Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Κύπρος

E.O.K.A 01.04.1955

θνικ ργάνωσις Κυπρίων γωνιστν 1.4.1955

Τοῦ Κωνσταντίνου Ἀθ. Οἰκονόμου,
δασκάλου στὸ 16ο Δ. Σχ. – συγγραφέα

ΓΕΝΙΚΑ: Ἡ Ἐθνικὴ Ὀργάνωσις Κυπρίων Ἀγωνιστῶν (ΕΟΚΑ) ἦταν ὀργάνωση Ἑλλήνων τῆς Κύπρου ποὺ ἔδρασε τὴν περίοδο 1955-9 γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ μαρτυρικοῦ νησιοῦ ἀπὸ τὸ βρετανικὸ ζυγὸ καὶ τὴν Ἕνωση μὲ τὴν Ἑλλάδα. Στρατιωτικὸς ἀρχηγὸς ἦταν ὁ Στρατηγὸς Γεώργιος Γρίβας Διγενής. Πολιτικὸς ἀρχηγὸς τῆς ἦταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος. Η ΕΟΚΑ ὑποστηρίχθηκε ἀπὸ τὸ σύνολο τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδας, πλὴν ΚΚΕ.
.             Ἡ ἔναρξη τοῦ ἀγώνα, τὴν 1η Ἀπριλίου σηματοδοτήθηκε μὲ ἐπίθεση σὲ κυβερνητικὰ κτίρια, ἀστυνομικοὺς σταθμούς, τὸν ραδιοσταθμὸ καὶ στὸ βρετανικὸ στρατόπεδο Ἀμμοχώστου. Ἡ δραστηριότητα συνεχίστηκε μὲ ἐπιθέσεις σὲ στρατιωτικὲς ἐγκαταστάσεις, ἐνέδρες σὲ βρετανικὰ ὀχήματα καὶ ἐκτελέσεις Βρετανῶν, καὶ Κυπρίων συνεργατῶν τῶν Βρετανῶν. Ἡ δραστηριότητα τῆς ΕΟΚΑ ἔληξε τὴν 24η/12/1959 μὲ τὴ συμφωνία τῆς Ζυρίχης. Τελικὰ ἡ ἀνεξαρτησία ἀλλὰ ὄχι ἡ Ἕνωση, κηρύχθηκε στὶς 15/8/1960. Ἡ ἀρχὴ εἶχε γίνει ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἦταν ἀρκετὸ γιὰ τοὺς ἀγωνιστὲς τῆς ΕΟΚΑ. Ἡ ἕνωση μὲ τὴν Ἑλλάδα ἦταν ὁ ἀπώτερος στόχος. Ἂν καὶ ἡ ἀνεξαρτησία ἔφερε προσωρινὰ εἰρήνη στὸ νησί, ἐν τούτοις τὸ νέο Σύνταγμα ἀπαγόρευε τὴν ἕνωση τῆς Κύπρου μὲ ἄλλο κράτος καὶ κάθε πιθανὴ διχοτόμηση. Καθιστοῦσε ἐγγυήτριες δυνάμεις τὴν Ἑλλάδα, τὴν Τουρκία καὶ τὴ Βρετανία. Ἡ Βρετανία κατάφερε, μέσῳ τῆς συμφωνίας, νὰ διατηρήσει στρατιωτικὲς βάσεις στὸ νησὶ μειώνοντας τὸν βαθμὸ ἀνεξαρτησίας. Ἀξίζει νὰ σημειώσουμε ὅτι αὐτὲς οἱ περιοχὲς μετατράπηκαν ἀργότερα μὲ βρετανικὴ ἀπόφαση σὲ κτήση τοῦ βρετανικοῦ στέμματος καὶ ὄχι ἁπλῶς βάση (κάτι σὰν τὸ Γιβραλτάρ)!

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ: Ἡ συνεισφορὰ τῆς Ἐκκλησίας στὴν προσπάθεια ἦταν καθοριστική. Ἡ ὀργάνωση ΟΧΕΝ ἦταν ὁ προθάλαμος εἰσόδου στὴν ΕΟΚΑ καὶ πολλοὶ ἀγωνιστὲς ξεκίνησαν ἀπὸ ἐκεῖ. Τὴ μεταλαμπάδευση τῆς ἐξέγερσης στοὺς νέους, εἶχε ἀναλάβει ἡ ΑΝΕ («Ἄλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ»). Μὲ “παράνομες” προκηρύξεις καθὼς καὶ τὸ ἔντυπο «Ἐγερτήριον Σάλπισμα» βοήθησε στὴ διάδοση τοῦ ἰδεολογικοῦ ὑποβάθρου τῆς ἐξέγερσης. Στὶς 15/1/1950, ἡ Ἐθναρχοῦσα Ἐκκλησία Κύπρου πραγματοποίησε Δημοψήφισμα, στὸ ὁποῖο ὁ Ἑλληνικὸς Κυπριακὸς λαὸς ψήφισε τὴν Ἕνωση μὲ τὴν Ἑλλάδα, σὲ ποσοστὸ 95,7%. Οἱ Ἄγγλοι, ὅμως, τήρησαν ἀρνητικὴ στάση. Στὶς 28/7/1954, ὁ Ὑφυπουργὸς Ἀποικιῶν, Χένρυ Χόπκινσον, ἀνέφερε: “ἡ Κύπρος ἔχει στρατηγικὴ ἀξία, καὶ γι’ αὐτὸ οὐδέποτε θὰ τύχει αὐτοδιάθεσης”. Ἡ Ἑλλάδα, τὸ 1954, ζήτησε ἀπὸ τὸν ΟΗΕ τὴν «Ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχῆς τῶν ἴσων δικαιωμάτων καὶ τῆς αὐτοδιάθεσης τῶν λαῶν, στὴν περίπτωσιν τοῦ λαοῦ τῆς Κύπρου». Στὶς 17/12/1954, ἡ Γ.Σ. τοῦ Ο.Η.Ε. ἀπέρριψε τὴν αἴτηση. Στὶς 9/3/1956, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος συνελήφθηκε στὸ ἀεροδρόμιο Λευκωσίας, ἀπὸ τὸ ὁποῖο θὰ μετέβαινε στὴν Ἀθήνα, γιὰ συνομιλίες μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση. Τὴν ἴδια μέρα συνελήφθηκαν καὶ οἱ: Μητροπολίτης Κερύνειας, Παπασταῦρος Παπαγαθαγγέλου καὶ Πολύκαρπος Ἰωαννίδης. Ὅλοι ἐξορίστηκαν στὶς Σεϋχέλλες.

ΗΡΩΩΝ ΠΑΝΘΕΟΝ: Στὶς 10 Μαΐου 1956, οἱ: Μιχαλάκης Καραολὴς καὶ Ἀνδρέας Δημητρίου ἀπαγχονίστηκαν στὶς φυλακὲς Λευκωσίας, γιὰ τὴ δράση τους, ὡς μέλη τῆς Ε.Ο.Κ.Α. Ἐνταφιάστηκαν στὶς κεντρικὲς φυλακές. Ἐκεῖ, ἀργότερα, θὰ ταφοῦν ἄλλα ἕντεκα μέλη τῆς Ε.Ο.Κ.Α. Στὶς 9/8/1956 ἀπαγχονίζονται οἱ: Ἀνδρέας Ζάκος, Χαρίλαος Μιχαὴλ καὶ Ἰάκωβος Πατάτσος. Ἄλλοι τρεῖς ἀγωνιστὲς ἀπαγχονίζονται στὶς 21/9, οἱ: Μιχαὴλ Κουτσόφτας, Ἀνδρέας Παναγίδης καὶ Στέλιος Μαυρομάτης. Ἀκολούθησε ἡ θυσία τοῦ Γρηγόρη Αὐξεντίου (3/3/1957), στὴ μονὴ Μαχαιρά, ὅταν οἱ Ἄγγλοι ἔριξαν βενζίνη κι ἐμπρηστικὲς βόμβες στὸ κρησφυγετό του, ὁπότε ὁ ἥρωας ἔγινε ὁλοκαύτωμα. Ξημερώματα τῆς 14ης Μαρτίου 1957 ἀπαγχονίστηκε ὁ 19χρονος μαθητὴς Εὐαγόρας Παλληκαρίδης. Στὶς 5/7/58, οἱ Ἄγγλοι συνέλαβαν ἕνα παιδί, στὸ Αὐγόρου, καὶ πυροβόλησαν ἐναντίον ἀμάχων τοῦ χωριοῦ. Φονεύθηκαν οἱ: Παναγιώτης Ζαχαρία καὶ Λουκία Παπαγεωργίου, ἔγκυος μητέρα ἕξι παιδιῶν. Στὶς 2/9/1958, στὸ Λιοπέτρι, Ἄγγλοι στρατιῶτες περικύκλωσαν τέσσερις ἀγωνιστὲς τῆς Ε.Ο.Κ.Α. Οἱ: Ἀνδρέας Κάρυος, Φώτης Πίττας, Ἠλίας Παπακυριακοὺ καὶ Χρῆστος Σαμαράς, ἔπεσαν νεκροί. Στὶς 19 Νοεμβρίου 1958, οἱ Ἄγγλοι σκότωσαν καὶ τὸν Κυριάκο Μάτση, στὸ Κάτω Δίκωμο.

ΧΡΟΝΙΚΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΠΟΥΣ: Ὁ ἀγώνας ἐξερράγη στὶς 0.30″ τὸ πρωὶ τῆς 1ης Ἀπριλίου 1955. Ἡ Κύπρος μετατράπηκε σὲ ἡφαίστειο, τρομάζοντας τοὺς ἀποικιοκράτες. Τὰ γαλανόλευκα λάβαρα ὑψώθηκαν παντοῦ. Ὁλόκληρο τὸ νησὶ ἔγινε μία ἀπέραντη γαλανόλευκη σημαία. Κι ἡ ἀτμόσφαιρα ἠλεκτρίστηκε ἀπὸ πολεμικὰ τροπάρια τοῦ Γένους καὶ ἐμβατήρια ξεσηκωμοῦ. Τὸ ἔθνος ξύπνησε, θυμήθηκε τὴν Ἁγία Λαύρα, τὸ ἐθνικὸ ὄνειρο θερίεψε παίρνοντα σάρκα καὶ ὀστᾶ. Ἐκείνη τὴν πρώτη νύχτα χτύπησε ἡ ὁμάδα τοῦ Γρηγόρη Αὐξεντίου στὴ Δεκέλεια, μὲ ἀποστολὴ νὰ προκαλέσουν διακοπὴ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος σ’ ὅλο τὸ νησί. Ὁ Μάρκος Δράκος μὲ τὴν ὁμάδα “Ἀστραπὴ” ἀνατίναξαν τὸ Ραδιοφωνικὸ σταθμό. Πρῶτος νεκρὸς ὁ Μόδεστος Παντελῆ. Ὁ ἥρωας πέθανε ἀπὸ ἠλεκτροπληξία ἐπιχειρώντας καταστροφὴ ἠλεκτροφόρων καλωδίων. Τὴν 1η Ἀπριλίου 1955, ἡ Κύπρος ξύπνησε ἀναστατωμένη πρὶν χαράξει ἡ αὐγή. Ἡ ἀναστάτωση σύντομα ἔδωσε τὴ θέση της στὸν ἐνθουσιασμό. Τὸ πανηγύρι ἄρχιζε. Κι ὁ Διγενὴς κυκλοφοροῦσε τὴν προκήρυξή του: “Μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, μὲ πίστιν εἰς τὸν τίμιον ἀγώνα μας, μὲ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῶν Κυπρίων, ἀναλαμβάνομεν τὸν ἀγώνα διὰ τὴν ἀποτίναξιν τοῦ Ἀγγλικοῦ ζυγοῦ, μὲ σύνθημα τὸ ὁποῖον μᾶς κατέλιπαν οἱ πρόγονοί μας ὡς ἱερὰν παρακαταθήκην: “‘Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς”. Εἶναι καιρὸς νὰ δείξωμεν, ὅτι ἐὰν ἡ διεθνὴς διπλωματία εἶναι ἄδικος καὶ ἄνανδρος, ἡ Κυπριακὴ ψυχὴ εἶναι γενναία. Ἐὰν οἱ δυνάσται μας δὲν θέλουν νὰ ἀποδώσουν τὴν λευτεριά μας, μποροῦμε νὰ τὴν διεκδικήσωμεν μὲ τὰ ἴδια μας τὰ χέρια καὶ μὲ τὸ αἷμα μας (…)”
.             Ἀρχικὰ ἡ ΕΟΚΑ ἱδρύθηκε μὲ σκοπὸ τὴ διενέργεια μικρῆς ἐκτάσεως στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, κυρίως δολιοφθορᾶς σὲ ἀγγλικοὺς στόχους στὴν Κύπρο, γιὰ δημιουργία θορύβου ποὺ θὰ ὑποβοηθοῦσε τὶς πολιτικὲς ἐνέργειες τοῦ Μακαρίου γιὰ τὴ λύση τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος. Στὴ συνέχεια, μετὰ τὸ ναυάγιο τῶν διαπραγματεύσεων τοῦ Μακαρίου μὲ τὸν κυβερνήτη Χάρτιγκ (ἀρχὲς 1956), τῆς ἐξορίας τοῦ πρώτου ἀπὸ τὸν δεύτερο (9/3/1956) καὶ τῶν μεγάλης κλίμακας ἐπιχειρήσεων τοῦ Χάρτιγκ κατὰ τῆς ΕΟΚΑ, ἡ ὀργάνωση ἀναμετρήθηκε ἀνοιχτὰ μὲ τοὺς Βρετανούς. Νέος κυβερνήτης ἀνέλαβε ὁ Χιοῦ Φούτ, ποὺ ζητᾶ νὰ συναντηθεῖ μὲ τὸν Γρίβα. Τὸ Κυπριακὸ ζήτημα συζητεῖται σὲ πολλὰ παρασκηνιακὰ ἐπίπεδα. Συγχρόνως ἐκδηλώθηκε μεγάλης κλίμακας ὀργανωμένη ἐπίθεση τῶν Τουρκοκυπρίων κατὰ τῶν Ἑλληνοκυπρίων καὶ τῶν περιουσιῶν τους σὲ ἄμεση συνέργεια μὲ τοὺς Βρετανούς. Ἡ ΕΟΚΑ τότε ξανάρχισε τὴ δράση της, ἐνῶ ἐπαναλαμβάνονταν μεγάλης κλίμακας ἐπιχειρήσεις τῶν Βρετανῶν κατὰ τῆς ΕΟΚΑ. Λίγες ἑβδομάδες ἀργότερα, συνεχίζονται οἱ ἐπιθέσεις τῶν Τουρκοκυπρίων, τοὺς ὁποίους τώρα κτυπᾶ ἡ ΕΟΚΑ. Οἱ Ἄγγλοι μὲ τὴν πολιτικὴ τους δημιουργοῦν στὴν Κύπρο συνθῆκες διακοινοτικῆς διαμάχης. Τελικὰ ὁ ἀγώνας ἔμεινε ἡμιτελής: ἡ Κύπρος ἀνεξάρτητη, ὅμως διχοτομημένη καὶ ἀδικαίωτη στὸν ἀγώνα γιὰ Ἕνωση.

