Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Κύπρος

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Δὲν εἶναι μόνο οἱ Γερμανοί…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Οἱ Ἄγγλοι «συναγωνίζονται» μὲ ἐπιτυχία τοὺς Γερμανοὺς σὲ ὠμότητα καὶ συμφεροντολογία. Στὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μπορεῖ ὁ Τσόρτσιλ, στὶς συνομιλίες του μὲ τὸν Στάλιν στὴ Μόσχα (9 Ὀκτωβρίου 1944) καὶ μὲ τοὺς Ροῦσβελτ καὶ Στάλιν στὴ Γιάλτα (4-11 Φεβρουαρίου 1945), νὰ συνέβαλε στὸ νὰ μείνει ἡ Ἑλλάδα μεταξὺ τῶν δημοκρατικῶν χωρῶν, ἀλλὰ καταδίκασε στὸν ὁλοκληρωτισμὸ τὶς χῶρες τῆς κεντρικῆς καὶ ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Μετὰ τὸν πόλεμο ὅμως συμπεριφέρθηκε ὁ ἴδιος καὶ γενικότερα ἡ Ἀγγλία, ἄθλια στοὺς Ἕλληνες, παρὰ τὴ σημαντικὴ συμβολή τους στὴ νίκη τῶν συμμάχων.
.             Εἰδικότερα ἡ Ἀγγλία συμφεροντολογικὰ σκεφτόμενη καὶ ἔχοντας ὡς βίωμα τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε» δὲν παραχώρησε τὴν ἐλευθερία καὶ τὸ βασικὸ ἀνθρώπινο δικαίωμα τῆς αὐτοδιάθεσης στὸν Κυπριακὸ Ἑλληνισμό. Ἀντίθετα ἔβαλε στὸ θέμα τῆς Κύπρου τὴν «ἐπιτηδείως» οὐδέτερη στὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο Τουρκία καὶ κράτησε στὴν κατοχὴ τῆς Ἀγγλίας, ὡς βάσεις, σημαντικὰ κυπριακὰ ἐδάφη. Γι σα τραβάει Κύπρος τ τελευταῖα 65 χρόνια τν λοκληρωτικ εθύνη χουν ο γγλοι, μ τ συμπεριφορά τους.
.             Συμφεροντολογικὰ καὶ ἀλαζονικὰ σκεφτόταν ἡ Ἀγγλία κατὰ τὴ δημιουργία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητας, προωθώντας τὴν ἀνταγωνιστικὴ ἀλλά, ὅπως ἀποδείχθηκε, θνησιγενῆ EFTA. Μὲ τὴν ἴδια νοοτροπία πολιτεύθηκε ὅσο ἦταν ἐντός τῆς ΕΕ καὶ πολιτεύεται τώρα, μὲ τὶς ἀπαιτήσεις της γιὰ τὸ BREXIT.
.             Ἡ ὠμότητα τῆς Ἀγγλίας φάνηκε στὴν Κύπρο, κατὰ τὴν περίοδο 1955-1959, στὸν ἀγώνα τῆς ΕΟΚΑ. Χωρὶς οἶκτο ἀπαγχόνισε νέους, σκότωσε ἄλλους, βασάνισε ἀνακρινόμενους, ἔκλεισε σὲ στρατόπεδα συγκέντρωσης πατριῶτες, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, δολοφόνησε τὸν Δημητράκη Δημητριάδη, μαθητὴ 7 ἐτῶν, ἔκαψε ζωντανὸ τὸν Γρηγόρη Αὐξεντίου. Ὅλοι ἀγωνίζονταν γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Μεγαλονήσου καὶ τὴν ἕνωσή Της μὲ τὴν Ἑλλάδα.
.             Τὴν Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2017, συμπληρώθηκαν 60 χρόνια ἀπὸ τὴν καταδίκη σὲ δι’ ἀγχόνης ἐκτέλεση τοῦ ἥρωα μαθητῆ Εὐαγόρα Παλληκαρίδη, 18 ἐτῶν. Τὴν ποινὴ ἐπέβαλε τὸ ἀγγλικὸ δικαστήριο στὴν Κύπρο. Οἱ ἐκκλήσεις ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο πρὸς τὴν τότε καὶ σημερινὴ βασίλισσα Ἐλισάβετ δὲν εἶχαν ἀποτέλεσμα. Οἱ Ἄγγλοι ἦσαν ἄτεγκτοι. Ὁ Παλληκαρίδης ἐκτελέστηκε τὴ νύχτα τῆς 13ης πρὸς τὴν 14η Μαρτίου 1957. Ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου πυρπολήθηκε ἀπὸ δεκάδες Ἄγγλους στρατιῶτες στὸ κρησφύγετό του, στὶς 3 Μαρτίου 1957… Οἱ Ἄγγλοι εἶχαν σὲ χρήση τὴν δι’ ἀγχόνης ἐκτέλεση ἕως τὸ 1960, γιὰ ἀτιμωτικὰ ἐγκλήματα… Τὴν κατάργησαν τὸ 1964.
.             Τὴν ἴδια πολιτικὴ τῆς βίας καὶ τῆς καλλιέργειας τοῦ διχασμοῦ πρὸς ὄφελός τους τὴν ἐφάρμοσαν καὶ σὲ βάρος τῶν δύσμοιρων γειτόνων τους, τῶν Ἰρλανδῶν, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἰνδία καὶ σὲ ἄλλες χῶρες, τὶς ὁποῖες εἶχαν ἀποικίες.
.             Οἱ Κύπριοι νέοι, ποὺ ἄδικα ἀπαγχονίστηκαν ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους, ἦσαν (σὲ παρένθεση ἡ ἡμερομηνία ἐκτέλεσής τους καὶ ἡ ἡλικία τους): Μιχαλάκης Καραολῆς (10/5/1956, 23), Ἀνδρέας Δημητρίου (10/5/1956, 22), Ἰάκωβος Πατάτσος (9/8/1956, 22), Ἀνδρέας Ζάκος (9/8/1956, 25), Χαρίλαος Μιχαὴλ (9/8/1956, 21), Στέλιος Μαυρομμάτης (21/9/1956, 24), Ἀνδρέας Παναγίδης (21/9/1956, 22), Μιχαὴλ Κουτσόφτας (21/9/1956, 22), Εὐαγόρας Παλληκαρίδης (13/3/1957, 19). Ὁ Πατάτσος, πρὶν ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσή του, χαρακτήρισε «αἱμοχαρεῖς δυνάστες» τοὺς Ἄγγλους, ἐκδηλώνοντας τά, ἔναντί τους, αἰσθήματα τῶν Ἑλλήνων. Σημειώνεται ὅτι οἱ Ἄγγλοι μὲ τοὺς Γερμανοὺς εἶναι γενετικὰ τὰ πιὸ κοντινὰ φύλα σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη…-

Advertisements

, , , ,

Σχολιάστε

Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΟΡΤΣΙΛ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Τὸ βρετανικὸ ἰδιοκτησιακὸ σύνδρομο: νὰ κατέχουν αὐθαίρετα καὶ μὲ βάση τὴν ἰσχύ τους καὶ νὰ θεωροῦν κτῆμα τους ἐσαεὶ ἀνθρώπους, ἐδάφη, καλλιτεχνικὰ ἀριστουργήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπέκτησαν κυριαρχία, μὲ ὅποιο θεμιτὸ ἢ ἀθέμιτο τρόπο κι ἂν τὴν ἀπέκτησαν».

