Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Θ. Κοινωνία

ΜΠΟΡΕΙ ΑΡΑΓΕ ΝΑ ΒΛΑΨΕΙ Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

Μπορεῖ ἆραγε νὰ βλάψει ἡ θεία Κοινωνία;

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.                 Ξοδεύθηκε πολὺ μελάνι τὸν τελευταῖο καιρὸ γιὰ νὰ ἀμφισβητηθεῖ τὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, τὸ μέγιστο καὶ ἱερότατο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας. Γράφτηκαν πολλὰ καὶ εἰπώθηκαν πολλὰ σὲ συνεντεύξεις, δημοσιογραφικὲς συζητήσεις καὶ ἔρευνες. Εἰδικοὶ καὶ μὴ ἐκφράσθηκαν καὶ διετύπωσαν διάφορες γνῶμες.
.                 Ἡ ὅλη συζήτηση ἔθετε καίρια ἐρωτήματα: Μποροῦμε στὴν περίοδο τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ νὰ προσερχόμαστε ἄφοβα στὸ ἱερὸ Μυστήριο καὶ νὰ κοινωνοῦμε ὅλοι ἀπὸ τὸ ἴδιο ἅγιο Ποτήριο μὲ τὴν ἴδια ἁγία Λαβίδα; Δὲν διατρέχουμε τὸν κίνδυνο νὰ μεταδώσουμε ὁ ἕνας στὸν ἄλλον τὴν ἀσθένεια;
.                 Γιὰ ὅσους πιστεύουμε στὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, αὐτὲς οἱ ἀπορίες, ἂν δὲν συνιστοῦν συγκεκαλυμμένη πολεμικὴ κατὰ τῆς ἀμωμήτου Πίστεώς μας, φανερώνουν ἄγνοια καὶ ἀποτελοῦν ἀπαράδεκτη καὶ ἀσεβὴ στάση ἀπέναντι στὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας.
.                 Ὅποιος προσέρχεται στὸ Μυστήριο, μεταλαμβάνει Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ καὶ ὄχι ἁπλὸ ἄρτο καὶ οἶνο, ποὺ μπορεῖ κάτι νὰ συμβολίζει ἢ νὰ θυμίζει ἁπλῶς. Μετὰ τὸν καθαγιασμὸ τῶν Τιμίων Δώρων, κατὰ τὴ θεία Λειτουργία, ἐπάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα δὲν ὑπάρχει πλέον ἄρτος καὶ οἶνος, ἀλλὰ ὑπὸ τὰ εἴδη τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου ὑπάρχει πραγματικά, ἀληθινὰ καὶ οὐσιαστικὰ τὸ ἴδιο τὸ Σῶμα καὶ τὸ ἴδιο τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ὅσοι προσέρχονται καὶ κοινωνοῦν, κοινωνοῦν τὸν ἴδιο τὸν Χριστό!
.                 Ὁ Χριστὸς δὲν μεταδίδει μικρόβια, ἀρρώστια καὶ θάνατο. Ὁ Χριστὸς δίνει ὑγεία, δύναμη, λύτρωση καὶ ζωή. Ὅποιον ἄγγιζε ὁ Χριστός, τὸν θεράπευε. Ἄγγιζε τὰ μάτια τῶν τυφλῶν καὶ ἐκεῖνα ἄνοιγαν καὶ γέμιζαν φῶς. Ἄγγιζε τὰ αὐτιὰ τῶν κωφῶν καὶ τὴ γλώσσα τῶν ἀλάλων καὶ ἐκεῖνοι ἄκουγαν καὶ μιλοῦσαν. Ὅπου μάθαιναν οἱ ἄνθρωποι ὅτι ἐρχόταν ὁ Χριστός, ἔφερναν ἐπάνω στὰ κρεβάτια τοὺς ἀρρώστους τους καὶ σ’ ὅποια χωριά, ἢ πόλεις, ἢ ἐξοχικοὺς συνοικισμοὺς ἔφθανε, τοποθετοῦσαν στὶς ἀγορὲς τοὺς ἀσθενεῖς καὶ Τὸν παρακαλοῦσαν νὰ ἀγγίξουν ἔστω «τὸ κράσπεδον τοῦ ἱματίου αὐτοῦ», τὴν ἄκρη τοῦ ἐξωτερικοῦ Του ἐνδύματος. «Καὶ ὅσοι ἂν ἥπτοντο αὐτοῦ, ἐσῴζοντο». Ὅσοι Τὸν ἄγγιζαν, θεραπεύονταν ἀπὸ τὴν ἀσθένειά τους (βλ. Μάρκ. ς΄ 55-56).
.                 Καὶ μόνο τὸ ἄγγιγμα τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐνδύματος μὲ πίστη ἦταν ἄμεσα θεραπευτικό, μάλιστα γιὰ κάθε ἀσθένεια. Ἐμεῖς δὲν ἀγγίζουμε ἁπλῶς, ἀλλὰ κοινωνοῦμε τὸν ἴδιο τὸν Χριστό, παίρνουμε μέσα μας τὸν Χριστό, καὶ θὰ πάθουμε κάτι κακό;
Ἡ διαχρονικὴ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ἀποστομωτικὴ γιὰ καθέναν ποὺ ἀμφιβάλλει. Στὴν πορεία 20 αἰώνων δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα περιστατικό, τὸ ὁποῖο νὰ δικαιολογεῖ τοὺς φόβους ποὺ ἐκφράζονται τόσο ἔντονα σήμερα.
.                 Ἡ θεία Κοινωνία δὲν μπορεῖ νὰ μεταδώσει ἀσθένεια. Εἶναι ἁμαρτία μεγάλη νὰ τὸ λέμε, εἶναι ἀμφισβήτηση τῶν λόγων τοῦ Χριστοῦ, ἀπόρριψη τῆς θείας διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας, ἄρνηση μιᾶς καταφανοῦς καὶ ἀδιάψευστης πραγματικότητος. Εἶναι ἀσέβεια καὶ βλασφημία.
.                 Ὅμως ὁ ἀπόστολος Παῦλος διδάσκει ὅτι ὑπάρχει κάποια περίπτωση ποὺ ἡ συμμετοχή μας στὸ Ποτήριο τῆς Ζωῆς μπορεῖ νὰ μᾶς βλάψει πνευματικῶς, νὰ βλάψει δὲ καὶ τὴν ὑγεία μας καὶ νὰ ἀπειλήσει καὶ τὴν ἴδια τὴ ζωή μας.
.                 Αὐτὸ συμβαίνει ὅταν κάποιος προσέρχεται, ἐνῶ δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται, ὅταν δηλαδὴ δὲν κάνει τὴν κατάλληλη προετοιμασία, ὅταν δὲν ἐξετάζει πρῶτα λεπτομερῶς τὸν ἑαυτό του, καὶ ἐνῶ ἔχει βαριὰ ἁμαρτήματα, προσέρχεται χωρὶς προηγουμένως νὰ μετανοήσει, νὰ ἐξομολογηθεῖ καὶ νὰ ἀλλάξει πορεία. Ὁποιοσδήποτε, διδάσκει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, τρώγει τὸν ἅγιο Ἄρτο καὶ πίνει τὸ Ποτήριο τῆς κοινωνίας τοῦ Κυρίου ἀνάξια, «ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου»· θὰ εἶναι ἔνοχος γιὰ ἀσέβεια καὶ βεβήλωση, ποὺ ἀποτολμᾶ στὸ Σῶμα καὶ στὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου. Αὐτὸς «κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου»· τρώει καὶ πίνει κατάκριμα καὶ καταδίκη στὸν ἑαυτό του, ἐπειδὴ δὲν κάνει διάκριση τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ μεταχειρίζεται καὶ τρώει Αὐτὰ σὰν νὰ ἦταν κοινὲς τροφές. Ἐπειδὴ δὲ ἀνάξια προσέρχονται κάποιοι ἀπὸ σᾶς στὴ θεία Κοινωνία, καταλήγει ὁ θεῖος Ἀπόστολος, γι’ αὐτὸ ὑπάρχουν μεταξύ σας πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ ἀπέθαναν ἀρκετοί.
.                 Εἶναι φοβερό! Ἡ θεία Μετάληψη, ποὺ μπορεῖ νὰ γίνεται «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον», γίνεται γιὰ κάποιους «εἰς κρῖμα καὶ εἰς κατάκριμα». Ἀντὶ νὰ ὁδηγεῖ στὴ σωτηρία, προκαλεῖ τὴν καταδίκη. Καὶ αὐτὸ δὲν συμβαίνει διότι ἀλλάζει ἡ φύση τῆς θείας Κοινωνίας, ἀλλὰ διότι εἶναι διαφορετικὴ ἡ κατάσταση τῆς ψυχῆς ἐκείνου ποὺ τὴ δέχεται.
.                 Γι’ αὐτὸ ὁ ἀπόστολος Παῦλος συμβουλεύει: «δοκιμαζέτω ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω». Ἂς ἐξετάζει ὁ καθένας μὲ προσοχὴ τὸν ἑαυτό του καὶ ἀφοῦ ἔτσι προετοιμασθεῖ, τότε ἂς προσέρχεται νὰ κοινωνεῖ τὰ Ἄχραντα Μυστήρια (βλ. Α΄ Κορ. ια΄ 27-30).
.                 Ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει καὶ τὸ Μυστήριο τῆς Μετανοίας καὶ ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως, ποὺ πρέπει νὰ προηγεῖται τῆς συμμετοχῆς μας στὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, ἀκριβῶς γιὰ νὰ καθαρίζεται ἡ ψυχὴ ἀπ’ ὅσα τὴ μολύνουν καὶ τὴν καθιστοῦν ἀνάξια. Ὅταν ὁ Χριστιανὸς ἐξομολογεῖται μὲ βαθιὰ συντριβή, μὲ εἰλικρίνεια καὶ πραγματικὴ μετάνοια τὰ ἁμαρτήματά του, τότε ὁ Θεὸς τοῦ δίνει τὴν ἄφεση καὶ τὸν συγχωρεῖ. Τότε, μὲ τὴν ἄδεια καὶ καθοδήγηση τοῦ Πνευματικοῦ θὰ προσέλθει «μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης» στὸ ἱερότατο Μυστήριο καὶ θὰ κοινωνήσει γιὰ νὰ πάρει τὴ δύναμη, τὴν ὑγεία, τὴν αἰώνια λύτρωση καὶ σωτηρία.
.                 Διαφορετικά, ἡ θεία Κοινωνία μπορεῖ πράγματι νὰ τὸν βλάψει.

