Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Μακεδονία

«ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ, Η ΠΛΗΓΗ ΜΕΝΕΙ»

Μητροπολίτης Μεσσηνίας:
Τ
Σκόπια μπαίνουν στ ΝΑΤΟ
λλ πληγ γι τν λλάδα μένει νοιχτ

.               Τὰ Σκόπια μπαίνουν στὸ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ ἡ πληγὴ γιὰ τὴν Ἑλλάδα μένει ἀνοιχτή, εἶπε ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος σχολιάζοντας τὴν ὁλοκλήρωση τῆς διαδικασίας ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Βουλή. «Τὸ θέμα κλείνει σὲ ἐπίπεδο πολιτικὸ – διεθνές, ἀλλὰ θὰ μένει ὡς ἐρώτημα, τί μένει πίσω ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἐννοοῦνται καὶ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὴν γλώσσα καὶ τὴν ἐθνότητα», ἀνέφερε. «Οἱ Σκοπιανοὶ κερδίσανε», εἶπε καὶ σημείωσε ὅτι «ἀμέσως ἐμφανίστηκαν κάποιες ὁμάδες στὴν Ἑλλάδα ποὺ λένε ὅτι ὑπερασπίζονται κάποιες Μακεδονικὲς μειονότητες». Ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ἔφερε καὶ τὸ παράδειγμα τῆς «Μακεδονικῆς Ἐκκλησίας». «Ὅλοι εἴχαμε τὶς ἐνστάσεις μας καὶ γιὰ τὸ ὄνομα, ἀλλὰ κυρίως γιὰ τὸ τί συνεπάγεται μὲ τὴν γλώσσα καὶ τὴν ἐθνότητα», εἶπε σχολιάζοντας ὅτι, «σιγὰ – σιγὰ καλλιεργεῖται ἕνα κλίμα, μία κατάσταση, ὅπου πᾶνε νὰ ἐπιβληθοῦν κάποια πράγματα».
.                 Ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, σχολιάζοντας, τὸ ταξίδι τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα στὴν Τουρκία, εἶπε ὅτι «θεωρῶ ὅτι τὸ μόνο θετικὸ αὐτῆς τῆς ἐπίσκεψης εἶναι ὅτι ἀναγνωρίστηκε ἀκόμα μία φορὰ ἡ διεθνὴς θέση τοῦ Πατριαρχείου, ἀλλὰ καὶ ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς σχολῆς τῆς Χάλκης, εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἀφορᾶ τὴν παγκόσμια κοινότητα».

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

 

 

Advertisements

, ,

Σχολιάστε

ΥΠΕΚΥΨΑΝ

Ὑπέκυψαν

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.               Μὲ 153 ψήφους ἡ Κυβέρνηση καὶ ὁρισμένοι τυχάρπαστοι βουλευτὲς πρόσθεσαν στὶς σκοτεινὲς σελίδες τῆς ἱστορίας ἄλλη μία, αὐτὴ τῆς βεβηλώσεως τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας, τὸ ὁποῖο παραχώρησαν στὸ ψευδομόρφωμα τῶν Σκοπίων. Ὑπέκυψαν στὶς πιέσεις τῶν ξένων κέντρων ἐξουσίας. Καὶ ἡ Κυβέρνηση παν­ηγυρίζει γιὰ τὸ «κατόρθωμα» αὐτό, θεωρώντας το κορυφαῖο ἐπίτευγμα.
.               Ἴσως καὶ δὲν ἔχει ἄδικο νὰ πανηγυρίζει, ἀφοῦ ὁ Πρωθυπουργὸς καὶ ὁ κ. Ζάεφ συζητεῖται ἀπὸ κάποιους κύκλους νὰ προταθοῦν ὡς ὑποψήφιοι γιὰ τὸ βραβεῖο Νομπὲλ εἰρήνης· καὶ ἀφοῦ ὁ Πρωθυπουργὸς ἀπέσπασε τὸν παγκόσμιο ἔπαινο, ὅπως τὸ παρουσιάζει πρωτοσέλιδο φιλοκυβερνητικῆς ἐφημερίδας ποὺ γράφει: «Ὁ Παγκόσμιος Τύπος πλέκει τὸ ἐγκώμιο τοῦ Ἕλληνα Πρωθυπουργοῦ».
.               Ὅμως ὅσοι διαθέτουν στοιχειώδη γνώση τῆς ἱστορίας καὶ ἁπλὴ λογική, γνωρίζουν καλὰ ὅτι σὲ καιροὺς εἰρήνης ὁ μόνος λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο μπορεῖ κάποιος νὰ εἰσπράξει τὸν ἔπαινο τῶν ἄλλων κρατῶν εἶναι ὅταν ὑποκύπτει στὶς πιέσεις τῶν δικῶν τους συμφερόντων. Ὁπότε αὐτὴ ἡ κατάσταση ἔπρεπε νὰ κάνει τὴν Κυβέρνηση νὰ ἀνησυχήσει σοβαρά.
.               Ἀλήθεια, δὲν ἔπρεπε νὰ ἀνησυχεῖ ἡ Κυβέρνηση, βλέποντας τοὺς δεδηλωμένους ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδας νὰ ἐπαινοῦν μὲ γλοιώδη τρόπο τὸν Πρωθυπουργό; Ἀπὸ πότε ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ εἰδικὰ ἡ Γερμανία, ἀπὸ πότε τὸ ΝΑΤΟ καὶ ἡ Ἀλ­βανία ἔγιναν τόσο θερμοὶ φίλοι τῆς Ἑλλάδας, ὥστε νὰ πανηγυρίζουν τὴν ψήφιση τῆς Συμφωνίας;
.               Ἀλλὰ γιὰ ὅσους θέλουν νὰ δοῦν τὴν πραγματικότητα γυμνή, ἀρκεῖ νὰ διαβάσουν τὴν πρόσφατη ἀνταπόκριση τοῦ μεγάλου ἀμερικανικοῦ Περιοδικοῦ Τime, ποὺ γράφει: «Θρίαμβος γιὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἀλλὰ ἀνησυχητικὴ γιὰ τὴ Δημοκρατία ἡ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν». Εὔστοχα τονίζει ὁ ἀρθρογράφος τοῦ Περιοδικοῦ ὅτι ἡ Συμφωνία ἐπικυρώθηκε οὐσιαστικὰ μὲ κατάλυση τῆς Δημοκρατίας. Ἀφοῦ γιὰ νὰ περάσει ἡ Συμφωνία καὶ στὰ δύο Κοινοβούλια, πρῶτον «χρειάστηκε πολιτικὸ παζάρι ποὺ ἔφτασε στὰ ὅρια τῆς νομιμότητας», δεύτερον οἱ δύο Κυβερνήσεις τὴν ψήφισαν «ἐνάντια στὴ βούληση τοῦ μεγαλύτερου μέρους τοῦ λαοῦ τῆς χώρας τους», καὶ τρίτον «τὸ πολιτικὸ μεῖγμα καὶ στὶς δύο χῶρες εἶναι ἐξαιρετικὰ ἀσταθές».
.               Αὐτὰ τὸ Τime. Καὶ εἶναι νὰ λυπᾶται κανεὶς τοὺς Ἕλληνες Βουλευτές, εἰδικὰ αὐτοὺς τῆς Κυβερνήσεως, ποὺ δέχονται νὰ ὑποστοῦν τέτοιον ἐξευτελισμὸ ψηφί­ζοντας μιὰ Συμφωνία ποὺ γνωρίζουν πο­λὺ καλὰ ὅτι ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τοῦ λαοῦ τὴν ἀπορρίπτει· γι᾿ αὐτὸ καὶ ἡ Κυβέρνηση δὲν τόλμησε νὰ προκηρύξει Δημοψήφισμα. Ἑνὸς λαοῦ ποὺ ὅμως μένει ἀμετακίνητος στὶς Θερμοπύλες τῆς Ἱστορίας· καὶ ποὺ στὸ τέλος θὰ νικήσει!