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Οἱ θυσίες τοῦ κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ δὲν εὐοδώθηκαν. Τὸ νησί, ἐξ αἰτίας συμφερόντων τῶν μεγάλων δυνάμεων καὶ λαθῶν τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων, ἔμεινε ἐκτὸς ἑλληνικοῦ κράτους. Τὰ διδάγματα, ὅμως, οἱ ἀγῶνες καὶ οἱ θυσίες τῶν νέων της Ε.Ο.Κ.Α. ἀποτελοῦν παρακαταθῆκες πάνω ἀπὸ τὸ ἐφήμερο καὶ τὸ ἰδιοτελές. Ὁ ἴδιος ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Κύπρου συνεχίζει καὶ σήμερα νὰ διαπνέεται ἀπὸ τὴν ἴδια ἡρωικὴ παρακαταθήκη κι ὅποτε χρειάστηκε ἔμεινε σταθερὰ πιστὸς στὴ μνήμη τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ΕΟΚΑ, ἀπορρίπτοντας σχέδια τύπου Ἀνάν, δείχνοντας ἀπίστευτη γενναιότητα ἀπέναντι στὸ βόρειο κατακτητὴ γείτονά της, τολμώντας νὰ ἀντιταχθεῖ ἀκόμη καὶ σὲ τρόικες, παραδειγματίζοντας τὴ Μητέρα Πατρίδα.

, ,

Σχολιάστε

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ: ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἑλλάδα καὶ Κύπρος: Γνώση καὶ ἀποτροπὴ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Στὰ τελευταῖα ἑξήντα χρόνια οἱ Ἕλληνες, Ἑλλαδίτες καὶ Κύπριοι, εἴμαστε μάρτυρες ὑποχωρήσεων ἔναντι τῶν γειτόνων μας. Καὶ τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἐπειδὴ εἴμαστε μονίμως σὲ ἄμυνα καὶ ὑπὸ πίεση πάντα, ἔρχεται κάποια στιγμὴ ποὺ οἱ Ἕλληνες «πραγματιστές», πολιτικοὶ καὶ διαμορφωτὲς τῆς κοινῆς γνώμης, προτείνουν νέες ὑποχωρήσεις… Τὸ ζοῦμε μὲ τὰ Σκόπια, μὲ τὴν ὑφαλοκρηπίδα, μὲ τὴν Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομικὴ Ζώνη (ΑΟΖ), μὲ τὸ Καστελόριζο, μὲ τὴν Κύπρο. Οἱ γείτονες, μᾶς θεωροῦν ἐνδοτικοὺς καὶ γίνονται ὅλο καὶ πιὸ ἐπιθετικοί. Οἱ Τοῦρκοι κερδίζουν μὲ τὸν χρόνο σημεῖα καὶ ὅλο καὶ ζητοῦν κάτι πάρα πάνω, καὶ οἱ Σκοπιανοί, χωρὶς καμία ἐκ μέρους μας ἀντίδραση, ἀθετοῦν τὶς δεσμεύσεις τους, ποὺ συμφώνησαν μὲ τὴν κατάπτυστη Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Γιὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπιση καὶ τῶν δύο ἀπαιτοῦνται πατριωτικὴ συνείδηση, γνώση τῆς Ἱστορίας καὶ ἐνεργητικὴ ἀποτροπὴ τῶν σχεδίων τους.
.               Στὴν Κύπρο ἀπὸ τὸ 1956 οἱ Τοῦρκοι ὑλοποιοῦν χωρὶς παρεκκλίσεις τὸ σχέδιο ποὺ καταρτισαν γιὰ «ἀνακατάκτηση» ὅλης τῆς Μεγαλονήσου. Πέντε ἀπὸ τὰ ἕξι στάδια τοῦ σχεδίου Νιχὰτ Ἐρὶμ τὰ ἔχουν, δυστυχῶς γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, ὑλοποιήσει. Τὸ σχέδιο ἐφαρμόζεται διαχρονικὰ καὶ ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ πρόσωπο ποὺ ἔχει τὴν ἐξουσία.
.               Πρῶτος στόχος ἦταν σὲ συνεργασία μὲ τοὺς Ἄγγλους, ἄλλους κατακτητὲς τῆς Κύπρου, νὰ ἀποτρέψουν τὴν Ἕνωση τῆς Μεγαλονήσου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Τὸν πέτυχαν. Δεύτερο στόχο ἔθεσαν νὰ ἀποκτήσουν νόμιμα δικαιώματα ἐπὶ τῆς Κύπρου, τὰ ὁποῖα δὲν πέτυχαν μὲ τὴ Συνθήκη τῆς Λωζάνης. Τὸν πέτυχαν μὲ τὴ Συνθήκη Λονδίνου – Ζυρίχης. Τρίτος στόχος ἦταν ἡ συγκέντρωση σὲ θυλάκους τῶν τουρκοκυπρίων, ποὺ ἦσαν διεσπαρμένοι στὴν Κύπρο. Μὲ τὴν τουρκοανταρσία τοῦ 1963-64 πέτυχαν νὰ τοὺς μαζέψουν μὲ τὴ βία σὲ θυλάκους, ὅπου δὲν ἐπέτρεπαν ἔλεγχο ἀπὸ τὸ Κυπριακὸ κράτος.
.               Ἑπόμενος, τέταρτος στόχος, εἶναι ἡ ἀνατροπὴ τῆς ἀριθμητικῆς ὑπεροχῆς τῶν Ἑλλήνων. Τὸ 1960 οἱ Ἕλληνες ἀποτελοῦσαν τὸ 82% τοῦ πληθυσμοῦ καὶ οἱ Τοῦρκοι τὸ 18%. Τὸν πέτυχαν μὲ τὴν εἰσβολὴ τὸ 1974 καὶ τὸν ἔκτοτε συστηματικὸ ἐποικισμὸ τῶν κατεχομένων ἐδαφῶν τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Πέμπτος στόχος ἡ ἀνατροπὴ τῆς στρατιωτικῆς ὑπεροχῆς τῶν Ἑλλήνων. Τὸν πέτυχαν μὲ τὴν παράνομη εἰσβολὴ καὶ τὴν αὐθαίρετη ἐγκατάσταση στὰ κατεχόμενα ἐδάφη 45.000 στρατιωτῶν, μὲ τὴν ὑποστήριξη πληθώρας ἁρμάτων μάχης καὶ μονάδων ἀεροπορίας καὶ ναυτικοῦ.
.               Ἕνας στόχος τους δὲν ἔχει ἐπιτευχθεῖ. Δὲν ἔχουν κατακτήσει τὴν κρατικὴ ἐξουσία. Ἡ Κυπριακὴ Δημοκρατία εἶναι μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καὶ τὸ νόμιμο καὶ ἀναγνωρισμένο κράτος ἀπὸ τὸν ΟΗΕ καὶ ὅλους τους διεθνεῖς Ὀργανισμούς. Οἱ Τοῦρκοι ἐπιδιώκουν νὰ καταργηθεῖ ἡ Κυπριακὴ Δημοκρατία μέσῳ συμφωνίας τύπου σχεδίου Ἀνὰν καὶ στὴ θέση της νὰ δημιουργηθεῖ ἕνα κρατικὸ μόρφωμα, ποὺ στὴν οὐσία θὰ εἶναι ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τῆς Τουρκίας. Ἂν συμβεῖ αὐτό, ὁ ἑπόμενος καὶ τελικὸς στόχος θὰ εἶναι νὰ νομιμοποιηθοῦν οἱ ἔποικοι, νὰ ἀποκτήσουν τὴν πλειονοψηφία στὸν πληθυσμὸ καί, τελικά, οἱ Ἕλληνες τῆς Κύπρου, ἀφοῦ γίνουν μειονότητα, νὰ ἐκδιωχθοῦν ἀπὸ τὴ Μεγαλόνησο, ὅπως οἱ Ἕλληνες τῆς Ἴμβρου καὶ τῆς Τενέδου.-

,

Σχολιάστε

Η ΡΩΣΙΑ, Η ΤΟΥΡΚΙΑ καὶ Η ΚΥΠΡΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ἀπρόβλεπτες συνέπειες στὶς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν».

Ἡ Ρωσία, ἡ Τουρκία καὶ ἡ Κύπρος

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Τὸν τελευταῖο καιρὸ ἔχουν ἐκφραστεῖ ἀνησυχίες στὴν Ἑλλάδα κυρίως, ἀλλὰ καὶ στὴν Κύπρο μήπως τὸ Οὐκρανικὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα ἐπηρεάσει τὴν πάγια θέση τῆς Ρωσίας στὸ Κυπριακό. Συγκεκριμένα μήπως ἐπηρεάσει τὴ θετικὴ γιὰ τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία στάση τοῦ Ρώσου Προέδρου Πούτιν καὶ τῆς κυβέρνησής του ἡ ἀπόφαση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου νὰ ἀναγνωρίσει ὡς «Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία» τοὺς ὑποστηριζόμενους ἀπὸ τὴν κρατικὴ ἐξουσία τῆς Οὐκρανίας σχισματικοὺς κληρικοὺς τῆς χώρας αὐτῆς.
.              Οἱ ἀνησυχίες ἐνισχύθηκαν μὲ τὶς δημοσιογραφικὲς φῆμες, ὅτι ἡ Ρωσία θὰ ἀναγνωρίσει τὸ μὴ ἀναγνωρισμένο ἀπὸ ὁποιαδήποτε χώρα στὸν κόσμο καθεστώς, ποὺ ἔχει ἐπιβάλει ἡ Τουρκία στὰ κατεχόμενα ἀπὸ αὐτὴν ἐδάφη τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Οἱ φῆμες μεταδόθηκαν καὶ στὴν Κύπρο. Ὁ Ρῶσος πρέσβυς στὴ Λευκωσία διαβεβαίωσε τὴν Κυπριακὴ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία ὅτι οἱ φῆμες αὐτὲς εἶναι ἀνυπόστατες καὶ ὅτι οὐδεμία ἀλλαγὴ ὑπάρχει στὴ θέση τῆς Ρωσίας ὡς πρὸς τὸ Κυπριακό. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου δὲν ἔχει πάρει ἀπόφαση νὰ ἀναγνωρίσει τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας καὶ ἡ ἄρνησή της αὐτὴ ὀφείλεται μὲν στὸ ὅτι θεωρήθηκε ὅτι ἡ ἀναγνώριση ἀντιβαίνει στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ὅμως ἐνισχύεται καὶ ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνη στάση της στὸ ἐθνικὸ ζήτημα τῆς Μεγαλονήσου.
.             Ἡ τελευταίως ἐνίσχυση τῶν ἀνησυχιῶν γιὰ τὴ στάση τῆς Ρωσίας στὸ Κυπριακὸ στηρίζεται στὸν συνδυασμὸ τῆς ὀξείας ἀντίθεσης τοῦ Προέδρου Πούτιν πρὸς τὴν ἐνέργεια τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου νὰ ἀνακηρύξει τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία μὲ τὶς καλὲς σχέσεις ποὺ τελευταίως αὐτὸς ἀναπτύσσει μὲ τὸν Πρόεδρο Ἐρντογάν.
.              Οἱ σχέσεις Ρωσίας – Τουρκίας δὲν εἶναι ὅμως ὅσο νομίζεται καλές. Ὁ Τοῦρκος ἀναλυτὴς καὶ δημοσιογράφος Γκαλὶπ Νταλάϊ ἔγραψε στὴν ἱστοσελίδα middleeasteye.net ὅτι αὐτὲς «στὴν τρέχουσα μορφή τους εἶναι προϊὸν πολιτικοῦ ρεαλισμοῦ καὶ τῆς κοινῆς τους δυσαρέσκειας ἔναντι τῆς Δύσης». Τὰ τελευταῖα χρόνια ὑπογράφηκαν μεταξύ τους συμφωνίες πολλῶν δισεκατομμυρίων Εὐρὼ στοὺς τομεῖς τῆς ἐνέργειας καὶ τῶν ἐξοπλισμῶν. Ὅμως σὲ γεωπολιτικὲς στρατηγικές, ὅπως στὴν Οὐκρανία καὶ στὴ Συρία, ἔχουν συγκρουόμενες ἀπόψεις.
.             Στὶς 3 Φεβρουαρίου τρ.ἔ. ὁ Ἐρντογὰν ἐπισκέφθηκε τὴν Οὐκρανία καὶ τὰ ὅσα εἶπε καὶ συμφώνησε ἐκεῖ προκάλεσαν τὴν ὀργὴ τῆς Ρωσίας. Τοποθετήθηκε κατὰ τῆς ἐκ μέρους της προσάρτησης τῆς Κριμαίας καὶ χαιρέτησε τὴν τιμητικὴ προεδρικὴ φρουρά, ποὺ τοῦ ἀπέδωσε τιμές, φωνάζοντας «Δόξα στὴν Οὐκρανία» (Slava Ukraine). Πρόκειται γιὰ πολεμικὴ ἰαχή, ποὺ θεωρεῖται ὅτι ἐκφράζει ἀντιρωσικὰ συναισθήματα. Ἐπίσης ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος δεσμεύθηκε νὰ ἀποστείλει στὴν Οὐκρανία πολεμικὸ ὑλικό, ὕψους 34 ἑκατ. $, τὸ ὁποῖο οἱ Ρῶσοι θεωροῦν ὅτι θὰ χρησιμοποιηθεῖ ἐναντίον τους.
.             Στὴν Συρία ἡ Τουρκία ἐπιχειρεῖ νὰ διευρύνει τὴν ὑπέρ της οὐδέτερη ζώνη ἐντὸς τοῦ ἐδάφους τῆς Συρίας καὶ νὰ ἐμποδίσει τὴν κυβέρνηση Ἄσαντ νὰ ἀποκτήσει τὸν ἔλεγχο τῆς περιοχῆς τοῦ Ἰντλὶμπ (ΒΔ Συρία). Ἀντίθετα ἡ Ρωσία ὑποστηρίζει τὸν Ἄσαντ καὶ τὶς στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις τῆς Συρίας στὸ Ἰντλίμπ. Σὲ αὐτὴ τὴν κατάσταση δὲν μπορεῖ νὰ ἀποκλειστεῖ κλιμάκωση τῆς στρατιωτικῆς ἀντιπαράθεσης Ρωσίας – Τουρκίας, μὲ ἀπρόβλεπτες συνέπειες στὶς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν.-

, , , ,

Σχολιάστε

Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ [17.01.2020]

Σχολιάστε

ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ καὶ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ-2 (Μητροπ. Πάφου Γεώργιος) «Ὅταν ὁ Ἑλληνισμὸς ὑπέκυπτε σὲ ξένους κατακτητές, τοῦτο δὲν ὀφειλόταν μόνο, ἢ κυρίως, στὶς ὑπέρτερες δυνάμεις τοῦ ἐχθροῦ. Ὀφειλόταν πρωτίστως στὴν προηγούμενη ἀπομάκρυνση τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὶς διαχρονικὲς ἑλληνικὲς ἀξίες, ποὺ ἐνεργοῦσαν ὡς θώρακας προστασίας καὶ σωτηρίας»

ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ
-Β´-

Τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Γεωργίου

Ὁμιλία στὸν Σύλλογο Χημικῶν
«Οἱ φίλοι του Ἁγίου Μενίγνου»
       Ἀθήνα 24.11.2019

Mέρος Α´: ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ-1 (Μητροπ. Πάφου Γεώργιος)

