Ἄρθρα σημειωμένα ὡς κορωνοϊός

«Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΔΕΝ ΕΝΔΙΔΕΙ»

Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος στὸν «Π»:
Τοὺς Ρώσους τοὺς ἐκχριστιανίσαμε, γιὰ νὰ μὴν πῶ τοὺς ἐκπολιτίσαμε

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ, 24.10.2021

politis.com.cy

.                           Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως καὶ Νέας Ρώμης, Βαρθολομαῖος (κατὰ κόσμον Δημήτριος Ἀρχοντώνης), ἀπὸ τὴν περασμένη Παρασκευὴ εἶναι ὁ μακροβιότερος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, συμπληρώνοντας 30 χρόνια στὸν Θρόνο. Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς συμπλήρωσης τριῶν δεκαετιῶν στὴν κεφαλὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, παραχώρησε συνέντευξη στὸν «Π», μιλώντας γιὰ τὸ μεγάλο ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖο προέκυψε μὲ τὴν ἀπόδοση Τόμου Αὐτοκεφαλίας στὴν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας. Δίνει αὐστηρὲς ἀπαντήσεις στὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας καὶ σὲ ὅσους στηρίζουν τὶς θέσεις του, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ Κύπριοι ἐπίσκοποι. Ἀποδίδει τὴν πολεμικὴ ποὺ δέχεται, ὁ ἴδιος καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, σὲ ἐξυπηρέτηση τῶν γεωπολιτικῶν στόχων τῆς Μόσχας καὶ κάνει ὑποδείξεις στὸν μητροπολίτη Κύκκου Νικηφόρο. Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος καθιστὰ σαφὲς ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ὑποχωρήσει σὲ πιέσεις χαρακτηρίζοντας τὸ «Πρωτεῖο» ὡς ἐφεύρεση. Τέλος, καλεῖ τοὺς πάντες νὰ ἀκολουθήσουν τὶς ὁδηγίες τῶν ἐπιστημόνων σὲ σχέση μὲ τὴν πανδημία, ἀπορρίπτοντας τὰ fake news καὶ τὶς θεωρίες συνωμοσίας.

Δὲν ἐνδίδω σὲ πιέσεις

.                          Σὲ ποιοὺς λόγους ἀποδίδετε τὴν ἰδιαιτέρως σφοδρὴ ἀντίδραση τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, στὴν ἀπονομή του Τομου Αυτοκεφαλιας στὴν ἐν Οὐκρανία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ γιατί ὑπάρχει διστακτικότητα στήριξης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἀπὸ ἀριθμὸ Αὐτοκέφαλων Ἐκκλησιῶν;
.                          Θὰ ἤθελα νὰ μοιραστῶ μαζί σας ὅτι προφανῶς πρὶν ἀναλάβουμε τὶς εὐθύνες μας ὡς Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἐπὶ τοῦ Οὐκρανικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος σκεφτήκαμε μὲ προσευχὴ καὶ σύνεση ὅλες αὐτὲς τὶς παραμέτρους τῆς ἀντίδρασης τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, ὅμως οἱ ἀποφάσεις καὶ οἱ ἐνέργειες τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἔχουν ὡς κίνητρο μία κακῶς νοούμενη «διπλωματία» ἀλλὰ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον τὰ πνευματικὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Κίνητρό μας ἦταν καὶ εἶναι ἡ Ἀλήθεια καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀνέκαθεν τὸν Σταυρὸ τοῦ ἑκάστοτε Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, ὅτι ὀφείλει νὰ διακονεῖ παντοῦ, πάντοτε καὶ μὲ ὅποιο κόστος τὴν Ἀλήθεια.
.                          Οὔτε γεωπολιτικὰ συμφέροντα ἐξετάσαμε καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν ὀπτικὴ ἡ ὁποία μᾶς ἀποδίδεται, οὔτε οἰκονομικά, πρὸς Θεοῦ. Οἱ γεωπολιτικὲς ἐξελίξεις, δὲν θὰ κρίνω καλῶς ἢ κακῶς, εἰσῆλθαν στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ βλέπουμε αὐτὸ σὲ ὅλες τὶς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες ποὺ δημιούργησε μὲ θυσίες καὶ στερήσεις τὸ ἴδιο τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο.

.                          Ἡ σφοδρὴ ἀντίδραση τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι μετὰ ἀπὸ αἰῶνες ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀποκαθιστᾶ στὸ Κίεβο τὴ δικαιοσύνη. Πιέστηκε ὁ προκάτοχός μου Διονύσιος Δ’ νὰ ὑπογράψει αὐτὸ τὸ Γράμμα Ἐκδόσεως. Προηγουμένως εἶχε πιεστεῖ μὲ φυλακίσεις καὶ πολλὰ ἄλλα στὴ Μόσχα ὁ προκάτοχός μου Ἱερεμίας γιὰ νὰ ἀποδώσει τὴν τιμὴ τῆς πατριαρχικῆς ἀξίας ἐκεῖ. Καὶ τώρα ὁ ταπεινὸς διάδοχος αὐτῶν τῶν σεβασμίων ἀνδρῶν πιέζεται λοιδορούμενος νὰ ἐνδώσει καὶ αὐτὸς στὶς κοσμικὲς ἐπιταγὲς ἐκείνων πού, ἔναντι τῶν ἱεροκανονικῶν καὶ ἱστορικῶν ἐπιχειρημάτων μας, προβάλλουν τὴν οἰκονομικὴ καὶ κοσμικὴ εὐρωστία καὶ ἰσχύ τους καὶ μάλιστα ἔναντι Ἐκκλησιῶν ποὺ ἐξαρτῶνται πολιτικὰ ἀπὸ «τὸν καλό τους λόγο». Ὁ Βαρθολομαῖος ἀπέδειξε ὅτι δὲν ἐνδίδει σὲ πιέσεις. Εἶμαι μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ τριάντα χρόνια Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης. Ἔχω εὐθύνη ἔναντι τῶν δικαίων αὐτοῦ του Θρόνου. Ἔχω εὐθύνη ἔναντι τῶν προκατόχων μου, ἔναντί της Ἱστορίας, ἔναντί του λαοῦ τοῦ Θεοῦ ποὺ περιμένει ἀπὸ τὸν Κωνσταντινουπόλεως Ἀλήθεια καὶ μόνον, μακριὰ ἀπὸ πρόσκαιρα συμφέροντα καὶ μικροϋπολογισμούς. Στὸ τι ωφελήθηκε το Οικουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀπὸ τὴν Αὐτοκεφαλία τῆς Οὐκρανίας σὲ κοσμικὸ ἐπίπεδο; Τι κέρδισε; Ὕβρεις, σπιλώσεις, συκοφαντίες, ὀνειδισμὸ καὶ ταπεινώσεις. Ἀντίθετα, ὅσοι πολέμησαν αὐτὴ τὴν ἐνέργεια, ἔχουν προσήλωση σὲ κάποιο «ὄνειρο» σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο τὰ πολιτικὰ σχέδια σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο ἐξυπηρετοῦνται μὲ ἅρμα τὴν Ἐκκλησία. Καὶ ὁ νοώννοειτω. Αὐτὸ φυσικά, τὸ ὅτι διηκόνησα καὶ πάλιν τὴν Ἀλήθεια, ἔθιγε τοὺς γεωπολιτικοὺς καὶ λοιποὺς σχεδιασμοὺς τῶν ἀδελφῶν μας γι’ αὐτὸ καὶ ἀντέδρασαν μὲ τέτοια σφοδρότητα.
.                          Ἡ προσωπικὴ πολεμικὴ μὲ συκοφαντίες ὡς πρὸς τὸ ταπεινό μου πρόσωπο ἀλλὰ κυρίως ἡ συκοφαντικὴ ἐκστρατεία ἐναντίον τῶν ἱστορικῶν εὐθυνῶν τοῦ Θρόνου ποὺ τοὺς ἐκχριστιάνισε καὶ γιατί ὄχι ποὺ τοὺς ἐξεπολίτισε, χωρὶς νὰ ἀλλοιώσει τὴ γλῶσσα, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, εἶναι αὐτὴ ποὺ δημιουργεῖ ἕνα αἴσθημα φόβου καὶ διστακτικότητας στὶς ὑπόλοιπες Ἐκκλησίες νὰ μὴν συνταυτιστοῦν καὶ ἐναρμονιστοῦν μὲ τὶς ἐνέργειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Δὲν μὲ ἐνοχλοῦν τόσο οἱ πρὸς τὸ πρόσωπό μου συκοφαντίες, ὅσο ἡ προσπάθεια ἀπομείωσης τῶν δικαίων τοῦ Κωνσταντινουπόλεως. Τὰ κατ’ ἐμέ, ὀφείλω νὰ τὰ συγχωρῶ, ὡς μαθητὴς Κυρίου Ἰησοῦ. Δὲν θὰ παραιτηθῶ, ὅμως, ποτὲ καὶ δὲν θὰ ἐγκαταλείψω ἕως τελευταίας μου ἀναπνοῆς τὰ ζώπυρα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μας, μὲ Ἀλήθεια καὶ Ἀγάπη.
.                Δὲν ἀπαγοητεύομαι. Ὅλα θὰ γίνουν. Ἀργὰ ἢ γρήγορα ἡ Ἀλήθεια λάμπει καὶ ὑπερισχύει. Οἱ συκοφαντίες, ὅσο μεθοδευμένες καὶ νὰ εἶναι, ἐκπίπτουν, δὲν ἀντέχουν στὸ φῶς καὶ στὸν χρόνο.

Ἐπέλεξαν τὴν ἐκκλησιαστικὴ μοναξιὰ

.                          Κάνετε κάποιες κινήσεις γιὰ γεφύρωση τοῦ χάσματος ποὺ ἔχει ἐπέλθει. Πῶς ἐπέρχεται εἰρήνευση στὴν Οὐκρανία ἀφοῦ ὑφίσταται παρατύπως, ἀκόμα ἡ δομὴ ὑπὸ τὸν μητροπολίτη τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας Ὀνούφριο;
.                          Μία παράμετρος ἡ ὁποία ἐσκεμμένως, ἴσως, ἀποσιωπᾶται, εἶναι ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο δὲν διέκοψε τὴν κοινωνία μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας, ἀκριβῶς διότι δὲν αἰσθάνεται ὅτι ὑπάρχει κάποια παράβαση τῆς ἐκκλησιαστικῆς τάξης καὶ τοῦ κανονικοῦ δικαίου. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ δική μας ἡ καρδιὰ δὲν ἔχει κλείσει πρὸς τοὺς ἀδελφούς. Τὸ ἀντίθετο, μάλιστα. Ἐὰν ὁ μητροπολίτης Ὀνούφριος δεχόταν νὰ συμμετέχει στὴν Ἑνωτικὴ Σύνοδο, στὴν ὁποία ἡ Μητέρα Ἐκκλησία τὸν εἶχε προσκαλέσει μαζὶ μὲ τοὺς λοιποὺς ἀδελφοὺς ἀρχιερεῖς, τότε πιθανὸν σήμερα νὰ ἦταν διαφορετικὴ ἡ ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων. Δὲν ἔγινε. Ἀρνήθηκαν ἐν σώματι νὰ συμβάλουν στὴν ἑνότητα καὶ προτίμησαν τὴν ἀπομόνωση μέσω διακοπῆς κοινωνίας καὶ ἀπειλῆς σχίσματος.

.                          Ἐλπίζουμε οἱ ἀδελφοὶ νὰ κατανοήσουν τὶς λάθος ἐπιλογὲς ἔγκαιρα, διότι ἡ ζωὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας προχωρᾶ ἐν Ἁγίω Πνεύματι καὶ ὅσοι ἔχουν στερήσει ἀπὸ τοὺς ἑαυτοὺς τοὺς τὴν κοινωνία μὲ τὴ Μητέρα τοὺς εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ συνειδητὰ ἢ ὄχι ἐπιλέγουν τὴν ἐκκλησιαστικὴ μοναξιὰ καὶ αὐτὸ δὲν ἔχει εὐλογία, ὅπως λέμε.

Ἐφεύρεση τὸ «Πρωτεῖο»

.                          Θεωρεῖτε πῶς ὑπάρχει πρόθεση ὑπονόμευσης τοῦ Πρωτείου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου; Ἡ πρόσκληση τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων γιὰ πανορθόδοξη σύναξη σᾶς στενοχώρησε;

.                          Εἶναι καινούργια ἐφεύρεση τὸ λεγόμενο «Πρωτεῖο» τοῦ Κωνσταντινουπόλεως, ὅπως αὐτὸ χρησιμοποιεῖται μὲ ἀρνητικὴ χροιὰ καὶ χαρακτηριζόμενο ὡς «παπικό», θέλοντας προφανῶς νὰ ἐρεθίσει καὶ νὰ σκανδαλίσει μερικοὺς ἀδελφούς μας. Θέλω νὰ ρωτήσω: Κάθε Ἐπισκοπῆ δὲν ἔχει Πρῶτο; Κάθε Ἐκκλησία δὲν ἔχει Πρῶτο; Τότε οἱ κατὰ τόπους Ἐκκλησίες γιατί δὲν ἔχουν; Ἀφοῦ ἀπὸ τη μικρότερη δομὴ ποῦ εἶναι ἡ ἐνορία, μέχρι τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία ὡς ὀντότητα, ἔχουν Πρῶτο, τότε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν ἔχουν τὸν Πρῶτο τους οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες; Ἂν δὲν ἔχουμε Πρῶτο τότε εἴμαστε μία ὁμοσπονδία τοπικῶν διοικητικῶν ἐκκλησιαστικῶν σχημάτων καὶ ὄχι ἡ κοινωνία, κατὰ τὸ πῶς θέλει ἡ ἐκκλησιολογία μας, τοπικῶν Ἐκκλησιῶν μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Πρῶτο. Αὐτὴ ἡ ὁμοσπονδιοποίηση, ἡ νέα ἐκκλησιολογία, δείχνει ὅτι δὲν πορεύονται ὁρισμένοι ἀδελφοὶ στὰ βήματα τῶν πατέρων μας.
Διαβάστε τὰ ἐκκλησιαστικὰ κείμενα. Ποιά τοπικὴ Ἐκκλησία δὲν συνέδραμε ὁ Πάνσεπτος καὶ Μαρτυρικὸς Οἰκουμενικὸς Θρόνος, μὲ τὶς εὐθύνες του διαχρονικά; Τὶς εὐθύνες τοῦ Πρώτου τὶς βλέπουν ἔξωθεν ὡς προνόμια γι’ αὐτὸ καὶ ζηλεύουν οὐ κατ’ ἐπίγνωση τὴ θέση αὐτή. Ὅμως ἡ θέση τοῦ Πρώτου εἶναι Μαρτύριο, εἶναι εὐθύνη, εἶναι θυσία.
.                  Θὰ σᾶς ἐξηγήσω καὶ τὸ ἄλλο. Ἐνῶ θεολογικὰ ὁ Κωνσταντινουπόλεως ἔχει τὴν ἴδια ἀρχιερωσύνη, τὴν ἴδια Χάρη, ἐπιτελεῖ τὰ ἴδια Μυστήρια μὲ τὴν ἴδια «ἀξία», ἐν τούτοις ἱεροκανονικῶς ὁ Κωνσταντινουπόλεως ἔχει μοναδικὲς εὐθύνες στὴν Ἐκκλησία. Τὸ νὰ δέχεται ἔκκλητες προσφυγές. Ὑπάρχει μία ἔκδοση τῆς Μονῆς Κύκκου, καὶ θὰ τὸ γνωρίζει πολὺ καλὰ ὁ ἀδελφὸς Νικηφόρος, ἡ ὁποία περιγράφει μέσα δυσαρίθμητες περιπτώσεις ἐκκλήτων προσφυγῶν Κυπρίων στὸν Οἰκουμενικὸ Θρόνο. Ξέρετε πόσες, κατὰ κόσμον, εὐκαιρίες εἶχε διαχρονικὰ ὁ Κωνσταντινουπόλεως νὰ διευρύνει τὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία του; Οὐκ ὀλίγες. Ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὰ ἑκατοντάδες. Ἡ ἐπισκοπὴ Ἀμίδης, ἡ ὁποία βρίσκεται ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας καὶ ἀνήκει στὸ ἀδελφὸ Πατριαρχεῖο τῆς Ἀντιοχείας. Πόσες φορὲς τὴν ἀνέλαβε σὲ χρόνια δύσκολα τὸ Φανάρι; Κι ὅμως. Πάντοτε τὴν ἐπέστρεφε, ὅταν περνοῦσαν οἱ δυσκολίες στὴν Ἀντιόχεια. Δὲν σφετερίστηκε ποτὲ τίποτε. Πόσες ἐκλογὲς Πατριαρχῶν σὲ ὅλα τὰ Πατριαρχεῖα τῆς Ἀνατολῆς διενεργήθηκαν στὴν Πόλη καὶ μὲ τὴ συνδρομὴ τῆς Πόλης! Ποιό Πατριαρχεῖο ἔχασε ἀπὸ τη ζωτικῆς σημασίας βοήθεια τοῦ Κωνσταντινουπόλεως;
.                  Σήμερα βλέπουμε τὸ ἀντίθετο. Ἀδελφοὶ εἰσέρχονται στὰ κανονικὰ ὅρια τοπικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ παλαιφάτων Πατριαρχείων καὶ ἀπειλοῦν μὲ σχίσματα καὶ ταραχὲς καὶ διχοστασίες ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς κοινωνίας τους μέ… «σχισματικούς». Ὅμως ἡ πραγματικὴ αἰτία εἶναι καὶ πάλι τὸ πέραν πάσης ὀρθόδοξης ἀντίληψης ὅτι ἡ Ἐκκλησία λειτουργεῖ βάσει τῆς ἐθνικῆς συνείδησης τῶν τέκνων της καὶ ὄχι βάσει γεωγραφικῶν ὁρίων.
.                          Μὲ λίγες λέξεις, ὁ γνήσιος Πρῶτος μόνο βοηθᾶ, μόνο θυσιάζεται, μελίζεται καὶ δὲν δαπανᾶται, κενώνεται, χάνει γιὰ νὰ κερδίζει ὁ κόσμος, σταυρώνεται, ὅμως ἕως ἐκεῖ! Δὲν πέφτει στὴν παγίδα τοῦ «κατάβα ἀπὸ τοῦ Σταυροῦ» ἀκριβῶς διότι μένει στὴ θέση ὅπου τὸν ἔταξε ὁ Ἀναστημένος Κύριος ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ Του.
.                          Ἀπὸ τὴν ἄποψη αὐτή, ἀσφαλῶς καὶ μᾶς στενοχώρησε ἐδῶ στὸ Φανάρι ἡ πρωτοβουλία γιὰ τὴν «ἀδελφικὴ συνάντηση» στὸ Ἀμμάν. Εἶναι καινὰ δαιμόνια ὅλα αὐτὰ γιὰ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ τὴν παράδοσή της. Αὐτὸ εἶναι ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ καὶ μᾶς προβληματίζει περισσότερο καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ ἀναλογιζόμαστε καὶ τὰ δικά μας σφάλματα τοῦ παρελθόντος, ὅταν γιὰ χάρη μίας δῆθεν καλύτερης ἐπικοινωνίας παραμερίσαμε εἴτε ἀπὸ ὑπερβάλλουσα εὐγένεια εἴτε χάρη οἰκονομίας, ὅπως λέμε, πολλὲς ἀπὸ τὶς εὐθύνες μας. Αὐτὸ καθόλου δὲν ἐκτιμήθηκε καὶ μάλιστα ἐξετράπη ἡ κατάσταση σὲ παραμέτρους ἀνωφελεῖς καὶ ἐπικίνδυνες γιὰ τὴν ὑγιῆ ἐκκλησιολογία μας. Ὅμως ἐδῶ εἴμαστε, ὥστε νὰ ἐπανέλθουμε σιγὰ-σιγὰ καὶ μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν τροχιὰ καὶ στὸ παράδειγμα τῶν μακαρίων Πατέρων μας.