 

Σχολιάστε

«ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ, Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΕΤΑΔΟΣΕΩΣ ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟΣ»

Ἀνακοινωθὲν Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου Οἰκουμεν. Πατριαρχείου
(25 Ἰουνίου 2020)

.                          Μεταξύ 23-25 τ.μ. Ἰουνίου (2020) συνῆλθεν ἐν τῷ ἐν Σαμπεζύ Γενεύης Ὀρθοδόξῳ Κέντρῳ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος αὐτοῦ εἰς τήν τακτικήν αὐτῆς συνεδρίαν τοῦ τρέχοντος μηνός. Τήν πρώτην ἡμέραν παρέστησαν καί συνειργάσθησαν μέ τούς συνοδικούς παρέδρους καί οἱ πλεῖστοι τῶν λοιπῶν ἐν Εὐρώπῃ Ἱεραρχῶν τοῦ Θρόνου.
.                          Κατά τήν σύσκεψιν ταύτην ἀνεγνώσθησαν καί συνεζητήθησαν καί ὅσα ἐλήφθησαν μέχρι σήμερον Γράμματα τῶν Μακ. Ὀρθοδόξων Προκαθημένων, ἀπαντητικά εἰς τό πρός αὐτούς Γράμμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου τῆς 17ης Μαΐου τ.ἔ., διά τό θέμα τοῦ τρόπου μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας, τό ἀνακῦψαν μετά τήν ἐμφάνισιν τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ, διεπιστώθη δέ μέ ἱκανοποίησιν ὅτι ἡ γνώμη αὐτῶν συμπίπτει πρός ἐκείνην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Αὕτη συνίσταται εἰς τά ἑξῆς:
α) Τό Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας εἶναι ἀδιαπραγμάτευτον, διότι πιστεύομεν ὅτι δι᾽ αὐτοῦ μεταδίδεται εἰς τούς πιστούς αὐτό τοῦτο τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον» καί εἶναι ἀδύνατον διά τοῦ Μυστηρίου τούτου τῶν Μυστηρίων νά μεταδοθῇ εἰς τούς μεταλαμβάνοντας ὁποιαδήποτε νόσος. Δι᾽ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία παραμένει σταθερά καί ἀμετακίνητος εἰς τήν διδασκαλίαν αὐτῆς ὡς πρός τήν οὐσίαν τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
β) Ὡς πρός τόν τρόπον μεταδόσεως τῶν ἀχράντων Μυστηρίων εἰς τούς πιστούς, ἡ Ἐκκλησία, σεβομένη τήν Ἱεράν Παράδοσιν, τήν συνυφασμένην ἀρρήκτως μέ τήν καθ᾽ ἡμέραν ἐκκλησιαστικήν πρακτικήν καί κενωτικήν ἐμπειρίαν, διακρατεῖ τά ἀπό αἰώνων καί μέχρι σήμερον ἰσχύοντα, ὡς φύλαξ καί φρουρός ἀνύστακτος τῶν παραδοθέντων ὑπό τῶν Ἁγίων Πατέρων, καί οὐδεμίαν ἀνάγκην εὑρίσκει δι᾽ ἀλλαγήν τοῦ τρόπου τούτου καί μάλιστα ὑπό τήν πίεσιν ἐξωγενῶν παραγόντων.
.                          Συγχρόνως, ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, μεριμνῶσα διά τάς ἰδιαιτέρας ἀνάγκας τῶν τέκνων αὐτῆς ἐν τῇ Διασπορᾷ, προτρέπει τούς ἐν αὐτῇ διακονοῦντας Ποιμενάρχας ὅπως, ἐν τῇ ποιμαντικῇ αὐτῶν εὐαισθησίᾳ, εὐθύνῃ καί συνέσει, οἰκονομοῦν προσωρινῶς τά ἀνακύψαντα ἐκ τῶν τοπικῶν νόμων τῆς Πολιτείας προβλήματα, πάντοτε ἐν συντονισμῷ μέ τό ἐν Φαναρίῳ Ἱερόν Κέντρον, διά τήν μείζονα πνευματικήν ὠφέλειαν τοῦ χριστωνύμου λαοῦ.

Ἐν Γενεύῃ, τῇ 25ῃ Ἰουνίου 2020

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας
τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου.

ΠΗΓΗ: ec-patr.org

, ,

Σχολιάστε

ΠΡΟΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕΤΑΔΟΣΕΩΣ τῆς Θ. ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ («Ὑπακούομεν μέχρι τοῦ σημείου καθ᾽ ὅ οὐ θίγεται ἡ οὐσία καί τό κέντρον τῆς πίστεως ἡμῶν»)

Ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας νά ὑπάρξῃ συντονισμός καί, κατά τό δυνατόν, ὁμοιομορφία μεταξύ τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ὡς πρός τό καίριον θέμα τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί τοῦ τρόπου μεταδόσεως αὐτῆς εἰς τούς πιστούς, ἀπέστειλε πρός ἅπαντας τούς ἀδελφούς Του Μακαριωτάτους Προκαθημένους αὐτῶν τό κατωτέρω παρατιθέμενον ἀπό 17ης λήξαντος μηνός Μαΐου Γράμμα:

«Μακαριώτατε, Χριστός Ἀνέστη!

