Ἄρθρα σημειωμένα ὡς ματαιοδοξία

ΑΓΙΑΣΜΟΣ… «31 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ»! ΤΕΤΟΙΟ “ΞΕΣΑΛΩΜΑ”!

Αὐτονόητα, ὄχι διαφημιζόμενα!

 Τοῦ Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΡ.»: Καὶ νὰ τὰ σημειώνεις καὶ νὰ τὰ ἐπισημαίνεις, εἶναι τόση ἡ φρενίτιδα τῆς ματαιοδοξίας καὶ τῆς κουφότητας, ποὺ δὲν ὑπάρχει ἀνθρωπίνως ἐλπίδα διορθώσεως. Εἶναι τέτοιο τὸ «ξεσάλωμα» τῆς ἐπιδειξιομανίας, ποὺ μόνον ἄνωθεν ὀδυνηρὴ ἐπέμβαση μπορεῖ νὰ τὸ ἀναχαιτίσει.

βλ. σχετ.: ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!
«ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)
«ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ»
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!
ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!
ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ «κατ᾽ ἐπάγγελμα»!
ΤΟ ΑΛΛΗΛΟΞΕΣΚΟΝΙΣΜΑ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ «μὲ συμπαραστάτες βουλευτές, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀγέλη νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι»

39 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!! (Ἀρχιμ. Δαν. Ἀεράκης)

.              Γιὰ ἕνα ἁγιασμὸ 31 φωτογραφίες διαφημιστικὲς σὲ ἐκκλησιαστικὴ ἱστοσελίδα. Ναί, καλὰ διαβάσατε, 31 φωτογραφίες γιά ἕνα ἁγιασμό!
Πόση ὥρα κρατάει ἕνας μικρὸς ἁγιασμός; Ἔπρεπε κάθε λεπτό του καὶ κάθε λεπτομέρειά του ν’ ἀπαθανατισθοῦν καὶ τὸ «ἄλμπουμ» ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἁγιασμό ν’ «ἀνεβῆ» σέ «σάϊτ»; Μὴ ρωτῆστε, ποιὸς εἶναι ὁ ἀγιασμός αὐτός, διότι θά… ἀδικήστε τούς ἄλλους. Παντοῦ σχεδὸν τὸ ἴδιο γίνεται!
.           Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Σηλυβρίας Αἰμιλιανός, σοβαρὸς ἐπίσκοπος, μὲ ἀποστολικὸ περιεχόμενο καὶ μὲ καθόλου ἐξωτερικὴ κουφότητα, ἔλεγε ἐπανειλημμένως: «Φαντάζεσθε ἰατρικὸ περιοδικὸ νὰ δημοσιεύη φωτογραφίες ἰατροῦ, πού ἐξετάζει ἄρρωστο μὲ τὰ ἀκουστικά του ἢ τοῦ παίρνει τὴν πίεσι; Μὰ κάτι τέτοια γιὰ τὸν ἰατρὸ εἶναι αὐτονόητα. Τὰ αὐτονόητα ἢ πράξεις ἐπαγγελματικῆς ρουτίνας δὲν ἀποτελοῦν εἰδήσεις… Στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας γιατί αὐτὴ ἡ κουφότητα; Αὐτονόητο γιὰ τὸν ἱερέα ἢ γιὰ τὸν ἐπίσκοπο εἶναι ἡ τέλεσις ἑνὸς ἁγιασμοῦ ἢ ἑνὸς ἑσπερινοῦ. Αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν εἰδήσεις γιὰ δημοσίευσι σὲ ἐκκλησιαστικὰ περιοδικὰ ἢ γιὰ προβολή. Δὲν εἶναι ἔκτακτες εἰδήσεις, πού χρήζουν λαμπρᾶς προβολῆς».
.               Ἡ τέλεσις ἁγιασμοῦ ἢ ἑσπερινοῦ δὲν ἀποτελοῦν εἰδήσεις. Αὐτονόητο γιά τὸν κληρικὸ εἶναι ἡ τέλεσις λατρευτικῶν πράξεων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προβληθοῦν οἱ τελοῦντες αὐτονόητα πράγματα;
.              Κάποτε τὴν κουφότητα γιά πολλὲς φωτογραφίες τὴν συναντούσαμε μόνο σὲ γάμους καὶ βαπτίσια. Καὶ τότε μᾶς φαινόταν ὑπερβολικό τό φαινόμενο καὶ ἐν πολλοῖς… ἀσεβές! Τὸ μυστήριο καταντοῦσε γελοιότητα. Τὸ θαῦμα μετατρεπόταν σὲ φανταχτερὸ θέαμα. Ἡ προσευχὴ γινόταν ἐπιδεικτικὴ φασαρία. Καὶ φυσικὰ τώρα τὸ κακὸ ἔχει παραγίνει. Ὁ ναὸς μεταβάλλεται σὲ «στούντιο». Καὶ οἱ μετέχοντες προσέχουν τὴν κάμερα τοῦ «βίντεο» καὶ τῶν φωτογράφων!
.                Ἔ, λοιπόν, τὸ ἀσεβὲς αὐτὸ φαινόμενο κυριαρχεῖ πλέον καὶ στὸν ἑσπερινὸ καὶ στὴ θεία λειτουργία καὶ στὶς χειροτονίες καὶ στὶς… μοναχικὲς κουρές! Ἡ θεία κοσμιότητα ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὴν ἐπιδεικτικὴ κοσμικότητα.
.              
Ὁ σεμνὸς λειτουργός, ἔχοντας συνείδησι τοῦ φρικτοῦ μυστηρίου πού διακονεῖ, τρέμει ἀπὸ φόβο καὶ ἱερὸ δέος. Καὶ φυσικὰ λαμβάνει τὰ μέτρα του, νὰ περιφρουρήση τὴ μυσταγωγία.
.              Τὸ «μηδεὶς ἀμύητος εἰσίτω» ἰσχύει πολὺ περισσότερο γιά τὶς φωτογραφίες: «Μηδεὶς φωτογράφος εἰσίτω»!
.               Ἔξω ἡ ἐπιδειξιομανία! Μέσα ἡ ἱερότητα καὶ ἡ εὐλάβεια!
.               Καὶ ἐπειδὴ μὲ τὰ σύγχρονα «κινητὰ» ὅλοι εἶναι φωτογράφοι, οἱ σχετικὲς ὁδηγίες ὀφείλουν νὰ εἶναι πιὸ συγκεκριμένες καὶ αὐστηρές. Καὶ νὰ καλύπτωνται βεβαίως καὶ ἀπὸ Συνοδικὲς ἐγκυκλίους.