Ἄρρηκτοι δεσμοὶ μὲ Ἑλλάδα – Κύπρο

.                          Πῶς θὰ χαρακτηρίζατε τὶς σχέσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου μὲ τὶς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Κύπρου.

.                          Οἱ δεσμοὶ μὲ τὶς ἀδελφὲς Ἐκκλησίες τῆς Κύπρου καὶ τῆς Ἑλλάδος εἶναι διαχρονικὰ ἰσχυροί. Μᾶς συνδέουν σχέσεις στενῆς συνεργασίας, ἀμοιβαίας κατανόησης καὶ ἀλληλεγγύης. Ἡ ἀγωνία μᾶς εἶναι κοινὴ γιὰ τὴ μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας στὸν σύγχρονο κόσμο καὶ γιὰ τὴν ἐνίσχυση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ στὴ διαρκῶς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα στὴν ὁποία ζοῦμε. Εἶναι προφανὲς ὅτι παρὰ τὶς κατὰ καιροὺς διαφορετικὲς προσεγγίσεις σὲ ἐπιμέρους ζητήματα ἔχουμε συναντίληψη σὲ ὅλα τὰ καίριας σημασίας γιὰ τὴν ἑνότητα καὶ τὴ διακονία τῆς Ὀρθοδοξίας, θέματα. Μὲ τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο συνδέομαι χρόνια, ἐκτιμῶ τὴν παρρησία καὶ τὸ θάρρος του, τὴν ἁπλότητά του, τὸ ἀνύστακτο ἐνδιαφέρον του γιὰ τὸν πιστὸ λαὸ τῆς Μεγαλονήσου, ἀλλὰ καὶ τὴν εὐθύτητα τοῦ λόγου του. Καὶ ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα τῆς δυσκολίας ποὺ ἀντιμετωπίζει μὲ τὴν ὑγεία τοῦ βρίσκομαι προσευχητικῶς κοντά του, καὶ εὔχομαι ὁ Παναγάθος Θεὸς νὰ τοῦ χαρίζει δύναμη καὶ νὰ τὸν ἐνισχύει γιὰ νὰ συνεχίζει γιὰ πολλὰ χρόνια ἀκόμα νὰ προσφέρει στὴν ἀρχαία καὶ μαρτυρικὴ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, ἀλλὰ καὶ στὴν Ὀρθοδοξία. Μὲ τὸν ἀδελφὸ Ἀρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, ὅπως καὶ μὲ τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμο, μὲ τὸν ὁποῖο, ἐπίσης, ἔχουμε μία ἐξαιρετικὴ ἐπικοινωνία καὶ συναντίληψη ἐπὶ πολλῶν θεμάτων, συνεργαστήκαμε στενὰ γιὰ τὴν πραγματοποίηση -καὶ κατὰ τὴ διεξαγωγὴ- τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε στὴν Κρήτη, τὸ 2016.

Κληρικοί… ἐπὶ παντὸς ἐπιστητοῦ

Ἀριθμὸς Ὀρθόδοξων ἱερωμένων, ἐκφράζει ἀπόψεις μὲ τὶς ὁποῖες ἀποτρέπονται οἱ πιστοὶ νὰ ἐμβολιαστοῦν γιὰ τὴν Covid-19, μὲ τὴν ἐπίκληση προφητειῶν, σχεδίων τῆς λεγόμενης «Νέας Τάξης Πραγμάτων» κ.λπ. Πῶς σχολιάζετε αὐτὲς τὶς συμπεριφορές;

.                                Κύριε Καλατζή, ὅταν ξέσπασε ἡ πανδημία, πολλοὶ εἴχαμε ἀπορίες καὶ ἐρωτήματα. Ἀπὸ ποῦ προῆλθε ὁ κορωνοϊὸς Covid-19, πόσο ἐπικίνδυνος μπορεῖ νὰ εἶναι, μὲ ποιὸ τρόπο θὰ προφυλαχτοῦμε, καὶ γενικὰ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσουμε αὐτὸν τὸν νέο ἀόρατο ἐχθρό της ἀνθρωπότητας; Ὅλοι μαζὶ βαδίσαμε -καὶ ἐξακολουθοῦμε νὰ βαδίζουμε- τὸν ἀνηφορικὸ δρόμο τῆς πανδημίας. Ὅλη αὐτὴ τὴν περίοδο ἐντείναμε τὶς προσευχές μας πρὸς τὸν Θεὸ ζητώντας του νὰ στηρίξει τὸν δοκιμαζόμενο Ἄνθρωπο. Νὰ ἐνισχύσει τοὺς ἐπιστήμονες νὰ βροῦν τὴν κατάλληλη φαρμακευτικὴ ἀγωγή, νὰ δώσει δύναμη στοὺς ἰατροὺς καὶ στὸ ὑγειονομικὸ προσωπικὸ ποὺ μὲ θυσιαστικὴ ἀφοσίωση διακονοῦν τὸν συνάνθρωπο, νὰ θεραπεύσει τοὺς ἀσθενεῖς, νὰ ἀναπαύσει τὶς ψυχὲς τῶν ἀδελφῶν μας ποὺ δυστυχῶς ὑπέκυψαν, καθὼς καὶ νὰ στηρίξει τοὺς οἰκείους τους. Ὁ κορωνοϊὸς δὲν ἔκανε καὶ δὲν κάνει διακρίσεις.
Προφανῶς, πρέπει νὰ προσεγγίζουμε μὲ κατανόηση ἐκείνους τοὺς συνανθρώπους μας ποὺ ἔχουν τὶς ἐπιφυλάξεις τους γιὰ τὸν ἐμβολιασμό, καθὼς καθημερινὰ βομβαρδίζονται ἀπὸ διάφορες φῆμες, οἱ ὁποῖες ἀναπαράγονται, κυρίως, στὸ διαδίκτυο. Τὸ ζήτημα δὲν προσφέρεται γιὰ ἀντιπαράθεση, ἡ ὁποία ἄλλωστε προκαλεῖ πόλωση καὶ διχασμό. Πρέπει νὰ ἐμπιστευόμεθα τὴν ἰατρικὴ κοινότητα, ποὺ αὐτὴ καὶ μόνον αὐτὴ ἔχει τὴ γνώση νὰ δίδει ἀπαντήσεις σὲ κάθε ἀνησυχία, σὲ κάθε ἀμφιβολία, ἀλλὰ καὶ σὲ κάθε fakenews καὶ συνωμοσιολογικὸ σενάριο ποὺ κυκλοφορεῖ καὶ μπορεῖ νὰ παρασύρει ἕναν ἄνθρωπο ποὺ φοβᾶται σὲ μία λάθος ἀπόφαση.
.                          Ὡστόσο, ὅπως καὶ ἄλλες φορὲς ἔχω ἐπισημάνει, εἶναι ἀπαράδεκτο, ἐνώπιον τόσων θυμάτων καὶ τόσου πόνου, νὰ ὑπάρχουν κάποιοι οἱ ὁποῖοι, πιθανότατα γιὰ λόγους αὐτοδικαίωσης καὶ αὐτοπροβολῆς, εἴτε ὑποτιμοῦν τοὺς κινδύνους ἀπὸ τὸν κορωνοϊό, εἴτε, ἀκόμα χειρότερα, ἀρνοῦνται τὴν πραγματικότητα τῆς πανδημίας, θεωρώντας τὴν κατασκεύασμα διαφόρων κύκλων. Καὶ θὰ ἐπαναλάβω ὅτι εἶναι ἀκόμη προκλητικότερο ὅταν τέτοιες ἀπόψεις διατυπώνονται ἀπὸ χριστιανούς, δυστυχῶς καὶ ἀπὸ κάποιους κληρικοὺς ἢ μοναχούς, οἱ ὁποῖοι, μάλιστα, ἔχοντας ἄποψη ἐπὶ παντὸς ἐπιστητοῦ, αὐτοανακηρύσσονται ὑπερασπιστὲς ἑνὸς δικοῦ τους Θεοῦ.
.                          Σὲ αὐτὲς τὶς κρίσιμες στιγμὲς δὲν μπορεῖ κάποιοι νὰ ἀρνοῦνται τὴν πραγματικότητα, νὰ ἀρνοῦνται τὴ φωνὴ τῆς λογικῆς, νὰ ἀρνοῦνται τὴ θετικὴ συμβολὴ τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας στὸν ἀγώνα ποὺ ὡς ἀνθρωπότητα δίνουμε ἐνάντια στὸν κορωνοϊό. Καὶ μὲ τὴ στάση τοὺς αὐτὴ νὰ διχάζουν τὴν κοινωνία καὶ νὰ σπέρνουν τὸν φόβο καὶ τὴν ἀμφιβολία σὲ πολλοὺς συναθρώπους μας. Θέλω νὰ διευκρινίσω οτι δὲν ἀναφέρομαι σὲ ἐκείνους ποὺ γιὰ ἰατρικοὺς λόγους δὲν μποροῦν νὰ ἐμβολιαστοῦν, ἀλλὰ σὲ ἐκείνους ποὺ προβάλλουν διάφορες ἀνυπόστατες καὶ ἀναπόδεικτες θεωρίες ποὺ ἀμφισβητοῦν καὶ δαιμονοποιοῦν τὰ ἐμβόλια. Ὅλους αὐτοὺς λοιπὸν τοὺς προτρέπω πατρικῶς νὰ ἀκούσουν τὴν παγκόσμια ἰατρικὴ κοινότητα, ἀλλὰ καὶ τὴ μαρτυρία ἐκείνων τῶν ἀδελφῶν μας ποὺ νόσησαν βαριὰ ἀπὸ τὸν κορωνοϊό, ποὺ χρειάστηκαν ἰατρικὴ φροντίδα, ποὺ νοσηλεύτηκαν διασωληνομένοι, ποὺ αἰσθάνθηκαν τὸν κίνδυνο γιὰ τὴ ζωή τους. Ἕνας ἀπὸ τὶς χιλιάδες τῶν συναθρώπων μας ποὺ εἶχαν μία τέτοια ἐμπειρία εἶναι καὶ ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμ. κ. Ἐφραίμ, Καθηγούμενος τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου Ἁγίου Ὄρους, ὁ ὁποῖος ὅταν νόσησε δὲν εἶχε προλάβει νὰ ἐμβολιαστεῖ καὶ δοκιμάστηκε σκληρά, κινδύνευσε, καὶ χάριν τῶν προσπαθειῶν τῶν θεραπόντων ἰατρῶν του, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἀποθεραπεύτηκε καὶ σήμερα προτρέπει τοὺς πάντες νὰ ἐμβολιαστοῦν.

, , , , ,

Σχολιάστε

«ΣΧΟΙΝΟΒΑΣΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ καὶ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

.              

Ἀπὸ τὴν Συνεδρία τῆς 07.10.2021
τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

.               Συνῆλθε σήμερα, Πέμπτη 7 Ὀκτωβρίου 2021, στήν τέταρτη Τακτική Συνεδρία της ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὑπό τήν Προεδρία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, στήν αἴθουσα τοῦ Διορθοδόξου Κέντρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν Ἱερά Μονή Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Πεντέλης.

[…]

.                Ἐπηκολούθησε διάλογος περί τῶν χθεσινῶν Εἰσηγήσεων, κατά τόν ὁποῖο ἔλαβαν τόν λόγο πολλοί Ἀρχιερεῖς. Τήν συζήτηση ἔκλεισε ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος, προβαίνοντας μέ πατρική ἀγάπη σέ τρεῖς διαπιστώσεις καί ἐπισημάνσεις: 1) Ὅτι ἡ ἀρετή τῆς διακρίσεως εἶναι ἡ ἀνώτερη ὅλων τῶν ἀρετῶν καί ὅτι ἰδιαιτέρως σήμερα πρέπει νά χαρακτηρίζει τίς ἀποφάσεις κάι τίς πρωτοβουλίες τῶν ἀνθρώπων τῆς Ἐκκλησίας, 2) Ὁ τρόπος πού καλεῖται νά λειτουργήσει ἡ Ἐκκλησία καί οἱ ποιμένες της στήν σημερινή ἐποχή εἶναι αὐτός τῆς σχοινοβασίας καί 3) Ἔφερε ὡς παράδειγμα ἀποδοχῆς τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας αὐτό τοῦ νυκτερινοῦ μαθητοῦ τοῦ Χριστοῦ, Ἁγίου Νικοδήμου, ὁ ὁποῖος ἀποδεχόμενος τήν δικαιοδοσία τοῦ ἐκπροσώπου αὐτῆς, Ποντίου Πιλάτου, ἐπί τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, ζήτησε ἀπό αὐτόν τήν ἄδεια νά λάβει αὐτό καί νά τό κηδεύσει.
.                 Ἀκολούθως, ἀνέγνωσε τήν Εἰσήγησή του ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος, μέ θέμα: «Ἡ ἀξία, ἡ σημασία καί ἡ ὑπακοή εἰς τό Συνοδικόν Πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας».
.                  Ὁ Σεβασμιώτατος Εἰσηγητής, στά τέσσερα μέρη τῆς ἐμπεριστατωμένης Εἰσηγήσεώς του, χρησιμοποιώντας πολλά ἁγιογραφικά καί πατερικά χωρία, ἀπάντησε στά ἐξῆς καίρια ἐρωτήματα: α) τί εἶναι Συνοδικό Πολίτευμα, Ἱερό Συνοδικό Πολίτευμα καί τῆς Ἐκκλησίας Πολίτευμα; β) σέ τί συνίσταται ἡ ἀξία τοῦ Συνοδικοῦ Πολιτεύματος; γ) ποιό εἶναι τό περιεχόμενο τῆς σημασίας τοῦ Συνοδικοῦ Πολιτεύματος; καί δ) ποιά εἶναι ἡ ἔννοια καί τό περιεχόμενο τῆς ὑπακοῆς στό Συνοδικό Πολίτευμα;
.                  Τό τελευταῖο θέμα περί τῆς ὑπακοῆς στό Συνοδικό Πολίτευμα, ὁ Σεβασμιώτατος Μάνης χαρακτήρισε ὡς τό δυσκολότερο σημεῖο τῆς ὅλης εἰσηγήσεώς του τονίζοντας ὅτι «ἡ ὑπακοή στό Συνοδικόν Πολίτευμα εἶναι τό Α καί τό Ω μιᾶς αὐθεντικῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ἀκριβῶς διότι ὅλα ἀπορρέουν ἀπό τήν Ἐκκλησία». Γι’ αὐτό «ἀπώτερος σκοπός τῆς ὑπακοῆς αὐτῆς, εἶναι ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί ἡ ἑνότητα κρύπτει θεολογικό περιεχόμενο, καθ’ ὅτι ἀποτελεῖ ἀξίωμα, τουτέστιν ἀρχήν πίστεως».
.                    
Ἀπαντώντας στό ἐρώτημα, μήπως ἡ ὑπακοή ἀντιστρατεύεται τήν ἐλευθερία τοῦ λόγου, ἀνέφερε χαρακτηριστικά ὅτι «ἡ ὑπακοή στό Συνοδικό Πολίτευμα, οὐδέν ἔχει τό δουλικόν, οὐδέν τό ἐστερημένον τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας, ἀλλ’ ὑποτασσώμεθα μόνον γιά τόν ἀδιάρρηκτο πνευματικό δεσμό στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς μεῖζον ἀγαθόν. Καί ἡ ὑποταγή αὐτή εἶναι ἐλευθερία, ὡς ἡ ταπείνωση στήν ἐκκλησιαστική ζωή δουλεύει ὡς δύναμη… ἡ Ἐκκλησία ἐπ’ οὐδενί εἶναι δυνατόν νά διασπασθεῖ ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων ἀδυναμιῶν καί ἀντιθέσεων. Οὐδείς ἐντός τῆς Ἐκκλησίας δικαιοῦται τήν διάσπαση τῆς ἑνότητας. Καί οὐδείς λειτουργεῖ ὡς ἀνεξάρτητος καί αὐθαίρετος. Εἴμεθα κεκλημένοι σέ ἔνταξη καί ὑπακοή στά κελεύσματα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἐκφράζεται διά τῆς Ἱερᾶς Συνόδου».
.               Κλείνοντας τήν Εἰσήγησή του ὁ Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος ἔθεσε ἐπί τοῦ θέματος ὑπό τήν κρίσιν τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας προτάσεις ὅπως:

 

«1ον. Νά συνταχθεῖ καί ἀποσταλεῖ, ὅπου δεῖ, Εἰδική Συνοδική Ἐγκύκλιος τῆς ΙΣΙ περί τῆς ἀξίας, ἰσχύος καί πιστῆς ὑπακοῆς στίς ἀποφάσεις τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας ὑπό πάντων, κλήρου καί λαοῦ.

