Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ματαιοδοξία

ΤΟ ΑΛΛΗΛΟΞΕΣΚΟΝΙΣΜΑ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ «μὲ συμπαραστάτες βουλευτές, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀγέλη νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι»

Ἀπόσπασμα μακροσκελοῦς ἄρθρου
ὀξείας ἐκκλησιαστικῆς αὐτοκριτικῆς
τοῦ θεολόγου Γιώργου Δημόπουλου
ὑπὸ τὸν τίτλο «
Διακονία Σατραπεία;»

ΠΗΓΗ: xanemo.blogspot.gr

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πικρὲς ἀλήθειες, ζωηρὰ διαζωγραφισμένες ποιητικῇ ἀδείᾳ, ποὺ πονᾶνε πολύ.

βλ. σχετ.: ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!
«ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)
«ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ»
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!
ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!
ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ «κατ᾽ ἐπάγγελμα»!

[…]
.            Bullying εἶναι καὶ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὴν εὐρύτερη Ἑλλαδικὴ ἐπικράτεια, τὸ πέρα δῶθε, τὸ σύρε κι ἔλα, μεγάλου ἀριθμοῦ δεσποτάδων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ξεπεράσει στὰ ταξίδια τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν. Οἱ ἐν λόγῳ γλάστρες μαϊντανῶν δεσποτάδες, δὲν ἔχουν ἀφήσει ἑσπερινοὺς καὶ λειτουργίες, πανηγύρια καὶ ὀνομαστήρια, γενέθλια καὶ χειροτονίες, ποὺ νὰ μὴν εἶναι παρόντες, φιγουράροντας σὰν φουσκωμένα παγώνια μὲ σταυροὺς καὶ ἐγκόλπια, μὲ μίτρες καὶ πατερίτσες, ἐνδεδυμένοι προκλητικὰ μὲ «πορφύραν καὶ βύσσον», μὲ τὰ αὐτοκρατορικὰ σύμβολα, (τοῦ κὶτς ἡ μάνα), μὲ πανάκριβα φανταχτερὰ ἄμφια, (μὲ αὐτὴ τὴν κρίση; Ναὶ μὲ αὐτὴ τὴν κρίση, δὲν τοὺς κρατάει τίποτα) λικνιζόμενοι ὡς ἄλλες σταρλέτες, φωτογραφιζόμενοι σὲ διάφορες στάσεις, μὲ πλήρη ἀνάπτυξη τὶς κίβδηλες φιλοφρονήσεις, διαγκωνιζόμενοι σὰν κοράκια γιὰ τὴν Ἀρχιεπισκοπή, σὲ ἕνα «games of thrones», πιὸ ἁπλὰ σὲ μία παράσταση ποὺ παραπέμπει στὶς «κουμπάρες» ποὺ ἔπαιζαν τὰ κορίτσια μίας ἀλλοτινῆς ἐποχῆς. Ἀκόμη καὶ νὰ βρεθεῖ ἕνας κληρικὸς τῆς προκοπῆς, αὐτοπαραδίνεται διαλυμένος ἢ τρομοκρατημένος σ’ αὐτὸν τὸν ἐκκλησιαστικό!, στὴν κυριολεξία, ὑπόκοσμο.
.             Φύλαρχοι, τριτοκοσμικοὶ αὐτοκράτορες, ἑκατόνταρχοι, ἡγέτες, ἐπιτελάρχες, πρόεδροι, δεσποτάδες ἐν μιᾷ νυκτί, ὅλα αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλά, ἐκτὸς ἀπὸ ἐπίσκοποι. Ὕφος ἀγέρωχο, φόντο ἀναληθές, μέσα «τάφοι κεκονιαμένοι». Οἱ ἔξτρα ρόλοι βαρίδια στὶς τσέπες τους, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται γιὰ ράβδους χρυσοῦ πειραγμένου μείγματος. Τὰ στολίδια τους μίας ἄλλης ἐποχῆς, μακρινῆς, ἀνούσια, γι᾽ αὐτὸ καὶ τὰ συναισθήματά τους μπερδεμένα. Στὰ παραπάνω πλουμίδια προσθέτουν συνειδητὰ τὴν ἀδικία, τὴν σκληρότητα, τὶς μάταιες ἐπιδόσεις, τὴν ἄγονη πρόοδο, τὰ ψέματα, τὴν οἴηση, τὴν κοσμικότητα.
.             Κύριοι, ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ λεβεντιὰ δὲν ἐκφράζεται ἀπὸ τὸ φαίνεσθαι ἀλλὰ ἀπὸ τὸ φέρεσθαι. Δοκιμαστήκατε στὴν ἱστορικὴ διαμετακόμιση ἀπὸ τὶς παλαιότερες ἐποχὲς στοὺς νέους καιρούς, στὰ νέα δεδομένα, στὶς νέες ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου. Ζοριστήκατε, ἀπομυθοποιηθήκατε, δὲν καθοδηγεῖτε, καταϊδρωμένοι ἀκολουθεῖτε ἀσθμαίνοντας. Μὲ μνήμη χρυσόψαρου, ἔχετε χρόνο νὰ σουλατσάρετε, νὰ ξοδεύετε ἀλόγιστα τόσο χρήματα ὅσο καὶ φαιὰ κύτταρα, σὲ μία θεατρικὴ προσπάθεια ὑπεράσπισης καὶ προβολῆς τῆς μικρόνοιάς σας. Συμπαραστάτες σας, βουλευτὲς ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, σὲ ἕνα ἀλληλοξεσκόνισμα ματαιότητας, πολὺ μακριὰ ἀπὸ ἐπεξεργασμένους, εὐαγγελικὰ εὐανάγνωστους τρόπους πλησιάσματος τοῦ κόσμου, τῆς ζωῆς, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου.
.             Ἀφειδώλευτος δεσποτικὸς δημοσιογραφικὸς χῶρος δαπανᾶται γιὰ τὴν κατασκευὴ «ὑπερθεάματος» προκειμένου νὰ γοητεύσουν τὸν πρωτογονισμὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀγέλης. Ἡ ὁμαδικὴ τηλεοπτικὴ ἢ ἡ φωτογραφικὴ προβολὴ ἐξωραΐζει τὴν ντροπὴ τοῦ καρναβαλισμοῦ σὲ «ὑπερθέαμα». Ἀπενοχοποιεῖ τὸν αὐτεξευτελισμό, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ μάζα νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι.