Advertisements

, , ,

Σχολιάστε

«ΕΞΑΓΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ καὶ ΑΧΑΛΙΝΩΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΟΠΛΗΞΙΑ»!

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Ἀρχιμ. Γαβριὴλ Διονυσιάτου (†)
«Λαυσαϊκὸν τοῦ Ἁγίου Ὄρους»,
Δ´ ἔκδ., ἔκδ. Ἱ. Μ. Ἁγ. Διονυσίου, 
Ἅγιον Ὄρος 2011, σελ. 27-29.
Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστιαν. Βιβλιογρ.»

.               Νέαν ζωὴν βλέπομεν καὶ αὖθις ἀναθάλλουσαν ἀπὸ τὸ 1850 διὰ τῆς εἰσροῆς ρωσσικῶν κεφαλαίων ἐν Ἁγίῳ Ὄρει εἰς ἔμψυχον καὶ ἄψυχον ὑλικόν. Ἀφειδεῖς δωρεαὶ κατ᾽ ἀρχὴν εἰς χρῆμα, ἱερὰ ἄμφια καὶ σκεύη, διὰ μνημόσυνα τῶν Τσάρων καὶ Μεγιστάνων τῆς αὐλῆς, πλούσιαι προσφοραὶ εἶτα πρὸς ἐξαγορὰν ἠρειπωμένων Κελλίων μετὰ τῶν περιοχῶν των, ἐξαγοραὶ συνειδήσεων καὶ κάμψεις ἀντιστάσεων διὰ τῆς χρήσεως «ἀργυρέων βελῶν». Καὶ τὰ ἐκ τούτων, ἐπάνοδος αὖθις εἰς τὸ ὑλιστικὸν πνεῦμα, εἰσαγωγὴ τῆς πολυτελείας, ἅμιλλα οἰκοδομικῆς ρωσσικοῦ ρυθμοῦ καὶ μετατροπὴ τῆς «Σκήτης τῶν Καρυῶν» εἰς πολύβοον παζάρι, μὲ τὰ ἀπαραίτητα οὐζοπωλεῖα.
.               Τὰ ταπεινὰ οἰκήματα, τὰ παρεκκλήσια τοῦ Βυζαντινοῦ ρυθμοῦ ἀντικατέστησαν ὀγκώδη μέγαρα πολυώροφα καὶ τρούλλοι μετὰ ξυστῶν γοτθικοῦ ἢ καὶ ἀκατανοήτου ρυθμοῦ. Κατ᾽ ἀρχὴν τὸ πρᾶγμα δὲν ἐθεωρεῖτο καὶ τόσον σοβαρὸν ἀλλ᾽ ὅτε τὰ ἀγορασθέντα ταπεινὰ Κελλία ὑψούμενα ἔναντι τῶν κυριάρχων Μονῶν εἰς μεγαλυτέραν ἐμφάνισιν ἤρχισαν νὰ ἐπισκιάζουν αὐτὰς καὶ εἰς ἀριθμὸν εἰσέτι Μοναχῶν, τότε συνῆλθον οἱ ἐν αὐταῖς καὶ ἐτέθησαν ἀντιμέτωποι, καὶ κατηναλώθη τὸ ἥμισυ τοῦ αἰῶνος εἰς ἀκαιρον ἀνταγωνισμόν, ἐξαφανίσαντα πᾶσαν ἰκμάδα πρὸς πνευματικὴν παραγωγήν. Ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῶν ἀσκητῶν εἰσεχώρησαν τὰ κακὰ τοῦ εἰσρεύσαντος πλούτου. Τὰ ἐργόχειρά των ἠγοράζοντο προθυμότατα, ἡ ζωγραφικὴ ἀπέβη πηγὴ πλούτου καὶ αἱ εὐλογίαι ἐδίδοντο ἀβραμιαίως μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ δύναται καὶ σήμερον ὁ ἐπισκέπτης νὰ διακρίνῃ τὸ Κυριακὸν τῶν Σκήτεων, ἔν τισιν ἐξ αὐτῶν, διότι οἱ τροῦλλοι τῶν Καλυβῶν τὸ ἀποκρύπτουσιν. Ἡ περίοδος αὕτη δύναται νὰ ὀνομασθῇ «τῆς ἀχαλινώτου φαντασιοπληξίας καὶ ἐπιδείξεως», ἐποχὴ παραμορφώσεως τῆς σεμνῆς ἁγιορειτικῆς Πολιτείας καὶ τοιαύτη οὐχὶ μόνον εἰς τὴν οἰκοδομικήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν καλλιτεχνίαν διόλου. Τὰς σεμνὰς εἰκόνας τῆς τέχνης τοῦ Πανσελήνου καὶ τῶν Κρητῶν ἀντικατέστησαν νέαι τοιαῦται ρωσσικῆς ἐμφανίσεως, ἵνα καὶ ἐν τούτῳ ἱκανοποιηθῇ ἡ ἐπίδειξις τοῦ νεοπλουτισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ ματαιοδοξίᾳ του δὲν δύναται νὰ διακρίνῃ στοιχειωδῶς κἂν τὴν Ραχὴλ ἀπὸ τῆς Λείας, καὶ νομίζει ὅτι ἡ ἀξία τῆς τἐχνης ἐγκειται εἰς τὸν ὄγκον τῶν ἀργυρεπιχρύσων ἐπικαλυμμάτων.

