Ἄρθρα σημειωμένα ὡς κορωνοϊός

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ἢ ΘΑΝΑΤΟΣ

Σχολιάστε

ΟΣΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΟΙΝΩΝΗΣΑΝ ΤΟ Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΑΡΑΓΕ ΗΤΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΝΗΣΤΙΚΟΙ ἀπὸ τὸ βράδυ τῆς Μ. Παρασκευῆς;

Ἐκτενὲς ἀπόσπασμα ἄρθρου – συνοπτικῆς λειτουργιολογικῆς μελέτης
γιὰ τὸ ἀνακῦψαν θέμα τῆς Ἀναστάσιμης Θ. Λειτουργίας τὸ Πάσχα 2021

Παραλειπόμενα Μεγαλοσαββατιάτικου ἑορτασμοῦ
τῆς Ἀνάστασης τοῦ Κυρίου!
π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος

Πάτρα, 12.5.2021

.                           Τὸ φετινό Πάσχα στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θὰ μείνει ἀναμφίβολα στὴν ἱστορία. Εἶναι πραγματικὰ σταθμὸς γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ μας ζωή. Στὸ μέλλον σὲ αὐτὸ τὸ Πάσχα 2021 θὰ κάνουν ἀναφορὰ ὅσοι ὡς ἀληθινὰ παιδιὰ καὶ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ πονοῦν γιὰ τὴν ἔκπτωση ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ λειτουργικὴ τάξη, τὴν κανονικὴ παράδοση, τὸ Ὀρθόδοξο ἦθος ποὺ ἐπισυνέβη.

[…]
Τί καὶ ἂν ἑορτάστηκε ἡ Ἀνάσταση τὸ Μ. Σάββατο καὶ ὄχι τὴν Κυριακή;
Τί καὶ ἂν σχεδὸν ὅλοι ὅσοι κοινώνησαν εἶχαν φάει τὸ Μ. Σάββατο;
Τί καὶ ἂν κάποιοι εἶχαν κοινωνήσει καὶ τὸ πρωὶ τοῦ Μ. Σαββάτου;
Τί καὶ ἂν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἱερεῖς δὲν ἦσαν ὅλο τὸ Μ. Σάββατο νηστικοὶ γιὰ νὰ λειτουργήσουν;
Τί καὶ ἂν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ἱερεῖς εἶχαν λειτουργήσει καὶ κοινωνήσει πάλι τὸ πρωὶ τοῦ Μ. Σαββάτου;
Τί καὶ ἂν ἡ ἑορτὴ τῆς Ἀναστάσεως συμπίπτει μὲ τὸν κανονικὸ ἑορτασμὸ τοῦ Νομικοῦ Πάσχα;
Τί καὶ ἂν καταλύθηκε ἡ πρώτη καὶ μοναδικὴ σὲ αὐστηρότητα νηστεία τοῦ Μ. Σαββάτου;
Τί καὶ ἂν εἴχαμε συνοδικῇ ἐγκυκλίῳ κακοποίηση καὶ κατάργηση τοῦ Ἀναστάσιμου Ὄρθρου

[…]

Σὲ συνέχεια τοῦ ἀνωτέρω κειμένου μου (romfea.gr/katigories/10-apopseis/43268-peri-tis-synodikis-egkykliou-gia-tin-metathesi-tis-anastasis, «Καὶ ἀναστάντα τῇ δευτέρα ἡμέρα κατὰ τὰς κυβερνητικὰς ἐντολάς»! anastasiosk.blogspot.com/2021/04/blog-post_734.html) προσθέτω συμπληρωματικά.

.                   Κάποιοι πρόβαλλαν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένα πρόβλημα νὰ τελεστοῦν δύο Θ. Λειτουργίες τὸ Μ. Σάββατο, διότι, α) ἡ ἡμέρα ἀλλάζει τὸ ἀπόγευμα στὸν Ἑσπερινό, δηλαδὴ μετὰ τὸν Ἑσπερινὸ τοῦ Μ. Σαββάτου ἔχουμε ἄλλη ἡμέρα, Κυριακὴ τοῦ Πάσχα, καὶ β) βάσει τοῦ Τυπικοῦ ἐξαιροῦνται ἀπὸ τὸν κανόνα ἀπαγόρευσης τέλεσης δύο Θ. Λειτουργιῶν τὴν ἴδια ἡμέρα οἱ τρεῖς Δεσποτικὲς ἑορτές: παραμονὴ Χριστουγέννων καὶ Θεοφανίων, καὶ Μ. Σάββατο, λόγῳ τῆς ἰδιαίτερης σπουδαιότητας τῶν ἑορτῶν[1].
.                   Ἡ προσεκτική, ὅμως ἀνάγνωση τῶν τυπικῶν διατάξεων ὁδηγεῖ σὲ ἐντελῶς ἀντίθετα συμπεράσματα καί ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἀπαγορεύεται κατηγορηματικῶς ἡ τέλεση δύο Θ. Λειτουργιῶν ἀκόμα καὶ αὐτὲς τὶς ἡμέρες (ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὸ βράδυ).

Ἂς δοῦμε τί προβλέπει τὸ Τυπικό:

1.Ὅταν ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων καὶ τῶν Θεοφανίων τυγχάνει ἡμέρα Τρίτη ἕως Σάββατο, τὴν παραμονὴ τῶν ἑορτῶν (Δευτέρα ἕως Παρασκευὴ) τελεῖται ὁ πανηγυρικὸς Ἑσπερινὸς τῆς ἑορτῆς μετά Θ. Λειτουργίας Μ. Βασιλείου καὶ ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τελεῖται Θ. Λ. Ἰω. Χρυσοστόμου.

2.Ὅμως ὅταν ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων καὶ τῶν Θεοφανίων τυχαίνει ἡμέρες Κυριακὴ ἢ Δευτέρα, τὴν παραμονὴ τῶν ἑορτῶν (Σάββατο ἢ Κυριακὴ) τελεῖται μόνο ὁ πανηγυρικὸς Ἑσπερινὸς τῆς ἑορτῆς χωρὶς Θ. Λειτουργία, καὶ ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς ἡ Θ. Λειτουργία Μ. Βασιλείου.
.                   Γιὰ ποιό λόγο τὸ τυπικὸ ἀπαγορεύει ρητῶς νὰ τελεστεῖ τὸ ἀπόγευμα Ἑσπερινὸς μαζὶ μὲ Θ. Λειτουργία καὶ ἐπιτάσσει μόνο πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ ὅταν ἡ παραμονὴ τῶν Χριστουγέννων καὶ Θεοφανίων πέφτει Σάββατο ἢ Κυριακή;
.                   Διότι ἁπλούστατα γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση καὶ τάξη: 1. Εἶναι ἀδιανόητη ἡ τέλεση δύο Θ. Λειτουργιῶν τὴν ἴδια μέρα (ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὸ βράδυ), καὶ 2. Ἀπαγορεύεται ἡ τέλεση Θ. Λειτουργίας ὅταν ὁ ἱερουργῶν ἱερέας δὲν εἶναι ἀπολύτως νηστικὸς ὅλη τὴν ἡμέρα μέχρι νὰ λειτουργήσει, καθὼς καὶ οἱ πιστοὶ δὲν μποροῦν νὰ κοινωνήσουν ἂν ἔχουν φάει πρὶν (κανόνες Στ-29, Καρθ-41 (-48), Καρθ-47 (-50), Νικηφ-9)!

.                   Γιὰ νὰ κατανοήσουμε καλύτερα τὴ λειτουργικὴ πράξη πρέπει νὰ θυμηθοῦμε ὅτι:

1.Οἱ κατ’ ἐξοχὴν βαπτισματικές ἡμέρες τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας ἦταν τὸ Πάσχα καὶ ἡ 6η   Ἰανουαρίου (ἑορτὴ τῆς Θ. Ἐπιφανείας (Χριστούγεννα καὶ Θεοφάνια μαζὶ – ἀργότερα διαχωρίστηκαν τὰ Χριστούγεννα στὶς 25 Δεκεμβρίου). Οἱ πανηγυρικὲς αὐτὲς ἑορτὲς τῆς Ἀναστάσεως καὶ Θ. Ἐπιφανείας (Γέννηση καὶ Βάπτιση Κυρίου) ἦταν οἱ καταλληλότερες γιὰ τὴν ὑποδοχὴ διὰ τοῦ Βαπτίσματος τῶν νέων μελῶν τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ ἀπόγευμα, λοιπόν, τῆς παραμονῆς τῶν μεγάλων αὐτῶν ἑορτῶν κατὰ τὴν ὥρα τοῦ Ἑσπερινοῦ ὅπου ἔχουμε τὴν προετοιμασία-ἒναρξη τῆς πανηγύρεως τῆς ἑορτῆς, τελοῦνταν οἱ ὁμαδικὲς βαπτίσεις τῶν Κατηχουμένων[2], καί, ἀσφαλῶς, μετὰ τὴ βάπτιση ἀκολουθοῦσε ἡ πανηγυρικὴ Θ. Λειτουργία. Στὴ συνέχεια, πιστοὶ καὶ νεοφώτιστοι παρέμεναν σὲ ὅλη τὴν παννυχίδα μέχρι τὰ ξημερώματα τῆς κυριωνύμου ἡμέρας ὁπότε ἐτελεῖτο ἡ Θ. Λειτουργία καὶ μετὰ ἀπονήστευαν (Στ-89, Διονυσ-1). Συνεπῶς ἡ Θ. Λειτουργία τοῦ Μ. Βασιλείου ποὺ τελεῖται τὴν παραμονὴ μαζὶ μὲ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς ἔχει νὰ κάνει κυρίως μὲ τὴ Βάπτιση καὶ ὄχι μὲ τὴ σπουδαιότητα τῆς ἑορτῆς. Ἂν δὲν ὑπῆρχαν οἱ ὁμαδικὲς Βαπτίσεις, δὲν θὰ ἐτελεῖτο ἡ Θ. Λειτουργία μαζὶ μὲ τὸν Ἑσπερινὸ τὴν παραμονὴ (ὅπως δὲν τελεῖται τὴν μεγάλη ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς καὶ τὴ Δευτέρα τοῦ Ἁγ. Πνεύματος).