.                 Ἐβιώσαμεν ἐπωδύνως τάς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίσθησαν εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας, λόγῳ τῆς σοβούσης πανδημίας τοῦ νέου κορωνοϊοῦ, καί ἔφθασαν ἐνώπιον ἡμῶν, διά γραμμάτων καί ὑπό μορφήν ἐρωτήσεων καί προβληματισμοῦ, πανταχόθεν, νέα κατά τόπους δεδομένα καί ποικιλόμορφοι ἐξελίξεις. Ἡμεῖς, ἐμφορούμενοι ὑπό πνεύματος ἀλληλεγγύης καί συνεργασίας, διά τήν προστασίαν τῆς ὑγιείας τῶν πιστῶν καί τό κοινόν καλόν, ἀπεδέχθημεν τήν τέλεσιν τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν ἄχρι καιροῦ ἄνευ τῆς παρουσίας πιστῶν εἰς τούς ναούς, πλήν ὡς πρωτεῦον μέλημα ἔγνωμεν τήν διαφύλαξιν τῆς πίστεως τῶν Πατέρων ἡμῶν, τῆς ἀεί φωτιζούσης τήν οἰκουμένην.
.                 Ἐπειδή ὅμως, ὁμοῦ μετά τοῦ ἐπαινετοῦ κατά τήν πανδημίαν τοῦ COVID-19, ἐν πολλοῖς, κρατικοῦ ἐνδιαφέροντος καί τῆς τῶν ἰθυνόντων ἀξιοζήλου προνοίας, ἠκούσθησαν ἀνοίκειοι ἀπόψεις τινές περί τοῦ τρόπου προσελεύσεως εἰς τά Ἄχραντα Μυστήρια, εἶναι ἀδύνατον εἰς ἡμᾶς νά παραμείνωμεν ἄφωνοι καί ἀμέτοχοι ἐνώπιον μιᾶς τοιαύτης ἀμφισήμου καταστάσεως, ἀδρανοῦντες πρό τῶν ἐξελίξεων καί τῶν κατά Πολιτείαν σχετικῶν ρυθμίσεων καί ἀπαγορεύσεων.
.                 Ὑπηκούσαμεν εἰς τάς προτροπάς τῶν ὑγιειονομικῶν καί πολιτικῶν ἀρχῶν, καί, ὡς εἰκός, ὑπακούομεν, μέχρις, ὅμως, τοῦ σημείου καθ᾽ ὅ οὐ θίγεται ἡ οὐσία καί τό κέντρον τῆς πίστεως ἡμῶν. Ἡ συγκατάβασις τῆς Ἐκκλησίας φθάνει μέχρι Σταυροῦ, ἀρνεῖται, ὅμως, τήν κατάβασιν ἐξ αὐτοῦ, ἐξ ὑπακοῆς πρός τάς ἀρχάς καί τάς ἐξουσίας τοῦ κόσμου τούτου, ὅταν ἀμφισβητῆται τό Μυστήριον τῶν μυστηρίων τῆς ζωῆς της, ἡ Θεία Εὐχαριστία.
.                 Εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι γνωστόν τοῖς πᾶσιν ὅτι αὐθεντικός ἑρμηνευτής τῶν Εὐαγγελικῶν καί Ἀποστολικῶν προτροπῶν καί νοημάτων, οὐ μήν ἀλλά καί τοῦ πνεύματος καί τοῦ γράμματος τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων, ὑπάρχει ἡ Ἱερά Παράδοσις, συνυφασμένη ἀρρήκτως μετά τῆς καθ᾽ ἡμέραν ἐκκλησιαστικῆς πρακτικῆς καί κενωτικῆς ἐμπειρίας. Προσφεύγοντες εἰς αὐτήν τήν καθηγιασμένην πρᾶξιν τῆς Ἐκκλησίας, βλέπομεν καί ἀδιαψεύστως διαπιστοῦμεν ὅτι αὕτη ζῇ ἐν τῷ κόσμῳ διά τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί ἐν τῇ Θείᾳ Εὐχαριστίᾳ, ἤ, ἄλλως, ἡ Θεία Εὐχαριστία εἶναι ἡ ἀποκάλυψις καί ἡ βίωσις τοῦ θεανδρικοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὁ «ἀοράτως συνών», «ὁ προσφέρων καί προσφερόμενος καί διαδιδόμενος», δίδωσιν ἡμῖν ἐν τῇ Εὐχαριστίᾳ τό ἄχραντον σῶμα καί τό τίμιον Αὐτοῦ αἷμα, καθιστῶν ἡμᾶς «βασιλείας οὐρανῶν πλήρωμα».
.                 Ἐν τῷ πνεύματι καί ἐν τῷ φρονήματι τούτῳ, ἐπικοινωνοῦμεν μετά τῆς λίαν ἡμῖν ἀγαπητῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, προσεπιδηλοῦντες ἐνσυνειδήτως ὅτι οὐδόλως προτιθέμεθα νά ἀποστῶμεν ἐκ τῶν κληροδοτηθέντων πᾶσιν ἡμῖν ὑπό τῶν μακαρίων Πατέρων ἡμῶν. Ἐνώπιον τῶν διαμορφουμένων συνθηκῶν, ἐπιθυμοῦμεν νά ἐνωτισθῶμεν τόν ἀδελφικόν Ὑμῶν λογισμόν καί τάς σκέψεις, ὥστε, ἀπό κοινοῦ νά πορευθῶμεν εἰς τήν ποιμαντικήν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀμφισβητήσεων τοῦ καθιερωμένου τρόπου μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας.
.                 Ἐφ᾽ οἷς καί πόθῳ Χριστοῦ καί φιλήματι ἁγίῳ περιπτυσσόμενοι τήν Ὑμετέραν σεβασμιοπόθητον Μακαριότητα, διατελοῦμεν Αὐτῆς ἀγαπητός ἀδελφός, συλλειτουργός καί συγκοινωνὸς ἐν τῷ ἑνί καί κοινῷ Ποτηρίῳ, ἐξ οὗ πίοντες, οὐ μή διψήσωμεν εἰς τόν αἰῶνα. Ἀμήν!»

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 1ῃ Ἰουνίου 2020

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραματείας
τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

ΠΗΓΗ: ec-patr.org

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ Θ. ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ (Χαρ. Μπούσιας)

Τὸ θαῦμα τῆς Θείας Μεταλήψεως,
Παπα-Χρύσανθος Κουτσουλογιαννάκης

Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡΙΣΤ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

