Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Μάθημα Ἱστορίας

ΟΙ «ΝΕΟΠΛΑΣΙΕΣ» ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ καὶ ΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΜΙΣΟΥΣ ΤΩΝ «ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ» ΤΟΥ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Φιλόλογοι κατὰ ὑπ. Παιδείας γιὰ τὴν Ἱστορία:
«Ἀλλάζετε ριζικὰ τὸν χαρακτήρα τοῦ μαθήματος»

Ἀπορρίπτουν καθολικὰ τὶς προτάσεις
τῶν «γενίτσαρων» τοῦ Γαβρόγλου
Στὰ σχολικὰ βιβλία «βαφτίζουν» τὰ Σκόπια «Μακεδονία»
καὶ τὸν Ἐμφύλιο «ἐπανάσταση»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ποιός ἀκόμη δὲν ἔχει βεβαιωθεῖ ὅτι τὰ μαθήματα τῶν Θρησκευτικῶν, τῆς Ἱστορίας καὶ τῆς Γλώσσας βρίσκονται στὸ στόχαστρο μίσους τῶν Ἐργολάβων τῆς Ἀλλοτριώσεως ποὺ βρίσκουν προθύμους Γενιτσάρους, γιὰ νὰ ὑλοποιήσουν τὰ σχέδιά τους. Μὲ τὴν μέθοδο τῶν «νεοπλασιῶν» στὰ διδακτικὰ βιβλία καὶ τὴν ἐν γένει διδασκαλία τῶν Μαθημάτων «αἰχμῆς» ἀποδομοῦν τὰ θεμέλια τῆς συλλογικῆς μνήμης καὶ αὐτοσυνειδησίας , ὥστε νὰ παραχθεῖ ἕνας νέος ἀνθρωπότυπος εὐάλωτος καὶ χειραγωγήσιμος.

Μάθημα Ἱστορίας: Ξεριζώνουν τὴν ἑλληνικὴ μυθολογία καὶ τὴν ἀνακατεύουν μὲ μύθους ἄλλων λαῶν.

.               Ἡ νέα ἀντίληψη ἀφορᾶ μία χρηστική, ἰδεοληπτικὴ ἱστορία σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὰ ἐπιστημονικὰ κριτήρια δὲν θεωροῦνται ἀναγκαῖα, γράφει σὲ ἔκθεσή της ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Φιλολόγων.
.               Δριμεία κριτικὴ κατὰ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας καὶ συγκεκριμένα τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς γιὰ τὶς σχεδιαζόμενες ἀλλαγὲς στὸ μάθημα τῆς ἱστορίας ἀσκεῖ ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Φιλολόγων.
.               Ἡ ΠΕΦ δηλώνει συνολικὰ ἀντίθετη μὲ τὸ προτεινόμενο σχέδιο ἐπισημαίνοντας σὲ ἀνακοίνωσή της ὅτι «τὸ σχέδιο μεταβάλλει ριζικὰ τὸν χαρακτήρα τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας ἐκτρέποντάς το πρὸς κατευθύνσεις ποὺ δὲν πληροῦν τοὺς ἐπιστημονικοὺς καὶ παιδαγωγικούς του στόχους».
.               Ἀπὸ τὴν πλευρά του τὸ ΙΕΠ ὑποστηρίζει ὅτι οἱ ἐνστάσεις καὶ οἱ παρατηρήσεις θὰ ληφθοῦν ὑπ᾽ ὄψιν ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴ ποὺ συνέταξε τὸ σχέδιο προκειμένου νὰ καταθέσει μία νεώτερη ἐκδοχὴ τῶν προηγούμενων, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσει προϊὸν τῆς διαβούλευσης, ὅπως γράφει ἡ Καθημερινή.

Στὴν πεντασέλιδη ἔκθεσής της ἡ Ἕνωση Φιλολόγων ἀναφέρει:

.               – Οἱ προτεινόμενοι θεματικοὶ φάκελοι ἔχουν παιδαγωγικὴ καὶ μαθησιακὴ ἀξία μόνο ἐὰν ἐμπλουτίζουν θεματικὲς ἑνότητες τῆς συγκεκριμένης διδακτέας ὕλης καὶ λειτουργοῦν ἐπικουρικὰ στὴ μαθησιακὴ διαδικασία. Ὁ τρόπος ποὺ προτείνεται νὰ χρησιμοποιηθοῦν (Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ θὰ ἔχουν ἐλευθερία νὰ ἐπιλέγουν βάσει καθορισμένων κριτηρίων ἕναν ἀριθμὸ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς φακέλους, προκειμένου νὰ διαμορφώσουν τὸ ἐτήσιο πρόγραμμα διδασκαλίας τους…) ἀκυρώνει τὴν παροχὴ ἑνιαίας ἱστορικῆς γνώσης πρὸς ὅλους τοὺς μαθητὲς τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου.
.               – Ἡ Ἱστορία ὡς μάθημα δὲν μπορεῖ νὰ ἀπολέσει τὸν πρωταρχικό της στόχο ποὺ εἶναι ἡ προσέγγιση τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ ἀξιοποίηση τῆς παρεχόμενης γνώσης στὸ παρὸν γιὰ τὴ συγκρότηση πολιτῶν μὲ ἐλεύθερη καὶ δημοκρατικὴ συνείδηση. Ἡ μονομερὴς ἔμφαση σὲ κάποιον ἀπὸ τοὺς ἐπιμέρους τομεῖς -κοινωνικό, πολιτικό, οἰκονομικό, ἐθνικό, πολιτιστικὸ κ.α.- ὁδηγεῖ τὸ μάθημα σὲ ἀλλότριες κατευθύνσεις, ποὺ ὑπηρετοῦνται ἀπὸ ἄλλες ἐπιστῆμες, ὅπως ἡ κοινωνιολογία, ἡ πολιτικὴ οἰκονομία, ἡ ἱστορία τῆς τέχνης κ.ἄ.
.               – Γιὰ τὴν πρόταση τῆς ἐπιτροπῆς ὅσον ἀφορᾶ τὸ πρόγραμμα τοῦ Δημοτικοῦ σημειώνεται ὅτι οἱ προτάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀδόκιμη χρήση ἱστορικῶν ὅρων, ὅπως «ὑδραυλικοὶ ἄθλοι τοῦ Ἡρακλῆ», «ἑλληνικοὶ μύθοι σχετιζόμενοι μὲ πολεμικὲς ἐνέργειες», «ἐποχὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ» σὲ ἀντικατάσταση τοῦ ὅρου Βυζαντινὴ ἐποχὴ κ.α., σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν ἀναδιάρθρωση τῆς ὕλης, δημιουργοῦν παιδαγωγικὰ ζητήματα, ἐφόσον ὑπονομεύουν τὴ διδασκαλία τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Εἰδικότερα, στὴ Δ´ Δημοτικοῦ ἀντικαθίσταται ἡ Ἀρχαία Ἑλληνικὴ Ἱστορία ἀπὸ τὴν οἰκογενειακὴ καὶ τὴν τοπικὴ ἱστορία, στὴν Ε´ Δημοτικοῦ ἀντικαθίσταται ἡ Βυζαντινὴ Ἱστορία ἀπὸ τὴ συρρικνωμένη συνεξέταση τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς καὶ Βυζαντινῆς Ἱστορίας, στὴν Ϛ´ Δημοτικοῦ προβλέπεται ἡ διδασκαλία μίας μεγάλης χρονικῆς περιόδου ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ τὸν 15ο αἰώνα καὶ τελειώνει στὴ σύγχρονη ἐποχή. Ἔτσι τὸ ἐνδιαφέρον ἑστιάζεται κυρίως στὴν ἵδρυση τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους καὶ στοὺς δύο παγκόσμιους πολέμους ἐνῶ θεωροῦνται ἥσσονος σημασίας ἡ τουρκοκρατία καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἐπανάσταση
.               – Γιὰ τὸ πρόγραμμα δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης τὸ σημαντικότερο πρόβλημα ἐντοπίζεται στὴν ἀναδιάρθρωση τῆς ὕλης ἀνὰ τάξη. Συγκεκριμένα, δίνεται μεγαλύτερο εὖρος στὴ διδασκαλία τῆς Ἱστορίας τῶν Νεωτέρων Χρόνων εἰς βάρος τῆς Ἀρχαίας καὶ τῆς Βυζαντινῆς-Μεσαιωνικῆς Ἱστορίας, δεδομένου ὅτι προβλέπεται ἡ Ἱστορία τῶν Νεωτέρων Χρόνων καὶ τῆς Σύγχρονης Ἐποχῆς νὰ διδαχθεῖ στὴν Γ´ Γυμνασίου, στὴν Α´ Λυκείου καὶ σὲ θεματικὲς ἑνότητες στὴ Β´ καὶ Γ´ Λυκείου.
.               Ἡ ΠΕΦ σημειώνει, τέλος, ὅτι «ἡ νέα ἀντίληψη γιὰ τὴν Ἱστορία καὶ τὴ διδασκαλία της, ποὺ κυριαρχεῖ στὰ Προγράμματα Σπουδῶν τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς, βασίζεται στὴν κατανόηση, κατὰ κύριο λόγο, τοῦ παρόντος, στὴν ἀναζήτηση ταυτοτήτων καὶ στὴν βιωματικὴ προσέγγιση, γεγονὸς ποὺ καταλήγει σὲ μία ἰδεολογικὴ κατασκευὴ καὶ σὲ ὑποκειμενικὲς σχετικιστικὲς ἀλήθειες. Πρόκειται γιὰ μία χρηστική, ἰδεοληπτικὴ ἱστορία σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὰ ἐπιστημονικὰ κριτήρια δὲν θεωροῦνται ἀναγκαῖα».

 

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

 

,

Σχολιάστε

ΟΙ ΤΙΠΟΤΕΝΙΟΙ «Ἡ ἀποδόμηση τῆς αὐτογνωσίας τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιὰ νὰ γίνουν ραγιάδες καὶ νὰ κάθονται σούζα. »

ΟΙ ΤΙΠΟΤΕΝΙΟΙ

Γράφει Στάθης 

  • Ἂν αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος εἶναι βλάξ.

  • Ἂν αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος εἶναι βαλτός.

  • Ἂν αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐγκληματίας.

  • Ἂν αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος εἶναι καὶ τὰ τρία.
    Καὶ λέγεται Φίλης. Δηλαδή Τσίπρας.

