Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Μακεδονία

ΡΙΓΟΣ καὶ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ γιὰ τὴν ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΡΓΑΛΕΙΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὅταν ἡ πολιτικὴ ἐξουσία ἐργαλειοποιεῖ τὴν Ἐκκλησία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Τὶς τελευταῖες ἡμέρες εἴμαστε μάρτυρες μίας ἔντασης στὴν γεωπολιτικὴ διαμάχη περὶ τὴν Βαλκανικὴ καὶ τὴν Οὐκρανία μεταξὺ Ρωσίας καὶ τῆς, ὑπὸ τὶς ΗΠΑ, Δύσης. Στὴ διαμάχη αὐτὴ ἐπιχειρεῖται καὶ ἐν πολλοῖς ἐπιτυγχάνεται ἡ ἐκ μέρους τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας ἐργαλειοποίηση ἐπὶ μέρους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἀπόρροιά της εἶναι ἡ χειραγώγησή τους σὲ πολιτικὲς σκοπιμότητες.
.         Πιὸ συγκεκριμένα ἡ Σκοπιανὴ πολιτικὴ ἡγεσία ἔχει ἐργαλειοποιήσει τὴ σχισματικὴ ἡγεσία τῆς ἐκεῖ Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ ἡ ἀντίστοιχη ἡγεσία τῆς Οὐκρανίας τὴν ἡγεσία τῶν Ὀρθοδόξων σχισματικῶν τῆς χώρας καὶ τῶν Οὐνιτῶν, ποὺ ἐξυπηρετοῦν τὴ γεωπολιτικὴ τοῦ Βατικανοῦ. Ἀνάλογη ἐργαλειοποίηση παρατηρεῖται στὴν κυβέρνηση τῆς Βουλγαρίας στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Σόφιας. Ἐξ ἄλλου τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῆς πολιτικῆς τῆς ρωσικῆς κυβέρνησης καὶ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης τὰ ἀντίστοιχα τῆς Δύσης….
.         Στὴν περὶ τὴν ἐδαφικὴ ἐπιρροὴ στὰ Βαλκάνια καὶ στὴν Οὐκρανία διαμάχη τῶν ἰσχυρῶν τῆς Γῆς ἀναμίχθηκαν καὶ οἱ μυστικὲς ὑπηρεσίες τους. Αὐτές, μὲ τὶς ἐνέργειές τους στὴν Ἑλλάδα διαμορφώνουν «πληροφορίες», ποὺ ἐξυπηρετοῦν τοὺς σκοπούς τους. Κύριος στόχος τους ἡ κάλυψη στὴν ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη τῆς συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν, μὲ τὴν πρόκληση ἐπικοινωνιακοῦ ἀντιπερισπασμοῦ διὰ τῆς ἀποπληροφόρησης καὶ τῶν χονδροειδῶν σχολίων.
.         Ἡ προπαγάνδα τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῆς κυβέρνησης προωθεῖ τὸ ψέμα, πὼς ὅσοι πατριῶτες ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ Μακεδονία εἶναι μία καὶ ἑλληνική, εἶναι «φασίστες». Σὲ αὐτὴν προσετέθη ἡ «πληροφορία» ὅτι ἑλληνικοὶ ἐκκλησιαστικοὶ παράγοντες ὑποστηρίζουν τὴν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας, «ἐπειδὴ χρηματοδοτοῦνται ἢ ἔχουν σχέση μὲ Ρώσους» πού, κατὰ τὴν προπαγάνδα, «ἀπεργάζονται τὴν ρωσοποίηση τῆς Ἑλλάδας (!!!), τοῦ Φαναρίου καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ»… Οἱ βαρύγδουπες ἀναφορὲς σὲ ἄσχετες, μὲ τὸ Μακεδονικό, πληροφορίες, διευκολύνουν τὸ σκοπὸ τῆς προπαγάνδας….
.         Τὸ Φανάρι ἐμφανίζεται στὶς ΗΠΑ καὶ στὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση ὅτι τὶς βοηθάει, ἐπιλύοντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ πτυχὴ τοῦ Μακεδονικοῦ. Ἐπιδεικνύοντας «παπικὴ ἰσχύ», ποὺ δὲν ἔχει, ἀγνοεῖ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Σερβίας, στὸ ὁποῖο ἀνήκει ἐκκλησιαστικὰ ἡ γειτονική, σήμερα σχισματική, Ἐκκλησία καὶ τὸν κανονικὸ Ἀρχιεπίσκοπο τῶν Σκοπίων καὶ προωθεῖ τὴν ἀναγνώριση στὸ γειτονικὸ κράτος αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας, μὲ τὸ ὄνομα «Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχρίδος», στὸ ὁποῖο οὐδεὶς μπορεῖ νὰ ἀποκλείσει νὰ προστεθεῖ «καὶ πάσης Μακεδονίας», ἔστω «καὶ πάσης Βόρειας Μακεδονίας»… Προφανῶς δὲν ὑπολογίζεται στὸ Φανάρι ὅτι ἡ τυχὸν ἐνέργειά του θὰ προκαλέσει σοβαρὸ ρῆγμα στὶς σχέσεις του μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Σερβίας καὶ μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος….
.           Ἡ ξύλινη γλώσσα τῶν τελευταίων ἡμερῶν προσβάλλει τὴ νοημοσύνη μας. Ἐμφανίζει τὶς ΗΠΑ καὶ τὶς ἄλλες χῶρες τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῆς ΕΕ, μαζὶ μὲ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, νὰ προωθοῦν τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα καὶ τὴν ἑλληνικὴ κυριαρχία, ἱκανοποιώντας τὶς ἀλυτρωτικὲς ἐπιδιώξεις τῶν γειτόνων!… Καί, ἀπὸ τὴν ἄλλη, θέλουν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἡ σλαβικὴ Ρωσία ἄλλαξε στάση στὸ ὄνομα «Μακεδονία», ποὺ τὸ εἶχε ἀναγνωρίσει, ὅταν ἦταν ἤδη ἀπὸ καιρὸ γνωστὴ ἡ πρόθεση τῶν Σκοπίων νὰ ἐνταχθοῦν στὸ ΝΑΤΟ καὶ στὴν ΕΕ!…-

, ,

Σχολιάστε

ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ! (Σαρ. Καργάκος)


Ἕνας λαὸς ποὺ ἀρνεῖται τὸν ἑαυτό του

Σαράντος Ι. Καργάκος
Ἱστορικός, συγγραφέας
ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 16.07.2018

Οἱ Σκοπιανοί μᾶς νίκησαν γιατί τοὺς περισσότερους ὑποστηρικές τους βρῆκαν στὴν Ἑλλάδα