Ἡ Κύπρος καὶ ὁ Τσόρτσιλ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Τὴν 1η Ἀπριλίου συμπληρώνονται ἑξήντα χρόνια ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ Ἀγώνα τῆς ΕΟΚΑ γιὰ Αὐτοδιάθεση καὶ Ἕνωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Τὴν 6η Ἀπριλίου συμπληρώνονται ἐπίσης ἑξήντα χρόνια ἀπὸ τὴν ἀνάληψη τῆς πρωθυπουργίας στὸ Ἡνωμένο Βασίλειο ἀπὸ τὸν Ἀντονι Ἴντεν, ἕως τότε ὑπουργὸ τῶν Ἐξωτερικῶν, σὲ διαδοχὴ τοῦ παραιτηθέντος Οὐίνστον Τσόρτσιλ. Ἀκόμη φέτος συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ Τσόρτσιλ (30 Νοεμβρίου 1874 – 24 Ἰανουαρίου 1965).
.           Ὁ Τσόρτσιλ ἔχει ἐμπλακεῖ στὴν Ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ κατὰ τὴ μακρὰ σταδιοδρομία του στὰ κοινὰ τῆς πατρίδας του. Οἱ περισσότεροι Ἕλληνες στὴν Κύπρο εἶχαν μάθει στὸ σχολεῖο ὅτι ἡ μοναδικὴ φορὰ ποὺ ὁ Τσόρτσιλ εἶχε ἐπισκεφθεῖ τὴν Κύπρο ἦταν τὸ 1907, ὡς Ὑφυπουργὸς Ἀποικιῶν, καὶ ὅτι τότε εἶχε μιλήσει μὲ θερμὰ λόγια γιὰ τὸ ὅραμα τῆς Ἕνωσης (Βλ. G.S. Georghallides “Cyprus and Winston Churchill’s 1907 visit”, Thetis, 2- (1995), 177-94). Ἔκτοτε καὶ ἕως τὸ 1940 ἀπὸ διάφορες κυβερνητικὲς θέσεις πρέπει νὰ εἶχε μάθει τὸν πόθο γιὰ λευτεριὰ καὶ ἕνωση μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα τῶν Κυπρίων καὶ παρακολουθοῦσε ἀσφαλῶς τὶς κινήσεις τους γιὰ τὴ δημιουργία τῶν κατάλληλων συνθηκῶν πρὸς πραγματοποίηση τοῦ πόθου τους αὐτοῦ. Ἀσφαλῶς θὰ εἶχε μάθει τὴ σφαγὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κυπριανοῦ καὶ τῶν ἄλλων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν ποὺ θυσιάστηκαν τὴν 9η Ἰουλίου 1821 μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους Ἕλληνες γιὰ τὴν Ἐλευθερία τῆς Πατρίδας.
.           Ἀσφαλῶς ὁ Τσόρτσιλ θὰ εἶχε πληροφορηθεῖ γιὰ ἕναν Κύπριο ποιητή, τὸν Βασίλη Μιχαηλίδη, ποὺ ἔγραψε στὴν Κυπριακὴ διάλεκτο τὰ σπουδαῖα ποιήματά του «Ἐνάτη Ἰουλίου 1821» καὶ «Χιώτισσα» καὶ τὸ στίχο του:

Ἡ Ρωμιοσύνη ἐν φυλὴ συνότζιαιρη τοῦ κόσμου, Κανένας δὲν εὑρέθηκεν γιὰ νὰ τὴν ἠξηλείψει, Κανένας, γιατί σκέπει την ᾽ποὺ τά ᾽ψη ὁ Θεός μου. Ἡ Ρωμιοσύνη ἔν᾽ νὰ χαθεῖ, ὄντας ὁ κόσμος λείψει!

