Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Κληρικοὶ

Ο ΤΥΠΟΣ καὶ ἡ ΟΥΣΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ τύπος καὶ ἡ οὐσία ἀξιολόγησης τῶν κληρικῶν

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἡ ἀξιολόγηση τῶν κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τέθηκε σὲ ἰσχὺ μὲ τὴ δημοσίευση τῆς ὑπ. ἀριθμ. 264/2015 Κανονιστικῆς Διάταξης τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου (ΔΙΣ) στὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ στὸ ἐπίσημο δελτίο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος «Ἐκκλησία», τοῦ μηνὸς Μαρτίου 2015. Μὲ τὴν ἐν λόγῳ διάταξη χαρακτηρίζονται ἔγκυρες οἱ ἐκθέσεις ἀξιολόγησης, οἱ ὁποῖες διενεργήθηκαν κατὰ τὰ ἔτη 2013 καὶ 2014.
.             Θεωρητικὰ ὁ κάθε ἐργαζόμενος θεωρεῖται θετικὸ νὰ ἀξιολογεῖται, ἀφοῦ ἔτσι ἀμείβεται ὁ ἰκανότερος καὶ ὁ ἐργατικότερος. Στὴν πράξη οἱ ἐκπρόσωποι κλάδων, ὅπως τῶν ἐκπαιδευτικῶν, τῶν δημοσιογράφων ποὺ ἐργάζονται στὸν δημόσιο τομέα, τῶν δικαστικῶν, τῶν στρατιωτικῶν καὶ ἄλλων ἔχουν ἐκφράσει τὴν κατηγορηματική τους ἀντίθεση στὴν διαδικασία ἀξιολόγησης. Αὐτὸ γιατί στὴν πράξη θεωροῦν ὅτι τὰ καθήκοντά τους δὲν εἶναι μετρήσιμα, μὲ τοὺς ὅρους ἑνὸς κοινοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου. Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἐδέχθη τὴν ἀξιολόγηση, μὲ τὴ λογικὴ ὅτι κάνει μὲν μίαν ἀβαρία θέτοντας τὸ ὑπούργημα τοῦ ἱερέως στὸ ἴδιο ἐπίπεδο μὲ τῶν ἄλλων δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ ἔτσι κατοχυρώνει τὴ δημοσιοϋπαλληλικὴ ἰδιότητα τῶν κληρικῶν της, κάτι ποὺ τὰ τελευταῖα χρόνια ἀμφισβητοῦν διάφοροι πολιτικοὶ παράγοντες.
.             Τὴν μὴ ἀξιολόγηση τῶν κληρικῶν κατοχυρώνει ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ εἶναι ὁ Νόμος 590/1977. Σὲ αὐτὸν ὁ νομοθέτης προέβλεψε οἱ κληρικοὶ οὐδεμία δημοσιοϋπαλληλικοῦ τύπου ἀξιολόγηση νὰ ἔχουν. Ἀντίθετα προέβλεψε νὰ περνοῦν ἀπὸ ἀξιολόγηση οἱ λαϊκοὶ ὑπάλληλοι τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι τῶν ΝΠΔΔ. Τὴ δυσκολία τῆς ἀξιολόγησης ἐκφράζει ἡ προαναφερθεῖσα 264/2015 Κανονιστικὴ Διάταξη τῆς ΔΙΣ. Γράφεται στὸ ἄρθρο 5, μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Ὁ βαθμολογητὴς ὀφείλει νὰ λαμβάνει ὑπ᾽ ὄψη του ὅτι ἡ ἀξιολόγηση Κληρικοῦ εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ δύσκολη, καὶ τοῦτο διότι ὑφίστανται τμήματα τῆς ποιμαντικῆς διακονίας ἐξ ἀρχῆς ἀπόρρητα ἢ καλυπτόμενα ἀπὸ τὴν ἀναγκαία διάκριση, ὥστε νὰ μὴ καθίστανται ἐμφανῆ (π.χ. τὸ ἀπόρρητο τῆς Ἐξομολογήσεως, ἡ προστασία προσωπικῶν δεδομένων τῶν βοηθουμένων ἀπὸ τὶς προνοιακὲς δραστηριότητες τῆς Ἐκκλησίας). Ἐν ὄψει αὐτοῦ ἡ ἀξιολόγηση ἀπαιτεῖ διάκριση, ἀντικειμενικότητα καὶ σφαιρικότητα».
.             Οἱ δυσκολίες γιὰ τὴν ἀξιολόγηση τῶν κληρικῶν ἀρχίζουν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς διαδικασίας καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὴν «αὐτοαξιολόγηση». Ὁ κληρικὸς ποὺ διδάσκει καὶ βιώνει τὴν ταπείνωση ὑποχρεώνεται νὰ γράψει στὸ σχετικὸ ἔντυπο γιὰ τὸν ἑαυτό του! Νὰ περιγράψει τὰ καθήκοντά του καὶ «τὴν ἀνταπόκρισή του σὲ αὐτά»! Τὸ πρῶτο μέρος τῆς αὐτοαξιολόγησης κατακλείεται μὲ τὴν αὐτοβαθμολόγησή του! Καλεῖται δηλαδὴ νὰ βαθμολογήσει τὸν ἑαυτό του στὴν κλίμακα 1 ἕως 10, ποὺ εἶναι τὸ ἄριστα. Γιὰ ἕναν ἱερέα εἶναι αὐτονόητο τὸ δίλημμα τὸ τί βαθμὸ θὰ βάλει στὸν ἑαυτό του. Κάποιοι κληρικοὶ βάζουν 1, δηλώνοντας ἔτσι «τὴν πτωχεία» τοῦ ὅποιου ἔργου τους, ἢ τὴν ἀποδοκιμασία τους γιὰ τὴ διαδικασία. Οἱ πιὸ συντηρητικοί, ποὺ δὲν θέλουν νὰ προκαλέσουν τὸν Μητροπολίτη τους καὶ ἐπιτελοῦν σημαντικὸ ποιμαντικὸ ἔργο, αὐτοβαθμολογοῦνται μεταξὺ τοῦ 5 καὶ τοῦ 7.