.                Ἐκεῖ ποὺ σταμάει ἡ λογικὴ καὶ ἡ ἐπιστήμη, ἐκεῖ ἀρχίζει τὸ θαῦμα. Γιὰ τὴν ψυχικὴ καὶ σωματικὴ ὑγεία μας πηγαίνουμε στοὺς γιατροὺς καὶ παίρνουμε φάρμακα. Μᾶς λέγει ὁ Σοφὸς Σειραχίδης: «Ἰατρὸν ἔκτισε Κύριος» (Σοφ. Σειρ. 38, 1) καὶ «Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα» (Σοφ. Σειρ. 38, 4). Ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ προοδεύει καὶ ἀνακαλύπτει φάρμακα, γιὰ νὰ παρέχει τὴν ὑγεία στοὺς ἀνθρώπους. Δὲν καταφέρνει, ὅμως, ἡ ἐπιστήμη νὰ θεραπεύσει ὅλες τὶς ἀσθένειες. Καὶ ὅμως ὑπάρχουν ἀσθενεῖς μὲ διαβεβαιωμένες ἀνίατες ἀσθένειες ποὺ θεραπεύονται. Ἐδῶ ἔχουμε τὸ θαῦμα. Καὶ τὸ θαῦμα σχετίζεται ἀπόλυτα μὲ τὴν πίστη τοῦ ἀνθρώπου. Στὴν Ὀρθοδοξη Ἐκκλησία μας γίνεται σὲ κάθε Θεία Λειτουργία ἕνα θαῦμα. Τὸ θαῦμα τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Τὸ θαῦμα τῆς μετουσιώσεως τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ. Μὲ αὐτὸ τὸ θαῦμα ὁ Χριστός μας ἔδωσε σὲ κάθε ἀσθενῆ πιστὸ φάρμακο ἰάσεως, φάρμακο ζωῆς. Ὅσοι αἰσθανόμεθα ἀσθενεῖς σπεύδουμε στὸν Χριστό μας, στὸν ἰατρὸ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων, γιὰ νὰ θεραπευθοῦμε γενόμενοι χριστοφόροι. «Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες» (Μαρκ. β΄17), θὰ μᾶς πεῖ ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος. Δὲν ἔχουν ἀνάγκη οἱ ὑγιεῖς ἀπὸ γιατρό, ἀλλὰ οἱ ἄρρωστοι. Μεταλαμβάνοντας τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων λαμβάνουμε τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας «εἰς ἴασιν ψυχῆς καὶ σώματος». Στὸ Ἅγιο Ποτήριο, στὸ ποτήριο τῆς ζωῆς κάθε ἀσθένεια ὑποχωρεῖ, κάθε πρόβλημα λύνεται «πνευματικῷ τῷ τρόπῳ». Τὸν ἰατρό μας, τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ μας, ἂν καὶ δὲν τὸν βλέπουμε, τὸν νοιώθουμε ἀπὸ τὴν ἐνέργεια ποὺ μᾶς δίνει, ἀπὸ τὴν δύναμη ποὺ ἀντλοῦμε ἀπὸ τὴν γεύση τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματός Του. Κάθε ἀνίατη ἀσθένεια, κάθε πανδημία ὑποχωρεῖ μπροστά Του. Ἀντίδοτο σὲ κάθε ἀνίατο νόσημα εἶναι ἕνα καὶ μόνον. Τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας.
.             Ὁ ἁπλοϊκὸς ἱερομόναχος τῆς Κρήτης, ὁ Παπα-Χρύσανθος γνώριζε καλὰ αὐτὸ τὸ ἀντίδοτο, γνώριζε αὐτὸ τὸ ἰαματικὸ φάρμακο, τὴν «Θεία Κοινωνία». Τὸ πίστευε πραγματικὰ καὶ ὄχι γιὰ τὸ «θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις» (Ματθ. κγ΄5), καὶ τὸ ὁμολογοῦσε λέγοντας: «Εὔσπλαγχνε Κύριε, τὸ σῶμά Σου τὸ ἅγιον καὶ τὸ τί­μι­ον αἷ­μά Σου, εἶναι νό­σων πολυ­τρό­πων ἀλεξιτήρι­ον». Πίστευε ἀκράδαντα, ὅτι ἐξολοθρευτὴς ὅλων τῶν νοσημάτων καὶ πανδημιῶν εἶναι τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας, τὰ Ἄχραντα Μυστήρια, γι’ αὐτὸ καὶ Τὸν παρακαλοῦσε λέγοντας: «Κύριε, Σὺ εἶσαι, ὁ τὴν ἁμαρ­τί­αν αἴρων τοῦ κό­σμου καὶ τὰς ἀ­σθε­νεί­ας τῶν ἀνθρώπων ἰώ­με­νος».
«… Ὁ τοὺς κο­πι­ῶ­ντας καὶ πε­φορ­τι­σμέ­νους πρὸς σε­αυ­τὸν κα­λῶν καὶ ἀ­να­παύ­ων κα­θά­ρι­σόν με ἀ­πὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρ­κὸς καὶ πνεύ­μα­τος» καὶ μεταλάμβανε «εἰς ἄ­φε­σιν ἁ­μαρ­τι­ῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁ­γι­α­σμὸν καὶ φω­τι­σμὸν καὶ ρώ­μην καὶ ἴα­σιν καὶ ὑγεί­αν ψυ­χῆς τε καὶ σώ­μα­τος».
.             Γιὰ τὴν πίστη του αὐτὴ ὁ Παπα-Χρύσανθος ζοῦσε τὸ θαῦμα. Δέκα χρόνια μεταλάμβανε τοὺς λεπροὺς τῆς Σπιναλόγκας καί, ἐνῶ μοίραζε δύναμη καὶ παρηγοριά, ὁ ἴδιος δὲν ἔπαθε τίποτα. Τὸν ἔβλεπαν μὲ δάκρυα οἱ λεπροὶ νὰ καταλύει τὸ Ἅγιο Ποτήριο χωρὶς φόβο καὶ ἀποροῦσαν γιὰ τὴν πίστη του. Τὸν θαύμαζαν ὡς ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ, ἑνωμένο μαζί Του μέσα ἀπὸ τὴν Θεία Κοινωνία καὶ ἔβλεπαν ζωντανά, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ ζωὴ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ μεταφέρει θάνατο. Ὁ Εὐαγγελιστὴς τῆς ἀγάπης μᾶς προτρέπει νὰ κοινωνοῦμε λέγοντας:«Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς (Ἰωάν ϛ΄ 53).
.             Στὸ νησὶ τῶν λεπρῶν, στὴν Σπιναλόγκα, βρίσκονταν στὴν ἀπομόνωση οἱ ἀσθενεῖς καὶ κανεὶς δὲν τοὺς ἔδινε σημασία. Ἦταν ἀποξενωμένοι, περιθωριοποιημένοι. Ὅμως γι’ αὐτούς, ὅπως γιὰ τὸν καθένα μας, ἐνδιαφερόταν ὁ Θεός μας, ὁ ὁποῖος δὲν ἀφήνει κανένα παιδί του ἀπροστάτευτο, παραπονεμένο, χωρὶς νὰ τοῦ ἁπλώσει χείρα βοηθείας, χωρὶς νὰ τὸ στηρίξει. Ἔτσι, στὰ 1947 ἔστειλε σὲ αὐτὸ τὸν λειτουργό Του, τὸν ἱερομόναχο Χρύσανθο Κουτσουλογιαννάκη, τὸ σκεῦος τῆς ἐκλογῆς Του, γιὰ νὰ παρηγορήσει ψυχές, νὰ ἐνισχύσει τοὺς ὀλιγόπιστους, νὰ δώσει ἐλπίδα. Ἦταν ἕνας ἱερομόναχος τοῦ Μοναστηριοῦ τῆς Φανερωμένης, μὲ καταγωγὴ ἀπὸ τὰ Ἔξω Μουλιανὰ τῆς Σητείας, ὅπου εἶδε τὸ φῶς τοῦ ἥλιου τὸ 1893. Ἦταν ἐγκάρδιος, καλοσυνάτος, ἁπλός, βραχύσωμος μὲ ἄσπρη γενειάδα. Εἶχε ἕνα ράσο φτωχικό, ξεθωριασμένο καὶ ὅμοιο σὲ ποιότητα σκοῦφο. Μέσα του, ὅμως, φοροῦσε βασιλικὸ ἔνδυμα, ἀφοῦ εἶχε ντυθεῖ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, τὸν βασιλιᾶ τῶν βασιλευόντων καὶ κύριο τῶν κυριευόντων. Ἦταν χειροτονημένος διάκος καὶ ἱερέας ἀπὸ τὸ 1920 καὶ εἶχε καταλύσει ἄπειρες φορὲς τὸ Ἅγιο Ποτήριο. Στὶς κατὰ Χριστὸν ἀρετές του συμπεριλαμβάνονταν ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ μακροθυμία, ἡ εὐσπλαγχνία καὶ ἡ ἀνεξικακία. Γνωριζόταν ὡς προστάτης τῶν πονεμένων, παρηγοριὰ τῶν θλιβομένων, βοήθεια τῶν ἀβοηθήτων. Ἀγαποῦσε τὸν Χριστό μας «ἐξ ὅλης ψυχῆς καὶ ἐξ ὅλης καρδίας καὶ ἐξ ὅλης διανοίας» (Μάρκ. ιβ΄ 30) καὶ ὅλους τοὺς συνανθρώπους του, στὸ πρόσωπο τῶν ὁποίων ἔβλεπε τὸν ἴδιο τὸν Κύριο ποὺ μᾶς εἶπε: «Εἰ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ. κε΄ 40).
.             Ἡ ἀγάπη τοῦ Παπα-Χρύσανθου, ἡ ἀγάπη ποὺ «ἔξω βάλλει τὸν φόβον» (Α΄ Ἰωάν. δ΄ 18) ὁδήγησε τὰ βήματά του στὸ νησὶ τοῦ πόνου ὅπου «ὡς καλὸς ποιμὴν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔθηκεν ὑπὲρ τῶν προβάτων» (Ἰωάν. ι΄ 11). Ἐκεῖ, γιὰ δέκα ὁλόκληρα χρόνια ἔγινε ἡ παρηγοριὰ τῶν λεπρῶν. Τοὺς εὐλογοῦσε καὶ κοινωνοῦσε τοὺς ἀρρώστους ἁπλώνοντας τὸ χέρι καὶ μεταλαμβάνοντας τὴν Θεία Κοινωνία ἀπὸ τὸ ἴδιο κουτάλι, χωρὶς νὰ φοβηθεῖ τὴν μεταδοτικότητα τῆς ἀσθενείας καὶ τὶς συνέπειες της. Χαιρετοῦσε ὅλους μὲ χειραψία, ἂν καὶ ἀπογορευόταν αὐτὴ στοὺς λεπρούς, μοίραζε τὸ ἀντίδωρο μὲ τὸ χέρι, καὶ ὄχι μέσα σὲ καλάθι, καὶ μάλιστα ἔτεινε τὸ χέρι του, γιὰ νὰ τὸ ἀσπασθοῦν οἱ λεπροί πλησιάζοντάς το στὸ στόμα τους. Λειτουργοῦσε στὸν Ἅγιο Παντελεήμονα, τὸν Ναὸ τοῦ νησιοῦ, καὶ κατέλυε τὸ Ἅγιο Ποτήριο ἐνώπιον πάντων. Ὅλα αὐτὰ τὰ δέκα χρόνια ποὺ ἔμεινε μαζὶ μὲ τοὺς λεπροὺς ἐκδήλωνε μὲ κάθε τρόπο τὴν ἀγάπη του. Ἐπισκεπτόταν τὰ σπίτια τῶν ἀσθενῶν, τοὺς καθοδηγοῦσε καὶ ἐνίσχυε μὲ τὰ λίγα χρήματα ποὺ εἶχε τοὺς πτωχότερους τηρῶντας τό: «Μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου» (Ματθ. ϛ΄ 3).
.             Βεβαιώνοντας τοὺς πάντες ὅτι καμία ἀρρώστια δὲν μεταδίδεται μὲ τὴν Θεία Κοινωνία, μὲ τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ», ὁ Παπα-Χρύσανθος ἔμεινε στὸ νησὶ καὶ μετὰ τὴν εὕρεση τοῦ φαρμάκου τῆς λέπρας καὶ τὴν ἀπομάκρυση τῶν λεπρῶν ἀπὸ αὐτὸ τὸ 1957. Ἔμεινε γιὰ νὰ περιποιεῖται τοὺς τάφους τῶν κεκοιμημένων καὶ νὰ τοὺς κάνει τρισάγια. Ἔφυγε ἀπὸ αὐτὸ τὸ 1959, ὅταν κλονίσθηκε ἡ ὑγεία του καὶ πῆγε στὴν Μονὴ Τοπλοῦ, ὅπου καὶ κοιμήθηκε ἀρκετὰ χρόνια μετά, εἰρηνικά, στὶς 3 Ἀπριλίου τοῦ 1972 καὶ ἐνταφιάσθηκε ἐκεῖ προσδοκῶντας τὴν κοινὴν ἀνάστασιν.