Σχολιάστε

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἀπὸ τὸν Καποδίστρια στὸν Τσίπρα…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἂν κάποιος θέλει πρακτικὰ νὰ ἀντιληφθεῖ τὴ διαφορὰ μεταξὺ ὑπερήφανης καὶ ἀναξιοπρεποῦς διπλωματίας, ἀρκεῖ νὰ ἀνατρέξει στὶς προσωπικότητες καὶ τὰ ἔργα τοῦ πρώτου Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδος Ἰωάννου Καποδίστρια καὶ τοῦ σημερινοῦ πρωθυπουργοῦ Ἀλ. Τσίπρα. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ στὴν μεταξὺ τῶν δύο ἀνδρῶν χαώδη διαφορὰ ὡς πρὸς τὶς γνώσεις, τὶς ἐμπειρίες, τὶς ἱκανότητες. Δὲν θὰ μείνω στὸ κύρος ποὺ διέθετε διεθνῶς καὶ μεταξὺ τῶν ἡγετῶν τῶν μεγάλων δυνάμεων ὁ πρῶτος καὶ πῶς ἀντιμετωπίζουν τὸν σημερινὸ πρωθυπουργὸ ὁ κ. Τρὰμπ ἢ ἡ κα Μέρκελ. Δὲν θὰ σταθῶ στὸ ὅτι ὁ πρῶτος Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος χειριζόταν ἄριστα, πέραν τῆς ἑλληνικῆς, πέντε γλῶσσες: ἀγγλικά, γαλλικά, ἰταλικά, γερμανικὰ καὶ ρωσικά. Θὰ μνημονεύσω, πρὸς σύγκριση, μόνο τὸν χειρισμὸ τῶν ἐθνικῶν θεμάτων ἀπὸ τὸν Καποδίστρια.
.           Ἕνα ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα τῆς κυβερνητικῆς προπαγάνδας εἶναι ὅτι ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν εἶναι ἀποτέλεσμα συμβιβασμοῦ, μὲ τὸ δεδομένο ὅτι οἱ ΗΠΑ, ἡ Γερμανία, τὸ ΝΑΤΟ καὶ ἡ ΕΕ ἤθελαν μὲ κάθε τρόπο αὐτὴ νὰ περάσει. Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας στὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως τοῦ ἐλεύθερου καὶ ἀνεξάρτητου Ἑλληνικοῦ κράτους εἶχε ἀπέναντί του ὅλες τὶς μεγάλες δυνάμεις τῆς ἐποχῆς του, ποὺ ἀποτελοῦσαν τὴν Ἱερὰ Συμμαχία καὶ ἐπηρεάζονταν ἀπὸ τὸν ἀνθέλληνα καγκελάριο τῆς Αὐστροουγγαρίας Μετερνιχ.
.           Εἶναι ἀνακρίβεια τὸ ὅτι ἡ Ἐπανάσταση τῶν Ἑλλήνων σώθηκε ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις, μὲ τὴν ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου. Ἡ Ἐπανάσταση σώθηκε ἀπὸ τοὺς διπλωματικοὺς χειρισμοὺς τοῦ Καποδίστρια καὶ τὴ γενναιότητα ἀγωνιστῶν, μὲ πρῶτον τὸν Κολοκοτρώνη. Μπορεῖ νὰ λεχθεῖ ὅτι τὸ Πρωτόκολλο τῆς Πετρουπόλεως (1826) καὶ ἡ Ἰουλιανὴ Σύμβαση τοῦ Λονδίνου (1827), σημαντικοὶ σταθμοὶ στὴ θετικὴ ἔκβαση τοῦ Ἑλληνικοῦ Ζητήματος, προδιαγράφονται στὴν εἰσήγηση τοῦ Καποδίστρια πρὸς τὸν Τσάρο Ἀλέξανδρο, τὴν ἄνοιξη τοῦ 1822. (Γεωργίου Διον. Πουκαμισᾶ «Ἰωάννης Καποδίστριας – Ἐθνικὸς Ἀγωνιστής, Διπλωμάτης, Θεμελιωτὴς Κράτους», ἐκδ. «Κασταλία», σελ. 37). Ὁ Καποδίστριας πέτυχε νὰ ὑπογραφεῖ, στὶς 6 Ἰουλίου τοῦ 1827, στὸ Λονδίνο, ἡ τριμερὴς Συμφωνία Ἀγγλίας, Ρωσίας καὶ Γαλλίας, ἀπότοκος τῆς ὁποίας ἦταν ἡ ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου, τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1827.
.           Ὁ Κυβερνήτης ἔρχεται στὸ Ναύπλιο στὶς ἀρχὲς τοῦ 1828, χωρὶς ἀκόμη νὰ ἔχει ἀναγνωριστεῖ τὸ ἑλληνικὸ κράτος. Στὶς 30 Νοεμβρίου 1829, μὲ τὴ δεύτερη Διάσκεψη τοῦ Λονδίνου, ἀναγνωρίζεται ἀνεξάρτητο Βασίλειο. Ὁ Ἀλ. Δεσποτόπουλος γράφει στὴ σχετικὴ μελέτη του: «Ὁ Κυβερνήτης χειρισθεὶς αὐτοπροσώπως τὸ θέμα τῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὶς τρεῖς μεγάλες Δυνάμεις, ἐνεργήσας ἀκαταπονήτως καὶ εὐστόχως παρὰ ταῖς Κυβερνήσεσιν αὐτῶν διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἐθνικῶν δικαίων καὶ ἀντιμετωπίσας ἐπιδεξίως καὶ ἀνατρέψας τὰς δυσμενεῖς διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀποφάσεις αὐτῶν, ταυτοχρόνως ἐξησφάλισε παρ’ αὐτῶν ἐνισχύσεις ἀποφασιστικὰς ὑπὲρ τοῦ Ἀγῶνος καὶ τῆς Χώρας».
.           Μία σημείωση: Ὁ Καποδίστριας, πέραν τῶν ἱκανοτήτων του, πίστευε σὲ ἀξίες, σὲ ἰδανικά, στὴν Ἑλλάδα, στὴν Ὀρθοδοξία. Ἀντιμετώπισε θέματα καὶ τὰ ἔλυσε ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς Πατρίδας, δὲν τὰ διεκπεραίωσε ὡς ὑποτακτικός. Οἱ ἰσχυροὶ τῆς Γῆς δὲν τοῦ ἐπιδαψίλευσαν ἐπαίνους καὶ τιμὲς οὔτε Νόμπελ, ἂν ὑπῆρχε… Ἡ δολοφονία ἦταν ἡ «ἀμοιβή» του. Ὅμως Αὐτὸς μένει φωτεινὸ παράδειγμα στὴν Ἱστορία μας.-

