Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Κύπρος

ΤA ΠΑΙΔΙA ΤHΣ ΕΟΚΑ…ΠΑΙΔΙA ΤHΣ AΝAΣΤΑΣΗΣ (Δ. Νατσιός)

 Γιὰ νὰ μὴν ξεχνᾶμε, σήμερα εἶναι ἡ ἔναρξη τοῦ ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ ἀγώνα τῆς ΕΟΚΑ. Θυμίζω ἕνα παλιό μου ἄρθρο. Χρόνια Πολλά. Καλή Ἀνάσταση ἀδελφοί!!

Τὰ παιδιὰ τῆς ΕΟΚΑ…
παιδιὰ τῆς Ἀνάστασης 

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός

Ἡ Ρωµιοσύνη ἐν’ φυλή συνότζιαιρη τοῦ κόσµου
Κανένας δέν εὑρέθηκεν γιά νά τήν ἠξηλείψει,
κανένας, γιατί σσέπει την πού τά ’ψη ὁ Θεός µου.
Ἡ Ρωµιοσύνη ἐν’ νά χαθεῖ, ὄντας ὁ κόσµος λείψει! (Βασίλης Μιχαηλίδης)

 .           Τοῦτοι οἱ στίχοι πού θά τούς ζήλευε- ἄς µοῦ συγχωρεθεῖ ἡ ὑπερβολή – κι ὁ Σολωµός, εἶναι ἀπό τό ἀριστούργηµα τοῦ ἐθνικοῦ ποιητῆ τῆς Κύπρου (καί τῆς Ἑλλάδας ὅλης), Βασίλη Μηχαηλίδη (1849-1917), πού ἔχει τίτλο « Ἡ 9η Ἰουλίου 1821 ἐν Λευκωσίᾳ ἤ τό τραούδιν τοῦ Κυπριανοῦ». Αὐτά τά ἀθάνατα καί ἀνδρεῖα λόγια βάζει ὁ ποιητής στό στόµα τοῦ ἐθνοµάρτυρος ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Κυπριανοῦ, νά λέει στούς Τούρκους, λίγο πρίν τόν ἀπαγχονίσουν στήν Λευκωσία. Μαζί του ἀποκεφαλίζονται τρεῖς µητροπολίτες, ὁ Πάφου Χρύσανθος, ὁ Κιτίου Μελέτιος, ὁ Κυρηνείας Λαυρέντιος καί ἑκατοντάδες ἄλλοι κληρικοί, ἡγούµενοι µονῶν, προύχοντες τῆς νήσου, ὡς ἀντίποινα γιά τήν Ἐθνική Ἐπανάσταση τοῦ ’21. (Κατά τά ἄλλα – σύµφωνα µέ τούς γνωστούς διανοούµενους τοῦ συρµοῦ, ἐκκλησιοµάχους- ἡ Ἐκκλησία στάθηκε ἀρνητική στόν Ἀγώνα. Ὅσοι ἀσχολοῦνται µέ τήν ἱστορία µας, γνωρίζουν ὅτι ὅλοι οἱ κατακτητές, τούς πρώτους πού κρεµοῦσαν ἦταν οἱ παπάδες. Ἐκεῖνοι γνώριζαν καί γνωρίζουν ὅτι τά λάβαρα τῆς ἀντίστασης καί τῆς ἐπανάστασης τά κρατάει, σέ τούτη τήν πατρίδα, τό τιµηµένο ράσο).
.           Πρίν ἀπό 20 περίπου χρόνια, στήν Κύπρο, σέ κάποιο σηµεῖο τῆς «νεκρῆς ζώνης» (ἐκεῖ ὅπου διχοτοµεῖται τό νησί στά δύο ἐδῶ καί σαράντα χρόνια), πέφτει νεκρός ἀπό σφαῖρες ἄνανδρων Τούρκων ἕνα 26χρονο παλληκάρι, ὁ Σολωµός Σπύρου Σολωµός. Σκαρφάλωνε ἄοπλος στόν ἱστό, γιά νά κατεβάσει τό κατοχικό σύµβολο τοῦ ψεύδους καί τοῦ αἵµατος: τήν «τουρκοκυπριακή σηµαία». Ἐκεῖ τόν βρῆκε τό βόλι… Καί τό ἡρωικό Ἑλληνόπουλο  – πού εἶχε ἴδιο καί τό ὄνοµα καί τό ἐπίθετο µέ τόν ποιητή πού ἔγραψε τόν  «Ὕµνο στήν Ἐλευθερία»! – πέρασε ἐλεύθερα στήν ἀθανασία!
.           Πῆγαν µετά ἀπό µέρες στόν πατέρα τοῦ ἥρωα, γιά νά τοῦ προσφέρουν οἰκονοµική ἐνίσχυση, ἐκ µέρους τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἀρνιόταν πεισµατικά, ὄντας φτωχός µά περήφανος. Πείστηκε, ὅταν τοῦ εἶπαν πώς δέν ἔπρεπε νά προσβάλει τούς ἐκπροσώπους τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, γιατί ἤθελαν µόνο νά τιµήσουν τόν ἥρωα γυιό του. Μόλις πῆρε τήν ἐπιταγή, τήν κατέθεσε ἀµέσως στό Ταµεῖο Ἄµυνας τῆς Κύπρου. Ὅταν τόν ρώτησαν, γιατί τό ἔκανε, ἀπάντησε ὁ λεβεντόγερος: «Τί νόµισαν, ὅτι θά ἔτρωγα ἐγώ ἀπό τό αἷµα τοῦ παιδιοῦ µου; Φαντάζεστε νά πήγαιναν στόν Πιερῆ Αὐξεντίου µέ µίαν ἐπιταγή καί νά τοῦ ’λεγαν: “Αὐτά εἶναι γιά τή θυσία τοῦ γυιοῦ σου”; Θά τούς σκότωνε!».
.             Τόν Μάρτιο τοῦ 1957, οἱ Ἄγγλοι δολοφόνοι καί κατακτητές, καλοῦν τόν Πιερῆ Αὐξεντίου – τόν πατέρα τοῦ Γρηγόρη Αὐξεντίου, τοῦ θρυλικοῦ ἀητοῦ τοῦ Μαχαιρᾶ –  στίς Κεντρικές Φυλακές τῆς Λευκωσίας, γιά νά ἀναγνωρίσει τόν νεκρό γυιό του. (Στίς 3 Μαρτίου µιά ὁλόκληρη ταξιαρχία πεζικοῦ τῶν Ἄγγλων  – 5.000 στρατιῶτες- ἐπί 10 ὁλόκληρες ὧρες ἔδωσε µάχη µέ τόν 29χρονο ὑπαρχηγό τῆς ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αὐξεντίου. Μπροστά στό ἀλύγιστο θάρρος του, ὅταν οἱ Ἄγγλοι κατάλαβαν ὅτι δέν µποροῦσαν µέ ἄλλο τρόπο νά τόν ἐξαναγκάσουν νά παραδοθεῖ, τόν περιέλουσαν µέ βενζίνη καί τόν ἔκαψαν µέσα στό κρησφύγετό του!!). Ὁ τραγικός πατέρας ἀντικρίζει ἀγέρωχα τό ἀπανθρακωµένο λείψανο τοῦ µοναχογυιοῦ του, καί ἀπαγγέλει τούς παρακάτω αὐτοσχέδιους στίχους, πού κρύβουν στίς φυλλωσιές τους ὅλες τίς ἡρωικές σελίδες τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας:
.           Δέν κλαίω πού σέ ἔχασα πού σ’ εἶχα γιά καµάρι
κλαίω πού δέν ἔχω ἄλλο γυιό τή θέση σου νά πάρει!