2ον. Νά θεωρηθεῖ λῆξαν τό ἐγερθέν γνωστόν ζήτημα τῶν δύο ἀδελφῶν Ἱεραρχῶν καί νά τεθεῖ στό ἀρχεῖον γιά τό μεῖζον ὄφελος καί συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας.

3ον. Νά τυγχάνουν τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ΙΣΙ καί ὄχι τῆς ΔΙΣ καί μέ βάση τήν ὅλη κανονική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, μείζονος σημασίας θέματα.

4ον. Νά ἐξαρθεῖ καί τονισθεῖ δεόντως τό κῦρος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. πρός τήν Πολιτεία καί εἰδικότερα νά καταστεῖ σαφές ὃτι ἐνέργεια ἀπορρέουσα ἐκ τῶν κρατικῶν ὀργάνων, πού ἔχει σχέση μέ ἐκκλησιαστικά θέματα, δέον ὅπως τυγχάνει προηγουμένως τῆς ἐγγράφου συνεργασίας μετά τῆς Ἱ. Συνόδου, ἄλλως νά θεωρεῖται ἄκυρος ἤ ἀκυρώσιμος στά πλαίσια τῶν διακριτῶν ρόλων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας.

5ον. Νά τύχουν κωδικοποιήσεως οἱ ἀποφάσεις τῆς ΙΣΙ καί τῆς ΔΙΣ σχετικῶς μέ τελετουργικά καί ποιμαντικά θέματα γιά τήν ἀκρίβεια, εὐταξία καί τό ἑνιαῖον τῆς ὅλης ἐκκλησιαστικῆς διακονίας».

[…]        

Ἐν κατακλεῖδι ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μεταξύ ἄλλων σοβαρῶν ζητημάτων πού συζήτησε στήν τακτική Σύγκλησή της τοῦ Ὀκτωβρίου 2021, τά ὁποῖα ἅπτονται τῆς καλῆς διοργάνωσης καί τῆς λειτουργίας τῶν ἐκκλησιαστικῶν δομῶν, ἀσχολήθηκε ἐπισταμένως καί διεξοδικῶς καί μέ τά προβλήματα, τά ὁποῖα ἀνέκυψαν καί ἐξακολουθοῦν νά ἀναφύονται κατά τήν διάρκεια τῆς νέας πανδημίας.

[…]

Κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἡ Ἱεραρχία κατέληξε ὁμοφώνως στά ἑξῆς:

1.Ἐπικρότησε τίς Συνοδικές Ἀποφάσεις τῶν δύο Συνοδικῶν περιόδων τῶν ἐτῶν 2019-2020 καί 2020-2021, πού ἀναφέρονταν μέ τήν νέα πανδημία, ὡς συντονιζόμενες μέ τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας σέ παρόμοιες ἔκτακτες περιπτώσεις, καί ἀποβλέπουσες στήν ψυχοσωματική ὠφέλεια τῶν συνανθρώπων μας.

2. Ἀποδέχθηκε ὅλες τίς εἰσηγήσεις τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν, οἱ ὁποῖες εἶχαν ἑτοιμασθεῖ γιά τήν Ἱεραρχία τοῦ Ὀκτωβρίου 2020 καί ἐκεῖνες πού ἐκφωνήθηκαν στήν παροῦσα Ἱεραρχία Ὀκτωβρίου 2021, καί ἀποφάσισε νά ἀναρτηθοῦν στήν ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἤ καί σέ ὁποιοδήποτε ἄλλο πρόσφορο μέσο, γιά τήν ἐνημέρωση τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος.

3. Ἐπαναβεβαίωσε γιά μιά ἀκόμη φορά τήν ἀρραγῆ ἐκκλησιαστική ἑνότητα μεταξύ Ἱεραρχῶν καί Χριστεπωνύμου πληρώματος, διότι τυχόν διασπαστικές ἐνέργειες τραυματίζουν καί πληγώνουν τό ἴδιο τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἐπιτακτική ἀνάγκη σήμερα νά μή διαταραχθεῖ ἡ ἑνότητα μεταξύ Ἱερᾶς Συνόδου καί χριστεπωνύμου πληρώματος, μεταξύ πίστεως καί ἐπιστήμης, μεταξύ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας. Ἀκριβῶς γιά τόν λόγο αὐτό πρέπει νά ἀποφεύγονται ἀκραῖες ἐνέργειες καί ἐκδηλώσεις καί τά θέματα νά ἀντιμετωπίζονται μέ σύνεση, νηφαλιότητα καί διάκριση, μέσα ἀπό τό συνοδικό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας.

4.Διατύπωσε τήν πάγια θέση της ὅτι ἡ ἰατρική περίθαλψη τῶν Ἑλλήνων Πολιτῶν εἶναι ἁρμοδιότητα τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία ἐκφράζεται μέ τά ἁρμόδια ὄργανά της, καί λαμβάνει τίς σχετικές ἀποφάσεις, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία μέ τήν θεολογία της, τήν λατρεία της καί τήν ποιμαντική της διακονία ἐνδιαφέρεται γιά τήν πνευματική ὑγεία τῶν Χριστιανῶν, πού ἔχει καί σωματικές συνέπειες, στήν προοπτική τῆς συνέργειας μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπου.

5.Προσευχήθηκε καί προσεύχεται γιά τήν ἀνάπαυση τῶν κεκοιμημένων ἀπό τίς συνέπειες τοῦ κορωνοϊοῦ, ἐξέφρασε τήν συμπαράστασή της σέ ὅσους ἐπλήγησαν πολυειδῶς καί πολυτρόπως ἀπό τήν πανδημία, καί συνεχάρη τά ὄργανα τῆς Πολιτείας καί τό ἰατρικό νοσηλευτικό προσωπικό τῶν Νοσοκομείων, πού ἐργάσθηκαν καί ἐργάζονται θυσιαστικῶς γιά τήν ὑγεία τῶν ἀνθρώπων.
.              Ὡσαύτως ἐξέφρασε τήν συμπαράστασή της στούς πληγέντες ἀπό τίς πρόσφατες πυρκαϊές σέ ὅλες τίς περιοχές τῆς πατρίδας μας.

6. Τέλος, προσεύχεται ἐκτενῶς στόν Χριστό, τόν ἰατρό τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων, γιά νά περιορισθοῦν οἱ ἡμέρες τῆς δοκιμασίας πού περνᾶ ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα καί ἡ πατρίδα μας, νά μετανοήσουμε καί νά ἐπανέλθη ἡ κοινωνία μας στήν πλήρη κανονικότητα γιά τό καλό ὅλων.

 

 

, , ,

Σχολιάστε

«ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ, ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑ καὶ ΖΗΛΩΤΙΣΜΟΣ»

Ἀπὸ τὴν Συνεδρία τῆς 06.10.2021
τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

.                           Συνῆλθε σήμερα, Τετάρτη 6 Ὀκτωβρίου 2021, στήν τρίτη Τακτική Συνεδρία της ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὑπό τήν Προεδρία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, στήν αἴθουσα τοῦ Διορθοδόξου Κέντρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν Ἱερά Μονή Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Πεντέλης.
[…]
.                           Ἀκολούθησε ἡ Εἰσήγηση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Ἰωνίας, Φιλαδελφείας, Ἡρακλείου καί Χαλκηδόνος κ. Γαβριήλ μέ θέμα: «Ἐπιστημονική καί Θεολογική προσέγγισις τοῦ ἰοῦ τῆς πανδημίας. Ἀπαντήσεις εἰς θεωρίας συνωμοσίας».
.                           Στόν Πρόλογό του, ὁ Σεβασμιώτατος προσήγγισε πληρέστατα τίς ἐπιστημονικές, θεολογικές καί κοινωνικές προεκτάσεις τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ COVID19, ἡ ὁποία ἐπηρέασε βαθιά καί τόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀναδεικνύοντας πολλά σημαντικά θεολογικά καί ποιμαντικά προβλήματα. Ὅμως ἡ Ἐκκλησία μας, τόνισε ἰδιαίτερα, δέν στάθηκε ἀδρανής, ἀλλά χειρίσθηκε τή νέα αὐτή πραγματικότητα μέ θαυμαστή διάκριση προβαίνοντας ἄμεσα «σέ κάλεσμα πρός τόν πιστό λαό τοῦ Θεοῦ νά ἐντείνει τίς προσευχές του, ἐνῶ στή συνέχεια, μέ ὑψηλό αἴσθημα εὐθύνης ἔναντι τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἀνθρώπων καί σέ συνεργασία μέ τίς ἐπιστημονικές ὑγειονομικές ἀρχές, τάχθηκε ὅπως ἀκριβῶς ὄφειλε, μέ ὅλες της τίς δυνάμεις, στό πλευρό τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας καί τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ γιά τήν ἀποτελεσματικότερη ἀντιμετώπιση τῆς ἐθνικῆς αὐτῆς δοκιμασίας».
.                           Στό πρῶτο μέρος τῆς Εἰσηγήσεώς του ὁ Σεβασμιώτατος κ. Γαβριήλ προσεγγίζοντας ἐπιστημονικά τήν πανδημία, ἀναφέρθηκε στίς πανδημίες καί τούς λοιμούς τοῦ παρελθόντος, στήν ἐμφάνιση καί τά συμπτώματα τοῦ νέου κορωνοϊοῦ (COVID19), τίς ψυχολογικές συνέπειες τῆς πανδημίας καί τήν ἐμφάνιση τοῦ κορωνοϊοῦ (COVID19) στήν Ἑλλάδα, καταλήγοντας στίς ἐνέργειες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος κατά τήν διάρκεια τῶν δύο ἐτῶν τῆς πανδημίας.
.                           «Ἀναμφίβολα», τόνισε ἰδιαίτερα, «ἡ περίοδος αὐτή ἦταν καί συνεχίζει νά εἶναι ὄχι μόνο μία περίοδος δοκιμασίας γιά τήν Ἐκκλησία, ἀλλά καί μία περίοδος διδακτική, μία περίοδος αὐτοεκφράσεως καί αὐτογνωσίας, ἀφοῦ ἡ νόσος τοῦ κορωνοϊοῦ ἐπέτρεψε νά ἀντιληφθοῦμε τίς ἀδυναμίες μας, τά θεολογικά μας κενά, ἤ ἄν προτιμᾶτε, καί τή νοσηρή πνευματικότητα ὄχι μόνο πολλῶν μελῶν τοῦ χριστεπωνύμου ποιμνίου μας, ἀλλά δυστυχῶς ἀκόμη καί πολλῶν κληρικῶν μας. Πέρα ὅμως ἀπό αὐτά, ἡ εὐθύνη τῆς Εκκλησίας ἦταν καί εἶναι νά παραμείνει προσηλωμένη στήν ἀποστολή Της, πού δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου καί αὐτό διότι ἡ ἔννοια τῆς Ἐκκλησίας δέν δύναται νά χωρισθεῖ ἀπό τήν ἔννοια τῆς “σωτηρίας’’ καί ἡ σωτηρία δέν μπορεῖ νά χωρισθεῖ ἀπό τήν ἐσχατολογική προοπτική τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Ἔτσι, ἡ Ἐκκλησία δέν δίστασε νά συγκρουσθεῖ ἀποφασιστικά μέ τίς κρατικές “διαταγές’’, ὅταν θεώρησε ὅτι διακυβεύεται αὐτή ἡ ἱσορροπία».
.                           Στό δεύτερο μέρος τῆς Εἰσηγήσεώς του ὁ Σεβασμιώτατος, ἀφοῦ προσήγγισε θεολογικά τήν πανδημία χρησιμοποιώντας πολλά ἁγιογραφικά καί πατερικά χωρία περί τῆς ἔννοιας τῆς ἀσθένειας, περί τοῦ ἀνθρώπου καί περί τῆς ἀναπτυχθείσας προβληματικῆς περί τοῦ Μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας, ἀναφέρθηκε στίς θεωρίες συνωμοσίας πού ἐνέπλεξαν καί τήν Ἐκκλησία δίδοντας ἐμπεριστατωμένες ἀπαντήσεις σέ αὐτές.
.                           «Καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς πανδημίας», ἀνέφερε χαρακτηριστικά, «ἀναπτύχθηκαν παράλογες θεωρίες πού προκάλεσαν ἔνταση καί δημιούργησαν ἕνα διχαστικό κλίμα μεταξύ τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, σέ σημεῖο πού νά διαταράσσονται οἰκογενειακές, φιλικές, ἐπαγγελματικές ἀκόμη δέ καί πνευματικές σχέσεις. Βεβαίως, τό γεγονός ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἀδελφούς μας αὐτούς εἶναι κληρικοί ἤ ἀποτελοῦν πιστά μέλη τῆς Ἐκκλησίας, δημιουργεῖ ἀπό μόνο του ὄχι μόνο ἀπογοήτευση, ἀλλά καί ἔντονο προβληματισμό». Ὡς αἰτίες τοῦ προβλήματος αὐτοῦ ὁ Εἰσηγητής ἀνέφερε: α) τήν ἔλλειψη κατηχήσεως, β) τήν δεισιδαιμονική σχέση μέ τήν πίστη καί τά ἱερά Μυστήρια, γ) τήν Ζηλωτική καί ζηλοτυπική σχέση μέ τήν Ἐκκλησία, καί δ) τήν Προφητολογία.
.                           Κλείνοντας τήν Εἰσήγησή του ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριήλ, ἔθεσε τό ἐρώτημα, «κατά πόσο ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι σήμερα ἕτοιμη νά διαχειρισθεῖ τέτοιες κρίσεις;». Ἀπαντώντας στό ἐρώτημα αὐτό ἐπεσήμανε μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς:

«Ἡ νέα ἐποχή ἀπαιτεῖ ἀπό τήν Ἐκκλησία νά ἀποτάξει ἤ καί νά ξεφύγει ἀπό τήν γραφικότητα, τόν ἀναχρονισμό καί τόν ἐφησυχασμό, πού ὁδηγοῦν στήν ἀποξένωση καί στήν παραποίηση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος. Ἀπαιτεῖ ἀπό τήν Ἐκκλησία μας νά ἀποβάλλει κάθε ψῆγμα ἐκκοσμικεύσεως καί ἀντ᾽ αὐτοῦ νά προβάλλει τό ἀσκητικό Της ἦθος καί τόν εὐχαριστιακό Της χαρακτῆρα. Ἀπαιτεῖ ἀπό τήν Ἐκκλησία μας νά εἶναι ἑνωμένη καί δυνατή. Εὐέλικτη, τολμηρή καί ὁμόφωνη στίς ἀποφάσεις Της ἀπέναντι στίς νέες καί μεγάλες αὐτές προκλήσεις. Ἀπαιτεῖ ἀπό τήν Ἐκκλησία μας νά παραμείνει προσηλωμένη στήν ὑπερδισχιλιετῆ ἀποστολική καί πατερική Της παράδοση καί νά διατηρήσει ἀλώβητη τήν ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία Της ὡς Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία.
.                           Ἡ νέα ἐποχή ἀπαιτεῖ ἐπίσης κληρικούς μέ πνευματική ἐγρήγορση καί παρρησία. Κληρικούς, γνῶστες τῆς σημερινῆς πραγματικότητος, πού μέ τήν ταπείνωσή τους, τήν καθαρότητα τοῦ βίου τους καί τό ἐκκλησιαστικό φρόνημά τους νά γίνονται δεῖκτες καί ἐνσαρκωτές τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἐγγύς καί τούς μακράν…..
.                           Οἱ καιροί ὅμως δέν ἐπιτρέπουν γι’ ἄλλη διχόνοια. Δέν ἐπιτρέπουν γι’ ἄλλη ἀποξένωση. Στόν ἐπικίνδυνο αὐτό νέο ἐθνικό διχασμό πού ἐκκολάπτεται μεταξύ “ἐμβολιασμένων’’ καί “ἀνεμβολιάστων’’, ὀφείλουμε ὡς Ἐκκλησία νά ἀντιπαρατάξουμε τήν ἀγάπη καί τήν ἀλληλεγγύη. Νά καλλιεργήσουμε στόν κόσμο τήν ὁμόνοια καί τήν ἑνότητα, πού πηγάζει ἀπό τήν ἴδια τήν οὐσία τῆς Ἐκκλησίας…. Ἡ Ἐκκλησία, ἄλλωστε, οὐδέποτε ἀδιαφόρησε γιά τά προβλήματα τοῦ κόσμου, διότι ἁπλά, ἡ Ἐκκλησία δέν ὑπάρχει γιά τόν ἑαυτό Της, ἀλλά γιά τόν κόσμο. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι πάνω ἀπό ὅλους καί ἀπό ὅλα καί γιά τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τῆς ἀγάπης δέν ὑπάρχουν ἀδιέξοδα…. Ὑπό τό πνεῦμα αὐτό, ἡ Ἐκκλησία ὀφείλει νά δώσει νόημα καί ἐλπίδα στόν κόσμο, δείχνοντας ὅτι ὁ Χριστός εἶναι παρών μέσα στήν ἱστορία του. Καί αὐτό θά τό ἐπιτύχει μέ τό ἴδιο της τό «εἶναι», διότι αὐτή ἡ ἴδια εἶναι ἡ διηνεκής παρουσία τοῦ Χριστοῦ στήν ἱστορία τοῦ κόσμου».
.                           Ἐπηκολούθησε εὐρύτατος διάλογος ἐπί τῆς Εἰσηγήσεως αὐτῆς, ἀλλά καί ἐπί τῆς Εἰσηγήσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως κ. Ἀθηναγόρου, τήν ὁποία ἀνέγνωσε χθές, μέ θέμα: «Συμμετοχή τοῦ λαϊκοῦ στοιχείου εἰς τό Ἐκκλησιαστικόν γεγονός». τοῦ λαϊκοῦ στοιχείου εἰς τό Ἐκκλησιαστικόν γεγονός».
.                           Ἡ συζήτηση διεξήχθη σέ κλίμα ἑνότητος καί διάθεση αὐτοκριτικῆς, κατά τήν ὁποία ἐπισημάνθηκε ἡ ἀνάγκη διαφύλαξης τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ξεκινᾶ ἀπό τό Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας καί διαχέεται στόν κλῆρο καί τόν λαό. Τήν ἀνάγκη αὐτή ὑπηρέτησαν καί τά Μέλη τῆς ΔΙΣ τῶν περιόδων 2019-2020 καί 2020-2021, στά ὁποῖα ἐξεφράσθη ἡ εὐαρέσκεια τοῦ Σώματος τῆς Ἱεραρχίας γιά τήν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπιση τῶν προκλήσεων συνεπείᾳ τῆς πανδημίας.