.                 Πρό καιροῦ ἐπισκέφθηκε τά Σκόπια καί ὁ ἐπανεκλεγείς πρόεδρος τῆς Οὑγγαρίας καί συνετάχθη, ὅπως καί πλεῖστοι ἄλλοι ἀρχηγοί κρατῶν, μέ τίς ἀπόψεις τῶν Σκοπιανῶν. Ἀπορῶ καί ρωτῶ, ὑπέρ τῆς Ἑλλάδος δέν ἔχει ταχθεῖ κανείς; Ἀπό τό 1912-13 ἡ ἱστορική Μακεδονία σέ ἔκταση χώρου περί τό 70% εἶναι ἀναπόστατο τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Ὅλες οἱ ἀρχαῖες ἱστορικές μαρτυρίες καί οἱ νεώτερες ἀρχαιολογικές ἔρευνες δείχνουν ὅτι οἱ Μακεδόνες ἦσαν ἀείποτε τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου. Αὐτά δέν μετρᾶνε στίς ἐκτιμήσεις τῶν τωρινῶν πολιτικῶν; Ὁ πρωθυπουργός μας κάποτε εἶχε πεῖ ὅτι ἡ ἀρχαιολογία εἶναι τό βαρύ πυροβολικό μας. Γιατί αὐτό τό πυροβολικό ἔχει σιγήσει; Γιατί δέν λαλοῦν οἱ ἀρχαιολόγοι μας καί οἱ ἐπίσημοι ἱστορικοί μας; Μήπως οἱ δύο ἀρχαῖες πρωτεύουσες τῆς Μακεδονίας καθώς καί τά λοιπά κέντρα τῶν Μακεδόνων δέν βρίσκονται ἐπί ἑλληνικοῦ ἐδάφους; Καί μέ τό ἔδαφος αὐτό δέν σχετίζονται οἱ σημαντικώτερες σελίδες τῆς μακεδονικῆς ἱστορίας;
.                     Γιατί λοιπόν οἱ πολιτικές ἡγεσίες τοῦ πλανήτη μας δέχονται ὡς Μακεδονία τά Σκόπια καί ὄχι τή Βόρεια Ἑλλάδα; Γιά νά μήν ἐπανέλθουμε στά προπολεμικά καί ἐμφυλιοπολεμικά, θά σταθῶ σέ κάτι πού δέν κάναμε μεταπολεμικά. Καί ἐννοῶ ὅτι δέν ἀντιδράσαμε δυναμικά στήν «μακεδονοποίηση» τῆς Νότιας Σερβίας ἀπό τόν Τίτο, τότε πού δημιουργήθηκε τό ὁμόσπονδο κράτος τῆς «Μακεδονίας» ἀλλά καί οὔτε ὅταν τούτη ἡ «Μακεδονία» μετά τήν κατάρρευση τῆς Γιουγκοσλαβίας διεκδίκησε μονοπωλιακά τήν παγκόσμια ἀναγνώριση. Ἔγινε δηλαδή ἀπό ἔννοια μέρους, ἔννοια ὅλου. Δυστυχῶς, ἡ ἑλληνική πολιτική καί πνευματική μας ἡγεσία βολεύτηκε μέ ἐκεῖνο τό ἐνδιάμεσο FYROM καί παθητικοποιήθηκε. Ἔτσι οἱ Σκοπιανοί σιγά-σιγά στίς ἀθλητικές, στίς πολιτικές καί τίς πολιτιστικές ἐκδηλώσεις, χωρίς οὐσιαστική ἀντίδραση δική μας, νοσφίστηκαν τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας, παρότι ἡ χώρα τους εἶναι μόνο κατά ἐλάχιστο μέρος Μακεδονία. Ἄρα ἡ ἐπιτυχία τῶν Σκοπιανῶν ὀφείλεται στή δική τους προσπάθεια καί στή δική μας ἀπάθεια ἤ πνευματική καί πολιτική δειλία.
.                   Ὅ,τι ὅμως γίνεται παρά τήν ἱστορία καί παρά τό δίκαιο μακροχρονίως δέν εὐδοκιμεῖ. Ὑπάρχει στά Σκόπια μιά ἰντελιγκέντσια πολλαπλῆς καταγωγῆς, ἀλλά ἡ συμπαγέστερη μᾶζα εἶναι ἀλβανική. Ὁ λοιπός πληθυσμός ἀπό ἐθνική ἄποψη εἶναι ρευστός. Ὑπερισχύουν οἱ σλαβόφωνοι ἀλλά κατά μεγάλο μέρος τοῦτος ὁ σλαβόφωνος πληθυσμός ἔχει βουλγαρική σύσταση. Καί ἤδη κατά χιλιάδες οἱ τωρινοί «Μακεδόνες» ἔχουν ἀρχίσει νά ζητοῦν τή βουλγαρική ὑπηκοότητα. Τήν τελευταία διετία 18.000 Σκοπιανοί ἔχουν ἀποκτήσει βουλγαρική ταυτότητα. Ἄλλωστε τό ἰσχυρότερο κόμμα τοῦ κρατιδίου, τό V.M.R.O. μήπως δέν ἔχει βουλγαρική καταγωγή; Ἀκόμη καί τό Ἠλί-Ντέν, πού τό τιμοῦν ὡς ἐθνική τους γιορτή, ἦταν βουλγαρικό ἐνέργημα. Τί τό γνήσιο ὑπάρχει στίς ἐπίσημες ἐκφράσεις τοῦ κράτους αὐτοῦ; Μήπως καί ἡ σημαία τους δέν εἶναι παραλλαγή τῆς ἰαπωνικῆς;
.                 Τότε γιατί ἡ διεθνής κοινότητα εἶναι μέ τό μέρος τῶν Σκοπιανῶν; Κατά πρῶτο λόγο γιατί δέν εἶναι μέ τό μέρος τῆς Ἑλλάδος οἱ Ἕλληνες καί κατά κύριο λόγο δέν εἶναι καλοί πρόμαχοι τῶν ἑλληνικῶν συμφερόντων αὐτοί πού κατά κανόνα ἐκπροσωποῦν στά ἐπίσημα «φόρα» τή χώρα πού σηκώνει τή βαριά ὀνομασία Ἑλλάς. Καί ἐννοῶ τόν πολιτικό καί τόν πνευματικό μας κόσμο. Ἄς ἀφήσουμε ἀπέξω τούς πολιτικούς. Ποῦ εἶναι ὁ λόγος τῶν ἀρχαιολόγων καί τῶν ἱστορικῶν μας; Σέ κάποιο πανεπιστήμιό μας διδάσκονται ἱστορία Ἄγγλου ἱστορικοῦ πού κάνει διαχωρισμό ἀνάμεσα στούς Ἕλληνες καί στούς Μακεδόνες. Ἄρα, ἐμεῖς δίνουμε ὅπλα στούς Σκοπιανούς, καίγοντας τά χαρτιά μας, ὅπως καῖμε τή σημαία μας.
.               Τό Σκοπιανό ζήτημα δυστυχῶς ἀπό τή μεριά μας παίζεται σάν μπάλλα στό γήπεδο τῆς προεκλογικῆς διαμάχης. Κανονικά ἀφοῦ δέν ὑπάρχει ἑνιαία γραμμή καί ἐφ᾽ ὅσον ἡ παροῦσα Βουλή δέν ἔχει γιά τό ζήτημα αὐτό λαϊκή ἔγκριση, δέν ἔπρεπε νά προχωρήσει ἀπό τήν κυβέρνηση καμμία συζήτηση μέ τούς ἐκπροσώπους τῆς FYROM. Χωρίς νά λυθεῖ ἐπιτυχῶς τό πρόβλημα γιά μᾶς, ὁ πολιτικός μας κόσμος θά προσθέσει στό πολιτικό του μητρῶο καί ἄλλα στίγματα ἐνοχῆς. Χωρίς ἐθνική συνεννόηση δέν πρέπει κανένα ζήτημα νά προωθεῖται. Καί τοῦτο γιατί ἡ ὑπό τέτοιες συνθῆκες προώθηση δέν γίνεται πρός τά ἐμπρός· γίνεται πρός τά πίσω. Μέ ἄλλα λόγια ὀπισθοδρομοῦμε χωρίς νά προχωροῦμε. Καί τελικά θά μᾶς μείνει τό erga omnes σάν γλειφιτζούρι παρηγοριᾶς. Οἱ Σκοπιανοί ἀφοῦ θά ἔχουν τό ὄνομα ὑπό κάποιον λεκτικό φερετζέ (Βόρεια ἤ Νότια) θά ἔχουν τά πάντα. Μᾶς νίκησαν γιατί τούς περισσότερους ὑποστηρικτές τούς βρῆκαν πάλι ἐδῶ στήν Ἑλλάδα! Γίναμε ἕνας λαός πού ἀρνεῖται τόν ἑαυτό του…

,

Σχολιάστε

Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΚΑΙ Η «ΒΟΡΕΙΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Βόρειος Ἰρλανδία καὶ ἡ «Βόρειος Μακεδονία»