.           Τὸ 1931 ὁ Τσόρτσιλ εἶχε ἀποτύχει νὰ ἐκλεγεῖ βουλευτὴς καὶ στὰ «ἔρημα χρόνια» τῆς ἀπομόνωσής του ἠσχολεῖτο μὲ τὴ συγγραφὴ τῆς βιογραφίας τοῦ πατέρα του Τζὸν Τσόρτσιλ, 1ου Δούκα τοῦ Μάρλμπορο καὶ τὴν ἱστορία τῶν ἀγγλόφωνων λαῶν. Ὅμως ἀσφαλῶς θὰ πληροφορήθηκε τὴν Κυπριακὴ ἐξέγερση τοῦ 1931, κατὰ τὴν ὁποία ὑπῆρξαν δολοφονίες ἀόπλων διαδηλωτῶν, τραυματισμοί, συλλήψεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια καὶ ἀπελάσεις. Μεταξὺ τῶν φυλακισθέντων καὶ ἀπελαθέντων ὁ Μητροπολίτης Κυρηνείας Μακάριος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴ φυλακὴ ἔγραψε, μεταξὺ τῶν ἄλλων, στὸν κυβερνήτη τῆς Κύπρου σὲρ Ρόναλντ Στόρς: «Σήμερον ἔλαβον διάταγμα… διὰ τοῦ ὁποίου διατάσσομαι νὰ ἐγκαταλείψω τὴν πατρίδα μου, τὴν “Ἀποικίαν Κύπρου”, τὸ ταχύτερον… Ἐν τούτοις αἰσθάνομαι ἱερὰν ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶ μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς Ἑλληνικῆς μου ψυχῆς διὰ τὴν αὐταρχικὴν καὶ ἄδικον ἀπόφασίν σας, διὰ τῆς ὁποίας μὲ ἀναγκάζετε νὰ ἐγκαταλείψω τὴν φιλτάτην πατρίδα μου Κύπρον, ἁπλῶς καὶ μόνον διότι ἐξετέλεσα ὡς γνήσιος Ἕλλην καὶ δὴ ὡς Ἕλλην Ἐπίσκοπος, τὸ πρὸς αὐτὴν – ξενοκρατούμενην καὶ τυραννούμενην ὑπὸ Χριστιανικῆς Δυνάμεως, ἐγκαυχημένης μάλιστα διὰ τὸ φιλελεύθερον! καὶ φιλοδίκαιον! αὐτῆς – στοιχειῶδες καθῆκον μου, τοῦθ᾽ ὅπερ θὰ ἔπραττε καὶ πᾶς τίμιος ἄνθρωπος εὑρισκόμενος εἰς τὴν θέσιν μου…». (Βλ. «Φωνὴ τῆς Κύπρου», 28 Ὀκτωβρίου 1931).
.           Ἐνῶ ὁ Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ἦταν σὲ ἐξέλιξη καὶ μάλιστα σὲ κρίσιμη καμπή του, ὁ Τσόρτσιλ ἀναλαμβάνει, ὡς πρωθυπουργός, τὶς τύχες τῆς Μεγάλης Βρετανίας καὶ παίρνει στὰ χέρια του τὴν εὐθύνη νὰ τεθεῖ ἐπικεφαλῆς τῶν δυνάμεων κατὰ τοῦ Ἄξονα καὶ τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, ποὺ αὐτὸς ἐπιδίωκε νὰ ἐπιβάλει. Καὶ τότε ἐκτιμᾶ τὴν ἀξία ὅλων τῶν Ἑλλήνων, συμπεριλαμβανομένων τῶν Κυπρίων… .           Μετὰ τὸν πόλεμο ἡ Ἑλλάδα εἶναι μεταξὺ τῶν νικητῶν καὶ διεκδικεῖ νὰ ἀποκατασταθοῦν ἐθνικὰ τὰ ὑπὸ κατοχὴν ἑλληνικὰ ἐδάφη τῆς Δωδεκανήσου καὶ τῆς Κύπρου. Τῆς δίδεται μόνον ἡ Δωδεκάνησος. Ἡ πίκρα τῶν Κυπρίων εἶναι ἀβάσταχτη. Ξεκινᾶνε προσπάθειες νὰ πείσουν τοὺς Βρετανοὺς γιὰ τὸ δίκαιο αἴτημά τους, τῆς αὐτοδιάθεσης καὶ τῆς ἀπαλλαγῆς τους ἀπὸ τὴν ἀποικιοκρατικὴ κατοχή. Εἰς μάτην.
.           Μὲ τὴ λήξη τοῦ Β´ Παγκοσμίου Πολέμου ὁ Τσόρτσιλ ἡττᾶται στὶς ἐκλογὲς καὶ ἕως τὸ 1951 μένει στὴν ἀντιπολίτευση. Πρωθυπουργὸς ἀνέλαβε ὁ ἐργατικὸς Κλέμεντ Ἄττλη, ὁ ὁποῖος ἀπέρριψε κάθε συζήτηση γιὰ ἀπελευθέρωση τῆς Κύπρου. Πάντως ὁ Τσόρτσιλ θὰ πληροφορήθηκε γιὰ τὸ Δημοψήφισμα μεταξὺ τῶν Κυπρίων, στὶς 15 Ἰανουαρίου 1950, μὲ τὸ ὁποῖο τὸ 96% αὐτῶν διατράνωσε τὸν πόθο του νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὸ ἑλλαδικὸ ἐθνικὸ σῶμα.
.           Τὸ 1951 ὁ Τσόρτσιλ ἐπανέρχεται στὴν πρωθυπουργία, σὲ ἡλικία 77 ἐτῶν. Τὰ χρόνια 1951–55 τῆς πρωθυπουργίας του χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὴν, μὲ πρωτοβουλία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, διεθνοποίηση τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος καὶ ὁ Τσόρτσιλ εἶχε τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ἀλαζονικὴ καὶ περιφρονητικὴ στάση τῶν μελῶν τῆς κυβέρνησής του ἔναντι τῶν Ἑλλήνων. Οἱ ἔπαινοι κατὰ τὸν πόλεμο ξεχάστηκαν γρήγορα… Τὴν ἀλαζονεία αὐτὴ ἐξέφραζε κυρίως ὁ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν Ἀντονι Ἴντεν. Τὸ 1953, ὁ τότε πρωθυπουργός, στρατάρχης Ἀλέξανδρος Παπάγος, ἐπισκέφθηκε τὸν Ἴντεν, ποὺ εἶχε ἔρθει στὴν Ἑλλάδα νὰ ἀναρρώσει μετὰ ἀπὸ ἀσθένειά του καὶ μίλησε γι’ αὐτὴν στὸν Πόλη Μοδινό, στὴ συνέχεια πρέσβυ τῆς Κύπρου στὴ Γαλλία: «Μετὰ ἀπὸ μία φιλικὴ συνομιλία, πρὶν ἀποχωρήσω, τοῦ ἐξέφρασα τὴν ἐπιθυμία, σὲ ἄλλη εὐκαιρία, νὰ ἐξετάσωμε τὸ θέμα τῆς Κύπρου ποὺ εἶχε πάρει δυσάρεστες διαστάσεις. Ὁ Ἦντεν μὲ διέκοψε ἀπότομα καὶ σὲ ἔντονο ὕφος μου εἶπε: “Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον ἡ Ἑλλὰς ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν Κύπρον”. Τότε γιὰ πρώτη φορὰν αἰσθάνθηκα τὸ μέγεθος τοῦ χάσματος ποὺ μᾶς χώριζε». (Βλ. Περ/κὸ «Εὐθύνη», τ. Σεπτέμβριος 1979).
.           Τὸ 1954 ὁ ὑφυπουργὸς Ἀποικιῶν Χένρι Χόπκινσον εἶπε στὴ Βουλὴ τῶν Κοινοτήτων ὅτι ἡ Κύπρος οὐδέποτε μπορεῖ νὰ ἐλπίζει σὲ ἀνεξαρτησία καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος σὲ κήρυγμά του διαμαρτυρήθηκε ἔντονα γιὰ τὸ «οὐδέποτε» καὶ κατέκρινε τὴ βρετανικὴ διοίκηση στὴ Μεγαλόνησο γιὰ φασισμὸ καὶ τρομοκρατία. Οἱ ἐφημερίδες ἔγραψαν τὴν ὁμιλία τοῦ Μακαρίου καὶ ἡ βρετανικὴ διοίκηση τὶς ἔκλεισε! Ὁ Τσόρτσιλ κάλυψε τὸ «οὐδέποτε» τοῦ ὑπουργοῦ του, ἀλλὰ ἔδωσε ἐντολὴ οἱ ἐφημερίδες νὰ κυκλοφορηθοῦν πάλι στὴν Κύπρο…
.           Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1955 παραιτεῖται ὁ Τσόρτσιλ καὶ τὸν διαδέχεται ὁ αὐταρχικὸς καὶ ἀλαζὼν Ἴντεν. Τότε ξεκινάει καὶ ὁ Ἀγώνας τῆς ΕΟΚΑ, στὸν ὁποῖο συμπαρίσταται ὅλος ὁ Ἑλληνισμός. Στὴν ἀρχὴ τῆς πρώτης προκήρυξης, ποὺ ὑπογράφει ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΟΚΑ Διγενὴς (Γεώργιος Γρίβας) ἀναφέρεται: «Μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, μὲ πίστιν εἰς τὸν τίμιον ἀγώνα μας, μὲ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῶν Κυπρίων ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΝΑΞΙΝ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΖΥΓΟΥ, Μὲ σύνθημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς κατέλειπαν οἱ πρόγονοί μας ὡς ἱερὰν παρακαταθήκην: “Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ”».
.           Ὁ Τσόρτσιλ θεωρεῖται ἡ σημαντικότερη πολιτικὴ προσωπικότητα στὴν Ἱστορία τῆς Βρετανίας. Ἦταν ἀποφασιστικός, εἶχε πειθὼ καὶ ἐνέπνεε αὐτοπεποίθηση στοὺς Βρετανούς, ἀνέλαβε καὶ ἔφερε σὲ πέρας μὲ ἐπιτυχία ἐπικίνδυνες ἀποστολές, διαχειρίστηκε πολὺ δύσκολες καταστάσεις καὶ ἐργάστηκε μὲ μαεστρία στὰ θέματα ποὺ προέκυψαν μετὰ τὸ τέλος τοῦ Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, κυρίως μὲ τὴν ΕΣΣΔ. .           Δεῖγμα τῆς ἀποφασιστικότητάς του, τῶν ἡγετικῶν του προσόντων καὶ τοῦ ριψοκίνδυνου τοῦ χαρακτήρα του ἦταν ἡ ἄφιξή του στὴν Ἀθήνα στὶς 25 Δεκεμβρίου 1944, ὅταν μένονταν οἱ ἔνοπλες συγκρούσεις μεταξὺ τῶν κομμουνιστῶν ἀνταρτῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων καὶ Ἐγγλέζων στρατιωτῶν. Ὅμως στὴ νοοτροπία καὶ στὶς ἐνέργειές του κυριαρχοῦσε τὸ στενὸ συμφέρον τῆς πατρίδας του, γεωστρατηγικό, οἰκονομικό, ἀποικιοκρατικό, σὲ βάρος τοῦ Δικαίου καὶ Ἀξιῶν, ὅπως ἡ Ἐλευθερία. Ὅ,τι πέτυχε ἦταν ὠφέλιμο γιὰ τὴν Πατρίδα του, χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρεται ἂν πιθανὸν νὰ ὠφελοῦντο καὶ ἄλλες χῶρες, ποὺ πάντως ἀργότερα μποροῦσαν νὰ καταστοῦν ἀντίπαλοί του, πάντα μὲ βάση τὸ συμφέρον του…
.           Γενικὰ ὁ Τσόρτσιλ ἀκολουθοῦσε τὴ νοοτροπία τῶν Βρετανῶν, ποὺ φαίνεται πὼς εἶναι στὴ φύση τους, τοῦ «μακάριοι οἱ κατέχοντες», δηλαδὴ τ διοκτησιακ σύνδρομο: νὰ κατέχουν αὐθαίρετα καὶ μὲ βάση τὴν ἰσχύ τους καὶ νὰ θεωροῦν κτῆμα τους ἐσαεὶ ἀνθρώπους, ἐδάφη, καλλιτεχνικὰ ἀριστουργήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπέκτησαν κυριαρχία, μὲ ὅποιο θεμιτὸ ἢ ἀθέμιτο τρόπο κι ἂν τὴν ἀπέκτησαν.-