.              Ἑξήντα τρία  χρόνια συµπληρώθηκαν φέτος ἀπό τόν ἐπικό ἐκεῖνον ἀγώνα κατά τῆς Ἀγγλοκρατίας στήν Κύπρο. 1η Ἀπριλίου τοῦ 1955. Δεκάδες ἐκρήξεις συγκλονίζουν τήν Λευκωσία, σηµαίνοντας τήν ἔναρξη τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγώνα τῆς ΕΟΚΑ ( Ἐθνική Ὀργάνωση Κυπρίων Ἀγωνιστῶν). Στήν προκήρυξη, τήν ὁποία ὑπογράφει ὁ ἀρχηγός της Διγενής (ψευδώνυµο τοῦ γενναίου στρατηγοῦ Γεωργίου Γρίβα, Κυπρίου στήν καταγωγή), διαβάζουµε: «Μέ τήν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, µέ πίστιν εἰς τόν τίµιον ἀγῶνα µας, µέ τήν συµπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισµοῦ καί µέ τήν βοήθειαν τῶν Κυπρίων ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΝΑΞΙΝ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΖΥΓΟΥ, µέ σύνθηµα ἐκεῖνο, τό ὁποῖον µᾶς κατέλιπαν οἱ πρόγονοί µας ὡς ἱεράν παρακαταθήκην: ‘Ἤ ΤΑΝ ‘Ἤ ΕΠΙ ΤΑΣ».
.           Μιά χούφτα ἀπόλεµα παιδιά, τά περισσότερα ἀπό τά Κατηχητικά Σχολεῖα τῆς Κύπρου, πιάνουν τά λιανοντούφεκα καί γονατίζουν καί ἐξευτελίζουν γιά τέσσερα χρόνια τήν ὑπερφίαλη Βρεττανική Αὐτο- κρατορία. Σαράντα χιλιάδες στρατό παρέταξαν οἱ Ἄγγλοι, φυλακίσεις, ἐξορίες, τροµοκρατία στό νησί… καί ὅµως ἔτρεµαν καί τήν σκιά τους!
.           «Νά ποῦµε ὅτι ὁ ἀγῶνας τῆς ΕΟΚΑ εἶναι ὁ ἡρωικώτερος ἀγῶνας τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας; Μποροῦµε νά τό ποῦµε. Ὁ ἡρωισµός σ’ ὅλες τίς δοξασµένες στιγµές τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας εἶναι ἕνας. Καί στούς ἄλλους λαούς ὁ ἡρωισµός εἶναι ἕνας. Ὅµως ὁ ἡρωισµός τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ΕΟΚΑ ἔχει εἰδοποιό διαφορά, γιατί ἀποτελεῖ τή συνισταµένη ὅλων τῶν ἡρωισµῶν τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας. Ὁ ἀγῶνας τῆς ΕΟΚΑ εἶναι ὁ ἑλληνικώτερος ἀγῶνας τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας. Σέ κανένα ἄλλο ἀγῶνα δέν ἔγινε ἔµπρακτο βίωµα ὅλη ἡ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος. Οἱ ἀγωνιστές κατακυρώνουν τήν ταυτότητά τους, πραγµατοποιῶντας τήν ἑλληνική ἱστορία. Κάνουν ὅ,τι ἔκαναν οἱ  Ἕλληνες. Δέν θέλουν νά παρεκκλίνουν οὔτε κατά ἰῶτα ἕν. Εἶναι Ἕλληνες οἰκουµενικοί. Ὅλα εἶναι δικά τους: τό «µολών λαβέ», τό «ἤ τάν ἤ ἐπί τᾶς», ὁ Παρθενών, ἡ ὀρθόδοξη πίστη τοῦ Χριστοῦ, ἡ Ἁγία Σοφία, ὁ δικέφαλος ἀετός, ἡ ἑλληνική σηµαία, ἡ ἑλληνική δάφνη, ὁ ἐθνικός ὕµνος, ὁ ἑλληνικός θάνατος». (Μενέλαος Χριστοδούλου, ΕΟΚΑ – ὁ ἑλληνικός ἀγῶνας ἐκδ. «Αἰγαῖον», Λευκωσία 2011, σελ. 23-24).
.           Γρηγόρης Αὐξεντίου, Κυριάκος Μάτσης, Μιχαήλ Καραολῆς, Μάρκος Δρᾶκος, Στέλιος Μαυροµά της, Ἀνδρέας Ζάκος, Μιχαήλ Κουτσόφτας, Ἀνδρέας Παναγίδης καί ἄλλοι πολλοί ἥρωες, δικοί µας Ἕλληνες τῆς Κύπρου, πού κοσµοῦν τό Συναξάρι τοῦ Γένους.
.          Ὁ Μάτσης, τοῦ ὁποίου προτοµή βρίσκεται µπροστά ἀπό τήν Γεωπονική Σχολή τοῦ ΑΠΘ, τῆς ὁποίας ὑπῆρξε φοιτητής, ὅταν ὁ περιβόητος ἐκεῖνος στρατάρχης τῶν Ἄγγλων καί κυβερνήτης τῆς Κύπρου, ὁ Χάρντιγκ, τοῦ πρόσφερε ἕνα ἀµύθητο ποσό γιά νά προδώσει τόν Διγενή, ἀπάντησε: «Οὐ περί χρηµάτων τόν ἀγῶνα ποιούµεθα, ἀλλά περί ἀρετῆς!». Ἔπεσε µαχόµενος στίς 19 Νοεµβρίου 1958, στό κρησφύγετό του, στό Δίκωµο.
.           Ὁ 22χρονος  Ἰάκωβος Πατάτσος, «ὁ ἅγιος τοῦ Κυπριακοῦ Ἀγώνα», γράφει γράµµα στίς 8-8-1956 στή µάνα του λίγο πρίν ὁδηγηθεῖ στήν ἀγχόνη ἀπό τούς Ἄγγλους. Ἐπιστολή πού µοσχοβολᾶ φιλοπα- τρία καί πίστη ἀκράδαντη στόν Χριστό. Ὅπως οἱ ἥρωες τοῦ ’21, έτσι καί τῆς ΕΟΚΑ ἀγωνίζονταν «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία».

«Ἀγαπηµένη µου µητέρα,

.           Χαῖρε! Εὑρίσκοµαι µεταξύ ἀγγέλων. Τώρα ἀπολαµβάνω τούς κόπους µου. Τό πνεῦµα µου φτερουγίζει γύρω ἀπό τόν θρόνον τοῦ Κυρίου. Θέλω νά χαίρης ὅπως κι ἐγώ. Ἄν κλαίης θά λυποῦµαι.
.          Τ ’ ὄνοµά σου θά γραφῆ στήν ἱστορία, γιατί ἐδέχθης νά θυσιασθῆ τό παιδί σου γιά τήν Πατρίδα. Εἶναι καιρός τώρα νά καµαρώσης τό παιδί σου. Εὑρίσκεται ἐκεῖ ψηλά ὅπου ψάλλουν οἱ ἄγγελοι.
.           Χαῖρε, ἀγαπηµένη µου µητέρα. Μή κλαίης, γιά ν’ ἀκούσης τήν ἀγγελική φωνή µου, πού ψάλλει Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε καί σύ µαζί µου. Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τόν Θεόν σ’ ὅλην σου τήν ζωήν» (Σπύρου Παπαγεωργίου, Διά χειρός ἡρώων, ἐκδ. Κ. Ἐπιφανίου», Λευκω- σία 1968, σελ. 213).
.            Τόν Ἀνδρέα Παναγίδη, 23 χρονῶν, πατέρα τριῶν παιδιῶν, τόν κρέµασαν οἱ Ἄγγλοι στίς 21 Σεπτεµβρίου 1956. Γράφει στό τελευταῖο γράµµα του πρός τά παιδιά του: «Σᾶς εὔχοµαι, ἀγαπηµένα µου παιδιά, νά γίνετε καλοί Χριστιανοί καί καλοί Ἕλληνες Κύπριοι. Ἀκολουθῆστε πάντα τό δρόµο τῆς ἀρετῆς». Τήν προηγούµενη τῆς ἐκτέλεσής του γράφει: «Τώρα πού ξέρω ὅτι σέ µιά µέρα θ’ ἀντικρίσω τήν ἀγχόνη, ἔχω διπλάσιο θάρρος ἀπό πρίν. Ὁ Χριστός εἶναι πάντα συντροφιά στά κελλιά µας. Ὁ Χριστός µᾶς γεµίζει τήν καρδιά µέ ἀληθινή χαρά. Παρακαλοῦµε τόν Θεό νά µᾶς σώσει ὄχι τό σῶµα, ἀλλά τήν ψυχή». (Διά χειρός ἡρώων, σελ. 220-221).
.           Ὅσοι θέλουν νά µάθουν τί εἶναι ἡρωισµός, ἀγάπη ἀληθινή γιά τήν Ἑλλάδα καί πίστη «ἄχρι θανάτου» πρός τόν Χριστό, ἄς διαβάσουν τίς ἐπιστολές τῶν 13 ἡρωοµαρτύρων πού εἶναι θαµµένοι στήν καρδιά τῆς Κύπρου, στά «Φυλακισµένα Μνήµατα». Ἦταν κατά τήν διάρκεια τοῦ Ἀγῶνα ἕνα µικρό κοιµητήριο στίς Κεντρικές Φυλακές τῆς Λευκωσίας, ὅπου ἔθαβαν τά ἀπαγχονισµένα παλληκάρια καί τίς ἡγετικές µορφές τῆς Ἐθνικῆς Ὀργάνωσης Κυπρίων Ἀγωνιστῶν πού σκοτώνονταν σέ µάχες. Ἐκεῖ οἱ Ἄγγλοι κατακτητές βασάνιζαν ἀπάνθρωπα, µέ τήν βοήθεια Τούρκων δηµίων, τούς «τροµοκράτες τῆς ΕΟΚΑ» – ὅπως ἀκόµη µέχρι σήµερα τούς ἀποκαλοῦν, οἱ ἀµετανόητοι ἀποικιοκράτες. Διαβάζω:
.           «Στό κελλί ὁ κρατούµενος, πού τόν πηγαινοέφερναν στόν θάλαµο βασανιστηρίων, παρακαλοῦσε τούς συντρόφους του νά τόν σκοτώσουν. “Δέν θά ἀντέξω ἄλλο στά βασανιστήρια καί θά προδώσω”, τούς ἔλεγε. Ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν: “Θά σέ πάρουν ἀκόµη µιά φορά καί τώρα θά εἶναι τά µεγάλα βασανιστήρια. Ἄν ἀντέξῃς, θά εἶσαι ἥρωας, ἄν λυγίσῃς, θά εἶσαι προδότης. Οἱ Ἕλληνες βασανίζονταν ἀπό τούς Γερµανούς καί ἄντεχαν. Πήγαινε καί θά προσευχόµαστε γιά σένα”. Ὅταν ἔπειτα ἀπό ὥρα τόν ἔφεραν πίσω καί τόν πέταξαν στό κελλί, ξεδοντιασµένο, ξενυχιασµένο, τσουρουφλισµένο, σήκωσε τό κεφάλι καί τραύλισε: “Εἶµαι ἥρωας, εἶµαι ἥρωας!”» (ΕΟΚΑ – Ὁ ἑλληνικός ἀγῶνας, σελ. 35). Ἐκεῖ, στά «Φυλακισµένα Μνήµατα», εἶναι θαµµένος καί ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησε ὡς ἔφεδρος ἀξιωµατικός τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καί στό χωριό Ἀκρίτας τοῦ Κιλκίς γύρω στό 1952. Προσπάθησε νά µπεῖ στή σχολή Εὐελπίδων, ἀλλά ἀπορρίφθηκε λόγῳ…ὀρθογραφίας! Δέν γνώριζε τήν καθαρεύουσα γλῶσσα. Ἤξερε ἄλλη γλῶσσα… Δέν φωτίζει µέ τόν λόγο του, ἀλλά µέ τό κορµί του. Δέν λέει λόγια ἐµπρηστικά, γίνεται ὁ ἴδιος λαµπάδα. «Βγές ἔξω, παραδώσου νά σωθεῖς», τοῦ φώναζαν 5.000 Ἄγγλοι ἔξω ἀπό τό κρησφύγετό του κοντά στή Μονή Μαχαιρᾶ. «Μολών λαβέ» ἀποκρινόταν. Τόν ἔκαψαν καί ἔγινε ὁλοκαύτωµα. Καί πῆρε ὁ ἀντρειωµένος τόν δρόµο πρός τήν λευτεριά.

