γιὰ τὴν ἐπαναφορὰ στὴν κανονικότητα τῶν ἑκατοµµυρίων Οὐκρανῶν ὀρθοδόξων, µετὰ τῶν ὁποίων εἴχαµε διακόψει τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, χωρὶς οἱ ἄνθρωποι νὰ εἶχαν διαπράξει κανένα κανονικὸ παράπτωµα ἢ νὰ εἶχαν ἀλλοιώσει στὸ παραµικρὸ τὰ δόγµατα τῆς ὀρθόδοξης πίστης, ἁπλῶς καὶ µόνον διότι ἔτσι τὸ ἀπεφάσισε ἡ Μόσχα.
Μετὰ ἀπὸ µακροχρόνιο µελέτη τοῦ ζητήµατος, τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, µὲ διαφανεῖς διαδικασίες, ἄρχισε µἐ νηφαλιότητα νὰ λαµβάνει ἀποφάσεις, ἀνάλογες µἐ ἐκεῖνες, ποὺ εἶχε κατ᾽ ἐπανάληψιν λάβει κατὰ τὸ παρελθόν, ὅταν ἔδινε Αὐτοκεφαλία στὶς Ἐκκλησίες ὅλων τῶν ἄλλων ὀρθοδόξων χωρῶν, ὅπως εἴδαµε ἀνωτέρω.
.                 Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνεξαρτοποίηση τῆς οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας, ὅπως εἶναι εὐνόητον, τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο δὲν ἔχει νὰ κερδήσει τίποτε. Διότι µὲ τὴν Αὐτοκεφαλία ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, δὲν θὰ ἔχει καµµία διοικητικὴ ἐξάρτηση, ἀπὸ αὐτό, ὅπως καὶ ὅλες οἱ Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες.
.               Αὐτὴ ὅµως τὴν ἑνωτική, εἰρηνευτικὴ ἐνέργεια τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου ἄρχισε νὰ τὴν πολεµᾶ σκληρά, δι᾽ ὅλων τῶν µέσων, τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας, διαστρέφοντας ἱστορικὰ ντοκουµέντα καὶ γεγονότα, τὰ ὁποῖα εἶναι φυσικὸν νὰ τὸ ἐκθέτουν. Μὲ τὴν εὐκολία δὲ ποὺ κήρυξε σχισµατικὴ τὴν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην Κιέβου ὀρθόδοξη Ἐκκλησία Οὐκρανίας τὸ ἔτος 1992, τόλµησε νὰ κηρύξει σχισµατικὸ καὶ … τὸν Οἰκουµενικὸ Πατριάρχη καὶ ὅλους ἐµᾶς τοὺς Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, Μοναχούς, ποὺ διακονοῦµε τὴν ὀρθοδοξία στὶς πέντε ἠπείρους, ἀκόµη καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἀπὸ τὸ ὁποῖο µεγάλως εὐεργετήθηκε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας. Μεταξὺ δέ, ἄλλων ἱλαροτραγικῶν ποὺ λέγονται ἀπὸ Ρώσσους, ἀκούστηκε καὶ ἡ δήλωση ἀπὸ χείλη Ρώσσου Συνοδικοῦ Μητροπολίτη, ὅτι οἱ Ἐκκλησίες ποὺ ὑπάγονται στὸ οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο στερήθηκαν πλέον τὸ Ἅγιον Πνεῦµα! Ὡσὰν ἀποκλειστικὰ οἱ Ρῶσσοι ἀρχιερεῖς νὰ εἶναι οἱ ταµειοῦχοι τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύµατος καὶ κατὰ τὴν ἀπόλυτη κρίση τους µποροῦν νὰ τὴ στεροῦν, ἀκόµη καὶ ἀπὸ τὶς Ἐκκλησίες καὶ τὰ Μοναστήρια, στὰ ὁποῖα ἐγκαταβιοῦν ἁγιασµένες µορφές, συµπεριλαµβανοµένου καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ ὑπάγονται στὸ µαρτυρικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως! Ἐπακόλουθο τῆς παράλογης αὐτῆς ἀπόφασής τους ἦταν ὅτι καὶ ὅλα τὰ ἱερὰ Μυστήρια, ποὺ τελοῦνται σὲ αὐτές, νὰ τὰ χαρακτηρίζουν ἄκυρα. Γι᾽ αὐτὸ ἔδωσαν διαταγὲς στοὺς Ρώσσους ποὺ ζοῦν σὲ ἐδάφη τοῦ οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου νὰ µὴ κοινωνοῦν σὲ Ἐκκλησίες ποὺ ὑπάγονται στὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο! Εἶναι θλιβερὸν ὀρθόδοξοι Ἀρχιερεῖς νὰ χρησιµοποιοῦν τὸ κατ᾽ ἐξοχὴν Μυστήριον τῆς Θυσίας, τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητας, ὡς ὅπλον καταπολέµησης ὁµοδόξων ἀδελφῶν καὶ προκλήσεως σχίσµατος στὸ Ἅγιο Σώµα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι ἡ Μία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
.             Μετὰ τὶς ἀποφάσεις αὐτές, ποὺ συνετάραξαν τὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, καὶ µὲ τὶς ἀµέσως ἑπόµενες ἐνέργειες τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας διαφάνηκε ὅτι τὸ οὐκρανικὸ ζήτηµα εἶναι ἁπλῶς τὸ πρόσχηµα, γιὰ νὰ ἀναδειχθεῖ τὸ Πατριαρχεῖον Μόσχας κυρίαρχον σὲ ὅλο τὸν κόσµο, παραµερίζοντας τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο. Ἂς σηµειωθεῖ ὅτι τὸ Πατριαρχεῖον Μόσχας εἶχε παύσει πρὶν ἀπὸ καιρὸ νὰ ἀποκαλεῖ «Οἰκουµεvικὸν» τὸ Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ καὶ ἐνεργοῦσε, σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, ὅπου τὰ κατάφερνε, νὰ ἐνεργεῖ ὡς κυρίαρχον σὲ ὅλη τὴν οἰκουµένη, περιφρονώντας τοὺς ἐπιτοπίους Ἐπισκόπους, τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου. Τὰ παραδείγµατα πολλά. Ἂς περιοριστοῦµε σὲ µερικά:
.               Τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας τὸ 1970 εἶχε ἀνακηρύξει Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία Ἀµερικῆς! Σὲ ποιούς, ἀλήθεια, ἱεροὺς Κανόνες στηρίχθηκε στὴν ἀπόφασή του αὐτὴ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας; (τὸ ἴδιο ἔκανε καὶ στὴν Ἰαπωνία). Ὅπως εἴδαµε, µόνον τὸ Οἰκουµενικὸν Πατριαρχεῖον ἔδιδε καὶ δίνει Αὐτοκεφαλία σὲ τοπικὲς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Φυσικά, κανένα ὀρθόδοξο Πατριαρχεῖο δὲν ἀνεγνώρισε τὴν αὐτοκεφαλία τῆς Ἀµερικῆς Ο.C.A.
.               Σὲ πόλεις ποὺ ἔχουν τὴν ἕδρα τους Μητροπολίτες τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου, ἐν ἀγνοίᾳ τους, τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας ἱδρύει Ἐνορίες. Ἔφθασε δέ, στὸ σηµεῖο καὶ νὰ διορίσει Ἀρχιεπίσκοπο τῶν ἐν Ἀσίᾳ Ρωσσικῶν Ἐνοριῶν, ἐπεκτείνοντας ἔτσι τὴν κυριαρχία του σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἀσιατικὴ ἤπειρο, ἀγνοώντας τὴν ὕπαρξη τῶν κατὰ τόπους Μητροπολιτῶν τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἀσία.
.            Ἀποκαλυπτικόν τῆς ἠγεµονικῆς συµπεριφορᾶς τῶν Ρώσσων Ἀρχιερέων εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Τµήµατος Ἐξωτερικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, τὸ ἔτος 2015, στὴ 10η Γενικὴ Συνέλευση τοῦ Π. Σ.Ε. στὸ Πουσὰν Κορέας, δὲν δέχθηκε νὰ συλλειτουργήσει µὲ τοὺς ἄλλους ὀρθοδόξους ἱεράρχες, ἐκπροσώπους ὅλων τῶν λοιπῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν στὸν ὀρθόδοξον Ναὸν τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Κορέας, ποὺ εἶχε ἐγκαινιάσει ὁ Οἰκουµενικὸς Πατριάρχης Βαρθολοµαῖος. Καὶ τί ἔκανε; Λειτούργησε µόνος του σὲ αἴθουσα τοῦ Ρωσσικοῦ Προξενείου! Γιατί ἆραγε: Γιὰ νὰ µὴ φανεῖ ὅτι ἔτσι ἀναγνωρίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου στὴν κορεατικὴ Χερσόνησο καὶ τὸν Μητροπολίτη Κορέας, τὸν ὁποῖον τόσον ὁ ἴδιος ὅσον καὶ ἄλλοι Ρῶσσοι ἱεράρχες, ποὺ µεταβαίνουν στὴν Κορέα, παραγκωνίζουν µὲ τὶς ἐνέργειές τους; Ἢ µήπως διότι, κατὰ τὴν κανονικὴν τάξιν, θὰ λάµβανε τὴν 5ην θέσιν µεταξὺ τῶν συλλειτουργούντων Ἀρχιερέων καὶ ὄχι τὴν πρώτην, ὅπως πιθανὸν θὰ ἐπιθυµοῦσε; Στὸν ὀρθόδοξον Ναὸν πέµπτος· στὸ Ρωσσικὸ Προξενεῖο µόνος! Προτίµησε τὸ δεύτερο, πρὸς λύπην τῶν ὀρθοδόξων ἱεραρχῶν καὶ πιστῶν, γιὰ τὴν ἀπαξίωσή τους ἐκ µέρους τοῦ ἐπικεφαλῆς τῆς Ἀντιπροσωπείας τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας.
