Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Μεσαίωνας

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΩΝ («Ἱερά Ἐξέταση μέ φανατισμό καί μίσος. Εὐτυχῶς, ὁ Χριστός μᾶς θεράπευσε ἀπό τήν ἀρρώστια τῆς θρησκείας»)

Ὁ Ναυπάκτου Ἱερόθεος γιά τόν ἕναν χρόνο
ἀπό τήν ἔναρξη τoῦ ἐμβολιασμοῦ κατά τῆς πανδημίας στή χώρα μας

.                       «Πράγματι, πέρασε ἕνας ὁλόκληρος χρόνος ἀπό τήν ἡμέρα πού ἄρχισε ὁ ἐμβολιασμός στήν Ἑλλάδα καί ἔκανα τήν πρώτη δόση τοῦ ἐμβολίου ἐναντίον τοῦ κορωνοϊοῦ τήν 27η Δεκεμβρίου 2020, ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας καί μετά ἀπό λίγες ἡμέρες, τήν 18η Ἰανουαρίου 2021, ἔκανα τήν δεύτερη δόση, καί δόξα τῷ Θεῷ εἶμαι μέχρι τώρα καλά στήν ὑγεία μου.
.                       Στίς δηλώσεις τίς ὁποῖες ἔκανα τότε καί σέ κείμενο πού ἔγραψα διετύπωσα τούς δύο λόγους πού μέ ὁδήγησαν σέ αὐτό.
.                       Ὁ πρῶτος λόγος ἦταν μιά σκέψη πού κυριαρχοῦσε μέσα μου ὅτι κάναμε στήν ζωή μας, ἀπό τήν παιδική μας ἡλικία, πολλά ἐμβόλια, πήραμε πολλά φάρμακα καί ἔτσι διατηρηθήκαμε τόσα χρόνια στήν ζωή καί δοξάζουμε τόν Θεό γι᾽ αὐτό. Ὅπως, ἐπίσης, εὐχαριστοῦμε καί τούς ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ μᾶς διατήρησαν στήν ζωή, γιά νά ἐργασθοῦμε γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί τό καλό τῆς κοινωνίας.
.                       Μοῦ εἶπαν οἱ γονεῖς μου ὅτι ὅταν ἤμουν μικρό παιδί εἶχα φθάσει στά ὅρια τοῦ θανάτου ἀπό ὑψηλό πυρετό λόγῳ γρίππης, καί κάποιος γιατρός, μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, κάνοντάς μου ἐνέσεις πενικιλλίνης, ἡ ὁποία τότε εἶχε ἀνακαλυφθῆ καί κυκλοφοροῦσε, μέ διατήρησε στήν ζωή, διότι διαφορετικά δέν θά ζοῦσα τώρα. Ὁπότε, εὐγνωμονῶ τόν Θεό καί τήν ἰατρική ἐπιστήμη, ἀλλά καί τόν συγκεκριμένο ἀείμνηστο παιδίατρο.
.                       Ὁ δεύτερος λόγος ἦταν ὅτι στόν πόλεμο ἐναντίον τοῦ ἰοῦ βρέθηκε ἕνα νέο ὅπλο καί κλήθηκα νά συμμετάσχω σέ αὐτόν τόν πόλεμο καί μάλιστα στήν πρώτη γραμμή τοῦ πυρός, νά εἶμαι ὁ πρῶτος πού θά ἐμβολιασθῶ ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας γιά νά βοηθήσω στήν δημιουργία ἑνός τοίχους ἀνοσίας, γιά νά σωθοῦν ἄνθρωποι ἀπό τόν θάνατο.
.                       Μέ αὐτήν τήν πράξη αἰσθάνθηκα ὅτι ἔκανα τό καθῆκον μου, ἐφαρμόζοντας ὅσα δίδασκα καί ἔγραφα τόσα χρόνια γιά τήν σχέση καί συνεργασία μεταξύ πίστεως καί ἐπιστήμης, καί γιά τήν αὐτοθυσία χάριν τῶν ἄλλων.
.                       Ὅμως, μετά ἀπό λίγο χρονικό διάστημα παρουσιάσθηκαν τόσες συνωμο­σιολογίες, ἀντι­χριστολογίες, ὀπισθοδρομικές νοοτροπίες καί φανατισμοί πού μέ ἔκαναν πραγματικά νά τρομάξω. Δηλαδή, δέν μέ φόβισε τόσο τό ἐμβόλιο, παρά τίς παρενέργειες πού θά μποροῦσε νά ἔχει στήν ὑγεία μου, διότι ὅλα τά φάρμακα καί ὅλες οἱ ἰατρικές ἐπεμβάσεις ἔχουν παρενέργειες, ὅσο μέ φόβισε αὐτός ὁ φανα­τισμός καί ἡ ἄγνοια μερικῶν Χριστιανῶν. Σκέφθηκα ὅτι τέτοιες νοοτροπίες θά μᾶς κάνουν νά συνέλθουμε ὕστερα ἀπό πολλά χρόνια, ὡσάν νά ἐπιστρέφουμε στόν Μεσαίωνα, ὅταν συγκρούσθηκε ἡ δυτική σχολαστική θεολογία μέ τά νέα ρεύματα τῆς ἐποχῆς.
.                       Ἐννοῶ ὅτι μιλούσαμε ὅλα αὐτά τά χρόνια ὅτι στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν παρατηρήθηκε σύγκρουση μεταξύ πίστεως καί ἐπιστήμης, ὅπως ἔγινε στήν Δύση μέ τήν Ἱερά Ἐξέταση. Γιά παράδειγμα, ὁ Μέγας Βασίλειος στήν ἑρμηνεία του στήν «Ἑξαήμερο» χρησιμοποίησε τίς ἐπιστημονικές γνώσεις τῆς ἐποχῆς του, ἀφοῦ ὁ ἴδιος σπούδασε ὅλην τήν τότε ἐπιστήμη.