, ,

Σχολιάστε

ΟΝΟΜΑ ΣΚΟΠΙΩΝ: ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὄνομα Σκοπίων
Μετὰ τὸν Τσίπρα τὸ Φανάρι…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἂς εὐχηθοῦμε τὸ Οἰκουμ. Πατριαρχεῖο (καὶ γενικότερα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία) νὰ μὴ ἐνδώσει στὴν παραχάραξη τῆς ἱστορίας μὲ τὴν ἀναγνώριση οἱασδήποτε τοπικῆς Ἐκκλησίας ὑπὸ τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας ἢ παραγώγων του!

.         Ὁλοκληρώθηκε ἡ, κατὰ τὸ καταρτισθὲν πρόγραμμα, ἀναγνώριση τοῦ γειτονικοῦ κράτους τῶν Σκοπίων μὲ τὸ ὄνομα «Βόρεια Μακεδονία» ἀπὸ 153 Ἕλληνες πολίτες – μέλη τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Ἀμέσως ἔρχεται, κατὰ τὸ ἴδιο πρόγραμμα, ἡ σειρὰ τοῦ Φαναρίου νὰ ἀναγνωρίσει τήν, ἕως σήμερα, σχισματικὴ Ἐκκλησία τῆς γειτονικῆς χώρας καὶ νὰ τῆς δώσει τὸ ἀνάλογο ὄνομα.
.         Κυριολεκτικά, «πρὶν ἢ δὶς ἀλέκτωρ φωνῆσαι» ὁ Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος δήλωσε στοὺς δημοσιογράφους: «Τὸ ζήτημα τοῦ ὀνόματος τοῦ Μακεδονικοῦ Κράτους μόλις ξεκαθαριστεῖ θὰ ἀκολουθήσει ἀσφαλῶς τὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα». Στὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα τῆς γειτονικῆς χώρας, ἀφορᾶ στὸ νὰ καταστεῖ «κανονικὴ» ἡ, ἕως τώρα αὐτοανακηρυχθεῖσα σχισματικὴ «Μακεδονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία» καὶ νὰ τῆς δοθεῖ ὄνομα, ὅπως νὰ δοθεῖ καὶ ὁ τίτλος στὸν προκαθήμενό της, ὁ ὁποῖος ἕως σήμερα, αὐτοαποκαλεῖται «Ἀρχιεπίσκοπος Μακεδονίας».
.         Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῶν Σκοπίων κανονικὰ ἀνήκει στὴν Σερβικὴ Ἐκκλησία. Τὸ 1967, ἐνῶ ἦταν ἀκόμη ἑνωμένη ἡ Γιουγκοσλαβία πραξικοπηματικὰ ὡς πρὸς τὴν ἐκκλησιαστικὴ τάξη, ἀλλὰ μὲ τὸν σχεδιασμὸ καὶ τὴ βοήθεια τοῦ Τίτο καὶ τοῦ ΚΚΓ αὐτοανακηρύχθηκε Αὐτοκέφαλη. Ὁ Κροάτης ἄθεος Τίτο προώθησε τὴν αὐτοκεφαλία στὰ Σκόπια, γιὰ νὰ περιορίσει τὴν ἰσχὺ τῆς Ὀρθόδοξης Σερβικῆς Ἐκκλησίας καὶ γιὰ νὰ ἐπανασυνδεθεῖ τὸ κομμουνιστικὸ καθεστώς του μὲ τοὺς ὁμόφρονές του καὶ κατόπιν σοβινιστὲς σλαβομακεδόνες τῆς διασπορᾶς, κυρίως τοῦ Καναδᾶ, τῶν ΗΠΑ καὶ τῆς Αὐστραλίας. Τότε τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Σερβίας ἔλαβε τὴν ἀπόφαση νὰ διακόψει τὴν κανονικὴ κοινωνία μὲ τὴν ἱεραρχία τῶν Σκοπίων καὶ νὰ τὴν κηρύξει σχισματική. Ἀπὸ τότε οὐδεμία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὴν ἀναγνωρίζει.
.         Μετὰ τὴ διάλυση τῆς Γιουγκοσλαβίας καὶ τὴν συγκρότηση τῶν γειτόνων σὲ κράτος ἡ ἀντιπαράθεση τῆς σχισματικῆς τους Ἐκκλησίας μὲ τὸ Σερβικὸ Πατριαρχεῖο ἐντάθηκε. Σὲ ἀπάντηση τῶν αὐθαιρεσιῶν τῆς Ἐκκλησίας τῶν γειτόνων ἡ Σερβικὴ Ἐκκλησία ἵδρυσε τὴν ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία της Αὐτόνομη Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδας, μὲ ἕδρα τὰ Σκόπια καὶ πρῶτο Ἀρχιεπίσκοπο τὸν Ἰωάννη. Ὁ τίτλος του εἶναι «Ἡ Αὐτοῦ Μακαριότης Ἀρχιεπίσκοπος Ἀχρίδος καὶ Μητροπολίτης Σκοπίων Ἰωάννης». Ἡ ἀπόφαση αὐτὴ δὲν ἄρεσε καθόλου στοὺς κυβερνῶντες τὰ Σκόπια. Ἐπὶ χρόνια ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἰωάννης εἶναι ὑπὸ διωγμὸν καὶ πολλὰ χρόνια ἔχει περάσει στὴ φυλακή. Ὅμως εἶναι ὁ μόνος κανονικὸς Ἀρχιεπίσκοπος στὰ Σκόπια. Ἡ Σερβικὴ Ἐκκλησία γνωρίζουσα τὴν Ἱστορία καὶ τὴν Ἀλήθεια ἀπέφυγε νὰ δώσει στὸν ὑπ’ Αὐτὴν Ἀρχιεπίσκοπο τῶν Σκοπίων καὶ στὴν Ἐκκλησία, τῆς ὁποίας προΐσταται, τὸ ὄνομα Μακεδονία καὶ παράγωγά του.
.         Σὲ ἀπάντηση ἡ κυβέρνηση καὶ ἡ συνεργαζόμενη μὲ αὐτὴν Ἐκκλησία τῶν Σκοπίων ἀγνοεῖ τὴν «Μητέρα Ἐκκλησία» τῆς Σερβίας, ἀνακηρύσσει ὡς «Μητέρα Ἐκκλησία» της τὴν Βουλγαρικὴ καὶ προστρέχει στὸ Φανάρι, γιὰ νὰ τῆς δοθεῖ τὸ αὐτοκέφαλο. Ὅλα αὐτὰ κατὰ παράβαση τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Βουλγαρίας, μὲ τὴν προτροπὴ καὶ τὴν πίεση τῆς Βουλγαρικῆς κυβέρνησης δέχθηκε νὰ «υἱοθετήσει» τὴν σχισματικὴ Ἐκκλησία τῶν Σκοπίων, ὅμως δὲν πῆρε, ἀκόμη, τὴν πρωτοβουλία νὰ ἔχει κανονικὴ κοινωνία μαζί της. Γνωρίζει ὅτι μία τέτοια ἐκ μέρους τῆς πράξη θὰ εἶναι casus belli γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Σερβίας καί, ἕνεκα ἄλλων λόγων, γιὰ τὸ Φανάρι.
