Ἄρθρα σημειωμένα ὡς μαμωνάς

«Ο ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ»

«Ὁ διαρκὴς ἀντίχριστος» 

Τοῦ περιοδ. Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ»,
 ἀρ. τ. 508, Ἀπρ. 2013.

 Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.          Στὴν Ἑλλάδα τῶν τελευταίων ἐτῶν ὅλοι σχεδὸν στενάζουν κάτω ἀπὸ χρέη, ποὺ δημιούργησαν τὰ δάνεια. Ὁρισμένα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἦσαν δάνεια γιὰ τουρισμό, γιὰ διακοπές, γιὰ αὔξηση τοῦ πλούτο ἢ ἐπιδεικτικῆς καλοζωίας. Καὶ ἐπειδὴ οἱ πλουτοκράτες καὶ δανειστὲς τοῦ τόπου μας, ὄπως καὶ οἱ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς πλουτοκράτες καὶ δανειστές, ἢ μᾶλλον ἄτεγκτοι τοκογλύφοι, δὲν ἀστειεύονται οὔτε διακρίνονται γιὰ τὰ φιλάνθρωπα αἰσθήματά τους, πιέζοντας τὰ πράγματα ὄχι μόνο σὲ ἄτομα, ἀλλὰ καὶ στὸ σπάταλο κράτος μας, δημιούργησαν τὴν σημερινὴ ἀσφυκτικὴ κατάσταση στὸν λαό μας. Ἔτσι βρέθηκε καὶ ἡ πατρίδα μας αἰχμάλωτη καὶ δέσμια στοὺς πλούσιους δανειστές της καὶ μάλιστα δέσμια, ὅπως μᾶς πληροφοροῦν, γιὰ δεκαετίες.
.          Ἡ ἀποστασία μας ἀπὸ τὸν Θεὸ τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἐλέους, μᾶς ἔρριψε στὰ ἀσφυκτικὰ δεσμὰ τοῦ μαμωνᾶ, ὁ ὁποῖος φαίνεται νὰ κατευθύνει σήμερα τὴν σκέψη καὶ τὶς κινήσεις τῶν ἀνθρώπων. Διεθνεῖς Τράπεζες, Νομισματικὰ Ταμεῖα, Οἶκοι ἀξιολόγησης, κεφαλαιοκράτες ὁλκῆς συνασπισμενοι μεταξύ τους, πιέζουν κράτη, πολιτεῖες, λαοὺς μὲ μόνο σκοπὸ τὸν πολλαπλασιασμὸ τῶν κεφαλαίων τους, ἀδιαφορώντας ἂν οἱ κινήσεις τους αὐτὲς δημιουργοῦν στρατιὲς ἄστεγων, ἄνεργων, πεινασμένων, πενήτων κλπ.
.          Ὡραῖα ἑρμηνεύει τὴν σατανικὴ δυναστεία τοῦ μαμωνᾶ ὁ πάντα καὶ σ᾽ ὅλα ἐπίκαιρος Παπαδιαμάντης. Γράφει: «Ὁ Χριστὸς εἶπεν: οὐ δύνασθε Θεῷ λατρεύειν καὶ Μαμωνᾷ. Διατὶ δὲν ἔλαβεν ὡς ὅρον ἀντιθέσεως ἄλλο τι βαρβαρικὸν εἴδωλον; Διότι ὁ Μαμωνᾶς εἶναι ὁ ἰσχυρότερος, ὁ κραταιότερος, ὅστις ὑποτάσσει πᾶν ἄλλο εἴδωλον, καὶ τὸν Μολὼχ καὶ τὸν Ἀσταρὼθ καὶ τὸν Βάαλ. Ἡ πλουτοκρατία ἦτο, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ὁ μόνιμος ἄρχων τοῦ κόσμου, ὁ διαρκὴς ἀντίχριστος. Αὕτη γεννᾶ τὴν ἀδικίαν, αὕτη τρέφει τὴν κακουργίαν, αὕτη φθείρει σώματα καὶ ψυχάς. Αὕτη παράγει τὴν κοινωνικὴν σηπεδόνα. Αὕτη καταστρέφει κοινωνίας νεοπαγεῖς». (Ἀλεξ. Παπαδιαμάντη, «Οἱ Χαλασοχώρηδες», Ἅπαντα, Τόμ. Β´ , κριτικὴ ἔκδοση Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος, ἐκδ. Δόμος, σελ. 453).
.          Ἂν ζοῦσε σήμερα ὁ Παπαδιαμάντης θὰ προσέθετε: Αὕτη, ἡ πλουτοκρατία, ἐγέννησε τὴν Λίστα Λαγκάρντ, τὸ Δ.Ν.Τ., τὴν Ε.Κ.Τ., τοὺς φορομαγείρους, τοὺς «ἑλληνωνύμους» πλουσίους, τὶς στρατιὲς τῶν ἀνέργων, τὰ πλούσια κράτη καὶ τοὺς μεγιστάνες τοῦ πλούτου μὲ τὶς ἔντονα τοκογλυφικὲς διαθέσεις … Αὕτη ἐδημιούργησε τὰ φτωχὰ κράτη, ποὺ ὑποτάσσονται ἑκόντα ἄκοντα στὶς ἀπαιτήσεις τῆς Τρόϊκα τῶν πλουσίων κρατῶν, τὰ ὁποῖα ἐξαναγκάζονται νὰ ὑποθηκεύουν καὶ αὐτὴ τὴν ἐθνική τους κυριαρχία. Αὕτη …
.          Σωστὰ χαρακτήρισε τὴν πλουτοκρατία ὁ κυρ-Ἀλέξανδρος «διαρκῆ ἀντίχριστον». Ὡστόσο ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ βεβαιώνει: «Ὁ πεποιθὼς ἐπὶ πλούτῳ οὗτος πεσεῖται» (Παροιμ. ια´28). Καὶ οἱ Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας μᾶς διδάσκουν ὅτι ὁ πλοῦτος εἶναι ὁ πιὸ ἄπιστος φίλος. «Οὐδὲν σφαλερώτερον πλούτου, σήμερον μετὰ σοῦ, καὶ αὔριον κατὰ σοῦ» (Ἰω. Χρυσόστομος, PG. 49,41).
.          Ἡ Ἱστορία βεβαιώνει τὴν Ἁγ. Γραφὴ καὶ τοὺς θεοπνεύστους Πατέρες.