[…]

, , ,

Σχολιάστε

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΗ ΜΕ ΤΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ [ΕΙΚΟΝΩΝ]; «Ἡ νέα μόδα» (Ἀρχιμ. Δαν. Ἀεράκης)

Τί θά γίνη μέ τά ἀντίγραφα;

 Τοῦ ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.               Ἄς μὴ σκανδαλισθῆ κάποιος μὲ ὅσα θὰ σημειώσουμε. Δὲν γράφουμε τίποτε ὑποτιμητικὸ γιὰ τὴ θέσι τῆς Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας. Οἱ Ὀρθόδοξοι γνωρίζουμε τόσο ἀπό τὴν Καινὴ Διαθήκη, ὅσο καὶ ἀπό τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, νὰ τιμᾶμε τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας. Τὸ τιμᾶμε σωστά. Οὔτε τὸ ὑπερτιμᾶμε, οὔτε τὸ ὑποτιμᾶμε. Στεκόμεθα μὲ δέος καὶ εὐλάβεια μπροστὰ στὸν ἄνθρωπο (στὴν Κόρη), ποὺ ἐπέλεξε ἡ εὐδοκία τοῦ Θεοῦ νὰ γίνη μητέρα τοῦ σαρκωθέντος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. «Ἐπεθύμησεν ὁ Βασιλεὺς τοῦ κάλλους της» (Ψαλμ. μδ´ 11). Εἶναι ἡ Κόρη τῶν προφητειῶν. Εἶναι ἡ Κεχαριτωμένη Μαρία.

  • Εἶναι ἡ Παναγία τὸ πρόσωπο, πού ὑπάκουσε στὴ βουλή, στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ δόθηκε ὁλοκληρωτικὰ στὸ ἔργο τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως. Ἡ ἀνταπόκρισίς της: «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτο μοὶ κατὰ τὸ ρῆμα σου» (Λουκ. α΄38).

  • Ἡ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου καθιερώθηκε ἀπό τὴν Ἐκκλησία νὰ βρίσκεται στὸ εἰκονοστάσιο (τέμπλο) κάθε ὀρθοδόξου Ναοῡ. Μία δὲ εἶναι ἡ Θεοτόκος. Εἴτε τιμητικὰ ἀσπασθῆς τὴν εἰκόνα της στὸ πιὸ ἀπόμακρο ξωκκλήσι, εἴτε τήν ἀσπασθῆς στὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῶν Ἀθηνῶν ἢ στὸ Ἅγιον Ὅρος, τὴν ἴδια εὐλάβεια δείχνεις καὶ τὴν Ἴδια (τὴ μία) Θεοτόκο τιμᾶς. Ἀρκεῖ νὰ τὴν ἀσπάζεσαι μὲ ἀκράδαντη πίστι στὸ μυστήριο τῆς τοῦ σαρκώσεως. Καὶ ἀκόμα νὰ τὴν ἀσπάζεσαι ἱεραρχικὰ μετὰ τὸν Υἱό της.

.            Ὅταν εἰσερχώμεθα μέσα στὸ Ναό, ἀπαραίτητα πρῶτα πρέπει νὰ προσκυνήσουμε τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ. Καὶ διότι γιὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ δόθηκε κυρίως ἡ μάχη κατὰ τῶν εἰκονομάχων. Ὅποιος ἀρνεῖται τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἀρνεῖται τή σάρκωσι «τοῦ Θεοῦ ἐνανθρωπήσαντος». Ἀλλὰ καὶ διότι ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ Πρότυπο καὶ τὸ Πρωτότυπο.
.            Μετά τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ τιμητικὰ προσκυνοῦμε τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, τὴν εἰκόνα τοῦ ἁγίου τοῦ Ναοῦ καὶ ἄλλες, ὅπως τοῦ ἑορτάζοντος ἁγίου. Ἡ προσκύνησίς τους «ἐπί τό πρωτότυπον διαβαίνει».

  • Δὲν ξενίζει ὁ ἀσπασμὸς τῆς εἰκόνας τῆς Θεοτόκου (τῆς μιᾶς, ἐπαναλαμβάνουμε, Θεοτόκου). Ἀκόμα καὶ οἱ χιλιάδες ὀνομασίες, πού ἔχουν δοθῆ σὲ εἰκόνες τῆς Θεοτόκου, οὕτε αὐτὸ ξενίζει. Φανερώνει τόπους, ἱστορικά γεγονότα, ἐθνικὲς μνῆμες, ἁγιογράφους, στάσεις, διάφορους τρόπους ἀπεικονίσεως τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ προσώπου, τῆς Παναγίας. Οὔτε μᾶς ξενίζει τό ὅτι ὅλες οἱ χιλιάδες εἰκόνες τῆς Παναγίας συνοδεύονται ἀπό τὸ ἐπίθετο «θαυματουργός».

.            Ἐκεῖνο ποὺ ξενίζει εἶναι ἡ νέα μόδα νὰ τυπώνουν ἢ καὶ νὰ ἀσημώνουν ἀντίγραφα εἰκόνων καὶ νὰ τὰ μεταφέρουν μὲ πομπές, μὲ μουσικές, μὲ στρατό, μὲ πανηγύρια! Ἕνα τέτοιο ἀντίγραφο, ὅταν μάλιστα προέρχεται ἀπό συγκεκριμένο μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ὑποκαθιστᾶ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἔργο πίστεως!
.               Ἔλεγε Μητροπολίτης: «Τί νὰ κάνουμε: Δὲν μποροῦμε νὰ βάλουμε φρένο στὴ μεταφορὰ ἀντιγράφων ἢ λείψανων, γιατί κάθε Ναός πού ζητάει τὴ μεταφορὰ αὐτή ἐπικαλεῖται τὴ μεταφορὰ πρὶν σὲ ἄλλο Ναό, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ ὅτι ἔχει οἰκονομικὲς δυσκολίες ὁ Ναός»!
.         
Ὥστε γιὰ νὰ γεμίσουν τὰ παγκάρια μεταφέρονται ἀντίγραφα εἰκόνων τῆς Παναγίας; Ἡ διαφήμισις μάλιστα, ὅτι θὰ μεταφέρη τὸ ἀντίγραφο τῆς εἰκόνας ὁ τάδε Γέροντας, αὐξάνει τὴ συρροὴ τοῦ λαοῦ!
.             Ναί, ἀλλά!…