.                   Πρῶτος στόχος τους, ποὺ τὸν πέτυχαν, ἦταν ἡ παρεμπόδιση τῆς ἀπόδοσης τῆς Κύπρου στὴν Ἑλλάδα. Ὁ ἀπελευθερωτικός μας ἀγώνας γινόταν γιὰ τὴν ἕνωση. Μπόρεσαν, μέσῳ τῆς Ἀγγλικῆς δολιότητας, νὰ μὴν μᾶς παραχωρηθεῖ τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιάθεσης καὶ ἀπέτρεψαν τὴν ἕνωση. Δεύτερο στόχο ἔθεσαν τὴν ἀπόκτηση νόμιμων δικαιωμάτων ἐπὶ τῆς Κύπρου, τὰ ὁποῖα εἶχαν ἀπεμπολήσει μὲ τὴ συνθήκη τῆς Λωζάνης. Τὸ πέτυχαν κι αὐτὸ μὲ τὶς συνθῆκες τῆς ἐγκαθίδρυσης τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, πάλι μὲ τὴ δολιότητα τῶν Ἄγγλων. Τοὺς δόθηκαν ἐγγυητικὰ δικαιώματα, καὶ δικαίωμα διατήρησης μικροῦ στρατιωτικοῦ ἀποσπάσματος στὴν Κύπρο. Τρίτος στόχος ἦταν ἡ συγκέντρωση σὲ θυλάκους, τῶν Τουρκοκυπρίων ποὺ ἦταν διεσπερμένοι σὲ ὅλη τὴν Κύπρο. Μὲ τὴν τουρκοανταρσία τοῦ 1963-64 τοὺς μάζεψαν, μὲ τὴ βία, σὲ μικροὺς θυλάκους, ὅπου δὲν ἐπέτρεπαν ἔλεγχο ἀπὸ τὸ κράτος. Ἔπρεπε νὰ μὴ δείχνουν πειθαρχία σὲ καμιὰ κυβέρνηση, εἴτε αὐτὴ ἦταν τότε ἡ ἀποικιοκρατική, εἴτε ὁποιαδήποτε ἄλλη θὰ ἐγκαθιδρυόταν μελλοντικά, καὶ νὰ ἀποκτήσουν δομὴ κράτους. Ἑπόμενος στόχος ἦταν ἡ “θεραπεία” τῆς ἀριθμητικῆς μειονεξίας τους. Ἦταν τὸ 18% κι ἤμασταν οἱ Ἕλληνες τὸ 82%. Ἔπρεπε, ἔτσι ἔλεγε τὸ σχέδιο Νιχὰτ Ἐρίμ, νὰ κουβαλήσουν κόσμο, ὥστε νὰ μὴ φοβοῦνται κάποιο δημοψήφισμα, ἂν τοὺς ἐπιβληθεῖ, ἢ νὰ τὸ ἐπιδιώξουν, ὅταν θὰ μπορέσουν. Μετὰ τὴν εἰσβολὴ τοῦ 1974 μεταφέρουν συνεχῶς ἐποίκους ἀπὸ τὴν Ἀνατολή. Ὑπάρχει ὁ φόβος σήμερα νὰ εἶναι περισσότεροι ἀπὸ μᾶς. Εἶναι, βέβαια, παράνομοι -ὁ ἐποικισμὸς συνιστᾶ ἔγκλημα πολέμου- ἀλλὰ αὐτοὶ ἐλπίζουν καὶ μεθοδεύουν νομιμοποίησή τους. Ὁ πέμπτος στόχος τους ἦταν ἡ ἐπίτευξη στρατιωτικῆς ὑπεροχῆς στὴν περιοχή. Μὲ 45 χιλιάδες στρατὸ κατοχῆς, 400 ἅρματα μάχης, μὲ τὰ πλοῖα τους νὰ ἁλωνίζουν στὴν ΑΟΖ μας, καὶ τὰ ἀεροπλάνα τους νὰ παραβιάζουν τὸν ἐναέριο χῶρο καὶ τῆς Κύπρου καὶ τῆς Ἑλλάδος, δὲν ὑπάρχει κανένας ποὺ νὰ ἀμφισβητεῖ τὴν ἐπίτευξη καὶ αὐτοῦ τοῦ στόχου τους. Μένει, εὐτυχῶς, ἀνεκπλήρωτος καὶ δύσκολο νὰ ἐκπληρωθεῖ, χωρὶς τὴ συγκατάθεσή μας, ὁ ἕκτος τους στόχος ποὺ εἶναι νὰ ἀποκτήσουν καὶ τὸν πολιτικὸ ἔλεγχο τῆς Κύπρου. Ὅσο ὑπάρχει ἡ Κυπριακὴ Δημοκρατία, τὸ νόμιμο καὶ ἀναγνωρισμένο ἀπὸ τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη Κράτος, τὸ ὁποῖο διαχειριζόμαστε ἐμεῖς, δὲν μπορεῖ νὰ ὑλοποιηθεῖ ὁ στόχος τους αὐτός.
.                   Ξεκάθαροι, λοιπόν, οἱ προγραμματισμοὶ τῶν Τούρκων καὶ σταθεροί. Δὲν ὑπάρχει ἐρασιτεχνισμὸς στὴ διαχείριση τῶν ἐθνικῶν θεμάτων τους. Μπορεῖ οἱ συγκυρίες νὰ τοὺς ἐπιβάλλουν κάποιους ἑλιγμούς, μπορεῖ νὰ ἀποκρύβουν ἀπὸ τὸν διεθνῆ παράγοντα τὶς στοχεύσεις τους, ὅμως ὁ τελικὸς στόχος μένει ἀμετακίνητος: Ἀνάκτηση τῆς Κύπρου, δηλ. κατάληψη καὶ τουρκοποίηση ὁλόκληρης τῆς Κύπρου. Ἐνδεικτικὸ παράδειγμα εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἀναφέρει στὸ βιβλίο του «Ἡ Ἑλλάδα σὲ κίνδυνο», ὁ Περικλῆς Νεάρχου, πρέσβης τῆς Κύπρου στὸ Παρίσι ἐπὶ προεδρίας Τάσου Παπαδόπουλου.
.                   Γράφει, λοιπόν, ὁ Περικλῆς Νεάρχου πὼς λίγους μῆνες μετὰ τὴν Τουρκικὴ εἰσβολή, τὴν ἄνοιξη τοῦ 1975, ἀντιπροσωπεία ἐπιφανῶν Τουρκοκυπρίων ἐπεσκέφθη τὸν πρωθυπουργὸ τῆς εἰσβολῆς Ἐτζεβίτ, καὶ τοῦ ζήτησε νὰ ἀνακηρύξει ἐπισήμως τὴ διχοτόμηση, ὅπως ἦταν ὁ Τουρκικὸς στόχος μέχρι τότε. Ὁ Ἐτζεβὶτ τοὺς ἀπάντησε ὅτι μετὰ τὴν εἰσβολή, ποὺ εἶχε κάνει πράξη τὴ διχοτόμηση, δὲν συνέφερε πλέον στὴν Τουρκικὴ πλευρὰ ἡ διχοτόμηση. Τοὺς εἶπε ὅτι μία λύση χωριστοῦ κράτους καὶ συνομοσπονδίας, ὑπὸ τὴν ἐγγύηση τῆς Τουρκίας, θὰ ἐξασφάλιζε καλύτερα τὰ Τουρκικὰ συμφέροντα, ἐφ᾽ ὅσον ἡ Τουρκικὴ πλευρὰ θὰ εἶχε «ἴσο» λόγο πάνω σὲ ὁλόκληρη τὴν Κύπρο καὶ ταυτόχρονα θὰ ἐπιτυγχανόταν γεωπολιτικὴ ἔξωση τῆς Ἑλλάδας ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο. Συμπλήρωνε ἐπὶ πλέον: «Μία τέτοια λύση ἀφήνει ἀνοικτὴ τὴν προοπτικὴ γιὰ τὸν ἔλεγχο στὸ μέλλον ὁλόκληρης τῆς Κύπρου ἀπὸ τὴν Τουρκία» (Π. Νεάρχου, «Ἡ Ἑλλάδα σὲ κίνδυνο»,σελ.170).
.                   Ὁ ἀείμνηστος Νεοκλῆς Σαρρῆς, στὸ βιβλίο του «Ἡ ἄλλη πλευρὰ» σημειώνει: «… Ἡ στοχοθεσία τῆς Τουρκίας προχωρεῖ πολὺ πέραν τῆς διχοτόμησης. Περιλαμβάνει τὸ σύνολο τῆς Κύπρου…» Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ δήλωση τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας στὴν «Ἐλευθεροτυπία» Ἀθηνῶν στὶς 11 Σεπτεμβρίου 1976, ὅτι ἡ διχοτόμηση εἶναι γι’ αὐτοὺς καθαρὴ παραφροσύνη, γιατί θέτει σὲ κίνδυνο τὴν ἀσφάλεια τῆς Κεντρικῆς καὶ Ἀνατολικῆς Μ. Ἀσίας.
.                   Ἀπὸ τὴν ἄλλη, εἶναι γνωστὸ πὼς καὶ ὁ πρώην πρωθυπουργὸς τῆς Τουρκίας, ὁ Ἀχμὲτ Νταβούτογλου ξεκάθαρα εἶπε, καὶ τὸ ἀναλύει στὸ βιβλίο του, πὼς καὶ ἕνας Τοῦρκος νὰ μὴν ὑπῆρχε στὴν Κύπρο, τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Τουρκίας γιὰ τὴ νῆσο θὰ ἦταν δεδομένο.
.                   Γιατί ἐξ ἄλλου, οἱ πολυχρόνιες συνομιλίες, παρὰ τὶς τόσες ὑποχωρήσεις μας, δὲν ὁδήγησαν σὲ λύση; Δεχθήκαμε, σχεδόν, ὅλες τὶς ἀπαιτήσεις τῶν Τούρκων, ὅσο παράλογες καὶ ἀντιδημοκρατικὲς κι ἂν ἦταν, μὲ σκοπὸ νὰ φτάσουμε σὲ μίαν ὑποφερτὴ λύση, σ’ ἕνα συμβιβασμό, ἀλλὰ μάταια. Κάθε φορὰ ποὺ ἀποδεχόμασταν μίαν ἀξίωση τῶν Τούρκων, ἐκεῖνοι πρόβαλλαν μίαν ἄλλη πιὸ προχωρημένη.
.                   Μέσα στὰ πλαίσια τῶν σχεδιασμῶν της καὶ τοῦ μόνιμου στόχου της, ἡ Τουρκία ἄλλαξε βίαια ὅλα τὰ ἑλληνικὰ τοπωνύμια, ὄχι μόνο στὶς κατεχόμενες ἀλλὰ καὶ στὶς ἐλεύθερες περιοχές, περίπου 400.000, καὶ τὰ ἀντικατέστησε μὲ τουρκικά, ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν εἰσβολὴ καὶ ἐθνοκάθαρση, γιὰ νὰ ἐξαλειφθεῖ κάθε ἴχνος ἑλληνικῆς παρουσίας στὸ νησὶ (Ἀνδρέα Μακρίδη «Ὁ Ἐκτουρκισμὸς τῶν Ἑλληνικῶν Τοπωνυμίων στὴν Κύπρο», 2010).
.                   Μέσα στὰ ἴδια πλαίσια ἐπιδιώχθηκε καὶ ἡ ἰσλαμοποίηση τῶν κατεχομένων. Ἀπὸ τὸ 1974 μέχρι τὸ 2019, 74 ἐκκλησίες μας μετατράπηκαν σὲ τζαμιά, κτίστηκαν 85 νέα ἰσλαμικὰ τεμένη καὶ προστέθηκαν ὀθωμανικοῦ-τουρκικοῦ τύπου μιναρέδες σὲ 51 μικρὰ τουρκοκυπριακὰ τζαμιὰ (Πέτρου Σαββίδη «Ἡ ἰσλαμοποίηση τῆς κατεχόμενης Κύπρου», 2019).
.                   Μία προσεγμένη ἀνάλυση τῶν κινήσεων τῆς Τουρκίας καταδεικνύει ὅτι μὲ τρεῖς κυρίως τρόπους ἐπιδιώκει τὴν κατάληψη καὶ τουρκοποίηση τῆς Κύπρου:
α) Πρῶτα μὲ τὴν ἀποδοχή, ἐκ μέρους μας, μίας λύσης ποὺ νὰ προνοεῖ κατάργηση τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας καὶ δημιουργία ἐξ ὑπαρχῆς ἑνὸς νέου κράτους. Ὅσο ὑπάρχει ἡ Κυπριακὴ Δημοκρατία, συνυπάρχουν καὶ τὰ ψηφίσματα τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ οἱ ἀποφάσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ποὺ τὴ θωρακίζουν καὶ δὲν μπορεῖ ἡ Τουρκία νὰ νομιμοποιήσει τὴν κατοχή. Ὁ μόνος τρόπος νὰ ἀπαλλαγεῖ ἡ Τουρκία ἀπὸ τὰ ψηφίσματα καὶ τὶς ἀποφάσεις αὐτὲς εἶναι ἡ διάλυση τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Τὸ νέο κράτος ποὺ θὰ προκύψει θὰ εἶναι ἀθωράκιστο. Γιὰ νὰ προσφύγει στὰ Ἡνωμένα Ἔθνη ἢ στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση θὰ θέλει τὴ συγκατάθεση τοῦ Τουρκοκυπριακοῦ «συνιστῶντος κρατιδίου», ποὺ δὲν θὰ τὴν ἔχει. Μὴ ἔχοντας τότε ποῦ νὰ προσφύγουμε, ἀφοῦ μὲ τὴ διάλυση τοῦ νέου κράτους θὰ εἴμαστε κοινότητα καὶ ὄχι κράτος, θὰ γίνουμε ὅμηροι τῆς Τουρκίας. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ παρασυρθοῦμε μὲ κανέναν τρόπο σὲ μίαν τέτοια λύση.

β) Ὁ δεύτερος τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖο οἱ Τοῦρκοι ἐπιχειροῦν ὑλοποίηση τοῦ στόχου τους, εἶναι ὁ ἐποικισμός. Οἱ μαρτυρίες τῶν ἴδιων τῶν Τουρκοκυπρίων -ὅσων ἀπ’αὐτοὺς ἀπέμειναν- εἶναι ὅτι σήμερα, πέραν τοῦ στρατοῦ κατοχῆς, ὑπάρχει στὸ κατεχόμενο μέρος τῆς Κύπρου καὶ ἕνας πολὺ μεγάλος ἀριθμὸς ἐποίκων. Πιθανὸν νὰ εἶναι περισσότεροι ἀπὸ μᾶς σὲ πληθυσμό. Τὸ 2007, ὁ τότε ἐκπρόσωπος τοῦ Γ.Γ. τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν Μάϊκλ Μῶλλερ εἶχε πεῖ σὲ κάποιον ἐπιχειρηματία τῆς Πάφου, στὴν παρουσία μου, ὅτι ὁ πληθυσμὸς στὰ κατεχόμενα ἦταν πέραν τῶν 500.000. Καὶ αὐτὸ τὸ συμπέραναν τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, ὅπως μᾶς εἶπε, κυρίως ἀπὸ τὸν ἀριθμὸ κινητῶν τηλεφώνων. Ἔκτοτε ὁ ἐποικισμὸς συνεχίστηκε μὲ ἐντατικοὺς ρυθμούς. Ὁ ἐποικισμὸς ἀποτελεῖ, βέβαια, ἔγκλημα πολέμου καὶ καταδικάζεται ἀπ’ ὅλα τὰ κράτη. Ἐπιχειροῦν ὅμως οἱ Τοῦρκοι νομιμοποίησή του, μὲ διάφορους τρόπους. Προβάλλουν ἤδη τὶς δικαιολογίες ὅτι κάποιοι γεννήθηκαν στὴν Κύπρο, κάποιοι παντρεύτηκαν, κλπ. Ἂν συνεχίσουμε νὰ μὴν ἀντιδροῦμε δυναμικά, ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, κάποια στιγμὴ θὰ ἔχουμε τὴν τύχη τῆς Ἀλεξανδρέττας. Ἀφοῦ φέρουν μὲ τὸ μέρος τους τοὺς ἰσχυρούς τῆς γῆς, ἔχοντας τὴν πλειοψηφία τοῦ πληθυσμοῦ, οἱ Τοῦρκοι θὰ ἐπιδιώξουν ἑνιαῖο κράτος καὶ δημοψήφισμα. Ὁ καθηγητὴς Βασίλης Κατσαρός, Ὁμότιμος καθηγητὴς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ὡς ἱστορικός, μᾶς λέει ὅτι τὸ 1908 στὴν Ἀλεξανδρέττα, ἐπαρχία τότε τῆς Συρίας, ποὺ ἦταν ἀποικία τῆς Γαλλίας, ζοῦσαν 8000 Τοῦρκοι καὶ 2.500.000 Σύροι (Ἄραβες). Οἱ Ἀγγλογάλλοι, θέλοντας νὰ ἔχουν τὴν Τουρκία μὲ τὸ μέρος τους σὲ ἕναν ἐνδεχόμενο Παγκόσμιο Πόλεμο, ἀνέθεσαν σ’ αὐτὴ μίαν ἐποπτεία στὴν περιοχή. Σὲ 30 χρόνια, τὸ 1939, ἡ Τουρκία ἄλλαξε τὸν δημογραφικὸ χαρακτήρα τῆς περιοχῆς. Ἔφερε Τούρκους, ἔδιωξε τοὺς ντόπιους, ζήτησε καὶ πέτυχε δημοψήφισμα καὶ κατέστησε τὴν Ἀλεξανδρέττα ἐπαρχία τῆς Τουρκίας. Ἂν δὲν ἀντισταθοῦμε ἀποτελεσματικὰ στὰ ἐποικιστικὰ σχέδια τῆς Τουρκίας θὰ ἔχουμε καὶ ἐμεῖς τὴν τύχη τῆς Ἀλεξανδρέττας.
.                   Ἐπαναλαμβάνονται καὶ σήμερα τὰ ἴδια πράγματα στὴ Συρία. Ἡ πρόσφατη εἰσβολὴ τῆς Τουρκίας στὴ Συρία, ὅπως παρουσιάστηκε σὲ πρόσφατο ἄρθρο στὴν «Κυριακάτικη Δημοκρατία», ἔχει ὡς στόχο τὴ δημιουργία ζώνης στρατιωτικῆς κατοχῆς, στὴν ὁποία νὰ ἀντικατασταθεῖ ὁ κουρδικὸς πληθυσμὸς μὲ ἐθνοκάθαρση καὶ νὰ δημιουργηθοῦν διοικητικές, ἐκπαιδευτικὲς καὶ θρησκευτικὲς δομὲς (ὅπως ἔπραξε καὶ στὸ κατεχόμενο τμῆμα τῆς Κύπρου), προκειμένου νὰ ἀκολουθήσουν τὰ στάδια τῆς αὐτονόμησης καὶ τῆς ἐνσωμάτωσης στὴν Τουρκία ( Ἄρθρο τοῦ Σάββα Καλεντερίδη, 4 Νοεμβρίου 2019).