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.       Ἕναν ἀπὸ τοὺς λαοὺς ποὺ θαυμάζω εἶναι ὁ Ἰρλανδικός. Ἔζησε ὑπὸ τὸ βάρβαρο καὶ καταπιεστικὸ καθεστὼς τῶν Ἄγγλων ἐπὶ αἰῶνες καὶ διατήρησε τὴν ταυτότητά του. Οἱ κατακτητές του χρησιμοποιώντας βία κάθε μορφῆς ἐπιχείρησαν νὰ τοῦ ἀλλάξουν τὴν ψυχή, νὰ ἀλλοιώσουν τὴν ἐθνική του συνείδηση, νὰ τὸν ἀφομοιώσουν. Ἀπέτυχαν.
.       Ἡ πιὸ πρόσφατη ἱστορικὰ πράξη τοῦ δράματος τῶν Ἰρλανδῶν εἶναι ἡ ἐκ μέρους τῆς Βρετανίας ἐπιβολὴ τῆς διχοτόμησης τοῦ νησιοῦ καὶ τῆς δημιουργίας τῆς Βορείου Ἰρλανδίας, ποὺ ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς συνιστῶσες της. Ἕως σήμερα μπορεῖ ὅλες οἱ χῶρες τοῦ κόσμου νὰ ἀναγνωρίζουν τὴν Βόρειο Ἰρλανδία, ὡς μέρος τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, ἀλλὰ ἡ Ἰρλανδία ἀρνεῖται νὰ τὴν ἀναγνωρίσει. Ἐξακολουθεῖ πάντα νὰ διακηρύσσει ὅτι ἡ Ἰρλανδία, ὅπως εἶναι καὶ τὸ ὄνομά της, εἶναι «τόπος τῶν Ἰρλανδῶν», εἶναι μία καί, φυσικά, Ἰρλανδική.
.       Οἱ χάρτες ποὺ μοιράζει ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ τῆς Ἰρλανδίας στοὺς τουρίστες δείχνει τὴ στρατηγικὴ τῆς χώρας γιὰ τὴν Βόρεια Ἰρλανδία. Σ’ αὐτοὺς τὸ νησὶ εἶναι ἑνιαῖο, χωρὶς σύνορα καὶ οἱ τοποθεσίες τῆς Βόρειας Ἰρλανδίας ἀναφέρονται μὲ δύο ὀνόματα, τὸ ἰρλανδικὸ καὶ αὐτὸ ποὺ τοὺς ἔδωσαν οἱ κατακτητές. Παράδειγμα, ἡ πόλη σύμβολο τῆς ἰρλανδικῆς ἀντίστασης, ἀναφέρεται μὲ τὸ ἰρλανδικὸ ὄνομα (Derry) καὶ αὐτὸ ποὺ τῆς ἔδωσαν οἱ Ἄγγλοι (Londonderry).
.       Στὴν Βόρεια Ἰρλανδία τὰ πράγματα ἔχουν ἠρεμήσει μετὰ τὴ συμφωνία τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς (10 Ἀπριλίου) τοῦ 1998. Ἡ ἠρεμία σὲ ὅλο τὸ νησὶ καὶ ἡ ἐλεύθερη διακίνηση τῶν κατοίκων του – παλαιότερα ὑπῆρχαν αὐστηροὶ ἔλεγχοι στὰ σύνορα– βοηθάει στὸ νὰ ἁπαλυνθοῦν οἱ πληγὲς τῆς ἀγγλικῆς κυριαρχίας, ποὺ εἶναι ἀκόμη ἐμφανεῖς.
.       Δυστυχῶς ὅσα δὲν πέτυχαν οἱ Ἄγγλοι, ὡς πρὸς τὴν ἀλλοίωση τῆς ψυχῆς τῶν Ἰρλανδῶν, συντελοῦνται ἐσωτερικά. Μὲ συστηματικὴ καὶ πολυδάπανη προπαγάνδα, μὲ τὴν –καὶ μὲ εὐθύνη της – περιθωριοποίηση τῆς ρωμαιοκαθολικῆς ἐκκλησίας, μὲ τὴν προώθηση τῶν ὁμοφυλοφίλων στὴν ἐξουσία, καὶ τὴν κατάργηση παραδοσιακῶν ἠθικῶν καὶ βιοηθικῶν κανόνων (ἐκτρώσεις, «γάμοι» μεταξὺ ὁμοφύλων) ἀλλάζει ἡ νοοτροπία τους. Χαρακτηριστικὸ εἶναι πὼς κατὰ τὶς ἡμέρες τὶς ἀφιερωμένες στοὺς ὁμοφυλόφιλους στὰ κτίρια τῆς Βουλῆς, τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, καὶ τοῦ πρωθυπουργοῦ, ποὺ εἶναι ὁμοφυλόφιλος, εἶχαν ὑποσταλεῖ οἱ ἰρλανδικὲς σημαῖες καὶ εἶχαν ἀνυψωθεῖ αὐτὲς τῶν ὁμοφυλοφίλων…
.       Σὲ ἀντίθεση πρὸς τοὺς Ἰρλανδούς, ἡ κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου δέχθηκε τὴν ὀνομασία «Βόρεια Μακεδονία», χωρὶς κὰν νὰ ἔχει ἀπέναντί της μίαν αὐτοκρατορία, ὅπως ἐκεῖνοι. Αὐτὴ εἶχε ἀπέναντί της τοὺς Σκοπιανοὺς καὶ ὄχι τοὺς Βρετανούς… Καὶ ὅμως ὑποχώρησε. Τοὺς ἔδωσε ὅλα ὅσα δὲν τοὺς ἀνήκουν. Ξέχασε ὅτι Μακεδονία ὀνομάζεται ἡ περιοχή, ὅπου κατοικοῦν οἱ Μακεδόνες, οἱ ἱστορικοὶ Μακεδόνες, οἱ Ἕλληνες Μακεδόνες. Πῆρε βεβαίως τὰ συγχαρητήρια τῶν ἰσχυρῶν τῆς Γῆς, ποὺ βρῆκαν καλόβολους συνεργάτες πρὸς ὑλοποίηση τῶν σχεδίων τους στὴν περιοχή. Οἱ κ.κ. Τσίπρας καὶ Καμμένος μπρὸς στὰ συμφέροντά τους ἀπέρριψαν τὸν κανόνα, πὼς ὅποιος ἐπαινεῖται ἀπὸ φορεῖς ἀλλότριων ἐπιδιώξεων, ἀναζητεῖ τὰ λάθη του…-

Σημ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Οἱ σπιθαμιαῖοι πολιτικοὶ μετεωροφένακες στεροῦνται  τῶν προϋποθέσεων γιὰ τὴν διαδικασία ἀναζητήσεως τῶν λαθῶν τους. Ἐκτὸς τῶν ἐθνικῶν δικαίων ἔχουν ἐκχωρήσει καὶ τὶς θεμελιώδεις ψυχικές τους δυνάμεις. Εἶναι ἀξιοθρήνητοι.

,

Σχολιάστε

Ο ΡΗΓΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Ρήγας καὶ τὸ Μακεδονικὸ

τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Στὶς 24 Ἰουνίου συμπληρώθηκαν 220 χρόνια ἀπὸ τὴ δολοφονία τοῦ ἐθνομάρτυρα Ρήγα τοῦ Βελεστινλῆ. Ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς στὸ Βελιγράδι, ὑπέστη, ὅπως καὶ οἱ ἑπτὰ σύντροφοί του, φρικτὰ βασανιστήρια καὶ ἀνατριχιαστικὸ τέλος, σὲ ἡλικία 41 ἐτῶν. Ὁ Ρήγας παραμένει ἐπίκαιρος. Μὲ τὶς νέες συνθῆκες θὰ ἦταν ἴσως ἐκτὸς κυβερνητικῆς γραμμῆς ἡ ἐκ μέρους του ἔκδοση τῆς εἰκόνας τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου… Ὅπως γράφει ὁ μελετητὴς τοῦ ἐθνεγέρτη μάρτυρα Δρ. Δημ. Καραμπερόπουλος, μὲ τὴν κυκλοφορία τῆς εἰκόνας τοῦ μεγάλου Ἕλληνα στρατηλάτη, τὸ 1797, ὁ Ρήγας θέλησε νὰ ἐνισχύσει τὸ ἐπαναστατικὸ φρόνημα τῶν σκλαβωμένων. Τὸν προσέφερε σ’ αὐτοὺς ὡς πρότυπο ἀνδρείας καὶ ἀποφασιστικότητας.
.           Γιὰ καλύτερη γνώση τῆς προσωπικότητας καὶ τοῦ ἔργου τοῦ Μεγ. Ἀλεξάνδρου προσέθεσε στὴν εἰκόνα τέσσερις παραστάσεις: τὴ νίκη του στὸν Γρανικὸ ποταμό, τὴ φυγὴ τοῦ Δαρείου, τὴ θριαμβευτικὴ εἴσοδό του στὴν Βαβυλώνα καὶ τὰ μέλη τῆς οἰκογένειας τοῦ Δαρείου νὰ τὸν προσκυνοῦν, ὡς νικητή. Στὴν εἰκόνα ὑπάρχει καὶ κείμενο τοῦ Ρήγα γιὰ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο στὰ ἑλληνικά, μὲ μετάφραση τοῦ ἰδίου στὰ γαλλικά.
.           Ὁ Ρήγας παραμένει ἐπίκαιρος. Στὸν Ὕμνο Πατριωτικό του (στροφὴ 33) διδάσκει τοὺς κυρίους Τσίπρα καὶ Καμμένο καὶ ὅλους τοὺς Ἕλληνες. Γράφει:
.           «Ἀλέξανδρε τώρα νὰ βγῆς ἀπὸ τὸν τάφο καὶ νὰ ἰδῆς τῶν Μακεδόνων πάλιν τὴν ἀνδρείαν τὴν μεγάλην πὼς τοὺς ἐχθροὺς νικοῦνε μὲ χαρὰ στὴ φωτιά». Πᾶνε τώρα αὐτά… Αὐτὰ τὰ ἐφάρμοσαν οἱ Μακεδονομάχοι. Τώρα ἡ Κυβέρνηση δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ «ἐθνικιστές»…
.           Ἐπίσης ὁ Ρήγας διδάσκει τοὺς κυρίους Τσίπρα καὶ Καμμένο καὶ τὸν καθένα ἀπὸ ἐμᾶς μὲ τὸν Θούριό του νὰ κοιτάξουμε τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδας καὶ ὄχι νὰ ὑπηρετοῦμε ξένους ἡγεμόνες: «Ὡς πότ᾽ ὀφφικιάλος σὲ ξένους βασιλεῖς; Ἕνα νὰ γένης στύλος δικῆς σου τῆς φυλῆς. Κάλλιο γιὰ τὴν Πατρίδα κανένας νὰ χαθῆ, ἢ νὰ κρεμάση φούντα γιὰ ξένον στὸ σπαθί… Μὰ ὅσοι θὰ τολμήσουν ἀντίκρυ νὰ σταθοῦν, ἐκεῖνοι καὶ δικοί μας ἂς εἶναι, ἂς χαθοῦν»….
.           Ὁ Κολοκοτρώνης φύλαξε καὶ ἐφάρμοσε τὴν προτροπὴ τοῦ Ρήγα, ὅπως ὁ ἴδιος εἶπε: «Ἐφύλαξα πίστιν εἰς τὴν παραγγελίαν τοῦ Ρήγα καὶ ὁ Θεὸς μὲ ἀξίωσεν καὶ ἐκρέμασα φούνταν εἰς τὸ Γένος μου, ὡς στρατιώτης του. Χρυσὴ φούντα δὲν ἐστόλισε ποτὲ τὸ σπαθί μου, ὅταν ἐδούλευσα εἰς ξένα κράτη».
.           Περιττὸ εἶναι νὰ σημειώσουμε τὸ αὐτονόητο, ὅτι ὁ Ρήγας στὴ Χάρτα τῆς Ἑλλάδας, μεταξὺ τῶν ἄλλων, περιλαμβάνει ὅλη τὴ Μακεδονία, ὡς ἑλληνικὴ περιοχή, μὲ ἑλληνικὴ ἱστορία. Τὴν φανερώνουν ἔτσι τὰ τοπωνύμια, ὅλα ἑλληνικά, καὶ οἱ διασκορπισμένες σὲ ὅλη τὴν ἔκταση τῆς Μακεδονίας εἰκόνες ἀπὸ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ νομίσματα.
.           Ὁ Ρήγας εἶναι ἐπίκαιρος. Στὸν Θούριό του (στίχοι 21 – 24) μᾶς καλεῖ καὶ σήμερα μὲ ζῆλο νὰ κάνουμε τὸ Σταυρό μας καὶ νὰ ἐκλέγουμε ἄξιους κυβερνῆτες: «Ἐλᾶτε μ’ ἕναν ζῆλον σὲ τοῦτον τὸν καιρόν, νὰ κάμωμεν τὸν ὅρκον ἐπάνω στὸν Σταυρόν. Συμβούλους προκομμένους, μὲ πατριωτισμόν, νὰ βάλωμεν εἰς ὅλα νὰ δίδουν ὁρισμόν».-

 

 

 

, ,

Σχολιάστε

«ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ» ἢ «ΣΚΟΠΙΑΝΟ»; (Μητρο. Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

«Μακεδονικὸ» ἢ «Σκοπιανὸ» ζήτημα;

τοῦ Μητροπ. Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

.               Στήν συζήτηση πού ἔγινε καί γίνεται αὐτόν τόν καιρό στήν Ἑλλάδα καί στά Σκόπια γιά τήν ἐπίλυση τοῦ θέματος τῆς ὀνομασίας τῆς «γείτονος χώρας», ὅπως ἔλεγαν οἱ περισσότεροι, ἐτέθησαν πολλά ζητήματα, τά ὁποῖα δέν εἶναι σκοπός τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἐτέθησαν, δηλαδή θέματα ἱστορικά, ἰδεολογικά, ἐθνικά, κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά, κομματικά, ἐμπορικά κ.ἄ.
.               Δέν εἶναι πρόθεσή μου νά ἀσχοληθῶ μέ ὅλα αὐτά τά ζητήματα. Ἁπλῶς θέλω νά ἐνημερώσω τούς ἀναγνῶστες ὅτι ὑπηρέτησα ὡς Ἱεροκήρυξ στήν Ἱερά Μητρόπολη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας γιά 18 χρόνια (1969-1987), μαζί μέ τόν τότε Ἱεροκήρυκα π. Ἰωήλ Φραγκάκο καί σημερινό Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας, καί γνωρίζω πολλές πτυχές τοῦ σοβαροῦ καί εὐαίσθητου αὐτοῦ θέματος.
.               Ὁ μακαριστός Γέροντάς μου Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας κυρός Καλλίνικος πέρασε μέσα ἀπό πολλές μαρτυρικές δοκιμασίες ἀπό τούς Σκοπιανούς καί φιλοσκοπιανούς, τούς «Σλαβομακεδόνες», ὅπως τούς ἔλεγαν τότε, οἱ ὁποῖες δοκιμασίες τόν ἐξαγίασαν κυριολεκτικά.
Ἀφήνω πρός τό παρόν αὐτό τό θέμα καί θά θίξω μόνον μερικά ἄλλα ζητήματα πού παρατήρησα κατά τήν πορεία τῶν συζητήσεων