.               Παράλληλα τὸ Πατριαρχεῖον Μόσχας ἐπεξέτεινε τὴν ἀνὰ τὸν κόσµον κυριαρχία του µἐ τὴν ἄρση τοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1927 σχίσµατός του µὲ τὴν Ρωσσικὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐκτὸς Ρωσσίας, γνωστὴν ὡς R.Ο.C.Ο.R, καὶ ἐπευλόγησε ὅλες τὶς ὑπερόριες ἀντικανονικὲς χειροτονίες καὶ λοιπὲς πράξεις τῆς σχισµατικῆς αὐτῆς Ἐκκλησίας, µὲ τὴν ὁποία καµµία ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν εἶχε ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία. Ὡς παράδειγµα νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι Κορεάτης ποὺ χειροτονήθηκε ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς R.Ο.C.Ο.R. στὴν Κορέα, κατὰ παράβασιν τῶν ἱερῶν κανόνων, (παραλείπουµε λεπτοµέρειες) διορίστηκε ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας ὡς ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ὀρθοδόξου Ρωσσικῆς ἱεραποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Κορέας. Τὸν προβάλλει δὲ ὡς ἐκπρόσωπόν του στὶς κορεατικὲς Ἀρχὲς καὶ εἶχε τὴν ἀξίωση νὰ τὸν ἀναγνωρίσει ὡς τοιοῦτον καὶ ὁ κανονικὸς Μητροπολίτης Κορέαςl
.                 Πρόσφατα, δέ, τὴν 23.11.2018, ὁ Πρόεδρος τοῦ Τµήµατος Ἐξωτερικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, κατὰ τὴν ἐπισκεψή του στὴ Σεοὺλ Κορέας, ἀνακοίνωσε στοὺς Ρώσσους, ποὺ ἀνταποκρίθηκαν στὴν πρόσκλησή του, ὅτι σύντοµα θὰ σταλεῖ στὴ Σεοὺλ Ρῶσσος ἱερέας γιὰ τὴ διαποίµανσή τους. Ὅταν δέ, ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν ὅτι ἔχουµε ρωσόφωνο ἱερέα στὴ Σεοὺλ καὶ δικό µας Ναό, ὅλοι ἐξυπηρετούµαστε καὶ δὲν χρειαζόµαστε ἄλλον ἱερέα, τοὺς ἀπάντηοε: «Ἀποφασίσαµε νὰ σᾶς στείλουµε Ρῶσσο ἱερέα». Τὸ ἴδιο προσπαθοῦν νὰ κάνουν καὶ στὴν Ἀττάλεια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, παρότι ἐκεῖ λειτουργοῦν ὀρθόδοξοι Ναοὶ µἐ ρωσσοφώνους ἱερεῖς.
.                 Ἐκεῖ ὄµως ποὺ ἔδειξαν τὴν πλέον ἀχαρακτήριστον συµπεριφορὰ εἶναι τὸ ὅτι ἔστειλαν Ρῶσσο ἱερέα νὰ λειτουργεῖ στὴν ἕδρα τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου, στὴν Κωνσταντινούπολη! Γιατί ἆραγε; Ἀπὸ ποιµαντικὸν ἐνδιαφέρον πρὸς τοὺς ἐκεῖ Ρώσσους ἢ γιὰ νὰ προσβάλουν τὸν Οἰκουµενικὸ Πατριάρχη! Κάτι τέτοιο εἶχε γίνει πρὶν 800 χρόνια, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἑτεροδόξους Λατίνους Σταυροφόρους. Ὀρθόδοξος ὅµως ἱερέας νὰ ἐγκατασταθεῖ καὶ νὰ λειτουργεῖ στὴν Κωνσταντινούπολη «ἐπὶ καταφρονήσει τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριάρχου» εἶναι «πρωτιὰ» ποὺ µόνον ὁ Πατριάρχης Μόσχας τόλµησε καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἀποτελέσει µαύρη σελίδα στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία τῶν σήµερον διοικούντων τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας.
.             Μὲ τὴ νοοτροπία αὐτή, ποὺ διακατέχει τοὺς ἰθύνοντες τὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας, καὶ µὲ τέτοια µέσα ποὺ εἴδαµε νὰ χρησιµοποιοῦν, θὰ µποροῦσε κανεὶς νὰ ἐλπίζει ὅτι θὰ ἐρχόταν ποτὲ ἡµέρα, κατὰ τὴν ὁποία τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας θὰ ἔπαυε τὸ σχίσµα στὴν Οὐκρανία καὶ θὰ ἕνωνε τὰ ἑκατοµµύρια τῶν ἐκεῖ πιστῶν σὲ ἕνα σῶµα;
.                Ἀκριβῶς γι᾽ αὐτὸν τὸν λόγο τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριορχεῖο, µὲ τὴν εὐθύνη τὴν ὁποία τὸ ἔχουν ἐπιφορτίσει οἱ ἱεροὶ Κανόνες Οἰκουµενικῶν Συνόδων καὶ τὰ ἀπὸ αἰώνων ἰσχύοντα στὴν Ἐκκλησία, ἀναγκάστηκε, ὡς Πρωτόθρονος Ἐκκλησία, νὰ ἀναλάβει τὴν προσπάθεια νὰ ἑνωθοῦν ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι τῆς Οὐκρανίας καὶ νὰ συγκροτήσουν τὴν µίαν Αὐτοκέφαλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴν Οὐκρανία. Καὶ ὅπως εἶπε ὁ Παναγιώτατος Οἰκουµενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολοµαῖος: «Ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀποτελεῖ µία ἀκόµα θυσιαστικὴ ἐνέργεια πρὸς ὄφελος πολλῶν ἑκατοµµυρίων Οὐκρανῶν πιστῶν”.
.             Βεβαίως ἐκκλησιαστικὸ σχίσµα δεκαετιῶν δὲν θεραπεύεται ἀµέσως. Γι᾽ αὐτὸ ἂς βοηθήσουµε ὅλοι οἱ ἁπανταχοῦ ὀρθόδοξοι µὲ τὶς ἀδιάλειπτες προσευχές µας. Ἀµήν,