γ) Καὶ τέλος, θὰ ἐπιδιώξουν τὸν στόχο τους, μὲ τὴ μέθοδο τοῦ ἐκφοβισμοῦ. Θὰ πράξουν ὅ,τι ἔπραξαν στὴν Ἴμβρο καὶ στὴν Τένεδο, ἀναγκάζοντάς μας νὰ φύγουμε στὸ ἐξωτερικό, γιὰ ἐξασφάλιση ἀσφάλειας γιὰ τὰ παιδιά μας. Ἡ παραμονὴ τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἴμβρου καὶ τῆς Τενέδου στὰ νησιά τους ἐξασφαλιζόταν μὲ τὴ συνθήκη τῆς Λωζάνης. Θὰ εἶχαν εὐρεῖες ἐλευθερίες, σχολεῖα, αὐτοδιοίκηση κλπ. Οἱ Τοῦρκοι τότε μετέφεραν τὶς φυλακὲς ὑψίστης ἀσφαλείας τους στὴν Ἴμβρο. Τὴ μία νύκτα ἄφησαν νὰ διαφύγει ἕνας βαρυποινίτης ποὺ σκότωσε κάποιον Ἕλληνα, τὴν ἄλλη ἄφησαν ἄλλον ποὺ βίασε μίαν Ἑλληνίδα, μὲ ἀποτέλεσμα σιγὰ-σιγὰ ὁ Ἑλληνικὸς πληθυσμὸς νὰ φύγει. Ἔτσι θὰ ἐπιδιώξει καὶ στὴν Κύπρο ἡ Τουρκία. Προκαλώντας προβλήματα στὴ γραμμὴ ἀντιπαράταξης, ἢ μὲ τοὺς Τούρκους καὶ τοὺς λαθρομετανάστες ποὺ διατηροῦν ὡς ἐγκάθετους στὶς ἐλεύθερες περιοχές, θὰ δημιουργήσουν κλίμα ἀνασφάλειας καὶ πανικοῦ στὶς τάξεις τοῦ λαοῦ, μὲ μόνο τρόπο ἀντίδρασης τὴν φυγή.

.                   Τὸ πόσο ἐμεῖς ὑπνώττουμε, ἢ ἐθελοτυφλοῦμε, ἐνῶ τὰ σχέδια τῆς Τουρκίας εἶναι ξεκάθαρα, ἀκόμα καὶ γιὰ τοὺς ξένους, φαίνεται ἀπὸ τὸ ἑξῆς περιστατικό, ποὺ ὅσες φορὲς κι ἂν τὸ ἀφηγηθῶ, ἀνατριχιάζω στὴν ἀφήγησή του: Ὁ προηγούμενος Πατριάρχης Ἀντιοχείας, ὁ Μ. Ἰγνάτιος, λόγῳ τῶν πολλῶν δυσκολιῶν ποὺ ἀντιμετώπιζε τὸ ποίμνιό του στὴ Συρία, πρὶν ἀκόμα ξεσπάσει ἐκεῖ ἡ σημερινὴ κρίση, σκεφτόταν ὅτι κάποτε θὰ ἀναγκαζόταν νὰ φύγει ἀπὸ τὴ Δαμασκό, ἕδρα τοῦ Πατριαρχείου κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια. Ἔλεγε, λοιπόν, πρὶν ἀπὸ 20 περίπου χρόνια, στὸν τότε Μητροπολίτη Πάφου, τὸν σημερινὸ Ἀρχιεπίσκοπο, ὅτι σκέψη του, παλαιότερα, ἦταν νὰ μεταφέρει τὴν ἕδρα του στὴν Κύπρο. Τώρα, ὅμως, ἔλεγε, φοβοῦμαι ὅτι θὰ σᾶς διώξουν πρὶν ἀπὸ μᾶς. Ἐκεῖνος ἔβλεπε ἀπὸ τότε, πρὶν 20 χρόνια, καὶ τοὺς σχεδιασμοὺς καὶ τὴν πολιτικὴ τῶν Τούρκων. Ἐμεῖς ἐξακολουθοῦμε νὰ ὑπνώττουμε.
.             Ἡ Κύπρος βρίσκεται, χωρὶς ἀμφιβολία, αὐτὴ τὴ στιγμὴ στὴν κρισιμότερη φάση τῆς ἐθνικῆς της ζωῆς. Ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Κύπρου βρίσκεται, σήμερα, σὲ τροχιὰν ἀφανισμοῦ ἀπὸ τὸν τόπο στὸν ὁποῖο ζεῖ ἐδῶ καὶ 35 αἰῶνες.
.                   Γνωστοὶ καὶ θανάσιμοι οἱ σχεδιασμοὶ τῶν Τούρκων. Θὰ ὁδηγηθοῦμε, ὅμως, στὴν ἀπόγνωση; Θὰ σταθοῦμε σὲ ρυθμοὺς «εὐσυμπάθητου θρήνου…στενάζοντες ὀδυνηρῶς ἐκ βάθους ψυχῆς..» νὰ κλαῖμε ἁπλῶς τὴ μοίρα μας; Θὰ παρακολουθήσουμε παθητικὰ τὴν ἔκβαση τῶν πραγμάτων; Ἔχουμε ὑποχρέωση νὰ ἀντισταθοῦμε στὴν ὑλοποίηση τῶν Τουρκικῶν στόχων καὶ νὰ τοὺς ματαιώσουμε. Ὀφείλουμε νὰ ἀναχαιτίσουμε τὴν ψυχολογικὴ κατάρρευση τοῦ λαοῦ, νὰ ἀνορθώσουμε τὸ ἠθικό του, νὰ τοῦ ἐμπνεύσουμε πίστη στὶς δυνάμεις του.
.                   Εἶναι γεγονὸς πὼς τὰ συγκριτικὰ ὑλικὰ μεγέθη, μὲ ἀντίπαλο τὴν Τουρκία, εἶναι συντριπτικὰ σὲ βάρος μας, ὅπως, ἐξ ἄλλου, ἦταν πάντα στὴν ἱστορικὴ διαδρομὴ τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Εἶναι, ὅμως, ἐπιλογὴ ἡ παράδοση, γιατί ὁ ἀντίπαλος εἶναι ἰσχυρός; Στὴν Ἱστορία μας, ἀποδείχτηκε πολλὲς φορές, ὅτι τὸ ψυχικὸ σθένος καταβάλλει τὸν ἀριθμό.
.                   Χωρὶς νὰ παραγνωρίζουμε τὴν ἐπιβαλλόμενη σύνεση στὶς κινήσεις καὶ στὶς προσπάθειές μας, ἄλλο τόσο θὰ πρέπει νὰ ἀγνοήσουμε τὶς φωνὲς τῶν λεγόμενων ρεαλιστῶν γιὰ «ἀμετακίνητα τετελεσμένα», καὶ οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ὡς «ἐθνικὴ αὐτοκτονία» κάθε ἀντίσταση στὰ σχέδια τοῦ κατακτητῆ. Οὔτε ὁ Παλαιολόγος, οὔτε ὁ Ἐθνομάρτυς Κυπριανός, οὔτε ὁ Λεωνίδας, οὔτε ὁ Αὐξεντίου, ποὺ ἀγωνίστηκαν γιὰ τὴν πατρίδα, ἐν γνώσει τους ὅτι θὰ πέθαιναν, ἀνέμεναν νὰ κριθοῦν οἱ πράξεις τους ἀπὸ Ἐφιάλτες, ἀπὸ Περσόφιλους, Ἀγγλόφιλους, ἢ Τουρκόφρονες. Ἡ ἐθνικὴ ἀντίσταση δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καὶ δὲν εἶναι ἐθνικὴ αὐτοκτονία. Ἀντίθετα θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ πρώτη προτεραιότητα τῆς ζωῆς μας.