.         Ἀντιπροσωπεῖες τῆς κυβέρνησης καὶ τῆς ἐκκλησίας τῶν Σκοπίων ἐπισκέφθηκαν κατ’ ἐπανάληψη τὸ Φανάρι καὶ ὑπέβαλαν τὸ αἴτημα, περὶ αὐτοκεφαλίας καὶ ὀνόματος, στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη. Μέχρι τώρα ὁ κ. Βαρθολομαῖος δὲν ἔχει προχωρήσει σὲ κάποια ἐνέργεια. Στὴ σύναξη τῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Θρόνου, στὴν Κωνσταντινούπολη, διὰ λόγου δεσμεύθηκε πρὸς τοὺς Μητροπολίτες τῆς Μακεδονίας ὅτι δὲν θὰ προχωρήσει στὴν ἀναγνώριση τῆς γειτονικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ ὄνομα «Μακεδονία – Μακεδονικός». Αὐτὰ πρὶν ἀπὸ τὴ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν στὸ ὄνομα «Βόρεια Μακεδονία».
.         Ὅπως ὁ Ἀλ. Τσίπρας ἔτσι καὶ ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος γενικὰ ἀκολουθοῦν πολιτικὴ ἐφαρμογῆς τῆς γεωπολιτικῆς στὴν Εὐρώπη τῶν ΗΠΑ, τῆς Γερμανίας καὶ τῶν ἄλλων συμμάχων τους. Ἑπομένως εἶναι βέβαιο ὅτι, ὅπως στὴν Οὐκρανία, ἔτσι καὶ στὰ Σκόπια θὰ θελήσει νὰ τοὺς ἱκανοποιήσει. Εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος στὴν περίπτωση, ποὺ προχωρήσει στὴν ἀναγνώριση τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῶν Σκοπίων, θὰ ἀνοίξει νέο μέτωπο μὲ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, μετὰ ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, σὲ ἐπίπεδο Ἱεραρχίας, ἀπέδειξε ὅτι δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ λάβει ἀπόφαση γιὰ τὸ ἐθνικὸ θέμα τῆς Μακεδονίας. Δυστυχῶς. Ἑπομένως πιθανότατα νὰ ὑπάρξουν πάλι φωνὲς διαμαρτυρίας Μακεδόνων Ἱεραρχῶν, καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ποὺ ὅμως δὲν θὰ ἔχουν τὸ κύρος καὶ τὴν βαρύτητα μίας ἀπόφασης τοῦ κορυφαίου διοικητικοῦ ὀργάνου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος…
.         Οἱ περιπτώσεις Οὐκρανίας καὶ Σκοπίων μοιάζουν. Ἡ Σερβία, ὅπως ἡ Ρωσία, εἶναι στὸ στόχαστρο τῆς Δύσης. Στὸ θέμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας τὸ Σερβικὸ Πατριαρχεῖο κρατᾶ στάση κατὰ τῆς ἀπόφασης τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Ἡ Ἐκκλησία τῶν Σκοπίων εἶναι σχισματική, ὅπως εἶναι καὶ τῆς Οὐκρανίας, ποὺ τὴν ἀναγνώρισε ὁ Οἰκ. Πατριάρχης. Γιὰ τὰ Σκόπια, ὅπως γιὰ τὴν Οὐκρανία, οἱ Δυτικοὶ ἐπιθυμοῦν καὶ διὰ τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν ρωσικὴ ἐπιρροή. Ἡ Σερβικὴ Ἐκκλησία, ὅπως τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, ἀσφαλῶς θὰ ἀντιδράσει, ἂν τὸ Φανάρι ἀναγνωρίσει τὴν ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία της γειτονικὴ Ἐκκλησία, ποὺ ἔχει, ὅπως ἡ Οὐκρανία, κανονικὸ Ἀρχιεπίσκοπο, ποὺ ἀναγνωρίζουν ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες…
.         Πρῶτον αἰσθάνονται ὅτι ἐκφράζουν μίαν ἀλάνθαστη αὐθεντία. Ὁ Οἰκ. Πατριάρχης πιστεύει ὅτι προσωπικὰ ἐκφράζει μίαν αὐθεντία ποὺ οὔτε κὰν στὸν Πατριαρχικὸ θεσμὸ δὲν ἁρμόζει. Στὴν ὁμιλία του, τῆς 25ης Ἰανουαρίου 2019, εἶπε: «Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὡς πρωτεύθυνος καὶ πρωτόθρονος Ἐκκλησία, μὲ τὴν πείρα καὶ τὴ σοφία αἰώνων ποὺ τὸ χαρακτηρίζει, πράττει τὸ ἑκάστοτε ὀρθὸ καὶ δίκαιο…». Τὸ Πατριαρχεῖο δὲν εἶναι ἰσόκυρο Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ ὁ Πατριάρχης, ὡς πρόσωπο, διέπεται ἀπὸ τὴν ἁμαρτωλότητα, ποὺ ἀναγνωρίζει ὁ ἴδιος σὲ κάθε Θεία Λειτουργία.
.         Στὴ συνέχεια εἶπε ὅτι ἀποκατέστησε τὴν δικαιοσύνη στοὺς Οὐκρανοὺς ποὺ ἐπὶ τριάντα χρόνια ἦσαν ἐκτὸς κοινωνίας (σχισματικοί). Καὶ μετὰ γιὰ τὸν καθηρημένο «Πατριάρχη Οὐκρανίας» Φιλάρετο, ὅτι τιμωρήθηκε ἐπειδὴ ζήτησε τὸ Αὐτοκέφαλο καὶ ὅτι κακῶς τὸ ζήτησε ἀπὸ τὴν Μόσχα. Σημειώνεται ὅτι πρῶτον οὐδεμία δικαιοσύνη ἀποκατεστάθη. Ἀντίθετα, μὲ τὴν βοήθεια τῆς οὐκρανικῆς κυβέρνησης Ποροσένκο, υἱοθέτησε τοὺς σχισματικοὺς ὀρθοδόξους καὶ μετέτρεψε τὰ πολὺ περισσότερα ἑκατομμύρια Οὐκρανῶν, ποὺ παραμένουν σὲ κοινωνία μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, σὲ σχισματικούς… Γιὰ τὸν Φιλάρετο ὁ ἴδιος Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἀναγνώρισε τὴν καθαίρεσή του καὶ ἀναγνώριζε ἕως τὸν παρελθόντα Νοέμβριο τὸν ὑπὸ τὸν Μόσχας Μητροπολίτη Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας Ὀνούφριο! Ἐπίσης ὑποστηρίζει ὅτι ἔφερε τὴν ἑνότητα στὴν Ὀρθοδοξία, ὅταν αὐτὴ σήμερα εἶναι σὲ ἀναστάτωση καὶ στὰ πρόθυρα ὁριστικοῦ σχίσματος…-