† Ὁ Πισιδίας Σωτήριος

ΠΗΓΗ: fanarion.blogspot.com

 

 

,

Σχολιάστε

ΕΝΩΔΥΝΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ τοῦ ΜΗΤΡΟΠΟΛ. ΠΙΣΙΔΙΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ γιὰ τὸν διασυρμὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας· γιὰ τὸ σχίσμα ποὺ προξενεῖται· γιὰ τὴν ἀγνωμοσύνη καὶ ἐχθρότητα (Ἔθαψαν ὡς ἀβάπτιστη Ρωσίδα ἐξ αἰτίας τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς Μόσχας!!!)

Πρς τν ερ Κλρο κα τ χριστεπώνυμο πλήρωμα
τ
ς παρχίας Πισιδίας, τταλείας &
λάνιας

21 Δεκεμβρίου 2018

τοῦ Μητροπολ. Πισιδίας Σωτηρίου

Ἀδελφοὶ – ἀδελφὲς καὶ παιδιά μου ἐν Χριστῷ ἀγαπητὰ

 .               Ἐπὶ δέκα χρόνια ἀκούω τοὺς πόνους σας, τὰ προβλήματά σας, τὶς ἀγωνίες σας καὶ προσπαθῶ νὰ κάνω γιὰ σᾶς, μαζὶ μὲ τὶς προσευχές μου, ὅ,τι καλύτερο μπορῶ. Σήμερα ὅμως, ὁ πνευματικός σας πατέρας αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ μοιραστεῖ μαζί σας τὸν δικό του πόνο καὶ νὰ ζητήσει τὴ δική σας προσευχή.
.               Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζετε ὅτι ἡ ἀγάπη μου πρὸς τοὺς Ρώσσους καὶ τὴν ἐν Ρωσσίᾳ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἄρχισε νὰ ἐνθρονίζεται στὴν καρδιά μου ἀπὸ τὰ φοιτητικά μου χρόνια, ὅταν ἀκούγαμε τοὺς σκληροὺς διωγμούς, ποὺ εἶχε ἐξαπολύσει ὁ Στάλιν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, ἰδιαίτερα κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του. Τὰ ὅσα μαθαίναμε τότε μᾶς συνεκλόνιζαν. Γι᾽ αὐτό, στὸ Οἰκοτροφεῖο ποὺ μέναμε, εἴχαμε ἀποφασίσει μὲ τοὺς συμφοιτητὲς καὶ φίλους μας, κάθε μέρα στὴν κοινὴ πρωϊνὴ προσευχή μας, νὰ ἀπευθύνουμε εἰδικὲς δεήσεις πρὸς τὸν Θεὸν γιὰ τοὺς διωκομένους χριστιανοὺς τῆς Ρωσσίας.
.               Ἀργότερα ὡς Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, αἰσθάνθηκα ἰδιαίτερη συγκίνηση μὲ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ ἀοιδίμου Πατριάρχη Μόσχας Ποιμένος, ὁ ὁποῖος μάλιστα μοῦ εἶχε χαρίσει ἕναν ἐπιστήθιο σταυρό, τὸν ὁποῖο τὸν φορῶ καὶ στὶς θ. Λειτουργίες στὴν Ἀττάλεια καὶ Ἀλάνια. Ἐπίσης σταυρὸ καὶ ἐπισκοπικὸ Ἐγκόλπιο τῆς Παναγίας μοῦ χάρισε ἀργότερα καὶ ὁ ἀοίδιμος Πατριάρχης Μόσχας Ἀλέξιος Β´. Τὰ κρατῶ ὡς ἱερὰ κειμήλια, καὶ τὰ θεωρῶ σὰν μία παρότρυνση νὰ συμπαραστέκομαι πνευματικὰ στοὺς ὀρθοδόξους Ρώσσους ἀδελφούς.
.               Ἔτσι προετοιμασμένη ἡ ψυχή μου, σκίρτησε ἀπὸ χαρὰ ὅταν, ἀπὸ τὸ 1992 καὶ μετά, ἔβλεπα νὰ ἔρχονται στὴν Ἐκκλησία μας στὴ Σεοὺλ ὅλο καὶ περισσότεροι ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές μας ἀπὸ τὴ Ρωσσία καὶ τὶς ἄλλες χῶρες τῆς πρ. Σοβιετικῆς Ἕνωσης, μετὰ τὴ διάλυσή της. Μὲ τοὺς πρώτους ἐξ αὐτῶν, ἀρχίσαμε τὸ 1992 νὰ τελοῦμε θ. Λειτουργίες στὰ σλαβωνικά, ὀργανώσαμε χορωδία, τυπώσαμε Ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ τὴ θ. Λειτουργία. Στὴν πρώτη του δέ ἐπίσκεψη στὴν Κορέα ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος θεμελίωσε στὴ Σεοὺλ τὸν Ι. Ναὸ τοῦ ἁγ. Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ, ὥστε νὰ τελοῦνται ἀνελλιπῶς οἱ Ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ θ. Λειτουργίες στὰ σλαβωνικά, χάριν τῶν σλαβοφώνων, οἱ ὁποῖοι ὅλο καὶ αὐξάνονταν σὲ ἀριθμό. Γιὰ τὴν ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ φέραμε ἁγιογράφο ἀπὸ τὴ Ρωσία καὶ ἔκανε εἰκόνες μὲ λαοφιλεῖς Ἁγίους τῆς Ρωσσίας.  Τοποθετήθηκε τὸ Εἰκονοστάσι ἀπὸ τὴν Ἁγία Πετρούπολη μὲ εἰκόνες ρωσσικῆς τεχνοτροπίας, καὶ ὅλα τὰ ἱερὰ σκεύη σκεύη ποὺ χρησιμοποιοῦνται εἶναι ρωσσικά. Ἔτσι οἱ Ρῶσσοι ἀδελφοί μας μπαίνοντας στὸ Ναὸ αἰσθάνονται οἰκεῖο τὸ περιβάλλον.