.                   Πῶς θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ δράσουμε ;
.                  Θὰ πρέπει πρῶτα οἱ ἡγεσίες Κύπρου καὶ Ἑλλάδας νὰ συνειδητοποιήσουν ὅτι τὸ κυπριακὸ εἶναι πρόβλημα πανεθνικό.
.                   Εἰδικά, ἡ Ἑλληνικὴ ἡγεσία ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσει τὸ Κυπριακὸ ὡς ζωτικὸ ἐθνικὸ θέμα, ὄχι ἁπλῶς μὲ τὴν ἔννοια τῆς συμπαράστασης ἢ συμπαράταξης πρὸς τοὺς «ἀδελφοὺς Κυπρίους», ὅπως συνηθίζει νὰ λέει, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἔννοια ὅτι τὸ Κυπριακὸ ἀφορᾶ εὐθέως τὴν ἀσφάλεια τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου. Τὸ Κυπριακὸ εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένο μὲ τὸ θέμα τῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου. Ἡ ἀσφάλεια τῆς Κύπρου εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένη μὲ τὴν ἀσφάλεια τῆς Ἑλλάδας καὶ ἀντίστροφα.
.                   Οἱ τουρκικὲς ἀπειλές, τόσο στὴν Κύπρο ὅσο καὶ στὸ Αἰγαῖο, ἔχουν παλιὰ ἱστορία καὶ δὲν εἶναι ἕνα πρόσφατο ξέσπασμα ἑνὸς νοσηροῦ μεγαλοϊδεατισμοῦ τοῦ Ἐρντογάν. Ὁ Γκιουνές, ποὺ ἦταν ὁ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας κατὰ τὴν εἰσβολή, δήλωσε ἀπερίφραστα: «Ἡ Κύπρος εἶναι τόσο πολύτιμη, ὅπως τὸ δεξὶ χέρι μίας χώρας ποὺ νοιάζεται γιὰ τὴν ἄμυνά της ἢ γιὰ τοὺς ἐπεκτατικούς της στόχους, ἂν ἔχει…». Ἀναφορικὰ μὲ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, ἡ Τουρκία ἔχει θέσει στόχο της τὴν ἀναθεώρηση τοῦ καθεστῶτος τους, ἀπὸ τὸ 1973. Ἡ Τουρκία οὔτε ἀποκρύπτει οὔτε συγκαλύπττει τὴν ἐπιδίωξή της αὐτή. Ὁ πρώην Πρωθυπουργὸς καὶ Πρόεδρος Τουργοὺτ Ὀζάλ, ποὺ ἐθεωρεῖτο μάλιστα μετριοπαθής, δήλωνε τὸ 1986 ὅτι «ἡ παροῦσα κατάσταση, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας, δὲν εἶναι ἱκανοποιητική. Ἐὰν ἡ Τουρκία ἤξερε ποῦ θὰ τὴν ὁδηγοῦσε ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάνης δὲν θὰ τὴν εἶχε ὑπογράψει ποτέ… Ἐμεῖς δὲν ξεχνοῦμε ὅτι χάσαμε μέσα ἀπὸ τὰ χέρια μας τὰ νησιά, τὰ πάτρια τουρκικὰ ἐδάφη». Ἀρκετὰ ἀποκαλυπτικὸς εἶναι καὶ ὁ Ἀχμὲτ Νταβούτογλου στὸ βιβλίο του «Τὸ Στρατηγικὸ Βάθος, ἡ διεθνὴς θέση τῆς Τουρκίας»: «Μία Τουρκία ποὺ ἔχει ἀποκλειστεῖ ἀπὸ τὸ Αἰγαῖο κι ἔχει περικυκλωθεῖ στὰ νότια ἀπὸ τὴ Ρωμαίικη Διοίκηση τῆς νότιας Κύπρου σημαίνει ὅτι τὰ περιθώριά της νὰ κάνει ἕνα ἄνοιγμα στὸν κόσμο ἔχουν περιοριστεῖ σημαντικὰ» (σελ 267).
.                   Θὰ πρέπει νὰ συναισθανθοῦμε καὶ νὰ πιστέψουμε στὶς δυνάμεις μας. Εἴμαστε, Ἑλλάδα καὶ Κύπρος, δύο κράτη μέλη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Συντονιζόμενοι μποροῦμε νὰ πετύχουμε πολλά. Ἔχουμε ἕνα τεράστιο τμῆμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ σκορπισμένο σ’ ὅλη τὴν ὑφήλιο, τὸ ὁποῖο μπορεῖ νὰ ὀργανωθεῖ καὶ νὰ προωθήσει τὰ ἐθνικά μας δίκαια. Ἡ γεωγραφική μας θέση δὲν εἶναι κατώτερη, ἀπὸ γεωστρατηγικῆς πλευρᾶς, ἀπὸ τὴ θέση τῆς Τουρκίας. Μποροῦμε νὰ τὴ χρησιμοποιήσουμε στὸ ἔπακρο γιὰ προστασία τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων. Κι ἀκοῦμε μὲ λύπη, πὼς ἀνανεώθηκαν οἱ συμφωνίες μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες τῆς Ἀμερικῆς γιὰ τὶς βάσεις στὴν Κρήτη κι ἀλλοῦ, χωρὶς σθεναρὲς ἀπαιτήσεις ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση γιὰ τὴν ἄμυνα καὶ τὴν προστασία ἐθνικῶν συμφερόντων τῆς χώρας. Μακάρι νὰ ἔγιναν καὶ νὰ μὴν τὶς ξέρουμε.
.                   Ὁ Θουκυδίδης ἐπισημαίνει ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ὅτι οἱ πόλεμοι δὲν ἐξελίσσονται πάντα, ὅπως ἦταν ἡ πρόβλεψη τῶν ἐμπνευστῶν τους. Ἀπρόοπτοι καὶ ἀστάθμητοι παράγοντες ἀναδεικνύουν ἀδυναμίες γιὰ τοὺς μεγάλους καὶ εὐκαιρίες γιὰ τοὺς μικρούς. Κι εἶναι παρήγορο καὶ ἐνθαρρυντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, παρουσιάζονται τέτοιες εὐκαιρίες, ἐπιδιώκονται συμφωνίες καὶ συνάπτονται συμμαχίες μεταξὺ Ἑλλάδας, Κύπρου καὶ ἄλλων χωρῶν τῆς περιοχῆς (Ἰσραήλ, Αἰγύπτου, Λιβάνου κλπ). Εἶναι καλὲς καὶ ἐπωφελεῖς οἱ συμμαχίες αὐτές. Ὅμως ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ ἐπιδιωχθεῖ εἶναι κυρίως οἱ κοινοὶ προγραμματισμοὶ Κύπρου καὶ Ἑλλάδας. Μὲ τὶς ἄλλες χῶρες ὑπάρχει ὁ κίνδυνος, μὲ τὴν ἀλλαγὴ κυβέρνησης, νὰ ἀλλάξει καὶ ὁ τρόπος ἀντιμετώπισής μας. Εἶναι πολὺς καιρὸς ποὺ τὸ Ἰσραὴλ συνεργαζόταν πλήρως μὲ τὴν Τουρκία; Ὅταν στὴν Αἴγυπτο κυβερνοῦσε ὁ Μόρσι καὶ οἱ Ἀδελφοὶ Μουσουλμάνοι, εἴχαμε ἢ μπορούσαμε νὰ ἔχουμε, ὁποιαδήποτε συμμαχία; Ἂν αὔριο ὁ Σίσσι τῆς Αἰγύπτου ἀνατραπεῖ; Ὅμως μὲ τὴν Ἑλλάδα τὰ πράγματα εἶναι διαφορετικά. Εἴμαστε Ἕλληνες, ἔχουμε τὴν ἴδια φύτρα, δὲν μποροῦν νὰ μᾶς χωρίσουν ἰδεολογίες, ἢ ἄλλες διαφορές. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ ἐπιδιώξουμε ἕνα νέο ἑνιαῖο ἀμυντικὸ δόγμα μὲ τὴν Ἑλλάδα. Δὲν εἴμαστε μακριά, ὅπως κάποτε ἀκούσαμε ἀπὸ πρωθυπουργικὰ χείλη.
.                   Μὰ καὶ στὸ διπλωματικὸ πεδίο μποροῦμε νὰ πετύχουμε πολλά, συνεργαζόμενοι. Θυμούμαστε πάντα, μὲ εὐγνωμοσύνη, τὴν ἀποφασιστικὴ κίνηση τῆς Ἑλλάδας γιὰ εἰσδοχὴ τῆς Κύπρου στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Ἀξίωσε καὶ πέτυχε, ἐπισείοντας καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ veto, τὴν εἰσδοχὴ ὡς συνόλου καὶ ὄχι τῆς καθεμιᾶς ξεχωριστά, καὶ τῶν δέκα τότε ὑποψηφίων χωρῶν. Χωρὶς αὐτὴ τὴν κίνηση ἴσως νὰ μὴν εἰσερχόμασταν στὴν Εὐρώπη, μὲ τὸ θέμα τῆς κατοχῆς ἄλυτο.
.                   Ὕστερα θὰ πρέπει νὰ κατανοήσουμε ὅτι χωρὶς σταθερὴ γραμμὴ καὶ μὲ τὸ νὰ κάνουμε σημαῖες τὶς ἀπαιτήσεις τῶν Τούρκων, ποὺ ἀπορρίψαμε προηγουμένως, ἐπιδεικνύοντας, τάχα, καλὴ θέληση, δὲν ἐξυπηρετοῦμε τὸ ἐθνικὸ συμφέρον, οὔτε καὶ κατευνάζουμε τὸν κατακτητή. Πρὶν ἀπὸ δύο χρόνια ζητούσαμε διεθνῆ διάσκεψη γιὰ τὸ Κυπριακὸ καὶ ἡ Τουρκία ἀντέτεινε πενταμερῆ (τρεῖς οἱ «ἐγγυήτριες» δυνάμεις ἡ Ἑλληνοκυπριακὴ καὶ ἡ Τουρκοκυπριακὴ κοινότητα). Ἐπιμέναμε ὅτι τουλάχιστον θά’ πρεπε νὰ ἀντιπροσωπεύεται καὶ ἡ Κυπριακὴ Δημοκρατία ὡς κράτος καθὼς καὶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Δὲν τὰ καταφέραμε καὶ συρθήκαμε στὴν πενταμερῆ ποὺ ἀπέτυχε. Τώρα μὲ τὴ στασιμότητα στὸ Κυπριακὸ φτάσαμε στὸ σημεῖο, νὰ ζητοῦμε ἐμεῖς ἐπιμόνως πενταμερῆ καὶ νὰ ἀρνεῖται ἡ Τουρκία. Πῆρε ὅ,τι ἤθελε, μετακίνησε τώρα τὸν ἐνδιάμεσο στόχο της. Τὸ ἴδιο ἔγινε καὶ τὴ Δ.Δ.Ο. Τὴ ζητοῦσαν ἐπίμονα οἱ Τοῦρκοι, ξέροντας ὅτι ὁδηγεῖ στὴν Τουρκοποίηση. Τώρα ποὺ μετακίνησαν τὸν στόχο τους ἀλλοῦ, τὴν κάναμε ἐμεῖς σημαία τοῦ ἀγώνα μας. Καὶ πάλιν ὅμως δὲν ἱκανοποιεῖται ὁ κατακτητής.
.                   Ἡ ἐντύπωση, ἀπὸ τὴν ἄλλη, ὅτι οἱ συνομιλίες, οἱ ὁποιεσδήποτε συνομιλίες, κι ὅταν αὐτὲς ἁπλῶς γίνονται χωρὶς καμιὰν προοπτικὴ ἐπιτυχίας, ἀποτελοῦν ὀμπρέλα προστασίας ἀπὸ χειρότερες καταστάσεις, εἶναι πέρα γιὰ πέρα λανθασμένη. Δὲν συνομιλούσαμε, μήπως, ὅταν ξεκίνησε ἡ δεύτερη φάση τῆς εἰσβολῆς; Ἢ ὅταν ἀνακηρύχθηκε τὸ ψευδοκράτος; Ἢ ὅταν κατασκεύαζαν τὸν ἀγωγὸ ποὺ μεταφέρει νερὸ ἀπὸ τὴν Τουρκία; Ἢ ὅταν προωθοῦνταν στὰ Στροβίλια, στὴν περιοχὴ Ἀμμοχώστου; Κι ἀκόμα· σταμάτησαν καμιὰ φορὰ οἱ παραβιάσεις στὸν ἐναέριο χῶρο μας ἢ στὴν ΑΟΖ μας μὲ τὶς συνομιλίες; Δὲν θέλω νὰ πῶ πὼς δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιχειρηθεῖ διάσπαση τοῦ ἀδιεξόδου. Δὲν εἶναι ὅμως πανάκεια οἱ συνομιλίες. Οὔτε καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιωχθεῖ ἡ ἐπανέναρξή τους μὲ κάθε θυσία καὶ μὲ νέες ὑποχωρήσεις. Κι ἀνησυχῶ φοβερὰ γιὰ τὴν αὐριανὴ συνάντηση τοῦ Προέδρου μὲ τὸν κατοχικὸ ἡγέτη καὶ τὸν Γκουντέρες. Θὰ ἀντέξει στὶς πιέσεις ὁ πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας; Δηλώναμε πρὶν λίγους μῆνες ὅτι ἂν ἡ Τουρκία δὲν ἀποσυρθεῖ ἀπὸ τὴν ΑΟΖ μας, δὲν θὰ ξεκινούσαμε συνομιλίες. Τελευταία αὐτὴ ἡ προϋπόθεση ἀποσιωπήθηκε. Συρόμαστε ἐκεῖ ποὺ θέλει ἡ Τουρκία, χωρὶς σταθερὸ στόχο καὶ σταθερὲς ἐπιδιώξεις. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ξεχνοῦμε τόσο εὔκολα τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἐργάζεται ἡ Τουρκία καὶ πῶς προωθεῖ τὰ σχέδιά της, οὔτε καὶ νὰ μᾶς διαφεύγει ὁ τελικὸς στόχος της.
.                   Ὁ ἀείμνηστος Τάσος Παπαδόπουλος μοῦ εἶχε πεῖ, μὲ πικρία, κάποτε, πὼς ὅταν ἀνέλαβε τὴν Προεδρία τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας ἐπεσκέφθη τὴν Ἀθήνα καὶ ζήτησε νὰ δεῖ τὰ ἀρχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν γιὰ τὸ Κυπριακό. Πληροφορήθηκε μὲ ἔκπληξη καὶ ἀπογοήτευση ὅτι τέτοια ἀρχεῖα δὲν ὑπῆρχαν. Ἡ διαχείριση τοῦ Κυπριακοῦ ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν ἦταν ἐρασιτεχνική. Φαντάζεστε τὴ μειονεκτικὴ θέση μας ἀπέναντι στοὺς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι, ὅπως εἴδαμε, ἔχουν μία σταθερὴ διαχρονικὴ πολιτικὴ στὸ Κυπριακὸ καὶ τὰ ἄλλα ἐθνικά τους θέματα, τὴν ὁποία ὑλοποιοῦν, ὁποιαδήποτε Κυβέρνηση κι ἂν εἶναι στὴν ἀρχή. Σ’ ἐμᾶς συμβαίνουν ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα: Ὁ Γεώργιος Παπανδρέου ἀπέστειλε τὴ μεραρχία στὴν Κύπρο τὴν ὁποία ἀπέσυρε ἡ Χούντα. Ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου ὑπέγραψε καὶ προώθησε μὲ τὴν Κυπριακὴ Κυβέρνηση τὸ δόγμα τοῦ Ἑνιαίου Ἀμυντικοῦ χώρου, ὁ Σημίτης τὸ κατήργησε ἐνῶ ὁ Γιῶργος Παπανδρέου, ὁ νεώτερος, δὲν θὰ κατάλαβε ὅτι εἴμαστε κι ἐμεῖς Ἕλληνες.