Αὐτό συμβαίνει ἐπειδή στήν δική μας παράδοση ὑπάρχει διπλῆ μεθοδολογία γνώσης, δηλαδή ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ ἀποκτᾶται μέ τήν νοερά ἐνέργεια στήν καρδιά, ἐνῶ ἡ γνώση τῶν κτιστῶν πραγμάτων ἀποκτᾶται μέ τήν λογική ἐνέργεια στόν ἐγκέφαλο.
.                       Ὅμως, ὁ φανατισμός μερικῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας ἀμφισβήτησε στήν πράξη αὐτήν τήν σημαντική ἀλήθεια, μέ ἀποτέλεσμα νά φανῆ σέ πολλούς ὡς ὁπισθοδρόμηση. Εὐτυχῶς, ὑπάρχουν καί σήμερα γνήσιοι Ὀρθόδοξοι θεολόγοι καί Κληρικοί πού διατηροῦν τά ὅρια μεταξύ θεολογίας καί ἐπιστήμης. Φυσικά καί ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη πρέπει νά ἐλέγχεται ἀπό τήν ἐπιστήμη τῆς Βιοηθικῆς καί νά λαμβάνη ὑπ’ ὄψη της τά ὅρια, στά ὁποῖα θά κινεῖται.
.                       Ὅλο τόν χρόνο πού πέρασε, ἀπό τόν Δεκέμβριο τοῦ 2020 μέχρι τόν Δεκέμβριο τοῦ 2021, πολλοί μέ εὐχαρίστησαν γιά τήν στάση, τήν ὁποία τήρησα καί ἔκανα τό ἐμβόλιο, ὥστε καί αὐτοί νά ἀποφύγουν ὀδυνηρές περιπέτειες τῆς ὑγείας τους καί αὐτόν τόν ἴδιο τόν θάνατο, ἀλλά ὑπῆρξαν καί ἄνθρωποι πού μέ λοιδόρησαν καί στράφηκαν μέ φανατισμό καί μίσος ἐναντίον μου. Ὁ καθένας ἐνεργεῖ σύμφωνα μέ τό ἐπίπεδό του καί τό περιεχόμενο τοῦ ἐσωτερικοῦ του κόσμου.
.                       Ἐγώ πάντως δοξάζω τόν Θεό πού μᾶς ἀγαπάει ὅλους, κατά τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ ὅτι ὁ Θεός «τόν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπί πονηρούς καί ἀγαθούς καί βρέχει ἐπί δικαίους καί ἀδίκους» (Ματθ. ε΄, 45). Ἐπίσης, εὐχαριστῶ τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἰδιαίτερα τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο, πού στάθηκαν στό ὕψος τῶν περιστάσεων, χωρίς νά ἀμφι­ταλαντεύονται καί ἔλαβαν σοβαρές καί ὑπεύθυνες ἀποφάσεις, πού ἔδειξαν τό πραγματικό «πρόσωπο» τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ὁποία ποιμαίνει τόν λαό μέ νηφαλιότητα καί ψυχραιμία.
.                       Εἶναι σημαντική ἡ ἀπόφαση τήν ὁποία ἔλαβε ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατά τήν σύγκλησή της τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2021, ἡ ὁποία ἀπόφαση ἐλήφθη ὁμοφώνως χωρίς καμία διαφοροποίηση ἀπό τούς 77 Ἱεράρχες, καί αὐτό δείχνει τήν ὑπευθυνότητα τῆς Ἐκκλησίας μας.
.                       Τελικά, σκέφτομαι ὅτι δέν μᾶς χρειάζεται ἕνας φοβικός Χριστιανισμός, πού φοβᾶται κάθε ἀνακάλυψη τῆς ἐπιστήμης γιά τό καλό τῶν ἀνθρώπων, πού βλέπει παντοῦ ἐχθρούς, πού ἔχει μίσος, ἀλλά θέλουμε μιά Ἐκκλησία πού νά ἀγαπᾶ ὅλους, νά σέβεται τό ἔργο τῶν ἐπιστημόνων, καί νά θεραπεύη κάθε ἰδιοτέλεια καί φιλαυτία, γιά νά μᾶς βοηθᾶ νά συναντοῦμε τόν Χριστό καί νά ὑπερβαίνουμε τόν θάνατο. Ὅπως ἔλεγε ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, ὁ Χριστός μᾶς θεράπευσε ἀπό τήν ἀρρώστια τῆς θρησκείας.
.                       Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «Πέπεισμαι γάρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωή οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαί οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν» (Ρωμ. η´, 38-39).
.                       Αὐτήν τήν ἀγάπη νά ἀποκτήσουμε, αὐτήν τήν πνευματική ἐλευθερία νά ζοῦμε καί τότε δέν θά φοβόμαστε τίποτα στήν ζωή μας, παρά μόνον τήν ἁμαρτία, καί θά εἴμαστε ἐλεύθεροι ἐν Χριστῷ.