1. Ρωμανία καί Ἐθνικά Κράτη

.               Θά σημειωθοῦν μερικές ἱστορικές ἀπόψεις, ὅπως μᾶς τίς δίδαξε ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, ὕστερα ἀπό ἔρευνα πού ἔκανε στίς πηγές σχετικά μέ τήν Ρωμηοσύνη. Οἱ Φράγκοι πού ἤθελαν νά διασπάσουν τήν Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία, μᾶς ἀποκάλεσαν ἀπό Ρωμαίους Γραικούς τόν 8ο αἰώνα καί ἀργότερα τόν 19ο αἰώνα διέσπασαν τά Βαλκάνια γιά τήν μή ἐπανασύσταση τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας (Βυζάντιο).
.               Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ὁ Μέγας Ἀθανάσιος τόν 4ο αἰώνα σέ ἐπιστολή του, ἀναφερόμενος στίς ἀποφάσεις τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, γράφει ὅτι συμφώνησε μέ αὐτές τίς ἀποφάσεις «πᾶσα ἡ οἰκουμένη», δηλαδή ἡ τότε Χριστιανική Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία, καί ὅσοι κατοικοῦν στίς Ἐπαρχίες της, ἤτοι «κατά τήν Δαλματίαν καί Δαρδανίαν καί Μακεδονίαν, Ἠπείρους τε καί Ἑλλάδα καί Κρήτην καί τάς ἄλλας νήσους, Σικελίαν τε καί Κύπρον καί Παμφυλίαν, Λυκίαν τε καί Ἰσαυρίαν καί πᾶσαν τε τήν Αἴγυπτον καί τοῖς Λιβίοις καί πλεῖστοι τῶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ ταύτην ἐπέγνωσαν».
.               Ἀπό ὅλες τίς ἱστορικές μαρτυρίες γνωρίζουμε ὅτι ἡ Κύπρος, ἡ Ἑλλάδα, ἡ Ἤπειρος, ἡ Θράκη, ὁλόκληρη ἡ Μακεδονία ἦταν Ἐπαρχίες (Θέματα) τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ἀλλά εἶχαν Ὀρθόδοξη πίστη, ἀνῆκαν στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, εἶχαν Ἑλληνική παράδοση καί πολιτισμό καί οἱ κάτοικοί τους ἦταν δίγλωσσοι.
.               Οἱ Τοῦρκοι μέχρι τόν 19ο αἰώνα ὀνόμαζαν Ρούμελη ὁλόκληρη τήν Μακεδονία, τήν Ἤπειρο, ὅλες τίς ἐκτάσεις ἀπό τό Βελιγράδι ὡς τήν Πελοπόννησο, δηλαδή ὅλο τό Εὐρωπαϊκό μέρος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἑπομένως, μέχρι τόν 19ο αἰώνα ἐπικράτησε ἡ Ρωμηοσύνη μέ τήν ἑνιαία πίστη, τήν Ἑλληνορθόδοξη παράδοση (μουσική, ἁγιογραφία κλπ.), παρά τίς γλωσσικές διαφορές.
.               Ἐπειδή ὑπηρέτησα στήν Ἱερά Μητρόπολη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας καί διάβασα ὅλους τούς Κώδικες μέ τά Πρακτικά τῆς Δημογεροντίας τῶν Βοδενῶν, πού διασώζονται στό παλαιό Ἀρχεῖο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, βρῆκα ὅτι στήν Μητρόπολη Βοδενῶν (Ἐδέσσης) μέ τήν Ὀρθόδοξη παράδοση καί τήν Ἑλληνική αὐτοσυνειδησία της ὑπαγόταν καί ἡ Γευγελῆ, καί μάλιστα ὁ τότε Μητροπολίτης, κατά τήν διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας, ἄφησε τήν ἕδρα του καί πῆγε νά ἑορτάση τό Πάσχα ἐκεῖ, προφανῶς γιατί ὑπῆρχε ἀνάγκη.
.               Ἐπίσης, διάβαζα γιά τήν ἡρωική δράση καί στάση τῶν Ἐπισκόπων, τῶν Δημογερόντων καί τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς νά ἀνήκουν στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί ἀντιδροῦσαν μέ ὅλες τίς δυνάμεις τους σέ ὅλες τίς ἐθνικιστικές προπαγάνδες.
.               Ἡ διάσπαση τῆς Ρωμηοσύνης τῶν Βαλκανίων σέ Κράτη καί τῆς Μακεδονίας ἔγινε τόν 19ο καί 20ό αἰώνα κάτω ἀπό τήν ἐπίδραση τοῦ δυτικοῦ διαφωτισμοῦ καί τῆς πολιτικῆς τῶν δυτικῶν δυνάμεων, τῆς Ρωσίας καί τῆς Σερβίας, καί ἀντέδρασε τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, μέ τήν Σύνοδο τοῦ 1872, πού ἀποφάσισε ἐναντίον τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ.
.               Ὁπότε, εἶναι φανερόν ὅτι ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοί γράφουν τήν ἱστορία τους μέ ἱστορική ἀκρίβεια καί ἐμεῖς δυστυχῶς ὑποχρεωνόμαστε νά τήν περιγράψουμε μέ ψευδῆ ὀνόματα. Αὐτό εἶναι τό μεγάλο πρόβλημα τῶν ἡμερῶν μας.

2.Ἔλλειμμα δημοκρατικῆς διαδικασίας

.               Τό θέμα αὐτό, ἐκτός ἀπό ἱστορικό, εἶναι καί πολιτικό. Γιά μένα συνιστᾶ ἔλλειμμα δημοκρατικῆς διαδικασίας καί ἔλλειμμα πολιτικῆς διαχειρίσεως ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἡ ὑπεύθυνη Κυβέρνηση ἀντιμετώπισε τό θέμα αὐτό.
.               Νά θυμίσω ὅτι τό 1992 χαράχθηκε ἡ ἐθνική γραμμή ἀντιμετώπισης τοῦ θέματος, ὕστερα δύο Συμβούλια Πολιτικῶν Ἀρχηγῶν ὑπό τόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας. Ἀκόμη καί τό 2008 καθορίσθηκαν «οἱ κόκκινες γραμμές» γιά τό θέμα αὐτό ἀπό τήν τότε Κυβέρνηση καί τήν ἀξιωματική ἀντιπολίτευση, ἡ σύνθετη ὀνομασία μέ γεωγραφικό προσδιορισμό ἔναντι ὅλων, παρά τίς ὀξύτατες πολιτικές διαφωνίες πού εἶχαν μεταξύ τους σέ ἄλλα ἐσωτερικά ζητήματα.
.               Ὅμως, στήν παροῦσα φάση, οἱ διπλωματικές συζητήσεις γίνονταν ἐν ἀγνοία τῶν ἄλλων Κομμάτων, καί μάλιστα βρίσκονταν σέ κατάσταση ἔντονης ἀντιπαράθεσης πού δέν δημιουργοῦσαν τό μίνιμουμ ἐθνικῆς συναίνεσης. Ἐπίσης, δέν ὑπῆρχε ἑνιαία κυβερνητική γραμμή, δέν συζητήθηκε τό θέμα στήν Κοινοβουλευτική ὁμάδα τῆς Κυβερνητικῆς παράταξης. Οὔτε συζητήθηκε στήν Βουλή, παρά μόνον ἐμμέσως ὕστερα ἀπό πρόταση δυσπιστίας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Δέν ἔγινε κάποιο δημοψήφισμα γιά νά ἀκουσθῆ ἡ γνώμη τοῦ λαοῦ κλπ. Ἀγνοήθηκαν δέ καί οἱ διαμαρτυρίες τοῦ λαοῦ μέ τίς μεγάλες κινητοποιήσεις. Ἀντίθετα, ὅλα αὐτά προβλέφθησαν νά γίνουν στό γειτονικό Κράτος καί ὕστερα νά ἀποφασίση ἡ Ἑλλάδα.
.               Αὐτό εἶναι ἀπρεπές, ἐκτός καί ἄν οἱ ὑπεύθυνοι διαχειριστές ἐκ μέρους τῆς Πατρίδας μας ἐνήργησαν κατά τέτοιο τρόπο ὥστε καί οἱ ἔξωθεν ἐνδιαφερόμενες δυνάμεις νά ἱκανοποιηθοῦν καί τό Κράτος τῆς «Βορείου Μακεδονίας» νά στηριχθῆ γιά νά μή διαλυθῆ, καί νά ψηφίση τελικά τήν συμφωνία ἡ ἑπόμενη Ἑλληνική Κυβέρνηση ἤ νά τήν καταψηφίση, ἄν ἐν τῷ μεταξύ οἱ Σκοπιανοί δέν τηρήσουν ὅλα τά σημεῖα τῆς συμφωνίας αὐτῆς.
.               Ἐν πάσῃ περιπτώσει τό νά μή ὑπάρχη συνεννόηση τῶν Πολιτικῶν Κομμάτων στά Ἐθνικά θέματα, ἄν καί ὑπῆρχαν οἱ δυνατότητες καί οἱ δεσμεύσεις νά τεθοῦν οἱ «κόκκινες γραμμές», καί ἀντίθετα νά ἀντιμετωπίζονται μικροκομματικά, τό νά μή λαμβάνεται ἡ γνώμη τοῦ λαοῦ, εἶναι, κατά τήν ἄποψή μου, ἔλλειμμα δημοκρατικῆς διαδικασίας καί πολιτικοῦ διαλόγου.