.             Ἀκολουθεῖ ἡ διαδικασία τῆς ἀξιολόγησης ἀπὸ τὸν Α΄ ἀξιολογητή, ποὺ εἶναι ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς περιφερείας του καὶ ἀπὸ τὸν Β΄, ποὺ εἶναι ὁ Πρωτοσύγκελλος ἢ ὁ Γενικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος. Ἐντὸς τοῦ πρώτου τριμήνου κάθε ἔτους συντάσσεται ἔκθεση ἀξιολογήσεως τοῦ ἐφημερίου. Ὅταν ὁ ἐφημέριος συμπληρώσει τὸ νόμιμο χρόνο, γιὰ νὰ κριθεῖ καὶ νὰ προαχθεῖ βαθμολογικῶς, τὸ Μητροπολιτικὸ Συμβούλιο τῆς οἰκείας Μητροπόλεως, ἐνεργώντας ὡς Ὑπηρεσιακὸ Συμβούλιο γιὰ τοὺς ἐφημερίους, διενεργεῖ τὴν κρίση μὲ βάση ὅλες τὶς κρίσεις ἀξιολόγησης τοῦ κρινομένου, ποὺ συνετάγησαν κατὰ τὰ ἔτη μετὰ τὴν τελευταία του κρίση. Αὐτὴ πέραν τοῦ τυπικοῦ ἔχει καὶ οἰκονομικὸ ἀποτέλεσμα, ἔστω μικρό, γιὰ τὸν κρινόμενο.
.             Τὸ πρώτιστο στὴν ἀξιολόγηση τοῦ κάθε ἐφημερίου εἶναι ἡ καλή του σχέση καὶ συνεργασία μὲ τὸν Μητροπολίτη του. Ἡ Κανονιστικὴ Διάταξη 264/2015 τονίζει στὴν παράγραφο 5 τοῦ ἄρθρου 5, μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Τὸ πρώτιστο ποὺ βαθμολογεῖται (στὸν ἐφημέριο) εἶναι ἡ συμπεριφορὰ καὶ συνεργασία του μὲ τὸν ἐπιχώριο Μητροπολίτη, ἀλλὰ καὶ τὰ διοικητικὰ ὄργανα τῆς οἰκείας Ἱερᾶς Μητροπόλεως». Ὅταν οἱ σχέσεις Μητροπολίτου – Ἱερέως διαταραχθοῦν, τότε ὁ δεύτερος ἀντιμετωπίζει προβλήματα ὄχι μόνο στὸ ἐπίπεδο τῆς ἀξιολόγησης, ἀλλὰ καὶ γενικότερα.
.         Οἱ περισσότεροι κληρικοὶ πιστεύουν ὅτι ἡ ἀξιολόγηση ὑποβαθμίζει τὸ ὕψιστο ἔργο τους καὶ τὸ ἐκκοσμικεύει. Σημειώνεται ὅτι ἂν ἴσχυε παλιὰ ἡ ἀξιολόγηση γέροντες, ὅπως ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Πλανᾶς, ὁ Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης καὶ ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος θὰ εἶχαν ἀπορριφθεῖ, ὡς μὴ πληροῦντες τὰ ὅσα τὰ δελτία ἀξιολόγησης προβλέπουν… Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καλεῖ τοὺς Χριστιανοὺς νὰ μὴν συσχηματίζονται μὲ τὸν κόσμο, ἀλλὰ μπρὸς στὸ οἰκονομικὸ ὄφελος ἀγνοοῦνται οἱ λόγοι του. Σήμερα μεῖζον εἶναι νὰ ὑπάρχει καλὴ σχέση μὲ τὸ «ντοβλέτι». Ἀρκετοὶ Μητροπολίτες ἀναγνωρίζουν τὸ ἄτοπο τῆς ἀξιολόγησης καὶ τυπικὰ τὴν ἐφαρμόζουν, χωρὶς νὰ τῆς δίνουν καὶ πολλὴ σημασία. Ὁ ἀναπλ. Ὑπουργὸς Διοικητικῆς Μεταρρύθμισης κ. Γ. Κατρούγκαλος μιλώντας στὶς 14 Μαΐου 2015 στὸ συνέδριο τοῦ Economist, στὴν Ἀθήνα, προανήγγειλε ὅτι τὶς προσεχεῖς ἡμέρες θὰ καταθέσει νομοσχέδιο στὴ Βουλή, ποὺ θὰ ἀφορᾶ στὴν ἀξιολόγηση τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Δημοσίου. Εἶναι μία εὐκαιρία ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ ἡ Πολιτεία νὰ ἀναγνωρίσει τὴν ἰδιαιτερότητα τοῦ ὑψηλοῦ ὑπουργήματος τῶν κληρικῶν καὶ ὅπως θὰ κάνει μὲ τοὺς ἐκπαιδευτικούς, νὰ ἀπαλλάξει καὶ ἐκείνους τῆς ἀξιολόγησης. Γιὰ τοὺς ἀνεπρόκοπους καὶ τοὺς θεωροῦντας ὡς ἐπάγγελμα τὴν ἱερωσύνη κληρικοὺς οἱ κείμενες διατάξεις ἀρκοῦν, ὥστε νὰ ἐλεγχθοῦν πειθαρχικὰ καὶ οἰκονομικά, ἐνῶ τὰ χρονοεπιδόματα καὶ οἱ αὐξήσεις λόγῳ προαγωγῆς μποροῦν νὰ δίδονται μετὰ ἀπὸ μία τυπικὴ βεβαίωση τοῦ Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου.-