,

Σχολιάστε

ΨΗΛΑ ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ: “ΑΝΥΠΑΚΟΗ” καὶ “ΑΝΑΤΡΟΠΗ”

Κα τώρα νυπακο
κα
γώνας νατροπς

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Τὸ παρὸν ἄρθρο προσεγγίζει τὴν γενομένη προδοσία τῆς Μακεδονίας ἀπὸ πλευρᾶς ἀνθρώπινων πρωτοβουλιῶν. Αὐτὲς βεβαίως δὲν ἐξαντλοῦν τὶς δυνατότητες, γιατὶ ὁ Χριστὸς ὡς Ἀρχηγὸς τῆς Ἱστορίας εἶναι πανίσχυρος. Αὐτὸς τὴν κατευθύνει καὶ μέσα ἀπὸ ἐπώδυνες διακυμάνσεις. Καὶ συνεπῶς οἱ δυνάστες ἂς μὴ ξενοιάζουν… ΟΛΟΙ οἱ Δυνάστες τῆς ἱστορίας ἐξαφανίστηκαν ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός!  Καὶ τὰ σχέδιά τους ἀνετράπησαν.
Ψηλὰ οἱ καρδιές.

Παρασκευὴ 25 Ἰανουαρίου 2019

.             Σήμερα, μία ἰσχνὴ κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία κάνει νόμο τοῦ κράτους τὴν παραχώρηση μακεδονικῆς ὀνομασίας, μακεδονικῆς γλώσσας καὶ μακεδονικῆς ταυτότητας στοὺς σλαβομακεδόνες τῶν Σκοπίων. Ἐνάντια στὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια, στὰ πιστεύω καὶ στὴν ἐπιθυμία τῆς συντριπτικῆς πλειονότητας τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Καὶ τὸ ἐρώτημα εἶναι: Πῶς θὰ πολεμήσουν οἱ Ἕλληνες αὐτὴν τὴν προδοτικὴ παραχώρηση ἀπὸ σήμερα;
.             Ἡ ἀπάντηση εἶναι τόσο ἁπλὴ ὅσο καὶ δύσκολη. Γιατί οἱ Ἕλληνες μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴ χώρα, ποὺ προσβάλλονται βάναυσα ἀπὸ τὴν ἀπόφαση τῶν προθύμων της Βουλῆς ἔχουν πλέον μόνοι στὰ χέρια τους αὐτὸν τὸν ἀγώνα. Μόνοι, γιατί τὰ κόμματα τῆς Βουλῆς, μετὰ τὴ σημερινὴ ψηφοφορία, θὰ ἀποδεχτοῦν τὰ τετελεσμένα καὶ δὲν πρόκειται νὰ δώσουν καμιὰ οὐσιαστικὴ μάχη γιὰ τὸ Μακεδονικὸ ζήτημα. Ἂν δὲν πιεστοῦν ἀπὸ τοὺς πολίτες τους. Ἀπὸ τὰ ψηφαλάκια.
.             Ἔτσι, εἶναι οἱ Ἕλληνες πολίτες ποὺ κρατᾶνε στὰ χέρια τους τὴν ἰσχὺ αὐτῆς τῆς συμφωνίας. Ἐπειδὴ καμιὰ συμφωνία δὲν ἔχει πρακτικὴ ἰσχὺ ἂν ἀντιτίθεται σ᾽ αὐτὴν ὁ λαός. Μετατρέπεται ἀργὰ ἢ γρήγορα σὲ ἁπλὸ κουρελόχαρτο.
.             Τὸ λόγο πιὰ τὸν ἔχουν ἡ ἀποφασιστικότητα τῶν πολιτῶν καὶ ἡ ἐνεργὴς πάλη τους γιὰ τὸ δίκιο τους. Τίποτε δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξει καὶ τίποτε δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτευχθεῖ ἂν οἱ πολίτες αἰσθανθοῦν ὅτι ἔχασαν καὶ ὅτι τὰ τετελεσμένα τοὺς ξεπερνοῦν.
.             Ἡ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν παράγει παγκόσμια ἀναβάθμιση τῆς σλαβομακεδονίας καὶ ὑποβάθμιση τῆς ἑλληνικῆς Μακεδονίας. Σὲ ἐπίπεδο ὀνοματολογικό, ἱστορικό, πολιτιστικό, γεωγραφικό, διαπροσωπικὸ γιὰ τοὺς κατοίκους τῆς Μακεδονίας. Κι αὐτὸ θὰ τὸ ζήσουν στὸ πετσί τους ἔντονα καὶ οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες καὶ οἱ Μακεδόνες τὰ χρόνια ποὺ ἔρχονται.
.             Οἱ λύσεις γιὰ τοὺς Ἕλληνες εἶναι δύο ταυτόχρονες. Καὶ ὁ πόλεμος διπλός. Ἡ πρώτη λέγεται ΑΝΥΠΑΚΟΗ (Σημ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: ἀνυπακοὴ συνειδήσεως):

1.Νὰ μὴ ἀποδεχτοῦν ποτὲ στὴ συνείδησή τους, στὴν κουλτούρα τους, στὰ διδάγματα στὰ παιδιά τους, στὴν Παιδεία τους, στὶς σχέσεις τους μὲ ὅσους σφετερίζονται τὴ Μακεδονία, αὐτὸν τὸν σφετερισμό, αὐτὴ τὴν παραχάραξη, αὐτὴ τὴ συμφωνία. Γιατί οἱ μεγάλες ἧττες γίνονται πρῶτα μέσα μας.

2.Νὰ μὴ σταματήσουν νὰ ἀμφισβητοῦν τὴ συμφωνία καὶ τὶς προβλέψεις της σὲ ἐπίπεδο διοικητικό. Σὲ δήμους, κοινότητες, νομαρχιακὰ διαμερίσματα, περιφέρειες, δημόσιες ὑπηρεσίες, κρατικὲς καὶ ἰδιωτικὲς δομές. Ὄχι μόνο σὰν στελέχη ὅλων αὐτῶν τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἀλλά, καὶ ὡς ὑπάλληλοι καὶ ἐξυπηρετούμενοι πολίτες. Ἐπειδὴ ἀμέσως μετὰ τὴ συμφωνία θὰ ξεφυτρώνουν σὰν τὰ μανιτάρια οἱ ἐγκύκλιοι καὶ οἱ ἀναπροσαρμογὲς σὲ νόμους, διατάγματα, προβλέψεις συμφωνίες, ἔγγραφα, διατυπώσεις.