Θά πάρω µιάν ἀνηφοριά
θά πάρω σκαλοπάτια
νά βρῶ τά µονοπάτια
ποὺ πᾶν στή λευτεριά
.           Εἶναι στίχοι τοῦ Εὐαγόρα Παλληκαρίδη, τοῦ 19χρονου µαθητῆ τοῦ Ἑλληνικοῦ Γυµνασίου τῆς Πάφου, τόν ὁποῖο κρέµασαν οἱ Ἄγγλοι στίς 14 Μαρτίου τοῦ 1957. Στό ἄκουσµα τοῦ θανάτου, τῆς δολοφονίας τοῦ Εὐαγόρα Παλληκαρίδη, ὁ σπουδαῖος Δωδεκανήσιος λογοτέχνης Φώτης Βαρέλης, ἔγραψε ἕνα ἐξαίσιο ποίηµα, τό ὁποῖο ὁ ραδιοσταθµός τῆς Λευκωσίας τό µετέδωσε τότε ὡς δηµοτικό κυπριακό τραγούδι. Τό παραθέτω, ἀλλά πρῶτα νά σηµειώσω τήν ἀπάντηση τῆς µάνας του, ὅταν πῆγαν οἱ Ἄγγλοι νά τήν δελεάσουν µ’ ἕνα τεράστιο ποσό, γιά νά πιέσει τόν γυιό της νά προδώσει. Ἀπάντησε ἀγέρωχα ἡ Ρωµιά, Ἑλληνίδα µάνα:

«Ἐγώ δέν ἐγέννησα παιδί νά τό λαλοῦν προδότη
χαλάλι τῆς πατρίδας µου τό αἷµα τοῦ παιδιοῦ µου».
Ἐψές πουρνό µεσάνυχτα στῆς φυλακῆς τή µάντρα
µές στῆς κρεµάλας τή θελιά σπαρτάραγε ὁ Βαγόρας.
Σπαρτάρησε,ξεψύχησε, δέν τ̓ ἄκουσε κανένας.
Ἡ µάνα του ἦταν µακριά, ὁ κύρης του δεµένος,
οἱ νιοί συµµαθητάδες του µαῦρο ὄνειρο δέν εἶδαν,
ἡ νιά πού τόν ὁρµήνευε δέν εἶχε νυχτοπούλι.

Ἐψές πουρνό µεσάνυχτα θάψαν τόν Εὐαγόρα
Σήµερα Σάββατο ταχιά ὅλη ἡ ζωή σάν πρῶτα.
Ἐτοῦτος πάει στό µαγαζί, ἐκεῖνος πάει στόν κάµπο,
ψηλώνει ὁ χτίστης ἐκκλησιά, πανί ἁπλώνει ὁ ναύτης,
καί στό σκολειόν ὁ µαθητής συλλογισµένος πάει.
Χτυπᾶ κουδούνι, µπαίνουνε στήν τάξη του ὁ καθένας.
Μπαίνει κι ἡ Πρώτη ἡ ἄταχτη κι ἡ Τρίτη πού διαβάζει,
µπαίνει κι ἡ Πέµπτη ἀµίλητη, ἡ τάξη τοῦ Εὐαγόρα.
–Παρόντες ὅλοι;
–Κύριε, ὁ Εὐαγόρας λείπει.
–Παρόντες, λέει ὁ δάσκαλος· καί µέ φωνή πού τρέµει:
–Σήκω, Εὐαγόρα, νά µᾶς πεῖς ἑλληνική ἱστορία.
Ὁ δίπλα, ὁ πίσω, ὁ µπροστά, βουβοί καί δακρυσµένοι,
ἀναρωτιοῦνται στήν ἀρχή, ὥσπου ἡ σιωπή τούς κάµνει
νά πέσουν µ’ ἀναφιλητά ἐτοῦτοι κι ὅλη ἡ τάξη.
–Παλληκαρίδη, ἄριστα, Βαγόρα, πάντα πρῶτος,
στούς πρώτους πρῶτος, ἄγγελε πατρίδας δοξασµένης,
σύ µέχρι χθές τῆς µάνας σου ἐλπίδα κι ἀποκούµπι,
καί τοῦ σχολειοῦ µας σήµερα, Δευτέρα Παρουσία.
Τά ‘πε κι ἁπλώθηκε σιωπή πά̓ στά κλαµµένα νιάτα,
πού µπρούµυτα γεµίζανε τῆς τάξης τά θρανία,
ἔξω ἀπ’ ἐκεῖνο τ’ ἀδειανό, παντοτινά γεµάτο.

.           Αὐτό τό ἀριστούργηµα περιεχόταν στό παλιό – πρό τοῦ 2006- βιβλίο Γλώσσας τῆς ϛ´ Δηµοτικοῦ, στό γ΄ τεῦχος. Δέν ἄρεσε στά κνώδαλα τοῦ πολυπολιτισµοῦ, στούς προσκυνηµένους νενέκους τοῦ Παιδαγωγικοῦ  Ἰνστιτούτου, τό ἔκριναν προφανῶς ὡς ἐθνικιστικό!  Γιά ἥρωες θά µιλᾶµε τώρα; Αὐτά εἶναι παρωχηµένα, στερεότυπα. Αἵµατα, κόκκαλα καί θάνατοι γιά τήν Πατρίδα, τροµάζουν τά παιδιά – ἔτσι µοῦ εἶπε κάποιος ἀνεπρόκοπος κάποτε, ὅταν ἀντίκρισε τά καµµιά 15αριά κάδρα ἡρώων πού ἔχω ἀναρτηµένα πάντοτε στήν τάξη µου! Ἐνῶ οἱ «συνταγές µαγειρικῆς» τά γαληνεύουν. Καί καταντήσαµε νά διδάσκουµε στήν Στ΄Δηµοτικοῦ τόν ἡρωισµό µέσῳ ἑνός κειµένου µέ τίτλο «ἡ… Σόνια ἡ γάτα»! Ἄχ, δυστυχισµένη πατρίδα! «Τήν Ἑλλάδα θέλοµεν κι ἄς τρώγωµεν πέτρες», ἔγραφε κάποτε στούς τοίχους τῶν σπιτιῶν ἡ ἀδάµαστη ἐκείνη γενιά τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου. Σήµερα «τρώγωµεν» τήν Ἑλλάδα… «δειλοί, µοιραῖοι κι ἄβουλοι ἀντάµα» (Κ. Βαρνάλης), παρακολουθοῦµε τόν ἐξισλαµισµό της!! Τζαµιά στήν Ἀθήνα, Ἰσλαµικές Σπουδές στήν Θεολογική Σχολή τοῦ ΑΠΘ καί  βλάσφημα βιβλία θρησκευτικών, ὀρδές µουσουλµάνων λαθροµεταναστῶν σ’ ὅλη τήν Ἑλλάδα, γιατί ἔτσι ἀποφάσισε ὅλο αὐτό τό νεοταξικό συνονθύλευµα πού µᾶς κυβερνᾶ. Ἀκυρώθηκε πιά ἡ Ἐπανάσταση τοῦ ’21!! Νά πᾶµε ὅλοι µας στούς τάφους τῶν ἡρώων µας, νά κλάψουµε πικρά καί νά βροντοφωνάξουµε: «Σήκω Εὐαγόρα, σήκω Γρηγόρη, σήκω Παῦλε, σήκω Μάρκο καί Κωνσταντῖνε καί Νικηφόρε καί Λεωνίδα, νά µᾶς πεῖτε ἑλληνική ἱστορία…».

Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκίς

 

 

 

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Δὲν εἶναι μόνο οἱ Γερμανοί…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Οἱ Ἄγγλοι «συναγωνίζονται» μὲ ἐπιτυχία τοὺς Γερμανοὺς σὲ ὠμότητα καὶ συμφεροντολογία. Στὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μπορεῖ ὁ Τσόρτσιλ, στὶς συνομιλίες του μὲ τὸν Στάλιν στὴ Μόσχα (9 Ὀκτωβρίου 1944) καὶ μὲ τοὺς Ροῦσβελτ καὶ Στάλιν στὴ Γιάλτα (4-11 Φεβρουαρίου 1945), νὰ συνέβαλε στὸ νὰ μείνει ἡ Ἑλλάδα μεταξὺ τῶν δημοκρατικῶν χωρῶν, ἀλλὰ καταδίκασε στὸν ὁλοκληρωτισμὸ τὶς χῶρες τῆς κεντρικῆς καὶ ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Μετὰ τὸν πόλεμο ὅμως συμπεριφέρθηκε ὁ ἴδιος καὶ γενικότερα ἡ Ἀγγλία, ἄθλια στοὺς Ἕλληνες, παρὰ τὴ σημαντικὴ συμβολή τους στὴ νίκη τῶν συμμάχων.
.             Εἰδικότερα ἡ Ἀγγλία συμφεροντολογικὰ σκεφτόμενη καὶ ἔχοντας ὡς βίωμα τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε» δὲν παραχώρησε τὴν ἐλευθερία καὶ τὸ βασικὸ ἀνθρώπινο δικαίωμα τῆς αὐτοδιάθεσης στὸν Κυπριακὸ Ἑλληνισμό. Ἀντίθετα ἔβαλε στὸ θέμα τῆς Κύπρου τὴν «ἐπιτηδείως» οὐδέτερη στὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο Τουρκία καὶ κράτησε στὴν κατοχὴ τῆς Ἀγγλίας, ὡς βάσεις, σημαντικὰ κυπριακὰ ἐδάφη. Γι σα τραβάει Κύπρος τ τελευταῖα 65 χρόνια τν λοκληρωτικ εθύνη χουν ο γγλοι, μ τ συμπεριφορά τους.
.             Συμφεροντολογικὰ καὶ ἀλαζονικὰ σκεφτόταν ἡ Ἀγγλία κατὰ τὴ δημιουργία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητας, προωθώντας τὴν ἀνταγωνιστικὴ ἀλλά, ὅπως ἀποδείχθηκε, θνησιγενῆ EFTA. Μὲ τὴν ἴδια νοοτροπία πολιτεύθηκε ὅσο ἦταν ἐντός τῆς ΕΕ καὶ πολιτεύεται τώρα, μὲ τὶς ἀπαιτήσεις της γιὰ τὸ BREXIT.
.             Ἡ ὠμότητα τῆς Ἀγγλίας φάνηκε στὴν Κύπρο, κατὰ τὴν περίοδο 1955-1959, στὸν ἀγώνα τῆς ΕΟΚΑ. Χωρὶς οἶκτο ἀπαγχόνισε νέους, σκότωσε ἄλλους, βασάνισε ἀνακρινόμενους, ἔκλεισε σὲ στρατόπεδα συγκέντρωσης πατριῶτες, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, δολοφόνησε τὸν Δημητράκη Δημητριάδη, μαθητὴ 7 ἐτῶν, ἔκαψε ζωντανὸ τὸν Γρηγόρη Αὐξεντίου. Ὅλοι ἀγωνίζονταν γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Μεγαλονήσου καὶ τὴν ἕνωσή Της μὲ τὴν Ἑλλάδα.
.             Τὴν Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2017, συμπληρώθηκαν 60 χρόνια ἀπὸ τὴν καταδίκη σὲ δι’ ἀγχόνης ἐκτέλεση τοῦ ἥρωα μαθητῆ Εὐαγόρα Παλληκαρίδη, 18 ἐτῶν. Τὴν ποινὴ ἐπέβαλε τὸ ἀγγλικὸ δικαστήριο στὴν Κύπρο. Οἱ ἐκκλήσεις ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο πρὸς τὴν τότε καὶ σημερινὴ βασίλισσα Ἐλισάβετ δὲν εἶχαν ἀποτέλεσμα. Οἱ Ἄγγλοι ἦσαν ἄτεγκτοι. Ὁ Παλληκαρίδης ἐκτελέστηκε τὴ νύχτα τῆς 13ης πρὸς τὴν 14η Μαρτίου 1957. Ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου πυρπολήθηκε ἀπὸ δεκάδες Ἄγγλους στρατιῶτες στὸ κρησφύγετό του, στὶς 3 Μαρτίου 1957… Οἱ Ἄγγλοι εἶχαν σὲ χρήση τὴν δι’ ἀγχόνης ἐκτέλεση ἕως τὸ 1960, γιὰ ἀτιμωτικὰ ἐγκλήματα… Τὴν κατάργησαν τὸ 1964.
.             Τὴν ἴδια πολιτικὴ τῆς βίας καὶ τῆς καλλιέργειας τοῦ διχασμοῦ πρὸς ὄφελός τους τὴν ἐφάρμοσαν καὶ σὲ βάρος τῶν δύσμοιρων γειτόνων τους, τῶν Ἰρλανδῶν, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἰνδία καὶ σὲ ἄλλες χῶρες, τὶς ὁποῖες εἶχαν ἀποικίες.
.             Οἱ Κύπριοι νέοι, ποὺ ἄδικα ἀπαγχονίστηκαν ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους, ἦσαν (σὲ παρένθεση ἡ ἡμερομηνία ἐκτέλεσής τους καὶ ἡ ἡλικία τους): Μιχαλάκης Καραολῆς (10/5/1956, 23), Ἀνδρέας Δημητρίου (10/5/1956, 22), Ἰάκωβος Πατάτσος (9/8/1956, 22), Ἀνδρέας Ζάκος (9/8/1956, 25), Χαρίλαος Μιχαὴλ (9/8/1956, 21), Στέλιος Μαυρομμάτης (21/9/1956, 24), Ἀνδρέας Παναγίδης (21/9/1956, 22), Μιχαὴλ Κουτσόφτας (21/9/1956, 22), Εὐαγόρας Παλληκαρίδης (13/3/1957, 19). Ὁ Πατάτσος, πρὶν ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσή του, χαρακτήρισε «αἱμοχαρεῖς δυνάστες» τοὺς Ἄγγλους, ἐκδηλώνοντας τά, ἔναντί τους, αἰσθήματα τῶν Ἑλλήνων. Σημειώνεται ὅτι οἱ Ἄγγλοι μὲ τοὺς Γερμανοὺς εἶναι γενετικὰ τὰ πιὸ κοντινὰ φύλα σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη…-

, , , ,

Σχολιάστε

Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΟΡΤΣΙΛ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Τὸ βρετανικὸ ἰδιοκτησιακὸ σύνδρομο: νὰ κατέχουν αὐθαίρετα καὶ μὲ βάση τὴν ἰσχύ τους καὶ νὰ θεωροῦν κτῆμα τους ἐσαεὶ ἀνθρώπους, ἐδάφη, καλλιτεχνικὰ ἀριστουργήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπέκτησαν κυριαρχία, μὲ ὅποιο θεμιτὸ ἢ ἀθέμιτο τρόπο κι ἂν τὴν ἀπέκτησαν».