.               Ὅμως, πολὺ πόνεσα, ὅταν παρ᾽ ὅλα ὅσα κάναμε γιὰ τοὺς Ρώσσους ἀδελφούς μας, πρὸ 20ετίας, ὁ Προτεστάντης Γραμματέας τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν Κορέας μοῦ ἔφερε γράμμα τοῦ τότε προέδρου τοῦ τμήματος ἐξωτερικῶν ὑποθέσεων τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, ποὺ ζητοῦσε ἀπὸ τὶς Προτεσταντικὲς Ἐκκλησίες τῆς Κορέας δωρεὰ 500.000 δολλαρίων USΑ γιὰ νὰ κτιστεῖ ρωσσικὴ Ἐκκλησία στὴ Σεούλ! Ὁ ἄνθρωπος ξαφνιάστηκε, ὅταν τὸν πληροφόρησα ὅτι ἤδη ἔχουμε εἰδικὴ Ἐκκλησία γιὰ τοὺς Ρωσσόφωνους, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ ἄνετα τοὺς προσερχομένους Ρώσσους πιστούς. Ἂν ἤξερε ὁ ἐπισκέπτης μου καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ποὺ ἀπαγορεύουν μὲ αὐστηρὲς ποινὲς σὲ Ἐπίσκοπον νὰ κτίσει ναὸ στὴν Ἐπαρχία ἄλλου Ἐπισκόπου, ποιὸς ξέρει ποιὰ γνώμη θὰ σχημάτιζε γιὰ τὸν ἀποστολέα τοῦ ρωσσικοῦ ἐγγράφου! Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἐνέργεια γιὰ μένα ἦταν τὸ πρῶτο κτύπημα ποὺ αἰσθάνθηκα στὴν καρδιά μου ἀπὸ ὁμόδοξο χέρι!
.               Δυστυχῶς ἀκολούθησαν καὶ ἄλλα, ὅπως χειροτονίες Κορεάτου ὑπὸ Ρώσσου Μητροπολίτου, ἄλλες ἱεροπραξίες του στὴ Σεούλ, ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Μητροπολίτου Κορέας κλπ. Πόσον λυπήθηκα, ὅταν Ναός, ποὺ ἔκτισα στὸ Σόλο τῆς Ἰνδονησίας, κατελήφθη ἀπὸ Ρῶσσο Μητροπολίτη καὶ ἀπὸ δεκαετίας καὶ πλέον δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ λειτουργήσουμε στὸν ναὸ αὐτὸν τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἀλλεπάλληλοι οἱ πόνοι!
.               Παρὰ ταῦτα ἡ ἀγάπη μου πρὸς τοὺς Ρώσους δὲν μειώθηκε.
.               Πρὸ δεκαετίας, γιὰ λόγους ὑγείας, ὑπέβαλα τὴν παραίτησή μου στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη ἀπὸ τὴ θέση τοῦ Μητροπολίτου Κορέας, μὲ σκοπὸ νὰ ἀποσυρθῶ στὸ Μοναστήρι μας ἔξω ἀπὸ τὴ Σεούλ. Ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος δέχτηκε τὴν παραίτησή μου καὶ μοῦ ἀπένειμε τὸν τιμητικὸ τίτλο τοῦ Μητροπολίτη Πισιδίας-Ἀτταλείας-Σίδης. Ἡ Μητρόπολη αὐτή, γιὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους, ἀπὸ τὸ 1922 ἔμενε χωρὶς καθόλου χριστιανούς. Αὐτὸ σήμαινε ὅτι δὲν θὰ ἔχω νὰ κάνω τίποτε στὴν ἐρημωμένη αὐτὴ Μητρόπολη καὶ θὰ μποροῦσα νὰ ἡσυχάσω τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς μου στὸ Μοναστήρι μου.
.               Ὅμως ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες ὁ ἀοίδιμος Πατριάρχης Μόσχας Ἀλέξιος Β´ εἶχε στείλει στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο γράμμα, μὲ τὸ ὁποῖο τὸν πληροφοροῦσε ὅτι στὴν Ἀττάλεια εἶχαν ἐγκατασταθεῖ χιλιάδες Ρῶσοι καὶ τὸν παρακαλοῦσε νὰ ἀναλάβει τὴν ποιμαντική τους μέριμνα, καθὼς βρίσκονται σὲ κανονικὸ ἔδαφος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ὅταν μοῦ ἔδωσε ὁ Πατριάρχης καὶ διάβασα τὸ γράμμα αὐτό, γιὰ μιὰ στιγμὴ εἶδα τὰ σχέδιά μου γιὰ ἥσυχη ζωὴ νὰ καταρρέουν. Ὅμως ἡ βαθειά μου ἀγάπη γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους Ρώσσους, ποὺ ἀναζητοῦσαν καλύτερη ζωὴ μετὰ ἀπὸ 70 χρόνια διωγμῶν καὶ ταλαιπωριῶν, μὲ ἔκανε νὰ πῶ τὸ “ναὶ” στὸν Πατριάρχη καὶ νὰ ἀναλάβω, μὲ τὴν εὐλογία Του τὸ ἔργο αὐτό. Ἄρχισε, μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ ὁ ἀγώνας γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουμε ἱεροὺς ναούς, ἱερεῖς καὶ ὅλα ὅσα χρειάζονται, γιὰ τὴν κάλυψη τῶν λειτουργικῶν καὶ πνευματικῶν ἀναγκῶν τῶν ἐγκατεστημένων στὸν Νομὸ Ἀττάλειας Ὀρθοδόξων πιστῶν.