Ταπεινοῦ Ἱερέως τῶν λεπρῶν
Χρυσάνθου τοὐπίκλην Κουτσουλογιαννάκη
Ἡ μνήμη του τελεῖται τῇ 3ῃ Ἀπριλίου.

 

Τροπάριον.Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Λειτουργὸν Μυστηρίων Ἀχράντων μέλψωμεν,
αὐτῶν λεπροὺς κοινωνοῦντα
ἀφόβως ὕμνοις τερπνοῖς
καὶ αὐτὰ τὸν καταλύοντα ἐνώπιον
πάντων νοσούντων ἀλγεινῶς,
θεῖον Χρύσανθον, πιστῶς
βοῶντα· Χριστὸς ὑπάρχει
ψυχῶν ἡμῶν καὶ σωμάτων
ὁ ἰατήρ, ζωῆς ὁ πάροχος.

 

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας
Ἀρθμ. Καταλ. Σ 249 /25-5-20

, ,

Σχολιάστε

ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ἡ ΜΕΤΑΔΟΣΗ τῆς Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑ

 Μητρόπολη Αὐστρίας
Ἐξαρχία Οὑγγαρίας καί Μεσευρώπης

 Ποιμαντικὲς ὁδηγίες περὶ Θείας κοινωνίας

.               Δοξάζομε καὶ εὐχαριστοῦμε τὸν Πανάγαθο Θεὸ γιατὶ μᾶς ἀξιώνει μετὰ ἀπὸ τὴ δοκιμασία τοῦ κατ΄οἶκον περιορισμοῦ ὑπὸ τὴν ἀπειλὴ τῆς λοιμώδους νόσου, νὰ ἔχωμε καὶ πάλι τὴ δυνατότητα, ἔστω ὑπὸ περιορισμούς, νὰ προσερχώμεθα στοὺς Ἱερούς μας Ναοὺς γιὰ νὰ τελέσωμε τὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ μάλιστα τὴ Θεία Λειτουργία. Δὲν εἶναι μόνο ἡ πατρογονική μας παράδοση ποὺ μᾶς κάνει νὰ νοιώθωμε τὴν ἀνάγκη, ἀφοῦ ἑτοιμασθοῦμε κατάλληλα μὲ τὴν Ἱερὰ Ἐξομολόγηση, νὰ λειτουργηθοῦμε καὶ νὰ «μεταλάβωμε».
Κοινωνοῦμε τὸ Ἅγιο Σῶμα καὶ τὸ Τίμιο Αἷμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ ἑνωθοῦμε μαζί Του. Πιστεύομε στὴν Ἀγάπη Του γιατὶ εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ποὺ ἦλθε στὸν κόσμο, ἔπαθε ὡς ἄνθρωπος καὶ ἀνέστη ὡς Θεὸς γιὰ νὰ μᾶς σώσει.
.               Ἔχομε λοιπὸν τὴ βαθειὰ πίστη ὅτι  ἡ Θεία Κοινωνία, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι πηγὴ τῆς Ζωῆς καὶ τῆς Ὑγείας ψυχῆς καὶ σώματος καὶ ἀποκλείεται νὰ γίνει ποτὲ αἰτία ἢ ὁδὸς μεταδόσεως ἀσθενείας. Θεωροῦμε πολὺ σημαντικό, μετὰ ἀπὸ ἀπομόνωση πολλῶν ἑβδομάδων, νὰ δοθεῖ στοὺς πιστοὺς καὶ πάλι ἡ δυνατότητα νὰ συμμετέχουν στὴ Θεία Λειτουργία γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ κοινωνήσουν τὸ Ἅγιο Σῶμα καὶ τὸ Τίμιο Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, χορηγοῦ τῆς Ζωῆς καὶ τῆς  Ἀθανασίας. Δὲν κλείνομε βέβαια τὰ αὐτιά μας καὶ τὰ μάτια μας στὴν ἔλλειψη πίστεως δηλαδὴ ἐμπιστοσύνης στὸ Χριστό ποὺ διαπιστώνομε ὅτι ὑπάρχει γύρω μας.  Ἐκεῖνος ὅμως ἔρχεται ἐντός μας καὶ θὰ ἔρχεται ἕως τῆς συντελείας αὐτοῦ τοῦ κόσμου, μὲ τὰ Ἱερὰ Μυστήρια τῆς Ἁγίας Του Ἐκκλησίας, νὰ χαρίζει, σὲ ὅποιον τὴν ἐπιζητεῖ, τὴν ἀφθαρσία τῆς Βασιλείας Του. Ὅσοι ἔχουν ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στὸν Ἀρχηγὸ τῆς Ζωῆς, στὸν Νικητὴ τοῦ θανάτου ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμά Του καὶ δὲν «παροξύνονται», ἀλλὰ ἀγαποῦν καὶ βρίσκουν τρόπους νὰ  εὐεργετοῦν τὸν «πλησίον».
.               Γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτὸ χρειάσθηκε νὰ ἐξασφαλισθεῖ ἡ Θεία Μετάληψη στοὺς πιστοὺς μὲ τρόπο ποὺ διατηρεῖ ἀκεραία τὴν ὀρθὴ Πίστη, διαφυλάσσει τὴν ἱερότητα τοῦ Μυστηρίου, ἀκολουθεῖ τὴν ἐκκλησιαστική μας Παράδοση καὶ παράλληλα ἀπαντᾷ μὲ φιλανθρωπία στὶς ἔξωθεν προσδοκίες. Ἀποφασίσθηκε λοιπὸν νὰ ἀκολουθηθεῖ ἡ ἀπὸ αἰῶνες δοκιμασμένη καὶ ἰσχύουσα πρακτικὴ μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας, σύμφωνα μὲ τὴ λειτουργικὴ καὶ κανονικὴ παράδοση τῆς πρώτης χιλιετίας τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ τὸ τυπικὸ τῆς Θείας Λειτουργίας τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, τὴν ὁποία ἄλλωστε τελοῦμε ὁρισμένες φορὲς κατ΄ἔτος στὴν τοπική μας Ἐκκλησία. Αὐτὴ ἡ ἀπὸ αἰώνων  λειτουργικὴ πρακτικὴ θὰ ἐφαρμοσθεῖ προσωρινά, γιὰ ἕνα περιορισμένο χρονικὸ διάστημα, στοὺς Ἱεροὺς Ναούς μας. Τὶς λεπτομέρειες τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω Θείας Μεταλήψεως θὰ διευκρινίζουν οἱ Ἱερεῖς μας κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας.
.               Ἐλπίζομε καὶ προσευχόμαστε πρὸς τὸν Κύριο νὰ λάβει σύντομα τέλος ἡ ἐπιδημία τοῦ Κορονοϊοῦ ὥστε, ἐπιστρέφοντας σὲ συνθῆκες  κανονικότητος, νὰ τελοῦμε ὅλοι μαζί, κατὰ τὸν συνήθη τρόπο, τὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ τὴν Θεία Λειτουργία. Κατὰ τὴν μεταβατικὴ αὐτὴ περίοδο, προτρέπομε τοὺς πιστούς, νὰ σεβασθοῦν καὶ νὰ ἐφαρμόσουν τὰ ὑποδεικνυόμενα μέτρα, συνεχίζοντας καὶ τὴν κατ’οἶκον προσευχὴ γιὰ ὅλους τοὺς συνανθρώπους μας. Τὴν καθιερωμένη ὥρα κοινῆς προσευχῆς (20:00 μ.μ.), καλούμεθα ὅλοι νὰ ἀλληλοστηριχθοῦμε ζητῶντας τὴν θεραπεία τῶν ἀσθενῶν, τὴ στήριξη τῶν ἀδυνάτων καὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων.