Ἐν συνεχείᾳ κατετέθησαν προτάσεις ἀναφορικά μέ:

  1. Τήν ἐνίσχυση τῆς καλλιέργειας καί τοῦ καταρτισμοῦ τῶν κληρικῶν, τῶν ἐκκλησιαστικῶν στελεχῶν, ὡς καί τήν διεύρυνση καί τόν ἐμπλουτισμό τοῦ κατηχητικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας.

  2. Τήν λήψη τῶν ἀπαραίτητων μέτρων γιά τήν ἀνάσχεση τοῦ κύματος ἀνάδειξης «αὐθεντιῶν», οἱ ὁποῖες δροῦν διασπαστικά ἐντός τῆς Ἐκκλησίας.

  3. Τήν περαιτέρω ἐνεργοποίηση καί ἐνίσχυση τοῦ ρόλου τοῦ λαϊκοῦ στοιχείου, καί

  4. Τήν ἀνάληψη ἐκστρατείας ἔγκαιρης καί τεκμηριωμένης πληροφόρησης τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ καί τῆς κοινωνίας ἀπό μέρους τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς.

,

Σχολιάστε

ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΤΩΝ ΙΔΕΟΛΗΨΙΩΝ ΜΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΜΑΝΔΥΑ

Ἐπικίνδυνοι ὅσοι ἐπενδύουν τὶς ἰδεοληψίες μὲ θρησκευτικὸ μανδύα

Τοῦ Μητροπολίτου Ἀργολίδος Νεκταρίου

ΠΗΓΗ: imargolidos.gr

.                     Ὑπάρχουν θρησκευτικὲς σέκτες, μὲ μανδύα χριστιανικό, οἱ ὁποῖες παρερμηνεύοντας τὴ Βίβλο, ὑποστηρίζουν θέσεις ἐπικίνδυνες γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ζωή. Κατὰ καιροὺς ἀκοῦμε γιὰ τὴν ἄρνηση ὀπαδῶν κάποιας σέκτας, γιὰ μετάγγιση αἵματος σὲ ἀσθενῆ. Σὲ πολλοὺς ἡ ἀπάνθρωπη αὐτὴ ἀπαίτηση δημιουργεῖ ἀπορία. Γιατί π.χ. κάποιοι γονεῖς ἀρνοῦνται τὴ μετάγγιση αἵματος καὶ προτιμοῦν νὰ πεθάνει τὸ παιδί τους; Ἡ δοξασία αὐτὴ στηρίζεται, λαθεμένα βέβαια, στὴ Βίβλο (Λευιτικὸ κεφ. 17, στίχ. 13 -15). Ἡ διάταξη λέει ὅτι ὅταν σφάξουν ἕνα ζῶο, δὲν θὰ τρῶνε τὸ κρέας μὲ τὸ αἷμα του. «Ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι», γιατί στὸ αἷμα βρίσκεται ἡ ψυχή του. Ἑπομένως, οἱ σέκτες αὐτὲς διατείνονται ὅτι μέσα στὸ αἷμα βρίσκεται ἡ ψυχὴ τοῦ ζώου ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀνθρώπου. Ὁμεταγγιζόμενος λοιπόν, παίρνοντας 400 γραμμάρια αἵματος κάποιου αἱμοδότη, παίρνει καὶ τὴν ψυχή του!
.                     Ὅμως ἡ ψυχὴ στὴ Βίβλο ἔχει διπλὴ ἔννοια. Κι ἐδῶ μὲ τὴ λέξη ψυχὴ ἐννοεῖται ἡ ζωή. Στὸ χωρίο λοιπὸν ποὺ ἀναφέραμε, ἡ μετάφραση (σύμφωνα μὲ τὴν κριτικὴ ἔκδοση τῆς Βιβλικῆς Ἐταιρίας καὶ ὄχι μόνο) εἶναι: «Στὸ αἷμα βρίσκεται ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου». Καὶ εἶναι γνωστὸ ὅτι ἀπώλεια αἵματος θέτει σὲ κίνδυνο τὴ ζωὴ τοῦἀνθρώπου. Γι’ αὐτὸ ἀπαιτεῖται ἡ μετάγγιση.
.                     Τὶς τελευταῖες δεκαετίες ἕνα ἀκόμη Βιβλικὸ κείμενο ἡ «Ἀποκάλυψη», ἔχει βάρβαρα κακοποιηθεῖ καὶπαρερμηνευτεῖ. Ἡ λέξη Ἀντίχριστος (ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει πουθενὰ στὴν Ἀποκάλυψη), ὁ ἀριθμὸς 666 (ποὺ κι αὐτὸς δὲν ὑπάρχει – στὸ κείμενο γράφεται ὄχι μὲ ἀραβικὴ ἀλλὰ ἑλληνικὴ γραφή: Χ Ξ Ϛ), τὸ σφράγισμα κ.λπ. ἔχουν γίνει σημαία τῶν γνωστῶν φονταμενταλιστικῶν κύκλων. Ὅλη αὐτὴ ἡ παραφιλολογία καὶ παραθεολογία προέρχεται ἀπὸἀμερικάνικες σέκτες, οἱ ὁποῖες δὲν χάνουν τὴν εὐκαιρία σὲ κάθε περίπτωση νὰ κυκλοφοροῦν τὶς θέσεις τους μὲμανδύα τὴν Ἀποκάλυψη. Καὶ ἐμεῖς οἱ «Ὀρθόδοξοι» ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ στὶς ὁμόδοξες χῶρες, δεχόμαστε ἄκριτα ὅλες αὐτὲς τὶς παρερμηνεῖες, νομίζοντας ὅτι εἶναι Ὀρθόδοξες.
.                     Ἡ Covid – 19 ἦταν μία ἀκόμη χρυσὴ εὐκαιρία γιὰ τὶς σέκτες νὰ κάνουν ἔντονη τὴν παρουσία τους. Τὸ ἀντιεμβολιαστικὸ κίνημα, ὅπως ἔγραψε καὶ ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἰερόθεος, «στὴν Ἀμερικὴ κυριαρχεῖ μεταξὺ τῶν φονταμενταλιστικῶν ἀκραίων προτεσταντικῶν κύκλων καὶ μεταξὺ ἀνθρώπων ποὺ διακατέχονται ἀπὸ διάφορες ἀρχὲς τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν…». Εἶναι λυπηρὸ λοιπὸν νὰ ἀκοῦς αὐτὲς τὶς θέσεις καὶ ἐπιχειρήματα ἀπὸ χριστιανοὺς ποὺ διακρίνονται γιὰ τὴν ἔλλειψη σοβαρῆς θεολογικῆς παιδείας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ σοβαρὰ ἐπιστημονικὰ ἐπιχειρήματα. Τὸ ἂν θὰ γίνουν αἰτία νὰ διακινδυνεύσουν τὴ ζωή τους καὶ νὰ μολύνουν τὸν διπλανό τους μὲ ὀδυνηρὲς συνέπειες, δὲν ἔχει σημασία
.                     Στὶς μέρες μας εἴδαμε καὶ τὸ ἑξῆς παράδοξο καὶ ἐξωφρενικό. Συγγενεῖς ἀρρώστων ἀπὸ Covid – 19 νὰ ἀρνοῦνται ὄχι τὴ μετάγγιση αἵματος, ἀλλὰ τὴν εἰσαγωγὴ στὸ νοσοκομεῖο ἢ τὴ διασωλήνωση τοῦ ἀσθενοῦς. Προτιμον ν ποφέρει ρρωστος κα ν πεθάνει, παρ ν παραδεχτον τι πάρχει τελικ φονικς ός. Ἔφτασαν μάλιστα στὸ σημεῖο νὰ μηνύσουν καὶ τοὺς γιατρούς. Γνωρίζω περιπτώσεις ἀσθενῶν ποὺ οἱ συγγενεῖς δὲν τοὺς πῆγαν στὸ νοσοκομεῖο ἀλλὰ τοὺς ἄφησαν σπίτι. Ἀποτέλεσμα νὰ μολυνθοῦν καὶ οἱ ἴδιοι καὶ ὁ ἀσθενὴς νὰ πεθάνει μὲ φρικτὸ θάνατο. Κατὰ τὴ φράση γιατροῦ, γνωστός μας ἀσθενής, «πέθανε ὄχι ἁπλῶς ἀπὸ δύσπνοια, ἀλλὰκυριολεκτικὰ ἔσκασε!». Ἀναρωτιέμαι, πῶς αἰσθάνθηκαν οἱ συγγενεῖς βλέποντας τὸ μαρτύριο αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου; Δὲν ὑπῆρξε κάποια ρωγμὴ στὶς ἰδεολογικὲς ἐμμονές τους;
.                     Ὅταν πρωτοξεκίνησε ἡ Covid -19, εἴχαμε τὸ ἐλαφρυντικὸ ὅτι δὲν γνωρίζαμε. Τώρα δὲν ὑπάρχει δικαιολογία. Μποροῦμε νὰ σεβαστοῦμε τὶς ὅποιες ἐπιστημονικὲς ἐνστάσεις, λογικὲς ἀμφιβολίες ἢ τὸ φόβο κάποιων, ἀλλὰ νὰ ἐπενδύουμε τὶς ἀντιεμβολιαστικές μας ἰδεοληψίες μὲ θρησκευτικὸ μανδύα καὶ παρερμηνεύοντας τὰ Βιβλικὰ ἢΠατερικὰ κείμενα, γινόμαστε ὄχι μόνον γραφικοί, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνοι.

,

Σχολιάστε

ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἀρχίζει τὸ σχολεῖο…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                     Μὲ τὴν καρδιὰ σφιγμένη ἀπὸ μαθητές, μαθήτριες καὶ γονεῖς ξεκίνησε τὸ σχολικὸ ἔτος. Ὁ ὕπουλος καὶ ἰδιαίτερα ἐπικίνδυνος γιὰ τὴν ὑγεία ἰὸς καραδοκεῖ. Ἡ θερμὴ εὐχὴ ὅλων μας εἶναι νὰ μὴν ἐπαναληφθεῖ ἡ θλιβερὴ κατάσταση τῆς περασμένης χρονιᾶς. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὑπάρχουν τὰ ἐνδημικὰ προβλήματα τῆς ἐκπαίδευσης στὴ χώρα μας.
.                     Τὸ πρῶτο εἶναι τὸ ζητούμενο νὰ βρεθεῖ ἡ σωστὴ σχέση μεταξύ τῆς ἠθικῆς καὶπνευματικῆς καλλιέργειας τῶν μαθητῶν καὶ τῆς ἀπόκτησης πρακτικῶν γνώσεων, ὠφέλιμων στὴν μελλοντικὴ ἐπαγγελματική τους ζωή. Ἡ Πολιτεία δὲν ἔχει μόνο τὴν εὐθύνη νὰ ἀναδείξει πετυχημένους ἐπαγγελματίες, ἔχει κυρίως τὴν εὐθύνη νὰ  διαπλάσσει ἠθικούς, ἔντιμους καὶ δημοκρατικοὺς πολίτες, ποὺ νὰ ἔχουν ἐπίγνωση τῆς ταυτότητάς τους καὶ ἀγάπη στὴν Πατρίδα τους.
.                     Τὸ δεύτερο εἶναι ἡ ποιότητα τῆς διδασκαλίας. Ὁ διδάσκων μὲ τὴν ἀπόκτηση ἑνὸς πτυχίου δὲν σημαίνει ὅτι κατέστη ἱκανὸς νὰ μεταδώσει ἀποδοτικὰ τὶς γνώσεις, ποὺ χρειάζονται οἱ μαθητὲς καὶ οἱ μαθήτριες. Ἐπίσης ἡ Πολιτεία ὡς πρὸς τὴν ποιότητα τῆς διδασκαλίας δὲν πρέπει νὰ ὑπολογίζει μόνο τοὺς συνδικαλιστὲς καὶ τὴν πίεση ποὺ ἀσκοῦν, ἀλλὰ καὶ τὴν πικρία καὶ ταλαιπωρία τῶν πολυπληθέστερων μαθητῶν, μαθητριῶν, γονέων καὶ κηδεμόνων.
.                     Τὸ Ἑλληνικὸ Κράτος ἀπὸ τὸ Σύνταγμα ἔχει τὴν εὐθύνη τῆς ἀγωγῆς τῶν νέων. Τὸ Κράτος τὸ δικό μας, ὅπως καὶ τὰ περισσότερα στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, δὲν εἶναι οὐδέτερο, ἔχει ταυτότητα, εἶναι Ἑλληνικό. Κουβαλάει μίαν Παράδοση, ὅσο καὶ ἂν ὁρισμένοι Τὴν ἀπορρίπτουν. Μὲβάση αὐτὴν τὴν Παράδοση διατηρηθήκαμε ὡς Ἔθνος, χάρη σὲ Αὐτὴν ξεκινήσαμε τὸν Ἀγώνα τὸ1821 καὶ πετύχαμε νὰ ἀπελευθερωθοῦμε, νὰ ἀναπτυχθοῦμε καὶ νὰ ἀναδείξουμε μεγάλες, ἀκόμη καὶπαγκόσμιας ἀκτινοβολίας προσωπικότητες σὲ ὅλους τους τομεῖς τῆς Ἐπιστήμης, τῶν Γραμμάτων καὶ τῶν  Τεχνῶν. Μία ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ὁ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀποθανὼν Μίκης Θεοδωράκης.
.                     Ἂν τὸ Κράτος καταστεῖ οὐδέτερο, ὅπως τὸ ἐπιδίωξε ὁ Ἀλ. Τσίπρας, αὐτὸ θὰσημάνει ὅτι διακόπτεται ἡ Παράδοση τῶν Ἑλλήνων, ποὺ ἔχει ἡλικία 3000 ἐτῶν, ἀφοῦ καὶ οἱ εἰδωλολάτρες πρόγονοί μας θρησκεύονταν. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἀθέους καὶ ἀντιεκκλησιαστικοὺς ἀρθρογράφους ἐπιδιώκουν ἡ Ἑλλάδα νὰ ἀποκτήσει τὸ ἄθεο καὶ ἀντιθρησκευτικὸ καθεστὼς τῆς Γαλλίας. Οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸν ἰδεολογικό τους φανατισμὸ θέλουν νὰ ἀγνοοῦν τί περνάει ἐπὶ 116 χρόνια ἡ ἐν λόγῳ χώρα γενικὰ στὴν κοινωνία καὶ εἰδικότερα στὴν ἐκπαίδευση. Ἀπὸ τὸ 1905, ὅταν οἱ ἀριστεροὶ καὶ ἄθεοι  πολιτικοὶ Brian, Dejeante καὶ Sarraut πέρασαν τὸν Νόμο, μὲ τὸν ὁποῖο καθιέρωσαν τὸ ἄθρησκο καὶ ἀντιχριστιανικὸ καθεστὼς στὴ Γαλλία, ἕως σήμερα ἡ χώρα ταλανίζεται ἀπὸ προσπάθειες νὰ ρυθμίσει τὸ θρησκευτικὸ φαινόμενο.
.                     Γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ ζητήματος μόνο στὸν 21ο αἰώνα δημιουργήθηκαν ἀλλεπάλληλες Ἐπιτροπές: Τὸ 2003 ἡ Ἐπιτροπὴ Stasi, τὸ 2005 ἡ Ἐπιτροπὴ Rossinot, τὸ 2006 ἡἘπιτροπὴ Machelon, τὸ 2013 παρουσιάζεται ἡ Χάρτα τοῦ οὐδέτερου κράτους, ποὺ συμπληρώνεται τὸ 2018. Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2021, τὸ Γαλλικὸ Ὑπουργεῖο Ἐκπαίδευσης ἐξέδωσε ὁδηγίες γιὰ τὸπῶς γονεῖς καὶ μαθητὲς ὀφείλουν νὰ σέβονται τὸ οὐδέτερο κράτος στὸ σχολεῖο… Ἡ Γαλλία ἐπί,ἐπαναλαμβάνω, 116 χρόνια δὲν μπορεῖ νὰ βρεῖ λύση στὸ πρόβλημα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ οὐδετερόθρησκου κράτους στὸ σχολεῖο καὶ στὴν κοινωνία τῶν πολιτῶν.  Γάλλοι διανοούμενοι τὸ1931 ὀρθῶς παρομοίασαν τὴν ἀντιεκκλησιαστικὴ προσπάθεια τῆς χώρας τους μὲ τὸ θεώρημα τοῦ Γκέντελ, δηλαδὴ ὅτι εἶναι ἄλυτη… Τὸ πρόβλημα τῆς σχέσης θρησκειῶν καὶ κράτους καὶ ἐθνικῆς ταυτότητας στὴ Γαλλία ἔχει καταστεῖ ἀκόμη πιὸ περίπλοκο μὲ τὴν παρουσία τῶν μουσουλμάνων, ποὺ προβλέπεται ὅτι τὸ 2050 θὰ εἶναι ἕνα πέμπτο τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Οἱ μουσουλμάνοι δέχονται ἰσχυρότατη ὑποστήριξη ἀπὸ ἰσλαμικὲς χῶρες καὶ ἡ προσέλευση στὰ τζαμιὰ τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχει αὐξηθεῖ κατὰ 62% σὲ σχέση μὲ  παλαιότερα. Σύμφωνα μὲ πρόσφατες δημοσκοπήσεις τὸ59% τῶν Γάλλων ἔχουν τὴ σκέψη ὅτι «τὸ Ἰσλὰμ εἶναι μία ἀπειλὴ γιὰ τὴν ταυτότητα τῆς Γαλλίας»… (“Le Monde”, 12-13/9/2021, p. 34).
.                     Ὁ ἀριστερὸς διανοούμενος Regis Debray, σύντροφος τοῦ Τσὲ Γκεβάρα, ἀσχολήθηκε ἐπὶ χρόνια ἀπὸ ὑπεύθυνες θέσεις μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦοὐδετερόθρησκου κράτους στὴν ἐκπαίδευση καὶ   κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι, ἐνῶ νόμιζε ὅτι μὲτὴν ὑποχρεωτικὴ προώθηση τοῦ Διαφωτισμοῦ θὰ ἐξαλειφόταν ἡ θρησκεία, ἀπέτυχε, γιατί ὅπως στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἔτσι καὶ στὴ Γαλλία ἀποδείχθηκε ὅτι ἡ Πίστη εἶναι ἀνίκητη. Ἡ Γαλλία στὴν ἐπιδίωξή της νὰ ἐξοντώσει τὴ θρησκεία κατάντησε ἕνας σύγχρονος Τάνταλος. Στὴν τραγελαφικὴ κατάστασή της  ἐπιζητοῦν νὰ μᾶς ὁδηγήσουν φανατικοὶ ἄθεοι παράγοντες. Ξεχνοῦν ὅτι ἡ Ἑλλάδα δὲν εἶναι Γαλλία.-