,

Σχολιάστε

ΕΛΛΗΝΑΣ «ΣΤΡΙΜΩΧΝΕΙ» ΤΗΝ “ΥΠΕΡΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ”: «ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ καὶ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ;»

λληνας «στριμώχνει» τς ΗΠΑ μ ρώτησή του γι τν Κύπρο

Τοῦ ἀπάντησαν μέσῳ…Οὐκρανίας…

.             Ἐξ ἀφορμῆς τῆς συμπληρώσεως 40 χρόνων ἀπὸ τὸν «Ἀττίλα» καὶ στὸ πλαίσιο ὁμιλίας γιὰ τὴν ἀμερικανικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ στὸ Κέντρο Ξένου Τύπου στὴν Οὐάσιγκτον, ὁ Ἕλληνας δημοσιογράφος, Μιχάλης Ἰγνατίου ρώτησε γιατί οἱ ΗΠΑ δὲν ζητοῦν τὴν ἀπόσυρση τῆς Τουρκίας ἀπὸ τὴν Κύπρο, ὅπως κάνουν ἐδῶ καὶ καιρὸ μὲ τὴ θέμα τῆς Οὐκρανίας, γιὰ νὰ λάβει τὴν ἐμπνευσμένη ἀπάντηση, ὅτι τὰ δύο ζητήματα εἶναι πολὺ διαφορετικά.
.               «Ἐσεῖς καὶ ἄλλοι ἀξιωματοῦχοι τῆς ἀμερικανικῆς κυβέρνησης ζητᾶτε ἀπὸ τοὺς Ρώσους νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴν Οὐκρανία καὶ τὸ κάνετε αὐτὸ κάθε ἡμέρα. Ἀλλά, τν δια στιγμή, ποτ δν ζητήσατε π τ φίλη κα σύμμαχό σας, τν Τουρκία, γι παράδειγμα, ν ποσυρθε π τν Κύπρο. πως γνωρίζετε, Τουρκία κατέχει τν Κύπρο γι 40 χρόνια. Ποι εναι διαφορ ο διαφορς μεταξ τν δύο περιπτώσεων;» ρώτησε ὁ Μιχάλης Ἰγνατίου τὴν ἀναπληρώτρια ἐκπρόσωπο τοῦ Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Μαρὶ Χάρφ.
.             Ἀφοῦ τοῦ ἐξέφρασε τὴ χαρά της ποὺ τῆς δίνεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπαντήσει γι᾽ αὐτὸ τὸ θέμα, τοῦ εἶπε πὼς Κύπρος καὶ Οὐκρανία ἔχουν πολλὲς διαφορές. «Ὅσον ἀφορᾶ στὴν Κύπρο, ὑποστηρίζουμε πλήρως τὴν ἐν ἐξελίξει διαδικασία ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς ἀποστολῆς τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἔχουμε προτρέψει τὶς δύο πλευρὲς νὰ ἀδράξουν τὴν εὐκαιρία γιὰ νὰ σημειώσουν πραγματικὴ καὶ οὐσιαστικὴ πρόοδο πρὸς τὴν κατεύθυνση μίας διευθέτησης ποὺ θὰ ἐπανενώνει τὸ νησὶ ὡς μία διζωνικὴ καὶ δικοινοτικὴ ὁμοσπονδία. Ἐμεῖς, ὡς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, εἴμαστε πρόθυμες νὰ βοηθήσουμε μὲ ὅποιο τρόπο βροῦμε χρήσιμο».
.           Καταλήγοντας, ἡ Μαρὶ Χὰρφ ἐπεσήμανε ὅτι γνωρίζει ὅτι «ὑπάρχουν πολλὰ ἔντονα αἰσθήματα καὶ στὶς δύο πλευρὲς γι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ ὑπάρχει ἐδῶ μία διαδικασία σὲ ἐξέλιξη γιὰ τὴν ἐξεύρεση λύσης καὶ ὑποστηρίζουμε πλήρως αὐτὴ τὴ διαδικασία καὶ μποροῦμε νὰ βοηθήσουμε μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο μποροῦμε, ἀλλὰ εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὴ κατάσταση».

 ΠΗΓΗ: infognomonpolitics.blogspot.gr
(ἀπὸ Τμῆμα σύνταξης pontos-news.gr με πληροφορίες ἀπὸ τὸ http://www.skai.gr)

Σχολιάστε

ΚΥΠΡΟΣ: ΦΤΑΝΕΙ! ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΠΛΗΓΕΣ. (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Κύπρος: Φτάνει! Ὄχι ἄλλες πληγές.