.           Σύμφωνα μὲ τὴ διαμαρτυρία τῆς Ἑταιρείας Ἑλλήνων Φιλολόγων (ποὺ πέρασε ἕως τώρα ἐν πολλοῖς στὸ ντούκου), ἔχει φθάσει στὰ σχολεῖα ἤδη ἀπὸ 20/09/2016 ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας μὲ τὴν ὁποίαν «ἐπιβάλλεται νὰ διδάσκονται συνοπτικά και να μὴν ἐξετάζονται στην Α´ Λυκείου τὰ ἀκόλουθα κεφάλαια τῆς ἀρχαίας ἱστορίας: ΚυκλαδικόςΠολιτισμος. Μινωικός Πολιτισμός. Μυκηναϊκός Πολιτισμός. Οἰ Α´ & Β´ Ἀποικισμοί. Ἡ σημασία τῶν Περσικῶν Πολέμων. Ὁ Πελοποννησιακός Πόλεμος. Ο Φίλιππος ὁ Β´ καὶ το Οικουμενικὸ Κράτος του Μ. Ἀλεξάνδρου».
.         Ἐρώτησις πρώτη: ἂν δὲν διδάσκονται ὅλα αὐτά, τί θὰ διδάσκεται ἀπὸ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ ἱστορία; Ἡ Τιριτόμπα;
.           Εἶναι γνωστὸν πὼς στὰ σχολεῖα τῆς μέσης ἐκπαίδευσης ὅ,τι δὲν ἐξετάζεται, δεν μαθαίνεται. Ἔτσι, ἀντὶ τὸ Ὑπουργεῖο νὰ καταργήσει ὅλα τὰ ἀνωτέρω καὶ νὰ γίνει στὴν ἐπικράτεια της Τιριτόμπας, ἔρχεται μουλωχτά, ὕπουλα, μὲ τὸν τρόπο τοῦ Φίλη καὶ τοῦ Ἀντώνη Λιάκου καὶ ἐντέλλεται νὰ διδάσκονται συνοπτικως (και να ἐκτελοῦνται ἀπὸ τὰ 6 βήματα) καθὼς και να μὴν ἐξετάζονται τοσα πολλὰ (καὶ κρίσιμα) κεφάλαια τῆς Ἱστορίας μας, ποὺ ἐν τέλει αὐτὴ νὰ ἀπομένει ασωματος καὶ ἀκατανόητη.Α-νόητη.
.           Ἡ σειρὰ αὐτὴ τῶν ἐνεργειῶν Φίλη εἶναι πλέον τὸ ἴδιο ἀπειλητική, ὅσον ὀ Τζένγκις Χαν ante portas, διότι ἐκθεμελιώνει, καὶ ἐκθεμελιώνει μὲ σύστημα τὰ κλασικὰ γράμματα καὶ τὶς ἀνθρωπιστικὲς σπουδὲς ἀπὸ τὴν ἐκπαίδευση. Ὁ κ. Φίλης, δηλαδὴ ὁ κ.Λιάκος, δηλαδὴ ὀ Τσίπρας, δηλαδὴ ἡ κυρία Ρεπούση, δοκίμασε τὶς δυνάμεις τοῦ καταργώντας τον «Ἐπιτάφιό» του Περικλέους ἀπὸ τὴν ὕλη τῆς Γ’ Λυκείου. Είναι σὰν νὰ κατάργησαν οἱ Μουσουλμάνοι τὸ Κοράνι.?Ὁ «Ἐπιτάφιος» εἶναι το Σύμβολον τῆς Πίστεως της Δημοκρατίας, εἶναι ἠ δήλωση του λαοῦ ὄτι μπορει νὰ χτίζει καὶ εἶναι αὐτὸς ποὺ χτίζει τους Παρθενῶνες. Ὁ «Ἐπιτάφιος» εἶναι ἠΔιακήρυξη εκεινη ποὺ συνδέει τη Λογικὴ καὶ την Ηθική με τηΔημοκρατία. Ἡ κατάργησή του εἶναι σὰν νὰ καταργοῦσαν οἱ Ἀμερικανοὶ τὴ Διακήρυξη τῆς Ἀνεξαρτησίας. Ἢ οἱ κομμουνιστὲς τὸ Κομμουνιστικὸ Μανιφέστο. Κι ὅμως Φίλης, δηλαδ  Τζέμ, δηλαδ  Τσίπρας, δηλαδ Σόρος, κατήργησε τὸν «Ἐπιτάφιο» και δεν ἄνοιξε μύτη. Σ’ αὐτὴν τὴν καταραμένη, κουρασμένη, καταπονημένη, ξεσχισμένη πρώην ἐπικράτεια, δὲν ἄνοιξε μύτη!
.           Καὶ ὁ Φίλης ἔλαβε θάρρος.
.             Καὶ σὰν τὸ κουνάβι, στ μουλωχτό, καταργεῖ στὴν οὐσία τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία. Εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστὸ ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἱστορία «ἀρχίζει» μὲ τὰ Μηδικά. Ἡ καθιέρωση τῆς Δημοκρατίας διαφοροποιεῖ τὴν ἐξέλιξη τῶν ἀνθρώπων, ἀποτελεῖ τὴ φιλοσοφικὴ λίθο τοῦ πολιτισμοῦ μας – τρίχες, ὁ Φίλης τὴν πετάει στοὺς σκύλους

ἢ διότι εἶναι βλάξ

ἢ διότι εἶναι βαλτός

ἢ διότι εἶναι ἐγκληματίας

ἢ διότι εἶναι καὶ τὰ τρία.

.              Ἀλλά, ἂν τὰ Μηδικὰ ὁδηγοῦν στὴν ἀξίωση καὶ τὴν καταξίωση τῆς Δημοκρατίας, οἱ κατακτήσεις τοῦ Ἀλεξάνδρου δημιουργοῦν τὸν ἐλληνιστικὸ κόσμο. Χωρὶς αὐτὴν τὴν οἰκουμενικὴ διάσταση ποὺ ὁ Ἀλέξανδρος καὶ οἱ ἐπίγονοί του ἔδωσαν στὸν ἑλληνισμό, πιθανὸν ὁ Ὅμηρος καὶ ὁ Πλάτωνας νὰ μὴν ἀποκτοῦσαν ποτὲ τὴν ἠχώ τους στὴν ἱστορία τῶν ἀνθρώπων. Νὰ μὴν εἶχαν ὑπάρξει ὁ Βιργίλιος, ὁ Μάρκος Αὐρήλιος, ὁ Δάντης, ὁ Σαίξπηρ. Ἀκόμα καὶ ἡ σύντομη Ἀθηναϊκὴ Δημοκρατία, ἔξω ἀπὸ τὴν κιβωτὸ τῆς μνήμης ποὺ δημιούργησε ἡ διαχρονία τοῦ ἑλληνορωμαϊκοῦ πολιτισμοῦ, ἴσως νὰ χανόταν σὲ κάποια ξεχασμένα χειρόγραφα. Ὁ ἑλληνορωμαϊκὸς κόσμος βρίσκεται ἀκόμα ὁλοζώντανος στὸν σημερινὸ κόσμο, τοὺς τρόπους του καὶ τὶς ἰδεολογίες του.
.         Γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο (ποὺ ἀπορῶ γιατί στὴν ἐγκύκλιο ὁ κ. Φίλης δὲν τὸν ὀνομάζει «χασάπη» καὶ «ἐθνικιστὴ») ἔχουν γραφεῖ περισσότερα βιβλία ἀπὸ ὅσα γιὰ ὁποιονδήποτε ἄλλον! Περισσότερα ἴσως κι ἀπ’ ὅσα ἔχουν γραφεῖ γιὰ τὸ ἴδιο τὸ «Ὁμηρικὸ Ζήτημα». Μόνον στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα λοιπόν δὲν χρειάζεται νὰ διδάσκεται ἡ κληρονομιὰ τοῦ Ἀλέξανδρου, παρὰ μόνον «συνοπτικῶς» καὶ χωρὶς νὰ ἐξετάζεται, ἂν οἱ μαθητὲς ἔχουν χαμπαριάσει γρί ἀπὸ Πραξιτέλη, Διογένη ὴ Επικουρο.
.             Ο νθρωποι εναι συνωμότες.
.             Ἡ
 ἀποδόμηση τς ατογνωσίας τῶν λλήνων εναι παραίτητη προϋπόθεση γι ν γίνουν ραγιάδες κα ν κάθονται σούζα.
Σούζα μπροστὰ στὰ μνημόνια, μπροστὰ στὸ παράλογο καὶ τὸ ἀνήθικο. Καὶ ὁ χρόνος ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ αὐτὴ τὴ βρωμοδουλειά, κρίσιμος καὶ σύντομος. Ἀρκεῖ νὰ περάσουν τρεῖς-τέσσερις σειρές μαθητῶν ἀπὸ τὸ Λύκειο καὶ νὰ βγοῦν ἄμουσοι τῆς Ἱστορίας, γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ ὁ στόχος τῆς κατασκευῆς πολιτῶν μὲ μειωμένες ἀντιστάσεις.
.               Καὶ εἶναι ἄκρως ἀνησυχητικὴ ἡ ἡσυχία, μέσα στὴν ὁποία τέτοιο ἔγκλημα συντελεῖται.
.               Σὰν τὸν τελευταῖο πεμπτοφαλαγγίτη ποὺ στρέφεται ἐναντίον τῆς τάξης του, ὁ κ. Φίλης ἀφοπλίζει τα παιδιὰ τῶν λαϊκῶν τάξεων ἀπὸ τὶς στοιχειώδεις γνώσεις ποὺ τοὺς χρειάζονται, γιὰ νὰ μὴ γίνουν ταξικοὶ ραγιάδες καὶ ἐθνικὰ ἀνδράποδα.
.            Ἡ συρρίκνωση τῶν ανθρωπιστικῶν γραμμάτων στην ἐκπαίδευση ἐλάχιστα βλάπτει τοὺς νεοσσοὺς τῶν ἀνώτερων τάξεων, οἱ ὁποῖοι (πλὴν ἐξαιρέσεων) δίφραγκο δὲν δίνουν γιὰ τὴ μοίρα τοῦ ἐργαζόμενου – τῆς ραχοκοκαλιᾶς, δηλαδή, τοῦ τόπου. Για τὰ παιδιὰ ὅμως τῶν ἐργαζομένων, «ἡ πεζούλα τούτη ’δῶ», σ’ αὐτὴν τὴ γωνιὰ τῆς Γῆς, εἶναι ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ γιὰ τὴν ἴδια τους τὴν ὕπαρξη. Ὅσοι στεροῦν απ’ αὐτὰ τὰ παιδιὰ τὴ γνώση τῶν Μηδικῶν ἢ τοῦ «Ἐπιταφίου» ἢ τῆς διαμόρφωσης του ἑλληνορωμαϊκοῦ πολιτισμοῦ, θέλουν τὰ παιδιὰ αὐτά ἀμόρφωτα, εὐάλωτα, ἄοπλα, κρέας γιὰ τὰ κανόνια τῶν ἀφεντικῶν τους.
.             Εἶναι ὄνειδος, εἶναι τραγικὸ ὅτι στὴν Ἀριστερά, ποὺ ἕλκει τὴν καταγωγή της ἀπ’ τὸ 1821, τὸ 1922 καὶ τὸ ΕΑΜ, παρεισέφρησαν καὶ συνωστίζονται βλάκες καὶ βαλτοί.
.             Ὅσο για τὸ ἀρχικὸ ἐρώτημα τοῦ κειμένου «ἂν ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀλήθεια» – τὸ ἐρώτημα αὐτὸ πλέον παρέλκει. Διότι τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας ἀπάντησε ἐν τέλει στὶς αἰτιάσεις τῆς Ἑταιρείας Ἑλλήνων Φιλολόγων καὶ παραδέχθηκε τὰ πάντα. Γιὰ τοὺς τομεῖς τῆς Ἱστορίας ποὺ παραλείπονται, ποὺ θὰ διδάσκονται συνοπτικῶς, ποὺ δὲν θὰ ἐξετάζονται.
.              Μὲ κάτι ἑλληνικά ποὺ δυσκολεύεσαι νὰ καταλάβεις (ἀπὸ τὶς ἀδέξιες σοφιστεῖες), οἰ Λιακοφίληδες παραδέχονται ὅτι ψαλιδίζονται «γεγονότα τὰ ὁποῖα τὰ παιδιὰ δὲν χρειάζεται νὰ ἀποστηθίσουν»! Ἀπό πότε (τοὐλάχιστον στὴ σύγχρονη ἐποχὴ) σκοπὸς τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας εἶναι νὰ ἀποστηθίζουν τα παιδιά; Κι ἀπὸ πότε γιὰ νὰ μὴν ἀποστηθίσουν κάτι, ἀλλὰ ἀντιθέτως γιὰ νὰ ἀναπτυχθεῖ ἡ κριτική τους σκέψη, αὐτὸ παραλείπεται, ἀποψιλώνεται, δὲν ἐξετάζεται;
.              Εἶναι φανερὸ (καὶ ἀπὸ τὴ σιωπή τῶν ἱστορικῶν, παρὰ τὴν ὀργή τῶν φιλολόγων) ὅτι χρόνια τώρα, ὕπουλα καὶ ἁπαλά ὁ κ. Λιάκος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ διαμόρφωσαν τὸ κοπάδι ποὺ στὴν ἐκπαίδευση τῶν παιδιῶν ἀναπαράγει τὸν ἑαυτό του. Ὕπουλα καὶ ἁπαλά, ἄξεστοι πλέον καὶ ἀγροῖκοι, ἁπλοὶ δορυφόροι τῶν ἡγεμόνων τους, ἔντρομοι μὲ τὴν ἴδια τους τὴν ἀγραμματοσύνη, ὑπάρχουν στὴν ἐκπαιδευτικὴ κοινότητα ἐκεῖνοι ποὺ ἀποστεροῦν ἀπ’ τὰ παιδιὰ τῶν φτωχῶν τὰ τελευταῖα τους ἅρματα – τὰ γράμματα.
.             Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὁ κ. Λιάκος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, ἀκολούθησαν καὶ ὑπηρέτησαν Σημίτη, Γιωργάκη (Διαμαντοπούλου), Σαμαρᾶ καὶ τώρα Τσίπρα. Ἁπαλά καὶ ὕπουλα: Σβοὺ ὁ «Ἐπιτάφιος»! Σβοὺο Κυκλαδικός, ὁ Μινωικὸς καὶ ὁ Μυκηναϊκὸς πολιτισμός! Σβού οἱ Ἀποικισμοί. Σβοὺ ἡ σημασία τῶν Μηδικῶν γιὰ τὸν Δυτικὸ (τουλάχιστον) πολιτισμό. Σβοὺ ἡ βιβλιοθήκη τῆς Ἀλεξάνδρειας. Ποιός Πύρρων; Σβου! Ποιός Πύρρος; Σβού! Σβοὺ οἱ Ἕλληνες, τοὺς ἔφαγε ὁ Πόρφυρας τὸ Μεγάλο Ψάρι στὶς κλεισοῦρες τῆς Ἀχρίδας.
.                Καλῶς ἤρθατε στὸν θαυμαστὸ καινούργιο κόσμο τῶν μνημονίων καὶ τῶν βοσκοτόπων, τῆς πορτοφόλας καὶ τῆς ἄδειας κατσαρόλας, περάστε-περάστε, κοπιάστε,
κοπιάστε γιὰ ἕνα κόπυ πάστε…