  • Δὲν μᾶς ἀνησυχεῖ τὸ γεγονός, ὅτι δημιουργεῖται ἡ ψευδαίσθησις, ὅτι κάτι ἔκανε αὐτὸς ὁ λαὸς (καὶ σώθηκε!), πού ἔσπευσε νὰ συνάντηση π.χ. τὴ «Βηματάρισσα» Παναγία; Μὰ λίγα βήματα κάθε Κυριακὴ ἂν ἔκαναν ὅλοι οἱ προσκυνητὲς τῆς «Βηματάρισσας», θὰ συναντοῦσαν τὴν Παναγία τοῦ τέμπλου τοῦ Ναοῦ τῆς ἐνορίας τους. Καὶ θὰ τοὺς μιλοῦσε ἡ Παναγία καὶ θὰ τοὺς ἔλεγε: «Νά κάνετε ὅ,τι λέει ὁ Υἱός μου»

    (Ἰωάν. β´ 5).

, ,

Σχολιάστε

ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ «κατ᾽ ἐπάγγελμα»!

Ποιμένες ἤ πανηγυρτζῆδες;

 ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη, ἱεροκήρυκος

βλ. σχετ.: ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!
«ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)
«ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ»
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!
ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!

.           Γιατί πρέπει γιά τά ὀνομαστήρια ἑνός Μητροπολίτου ν᾽ ἀφήσουν τό ποίμνιό τους ἄλλοι Μητροπολῖτες καί νά σπεύσουν στόν πανηγυρικό πολυαρχιερατικό ἑσπερινό καί στήν πολυαρχιερατική θεία Λειτουργία;
.           Ἡ ἑορτή ἑνός ἐπισκόπου εἶναι μιά εὐκαιρία προσωπικῆς ἐπικοινωνίας του μέ τό ποίμνιό του. Αὐτός καί τά «παιδία» του. Σέ κατανυκτική ἀτμόσφαιρα, χωρίς πομπώδεις στολισμούς καί φαντασμαγορικές προβολές, νά συμ­προσεύχεται ἡ τοπική Ἐκκλησία ὑπέρ εὐοδώσεως τοῦ δυσκόλου ἔργου τοῦ ἑορτάζοντος ἐπισκόπου.

  • Μερικοί Μητροπολῖτες πηγαίνουν… αὐτόκλητοι. Καί χωρίς νά κληθοῦν ἀπό τόν ἑορτάζοντα Μητροπολίτη, ἐμφανίζονται τήν ὡρισμένη ἡμέρα καί ὥρα μετά τῆς κουστωδίας τους καί συνοδευτικά χρυσοποίκιλτα ἄμφια!

  • Οἱ περισσότεροι ὅμως εἶναι εἰδικά καλεσμένοι ἀπό τόν ἑορτάζοντα, γιά νά λαμπρύνουν τήν… ἡμέρα ὄχι φυσικά τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου, ἀλλά τοῦ ἄγοντος τά ὀνομαστήρια!

.                Καί πρός τί καλεῖ τόσους ἀρχιερεῖς; Νά προσφέρουν τί; Τελετουργικά, πέρα ἀπό τό φωτογραφικό «ἄλμπουμ» πού θά πλουτίσουν, οὔτε μία ἐκφώνησι δέν προλαβαίνουν νά ποῦν. Στέκουν ἁπλῶς ἤ κάθονται μεγαλοπρεπῶς! Νά προσφέρουν τί τόσοι ἀρχιερεῖς; Νά ἱκανοποιήσουν τήν περιέργεια μερικῶν ἀρρωστημένων θρησκευτικῶν τύπων, πού μετρᾶνε μίτρες καί ἐγκόλπια καί συγκρίνουν στολές καί ὕφος και χαμόγελα;

  • Ὑπάρχουν δέ μερικοί Μητροπολῖτες, πού τό ἔχουν… ἐπάγγελμα! Τρέχουν σέ ὀνομαστήρια, σέ ἐπετείους χειροτονίας (δεκάχρονα, εἰκοσάχρονα κ.λπ.), σέ τοπικές πανηγύρεις, σέ ἑορτασμούς πόλεων, σέ… πᾶσα περίστασι! Τό γιατί τό κάνουν, ἔχει ποικίλες ἐξηγήσεις. Ἤ δέν ἔχουν ἄλλη δουλειά νά δραστηριοποιηθοῦν ἤ τούς ἀρέσουν οἱ δημόσιες σχέσεις ἤ ἀποβλέπουν σέ σύσφιγξι σχέσεων πρός μελλοντικές βλέψεις ἤ τούς… γεμίζει ἡ φιγούρα καί ἡ φωτογραφία! Πάντως ἔργο πνευματικό καί ἱεραποστολικό δέν ἐπιτελεῖται μέ πανηγυρτζίδικες ἐξορμήσεις!

.           Ἡ ἐμφάνισις πολλῶν ἐπισκόπων, ἰδίως στά ὀνομαστήρια «ἀδελφοῦ» Μητροπολίτου ἔχει καί ἄλλες παραμέτρους.

  • Τό τυπικό γιά τό συλλείτουργο μέ τόσους ἀρχιερεῖς εἶναι ἀναμενόμενο να ἐξαφανίζη τόν προσευχητικό καί εὐχαριστιακό χαρακτῆρα τῆς θείας Λειτουργίας. Ἄς μή ἐπικαλοῦνται δέ τή λαμπρότητα, διότι ἡ λαμπρότητα τῆς Ὀρθοδόξου λατρείας ἔγκειται στή φανέρωσι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στήν ἔλλαμψι τῆς χάριτος, στήν προσφορά τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Ἀπό πότε ἤ λαμπρότητα τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως ἔγινε λαμπρότητα ἀρχιερατικῶν καί ἱερατικῶν ἀμφίων καί μουσικές κορῶνες;

  • Ὁ ἑορτάζων ἐπίσκοπος δέν ἔχει χρόνο νά δῆ τούς συνεργάτες του καί τό λαό. Ὀφείλει νά μεριμνᾶ καί νά ἄγχεται μέ τό πῶς θά φιλοξενηθοῦν καί τό τί θά γευματίσουν καί θά δειπνήσουν οἱ φιλοξενούμενοι ἀρχιερεῖς καί οἱ συνοδεῖες τους!