,

Σχολιάστε

Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

παραδοσιακ μφάνισις τν κληρικν

Τοῦ πρωτ. π. Διονυσίου Τάτση

ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 09.01.15

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ὡς ἐπ᾽ ἐσχάτων μὲ τὶς χειροτονίες “ἀμίσθων” κληρικῶν [λόγῳ Μνημονίου] ἦλθε καὶ ἡ εὐκαιρία νὰ προβάλει ἀγέρωχη μὲ τὴν σιωπηλὴ ἀνοχὴ ἢ καὶ ὑποστήριξη ἱεραρχῶν ἡ θεωρία τῶν «δύο ταχυτήτων»: Οἱ “ἔμμισθοι” κληρικοὶ φοροῦν τὴν ἱερατική ἐνδυμασία, οἱ “ἄμισθοι” «ἐξαιροῦνται».

.             Πολλοὶ νεώτεροι κληρικοὶ ἔχουν τὴν τάση νὰ ἐμφανίζονται στὴν κοινωνία περιποιημένοι καὶ σύγχρονοι, περιφρονώντας τὴν παραδοσιακὴ ἐμφάνιση ποὺ εἶναι τὰ ράσα, τὸ καλυμμαύχι, τὰ μαλλιὰ καὶ τὰ γένια. Νομίζουν ὅτι μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ εἶναι πιὸ κοντὰ στὸν κόσμο καὶ τὸ ὅποιο ποιμαντικό τους ἔργο διευκολύνεται καὶ γίνεται ἀποτελεσματικότερο.
.             Πρόκειται περὶ πλάνης. Οἱ ἰσχυρισμοὶ τῶν προοδευτικῶν κληρικῶν δὲν εὐσταθοῦν. Τὸ κοσμικὸ φρόνημα τοὺς ἐμποδίζει νὰ προχωρήσουν στὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ ποιμνίου τους. Μπορεῖ νὰ κάνουν θόρυβο καὶ νὰ ἀκοῦν ἐπαίνους ἀπὸ μερικοὺς κοσμικοὺς καὶ ἄσχετους, ὅμως δὲν βοηθοῦν καθόλου τὸ ποίμνιό τους πνευματικά. Θὰ ἔλεγα, χωρὶς ὑπερβολή, ὅτι μᾶλλον τὸ ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἀλήθεια, πῶς νὰ ἐμπιστευθεῖς τέτοιους κληρικούς, ποὺ ποτὲ δὲν γεύτηκαν τὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ ποτὲ δὲν ἀπαρνήθηκαν τὴ νοοτροπία καὶ τὶς ἀδυναμίες τῶν κοσμικῶν;
.             Ὁ πολύπειρος καὶ θερμὸς ὑποστηρικτὴς τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστίνος Καντιώτης περιέγραφε μὲ ἐπιτυχία τὴν ἐμφάνιση τῶν νεωτέρων κληρικῶν, ἀποκαλύπτοντας συγχρόνως τὴν πνευματική τους κενότητα καὶ τὸ κοσμικὸ φρόνημα, ποὺ τοὺς διαβρώνει καὶ τοὺς ἐξαφανίζει κάθε ἴχνος ἱερατικοῦ ζήλου. Ἔγραφε λοιπὸν ὁ π. Αὐγουστίνος σὲ ἀναφορά του πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο: «Ἐσχάτως μεταξὺ τῶν κληρικῶν καὶ δὴ τῶν νεωτέρων παρατηρεῖται τάσις, ὅπως οὗτοι ἐμφανίζωνται ἐπὶ τὸ κοσμικώτερον. Οὕτω κληρικοὶ θεῶνται εἰς κουρεῖα. Κόπτουν τὴν κόμην καὶ περικόπτουν τὴν γενειάδα, περιλούονται μὲ ἀρώματα, καὶ φρεσκοξυρισμένοι εἰς τὸν τράχηλον ἐξέρχονται ἐκ τῶν κουρείων εὐωδιάζοντες ἐκ τῶν ἀρωμάτων. Ἀποβάλλουν ἐπίσης τὸ ἐξώρασον καὶ μὲ τὸ ἀντερί, ἐκ πολυτελοῦς ὑφάσματος, ζωηροῦ καὶ ἀνοικτοῦ ἔστιν ὅτε χρώματος, μὲ κολλάρον, μὲ ὡρολόγιον χρυσοῦν εἰς τὴν χεῖρα, μὲ χρυσῆν ἅλυσιν ἐκ τοῦ λαιμοῦ κρεμασμένην, μὲ ὑποδήματα τοῦ τελευταίου συρμοῦ, καὶ μὲ τσιγάρον εἰς τὸ στόμα καὶ ἀναπτήρα εἰς τὸ χέρι, κάμνουν τὴν ἐμφάνισίν των δημοσίᾳ. Παντοῦ. Καὶ εἰς θέατρα καὶ εἰς κινηματογράφους καὶ εἰς γήπεδα ποδοσφαιρικῶν συναντήσεων, διατὶ ὄχι καὶ εἰς ταβέρνας καὶ ἐξοχικὰ κέντρα, εἰς τὰ ὁποῖα συχνάζει τὸ κοσμικώτερον μέρος τῆς κοινωνίας. Ὡς δὲ ἔχομεν διαπιστώσει, οἱ μὲ τοιαύτην ἐξωτερικὴν ἐμφάνισιν κληρικοὶ εἶναι, κατὰ κανόνα, φορεῖς καί… νέων ἰδεῶν, ἐκμονδερνισμοῦ καὶ ἐκκοσμικεύσεως τῆς Ἐκκλησίας» («Ἐκκλησιαστικὸς στρουθοκαμηλισμός», 1973, σελ. 159-160).
.             Οἱ νεωτεριστὲς κληρικοὶ εἶναι ὑπερήφανοι, ἀλλὰ καὶ ἀμαθεῖς παπαγάλοι. Ἔχουν μεγάλη ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτό τους καὶ ἐπαναλαμβάνουν φράσεις καὶ λέξεις τοῦ συρμοῦ. Μὲ παιδαριώδη ἐπιχειρήματα προσπαθοῦν νὰ ὑποτιμήσουν τοὺς παραδοσιακοὺς συναδέλφους τους καὶ νὰ τοὺς ἐμφανίσουν ὡς καθυστερημένους καὶ ὀπισθοδρομικούς. Χωρὶς καμιὰ ἀναστολὴ περιφρονοῦν τὴ νηστεία, τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες, τὶς ἐκκλησιαστικὲς παραδόσεις. Εἶναι, θὰ ἔλεγα, νέοι Λούθηροι. Ἔχουν ἐπίσης καὶ πολλὲς κρυφὲς ἀδυναμίες, στὶς ὁποῖες δὲν θέλω νὰ ἀναφερθῶ.
.             Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ πρέπει νὰ μάθουν καὶ νὰ ἀποδεχτοῦν αὐτοὶ οἱ κληρικοὶ εἶναι ὅτι «ἡ ἐμφάνισις τοῦ Ὀρθοδόξου κληρικοῦ ἔχει βαθείας ρίζας εἰς τὸν ψυχικὸν κόσμον τοῦ λαοῦ, πᾶσα μεταβολὴ προσκρούει εἰς τὰ αἰσθήματα τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ καὶ προκαλεῖ σκανδαλισμὸν συνειδήσεων» (ὅπ. παρ., σελ. 163).
.             Ὁ λαός μας ἐκτιμᾶ ἰδιαίτερα τοὺς παραδοσιακοὺς καὶ εὐσεβεῖς κληρικούς, ἐνῶ ἀπέναντι στοὺς νεωτεριστὲς καὶ κοσμικοὺς διατηρεῖ τὶς ἐπιφυλάξεις του. Πρέπει οἱ μητροπολίτες νὰ προσέξουν τὸ θέμα τῆς ἐμφάνισης τῶν κληρικῶν τους καὶ νὰ τοὺς ἐμπνεύσουν τὸ σεβασμὸ στὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, γιατί δὲν πρόκειται γιὰ παρωνυχίδα, ἀλλὰ γιὰ ἀναγκαία προϋπόθεση προκειμένου νὰ ἔχει ἐπιτυχία τὸ ποιμαντικὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ λαϊκὴ παροιμία ὅτι «τὰ ράσα δὲν κάνουν τὸν παπὰ» εἶναι ὀρθή, γιατί ὑπενθυμίζει ὅτι ὁ παπὰς πρέπει νὰ εἶναι πνευματικὸς ἀγωνιστὴς καὶ πρῶτος αὐτὸς νὰ τηρεῖ τὶς ἐντολές. Αὐτὸ εἶναι τὸ βαθύτερο νόημά της καὶ δὲν πρέπει νὰ χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τοὺς μὴ ἀγωνιζόμενους νεωτεριστὲς κληρικούς, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν κοσμική τους νοοτροπία. Καὶ νὰ μὴ ξεχνοῦν ὅτι τὰ ράσα, ποὺ δὲν κάνουν τὸν παπά, ἀσκοῦν εὐεργετικὴ ἐπίδραση στὸν παπὰ τὸν ἀνυψώνουν στὰ μάτια τοῦ λαοῦ καὶ τὸν προφυλάσσουν ἀπὸ παγίδες καὶ πειρασμούς.