.                   Δὲν ὑπονοῶ ὅτι στὴν Κύπρο εἴμαστε σὲ καλύτερη θέση. Ἐμεῖς φτάσαμε σὲ σημεῖο νὰ ἔχουμε καταγγείλει τὸν Πρόεδρό μας στὰ Ἡνωμένα Ἔθνη ὅτι ἐπηρέασε ἀνεπίτρεπτα τὴν κρίση τοῦ λαοῦ κατὰ τὸ δημοψήφισμα τοῦ 2004. Μία ἀνηλεὴς προπαγάνδα, ποὺ ἐκπορεύτηκε καὶ χρηματοδοτήθηκε καὶ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, εἶχε πείσει, πρὶν λίγα χρόνια, τὸν λαὸ ὅτι χρειαζόταν «πρόεδρος λύσης», ὅτι δηλ. ἐμεῖς δὲν θέλαμε μέχρι τότε λύση, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκλεγεῖ, ὅπως θὰ θυμάστε, κάποιος ποὺ καταβαράθρωσε καὶ τὸ ἐθνικὸ θέμα καὶ τὴν οἰκονομία.
.                   Γιὰ νὰ ἔχει σοβαρὲς πιθανότητες ἐπιτυχίας ἡ προσπάθειά μας, γιὰ ἀποτροπὴ τῶν τουρκικῶν σχεδιασμῶν σὲ βάρος τῆς πατρίδας μας, ἀπαιτεῖται νὰ ἀναθεωρήσουμε τὶς ἀρχές μας, νὰ ἐπιστρέψουμε στὶς ἀξίες τῆς φυλῆς καὶ τῆς πίστης μας. Ν θυμηθομε πς ταν λληνισμς πέκυπτε σ ξένους κατακτητές, τοτο δν φειλόταν μόνο, κυρίως, στς πέρτερες δυνάμεις το χθρο. φειλόταν πρωτίστως στν προηγούμενη πομάκρυνση τν λλήνων π τς διαχρονικς λληνικς ξίες, πο νεργοσαν ς θώρακας προστασίας κα σωτηρίας. Πολὺ περισσότερο τώρα ποὺ οἱ δίνες μέσα στὰ σημερινὰ ρεύματα τῆς Ἱστορίας εἶναι φοβερὰ ἐπικίνδυνες, καὶ ὁ Ἑλληνισμὸς εἶναι ἀδύναμος οἰκονομικὰ καὶ ἑτερόφωτος πολιτιστικά, ὀφείλουμε νὰ κρατηθοῦμε σταθερὰ ἀπὸ τὶς ἀξίες μας.
.                   Θὰ πρέπει, ὡς ἐκ τούτου, νὰ ἐπιδείξουμε ἰδιαίτερη προσοχὴ στὴν παρεχόμενη στοὺς νέους παιδεία μας. Ἀπὸ τὶς στάσεις ζωῆς καὶ ἀπὸ τὴν φιλοσοφία ζωῆς ποὺ θὰ μεταδώσει στοὺς μαθητὲς ἡ παιδεία καὶ ἀπὸ τὴν προσωπικότητα ποὺ θὰ τοὺς βοηθήσει νὰ ἀναπτύξουν, θὰ ἐξαρτηθεῖ σὲ μεγάλο βαθμὸ ἡ εὐαισθησία τους στὶς διάφορες κοινωνικὲς καὶ ἐθνικὲς προκλήσεις καὶ ἡ διάθεσή τους γιὰ ἀγώνα πρὸς καταξίωση τῆς ζωῆς καὶ ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδας.
.                   Παρόλο ποὺ ἔχουμε συναίσθηση τοῦ σημερινοῦ πολυπολιτισμικοῦ χαρακτήρα τῆς Κυπριακῆς καὶ Ἑλλαδικῆς κοινωνίας, οἱ ἐκπαιδευτικοί μας στόχοι πρέπει νὰ εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένοι μὲ μία μακροπρόθεσμη πολιτικὴ ἐθνικῆς καὶ φυσικῆς ἐπιβίωσης τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν Κύπρο. Δὲν πρέπει ἡ διαπολιτισμικὴ ἀγωγὴ νὰ γίνει τὸ μέσον γιὰ κατάργηση, ἢ ὑποβάθμιση τῆς ἐθνικῆς αὐτοσυνειδησίας μας. Θ σεβαστομε τος λλους, τ χαρακτηριστικ κα τν πολιτισμό τους, λλ δν θ λλοιώσουμε τν στορία μας, δν θ καταργήσουμε τ θνικά μας σύμβολα, οτε κα θ ποβαθμίσουμε τς θνικς πετείους μας.
.                     Ἡ παιδεία μας θὰ πρέπει νὰ ἀντισταθεῖ στὶς προκλήσεις τῶν καιρῶν. Θὰ πρέπει στὴν Κύπρο νὰ ἐξακολουθήσει νὰ διατηρεῖ ἄσβεστη τὴ μνήμη τῶν κατεχομένων ἐδαφῶν μας καὶ νὰ τονώνει τὸ ἐθνικὸ φρόνημα.
.                   Ἐπισκεπτόμενος τὰ σχολεῖα γιὰ ἁγιασμοὺς ἢ καὶ ὁμιλίες, ἀλλὰ καὶ συνομιλώντας μὲ πολλοὺς λειτουργούς τῆς παιδείας, ἀντελήφθηκα ὅτι, ἐδῶ καὶ χρόνια, ἐπιδιώκεται σταθερὰ ἡ ὑποβάθμιση τῆς ταυτότητας τοῦ κυρίαρχου τμήματος τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, ποὺ εἶναι ἡ ἑλληνική, ἔναντι τῆς ταυτότητας τῶν ἄλλων μικρῶν ἐθνικῶν ὁμάδων ποὺ ὑπάρχουν στὴν Κύπρο. Εἶμαι γνώστης καὶ τοῦ τί γίνεται ἐδῶ. Ἐξ ἄλλου, ἀντιγράφουμε ὅλα τὰ κακά τοῦ Ἑλλαδικοῦ συστήματος.
.                   Ἡ καλλιέργεια καὶ ἡ ἀνάπτυξη τῆς οἰκείας ταυτότητας δὲν σημαίνει ἐθνικισμὸ οὔτε καὶ ἐθνικὸ ναρκισσισμό, οὔτε ἀσφαλῶς καὶ ὑποτίμηση τῶν ἄλλων. Σημαίνει καλλιέργεια τῶν ἀξιῶν τῆς παράδοσης, στέρεη γνώση τῆς Ἱστορίας καὶ γενικὰ αὐτογνωσία.
.           Μέσα στὰ πλαίσια τοῦ ἀγώνα μας θὰ πρέπει νὰ ἀπαιτήσουμε, ὕστερα, ἀγωνιστικὴ διάθεση ἐκ μέρους τῶν ἡγετῶν μας, διαφάνεια στὴ ζωὴ καὶ ἠθικὴ στὸν τρόπο συμπεριφορᾶς τους. Δὲν μπορεῖς μὲ σάπια ἡγεσία καὶ διεφθαρμένες συμπεριφορὲς νὰ ὀργανώσεις ἀποτελεσματικὰ καὶ νὰ φέρεις σὲ πέρας ἕναν ἀγώνα, ἀπὸ τὴν ἔκβαση τοῦ ὁποίου κρίνονται τὰ πάντα.
.                   Ἐθνικὴ ἐγρήγορση, ἠθικὴ ἀφύπνιση καὶ ἐπιστροφὴ στὶς ἀξίες μας εἶναι, λοιπόν, ἀπαραίτητα γιὰ τὴ διεξαγωγὴ τοῦ ἀγώνα γιὰ ἐθνικὴ ἐπιβίωση. Αὐτὴ ἡ ἐγρήγορση θὰ πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγήσει καὶ στὴ λήψη κάποιων στοιχειωδῶν, τουλάχιστον, προστατευτικῶν μέτρων. Ἕνα κράτος ποὺ αὐτοπεριορίζεται σὲ παθητικὴ ἄμυνα, ποὺ ἐν μέσῳ πρωτόγνωρων ἐθνικῶν κινδύνων περιορίζει τὸν χρόνο τῆς στρατιωτικῆς θητείας καὶ ἐκμηδενίζει τὶς στρατιωτικὲς-ἀμυντικὲς δαπάνες του, εἶναι ἀδύνατο νὰ πειθαναγκάσει ἕναν ἐπιθετικὸ ἀντίπαλο σὲ παραίτηση ἀπὸ τοὺς στόχους καὶ τὶς ἐπιδιώξεις του.
.                   Εἶναι, ἀσφαλῶς ἀναγκαῖο καὶ τὸ ἠθικὸ ἀγωνιστικὸ φρόνημα τοῦ λαοῦ, ποὺ πρέπει νὰ σφυρηλατηθεῖ στὶς πνευματικές, ἠθικὲς καὶ πολιτιστικές μας ἀξίες, ἀλλὰ εἶναι ἀπαραίτητη καὶ μία ἀμυντικὴ ὑποδομὴ στὴν ὁποία θὰ στηριχτεῖ αὐτὸ τὸ φρόνημα, γιὰ νὰ καταστεῖ ἀποτελεσματικὸ καὶ νὰ μεγαλουργήσει. Καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ τὰ ρίχνουμε ὅλα στὶς κυβερνήσεις. Θὰ πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι ὅλοι γιὰ ἀποκοπὴ μισθῶν καὶ στέρηση ἀνέσεων γιὰ ἐνίσχυση τῆς ἄμυνας.
.                   Ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτά, θὰ πρέπει νὰ πάρουμε τὴ μεγάλη ἀπόφαση τῆς ἀλλαγῆς πλεύσης γιὰ ἐπίλυση τοῦ προβλήματός μας. Γιὰ ὅσους δὲν ἐθελοτυφλοῦν κὰ δὲν πάσχουν ἀπὸ τὸ σύνδρομο τῆς αὐτοδικαίωσης, ἡ χάραξη μίας νέας ἐθνικῆς στρατηγικῆς γιὰ ἐπιδίωξη μίας νέας διαπραγματευτικῆς βάσης, εἶναι μονόδρομος.
.                   Σ κάθε καλόπιστο μελετητ το Κυπριακο, εναι μφανς τι μία λύση Διζωνικς Δικοινοτικς μοσπονδίας (ΔΔΟ) δηγε στν κατάλυση τς Κυπριακς Δημοκρατίας κα στ διαδοχή της π να κρατικ μόρφωμα, νορθόδοξο, ντιδημοκρατικό, ρατσιστικ κα μ βιώσιμο. Μία τέτοια λύση πολ γρήγορα θ δηγήσει στν Τουρκοποίηση.
.                   Νομίζω πὼς ἀπηχῶ καὶ τὶς ἀπόψεις τῆς πλειοψηφίας τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ ἂν πῶ ὅτι ἐκεῖνο ποὺ δὲν τολμήσαμε τὸ 1983, μὲ τὴν ἀνακήρυξη τοῦ ψευδοκράτους, καὶ τὸ 2004, μὲ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ δημοψηφίσματος, τὴν ἀπόσειση δηλ. ὅλων τῶν μονομερῶν ὑποχωρήσεων καὶ δεσμεύσεών μας, θὰ πρέπει νὰ τὸ τολμήσουμε τώρα. Καὶ νὰ ἐπανατοποθετήσουμε τὸ πρόβλημά μας στὶς σωστές του διαστάσεις. Τ Κυπριακ εναι πρόβλημα εσβολς κα κατοχς. Θὰ πρέπει ἡ Τουρκία νὰ ἀναγκαστεῖ νὰ ἐγκαταλείψει τὴν Κύπρο, γιὰ νὰ ἀποκατασταθοῦν πλήρως τὰ κυριαρχικὰ δικαιώματα τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας.
.                   Οἱ κοινὲς προσπάθειες Ἑλλάδας καὶ Κύπρου ἀλλὰ καὶ τῶν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς τῶν Ἑλλήνων πρέπει νὰ ξεκινήσουν μὲ τὴν ἀταλάντευτη διεκδίκηση τῶν ὅσων ἀπολαμβάνουν οἱ ἄλλοι Εὐρωπαῖοι καὶ ὅλος ὁ ἐλεύθερος κόσμος, καὶ γιὰ τὸν λαό μας: Οἱ ἄλλοι Εὐρωπαῖοι δικαιοῦνται ἐλεύθερη διακίνηση σὲ ὅλες τὶς χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Ἐμεῖς γιατί νὰ μὴν μποροῦμε νὰ ἀπολαμβάνουμε κάτι τέτοιο στὴν πατρίδα μας; Οἱ ἄλλοι Εὐρωπαῖοι μποροῦν νὰ ἐγκαθίστανται ὅπου θέλουν στὴν Εὐρώπη. Γιατί ἐμεῖς νὰ μὴν μποροῦμε νὰ ἐπιστρέψουμε στὰ σπίτια μας; Οἱ ἄλλοι ἔχουν τὸ δικαίωμα ἀπόκτησης περιουσίας σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη. Ἐμεῖς γιατί νὰ μὴν μποροῦμε νὰ ἀπολαμβάνουμε τὶς δικές μας περιουσίες στὰ κατεχόμενα; Γιὰ τοὺς ἄλλους ἰσχύει: Ἕνας ἄνθρωπος, μία ψῆφος. Γιατί σ’ ἐμᾶς τὸ 18% νὰ ζητᾶ νὰ ἐπιβάλλεται στὸ 82%;
.                   Ὅσες φορὲς μιλῶ σὲ Ἑλλαδικὸ ἀκροατήριο, μετὰ τὶς εὐχαριστίες μου πρὸς τὸν Ἑλληνικὸ λαὸ γιὰ τὴ διαχρονικὴ συμπαράστασή του (εἶναι ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε κυβερνῶντες ποὺ ἔχουμε παράπονα), συνηθίζω νὰ ἐξηγῶ καὶ γιατί θεωροῦμε αὐτονόητη τὴ συμπαράστασή του.
.                   Δὲν εἴμαστε, Ἕλληνες ἀδελφοί, ἀπομακρυσμένοι συγγενεῖς ποὺ ζητοῦμε τὴ συμπάθειά σας. Εἴμαστε Ἕλληνες ὅπως κι ἐσεῖς. Ἔχουμε τὴν ἴδια φύτρα, τὴν ἴδια καταγωγή. Ἀνδρωθήκαμε μὲ τὰ ἴδια ἰδανικά, λατρέψαμε τὴν Ἑλλάδα ὡς θεά. Μετροῦμε στὸν τόπο μας τόσα χρόνια Ἑλληνικῆς παρουσίας ὅσα κι οἱ Ἀθηναῖοι στὴν Ἀττικὴ κι οἱ Σπαρτιάτες στὴν Πελοπόννησο. Οὔτε καὶ ζητοῦμε οἰκονομικὴ βοήθεια, ὅπως οἱ Ἕλληνες τῆς διασπορᾶς, γιὰ νὰ κρατήσουμε τὴ γλώσσα, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμά μας. Αὐτὰ τὰ κρατήσαμε μὲ θυσίες καὶ ποταμοὺς αἱμάτων, μέσα στοὺς αἰῶνες, ἀντιμετωπίζοντας ποικίλους κατακτητές. Ζητοῦμε τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἀντιμετώπιση τῶν κινδύνων γιὰ νὰ κρατηθοῦμε στὶς ρίζες μας, νὰ κρατήσουμε τὸν τόπο μας Ἑλληνικό. Γιατί, λλοίμονο! ν πέσει Κύπρος, θ ρχίσει τ ξήλωμα τς λλάδος. Θ λθει σειρ τς Θράκης, το Αγαίου, τς Μακεδονίας.
.         Τελειώνοντας -νομίζω πὼς καταχράστηκα ἤδη τὸν χρόνο σας- θέλω νὰ πῶ πὼς ἂν μίλησα σὰν ἕνας κοσμικὸς ὁμιλητής, χωρὶς ἀναφορὰ στὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ βοήθειά του πρὸς τὸν λαό του, δὲν τὸ ἔκαμα γιατί ξεχνῶ τὸ ἱερατικὸ σχῆμα μου, οὔτε καὶ ἐκ λόγων ὀλιγοπιστίας. Εἶναι γιατί πιστεύω ἀκράδαντα ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἐδημιούργησε τὸν ἄνθρωπο ὡς ἄβουλο ὄν. Τὸν δημιούργησε ἐλεύθερο, μὲ δυνατότητα ἐπιδίωξης καὶ πραγμάτωσης τῶν στόχων του. Ὀφείλουμε νὰ κάνουμε ὅ,τι περνᾶ ἀπὸ τὸ χέρι μας. Σ’ ὅ,τι ξεπερνᾶ τὶς δυνατότητές μας θὰ ἔλθει βοηθὸς ὁ Θεός. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ ἐπιδιώξουμε ὡς Ἑλληνισμὸς στὸ σύνολό του, τὰ δίκαιά μας. Καὶ νά ’μαστε σίγουροι ὅτι ὁ Θεὸς βοηθᾶ καὶ ἐνισχύει ἐκείνους ποὺ βοηθοῦν τὸν ἑαυτό τους.