  • Ἡ ἀνταλλαγή δώρων καί προσφωνήσεων ἀποτελεῖ πρόκλησι, ἰδίως στίς μέρες μας. Φτάνει πιά! Ἀρκετά ἐγκόλπια ἔχουν οἱ δεσποτάδες, ἀρκετές πατερίτσες, ἀρκετές μίτρες! Τά δέ δῶρα ἀποτελοῦν πάντοτε δέσμευσι. Καί εἶναι τελείως ἄχρηστα γιά ἕναν ἐπίσκοπο, πού, ὑποτίθεται, εἶναι καί… μοναχός!

.           Καιρός νά σοβαρευθοῦμε. Τό καλύτερο δῶρο γιά ἕνα ἑορταζόντα εἶναι ἡ ειλικρινής καί θερμή προσευχή, χωρίς πολυχρονισμούς καί «εἰσπολλαέτια».
.           Προσευχή γιά ταπεινή καί εὐλογημένη διακονία καί γιά καλή ἀπολογία.

 

, ,

Σχολιάστε

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΚΑΙ ΦΙΓΟΥΡΟΜΑΝΙΑ…!

Πανηγύρια καί φιγουρομανία!…

τοῦ Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη

περιοδ. «Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής»

.                  Μιλᾶμε γιά παράδοσι. Καί ζοῦμε τό παράδοξο! Μιλᾶμε γιά Εκκλησία. Καί ζοῦμε πανηγύρια φρικτῆς φιγούρας, τεράστιας σπατάλης, προκλητικοῦ θρη­σκευτικοῦ «χαβαλέ»! Μιλᾶμε γιά τιμή μαρτύρων, καί ζοῦμε τή λάμψι τῆς πολυτέλειας ἀκόμα καί στίς λάρνακες τῶν πάσης φύσεως καί προελεύσεως λει­ψάνων.
.                 Δέν χρειάζεται νά δυσκολευθῆτε ψάχνοντας. Οἱ ἱστοσελίδες ἐκεῖνες, πού ἔχουν ἀποκλειστικά καί ἐργολαβικά ἀναλάβει νά καλύπτουν τά λεγόμενα «πολυαρχιερατικά συλλείτουργα», ἐνημερώνουν ἀνά μία περίπου ὥρα γιά τόν πλοῦτο τῆς κενοδοξίας καί φιγουρομανίας μέσα στόν ἅγιο χῶρο τοῦ θυσια­στηρίου.
• Μπορεῖτε νά φαντασθῆτε τόν Ἐσταυρωμένο τοῦ Γολγοθᾶ, τόν Ἰησοῦ, τὀν Κύριο τῆς δόξης, νά δορυφορῆται τή Μεγάλη Παρασκευή ἀπό τριάντα (30) δε­σποτάδες, φανταχτερά καί χρυσοστόλιστα ντυμένους καί στεφανωμένους μέ περίλαμπρες μίτρες;
• Ἡ ἁγία Τράπεζα εἶναι ό Γολγοθάς. Τί δουλειά ἔχει ὅλος ὁ ἐπισκοπικός συν­ωστισμός γύρω-γύρω, πού τολμοῦν μάλιστα ὡρισμένοι ἀπό αὐτούς καί ἀπο­θέτουν τίς μίτρες τους πάνω στήν ἁγία Τράπεζα; «Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς».
.           Δέν θά πρότεινε κανείς σέ ἐπίσκοπο σήμερα νά λειτουργῆ μέ ἀκάνθινο στε­φάνι. Τουλάχιστον ὅμως ἄς λειτουργῆ καί ἄς παρίσταται στό Ναό τῆς λα­τρευτικῆς προσευχῆς καί συνάξεως, ὅπως ζητεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον διά τοῦ ἀποστόλου Παύλου, δηλαδή, ἀσκεπής (Α´ Κορ. ια´ 5).
.             Ἀρέσκονται πολλοί σημερινοί ἐπίσκοποι νά λένε ὅτι βρίσκοναι «εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ», ἐπικαλούμενοι τόν θεοφόρο Ἰγνάτιο, χωρίς βέβαια νά μᾶς πληροφοροῦν ποῦ καί γιατί λέει τό λόγο αὐτό ὁ ἀποστολικός Πατήρ.
.             Ἀλλ’ ὡς πρός τόν «τόπον», ὡρισμένοι λησμονοῦν δύο τόπους. Ὁ ἕνας εἶναι τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέως μας ὁ τόπος. Εἶναι ὁ Σταυρός. Ὁ «κρανίου τόπος» (Ματθ. κζ´ 33). Οὕτε σέ σταυρό ζοῦμε οἱ σημερινοί διάκονοί Του, οὕτε σέ σταυρό μᾶς ἔχουν ἀνεβάσει.
• Λησμονοῦν, λοιπόν, πολλοί σημερινοί διάκονοί Του (κυρίως ἐπίσκοποι) τόν «κρανίου τόπον». Ἀλλά λησμονοῦν καί τόν ἄλλον, τόν δικό τους τόπο.
• Πότε μερικοί (εὐτυχῶς ὄχι ὅλοι) Μητροπολίτες παραμένουν στόν τόπο τους; Ὅταν διαρκῶς περιφέρωνται ἀπό πανηγύρι σέ πανηγύρι, ἀπό ὀνομαστήρια σέ ὀνομαστήρια, ἀπό χειροτονίες σέ χειροτονίες, ἀπό ὑποδοχές σέ ὑποδοχές, ἁπό λιτανεύσεις σέ λιτανεύσεις, ἀπό ταξίδια σέ ταξίδια, πότε θά τούς μείνη καιρός γιά τόν τόπο τους;
• Πότε θά ποιμάνουν τό λαό, πού τούς ἐμπιστεύθηκε ὁ Κύριος;
• Πότε θά ἐργαστοῦν πνευματικά, πρός οἰκοδομήν τοῦ λαοῦ, πρός φύλαξι τῶν προβάτων, ἰδίως τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων;
Πότε θά κλειστοῦν στό κελλί τους πρός περισυλλογή καί μελέτη;
.              Ὁ Χριστός γιά τόν κακό ποιμένα λέει, ὅτι «ἀφίησι τά πρόβατα καί φεύγει» (Ἰωάν. ι´ 12). Πιστεύουμε, ὅτι δέν θέλουν οἱ ἐπίσκοποί μας νά εἶναι κακοί ποι­μένες. Ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλον παρασύρεται.
• Ἄς ἐπαναφέρη, λοιπόν, ἡ ἱερά Σύνοδος παλαιότερες ἐγκυκλίους γιά πε­ριορισμό τῶν πολυαρχιερατικῶν ἐμφανίσεων.
Ἑορτάζει ἕνας ἐπίσκοπος; Ἄς παραμείνη μέ τούς πιστούς τῆς ἐπαρχίας του, νά συμπροσευχηθοῦν. Καιρός ἄλλωστε λιτότητας.
Χειροτονεῖται ἕνας διάκονος ἤ πρεσβύτερος; Ἀρκεῖ ὁ ἐπίσκοπός του. Τί χρει­άζονται οἱ ἄλλοι;
Χειροτονεῖται ἕνας ἐπίσκοπος; Ἀρκοῦν τρεῖς ἤ τέσσερις ἐπίσκοποι. Γιατί πρέ­πει νά μαζευθοῦν τριάντα δεσποτάδες;
Ἑορτάζει ὁ πολιοῦχος μιᾶς πόλεως; Εὐκαιρία ὁ ἐπίσκοπος νά δῆ τό λαό του, καί ἀντί νά κάνη προσφωνήσεις σέ ἀρχιερεῖς, νά ἀπευθύνη νουθεσίες πρός μετάνοια καί προκοπή πνευματική.