, , ,

Σχολιάστε

ΚΛΗΡΙΚΟΙ – ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ («Τὸ πᾶν εἶναι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ»)

ΚΛΗΡΙΚΟΙ – ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ

Το Πρωτ. Διονυσίου Τάτση
ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος», 20.07.2012

.          Πολλοί εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐντυπωσιάζονται ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ποὺ ἔχουν σπουδάσει παράλληλα ψυχολογία, ψυχιατρικὴ ἢ ἄλλες παρεμφερεῖς ἐπιστῆμες. Θεωροῦν ὅτι εἶναι οἱ πιὸ κατάλληλοι νὰ τοὺς βοηθήσουν πνευματικὰ καὶ νὰ τοὺς δείξουν ἕνα ἄλλο δρόμο, διαφορετικὸ ἀπὸ τὸν παραδοσιακὸ καὶ ἁγιοπατερικό, ποὺ ὅλοι γνωρίζουμε καὶ διαβάζουμε στὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸ καὶ χρειάζεται προσεκτικὴ ἀντιμετώπιση. Δὲν πρέπει νὰ φτάνουμε στὴν ὑπερβολὴ πὼς τάχα μόνο οἱ ἐπιστήμονες κληρικοὶ εἶναι ἄξιοι καὶ ἀποτελεσματικοὶ πνευματικοί, ἀνεξάρτητα ἂν οἱ ἴδιοι δὲν ἔχουν πνευματικὴ ζωὴ καὶ δὲν τηροῦν τὶς ἐντολὲς τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς κοσμικοὺς ψυχολόγους, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τὸn Θεό, περιφρονοῦν τὶς ἐντολὲς καὶ ἐμφανίζονται ὡς οἱ πλέον ἁρμόδιοι γιὰ τὴν λύση τῶν διαφόρων πνευματικῶν θεμάτων, ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ ἄνθρωποι.
.          Ἀλίμονο σ᾽ αὐτοὺς τοὺς κληρικοὺς –ψυχολόγους, οἱ ὁποῖοι δὲν μποροῦν νὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ τὸ κοσμικὸ καὶ ἐπιστημονικὸ πνεῦμα καὶ εἶναι στερημένοι ἀπὸ κάθε πνευματικὴ ἐμπειρία. Εἶναι ἀκατάλληλοι νὰ ὁδηγήσουν τοὺς ἀνθρώπους στὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία. Οἱ ἴδιοι δὲν δέχονται κάτι τέτοιο, γι᾽ αὐτὸ καὶ κρίνουν μὲ μεγάλη εὐκολία τοὺς πάντες καὶ ἰδιαίτερα τοὺς παραδοσιακοὺς πνευματικούς, ἐνῶ προβάλλουν καὶ ἐφαρμόζουν τὶς ψυχολογικές τους ἀπόψεις, οἱ ὁποῖες ὅμως δὲν ἔχουν σταθερὰ θεμέλια, πολὺ περισσότερο δὲν ἔχουν χριστιανικὸ ὑπόβαθρο. Οἱ ρασοφορεμένοι ψυχολόγοι θέτουν σὲ δεύτερη μοίρα τὸ ρόλο τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι προκλητικὸ καὶ προσεγγίζει τὰ ὅρια τῆς βλασφημίας.