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πιθανὲς ἀντιστοιχίες μὲ τὴν τρέχουσα ὑπερπαραγωγὴ «ἱερῶν ἀντιγράφων», παρελάσεων σεπτῶν κειμηλίων, ἱερῶν ζητειῶν καὶ «ἅμιλλα οἰκοδομικῆς ρωσσικοῦ ρυθμοῦ» ἀξιολογοῦνται κατὰ τὴν κρίσιν ἑκάστου καὶ ὑπὸ ἰδίαν εὐθύνην! 

, ,

Σχολιάστε

ΠΩΣ ΝΑ ΦΑΝῌ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Σ᾽ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ;

ἀπόσπασμα ἄρθρου
τοῦ Ἡγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Δοχειαρίου Ἁγ. Ὄρους
ἀρχιμ. Γρηγορίου

βλ. σχετ.: ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!
«ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)
«ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ»
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!
ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!
ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ «κατ᾽ ἐπάγγελμα»!
ΤΟ ΑΛΛΗΛΟΞΕΣΚΟΝΙΣΜΑ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ «μὲ συμπαραστάτες βουλευτές, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀγέλη νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι»

.              … Ποιά θεία Εὐχαριστία; Αὐτὴ ποὺ τελεῖται ἀπὸ ἕναν ἁπλὸ λευΐτη στὰ ἀπομακρυσμένα χωριὰ τῆς χώρας μας ἢ αὐτὴ ποὺ ἐπιτελεῖται ἀπὸ σμῆνος ἀρχιερέων σὲ πανηγύρια καὶ ὀνομαστήρια;
.               Σ᾽ αὐτὲς τὶς Λειτουργίες πῶς νὰ φανῆ ὁ Χριστὸς μέσα ἀπὸ τὰ χρυσοποίκιλτα στέμματα, ἄμφια, κινήσεις καὶ φωτογραφίσεις;
.              Ποιός κάνει στὴν ἄκρια ἀπὸ τοὺς δεσποτάδες νὰ φανῆ ὁ Χριστός, ὅταν μέσα βαθιὰ στὴν καρδιά τους ἔχει ριζώσει ἡ πίστη ὅτι αὐτοὶ ἵστανται εἰς τόπον καὶ τύπον Χριστοῦ, καὶ δὲν εἶναι ἁπλοὶ διακονητὲς τοῦ φρικτοῦ μυστηρίου;
.           Ἔλεγε ὁ ὅσιος Ἀμφιλόχιος: «Μέσα σ᾽ αὐτὰ τὰ συλλείτουργα χάνω τὸν Χριστό, χάνομαι κι ἐγώ». Κανεὶς δὲν ἐνθυμεῖται ὅτι μέχρι τὸν ΙΣΤ΄ αἰῶνα ὁ ἀρχιερεὺς ἀπέθετε ὅλα τὰ μπιχλιμπίδια καὶ λειτουργοῦσε σὰν ἁπλὸς πρωτόπαπας.
.              Μεγαλοπρεπέστατα ἀκούγονται «Εἰς πολλὰ ἔτη» ἀπὸ τὴν μιά, «Μνησθείη Κύριος τῆς ἀρχιερωσύνης σου» ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ἐντελῶς ἄτονα καὶ στραγγαλισμένα ἀκοῦς τὸ «Κύριε, ἐλέησον», τὴν πιὸ μεγάλη αὐτὴ προσευχὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἕνας περιβόητος μουσικὸς τῆς Θεσσαλονίκης ἔλεγε τόσο μακρόσυρτο τὸ «Εἰς πολλὰ ἔτη», ποὺ ἄθελά σου ἔβγαζες κακότροπα: «Ἐπιτέλους, σκάσε», καὶ ἤτανε νὰ λυπᾶσαι καὶ αὐτὸν ποὺ τὸ ἔλεγε καὶ αὐτὸν ποὺ τὸ ἄκουγε. Πότε φάνηκε σημεῖο θεοφανίας μέσα σ᾽ αὐτὰ τὰ συλλείτουργα; Παρακολουθώντας τα, νιώθεις σὰν νὰ πέφτη χαλάζι ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ κρύβγεσαι, γιὰ νὰ φυλάξης τὴν κεφαλή σου.
.                Καὶ ὅλα αὐτά, γιὰ νὰ δείξουμε τὸ βυζαντινὸ μεγαλεῖο! Μάλιστα καὶ ὁ Σμέμαν, ποὺ σφόδρα τὸ ἀποστρεφόταν, λειτουργοῦσε μὲ μίτρα χρυσοποίκιλτη. Εἶχε μάθει πολὺ καλὰ τὴν ἑλληνικὴ παροιμία: «Ὅπως μὲ τιμᾶ τὸ ροῦχο μου δὲν μὲ τιμᾶ ἡ μάννα μου». Ἂν αὐτὴ εἶναι ἡ βυζαντινὴ μεγαλοπρέπεια… ρῦσαι ἡμᾶς, Κύριε.