, , , , ,

1 Σχόλιο

«ΠΟΙΟ 1929, ΕΔΩ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΝΕΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ»!

Ποιό 1929, δ μιλμε γι νέο Μεσαίωνα

 .          Δυσοίωνες οἱ ἐκτιμήσεις γιὰ τὸ μέλλον ἀπὸ τοὺς Financial Times. Ἡ οἰκονομικὴ συρρίκνωση θὰ εἶναι χειρότερη ἀπὸ αὐτὴ τοῦ Μεγάλου Κρὰχ
.          Μὲ τὰ πιὸ μελανὰ περιγράφεται τὸ οἰκονομικὸ μέλλον σὲ ἄρθρο τῶν Financial Times ποὺ ἐκτιμᾶ ὅτι ὁδεύουμε πρὸς ἕναν νέο Μεσαίωνα.
.        “ Ξέχνα τὸ 1929, ἐδῶ ἔρχεται Μεσαίωνας”, εἶναι ἡ ἄποψη χρηματιστῆ, ποὺ μετέφερε σὲ ἄρθρο του δημοσιογράφος τῶν Financial Times. “Πρὶν τέσσερα χρόνια, παρέθεσα στὴν στήλη μου ἕνα γνωστό μου χρηματιστή, ὁ ὁποῖος παρομοίαζε τὶς τότε προοπτικὲς μὲ τὸ 1929. Πρὶν ἀπὸ λίγες ἑβδομάδες μὲ πῆρε τηλέφωνο καὶ μοῦ εἶπε: “Ξέχνα τὸ 1929, ἐδῶ ἔρχεται Μεσαίωνας”.