2. Ἀσφαλῶς, ἡ Βάπτιση καὶ ἡ Θ. Λειτουργία-Θ. Κοινωνία προϋπέθετε αὐστηρὴ νηστεία [«προνηστευσάτω ὁ βαπτίζων καὶ ὁ βαπτιζόμενος»[3] καὶ κανόνες Στ-29, Καρθ-41 (-48), Καρθ-47 (-50), Νικηφ-9]. Ἡ παραμονὴ λοιπὸν τῆς Θ. Ἐπιφανείας (5 Ἰανουαρίου) καὶ ἡ παραμονὴ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου (Μ. Σάββατο) εἶναι μέρες αὐστηρότατης νηστείας, λόγῳ τῆς Βαπτίσεως[4] καὶ συνακόλουθα τῆς τελέσεως Θ. Λειτουργίας τό ἀπόγευμα μέ τόν Ἑσπερινό. Ἐπιπλέον, τὸ Μ. Σάββατο ἡ αὐστηρότατη νηστεία ὡς ἔχουσα  Κυριακὴ θεμελίωση λόγῳ τῆς Τριημέρου Ταφῆς τοῦ Κυρίου («ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ᾿ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν», Ματθ. 9, 14-15) ἐκτείνεται καὶ μετὰ τὸν Ἑσπερινό-Θ. Λειτουργία καθ’ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς ἡμέρας τοῦ Μ. Σαββάτου μέχρι τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀναστάσιμης Θ. Λειτουργίας τὰ ξημερώματα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, ὁπότε καί ἀπονηστεύουμε (Στ-89, Διονυσ-1).

3.Ὅμως, ὅταν Χριστούγεννα-Θεοφάνια πέφτουν Κυριακὴ ἢ Δευτέρα, τὴν παραμονὴ τῶν ἑορτῶν, δηλαδὴ τὸ Σάββατο ἢ τὴν Κυριακή, δὲν μπορεῖ νὰ τελεστεῖ ὁ Ἑσπερινὸς μαζὶ μὲ Θ. Λειτουργία καὶ τελεῖται μόνο Ἑσπερινὸς διότι:

α.Ἀπαγορεύεται αὐστηρὰ ἡ νηστεία τὸ Σάββατο καὶ τὴν Κυριακὴ (κανόνες Ἀποστ-64, Στ-55), συνεπῶς δὲν μποροῦν οἱ ἱερεῖς νὰ ἱερουργήσουν καὶ νὰ κοινωνήσουν καὶ οἱ πιστοὶ νὰ κοινωνήσουν, ἄρα δὲν ἐπιτρεπόταν τέλεση Θ. Λ. καὶ

β.Ἐπειδὴ κάθε Σάββατο καὶ Κυριακὴ πρωὶ ὅλο τὸ χρόνο προβλέπεται τέλεση πλήρους Θ. Λειτουργίας (κανόνες: Στ-52[5], Λαοδ-49[6], Λαοδ-51[7]) δὲν θὰ ἦταν δυνατὸν τὸ ἀπόγευμα μαζὶ ἢ μετὰ τὸν Ἑσπερινὸ νὰ τελεστεῖ καὶ πάλι γιὰ δεύτερη φορὰ μέσα στὴν ἴδια μέρα Θ. Λειτουργία καὶ νὰ κοινωνήσουν οἱ πιστοὶ δύο φορὲς τὴν ἴδια μέρα! Κάτι τέτοιο ἀπαγορεύεται αὐστηρὰ σὲ ὅλη τὴν ἐκκλησιαστικὴ μᾶς παράδοση!
.                   Τὸ Μ. Σάββατο ὅμως δὲν ὑπάρχει τέτοιο πρόβλημα διότι τὸ Μ. Σάββατο τὸ πρωὶ τελεῖται μόνο ὁ Ὄρθρος τοῦ Μ. Σαββάτου (δηλ. ὁ Ἐπιτάφιος – στὶς ἐνορίες τελεῖται Μ. Παρασκευὴ βράδυ) καὶ ποτὲ Θ. Λειτουργία. Ἡ Θ. Λειτουργία (τοῦ Μ. Βασιλείου) ἐτελεῖτο κανονικὰ τὸ ἀπόγευμα, στὸν Ἑσπερινὸ τοῦ Μ. Σαββάτου (Α΄Ἀνάσταση), ὁπότε οἱ πιστοὶ νηστικοὶ ὅλη τὴν ἡμέρα κοινωνοῦσαν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων καὶ ἀργότερα τὸ βραδάκι τοῦ Μ. Σαββάτου ἄρχιζε ἡ Παννυχίδα, μετὰ τὸ μεσονύκτιο ψαλλόταν τὸ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!» καὶ ἀκολουθοῦσε ἡ Θ. Λειτουργία τὰ ξημερώματα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα (περὶ τὴν ἀλεκτροφωνία, σύμφωνα μὲ τὸν Διον-1)!
.                   Γιὰ περισσότερα στοιχεῖα καὶ πιὸ ἀναλυτικὰ στὸ κείμενο «Καὶ ἀναστάντα τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς κυβερνητικὰς ἐντολὰς» (27.4.21)[8]. Ἐπικαλοῦμαι μόνο τὴν ἄποψη τοῦ μεγάλου κανονολόγου τῆς οἰκουμενικῆς Ὀρθοδοξίας Ἁγ. Νικοδήμου, ὁ ὁποῖος γνώριζε πολὺ καλὰ καὶ πολὺ καλύτερα ἀπὸ ὅλους μας  καὶ τὴ λειτουργικὴ τάξη καί ζωὴ καὶ τὸ πολιτικὸ καὶ τὸ βυζαντινὸ τρόπο μετρήσεως τῆς ἡμέρας, καὶ συγκεφαλαίωσε τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση στὸ κρίσιμο ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀρχῆς τῆς ἡμέρας σημειώνοντας ἐπιγραμματικὰ: «ἡ ἡμέρα ἀρχινᾷ… ἀπὸ τῆς ζ΄ ὥρας τῆς νυκτὸς (ὥρα 1:00 πμ)  καὶ τελειώνει ἕως τῆς στ΄ ὥρας τῆς ἀκολούθου νυκτὸς  καὶ ὅ,τι πρᾶγμα γένη ἀναμεταξὺ εἰς τὰς εἰκοσιτέσσαρας ὥρας τοῦ ἡμερονυκτίου τούτου, φαίνεται καὶ λέγεται ὅτι ἐν ἡμέρα (ἴσως μιὰ) ἐγένετο»[9]. Τὰ ἀντίθετα εἶναι διανοητικὰ ἐπινοήσεις ἀλλότριες τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης καὶ ἐμπειρίας…
.                   Συμπερασματικὰ:

1.Ἡ μακραίωνη παράδοση τῆς Ἐκκλησίας δὲν μπορεῖ μὲ κανένα τρόπο νὰ ἀνεχθεῖ τήν τέλεση δύο Θ. Λειτουργιῶν τὴν ἴδια μέρα (ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὸ βράδυ). Ποτὲ δὲν διανοήθηκαν οἱ Ἅγιοι ὅτι μὲ τὸν Ἑσπερινὸ ἀλλάζει ἡ ἡμέρα καὶ ἔτσι ἐπιτρέπεται ἡ τέλεση θ. Λειτουργίας τὸ πρωὶ καὶ στὴ συνέχεια τὸ βραδάκι ἄλλη Θ. Λειτουργία μετὰ τὸν Ἑσπερινό! 

2.Μὲ κανένα τρόπο δὲν ἐπιτρέπεται ἡ τέλεση Θ. Λειτουργίας ἀπὸ ἱερεῖς ποὺ ἔχουν φάει οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ κοινωνήσουν οἱ πιστοὶ ποὺ εἶναι φαγωμένοι καὶ δὲν εἶναι ἀπολύτως νηστικοί. Μοναδικὴ δυνατότητα ἄσκησης οἰκονομίας ἔχουμε ὅταν κάποιος εἶναι ἑτοιμοθάνατος, τότε μπορεῖ νὰ κοινωνήσει καὶ ἂς μὴν εἶναι νηστικὸς (Νικηφ-9[10]).
.                   Ἦταν τόσο αὐστηρὴ ἡ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ δὲν παρεῖχε τέτοια κατ’ οἰκονομία ἐξαίρεση οὔτε στὶς μεγάλες ἑορτὲς τῆς Θ. Ἐπιφανείας (Χριστούγεννα καὶ Φῶτα). Προτιμᾶ νὰ ἀλλάξει τὸ Τυπικὸ τῆς τέλεσης πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ καὶ Θ. Λειτουργίας τήν παραμονή καὶ νὰ μὴν τελέσει Θ. Λειτουργία παρὰ μόνο Ἑσπερινὸ προκειμένου νὰ μὴν παραβεῖ τὶς θεμελιώδεις αὐτὲς λειτουργικὲς καὶ κανονικὲς ἀρχὲς ποὺ ἔχουν διαποτίσει ὅλη τὴν ἐκκλησιαστικὴ μας παράδοση. 

Πρωτοπρεσβύτερος
Ἀναστάσιος  Κ.  Γκοτσόπουλος
Ἐφημέριος  Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν
agotsopo@gmail.com, τηλ. 6945-377621

—————————————

[1] Ἱ. Μ. Ἐδέσσης, «Γιὰ τὸν χρόνο ἑορτασμοῦ τῆς Ἀναστάσεως» (26.4.21), στὸ histographos.blogspot.com/2021/04 /blog-post_26.html.