…Βάστα, Χριστέ, τὰ ξεκάρφωτα κεραμίδια, γιὰ νὰ μὴ μείνη ἀσκεπὴς ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, νὰ μὴ χάσουμε τὴν κληρονομιὰ ποὺ μᾶς ἀφῆκε ὁ δεσπότης Χριστός.

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΑΛΛΗΛΟΞΕΣΚΟΝΙΣΜΑ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ «μὲ συμπαραστάτες βουλευτές, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀγέλη νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι»

Ἀπόσπασμα μακροσκελοῦς ἄρθρου
ὀξείας ἐκκλησιαστικῆς αὐτοκριτικῆς
τοῦ θεολόγου Γιώργου Δημόπουλου
ὑπὸ τὸν τίτλο «
Διακονία Σατραπεία;»

ΠΗΓΗ: xanemo.blogspot.gr

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πικρὲς ἀλήθειες, ζωηρὰ διαζωγραφισμένες ποιητικῇ ἀδείᾳ, ποὺ πονᾶνε πολύ.

βλ. σχετ.: ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!
«ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)
«ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ»
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!
ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!
ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ «κατ᾽ ἐπάγγελμα»!

[…]
.            Bullying εἶναι καὶ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὴν εὐρύτερη Ἑλλαδικὴ ἐπικράτεια, τὸ πέρα δῶθε, τὸ σύρε κι ἔλα, μεγάλου ἀριθμοῦ δεσποτάδων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ξεπεράσει στὰ ταξίδια τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν. Οἱ ἐν λόγῳ γλάστρες μαϊντανῶν δεσποτάδες, δὲν ἔχουν ἀφήσει ἑσπερινοὺς καὶ λειτουργίες, πανηγύρια καὶ ὀνομαστήρια, γενέθλια καὶ χειροτονίες, ποὺ νὰ μὴν εἶναι παρόντες, φιγουράροντας σὰν φουσκωμένα παγώνια μὲ σταυροὺς καὶ ἐγκόλπια, μὲ μίτρες καὶ πατερίτσες, ἐνδεδυμένοι προκλητικὰ μὲ «πορφύραν καὶ βύσσον», μὲ τὰ αὐτοκρατορικὰ σύμβολα, (τοῦ κὶτς ἡ μάνα), μὲ πανάκριβα φανταχτερὰ ἄμφια, (μὲ αὐτὴ τὴν κρίση; Ναὶ μὲ αὐτὴ τὴν κρίση, δὲν τοὺς κρατάει τίποτα) λικνιζόμενοι ὡς ἄλλες σταρλέτες, φωτογραφιζόμενοι σὲ διάφορες στάσεις, μὲ πλήρη ἀνάπτυξη τὶς κίβδηλες φιλοφρονήσεις, διαγκωνιζόμενοι σὰν κοράκια γιὰ τὴν Ἀρχιεπισκοπή, σὲ ἕνα «games of thrones», πιὸ ἁπλὰ σὲ μία παράσταση ποὺ παραπέμπει στὶς «κουμπάρες» ποὺ ἔπαιζαν τὰ κορίτσια μίας ἀλλοτινῆς ἐποχῆς. Ἀκόμη καὶ νὰ βρεθεῖ ἕνας κληρικὸς τῆς προκοπῆς, αὐτοπαραδίνεται διαλυμένος ἢ τρομοκρατημένος σ’ αὐτὸν τὸν ἐκκλησιαστικό!, στὴν κυριολεξία, ὑπόκοσμο.
.             Φύλαρχοι, τριτοκοσμικοὶ αὐτοκράτορες, ἑκατόνταρχοι, ἡγέτες, ἐπιτελάρχες, πρόεδροι, δεσποτάδες ἐν μιᾷ νυκτί, ὅλα αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλά, ἐκτὸς ἀπὸ ἐπίσκοποι. Ὕφος ἀγέρωχο, φόντο ἀναληθές, μέσα «τάφοι κεκονιαμένοι». Οἱ ἔξτρα ρόλοι βαρίδια στὶς τσέπες τους, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται γιὰ ράβδους χρυσοῦ πειραγμένου μείγματος. Τὰ στολίδια τους μίας ἄλλης ἐποχῆς, μακρινῆς, ἀνούσια, γι᾽ αὐτὸ καὶ τὰ συναισθήματά τους μπερδεμένα. Στὰ παραπάνω πλουμίδια προσθέτουν συνειδητὰ τὴν ἀδικία, τὴν σκληρότητα, τὶς μάταιες ἐπιδόσεις, τὴν ἄγονη πρόοδο, τὰ ψέματα, τὴν οἴηση, τὴν κοσμικότητα.
.             Κύριοι, ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ λεβεντιὰ δὲν ἐκφράζεται ἀπὸ τὸ φαίνεσθαι ἀλλὰ ἀπὸ τὸ φέρεσθαι. Δοκιμαστήκατε στὴν ἱστορικὴ διαμετακόμιση ἀπὸ τὶς παλαιότερες ἐποχὲς στοὺς νέους καιρούς, στὰ νέα δεδομένα, στὶς νέες ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου. Ζοριστήκατε, ἀπομυθοποιηθήκατε, δὲν καθοδηγεῖτε, καταϊδρωμένοι ἀκολουθεῖτε ἀσθμαίνοντας. Μὲ μνήμη χρυσόψαρου, ἔχετε χρόνο νὰ σουλατσάρετε, νὰ ξοδεύετε ἀλόγιστα τόσο χρήματα ὅσο καὶ φαιὰ κύτταρα, σὲ μία θεατρικὴ προσπάθεια ὑπεράσπισης καὶ προβολῆς τῆς μικρόνοιάς σας. Συμπαραστάτες σας, βουλευτὲς ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, σὲ ἕνα ἀλληλοξεσκόνισμα ματαιότητας, πολὺ μακριὰ ἀπὸ ἐπεξεργασμένους, εὐαγγελικὰ εὐανάγνωστους τρόπους πλησιάσματος τοῦ κόσμου, τῆς ζωῆς, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου.
.             Ἀφειδώλευτος δεσποτικὸς δημοσιογραφικὸς χῶρος δαπανᾶται γιὰ τὴν κατασκευὴ «ὑπερθεάματος» προκειμένου νὰ γοητεύσουν τὸν πρωτογονισμὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀγέλης. Ἡ ὁμαδικὴ τηλεοπτικὴ ἢ ἡ φωτογραφικὴ προβολὴ ἐξωραΐζει τὴν ντροπὴ τοῦ καρναβαλισμοῦ σὲ «ὑπερθέαμα». Ἀπενοχοποιεῖ τὸν αὐτεξευτελισμό, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ μάζα νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι.