.          Οἱ νεώτεροι Γέροντες εἶχαν ἐπισημάνει τὸ πνευματικὸ αὐτὸ ὀλίσθημα καὶ ἦταν ἐπιφυλακτικοὶ ἀπέναντί τους. Τοὺς θεωροῦσαν ἀνθρώπους, ποὺ ὁδηγοῦν ὅλους ἐκείνους, ποὺ τοὺς ἐμπιστεύονται στὴν καταστροφὴ καὶ ὄχι στὴ σωτηρία. Εἰδικότερα ὁ Γέροντας Παΐσιος ἔλεγε ὅτι οἱ κληρικοὶ αὐτοὶ «εἶναι πνευματικὰ ἄρρωστοι καὶ ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ ἁγιοπατερικὲς ἐξετάσεις καί, ἀφοῦ θεραπευθοῦν, τότε θὰ διακρίνουν καὶ μόνοι τους τὸ ἄρρωστο αὐτὸ πνεῦμα καὶ θὰ γνωρίσουν παράλληλα καὶ τὴν θεία χάρη, γιὰ νὰ χρησιμοποιοῦν στὸ ἑξῆς στὶς ψυχὲς ποὺ πάσχουν τὴν θεία ἐνέργεια καὶ ὄχι τὶς ἀνθρώπινες τέχνες». Μιλοῦσε ἀκόμα καὶ γιὰ τὸ ἔργο τοῦ ἔμπειρου καὶ χαριτωμένου πνευματικοῦ, γιὰ νὰ δείξει τὴ διαφορὰ καὶ νὰ διαλύσει τὴν πλάνη, ποὺ ὑπῆρχε σὲ πολλοὺς χριστιανούς, σχετικὰ μὲ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῶν κληρικῶν ψυχολόγων. Εἶναι ἀξιοπρόσεκτα τὰ λόγια του: «Τὸ πᾶν εἶναι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν ψυχὴ μπορεῖ νὰ τὴν βοηθήσει μόνο χαριτωμένος πνευματικός, μὲ πίστη, ποὺ ἀγαπάει τὴν ψυχὴ καὶ τὴν πονάει, γιατὶ γνωρίζει τὴν μεγάλη της ἀξία, τὴν βοηθάει στὴν μετάνοια, τὴν ξαλαφρώνει μὲ τὴν ἐξομολόγηση, τὴν ἐλευθερώνει ἀπὸ τὸ ἄγχος καὶ τὴν ὁδηγεῖ στὸν παράδεισο ἢ πετάει τὸν λογισμὸ μὲ τὸν ὁποῖο βασανίζει τὴν εὐαίσθητη ψυχὴ ὁ πονηρός, καὶ θεραπεύεται. Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀρρώστια στὸν κόσμο ἀπὸ τὸν λογισμό, ὅταν δηλαδὴ πείσει ὁ διάβολος τὸν ἄνθρωπο μὲ λογισμοὺς ὅτι δὲν εἶναι καλά. Ὅπως δὲν ὑπάρχει καὶ ἀνώτερος γιατρὸς σ᾽ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις ἀπὸ τὸν ἔμπειρο πνευματικό, ποὺ ἐμπνέει ἐμπιστοσύνη μὲ τὴν ἁγιότητά του καὶ πετάει αὐτοὺς τοὺς λογισμοὺς ἀπὸ τὰ εὐαίσθητα πλάσματα τοῦ Θεοῦ καὶ θεραπεύει ψυχὲς καὶ σώματα δίχως φάρμακα, μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, καὶ τὶς ἐξασφαλίζει καὶ τὸν παράδεισο».
.          Οἱ ἐνάρετοι κληρικοὶ ἐνεργοῦν μὲ τὴν τέχνη τῆς θείας χάρης, ἐνῶ οἱ κληρικοὶ – ψυχολόγοι μὲ τὴν ἀνθρώπινη τέχνη τῆς ἐπιστήμης. Ἡ διαφορὰ εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ δὲν πρέπει νὰ τὴν ἀμφισβητοῦμε. Οἱ πρῶτοι πιάνουν τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τὸν ὁδηγοῦν στὸν οὐρανό, ἐνῶ οἱ δεύτεροι προσπαθοῦν νὰ τὸν βοηθήσουν, γιὰ νὰ ζήσει καλά, δηλαδὴ μὲ κοσμικὴ χαρά, πάνω στὴ γῆ, χωρὶς καμιὰ ἐλπίδα γιὰ τὴν αἰώνια μακαριότητα. Πόση διαφορὰ ἔχει ὁ παράδεισος ἀπὸ τὴν κόλαση!