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

.           Ἔχει καταντήσει κοινοτοπία τὸ νὰ ἀναφέρεται κανεὶς στὸ Κυπριακὸ καὶ νὰ ἐπισημαίνει ὅτι βρίσκεται σὲ κρίσιμη καμπή. Ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Κύπρου ἐδῶ καὶ 3.500 χρόνια πορεύεται ἐν μέσῳ θυελλῶν καὶ καταιγίδων, ὑφίσταται βαρβαρικὲς ἐπιδρομὲς καὶ αἱμοσταγεῖς αἰχμαλωσίες, σὲ συνδυασμὸ μὲ δολοφονικὲς προδοσίες. Ἀπὸ καιρὸ σὲ καιρὸ ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Κύπρου χαρακτηρίζεται «ἐπιθανάτιος», καταδικασμένος σὲ θάνατο, σὲἀφανισμό. Σὲ πεῖσμα ὅμως ὅλων τῶν βασάνων καὶ τῶν δυσχερειῶν, ποὺ περνᾶ καὶ ποὺ τόσο τὸν κάνουν νὰ ὑποφέρει, ἐπιζεῖ καὶ μάχεται γιὰ τὴ συνέχειά του. Ὅμως αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὅλοι οἱἝλληνες, στὴν Κύπρο καὶ στὴν Ἑλλάδα, δὲν πρέπει νὰ ποῦμε μὲ ἕνα στόμα: «Φτάνει! Ὄχι ἄλλες πληγὲς στὸ Σῶμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Μεγαλονήσου!».
.           Τὸ κοινότοπο περὶ κρίσιμης καμπῆς τοῦ Κυπριακοῦἰσχύει πάντως καὶ σήμερα, περισσότερο ἴσως ἀπὸ κάθε προηγούμενη φορά. Πρὶν ἀπὸ σαράντα χρόνια ὁἈττίλας εἰσέβαλε στὴ Μεγαλόνησο καί, κατὰ τὴ συνήθεια τοῦ βασιλιᾶ τῶν Οὕννων, μὲ βάρβαρα μέσα ἐκδίωξε τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Βόρειας Κύπρου ἀπὸ τὶς πατρογονικές του ἑστίες. Σήμερα ἐπιδιώκει νὰὁλοκληρώσει τὸν σχεδιασμό του, μὲ τὴν ἐκδίωξη ἢὑποταγὴ τῶν Ἑλλήνων τῆς Μεγαλονήσου. Ἐπιδιώκει δηλαδὴ νὰ ἐπαναλάβει τὴ γενοκτονία ποὺ ὑπέστησαν οἱ Ἕλληνες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τὸ 1922.
.           Ὁ σχεδιασμὸς τῶν γειτόνων σὲ βάρος τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου καὶ γενικότερα ὅλου τοῦ Ἑλληνισμοῦ φαίνεται καὶἀπὸ τὸν ἰμπεριαλισμό, ποὺἀποπνέουν οἱ προτάσεις τοῦ κ. Ἔρογλου, πιστοῦ ὀπαδοῦ τῆς ἰδεολογίας τοῦ νεοοθωμανικοῦἐπεκτατισμοῦ, πρὸς τὸν Πρόεδρο τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας κ. Ν. Ἀναστασιάδη. Οἱ Τοῦρκοι, διὰ τοῦ κ. Ἔρογλου, ἐπιμένουν στὴν κατάργηση τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, στὴν κυριαρχία τους ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων, καὶ στὴν ὁριστική, ὑπὲρ τῆς Τουρκίας, ἀλλοίωση τῆς σύνθεσης τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Μεγαλονήσου, μὲ τὴν ἀναγνώριση ὅλων τῶν τούρκων ἐποίκων, ὡς πολιτῶν τοῦ νέου κρατικοῦ μορφώματος.
.           Ἡ πίεση ποὺ ἀσκεῖται σήμερα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Τουρκίας στοὺς Ἕλληνες τῆς Κύπρου εἶναι ἀφόρητη καὶ στηρίζεται σὲ προφανεῖς ἐκβιασμούς. Γιὰ τοὺς Τούρκους διεθνὲς Δίκαιο δὲν ὑπάρχει, οὔτε διεθνεῖς συνθῆκες, οὔτε ἀποφάσεις παγκόσμιων ὀργανισμῶν. Ὑπάρχει μόνο τὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυροτέρου, ποὺ ἐπιβάλλει τὴν ὅποια, ἀκόμη καὶ τὴν πιὸ ἄδικη, τὴν πιὸ ἀπάνθρωπη, θέλησή του στὸν ἀσθενέστερο.
.           Αὐτοὶ εἶναι οἱ Τοῦρκοι. Ἐμεῖς, ἀπὸ τὴν πλευρά μας, τί κάνουμε; Στὸἐρώτημα ἀπαντᾶὁ γενναῖος Κύπριος Ἱεράρχης, ὁ Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος. Στὴν ὁμιλία του στὸ Ϛ´ Ἐτήσιο Σεμινάριο τῶν Χριστιανικῶν Συνδέσμων Γυναικῶν τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Κύπρου, στὶς 24 Μαΐου 2014, σημειώνει, μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Στὸ χέρι τῶν Ἑλλήνων εἶναι νὰ μεταβληθεῖἡ κατάσταση, φτάνει νὰἐργαστοῦμε μὲὅλη τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς μας καὶ νὰἀξιοποιήσουμε ὅλα τὰ δεδομένα, ὅπως διαγράφονται σήμερα, πρὸς τὸν σκοπὸ αὐτό. Νὰ πιστέψουμε ὅτι τὰἐθνικά μας δίκαια δὲν παραγράφονται, ὅσος χρόνος κι ἂν περάσει».
.           Ὁ Σεβασμιώτατος στὴ συνέχεια διαφωνεῖ μὲὅσους θεωροῦν «ἐθνικὴ αὐτοκτονία» κάθε ἀντίσταση στὰ σχέδια τοῦ κατακτητῆ καὶ τονίζει: «Οὔτε ὁ Παλαιολόγος, οὔτε ὁἘθνομάρτυς Κυπριανός, οὔτε ὁ Λεωνίδας, οὔτε ὁ Αὐξεντίου, ποὺ ἀγωνίστηκαν γιὰ τὴν Πατρίδα, ἐν γνώσει τους ὅτι θὰ πέθαιναν, ἀνέμεναν νὰ κριθοῦν οἱ πράξεις τους ἀπὸἘφιάλτες, Περσόφιλους, Ἀγγλόφιλους ἢ Τουρκόφρονες. Ἄλλοι εἶναι οἱ αἰώνιοι κριτές τους: Ἐκεῖνοι ποὺ τοὺς ἔχουν, ἔκτοτε, φυλακτὸ στὴν καρδιά τους, ποὺ ριγοῦν στὴ θύμισή τους καὶ δακρύζουν στὴν προφορὰ τοῦὀνόματός τους. Ἡἐθνικὴἀντίσταση δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καὶ δὲν εἶναι ἐθνικὴ αὐτοκτονία. Ἀντίθετα θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ πρώτη προτεραιότητα τῆς ζωῆς μας».
.           Στὴ συνέχεια ὁ Μητροπολίτης Πάφου σημειώνει τὸ ρόλο τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ τὴν ὁποία τονίζει: «Ὀφείλει νὰ κατανοήσει τὴν εὐθύνη της γιὰ τὸ μέλλον τοῦἙλληνισμοῦ τῆς Κύπρου, νὰ μὴν ὀρρωδήσει πρὸὁποιουδήποτε κινδύνου ἢ σκοπιμότητας καὶ νὰ πρωτοστατήσει   στὴν ἀντίσταση τοῦ λαοῦ κατὰ τῆς ἠττοπαθοῦς καὶ μοιρολατρικῆς στάσης ὁρισμένων». Συγκεκριμένα ἐπισημαίνει ὅτι ἡἘκκλησία ὀφείλει νὰ πληροφορήσει τὸ λαὸ γιὰ τὶς δυσκολίες καὶ τὶς θυσίες ποὺ θὰἀπαιτηθοῦν. Νὰ ἀποκαλύψει, ὅσο φοβερὰ καὶ ἂν εἶναι, τὰ σχέδια τῶν Τούρκων: «Ἡἀλήθεια εἶναι πάντοτε ἐρεβοκτόνος. Ἀποκαλύπτει τὶς πραγματικὲς διαστάσεις τοῦὁποιουδήποτε προβλήματος καὶ παρέχει τὴ δυνατότητα, εὔκολη ἢ δύσκολη, ἀντιμετώπισής του».
.           Ζητεῖ ἀκόμη ὁ Σεβασμιώτατος νὰἀπαιτήσει ἡἘκκλησία ἀγωνιστικὴ διάθεση ἐκ μέρους τῶν ἡγετῶν τῆς Κύπρου, γιατί ὅπως χαρακτηριστικὰἀναφέρει: «Δὲν μπορεῖς μὲ σάπια ἡγεσία καὶ διεφθαρμένες συμπεριφορὲς νὰὀργανώσεις ἀποτελεσματικὰ καὶ νὰ φέρεις σὲ πέρας ἕναν ἀγώνα, ἀπὸ τὴν ἔκβαση τοῦὁποίου κρίνονται τὰ πάντα».
.           Ὁ Σεβασμιώτατος Πάφου κ. Γεώργιος ἐκφράζει τὴν ἀντίθεσή του σὲ θρησκευτικὲς ἐκδηλώσεις στὰ κατεχόμενα: «Οἱ ἐπιλεγμένες τελετὲς – θέατρα σὲὁρισμένους ἀπὸ τοὺς ἐλάχιστους συντηρημένους κατεχόμενους ναούς, παρουσίᾳ ξένων, Μουσουλμάνων καὶἀθέων καὶ μὲ δορυφορικὴ μετάδοση στὸν ἔξω κόσμο, γιὰἐξυπηρέτηση τῶν τουρκικῶν προπαγανδιστικῶν σκοπῶν, δὲν ἔχουν νόημα καὶ δὲν ὁδηγοῦν σὲ λύση, ἀλλὰἐμπεδώνουν τὴν κατοχὴ καὶ προωθοῦν τὰ τελικὰ σχέδια τῶν Τούρκων». Οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ Μητροπολίτου Πάφου ἀφοροῦν ἄμεσα τὶς ἡγεσίες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί, κυρίως, τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
.           Ὁ Κύπριος Ἱεράρχης σημειώνει ἀκόμη: «Δὲν εἶναι σωβινισμός, οὔτε ἀντιχριστιανικὸ νὰἀγαπᾶς τὴν πατρίδα σου. Εἶναι ντροπὴ καὶ προδοσία νὰ τὴν ξεχνᾶς. ΚαὶἡἘκκλησία, ἰδίως ἡἘκκλησία τῆς Κύπρου, οὐδέποτε θὰ παύσει νὰ καθοδηγεῖ πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση τὸν λαό της. Κάθε φορὰ ποὺ «ὠδίνες θανάτου καὶ κίνδυνοι Ἅδου» περιεκύκλωναν τὸν Ἑλληνισμὸ αὐτὸς σωζόταν μὲ τὴ βοήθεια δύο παραγόντων: α) Ἑνὸς λείμματος, ἔστω μικροῦ, ποὺἔμενε σταθερὸ στὶς ἀξίες καὶ στὶς παραδόσεις τοῦἔθνους καὶ β) Τοῦ Θεοῦ ποὺἐρχόταν πάντα βοηθὸς στὶς προσπάθειές του». Ὁ Μητροπολίτης Πάφου ἐκφράζει τὴν πίστη, ὅτι οἱ δύο αὐτοὶ παράγοντες πάντα ὑπάρχουν καὶ καλεῖ τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Κύπρου νὰ τοὺς χρησιμοποιήσει, γιὰ τὴ σωτηρία τῆς μαρτυρικῆς Μεγαλονήσου.