[…]

, , ,

Σχολιάστε

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΗ ΜΕ ΤΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ [ΕΙΚΟΝΩΝ]; «Ἡ νέα μόδα» (Ἀρχιμ. Δαν. Ἀεράκης)

Τί θά γίνη μέ τά ἀντίγραφα;

 Τοῦ ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.               Ἄς μὴ σκανδαλισθῆ κάποιος μὲ ὅσα θὰ σημειώσουμε. Δὲν γράφουμε τίποτε ὑποτιμητικὸ γιὰ τὴ θέσι τῆς Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας. Οἱ Ὀρθόδοξοι γνωρίζουμε τόσο ἀπό τὴν Καινὴ Διαθήκη, ὅσο καὶ ἀπό τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, νὰ τιμᾶμε τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας. Τὸ τιμᾶμε σωστά. Οὔτε τὸ ὑπερτιμᾶμε, οὔτε τὸ ὑποτιμᾶμε. Στεκόμεθα μὲ δέος καὶ εὐλάβεια μπροστὰ στὸν ἄνθρωπο (στὴν Κόρη), ποὺ ἐπέλεξε ἡ εὐδοκία τοῦ Θεοῦ νὰ γίνη μητέρα τοῦ σαρκωθέντος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. «Ἐπεθύμησεν ὁ Βασιλεὺς τοῦ κάλλους της» (Ψαλμ. μδ´ 11). Εἶναι ἡ Κόρη τῶν προφητειῶν. Εἶναι ἡ Κεχαριτωμένη Μαρία.

  • Εἶναι ἡ Παναγία τὸ πρόσωπο, πού ὑπάκουσε στὴ βουλή, στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ δόθηκε ὁλοκληρωτικὰ στὸ ἔργο τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως. Ἡ ἀνταπόκρισίς της: «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτο μοὶ κατὰ τὸ ρῆμα σου» (Λουκ. α΄38).

  • Ἡ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου καθιερώθηκε ἀπό τὴν Ἐκκλησία νὰ βρίσκεται στὸ εἰκονοστάσιο (τέμπλο) κάθε ὀρθοδόξου Ναοῡ. Μία δὲ εἶναι ἡ Θεοτόκος. Εἴτε τιμητικὰ ἀσπασθῆς τὴν εἰκόνα της στὸ πιὸ ἀπόμακρο ξωκκλήσι, εἴτε τήν ἀσπασθῆς στὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῶν Ἀθηνῶν ἢ στὸ Ἅγιον Ὅρος, τὴν ἴδια εὐλάβεια δείχνεις καὶ τὴν Ἴδια (τὴ μία) Θεοτόκο τιμᾶς. Ἀρκεῖ νὰ τὴν ἀσπάζεσαι μὲ ἀκράδαντη πίστι στὸ μυστήριο τῆς τοῦ σαρκώσεως. Καὶ ἀκόμα νὰ τὴν ἀσπάζεσαι ἱεραρχικὰ μετὰ τὸν Υἱό της.

.            Ὅταν εἰσερχώμεθα μέσα στὸ Ναό, ἀπαραίτητα πρῶτα πρέπει νὰ προσκυνήσουμε τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ. Καὶ διότι γιὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ δόθηκε κυρίως ἡ μάχη κατὰ τῶν εἰκονομάχων. Ὅποιος ἀρνεῖται τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἀρνεῖται τή σάρκωσι «τοῦ Θεοῦ ἐνανθρωπήσαντος». Ἀλλὰ καὶ διότι ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ Πρότυπο καὶ τὸ Πρωτότυπο.
.            Μετά τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ τιμητικὰ προσκυνοῦμε τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, τὴν εἰκόνα τοῦ ἁγίου τοῦ Ναοῦ καὶ ἄλλες, ὅπως τοῦ ἑορτάζοντος ἁγίου. Ἡ προσκύνησίς τους «ἐπί τό πρωτότυπον διαβαίνει».