[2] Κατάλοιπα αὐτῆς τῆς λειτουργικῆς πρακτικῆς τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας διατηροῦνται μέχρι σήμερα στὴ λειτουργικὴ μας πράξη (πολλὰ παλαιοδιαθηκικά ἀναγνώσματα, ἀποστολικό-εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα).

[3] Διδαχὴ Ἁγ. Ἀποστόλων 7, 4, ΒΕΠΕΣ 2, 217: «Πρὸ δὲ τοῦ βαπτίσματος προνηστευσάτω ὁ βαπτίζων καὶ ὁ βαπτιζόμενος καὶ εἴ τινὲς ἄλλοι δύνανται· κελεύσεις δὲ νηστεῦσαι τὸν βαπτιζόμενον πρὸ μιᾶς ἢ δύο», βλ. Π. Σκαλτσῆ, «Ἡ προβαπτισματική νηστεία» στὸ Λειτουργικὲς Μελέτες Ι, ἐκδ. Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη 2010, σσ. 87-88.

[4] Βλ. Νικόδημος (Βαλληνδρᾶς), Μητροπολίτης Πατρῶν, «Περὶ τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ καὶ τῆς χρήσεως αὐτοῦ», στὸ pentapostagma.gr/arheio/19066_peri-toy-megaloy-agiasmoy-kai-tis-hriseos-aytoy.

[5] «Ἐν πάσαις ταῖς τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς τῶν νηστειῶν ἡμέραις, παρεκτὸς Σαββάτου, καὶ Κυριακῆς, καὶ τῆς ἁγίας τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἡμέρας, γινέσθω ἡ τῶν προηγιασμένων ἱερὰ λειτουργία».   Σύμφωνα δὲ μὲ τὸν Ἃγ. Συμεών Θεσσαλονίκης: «Ἐπεί γὰρ ἀναγκαιοτάτη  πρὸ παντὸς ἡ φρικτοτάτη καὶ ἱερὰ τελετή, καὶ τοῦ κόσμου παντὸς σωτήριον, οὐκ ἒδοξεν δίκαιον εἶναι καθόλου πεπαῦσθαι ταύτην οὐδὲ κατ’  αὐτὴν τὴν μεγάλην ὀνομαζομένην καὶ οὖσαν Τεσσαρακοστήν. Διὸ καὶ ἐν αὐτῇ κατὰ Σάββατον μὲν οἱ Πατέρες διετυπώσαντο καὶ Κυριακήν, τὴν ἱερὰν ἐπιτελεῖν ἡμᾶς θυσίαν, ἐκπληροῦντες τὸ τοῦ Κυρίου παράγγελμα… Ἐν ταῖς πέντε δὲ ἡμέραις λειτουργεῖν προηγιασμένα, καὶ οὐδ’ ἐν ἄλλῃ τινὶ ἡμέρᾳ τὴν ἀναίμακτον καὶ ζωόθυτον  θυσίαν τελεῖσθαι οὐ νενομοθετήκασι» (PG 155, 904B).

[6] Λαοδ-49: Ὅτι οὐ δεῖ ἐν τῇ Τεσσαρακοστῇ ἄρτον προσφέρειν, εἰ μὴ ἐν Σαββάτῳ καὶ Κυριακῇ μόνον», βλ. σχόλια Ζωναρᾶ καὶ Βαλσαμῶνος στὸν Στ-52, στὸ Γ. Ράλλη-Μ.Ποτλή, Σύνταγμα τῶν θείων καὶ ἱερῶν κανόνων, ἐκδ. Β. Ρηγόπουλου, Θεσσαλονίκη 2002, τ. Β΄, σ. 427-428.

[7] Λαοδ-51: «Ὅτι οὐ δεῖ ἐν τῇ Τεσσαρακοστῇ μαρτύρων γενέθλια ἐπιτελεῖν, ἀλλὰ τῶν ἁγίων μαρτύρων μνήμας ποιεῖν ἐν τοῖς Σαββάτοις καὶ ταῖς Κυριακαῖς».

[8]anastasiosk.blogspot.com/2021/04/blog-post_734.html, «Καὶ ἀναστάντα τῇ δευτέρα ἡμέρα κατὰ τὰς κυβερνητικὰς ἐντολάς»! | ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ (wordpress.com)

[9] Σχόλιο στὸν Στ-89, Πηδάλιον, ἐκδ. Ρηγόπουλου, Θεσσαλονίκη 1991, σ. 297-298.

[10] Νικηφ-9: «Δεῖ μεταδιδόναι τῆς θείας Κοινωνίας τῷ ἀσθενούντι ἀποθανεῖν κινδυνεύοντι, καὶ μετὰ τὸ γεύσασθαι βρώσεως».

, , , ,

Σχολιάστε

ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΤΡΑΠΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Σὲ ἐπικίνδυνη ἀτραπὸ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                  Ἡ μὲ Συνοδικὴ Ἐγκύκλιο κατάργηση τοῦ Ἀναστάσιμου Ὄρθρου ἀπὸ τὸν φετινὸἑορτασμὸ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ σοβαρότατο ἐκκλησιολογικὸ ἀτόπημα. Συνέβη τὸ ἀδιανόητο γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, νὰ ὑπάρξει προφανὴς περιφρόνηση τῆς Παράδοσής Της. Πρόκειται γιὰ ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρότερα ὀλισθήματα στὴν 150ετῆ ἱστορία τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, προκαλεῖ προηγούμενο ὠμῶν καὶ αὐθαίρετων ἐπεμβάσεων στὴ Λατρεία καὶ Τὴν ὁδηγεῖ σὲ ἐπικίνδυνη ἀτραπό.
.                  Ἡ ἐν ὀνόματι τῆς πανδημίας  ἀπόφαση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου (ΔΙΣ) προκάλεσε σοβαρὴ ἀναστάτωση στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Πρῶτα χωρὶς οὐσιαστικὸ λόγο ἄλλαξε τὶς ὧρες τῆς παννυχίδας, τῆς τελετῆς τῆς Ἀναστάσεως καὶ τῆς Θείας Λειτουργίας ἀπὸ τὶς 11 μ.μ., 12 μεσονύκτιο καὶ 1η πρωινὴ στὶς 8 μ.μ., 9 μ.μ. καὶ 9.15 μ.μ. ἀντίστοιχα! Πέραν τῆς ἀλλαγῆς τῆς ὥρας τῆς Ἀνάστασης ἡ ἀναταραχὴ προέκυψε καὶ ἀπὸ τὰ ἐκκλησιολογικὰ καὶ θεολογικὰ ἐρωτήματα ἂνἐπιτρέπεται ἐντὸς τοῦ ἰδίου 24ώρου νὰ τελεσθοῦν στὴν ἴδια Ἁγία Τράπεζα δύο Λειτουργίες καὶ ἂν οἱπρῶτες βραδινὲς ὧρες ἀνήκουν στὴν  ἑπόμενη ἡμέρα. Ἕνα θέμα λυμένο ἀπὸ αἰῶνες καὶδιατηρούμενο μέχρι πέρυσι στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ πάντοτε –καὶ φέτος– στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ σὲ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία τὸ μετέτρεψαν σὲ πεδίο ἐκκλησιολογικῆς ἀντιδικίας Ἱεράρχες, ποὺ  ὑποστήριξαν τὴν ἀδικαιολόγητη ἐντολὴ τῆς ΔΙΣ. Χωρὶς νὰ ὑπολογίζουν τὸαἴσθημα τοῦ πιστοῦ λαοῦ, οἱ ἐθελοντὲς συνήγοροι ἐκτέθηκαν στὸ λαϊκὸ αἴσθημα καὶ προκάλεσαν σωστὲς θεολογικὲς καὶ ἐκκλησιολογικὲς ἀντιδράσεις.
.                   Τὸ σοβαρότατο ὅμως ὀλίσθημα ἦταν ἡ μὲ ὁμόφωνη –ἔτσι τὴν ἤθελε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος– ἀπόφαση τῆς ΔΙΣ κατάργηση τοῦ Ἀναστάσιμου  Ὄρθρου, ποὺ ἀκούγεται μία φορὰτὸν χρόνο καὶ τὸν περιμένουν μὲ λαχτάρα οἱ Χριστιανοί. Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος χαρακτηρίζει «ἀληθινὸν ἀριστούργημα» τὸν Κανόνα τοῦ Ὄρθρου τῆς ἡμέρας τοῦ Πάσχα, ποὺ εἶναι ποίημα τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Καὶ ἐξηγεῖ ὁ π. Ἐπιφάνιος ὅτι ὁ ἐκ τῶν σημαντικοτέρων θεολόγων καὶ μελωδῶν τῆς Ἐκκλησίας μας θέλησε νὰ λαμπρύνει τὴν λαμπρὰν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου μὲ τὸν πρῶτο ἦχο τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ ἦχος ὅπουἔχει τὸ μέλος «ὀρθόν τε σύντονον καὶ γενναῖον…»  καὶ μὲ τὶς λαμπρὲς ρήσεις «τοῦ λαμπροτάτου πανηγυριστοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, ἵνα ἐκ λαμπροῦ πανηγυριστοῦ, ὑπὸ λαμπροῦ μελωδοῦ, διὰ λαμπροῦ ἤχου, μὲ λαμπρὰς ρήσεις λαμπρῶς τὸ λαμπρὸν τῆς Λαμπρᾶς ἡμέρας συγκροτῆται μέλος…» (Ἀρχιμ. Ἐπιφ. Θεοδωροπούλου «Ἡ Μεγάλη Ἑβδομὰς μετὰ ἑρμηνείας», Ἀποστ. Διακονία, ιδ΄ ἔκδοση, σελ. 53). Αὐτὸν τὸν Ὄρθρο τόλμησαν νὰ καταργήσουν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ Συνοδικοὶ Μητροπολίτες!
.                  Ἡ ἀναταραχὴ ἀπὸ τὴν κατάργηση τοῦ Ἀναστάσιμου Ὄρθρου ἦταν φυσιολογική. Ἡπικρία ἦταν προφανὴς σὲ κλῆρο καὶ λαό. Πολλοὶ Μητροπολίτες καὶ πρεσβύτεροι ἔδειξαν ἀνυπακοὴ στὴν ἐντολὴ τῆς ΔΙΣ, ὑπακούοντας στοὺς Κανόνες καὶ στὴν Ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία καὶΠαράδοση καὶ τέλεσαν κανονικὰ τὸν Ὄρθρο. Οἱ Συνοδικοὶ Μητροπολίτες ἐξετέθησαν ἀνεπανόρθωτα στὸν πιστὸ λαό. Οὐδεὶς πάντως ἕως σήμερα παραιτήθηκε ἐκ λόγων εὐθιξίας καὶἐπιγνώσεως τοῦ τί ἄτοπο ἔπραξε.
.                   Μεταξὺ ὅσων ἐπέδειξαν ἀνυπακοὴ στὴν ἐντολὴ τῆς ΔΙΣ ἦσαν καὶ οἱ ΣΥΝΟΔΙΚΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ Κηφισίας Κύριλλος καὶ Γλυφάδας Ἀντώνιος. Αὐτοὶ ἂν καὶ συμφώνησαν στὴν ἐντολὴ τῆς ΔΙΣ – ὑπενθυμίζεται ὅτι ἡ ἀπόφαση ἦταν ὁμόφωνη– τέλεσαν τὸν Ἀναστάσιμο Ὄρθρο.Ὁ Μητροπολίτης Κηφισίας ὅλον κανονικά, ὁ δὲ Μητροπολίτης Γλυφάδας μὲ δική του Ἐγκύκλιο διευκρίνισε στοὺς ἐφημερίους τῆς Μητροπόλεως Γλυφάδας νὰ τελεσθεῖ ἐν συντομίᾳ ὁ Ὄρθρος, μὲτὸ ψάλσιμο τῶν Καταβασιῶν καὶ τοῦ Ἐξαποστειλαρίου καὶ ἔδειξε ἀνοχὴ σὲ ὅσους κληρικοὺς τέλεσαν κανονικὰ ὅλο τὸν Ὄρθρο.
.                  Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὁ στενὸς φίλος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, Μητροπολίτης Μαντινείας κ. Ἀλέξανδρος ἔδωσε ἐντολὴ  νὰ γίνει ἡ τελετὴ τῆς Ἀναστάσεως τὸ Σάββατο στὶς 9 μ.μ., ἀλλὰ  ὁ  Ὄρθρος  καὶ ἡ Θεία Λειτουργία τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς του Πάσχα… Τὸ ἴδιο πρόγραμμα μὲ τὸν Μητροπολίτη Μαντινείας ἀκολούθησε καὶ ὁ Μητροπολίτης Ἱερισσοῦ. Ὁ Μητροπολίτης Κερκύρας τήρησε τὸ τοπικὸ ἔθος καὶ τέλεσε τὸν Ὄρθρο καὶ τὴν Θεία Λειτουργία λίαν πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα. Τὶς πρῶτες πρωινὲς ὧρες τέλεσαν Ὄρθρο καὶ Θεία Λειτουργία οἱ Μητροπολίτες Κυθήρων καὶ Αἰτωλοακαρνανίας. Στὴ Μητρόπολη Κορίνθου κληρικοὶ ξεκίνησαν τὴν παννυχίδα στὶς 8 μ.μ., ἀλλὰ τέλεσαν στὴ συνέχεια κανονικὰ τὸν Ὄρθρο καὶ τὴ Θεία Λειτουργία. Ἀκόμη καὶ στὴνἈρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν πολλοὶ κληρικοὶ τέλεσαν κανονικὰ τὸν Ὄρθρο. Ὁρισμένοι ποὺ δὲν τὸν τέλεσαν, ἀκολουθώντας τὴν ἐντολὴ τῆς ΔΙΣ, αἰσθάνθηκαν τὴν ἀνάγκη νὰ ἀπολογηθοῦν στὸἘκκλησίασμα, ἀνάγκη ποὺ δὲν αἰσθάνθηκαν οἱ Συνοδικοὶ Μητροπολίτες Βεροίας, Ἄρτης, Γουμενίσσης, Ξάνθης, Ἰλίου, Νέας Ἰωνίας.
.                  Σημειώνεται ὅτι ὁ λαὸς ξεπέρασε τὸν κλῆρο καὶ τίμησε τὴν Ἀνάσταση στὶς 12 τὰμεσάνυχτα. Ὅπως ἔγραψε καθημερινὴ ἐφημερίδα οἱ περισσότεροι πιστοὶ περίμεναν, κατὰ τὸ πατροπαράδοτο ἔθιμο, νὰ πάει ἡ ὥρα 12, ὅποτε ὁ ἀττικὸς οὐρανὸς γέμισε μὲ τὰ βεγγαλικὰ γιὰ τὴν …κανονικὴ Ἀνάσταση.-     