Ἡ δεύτερη πλευρὰ τῆς μάχης λέγεται ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ:

1. Νὰ πυκνώσουν τὶς τάξεις τῶν ὀργανώσεων ποὺ ἐπιμένουν νὰ ἀπαιτοῦν ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. Ἐπειδὴ ἡ διαρκὴς ἀπαίτηση καὶ ἡ συλλογὴ ὑπογραφῶν μὲ στόχο τὸ ἕνα ἑκατομμύριο (ἤδη ἔχουν συγκεντρωθεῖ πάνω ἀπὸ 500.000 ἐδῶ καὶ ἔξω ἀπὸ τὴ χώρα καὶ συνεχίζεται ἡ συλλογὴ) θὰ εἶναι ἕνα τεράστιο ὅπλο πίεσης στὶς κυβερνήσεις, ποὺ τὸ μόνο ποὺ ὑπολογίζουν εἶναι τὰ ψηφαλάκια.

2.Ἡ συμφωνία, ἀκόμα καὶ ἂν ἐπικυρώνεται ἀπὸ τὴ Βουλή, μπορεῖ νὰ ἀνατραπεῖ ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ διαπιστωθεῖ ὅτι ὅροι της παραβιάζουν τὸ πνεῦμα της ἢ τὸ γράμμα της, ὅπως ἡ πρόβλεψη στὸ Μέρος 1, Ἄρθρο 1-γ, ὅπου στηρίζεται σὲ ψευδῆ ἐπιχειρήματα, γιὰ νὰ ἀναγνωριστεῖ ἡ μακεδονικὴ γλώσσα! Τὸ ἴδιο ἰσχύει γιὰ κάθε πρόβλεψη καὶ ἀλλαγή, ποὺ ἔκαναν ἢ δὲν ἔκαναν οἱ σκοπιανοὶ ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις, γιὰ νὰ μποῦν στὸ ΝΑΤΟ καὶ στὴν ΕΕ, στὶς ὁποῖες ἡ Ἑλλάδα ἔχει δικαίωμα βέτο.

3.Καὶ ἐπειδὴ τὸ μοναδικὸ μέσο πίεσης τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων εἶναι ἡ λαϊκὴ πλειοψηφία -δηλαδὴ οἱ ψῆφοι- οἱ πολίτες χρειάζεται νὰ εἶναι παρόντες καὶ ἐνεργοί, μὲ ὁποιοδήποτε τρόπο μπορεῖ ὁ καθένας, σὲ ἐκδηλώσεις, ὁμιλίες, διαδηλώσεις, συναντήσεις, κινήσεις καὶ κινήματα, πολιτικά, ἱστορικὰ καὶ πολιτιστικά, ποὺ κρατᾶνε τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια ζωντανὴ καὶ ἀπαιτοῦν μὲ τὴν παρουσία τους τὴ ματαίωση στὴν πράξη καὶ τὴν ἀκύρωση τῆς συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν.

4.Οἱ ἴδιοι οἱ Ἕλληνες μποροῦν νὰ ἀπενεργοποιήσουν τὴ συμφωνία δρώντας μὲ πρωτοβουλίες, σπέρνοντας τὰ ἐπιχειρήματα κατὰ τῆς συμφωνίας καὶ τὰ ψεύδη πάνω στὰ ὁποῖα πατάει, σὲ ὅλη τὴ χώρα, ἀλλὰ καὶ στοὺς Ἕλληνες καὶ τοὺς ξένους πολίτες ἔξω ἀπὸ τὴ χώρα.

5.Οἱ ἴδιοι οἱ Ἕλληνες χρειάζεται νὰ ἀποκτήσουν ἐπαφὴ καὶ νὰ συμπολεμήσουν μὲ τὶς πολυπληθεῖς μακεδονικὲς ὀργανώσεις τῆς διασπορᾶς, ποὺ κρατᾶνε ἐδῶ καὶ χρόνια μόνες τους τὸν ἀγώνα κατὰ τοῦ σκοπιανοῦ ἐθνικισμοῦ τῆς διασπορᾶς. Ἀλλά, καὶ μὲ κάθε Ἕλληνα ἔξω ἀπὸ τὴ χώρα, ποὺ προσβάλλεται ἀπὸ τὴν κατάπτυστη συμφωνία.

6.Ἤδη, σύλλογοι καὶ μεμονωμένες προσωπικότητες ἔχουν στραφεῖ νομικὰ κατὰ τῶν προνοιῶν τῆς συμφωνίας, ἡ ὁποία παράγει καταστροφικὰ ἀποτελέσματα γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ἐμπόριο καὶ τὴ βιοτεχνία τῆς Βόρειας Ἑλλάδας. Ἐπίσης, νομικὰ πρόσωπα καὶ προσωπικότητες στοιχίζονται σὲ νομικὲς προσφυγὲς σὲ ἑλληνικὸ καὶ διεθνὲς ἐπίπεδο κατὰ τῆς συμφωνίας. Οἱ Ἕλληνες πολίτες χρειάζεται νὰ στοιχηθοῦν ὅσο πιὸ μαζικὰ γίνεται σ᾽ αὐτὲς τὶς πρωτοβουλίες γιὰ νὰ διεκδικήσουν τὸ δίκιο τῆς πατρίδας τους.

.             Ἀπέναντι βρίσκεται ὅλη ἡ διεθνὴς ποὺ κυβερνάει τὸν κόσμο. Καὶ ἡ ὁποία στέλνει τοὺς Νίμιτς καὶ Μέρκελ νὰ ἀπειλοῦν μὲ καταστροφὲς καὶ τέρατα. Ἀκριβῶς ὅπως ἔκαναν μὲ τὸ κατάπτυστο σχέδιο Ἀνάν, ποὺ ἀποδείχτηκε χάρτινη τίγρης χάρη στὴν ἀποφασιστικότητα τοῦ Τάσσου Παπαδόπουλου. Ἐδῶ σήμερα δὲν ὑπάρχουν Τάσσοι Παπαδόπουλοι. Τὸ ἀντίθετο μάλιστα. Ὑπάρχουν φανεροὶ καὶ κρυφοὶ ὀσφυοκάμπτες. Φανεροὶ καὶ κρυφοὶ φοβισμένοι ταγοὶ τῆς ἐξουσίας. Γιὰ μία καρέκλα.
.             Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ποὺ διαφωνεῖ μὲ τὴ συμφωνία ἔχει νὰ δώσει δύο μάχες. Μία ἐντός του γιὰ νὰ μὴ χάσει τὴν πίστη του καὶ τὴν ἀλήθειά του. Καὶ μία ἐκτός του. Γιὰ νὰ ὑπερασπιστεῖ ἔμπρακτα αὐτὴ τὴν πίστη καὶ τὴν ἀλήθεια. Ὁ ἀγώνας δὲν εἶναι ποτὲ εὔκολος. Καὶ δὲν εἶναι ποτὲ προδιαγεγραμμένο τὸ ἀποτέλεσμα. Ἀλλά, καὶ ποτὲ καμιὰ νίκη δὲν ἦρθε χωρὶς ἀγώνα. Ἐκεῖ ἀποδεικνύει κανεὶς ἂν πράγματι καὶ πόσο ἀγαπάει αὐτὸ ποὺ ὑπερασπίζεται.