  • Δὲν ξενίζει ὁ ἀσπασμὸς τῆς εἰκόνας τῆς Θεοτόκου (τῆς μιᾶς, ἐπαναλαμβάνουμε, Θεοτόκου). Ἀκόμα καὶ οἱ χιλιάδες ὀνομασίες, πού ἔχουν δοθῆ σὲ εἰκόνες τῆς Θεοτόκου, οὕτε αὐτὸ ξενίζει. Φανερώνει τόπους, ἱστορικά γεγονότα, ἐθνικὲς μνῆμες, ἁγιογράφους, στάσεις, διάφορους τρόπους ἀπεικονίσεως τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ προσώπου, τῆς Παναγίας. Οὔτε μᾶς ξενίζει τό ὅτι ὅλες οἱ χιλιάδες εἰκόνες τῆς Παναγίας συνοδεύονται ἀπό τὸ ἐπίθετο «θαυματουργός».

.            Ἐκεῖνο ποὺ ξενίζει εἶναι ἡ νέα μόδα νὰ τυπώνουν ἢ καὶ νὰ ἀσημώνουν ἀντίγραφα εἰκόνων καὶ νὰ τὰ μεταφέρουν μὲ πομπές, μὲ μουσικές, μὲ στρατό, μὲ πανηγύρια! Ἕνα τέτοιο ἀντίγραφο, ὅταν μάλιστα προέρχεται ἀπό συγκεκριμένο μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ὑποκαθιστᾶ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἔργο πίστεως!
.               Ἔλεγε Μητροπολίτης: «Τί νὰ κάνουμε: Δὲν μποροῦμε νὰ βάλουμε φρένο στὴ μεταφορὰ ἀντιγράφων ἢ λείψανων, γιατί κάθε Ναός πού ζητάει τὴ μεταφορὰ αὐτή ἐπικαλεῖται τὴ μεταφορὰ πρὶν σὲ ἄλλο Ναό, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ ὅτι ἔχει οἰκονομικὲς δυσκολίες ὁ Ναός»!
.         
Ὥστε γιὰ νὰ γεμίσουν τὰ παγκάρια μεταφέρονται ἀντίγραφα εἰκόνων τῆς Παναγίας; Ἡ διαφήμισις μάλιστα, ὅτι θὰ μεταφέρη τὸ ἀντίγραφο τῆς εἰκόνας ὁ τάδε Γέροντας, αὐξάνει τὴ συρροὴ τοῦ λαοῦ!
.             Ναί, ἀλλά!…

  • Δὲν μᾶς ἀνησυχεῖ τὸ γεγονός, ὅτι δημιουργεῖται ἡ ψευδαίσθησις, ὅτι κάτι ἔκανε αὐτὸς ὁ λαὸς (καὶ σώθηκε!), πού ἔσπευσε νὰ συνάντηση π.χ. τὴ «Βηματάρισσα» Παναγία; Μὰ λίγα βήματα κάθε Κυριακὴ ἂν ἔκαναν ὅλοι οἱ προσκυνητὲς τῆς «Βηματάρισσας», θὰ συναντοῦσαν τὴν Παναγία τοῦ τέμπλου τοῦ Ναοῦ τῆς ἐνορίας τους. Καὶ θὰ τοὺς μιλοῦσε ἡ Παναγία καὶ θὰ τοὺς ἔλεγε: «Νά κάνετε ὅ,τι λέει ὁ Υἱός μου»

    (Ἰωάν. β´ 5).

, ,

Σχολιάστε

ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ «κατ᾽ ἐπάγγελμα»!

Ποιμένες ἤ πανηγυρτζῆδες;

 ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη, ἱεροκήρυκος

βλ. σχετ.: ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!
«ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)
«ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ»
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!
ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!

.           Γιατί πρέπει γιά τά ὀνομαστήρια ἑνός Μητροπολίτου ν᾽ ἀφήσουν τό ποίμνιό τους ἄλλοι Μητροπολῖτες καί νά σπεύσουν στόν πανηγυρικό πολυαρχιερατικό ἑσπερινό καί στήν πολυαρχιερατική θεία Λειτουργία;
.           Ἡ ἑορτή ἑνός ἐπισκόπου εἶναι μιά εὐκαιρία προσωπικῆς ἐπικοινωνίας του μέ τό ποίμνιό του. Αὐτός καί τά «παιδία» του. Σέ κατανυκτική ἀτμόσφαιρα, χωρίς πομπώδεις στολισμούς καί φαντασμαγορικές προβολές, νά συμ­προσεύχεται ἡ τοπική Ἐκκλησία ὑπέρ εὐοδώσεως τοῦ δυσκόλου ἔργου τοῦ ἑορτάζοντος ἐπισκόπου.

  • Μερικοί Μητροπολῖτες πηγαίνουν… αὐτόκλητοι. Καί χωρίς νά κληθοῦν ἀπό τόν ἑορτάζοντα Μητροπολίτη, ἐμφανίζονται τήν ὡρισμένη ἡμέρα καί ὥρα μετά τῆς κουστωδίας τους καί συνοδευτικά χρυσοποίκιλτα ἄμφια!

  • Οἱ περισσότεροι ὅμως εἶναι εἰδικά καλεσμένοι ἀπό τόν ἑορτάζοντα, γιά νά λαμπρύνουν τήν… ἡμέρα ὄχι φυσικά τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου, ἀλλά τοῦ ἄγοντος τά ὀνομαστήρια!