 

ΠΗΓΗ: metropolisvonaustria.at

 

Σχολιάστε

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Σχολιάστε

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

«Οὐ πάντες χωροῦσιν…»
Περί τῆς θείας Κοινωνίας

τοῦ Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη, ἱεροκήρυκος

.               Οἱ λειτουργοὶ τοῦ Χριστοῦ δὲν ἐπιτρέπεται ν᾽ αὐθεντοῦν σχετικὰ μὲ ἰατρικὰ θέματα. Βρίσκονται μακρυὰ καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ γνωστικὸ ἀντικείμενο τῆς ἐπιστήμης. Ἐξαιροῦνται οἱ λίγοι λειτουργοί, πού εἶναι συγχρόνως καὶ ἰατροί… Ὅπως ὅμως οἱ λειτουργοί, οἱ θεράποντες τῆς Θεολογίας, δὲν πρέπει ν᾽ αὐθεντοῦν περὶ τὰ ἰατρικά, ἔτσι (καὶ γιὰ ὁπωσδήποτε σπουδαιότερους λόγους) οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ θεράποντες τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν δὲν ἐπιτρέπεται ν᾽ αὐθεντοῦν σὲ θεολογικὰ θέματα, νὰ ἀποφαίνωνται πάνω σε θέματα πίστεως, λατρείας καὶ μυστηριακῆς ζωῆς.

  • Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ ἐπιστήμονες, καὶ μάλιστα ἰατροί, πού εἶναι πιστοί, μὲ ὅλο τὸ βάθος τῆς λέξεως. Ἔχουν γνῶσι τοῦ ἐπιστημονικοῦ τους χώρου, ἀλλὰ περισσότερο ἔχουν ἐπίγνωσι τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Ἐπειδὴ ἀκριβῶς εἶναι χριστιανοὶ ἐπιστήμονες, γι᾽ αὐτὸ καὶ τὶς πολλές τους γνώσεις τὶς θεωροῦν λίγες καὶ μικρὲς μπροστὰ στὴν παγγνωσία τοῦ Θεοῦ.

  • Ἐπειδὴ ἡ πίστις τοὺς κάνει σεμνοὺς καὶ ταπεινούς, γι᾽ αὐτὸ καὶ στέκουν μὲ δέος μπροστὰ στὸ μυστήριο τοῦ Θεοῦ. Ὅταν σὲ θέματα τοῦ ὑλικοῦ σύμπαντος, τοῦ φυσικοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρωπίνου ὀργανισμοῦ δὲν μποροῦν νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ 1+1=2, πολὺ περισσότερο στὸ ἄπειρο τοῦ Θεοῦ καὶ στὴν πανσοφία τοῦ Χριστοῦ δὲν χρησιμοποιοῦν τὴ λογικὴ τοῦ 1+1=2 καὶ τὴν πρακτικὴ τοῦ πειράματος.

  • Ὅσοι πιστοὶ, ζοῦν τὸ μυστήριο ὡς ἐμπειρία ζωῆς. Δέχονται τὸ θαῦμα, πού λέγεται Ἐκκλησία ὡς ἱστορικὴ πραγματικότητα. Σκύβουν τὴ διάνοιά τους νὰ προσκυνήση τὸ μυστήριο τῆς θείας Κοινωνίας ὡς ὑπέρβασι τῆς ὕλης καὶ τῶν ὑλικῶν καὶ φυσικῶν δεδομένων.

  • Πολλοὶ χρησιμοποιοῦν ὡς ἀπόδειξι, ὅτι εἶναι ἀδύνατον διὰ τῆς θείας Κοινωνίας νὰ μεταδοθῆ ἰοφόρος ἀσθένεια, τὸ γεγονός, ὅτι μὲ τὸν τρόπο μεταδόσεως τῆς θείας Κοινωνίας οὐδεὶς ποτὲ (στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ 20 αἰώνων) μολύνθηκε ἢ δηλητηριάσθηκε. Ἆραγε χρειάζονται ἀποδείξεις, ὅτι ὁ Ἥλιος δὲν μολύνεται οὔτε μολύνει, ὅταν ἐγγίζη κοπριές; Βεβαίως στὴν περίπτωσι τῆς θείας Κοινωνίας οἱ δεχόμενοι τὸν Ἥλιο, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, εἶναι καὶ αὐτοὶ κοπριές, πού ὅμως προσέρχονται πρῶτα εἰς μετάνοιαν. Ἐξομολογοῦνται πρῶτα καὶ ὕστερα πλησιάζουν τὸ Ποτήριο τῆς ζωῆς. Ἡ εἰλικρινὴς μετάνοια μεταβάλλει τὰ σκουπίδια (τὰ ἀνθρώπινα σκεύη) σὲ λουλούδια. Καὶ αὐτὴ ὁδηγεῖ τοὺς πιστοὺς στὸ μυστήριο, ὅπου ἡ Χάρις μεταβάλλει τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασὶ σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ.

  • Ὅσοι ἀμφιβάλλουν ἢ εἶναι ὀλιγόπιστοι ἢ «ἄθεοι», αὐτοὶ ἄς μὴν ἔχουν τὴν ἀπαίτησι νὰ ἐπιζητοῦν νὰ ἑρμηνεύσουν τὸ μυστήριο τῆς θείας Κοινωνίας καὶ νὰ τὸ ἐξετάσουν στὸ μικροβιολογικὸ ἐργαστήριο τῆς πεπερασμένης διανοίας. Τοὺς ἀγαπᾶμε καὶ αὐτούς, ἀλλὰ θὰ τοὺς ποῦμε ἁπλά, ὅτι «οὐ φέρει τὸ μυστήριον ἔρευναν», δηλαδή, ἄς μὴν ἀσχολοῦνται μὲ τὰ τῆς Πίστεως, ὅσο ὁ χῶρος τῆς ψυχῆς τους εἶναι ἀκόμα κλειδωμένος γιὰ τὸν Θεό.

Ἐκεῖνο πού θλίβει τὴν Ἐκκλησία, εἶναι ἡ ἀπαίτησις καὶ ἡ προσπάθεια ἀνθρώπων τῆς ἐξουσίας νὰ θέτουν τὸ ἐξουσιαστικό τους veto, εἴτε ἐμμέσως εἴτε ἀμέσως, καὶ μέσα στὸ ἅγιο Ποτήριο!

  • Τὸ νὰ λέη ἡ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως ἀπὸ τὴ μιὰ μεριά, ὅτι ἡ θεία Κοινωνία εἶναι θέμα πίστεως, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ν᾽ ἀφήνη ὑπονοούμενα μέ τό… σάλιο (στὴν περίπτωσι τῆς θείας Κοινωνίας!), αὐτὸ εἶναι πέρα ἀπὸ τὴν ἁρμοδιότητά της. Θὰ μπορούσαμε νὰ τῆς ποῦμε, ὅτι τὸ ὑπονοούμενο κατὰ τῆς θείας Κοινωνίας εἶναι ἀνάρμοστο σὲ μία ὀρθόδοξο ὑπουργὸ Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων!

  • Πιὸ ἀσεβὴς προσέγγισις στὸ θέμα τῆς θείας Κοινωνίας ἦταν ἐκείνη τοῦ κ. Ἠλία Μόσιαλου, πού εἶναι «ἐκπρόσωπος τῆς κυβερνήσεως σὲ διεθνεῖς ὀργανισμοὺς γιὰ τὴν ἀντιμετώπισι τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ». Ρωτήθηκε σχετικὰ μὲ τὴ μετάδοσι τῆς θείας Κοινωνίας. Καὶ ἀπάντησε: «Ἡ γνώμη μου εἶναι πώς θὰ πρέπει νὰ ἀποφευχθεῖ μὲ τὴ σημερινή της μορφὴ ἡ θεία Κοινωνία, μέχρι νὰ ἔχουμε ἀσφαλές ἐμβόλιο»!

  • Βέβαια ὁ Χριστός, πού ἡ ἀγάπη Του προσφέρει τὸν ἑαυτὸ Του «εἰς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς», δὲν ζήτησε τὴ γνώμη τῶν ἀκροατῶν Του, ὅταν τοὺς ἐξήγγειλε τὴ δωρεὰ τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματός Του. Καὶ κανενὸς κ. Μόσιαλου δὲν ζητάει τὴ γνώμη γιὰ τὴ θεία Κοινωνία. Σέ ὅσους δὲν νοοῦν (δὲν πιστεύουν) τὸ σημαινόμενο «Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. στ´ 56-57), ὁ Χριστὸς δείχνει τὸ δρόμο τῆς ἐλεύθερης ἀσυμφωνίας: «Μή καί ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν;» (Ἰωάν. ϛ´ 61). Δὲν ὑποχρεώνει κανένα νὰ μετάσχη τοῦ Δείπνου. Πολὺ περισσότερο δὲν θὰ γίνουν ρυθμιστὲς τῆς οἰκονομίας καὶ ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ ὅσοι καμμία σχέσι δὲν ἔχουν μὲ τὴ θεία Κοινωνία.

  • Δὲν συμφωνεῖτε, κύριοι; Τραβῆξτε τὸ δρόμο σας, μέχρι νὰ σᾶς καταπλήξη τὸ φῶς ἔξω ἀπὸ τὴ Δαμασκό. Ἡ Ἐκκλησία θὰ ἱερουργῆ τό μυστήριο γιὰ ὅσους μὲ πίστι, μὲ φόβο Θεοῦ καὶ μὲ ἀγάπη θὰ προσέρχωνται. Οἱ συνειδητὰ χριστιανοὶ θὰ προσέχουν, θὰ προσεύχωνται, θὰ λαχταροῦν καὶ θὰ προσέρχωνται.