, ,

Σχολιάστε

ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»

.                     Συνήθως λέγεται ὅτι «ἡ κατάσταση ἔχει ξεφύγει». Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀρκεῖ γιὰ νὰ ἀποδώσει τὴν παραπληξία τῆς ἀμετρίας καὶ τὴν φτήνεια τῆς διαδικτυακῆς ματαιοδοξίας ποὺ ἔχουν εἰσβάλει καὶ λογχίζουν σὰν ρομφαία τὴν καρδιὰ (τὴν Λατρεία δηλ. ) τῆς Ἐκκλησίας, ἐν γένει, εἰδικότερα ὅμως στὴν Ἑλλάδα.
.                     Ἡ «Χρ. Βιβλιογραφία» ἔχει ἀναφερθεῖ ξανὰ στὸ ἴδιο θέμα μὲ πόνο. Ἡ ἐπανάληψη, πληκτικὴ ἴσως, δὲν ἀφορᾶ στὸν «ἔλεγχο» τῆς φωτογραφικῆς ἀμετρίας. (Ἄλλωστε ἐλπίδα γιὰ ἀνάσχεση δὲν ὑπάρχει, καθόσον μάλιστα τὸ παρὸν σημείωμα εἶναι ἰσχνὸ καὶ ἀμελητέο). Ἡ ἐπανάληψη ἀφορᾶ ἁπλῶς στὴν ἐπισήμανση τῆς ἀμετρίας στὰ μάτια μόνο τῶν πολὺ ὀλίγων, οἱ ὁποῖοι ἀκόμη ἐπιμένουν νὰ «βλέπουν», καὶ μαζὶ στὴν ἔκφραση τῆς ὀδύνης ποὺ προκαλεῖται. (Ἀφήνουμε κατὰ μέρος τὸν σκανδαλισμό. Ποιός ἐνδιαφέρεται πλέον γιὰ τέτοια… “παιδαριώδη” στὶς πονηρὲς ἡμέρες μας!). Περισσότερο δὲ τὸ θέμα εἶναι προτεραιότητα προσευχῆς, ὥστε ὁ Θεὸς νὰ μὴ μᾶς μετρήσει τὴν παραμόρφωση τοῦ ἤθους καὶ τῆς Λατρείας τῆς Ἐκκλησίας.
.                     Σὰν ἄλλη Κίρκη ἡ διαδικτυακὴ προβολὴ ἔχει ζαλίσει Ὑψηλοὺς καὶ Χαμηλούς κι ἔχει διεμβολίσει τὶς καρδιές τους. Ἐντὸς καὶ ἐκτὸς «κόσμου», μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς. Μεθυσμένοι ἀπὸ τὸ εὐφραντικό της ποτό, ἢ πεπεισμένοι ἀπὸ τὰ παραπλανητικά της γλυκόλογα συνωθοῦνται μπροστὰ στὸν φακὸ δίκην μοντέλων, γιὰ νὰ παρελάσουν στὴν ἠλεκτρονικὴ πασαρέλλα. Κι ἂν πάλι δὲν τὸ ἐπιδιώκουν ὅλοι, ὅμως ἀφήνονται ἄβουλοι καὶ ἄνευροι νὰ σύρονται ὡς θηράματα στὰ φιλόδοξα κυνήγια ἄλλων πριγκήπων! Φωτογραφιζόμενοι ἀκατάσχετα (τέτοιος φωτογραφικὸς χείμαρρος οὔτε στὸν χῶρο τῆς πολιτικῆς!), ἄλλοτε ποζάροντας μὲ αὐταρέσκεια, ἄλλοτε μὲ ἐπιτηδευμένη σοβαρότητα, ἄλλοτε μὲ ἐπιμελημένη ἁπλότητα, ἄλλοτε μὲ στημένη ἱεροπρέπεια κι ἄλλοτε μὲ ἐπικοινωνιακὴ εὐφροσύνη βιάζονται νὰ ἀποδείξουν ὅτι τὸ ἐντελῶς κούφιο εἶναι ἐπίτευγμα καὶ καύχημα, ὅτι ἡ Θεία Λατρεία εἶναι θεατρικὴ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι σκέτος φωτορεαλισμός καὶ ὅτι μέσα στὶς ἀσταμάτητες λάμψεις τῶν φωτογραφικῶν μηχανῶν δὲν περισσεύει χῶρος γιὰ καμιὰ δειλὴ ἔλλαμψη θείου φωτός. Μὲ ἔντεχνο καὶ νομιμοφανῆ χειρισμό, τὴν θεϊκὴ Δόξα τῆς Θ. Λατρείας νοσφίζεται ἡ ἀνθρώπινη ματαιοδοξία. (Τὰ φαινόμενα δὲν εἶναι πρωτόγνωρα. Ἁπλῶς ὁ ἀφειδώλευτος φωτογραφικὸς φακὸς τὰ προβάλλει χονδροειδῶς).