ΠΗΓΗ: «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ» 

, , , , ,

Σχολιάστε

ΑΣΥΔΟΤΑ ΔΥΝΑΣΤΙΚΗ ΜΩΡΙΑ

.      Ἡ εδησεογραφία μς πληροφορε  τι «πισήμως νας ερωμένος κατεβαίνει στν στίβο τς κεντρικς πολιτικς σκηνς διεκδικώντας δρανο στ κοινοβούλιο. Πρόκειται γι τν π. Σπυρίδωνα Τσάκαλο, τν γνωστ π τς δεκάδες τηλεοπτικς μφανίσεις του “παπ-Τσάκαλο”, ποος προσεχώρησε στς κομματικς γραμμς το Λαϊκο ρθοδόξου Συναγερμο. π. Σπυρίδων φέρεται ν προετοιμάζεται ν δώσει τν κλογικ μάχη γι τν βουλευτικ δρα στν κλογικ περιφέρεια τς ττικς, τ παλαι λεγόμενο “πόλοιπο ττικς”». (amen.gr)
.      Ἀπὸ σχετικὸ ἀφοπλιστικὸ σχόλιο, στὸ  ἱστολόγιο τοῦ κ. Π. Τελεβάντου, περὶ τηρήσεως τῶν Ἱ. Κανόνων (δηλ. ἐφαρμογῆς τῆς ἐσχάτης ἐκκλησιαστικῆς ποινῆς γιὰ κληρικοὺς ποὺ ἐμπλέκονται στὴν πολιτικὴ) μεταφέρουμε μία χαρακτηριστικὴ παράγραφο. Καὶ διερωτώμεθα: Μέσα στὴν τεράστια κρίση, ποὺ ἔχει πλήξει τὴν Χώρα, ὁ γνωστὸς αὐτὸς ἱερὸς τηλεοπτικὸς ἀστέρας δὲν βρῆκε καμιὰ ἄλλη πρωτοτυπία νὰ σκεφθεῖ; Τέτοια ἀσύδοτα δυναστικὴ μωρία πάνω στὶς πλάτες τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν πιά;

.      «Ὁ νεωτεριστὴς κληρικὸς εἶχε ἀνέκαθεν τὴν μακρακιστικὴ λόξα νὰ ἀναμιγνύει τὴν Ἐκκλησία μὲ τὴν πολιτική. Βλέπετε ὁρισμένοι δὲν εἶναι ἱκανοποιημένοι μὲ τὸ ἔργο τῆς “καταλλαγῆς” τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Θεό. Θέλουν νὰ μᾶς τὸ παίξουν κοσμικοὶ ἄρχοντες. Ἡ ἱερωσύνη δὲν τοὺς ἀρκεῖ. Δὲν τοὺς γεμίζει νὰ εἶναι ὑπηρέτες “τῆς Αὐτῆς Μεγαλειότητος τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου”, ὅπως ἔλεγε ὁ μακαριστὸς Ἅγιος Γέροντας Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, καὶ ἔτσι θέλουν νὰ ρίξουν τὸ ἱερὸ ράσο στὴν κομματικὴ κραιπάλη καὶ στὴν πολιτικὴ κονίστρα. Ὣς ἐκεῖ φτάνουν οἱ φιλοδοξίες τους! Τί νὰ πεῖ κανείς;» (panayiotistelevantos.blogspot.com)

,

Σχολιάστε

ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ

«Πρόβα τζενεράλε» μπορεῖ νὰ χαρακτηρισθεῖ ἡ ἀπαγόρευση ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ (ὄχι χειροτονιῶν !) νέων κληρικῶν, γιὰ τὴν ὁποία μᾶς πληροφορεῖ τὸ κατωτέρω δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδος «Ὀρθόδοξος Τύπος».
Οὐδεὶς ἔμφρων ἔχει ἐδῶ καὶ καιρὸ πλέον τὴν παραμικρὴ ἀμφιβολία ὅτι μὲ τὴν κουκούλα τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως στὴν Ἑλλάδα θὰ καλυφθοῦν ὅλα τὰ ἐπαχθῆ καὶ ἀντικοινωνικὰ καὶ ἀνθελληνικὰ καὶ ἀντιεκκλησιαστικὰ σχέδια.
Εἰδικότερα στὸ συγκεκριμένο θέμα οἱ ἰθύνοντες θὰ δοκιμάσουν -μὲ τὴν ἀναστολὴ διορισμῶν κληρικῶν- τὶς ἀντοχὲς τῆς Ἐκκλησίας, ἂν δηλαδὴ θὰ μπορέσει νὰ βρεῖ ἐναλλακτικὲς λύσεις μισθοδοσίας γιὰ νέους κληρικούς, ἂν δηλαδὴ θὰ μπορέσει μόνη της νὰ ἀνταποκριθεῖ στὴν πρόκληση (ἢ ἔμμεση ἀπειλή), ἂν δηλαδὴ θὰ άντιδράσει καὶ μὲ ποιό τρόπο.
Στὸ τέλος τῆς τριετίας θὰ συλλεχθοῦν τὰ δεδομένα, θὰ ἀξιολογηθοῦν καὶ βάσει αὐτῆς τῆς γενικῆς δοκιμῆς, τῆς πρόβας τζενεράλε, θὰ ἐφαρμοσθοῦν οἱ τελικὲς καὶ ριζικὲς ἀποφάσεις. Μὲ τὸ καλό, λοιπόν!