3. Ἡ «Βόρεια» καί ἡ «Νότια» Μακεδονία

.               Τελικά ἐπελέγη νά ὀνομασθῆ ἡ «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας» σέ «Βόρεια Μακεδονία». Θεωρήθηκε ὅτι αὐτή εἶναι ἡ καλύτερη λύση καί γιά τήν Ἑλλάδα.
.               Ὅμως, ὁ ὅρος «Βόρεια Μακεδονία» συνειρμικά ὁδηγεῖ τήν σκέψη στήν «Νότια Μακεδονία», ἀφοῦ δέν ὑπάρχει προσδιορισμός Βόρεια ἄν δέν ὑπάρξη Νότια. Ἐπίσης, τό Βόρειο καί τό Νότιο παραπέμπει σέ ἕνα ἑνιαῖο λαό μέ κοινή γλώσσα, κοινή παράδοση, ἑνιαῖο πολιτισμό, ὅπως Βόρεια καί Νότια Κορέα, παρά τό ὅτι εἶναι χωρισμένα Κράτη. Στήν Πατρίδα μας γίνεται λόγος γιά Βόρεια Ἑλλάδα καί Νότια Ἑλλάδα, Βόρεια Πελοπόννησο καί Νότια Πελοπόννησο κλπ. καί ὄχι Βόρεια καί Νότια Μακεδονία.
.               Τελικά, ἀφοῦ προσδιορίσθηκε ἡ «Βόρεια Μακεδονία», ποιά εἶναι ἡ «Νότια Μακεδονία» καί ποιά εἶναι ἡ σχέση μεταξύ τῆς «Βόρειας Μακεδονίας» τῶν Σκοπίων καί τῆς Μακεδονίας πού ἀνήκει στήν Ἑλλάδα; Ἐφ’ ὅσον μέ τήν συμφωνία αὐτή ὑπάρχει «Βόρεια Μακεδονία», τότε πῶς μπορεῖ νά διευκρινισθῆ γιά τό ποιά περιοχή τῆς Ἑλλάδος θά χαρακτηρισθῆ ὡς «Νότια Μακεδονία» καί ποιά θά εἶναι ἡ σχέση μεταξύ τους;
.               Νομίζω ὅτι καί ὁ ὅρος «Βόρεια Μακεδονία» μέ τήν νοούμενη καί μή χαρακτηριζόμενη, πρός τό παρόν, «Νότια Μακεδονία» ὑπονοεῖ τούς ἰσχυρισμούς τῶν Σκοπιανῶν, πού τούς ἄκουγα πολλά χρόνια πρίν ἀπό τούς «Σλαβομακεδόνες», ὅτι οἱ Ἕλληνες κατέκτησαν τήν Μακεδονία καί ὑποδούλωσαν τούς «Μακεδόνες», οἱ ὁποῖοι πρέπει κάποτε νά ἀπελευθερωθοῦν!
.               Θυμᾶμαι, τήν δεκαετία τοῦ 1970 καί 1980, στήν Ἀριδαία Ἀλμωπίας μερικοί αὐτοχαρακτηριζόμενοι ὡς «Μακεδόνες» θεωροῦσαν ὅτι εἶναι ὑπόδουλοι στούς Ἕλληνες καί πολεμοῦσαν κάθε ἑλληνικό στοιχεῖο, καί μεταξύ αὐτῶν καί τόν Γέροντά μου Μητροπολίτη Καλλίνικο.
.               Τελικά, οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας θά εἶναι «Νότιοι Μακεδόνες»; Καί ὅσοι δῆθεν «Σλαβομακεδόνες» κατοικοῦν στήν Ἑλληνική Μακεδονία, θά θεωροῦνται ὑπόδουλοι στούς Ἕλληνες; Ἤ ἀμφότεροι θά ἀγωνισθοῦν γιά νά ἑνώσουν τήν Βόρεια καί Νότια Μακεδονία σέ ἕνα «ἐλεύθερο Κράτος»;
.               Αὐτά εἶναι ζητήματα σοβαρά καί δέν μποροῦν νά ἀντιμετωπίζονται ἐπιπόλαια.