, , ,

Σχολιάστε

ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΕΣ ΠΑΝΔΗΜΙΕΣ (καὶ ὁ δαιμονιώδης τρόπος ἀντιδράσεως πολλῶν χριστιανῶν)

Ποικιλόμορφες πανδημίες

τοῦ Μητροπολ. Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου Ἱεροθέου

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

.                         Τό νά ἀσχολεῖται κανείς μέ ἔντονα ποιμαντικά καί κοι­νωνικά ζητήματαεἶναι, κατά κάποιο τρόπο, ριψοκίνδυνο. Εἶναι προτιμότερο νά μήν ἀγγίζη κανείς τέτοιαζητήματα καί νά ἀσχο­λεῖται ἁπλῶς μέ ἀδιάφορα θέματα, ἀλλά, τελικά, καί αὐτό εἶναι ἀτελέσφορο.
Ὡς ὑπεύθυνος ἐκκλησιαστικός ποιμένας χρειάζεται νά λαμ­βάνω ἀποφάσεις καί νάδιατυπώνω τίς σκέψεις μου, γιά διά­φορα κρίσιμα ζητήματα γιά νά ἐνη­μερώνω τούςΧριστιανούς. Ἄν εἶναι κανείς ἀσκητής στήν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἴσως δέν χρειαζόταν νά κάνη παρεμβάσεις, ἀλλά νά λέη τόν λόγο σέ αὐτούς πού τόν ἐρωτοῦν, κατά τό «εἶπε Γέρων». Ὅμως, ἡ ποιμαντική διακονία ἔχει ὑποχρεώσεις καί καθήκοντα ἔναντι τῶν Χρι­στιανῶν πούποιμαίνονται.
.                         Ἔτσι, πρίν λίγο καιρό ἔγραψα μιά Ἐγκύκλιο γιά τούς Κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μου (ΠΛΑΝΗ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΙΟΥ ΦΟΝΟΥ ), γιά νά μή ὑπάρξουν σοβαρά κρούσματα μεταξύ τῶν Ἱερέων, καί νά μή ἐπεκταθῆ τό «κακό» αὐτό στό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας καί οἱ Χριστιανοί νά ἀποδώσουν τήν διάδοση τῆς νόσου στούς Κληρικούς. Ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ τό κοινωνικό καί ἐκκλησιαστικό ἔργο πρέπει νά λαμβάνουν τά μέτρα τους. Θά ἦταν παράλογο οἱ Ἰατροί στά Νοσοκομεῖα νά κάνουν ἐγχειρήσεις ἤ ἄλλες θεραπεῖες καί νά μή λαμβάνουν τά ἀπαραίτητα προφυλα­κτι­κά μέτρα.
.                         Ὅμως, κάθε λόγος ἔχει καί τόν ἀντίλογο, κατά τό λόγιο «λόγῳ παλαίει πᾶς λόγος», ἀφοῦ οἱ ἄν­θρω­ποι ἔχουν διάφορες ἀπόψεις τίς ὁποῖες ἐπενδύουν μέ θεο­λογικά ἤ παραθεολογικά, ἐπιστημονικά ἤ παραεπι­στη­μονικά ἐπιχειρήματα. Ἔτσι, ἐγράφη­σαν διάφορα κείμενα, ἄλλα μέ σεβα­σμό καί ἄλλα μέ ἀπρεπῆ ὑβριστικό τρόπο καί λόγο, γιά νά φανερωθῆ καί ἡ ὕπαρξη τοῦ παρανοϊοῦ, μαζί μέ τόν κορωνοϊό.
.                         Δέν θέλησα νά ἀπαντήσω σέ καθένα ἀπό αὐτά ξεχωριστά, ἄν καί δέν ἦτανδυσχερές, γιατί σέ μιά τέτοια περίπτωση δέν θά ἔκανα κανένα ἄλλο ἔργο, ἀλλά καί γιατί, τόκυριότερο, στά θέματα καί στά ἐρωτήματα πού θέτουν, οἱ ἀπαν­τήσεις βρί­σκονται μέσαστό ἴδιο τό κείμενο πού κρίνουν καί δέν θέ­λησαν νά δοῦν! Εἶναι καί αὐτό ἕνα πρόβληματῆς ἐποχῆς μας, πού κάποιοι ἐρωτοῦν γιά θέματα πού ἔχουν ἤδη ἀπαντηθῆ στό κείμενο πού ὑποτίθεται ὅτι ἔχουν διαβάσει καί κρίνουν!! Πρόκειται περί πνευματικῆς ἀσθένειας καί αὐτό συνιστᾶ τήν ὕπαρξη ποικιλόμορφων πανδημιῶν, ἀκόμη καί μέσα στόν ἱερό θεσμό τῆςἘκκλησίας.
Ἐν πάσῃ περιπτώσει μέ τό κείμενό μου αὐτό δίνω κάποιες ἐπε­ξη­γήσεις πούἀφοροῦν τήν Ἐγκύκλιο γιά τόν τρόπο ἀντιμε­τωπίσεως τοῦ κορωνοϊοῦ καί τῆς ἀσθένειαςπού προκαλεῖται ἀπό αὐτήν, ἡ ὁποία δέν εἶναι «μιά ἁπλῆ γριππούλα»!

1. Ὡς Μητροπολίτης τῆς Ἐκκλησίας στηρίζομαι στίς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γιατί δέν μπορῶ νά ἀποστασιοποιηθῶ ἀπό αὐτήν, γιατί διαφορε­τικά θά ἤμουν παραβάτης τῶν ὑποσχέ­σεων πού ἔδωσα.
.                         Ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι πρίν τήν χειροτονία μας εἰς Ἐπίσκοπον δώσαμε ὑπόσχεσηὅτι θά ὑπακούουμε στήν Ἐκκλησία: «Πείσομαι δέ ἐσαεί καί προθύμως ἐν τοῖςἐκκλησιαστικοῖς καί τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ ὡς ἀνωτάτῃ ἐκκλησιαστικῇ ἀρχῇ». Καί πρίν ἀναλάβουμε τήν διοίκηση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως δώσαμε τήν διαβεβαίωση ὅτι θάφυλάττουμε τούς νόμους τοῦ Κράτους.
.                         Ἐννοεῖται ὅτι ἄν θεωρήσουμε ὅτι ἡ Ἱερά Σύνοδος ὑπερβαίνει τήν ἁρμο­διότητά της σέ μιά ἀπόφασή της ἔχουμε τό δικαίωμα καί τήν ὑποχρέωση νά ἀπευθυνθοῦμε στήν Ἱερά Σύνοδο καί νά δια­τυπώσουμε τήν ἄποψή μας μέ θεολογικά καί ἐκκλησιαστικά ἐπιχειρήματα, ἐκκλησιαστικό ἦθος καί φρόνημα καί νά ἀναμένουμε τήν ἀπάντησή της.
.                         Συνιστᾶ ἄηθες ἦθος καί σοβαρή ἀπρέπεια κυρίως γιά ἐμᾶς τούς Κληρικούςνά σχολιάζουμε καί νά ἐπικρίνουμε δημοσίως τίς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, γιατί ἐκτόςτῶν ἄλλων, γινόμαστε αἴτιοι ἐκκλησιαστικοῦ σχίσματος.
.                         Τό ἐπιχείρημα τοῦ διχασμοῦ, ὅτι, δηλαδή, ἡ Ἱερά Σύνοδος μέ τίς ἀποφάσειςτίς ὁποῖες λαμβάνει διχάζει τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἐπιπόλαιο. Μέ αὐτό θεωρεῖται ὅτι ὅσοι ἐπικαλοῦν­ται τίς ἀποφάσεις τῶν Συνοδικῶν Ὀργάνων, καί τῶν Παγκόσμιων Ὀργανισμῶν Ὑγείας, καί ἄλλων Παγκόσμιων Κέν­τρων διχάζουν τόν λαό, ἐνῶ ὅσοι ἀντιδροῦν σέ τέτοιες ἀποφάσεις ἀγωνίζονται γιά τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί τῆςκοινωνίας!!
.                         Θά ἀναφερθῶ σέ αὐτό πιό κάτω, ἀλλά διχάζουν τόν λαό ὅσοι δέν δέχονταιστήν πράξη τόν ἱερό θεσμό τῆς Ἐκκλησίας ἐν ὀνόματι τοῦ ὑποτιθέμενου χαρίσματός τους. Μάλιστα ὅσοι ἐνεργοῦν μέ τήν μορφή τῶν «καπετανάτων» μέσα στήν Ἐκκλησία πρέπει νάμή ξεχνοῦν ὅτι ἀργά ἤ γρήγορα λειτουργεῖ ὁ ἀδήριτος «πνευματικός νόμος».
.                         Νά θυμηθῶ τόν λόγο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου: «Ἔγραψα τῇ ἐκκλησίᾳ·ἀλλ᾿ ὁ φιλοπρωτεύων αὐτῶν Διοτρεφὴς οὐκ ἐπιδέχεται ἡμᾶς» (Γ΄ Ἰω. 9). Πολλοίφιλοπρωτεύοντες καί ἀλαζόνες ἔχουν ἀναπτυχθῆ στήν Ἐκκλησία. Δυστυχῶς!

2. Τί νά πῶ γιά τά ἐπιχειρήματα μερικῶν ὅτι καί οἱ Σύνοδοι κάνουν λάθη, καί ἀναφέρονται σέ «Ληστρικές» Συνόδους;
.                         Βεβαίως, ὑπάρχουν Σύνοδοι πού κάνουν λάθη, καί αὐτό ὀφείλεται στά μέλη πού τίς συγκροτοῦν. Ἡ Σύνοδος εἶναι ἕνας χαρισματικός θεσμός, ὅπως φαίνεται στήν πρώτη Ἀποστολική Σύνοδο στά Ἱεροσόλυμα τό 48 μ.Χ., πού ἀποτελεῖτο ἀπό θεου­μένους-χαρισματούχους Ἀποστόλους, οἱ ὁποῖοι μετέ­χουν τῆς Πεν­­τηκοστῆς. Ὅταν ὑπάρχουν Σύνοδοι, στίς ὁποῖες δέν συμμε­τέχουν χαρισματοῦχοι, ἤ τά μέλη τους δέν ἀκολουθοῦν τούς θεουμένους, μπορεῖ νά κάνουν λάθη.
.                         Τό θέμα, ὅμως, εἶναι τό ποιός κρίνει ἄν μιά Σύνοδος ὑπέ­πεσε σέ λάθη. Μπορεῖ ὁ καθένας, ὁ ἄγευστος τῆς ἐνεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὁ ὁποῖος μάλιστα σκέπτεται πολιτικά ἀντί γιά θεολογικά, νά ἀποφαίνεται ὡς Πάπας ὅτι ἡ Σύνοδος ἔκανε λάθος καί νά τήν κηρύττη αἱρετική;
.                         Αὐτό γίνεται συνοδικά, ὅπως τό βλέπουμε σέ ὅλη τήν ἐκκλησιαστική ἱστορία. Ἀπό τήν Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδο (325) μέχρι τήν Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδο (381) πέρασαν 56 χρόνια μέ ἀγῶνες, συνεκλήθησαν περίπου 30 Σύνοδοι πού κατήρτισαν διάφορα «Σύμβολα» καί τελικά ἡ Β΄ Οἰκουμε­νική Σύνοδος καθόρισε τήν τελική μορφή τοῦ «Συμβόλου τῆςΠίστεως». Ἔπρεπε στήν συνέχεια νά ἔλθη ἡ Γ΄ Οἰκουμενική (431) γιά νά ἐπιβάλη τίς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων Α΄ καί Β΄.
.                         Ἐπειδή συνήθως γίνεται λόγος γιά «Ληστρικές» Συνόδους, πρέπει νά σημειωθῆ ὅτι τήν 1η Αὐγούστου 449 συνῆλθε στήν Ἔφεσο Σύνοδος γιά νά ἀναιρέση τήν ἀπόφαση τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τό 431 μέ τό νά ἀθωώση τόν Εὐτυχῆ καί νά καταδικάση τόν Πατριάρχη Φλαβιανό. Αὐτή ἡ Σύνοδος ἔγινε μέσα σέ μιά ἀτμόσφαιρα βίας καί τρομοκρατίας καί γι’ αὐτό ὀνομάσθηκε «Ληστρική».
.                         Ὅμως, ὑπῆρξε κατακραυγή ἐναντίον τῆς Συνόδου αὐτῆς καί διατυπώθηκε γενικά αἴτημα νά ἀκυρωθοῦν οἱ ἀποφάσεις της ἀπό ἄλλη Σύνοδο. Ἔτσι, συνῆλθε Σύνοδοςστήν Ρώμη ἀπό τόν Ρώμης Λέοντα τό 449 πού κατεδίκασε τήν «Ληστρική» Σύνοδο καί στήν Κωνσταντινούπολη ἀπό τόν Πατριάρχη Ἀνατόλιο τό 450 πού κατεδίκασε τόν Εὐτυχῆ καί τούς ὁμόφρονές του. Τελικά συνῆλθε ἡ Δ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος τό 451 στήν Χαλκηδόνα πού ἀπεκατέστησε τά πράγματα καί δογμάτισε ἀπλανῶς.
.                         Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ ἐσφαλμένες Συνοδικές ἀποφάσεις ἀναιροῦνται ἀπό ἄλλες Συνόδους. Φυσικά ὑπάρχουν ἀντιδράσεις σέ ἐσφαλμένες ἀποφάσεις, ἀλλά οἱ ἀποφάσεις λαμβάνονται συνοδικῶς.
.                         Ὅσοι εἶναι θεούμενοι γνωρίζουν καί τόν τρόπο γιά νά διορ­θώνουν μιά ἐσφαλμένη Συνοδική ἀπόφαση, καί μάλιστα σέ δογματικά θέματα. Αὐτό μᾶς τό ἔδειξε ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ὁ ὁποῖος γιά νά ἀνατρέψη ἐσφαλμένες ἀποφάσεις σέ κρίσιμα θεολογικά θέματα χρησιμο­ποίησε τήν ἴδια τήν δομή τῆς Ἐκκλησίας.
.                         Μέ τήν σύμπραξη τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Σωφρο­νίου συγκροτήθηκε Σύνοδος πού κατεδίκασε τόν Μονοθελητισμό, καί στήν συνέ­χεια μέ τήν συνδρομή καί σύμπραξη τοῦ Πάπα Ρώμης Μαρτίνου καταδικά­σθηκε συνοδικά ὁ Μονοθελητισμός στό Λατερανό, ὅπως τό ἴδιο ἔγινε καί στήν Βόρεια Ἀφρική. Στήν συνέχεια ἡ ϛ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος, πού βασίσθηκε στήν θεολογία τοῦ ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ καί τοῦ Πατριάρ­χου Ἱεροσολύμων Σωφρονίου δογμάτισε θεοπνεύστως γιά τίς δύο θελήσεις στόν Χριστό καί κατεδίκασε τόν Μονοθε­λητισμό.
.                         Ἀκόμη, πρέπει νά ξέρουμε ὅτι τίς ἀποφάσεις στήν Σύνοδο τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας τό 1438/39 τίς ἔκρινε ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός καί ὁ λαός, ἀλλά ἔπρεπε νά καταδικασθοῦν καί συνοδικά, κάτι πού ἔγινε ἀπό τήν Σύνοδο τό 1484. Δέν μπορεῖ, δηλαδή, ὁ καθένας νά συμπε­ριφέρεται αὐταρχικά, αὐτόνομα, ἀντιεκκλησιαστικά, κατά τρόπο παπικό, οὔτε νά ἐπι­κα­λεῖται τήν ἀτομική του συνείδηση, παραθεωρώντας τήν ἐκκλη­σιαστική συνείδηση, ὅπως διατυπώνε­ται συνοδικά.