Ἡ Κύπρος καὶ ὁ Τσόρτσιλ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Τὴν 1η Ἀπριλίου συμπληρώνονται ἑξήντα χρόνια ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ Ἀγώνα τῆς ΕΟΚΑ γιὰ Αὐτοδιάθεση καὶ Ἕνωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Τὴν 6η Ἀπριλίου συμπληρώνονται ἐπίσης ἑξήντα χρόνια ἀπὸ τὴν ἀνάληψη τῆς πρωθυπουργίας στὸ Ἡνωμένο Βασίλειο ἀπὸ τὸν Ἀντονι Ἴντεν, ἕως τότε ὑπουργὸ τῶν Ἐξωτερικῶν, σὲ διαδοχὴ τοῦ παραιτηθέντος Οὐίνστον Τσόρτσιλ. Ἀκόμη φέτος συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ Τσόρτσιλ (30 Νοεμβρίου 1874 – 24 Ἰανουαρίου 1965).
.           Ὁ Τσόρτσιλ ἔχει ἐμπλακεῖ στὴν Ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ κατὰ τὴ μακρὰ σταδιοδρομία του στὰ κοινὰ τῆς πατρίδας του. Οἱ περισσότεροι Ἕλληνες στὴν Κύπρο εἶχαν μάθει στὸ σχολεῖο ὅτι ἡ μοναδικὴ φορὰ ποὺ ὁ Τσόρτσιλ εἶχε ἐπισκεφθεῖ τὴν Κύπρο ἦταν τὸ 1907, ὡς Ὑφυπουργὸς Ἀποικιῶν, καὶ ὅτι τότε εἶχε μιλήσει μὲ θερμὰ λόγια γιὰ τὸ ὅραμα τῆς Ἕνωσης (Βλ. G.S. Georghallides “Cyprus and Winston Churchill’s 1907 visit”, Thetis, 2- (1995), 177-94). Ἔκτοτε καὶ ἕως τὸ 1940 ἀπὸ διάφορες κυβερνητικὲς θέσεις πρέπει νὰ εἶχε μάθει τὸν πόθο γιὰ λευτεριὰ καὶ ἕνωση μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα τῶν Κυπρίων καὶ παρακολουθοῦσε ἀσφαλῶς τὶς κινήσεις τους γιὰ τὴ δημιουργία τῶν κατάλληλων συνθηκῶν πρὸς πραγματοποίηση τοῦ πόθου τους αὐτοῦ. Ἀσφαλῶς θὰ εἶχε μάθει τὴ σφαγὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κυπριανοῦ καὶ τῶν ἄλλων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν ποὺ θυσιάστηκαν τὴν 9η Ἰουλίου 1821 μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους Ἕλληνες γιὰ τὴν Ἐλευθερία τῆς Πατρίδας.
.           Ἀσφαλῶς ὁ Τσόρτσιλ θὰ εἶχε πληροφορηθεῖ γιὰ ἕναν Κύπριο ποιητή, τὸν Βασίλη Μιχαηλίδη, ποὺ ἔγραψε στὴν Κυπριακὴ διάλεκτο τὰ σπουδαῖα ποιήματά του «Ἐνάτη Ἰουλίου 1821» καὶ «Χιώτισσα» καὶ τὸ στίχο του:

Ἡ Ρωμιοσύνη ἐν φυλὴ συνότζιαιρη τοῦ κόσμου, Κανένας δὲν εὑρέθηκεν γιὰ νὰ τὴν ἠξηλείψει, Κανένας, γιατί σκέπει την ᾽ποὺ τά ᾽ψη ὁ Θεός μου. Ἡ Ρωμιοσύνη ἔν᾽ νὰ χαθεῖ, ὄντας ὁ κόσμος λείψει!