, , ,

Σχολιάστε

ΤΑ ΚΕΡΔΗ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΖΗΜΙΑ

ΤΑ ΚΕΡΔΗ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΖΗΜΙΑ

.          Σαφὴς ἡ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου: «Οὐ δύνασθε Θεῷ δοuλεύειν καὶ µαµωνᾶ» (Ματθ. ϛ´ 24). Δὲν μπορεῖτε νὰ ὑπηρετῆτε δύο κυρίους μὲ τελείως διαφορετικὴ νοοτροπία. Δὲν μπορεῖτε νὰ λατρεύετε τὸν Θεὸ καὶ τὸ χρῆμα. Γιατί καὶ ὁ Θεὸς καὶ τὸ χρῆμα ζητοῦν ὄχι ἕνα μέρος τῆς καρδιᾶς σας, ἀλλὰ ὁλόκληρη τὴν καρδιά σας. Δὲν πρόκειται γιὰ ἁπλὴ χρήση. Πρόκειται γιὰ ἐξάρτηση ἀπὸ τὸ χρῆμα, γιὰ ὑποδούλωση, γιὰ λατρεία.
.         Ὁ Θεὸς θέλει τὸν ἄνθρωπο ἐλεύθερο καὶ σέβεται τὴν ἐλευθερία του. Δυστυχῶς δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιο καὶ μὲ τὴν θεότητα τοῦ χρήματος. Πῆρε κυριαρχικὴ θέση μέσα στὴν καρδιά τὸ χρῆμα; Τότε θὰ χαλκεύση στὸν ἄνθρωπο τὰ πιὸ τυραννικὰ δεσμά. Τὸν νεκρώνει, ἀφοῦ τὴν σάρκινη, τὴν εὐαίσθητη καρδιά, τὴν κάνει ἀναίσθητη, ἀσυγκίνητη, σκληρὴ καὶ παγερὴ σὰν τὸ μέταλλο ποὺ λατρεύει.
.         Ὁ ἄνθρωπος, ὁ χρηματολάτρης, παύει νὰ εἶναι ἄνθρωπος. Πῶς μπορεῖ νὰ εἶναι ἄνθρωπος, ὅταν περνάη ἀσυγκίνητος μπροστὰ στὸν ἀνθρώπινο πόνο; Βλέπει καὶ δὲν βλέπει. Παρατηρεῖ τὰ πονεμένα πρόσωπα, τὶς βαθιὲς κοινωνικὲς πληγές, τὴν κατάφωρη ἀδικία, τὶς πολλαπλὲς ἀνάγκες τῶν συνανθρώπων του καὶ ἀντιπαρέρχεται. Καὶ ὅλα αὐτὰ γιατί τὸ χρῆμα ἐκτοπίζει μαζὶ μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὴν ἀγάπη, ἀφοῦ ἄλλωστε ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη. Ὅπως δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξη ταυτόχρονη λατρεία Θεοῦ καὶ μαμωνᾶ, ἔτσι δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξη ἀγάπη στὸν ἄνθρωπο καὶ ἀγάπη στὸ χρῆμα.
.          Ἀλίμονο στὶς κοινωνίες ποὺ λατρεύουν ὡς ὑπέρτατη θεότητα τὸ χρῆμα. Οἱ δεσμοὶ τῆς ἀγάπης, οἱ πιὸ ἱεροί, γίνονται καταπιεστικὰ δεσμά. Συνειδήσεις διαφθείρονται, ὑπολήψεις καταπατοῦνται, χαρακτῆρες κιβδηλοποιοῦνται. Ἡ τιμὴ ἐξαγοράζεται μὲ τὰ πιὸ εὐτελῆ ἀντίτιμα. Οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις εὐτελίζονται. Ἀκόμη καὶ οἱ πιὸ ἱεροὶ θεσμοὶ μπορεῖ νὰ βεβηλωθοῦν. Ὁ γάμος ἀπὸ μυστήριο μέγα ξεπέφτει σὲ ἀνίερη ἀγοραπωλησία, μπαίνει σὲ πλειοδοτικὸ διαγωνισμό. Ὁ Χριστὸς πωλεῖται ἀπὸ τὸν μαθητή Του ἀντὶ τριάκοντα ἀργυρίων. Ἡ ἱερωσύνη γίνεται σιμωνία. Ἡ φιλία καταντάει κατάπτυστη προδοσία. Ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Σίμων ὁ μάγος ξαναζοῦν σὲ κάθε ἐποχή, γιὰ νὰ πουλήσουν ἢ νὰ ἐξαγοράσουν τὰ ἀτίμητα.