.          “Οἱ ἀπόψεις του ἀκούγονται ἀκραῖες καὶ ὀφείλω νὰ ἀναφέρω ὅτι ὁ φίλος μου εἶναι ὁρκισμένος ἐχθρὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καὶ ὅσων σχετίζονται μὲ αὐτήν, καὶ ἀντιμετωπίζει τὴν προοπτικὴ διάλυσης τοῦ εὐρὼ μὲ ἀνατριχιαστικὴ εὐχαρίστηση. Ἀνεξάρτητα ἀπὸ αὐτὸ ὅμως, ἡ πρώτη του ἐκτίμηση ἦταν σίγουρα σωστή”, σημειώνει.
.          Ἡ τρέχουσα οἰκονομικὴ συρρίκνωση, σύμφωνα μὲ τὶς ἐπίσημες προβλέψεις γιὰ τὴ Βρετανία, θὰ εἶναι χειρότερη ἀπὸ τοῦ Μεγάλου Κράχ, ἀκόμη κι ἂν θεωρήσουμε ὅτι τὸ εὐρὼ θὰ κρατηθεῖ στὴν ζωή. Πιθανὸν νὰ ἐμπεριέχει μεγαλύτερη ἀθροιστικὴ ἀπώλεια παραγωγῆς γιὰ τὴν βρετανικὴ οἰκονομία. Κάποιοι προβλέπουν ὅτι τὸ πραγματικὸ εἰσόδημα θὰ εἶναι χαμηλότερο τὸ 2015 ἀπ’ ὅσο ἦταν τὸ 2002. Ἀντιθέτως, στὴν περίοδο 1929-39, οἱ πραγματικοὶ μισθοὶ εἶχαν αὐξηθεῖ 10% καὶ κάτι παραπάνω, σύμφωνα μὲ τὴν ἀκαδημαϊκὴ ἰστοσελίδα measuringworth.com.
.          Ὁ Μεσαίωνας, βεβαίως, ὅπως σημειώνει, ἦταν μία ἐντελῶς διαφορετικὴ περίοδος. Ὅμως ὁ στόχος τέτοιων συγκρίσεων δὲν εἶναι νὰ ἀποδείξουμε ὅτι ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται, ἀλλὰ νὰ διευρύνουμε τὴν ἀντίληψή μας γιὰ τὰ ἐφικτὰ σενάρια.
.            Οἱ ἐπιπτώσεις τῆς κατάρρευσης τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ὅπως μεταφέρει ἀπὸ τὸ ἄρθρο τὸ euro2day.gr, δὲν μποροῦν νὰ ὑπολογιστοῦν ἐπακριβῶς ἐπιστημονικά. Ὅμως ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μέχρι τὸ τέλος τῆς πρώτης χιλιετίας μετὰ Χριστόν, σύμφωνα μὲ τὸν ἱστορικὸ οἰκονομολόγο Angus Maddison, ἡ οἰκονομία τῆς δυτικῆς Εὐρώπης συρρικνώθηκε κατὰ τὸ ἕνα τέταρτο καὶ ἡ οἰκονομία τῆς Ἰταλίας σχεδὸν κατὰ τὸ ἥμισυ.
.          Τὸ τί σήμαινε αὐτὸ γιὰ τὴ Βρετανία, τὸ περιγράφει ὁ ἱστορικός της Ὀξφόρδης Bryan Ward-Perkins. Ὅταν ἀποχώρησαν οἱ Ρωμαῖοι τὸ 410 μ.Χ., τὰ ἀρχαιολογικὰ στοιχεῖα δείχνουν ὅτι ἡ οἰκονομία διολίσθησε σὲ πολὺ πιὸ πρωτόγονο ἐπίπεδο ἀπὸ ἐκεῖνο ὅπου βρισκόταν κατὰ τὴν ἔλευσή τους, 400 χρόνια πρίν.
.          Ὁ λόγος εἶναι ξεκάθαρος. Ὅσο πιὸ περίπλοκη καὶ εἰδικευμένη γίνεται μία οἰκονομία, τόσο πιὸ ἀβοήθητοι μένουν οἱ πολίτες ὅταν διαλυθεῖ. Οἱ Ρωμαῖοι εἰσήγαγαν ἕνα ὑψηλὸ ἐπίπεδο εἰδίκευσης στὴν Βρετανία καὶ στὴν συνέχεια τὴν πῆραν πίσω.