.           Τὸ 1931 ὁ Τσόρτσιλ εἶχε ἀποτύχει νὰ ἐκλεγεῖ βουλευτὴς καὶ στὰ «ἔρημα χρόνια» τῆς ἀπομόνωσής του ἠσχολεῖτο μὲ τὴ συγγραφὴ τῆς βιογραφίας τοῦ πατέρα του Τζὸν Τσόρτσιλ, 1ου Δούκα τοῦ Μάρλμπορο καὶ τὴν ἱστορία τῶν ἀγγλόφωνων λαῶν. Ὅμως ἀσφαλῶς θὰ πληροφορήθηκε τὴν Κυπριακὴ ἐξέγερση τοῦ 1931, κατὰ τὴν ὁποία ὑπῆρξαν δολοφονίες ἀόπλων διαδηλωτῶν, τραυματισμοί, συλλήψεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια καὶ ἀπελάσεις. Μεταξὺ τῶν φυλακισθέντων καὶ ἀπελαθέντων ὁ Μητροπολίτης Κυρηνείας Μακάριος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴ φυλακὴ ἔγραψε, μεταξὺ τῶν ἄλλων, στὸν κυβερνήτη τῆς Κύπρου σὲρ Ρόναλντ Στόρς: «Σήμερον ἔλαβον διάταγμα… διὰ τοῦ ὁποίου διατάσσομαι νὰ ἐγκαταλείψω τὴν πατρίδα μου, τὴν “Ἀποικίαν Κύπρου”, τὸ ταχύτερον… Ἐν τούτοις αἰσθάνομαι ἱερὰν ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶ μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς Ἑλληνικῆς μου ψυχῆς διὰ τὴν αὐταρχικὴν καὶ ἄδικον ἀπόφασίν σας, διὰ τῆς ὁποίας μὲ ἀναγκάζετε νὰ ἐγκαταλείψω τὴν φιλτάτην πατρίδα μου Κύπρον, ἁπλῶς καὶ μόνον διότι ἐξετέλεσα ὡς γνήσιος Ἕλλην καὶ δὴ ὡς Ἕλλην Ἐπίσκοπος, τὸ πρὸς αὐτὴν – ξενοκρατούμενην καὶ τυραννούμενην ὑπὸ Χριστιανικῆς Δυνάμεως, ἐγκαυχημένης μάλιστα διὰ τὸ φιλελεύθερον! καὶ φιλοδίκαιον! αὐτῆς – στοιχειῶδες καθῆκον μου, τοῦθ᾽ ὅπερ θὰ ἔπραττε καὶ πᾶς τίμιος ἄνθρωπος εὑρισκόμενος εἰς τὴν θέσιν μου…». (Βλ. «Φωνὴ τῆς Κύπρου», 28 Ὀκτωβρίου 1931).
.           Ἐνῶ ὁ Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ἦταν σὲ ἐξέλιξη καὶ μάλιστα σὲ κρίσιμη καμπή του, ὁ Τσόρτσιλ ἀναλαμβάνει, ὡς πρωθυπουργός, τὶς τύχες τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ παίρνει στὰ χέρια του τὴν εὐθύνη νὰ τεθεῖ ἐπικεφαλῆς τῶν δυνάμεων κατὰ τοῦ Ἄξονα καὶ τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, ποὺ αὐτὸς ἐπιδίωκε νὰ ἐπιβάλει. Καὶ τότε ἐκτιμᾶ τὴν ἀξία ὅλων τῶν Ἑλλήνων, συμπεριλαμβανομένων τῶν Κυπρίων… .           Μετὰ τὸν πόλεμο ἡ Ἑλλάδα εἶναι μεταξὺ τῶν νικητῶν καὶ διεκδικεῖ νὰ ἀποκατασταθοῦν ἐθνικὰ τὰ ὑπὸ κατοχὴν ἑλληνικὰ ἐδάφη τῆς Δωδεκανήσου καὶ τῆς Κύπρου. Τῆς δίδεται μόνον ἡ Δωδεκάνησος. Ἡ πίκρα τῶν Κυπρίων εἶναι ἀβάσταχτη. Ξεκινᾶνε προσπάθειες νὰ πείσουν τοὺς Βρετανοὺς γιὰ τὸ δίκαιο αἴτημά τους, τῆς αὐτοδιάθεσης καὶ τῆς ἀπαλλαγῆς τους ἀπὸ τὴν ἀποικιοκρατικὴ κατοχή. Εἰς μάτην.
.           Μὲ τὴ λήξη τοῦ Β´ Παγκοσμίου Πολέμου ὁ Τσόρτσιλ ἡττᾶται στὶς ἐκλογὲς καὶ ἕως τὸ 1951 μένει στὴν ἀντιπολίτευση. Πρωθυπουργὸς ἀνέλαβε ὁ ἐργατικὸς Κλέμεντ Ἄττλη, ὁ ὁποῖος ἀπέρριψε κάθε συζήτηση γιὰ ἀπελευθέρωση τῆς Κύπρου. Πάντως ὁ Τσόρτσιλ θὰ πληροφορήθηκε γιὰ τὸ Δημοψήφισμα μεταξὺ τῶν Κυπρίων, στὶς 15 Ἰανουαρίου 1950, μὲ τὸ ὁποῖο τὸ 96% αὐτῶν διατράνωσε τὸν πόθο του νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸ ἑλλαδικὸ ἐθνικὸ σῶμα.
.           Τὸ 1951 ὁ Τσόρτσιλ ἐπανέρχεται στὴν πρωθυπουργία, σὲ ἡλικία 77 ἐτῶν. Τὰ χρόνια 1951–55 τῆς πρωθυπουργίας του χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὴν, μὲ πρωτοβουλία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, διεθνοποίηση τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος καὶ ὁ Τσόρτσιλ εἶχε τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ἀλαζονικὴ καὶ περιφρονητικὴ στάση τῶν μελῶν τῆς κυβέρνησής του ἔναντι τῶν Ἑλλήνων. Οἱ ἔπαινοι κατὰ τὸν πόλεμο ξεχάστηκαν γρήγορα… Τὴν ἀλαζονεία αὐτὴ ἐξέφραζε κυρίως ὁ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν Ἀντονι Ἴντεν. Τὸ 1953, ὁ τότε πρωθυπουργός, στρατάρχης Ἀλέξανδρος Παπάγος, ἐπισκέφθηκε τὸν Ἴντεν, ποὺ εἶχε ἔρθει στὴν Ἑλλάδα νὰ ἀναρρώσει μετὰ ἀπὸ ἀσθένειά του καὶ μίλησε γι’ αὐτὴν στὸν Πόλη Μοδινό, στὴ συνέχεια πρέσβυ τῆς Κύπρου στὴ Γαλλία: «Μετὰ ἀπὸ μία φιλικὴ συνομιλία, πρὶν ἀποχωρήσω, τοῦ ἐξέφρασα τὴν ἐπιθυμία, σὲ ἄλλη εὐκαιρία, νὰ ἐξετάσωμε τὸ θέμα τῆς Κύπρου ποὺ εἶχε πάρει δυσάρεστες διαστάσεις. Ὁ Ἦντεν μὲ διέκοψε ἀπότομα καὶ σὲ ἔντονο ὕφος μου εἶπε: “Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον ἡ Ἑλλὰς ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν Κύπρον”. Τότε γιὰ πρώτη φορὰν αἰσθάνθηκα τὸ μέγεθος τοῦ χάσματος ποὺ μᾶς χώριζε». (Βλ. Περ/κὸ «Εὐθύνη», τ. Σεπτέμβριος 1979).
.           Τὸ 1954 ὁ ὑφυπουργὸς Ἀποικιῶν Χένρι Χόπκινσον εἶπε στὴ Βουλὴ τῶν Κοινοτήτων ὅτι ἡ Κύπρος οὐδέποτε μπορεῖ νὰ ἐλπίζει σὲ ἀνεξαρτησία καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος σὲ κήρυγμά του διαμαρτυρήθηκε ἔντονα γιὰ τὸ «οὐδέποτε» καὶ κατέκρινε τὴ βρετανικὴ διοίκηση στὴ Μεγαλόνησο γιὰ φασισμὸ καὶ τρομοκρατία. Οἱ ἐφημερίδες ἔγραψαν τὴν ὁμιλία τοῦ Μακαρίου καὶ ἡ βρετανικὴ διοίκηση τὶς ἔκλεισε! Ὁ Τσόρτσιλ κάλυψε τὸ «οὐδέποτε» τοῦ ὑπουργοῦ του, ἀλλὰ ἔδωσε ἐντολὴ οἱ ἐφημερίδες νὰ κυκλοφορηθοῦν πάλι στὴν Κύπρο…
.           Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1955 παραιτεῖται ὁ Τσόρτσιλ καὶ τὸν διαδέχεται ὁ αὐταρχικὸς καὶ ἀλαζὼν Ἴντεν. Τότε ξεκινάει καὶ ὁ Ἀγώνας τῆς ΕΟΚΑ, στὸν ὁποῖο συμπαρίσταται ὅλος ὁ Ἑλληνισμός. Στὴν ἀρχὴ τῆς πρώτης προκήρυξης, ποὺ ὑπογράφει ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΟΚΑ Διγενὴς (Γεώργιος Γρίβας) ἀναφέρεται: «Μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, μὲ πίστιν εἰς τὸν τίμιον ἀγώνα μας, μὲ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῶν Κυπρίων ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΝΑΞΙΝ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΖΥΓΟΥ, Μὲ σύνθημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς κατέλειπαν οἱ πρόγονοί μας ὡς ἱερὰν παρακαταθήκην: “Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ”».
.           Ὁ Τσόρτσιλ θεωρεῖται ἡ σημαντικότερη πολιτικὴ προσωπικότητα στὴν Ἱστορία τῆς Βρετανίας. Ἦταν ἀποφασιστικός, εἶχε πειθὼ καὶ ἐνέπνεε αὐτοπεποίθηση στοὺς Βρετανούς, ἀνέλαβε καὶ ἔφερε σὲ πέρας μὲ ἐπιτυχία ἐπικίνδυνες ἀποστολές, διαχειρίστηκε πολὺ δύσκολες καταστάσεις καὶ ἐργάστηκε μὲ μαεστρία στὰ θέματα ποὺ προέκυψαν μετὰ τὸ τέλος τοῦ Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, κυρίως μὲ τὴν ΕΣΣΔ. .           Δεῖγμα τῆς ἀποφασιστικότητάς του, τῶν ἡγετικῶν του προσόντων καὶ τοῦ ριψοκίνδυνου τοῦ χαρακτήρα του ἦταν ἡ ἄφιξή του στὴν Ἀθήνα στὶς 25 Δεκεμβρίου 1944, ὅταν μένονταν οἱ ἔνοπλες συγκρούσεις μεταξὺ τῶν κομμουνιστῶν ἀνταρτῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων καὶ Ἐγγλέζων στρατιωτῶν. Ὅμως στὴ νοοτροπία καὶ στὶς ἐνέργειές του κυριαρχοῦσε τὸ στενὸ συμφέρον τῆς πατρίδας του, γεωστρατηγικό, οἰκονομικό, ἀποικιοκρατικό, σὲ βάρος τοῦ Δικαίου καὶ Ἀξιῶν, ὅπως ἡ Ἐλευθερία. Ὅ,τι πέτυχε ἦταν ὠφέλιμο γιὰ τὴν Πατρίδα του, χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρεται ἂν πιθανὸν νὰ ὠφελοῦντο καὶ ἄλλες χῶρες, ποὺ πάντως ἀργότερα μποροῦσαν νὰ καταστοῦν ἀντίπαλοί του, πάντα μὲ βάση τὸ συμφέρον του…
.           Γενικὰ ὁ Τσόρτσιλ ἀκολουθοῦσε τὴ νοοτροπία τῶν Βρετανῶν, ποὺ φαίνεται πὼς εἶναι στὴ φύση τους, τοῦ «μακάριοι οἱ κατέχοντες», δηλαδὴ τ διοκτησιακ σύνδρομο: νὰ κατέχουν αὐθαίρετα καὶ μὲ βάση τὴν ἰσχύ τους καὶ νὰ θεωροῦν κτῆμα τους ἐσαεὶ ἀνθρώπους, ἐδάφη, καλλιτεχνικὰ ἀριστουργήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπέκτησαν κυριαρχία, μὲ ὅποιο θεμιτὸ ἢ ἀθέμιτο τρόπο κι ἂν τὴν ἀπέκτησαν.-

,

Σχολιάστε

ΕΛΛΗΝΑΣ «ΣΤΡΙΜΩΧΝΕΙ» ΤΗΝ “ΥΠΕΡΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ”: «ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ καὶ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ;»

λληνας «στριμώχνει» τς ΗΠΑ μ ρώτησή του γι τν Κύπρο

Τοῦ ἀπάντησαν μέσῳ…Οὐκρανίας…

.             Ἐξ ἀφορμῆς τῆς συμπληρώσεως 40 χρόνων ἀπὸ τὸν «Ἀττίλα» καὶ στὸ πλαίσιο ὁμιλίας γιὰ τὴν ἀμερικανικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ στὸ Κέντρο Ξένου Τύπου στὴν Οὐάσιγκτον, ὁ Ἕλληνας δημοσιογράφος, Μιχάλης Ἰγνατίου ρώτησε γιατί οἱ ΗΠΑ δὲν ζητοῦν τὴν ἀπόσυρση τῆς Τουρκίας ἀπὸ τὴν Κύπρο, ὅπως κάνουν ἐδῶ καὶ καιρὸ μὲ τὴ θέμα τῆς Οὐκρανίας, γιὰ νὰ λάβει τὴν ἐμπνευσμένη ἀπάντηση, ὅτι τὰ δύο ζητήματα εἶναι πολὺ διαφορετικά.
.               «Ἐσεῖς καὶ ἄλλοι ἀξιωματοῦχοι τῆς ἀμερικανικῆς κυβέρνησης ζητᾶτε ἀπὸ τοὺς Ρώσους νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴν Οὐκρανία καὶ τὸ κάνετε αὐτὸ κάθε ἡμέρα. Ἀλλά, τν δια στιγμή, ποτ δν ζητήσατε π τ φίλη κα σύμμαχό σας, τν Τουρκία, γι παράδειγμα, ν ποσυρθε π τν Κύπρο. πως γνωρίζετε, Τουρκία κατέχει τν Κύπρο γι 40 χρόνια. Ποι εναι διαφορ ο διαφορς μεταξ τν δύο περιπτώσεων;» ρώτησε ὁ Μιχάλης Ἰγνατίου τὴν ἀναπληρώτρια ἐκπρόσωπο τοῦ Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Μαρὶ Χάρφ.
.             Ἀφοῦ τοῦ ἐξέφρασε τὴ χαρά της ποὺ τῆς δίνεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπαντήσει γι᾽ αὐτὸ τὸ θέμα, τοῦ εἶπε πὼς Κύπρος καὶ Οὐκρανία ἔχουν πολλὲς διαφορές. «Ὅσον ἀφορᾶ στὴν Κύπρο, ὑποστηρίζουμε πλήρως τὴν ἐν ἐξελίξει διαδικασία ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς ἀποστολῆς τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἔχουμε προτρέψει τὶς δύο πλευρὲς νὰ ἀδράξουν τὴν εὐκαιρία γιὰ νὰ σημειώσουν πραγματικὴ καὶ οὐσιαστικὴ πρόοδο πρὸς τὴν κατεύθυνση μίας διευθέτησης ποὺ θὰ ἐπανενώνει τὸ νησὶ ὡς μία διζωνικὴ καὶ δικοινοτικὴ ὁμοσπονδία. Ἐμεῖς, ὡς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, εἴμαστε πρόθυμες νὰ βοηθήσουμε μὲ ὅποιο τρόπο βροῦμε χρήσιμο».
.           Καταλήγοντας, ἡ Μαρὶ Χὰρφ ἐπεσήμανε ὅτι γνωρίζει ὅτι «ὑπάρχουν πολλὰ ἔντονα αἰσθήματα καὶ στὶς δύο πλευρὲς γι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ ὑπάρχει ἐδῶ μία διαδικασία σὲ ἐξέλιξη γιὰ τὴν ἐξεύρεση λύσης καὶ ὑποστηρίζουμε πλήρως αὐτὴ τὴ διαδικασία καὶ μποροῦμε νὰ βοηθήσουμε μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο μποροῦμε, ἀλλὰ εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὴ κατάσταση».