 

ΠΗΓΗ: liberal.gr

 

 

Σχολιάστε

–––––––––––––––––

1 Σχόλιο

Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ παρακαταθήκη Χριστόδουλου γιὰ τὴ Μακεδονία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ Μακεδονία γιὰ τὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ἀποτελοῦσε πάντα ζήτημα ἰδιαίτερης μέριμνας. Κατ᾽ ἐπανάληψιν εἶχε ἐπισκεφθεῖ τὴ Θεσσαλονίκη καὶ τὶς ἄλλες πόλεις τῆς Μακεδονίας καὶ πάντα μιλοῦσε καὶ γιὰ τὴν ἑλληνικότητα τῆς περιοχῆς. Ἀπόδειξη ἦταν πὼς ἡ τελευταία του ποιμαντικὴ ἐπίσκεψη, πρὶν νὰ εἰσαχθεῖ στὸ Ἀρεταίειο νοσοκομεῖο καὶ ἔκτοτε νὰ μὴν ἀνανήψει, ἦταν στὴν Ἔδεσσα. Βρέθηκε ἐκεῖ τὴν 1η Ἰουνίου 2007 – στὶς 9 εἰσήχθη στὸ Ἀρεταίειο – γιὰ νὰ συμμετάσχει στὶς ἐκδηλώσεις γιὰ τὰ 100 χρόνια ἀπὸ τὴν ἐκτέλεση τῶν Μακεδονομάχων Τέλλου Ἄγρα καὶ Ἀντώνη Μίγγα. Σὲ κάθε εὐκαιρία ποὺ τοῦ δόθηκε μίλησε ἐνώπιον μεγάλου πλήθους Μακεδόνων, οἱ ὁποῖοι ἐνθαρρύνθηκαν ἀπὸ τοὺς λόγους του καὶ τὸν καταχειροκρότησαν.
.           Στὴν ἀρχὴ τῆς κεντρικῆς ὁμιλίας του, στὶς 3 Ἰουνίου 2007, ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὴν παρακαταθήκη του γιὰ τοὺς Ἕλληνες,   σημείωσε: «Εἴμαστε σήμερα ὅλοι ἐδῶ ἑνωμένοι κάτω ἀπὸ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του γιὰ τὴν ἀπότιση τοῦ χρέους τῆς μνήμης καὶ τῆς ἀλήθειας, ἔναντι τῶν Ἑλλήνων ἡρώων τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα, ἐπειδὴ πιστεύουμε ὅτι ἡ συντήρηση τῆς ἱστορικῆς μνήμης δὲν ἀποτελεῖ παραχώρηση στὴ μισαλλοδοξία καὶ στὸν φανατισμό, ἀλλὰ εἶναι εὐλαβικὸ κερί, ποὺ τονίζει τὴν εὐγνωμοσύνη μας πρὸς τοὺς ἐθνικούς μας ἥρωες καὶ τονώνει τὸ ἠθικὸ καὶ πατριωτικό μας φρόνημα». Καὶ στὴ συνέχεια τόνισε μὲ νόημα: «Στὰ “πύρινα χρόνια” τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα κρίθηκε ἡ ἑλληνικότητα αὐτῆς τῆς γῆς τῶν Μακεδόνων, χωρὶς νὰ ἐξαγορασθῆ μὲ εὐτελὲς τίμημα καιροσκοπικῆς διπλωματίας, ἀλλ’ ἐπιβεβαιώθηκε μὲ τὸ αἷμα καὶ τὴ θυσία τῶν ἄξιων παιδιῶν της καὶ τῶν ἁπανταχοῦ Ἑλλήνων, ποὺ προσέτρεξαν ἐθελοντικὰ καὶ πολέμησαν μὲ θαυμαστὴ αὐτοθυσία γιὰ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν τιμή. Ἂν οἱ ἥρωες σκέπτονταν ὅπως κάποιοι – εὐτυχῶς ὀλίγοι – τὴν καλοπέρασή τους, τὸν συμβιβασμὸ καὶ τὸ συμφέρον τους, δὲν θὰ εἴχαμε αὐτὴν ἐδῶ τὴν Πατρίδα. Τὴν ἔχουμε, ἐπειδὴ πλήρωσαν γι’ αὐτὴν μὲ τὴ ζωή τους οἱ Μακεδονομάχοι καὶ ὅλοι οἱ ἀγωνιστὲς ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος».
.           Τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας – παρακαταθήκης του ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος ἦταν μία ἔκκληση στοὺς Μακεδόνες: «Μείνετε ὄρθιοι στὶς ἐπάλξεις, σταθεῖτε καὶ φυλάξτε τὶς ἐθνικὲς καὶ θρησκευτικές μας παραδόσεις, διατηρεῖστε τὴν ἑνότητα μὲ τὶς ρίζες μας γιὰ νὰ μὴν ξεραθῆ ἡ ψυχή σας, ἀλλὰ νὰ εἶναι πάντα καρποφόρα. Τὸ μήνυμα τοῦτο προσλαμβάνει σήμερα ἰδιάζον βάρος γιὰ ὅλους τους Ἕλληνες καὶ μάλιστα τοὺς Μακεδόνες. Στὸ διάβα τῆς ἱστορίας μας ἡ Μακεδονία ἀπετέλεσε μῆλον ἔριδος πολλῶν γειτόνων μας. Οἱ ἀγῶνες καὶ οἱ θυσίες τῶν πατέρων μας ἔσωσαν τὴν Μακεδονία ἀπὸ τὴ βία καὶ τὴν τρομοκρατία τότε, πρὶν 100 χρόνια, τοῦ βουλγαρικοῦ κομιτάτου. Ἦταν ἀγῶνες δύσκολοι καὶ ἦταν οἱ θυσίες βαριές. Ἡ Ἐκκλησία στάθηκε ὄρθια, ὅταν τίποτε ἄλλο δὲν προσεφέρετο νὰ στηρίξει τὴν ἀποσταμένη ἐλπίδα. Ἔκλεισε μέσα στὸ ράσο τῶν παπάδων καὶ δεσποτάδων Της ὅλα τὰ παιδιά Της καὶ ἔδωσε πρώτη τὸ παράδειγμα τῆς αὐτοθυσίας καὶ τοῦ ἡρωισμοῦ… Ὅλοι τὸ ξέρουμε καὶ ὅλοι τὸ διαλαλοῦμε. Χωρὶς νὰ λησμονοῦμε μάθαμε νὰ συγχωροῦμε αὐτοὺς ποὺ μᾶς ἀδίκησαν καὶ μᾶς ἀδικοῦν. Αὐτὸ εἶναι τὸ χρέος μας, ὅπως τὸ ἔχουμε διδαχθεῖ ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία μας καὶ τὸν Ἑλληνισμό μας. Μπορεῖ νὰ πικραινόμαστε γιὰ κάποιες ὕποπτες συμπεριφορὲς μερικῶν παιδιῶν τῆς Πατρίδας μας, ποὺ ἀποκλίνουν ἀπὸ τὴν ἐθνική μας συμπόρευση. Στὴν Ἑλλάδα καὶ πρὶν καὶ σήμερα καὶ αὔριο κανένας δὲν μπόρεσε οὔτε θὰ μπορέσει ποτὲ νὰ κάμψει τὸ φρόνημά μας. Ἀπὸ ἐμᾶς ἐξαρτᾶται νὰ δικαιωθοῦν οἱ θυσίες τῶν ἡρώων μας Μακεδονομάχων».