ΠΗΓΗ: enikos.gr

,

Σχολιάστε

ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ: «ΑΝ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΑΡΧΕΙΩΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ στὸ πρόγραμμα σχολικῆς μελέτης, τότε ἡ Ἱστορία θὰ πάρει τὴν πραγματική της μορφὴ καὶ δὲν θὰ χρειάζεται “νὰ ξαναγράφεται” σύμφωνα μὲ τὶς πολιτικὲς ἀποχρώσεις κάθε ἐποχῆς».

 στορία κα ο προβληματισμοί της

Τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος IΕΡΩΝΥΜΟΥ B´

ἐφημ. «Καθημερινή», 10.01.16

.               Διάβασα μὲ πολλὴ προσοχὴ –καὶ ὄχι μόνο μία φορὰ– τὸ κείμενο τῆς συνέντευξης τῆς κ. Σίας Ἀναγνωστοπούλου, ἀναπληρώτριας τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας, στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινή» της 20ής Δεκεμβρίου 2015.
.             Μεταξὺ ἄλλων ἐθίγησαν καὶ δύο θέματα οὐσιαστικά, ἐκεῖνο τῶν σχέσεων ἢ διαφορᾶς ἐθνότητας καὶ ἱστορικότητας, καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ξαναγραφῆς τῆς Ἱστορίας. Σύμφωνα μὲ τὸ κείμενο: «τὰ σχολικὰ βιβλία τῆς Ἱστορίας πρέπει νὰ ἀλλάξουν. Πρέπει νὰ πάψει νὰ μπαίνει σὲ καλούπια ἐθνόμετρου ἡ ἔρευνα καὶ ἡ ἄποψη τῶν ἐπιστημόνων γιὰ τὴν Ἱστορία καὶ ὅπως αὐτὴ διδάσκεται στὰ σχολεῖα».
.           Δυστυχῶς τὸ ἐγχείρημα τῆς κ. ὑπουργοῦ φαίνεται αὐθαίρετο καὶ στερεῖται τῆς ἀναγκαίας στήριξης καὶ ἐπιστημονικῆς ἐφαρμογῆς.
.           Παραθέτω δύο ἱστορικὰ κείμενα:

«… ἅμα τῇ ἕῳ ἐψάλη δοξολογία ἐν τῷ περιβλέπτῳ τῆς αὐτῆς μονῆς (Ὁσίου Λουκᾶ) ναῷ μετὰ δακρύων χαρᾶς ὑπὸ τοῦ ἐπισκόπου Ἀμφίσσης Ἡσαΐου καὶ πάντων τῶν ἱερομονάχων ἐν λαμπρᾷ ἐκκλησιαστικῇ στολῇ καὶ πομπῇ, παρόντων τοῦ τε Ζαρείφη καὶ τοῦ Διάκου. Μετὰ τὸ τέλος τῆς δοξολογίας φιλησάντων πάντων τὴν χεῖρα τοῦ κρατοῦντος τὴν ἁπλὴν σημαίαν τῆς ἐπαναστάσεως ἐν τῷ προαυλίῳ τῆς μονῆς Ἡσαΐου, τῇ δ’ ἑτέρᾳ εὐλογοῦντος τοὺς παρισταμένους καὶ ψάλλοντας τό: “Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου” καὶ πάντων ἀσπασαμένων ἐν ἐνθουσιασμῷ ἀλλήλους τὸν ἐν Χριστῷ ἀσπασμόν, ἀπεχωρίσθησαν· καὶ ὁ μὲν Ἡσαΐας ἐτράπη ἐσπευσμένως τὴν εἰς Ἀμφισσαν ἄγουσαν μετ’ ὀλίγων συνοδιτῶν ἐνόπλων, ὅτε, ρίψας τὸ ἔσχατον βλέμμα ἐπὶ τὴν μονήν, ἐν ᾗ ἐμόνασε, συνεκινήθη ὁ ἱεράρχης καὶ δάκρυα κατέβρεξαν τὰς ροδοχρόους αὐτοῦ παρειάς, ὡς προμήνυμα τοῦ ἐν Θερμοπύλαις θανάτου αὐτοῦ, οὗ ἕνεκα οὐδέποτε εἶδε τὸν τόπον τῆς διαμονῆς αὐτοῦ· ὁ δὲ Διάκος ἐπίσης ἔλαβε τὴν εἰς Λεβαδείαν ἄγουσαν· οἱ δ’ ἐν τῇ μονῇ συνελθόντες ὁπλίται, ἑκατὸν περίπου μονασταί, Στειριεῖς, Ἀμβρυσσεῖς καὶ Κυριακίται μετὰ ὁμόχρονον πυροβολισμὸν ἐν ἀλαλαγμοῖς ἐτράπησαν τὴν εἰς Ἀμβρυσον ἄγουσαν διαταγῇ τοῦ Διάκου, ὧν ἠγεῖτο ὡς σημαιοφόρος Μελέτιός τις ἐξ Ἀνεμωρείας μοναστὴς τῆς αὐτῆς μονῆς ἀνὴρ μεγαλόσωμος, μικροπώγων καὶ κατὰ πάντα θεωρητικὸς» (Γ. Κρέμου, M. Ὁσ. Λουκᾶ, σελ. 99).

Τοῖς ἀγαπητοῖς μοι Ραχωβῆτες ὑγιῶς Εἰς Ράχωβαν.
Αἰδεσιμώτατε ἅγιε πρωτόπαπα καὶ Παπαδημήτρι εὐλαβῶς προσκυνῶ καὶ ἀγαπητοί μου Γεωργάκη Σιδερὰ καὶ Γιάννη Ἀλεξανδρή. Σᾶς φανερώνω λαμβάνοντες τὸ παρόν μου ἀμέσως νὰ σηκωθῆτε νὰ μαζώξετε ὅλους τοὺς ραγιάδες νὰ μοῦ ξημερώσητε Τρίτη πουρνὸ εἰς Λυκούρεσιν, ὅπου νὰ ἔλθετε ὅλοι 200, διακόσιοι, ὀνομάτοι καὶ τῆς ὥρας μαζὺ μὲ τὰ ἅρματά σας, νὰ πάρετε καὶ 10 φορτώματα ψωμὶ καὶ κρασὶ καὶ ἐλιαῖς καὶ ὅλον τὸν τζιμπχανὲν (πολεμοφόδια) ὁπού ἔχετε, μπαρούτην καὶ κουρσούμια (βόλια) καὶ νὰ μοὶ φέρετε καὶ 6, ἕξ, ἄλογα καλὰ μεζηλιάρικα (ταχυδρομικά). Καὶ ἔτζι νὰ μοὶ ἀκολουθήσετε ἐξ ἀποφάσεως. Ὑγιαίνετε.
1821, 28 Μαρτίου
Κάπερνα
Ἀγαπητός σας
Θανάσης Διάκος

.               Διερωτῶμαι στὰ δύο αὐτὰ κείμενα ποιά εἶναι ἡ ἱστορικότητα καὶ ποιά ἡ ἐθνότητά τους; Πῶς θὰ μπορέσουν νὰ ξαναγραφοῦν γιὰ νὰ ἀποφύγουν «τὸ ἐθνόμετρο»; Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ κάνω μία πρόταση στὴν κ. ὑπουργὸ μὲ τὴν εὐκαιρία μάλιστα τῆς λήψεως καὶ πάλι μέτρων «γιὰ τὴν παιδεία» γιὰ ἀκόμη μία φορά.
.               Εἶναι εὐτύχημα καὶ πρέπει νὰ δοθοῦν συγχαρητήρια σὲ ὅσους ἀγωνίσθηκαν καὶ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν ψηφιοποίηση τῶν ἀρχείων διαφόρων σημαντικῶν φορέων, Μοναστηριῶν κ.α.
.               Ἕνας θησαυρὸς πραγματικῆς καὶ ἀντικειμενικῆς γνώσεως εἶναι στὴ διάθεση τῶν ἐρευνητῶν καὶ τοῦ ἀναγνωστικοῦ κοινοῦ.
.                 Νὰ ληφθῆ ἄμεση μέριμνα τὸ ἱστορικὸ ὑλικὸ αὐτῶν τῶν Ἀρχείων νὰ εἶναι στὸ πρόγραμμα σχολικῆς μελέτης ὅλων τῶν σπουδαστῶν καὶ μαθητῶν.
.             Τότε ἡ Ἱστορία θὰ πάρει τὴν πραγματική της μορφή, δὲν θὰ φοράει τὸ ἔνδυμα τοῦ κάθε ἱστορικοῦ καὶ κυρίως δν θ χρειάζεται «ν ξαναγράφεται» σύμφωνα μ τς πολιτικς ποχρώσεις κάθε ποχς.

,

Σχολιάστε

Η κ. ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑΕΙ!