.           Σοβαρὲς οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ Κύπριου Ἱεράρχη. Πρέπει, ἐπὶ τέλους, νὰ ἀρχίσουμε νὰ προλαβαίνουμε καταστάσεις καὶ νὰ τὶς ἀντιμετωπίζουμε ἀποτελεσματικὰ καὶ νὰ σταματήσουμε νὰ κλαῖμε ἐπὶ ἐρειπίων.-

,

Σχολιάστε

ΠΟΙΝΗ 90 ΕΚΑΤΟΜ. ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ Ε.Δ.Α.Δ. ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

90 κατ. ποζημίωση θ δώσει Τουρκία στ Κύπρο γι τν εσβολή!

.           Τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ἐπιδίκασε στὴν Κύπρο ἀποζημίωση 90 ἑκατομμυρίων εὐρὼ ἀπὸ τὴν Τουρκία γιὰ τὰἀποτελέσματα τῆς εἰσβολῆς τοῦ 1974, σύμφωνα μὲ τὸ τουρκικὸ εἰδησεογραφικὸ δίκτυο «NTV».
.             Ἡ ἀπόφαση τοῦ ΕΔΑΔ ἐλήφθη τὸἀπόγευμα τῆς Δευτέρας. Ἡ ποινὴ εἶναι μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες, τὶς ὁποῖες ἔχει ἐπιδικάσει τὸ διεθνὲς εὐρωπαϊκὸ δικαστήριο.
.             Ἡ ἀπόφαση εἶχε ληφθεῖ στὶς 10 Μαΐου τοῦ 2001 καὶ γινόταν ἀναφορὰ σὲ 14 παραβιάσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σύμβασης Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, ὡστόσο τὸ δικαστήριο ἐπιφυλάχθηκε νὰ ἀνακοινώσει τὴν ποινὴ σὲ μεταγενέστερο στάδιο.

[…]

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

,

Σχολιάστε

ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


«ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ»

Θυμᾶται καί τιμᾷ τήν ἔναρξη τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγώνα τῆς Κύπρου
γιά ἀποτίναξη τοῦ Ἀγγλικοῦ ζυγοῦ.

Ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἀγώνα αὐτοῦ τήν 1η Ἀπριλίου τοῦ 1955
σᾶς προσκαλεῖ σέ ἐκδήλωση μνήμης

τήν Πέμπτη 3 Ἀπριλίου 2014
στίς 6.30´ μ.μ.
στό Δημαρχεῖο Ἀμαρουσίου,

μέ τό ἀκόλουθο πρόγραμμα:

  • Εἰσαγωγή ἀπό τον Πανοσιολογιώτατο ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντο.

  • Παραδοσιακή κυπριακή μουσική ἀπό τούς:
    Κων/νο Κίκιλη (βιολί), Γιῶργο Παπαϊωάννου (λαοῦτο), Βασιλική Κίκιλη (τραγούδι).

  • κ. Κωνσταντῖνος Χολέβας, πολιτικός ἐπιστήμων καί συγγραφεύς, μέ θέμα:
    «Ἑλληνική Κύπρος: μνῆμες τοῦ παρελθόντος, προοπτικές τοῦ παρόντος»

  • κ. Παναγιώτης Ἥφαιστος, καθηγητής Διεθνῶν Σχέσεων –
    Στρατηγικῶν σπουδῶν στό Πανεπιστήμιο Πειραιῶς, μέ θέμα:
    «Πολιτικές, Νομικές και Στρατηγικές ὄψεις τοῦ κυπριακοῦ ζητήματος στήν παροῦσα συγκυρία»

  • κ. Χρῆστος Παπασωτηρίου δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ, ἱδρυτικό μέλος τῆς Ἑ.Π.Μ. μέ θέμα:
    «Ἀφελληνισμός καί τουρκοποίηση τῆς Κύπρου»

  • ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ.

Ἐκ τῆς Γραμματείας

Σχολιάστε

ΚΥΠΡΟΣ, ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΕΝΙΟ ΑΛΩΝΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ (Δ. Νατσιός) «Ἐμεῖς ἔχουμε Ἱστορία καὶ Ἱστορία δὲν τηροῦμε, γιατί κυβερνάει τὸ σκουπιδαριό…».

Κύπρος, τὸ μαρμαρένιο ἁλώνι τοῦ Γένους

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

 «Ἡ Ἑλένη, συμμαθήτριά μου χρόνια, ἔγραφε πάντα στὸ ἐπάγγελμα πατρὸς μία λέξη ποὺ ποτὲ δὲν καταλάβαινα: Ἀγνοούμενος…»