.           Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος δὲν ἔμεινε μόνο στοὺς λόγους Πίστης καὶ Ἐλπίδας πρὸς τοὺς Μακεδόνες Ἕλληνες. Μὲ δύο ἐπιστολές του πρὸς τὸν Πρόεδρο τῶν ΗΠΑ Τζὸρτζ Μπούς, τὸν νεότερο, ὑπογράμμισε τὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδας ἔναντι τῶν σφετεριστῶν τοῦ ὀνόματος καὶ τῆς ὀνομασίας τῆς Μακεδονίας γειτόνων της. Ἡ πρώτη ἐστάλη στὶς 10 Νοεμβρίου 2004 καὶ ἡ δεύτερη ἀκολούθησε στὶς 17 Νοεμβρίου τοῦ ἰδίου ἔτους. Καὶ οἱ δύο ἐγράφησαν μετὰ τὴν ἀπόφαση τῶν ΗΠΑ νὰ ἀναγνωρίσουν τὰ Σκόπια μὲ τὸ συνταγματικό τους ὄνομα «Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας».
.           Ὅπως σημειώνει ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος στὴν πρώτη του ἐπιστολή, ἡ χρήση τοῦ ὀνόματος «Μακεδονία» ἀπὸ τὰ Σκόπια εἶναι κάτι περισσότερο ἀπὸ μίαν ἁπλὴ καὶ ἀθώα πολιτιστικὴ ὑπεξαίρεση. Γιατί, καθὼς ἔγραψε, «τὰ ὅρια τοῦ πολιτιστικοῦ, τοῦ πολιτικοῦ καὶ τοῦ ἐπεκτατικοῦ εἶναι ἀμυδρά». Καὶ ἐπισημαίνει στὴ συνέχεια: «Οἱ Ἕλληνες θεωροῦμε πὼς ἡ ἀναγνώριση τοῦ ὅμορου μὲ τὴν Ἑλλάδα κράτους τῆς πΓΔΜ μὲ τὸ ἐθνωνύμιο “Μακεδονία” ὄχι μόνο δὲν ἐξυπηρετεῖ κανένα βαλκανικὸ κράτος, ἀφοῦ ἀνεβάζει τὴ θερμοκρασία τῆς ἔντασης καὶ τῆς καχυποψίας στὴν περιοχή, ἀλλὰ φαίνεται πὼς δικαιώνει ὅλους ὅσοι κτίζουν τὴν ἱστορία τους μὲ κλοπιμαῖα ὑλικὰ καὶ ἐπιβραβεύει ὅσους διατηροῦν ἄσβηστη τὴ σπίθα τῆς ἀταξίας καὶ τῆς μόνιμης ἀστάθειας σὲ μία κρίσιμη γιὰ τὴν Εὐρώπη περιοχὴ καὶ σὲ μίαν ἐποχὴ ἀδιάκοπων ἐντάσεων». Περαίνων τὴν ἐπιστολή του ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος, ἀφοῦ τονίζει ὅτι τὸ ὄνομα «Μακεδονία» ἀποτελεῖ κύριο στοιχεῖο τῆς πολιτιστικῆς μας κληρονομιᾶς καὶ συστατικὸ μέρισμα τῆς ἐθνικῆς μας ἰδιοπροσωπίας ὑπογραμμίζει:
«Ἐξοχότατε, εἶμαι πεπεισμένος πὼς ἡ περιστολὴ τῆς πολιτικῆς καὶ δὴ τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς στὴν ψυχρὴ καὶ μόνο ἐξυπηρέτηση ἐφήμερων καὶ ἰδιοτελῶν συμφερόντων, ἀποτελεῖ βασικὸ αἴτιο τῆς παγκόσμιας ἀστάθειας καὶ ἀταξίας στὴ μετὰ-διπολικὴ ἐποχὴ ποὺ διανύουμε. Ὡς ὀργανικὸ μέλος ἑνὸς ἱστορικοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου οἱ προτεραιότητες οὐδέποτε ὑπῆρξαν ἐφήμερες, οὔτε καν ἰδιοτελεῖς, καὶ ὡς ἐκκλησιαστικὸς ὑπηρέτης τῆς Ὀρθοδοξίας… ἐπιθυμῶ διὰ τῆς παρούσης νὰ ἐκδηλώσω μὲ τὸν πλέον ἔντονο τρόπο τὰ αἰσθήματα ἀγωνίας ποὺ μὲ διακατέχουν γιὰ τὸν κόσμο ποὺ διαμορφώνουμε μὲ πλήρη ἀπαξία στὴν ἀντικειμενικότητα καὶ τὴν ἀλήθεια».
.           Στὴ δεύτερή του ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος ἐπανέρχεται στὸ θέμα τῆς ὀνομασίας καὶ τοῦ ἐπισημαίνει προφητικά: «Μία ὀνομασία τοῦ γειτονικοῦ κράτους ποὺ νὰ περιέχει τὸν ὅρο “Μακεδονία” δὲν δύναται νὰ ἀνατρέψει τοὺς ἱστορικοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἔχει ἡ Ἑλλάδα κατὰ τῆς ὑφαρπαγῆς τοῦ ὀνόματος ἀπὸ τὴν πΓΔΜ. Κάθε Ἕλληνας φέρει μέσα του αὐτὸ τὸ ἱστορικὸ ψῆγμα. Δὲν εἶναι μόνο τὰ ἑλληνικὰ χώματα, τὰ ὁποῖα ἀναδύουν στὴν ἐπιφάνεια τὰ ἀπομεινάρια τῆς Μακεδονικῆς δυναστείας. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ πολιτισμὸς καὶ τὰ γονίδια τὰ ὁποῖα ἔχουν κληροδοτηθεῖ σὲ μᾶς μέσω τῶν αἰώνων. Γιὰ τοὺς λόγους αὐτούς… οἱαδήποτε ἐξαναγκασμένη παρέκκλιση ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἱστορικὴν ἀλήθεια δὲν θὰ ἀποφέρει ὥριμα φροῦτα εἰρήνης καὶ καλῆς γειτονίας ἀλλὰ ἄγουρους καρποὺς καχυποψίας καὶ ἐχθρότητας μεταξὺ τῶν δύο “Μακεδονιῶν”».
.           Στὴν ὁμιλία του στὴν Ἔδεσσα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος εἶπε πὼς δὲν μπορεῖ νὰ σιωπᾶ, ὅταν βλέπει ὅτι κινδυνεύει ἡ Πατρίδα καὶ τὸ ποίμνιό του, ἔστω καὶ ἂν αὐτὸ τοῦ στοιχίζει πολὺ ἀκριβά. Ἐκ τῶν πραγμάτων εἶναι γνωστὸ ὅτι τοῦ στοίχισε. Ὅμως οἱ παρακαταθῆκες του μένουν μέτρο ἀναφορᾶς καὶ σύγκρισης γιὰ τοὺς ἑπόμενούς του Ἀρχιερεῖς.-

,

Σχολιάστε