,

Σχολιάστε

ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ-1 (Μητροπ. Πάφου Γεώργιος)

ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ

-Α´-

Τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Γεωργίου

Ὁμιλία στὸν Σύλλογο Χημικῶν
«Οἱ φίλοι του Ἁγίου Μενίγνου»
       Ἀθήνα 24.11.2019

.               Κάθε φορὰ ποὺ ἐπισκέπτομαι τὴν Ἀθήνα, νιώθω μίαν ἰδιαίτερη συγκίνηση. Σὲ μικρότερο ἢ μεγαλύτερο βαθμὸ τὸ ἴδιο αἰσθάνονται ὅλοι οἱ Ἕλληνες Κύπριοι. Μεγαλώσαμε μὲ τὸ βλέμμα στραμμένο σ’ αὐτή, ὡς πρωτεύουσα τοῦ ἐλεύθερου Ἑλληνικοῦ κράτους, τῆς μητέρας πατρίδας μας, καὶ πρὸς αὐτὴν συνέκλιναν ὅλα τὰ ὁράματά μας. Αἰσθανόμασταν καὶ πρίν, αἰσθανόμαστε καὶ σήμερα σιγουριὰ καὶ ἀσφάλεια, ὅταν κινούμαστε στοὺς δρόμους της, σὲ σχέση μὲ τὴν ταραγμένη ἰδιαίτερη πατρίδα μας.
.             Ἡ συγκίνηση αὐτὴ ἐπαυξάνεται σήμερα καὶ ἀπὸ τὸν εἰδικὸ λόγο τῆς ἐπίσκεψής μου, ποὺ εἶναι ὁ ἑορτασμὸς τῆς μνήμης τοῦ προστάτου τοῦ συλλόγου μας, τοῦ Ἁγίου Μενίγνου. Οἱ συνειρμοὶ ζωντανεύουν μέσα μου βιώματα καὶ ἀναμνήσεις τῶν φοιτητικῶν χρόνων. Καὶ καθὼς ὁ χρόνος ξεκαθαρίζει τὸ παρελθὸν ἀπὸ δυσάρεστα γεγονότα, παραμένουν οἱ εὐχάριστες ἀναμνήσεις. Θυμούμαστε τὴν Ἀθήνα τῶν Ἑλλήνων καὶ ὄχι τῆς πανσπερμίας λαῶν καὶ γλωσσῶν, τὴν Ἀθήνα τῆς λιτῆς ἀλλὰ ἀξιοπρεποῦς ζωῆς, τὸ Πανεπιστήμιο καὶ τὰ ἐργαστήρια μὲ τὴν ἀπρόσκοπτη λειτουργία.
.              Θὰ ἀνέμενε κανεὶς πὼς μιλώντας σὲ μίαν ὁμήγυρη Χημικῶν, θὰ ἀσχολούμουν μὲ ἕνα ἐπιστημονικὸ θέμα. Ἡ καθημερινὴ βίωση, ὅμως, τῶν ἐθνικῶν δυσκολιῶν σ’ ἕνα γνήσιο τμῆμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τὴν Κύπρο, καὶ οἱ φοβερὰ δυσοίωνες μελλοντικὲς προοπτικές, μὲ ὁδήγησαν στὴν ἐπιλογὴ τοῦ θέματος ποὺ ἀνακοινώθηκε ἤδη στὴν πρόσκληση: «Οἱ Τουρκικοὶ στόχοι στὴν Κύπρο καὶ τὸ χρέος τῶν Πανελλήνων.»
.              Νιώθω πὼς ἔχω ὑποχρέωση νὰ μοιραστῶ μαζί σας τοὺς φόβους καὶ τὶς ἔγνοιες μου. Μόνον ἂν καταλάβουμε τὴν κρισιμότητα τῆς κατάστασης καὶ τοὺς θανάσιμους κινδύνους ποὺ διατρέχουμε, θὰ προσπαθήσουμε νὰ τοὺς ἀποσοβήσουμε.
.             Ἡ πείρα τῆς ζωῆς πείθει ὅλους μας, ὅτι κάποιες ἀξίες καὶ ἰδανικὰ ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἀποδειχθοῦν μὲ τὴ μέθοδο τῆς Ἐπιστήμης, ποὺ δὲν ἀναλύονται ἀπὸ τὴ Χημεία καὶ ποὺ ξεφεύγουν τῶν ὁρίων της, ὅπως εἶναι οἱ θρησκευτικὲς κι οἱ φιλοσοφικὲς ἔννοιες, ἔχουν μεγαλύτερη βαρύτητα στὴ ζωή μας. Αὐτή, μάλιστα, ἡ πέραν τῆς Ἐπιστήμης γνώση, εἶναι προϋπόθεση καὶ ὑπόβαθρο γιὰ νὰ ἀναπτυχθεῖ ἡ ἐπιστημονικὴ γνώση, τὴν ὁποία καὶ νοηματοδοτεῖ.
.                 Οἱ Ἐπιστήμονες, λοιπόν, καὶ οἱ χημικοὶ ὡς κατ’ ἐξοχὴν θετικοὶ ἐπιστήμονες, ξέρουν νὰ ἱεραρχοῦν προτεραιότητες, νὰ οἰκοδομοῦν καὶ νὰ ἀκολουθοῦν ἕνα σύστημα ἀξιῶν. Εἶναι καὶ ἡ Χημεία μεγάλη ἀξία. Μὲ τὰ ἐπιτεύγματά της εὐκόλυνε ἀφάνταστα τὴ ζωή μας. Εἶναι ὅμως ὁπωσδήποτε, κατώτερη ἀπὸ τὴν ἀξιοπρέπεια, τὴν ἐλευθερία, τὴν πατρίδα, τὴ θρησκεία.
.              Ἕνα ἀγαθὸ ποὺ φτάνει στὰ χέρια μας ὡς κληρονομιὰ ἀπὸ προγόνους, ἔχει πολὺ μεγαλύτερη ἀξία ἀπὸ αὐτὰ ποὺ δημιουργοῦμε, ἢ ἀποκτοῦμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, μὲ ἄλλο τρόπο. Ὅσο μάλιστα τὸ κληρονομούμενο ἀγαθὸ προέρχεται ἀπὸ μεγαλύτερο βάθος χρόνου, τόσο καὶ ἡ ἀξία του, συναισθηματικὴ ἀλλὰ καὶ ὑλική, αὐξάνει. Καὶ τόσο περισσότερο θὰ μᾶς στοίχιζε ἡ ἀπώλειά του.
.              Ἡ Κύπρος εἶναι Ἑλληνικὴ ἀπὸ τὴν αὐγὴ τῆς Ἱστορίας της. Τὴν παραλάβαμε ὡς Ἑλληνικὴ ἀπὸ τὸν 15ο αἰώνα π.Χ., ὅπως μαρτυρεῖ ἡ Ἱστορία καὶ οἱ ἀρχαιολογικὲς ἔρευνες. Ἡ ἑλληνικότητά της συνιστᾶ ἐθνικὴ κληρονομιὰ 120 καὶ πλέον συνεχόμενων γενεῶν. Θὰ ἔχουμε τὴν ὁποιαδήποτε, ἔστω καὶ μικρή, δικαιολογία, ἂν εἴτε ἀπὸ ὀλιγωρία, εἴτε ἀπὸ ἄλλη αἰτία τὴ χάσουμε; Δὲν θὰ μᾶς συνοδεύουν οἱ κατάρες τόσων γενεῶν;
.             Εὑρισκόμενη σὲ χῶρο σεισμοπαθῆ, καὶ κυριολεκτικὰ ἀλλὰ κυρίως μεταφορικά, ἐκεῖ ποὺ συναντιοῦνται τρεῖς ἤπειροι καὶ διασταυρώνονται δρόμοι ἐμπορίου καὶ ποικίλοι πολιτισμοί, ἡ Κύπρος κατέστη τὸ μῆλο τῆς ἔριδος γιὰ πολλοὺς καὶ διεκδικήθηκε ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε ἰσχυρούς, εἴτε τῆς περιοχῆς, εἴτε καὶ τοὺς πιὸ μακράν, ποὺ ἐπεδίωκαν παγκόσμια ἐπικράτηση. Δὲν ἦταν, ἑπομένως, εὔκολη ἡ διατήρηση τοῦ ἐθνικοῦ χαρακτήρα της. Ἡ πρώτιστη καὶ συνεχὴς προσπάθεια τῶν κατὰ καιροὺς κατακτητῶν ἦταν ὁ ἀφελληνισμός της. Κι ἦταν μὲ ποταμοὺς αἱμάτων καὶ ἑκατόμβες θυσιῶν ποὺ οἱ πρόγονοί μας διατήρησαν τὸν ἑλληνικὸ χαρακτήρα της.
.                   Ἀναφέρω ἐνδεικτικὰ ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα τὸν βασιλιὰ τῆς Σαλαμίνας Ὀνήσιλλο, ὁ ὁποῖος πολεμώντας τοὺς Πέρσες- πρὶν ἀπὸ τὸν Μαραθώνα- σκοτώνεται, τὸ 497 π.Χ. Οἱ ἐχθροὶ τὸν ἀπεκεφάλισαν καὶ κρέμασαν τὸ κεφάλι του σὲ δημόσια θέα. Κατὰ τὴν παράδοση ἕνα σμῆνος ἀπὸ μέλισσες κατέφυγε στὸ κρανίο του καὶ ἔκαναν ἐκεῖ τὴ φωλιά τους. Λέγεται πὼς κατὰ καιροὺς μᾶς στέλλει τὶς μέλισσές του ὁ Ὀνήσιλλος γιὰ νὰ μᾶς ἀφυπνίσουν, μὲ τὸ κέντρισμά τους, ἀπὸ τὸν ἐθνικὸ λήθαργο.
.                   Τὰ δεινὰ τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ πολλαπλασιάζονται ἀπὸ τὸν 12ο αἰώνα καὶ μετά. Ἀπὸ τὸ 1191 ἡ Κύπρος ἀποσπᾶται βίαια ἀπὸ τὴ Βυζαντινὴ αὐτοκρατορία καὶ περιπίπτει, γιὰ ὀκτὼ αἰῶνες, μέχρι τὸ 1960, σὲ διαδοχικοὺς δυνάστες. Φράγκους, Τούρκους, Ἄγγλους καὶ ξανά, δυστυχῶς, πάλι στοὺς Τούρκους.
.                   Ἀπὸ τὴν Τουρκοκρατία, ποὺ κράτησε τρεῖς αἰῶνες (1570-1878) ἀναφέρω τὶς σφαγὲς τοῦ 1821: Τὴν 9η Ἰουλίου 1821 ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κυπριανὸς ἀπαγχονίστηκε καὶ οἱ τρεῖς Μητροπολίτες τῆς νήσου ἀποκεφαλίστηκαν. Σ’ ἕνα ἑξαήμερο, ἀπὸ τὶς 9 μέχρι τὶς 14 Ἰουλίου, 486 κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, πρόκριτοι τοῦ λαοῦ, σφαγιάστηκαν ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Εἶχαν προηγουμένως ἀπορρίψει τὴν πρόταση τῶν Τούρκων γιὰ ἐξισλαμισμό. Εἶχαν ἀκράδαντη τὴν πεποίθηση ὅτι μαζὶ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη τους θὰ ἔχαναν καὶ τὴν Ἑλληνική τους αὐτοσυνειδησία. Ἂν τότε ὁ ἀρχιεπίσκοπος καὶ ἡ ἱεραρχία ἐξισλαμίζονταν, θὰ ἀκολουθοῦσε καὶ ὁ λαός· καὶ ἐμεῖς θὰ ἀπολαμβάναμε, σήμερα, τὴν εὐτυχία τῶν λωτοφάγων, ἀφοῦ θὰ εἴχαμε ξεχάσει καὶ τὴν καταγωγή μας καὶ τοὺς ὁμοεθνεῖς μας.
.                   Μὲ τὴν Ἀγγλοκρατία νομίσαμε πὼς ἔφτασε τὸ τέρμα τῶν δεινῶν μας. Δυστυχῶς κάναμε λάθος ὑπολογισμούς. Καὶ μὲ τοὺς Ἄγγλους γνωρίσαμε τὴν πιὸ στυγνὴ δουλεία. Ἀντισταθήκαμε καὶ ματαιώσαμε πολλὰ καὶ ποικίλα ἀφελληνιστικὰ σχέδιά τους, ποὺ ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα θέλησαν νὰ ἐφαρμόσουν. Κι ὅταν ὅλα τὰ εἰρηνικὰ μέσα ποὺ διαθέταμε γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῆς ἐθνικῆς ἐλευθερίας ἐξαντλήθηκαν, ἡ Ἐκκλησία ἡγήθηκε τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ μας ἀγώνα, μὲ σύνθημα καὶ στόχο τὴν Ἕνωση καὶ μόνο τὴν ἕνωση μὲ τὴ μητέρα Ἑλλάδα.
.         Ἐκείνη ἡ 1η Ἀπριλίου, στὴν ὁποία ἔγινε ἡ ἔναρξη τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ μας ἀγώνα, ἀπὸ παγκόσμια ἡμέρα τῶν ψευδῶν εἰδήσεων, ἔγινε ἡ πρώτη μέρα τῆς ὑπέρτατης ἀλήθειας γιὰ τὸν λαό μας· ὅτι δὲν θὰ μποροῦσε, σεβόμενος τὴν ἐθνικὴ καταγωγή του, νὰ ζεῖ ὡς δοῦλος.
.                   Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὰ κατορθώματα ἐκείνου τοῦ ἀγώνα. Σκοπός μου εἶναι νὰ καταδείξω τοὺς Τουρκικοὺς σχεδιασμοὺς σὲ βάρος τῆς Κύπρου. Εἶμαι σίγουρος ὅτι οἱ μεγαλύτεροι θὰ τά’ χετε ζήσει, ἢ θὰ τά’ χετε μελετήσει. Ἐξ ἄλλου ἡ Ἀθήνα καὶ ἄλλες πόλεις τῆς Ἑλλάδος εἶναι γεμάτες μὲ ὁδοὺς ποὺ φέρουν τὰ ὀνόματα τῶν ἠρώωv μας: Καραολῆ καὶ Δημητρίου, τῶν πρωτομαρτύρων τῆς ἀγχόνης, Γρηγόρη Αὐξεντίου, τὸ θρυλικοῦ ὑπαρχηγοῦ τῆς ΕΟΚΑ, Εὐαγόρα Παλληκαρίδη τοῦ ἔφηβου ποιητῆ, τῶν ἀρχηγῶν τοῦ ἀγώνα Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, καὶ Γεωργίου-Γρίβα Διγενῆ. Οἱ ὀνομασίες αὐτῶν τῶν ὁδῶν δείχνουν πόσο ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔζησε τὸν ἀγώνα μας καὶ συμπορεύτηκε μαζί μας.
.                   Στὰ τέσσερα μεγαλειώδη χρόνια ἐκείνου τοῦ ἐπικοῦ ἀγώνα, ἀπὸ τὸ 1955 μέχρι τὸ 1959, ζωντάνεψαν ὅλα τὰ προηγούμενα ἐπιτεύγματα τῆς φυλῆς στὰ πρόσωπα τῶν νέων ἡρώων. Ὁ Αὐξεντίου μὲ τὸ «μολὼν λαβὲ» ποὺ πρόταξε στοὺς Ἄγγλους, μόνος κι ὄχι μὲ ἄλλους τρακόσιους, ξεπέρασε τὸν Λεωνίδα. Ὁ Μάτσης μὲ τὴν ἀνεπανάληπτη ἀπάντησή του «Οὐ περὶ χρημάτων τὸν ἀγώνα ποιούμεθα ἀλλὰ περὶ ἀρετῆς», ζωντάνεψε τὸν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο. Ὁ ἀχυρώνας τοῦ Λιοπετρίου ἀντικατέστησε τὸ Χάνι τῆς Γραβιᾶς…
.                   Οἱ Ἄγγλοι, εἶναι γνωστό, πὼς ἀναμιγνύοντας καὶ τοὺς Τούρκους, συμπαρασύροντας καὶ τὴν τότε Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση γιὰ διατήρηση τάχα, τῆς συνοχῆς τοῦ ΝΑΤΟ, μᾶς ἐπέβαλαν μία δοτή, ἐλλιπῆ ἀνεξαρτησία, μὲ πολλὰ τὰ σπέρματα τῆς διαίρεσης, ποὺ ἦταν προϊόν τῆς δολιότητάς τους. Ὁ ἀγώνας ἐκεῖνος, ὡστόσο, τερμάτισε τὴν ἀποικιοκρατία. Κι ἄφησε ἀνοικτὴ τὴν προοπτική τῆς μελλοντικῆς βελτίωσης τῆς ἐλευθερίας ποὺ ἐπιτεύχθηκε.
.                   Μὲ βάση σχεδιασμοὺς ποὺ ἐκπόνησαν προηγουμένως, ἐκμεταλλευόμενοι καὶ τὰ διαιρετικὰ στοιχεῖα τῶν συμφωνιῶν Ζυρίχης- Λονδίνου, ποὺ μαζὶ μὲ τοὺς Ἄγγλους μᾶς ἐπέβαλαν, χρησιμοποιώντας ὡς πρόσχημα, -γι’αὐτὸ τὸν σκοπὸ ἄλλωστε ἔγινε-, τὸ πραξικόπημα, ποὺ ἡ Χούντα τῶν Ἀθηνῶν καὶ οἱ παρακρατικοί τῆς ΕΟΚΑ Β΄ διενέργησαν κατὰ τῆς νόμιμης κυβέρνησης τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου, οἱ Τοῦρκοι εἰσέβαλαν τὸ 1974 καὶ κατέλαβαν τὸ 37% τοῦ ἐδάφους τῆς Κύπρου. Προηγουμένως ἐπεχείρησαν, ἀνεπιτυχῶς, μὲ τὴν Τουρκοανταρσία τοῦ 1963-1964, νὰ καταλύσουν τὴν Κυπριακὴ Δημοκρατία.
.                   Βρισκόμαστε, σήμερα, στὸ 46ο ἔτος τῆς κατοχῆς καὶ παρακολουθοῦμε, δυστυχῶς μὲ ἀπάθεια, τὴν ὑλοποίηση τῶν τουρκικῶν στόχων στὴν Κύπρο.
.                   Ποιοί εἶναι, στ’ ἀλήθεια, οἱ στόχοι αὐτοὶ καὶ πῶς μποροῦμε νὰ τοὺς ματαιώσουμε;
.                   Ἡ Τουρκία ποὺ κατεῖχε τὴν Κύπρο ἀπὸ τὸ 1570, τὴν παραχώρησε στὴν Ἀγγλία τὸ 1878. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια ἡ Τουρκία δὲν παραχώρησε κυριαρχικὰ δικαιώματα, ἀλλὰ ἀνέθεσε στὴν Ἀγγλία τὴν ἄσκησή τους. Στὴν ἄσκηση αὐτῶν τῶν δικαιωμάτων δὲν τέθηκε κανένα χρονικὸ ὅριο. Ὁριζόταν, μάλιστα, ἕνα ποσὸ £5.000 ἐτησίως, ποὺ θὰ κατέβαλλε ἡ Ἀγγλία ὡς ἐνοίκιο.
.               Τὸ 1914 λόγῳ τῆς προσχώρησης τῆς Τουρκίας στὸ ἀντίπαλο πρὸς τὴ Βρετανία στρατόπεδο κατὰ τὸν Α΄ παγκόσμιο πόλεμο, ἡ Βρετανία ἀκύρωσε μονομερῶς τὴ συνθήκη τοῦ 1878 καὶ προσάρτησε τὴν Κύπρο ὡς «κτήση τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος». Στὶς 10 Μαρτίου 1925, δηλαδὴ μετὰ τὴ συνθήκη τῆς Λωζάνης, ἡ Κύπρος ἀνακηρύχτηκε ἐπίσημα ὡς ἀποικία τοῦ Βρετανικοῦ Στέμματος. Ἡ Τουρκία ἀποποιήθηκε, τότε, κάθε δικαιώματος ἐπὶ τῆς Κύπρου.
.                   Οἱ Ἄγγλοι, δόλιοι στὴ συμπεριφορὰ ἀπέναντι στὸ Ἑλληνικὸ ἔθνος, καὶ ἐνῶ γνώριζαν ὅτι ἡ Τουρκία οὐδένα δικαίωμα εἶχε ἐπὶ τῆς Κύπρου, προσπάθησαν νὰ τὴν ἐμπλέξουν στὸ Κυπριακὸ τὸ 1955, μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ μας ἀγώνα. Κάλεσαν σὲ τριμερῆ διάσκεψη γιὰ τὴν Κύπρο μαζί τους, τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Τουρκία, ὡς ἐνδιαφερόμενα μέρη.
.                   Ὁ Ἐθνάρχης Μακάριος ἀντελήφθη τὴν παγίδα καὶ συμβούλευσε ἔντονα, ἀλλ’ εἰς μάτην, τὴν Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση νὰ μὴ μετάσχει σὲ μίαν τέτοια διάσκεψη ποὺ θά’ δινε δικαιώματα στὴν Τουρκία καὶ θὰ τὴν ἐνέπλεκε στὶς ὑποθέσεις τῆς Κύπρου. Ἡ διάσκεψη ἐκείνη ἀπέτυχε, ἀλλὰ ἀπὸ τότε ἡ Τουρκία θεωρήθηκε καὶ ἐπιβλήθηκε ὡς ἐνδιαφερόμενο μέρος γιὰ τὴν Κύπρο. Σ’ ἐκείνη τὴ τριμερῆ διάσκεψη ὁ Ζορλού, ὁ Τοῦρκος Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν ἀναφέρθηκε στὴν Κύπρο ὡς δική τους γῆ («Notre terre»). Δήλωσε ὅτι ἡ ἁλυσίδα τῶν ἑλληνικῶν νησιῶν, ποὺ «περικυκλώνουν τὴν Τουρκία ἀπὸ Δυσμῶν καὶ Νότου», δὲν πρέπει νὰ κλείσει καὶ ὅτι ἡ Κύπρος, λόγῳ τῆς ἐγγύτητάς της πρὸς τὴ Μ. Ἀσία, δὲν πρέπει νὰ ἐλέγχεται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα γιὰ «στρατηγικοὺς λόγους ἀσφαλείας τῆς Τουρκίας.»
.                   Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ μας ἀγώνα, ἡ Ἀγγλία ὑποκίνησε τοὺς Τουρκοκυπρίους ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου. Προσέλαβε πολλοὺς ὡς «ἐπικουρικοὺς ἀστυνομικούς», τοὺς ἐξώθησε σὲ λεηλασίες ἑλληνικῶν περιουσιῶν καθὼς καὶ σὲ δολοφονίες ἀθώων Ἑλληνοκυπρίων πολιτῶν, δίνοντας προστασία καὶ στὴν ἐκ μέρους τους δημιουργηθεῖσα τρομοκρατικὴ ὀργάνωση Τ.Μ.Τ. Ἡ Βρετανία ἦταν, ἐξ ἄλλου, πίσω ἀπὸ τὰ Σεπτεμβριανά τῆς Κωνσταντινούπολης. Ἦταν μία ἄριστα μελετημένη ἐφαρμογὴ τοῦ «διαίρει καὶ βασίλευε» τῆς Βρετανίας, τὴν ὁποία ἐκμεταλλεύτηκε, πρὸς τὸ συμφέρον της, ἡ Τουρκία.
.                   Ἐνθαρρυμένη ἀπὸ τὴν ὅλη στάση τῆς Βρετανίας, ἡ Τουρκία διὰ τοῦ Πρωθυπουργοῦ Μεντερὲς καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Ζορλού, ἀνέθεσε τὸ 1956 σ’ ἕνα νεαρό, τότε, πολιτευτή, τὸν Νιχὰτ Ἐρίμ, νὰ ἐκπονήσει ἕνα σχέδιο «ἀνάκτησης» τῆς Κύπρου. Θὰ ἐπανέλθω στὸ σχέδιο αὐτό, ἀφοῦ ἐκθέσω, χρονολογικά, κάποια ἄλλα γεγονότα.
.                   Οἱ διαιρετικὲς πρόνοιες τῶν συνθηκῶν ἐγκαθίδρυσης τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, τὰ veto τῶν Τουρκοκυπρίων στὴ Βουλὴ καὶ στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο, τὸ ὑψηλὸ ποσοστὸ συμμετοχῆς τους στὴ Δημόσια Ὑπηρεσία, τὴν Ἀστυνομία καὶ τὸν Στρατό, (ἐνῶ ἦσαν τὸ 18% τοῦ πληθυσμοῦ εἶχαν δικαίωμα συμμετοχῆς 30% στὴ Δημόσια Ὑπηρεσία καὶ 40% στὸν Στρατὸ καὶ στὴν Ἀστυνομία), ἔθεταν τὶς προϋποθέσεις μελλοντικῆς παράλυσης τοὺς κράτους καὶ ἐξάρτησής του ἀπὸ τὴ θέληση τῆς Τουρκίας. Ἐν τούτοις δὲν περίμεναν νὰ λειτουργήσει τὸ κράτος καὶ μετὰ νὰ θέσουν σὲ ἐφαρμογὴ τοὺς μηχανισμοὺς διάλυσής του. Κατὰ τὴ μεταβατικὴ περίοδο (ἀπὸ τὸν Φεβράρη τοῦ 1959 μέχρι τὸν Αὔγουστο τοῦ 1960) γίνονταν οἱ προετοιμασίες γιὰ τὴν ἐπίσημη ἐγκαθίδρυση τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ποὺ ἔγινε τελικὰ στὶς 16 Αὐγούστου 1960. Εἶχαν ἐκλεγεῖ ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, οἱ Βουλευτές, συγκροτήθηκε ἡ ἀστυνομία καὶ ἡ χωροφυλακὴ κλπ. Σ’ αὐτὸ τὸ διάστημα ἔγιναν, ὅμως, καὶ συνεχεῖς μυστικὲς μεταφορὲς ὅπλων ἀπὸ τὴν Τουρκία πρὸς τοὺς Τουρκοκυπρίους. Τὰ σχέδια καὶ οἱ πράξεις τους ἀποκαλύφθηκαν, ὅταν συνελήφθη τὸ πλοιάριο «Ντενὶζ» μεταφέροντας παράνομα ὁπλισμό. Πρὶν ἐγκαθιδρυθεῖ τὸ νέο κράτος, οἱ Τοῦρκοι σχεδίαζαν τὴν καταστροφή του.
.                   Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1963, ἕνα τυχαῖο γεγονὸς ἀποκάλυψε καὶ ματαίωσε ἕνα σατανικὸ σχέδιο τῶν Τούρκων ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου. Σχεδίαζαν, τὸ βράδυ τῆς 25ης Δεκεμβρίου, ὅταν οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ θὰ γιόρταζαν τὰ Χριστούγεννα, νὰ ἐπιτεθοῦν στὶς ἐκκλησίες καὶ νὰ πετύχουν τὴν ἐξόντωσή τους. Τὸ βράδυ τῆς 21ης πρὸς τὴν 22α Δεκεμβρίου, ὅμως, μία ἀστυνομικὴ περίπολος ἐπεχείρησε νὰ ἐρευνήσει κάποιο ἰδιωτικὸ Τουρκοκυπριακὸ αὐτοκίνητο, στὴν Τουρκοκυπριακὴ συνοικία τῆς Λευκωσίας, ὁπότε δέχτηκε ἐπίθεση μὲ πυρά, ἀπὸ τοὺς ἐπιβαίνοντες σ’αὐτό, λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ αὐτοκίνητο μετέφερε ὄπλα. Στὴ συμπλοκή, ποὺ ἀκολούθησε, σκοτώθηκαν δύο ἄτομα καὶ ἡ σύρραξη γενικεύτηκε. Ἦταν ἡ Τουρκανταρσία ἐναντίον τοῦ Κράτους, ποὺ ὁδήγησε στὴ μελετημένη ἀποχώρηση τῶν Τουρκοκυπρίων ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση, τὴ Βουλή, τὶς ὑπηρεσίες τοῦ Κράτους, καὶ τὴν Ἀστυνομία. Ἔμπαιναν οἱ βάσεις γιὰ τὴν εἰσβολὴ ποὺ θὰ γινόταν σὲ 10 χρόνια.
.                   Ἐπανέρχομαι στὸ σχέδιο Νιχὰτ Ἐρίμ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ 1956, ἕνα μόλις χρόνο μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ μας ἀγώνα, οἱ Μεντερὲς καὶ Ζορλού, πρωθυπουργὸς καὶ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας, ἀνέθεσαν στὸν νεαρὸ τότε πολιτευτή, τὸν Νιχὰτ Ἐρίμ, ποὺ ἀργότερα ἔγινε καὶ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν καὶ πρωθυπουργὸς τῆς Τουρκίας, τὴν ἐκπόνηση ἑνὸς σχεδίου γιὰ «ἀνάκτηση» τῆς Κύπρου. Ὁ Τοῦρκος πολιτευτὴς ἐκπόνησε ἕνα σχέδιο, τὸ ὁποῖο ἐγκρίθηκε ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση, υἱοθετήθηκε ἀπὸ τὴ Βουλὴ καὶ τέθηκε σὲ ἐφαρμογή. Ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ ποιὰ κυβέρνηση στὴν Τουρκία βρίσκεται στὴν ἐξουσία, εἴτε δικτατορική, εἴτε δημοκρατική, εἴτε ἐθνικιστική, εἴτε σοσιαλιστική, τὸ σχέδιο ἐφαρμόζεται χωρὶς καμιὰν παρέκκλιση. Κι εἶναι ἄκρως ἀνησυχητικό, γιά μᾶς, τὸ ὅτι πέντε ἀπὸ τὰ ἔξι στάδια ποὺ προτείνονταν γιὰ ἀνάκτηση τῆς Κύπρου, ἔχουν ἤδη ὑλοποιηθεῖ ἀπὸ τοὺς Τούρκους.
.                  Πρῶτος στόχος τους, ποὺ τὸν πέτυχαν, ἦταν ἡ παρεμπόδιση τῆς ἀπόδοσης τῆς Κύπρου στὴν Ἑλλάδα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ καὶ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ-2 (Μητροπ. Πάφου Γεώργιος) «Ὅταν ὁ Ἑλληνισμὸς ὑπέκυπτε σὲ ξένους κατακτητές, τοῦτο δὲν ὀφειλόταν μόνο, ἢ κυρίως, στὶς ὑπέρτερες δυνάμεις τοῦ ἐχθροῦ. Ὀφειλόταν πρωτίστως στὴν προηγούμενη ἀπομάκρυνση τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὶς διαχρονικὲς ἑλληνικὲς ἀξίες, ποὺ ἐνεργοῦσαν ὡς θώρακας προστασίας καὶ σωτηρίας»