3. Στήν Ἐγκύκλιό μου χρησιμοποίησα λόγους τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου γιά τούς Χριστιανούς ἐκείνους, πολλῷ δέ μᾶλλον τούς Κληρικούς, οἱ ὁποῖοι σέ καιρό πανδημίας δέν λαμβάνουν τά ἀπαραίτητα μέτρα προφύλαξης τοῦ ἑαυτοῦ τους καί τῶν ἄλλων. Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Νικοδήμου εἶναι σαφέστατος. Φυσικά αὐτό ἰσχύει καί γιά ἄλλα ἁμαρτήματα στά ὁποῖα ὁ Πνευματικός θά ἐπιβάλη διάφορα μέτρα γιά τήν θεραπεία τῶν πνευματικά νοσούντων μελῶν.
.                         Αὐτός εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο στήν Παλαιά Διαθήκη προβλέπονται διατάξεις, σύμφωνα μέ τίς ὁποῖες ὅσοι ἦταν ἀσθενεῖς ἀπό τήν λέπρα ἔπρεπε νά ἀπομακρύνονται ὄχι μόνον ἀπό τήν λατρευτική ζωή στήν κοινή λατρεία, ἀλλά καί ἀπό τήν ἴδια τήν κοινωνία καί νά ζοῦν σέ ἐρημικές τοποθεσίες. Ὁ Χριστός θεράπευσε μερικούς λεπρούς, ἀλλά δέν ἀπήλλαξε τήν ἀνθρωπότητα ἀπό τήν λέπρα, πράγμα πού τό ἔκανε διά μέσου τῶν
ἐπιστημόνων τῆς ἐποχῆς μας. Ποιός μπορεῖ νά ἀρνηθῆ αὐτήν τήν πραγμα­τι­κό­τητα;
.                         Καί, βέβαια, οἱ λεπροί ἀπομακρύνονταν καί ἀπό τήν λα­τρεία τῶν Ἰουδαίων, ἀργότερα καί ἀπό τούς Ἱερούς Ναούς, κατά τήν περιγραφή τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, γιατί μποροῦσαν νά κολλήσουν τούς ἄλλους ἐκκλησιαζομένους. Ἄν ὁ ἄνθρωπος, καί μάλιστα οἱ ἅγιοι, πού εἶναι Ναός τοῦ ζῶντος Θεοῦ καί εἶναι μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, μολύνεται ἀπό ἀπό τόν κάθε ἰό, δέν θά μολυνθοῦν οἱ τοῖχοι, οἱ πέτρες καί τά δάπεδα τῶν Ἱερῶν Ναῶν; Ἀκριβῶς γι’ αὐτό καθαρίζουμε τούς Ἱερούς Ναούς.
.                         Κάποιος φίλος μοῦ ὑπέδειξε μιά ἐντολή τοῦ Θεοῦ στήν Παλαιά Διαθήκη πού ἀφορᾶ τήν προστασία τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν μόλυνση τῆς ἀσθένειας τῆς λέπρας. Πρόκειται γιά τό δέκατο τρίτο κε­φάλαιο τοῦ Λευϊτι­κοῦ, στό ὁποῖο καταγράφεται ὁ τρόπος πού θά γίνεται ἡ διάγνωση τῆς λέπρας καί γιά τά μέτρα πού πρέπει νά λαμ­βάνονται ἀπό τήν κοινότητα γιά τήν προφύλαξη ἀπό τήν λέ­πρα, ὥστε νά μή μολυνθοῦν καί ἄλλοι, καί αὐτό ἦταν ἐντολή τοῦ Θεοῦ στόν Μωϋσῆ.
.                         Στό κεφάλαιο αὐτό, λοιπόν, τοῦ Λευιτικοῦ γίνεται λόγος γιά διά­γνωση πού θά γίνεται ἀπό τούς Ἱερεῖς γιά τήν ἀπομόνωση τῶν λεπρῶν πού θά γίνεται γιά ἑπτά ἡμέρες καί ἄν χρειασθῆ γιά ἄλλες ἑπτά ἡμέρες (καραντίνα) καί πολλά ἄλλα. Μάλιστα, ὁ Ἴδιος ὁ Θεός καθορίζει τό νά προφυλάσσεται τό στόμα τοῦ λεπροῦ (κάτι σάν μάσκα), νά ὀνομάζεται ἀκάθαρτος ὁ λεπρός καί ὅσο χρόνο διαρκεῖ ἡ λέπρα πρέπει νά ζῆ μόνος του καί ἡ διατριβή του νά εἶναι ἔξω ἀπό τό στρατόπεδο.
.                         Γράφεται: «Καί ὁ λεπρός ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή (ἔχει λέπρα), τά ἱμάτια αὐτοῦ ἔστω παραλελυμένα καί ἡ κεφαλή αὐτοῦ ἀκά­λυπτος, καί περί τό στόμα ατο περιβαλέσθω, (νά εἶναι σκεπασμένο), καί ἀκάθαρτος κε­κλήσεται· πάσας τάς ἡμέρας, ὅσας ἐάν ᾖ ἐπ᾿ αὐτόν ἡ ἁφή (ὅσο διαρκῆ ἡ λέπρα του), ἀκάθαρτος ὤν ἀκάθαρτος ἔσται, κεχωρι­σμένος καθήσεται, ἔξω τῆς παρεμβολῆς αὐτοῦ ἔσται ἡ διατρι­βή» (Λευιτ. 13, 45-46).
Προφανῶς, δέν ἐπετρέπετο λεπρός νά παρευρίσκεται καί πλησίον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου στήν ὁποία κατέβαινε ἡ δόξα Κυρίου, δηλαδή ὁ Κύριος τῆς δόξης, ὁ Ἄσαρκος Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ! Καί, βέβαια, δέν ὑπῆρχαν τότε οἱ καινοφανεῖς καί κενοφανεῖς ἰδέες περί «θεοειδοῦς προσώπου».

4. Ὅσοι εἶναι ἐναντίον τῶν προφυλακτικῶν μέτρων γιά τήν ἀσθένεια πού προκαλεῖ ὁ κορωνοϊός καί ἐναντίον τοῦ ἐμβολίου ἐπικαλοῦνται διάφορες ἀπόψεις συγχρόνων θεου­μένων μοναχῶν, κυρίως τοῦ ἁγίου Παϊσίου, ὁ ὁποῖος δῆθεν εἶπε κάτι προφορικῶς ἤ ἀνευρίσκεται λόγος του στά ἤδη κυκλοφο­ροῦντα βιβλία, πού διαβάζονται μέ ἐπιλεκτικό τρόπο, ἐναντίον τῶν ἐμβολίων.
.                         Κατ’ ἀρχήν ἐκφράζω τήν ἔντονη δυσφορία μου, γιατί μέ τέτοια σαθρά ἐπιχειρήματα φέρουν τούς ἁγίους σέ ἀντιπαράθεση μέ τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας. Καί αὐτό γιατί οἱ ἅγιοι ὅσο ζοῦσαν σέβονταν τόν Συνοδικό θεσμό τῆς Ἐκκλησίας, ἀκόμη καί ὅταν ἔπρεπε νά ἀσκήσουν κάποια θεραπευτική κριτική, ἐκοιμήθηκαν ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, καί ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία πού ἀποφασίζει συνοδικά τούς ἐνέταξε στό ἁγιολόγιό της.
.                         Οἱ ἅγιοι ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία καί ὄχι σέ ἐπιμέρους «ὁμάδες» καί«ὁμαδοῦλες», ἀλλά δοξάζονται στήν Ἐκκλησία καί ἀπό τήν Ἐκκλησία. Ὁπότε εἶναι παράδοξο νά θέτη κανείς τόν ἅγιο Παΐσιο σέ ἀντιθετική θέση μέ τήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι ἕνας χαρι­σματικός θεσμός.
.                         Ἔπειτα, ἐπικαλοῦνται μερικοί τούς λόγους τοῦ ἁγίου Παϊ­σίου, τόν ὁποῖον δέν γνώρισαν προσωπικά ἤ τόν εἶδαν δυό-τρεῖς φορές στήν ζωή τους. Καί διερωτῶμαι: Πῶς μέ τίς ἐλάχιστες φορές πού τόν εἶδαν, κατάλαβαν τά πάντα, δηλαδή προφητεῖες, ἀντιθέσεις στήν ἐπιστήμη, στήν Ἐκκλησία κλπ., ἐνῶ ἄλλοι πού τόν γνώρισαν γιά πολλά χρόνια καί ἔχουν καλύτερη γνώση τῶν ὅσων ἔλεγε καί ἔπρατ­τε ὁ ἅγιος Παΐσιος δέν κατάλαβαν ἤ δέν ἄκουσαν τίποτε ἀπό ὅλα αὐτά;
.                         Ἀναφέρομαι στόν Ἱερομόναχο π. Παΐσιο, τόν πνευματικό Πατέρα τῆς Ἀδελφότητος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ἱλαρίωνος στούς Προμάχους Ἀλμωπίας, πού ἦταν ἀπό τά πιό στενά πνευμα­τικά του παιδιά καί ὅμως ἔκανε τό ἐμβόλιο μαζί μέ τίς ἀδελφές τῆς Ἱερᾶς Μονῆς. Ὅπως, ἐπίσης, ἀναφέρομαι στίς μοναχές τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στήν Σουρωτή, οἱ ὁποῖες τόν εἶχαν γιά χρόνια Γέροντα καί στό Ἡσυ­χαστήριο αὐτό παραμένει ὁ τάφος του, καί οἱ ὁποῖες ἐμβολιά­στηκαν, προφανῶς γιατί γνώριζαν καλύτερα τήν σκέψη τοῦ ἁγίου Παϊσίου. Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τόν π. Χριστόδουλο πού γνώρισε τόν ἅγιο Παΐσιο καί εἶναι ὁ πρῶτος βιογράφος του.
.                         Θά μποροῦσα νά προσθέσω καί τήν δική μου μαρτυρία. Γνώριζα τόν ἅγιο Παΐσιο ἀπό τό ἔτος 1974 μέχρι τήν κοίμησή του, καί ἀπό τό ἔτος ἐκεῖνο πήγαινα στήν καλύβη του πολλές φορές τόν χρόνο γιά νά τόν συμβου­λεύομαι σέ θέματα προσω­πικά καί ἐκκλησιαστικά, καί κάθε φορά ἤμουν μαζί του πολλές ὧρες. Ποτέ δέν μοῦ εἶπε διάφορες προφητεῖες καί μάλιστα ἀναφερόμενες σέ γεωπολιτικά θέματα, ἀντίθετα μάλιστα μοῦ ἔλεγε ὅτι τό μεγα­λύτερο προφητικό χάρισμα εἶναι τό νά καταλάβη κανένας ποιός εἶναι ὁ δρόμος τῆς σωτηρίας του. Ποτέ δέν μοῦ εἶπε ἐπικριτικό λόγο ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν ἀποφάσεών της, ἀντίθετα, μάλι­στα, μοῦ συνιστοῦσε νά ἀγαπῶ τήν Ἐκκλησία καί νά μήἀπομα­κρύνομαι ἀπό αὐτήν.
.                         Καί φυσικά ποτέ δέν τόν ἐρώτησα γιά γεωπολιτικά, στρατηγι­κά καί ἐπιστημονικά θέματα, γιατί μέ ἐνδιέφερε νά ἀκούω τήν γνώμη του καί τήν συμβουλή του γιά τό τί πρέπει νά κάνω γιά νά ζῶ ὡς Χριστιανός καί Κληρικός, ὅπως θέλει ἡ Ἐκ­κλη­σία.
.                         Γι’ αὐτό διερωτῶμαι γιά τό πῶς μερικοί μέ δυό-τρεῖς ἐπισκέψεις τους στόν ἅγιο Παΐσιο διδάχθηκαν ἀπό αὐτόν τόσες προφητεῖες καί ἄκουσαν τόσες ἀπόψεις γιά τήνἘκκλησία, τήν Ἐπιστήμη κλπ.;

5. Τά μέτρα τά ὁποῖα λαμβάνονται γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας εἶναι πρωτίστως θέμα ἰατρικό καί στήν συνέχεια πολιτικό. Οἱ Παγκόσμιοι Ὀργανισμοί λαμβάνουν τίςἀποφάσεις τους καί οἱ κατά τόπους ὑγιειονομικές Ἐπιτροπές εἰσηγοῦνται τά δέοντα στήνΠολιτεία.
.                         Ἡ Ἱερά Σύνοδος γιά ἰατρικά θέματα πρέπει νά σέβεται τίς ἀποφάσεις τῶν εἰδικῶν καί νά θεολογῆ γιά θέματα τῆς ἁρμοδιότητός της. Ποτέ μέχρι τώρα δέν ἐρωτήθηκε ἡ Ἐκκλησία ἀπό τούς Χριστιανούς, οὔτε ἀπεφάσισε γιά τά ἐμβόλια πού παίρ­νουμε γιά διάφορες ἀσθένειες ἀπό τήν μικρή μας ἡλικία, οὔτε ἐπίσης καί γιά τά φάρμακα πού λαμβάνουμε σέ καθημερινή βάση.
.                         Φυσικά, οἱ Ἐπιστήμονες Ἰατροί μποροῦν νά ἀσκοῦν κριτική μέ ἐπιστημονικά ἐπιχειρήματα γιά διάφορες τεχνικές καί αὐτό πρέπει νά γίνεται στά ἐπιστημονικά τους ὄργανα, μποροῦν νά βοηθοῦν στήν ἐπίλυση διαφόρων θεμάτων, νά ἐκφέρουν τίς ἐπι­στη­μονικές τους ἀπόψεις, ὥστε νά προχωρῆ ἡ ἰατρική ἐπιστήμη. Ἄλλωστε, ἡ ἰατρική ἐπιστήμη δέν εἶναι Θρη­σκεία μέ ἀλάθητα δόγματα, γι’ αὐτό προχωρεῖ μέ πειράματα, ἀνα­θεωρεῖ τίς ἀπόψεις της, ἀποσύρει κατά καιρούς φάρμακα ὡς καρκινογόνα κλπ. Αὐτό, ὅμως, δέν σημαίνει ὅτι θά ἀρνῆται κανείς κάθε ἀνακάλυψη τῆς ἐπιστήμης γιά τό καλό τῶν ἀνθρώπων, ἀφοῦ προηγουμένως ὑπέστη τήν βάσανο τῆς ἔρευνας. Φυ­σικά καί ἡ ἐπι­στήμη ἔχει τά ὅριά της.
.                         Παλαιότερα ὑπῆρχαν πολλοί κίνδυνοι στήν καθιέρωση τοῦ αὐτοκινή­του, τοῦ ἀεροπλάνου, τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνέργειας, τῶν σιδηροδρό­μων, τῶν διαφόρων μηχανῶν καί τελικά μέ τήν κριτική καί τήν προσπάθεια, ὅλα βελτιώθηκαν καί ὅλα τά χρησιμοποιοῦμε σήμερα.
.                         Ἐμεῖς ὡς Κληρικοί καί Χριστιανοί εὐχαριστοῦμε καί εὐγνωμονοῦμε τούς ἐπιστήμονες πού ἔκαναν εὐκολότερο τόν τρόπο διαβιώσεώς μας καί αὔξησαν τό προσδόκιμο ὅριο ζωῆς, ὥστε νά βελτιωνόμαστε πνευματικά καθημερινά, νά βοηθοῦμε τούς ἄλλους, νά ἐξυπηρετοῦμε τούς ἀν­θρώπους καί νά προε­τοιμαζόμαστε γιά τήν ἐπάνοδό μας στήν οὐράνια Πατρίδα.
.                         Δέν μπορῶ, ὅμως, νά καταλάβω τήν δαιμονοποίηση τῆς ἐπι­­στήμης καί τῶν ἐπιτευγμάτων της ἀπό ἀνθρώπους πού τήν ἀγνοοῦν καί δέν ἀσχολοῦνται μέ τόν πραγματικότους σκοπό, πού εἶναι ἡ κάθαρση, ὁ φωτισμός καί ἡ θέωση. Δέν μπορῶ ἀκόμη νά καταλάβω τόν δαιμονιώδη τρόπο ἀντιδράσεως μερικῶν Χρι­στια­νῶν, πού συνδέουν τά πάντα μέ τόν Ἀντίχριστο, ἐνῶ οἱ ἴδιοι κάνουν παράχρηση τοῦ διαδικτύου, πού κατά ἄλλους ἤ τούς ἰδίους θεω­ρεῖται ὡς ἡ συνισταμένη τῆς «νέας ἐποχῆς». Μέ προ­βλη­ματίζει ἔν­το­να τό πρόβλημα τοῦ «κολλήματος», τό νά κολλᾶ κανείς σέ διάφορες ἀπόψεις, πού στήν ψυχιατρική γλῶσσα λέ­γεται «ἔμμο­νες ἰδέες» ἤ «ἔμμονες πεποιθήσεις». Ἔτσι, δυστυχῶς, μαζί μέ τά κωλύματα τῶν Κληρικῶν, ἔχουμε καί τά «κολλήματα» τῶν Κληρι­κῶν, μοναχῶν καί Χριστιανῶν.