.             Κατ᾽ αὐτὸ τὸν τρόπο -ἐπειδὴ οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ- ἡ κατάχρηση τῆς φωτογραφίας, ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν ὥρα τῆς Θ. Λειτουργίας, ἐπιτελεῖ τοῦτο τὸ σημαντικὸ ἔργο: ἀποδεικνύει ἀνάγλυφα πῶς μέσα στὴν ἀρχοντιά, στὴν αἴγλη καὶ στὴν δόξα τοῦ Θεοῦ παρεισδύει πονηρὰ ἡ γυφτιά, ὁ βαρύγδουπος “ὄγκος” καὶ ἡ δευτεράντζα τοῦ ἀνθρώπου.
.              Ζοῦμε ξέφρενες μέρες: Ὁ γεωπολιτικός μας περίγυρος σπαρταράει αἱμόφυρτος, ἡ Ἑλλάδα εἶναι βουτηγμένη μέσα στὴν Κρίση (ὄχι μόνο οἰκονομική) καὶ ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν ὥρα ἐπιλέγεται τὸ πλέον κατάλληλο ἀντίδοτο: ἡ πνευματικὴ Ἀκρισία! Αὐτὴ τὴν διαπίστωση ἐπικυρώνει ἀβίαστα ἡ καταιγίδα φωτογραφικῶν στιγμιοτύπων ποὺ κυριολεκτικῶς “στίβουν” τὰ Λαμπρὰ Συλλείτουργα, τὰ Ὀνοματήρια, τὶς Ἐνθρονίσεις, τὶς Ἐπετείους, τὶς Ἐπισκέψεις, τὶς Ὑποδοχές, τὶς Βραβεύσεις κ. ἄ. φιέστες καὶ ἐπινοήσεις ἐφευρετικῶν νόων. Εἰδικὰ τὰ Συλλείτουργα (πάντα ΛΑΜΠΡΑ -λὲς καὶ ὑπάρχουν καὶ …σκοτεινά!) καθ᾽ ἅπασαν τὴν ἑλληνικὴν ἐπικράτειαν (καὶ ὄχι μόνον!) εἶναι ἡ τελευταία λέξη τῆς …μόδας. Δὲν ὑπάρχει μέρα ποὺ νὰ μὴ σκάει μύτη κι ἕνα τέτοιο «λαμπρό», ὅπου ἀστραφτεροὶ διάδοχοι θρόνων διαδέχονται τοὺς ὁμολόγους τους ἢ τοὺς ἑαυτούς τους (τῆς προηγουμένης ἡμέρας) στοὺς …κυβερνοθρόνους.
.             Τὰ τιμαλφῆ καὶ ἀπόρρητα τῆς Ἁγίας Πίστεως ὑποβιβάζονται σὲ “φωτορεαλιστικὰ” στιγμιότυπα πρὸς τέρψιν τοῦ ἀδηφάγου κοινοῦ, ποὺ ἀναζητᾶ στιγμὲς χαλάρωσης ψαχουλεύοντας γνώριμα πρόσωπα καὶ σχολιάζοντας, κατὰ τὸν προσφιλῆ στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς –λεγομένους– κύκλους τρόπο.
.             Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἄμετρα καὶ κακόγουστα τὴν ὥρα ποὺ κατὰ τόπους μὲ ἀξιοσέβαστες Ἐγκυκλίους ἐπισημαίνεται ὁ κίνδυνος ἀπὸ τὴν ἀνεξέλεγκτη καὶ ἀσεβῆ δράση τῶν φωτογράφων (!) κατὰ τὴν διάρκεια τῶν γάμων καὶ τῶν βαπτίσεων στὶς ἐνορίες!
.                Ἔκπτωση, παραμόρφωση, εὐτελισμός: ἰδοὺ τρεῖς λέξεις ποὺ συμπυκνώνουν τὰ ἀποκαρδιωτικὰ δρώμενα μιᾶς «φωτορεαλιστικῆς ἐκκλησίας», ἡ ὁποία βάλθηκε ἐπ᾽ ἐσχάτων νὰ ἀντλήσει τὴν φανέρωση καὶ τὴν αὐτοσυνειδησία της ὄχι ἀπὸ τὰ Μυστήρια ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀλόγιστη φωτογραφικὴ ἀποτύπωση κάθε στιγμῆς τῶν ἱερῶν τελετῶν.
.               «Ξυπόλυτοι στὰ κάρβουνα», καὶ θέλουμε νὰ διαλεχθοῦμε μὲ τὸν σύγχρονο κόσμο! Κούνια ποὺ μᾶς κούναγε!
.              Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς.