.          Οἱ παραλληλισμοὶ μοιάζουν μᾶλλον ὑπερβολικοί. Ὅμως τὸ μοντέλο τῆς περιοδικῆς κατάρρευσης προκύπτει ἐμφανῶς στὸ μακροχρόνιο ἱστορικὸ ἀρχεῖο.
.          Ὁ Ian Morris τοῦ Stanford University, ἔχει ὑπολογίσει ἕναν δείκτη κοινωνικῆς ἐξέλιξης κοινωνιῶν κατὰ τὰ τελευταῖα 14.000 χρόνια. Ἐμφανίζεται σὲ αὐτὸν ἐπίμονα (τουλάχιστον μέχρι τὴν σύγχρονη ἐποχὴ) ἡ τάση τῶν κοινωνιῶν νὰ “σκάζουν”, ὅταν φτάνουν σὲ ἕνα συγκεκριμένο σημεῖο.
.          Συνοπτικά, κατατάσσει τὶς κοινωνίες μὲ βάση τέσσερα κριτήρια: ἀξιοποίηση πόρων (τροφή, καύσιμα καὶ ἐνέργεια), ὀργάνωση (ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς κοινωνίας), ἐπικοινωνία καὶ πολεμικὴ δυνατότητα. Σὲ ἕνα συγκεκριμένο σημεῖο τοῦ δείκτη, οἱ κοινωνίες φτάνουν στὸ ἀδιαχώρητο, μὲ μεγάλα προσκόμματα, ποὺ προκύπτουν εἴτε ἀπὸ πόλεμο, εἴτε ἀπὸ ἀσθένειες, ἀπὸ ἐλλείψεις πόρων ἢ περιβαλλοντικὴ ἐπιδείνωση.
.          Ἡ ἀναρρίχηση τοῦ δείκτη λίγο πάνω ἀπὸ τὸ 40 ἀποδείχθηκε ζενὶθ τόσο γιὰ τὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ὅσο καὶ τὴν κινεζικὴ Δυναστεία τῶν Σὸνγκ περὶ τὸ 1.100 μ.Χ. Ὅμως ἀπὸ τὸ 1700 στὴν Δύση καὶ τὸ 1800 στὴν Ἀνατολή, ὁ δείκτης ἄρχισε νὰ ξεφεύγει ἀπὸ τὴν κλίμακα. Τὸ τωρινό του ἐπίπεδο ξεπερνᾶ τὰ προηγούμενα “ ταβάνια” κατὰ πολύ. Τὸ κατὰ πόσον δημιουργεῖται πλέον ἕνα νέο “ζενίθ” ἢ ἁπλῶς ξεπεράσαμε τὸ “παράδοξο” τῆς κοινωνικῆς ἐξέλιξης”, ὅπως τὸ ἀποκαλεῖ ὁ Καθηγητὴς Morris, μένει νὰ ἀποδειχθεῖ.
.          Αὐτὸ ποὺ μποροῦμε νὰ ποῦμε μὲ κάποια σιγουριά, ὅμως, εἶναι ὅτι σὲ καμία περίπτωση δὲν ἀποδεικνύονται ἐξοντωτικὲς ὅλες οἱ οἰκονομικὲς καταστροφές. Τὸ ΑΕΠ τῆς Κίνας ἔχει ἐκτιναχθεῖ καὶ καταρρεύσει ἀρκετὲς φορὲς στὴν μακρὰ ἱστορία της: Πιὸ πρόσφατα συρρικνώθηκε 12% μεταξὺ 1820 καὶ 1870 καὶ ξανὰ σχεδὸν 20% μεταξύ της ἀρχῆς τοῦ Α´παγκοσμίου πολέμου καὶ τῆς ἐπανάστασης τοῦ 1949. Δεῖτε ὅμως ποῦ βρίσκεται σήμερα…
.          Ἡ ρωσικὴ οἰκονομία ἐπίσης συρρικνώθηκε μὲ τὸ δραματικὸ ποσοστὸ 40% στὰ 8 χρόνια μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ Κομμουνισμοῦ. Στὴν συνέχεια ἦλθε ἡ ἄνθιση λόγῳ ἐμπορευμάτων καὶ πετρελαίου καὶ σήμερα ἡ Ρωσία εἶναι ἐκείνη ποὺ δανείζει κεφάλαια στὴν Δύση.

.          […]

.         Ἂν τὸ εὐρὼ καταρρεύσει, θὰ εἶναι πολὺ κακὴ ἐξέλιξη. Σίγουρα ὅμως, δὲν θὰ εἶναι τόσο κακὴ ὅσο ἡ προαναφερόμενη…

ΠΗΓΗ: news247

, ,

Σχολιάστε