.              Τὸν Μάρτιο τοῦ 2007 εἶχε ἐπισκεφτεῖ τὸ Κιλκὶς ἡ Ἑλένη Φωκᾶ, ἡ ἡρωίδα Κύπρια «Δασκάλα τοῦ Γένους», ἡ ὁποία δίδασκε, ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τοῦ 1974 ὣς τὸ 1997, στὰ λίγα ἐγκλωβισμένα Ἑλληνόπουλα τοῦ Ριζοκάρπασου. Βρῆκα τότε τὴν εὐκαιρία καὶ τῆς πῆρα μία μικρὴ συνέντευξη, ποὺ δημοσιεύτηκε σὲ τοπικὴ ἐφημερίδα τοῦ Κιλκίς. Ἐπειδὴ τοῦτες τὶς «πονηρὲς» ἡμέρες, κάτω στὸ πολύπαθο νησί, οἱ σύγχρονες Ἡρωδιάδες, πάλι μαίνονται καὶ ταράσσονται, ζητώντας ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴ τῆς Κύπρου, ἀποσπῶ ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἐξομολόγηση τῆς Δασκάλας, λίγα «σπαράγματα». (Μιλοῦσε ἡ γερόντισσα καὶ δάκρυζε μὲ σπαραγμό. Περίλυπη ἱστοροῦσε τὰ μαρτύριά της, ὅμως… περήφανη καὶ ἀγέρωχη, ὡραία σὰν Ἑλληνίδα τοῦ ’21, ποὺ «τῆς ἐλευθεριᾶς ὁ ἔρως/τὲς ἔμπνευσε χορό»). Ἡ Κύπρος συνιστᾶ τὸ τελευταῖο ὅριο τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἀπώλεια τῆς Κύπρου, ἂν ὑπογράψουν οἱ Ἐφιάλτες, «μὲ χέρια καὶ ποδάρια», πού ᾽λεγε ὁ Μακρυγιάννης, τὸ νέο σχέδιο «Ἀνάν», θὰ σημάνει καὶ τὸ ὁριστικὸ τέλος τῆς μείζονος παρουσίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τὸν ὁριστικὸ ἐγκλεισμό του στὸ συρρικνωμένο μνημονιοκρατίδιο. Εἶναι βέβαιο ὅτι οἱ μηχανισμοὶ καταδολίευσης τοῦ λαοῦ καὶ τὰ ἀργύρια τῆς προδοσίας θὰ ἐπιστρατευτοῦν καὶ πάλι. Οἱ ἐχθροὶ πανηγυρίζουν γιὰ τὰ κοινὰ ἀνακοινωθέντα. Καὶ ὡς γνωστὸν «ἐπαινούμενος γὰρ ὑπὸ τῶν ἐναντίων ἀγωνιῶ μή τι κακὸν εἴργασμαι», ὅταν χειροκροτοῦν Τοῦρκοι καὶ Φράγκοι, πρέπει νὰ τρέμουμε. Ἡ δημοσιογραφικὴ ξεφτίλα ἤδη “πῆρε γραμμὴ” καὶ μπῆκε στὴ γραμμή.  Οἱ πολιτικοὶ νάνοι καὶ ἀρλεκίνοι, τὰ γνωστὰ πουλημένα τομάρια, βγῆκαν ἀπὸ τὰ θαλάμια τους. Ὀρθῶς λέχθηκε ὅτι «κακὸ εἶναι νὰ πουλιέσαι, ἀλλὰ χειρότερο εἶναι νὰ πουλιέσαι καὶ νὰ μὴν σὲ ἀγοράζει κανείς».
.              Ἂν νομίζουν ὅτι θὰ ἐπιβιώσουν ἀνεβάζοντας τὴν στάθμη τῆς ἀτιμίας καὶ τῆς σαπίλας τους, αὐτοαπατῶνται. «Πολλοὺς ἀφέντες ἄλλαξες/δὲν ἄλλαξες καρδιὰ», ἔγραφε ὁ Παλαμᾶς γιὰ τὴν Κύπρο. Αὐτὸ ἰσχύει γιὰ τὸν Ἑλληνισμό. Θὰ ξυπνήσει ὁ γίγαντας καὶ τότε θὰ τοὺς πάρει καὶ θὰ τοὺς σηκώσει…
.              Ἂς παραθέσω ὅμως τὰ λόγια της Δασκάλας τοῦ Γένους:

«–Κάτω ἀπὸ ποιὲς συνθῆκες γινόταν τὸ μάθημά σας;
.              Ἔκανα μάθημα σὲ συνθῆκες Κρυφοῦ Σχολειοῦ. Τοῦρκοι τσαούσηδες ἔστηναν αὐτὶ γιὰ νὰ ἀκοῦν τί λέμε. Πολλὲς φορὲς τὰ βράδια, βρώμιζαν τὸ σχολεῖο καὶ μεῖς τὸ καθαρίζαμε τὸ πρωί. Ὅσο γιὰ τὰ βιβλία, αὐτὰ ἔφθαναν στὰ χέρια μας ἀπὸ τὶς ἐλεύθερες περιοχὲς τὸν Μάρτιο.

–Τί κάνατε γιὰ νὰ διατηρήσετε τὸ ἐθνικὸ φρόνημα τῶν μαθητῶν σας;

.              Ἤμουν μαθήτρια τῶν μαθητῶν μου. Κάθε πρωὶ ζωγραφίζαμε στὸν πίνακα τὴν ἑλληνικὴ σημαία, γιὰ νὰ μὴν ξεχνοῦν. Ζητοῦσαν πολὺ νὰ κάνουμε ἱστορία, νὰ μιλᾶμε γιὰ ἥρωες καὶ Συναξάρια ἁγίων. Δὲν ἔσκυψαν ποτὲ τὸ κεφάλι, οὔτε φοβήθηκαν. (σ.σ. Αὐτὰ νὰ τὰ διαβάζουν οἱ ποικιλώνυμοι μεταπατερικοὶ ἐκκλησιομάχοι  καὶ  ἐπίβουλοι τῶν Θρησκευτικῶν καὶ τῆς Ἱστορίας).

–Ποιές ἦταν οἱ συνθῆκες ζωῆς τῶν ἐγκλωβισμένων;

.          Ζούσαμε μία νέα Τουρκοκρατία. Τὸ μεγαλύτερο κακὸ μᾶς τὸ ἔκαναν οἱ ἔποικοι. Βίαζαν, δολοφονοῦσαν καὶ οἱ οἰκογένειες ποὺ εἶχαν κορίτσια ἀναγκάστηκαν νὰ καταφύγουν στὶς ἐλεύθερες περιοχές. Οἱ ἔποικοι ἦρθαν σὲ δύο δόσεις. Οἱ πρῶτοι ἦρθαν στὶς 25 Μαρτίου καὶ οἱ δεύτεροι τὸν Δεκαπενταύγουστο, ὅταν γιορτάζει ἡ Παναγία, γιὰ νὰ μᾶς ἐξευτελίσουν.
.           Ἐπίσης, νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι ὁ πατέρας μου, ὅταν χρειάστηκε ἐγχείρηση, πῆγε σὲ νοσοκομεῖο στὰ κατεχόμενα. Ἡ τομὴ ἔγινε σὲ σχῆμα μισοφέγγαρου καὶ τὸν ἕραψαν ὅπως ράβουν τσουβάλια μὲ πατάτες. Ἡ κατάστασή του ἐπιδεινώθηκε καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο πέθανε.

–Τί γνώμη ἔχετε γιὰ τὸ Σχέδιο Ἀνάν;

.            Ἀνάλγητοι ξένοι, ὑποστηρικτὲς τῆς Τουρκίας, χάριν τῶν στυγνῶν συμφερόντων τους καὶ ὑποτελεῖς στοὺς ξένους δικοί μας, μεθόδευσαν τὸ περιβόητο Σχέδιο Ἀνάν. Ὄχι γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Κύπρου. Ὄχι γιὰ ὅσα περιμέναμε ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸ Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Οὔτε καὶ γιὰ τὶς ἀρχὲς καὶ ἀξίες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Ἀλλὰ γιὰ τὴν ἐπέκταση τοῦ τουρκικοῦ ἐλέγχου σὲ ὁλόκληρη τὴν Κύπρο. Γιὰ τὴ διάλυση τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Γιὰ τὴ μετατροπὴ τῆς Κύπρου σὲ προτεκτοράτο. Γιὰ τὴν ἐπιβολὴ ἑνὸς ρατσιστικοῦ, ἀντιδημοκρατικοῦ καθεστῶτος διαχωρισμοῦ, μόνιμης καταπάτησης τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Γιὰ τὴ νομιμοποίηση τοῦ παράνομου τουρκικοῦ ψευδοκράτους καὶ τῶν ἐποίκων».