6. Τό βασικό ἔργο τῶν Κληρικῶν εἶναι ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως καί ἡ ποιμαντική διακονία τῶν ἀνθρώπων καί ὑπάρχει σχέση μεταξύ τους, γιατί ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως, ἡ θεολογία, εἶναι τό ἀληθινό κριτήριο τῆς ποιμαντικῆς. Ἔτσι, θεολογία χωρίς ποιμαντική εἶναι στοχασμός καί ποιμαντική χωρίς θεολογία εἶναι ἐκκοσμικευμένη διακονία.
.                         Παρατηρῶ ὅτι συνεχῶς στήν ποιμαντική μας διακονία ὑφίσταται μιά ἐκκοσμίκευση. Πολλοί Κληρικοί ἀσχολοῦνται μέ ἀλλότρια τῆς ἀποστολῆς τους ἔργα. Ὁ βασικός σκοπός τῆς ποιμαντικῆς διακονίας εἶναι νά ὁδηγήσουν τούς ἀνθρώπους στόν Χριστό, διά τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νά ἐνεργοποιηθῆ ἡ νοερά ἐνέργεια τῆς ψυχῆς τους καί νά ἀναζωπυρωθῆ ἡ Χάρη τοῦ βαπτίσματος καί τοῦ χρίσματος πού ὑπάρχει στό βάθος τῆς καρδιᾶς τῶν Χριστιανῶν, ὅπως διδάσκει ὁ ἅγιος Διάδοχος ὁ Φωτικῆς.
.                         Οἱ Ἀπόστολοι κήρυτταν «Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον.» (Α΄Κορ. β΄, 2) καί ὁμιλοῦσαν γιά μετάνοια πού εἶναι προϋπόθεση μεθέξεως τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἔκαναν λόγο γιά τόν «ἔσω ἄνθρωπον» (Ρωμ. ζ΄ 22, Β΄ Κορ. δ΄16, Ἐφ. γ΄ 16). Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος γράφει: «ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς τριχῶν καὶ περιθέσεως χρυσίων ἢ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος, ἀλλ᾿ ὁ κρυπτός τῆς καρδίας ἄνθρωπος ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πραέος καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὅ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές» (Α΄ Πετρ. γ΄, 3-4).
.                         Δυστυχῶς, πολλοί σημερινοί Κληρικοί ἀφήσαμε αὐτό τό ἔργο πού εἶναι«ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές», αὐτόν «τόν κρυπτόν ἐν τῇ καρδίᾳ ἄνθρωπον» καί ἀσχολούμαστε μέ ὅλα τά ἄλλα ἔργα πού εἶναι ἐξωτερικά, λεπτομερειακά καί δέν ἀντέχουν στήν αἰωνιότητα.
.                         Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, συγκρίνοντας τήν σωματική θεραπεία πού ἐξασκοῦν οἱ ἰατροί, μέ τήν ποιμαντική θεραπεία, γράφει ὅτι ἡ πρώτη (σωματική θεραπεία) ἀσχολεῖται μέ αὐτά πού φαίνονται στό σῶμα, ἐνῶ ἡ δεύτερη (πνευματική θεραπεία) ἀσχολεῖται μέ αὐτά πού εἶναι στό βάθος τῆς καρδιᾶς. Γράφει: «ἡμῖν δέ περί τόν κρυπτόν τῆς καρδίας ἄνθρωπον ἡ πᾶσα θεραπεία τε καί σπουδή, καί πρός τόν ἔνδοθεν ἡμῖν ἀντιπολεμοῦντα καί ἀντιπαλαίοντα ἡ μάχη, ὅς ἡμῖν αὐτοῖς ὅπλοις καθ’ ἡμῶν χρώμενος, τό δεινότατον, τῷ τῆς ἁμαρτίας θανάτῳ δίδωσιν».
.                         Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στό προοίμιο τοῦ βιβλίου «Φιλοκαλία τῶν ἱερῶν νηπτικῶν» ἀναφέρεται στό ποιό εἶναι τό ἔργο τῶν Κληρικῶν, ἀλλά καί τῶν Χριστιανῶν.
.                         Στήν ἀρχή γράφει ὅτι ὁ Θεός «μέ τό βάπτισμα ἐγκατέσπειρε μέσα στίς καρδιές μας σάν θεϊκό σπόρο τήν τέλεια χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματός Του καί μᾶς ἔδωσε, κατά τό θεῖο εὐαγγελιστή, ἐξουσία, ὥστε καί τίς ζωοποιούς Του ἐντολές σύμφωνα μέ τίς ἀλλαγές τῆς πνευματικῆς μας ἡλικίας νά ἐφαρμόζομε καί μέ τήν ἐκτέλεσή τους νά διατηρήσομε ἄσβηστη μέσα μας τή χάρη» (Φιλοκαλία τῶν ἱερῶν Νηπτικῶν, ἐκδ. ΤόΠεριβόλι τῆς Παναγίας, 1984, μετάφραση Ἀντ. Γ. Γαλίτης).
.                         Στήν συνέχεια γράφει: «Ἀλοίμονο! Εἶναι χρήσιμο ἐδῶ νά στενάξομε πικρά, κατά τό θεῖο Χρυσόστομο. Τόση χάρη ἀπολαύσαμε καί τόση εὐγένεια ἀξιωθήκαμε, ὥστε ἡ ψυχή μας καθαρμένη ἀπό τό Πνεῦμα κατά τό Βάπτισμα νά λάμπει περισσότερο ἀπό τόν Ἥλιο, κι ἀφοῦ οἱ ἀνόητοι δεχτήκαμε αὐτή τή θεϊκότατη λαμπρότητα, τόσο ἀπό τήν ἄγνοια καί, περισσότερο, σκοτισμένοι ἀπό τή ζάλη τῶν βιοτικῶν φροντίδων, παραχώσαμε σέ τέτοιο βαθμό τή χάρη κάτω ἀπό τά πάθη, ὥστε κινδυνεύει νά σβήσει τελείως μέσα μας τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ».
.                         Γι᾽ αὐτό μέ τήν ὅλη ἐκκλησιαστική ζωή «ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά λίγο-λίγο καθαίρονται κι ἑνώνονται μεταξύ τους· κι ὅταν καθαρθοῦν κι ἑνωθοῦν τό ἕνα μέ τό ἄλλο, ἀπό τότε κατορθώνονται εὐκολότερα οἱ σωστικές ἐντολές, ἀπό τότε ξαναανατέλλουν στήν ψυχή οἱ καρποί τοῦ Πνεύματος καί ἐπιδαψιλεύεται στόν ἄνθρωπο ὅλο τό πλῆθος τῶν ἀγαθῶν. Καί γιά νά πῶ μέ συντομία, ἀπό ἐδῶ εἶναι δυνατό νά ἐπανέλθομε στήν τέλεια χάρη τοῦ Πνεύματος πού μᾶς δωρήθηκε ἀπό τήν ἀρχή κατά τό Βάπτισμα, καί πού ὑπάρχει βέβαια μέσα μας, ἀλλά τά πάθη τήν ἔχουν καταχώσει, ὅπως ἡ στάχτη τή σπίθα· θά ξαναλάμψει σκορπώντας τίς λάμψεις της ὥς πέρα, θά τήν θεαστοῦμε, θά φωτιστοῦμε στόνοῦ καί στή συνέχεια θά τελειοποιηθοῦμε καί θά θεωθοῦμε μέ κατάλληλο τρόπο».
.                         Ἀναλύει δέ ἀκολούθως ὅτι αὐτό θά τό βρῆ ὁ ἄνθρωπος στά ἔργα τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας πού περιλαμβάνονται στό βιβλίο «Φιλοκαλία τῶν ἱερῶν νηπτικῶν».
.                         Δυστυχῶς, στίς ἡμέρες μας, ἀκόμη καί πνευματικοί πατέρες πού ἔχουν κάποια πνευματική ἐμπειρία, ἐξασκοῦν μιά ἐκκοσμικευμένη ποιμαντική, δηλαδή ἄφησαν αὐτό πού εἶναι «ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές» καί ἀναφέρεται «στόν ἔσω ἐν τῇ καρδίᾳ ἄνθρωπον» καί ἀσχολοῦνται μέ ἀλλότρια ἔργα, πράγμα πού εἶναι μιά καταστροφική ἐκκλησιαστική πανδημία, ἀφοῦ ἀφήνουν νά ἐργάζεται μέσα στό βάθος τῆς καρδίας ἕνας θανατηφόρος ἰός μέ αἰώνιες συνέπειες.

*

.                         Ζοῦμε σέ δύσκολη ἐποχή στήν ὁποία παρά τήν ἀνάπτυξη τῆς ἐπιστήμης, πολλοί ἄνθρωποι διακατέχονται ἀπό νοοτροπία τῆς ἀστρο­μαν­τίας, ἀστρολογίας, παραψυχολογίας καί παραθεολογίας. Γι’ αὐτό, ὅπως συνιστοῦσε ὁ Μέγας Ἀντώνιος, ὁ καθηγητής τῆς ἐρήμου, «εὐχῶν χρεία».
.                         Πρέπει νά εὐχόμαστε νά ἔχουμε «γρήγορον νοῦν, σώφρονα λογισμόν, καρδίαν νήφουσαν», γιά νά μή πέσουμε σέ σχίσματα καί αἱρέσεις, πού συνιστοῦν τίς ποικιλόμορφες κοινωνικές καί ἐκκλησιαστικές πανδημίες. Χρειαζόμαστε νηφαλιότητα, διάκριση, ψυχική καί διανοητική ἰσορροπία, γιατί, κατά τόν ἀββά Ποιμένα «τά ὑπέρμετρα πάντα τῶν δαιμόνων εἰσίν».
.                         Πρό παντός δέν πρέπει νά διασποῦμε τήν ἑνότητα μεταξύ τοῦ ἱεροῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν χαρισμάτων, ἀλλά αὐτό εἶναι ἕνα θέμα μέ τό ὁποῖο θά ἀσχοληθῶ μέπροσεχές κείμενό μου, γιατί τό θεωρῶ ἄκρως σοβαρό καί ἐπίκαιρο.

, ,

Σχολιάστε

ΠΑΝΔΗΜΙΑ, ΘΡΗΣΚΟΛΗΨΙΑ-ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΝΔΕΙΑ καὶ ΚΟΣΜΙΚΟΣ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟΣ

Ἡ Πανδημία καὶ σημαντικὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ κοινωνικὰ ζητήματα
στὸ ἐπίκεντρo τῆς Συνάξεως τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου

.                          Τὴν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνάξεως τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κήρυξε τὸ ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης, 1 Σεπτεμβρίου 2021, ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος.
.                          Στὴ Σύναξη, ποὺ πραγματοποιεῖται ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Παναγιωτάτου,  στὴν Πόλη, μετέχουν περίπου 130 Ἱεράρχες, ἀπὸὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη, καὶ θὰ συζητηθοῦν θέματα ποὺ ἀφοροῦν στὴ ζωὴ καὶ τὴ διακονία τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ εὐρύτερου ἐκκλησιαστικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ἐνδιαφέροντος.
.                          Στὴν ὁμιλία του, ἀμέσως μετὰ τὴν Ἱ. Ἀκολουθία ποὺ τελέστηκε κατὰ τὴν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνάξεως, ὁ Παναγιώτατος ἀναφέρθηκε ἰδιαιτέρως στὴ δύσκολη περίοδο ποὺ διανύει ἡ ἀνθρωπότητα, κατὰ τὰ τελευταῖα δύο χρόνια, ἐξ αἰτίας τῶν συνεπειῶν τῆς πανδημίας. Συγκεκριμένα, μεταξὺ ἄλλων, σημείωσε:
.                          “Ἐντὸς τοῦ κλίματος τῆς πανδημίας καὶ τῆς ἐξ αὐτῆς προελθούσης γενικωτέρας συγχύσεως, διεπιστώθη ὅτι ἡ ἔννομος τάξις ἔχει κυριαρχικὸν λόγον, ἰσχυρότερον ἀκόμη καὶ ἀπὸ αὐτὸν τῆς ἰατρικῆς. Ἀντιλαμβανόμεθα βεβαίως ὅτι, ἔχοντες ἐνώπιον ἡμῶν τὸν ἰὸν COVID-19, ὁμιλοῦμεν περὶ μιᾶς ἰατρικῆς, τῆς ὁποίας κεφαλαιῶδες ἀντικείμενον πλέον εἶναι ἕνα ὑπερ-γεγονός, μεγάλαι παγκόσμιοι καταστάσεις, μία πανδημία (μὲ τὴν κυριολεκτικὴν σημασίαν τῆς λέξεως), σχετιζομένη πρὸς τὴν δημοσίαν ὑγείαν καὶ ὄχι πρὸς τὴν ἀτομικὴν ὑγείαν ἢ συμπεριφοράν. Ἀλλά, τελικῶς, ἡ ἔννομος τάξις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία λαμβάνει τὰς κρισίμους ἀποφάσεις περὶ τῶν ἀναγκαίων μέτρων ἀντιμετωπίσεως τῆς πανδημίας καὶ διαχειρίζεται τὰ μεγάλα ζητήματα ἐν σχέσει καὶ πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν, τὴν θρησκείαν καὶ τὴν πίστιν. Συγχαίρομεν τοὺς ἀδελφοὺς Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ ἐκ τῆς νομοθεσίας ἀναφυέντα ἐν ταῖς  ἐπαρχίαις αὐτῶν προβλήματα, νευ ποκλίσεως οδ κατ᾽ λάχιστον π τν τεθεσπισμένων τς πίστεως, τν ερν κα τν σίων της Παραδόσεως μν καὶ τν π τν ερν Κανόνων προβλεπομένων.  

Πέραν ὅμως τῶν νομοθετικῶν πιέσεων τὰς ὁποίας ἐδέχθη κατὰ τόπους καὶ κατὰ καιροὺς ἡ Ἐκκλησία ἐξ ἀφορμῆς τῆς πανδημίας, λθομεν ντιμέτωποι κα μ τάσεις, προσεγγίσεις κα ρμηνείας, διδασκαλίας κα διακηρύξεις ρισμένων, κληρικν τ κα λαικν, οτινες δν ντιμετώπισαν τν κρίσιν μ νηφαλιότητα, σοφίαν κα λογικήν,μπιστευόμενοι τν γνώμην κα τν πόφασιν τς κκλησίας, τς ποίας φων κφράζεται συνοδικς. Μετπολλς θλίψεως διαπιστώνομεν τι κρίσις ργαλειοποιήθη π τν δημαγωγικὸν λαϊκισμόν, τν συνωμοσιολογίαν, τς θρησκοληπτικς κα μεταφυσικς τάσεις κα δημιούργησε μείζονα προβλήματα ες τὸ ποίμνιον, ν μέρος το ποίου, ς μ φελε, δηλητηριάζεται π λλοτρίων φωνν κα δι᾽ ατό, ππαραδείγματι, ναντιοται ες τν χρσιν τς μάσκας, ες τν μβολιασμν κα ες τν ποδοχν οουδήποτε μέτρου δι τν περιορισμν τς ξαπλώσεως το ο. ν τ πλαισίω τούτῳ καί, δι ν εμεθα ελικρινες, κρίσις νέδειξε μίαν ποιμαντικν καὶ θεολογικὴν ἔνδειαν, ἐδημιούργησε δὲ καὶ τὴν ἀνάγκην ἀναζητήσεως ἑρμηνευτικῶν κριτηρίων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἡ Θεολογία καὶ ἡ ἐπίσημος διοικοῦσα Ἐκκλησία θὰ ἀξιολογήσουν, θὰ ἀποτιμήσουν καὶθὰ ἑρμηνεύσουν τὴν στάσιν καὶ τὰς ἀποφάσεις αὐτῶν περὶ τῆς πανδημίας.
.                       Σὺν τοῖς ἄλλοις, ὅμως, ἐνεφανίσθη καὶ μία μορφὴ φονταμενταλισμοῦ, ὅρος ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖται κατ᾽ ἐξοχὴν διὰ τὴν θρησκείαν καὶ τὴν πίστιν, κυρίως εἰς τὸν χῶρον τῆς ἐπιστήμης ἀλλὰ καὶ γενικῶς ἀπὸ τὸν σύγχρονον τεχνοκρατούμενον πολιτισμόν. Βεβαίως, ἡμεῖς γνωρίζομεν τοὺς φονταμενταλιστὰς τῆς θρησκείας, τῶν ὁποίων τὴν ἀντιεκκλησιαστικὴν δρᾶσιν βιώνομεν κατὰ καιρούς, ἐξ ἀφορμῆς διαφόρων σημαντικῶν γεγονότων τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, ὡς ἐπὶ παραδείγματι συνέβη κατὰ τὴν σύγκλησιν τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου. Ὑπενθυμίζομεν ἀδελφικῶς, ὅτι ὁ σύγχρονος –ἀντιφατικὸς κατ᾽ οὐσία–  ὅρος «ἐκκλησιαστικὸς φονταμενταλισμὸς» δηλοῖ τὴν ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ, τῇ ἐπικλήσει τῶν δογμάτων καὶ τῇ ἐμμονῇ εἰς τὸ γράμμα καὶ ὄχι εἰς τὸ πνεῦμα τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀπόρριψιν τοῦ ὀρθοῦ καὶ θεολογικοῦ λόγου καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν μὲ καχυποψίαν τῆς νεωτερικότητος καὶ οἱασδήποτε μορφῆς προόδου καὶ πολιτισμοῦ. Ὅμως, δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι ὑπάρχουν καὶ οἱ κοσμικοί, ἤτοι ο θύραθεν φονταμενταλισταί, πολλοὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἀνεδείχθησαν ὡς τοιοῦτοι κατὰ τὸ τρέχον διάστημα τῆς πανδημίας. Οὗτοι, ἔχοντες τὸ αὐτὸ μετὰ τοῦ θρησκευτικοῦ φονταμενταλισμοῦ ὑπόβαθρον, τὴν προσκόλλησιν δηλαδή, εἰς τὴν λογικὴν ἀπόδειξιν τῶν ἰατρικῶν καὶ ἐρευνητικῶν δεδομένων, ἐμμένουν εἰς τὴν ἀπολυτότητα τῆς ἐπιστήμης: εἶναι οἱ λεγόμενοι «σκληροπυρηνικοὶ τοῦ ὀρθοῦ λόγου», οἱ ὁποῖοι τελικῶς συρρικνώνουν τὴν πολυπλοκότητα τῆς ὑποστάσεως τοῦ ἀνθρώπου μόνον εἰς τὴν βιολογικὴν αὐτοῦ διάστασιν, οὐδόλως δίδοντες χῶρον εἰς τὸν λόγον τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς θεολογίας αὐτῆς, μὴ ἐπιτρέποντες διάλογον τῆς ἐπιστήμης μετὰ τοῦ λόγου τῆς πίστεως, οὐδὲ καὶ τὴν μελέτην ἄλλων ὑπαρξιακῶν διαστάσεων τοῦ ἀνθρωπίνου ὄντος”.