.             Γνωρίζετε, ἀγαπητά μου παιδιά, τὶς προσπάθειες καὶ τὶς ἀγωνίες ὅλων μας τότε, νὰ βροῦμε ναὸ στὴν Ἀττάλεια, νὰ τὸν ἀγοράσουμε καὶ μάλιστα πανάκριβα, μὲ τὸ τεράστιο ποσὸν τῶν 500.000 Εὐρὼ καὶ ἂς ἦταν ἐρειπωμένος. Στὴ συνέχεια νὰ τὸν ἀναστηλώσουμε, διακοσμήσουμε, ἐξοπλίσουμε, ὥστε τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2011 νὰ εἶναι ἕτοιμος γιὰ τὰ Θυρανοίξια. Ὅπως ὅλοι ξέρετε παρόμοιος ἀγώνας ἔγινε, γιὰ νὰ ἔχετε καὶ στὴν Ἀλάνια τόπο λατρείας. Σὲ 1.556.406 Εὐρὼ ἀνέρχεται, κατὰ τοὺς ἐπισήμους οἰκονομικοὺς ἀπολογισμοὺς τῆς δεκαετίας αὐτῆς, τὸ συνολικὸ ποσὸ ποὺ χρειάστηκε νὰ συγκεντρώσουμε γιὰ νὰ καλύψουμε τὶς πάρα πάνω καὶ πολλὲς ἄλλες ἀνάγκες. Ἂν δὲ σκεφθεῖτε ὅτι αὐτὰ τὰ ἔργα ἔγιναν στὴν περίοδο τῆς παγκόσμιας οἰκονομικῆς κρίσης, ποὺ ὅλοι ζοῦμε, καταλαβαίνετε τὶς μεγάλες δυσκολίες ποὺ ἀντιμετωπίσαμε γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ. Πόσοι ἄνθρωποι ἀπὸ τὸ ὑστέρημά τους ἔδιναν ὅ, τι εἶχαν γιὰ νὰ βοηθήσουν τοὺς Ρώσσους ἀδελφούς, ποὺ ἔμεναν τόσα χρόνια ἀλειτούργητοι, νὰ ἀποκτήσουν ναούς, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ ἐκκλησιάζονται καὶ νὰ κοινωνοῦν.
.               Καὶ νά, ὁ ἄλλος μεγάλος πόνος! Ὅταν, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ ὅλα τακτοποιήθηκαν καὶ ὅλοι σεῖς ἀποκτήσατε πλέον τοὺς ἱεροὺς Ναούς σας ἀνοιχτούς, τοὺς δικούς σας μόνιμους ἱερεῖς, γιὰ νὰ σᾶς ἐξυπητετοῦν καὶ ἁγιάζουν μὲ τὰ Ἱερὰ Μυστήρια, ἦρθε «ὡς κεραυνὸς ἐν αἰθρίᾳ» ἡ γνωστὴ πρόσφατη ἀπόφαση τῆς Συνόδου τοῦ Μίνσκ: Οἱ Ἐκκλησίες στὴν Ἀττάλεια εἶναι σχισματικές, ὅπως καὶ ὅλες οἱ ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ποὺ ὑπάγονται στὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως! Δηλαδὴ ὅλοι οἱ κόποι καὶ οἱ θυσίες χιλίων ἑπτακοσίων καὶ πλέον χριστιανῶν, κυρίως ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, ποὺ προσέφεραν μὲ τόση ἀγάπη τὸν ὀβολό τους, γιὰ νὰ ἀποκτήσετε οἱ Ρῶσοι Ὀρθόδοξοι στὴν Ἀττάλεια ναούς, πᾶνε χαμένες;
.               Ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀπόφαση τῆς Ρωσσικῆς Συνόδου καὶ ὁ Ἐπίσκοπος καὶ οἱ Ἱερεῖς, ποὺ ἀναλάβαμε τὴν διαποίμανσή σας στὴν Ἀττάλεια καὶ Ἀλάγια, μετὰ ἀπὸ τὴν παράκληση τοῦ Πατριάρχου Μόσχας ἀοιδίμου Ἀλεξίου Β´, εἴμαστε σχισματικοί!
.               Καταλαβαίνετε τὸν ἀβάσταχτο πόνο πού μοῦ προκάλεσε αὐτὴ ἡ πολεμικὴ ὁμοδόξων Ἱεραρχῶν τῆς ἀγαπητῆς μου Ρωσσικῆς Ἐκκλησίας. Πόνο πρόσθετο,  γιατί ἡ κατάσταση αὐτὴ προξενεῖ σὲ μερικοὺς ἀπὸ σᾶς ταραχὴ καὶ ἀναστάτωση μὲ θλιβερὲς συνέπειες. Δυὸ πρόσφατα παραδείγματα.
.             Εἶχε κανονίσει μία μητέρα στὴν Ἀλάνια, μὲ τὴν συγκατάθεση τοῦ ἀλλοδόξου συζύγου της, νὰ βαπτίσει τὸ παιδί της στὴν Ἐκκλησία μας. Ἀκούει τὴν ἀπόφαση τοῦ Μίνσκ, ρωτάει γνωστό της ἱερέα στὴ Ρωσσία, κι ἐκεῖνος τῆς ἀπαγορεύει νὰ κάνει τὴ βάπτιση στὴν «σχισματικὴ» κατ᾽ αὐτὸν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴν Ἀλάνια. Κατόπιν αὐτοῦ ἡ μητέρα πῆρε τὴν ἀπόφαση νὰ ἀφήσει τὸ παιδί της ἀβάπτιστο.