4. Κράτος, Ἐθνικότητα καί Ἰθαγένεια

.               Ἀπό ὅσους ἀσχολήθηκαν μέ τό θέμα αὐτό, ἄλλοι ὁμιλοῦσαν γιά «Μακεδονικό ζήτημα» καί ἄλλοι γιά «Σκοπιανό ζήτημα». Αὐτή ἡ διαφορά δέν εἶναι λεκτική, ἀλλά ἐννοιολογικά σημαντική.
.               Τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι: Τί προσπαθοῦσαν νά κάνουν ἐπιχειρηματολογώντας; Νά ἀπαντήσουν στό τί σημαίνει ὁ ὅρος Μακεδονία καί Μακεδόνες ἤ στό τί εἶναι οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς τῶν Σκοπίων; Τελικά, εἶναι ἀπό πλευρᾶς ἱστορίας ὑπαρξιακό θέμα τῶν Μακεδόνων ἤ τῶν Σκοπιανῶν; Ποιοί τέλος πάντων ἔχουν πρόβλημα ἐθνικό καί πρέπει νά τό ἐπιβεβαιώσουν ἤ νά τό ἀπορρίψουν;
.               Τό ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν Σκοπιανῶν πανηγύρισε ὅτι ἡ Ἑλλάδα τούς ἔδωσε τήν «μακεδονική γλώσσα» καί τήν «μακεδονική ἐθνότητα», καί οἱ ὑπεύθυνοι τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας ἔλεγαν ὅτι δέν δώσαμε ἐθνικότητα, ἀλλά ἰθαγένεια, δείχνει ὅτι εἶναι θέμα ὑπαρξιακό. Φαίνεται ὅτι ὑπάρχει σύγχυση μεταξύ ἐθνικότητας καί ἰθαγένειας-ὑπηκοότητας. Ὅπως ἔχει παρατηρήσει ὁ Δημήτριος Γάτης, ἐνῶ στήν ἀγγλική ἔκδοση τοῦ κειμένου τῆς συμφωνίας τό «Nationality Macedonia», πού ἀντιστοιχεῖ μέ τό «Ἐθνικότητα Μακεδονική», ἐν τούτοις στήν ἑλληνική γλώσσα μεταφράσθηκε σέ «ἰθαγένεια Μακεδονική», πού ἀντιστοιχεῖ στόν ἀγγλικό ὅρο «Citizen/Citizenship». Ἔτσι στό ἀγγλικό κείμενο στό σημεῖο αὐτό γράφεται: «Nationality Macedonia/Citizen of Republic of North Macedonia», ἐνῶ στήν ἑλληνική μετάφραση γράφεται: «Ἰθαγένεια Μακεδονική/ Πολίτης τῆς Δημοκρατίας τῆς Βόρειας Μακεδονίας». Ἔτσι, στήν συμφωνία αὐτή, πού ὑπεγράφη μεταξύ τῶν Ὑπουργῶν τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν δύο Κρατῶν, ὑπάρχει μιά πρωτοτυπία, ὡς πρός τό ὄνομα τοῦ Κράτους καί τό ὄνομα τῶν πολιτῶν του.
.               Γιά τό θέμα αὐτό κάνει εὔστοχες παρατηρήσεις ὁ Ἄγγελος Συρίγος, ἀναπληρωτής καθηγητής Διεθνοῦς Δικαίου καί Ἐξωτερικῆς Πολιτικῆς στό Πάντειο Πανεπιστήμιο, σέ πρόσφατο ἄρθρο του (Καθημερινή 24 Ἰουνίου 2018) μέ τίτλο «Νοτιοαφρικανοί, Νοτιοσουδανοί, Μακεδόνες». Γράφει ὅτι ἡ ΠΓΔΜ θά εἶναι «τό πέμπτο Κράτος τοῦ ΟΗΕ μέ γεωγραφικό προσδιορισμό στό ὄνομά του». Τά ἄλλα τέσσερα Κράτη εἶναι ἡ Νότιος Ἀφρική, ἡ Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τό Ἀνατολικό Τιμόρ καί τό Νότιο Σουδάν.
.               Στά τέσσερα αὐτά Κράτη «τό ὄνομα τοῦ Κράτους ταυτίζεται μέ τό ὄνομα τῶν πολιτῶν τῆς Χώρας», δηλαδή γράφεται: «ὁ λαός τῆς Νότιας Ἀφρικῆς», «ὁ Κεντροαφρικανικός λαός», «ὁ λαός τοῦ Νοτίου Σουδάν», «ὁ λαός τοῦ Ἀνατολικοῦ Τιμόρ». Ἀντίθετα, μέ τήν συμφωνία τῶν δύο Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν, ἐνῶ ἡ ΠΓΔΜ «θά ὀνομάζεται Βόρεια Μακεδονία», «οἱ κάτοικοί της δέν θά λέγονται “Βορειομακεδόνες”, ἀλλά “Μακεδόνες” μέ παῦλα “πολίτες τῆς Βόρειας Μακεδονίας”». Καί φυσικά θά ἐπικρατήση τό πρῶτο. Ἔτσι, θά εἶναι τό μόνο Κράτος στόν ΟΗΕ μέ αὐτήν τήν διαφοροποίηση μεταξύ ὀνόματος τοῦ Κράτους καί ὀνόματος τῶν πολιτῶν του.
.               Στό ἐπιχείρημα μερικῶν ὅτι ὑπάρχει τό δικαίωμα τοῦ αὐτοπροσδιορισμοῦ κάθε λαοῦ, στό ὁποῖο δέν μποροῦμε νά παρέμβουμε, ὁ καθηγητής παρατηρεῖ ὅτι «τό ὄνομα τῶν πολιτῶν τοῦ Κράτους, –ἡ ἰθαγένεια/ὑπηκοότητα– δέν ἀποτελεῖ δικαίωμα αὐτοπροσδιορισμοῦ. Εἶναι ὁ νομικός δεσμός μέ τό Κράτος». Αὐτό σημαίνει ὅτι ἀφοῦ ἐπελέγη νά ὀνομασθῆ τό γειτονικό Κράτος «Βόρεια Μακεδονία», ἡ ἰθαγένεια-ὑπηκοότητα θά ἔπρεπε νά χαρακτηρίζεται ὡς «Βορειομακεδονική», πού δείχνει τήν σχέση τοῦ πολίτη μέ τό Κράτος καί ὄχι νά ἔχη ἕνα ὄνομα πού προσδιορίζεται «βάσει τῆς εὐρύτερης γεωγραφικῆς περιφέρειας, στήν ὁποία κατοικεῖ».
.               Μάλιστα χρησιμοποιεῖ καί ἕνα ἐπιχείρημα. «Οἱ ἐναπομείναντες Ἕλληνες τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἤ τῆς Ἴμβρου, ὅσο καί νά θέλουν νά αὐτοπροσδιορισθοῦν, Τοῦρκοι πολίτες θά εἶναι. Ἐκεῖ πού ὑπάρχει δικαίωμα αὐτοπροσδιορισμοῦ εἶναι ὡς πρός τήν ἐθνοτική τους ταυτότητα. Εἶναι Τοῦρκοι πολίτες ἑλληνικῆς καταγωγῆς (ἤ Ἕλληνες ὡς πρός τήν ἐθνότητα)».

5. Διαφωτισμός καί Ἀριστερά

.               Κατά τήν πρόσφατη συζήτηση πού ἔγινε γιά τό θέμα αὐτό, διατυπώθηκε ἡ ἄποψη ὅτι οἱ ἀριστεροί πολιτικοί εἶναι ἀπαλλαγμένοι ἀπό τόν ἐθνικισμό, τόν ὁποῖο φορτώνουν στούς ἀντιπάλους τους, καί γι’ αὐτό εἶναι ἐλεύθεροι, ἐπηρεασμένοι ἀπό τίς ἀρχές τοῦ διαφωτισμοῦ καί τοῦ ὑπερεθνικισμοῦ.
.               Τό θέμα εἶναι ὅτι ὁ διαφωτισμός συνδέεται μέ τόν ἐθνικισμό. Μέ τήν ἐμφάνιση τοῦ διαφωτισμοῦ στήν Εὐρώπη ἀφυπνίσθηκαν οἱ ἐθνικισμοί καί πραγματοποιήθηκε ἡ δημιουργία μικρῶν Κρατῶν γιά νά ἐλέγχονται οἱ καταστάσεις καί νά κυριαρχοῦν οἱ τοπικές παραδόσεις. Ἡ διάσπαση τῶν Βαλκανίων σέ πολλές ἐθνικότητες καί σέ πολλά μικρά Κράτη ἦταν ἀπόρροια τῶν ἰδεῶν τοῦ διαφωτισμοῦ.
.               Ὁ Μέγας Ναπολέων μέ τό ἐπιτελεῖο του, καί οἱ τότε Εὐρωπαϊκές δυνάμεις, ἐπηρεασμένες ἀπό τόν διαφωτισμό καί τόν ρομαντισμό θέλησαν νά διασπάσουν τήν πολυεθνική Ρωμανία, τήν δυναμική Ρωμηοσύνη, καθώς ἐπίσης ἔκαναν τά πάντα γιά νά ἀποτρέψουν στό μέλλον τήν ἀνασύσταση τῆς Χριστιανικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας (Βυζάντιο) μέ τήν ἑνότητα ὅλων τῶν λαοτήτων σέ μιά ἑνιαία Αὐτοκρατορία. Ἡ Χριστιανική Ρωμανία ἦταν διαιρεμένη σέ «θέματα» μέ ἑνότητα πολιτιστική, ἐκκλησιαστική, παρά τήν διαφορά τῶν γλωσσῶν, ἐνῶ οἱ ἀρχές τοῦ διαφωτισμοῦ τήν διέσπασαν.
.               Ὅμως, σπάνια ἀκούγονται τά σχετικά μέ τήν πολιτιστική ἑνότητα τῆς Χριστιανικῆς Ρωμανίας (Βυζάντιο), παρά τήν γλωσσική διαφορετικότητα, καθώς ἐπίσης σπάνια ἀκούγεται ὅτι ὁ διαφωτισμός χαρακτηρίζεται ἀπό τόν ἐθνικισμό καί δυστυχῶς οἱ ἀριστεροί θεωροῦνται δῆθεν τέκνα τοῦ διαφωτισμοῦ, καί παράλληλα εἶναι διεθνιστές.
.               Ὕστερα ἀπό τά ἀνωτέρω διερωτῶμαι: Τό θέμα αὐτό εἶναι «Μακεδονικό» ἤ «Σκοπιανό»; Ὑπάρχει «Βόρεια Μακεδονία» χωρίς «Νότια Μακεδονία»; Ὑπάρχει «Βόρεια ἐλεύθερη Μακεδονία» καί «Νότια ὑπόδουλη Μακεδονία»; Συνδέεται ὁ διαφωτισμός μέ τόν διεθνισμό ἤ συνδέεται ὁ διαφωτισμός μέ τόν νεοφιλελεύθερο ἐθνικισμό;
.               Μέσα στήν θλίψη τῶν ἡμερῶν αὐτῶν καί τήν ἀδράνεια πολλῶν ἤ τήν πενία ἑνός συγκροτημένου λόγου, παρέδωσα ὅλη τήν μέριμνά μου καί τήν ἐλπίδα μου στόν Θεό, τόν «ὑπερασπιστή» τῆς ζωῆς μας, τόν ἄρχοντα τῆς εἰρήνης, τόν Κύριο τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς.