Καὶ ὁ Παναγιώτατος προσέθεσε: “Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, ἐξ ἀφορμῆς τῆς πανδημίας, ἐπιχειρεῖ νὰ ἀναδείξῃ καὶ νὰ παρουσιάσῃ διὰ μίαν εἰσέτι φορὰν τὴν ἀνάγκην διαλόγου μεταξὺ ἐπιστήμης καὶ θεολογίας, ὁ ὁποῖος μέλλει νὰ ὁδηγήσῃ εἰς μίαν βαθείαν θεολογικην ἀποτίμησιν καὶ εἰς τὴν κατάθεσιν θέσεων καὶ προτάσεων τεθεμελιωμένων εἰς τὴν μακραίωνα παράδοσιν καὶ ἐμπειρίαν τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν. Διὰ τὸ Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον τὸ ζήτημα τῆς πανδημίας δὲν εἶναι θέμα προσωπικὸν ἢ ζήτημα ἀτομικῆς ἠθικῆς συμπεριφορᾶς ἢ ἀκόμη ἐπιλογῆς μεταξὺ καλοῦ καὶ κακοῦ, ἀλλ᾽ εἶναι γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἅπτεται τῶν ὁρίων τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως καὶ προκαλεῖ πάντας ἡμᾶς νὰ ἐπιλέξωμεν μεταξὺ τοῦ στενοῦ καὶ ἀνηφορικοῦ μονοδρόμου: ζωὴ ἢ θάνατος”. [Ὁλόκληρη ἡ ὁμιλία τοῦ Παναγιωτάτου δημοσιεύεται στὴν ἰστοσελίδα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου www.ec-patr.org]

.                       Στὴν ἀντιφώνησή του, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ἐμμανουήλ, μιλώντας ἐκ μέρους τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Θρόνου, εὐχαρίστησε τὸν Παναγιώτατο γιὰ τὴν πρωτοβουλία του νὰ συγκαλέσει τὴν Σύναξη αὐτή, κατὰ τὴν ὁποία θὰ συζητηθοῦν σημαντικὰ ζητήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν Ἐκκλησία καὶ θὰ ὑπάρξει ἡ δυναντότητα γόνιμου καὶ ἐποικοδομητικοῦδιαλόγου.
.                    Μὲ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον οἱ συμμετέχοντες παρακολούθησαν τὴν ἐμπεριστατωμένη εἰσήγηση, ποὺ πραγματοποίησε ὁ νέος Ἄρχων Πρωτοασηκρήτης Ἐντιμολ. κ. Σωτήριος Τσιόδρας, Καθηγητὴς τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μὲ θέμα: “Ἡ Πρόκλησις τῆς Πανδημίας”. Ὁ κ. Καθηγητὴς πρόθυμα ἀπάντησε στὶς διάφορες ἀπορίες καὶ ἐρωτήσεις τοῦ ἱεροῦ Σώματος.
.                     Στὴν ἴδια θεματικὴ ἑνότητα, μὲ τίτλο “Πανδημία καὶ Ἐκκλησιαστικὴ ζωή”, τὶς ἐμπειρίες τους ἀπὸ τὴν ἐξέλιξη καὶ ἀντιμετώπιση τῆς Πανδημίας στὶς ἐκκλησιαστικὲς Ἐπαρχίες τοὺς μετέφεραν οἱ Σεβ. Μητροπολίτες Χὸνγκ Κὸνγκ κ. Νεκτάριος, Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος, Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας κ. Κύριλλος, καθὼς καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας κ. Μακάριος.

Οἱ ἐργασίες τῆς Συνάξεως θὰ ὁλοκληρωθοῦν τὸ βράδυ αὔριο, Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2021

ΠΗΓΗ: ec-patr.org

, , ,

Σχολιάστε

ΠΛΑΝΗ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΙΟΥ ΦΟΝΟΥ

Μέτρα προστασίας ἀπό τήν πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ

τοῦ Μητροπολ. Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου Ἱεροθέου
(Ποι­μα­ντορι­κή Ἐγκύκλιος
πρός τούς Κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

Ἀγαπητοί Πατέρες καί ἀδελφοί,

.                   Ὅπως γνωρίζετε, ἡ πατρίδα μας καί ὁλόκληρος ὁ κόσμος ταλαιπωρεῖται περισσότερο ἀπό ἑνάμιση χρόνο ἀπό τήν λεγόμενη ὑγιειονομική κρίση, τόν ἰό sars-cov-2  πού προκαλεῖ τήν λοίμωξη καί τήν ἀσθένεια covid 19. Στό θέμα αὐτό ἡ Πολιτεία λαμβάνει τά ἐνδεδειγμένα μέτρα, συντονιζόμενη στούς Παγκόσμιους Ὀργανισμούς γιά τήν ὑγεία τῶν πολιτῶν της, ἡ δέ Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζει τό θέμα αὐτό μέ σοβαρότητα, νηφαλιότητα καί ὑπευθυνότητα.
.                Μεταξύ τῶν μέτρων προλήψεως τῆς λοιμώξεως καί τῆς νόσου καί ἴσως ἀπό τά πιό σημαντικά εἶναι καί τό ἐμβόλιο, ὅπως γίνεται καί σέ πολλές ἄλλες ἀσθένειες. Γιά τό θέμα αὐτό ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἔλαβε συγκεκριμένες ἀποφάσεις:
.                Στίς 13 Ἰανουαρίου 2021 ἀποφάσισε: Ἡ Ἱερά Σύνοδος «παρακολουθεῖ στενά τό ζήτημα τῶν ἐμβολιασμῶν, μέσῳ τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς, ἡ ὁποία μέ συνεχεῖς ἀναφορές της ἐνημερώνει τό Συνοδικό Σῶμα γιά ὅλες τίς ἐξελίξεις. Στό πλαίσιο αὐτό ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐνημερώθηκε ὅτι, κατόπιν γενομένης ἔρευνας, τά ἐμβόλια κατά τοῦ covid-19 πού ἐπί τοῦ παρόντος χρησιμοποιοῦνται στήν Πατρίδα μας, δέν ἀπαιτοῦν τήν χρήση καλλιεργειῶν ἐμβρυϊκῶν κυττάρων γιά τήν παραγωγή τους.
Μέ ἀφορμή τήν ἀνωτέρω ἐνημέρωση ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐπαναλαμβάνει, ἰδίως πρός ὅσα ἀπό τά μέλη Της παρουσιάζουν μία ἰδιαίτερη εὐαισθησία στά σενάρια ἀπειλῆς καί κινδύνων, στηριζόμενα μονομερῶς καί ἀνεξέλεγκτα εἴτε σέ διογκωμένες δημοσιογραφικές πληροφορίες κυρίως ἀπό τό διαδίκτυο, εἴτε διακατέχονται ἀπό διάφορες προκαταλήψεις, ὅτι ἡ ἐπιλογή τοῦ ἐμβολιασμοῦ δέν εἶναι ζήτημα τόσο θεολογικό ἤ ἐκκλησιαστικό, ἀλλά κυρίως ἰατρικό-ἐπιστημονικό καί ἀποτελεῖ ἐλεύθερη προσωπική ἐπιλογή τοῦ κάθε ἀνθρώπου σέ ἐπικοινωνία μέ τόν ἰατρό του, χωρίς ὁ ἐμβολιασμός νά συνιστᾶ ἔκπτωση ἀπό τήν ὀρθή Πίστη καί ζωή» (Δελτίον Τύπου Ἱερᾶς Συνόδου, 13-1-2021).
.               Στίς 14 Ἰουλίου 2021 ἀποφάσισε: «Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γνωρίζοντας πώς ὁ ἐμβολιασμός ἀποτελεῖ μέγιστη πράξη εὐθύνης ἀπέναντι στόν συνάνθρωπο, συνιστᾶ σέ ὅλους, σέ συνεννόηση μέ τόν ἰατρό τους, νά ἀξιοποιήσουν τό δῶρο αὐτό πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός, προκειμένου νά προστατεύσουμε τούς ἑαυτούς μας, ἀλλά καί κάθε ἄνθρωπο “ὑπέρ οὗ Χριστός ἀπέθανε” (Ρωμ. 14, 15). Καί θέλει αὐθεντικῶς νά διαβεβαιώσει πώς αὐτό τό ἐμβόλιο δέν ἔρχεται σέ καμία ἀντίθεση μέ τήν Ἁγιογραφική, Πατερική καί Κανονική διδασκαλία τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας» (Συνοδική Ἐγκύκλιος 3074/1365/14-7-2021).
.                       Ἐπειδή δέν εἴμαστε ἕνα ἀσύντακτο σῶμα, ἀλλά «καλή στρατεία» (Α΄ Τιμ. α΄, 18) καί πρέπει νά ὑπακούουμε στίς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, γι’ αὐτό πρέπει νά συντονιζόμαστε σέ αὐτά πού ἀποφασίζει ἡ Ἱερά Σύνοδος μέ τά συνοδικά της ὄργανα.
.                    Αὐτό πρακτικά σημαίνει ὅτι δέν πρέπει νά ἀδιαφοροῦμε καί ὡς πρός τήν ἀντιμετώπιση τῆς ἀσθενείας αὐτῆς, γι’ αὐτό πρέπει νά κάνουμε χρήση καί τοῦ ἐμβολίου, ἐκτός ἄν ὁ ἰατρός, πού παρακολουθεῖ τήν ὑγεία τοῦ καθενός σας καί εἶναι ἐπιστημονικά καταρτισμένος, ἀποφανθῆ διαφορετικά γι’ αὐτό.
.                     Πάντως, θεωρῶ ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτο νά ἀντιμετωπίζεται τό ἐμβόλιο κατά τοῦ κορωνοϊοῦ μέ παραθεολογικά ἐπιχειρήματα, πολιτικές σκοπιμότητες καί συνωμοσιολογικές νοοτροπίες, πού ἀπάδουν σέ Κληρικούς καί Χριστιανούς. Ἄλλο εἶναι ὁ ἐπιστημονικός διάλογος καί ἡ ἐπιστημονική ἀντιπαράθεση γιά τήν βελτίωση τῶν μέχρι σήμερα μέσων ἀντιμετώπισης τοῦ ἰοῦ, μέσα στά ἐπιστημονικά ὄργανα, πού εἶναι ἐνδεδειγμένη πράξη, καί ἄλλο εἶναι ἡ ἀντίδραση στόν ἐμβολιασμό μέ παραθεολογικές καί συνωμοσιολογικές ἀπόψεις, οἱ ὁποῖες δυστυχῶς μεταδίδονται ταχύτατα στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης καί δημιουργοῦν σύγχυση στούς Χριστιανούς.
.                          Παρατηρῶ ὅτι τό ἀντιεμβολιαστικό κίνημα στήν Ἀμερική κυριαρχεῖ μεταξύ τῶν φονταμενταλιστικῶν ἀκραίων Προτεσταντικῶν κύκλων καί μεταξύ ἀνθρώπων πού διακατέχονται ἀπό διάφορες ἀρχές τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν. Δέν θέλω δέ νά ἀναφερθῶ ἐδῶ καί σέ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄλλα ἀτομικά, πολιτικά καί οἰκονομικά συμφέροντα.
.                            Δυστυχῶς, αὐτά πού κατά καιρούς διατυπώνονται ἀπό τούς φονταμεντα­λιστικούς αὐτούς προτεσταντικούς κύκλους στήν Ἀμερική μεταφέρονται καί σέ ἀνθρώπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, χωρίς νά ἀντιλαμβάνονται αὐτοί ὅτι ὅλα αὐτά στεροῦνται θεολογικῆς βάσεως καί ἐκκλησιολογικῆς συνειδήσεως. Εἶναι λυπηρό ὅτι πολλοί πού ἔχουν ἀντιεμβολιαστική νοοτροπία διακρίνονται ἀπό ἔλλειψη σοβαρῆς θεολογικῆς σκέψεως, ἐκκλησιολογικῆς συνείδησης καί ἐν τέλει σοβαρῶν ἐπιστημονικῶν ἐπιχειρημάτων.
.                       Διαβάζω ὅσα γράφονται ἐναντίον τῶν ἐμβολίων καί ἐκπλήσσομαι ἀπό τήν σύγχυση σκέψεως καί γραφῆς, ἀλλά καί ἀπορῶ, ἐπειδή ἀπουσιάζει «ὁ κοινός νοῦς ὡς κοινῶς νομίζεται». Δυστυχῶς ἐπικρατεῖ τέτοια σύγχυση, ὥστε τά ὅσα γράφονται στήν μιά παράγραφο νά ἀναιροῦνται στήν ἄλλη, ὁπότε ὁ λόγος τους δέν εἶναι καθαρός. Ἐμπλέκονται τά ἐπιστημονικά μέ τά «μεταφυσικά», ἡ θεολογία μέ τήν παραθεολογία, ἡ Χριστολογία μέ τήν ἀντιχριστολογία καί τήν δαιμονολογία.
.                      Ὅμως, ἡ ἐπιστήμη δέν εἶναι θρησκεία ἤ παραθρησκεία, ἀλλά κρίνεται μέ κριτήρια ἐπιστημονικά, ὅπως ἐπίσης ἡ ὀρθόδοξη θεολογία δέν ἔχει σχέση μέ φαντασιώσεις καί ἐξτρεμισμούς. Σέ ὅλα αὐτά κυριαρχεῖ ἡ πλάνη, πού προέρχεται ἀπό τόν πλανεμένο νοῦ. Καί ὅπως λένε οἱ ἐμπειρικοί θεολόγοι, εὔκολο εἶναι νά πλανηθῆ κανείς, ἀλλά δύσκολο νά ξεπλανηθῆ, νά ἀπαλλαγῆ ἀπό τήν πλάνη.
.                       Ὡς Κληρικοί εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νά τηροῦμε τά ὑγιειονομικά μέτρα, ὥστε νά μή γίνουμε αἰτία καί ἀφορμή νά μολύνονται οἱ Χριστιανοί τούς ὁποίους ποιμαίνουμε, γιατί σέ μιά τέτοια περίπτωση στρέφονται ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας καί εὐθυνόμαστε γι’ αὐτό.
.                         Θά ἤθελα νά ἐπισημάνω ὅτι ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἔχει ἀποφανθῆ δύο φορές τοὐλάχιστον, ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζω, γιά τό ὅτι ἄν κατά τόν καιρό μιᾶς πανδημίας ὁ Χριστιανός δέν προσέχει καί γίνεται αἴτιος θανάτου τῶν ἄλλων, θά πρέπει νά κανονίζεται ὡς φονεύς. Συγκεκριμένα:
Στό «Πηδάλιό» του (ὑποσημείωση στόν Ξϛ΄ Ἀποστολικό Κανόνα) γράφει: «Σημείωσε ὅτι ὡς φονεύς καταδικάζεται καί ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐν καιρῷ πανώλης ἠξεύρωντας ὅτι εἶναι μεμολυσμένος, ὑπάγει εἰς οἴκους καί πολιτείας, καί μολύνει καί τούς ἄλλους, καί γίνεται πολλῶν φόνων αἴτιος».
Στό «Ἐξομολογητάριό» του (Περί τῆς ϛ΄ ἐντολῆς) γράφει: «”Οὐ φονεύσεις”. Εἰς ταύτην τήν ἐντολήν σφάλλουν ἐκεῖνοι … ὁποῦ ἐν καιρῷ πανώλης, ἠξεύροντες ὅτι εἶναι μεμολυσμένοι, ἑνώνονται μέ τούς ἄλλους καί τούς μολύνουν. Ἐκεῖνοι, ὁποῦ φονεύουν τόν ἑαυτό τους· καί ἁπλῶς, ὅλοι ἐκεῖνοι, ὁποῦ γίνονται ριψοκίνδυνοι».
.                        Γι’ αὐτό συνιστᾶ στόν πνευματικό νά ἐρωτᾶ τόν ἐξομολογούμενο, μεταξύ τῶν ἄλλων: «Μήπως ἠξεύροντας πώς ἤσουν πανουκλιασμένος, ἑνώθης μέ τούς ἄλλους καί τούς ἐμόλυνες καί ἀπέθανον; διατί ὡς φονεύς κανονίζεσαι».
.                           Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, τήν σοβαρότητα τοῦ θέματος. Ὅποιος σέ καιρό πανδημίας, ὅπως γίνεται στήν ἐποχή μας, δέν προσέχει καί μολύνει τούς ἄλλους, κρίνεται μέ τό ἐπιτίμιο τοῦ φόνου! Ἕνας δέ βασικός τρόπος προφύλαξης τοῦ ἑαυτοῦ μας καί τῶν ἄλλων εἶναι καί ὁ ἐμβολιασμός, ὅπως γίνεται καί σέ ἄλλες ἀσθένειες.
.                        Ἄν ὁ προσωπικός σας ἰατρός, γνωρίζοντας τό ἰατρικό σας ἱστορικό, σᾶς συνιστᾶ νά μή κάνετε τό ἐμβόλιο, δέν σημαίνει ὅτι δέν θά λαμβάνετε τά ἄλλα ἀπαραίτητα μέτρα, καί φυσικά δέν σημαίνει ὅτι θά συνιστᾶτε στούς Χριστιανούς νά μήν ἐμβολιάζονται. Σέ μιά τέτοια ἐνδεχόμενη περίπτωση θά δώσετε λόγο στόν Θεό, σύμφωνα μέ τά ὅσα γράφει ὁ μέγας διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης.
.                        Παρακαλῶ νά λάβετε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψη τά ἀνωτέρω καί νά μήν ἀδιαφορήσετε γιά τό σοβαρό αὐτό θέμα, διότι, ἐκτός τῶν ἄλλων, θά παρουσιασθῆτε στήν πράξη ὅτι διαφοροποιῆστε ἀπό τό Συνοδικό καί Ἱεραρχικό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας μας.
.                      Ἄς προσευχηθοῦμε στόν Θεό νά μᾶς δίνη σωματική καί πνευματική ὑγεία, ἰδιαιτέρως σύνεση, διάκριση καί ἐσωτερική ἡσυχία, πού εἶναι τόσο ἀπαραίτητες στήν ἐποχή μας, ὥστε νά μή καταλήγουμε σέ ἀκραῖες καταστάσεις.

Μέ θερμές εὐχές

Ὁ Μητροπολίτης

† Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

βλ. σχετ.: ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΕΣ ΠΑΝΔΗΜΙΕΣ (καὶ ὁ δαιμονιώδης τρόπος ἀντιδράσεως πολλῶν χριστιανῶν) 

, ,

Σχολιάστε

ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟΣ «ΕΝΔΟΤΙΣΜΟΣ»!

Ἄλλη μιὰ περίπτωση ἀσυγχώρητου «ἐνδοτισμοῦ» τῆς Ἐκκλησίας στὶς κυβερνητικὲς ἀπαιτήσεις: Χτυπάει ἡ καμπάνα τοῦ Ναοῦ γιὰ νὰ εἰδοποιήσει γιὰ τὸν ἄμεσο κίνδυνο τῆς πυρκαϊᾶς! (Π. Τ.)

,

Σχολιάστε

OI ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΡΩΤΟΥΝ καὶ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΑΝΤΟΥΝ (Ἡ Ἱ. Σύνοδος «Πρὸς τὸν Λαό» ἀρ. 53)

 

 

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛAΟ 53

 

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

, ,

Σχολιάστε