.             Ἄλλη περίπτωση. Πεθαίνει μία Ρωσσίδα. Οἱ συγγενεῖς της ἐρωτοῦν ἱερέα στὴ Ρωσσία τί νὰ κάνουν. Ἐκεῖνος τοὺς ἀπαγορεύει νὰ καλέσουν τὸν Ὀρθόδοξο Ἱερέα τῆς Ἀττάλειας νὰ κάνει τὴν Νεκρώσιμη Ἀκολουθία. Ἀποτέλεσμα· πῆγαν καὶ τὴν ἔθαψαν ὡς ἀβάπτιστη!
.               Ἄραγε ἔχουν ἀναλογισθεῖ οἱ Ἱεράρχες, ποὺ ἔχουν ἐπωμισθεῖ τὴν εὐθύνη τῆς σωτηρίας ψυχῶν «ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανεν» τὶς θλιβερὲς συνέπειες, ποὺ θὰ εἶχε ἡ ἀπόφαση, ποὺ ἔλαβαν, καὶ τὴν ἀναστάτωση, ποὺ θὰ προκαλοῦσαν στὸν Ὀρθόδοξο κόσμο!
.               Γι᾽ αὐτό, παιδιά μου, ὁ πόνος μου κορυφώνεται καὶ γιὰ τὴν ψυχικὴ ζημιὰ ποὺ προκάλεσαν στὸν ἑαυτό τους τὰ Μέλη τῆς Ρωσσικῆς Συνόδου τοῦ Μίνσκ. Ἂν δὲν συναισθανθοῦν τὸ ὀλίσθημά τους, θὰ εἶναι ὑπόλογοι ἐνώπιον τοῦ Δικαίου Κριτοῦ: γιὰ τὴν ψυχικὴ ζημιὰ ποὺ προξενοῦν στοὺς ἀνὰ τὸν κόσμο ὀρθοδόξους πιστούς, τοὺς ὁποίους ὡς φαίνεται καθόλου δὲν ὑπολόγισαν· γιὰ τὸν διασυρμὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὰ μάτια μὴ χριστιανῶν καὶ ἑτεροδόξων· γιὰ τὸ σχίσμα ποὺ προξενοῦν στὴ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία· γιὰ τὴν ἀγνωμοσύνη καὶ ἐχθρότητα στὴ Μαρτυρικὴ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὸ καταξιωμένον ἀπὸ αἰώνων Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, ἀπὸ τὸ ὁποῖο τὸ ρωσσικὸ Ἔθνος ἔλαβε τὸ Φῶς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἀναγεννήθηκε.
.               Αὐτὸ ἄλλωστε τὸ ἀνεγνώριζε καὶ ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Μόσχας καὶ πασῶν τῶν Ρωσσιῶν κ. Κύριλλος, ὅταν τὴν 4η Ἰουλίου 2009, προσφωνώντας τὸν Παναγιώτατο Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖον, ἔλεγε: «Δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε ὅτι τὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας συνδέουν ἰδιαίτερες σχέσεις μὲ τὸν πρῶτο κατὰ τὴν τάξη τῶν Διπτύχων Πατριαρχικὸ Θρόνο Κωνσταντινουπόλεως. Ἀπὸ αὐτὸν λάβαμε τὸ φώτισμα τοῦ φωτὸς τῆς πίστεως καὶ τὶς ἀρχὲς τῆς λόγιας σοφίας, τὴν ναοδομία καὶ τὴν ἁγιογραφία, τὴ λειτουργία καὶ ὅλη τὴν ποικιλία τῆς ἐκκλησιαστικῆς διαρθρώσεως». Εἴθε νὰ φωτίσει καὶ ἐνισχύσει ὁ Θεὸς τὸν Μακαριώτατον Πατριάρχη Μόσχας νὰ τηρήσει τώρα τὰ ὅσα ἔγραφε τὴν 9ην Φεβρουαρίου 2009 πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην: «Παναγιώτατε… θὰ καταβάλλομεν ὅλες τὶς προσπάθειες, γιὰ νὰ ἀναδεικνύεται ἐν ὁμονοίᾳ καὶ ἑνώσει τὸ κάλλος καὶ ἡ δόξα τῆς Ὀρθοδοξίας».
.               Γι᾽ αὐτὸ ἀδελφοί, ἀδελφὲς καὶ παιδιά μου ἀγαπητά, σᾶς παρακαλῶ ὅλοι μαζὶ νὰ συγκροτήσουμε ἕνα στρατόπεδο προσευχῆς. Ὄχι μόνον στὶς κοινές μας λατρευτικὲς Συνάξεις στοὺς ἱεροὺς Ναούς μας, ἀλλὰ καθημερινὰ καθένας μας νὰ προσεύχεται θερμά, γιὰ τὸ μεγάλο αὐτὸ πρόβλημα ποὺ συγκλονίζει σήμερα τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Νὰ ἀπευθυνόμαστε μὲ πίστη πρὸς τὴν Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ Ὁποῖος πρὸ τῆς σταυρώσεώς Του παρακαλοῦσε τὸν Πατέρα Του νὰ διασφαλίσει τὴν ἑνότητα ὅλων ὅσων θὰ πίστευαν εἰς Αὐτὸν «ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς». Καὶ νὰ τὸν παρακαλοῦμε θερμὰ νὰ παύσει τὰ σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν. Νὰ φέρει τὴν εἰρήνη καὶ τὴν ἑνότητα σὲ ὁλόκληρη τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὥστε αὐτὸ ποὺ οἱ ἅγιοι Ἄγγελοι ἔψαλλαν τὴν Νύκτα τῶν Χριστουγέννων νὰ γίνει πραγματικότης: «Ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία»!