,

Σχολιάστε

Η ΚYΠΡΟΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΕI

Κύπρος πρωτοπορε

ἐφημ. «Δημοκρατία»
03.09.2019

.             Τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ εἰκόνα ποὺ παρουσιάζουν τὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα βαίνει ἐπιδεινούμενη. Οἱ γεμάτοι γκράφιτι τοῖχοι παραπέμπουν σὲ βραζιλιάνικες φαβέλες, ὄχι σὲ ναοὺς τῆς γνώσεως μίας εὐνομούμενης χώρας τῆς Δύσης. Οἱ ὑποδομὲς ξεχαρβαλωμένες, κυρίως λόγῳ τῶν βανδαλισμῶν ποὺ γίνονται ἀπὸ «ἰδεολόγους» μαθητὲς καὶ ἐξωσχολικοὺς «ἀκτιβιστές».
.             Ἐντονότερη, ὅμως, ἀνησυχία προκαλεῖ ἡ ἐμφάνιση καὶ ἡ συμπεριφορὰ ὁρισμένων μαθητῶν. Κάπνισμα στὰ διαλείμματα, περιστατικὰ σχολικοῦ ἐκφοβισμοῦ (τὸ λεγόμενο μπούλινγκ), ἐξωφρενικὲς καὶ προκλητικὲς ἀμφιέσεις, ἀδιάκοπη ἐνασχόληση μὲ κινητὰ τηλέφωνα καὶ τάμπλετ -ἀκόμα καὶ τὴν ὥρα τοῦ μαθήματος- καὶ συχνὲς καταλήψεις συνθέτουν ἕνα σκηνικὸ ποὺ φανερώνει σὲ πόσο ἐπικίνδυνη ρότα ἔχει μπεῖ τὸ συλλογικὸ σκάφος. Τὰ ἤθη ἀκολουθοῦν τὸν νόμο τῆς βαρύτητας: ἀφιέμενα ἀπὸ τὰ χέρια τῆς Πολιτείας καὶ τῆς οἰκογένειας, ἐφορμοῦν μὲ ταχύτητα πρὸς τὰ κάτω.
.             Στὴν Κύπρο φαίνεται ὅτι γίνεται μία σοβαρὴ προσπάθεια νὰ συμμαζευτοῦν τὰ πράγματα. Εἰδικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ ἐκεῖ ὑπουργείου Παιδείας ἔχει ἐπεξεργαστεῖ μία σειρὰ ἀπὸ ἀλλαγές, τὶς ὁποῖες θὰ κληθεῖ νὰ ἐγκρίνει καὶ νὰ ἐπιβάλει τὸ ὑπουργεῖο. Θὰ ἀπαγορευτοῦν τὰ ἰδιόρρυθμα κουρέματα, τὰ πολὺ μακριὰ ἢ βαμμένα μαλλιά, οἱ κοτσίδες, τὰ γένια ἢ τὰ ὑπογένεια, τὰ βραχιόλια, οἱ καδένες καὶ οἱ ἁλυσίδες, τὰ χαμηλοκάβαλα παντελόνια (φοριοῦνται σχεδὸν κατεβασμένα, κατὰ τὰ πρότυπα τῶν Ἀμερικανῶν… φυλακόβιων), τὸ ἔντονο μακιγιάζ, οἱ ψεύτικες βλεφαρίδες καὶ ἄλλες πολλὲς μόδες, ποὺ ἀκολουθοῦνται τὰ τελευταῖα χρόνια ἀπὸ τὴν κυπριακὴ νεολαία.
.             Ἐπίσης, θὰ ἀπαγορευτοῦν τὰ κινητὰ τηλέφωνα, τὰ τάμπλετ, τὰ «ἔξυπνα» ρολόγια καὶ οἱ φωτογραφικὲς μηχανές. Ὅσοι μαθητὲς φέρουν μαζί τους τέτοιου εἴδους συσκευὲς θὰ τὶς ἀφήνουν σὲ ἑρμάρια ἕως τὸ τέλος τῶν μαθημάτων.
.             Ὅλα τὰ παραπάνω θὰ ἔπρεπε νὰ θεωροῦνται αὐτονόητα, ἀλλὰ σήμερα ἐντυπωσιάζουν – μι κα παράνοια το δικαιωματισμο χει ντιστρέψει τς ξίες κα χει δαιμονοποιήσει τν κοιν λογικ στς περισσότερες δυτικς χρες.
.             Ἡ κ. Κεραμέως, ἡ ὑπουργὸς Παιδείας τῆς Ἑλλάδας, θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσει τὸ παράδειγμα τῆς Κύπρου καὶ νὰ πράξει -ἐπιτέλους- τὰ δέοντα.

 

 

,

Σχολιάστε