 ΠΗΓΗ: infognomonpolitics.blogspot.gr
(ἀπὸ Τμῆμα σύνταξης pontos-news.gr με πληροφορίες ἀπὸ τὸ http://www.skai.gr)

Σχολιάστε

ΚΥΠΡΟΣ: ΦΤΑΝΕΙ! ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΠΛΗΓΕΣ. (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Κύπρος: Φτάνει! Ὄχι ἄλλες πληγές.

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

.           Ἔχει καταντήσει κοινοτοπία τὸ νὰ ἀναφέρεται κανεὶς στὸ Κυπριακὸ καὶ νὰ ἐπισημαίνει ὅτι βρίσκεται σὲ κρίσιμη καμπή. Ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Κύπρου ἐδῶ καὶ 3.500 χρόνια πορεύεται ἐν μέσῳ θυελλῶν καὶ καταιγίδων, ὑφίσταται βαρβαρικὲς ἐπιδρομὲς καὶ αἱμοσταγεῖς αἰχμαλωσίες, σὲ συνδυασμὸ μὲ δολοφονικὲς προδοσίες. Ἀπὸ καιρὸ σὲ καιρὸ ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Κύπρου χαρακτηρίζεται «ἐπιθανάτιος», καταδικασμένος σὲ θάνατο, σὲἀφανισμό. Σὲ πεῖσμα ὅμως ὅλων τῶν βασάνων καὶ τῶν δυσχερειῶν, ποὺ περνᾶ καὶ ποὺ τόσο τὸν κάνουν νὰ ὑποφέρει, ἐπιζεῖ καὶ μάχεται γιὰ τὴ συνέχειά του. Ὅμως αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὅλοι οἱἝλληνες, στὴν Κύπρο καὶ στὴν Ἑλλάδα, δὲν πρέπει νὰ ποῦμε μὲ ἕνα στόμα: «Φτάνει! Ὄχι ἄλλες πληγὲς στὸ Σῶμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Μεγαλονήσου!».
.           Τὸ κοινότοπο περὶ κρίσιμης καμπῆς τοῦ Κυπριακοῦἰσχύει πάντως καὶ σήμερα, περισσότερο ἴσως ἀπὸ κάθε προηγούμενη φορά. Πρὶν ἀπὸ σαράντα χρόνια ὁἈττίλας εἰσέβαλε στὴ Μεγαλόνησο καί, κατὰ τὴ συνήθεια τοῦ βασιλιᾶ τῶν Οὕννων, μὲ βάρβαρα μέσα ἐκδίωξε τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Βόρειας Κύπρου ἀπὸ τὶς πατρογονικές του ἑστίες. Σήμερα ἐπιδιώκει νὰὁλοκληρώσει τὸν σχεδιασμό του, μὲ τὴν ἐκδίωξη ἢὑποταγὴ τῶν Ἑλλήνων τῆς Μεγαλονήσου. Ἐπιδιώκει δηλαδὴ νὰ ἐπαναλάβει τὴ γενοκτονία ποὺ ὑπέστησαν οἱ Ἕλληνες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τὸ 1922.
.           Ὁ σχεδιασμὸς τῶν γειτόνων σὲ βάρος τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου καὶ γενικότερα ὅλου τοῦ Ἑλληνισμοῦ φαίνεται καὶἀπὸ τὸν ἰμπεριαλισμό, ποὺἀποπνέουν οἱ προτάσεις τοῦ κ. Ἔρογλου, πιστοῦ ὀπαδοῦ τῆς ἰδεολογίας τοῦ νεοοθωμανικοῦἐπεκτατισμοῦ, πρὸς τὸν Πρόεδρο τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας κ. Ν. Ἀναστασιάδη. Οἱ Τοῦρκοι, διὰ τοῦ κ. Ἔρογλου, ἐπιμένουν στὴν κατάργηση τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, στὴν κυριαρχία τους ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων, καὶ στὴν ὁριστική, ὑπὲρ τῆς Τουρκίας, ἀλλοίωση τῆς σύνθεσης τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Μεγαλονήσου, μὲ τὴν ἀναγνώριση ὅλων τῶν τούρκων ἐποίκων, ὡς πολιτῶν τοῦ νέου κρατικοῦ μορφώματος.
.           Ἡ πίεση ποὺ ἀσκεῖται σήμερα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Τουρκίας στοὺς Ἕλληνες τῆς Κύπρου εἶναι ἀφόρητη καὶ στηρίζεται σὲ προφανεῖς ἐκβιασμούς. Γιὰ τοὺς Τούρκους διεθνὲς Δίκαιο δὲν ὑπάρχει, οὔτε διεθνεῖς συνθῆκες, οὔτε ἀποφάσεις παγκόσμιων ὀργανισμῶν. Ὑπάρχει μόνο τὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυροτέρου, ποὺ ἐπιβάλλει τὴν ὅποια, ἀκόμη καὶ τὴν πιὸ ἄδικη, τὴν πιὸ ἀπάνθρωπη, θέλησή του στὸν ἀσθενέστερο.
.           Αὐτοὶ εἶναι οἱ Τοῦρκοι. Ἐμεῖς, ἀπὸ τὴν πλευρά μας, τί κάνουμε; Στὸἐρώτημα ἀπαντᾶὁ γενναῖος Κύπριος Ἱεράρχης, ὁ Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος. Στὴν ὁμιλία του στὸ Ϛ´ Ἐτήσιο Σεμινάριο τῶν Χριστιανικῶν Συνδέσμων Γυναικῶν τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Κύπρου, στὶς 24 Μαΐου 2014, σημειώνει, μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Στὸ χέρι τῶν Ἑλλήνων εἶναι νὰ μεταβληθεῖἡ κατάσταση, φτάνει νὰἐργαστοῦμε μὲὅλη τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς μας καὶ νὰἀξιοποιήσουμε ὅλα τὰ δεδομένα, ὅπως διαγράφονται σήμερα, πρὸς τὸν σκοπὸ αὐτό. Νὰ πιστέψουμε ὅτι τὰἐθνικά μας δίκαια δὲν παραγράφονται, ὅσος χρόνος κι ἂν περάσει».
.           Ὁ Σεβασμιώτατος στὴ συνέχεια διαφωνεῖ μὲὅσους θεωροῦν «ἐθνικὴ αὐτοκτονία» κάθε ἀντίσταση στὰ σχέδια τοῦ κατακτητῆ καὶ τονίζει: «Οὔτε ὁ Παλαιολόγος, οὔτε ὁἘθνομάρτυς Κυπριανός, οὔτε ὁ Λεωνίδας, οὔτε ὁ Αὐξεντίου, ποὺ ἀγωνίστηκαν γιὰ τὴν Πατρίδα, ἐν γνώσει τους ὅτι θὰ πέθαιναν, ἀνέμεναν νὰ κριθοῦν οἱ πράξεις τους ἀπὸἘφιάλτες, Περσόφιλους, Ἀγγλόφιλους ἢ Τουρκόφρονες. Ἄλλοι εἶναι οἱ αἰώνιοι κριτές τους: Ἐκεῖνοι ποὺ τοὺς ἔχουν, ἔκτοτε, φυλακτὸ στὴν καρδιά τους, ποὺ ριγοῦν στὴ θύμισή τους καὶ δακρύζουν στὴν προφορὰ τοῦὀνόματός τους. Ἡἐθνικὴἀντίσταση δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καὶ δὲν εἶναι ἐθνικὴ αὐτοκτονία. Ἀντίθετα θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ πρώτη προτεραιότητα τῆς ζωῆς μας».
.           Στὴ συνέχεια ὁ Μητροπολίτης Πάφου σημειώνει τὸ ρόλο τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ τὴν ὁποία τονίζει: «Ὀφείλει νὰ κατανοήσει τὴν εὐθύνη της γιὰ τὸ μέλλον τοῦἙλληνισμοῦ τῆς Κύπρου, νὰ μὴν ὀρρωδήσει πρὸὁποιουδήποτε κινδύνου ἢ σκοπιμότητας καὶ νὰ πρωτοστατήσει   στὴν ἀντίσταση τοῦ λαοῦ κατὰ τῆς ἠττοπαθοῦς καὶ μοιρολατρικῆς στάσης ὁρισμένων». Συγκεκριμένα ἐπισημαίνει ὅτι ἡἘκκλησία ὀφείλει νὰ πληροφορήσει τὸ λαὸ γιὰ τὶς δυσκολίες καὶ τὶς θυσίες ποὺ θὰἀπαιτηθοῦν. Νὰ ἀποκαλύψει, ὅσο φοβερὰ καὶ ἂν εἶναι, τὰ σχέδια τῶν Τούρκων: «Ἡἀλήθεια εἶναι πάντοτε ἐρεβοκτόνος. Ἀποκαλύπτει τὶς πραγματικὲς διαστάσεις τοῦὁποιουδήποτε προβλήματος καὶ παρέχει τὴ δυνατότητα, εὔκολη ἢ δύσκολη, ἀντιμετώπισής του».
.           Ζητεῖ ἀκόμη ὁ Σεβασμιώτατος νὰἀπαιτήσει ἡἘκκλησία ἀγωνιστικὴ διάθεση ἐκ μέρους τῶν ἡγετῶν τῆς Κύπρου, γιατί ὅπως χαρακτηριστικὰἀναφέρει: «Δὲν μπορεῖς μὲ σάπια ἡγεσία καὶ διεφθαρμένες συμπεριφορὲς νὰὀργανώσεις ἀποτελεσματικὰ καὶ νὰ φέρεις σὲ πέρας ἕναν ἀγώνα, ἀπὸ τὴν ἔκβαση τοῦὁποίου κρίνονται τὰ πάντα».
.           Ὁ Σεβασμιώτατος Πάφου κ. Γεώργιος ἐκφράζει τὴν ἀντίθεσή του σὲ θρησκευτικὲς ἐκδηλώσεις στὰ κατεχόμενα: «Οἱ ἐπιλεγμένες τελετὲς – θέατρα σὲὁρισμένους ἀπὸ τοὺς ἐλάχιστους συντηρημένους κατεχόμενους ναούς, παρουσίᾳ ξένων, Μουσουλμάνων καὶἀθέων καὶ μὲ δορυφορικὴ μετάδοση στὸν ἔξω κόσμο, γιὰἐξυπηρέτηση τῶν τουρκικῶν προπαγανδιστικῶν σκοπῶν, δὲν ἔχουν νόημα καὶ δὲν ὁδηγοῦν σὲ λύση, ἀλλὰἐμπεδώνουν τὴν κατοχὴ καὶ προωθοῦν τὰ τελικὰ σχέδια τῶν Τούρκων». Οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ Μητροπολίτου Πάφου ἀφοροῦν ἄμεσα τὶς ἡγεσίες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί, κυρίως, τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
.           Ὁ Κύπριος Ἱεράρχης σημειώνει ἀκόμη: «Δὲν εἶναι σωβινισμός, οὔτε ἀντιχριστιανικὸ νὰἀγαπᾶς τὴν πατρίδα σου. Εἶναι ντροπὴ καὶ προδοσία νὰ τὴν ξεχνᾶς. ΚαὶἡἘκκλησία, ἰδίως ἡἘκκλησία τῆς Κύπρου, οὐδέποτε θὰ παύσει νὰ καθοδηγεῖ πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση τὸν λαό της. Κάθε φορὰ ποὺ «ὠδίνες θανάτου καὶ κίνδυνοι Ἅδου» περιεκύκλωναν τὸν Ἑλληνισμὸ αὐτὸς σωζόταν μὲ τὴ βοήθεια δύο παραγόντων: α) Ἑνὸς λείμματος, ἔστω μικροῦ, ποὺἔμενε σταθερὸ στὶς ἀξίες καὶ στὶς παραδόσεις τοῦἔθνους καὶ β) Τοῦ Θεοῦ ποὺἐρχόταν πάντα βοηθὸς στὶς προσπάθειές του». Ὁ Μητροπολίτης Πάφου ἐκφράζει τὴν πίστη, ὅτι οἱ δύο αὐτοὶ παράγοντες πάντα ὑπάρχουν καὶ καλεῖ τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Κύπρου νὰ τοὺς χρησιμοποιήσει, γιὰ τὴ σωτηρία τῆς μαρτυρικῆς Μεγαλονήσου.