, ,

Σχολιάστε

ΜΗΝΥΜΑ ΠΑΣΧΑ 2021 ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (Ὁ μόνιμος «ἰός», ὁ «ἔσχατος ἐχθρὸς» ὁ θάνατος)

ΜΗΝΥΜΑ ΠΑΣΧΑ 2021

Τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου Β´

.                             Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου μᾶς βρίσκει γιὰ δεύτερη χρονιὰ τραυματισμένους. Ταπεινωμένη ἡ οἰκουμένη ἀπὸ ἕνα ἀόρατο ἐχθρό, ἀναγκάζεται σὲ ἀπομόνωση τῶν κοινωνιῶν. Πολλοὶ ἄνθρωποι πέθαναν μέσα σὲ ἕνα χρόνο. Αὐτὴ τὴν στιγμὴ ἐπιθυμῶ νὰ φέρω στὴ μνήμη μας τὴν ἀπώλεια αὐτῶν τῶν συνανθρώπων μας, καθὼς καὶ τῶν ἐπισκόπων, ἱερέων, μοναχῶν, μοναζουσῶν καὶ πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας μας.
.                             Εἰδικοὶ καὶ ἐπιστήμονες προσπαθοῦν νὰ ἀναχαιτίσουν τὴ μετάδοση τοῦ ἰοῦ, μὲ τοὺς συνανθρώπους μας, νὰ συμβάλλουν μὲ ὑπευθυνότητα. Ὅμως, ὁρισμένοι ἀρνοῦνται τὴν ὕπαρξη τοῦ ἰοῦ καὶ ἄλλοι τὴν συνδέουν μὲ σενάρια συνωμοσίας. Μέσα σὲ αὐτὲς τὶς συνθῆκες, θὰ ἤθελα νὰ εὐχαριστήσω προσωπικὰ ὅλους τοὺς ἰατροὺς καὶ τὸ ὑγειονομικὸ προσωπικὸ γιὰ τὴν καθημερινή τους αὐτοθυσία.
.                             Οἱ πανδημίες διαβρώνουν τὸν ἤδη ὑπάρχοντα τρόπο ζωῆς καὶ προωθοῦν ἕναν νέο. Ἡ τωρινὴ πανδημία ρυθμίζει ψηφιακὰ τὴ ζωή μας μὲ τρόπο σχεδὸν καθολικό. Ὅλα γίνονται ἀπὸ μακριά: τηλεκπαίδευση, τηλεδιάσκεψη, τηλεργασία. Βιώνουμε τὴν κορύφωση τῆς τραγωδίας κατὰ τὴν φοβερὰ ὥρα τοῦ θανάτου. Δὲν εἶναι ἐφικτὸ νὰ δοῦμε, οὔτε νὰ ἀγγίξουμε γιὰ τελευταία φορὰτοὺς ἀγαπημένους μας νεκρούς.
.                             Πολλὲς ἀπὸ τὶς νέες αὐτὲς ἀλλαγὲς ἦρθαν φιλοδοξώντας νὰ μείνουν μόνιμα καὶχαρακτηρίζονται ἀπὸ μία παραδοξότητα: τὸ νέο, ποὺ προβάλλει ὡς λύση, ταυτόχρονα μᾶς ὑποδουλώνει. Ἐκεῖνο ποὺ μᾶς διευκολύνει, συγχρόνως μᾶς ἐξαρτᾶ, μᾶς περιορίζει τὴν ἐλευθερία. Τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία διευκολύνει τὴ ζωὴ τοῦ πλανήτη, παράλληλα μᾶς ἀποξενώνει.
.                             Οἱ πανδημίες ἀποτελοῦν σύμπτωμα τῆς ἀνθρώπινης θνητότητας, ποὺ εἰσῆλθε στὴν ἱστορία, ὅταν διακόψαμε τὴ σχέση μας μὲ τὸν Θεὸ καὶ κάναμε κέντρο τῆς ζωῆς μας τὸν ἑαυτό μας. Ἔκτοτε, ἐπικεντρωνόμαστε μονομερῶς στὴν ἀνακούφιση τῶν ἑκάστοτε προβλημάτων καὶ μᾶς διαφεύγει τὸ οὐσιῶδες: ἀκόμη καὶ ἐὰν αὐτὸς ὁ ἰὸς νικηθεῖ, ἀργότερα ἄλλος θὰ ἐμφανισθεῖ, ὅπως συμβαίνει πάντοτε στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία. Ἀλλὰ καὶ πέρα ἀπὸ αὐτὸ ὑπάρχει ὁ μόνιμος «ἰός», ὁ«ἔσχατος ἐχθρὸς» ὁ θάνατος. Ἡ αἰτία τῶν ἀνθρωπίνων προβλημάτων εἶναι πνευματική: εἶναι ἡἀνθρώπινη φιλαυτία.
.                             Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου ἀνέτρεψε τὰ μέχρι τότε ἀνθρώπινα, ἀδαμικὰδεδομένα καὶ εἰσήγαγε στὴν ἱστορία νέα, μυστηριακά, ἐσχατολογικὰ δεδομένα. Μὲ ὅλα τὰ γεγονότα τῆς θείας Οἰκονομίας, μὲ τὴν Ἐνσάρκωση καὶ τὴν Ἀνάστασή Του, ἀνέπλασε τὴν ἀνθρώπινη φύση: «Ἐκ γὰρ θανάτου πρὸς ζωήν, …ἡμᾶς διεβίβασεν». Ἡ κοσμικὴ πραγματικότητα γεύεται ἤδη τὴν ἐν Χριστῷἀνακαίνισή της: «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καὶ γῆ καὶ τὰ καταχθόνια». Ἀπέναντι στὴφθορὰ ὁλόφωτη ἡ Χάρη τῆς Ἀναστάσεως.
.                             Τὸ κέντρο τῆς Ἱστορίας πλέον δὲν εἶναι ἀδαμικἀνθρωπότητα ποὺ θνήσκει, ἀλλἡ μεταμορφωμένη ἐν Χριστἀναστημένη ἀνθρωπότητα, ποὺ συναντοῦμε στὴν Ἐκκλησία. ἩἘκκλησία, ὡς ἄλλη ζύμη, διὰ τοῦ Θεανθρώπου, προετοιμάζει καθοριστικά, σιωπηρά, διὰ τῆς ἄκρας ταπεινώσεως καὶ ἀδοξίας, τὴν ὑποδοχὴ τῆς Ἐρχομένης Βασιλείας Του.