–Ποιά εἶναι ἡ ἄποψή σας γιὰ τὸ βιβλίο ἱστορίας τῆς ϛ´ Δημοτικοῦ;

.             Τὸ βιβλίο Ἱστορίας εἶναι ἀπαράδεκτο. Χάνουμε τὴν ταυτότητά μας, ἐξευτελιζόμαστε μὲ τέτοια βιβλία. Ὁ πατέρας μου ἔλεγε ὅτι οἱ Τοῦρκοι θρησκεία δὲν ἔχουν καὶ θρησκεία τηροῦν. Ἐμεῖς ἔχουμε Ἱστορία καὶ Ἱστορία δὲν τηροῦμε».
.             Σπουδαῖα, τρανὰ λόγια. Τὸ Κρυφὸ Σχολειὸ ποὺ οἱ τωρινοὶ τσαρλατάνοι τῆς ἱστοριογραφίας καὶ τῶν Μ.Κ.Ο. ἀπορρίπτουν, ζοῦσε καὶ βασίλευε στὴν Κύπρο ὣς τὰ χρόνια μας. Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν… Ὅταν τέτοιοι «μεταξένιοι» ἄνθρωποι, σὰν τὴν Ἑλένη Φωκᾶ, λένε Ἑλλάδα, ἐννοοῦν τάφο. Λόγος ἐθνικὸς γι’ αὐτοὺς εἶναι νὰ μιλᾶς μὲς ἀπὸ τὸ μνῆμα. Νά, σὰν τὸν Αὐξεντίου, τὸν Γρηγόρη τὸν ἀντρειωμένο, ποὺ ἔγινε λαμπάδα τοῦ Γένους, στὶς 3 Μαρτίου τοῦ 1957, ἐκεῖ στὸν Μαχαιρᾶ. (Στὸ χωριὸ Ἀκρίτας τοῦ Κιλκίς, δίπλα στὰ σύνορα μὲ τὸ σκοπιανὸ ψεῦδος, στέκεται ὁλόρθη προτομὴ τοῦ ἥρωα. Γύρω στὸ 1950 ὑπηρετοῦσε ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικὸς τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἐδῶ στὸν νομὸ Κιλκίς. Ἄραγε πῆγε ποτὲ ἕνα σχολεῖο νὰ τὸν τιμήσει, νὰ καταθέσει ἕνα δάφνινο στεφάνι στὴν μνήμη του; Προλαβαίνουμε ἀπὸ τοὺς ἀποκριάτικους χοροὺς καὶ τὶς λοιπὲς ἀξιολύπητες… ἐκδηλώσεις).
.              Κι ἂν «ἀνεβοῦμε» λίγο στὸν Μάρτιο, «θὰ σκοντάψουμε» στὶς 13, τότε ποὺ ἔπαιρνε τὴν ἀνηφοριὰ καὶ τὰ σκαλοπάτια τῆς λευτεριᾶς ὁ Εὐαγόρας Παλληκαρίδης. Πῆγαν στὴν μάνα του, τὴν περήφανη Ρωμηὰ τῆς Κύπρου, νὰ τῆς ποῦν, νὰ πιέσει τὸ γιό της, ὥστε νὰ προδώσει. Οἱ λίρες πολλὲς καὶ ἕνα διαβατήριο οἰκογενειακὸ γιὰ τὴν Ἀγγλία. Τοὺς εἶπε: «Ἐγὼ δὲν ἐγέννησα παιδὶ νὰ τὸ λαλοῦν προδότη/χαλάλι τῆς πατρίδας μου τὸ αἷμα τοῦ παιδιοῦ μου». Στὰ παλιὰ βιβλία Γλώσσας ϛ´ δημοτικοῦ (πρὸ τοῦ 2006) ὑπῆρχε, στὸ γ´ τεῦχος, ἕνα ὡραιότατο ποίημα γιὰ τὸν Εὐαγόρα, γραμμένο ἀπὸ τὸν Δωδεκανήσιο Φώτη Βαρέλη. Τὸ ἀντιγράφω:
.           «Ἐψὲς πουρνὸ μεσάνυχτα στῆς φυλακῆς τὴ μάντρα/ μὲς στῆς κρεμάλας τὴ θελιὰ σπαρτάραγε ὁ Βαγόρας. /Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δὲν τ’ ἄκουσε κανένας. /Ἡ μάνα του ἦταν μακριά, ὁ κύρης του δεμένος,/ οἱ νιοὶ συμμαθητάδες του μαῦρο ὄνειρο δὲν εἶδαν,/ ἡ νιὰ ποὺ τὸν ὁρμήνευε δὲν εἶχε νυχτοπούλι./ Ἐψὲς πουρνὸ μεσάνυχτα θάψαν τὸν Εὐαγόρα. /Σήμερα Σάββατο ταχιὰ ὅλη ἡ ζωὴ σὰν πρῶτα./ Ἐτοῦτος πάει στὸ μαγαζί, ἐκεῖνος πάει στὸν κάμπο, /ψηλώνει ὁ χτίστης ἐκκλησιά, πανὶ ἁπλώνει ὁ ναύτης/ καὶ στὸ σκολειὸν ὁ μαθητὴς συλλογισμένος πάει./ Χτυπᾶ κουδούνι, μπαίνουμε στὴν τάξη του ὁ καθένας./ Μπαίνει κι ἡ Πρώτη ἡ ἄταχτη κι ἡ Τρίτη ποὺ διαβάζει, /μπαίνει κι ἡ Πέμπτη ἀμίλητη, ἡ τάξη τοῦ Εὐαγόρα./
-Παρόντες ὅλοι;
-Κύριε, ὁ Εὐαγόρας λείπει.
-Παρόντες, λέει ὁ δάσκαλος, καὶ μὲ φωνὴ ποὺ τρέμει:
-Σήκω, Εὐαγόρα, νὰ μᾶς πεῖς ἑλληνικὴ ἱστορία.
Ὁ δίπλα, ὁ πίσω, ὁ μπροστά, βουβοὶ καὶ δακρυσμένοι,/ ἀναρωτιοῦνται στὴν ἀρχή, ὥσπου ἡ σιωπή τους κάμνει /νὰ πέσουν μ’ ἀναφιλητὰ ἐτοῦτοι κι ὅλη ἡ τάξη./ -Παλληκαρίδη, ἄριστα, Βαγόρα, πάντα πρῶτος, /στοὺς πρώτους πρῶτος, ἄγγελε πατρίδας δοξασμένης,/ σὺ μέχρι χθὲς τῆς μάνας σου ἐλπίδα κι ἀποκούμπι, /καὶ τοῦ σχολειοῦ μας σήμερα Δευτέρα Παρουσία. /Τά ᾽πε κι ἁπλώθηκε σιωπὴ πὰ ‘στὰ κλαμένα νιάτα, /ποὺ μπρούμυτα γεμίζανε τῆς τάξης τὰ θρανία,/ ἔξω ἀπ’ ἐκεῖνο τ’ ἀδειανό, παντοτινὰ γεμάτο».

.                Τὸ πέταξαν ἔξω καὶ στὴ θέση του διδάσκουμε τὸν ἡρωισμὸ μέσῳ μιᾶς σαχλαμάρας μὲ τίτλο «Μὲ λένε Σόνια» (β´ τ., σελ. 62). Ἡ «Σόνια» εἶναι μία γάτα-ἥρωας, γιατί νιαούριζε καὶ ξύπνησαν οἱ γείτονες καὶ ἀποσοβήθηκε μία πυρκαγιὰ καὶ τὴν ἐπαινοῦν οἱ πυροσβέστες καί… δὲν συνεχίζω, γιατί «καπνίζουν τὰ μάτια μου» ἀπὸ ὀργή. Ὅπως τὸ εἶπε ἡ Δασκάλα, «ἐμεῖς ἔχουμε Ἱστορία καὶ Ἱστορία δὲν τηροῦμε», γιατί κυβερνάει τὸ σκουπιδαριό…

, ,

Σχολιάστε