.           Σοβαρὲς οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ Κύπριου Ἱεράρχη. Πρέπει, ἐπὶ τέλους, νὰ ἀρχίσουμε νὰ προλαβαίνουμε καταστάσεις καὶ νὰ τὶς ἀντιμετωπίζουμε ἀποτελεσματικὰ καὶ νὰ σταματήσουμε νὰ κλαῖμε ἐπὶ ἐρειπίων.-

,

Σχολιάστε

ΠΟΙΝΗ 90 ΕΚΑΤΟΜ. ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ Ε.Δ.Α.Δ. ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

90 κατ. ποζημίωση θ δώσει Τουρκία στ Κύπρο γι τν εσβολή!

.           Τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ἐπιδίκασε στὴν Κύπρο ἀποζημίωση 90 ἑκατομμυρίων εὐρὼ ἀπὸ τὴν Τουρκία γιὰ τὰἀποτελέσματα τῆς εἰσβολῆς τοῦ 1974, σύμφωνα μὲ τὸ τουρκικὸ εἰδησεογραφικὸ δίκτυο «NTV».
.             Ἡ ἀπόφαση τοῦ ΕΔΑΔ ἐλήφθη τὸἀπόγευμα τῆς Δευτέρας. Ἡ ποινὴ εἶναι μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες, τὶς ὁποῖες ἔχει ἐπιδικάσει τὸ διεθνὲς εὐρωπαϊκὸ δικαστήριο.
.             Ἡ ἀπόφαση εἶχε ληφθεῖ στὶς 10 Μαΐου τοῦ 2001 καὶ γινόταν ἀναφορὰ σὲ 14 παραβιάσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σύμβασης Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, ὡστόσο τὸ δικαστήριο ἐπιφυλάχθηκε νὰ ἀνακοινώσει τὴν ποινὴ σὲ μεταγενέστερο στάδιο.

[…]

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

,

Σχολιάστε

ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


«ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ»

Θυμᾶται καί τιμᾷ τήν ἔναρξη τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγώνα τῆς Κύπρου
γιά ἀποτίναξη τοῦ Ἀγγλικοῦ ζυγοῦ.

Ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἀγώνα αὐτοῦ τήν 1η Ἀπριλίου τοῦ 1955
σᾶς προσκαλεῖ σέ ἐκδήλωση μνήμης

τήν Πέμπτη 3 Ἀπριλίου 2014
στίς 6.30´ μ.μ.
στό Δημαρχεῖο Ἀμαρουσίου,

μέ τό ἀκόλουθο πρόγραμμα:

  • Εἰσαγωγή ἀπό τον Πανοσιολογιώτατο ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντο.

  • Παραδοσιακή κυπριακή μουσική ἀπό τούς:
    Κων/νο Κίκιλη (βιολί), Γιῶργο Παπαϊωάννου (λαοῦτο), Βασιλική Κίκιλη (τραγούδι).

  • κ. Κωνσταντῖνος Χολέβας, πολιτικός ἐπιστήμων καί συγγραφεύς, μέ θέμα:
    «Ἑλληνική Κύπρος: μνῆμες τοῦ παρελθόντος, προοπτικές τοῦ παρόντος»

  • κ. Παναγιώτης Ἥφαιστος, καθηγητής Διεθνῶν Σχέσεων –
    Στρατηγικῶν σπουδῶν στό Πανεπιστήμιο Πειραιῶς, μέ θέμα:
    «Πολιτικές, Νομικές και Στρατηγικές ὄψεις τοῦ κυπριακοῦ ζητήματος στήν παροῦσα συγκυρία»

  • κ. Χρῆστος Παπασωτηρίου δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ, ἱδρυτικό μέλος τῆς Ἑ.Π.Μ. μέ θέμα:
    «Ἀφελληνισμός καί τουρκοποίηση τῆς Κύπρου»

  • ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ.

Ἐκ τῆς Γραμματείας

Σχολιάστε