.          Εἴπαμε πὼς τὸ χρῆμα ἐκτοπίζει τὴν ἐλευθερία καὶ ἐγκαθιστᾶ τὴν τυραννία, τὴν τυραννία τῆς ψυχῆς. Ἐκτοπίζει τὸν Θεὸ καὶ τὴν ἀγάπη Του. Ἐκτοπίζει καὶ τὸν ἄνθρωπο ποὺ τὸν ἀλλοτριώνει ἀπὸ ὅλα τὰ ἀξιολογικὰ στοιχεῖα τῆς προσωπικότητός του. Τὸν μεταβάλλει σὲ ἄψυχη μηχανή, χωρὶς λεπτὲς συγκινήσεις, ἱερὰ σκιρτήματα, ὑψηλὲς προοπτικὲς καὶ μεγάλους στόχους.
.         Παράδειγμα χαρακτηριστικὸ τὸ ἐπάγγελμα. Ἀπὸ τὶς πιὸ μεγάλες δυστυχίες εἶναι νὰ ἀπολαμβάνη ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν ἐργασία του μονάχα τὶς εἰσπράξεις του ἢ τὸν μισθό του. Ἡ ἐργασία αὐτὴ χάνει τὴν κοινωνική, τὴν ἀνθρώπινη ἀποστολή της. Οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις μεταβάλλονται σὲ μία ψυχρὴ δοσοληψία. Καὶ εἶναι φοβερὸ ὁ ἄνθρωπος νὰ καταντάη ἕνας ἄψυχος «κερματοδέκτης». Γι᾽ αὐτὸν οἱ ἄλλοι πιὰ δὲν εἶναι πρόσωπα. Εἶναι νούμερα, οἰκονομικὲς μονάδες. Ἄξια δὲν ἔχουν αὐτοί, ἀλλὰ τὸ πορτοφόλι τους, ὄχι οἱ ἀρετές τους, ἀλλὰ οἱ ἀπολαυές τους.
. Εἶναι, ἀλήθεια, ἄνθρωπος -δὲν λέμε Χριστιανός- ὁ χρηματολάτρης γιατρός, ὁ ἔμπορος, ὁ βιομήχανος, ὁ ὁποιοσδήποτε ἀσκεῖ κοινωνικὸ λειτούργημα, ποὺ ἀντικρίζει τὸν ἀσθενῆ του, τὸν πελάτη του, τὸν συνάνθρωπό του, ὄχι ὡς ἀδελφό, ἀλλὰ ὡς ἐκμεταλλεύσιμη μονάδα; Ὁ γιατρὸς ποὺ δὲν κοιτάζει τὸν ἀσθενῆ του στὸ πρόσωπο, ἀλλὰ στὴν τσέπη. Ὁ βιομήχανος, ὁ ἔμπορος ποὺ δὲν διστάζουν νὰ λανσάρουν στὴν ἀγορὰ ἀλλοιωμένα καὶ ἐπικίνδυνα προϊόντα. Ὁ δημόσιος λειτουργός, ποὺ γιὰ νὰ ἐξυπηρετήση, θέλει ἀπαραιτήτως τὸ ἀνάλογο «φακελάκι», ὅλοι αὐτοὶ καὶ πολλοὶ ἄλλοι, ποὺ λατρεύουν τὸν μαμωνᾶ, αὐταπατῶνται, ἂν νομίζουν ὅτι μποροῦν συγχρόνως νὰ λατρεύουν καὶ τὸν Θεό.
.           Δυστυχισμένοι στὴν ψεύτικη εὐτυχία τους. Φτωχοὶ στὴν ἀφθονία τους, δὲν ἀντιλαμβάνονται, πὼς ἡ χαρὰ τῆς προσφορᾶς δὲν συγκρίνεται μὲ ὁποιαδήποτε κέρδη. Τὰ κέρδη τους εἶναι ἡ μεγαλύτερη ζημιά τους.

ΠΗΓΗ: περιοδ. «ΖΩΗ», ἀρ. τ. 4231, 10.03.2011

, , , ,

Σχολιάστε