Ἀλλαγὲς στὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας ζητᾶ ἡ Μαρία Ρεπούση
“Δὲν ἔχουν καμία δουλειὰ κυβέρνηση καὶ Βουλὴ νὰ ἀποφαίνονται
τί ἔγινε στὸ παρελθὸν”

.             Ἀλλαγὲς στὸ ἀναλυτικὸ πρόγραμμα στὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας προτείνει ἡ καθηγήτρια Ἱστορίας καὶ Ἱστορικῆς Ἐκπαίδευσης τοῦ ΑΠΘ καὶ πρώην βουλευτής, Μαρία Ρεπούση. “Ἡ Ἱστορία γίνεται ὑποχείριο τῆς πολιτικῆς καὶ χρησιμοποιεῖται, χειραγωγεῖται καὶ δὲν εἶναι σωστὸ αὐτό. Δὲν ἔχει καμία δουλειὰ ἡ ἑκάστοτε κυβέρνηση, τὸ ἑκάστοτε κοινοβούλιο νὰ ἀποφαίνεται τί ἔγινε στὴν Ἱστορία καὶ τί δὲν ἔγινε στὸ παρελθόν, αὐτὸ εἶναι δουλειὰ τῆς Ἐπιστήμης”, δήλωσε στὸ “Πρακτορεῖο 104,9 FM”. “Ὅλοι οἱ γονεῖς, νομίζω, ποὺ στέλνουν τὰ παιδιά τους στὸ σχολεῖο, δὲν θέλουν μέσα στὸ σχολεῖο νὰ τοὺς γίνεται προπαγάνδα γιὰ ὁποιονδήποτε λόγο. Θέλουν πολίτες ἔξυπνους, δυναμικούς, ποὺ ἀργότερα, σὲ ἕνα ἀνταγωνιστικὸ περιβάλλον, θὰ διεκδικήσουν μὲ ἐπιτυχία μία θέση ἐργασίας, δὲν θέλουν ὑπηκόους”, εἶπε ἡ κ. Ρεπούση, μιλώντας στὴν ἐκπομπὴ “Καθημερινὰ” καὶ στὸν Χρῆστο Μάτη, ἐκτιμώντας ὅτι “ἡ κατάσταση, ποὺ βρίσκεται τώρα ἡ χώρα, ἔχει νὰ κάνει πάρα πολὺ μὲ τὴν ἐκπαίδευση καὶ μὲ τὸ πῶς χρησιμοποιοῦμε ἢ μᾶλλον ἀκυρώνουμε κάποια μαθήματα μέσα στὴ σχολικὴ ἐκπαίδευση”. “Ὅλα τὰ σύγχρονα κράτη θέτουν ὡς στόχο τῆς διδασκαλίας τῆς Ἱστορίας τὸ νὰ φτιάξουν πολίτες ἱστορικὰ ἐγγράμματους καὶ κριτικὰ σκεπτόμενους, ποὺ διαβάζουν καὶ λίγο πίσω ἀπὸ τὶς γραμμές, ποὺ συναρτοῦν αὐτὸ ποὺ διαβάζουν καὶ μὲ τὸ ποιὸς τὸ λέει καὶ γιατί τὸ λέει”, ἀνέφερε ἡ καθηγήτρια, διευκρινίζοντας ὅτι “στὴν Ἑλλάδα κάναμε πολὺ μικρὲς ἀλλαγές, μείναμε προσκολλημένοι στὸ παλιὸ παράδειγμα- ὑπόδειγμα ποὺ εἶναι τὸ ἐθνικιστικό, ἡρωικό, γεγονοτολογικό, γεγονότα, χρονολογίες, ἥρωες, σὰν νὰ διδάσκουμε μία ἐθνικὴ ἐλεγεία, ὅπου δοξάζουμε τὸν ἑαυτό μας καὶ μᾶς φταῖνε ὅλοι οἱ ἄλλοι, εἴτε αὐτοὶ εἶναι ξένοι, εἴτε εἶναι οἱ ἐχθροὶ κ.ο.κ.”.

.               Ἡ κ. Ρεπούση ἐπισήμανε τὴν ἀνάγκη νὰ ἀλλάξει τὸ ἀναλυτικὸ πρόγραμμα στὸ μάθημα Ἱστορίας καὶ νὰ μὴν ἔχει μόνο ἑλληνικὴ Ἱστορία, καθὼς “ἡ Ἑλλάδα δὲν εἶναι ἀπομονωμένη, δὲν εἶναι αὐτιστικὴ χώρα”. “Θέλουμε ἄλλη δοσολογία. Καὶ τὴν ἑλληνικὴ Ἱστορία φυσικά, ἀπαραίτητο, θὰ ἔλεγα καὶ τὴν τοπικὴ ἱστορία, ἀλλὰ καὶ βαλκανικὴ καὶ εὐρωπαϊκὴ καὶ παγκόσμια Ἱστορία” σημείωσε.. Ὑπενθύμισε δέ, ὅτι καὶ προηγούμενοι ὑπουργοὶ Παιδείας, ὅπως ἡ κ. Διαμαντοπούλου, ἐπιχείρησαν μέσα ἀπὸ τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ συγκροτήθηκε, νὰ προχωρήσουν στὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἀναλυτικοῦ προγράμματος, ὅμως “τὸ πόρισμα ἔμεινε στὰ συρτάρια καὶ ὅσο κι ἂν προσπάθησα ὡς βουλευτὴς νὰ μάθω τὸν λόγο, νὰ μοῦ ποῦν δημοσίως, γιατί δὲν προχώρησε ἡ ἀλλαγή, ἡ ἀπάντηση ἦταν ἥξεις ἀφήξεις”.
.                 Ἐρωτηθεῖσα ἐὰν σκέφτεται νὰ ἐπιστρέψει στὴν πολιτική, ἡ κ. Ρεπούση ἀπάντησε ὅτι “εἶμαι στὸ Πανεπιστήμιο, παρακολουθῶ καὶ ἐνδιαφέρομαι, ἐξ ἄλλου ἡ ἐνασχόληση μὲ τὴν πολιτικὴ δὲν εἶναι μόνο μέσα ἀπὸ τὴ βουλευτικὴ ἕδρα”. “Θὰ ἐπανερχόμουν, ἀλλὰ ὄχι χωρὶς ὅρους. Δὲν εἶμαι ἀπὸ τοὺς πολιτικούς, ποὺ συναρτῶ τὰ πάντα στὴ ζωή μου, μὲ τὸ ἂν ἔχω μία βουλευτικὴ ἕδρα ἢ ὄχι, καθόλου μάλιστα, ἔχω μία δουλειὰ ποὺ τὴν ἀγαπάω καὶ μ᾽ ἀρέσει στὸ Πανεπιστήμιο” εἶπε, σημειώνοντας, πάντως, ὅτι “ὁ κύκλος μου στὴν πολιτικὴ δὲν ἔχει κλείσει”, καθὼς καὶ ὅτι ἔχει ἀποχωρήσει ἀπὸ τὴ ΔΗΜΑΡ.

ΠΗΓΗ: lifo.gr

 

 

ΠΗΓΗ: lifo.gr

 

 

Σχολιάστε

ΙΣΤΟΡΙΑ=ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ! «Δὲν θέλω τὴ δημιουργία ἐθνικῆς ταυτότητας. Θέλω τὴ δημιουργία ἱστορικῆς ταυτότητας».

Ἀνοίγει ὁ διάλογος γιὰ τὴν Ἱστορία

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἡ Παιδεία εἶναι σὲ καλὰ καὶ σίγουρα χέρια! Ἐξασφαλισμένη ἡ λοβοτομή! Μὲ πρωτεργάτη τὸν ΜΕΓΙΣΤΟ διδάσκαλο …τοῦ Γένους!

.            Εἴμαστε τά… «κακομαθημένα παιδιὰ τῆς Ἱστορίας», ὅπως εἶναι ὁ τίτλος βιβλίου τοῦ ἱστορικοῦ Κώστα Κωστῆ, ἢ κακομάθαμε Ἱστορία στὸ σχολεῖο; Ἡ σχολικὴ Ἱστορία τίθεται στὴν κρίση ἑνὸς ἀκόμη ἐθνικοῦ διαλόγου γιὰ τὴν Παιδεία, τὸν ὁποῖο θὰ ἀνοίξει ἡ ἡγεσία τοῦ ὑπουργείου Παιδείας. Ἀνατροπὴ τοῦ μοντέλου ἀνάπτυξης καὶ διδασκαλίας τῆς Ἱστορίας «δείχνουν» οἱ θέσεις τῶν ἐπικεφαλῆς τοῦ διαλόγου.
.            Εἰδικότερα, ὁ ἐθνικὸς διάλογος θὰ ὀργανωθεῖ σὲ τρεῖς κύκλους. Ὁ πρῶτος θὰ εἶναι στὴν Ἐπιτροπὴ Μορφωτικῶν Ὑποθέσεων τῆς Βουλῆς, ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ βουλευτῆ ΣΥΡΙΖΑ, πανεπιστημιακοῦ Κώστα Γαβρόγλου. Ὁ δεύτερος θὰ ὀργανωθεῖ στὸ Ἐθνικὸ Συμβούλιο Παιδείας μὲ πρόεδρο τὸν καθηγητὴ τοῦ Παντείου Νίκο Θεοτοκᾶ, ποὺ κινεῖται στὸν χῶρο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Στὸ ΕΣΥΠ μετέχουν φορεῖς ὅπως ὁ ΣΕΒ, ἡ ΓΣΕΕ, ἡ ΑΔΕΔΥ, ἡ ΔΟΕ, ἡ ΟΛΜΕ κ.ἄ.
.            Ὁ τρίτος κύκλος θὰ ὀργανωθεῖ ἀπὸ ἐπιτροπὴ στὴν ὁποία θὰ μετάσχουν ἄνθρωποι τῆς ἐκπαίδευσης μὲ πρόεδρο τὸν ἱστορικό, ὁμότιμο καθηγητὴ τοῦ Παντείου Ἀντώνη Λιάκο. Ὅπως ἐξήγησε χθὲς στὴν «Κ» ὁ κ. Λιάκος, τὸ βάρος τοῦ διαλόγου κατ’ ἀρχὴν θὰ δοθεῖ στὴν ἀναμόρφωση τοῦ Λυκείου. «Θεωρῶ ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ἐκπαίδευση εἶναι στὴν ἐντατική, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ ἔχει πεθάνει εἶναι τὸ Λύκειο, τὸ ὁποῖο ἔχει μετατραπεῖ σὲ μονόδρομο γιὰ τὸ πανεπιστήμιο. Αὐτὸ ἔχει ἰδιαίτερα ἀρνητικὲς συνέπειες στὴ διαμόρφωση τῶν νέων (γιὰ παράδειγμα, τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἔχουν χρόνο νὰ διαβάσουν ἕνα ἐξωσχολικὸ βιβλίο) ἀλλὰ καὶ στὴν πολιτικὴ συμπεριφορὰ τῶν νέων πολιτῶν. Ἔτσι, θὰ δοθεῖ προτεραιότητα στὴ διάσωση τοῦ Λυκείου, ἐνῶ γιὰ τὸ Δημοτικὸ καὶ τὸ Γυμνάσιο –ποὺ ἔχουν λιμνάσει– στόχος εἶναι οἱ μαθητὲς “νὰ ἐργάζονται λιγότερο καὶ μὲ πιὸ ἔξυπνο τρόπο”». Τί σημαίνει αὐτό; «Ἀλλαγὴ τοῦ πνεύματος διδασκαλίας τῶν μαθημάτων, μὲ συνδιδασκαλίες ἐκπαιδευτικῶν, μὲ project, μὲ υἱοθέτηση τοῦ πολλαπλοῦ βιβλίου», ἀπαντᾶ ὁ κ. Λιάκος. «Δὲν θέλουμε νὰ προσθέσουμε ἕνα νέο κεφάλαιο στὸ βιβλίο “Ἡ μεταρρύθμιση ποὺ δὲν ἔγινε”», ἐπισημαίνει. Μὲ βάση τὸ χρονοδιάγραμμα, τὴν ἄνοιξη θὰ κατατεθοῦν οἱ προτάσεις τοῦ διαλόγου.
.            Καὶ βέβαια, οἱ ἀλλαγὲς στὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας στὶς δύο βαθμίδες θὰ ἀποτελέσουν ἀπὸ τὰ βασικὰ θέματα διαλόγου. Ὅσα κατατέθηκαν σὲ πρόσφατη συζήτηση τοῦ ἠλεκτρονικοῦ περιοδικοῦ «Χρόνος», στὴν ὁποία μετεῖχαν ὁ ὑπουργὸς Νίκος Φίλης, ἡ ἀναπληρώτριά του-ἱστορικὸς Σία Ἀναγνωστοπούλου καὶ οἱ Ἀπ. Λιάκος καὶ Κ. Γαβρόγλου, «δείχνουν» ἀλλαγὴ τῆς διδασκαλίας τῆς Ἱστορίας (π.χ., ὁ ἐκπαιδευτικὸς νὰ μπορεῖ νὰ συζητᾶ καὶ θέματα τῆς ἐπικαιρότητας, ὅπως οἱ τρομοκρατικὲς ἐπιθέσεις στὸ Παρίσι). Σήμερα ἡ ἀφήγηση τοῦ ἐθνικοῦ παρελθόντος χωρίζεται στὴν Ἀρχαιότητα, τὴ Βυζαντινὴ περίοδο καὶ τὴ Νεότερη, καὶ ἡ διδασκαλία αὐτοῦ τοῦ τριετοῦς κύκλου ἐπαναλαμβάνεται στὸ Δημοτικὸ (Δ´ – Ϛ´), τὸ Γυμνάσιο καὶ τὸ Λύκειο. «Δν θέλω τ δημιουργία θνικς ταυτότητας. Θέλω τ δημιουργία στορικς ταυτότητας», ἦταν μία ἀπὸ τὶς ἀποστροφὲς τοῦ κ. Λιάκου στὴν ἡμερίδα, ἡ πρόσκληση τῆς ὁποίας ἔλεγε τὰ ἑξῆς: Τί ὀνομάζεται «γενοκτονία» καὶ τί «ἐθνοκάθαρση»; Γιατί παρόμοια ζητήματα στὴν Ἑλλάδα παίρνουν τὶς διαστάσεις ἠθικοῦ πανικοῦ; Εἴμαστε «Ἑλληναράδες» ἢ «δυστυχισμένοι ποὺ εἴμαστε Ἕλληνες»; «Περιούσιος λαὸς» ἢ «βδέλυγμα»; «Κακομαθημένα παιδιὰ τῆς Ἱστορίας ἢ κακομάθαμε Ἱστορία»; Τί ἀπαντᾶ τὸ σχολεῖο; Μπορεῖ ἡ Ἱστορία νὰ προετοιμάσει τοὺς μαθητὲς πῶς νὰ ἐπεξεργάζονται τὰ ἐθνικὰ τραύματα καὶ κυρίως πῶς νὰ προσανατολίζονται σὲ ἕναν πολύπλοκο κόσμο ὅπου λείπουν τὰ συνεκτικὰ ὁράματα καὶ τὴ θέση τους καταλαμβάνουν τὰ φαντάσματα τοῦ παρελθόντος; Τί καὶ πῶς πρέπει νὰ ἀλλάξει στὴ θέση καὶ τὴ διδασκαλία τῆς Ἱστορίας στὴν ἐκπαίδευση;