Ἀδελφοί μου,

.                             Ἡ πανδημία μᾶς ἔφερε γιὰ ἄλλη μία φορὰ ἐνώπιον τῶν ὁρίων μας. Ἔφερε στὸ προσκήνιο τὸν θάνατο ποὺ ἀπωθοῦμε στὸ παρασκήνιο. Τὸν ἀφύσικο θάνατο ποὺ ὁ Θεάνθρωπος νίκησε μὲ τὴν Ἀνάστασή Του. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, δὲν ζοῦμε ὅπως «οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα», καθότι μέσα ἀπὸ τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας προγευόμαστε τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀπαρχὴ«ἄλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου».
.                             Εὔχομαι ἡ χαρὰ τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως νὰ καταυγάζει τὴ ζωή μας.

Ἀληθῶς Ἀνέστη ὁ Κύριος!».

ΠΗΓΗ: iaath.gr

, ,

Σχολιάστε

Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία Του

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                     Διερχόμαστε τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα, ποὺ κορυφώνεται στὴν Κυριακάτικη Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ σωτηριῶδες μήνυμα ποὺ Αὐτὴ εὐαγγελίζεται διὰ τῆς Ἐκκλησίας Του. Οἱ Ἕλληνες ζοῦμε ἔντονα τὴν Ἀνάσταση, τὴν πανηγυρίζουμε. Μπορεῖ νὰ μὴν εἰσερχόμαστε ἰδιαίτερα στὴ Θεολογία τοῦ Μυστηρίου τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τῶν ὅσων ὑπέστη στὴνἐπίγεια ζωή Του καὶ τῆς Ἀναστάσεώς Του, ἀλλὰ νιώθουμε ὅτι  αὐτὸ τὸ Μυστήριο, εἶναι συνυφασμένο μὲ τὴ ζωή μας, εἶναι ριζωμένο στὴν ψυχή μας.
.                     Τὶς ἅγιες αὐτὲς ἡμέρες οἱ Ἕλληνες βρίσκουμε τὴν εὐκαιρία νὰ ἐκδηλώσουμε τὴν ἀγάπη μας πρὸς τὸν Χριστό, τὴν ἐθνική, τὴν κοινωνικὴ καὶ τὴν ἐκκλησιαστική μας συνέχεια καὶ συνοχή. Ἰδιαιτέρως ἡ συμμετοχή μας στὶς Ἀκολουθίες, στὶς Θεῖες Λειτουργίες καὶ στὴ Θεία Μετάληψη τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα βοηθάει στὴν ἀνάπαυλα ἀπὸ τὴν τύρβη τῆς καθημερινότητας καὶστὴ βίωση τοῦ Πάθους καὶ τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ. Ἡ προσκύνηση τοῦ Ἐσταυρωμένου Ἰησοῦ,ἡ συμμετοχὴ στὴν περιφορὰ τοῦ Ἐπιταφίου καὶ ἡ ἐκδήλωση τῆς χαρᾶς τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἡπιστοποίηση τῆς Πίστης τῶν Ἑλλήνων.
.                     Αὐτὰ τὰ ριζωμένα βιώματα τοῦ λαοῦ μας, ποὺ ἐπιβιώσανε μέσα μας ὅλους τοὺς προηγούμενους αἰῶνες ὑπάρχουν σήμερα γεγονότα ποὺ δείχνουν ὅτι σχετικοποιοῦνται καὶ ἐκλαμβάνονται ὡς ἁπλὲς κοινωνικὲς δραστηριότητες, ποὺ ἐπιδέχονται μεταφορές, περικοπές, ἀλλοιώσεις. Αἰτία δὲν εἶναι ἡ πανδημία, εἶναι ἡ ἀντιμετώπιση αὐτῶν τῶν βιωμάτων μας μέσα στὴν πανδημία. Ἡ ὑπερισχύουσα ἀντίληψη εἶναι ἡ ἐξίσωση τῶν βιωμάτων, ποὺ συνιστοῦν τὴνἰδιοπροσωπία μας, μὲ τὶς ὠφελιμιστικὲς ἀντιλήψεις περὶ τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἐπιχειρηματικῆς δραστηριότητας.
.                      Γιὰ τὴ σωστὴ ἐφαρμογὴ τῶν ὑγειονομικῶν μέτρων στὴ λειτουργία τῶν Ναῶν κατὰτὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀπαιτεῖται γνώση καὶ ἀποδοχὴ τῆς Ὀρθόδοξης πνευματικότητας καὶ τῶνἐθνικῶν μας παραδόσεων. Χρειάζεται ὅσοι παίρνουν τὶς ἀποφάσεις νὰ μὴν ἔχουν συμπλέγματα ἰδεολογικῆς κατωτερότητας ἔναντι ὅσων δῆθεν ἀποτελοῦν τὴν ἐκσυγχρονιστικὴ ἰντελιγκέντσια τῆς χώρας μας. Χρειάζεται ἐπίσης νὰ ἔχουν διάθεση νὰ ἐξηγοῦν τὰ μέτρα στὸ λαό, ὅπως γίνεται μὲ τὸν ἐμβολιασμό, νὰ μὴν ἐπιδεικνύουν ἀλαζονεία καὶ νὰ μὴν δίδουν τὴν ἐντύπωση ὅτι γνωρίζουν θέματα, ποὺ προφανῶς ἀγνοοῦν.
.                     Γιὰ τὴ στάση τῶν πολιτικῶν μας εὐθύνη μεγάλη ἔχει ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία. Δείχνει ὅτι προτιμᾶ νὰ ἐκτελεῖ τὶς ἐντολές τους, γιατί θέλει τὴν ἡσυχία της, παρὰ νὰ ἐξηγεῖ καὶ νὰ πείθει τοὺς καλόπιστους τουλάχιστον πολιτικοὺς ὑπὲρ τῶν δικαίων τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ὅταν αὐτὰπαραβιάζονται. Εἶναι λυπηρὸ ὅτι ὁ λαὸς ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστική του ἡγεσία παραμένει ἐπὶ 13 χρόνια χωρὶς ποιμαντικὴ μέριμνα. Γιὰ τὸ τί «ἀποφασίζει» ἡ ΔΙΣ τὸ πληροφορεῖται μέσῳ τῶν ΜΜΕ, ἀφοῦ ἔχει ἐπιβάλει σιγὴ σὲ ὅλους τοὺς κληρικοὺς τῆς Ἐπικράτειας… Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἐπικοινωνεῖ διὰ ἐγκυκλίων   μόνο μὲ τοὺς Μητροπολίτες καὶ γιὰ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀποτελεῖθλιβερὸ γεγονὸς ὅτι ἀνέλαβε νὰ ἔχει ΜΟΝΗ της τὴν εὐθύνη γιὰ τὰ ὅσα θὰ συμβοῦν τὸ Μεγάλο Σάββατο ἐκτὸς τῆς Ὀρθόδοξης ἐκκλησιολογίας καὶ τῆς λαϊκῆς μας παράδοσης, ἀφοῦ ἡ ΚοινὴὙπουργικὴ Ἀπόφαση δὲν ἀναφέρεται καθόλου σὲ αὐτό… –

, , ,

Σχολιάστε

«TΟ ΠΑΣΧΑ ΕΓΓΥΣ» καὶ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ, «ποὺ μόνο αὐτοὶ ποὺ ἔχουν ὑπεύθυνες θέσεις πολὺ ψηλὰ μποροῦν νὰ καταλάβουν» (Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμος)