, ,

Σχολιάστε

ΦΑΝΦΑΡΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΜΟΝΤΕΛΩΝ

Ἐκκλησία …Μοντέλα καί Φανφάρες

Τοῦ π. Ἀθανασίου Γιουσμᾶ,
ἐφημερίου Ἱ. Ν. Ἁγίου Θεράποντος Μυτιλήνης

.           Ξέρω πὼς ἡ κατάθεση τῶν πιὸ κάτω σκέψεών μου, θὰ προκαλέσουν. Ἴσως νὰ γίνουν ἀφορμὴ καὶ νὰ θυμώσουν μαζί μου, μερικοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί. Δὲν ἔχω τὴν πρόθεση. Τότε, θὰ μοῦ πεῖτε, γιατί δημοσιοποιῶ αὐτό μου τὸ ἄρθρο; Γιατί δὲ συνηθίζω νὰ σχολιάζω πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη κάποιου ἢ κάποιων. Ὁ συγχωρεμένος ὁ πατέρας μου αὐτό μοῦ ἔμαθε καὶ ὁ προφητάναξ Δαβίδ, αὐτὸ μᾶς συμβουλεύει. «Πνεῦμα εὐθές»…
.          Ἀφιερώνω, λοιπόν, κάποιο χρόνο καὶ «μπαίνω» στὶς ἐκκλησιαστικὲς εἰδησεογραφικὲς διαδικτυακὲς διευθύνσεις. Εἶναι ὄντως μία πρωτότυπη καὶ μοντέρνα ἐνημέρωση. Μαθαίνω πολλὰ καὶ πληροφοροῦμαι τί συμβαίνει στὸ χῶρο μας. Ἐκεῖνο ποὺ μὲ προβληματίζει καὶ κάποιες φορὲς μὲ σκανδαλίζει, εἶναι ὄχι οἱ εἰδήσεις – κι ἂς εἶναι μερικὲς ἀπὸ αὐτὲς αὐτονόητες, ἕως καὶ ἀνώφελες – ἀλλὰ οἱ ἐντυπωσιακὲς πληθωρικὲς φωτογραφίες κληρικῶν ὅλων τῶν βαθμίδων, μὲ πόζες καὶ χαμόγελα, μὲ ζοὺμ στὰ στομάχια μας καὶ στὶς πανάκριβες στόφες τους. Καὶ τὸ πλέον σκανδαλῶδες εἶναι ὅταν στὰ γεγονότα ἢ στὰ πανηγύρια συμμετέχουν Ἐπίσκοποι καὶ Ἱερεῖς, ποὺ νὰ θέλεις νὰ τοὺς μετρήσεις δὲ μπορεῖς! Βλέπεις σὲ πρῶτο πλάνο πάντα, τοὺς ὑψηλόβαθμους κληρικοὺς καὶ στὸ βάθος τῆς φωτογραφίας, προσπαθεῖς νὰ διακρίνεις τοὺς ἐλάχιστους πιστούς!
.           Ἀναρωτιέμαι, ποῦ βρίσκουν τόσο ἐλεύθερο χρόνο ὥστε νὰ εἶναι «ὅπου γάμος καὶ χαρὰ» [ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (πικοινωνιακς) ΦΑΚΗΣ!] παρόντες; Καὶ τὰ Μητροπολιτικά τους καὶ Ἐνοριακά τους ταμεῖα, ἔχουν τόσα πολλὰ ἔσοδα, ὥστε νὰ καλύπτουν τόσα ἄχρηστα καὶ σκανδαλώδη ἔξοδα; Μά, εἶναι εἴδηση τὸ ποῦ πῆγε ἕνας Ἐπίσκοπος, ὅταν αὐτὴ εἶναι(;) ἡ διακονία του;  Ἐκεῖ ποὺ ἀηδιάζω καὶ ντρέπομαι εἶναι, ὅταν σὲ πολὺ ἱερὲς στιγμὲς -ὅπως στὰ Μικρὰ καὶ Μεγάλα Μηνύματα ἢ στὶς χειροτονίες – δὲν διακρίνω μέσῳ τῶν φωτογραφιῶν φυσικά, οὔτε ἴχνος συγκίνησης, κατάνυξης ἢ προβληματισμοῦ! «Ἡ γυναίκα τοῦ Καίσαρα, θὰ πρέπει ὄχι μόνο νὰ εἶναι, ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνεται τίμια»… Θυμᾶμαι τὸ συχωρεμένο Μητροπολίτη Μυτιλήνης κυρὸ Ἰάκωβο Β´ στὶς χειροτονίες ποὺ ἔκανε, ἂν ὁ χειροτονούμενος ἦταν ἀδιάφορος ἢ δὲν ἔκλαιγε, τότε τὸν χτυποῦσε στὴν πλάτη ἢ στὸ κεφάλι κι ἔλεγε: «Ποῦ εἶναι, ποῦ εἶναι τὰ δάκρυά σου, βρέ;»!!

.           Γιατί, ἀλήθεια, ἔχουμε ἀλλοιωθεῖ τόσο; Σηκώνω 34 χρόνια Ἱερωσύνης καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων βλέπω πὼς δὲν εἶμαι ὅπως ἤμουν προχθὲς καὶ δὲν εἴμαστε ὅπως ἦταν οἱ προχθεσινοὶ προκάτοχοί μας κληρικοί. Μᾶς βλέπουν καὶ μᾶς σχολιάζουν… Πάψαμε νὰ συγκινοῦμε τὸν κόσμο. «Συγκινοῦνται» μόνο οἱ κόλακες καὶ οἱ παρατρεχάμενοί μας. Πλέον, δὲν μᾶς σέβονται, ὅπως στὸ παρελθόν. Ἂν θελήσει κάποιος νὰ κάνει μία εἰλικρινῆ ἔρευνα, σίγουρα θὰ βρεῖ πὼς φταῖνε πολλὰ καὶ πολλοί, ἀλλὰ καὶ πὼς φταῖμε κι ἐμεῖς οἱ ρασοφόροι, γιατί εἴμαστε ἀπρόσεκτοι στὶς κινήσεις καὶ στὶς ἐνέργειές μας.
.           Ἀδελφικὰ τὰ σημείωσα τὰ πιὸ πάνω καὶ συγχωρέστε με. Δὲν ἐξαίρεσα ὅπως εἴδατε, οὔτε τὸν ἑαυτό μου. Προβληματίζομαι.  Παρακαλῶ, ἀδελφοί, προβάλλετε τὴν εἴδηση, ποὺ εἶναι ὄντως Εἴδηση, καὶ πατέρες, ἂς περιορίσουμε κάπως τὸν φωτογραφικὸ φακὸ καὶ τὶς βιντεολήψεις. «Μέτρον ἄριστον».

Βλ. σχετ.:

  1. ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!

  2. «ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)

  1. ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ

  1. ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!

  1. ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!

ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.gr
(ἀπὸ ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 01.08.14)

Σχολιάστε

ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!