                                                   Μὲ θερμὲς πατρικὲς εὐχὲς

                                                     † Ὁ Πισιδίας Σωτήριος

ΠΗΓΗ: impisidias.com

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ; (τοῦ Μητρ. Πισιδίας)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

τοῦ Μητρ. Πισιδίας Σωτηρίου (Τράμπα)

ΕΡΩΤΗΣΗ : Ὑπάρχει τόση σύγχυση γύρω μας πού τό ψέμα παρουσιάζεται ὡς ἀλήθεια καί ἡ ἀλήθεια ὡς ψέμα. Τελικά ποιό εἶναι τό κριτήριο τῆς ἀλήθειας ; Τί εἶναι ἀλήθεια ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ὁ ψαλμωδός γράφει ὅτι εἶναι τόσα τά κακά πού ἔπαθα ἀπό τούς ἀνθρώπους πού ἔφθασα νά πῶ: «Πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης» (Ψαλ. ριϛ´ 2-11). Σέ παρόμοιες καταστάσεις συχνά φτάνει καί ὁ σημερινός ἄνθρωπος. Ἄν γιά ἕνα γεγονός ἐπιζητήσουμε τήν ἀλήθεια σέ πέντε ἐφημερίδες καί ἄλλα τόσα κανάλια τηλεοράσεως, θά ἔχουμε δέκα διαφορετικές ἀπόψεις. Σήμερα, διαψεύδουν οἱ ἁρμόδιοι μία εἴδηση, σέ λίγες μέρες φανερώνεται ἡ ἀλήθεια. Ἀπό τήν ἀρχή, πού ὁ διάβολος εἶπε τό πρῶτο ψέμα στούς πρωτοπλάστους, Ἀδάμ καί Εὔα, σάν μολυσματική μεταδοτική ἀρρώστια ἁπλώθηκε στόν κόσμο. Ἔτσι καί ὁ κόσμος ὅλος «ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται» (Α´ Ἰωάν. ε´ 19).
.          Δέν ὑπάρχει λοιπόν ἀλήθεια; Στόν μακράν τοῦ Θεοῦ κόσμον πού κυριαρχεῖται ἀπό τόν «πατέρα τοῦ ψεύδους», ὅπως ἀποκαλεῖ ὁ Κύριος τόν διάβολον φαίνεται ὅτι δέν ὑπάρχει ἀλήθεια. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὁ Χριστός. Τό διαβεβαίωσε ὁ ἴδιος «ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια» (Ἰωάν. ιδ´6). Καί στόν Πιλάτο σαφῶς ἐδήλωσε ὁ Κύριος: «ἐγώ γι΄αὐτό γεννήθηκα καί γι΄αὐτό ἦρθα στόν κόσμο γιά νά φανερώσω τήν ἀλήθεια» (Ἰωάν. ιη´ 37). Καί ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης μᾶς διαβεβαιώνει «ἡ ἀλήθεια διά Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο (Ἰωάν. δ´17).
.          Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὁ πολύτιμος μαργαρίτης πού ποθεῖ ἡ ἀνθρώπινη διάνοια καί τόν ὁποῖο ἀναζητεῖ μέ λαχτάρα καί δέν μπορεῖ νά βρεῖ ἀνάπαυση ὥσπου νά τήν γνωρίσει. Γι΄αὐτό ἀπό τά παλιά χρόνια ὁ ἄνθρωπος, παρακαλοῦσε τόν Θεό: «ὁδήγησόν με ἐπί τήν ἀλήθειάν Σου» (Ψαλμ.κε´ 5).
.          Ὁ Κύριος στούς Ἰουδαίους πού πήγαιναν νά τόν ἀκούσουν καί οἱ ὁποῖοι ἦσαν μπερδεμένοι μέ τίς διδασκαλίες τῶν γραμματέων καί Φαρισαίων τούς ἔλεγε: «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. η´32). Ὅταν ὁ ἄνθρωπος γνωρίζει τήν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ ἐλευθερώνεται ἀπό προλήψεις, προκαταλήψεις, ἀπό πλάνες, ἀπό ψεύτικες ἰδέες, οἱ ὁποῖες καταπιέζουν τήν ψυχή· ἐλευθερώνεται ἀκόμα ἀπό ἐπιθυμίες ἁμαρτωλές καί πάθη καί ἀπολαμβάνει τήν χαρά τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ.
.          Γι΄αὐτό ὁ ἄνθρωπος ἔχει συμφέρον νά ἀγαπήσει τόν Χριστό πού εἶναι ἡ ἀλήθεια, νά γνωρίσει τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ ἀλήθεια (Ἰωάν. ζ´17, Ψαλμ. 119,86,142), νά λαλεῖ τήν ἀλήθεια (Ζαχ. η´16) καί νά ἀγωνίζεται γιά τήν ἀλήθεια (Σειράχ δ´28).

ΠΗΓΗ: impisidias.com

Σχολιάστε