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

.                    Στὸ σημαντικὸ ἔργο ποὺ ἐπιτελοῦσε παρὰ τὶς σοβαρὲς δυσκολίες καὶ ἀπειλὲς ποὺἀντιμετώπιζε ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος ὁ 5ος ἀναφέρθηκε στὸ κήρυγμά του ἀπὸ τὸν μητροπολιτικὸναὸ Ἀθηνῶν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος.
.              Τὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας τέλεσε ὁ Ἀρχιγραμματέας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἐπίσκοπος Ὠρεῶν κ. Φιλόθεος, ἐνῶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μιλώντας μπροστὰ ἀπὸ τὸ ἱερὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου χαρακτήρισε σημαντικὴ τὴν σημερινὴ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποία ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ μνήμη τοῦ μεγάλου ἱερομάρτυρος Γρηγορίου τοῦ Ε´, τονίζοντας πὼς ἔχουμε τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία νὰ προσκυνοῦμε τὸ ἱερὸ λείψανό του.
.              Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀναφέρθηκε στὴν στενὴ σχέση, ποὺ εἶχε ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος, μὲ τὸν Ἐπίσκοπο Σαλώνων Ἠσαΐα σημειώνοντας ὅτι ἔχει σωθεῖ ἕνα γράμμα ἀπὸ τὴν ἀλληλογραφία μεταξύ τους, τὸ ὁποῖο παρουσιάζει ποιὲς ἦταν οἱ θέσεις τοῦ Πατριάρχη καὶ πῶς ἐνεργοῦσε.
.              Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀνέγνωσε τὸ γράμμα ποὺ ἀπέστειλε στὶς 20 Δεκεμβρίου τοῦ 1820 ὁ Πατριάρχης στὸν Ἐπίσκοπο Σαλώνων, στὸ ὁποῖο μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρονταν: «Ἐχεμυθείας, ἀδελφέ, μεγίστη χρεία καὶ προφύλαξις περὶπᾶν διάβημα, οἱ γὰρ χρόνοι πονηροί εἰσι καὶ ἐν τοῖς φιλοπατριώταις ἐστι καὶ μοχθηρῶν ζύμη, ἀφ’ ἧς ὡς ἀπὸ ψωραλέου προβάτου φυλάττεσθε. Κακὸν γὰρ πολλοὶ μηχανῶνται διὰ τὸ τῆς φιλοπλουτίας ἔγκλημα. Διὸ τὴν ἀγαθὴν ἐξελεξω μερίδα κοινολογῶν μοι ἐμπιστευομένοις πατριώταις, τὰ ἐχεμυθείας δεόμενα». Σημείωσε, ἐπίσης, ὅτι «ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ἔχει ἕναν διπλὸ ρόλο ἐσωτερικά. Ἔχει δεχτεῖ ὅτι εἶναι ὁ ἐκπρόσωπος ὅλων τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ὄχι μόνο τῶν Ρωμηῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἐθνικοτήτων, ἀλλὰ ἔχει δεχθεῖ, ἀκόμη, ὅτι ὁποιαδήποτε ἀντιπαράθεση γίνει μὲ τὸ καθεστὼς τοῦ Σουλτάνου θὰ πληρωθεῖ μὲ τὴν κεφαλὴ τοῦ ἴδιου του, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν σφαγιασμὸ χιλιάδων ὀρθοδόξων χριστιανῶν. Εἶναι ἀπὸ αὐτὰ τ μυστικὰ τς διοικήσεως δι μέσου τν αώνων, πο μόνο ατο πο χουν πεύθυνες θέσεις πολ ψηλ μπορον ν καταλάβουν. Ὁ Πατριάρχης συνεργαζόμενος μὲ τὸν Ἠσαΐα Σαλώνων τοῦ ἔχει ἀναθέσει τὴν κατήχηση, τὸν ἀγώνα τῆς ἐπαναστάσεως καὶ τὴν διοργάνωση στὶς ἐπαρχίες Βοιωτίας, Φωκίδος καὶ Λοκρίδος. Ἔτσι λοιπόν, τοῦ στέλνει τὸ γράμμα αὐτὸ καὶ τοῦ λέει ὅτι τὰ δύο γράμματα, πού μοῦ ἔστειλες, τὰ ἔλαβα ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ ἐκλεκτοῦ Γαλαξιδιώτη Καπετάνιου Φούντα καὶ ἔμαθα πληροφορίες, ὅμως ἀδελφὲ πρόσεχε. Οἱ μέρες εἶναι πονηρὲς καὶ χρειάζεται πολλὴ προσοχή. Γύρω σου ὑπάρχουν πολλοὶ φιλοπατριῶτες καὶ πατριῶτες. Πρόσεχε πῶς μιλᾶς στοὺς μὲν καὶ πῶς στοὺς δέ. Διότι οἱ φιλοπατριῶτες, αὐτοὶποὺ λένε ὅτι ἀγωνίζονται, ἀγωνίζονται μόνο γιὰ τὸν πλοῦτο καὶ τὰ χρήματα. Ὑπάρχει πολὺ μοχθηρία καὶ ἀντιζηλία καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προσοχή μας τὸ πῶς θὰ πάει ὁ ἀγώνας».
.                     Παράλληλα, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀναφέρεται καὶ στὸ σημεῖο, ὅπου ὁ Πατριάρχης μνημονεύει στὸν Σαλώνων τὴν κίνηση τοῦ Παπανδρέα ὑπογραμμίζοντας ὅτι «καλὴ ἦταν ἡ πράξη, ὅμως, πρόσεχε νὰ τὸν στηρίζεις κρυφὰ καὶ νὰ τὸν ἐπικρίνεις φανερά. Καὶ νὰ θυμᾶσαι ὅτι τὸ Πάσχα εἶναι ἐγγύς, ἐννοώντας ὄχι τὴν πασχαλινὴ ἑορτή, ἀλλὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, τὴν ἀρχὴ τῆς ἐπαναστάσεως».
.              Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τόνισε, ἐξ ἄλλου, ὅτι «ἕνα ἁπλὸ γράμμα σὲ ἕνα χαρτὶ μαρτυρεῖ πῶς ἦταν ὁ Πατριάρχης, πῶς σκεφτόταν καὶ πῶς μαρτύρησε. Λένε γιὰ παράδειγμα ὅτι ὁ Πατριάρχης δὲν ἤθελε τὴν ἐπανάσταση, ἴσως νὰ ἔχουν κάποια δικαιολογημένα στοιχεῖα, ἀλλὰ δὲν ξέρουν τὸ βάθος, πῶς σκέφτονται καὶ πῶς ἐνεργοῦσε. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται μὲ τὸν μαρτυρικό του θάνατο».
.              Ἐπεσήμανε, ἀκόμη, πὼς εἶναι ἰδιαίτερη εὐλογία ὅτι τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Ε´ εἶναι σὲ αὐτὸν τὸν καθεδρικὸ ναὸ καὶ συμπλήρωσε ὅτι «ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ ἀναβαπτιστοῦν, κάθε φορὰ ποὺ ἔχουμε προβλήματα καὶδυσκολίες, ἰδιαίτερα τῆς πατρίδας μας, νὰ προσεγγίζουμε αὐτὴν τὴν λάρνακα, νὰ τὴν ἀσπαζόμαστε καὶ νὰἀναλογιζόμαστε αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίστηκαν μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο καὶ προσέφεραν τόσα σὲ αὐτὸν τὸν τόπο καὶ νὰμὴν τοὺς περιφρονοῦμε ἢ νὰ τοὺς κακολογοῦμε, ἀλλὰ νὰ προσπαθοῦμε νὰ μποῦμε στὸν ἐσωτερικό τους κόσμο». Ὁλοκληρώνοντας τὸν λόγο του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος προσέθεσε ὅτι «σήμερα ἡ Ἱερὰ Σύνοδος εἶχε προγραμματίσει νὰτελεσθεῖ σὲ αὐτὸν τὸν χῶρο μία μεγάλη Θεία Λειτουργία μὲ ὅλα τὰ μέλη τῆς Συνόδου καὶ πολὺ κόσμο, γιὰ νὰἀναδείξουμε τὸ γεγονός, ἀλλὰ καὶ τὴν χρησιμότητα αὐτῶν τῶν γεγονότων, ποὺ πρέπει νὰ ἐπαναφέρουμε κάθε φορὰστὴν μνήμη μας. Δυστυχῶς ἡ πανδημία τὸ ἐμπόδισε. Ὅμως, τὰ ἐμπόδια δὲ μποροῦν νὰ εἶναι κώλυμα, διότι κάθε φορά, ὅταν σκεφτόμαστε καὶ ἀγωνιζόμαστε μὲ τὸν τρόπο ποὺ μᾶς ἔμαθε ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ε´ σκεφτόμαστε ὅτι κι αὐτὸ θὰ περάσει καὶ τὸ Πάσχα εἶναι ἐγγύς. Τὸ κάθε Πάσχα γίνεται δική μας μέρα γιορτῆς».

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ»: Ἕνα κήρυγμα μὲ πολὺ νόημα. Εἶναι εὐδιάκριτος ὁ παραλληλισμὸς ἀνάμεσα στοὺς κατηγόρους τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου Ε´ καὶ σὲ τρέχουσες καταστάσεις…! «Τ μυστικὰ τς διοικήσεως δι μέσου τν αώνων μόνο ατο πο χουν πεύθυνες θέσεις πολ ψηλ μπορον ν τὰ καταλάβουν» καὶ ὄχι ὅσοι εὔκολα λοιδωροῦν, κραυγάζουν καὶ κατηγοροῦν ἀνεύθυνα.

, ,

Σχολιάστε

ΦΤΩΧΥΝΕ Η ΓΗ, ΠΛΟΥΤΙΣΕ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ (Χαρ. Μπούσιας)

Φτώχυνε ἡ γῆ, πλούτισε ὁ οὐρανός.

 Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας
καὶ ὁμόζυγος, πνευματικὸ τοῦ Γέροντος τέκνο

.                  Ὁ πλοῦτος τῆς γῆς εἶναι οἱ ἄνθρωποι, τὰ πλάσματα τοῦ Δημιουργοῦ μας.
.                Ὁ πλοῦτος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τὸ λογικὸ τοῦ Χριστοῦ ποίμνιο, οἱ ἱεροπρεπεῖς κληρικοὶ καὶ οἱ φιλάρετοι πιστοί.
.                  Ὁ πλοῦτος τῆς ποιμαντικῆς ἐπιστήμης εἶναι οἱ ἀπλανέστατοι τῶν ψυχῶν χειραγωγοὶ πρὸς τὴν σωτηρίαν.
.                   Ὁ πλοῦτος τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι οἱ ἀγωνιστὲς τῆς ἀληθείας μὲ ἐπίγνωση καὶ «μόρφωσιν εὐσεβείας».
.                      Ὁ πλούσιος σὲ ἀρετές, πνευματικὴ πατρότητα, ἐκκλησιαστικὴ προσφορά, Ὀρθόδοξο φρόνημα καὶ λειτουργικὴ διακονία, ὁ ταπεινός, φιλόκαλος, διδακτικός, ἱεροπρεπέστατος πατὴρ Σαράντης, ἀφοῦ πλούτισε τὴν γῆ μὲ τὴν πολυσχιδῆ, θεάρεστη διακονία του ἔφυγε γιὰ τοὺς οὐρανούς, γιὰ νὰ αὐξήσει τὸν ἤδη ἐκεῖ ἀναρίθμητο πλοῦτο τους.
.                  Φτώχυνε ἡ γῆ, πλούτισε ὁ οὐρανός.
.                     Φτώχυνε ἡ περίοικος τοῦ Ἀμαρουσίου καὶ ὄχι μόνο, ποὺ σὲ κάθε δυσκολία προσέφευγε στὶς συμβουλὲς καὶ νουθεσίες του.
.                        Φτώχυνε ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν ἐνάρετη, διακριτικὴ παρουσία του, ἀπὸ τὸν ὁμόζηλο τοῦ Ὁσίου Γέροντος Ἀθανασίου τῆς Νεραντζιώτισσας, ἀπὸ τὸν ἀκάματο λειτουργὸ τῶν ἐξωκκλησίων.
.                     Φτώχυνε ὁ Μητροπολιτικὸς Ναὸς τῆς Παναγίας ἀπὸ ἕναν ἀπὸ τοὺς ἀξίους λειτουργούς του καὶ πνευματικοὺς πατέρες, ποὺ ἀνέπαυε στὸ πετραχήλι του πλήθη πιστῶν ποὺ συνωστίζονταν, ἰδίως τὰ Σάββατα, γιὰ νὰ τοῦ καταθέσουν τὶς ἁμαρτίες καὶ τοὺς προβληματισμούς τους.
.                        Φτώχυνε ὁ φιλοκαλικὸς κόσμος ἀπὸ ἕναν πνευματοκίνητο ἑρμηνευτὴ τῶν πατερικῶν συγγραμμάτων, ἕναν θεολόγο μεγάλης πνευματικῆς ἐμβέλειας καὶ διδάσκαλο τῆς Ριζαρείου, τὴν ὁποία κατεκόσμησε ἕνας Ἅγιος Νεκτάριος.
.                    Φτώχυναν τὰ πνευματικά του παιδιά, τὰ ὁποῖα εὕρισκαν πάντοτε μιὰ ἀγκαλιὰ ἀνοιχτή, νὰ τὰ περιμένει, νὰ  ἀκούσει τοὺς κτύπους τῆς καρδιᾶς τους, νὰ τοὺς δώσει τὸ βάλσαμο τῆς παρηγοριᾶς καὶ τῆς θεραπείας τῶν τραυμάτων τους.
.                         Φτώχυναν τὰ ἐρτζιανὰ κύματα ἀπὸ τὴν γνήσια, δυναμικὴ ἀγωνιστικὴ φωνή του, τὸ παπαδιαμαντικὸ ὕφος καὶ τὶς βαθυνούστατες θεολογικές του προσεγγίσεις.
.                       Τώρα, βαθυσέβαστε πατέρα μας Σαράντη, ποὺ μετέστης ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, τώρα ποὺ ἀπεξεδύθης τοὺς δερμάτινους χιτῶνες, γιὰ νὰ ἐνδυθεῖς ἱμάτιον ἀφθαρσίας, τώρα μποροῦμε ἄφοβα χωρὶς τρικλοποδιὲς τοῦ πονηροῦ νὰ σοῦ ἀπευθύνουμε τὸν προβληματισμό μας.

Τί σὲ προσφυῶς ὀνομάσωμεν;
Ἀκατάβλητον ἐργάτην
Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ,

τῶν πιστῶν Ἀμαρουσίου
παιδοτρίβην ἀπλανῆ,
ποιμένα καὶ πατέρα εὐσυμπάθητον,

Σαράντη,  ταπεινόφρονα, φιλόκαλον,
Ἀθανασίου ὁμόζηλον
Χαμακιώτου, θεόφρονος,

ὑπέρμαχον
τῶν ἠθῶν τῆς χρηστότητος.

, ,

Σχολιάστε

ΑΝΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ «Περιμένουμε τὴν δυνατότητα συμμετοχῆς τῶν πιστῶν στὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες, τὴν περιφορὰ τοῦ Ἐπιταφίου καὶ τὴν Ἀνάσταση! ἀσφαλῶς μὲ τὴν δέουσα προσοχὴ καὶ τὴν ἀξιοποίηση μάλιστα καὶ τῶν εὐρύχωρων αὐλῶν τῶν Ἱερῶν Ναῶν»

ΜΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΟΣ
Ο ΔΗΘΕΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ
ΤΩΝ ΚΑΘΕΔΡΙΚΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΑΩΝ!

Τοῦ Μητροπολίτου Χαλκίδος Χρυσοστόμου

ΠΗΓΗ: imchalkidos.gr

.                      Εἶναι ἀλήθεια ὅτι, μετὰ τὴν ἐπιτυχῆ διεξαγωγὴ τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων στὴν Ἀθήνα, μὲ ἀφορμὴ τὴν συμπλήρωση τῶν 200 ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως τὸ 1821, μὲ τὶς ὁποῖες ἀναπτερώθηκε ἀρκετὰ τὸ φρόνημά μας (καίτοι νομίζω πὼς δὲν τονίσθηκε ὅσο θὰ μποροῦσε ἢ καὶ θὰ ἔπρεπε ἡ συμβολὴ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως στὴν διατήρηση τῆς ταυτότητος καὶ τοῦ πόθου τῆς Ἐλευθερίας στὶς καρδιὲς τῶν ὑποδούλων Ἑλλήνων καὶ ἡ συνδρομή της στὸν ἱερὸ ἀγώνα, καὶ εἴχαμε εὐκαιρία προβολῆς σὲπαγκόσμιο μάλιστα ἐπίπεδο) ἀναμέναμε ὅτι ἐπιτέλους θὰ ἄνοιγαν οἱ Ἱεροὶ Ναοί, γιὰ νὰ δεχθοῦν τοὺς πιστοὺς στὶς Θεῖες Λειτουργίες καὶ τὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες, στω μ προϋποθέσεις, τς ποες κα λόγῳ τοῦ φισταμένου κινδύνου σχολαστικ τηρομε.
.                        Ἀντ’ αὐτοῦ, κυριολεκτικὰ μὲ τὸ σταγονόμετρο τῆς γενναιοδωρίας τῶν ἁρμοδίων, ἐπιτρέπεται, σὲ ἐπίπεδο πολὺ αὐξημένου κινδύνου, μόνο τὴν Παρασκευὴ τῶν Γ´ Χαιρετισμῶν, ἡ προσέλευση μέχρι 20 ἀνθρώπων, μὲ τὴν πρόβλεψη ἕκαστος νὰ ἔχει στὴν διάθεσή του 25 τ.μ.!!! καὶ αὐτὸ μόνο γιὰ τοὺς Καθεδρικοὺς Ι. Ναοὺς τῆς ἕδρας τῶν Δήμων!
.                           Καὶ ἂν ἕνας Ι. Ναός, ἀφοῦ ἐξασφαλίσει τὰ 25 τ.μ. γιὰ κάθε πιστό, ἔχει τὴν δυνατότητα καὶχῶρο νὰ δεχθεῖ καὶ περισσοτέρους τῶν 20, ἀπαγορεύεται!
.                           Προσωπικὰ δὲν πῆγα στὸν Καθεδρικὸ Ἱερὸ Ναὸ τῆς Χαλκίδος, οὔτε τὸ προηγούμενο διάστημα, ποὺ εἴχαμε τὴν ἴδια πρόβλεψη, γιατί θεωρῶ ἄδικο τὸ μέτρο, ἄνιση τὴν μεταχείριση καὶ γιατί θέλησα νὰ μὴν ξεχωρίσω τὴν θέση μου ἀπὸ τοὺς Ἱερεῖς μου, ποὺ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ λειτουργοῦν κεκλεισμένων τῶν θυρῶν! Στὸν Δῆμο Χαλκιδέων πάντως, ποὺ ἔχει 102.223 κατοίκους πληθυσμό, μὲ τὴν πρόβλεψη καὶ τῆς νέας Κ.Υ.Α, θὰ ἐκκλησιασθοῦν μόνο στοὺς Γ΄ Χαιρετισμοὺς καὶ ὄχι στὴν Λειτουργία μέχρι 20 ἄνθρωποι!!! (ποσοστὸ 0,001%;). Καὶ βέβαια ὑπάρχουν Δημοτικὲς Κοινότητες, ποὺ ἀνήκουν στὸν Δῆμο καὶ ἀπέχουν καὶ πολλὰ χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν ἕδρα καὶ φυσικὰ δὲν θὰ λειτουργηθοῦν….
.                           Νὰ γιατί καὶ ἡ ἐκ μέρους μου χρήση τῆς εἰκόνας τοῦ σταγονόμετρου, γιὰ τὴν μέτρηση τῆς παροχῆς, νομίζω πὼς εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐπιεικής!
.                           Σκέπτομαι, μιᾶς καὶ ζῶ μέσα στὸν κόσμο, πόσα τετραγωνικὰ μέτρα ἔχει ὁ ἐπιβάτης στὰ μέσα μεταφορᾶς τῶν ἀνθρώπων καὶ ποιὸ εἶναι ἐκεῖ τὸ ἀνώτατο ἀριθμητικὸ ὅριο τῶν ἐξυπηρετουμένων… Καὶ αὐτὸτὸ συνωθούμενο πλῆθος μετακινεῖται ὄχι ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος, ἀλλὰ ἀρκετὲς φορὲς τὴν ἡμέρα!
.                           Διερωτῶμαι δέ, γιατί ἡ σκληρὴ στάση ἀπέναντι στοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς καὶ ἀκόμη, γιατί ἡ νιση ατ μεταχείριση μεταξ τν ερν Ναν κα τν Κληρικν κα τν Πιστν;
.                           Ἔχει λογικὴ μία τέτοια ἀπόφαση, στοὺς πολυάνθρωπους Δήμους νὰ ἀνοίγουν οἱ Ἐκκλησίες, ἔστω καὶ μὲ τὸ σταγονόμετρο, ἐνῶ σὲ μικρότερες Κοινότητες καὶ σὲ χωριά, νὰ παραμένουν κλειστές;
.                           Πῶς ἐξηγεῖται μία τέτοια στάση; Μήπως, ἐπειδὴ στοὺς Καθεδρικοὺς λειτουργοῦν συχνότερα οἱ Μητροπολίτες; Κανείς μας δὲν θὰ ἤθελε, εἶμαι βέβαιος, μία τέτοια προνομιακὴ μεταχείριση…
.                           Ὡστόσο, ἐπειδὴ ἔρχεται καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα καὶ Πάσχα, συνεχίζουμε νὰ προσευχόμαστε καὶ νὰ ἐλπίζουμε σὲ ἀληθινὲς καὶ ὄχι μικρόψυχες καὶ μίζερες λύσεις, μετὰ μάλιστα τοὺς πολυάνθρωπους συνωστισμοὺς σὲ ἑορτασμούς, σὲ πορεῖες κ.ἀ., ποὺ εἴδαμε καὶ μάλιστα σὲ τόπους καὶ σὲ χρονικὸ διάστημα ποὺ ἡ πανδημία εὑρίσκεται σὲ μεγάλη ἔξαρση καὶ στὸ ἀποκορύφωμά της! Τὸ παρακολουθοῦμε συχνὰ ἀπὸ τὰΜ.Μ.Ε. καὶ δὴ χωρὶς τὶς συνήθεις αὐστηρὲς ἀρνητικὲς κριτικὲς τῶν ὑπευθύνων τῆς πληροφόρησης. Περιμένουμε τν δυνατότητα συμμετοχς τν πιστν στς ερς κολουθίες, τν περιφορ τοῦ πιταφίου κα τν νάσταση! σφαλς μ τν δέουσα προσοχ κα τν ξιοποίηση μάλιστα κα τν ερύχωρων αλν τν ερν Ναν. Τὸ μέτρο, ὅμως, τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων εἶναι, νομίζω, λίγο γιὰ τὸ Πάσχα.
.                           Πιστεύω πὼς ὅλοι οἱ ἐλεύθεροι ἄνθρωποι συμφωνοῦν στὸ ὅτι καὶ οἱ Χριστιανοὶ ἔχουν δικαίωμα νὰ λατρεύουν τὸ Θεό τους… Συγχωρέστε μου τὸ θάρρος, τοῦτο νὰ τὸ ζητήσω καὶ π σους νομίζουν πς δν χουν πραγματικ δν χουν τ Θεό τους.