 

ΠΗΓΗ: kathimerini.gr

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ: «ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΘΝΟΣ, ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΓΛΩΣΣΑ» (Συγκλονιστικὴ συνέντευξη Καθηγ. Ἐμμαν. Μικρογιαννάκη)

ΕΙΣΑΓ. ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓ.»: Μιὰ Συνέντευξη Καταπέλτης. Κατονομάζει τοὺς βρώμικους σχεδιασμούς, οἱ ὁποῖοι ἤδη ἔχουν ὑλοποιηθεῖ, γιὰ τὴν ἀπαξίωση τοῦ Μαθήματος τῆς Ἱστορίας, τῆς Γλώσσης, τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν. Εἰδικότερα στὸ θέμα τῆς γλώσσης τονίζει αὐτονόητες ἀλήθειες, τὶς ὁποῖες δὲν ΕΝΝΟΟΥΝ νὰ τὶς ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ μερικὲς «ΚΑΤΑΝΟΗΤΙΚΟΠΛΗΚΤΕΣ» λευκὲς ἐκκλησιαστικὲς κεφαλές, οἱ ὁποῖες μανιωδῶς ὑποστηρίζουν τὴν ἀντικατάσταση τῶν λειτουργικῶν κειμένων μὲ μεταφρασμένα, λόγῳ τῆς δῆθεν διακοπῆς τῆς συνεχείας τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης. Τέλος στὴν συνέντευξη κατονομάζεται ἠ πανεπιστημιακὴ παθολογία τῆς τρομοκρατίας καὶ τὰ μίσθαρνα ὄργανα τῆς ἱστορικῆς παραχαράξεως.

Ἐμμανουὴλ Μικρογιαννάκης:
«Πουθενὰ δὲν γίνεται τέτοια ἀπαξίωση τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς,
ὅσο μέσα στο πανεπιστήμιο!»
Συγκλονιστικὴ συνέντευξη τοῦ κ. Ἐμμανουὴλ Μικρογιαννάκη
στὸ περιοδικὸ Hellenic NEXUS. 

 .    Ἡ Ἀπόλυτη Κατάντια τῶν Ἑλληνικῶν ΑΕΙ. Σημείωση: Φροντίστε νὰ μάθετε ἱστορία μόνοι σας. Τὸ Καθεστωτικὸ “ἐκπαιδευτικὸ” σύστημα φροντίζει ἐπιμελῶς νὰ ξεχάσετε καὶ αὐτὰ ποὺ ἤδη γνωρίζετε γιὰ τὴν Ἱστορία τῆς Ἑλλάδος!

Τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ Ἑλλάδα βάλλεται ἀπὸ παντοῦ. Ὡστόσο, ἰδιαίτερα σημαντικὲς εἶναι οἱ βολὲς ἐκ τῶν ἔσω. Ἀρχίζοντας μὲ τὴ μείωση βασικῶν μαθημάτων (ὅπως τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικά), τὴν ἀπάλειψη τοῦ προσδιορισμοῦ «ἐθνική», περνώντας στὴν ἀλλοίωση κειμένων, κυρίως στὰ βιβλία τῆς Ἱστορίας, καὶ καταλήγοντας στὴν οὐσιαστικὴ κατάργησή της, κάνοντάς την μάθημα ἐπιλογῆς! Πῶς τὰ ἑρμηνεύετε ὅλα αὐτὰ ἐσεῖς, ποῦ ἔχετε διὰ βίου ὑπηρετήσει τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία καί, μάλιστα, ἀπὸ τὴν ἕδρα τῆς Ἱστορίας;

 Ἐμμανουὴλ Μικρογιαννάκης: Σήμερα, πράγματι, μᾶς ἀπασχολεῖ μία κατάστασις, ἡ ὁποία εἶναι ἀνυπόφορη! Πολλαπλὰ πλήγματα καὶ κίνδυνοι ποὺ ὑπάρχουν γιὰ τὸ Ἔθνος μας. Ποιό εἶναι αὐτὸ τὸ Ἔθνος; Μήπως αὐτὴ ἡ ἔννοια ἔχει παραμεληθεῖ καὶ παραγκωνισθεῖ, ὥσπου νὰ τὴν ἐγκαταλείψουμε; Πολλ μ τ νομα «θνικν» λειψαν. Μένει ἀκόμη «ἐθνικὸς κῆπος», «ἐθνικὸ θέατρο», «ἐθνικὴ ἄμυνα». Ἐπὶ τοῦ παρόντος μένουν. Μήπως εἶναι ἕνας διωγμὸς τοῦ Ἔθνους;
Γιὰ ν πιτευχθε σημεριν λωση τς Παιδείας, πρεπε ν πάρξει τ «μψυχο λικ» πο θ τν πραγματοποιοσε: πο θ τολμοσε ν σβήσει τ λέξη «θνικ» πο καθόριζε τν λληνικ Παιδεία, ν ξωραΐσει τ 400 χρόνια ποδούλωσης στν θωμανικ Ατοκρατορία, ν συρρικνώσει σ 4 σελίδες τν πανάσταση κα σ 8 σειρς τν λωση, ν λλοιώσει νεώτερα στορικ γεγονότα, πως κενο τν μίων, κα ν φτάσει στ τελευταο βμα το σχεδίου: ν κάνει τν στορία «μάθημα πιλογς»

 Η.Ν.: Τί ἀκριβῶς συνιστᾶ αὐτὸ ποὺ ἀποκαλοῦμε «Ἔθνος»;

 Ε.Μ.: Ὁ χῶρος καὶ ὁ χρόνος. Πρῶτον εἶναι ὁ χῶρος. Χρόνος εἶναι ὅλη μας ἡ Ἱστορία. Τὸ Ἔθνος γίνεται μέρος τῆς ἐθνικῆς μας ὑποστάσεως. Δηλαδή, τὸ Ἔθνος εἶναι ἡ ἴδια ἡ ψυχή μας. Χρονικότητα καὶ ἐθνικότητα σχεδὸν συμπίπτουν. Τ θνος, δέ, γι ν πάρχει μία φετηρία, χει να παρελθόν.χει να πόθεν. Κα βέβαια χει τ νν, λλ πωσδήποτε κα μία προσδοκία, να ραμα. Ἂν δὲν ἔχει ὅραμα, δὲν ζεσταίνεται ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, δὲν τείνει κάπου. Καὶ ὅταν δὲν τείνει κάπου, λέει: «Καλὰ εἶμαι ἐδῶ, ἐπαναπαύομαι καὶ βολεύομαι ἐπὶ τοῦ παρόντος». Ζεῖ μόνο γιὰ τὸ παρόν. Ἀλλὰ τὸ Ἔθνος πρέπει νὰ ἔχει κάποιο ὅραμα, στὸ ὁποῖο νὰ τείνει. Ἔτσι μόνο ζωοποιεῖται ὁ ἄνθρωπος.

 Η.Ν.: Μήπως στόχος εναι ν μν χουμε μέλλον;

 Ε.Μ.: Ν μν χουμε θνος! Ὅσο κάποιος τοξεύει στὸ μέλλον καὶ ἔχει ἕνα ὅραμα, τόσο ζητεῖ βαθύτερες ρίζες στὸ παρελθόν. Ὅλα τὰ Ἔθνη τῆς Γῆς ζητοῦν τὸ «ριζοβολεῖν», δηλαδὴ νὰ βάλουν ρίζα βαθιὰ καί, ἂν δὲν ἔχουν, νὰ βροῦν. Διότι, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τὸ φυτό, αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ ἀναπτυχθεῖ, ἂν δὲν ριζώσει καλά. Τὸ ἴδιο κάνουν καὶ τὰ ζῶα, τὸ ἴδιο κάνουν καὶ οἱ ἄνθρωποι. Ἄν, λοιπόν, τὸ Ἔθνος μας δὲν ἔχει ρίζα, δὲν ἔχει καὶ μέλλον. Ἔχει δέ ἀποδειχθεῖ ὅτι ἔθνη ποὺ εἶχαν μικρὴ προοπτική εἶχαν καὶ μικρὸ παρελθόν. Καὶ πολλὲς φορὲς κατασκευάζουν παρελθὸν ἀπὸ τὰ λίγα στοιχεῖα ποὺ ἔχουν, κάνοντας καὶ κάποια μυθοποίηση αὐτοῦ τοῦ παρελθόντος. Αὐτὸ τὸ ἔκαναν οἱ Ρωμαῖοι. Ὅταν ἐξελίχθησαν, ἔσκυψαν βαθιὰ νὰ βροῦν ρίζες καί, μάλιστα, βρῆκαν ἑλληνικές! Ἀναφέρθηκαν στὰ Τρωικὰ γιὰ νὰ κάνουν μεγάλο παρελθόν. Αὐτὸ κάνουν καὶ οἱ Ἀμερικανοί. Ἂν τοὺς πεῖς σήμερα «Οἱ ἐρυθρόδερμοι εἶναι τὸ παρελθόν σας», θὰ ποῦν «Ὄχι, δὲν εἶναι αὐτοὶ τὸ παρελθόν μας. Εἶναι ἡ Εὐρώπη». Ἄρα, ταν χουμε τέτοιο παρελθόν, πρέπει ν τ προσέξουμε. χι ν λατρεύουμε τ παρελθν καθεαυτό, λλ ν εναι μία γόνιμη φετηρία. Δν πάρχει κίνησις πρς τ μέλλον, ν δν πάρχει κάποιο θεμέλιο.

 Η.Ν.: Εἶναι ἡ Ἱστορία τὸ «ἐργαλεῖο» γιὰ νὰ κάνουμε αὐτὴ τὴ «διαδρομή»; Ὄχι μόνο ἀπὸ τὸ παρελθὸν στὸ τώρα, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ μέλλον…

Ε.Μ.: Τὴν Ἱστορία τὴν ὑφαίνουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι. Καὶ ὄχι μόνον τὴν ὑφαίνουμε, εἶναι βίωμά μας, μέρος τοῦ ψυχισμοῦ μας. Χωρὶς τὸν ἱστορικὸ βίο, ἐμεῖς εἴμαστε ἕνα σωματίδιον. Ἡ Ἱστορία εἶναι τὸ ἔνδυμά μας, ὁ χιτώνας ποὺ φοροῦμε. Διότι ἐνυφαίνεται μέσα εἰς τὸ ἄτομο αὐτὴ ἡ ἔννοια τῆς Ἀκροπόλεως, τῶν μνημείων τῆς Ἀκροπόλεως. Ὁ χρόνος δὲν εἶναι κάτι ἀνεξάρτητο ἡμῶν. Ἡ χρονικότητα ὡς μορφὴ ἐσωτερικῆς ἐποπτείας, ὅπως θὰ ἔλεγε ὁ Κάντ, εἶναι δικό μας πράγμα. Καὶ ἀναφαίρετο. Θὰ φύγει μόνο ὅταν πεθάνουμε.