 

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΠΑΣΧΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ «ἡ στέρηση μᾶς ἔμαθε νὰ ἐκτιμοῦμε τὰ ἀνεκ­τίμητα, νὰ βιώνουμε καρδιακὰ αὐτὰ ποὺ προσ­εγγίζαμε συχνὰ τόσο ἐπιφανειακά»

Τὸ πιὸ παράξενο Πάσχα τῆς ζωῆς μας

.                    «Τὸ φετινὸ Πάσχα ἦταν διαφορετικὸ ἀπ’ ὅσα ἔχουμε συνηθίσει· καὶ αὐτὸ διότι ἡ χώρα μας βρίσκεται στὸ στόχαστρο τοῦ κορωνοϊοῦ. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ἡ καραντίνα καὶ ἡ ἀπαγόρευση τῆς κυκλοφορίας δὲν ἐμπόδισε δεκάδες συμπολίτες μας νὰ τηρήσουν τὶς παραδόσεις, καθὼς τὸ ψήσιμο τοῦ ὀβελία ἔγινε στὶς αὐλές, στὰ μπαλκόνια καὶ τὶς ταράτσες τῶν σπιτιῶν τους. Φυσικὰ δὲν ἔλειψαν οἱ χοροὶ καὶ τὰ τραγούδια. Ἄλλοι στὴν ταράτσα, ἄλλοι στοὺς δρόμους, ἄλλοι στὰ μπαλκόνια, ὅπου μποροῦσε ὁ καθένας, ἀρκεῖ νὰ διατηροῦσε τὸ ἔθιμο, ἀρκεῖ νὰ κρατοῦσε τὴν παράδοση»… «Ἡ φετινὴ Ἀνάσταση θά μείνει στὴν ἱστορία, ἐξαιτίας τοῦ κορωνοϊοῦ. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἐκκλησίες ἦταν κλειστὲς γιὰ τοὺς πιστούς, ἀμέσως μετὰ τά μεσάνυχτα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου δεκάδες βεγγαλικὰ φώτισαν τὸν ἑλληνικὸ οὐρανό»… «Τὴν ἴδια ὥρα… οἱ ψαλμωδίες «ἔσπασαν» τὴ βουβὴ πόλη» («Ἔθνος» 19-4-2020).
.                    Αὐτὰ μπόρεσε νὰ καταγράψει ἡ δημοσιογραφικὴ πένα. Τὰ συγκλονιστικὰ ὅμως εἶναι αὐτὰ ποὺ δὲν μπόρεσε οὔτε κὰν νὰ ὑποψιασθεῖ. Ὄχι τὰ ἔθιμα, ἀλλὰ τὰ μυστήρια, ὄχι τὰ βεγγαλικά, ἀλλὰ τὴν ὑπερκόσμια λάμψη στὰ πρόσωπα.
.                 Χιλιάδες οἰκογένειες μέσα στὰ σπίτια τους, μπροστὰ στὶς τηλεοράσεις ντυμένοι στὰ γιορτινά τους ὅλη τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἔβλεπαν μὲ δέος τὶς ἀκολουθίες καὶ ζοῦσαν σὰν νά ’ταν στὶς κατακόμβες. Κι ἄλλοι ἔκλαιγαν ὄχι γιὰ τὴν καραντίνα τους, ἀλλὰ γιὰ τὴ στέρηση τῆς λατρείας ποὺ βίωναν. Σὲ κάποιες ἐκκλησίες ἔβαλαν στὰ στασίδια λαμπάδες καὶ εἰκόνες ἁγίων, νὰ λειτουργηθοῦν αὐτοὶ γιὰ λογαριασμό μας. Κάποιες γερόντισσες κατέφυγαν γονατιστὲς μὲ τὶς λαμπάδες πίσω ἀπὸ τὰ ἅγια Βήματα, κι ἄλλες τρύπωναν νύχτα κρυφὰ στὰ μνήματα ν’ ἀνάψουν τὰ καν­τήλια, νὰ ποῦν τὸ «Χριστὸς ἀνέστη» στὶς ψυχὲς ποὺ περίμεναν. Εἶναι καὶ κάποιοι ποὺ νηστεύουν ἀκόμη, προσμένοντας τὴν «Ἀνάσταση».
.                   Ὅλοι μας ὑποφέρουμε, ποὺ δὲν μπορέσαμε νά μεταλάβουμε! Κι ὁ πόνος μας θέριεψε, ὅταν εἴδαμε κάποιες φορὲς τὴ μάνα μας Ἐκκλησία νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ περιφρόνηση, κι ἀντικρίζαμε λειτουργοὺς τοῦ Θεοῦ νὰ ὁδηγοῦνται σὲ ἀστυνομικὰ τμήματα καὶ εἰσαγγελεῖς γιὰ ἀνακρίσεις.
.                Πράγματι ἦταν τὸ πιὸ παράξενο Πάσχα τῆς ζωῆς μας! Ἡ Ἐκκλησία πόνεσε, ἔκλαψε… Ζυγισθήκαμε ὅλοι μας. Δεχθήκαμε μὲ πόνο τὴ στέρηση τοῦ ἱεροῦ Μυστηρίου. Ἤδη ἡ στέρηση μᾶς ἔμαθε νὰ ἐκτιμοῦμε τὰ ἀνεκ­τίμητα, νὰ βιώνουμε καρδιακὰ αὐτὰ ποὺ προσ­εγγίζαμε συχνὰ τόσο ἐπιφανειακά. Καὶ τώρα προσ­μένουμε. Προσμένουμε Ἀνάσταση! Καὶ τὴν προσωπική μας, καὶ τῆς Πατρίδας μας.

, ,

Σχολιάστε

«ΚΑΘΙΣΤΕ ΗΣΥΧΑ»

«Καθίστε συχα»