,

Σχολιάστε

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ (δίπλα στὴν παραθεολογικὴ ἀγυρτεία)

Πραγματικὴ τραγωδία 

Στέφανος Δημόπουλος, 
ἰατρός

.                    Ζητεῖται φιλεύσπλαχνος προσωρινὴ ἀνάδοχος οἰκογένεια γιὰ δύο παπαδοπαίδια ποὺ πάσχουν «ἐλαφρὰ» ἀπὸ κορωνοϊὸ ἡλικίας 10 καὶ13 ἐτῶν. Ὁ πατέρας τους νόσησε βαριὰ καὶ νοσηλεύεται σὲ ἐντατικὴ μονάδα, ὅπου τὸν ἀκολούθησε καὶ ἡ παπαδιά του καὶ δυστυχῶς δὲν ὑπάρχουν συγγενεῖς ἄλλοι νὰ βοηθήσουν.
.                    Μήπως κανεὶς ἀπὸ τοὺς ὑποστηρικτὲς τῆς ἄποψης ὅτι πρόκειται γιὰ μία συνηθισμένη καὶ ἀκίνδυνη  «γριπούλα» θὰ ἤθελε νὰ ἀποδείξει στὴν πράξη ὅτι δὲν φοβᾶται καὶ μπορεῖ νὰ φιλοξενήσει τὰ καημένα τὰ παπαδοπαίδια καὶ νὰ τὰ φροντίσει γιὰ λίγες μέρες μέχρι νὰ πάρουν ἐξιτήριο οἱ γονεῖς τους ;;
.                      Τὴν λύση ἀγαπητοί μου τὴν ἔδωσε ὁ οἰκεῖος Ἐπίσκοπος, ποὺ βρῆκε ἀνθρώπους ποὺ εἶχαν ἤδη νοσήσει ἀπὸ κορωνοϊό, νοσηλεύτηκαν καὶ σωθήκανε καὶ γνώρισαν ἀπὸ πρῶτο χέρι τὸν ἐφιάλτη καὶ μὲ χαρὰ δεχτῆκαν τὰ παιδιὰ σὰν ἕνα ἔμπρακτο εὐχαριστῶ στὸν παντοδύναμο Θεὸ ποὺ τοὺς σπλαχνίστηκε χαρίζοντάς  τους τὴν ὑγεία τους ξανά.
.                      Ποιός εἶναι ὁ εὐσυνείδητος ποιμενάρχης ποὺ βρῆκε αὐτὴ τὴν λύση ;;; Εἶναι ἀπὸ τοὺς κατ᾽ ἐξοχὴν στοχοποιημένους καὶ καθυβριζόμενους, γιατὶ ἡ πατρικὴ καὶ ποιμαντικὴ στοργή του καὶ ὑπεύθυνη συνείδηση τοῦ ἐπέβαλε ἐξ ἀρχῆς τῆς πανδημίας καὶ τάχτηκε ὑπὲρ τῶν μέτρων ποὺ ἀποφάσισε ἡ Ἱερά μας Σύνοδος.
.                     Βάζω μετάνοια λοιπὸν καὶ ζητῶ συγγνώμη ἐκ μέρους ὅσων ἀδίκως τὸν κατέκριναν, στὸν Σεβασμιώτατο Νεκτάριο Ἀργολίδος καὶ τοῦ ζητῶ συγγνώμη, γιατί αὐτὸ τὸ ἄρθρο μου δημοσιεύεται χωρὶς νὰ πάρω τὴν ἄδειά του.
.                    Πάντως ἂν κάποιος ἄλλος ἐνδιαφέρεται στὴν πράξη καὶ ὄχι στὰ λόγια ἂς μοῦ πεῖ, γιατί ἀνάλογες τραγωδίες γύρω μας πληθαίνουν….

ΠΗΓΗ: anastasiosk.blogspot.com

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.(σ.λ.)»

Ἡ πρώτη μέρα τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς συμπίπτει μὲ τὴν συμπλήρωση ἑνὸς ἔτους ἀπὸ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ πρώτου σκληροῦ ἀπαγορευτικοῦ στὴν Ἑλλάδα. Τότε μὲ ὀδύνη μάθαμε ὅτι θὰ ἔκλειναν ἐντελῶς οἱ ναοί. Τότε μάθαμε ὅτι τὸ Κράτος ἔκανε ὑποχρεωτικὴ γιὰ τοὺς πολίτες του μιὰ ἱεράρχηση προτεραιοτήτων καὶ ἀξιῶν, ποὺ ἐξορίζει πλήρως τὴν πνευματικὴ διάσταση τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἐκτοπίζει τὴν θρησκευτικὴ πίστη στὸ περιθώριο καὶ εἰδικότερα τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ὡς λατρεύουσα Κοινότητα καὶ τὴν κατατάσσει στὸν «κωδικὸ» τῶν κομμωτηρίων!!! 

Μάθαμε ὅμως ἔκτοτε καὶ κάτι ἄλλο: ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὸ αὐταρχικὸ κράτος (ἄλλωστε Κράτος σημαίνει ἰσχύς, ἐπικράτηση, ἐπιβολή, κυριαρχία, ἐξουσία) ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος τύραννος, μικρὸς μὲν ἀλλὰ ἐξαιρετικὰ θορυβώδης, λοίδωρος καὶ στενοκέφαλος μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ἕνας δυνάστης μὲ πνευματικὰ καὶ «θεολογικὰ» συμπτώματα παρόμοια μὲ κεῖνον ποὺ ἔσκισε τὴν Ἐκκλησία πρὸ ἑκατονταετίας στὸ λεγόμενο παλαιοημερολογητικό ζήτημα. Ποιά ἦταν ἡ αἰτία τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματος; Ἡ ἰδέα ὅτι οἱ δεκατρεῖς ἡμέρες στὸ νέο διορθωμένο ἡμερολόγιο συνιστοῦσαν ἀθέτηση τῆς πίστεως καὶ καταπάτηση τοῦ ὀρθοδόξου δόγματος.

Λοιπὸν τὰ ἴδια καὶ σήμερα μὲ τὸν κορωνοϊό. Ἐπιστρατεύεται μιὰ παραθεολογία τῆς δεκάρας (ἂν μὴ τῆς ἀγυρτείας), ποὺ ἀθετεῖ τὸ θεανθρώπινο μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας καὶ υἱοθετεῖ ἕνα ἰδιότυπο μονοφυσιτισμό.

 Δὲν ὑπάρχουν πλέον λέξεις. Στὴν κρίση αὐτὴ ὅλοι κρίθηκαν. Μάλιστα δὲ καὶ κεῖνοι ποὺ νομίζουν ὅτι κρίθηκαν μόνον οἱ «ἄλλοι», οἱ ἀντίπαλοί τους, οἱ «ἄπιστοι»!

 

Σχολιάστε

«ΤΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟ ΑΙΜΑ καὶ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ»

, ,

Σχολιάστε