 Οἱ ἐπιπτώσεις τῆς μετατροπῆς τῆς Ἱστορίας σὲ μάθημα ἐπιλογῆς

 Η.Ν.: Τί πιδιώκεται, λοιπόν, ἀφαιρώντας οὐσιαστικὰ τὴν Ἱστορία (μὲ τὴν μετατροπή της σὲ μάθημα ἐπιλογῆς) στὴν δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση;

E.M.: παξιώνεται γενικ τ παρελθόν, τὸ ὁποῖον εἶναι μία πλούσια Ἱστορία. Μοναδικὴ στὴν παγκόσμια Ἱστορία, ὅσο καὶ ἂν θέλουμε, ἐξετάζοντάς την εἰς βάθος, νὰ βροῦμε καὶ τρωτά της σημεῖα. Αὐτὴ ἡ Ἱστορία δὲν ἦταν μόνο κάτι τὸ θαυμαστό. Εἶχε καὶ τραγωδία. Τὸ κλασικὸ εἶναι μαζὶ γοητεία καὶ φρίκη. Ἡ Ἑλληνικὴ Ἱστορία εἶναι δραματική. Δὲν εἶναι μόνο ἐξάρσεις. Εἶναι καὶ καταπτώσεις, εἶναι καὶ ἁλώσεις…

 Η.Ν.: Γιατί ἐνοχλεῖ τόσο;

 Ε.Μ.: Διότι θέλουν ν μς τ ποστερήσουν λα ατ κα ν τ πάρουν λλοι λαοί. Γιὰ παράδειγμα, οἱ Τοῦρκοι περιμένουν: ἂν ἐσεῖς ἀπεμπολήσετε τὴν Ἐφεσο, τὴν Μίλητο, τὴν Κωνσταντινούπολη, τὰ κάνουμε δικά μας! Ὁ Νταβούτογλου ἔχει πεῖ πολὺ χαρακτηριστικά: «Ἐμεῖς θὰ ἀξιοποιήσουμε ὅλα τὰ παρελθόντα. Μεταξὺ αὐτῶν [τῶν παρελθόντων] εἶναι καὶ τὸ ἑλληνικό. Καὶ μὲ αὐτὰ θὰ φτιάξουμε τὸ παρελθόν μας, τὸν Τουρκισμό μας, ποὺ οὐδεὶς ἐπιτρέπεται νὰ τὸν θίξει.» Ἔχουμε, λοιπόν, μία ἔξαρση τοῦ ἐθνικισμοῦ τους, σὲ ἀντίθεση μὲ ἐμᾶς. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ξέρετε τί λέει ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος τῶν Ἰταλῶν, ποὺ εἶναι φιλελεύθερος λαός; Οὐαὶ καὶ ἀλοίμονο, ἂν εἴχαμε ἐμεῖς τέτοιο ἐθνικὸ ὕμνο! «Ἀδελφοὶ Ἰταλοί, ἡ Ἰταλία ξύπνησε, φόρεσε τὴν περικεφαλαία τοῦ Σκιπίωνος, ἡ Νίκη εἶναι δική μας! Δοῦλοι μας, θὰ στρατευτεῖτε σ’ αὐτὸ τὸν μεγάλο ἀγώνα, ἕτοιμοι νὰ φτιάξετε τὴ ζωή σας; – Ναί, φωνάζουν ὅλοι»! λοι ο λαοί, στος θνικούς τους μνους, χουν μία προτροπή: «Μπρός, ξυπνστε, κάντε κάτι!»

 Η.Ν.: Ποιοί εἶναι οἱ κίνδυνοι ποὺ διατρέχουμε;

Ε.Μ.: Τ γενικ σχέδιο πο διαβλέπω εναι μείωσις τς ννοίας «λλάς». Ἡ μείωσις γίνεται κατὰ δύο τρόπους: ἢ παίρνουμε μία ψαλίδα καὶ κόβουμε ἐδάφη -δὲν ξέρω ἂν εἶναι στὴν Θράκη, στὸ Αἰγαῖο ἢ κάπου ἄλλου- καὶ τὸ ἄλλο εἶναι ἡ ψαλίδα τῆς χρονικότητος. Κατὰ καιρούς, ἔχουμε δεῖ περιορισμὸ τῆς Ἱστορίας στὸ Γυμνάσιο ἢ πραγματικὴ περικοπή. Θὰ ποῦν ὅτι «αὐτὸ δὲν μᾶς ἀνήκει». Ἄλλοτε εἶπαν: «Ἡ Ἑλληνικὴ Ἱστορία κόβεται περὶ τὸ 476 ἢ κόβεται στὸ 146, διότι τότε γίνεται Ρωμαϊκὴ καί, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, δὲν ἔχουμε Ἑλληνικὴ Ἱστορία». Ἐμεῖς λέμε «Ὑπάρχει Ἑλλάδα κάτω ἀπὸ τὴ Ρώμη». Διότι ἡ Ρώμη ἐσεβάσθη τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό, σχεδὸν τὸν προώθησε. Εἶχε μέν ρωμαϊκὸ μανδύα πολιτειακό, ἀλλὰ πολιτιστικὰ ἀνεπτύσσετο πάρα πολὺ καλά. Ἔτσι, ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, στὴν βυζαντινή της περίοδο, εἶναι καὶ δική μας ἐθνικὴ ἱστορία, τὴν ὁποία δεχθήκαμε καὶ ἀπετέλεσε μέρος τοῦ ἐθνικοῦ μας κορμοῦ. Ἀλλά, ὅταν τὰ περισσότερα μέρη τῆς Μ. Ἀσίας τὰ οἰκειοποιοῦνται καὶ τὰ σφετερίζονται οἱ Τοῦρκοι, καταλαβαίνετε τί κάνουμε ἐμεῖς…

 Η.Ν.: Καὶ τί κάνουμε ἐμεῖς γι’ αὐτό;

 Ε.Μ.: Πολιτική, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἐθνικῶς πρέπουσα!

 Η.Ν.: Ποιοί «ἐμεῖς», κύριε καθηγητά; Νὰ ποῦμε ξεκάθαρα καὶ ποιοί τὸ ἐπιδιώκουν;

 Ε.Μ.: Πολλοὶ κάνουν σχέδια. Ἔγινε ἕνα σχέδιο: νὰ ἀναπλαστεῖ, νὰ ἀναδιαμορφωθεῖ ἡ Νοτιοανατολικὴ Εὐρώπη. Συγγράφτηκε, λοιπόν, μία τετράτομη ἱστορία. Τί πρέπει νὰ διδάσκεται, πῶς πρέπει νὰ εἶναι, ποῦ πρέπει νὰ τείνει αὐτὴ ἡ Νοτιοανατολικὴ Εὐρώπη. Αὐτὴ ἡ ἱστορία μειώνει τὴν Ἑλλάδα, γιατί κανεὶς ἐκ τῶν συγγραφέων της δὲν ἦταν Ἕλλην – ἀπὸ τὴν Κροατία, τὴν Ρουμανία, τὴν Γιουγκοσλαβία κ.λπ. Κανεὶς Ἕλλην.

 Η.Ν.: Νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐπιμείνω στὸ νὰ εἰπωθοῦν κάποια ὀνόματα.

 Ε.Μ.: Δὲν λέω ὀνόματα, διότι δὲν ἀξίζει τὸν κόπο…..

 Η.Ν.: Αὐτὴ τὴν τετράτομη ἱστορία τὴν ἔχει δεχθεῖ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας;

 Ε.Μ.: Δὲν μᾶς ἔχει δοθεῖ ἀκόμη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, σὲ ὅλα ἔχει μειωθεῖ ἡ Ἑλλάδα. Καὶ ὁ ἀγώνας τοῦ 1821 δὲν δικαιώνεται. Διότι λένε: «Κάνατε ἕνα ἀγώνα ἐναντίον τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ἐνῶ περνούσατε καλά». Δικαιώνει οὐσιαστικὰ τοὺς Τούρκους εἰς τὸ ὅτι ἦταν μᾶλλον ἄχρηστος ὁ ἀγώνας. δ μφισβητεται κόμη κα τ φρόνημα τν ρώων της πανάστασης! Ἐνῶ αὐτοὶ ποὺ ἔκαναν τὴν Ἐπανάσταση, ἂν καὶ ἤσαν ὀλιγογράμματοι καὶ ἀγράμματοι, εἶχαν ἔντονο ἐθνικὸ φρόνημα. Πίστευαν στὴν ἀρχαιότητα καὶ σὲ ὅλες τὶς φάσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κόσμου. Ὅλοι αὐτοὶ εἶχαν ἔντονο ἐθνικὸ συναίσθημα. Ζοῦσαν τὸ παρελθὸν πολὺ ἔντονα, τὸ θεωροῦσαν δικό τους καὶ ἔτειναν στὸ μέλλον. Εἶχαν ἕνα ἐθνικὸ ὅραμα!

 Τὸ θέμα τῆς γλώσσας

 Η.Ν.: Ποιά εἶναι ἡ δική μας εὐθύνη, ὄχι ἀπαραίτητα προσωπικῶς, καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἐκπαιδευτικῶν;

 Ε.Μ.: Καὶ προσωπικῶς! Ὅταν διδάσκουμε πᾶν ὅ,τι ἄλλο πλὴν τῆς ἑλληνικῆς μας κληρονομιᾶς, αὐτὸ εἶναι φυσικὰ καθ’ οἱονδήποτε τρόπο περιορισμὸς τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας, ἀλλὰ καὶ τῶν πολιτιστικῶν ἀγαθῶν. Γιὰ παράδειγμα, τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν. Διότι, δ πο τ λέμε, λληνικ γλῶσσα εναι κείνη πο μς συνδέει μ τ παρελθν μεσότερα. δ παρατηρεται τι κάνουμε πν τ δυνατν ν τονίσουμε τι εναι λλη γλῶσσα ρχαία κα λλη Νέα λληνική!  [ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.: Αὐτὶὸ μάλιστα ὑποστηρίζουν λυσσωδῶς καὶ λευκὲς ἐκκλησιαστικὲς κεφαλές. Ὦ τῆς ἀνοησίας καὶ καρδιακῆς βραδύτητος!] δέα, τι εναι «λλη» γλῶσσα, καλλιεργεται μ κάθε τρόπο. [ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.: Ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἄμβωνος!] Καί, μάλιστα, γίνεται κα προσπάθεια ν λλοιώνεται γλῶσσα, στε ν γίνεται πομάκρυνση[ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.: Μὲ τὴν «εὐλογία» καὶ ἐργολαβικὴ συνεπικουρία τῶν Πεφωτισμένων Ἐκκλησιαστικῶν]

Η.Ν.: Μ ποιόν τρόπο, γίνεται ατ «πομάκρυνση»;

 Ε.Μ.: Λέγοντας, γι παράδειγμα, χι στος τόνους: πλοποιες τν ρθογραφία, βάζεις τ λατινικ λφάβητο. Ατ πιδίωξις εναι θνικς πιβλαβής. Ἐμεῖς πρέπει νὰ εἴμεθα συνδετικώτατοι στὴν γλῶσσα. Συνδετικώτατοι εἶναι πολλοὶ λαοί: οἱ Γάλλοι, οἱ Ἄγγλοι… Συνδετικώτατοι εἶναι καὶ οἱ Ἰσραηλινοί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν γλῶσσα. Καὶ εἶναι «θαῦμα» αὐτὸ ποὺ ἔγινε στὸ Ἰσραήλ. Ἐνῶ δὲν εἶχαν ὁμιλούμενη γλῶσσα, κάθησαν οἱ λόγιοι καὶ κατασκεύασαν γλῶσσα ὁμιλουμένη ἀπὸ τὴν γλῶσσα τῆς Βίβλου, ποὺ ἦταν ἀπρόσφορη. Διότι δὲν ἦταν εὔκολο νὰ κατασκευάσεις ἀπὸ μία γλῶσσα τῆς Βίβλου -τῆς λεγομένης ἀπὸ ἐμᾶς «Παλαιᾶς Διαθήκης», ποὺ εἶναι σχεδὸν ποιητικὴ καὶ δὲν παρέχει στοιχεῖα ὁμιλουμενης γλώσσας- μία γλῶσσα ὁμιλουμένη. Ἐάν, γιὰ παράδειγμα, ἔσπαγε ἡ γλωσσικὴ παράδοση καὶ στὸ μέλλον θέλαμε νὰ κάνουμε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα ὁμιλουμένη, γιὰ μᾶς θὰ ἦταν πολὺ εὐκολότερο ἀπ’ ὅ,τι γιὰ τοὺς Ἰσραηλινούς. Διότι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, μὲ τὴν τραγωδία της, παρέχει διαλογικὰ στοιχεῖα. Καὶ μὲ τοὺς διαλόγους τοῦ Πλάτωνος ἢ τοῦ Λουκιανοῦ κ.λπ.