.                Καί πρός τί καλεῖ τόσους ἀρχιερεῖς; Νά προσφέρουν τί; Τελετουργικά, πέρα ἀπό τό φωτογραφικό «ἄλμπουμ» πού θά πλουτίσουν, οὔτε μία ἐκφώνησι δέν προλαβαίνουν νά ποῦν. Στέκουν ἁπλῶς ἤ κάθονται μεγαλοπρεπῶς! Νά προσφέρουν τί τόσοι ἀρχιερεῖς; Νά ἱκανοποιήσουν τήν περιέργεια μερικῶν ἀρρωστημένων θρησκευτικῶν τύπων, πού μετρᾶνε μίτρες καί ἐγκόλπια καί συγκρίνουν στολές καί ὕφος και χαμόγελα;

  • Ὑπάρχουν δέ μερικοί Μητροπολῖτες, πού τό ἔχουν… ἐπάγγελμα! Τρέχουν σέ ὀνομαστήρια, σέ ἐπετείους χειροτονίας (δεκάχρονα, εἰκοσάχρονα κ.λπ.), σέ τοπικές πανηγύρεις, σέ ἑορτασμούς πόλεων, σέ… πᾶσα περίστασι! Τό γιατί τό κάνουν, ἔχει ποικίλες ἐξηγήσεις. Ἤ δέν ἔχουν ἄλλη δουλειά νά δραστηριοποιηθοῦν ἤ τούς ἀρέσουν οἱ δημόσιες σχέσεις ἤ ἀποβλέπουν σέ σύσφιγξι σχέσεων πρός μελλοντικές βλέψεις ἤ τούς… γεμίζει ἡ φιγούρα καί ἡ φωτογραφία! Πάντως ἔργο πνευματικό καί ἱεραποστολικό δέν ἐπιτελεῖται μέ πανηγυρτζίδικες ἐξορμήσεις!

.           Ἡ ἐμφάνισις πολλῶν ἐπισκόπων, ἰδίως στά ὀνομαστήρια «ἀδελφοῦ» Μητροπολίτου ἔχει καί ἄλλες παραμέτρους.

  • Τό τυπικό γιά τό συλλείτουργο μέ τόσους ἀρχιερεῖς εἶναι ἀναμενόμενο να ἐξαφανίζη τόν προσευχητικό καί εὐχαριστιακό χαρακτῆρα τῆς θείας Λειτουργίας. Ἄς μή ἐπικαλοῦνται δέ τή λαμπρότητα, διότι ἡ λαμπρότητα τῆς Ὀρθοδόξου λατρείας ἔγκειται στή φανέρωσι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στήν ἔλλαμψι τῆς χάριτος, στήν προσφορά τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Ἀπό πότε ἤ λαμπρότητα τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως ἔγινε λαμπρότητα ἀρχιερατικῶν καί ἱερατικῶν ἀμφίων καί μουσικές κορῶνες;

  • Ὁ ἑορτάζων ἐπίσκοπος δέν ἔχει χρόνο νά δῆ τούς συνεργάτες του καί τό λαό. Ὀφείλει νά μεριμνᾶ καί νά ἄγχεται μέ τό πῶς θά φιλοξενηθοῦν καί τό τί θά γευματίσουν καί θά δειπνήσουν οἱ φιλοξενούμενοι ἀρχιερεῖς καί οἱ συνοδεῖες τους!

  • Ἡ ἀνταλλαγή δώρων καί προσφωνήσεων ἀποτελεῖ πρόκλησι, ἰδίως στίς μέρες μας. Φτάνει πιά! Ἀρκετά ἐγκόλπια ἔχουν οἱ δεσποτάδες, ἀρκετές πατερίτσες, ἀρκετές μίτρες! Τά δέ δῶρα ἀποτελοῦν πάντοτε δέσμευσι. Καί εἶναι τελείως ἄχρηστα γιά ἕναν ἐπίσκοπο, πού, ὑποτίθεται, εἶναι καί… μοναχός!

.           Καιρός νά σοβαρευθοῦμε. Τό καλύτερο δῶρο γιά ἕνα ἑορταζόντα εἶναι ἡ ειλικρινής καί θερμή προσευχή, χωρίς πολυχρονισμούς καί «εἰσπολλαέτια».
.           Προσευχή γιά ταπεινή καί εὐλογημένη διακονία καί γιά καλή ἀπολογία.

 

, ,

Σχολιάστε

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΚΑΙ ΦΙΓΟΥΡΟΜΑΝΙΑ…!

Πανηγύρια καί φιγουρομανία!…

τοῦ Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη

περιοδ. «Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής»