ΟΧΕΤΟΣ  «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ» ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ

«Προαλωσιακὰ φαινόμενα»

.         Ὅ,τι καὶ νὰ πεῖς ματαιοπονεῖς. Ἐν τούτοις τὸ προνόμιο, νὰ ψελλίζεις καλοπροαίρετα τουλάχιστον, δὲν ἀφαιρεῖται οὔτε ἐκχωρεῖται, ὅταν μάλιστα κάποια φαινόμενα θυμίζουν προανακρούσματα ἱστορικῶν ὀλέθρων.
.         Κατ᾽ἐπανάληψιν ἡ «ΧΡ. ΒΙΒΛ.» ἔχει ἀναφερθεῖ στὸ ἴδιο πνιγηρὸ φαινόμενο ἐκκοσμικεύσεως καὶ πνευματικῆς ρηχότητας: τῆς ἀκατάσχετης φωτογραφήσεως «ἱερῶν προσώπων» ἐξ ἀφορμῆς ἱερῶν πανηγύρεων καὶ ἄλλων «ἱερῶν φεστιβάλ». Πάντως τὸ φαινόμενο ἔχει λάβει διαστάσεις ἱερῆς καταιγίδας, ὅπου ἡ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (δηλ. μιὰ πολὺ… “σπάνια” τελετὴ…!) φωτογραφίζεται μέχρι “ἀποστραγγίσεώς” της. Τὰ πιὸ ἱερά, τὰ πιὸ ἅγια, τὰ πιὸ μυστικά, τὰ ὁποῖα μυστικῶς παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ μυστικῶς μὲ πολὺ θεῖο φόβο παρέλαβαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα θεολόγησαν, αὐτὰ τὰ ἅγια στὶς παμπόνηρες ἡμέρες μας διοχετεύονται καὶ διακινοῦνται ἀνὰ τὰς ἠλεκτρονικὰς ὁδοὺς καὶ τὰς διαδικτυακὰς ρύμας.
.         Κανένας δὲν ξέρει τὸν λόγο. Τὸν λόγο δηλ. ποὺ ΚΑΘΕ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ σὲ ὅλες της τὶς “φάσεις” πρέπει νὰ ἀπαθανατίζεται ὡσὰν κοσμικὴ δεξίωση ἢ φιέστα. Τὸν λόγο μόνο νὰ τὸν ὑποπτεύεται μπορεῖ. Κι ὅποιος κι ἂν εἶναι, χρεώνεται σὲ ἐκείνους ποὺ παρέχουν ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ τὴν ἄδεια γιὰ τὴν τόσο “ἄγρια” καὶ ἀδίστακτη φωτογράφηση καὶ διαδικτυακὴ δημοσιοποίηση.
.            Οὐδεὶς καλοπροαίρετος ἀρνεῖται τὶς ἀναμνηστικὲς φωτογραφίες. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀνάμνηση ἔχουμε φτάσει στὴν ἀναίδεια καὶ στὴν φτηνὴ (πάμφθηνη) κολακεία. Γιὰ νὰ γίνει πιὸ πρακτικὴ ἡ προσέγγιση, διερωτώμαστε: τί καινούργιο καὶ ἀναμνηστικό, τί “μοναδικὸ” μπορεῖ νὰ κουβαλοῦν ἀσταμάτητες σειρὲς δεκάδων φωτογραφιῶν μὲ τὶς ἴδιες καὶ ἐπαναλαμβανόμενες σὲ κάθε Θ. Λειτουργία λειτουργικὲς κινήσεις ἱερέων καὶ ἀρχιερέων; Τί εἴδους ἀνάμνηση εἶναι αὐτὴ ἡ “νέα μόδα”; Δὲν ἀρκεῖ ὅτι ἡ Θ. Λειτουργία εἶναι μιὰ λειτουργικὴ ΑΝΑΜΝΗΣΗ τοῦ Πάθους καὶ τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου;
.         Τί νὰ εἶναι ὅλο αὐτὸ τὸ ἀσυγκράτητο νεοφανὲς φαινόμενο ποὺ ἐκχέεται ἐπιβλητικὸ μπροστὰ στὰ ἔκπληκτα μάτια τῶν ἀνθρώπων;
.          Νὰ εἶναι ἆραγε μιὰ νέα ἀθώα ποιμαντικὴ ἢ ἱεραποστολικὴ μέθοδος; Ἀφελὴς μᾶλλον καὶ ἀνεπέρειστη ἡ ἰδέα.
.           Νὰ εἶναι ἆραγε μιὰ ἀνακουφιστικὴ διαδικασία αὐτοεπιβεβαιώσεως; Συμπάθεια καὶ στοργὴ ἐν προκειμένῳ ὅπως σὲ κάθε θέμα ὑγείας.
.           Νὰ εἶναι ἆραγε μιὰ ἀνελέητη ἐντυπωσιομαχία; Ὑπερβολή. Δὲν μεταχειρίζονται ποτὲ τέτοιες μεθόδους οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ.
.          Νὰ εἶναι ἆραγε μιὰ ἀνιδιοτελὴς ἔκφραση καὶ τιμητικὴ προσφορὰ σὲ ὑπέροχες καὶ μοναδικὲς ἱερὲς προσωπικότητες; Ἀξιέπαινο ὡς σύλληψη ἀλλὰ γκροτέσκο ὡς ὐλοποίηση.
.       Ὅ, τι καὶ νὰ εἶναι πάντως κάθε μέρα προστίθενται καὶ νέα μέλη, νέες περσόνες στὸ πάνελ τῆς ἀμετρίας καὶ τῆς κουφότητας, σ᾽ αὐτὴ τὴν κούρσα συναγωνισμοῦ φωτογραφικῆς ματαιοδοξίας. Καὶ φτάσαμε σ᾽ ἕνα κατάντημα κακόγουστου εὐτελισμοῦ τῶν ἱερῶν καὶ ὑποβάθμισης τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἤθους, σ᾽ ἕναν ὀχετὸ νοσηρῆς φωτοκιτσαρίας καὶ πυογόνου αὐτειδωλισμοῦ.

.           Πέρα ἀπὸ τὶς ἀνεξιχνίαστες αἰτίες ἕνα εἶναι σίγουρο: ὅτι εἶναι κακὸ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων τοῦ κόσμου νὰ προβάλλεται μιὰ «Ἐκκλησία» ποὺ ἀνακυκλώνει μονομανῶς αὐτὸ τὸ κίτς καὶ ἐνδίδει τόσο ἀπροκάλυπτα στὴν κολακεία, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τὴν παθολογία τῶν ἀνθρώπων τοῦ κόσμου!

.           Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς συχωρέσει

Σχολιάστε