 Η.Ν.: Ποὺ σημαίνει ὅτι δὲν ἐλλοχεύει κίνδυνος ἐξαφάνισης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας;

 Ε.Μ.: Ἐγὼ πιστεύω ὅτι, κόμα κι ν πρς στιγμν παραμερίσουμε τ ρχαῖα λληνικά, θ πανέλθουν. Τ 2100, τ 2200, δν ξέρω. Ατ εναι οσία τς Παιδείας. Τ ρχαῖα λληνικ χουν να ζωντανό, παιδευτικ χαρακτήρα. νανεώνουν τν νθρωπο. Τν πτερώνουν. Ὅταν, κατὰ τὴν Ἀρχαιότητα, τὰ Ἑλληνικὰ ἐγκαταλείφθηκαν στὸ δυτικὸ μέρος τῆς αὐτοκρατορίας χάρη τῶν Λατινικῶν, ἔσβησαν σὲ ὅλη τὴ μεσαιωνικὴ περίοδο. Ἐδιδάσκοντο στὴν Κωνσταντινούπολη, ἀλλὰ ὄχι στὸ δυτικὸ κράτος. Ὅποτε, περὶ τὴν Ἀναγέννηση, τοὺς ἦρθε μία ἔντονη λαχτάρα νὰ γυρίσουν στὴν Ἑλλάδα καί, σιγὰ-σιγά, ἄρχισαν νὰ διαβάζουν τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικά. Ἡ Ἀναγέννηση αὐτὴ τῆς Ἑλλάδος ἐσήμανε τὴν Ἀναγέννηση τῆς Εὐρώπης. Τὸ ξαναγέννημα τοῦ Ἀνθρώπου, ποὺ εἶχε βυθιστεῖ στὸν Μεσαίωνα, ποὺ εἶχε χάσει τὴν ἔννοια τῆς ἀνθρωπιᾶς. Τώρα (μὲ τὴν Ἀναγέννηση) ὁ ἄνθρωπος χαίρεται τὴν Φύση, συνομιλεῖ μαζί της, αἰσθάνεται πτέρωμα ψυχικό, ὥστε αὐτὸς ὁ πολιτισμὸς φέρει τὸν πολιτισμό. Δηλαδή, δημιουργεῖ τὸν ἄνθρωπο στὴν τελειότερή του μορφή.

 Πανεπιστημιακή… τρομοκρατία!

 Η.Ν.: Τότε γιατί χτυπιέται τόσο ἄγρια (ἀπὸ παντοῦ) αὐτὸς ὁ πολιτισμός;

Ε.Μ.: Χτυπιέται κατὰ τοῦτο: θὰ μελετᾶτε, ἀλλὰ μὲ μία προϋπόθεση: θὰ θεωρεῖται (αὐτὸς ὁ πολιτισμὸς) «κοινὴ μεσογειακὴ κληρονομιά», ὄχι ἑλληνική. Δὲν εἶναι προνόμιο τῆς Ἑλλάδος ὅτι αὐτὴ τὸν ἔχει ὡς παρακαταθήκη καὶ κληρονομιά της. Εἶναι κληρονομιὰ «ὅλων μας». Ἡ φράση αὐτὴ προβάλλεται στὸ Τμῆμα Ἱστορίας, τώρα ποὺ δὲν εἶμαι ἐκεῖ πρόεδρος.

 Η.Ν.: Δηλαδὴ ὁ ἑκάστοτε πρόεδρος ἐλέγχει καὶ καθορίζει τὸ τί διδάσκεται στὸ τμῆμα του;

Ε.Μ.: Ἡ κακομοιριὰ τῶν Πανεπιστημίων ἔφερε ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Διότι ρνηθήκαμε ν πηρετομε κενο γι τ ποο χουμε κληθε. Διότι πάρχουν ατο πο θέλουν ν κανοποιονται τ σχέδια πο λένε μείωση τς λλάδος, σ κάθε τομέα. Κα δαφικς κα χρονικς (στορικς). Πρέπει ν περιοριστε λλάδα. «Πολ ψηλ» εχε πάει τ νομα τς λλάδος!

 Η.Ν.: Ἐννοεῖτε Ἕλληνες καθηγητές;

 Ε.Μ.: λληνες μίσθαρνα ργανα στ Τμμα στορίας, στ τμμα ποὺ φαίνει τν στορικ πραγματικότητα. Σὲ αὐτὸ τὸ Τμῆμα, πιστεύω ὅτι ἔχω παίξει ἕνα ρόλο κατὰ τοῦτο: εἶδα ὅ,τι ἀποκλείνει – δηλαδή, ὅ,τι ὑπηρετεῖ τὸν σκοπὸ ποὺ θέλουν αὐτοί. Καὶ ἐπειδὴ τὸ εἶδα αὐτό, ἔφυγα ἀπὸ τὸ Φιλολογικὸ Τμῆμα, μὲ δική μου αἴτηση, καὶ πῆγα στὸ Ἱστορικό. Τὸ νὰ πάω στὸ Ἱστορικὸ δὲν ἦταν ἁπλῶς ἕνας λόγος.Ἔπρεπε νὰ πάρω καὶ τὴν προεδρία. Διότι, χωρὶς προεδρία, δὲν κατευθύνεις τὸ Τμῆμα. Ἔβαλα ὑποψηφιότητα καὶ βγῆκα πρόεδρος. Ἔπαιρνα πάντοτε 70% τῶν ψήφων. Ἄρα, ἡ ἐτυμηγορία τοῦ τμήματος ἦταν 70 πρὸς 30. Ἐὰν -προσέξτε τὴν δραματικότητα- ζητοῦσα φανερὴ ψηφοφορία, δὲν θὰ ἔπαιρνα καμία ψῆφο! Καταλαβαίνετε πόσο μεγάλη πίεση ἀσκεῖται; Τρομοκρατία. Ατ δείχνει τι ο λίγοι ατο 30%) χουν τὴν μεγάλη δύναμη
Ἐδῶ ἀρχίζει τὸ θέμα τῆς τρομοκρατίας στὸ Πανεπιστήμιο. Ἡ ἡγετικὴ μορφὴ ἀπὸ αὐτούς, ποὺ τοὺς κατευθύνει, ἐξέπεσε ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας. Ζήτησα ἀπὸ τὸν Πρύτανη νὰ ἐφαρμόσει τὴν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὅπως κάνουμε πάντοτε. Κατὰ τὸ Σύνταγμα, οἱ ἀποφάσεις τοῦ Σ.τ.Ε. εἶναι ἄμεσα ἐκτελεστές. Κανένας Πρύτανης, οὔτε Γέροντας, οὔτε Δημόπουλος, οὔτε Μπαμπινιώτης ἐφήρμοσε τὴν ἀπόφαση! Τὸν ἄφησαν ἐκεῖ, νὰ διδάσκει καὶ νὰ πιέζει…

Η.Ν.: Καὶ ποιό εἶναι τὸ ὄνομά του, κύριε καθηγητά;

Ε.Μ.: Τὸν ξέρει ὅλος ὁ κόσμος! Λιάκος λέγεται. Ἄρα, αὐτὴ τὴν στιγμή, τὸ Τμῆμα αὐτὸ δεινοπαθεῖ. Δὲν ὑπάρχει μία δύναμη νὰ φέρει μία ἀνάσχεση! Χαρακτηριστικὸ εἶναι ὅτι, ὅταν ἔκανα τὴν πρώτη τετραετία (προεδρίας) καὶ ἐπειδὴ θὰ μεσολαβοῦσαν δύο χρόνια, γιὰ νὰ ξαναθέσω ὑποψηφιότητα, ἔλειψα γιὰ νὰ κάνω ἕνα σημαντικὸ ἔργο (Κέντρο Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ) καὶ στὴν Κίνα, καὶ στὴν Ἰνδία. Γυρίζοντας ξαναβγῆκα πρόεδρος, καὶ ἡ πρώτη μου δουλειὰ ἦταν νὰ δῶ τί γίνεται στὸ Τμῆμα Ἱστορίας. Βλέποντας τὸν κατάλογο τῶν διδακτορικῶν τῶν ὑποψηφίων διδακτόρων ποὺ ἔχουμε στὸ Τμῆμα, εἶδα ὅτι, ν νόμος καθόριζε ν πάρουμε μόνο δύο στν νωτέρα στορία, πο εναι κρίσιμη στορία γι τ μεταπτυχιακ πρόγραμμα, πρχαν διακόσιοι! Ατο ο διακόσιοι ταχέως ποκτον τ διδακτορικό, χωρς μπόδια, κα χουν τὴν δυνατότητα ν κάνουν 7μελεῖς πιτροπς μ «δικούς τους» κα ν τος προωθον «διδακτοροποιοντες τους»! Εναι μεγάλη πόθεση ατό. Νὰ ἔχεις τὸ «ἔμψυχο ὑλικό». Διότι αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ δράσουν, πρέπει νὰ ἔχουν ἕνα φυτώριο. Νὰ ἔχουμε διακόσιους ἀνθρώπους ποὺ νὰ ἔχουν τοποθετηθεῖ σὲ διακόσιες πανεπιστημιακὲς μονάδες ἢ σὲ ἰνστιτοῦτα πνευματικὰ ἢ νὰ ἔχουν πάρει κάποιες θέσεις μὲ κάποιο τίτλο – δηλαδή, νὰ μὴν εἶναι ἁπλοὶ ἀπόφοιτοι πανεπιστημίων, ἀλλὰ νὰ ἔχουν κάποιο διδακτορικό. Πολὺ σκληροὶ στὰ διδακτορικὰ «τῶν ἄλλων» καὶ πολὺ εὔκολοι στὰ διδακτορικὰ αὐτῶν. Θὰ ἦταν εὐχῆς ἔργον νὰ γραφεῖ μία διατριβὴ «τί ἀπέγιναν οἱ διακόσιοι λαθραίως εἰσελθόντες εἰς τὸ μεταπτυχιακὸν πρόγραμμα»…

 Η.Ν.: Ὅσοι συνάδελφοί σας δὲν λειτουργοῦν ἔτσι (ἀκόμη καὶ ἂν εἶναι λίγοι), γιατί δὲν ἀντιδροῦν;

Ε.Μ.: Εἶναι πολλοί. Ἀλλὰ εἴτε δὲν ἀντιλαμβάνονται τὸ πρόβλημα, εἴτε σκέπτονται «πο ν μπλεχτ τώρα σ φασαρίες. Θέλω ν ξελιχθ σ μία νώτερη βαθμίδα». Εἶναι πολὺ φυσικό. Ὁ καθηγητής, ὅταν μπαίνει στὸ Πανεπιστήμιο, ἔχει τέσσερις βαθμίδες: εἶναι λέκτωρ, ἐπίκουρος, ἀναπληρωτὴς καὶ καθηγητής. Ἡ κύρια μέριμνά του εἶναι πῶς νὰ πάει στὴν ἑπόμενη βαθμίδα! Αὐτὸ δὲν τὸ κατακρίνω. Εἶναι θεμιτό. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ μερικὰ ὅρια. Διότι ἔχουμε ἕναν σκοπό. Ἔχουμε Τμῆμα Ἱστορίας; Ἔχουμε Ἐθνικὴ Ἱστορία; Ποια εἶναι αὐτή; Ποιό εἶναι τὸ ἐθνικό μας πρόβλημα; Τί θὰ πεῖ «Ἑλλάς»; Τί σμα κπέμπει λλάς; κπέμπει να σμα, πο σημαίνει ρισμένα πράγματα. Σμα = σημαία. Μπορε ν εναι «πανί», λλ εναι συμβολο. Κα δ «συμβάλλει», μαζεύεται λη θνικ πόστασις. σημαία εναι τ πτικ σύμβολο το θνους, τ σύντομο. Ὁ Ἐθνικός μας Ὕμνος λέει τί γυρεύω ὡς Ἔθνος. Ἂν σβήσουμε ὡς Ἔθνος, τότε τί εἴμεθα; Εἴδατε κάποιο κράτος, ὅπως τὴν Γερμανία, τὴν Ἰρλανδία, τὴν Σουηδία ἢ τὴν Γαλλία, νὰ ἐγκαταλείπει τὴν ἐθνικότητά του; Θὰ μᾶς «πετάξουν ἔξω»! Εἶναι σὰν νὰ μᾶς «γδύνουν» ψυχικῶς. Δὲν ζεῖς χωρὶς Ἔθνος!