.                  Μιλᾶμε γιά παράδοσι. Καί ζοῦμε τό παράδοξο! Μιλᾶμε γιά Εκκλησία. Καί ζοῦμε πανηγύρια φρικτῆς φιγούρας, τεράστιας σπατάλης, προκλητικοῦ θρη­σκευτικοῦ «χαβαλέ»! Μιλᾶμε γιά τιμή μαρτύρων, καί ζοῦμε τή λάμψι τῆς πολυτέλειας ἀκόμα καί στίς λάρνακες τῶν πάσης φύσεως καί προελεύσεως λει­ψάνων.
.                 Δέν χρειάζεται νά δυσκολευθῆτε ψάχνοντας. Οἱ ἱστοσελίδες ἐκεῖνες, πού ἔχουν ἀποκλειστικά καί ἐργολαβικά ἀναλάβει νά καλύπτουν τά λεγόμενα «πολυαρχιερατικά συλλείτουργα», ἐνημερώνουν ἀνά μία περίπου ὥρα γιά τόν πλοῦτο τῆς κενοδοξίας καί φιγουρομανίας μέσα στόν ἅγιο χῶρο τοῦ θυσια­στηρίου.
• Μπορεῖτε νά φαντασθῆτε τόν Ἐσταυρωμένο τοῦ Γολγοθᾶ, τόν Ἰησοῦ, τὀν Κύριο τῆς δόξης, νά δορυφορῆται τή Μεγάλη Παρασκευή ἀπό τριάντα (30) δε­σποτάδες, φανταχτερά καί χρυσοστόλιστα ντυμένους καί στεφανωμένους μέ περίλαμπρες μίτρες;
• Ἡ ἁγία Τράπεζα εἶναι ό Γολγοθάς. Τί δουλειά ἔχει ὅλος ὁ ἐπισκοπικός συν­ωστισμός γύρω-γύρω, πού τολμοῦν μάλιστα ὡρισμένοι ἀπό αὐτούς καί ἀπο­θέτουν τίς μίτρες τους πάνω στήν ἁγία Τράπεζα; «Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς».
.           Δέν θά πρότεινε κανείς σέ ἐπίσκοπο σήμερα νά λειτουργῆ μέ ἀκάνθινο στε­φάνι. Τουλάχιστον ὅμως ἄς λειτουργῆ καί ἄς παρίσταται στό Ναό τῆς λα­τρευτικῆς προσευχῆς καί συνάξεως, ὅπως ζητεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον διά τοῦ ἀποστόλου Παύλου, δηλαδή, ἀσκεπής (Α´ Κορ. ια´ 5).
.             Ἀρέσκονται πολλοί σημερινοί ἐπίσκοποι νά λένε ὅτι βρίσκοναι «εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ», ἐπικαλούμενοι τόν θεοφόρο Ἰγνάτιο, χωρίς βέβαια νά μᾶς πληροφοροῦν ποῦ καί γιατί λέει τό λόγο αὐτό ὁ ἀποστολικός Πατήρ.
.             Ἀλλ’ ὡς πρός τόν «τόπον», ὡρισμένοι λησμονοῦν δύο τόπους. Ὁ ἕνας εἶναι τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέως μας ὁ τόπος. Εἶναι ὁ Σταυρός. Ὁ «κρανίου τόπος» (Ματθ. κζ´ 33). Οὕτε σέ σταυρό ζοῦμε οἱ σημερινοί διάκονοί Του, οὕτε σέ σταυρό μᾶς ἔχουν ἀνεβάσει.
• Λησμονοῦν, λοιπόν, πολλοί σημερινοί διάκονοί Του (κυρίως ἐπίσκοποι) τόν «κρανίου τόπον». Ἀλλά λησμονοῦν καί τόν ἄλλον, τόν δικό τους τόπο.
• Πότε μερικοί (εὐτυχῶς ὄχι ὅλοι) Μητροπολίτες παραμένουν στόν τόπο τους; Ὅταν διαρκῶς περιφέρωνται ἀπό πανηγύρι σέ πανηγύρι, ἀπό ὀνομαστήρια σέ ὀνομαστήρια, ἀπό χειροτονίες σέ χειροτονίες, ἀπό ὑποδοχές σέ ὑποδοχές, ἁπό λιτανεύσεις σέ λιτανεύσεις, ἀπό ταξίδια σέ ταξίδια, πότε θά τούς μείνη καιρός γιά τόν τόπο τους;
• Πότε θά ποιμάνουν τό λαό, πού τούς ἐμπιστεύθηκε ὁ Κύριος;
• Πότε θά ἐργαστοῦν πνευματικά, πρός οἰκοδομήν τοῦ λαοῦ, πρός φύλαξι τῶν προβάτων, ἰδίως τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων;
Πότε θά κλειστοῦν στό κελλί τους πρός περισυλλογή καί μελέτη;
.              Ὁ Χριστός γιά τόν κακό ποιμένα λέει, ὅτι «ἀφίησι τά πρόβατα καί φεύγει» (Ἰωάν. ι´ 12). Πιστεύουμε, ὅτι δέν θέλουν οἱ ἐπίσκοποί μας νά εἶναι κακοί ποι­μένες. Ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλον παρασύρεται.
• Ἄς ἐπαναφέρη, λοιπόν, ἡ ἱερά Σύνοδος παλαιότερες ἐγκυκλίους γιά πε­ριορισμό τῶν πολυαρχιερατικῶν ἐμφανίσεων.
Ἑορτάζει ἕνας ἐπίσκοπος; Ἄς παραμείνη μέ τούς πιστούς τῆς ἐπαρχίας του, νά συμπροσευχηθοῦν. Καιρός ἄλλωστε λιτότητας.
Χειροτονεῖται ἕνας διάκονος ἤ πρεσβύτερος; Ἀρκεῖ ὁ ἐπίσκοπός του. Τί χρει­άζονται οἱ ἄλλοι;
Χειροτονεῖται ἕνας ἐπίσκοπος; Ἀρκοῦν τρεῖς ἤ τέσσερις ἐπίσκοποι. Γιατί πρέ­πει νά μαζευθοῦν τριάντα δεσποτάδες;
Ἑορτάζει ὁ πολιοῦχος μιᾶς πόλεως; Εὐκαιρία ὁ ἐπίσκοπος νά δῆ τό λαό του, καί ἀντί νά κάνη προσφωνήσεις σέ ἀρχιερεῖς, νά ἀπευθύνη νουθεσίες πρός μετάνοια καί προκοπή πνευματική.

, ,

Σχολιάστε