 

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

 

,

Σχολιάστε

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ «ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ» ΣΤΑ ΒΑΛΚAΝΙΑ: ΒΟΥΛΓΑΡIΑ, ΣΕΡΒIΑ καὶ ΑΛΒΑΝIΑ

πιπτώσεις τς «Συμφωνίας τν Πρεσπν»
στ
Βαλκάνια: Βουλγαρία, Σερβία κα λβανία

Γράφει ὁ Ἀνδρέας Σταλίδης.

Ἐφημ. «Ἑστία»,
26 Ἰουνίου 2018

.             Ἡ Βουλγαρία ἦταν ἡ πρώτη χώρα ποὺ ἀναγνώρισε τὴν «Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας» δηλώνοντας ρητὰ ὅμως ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει «μακεδονικὸ ἔθνος» ἢ «μακεδονικὴ γλῶσσα». Παρέμεινε ἔκτοτε σταθερὴ σ’ αὐτήν της τὴν ἄποψη. Ἀποδίδω τὸ ὅτι στέκεται βουβὴ ἀπὸ τὴ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν μέχρι σήμερα, στὸ ὅτι σέβεται τοὺς διεθνεῖς της ρόλους. Εἶναι προεδρεύουσα τῆς ΕΕ τὸ πρῶτο ἑξάμηνο τοῦ 2018, διάστημα στὸ ὁποῖο ξεκαθάρισε ὅτι θὰ χρησιμοποιεῖ τὸν ὅρο πΓΔΜ τῆς διεθνοῦς ἀναγνώρισης τῆς ΕΕ καὶ ὄχι τὸ ὄνομα τῆς δικῆς της ἀναγνώρισης. Σὲ λίγες ἡμέρες λήγει ἡ θητεία της καὶ θὰ δοῦμε τί σκέπτεται. Γιὰ τὴν Βουλγαρία ὑπάρχουν ὁρισμένα θετικά, γιὰ παράδειγμα δὲν ἔχει ἀντίρρηση μὲ τὸ «Βόρεια Μακεδονία», ἀκριβῶς διότι σπάει τὴν Μακεδονία σὲ κομμάτια μὲ ἑλληνικὴ ὑπογραφή, καὶ μπαίνει καὶ ἡ Βουλγαρία στὸ μοίρασμα. Ταυτόχρονα ὅμως ἔχει καὶ πολὺ μεγάλα ἀρνητικά, παρόμοια μὲ τὰ δικά μας, γιὰ διαφορετικοὺς λόγους: ἐθνότητα, γλῶσσα, ἀλλὰ καὶ διεθνῆ σήματα ΜΚ καὶ MKD, παραπέμπουν στὴν Μακεδονία ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ὄχι ἁπλὰ σὲ ἕνα μέρος της.
.             Ἡ συμφωνία δὲν ἀφήνει ἀδιάφορη τὴν Σερβία. Ἐφ᾽ ὅσον ἡ πΓΔΜ ὀνομαστεῖ «Βόρεια Μακεδονία», ἐνῶ στὴν πραγματικότητα ἀκόμα καὶ ἡ «εὐρεία Μακεδονία» μὲ βάση ὅποιον ὁρισμὸ θέλουν οἱ ψευδο-μακεδόνες δὲν περιλαμβάνει τὶς ἐκτάσεις τῆς βόρειας πΓΔΜ (ἀλήθεια, πῶς θὰ ὀνομάζονται αὐτές; «βόρεια Βόρεια Μακεδονία»;), οἱ Σέρβοι δὲν εἶναι εὐχαριστημένοι μὲ τὸν προσδιορισμὸ τοῦ συνόλου τῆς ἔκτασης τῶν Σκοπίων / πΓΔΜ ὡς «Βόρεια Μακεδονία», διότι αὐτομάτως συμπεριλαμβάνονται καὶ ἐκτάσεις ποὺ παραδοσιακὰ ἀνῆκαν στὴν Σερβία ἢ ποὺ τέλος πάντων δὲν εἶχαν ποτὲ καμία σχέση μὲ τὴν Μακεδονία. Ὄχι ὅτι ἔχουν ἐπιθετικὲς βλέψεις, ἀλλὰ παραγράφεται ἡ δική τους Ἱστορία ἐντασσόμενη στὴν Ἱστορία μίας δῆθεν «εὐρείας Μακεδονίας» μέχρι ἐκεῖ.
.             Οὔτε ἡ Ἀλβανία εἶναι ἀδιάφορη γιὰ τὴν ὑπόθεση. Ὑπάρχουν 4 Ἀλβανικὰ κόμματα στὰ Σκόπια, δύο ἐκ τῶν ὁποίων στὴν κυβέρνηση Ζάεφ μὲ Ἀλβανὸ ἀντιπρόεδρο, ἐνῶ ἐντός τοῦ 2018 ἡ ἀλβανικὴ κατέστη ἐπίσημη γλῶσσα. Ἂν συγκριθεῖ αὐτὴ ἡ κατάσταση μὲ τὸ 1991, ὅταν οἱ Ἀλβανοὶ πολιτικὰ ἦταν ἀνύπαρκτοι, εὔκολα προβλέπει κανεὶς ὅτι ἀκύρωση τῆς συμφωνίας θὰ ὁδηγήσει σὲ ἀναζήτηση οὐδετεροεθνοῦς ὀνόματος μὲ δύο διακριτὲς ἐθνικὲς συνιστῶσες: «Σλαβομακεδόνων» καὶ «Ἀλβανῶν». Ξεχνᾶμε ὅτι οἱ Ἀλβανοί, ὅσο δὲν θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους Σλάβους, ἄλλο τόσο δὲν τὸν θεωροῦν «Μακεδόνες». Δὲν θὰ τοὺς ἀρέσει λοιπὸν στὰ διαβατήριά τους νὰ ἀποκτήσουν ἐθνικότητα «Μακεδονικὴ / κάτοικοι τῆς Βορείου Μακεδονίας». Θὰ προτιμοῦσαν νὰ εἶναι «Ἀλβανοὶ / κάτοικοι …» μίας χώρας μὲ ὄνομα ποὺ δὲν θὰ παράγεται οὔτε ἀπὸ τοὺς «Σλαβομακεδόνες», οὔτε ἀπὸ τοὺς Ἀλβανούς.
.             Συμπέρασμα: Ἡ Ἑλλάδα χάνει τὰ πάντα ἀναγνωρίζοντας ἐθνότητα «Μακεδόνων», ἡ Βουλγαρία ἐπίσης δυσαρεστημένη μὲ ἐθνικότητα/γλῶσσα/σήματα, ἡ Σερβία δυσαρεστημένη γιὰ τὶς βόρειες περιοχὲς τῶν Σκοπίων, ἡ Ἀλβανία δυσαρεστημένη ποὺ ὑποχρεώνονται οἱ Ἀλβανοὶ νὰ ὀνομάζονοται ἐθνικὰ Μακεδόνες. Ἕνας μόνο ὠφελημένος. Ὁ ἐθνικισμὸς τῶν Σκοπίων.
.             Ἔτσι, καταρρίπτεται καὶ ἕνας ἀκόμη μύθος, ὅτι δῆθεν οἱ Ἀμερικάνοι πίεζαν γιὰ τὴν συγκεκριμένη λύση. Μέγα λάθος. Οἱ Ἀμερικάνοι ἴσως πίεζαν γιὰ λύση. Γιὰ μία λύση. Ὄχι κατ’ ἀνάγκην γιὰ τὴν συγκεκριμένη, ἡ ὁποία ἦρθε λόγῳ δικῆς μας ὑποχωρητικότητας ἢ ἐπίμονης ἄρνησης ὅτι οἱ ἐθνικὲς ταυτότητες παίζουν ρόλο. Οἱ Ἀμερικάνοι δὲν θὰ ἐπέβαλλαν μία λύση ποὺ ἀφήνει τέσσερις γείτονες δυσαρεστημένους καὶ μόνο ἕναν εὐνοημένο.

 

ΠΗΓΗ: antibaro.gr

, ,

Σχολιάστε