Εἰς τὸ ὄνομα τῆς καταρρεύσεως τῆς οἰκονομίας
ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΕΠΙ ΤΡΙΕΤΙΑΝ ΑΙ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΙ ΝΕΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ
Ἡ Κυβέρνησις ἐπεκτείνει τὴν πολιτικὴν λιτότητος καὶ θυσιῶν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Ἀπεφάσισεν, ὅπως ἀπαγορευθοῦν αἱ χειροτονίαι νέων Κληρικῶν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου, μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς δὲν ἀντέχει τὴν μισθοδοσίαν νέων Κληρικῶν……
Ὕστερα ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν φρονοῦμεν ὅτι οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολῖται ὀφείλουν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸν χρόνον ἕως τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ νὰ κάμνουν ὅσας περισσοτέρας δύνανται χειροτονίας. Νὰ ληφθῆ ὑπ᾽ ὄψιν ὅτι αἱ χειροτονίαι θὰ εἶναι ἀπαγορευτικαὶ διὰ τρία ἔτη, διὰ λόγους «περικοπῶν τῆς σπατάλης». Ὑπογραμμίζεται ὅτι διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνεται τοιαύτη ἀπόφασις ἀπὸ τῆς μισθοδοσίας τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου ὑπὸ τοῦ Κράτους. Πιστεύομεν ὅτι ἡ ἀπόφασις προσβάλλει τὴν Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία σώζει ψυχὰς καὶ ἔχει μεταβληθῆ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς μεγάλον φιλανθρωπικὸν Ὀργανισμόν.
Ἡ ἀπόφασις εἶναι προσβλητική, διότι οὐσιαστικῶς ἐμ φανίζει τὴν Ἐκκλησίαν πολυδάπανον ὀργανισμὸν μὲ ὑπερπληθώρα κληρικῶν, τοὺς ὁποίους μισθοδοτεῖ τὸ καταρρέον κράτος. Ἐλπίζομεν ἡ ἀπόφασις νὰ μὴ συνδέεται μὲ ἐκβιαστικὰς μεθοδεύσεις εἰς βάρος τῆς Ἐκκλησίας μὲ σκοπὸν εἴτε τὴν ἁρπαγὴν τῆς ἐναπομεινάσης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, εἴτε τὴν ἀγρίαν φορολογίαν της μὲ παράλληλον τερματισμὸν τῆς μισθοδοσίας τῶν Κληρικῶν. Ἡ Κυβέρνησις ταυτοχρόνως μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς χειροτονίας Κληρικῶν ἐπὶ τριετίαν, θὰ πρέπη νὰ λάβη μία σειρὰν μέτρων ἐναντίον τῆς σπατάλης τοῦ Κράτους. Ἀπαγορεύει τὰς χειροτονίας κληρικῶν εἰς τὸ ὄνομα τῆς οἰκονομικῆς καταρρεύσεως τοῦ Κράτους, ἀλλὰ ἡ σύνθεσίς της παραμένει μεγάλη, διαθέτει ἑκατομμύρια διὰ δεξιώσεις, διὰ ταξιδάκια ἀναψυχῆς, χρησιμοποιεῖ τὰ πολυδάπανα πρωθυπουργικὰ – ὑπουργικὰ ἀεροπλάνα, πληρώνει δεκάδας συμβούλους ὑπουργῶν καὶ πληρώνει πολλαπλασίως περισσότερα διὰ τὰ κινητά των τηλέφωνα, τὴν μετακίνησίν των, τὰ ἔξοδα παραστάσεώς των κ.λπ.. Πιστεύομεν ὅτι ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία ὀφείλει νὰ δράση ἐπωφελῶς διὰ τὴν Ἐκκλησίαν. Τοῦτο σημαίνει:
1ον) Νὰ χειροτονήση ἕως τοῦ Σεπτεμβρίου ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρους κληρικούς.
2ον) Νὰ διαθέση ἀπὸ τὰ ἀποθεματικά της χρήματα διὰ νέας χειροτονίας, διότι αἱ ἀνάγκαι εἶναι μεγάλαι. Ὑπάρχουν νέοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ γίνουν κληρικοί, ἀλλὰ δὲν ἔγιναν εἴτε, διότι οἱ Ἱεράρχαι ἀνέβαλον διὰ ἀργότερον τὴν χειροτονίαν εἴτε, διότι ὑπῆρχον προβλήματα εἰς διαφόρους Ἱερὰς Μητροπόλεις.

ἐφημ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», 18.06.10.
(http://thriskeftika.blogspot.com/2010/06/blog-post_2038.html)

Σχολιάστε