 Η.Ν.: Τὸ νὰ «μᾶς πετάξουν ἔξω» μπορεῖ νὰ ἐπιτευχθεῖ εὐκολότερα μέσα ἀπὸ τὴν Παιδεία;

Ε.Μ.: Ἐγὼ στὴν Παιδεία βλέπω ὅτι, μ τν περιορισμ τν ρχαίων λληνικν κα τς στορίας, δν χουμε καλ προοπτική. Μὲ αὐτὴ τὴν χαλάρωση ποὺ ὑπάρχει, εὐνοεῖται ἡ ἀμεριμνησία, ἡ ὀλιγωρία περὶ τὰ ἐθνικὰ θέματα. Στὸ Πανεπιστήμιο, οἱ περισσότεροι λένε «ἂν μιλήσω καὶ φωνάξω, δὲν θὰ ἐξελιχθῶ».Ἔπειτα, οἱ φοιτητὲς μὲ τοὺς ὁποίους συνεργάζεσαι, ψηφίζουν. Καὶ δὲν σὲ «βγάζουν» Πρύτανη, ἂν δὲν σοῦ βροῦν κάποια «τρωτά». Τὰ «τρωτὰ» ἔγιναν… προτέρημα! Ἔχω πολλὲς περιπτώσεις ποὺ οἱ Πρυτάνεις ἀκολουθοῦν τὴν τακτικὴ ποὺ τοὺς λένε οἱ φοιτητές. Οἱ καταλήψεις διαδέχονται ἡ μία τὴν ἄλλη. Τὸ λεγόμενο «ἄσυλο» ἔχει τόσο παραχαραχθεῖ, ὥστε θ εχόμουν σήμερα ν βρομε νασυλο ν μς γλυτώσει π τ πάρχον συλο! Πουθενὰ δὲν γίνεται τέτοια ἀπαξίωση τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς, ὅσο μέσα στὸ Πανεπιστήμιο! Ἐν ὀνόματι τοῦ ἀσύλου, μπορεῖ νὰ πᾶς στὸ Πανεπιστήμιο καὶ νὰ κάνεις τοῦ κόσμου τὶς ἀθλιότητες, χωρὶς νὰ παρέμβει κανείς. Ἂν ἀποφασίσουν οἱ φοιτητὲς νὰ κλείσουν τὴ Σχολὴ (καὶ εἶναι γνωστὸς ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ἀποφασίζουν), οἱ καταλήψεις διαδέχονται ἡ μία τὴν ἄλλη. Αὐτὸ δὲν τὸ μαθαίνει ὁ κόσμος. Αὐτὸ εἶναι κατάχρησις τοῦ ἀσύλου! Διότι, ἐνῶ λένε ὅτι «τὸ ἄσυλο εἶναι γιὰ νὰ μπορεῖ ἐλευθέρως ὁ καθηγητὴς νὰ κυκλοφορεῖ καὶ νὰ λέει ὅ,τι θέλει» (ἐλευθερία καὶ διδασκαλία ἰδεῶν), δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται! Ὄχι μόνο νὰ ἔχει ἐλευθερία διακινήσεως ἰδεῶν, ἀλλὰ οὔτε νὰ μπεῖ στὸ Πανεπιστήμιο! Δηλαδὴ τελεία ἀχρήστευσις τῆς ἐννοίας τοῦ ἀσύλου.

(…)

 ΠΗΓΗ: olympia.gr

, , , , , ,

Σχολιάστε

ΣΦΟΔΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΔΙΟΠΡΟΣΩΠΙΑΣ: ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ-ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

ΕΙΣΑΓ. ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛ»: Τὸ σφοδρὸ πολεμικὸ σύνθημα ἦταν σαφὲς γιὰ ὅσους εἶχαν μυαλό: «ΠΑΜΕ» γιὰ ριζικὴ  ἐπανεγκατάσταση “νέου λογισμικοῦ” στὸν τόπο. Νέα Οἰκονομία, Νέο Μισθολόγιο, Νέα Ἠθική, Νέα Ἱστορία, Νέα Θρησκευτικά (χωρὶς , λέει, ἐκκλησιαστικὲς ἐπιρροές· λές καὶ τὰ Θρησκευτικὰ τὰ προέβλεψε τὸ Σύνταγμα ἔχοντας στὸ νοῦ του τὸ τερατούργημα ποὺ ὀνειρεύονται οἱ Νεοταξίτες Ἐργολάβοι. Ἀλλὰ εἶναι Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΗΣ. ΑΠΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ).
Γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἔχουν βρεῖ τοὺς κατάλληλους Ὑπεργολάβους, ποὺ μὲ προθυμία συνεργάζονται γιὰ τὴν Δολιοφθορὰ τῶν πνευματικῶν ριζωμάτων τοῦ Γένους. Γιὰ τὴν Ἱστορία ἔχουν πέσει μὲ τὰ μοῦτρα στὴ δουλειὰ τὰ Ἐπικοινωνιακὰ Χαλκεῖα. Λές καὶ δὲν ἦταν γνωστὸ πὼς τὸ Λάβαρο τῆς Ἁγ. Λαύρας δὲν ἦταν ἕνα ἱστορικὸ στιγμιότυπο, ἀλλὰ μιὰ συμβολοποιημένη ἔκφραση τοῦ ξεσηκωμένου Γένους, ὦ ὑποκριτές Φαρισαῖοι τῆς Κενῆς Ἱστορίας.
Καὶ πῶς νὰ μὴ θυμηθεῖ κανένας αὐτὸ ποὺ εἶχε “προφητικὰ” πεῖ ὁ μακαριστὸς ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: «Σὲ δέκα χρόνια
[μετρώντας ἀπὸ τὸ θέμα τῶν ταυτοτήτων τὸ 2000] θὰ δεῖτε τί ἔχει νὰ γίνει» !

1. Νέα Ἱστορία τοῦ Γένους: Ἀρραβωνισμένος gay, ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

.         Καινοφανεῖς ἀπόψεις περί τοῦ … ἐρωτικοῦ προσανατολισμοῦ τοῦ κορυφαίου νεωτέρου Ἕλληνα, τοῦ ἀνθρώπου στὸν ὁποῖο τὸ Ἔθνος ὀφείλει τὴν ἐπιτυχία τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, αὐτοῦ ποὺ κράτησε ζωντανὸ τὸν ξεσηκωμὸ τοῦ Γένους, ἀκόμα καὶ ὅταν οἱ Τουρκοαιγύπτιοι σάρωσαν Πελοπόννησο καὶ Στερεὰ τὸ 1825, ἐκφράζονται ἀπὸ τὸν παρουσιαστὴ τοῦ ντοκιμαντὲρ ποὺ προβάλει ὁ ΣΚΑΪ μὲ θέμα τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ὁ παρουσιαστὴς τοῦ ντοκιμαντέρ, Πέτρος Τατσόπουλος, χαρακτηρίζει στὴν σελίδα του στὸ facebook τὸν Κολοκοτρώνη … gay! Καὶ ὄχι ἁπλῶς ἦταν gay, ἀλλὰ καὶ πρωτοπόρος της “gay revolution” , ἀφοῦ ὁ Πέτρος Τατσόπουλος ὑποστηρίζει ὅτι εἶχε … ἀρραβωνιαστεῖ τὸν ἐραστή του.
.         Μὲ ποιὸν εἶχε ἀρραβωνιαστεῖ, ἀκόμα δὲν μᾶς τὸ ἔχουν πεῖ, ἀλλὰ ἐλπίζουμε νὰ τὸ μάθουμε στὸ πλαίσιο τῆς «ἱστορικῆς ἀλήθειας» στὴν ἱστορικὴ ἀφήγηση-ντοκιμαντὲρ γιὰ τὴν ἐπανάσταση τοῦ 1821, διὰ χειρὸς τοῦ κορυφαίου στελέχους τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ, καθηγητῆ Θ. Βερέμη..
.         Οὔτε ἂν ἦταν «γαμπρὸς» ἢ «νύφη» στὸν ἀρραβώνα. Μπορεῖ νὰ ἦταν ἀρραβωνιασμένος μὲ τὸν στενό του φίλο, τὸν Νικηταρὰ τὸν Τουρκοφάγο, ὁ ὁποῖος μετὰ τὴν Ἐπανάσταση πέθανε σὲ ἕνα ἀνήλιαγο ὑπόγειο στὸν Πειραιά, πάμφτωχος. Μπορεῖ νὰ μὴν τοῦ εἶχε δώσει διατροφὴ ὁ Κολοκοτρώνης… (…)
.       Καὶ ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε κι ἐκεῖνος ὁ Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος καὶ ὁ ἄλλος ὁ Γιώργης ὁ Καραϊσκάκης, ὅλο μὲ λευκὲς φουστίτσες κυκλοφοροῦσαν…
.         Ὅλα παίζουν ἐδῶ ποὺ φτάσαμε. Ἐδῶ ποὺ μᾶς φτάσανε…

ΠΗΓΗ: Τμῆμα εἰδήσεων defencenet.gr, http://www.pentapostagma.gr

2. Νέα Θρησκευτικὰ καὶ διαχωρισμός.

.          Ὑπὲρ τοῦ διαχωρισμοῦ Ἐκκλησίας – Κράτους, τάχθηκε ἡ Ὑπουργὸς Παιδείας, διὰ βίου μάθησης καὶ Θρησκευμάτων κ. Ἄννα Διαμαντοπούλου, τονίζοντας ὅμως ὅτι χρειάζεται προσοχὴ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο θὰ ἐπέλθει ὁ διαχωρισμός. Ἐρωτώμενη γιὰ τὸ θέμα αὐτό, ἡ Ὑπουργὸς σχολίασε ὅτι ἡ σωστὴ ἀπάντηση στὸ δίλημμα εἶναι «ναί».
.           Κατὰ τὴ διάρκεια διάλεξής της στὸ London School of Economics, ὅπου πραγματοποίησε ὁμιλία μὲ θέμα «Ὁ ρόλος τῆς ἐκπαίδευσης στὴν ἀνάκαμψη τῆς Ἑλλάδας», ἡ κ. Διαμαντοπούλου μίλησε καὶ γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ἀναφέροντας ὅτι θὰ ἀπαλλαχθεῖ ἀπὸ κκλησιαστικς πιρρος καὶ θὰ ἀναφέρεται πλέον σὲ ὅλες τὶς Θρησκεῖες.

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr (μὲ πληροφορίες ἀπὸ τὸ skai.gr Anagrafes.com)

, ,

Σχολιάστε