τοῦ Μητροπολίτου Κισάμου & Σελίνου Ἀμφιλοχίου

.                   «Ὁ καθένας εἶναι ἔνοχος γιὰ ὅλα καὶ ἀπέναντι σὲ ὅλους», θὰ πεῖ ὁ μεγάλος Ντοστογιέφσκι, μὲ τὸ στόμα τοῦ γέροντα Ζωσιμᾶ. Ὑπερβολικὸς καὶ παράλογος ὁ λόγος αὐτὸς θὰ ἀπαντήσει ἡ προσβεβλημένη λογική μας, ὁ… «ἐξωτερικὸς» νοῦς, ὁ ὁποῖος θέλει τὰ πάντα νὰ ἑρμηνεύει καὶ νὰ ἐξηγεῖ, σύμφωνα μὲ τὸ πεπερασμένο ὅριό του. Νοῦς ποὺ μοιάζει σὰν ὅλους ἐκείνους τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι λίγο πρὶν τὸ Πάθος Τὸν ἐνέπαιζαν καὶ Τὸν εἰρωνευόταν, λέγοντας: «ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι» (Ματθ. 27,42), μὴ μπορώντας καὶ ἡ δική τους λογικὴ νὰ κατανοήσει ὅτι αὐτοὶ οἱ…. «ἄλλοι», εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός. Καὶ πῶς ὅταν ὁ Χριστὸς ἔσωζε καὶ σώζει τοὺς «ἄλλους», ἐλευθερώνοντάς τους, ἐλευθερώνοντάς μας, ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας, σώζει τὸν ἑαυτό Του. Καθὼς οἱ.. «ἄλλοι» εἶναι Ἐκεῖνος.
.                   Γιὰ τοῦτο καὶ στὶς μέρες μᾶς βλέπουμε νὰ μὴν μπορεῖ νὰ γίνει κατανοητὸ οὔτε ἀποδεκτὸ ἀπὸ πολλοὺς ἡ ἀλήθεια πώς, σὲ ὅτι ἀφορᾶ τὴν πίστη, ὁ πιὸ θανατηφόρος ἰὸς εἶναι νὰ ζεῖ ὁ πιστὸς μακριὰ ἀπὸ τὸ Θεό. Νὰ στερεῖται δήλ. τὴν Θεοκοινωνία, ἡ ὁποία βιώνεται ὡς τρόπος καὶ στάση ζωῆς καὶ κορυφώνεται διὰ τοῦ μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας, τῆς Θείας Κοινωνίας. Μυστήριο διὰ τοῦ ὁποίου ὁ πιστὸς γίνεται «σύσσωμος καὶ σύναιμος» Χριστοῦ. «Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου του αἷμα, ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ» (Ἰω. 6,56). Ταυτόχρονα δέ, ὁ πιστός, ἑνώνεται καὶ μὲ τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς του. «Ἵνα πάντες ἓν ὦσιν». Αὐτὴ ἡ ἑνότητα πραγματώνεται μόνο ἐντὸς τοῦ μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
.                   «Δύσκολα πράγματα», ἀνταπαντᾶ ἡ λογική, ὁ «ἐξωτερικὸς» νοῦς. «Δὲν βλέπεις τί γίνεται στὶς μέρες μας μὲ τὸ θέμα τῆς Θείας Κοινωνίας; Μὲ τὴν Θεία Εὐχαριστία; Ὅλο αὐτὸ τὸν πόλεμο καὶ τὴν ἐπιχειρηματολογία»; Θὰ συμφωνήσω μὲ τὴν φωνὴ τῆς λογικῆς, ὅτι δηλ. καὶ στοὺς καιρούς μας ὁ Χριστός, ἡ πίστη, εἶναι «σημεῖον ἀντιλεγόμενον». Πότε δὲν ἦταν ἐξ ἄλλου; Ὅμως θὰ πρέπει νὰ γίνει κατανοητὸ ἀπὸ ὅλους μας καὶ κυρίως ἀπὸ ὅσους δὲν θέλουν ἢ δὲν μποροῦν νὰ γευθοῦν αὐτῆς τῆς… «ἄλλης λογικῆς», δηλ. τῆς πίστης, ἡ ὁποία δὲν καταργεῖ τὴν λογικὴ ἀλλὰ τὴν ὑπερβαίνει. Χρειάζεται, νομίζω, ὅλοι μας κατ᾽ ἀρχήν, νὰ προσλάβουμε ἕνα κυρίαρχο μήνυμα ἀπὸ αὐτὸ τὸν ἰό, τὴν λοιμικὴ νόσο ἐννοῶ. Ποιό; «Ταπεινωθεῖτε», «καθίστε ἥσυχοι», «σᾶς ἐνέπαιξα καὶ σᾶς ἀπογύμνωσα». Φωνάζει καὶ κραυγάζει τί; Ἕνα ἀόρατο εἶδος μήκους 90 ἕως 100 δισεκατομμυριοστῶν τοῦ μέτρου, κατὰ τοὺς ἐπιστήμονες. Δηλαδή, γιὰ νὰ γίνει πιὸ κατανοητό, χρειάζονται ἀπὸ 30.000 ἕως 75.000 κορωνοϊοὶ στὴν σειρὰ γιὰ νὰ φτάσουν τὸ 1 ἑκατοστὸ (cm) τοῦ μέτρου! Αὐτὸ λοιπὸν τὸ ἀόρατο εἶδος ταπείνωσε καὶ εὐτέλισε τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς, τὴν ἀνθρώπινη παντοδυναμία. Χαστούκισε καὶ ἀπογύμνωσε τὴν ἀνθρώπινη ἔπαρση καὶ ἀλαζονεία. Καθήλωσε ἕνα ὁλόκληρο κόσμο! Διέσπειρε τὸν φόβο, τὸν τρόμο καὶ τὸν πανικό!   Εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ δὲ τὰ καθ᾽ ἡμᾶς, τὰ ἐκκλησιαστικά: Ταπείνωσε ὄχι μόνο τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ κάθε εἴδους Θρησκεία. Σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, Βορρά καὶ Νότο. Δίχασε. Ὁδήγησε σὲ προφητολογίες, συνωμοσίες. Γίναμε ὅλοι τιμητὲς τῶν ἄλλων. Κριτὲς τῶν πάντων. Κάποιοι, ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, δικάσαμε καὶ καταδικάσαμε τοὺς ἄλλους. Σὰν νὰ βαλθήκαμε νὰ διαρρήξουμε τὸν ἄραφο χιτώνα τοῦ Κύριου. Μέσα δὲ σὲ ὅλα αὐτά, ἐμπαίχθηκε ἡ πίστη. Λοιδορήθηκε. Ὄχι μόνο ἀπαξιώθηκε ἀκόμα καὶ αὐτὸ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀλλὰ θεωρήθηκε αἰτία τοῦ κακοῦ! «…ὀφείλουν νὰ πάρουν δημόσια μία ξεκάθαρη θέση καὶ νὰ μὴ θυσιάζουν τὴ Δημόσια Ὑγεία στὸ βωμὸ τοῦ πολιτικοῦ κόστους. Συμφωνοῦν ὅτι ἡ Θεία Κοινωνία δὲν ἐγκυμονεῖ κινδύνους μετάδοσης τοῦ κορωνοϊοῦ»; ἐρωτᾶται ἡ Κυβέρνηση! «Συμφωνεῖ ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ἡ κυβέρνηση ὅτι ὁ κορωνοϊὸς δὲν μεταδίδεται μὲ τὴ Θεία Κοινωνία»; Ἄλλη ἐρώτηση! Ἀναδύθηκε δηλαδὴ ἕνας ἰδιότυπος ρατσισμός, ἴσως πιὸ ἐπικίνδυνος ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἰό! Σὰν ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας νὰ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας!
.                   Μοιάζει σὰν νὰ μὴν ὑπάρχει, τελικά, διάθεση ἀπὸ κανένα μας νὰ συνειδητοποιήσει τὸ μήνυμα τοῦ ἰοῦ! «Καθίστε ἥσυχα», «ταπεινωθεῖτε», φωνάζει ἀλλὰ κανείς μας δὲν ἀκούει! Ἔτσι λοιπὸν συνεχίζεται τό… γαϊτανάκι. «Προφανῶς καὶ ὁ ἰὸς μεταδίδεται μὲ τὴν Θεία Κοινωνία»!, δηλώνουν. «Ντρέπομαι γιὰ τὴ Γιαμαρέλλου, ποὺ ἐνῶ ξέρει γράμματα λέει αὐτὰ ποὺ λέει»! Ποιά εἶναι ἡ «Γιαμαρέλλου»; Γιὰ ὅσους δὲν τὴν γνωρίζουν πρόκειται γιὰ κορυφαία ἐπιστήμονα στὸ εἶδος της. Καθηγήτρια Παθολογίας Λοιμώξεων τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ μέλος τῆς ἐπιτροπῆς ἐπιστημόνων γιὰ τὴ διαχείριση τῆς πανδημίας στὴν Ἑλλάδα. Τί εἶπε; Τὸ αὐτονόητο γιὰ ὅσους ἔχουν μέσα τους πίστη καὶ φόβο Θεοῦ! «… τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐπιστημονικό, εἶναι καθαρὰ θεολογικό. Ὅποιος πιστεύει στὰ Θεῖα Μυστήρια καὶ ὅτι μὲ τὴ Θεία Κοινωνία λαμβάνει μόνο Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ, δὲν ἔχει νὰ φοβᾶται τίποτα. Ἐγὼ προσωπικὰ θὰ προσπαθήσω νὰ κοινωνήσω ἀπὸ τὴν πρώτη Κυριακὴ ποὺ θὰ ἐπιτρέπεται». «Ὄνειδος» καὶ «ντροπὴ» λοιπὸν τὸ ὅτι τόλμησε νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη της! Γιατί περὶ ὁμολογίας πίστεως πρόκειται!
.                   «Ἐπιστημονικὰ γνωρίζουμε καὶ ὑπάρχουν ὁδηγίες τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ὀργανισμοῦ γιὰ τὴν πρόληψη τῶν νοσημάτων πῶς σὲ περιόδους ἐπιθυμίας δὲν πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦμε τὸ ἴδιο ποτήρι καὶ τὸ ἴδιο κουτάλι μὲ ἄλλους ἀνθρώπους. Παρόλα αὐτὰ ἡ Θεία Μετάληψη εἶναι καθαρὰ λειτουργικὸ ζήτημα τῆς Ἐκκλησίας καὶ δὲν ἔχουν ληφθεῖ ἀκόμα ἀποφάσεις ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἡγεσία, οὔτε ὑπάρχει εἰσήγηση ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴ ἐπιτροπή», δηλώνει σὲ συνέντευξη τοῦ ἕτερο ἐπίσης κορυφαῖο μέλος τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας, τὸ ὁποῖο ὅμως εἶχε τὴν διάκριση νὰ συμπληρώσει: «Φαντάζομαι ὅμως ὅτι θὰ ἀφεθεῖ στὴν διακριτικὴ εὐχέρεια τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν πιστῶν». Ἐρωτηθεῖσα δὲ ἡ κα Ὑπουργὸς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων περὶ τοῦ θέματος, δήλωσε: «δὲν ὑπεισερχόμαστε σὲ θέματα πίστης, οἱ εἰδικοὶ ἔχουν τοποθετηθεῖ γιὰ τοὺς τρόπους μετάδοσης τοῦ ἰοῦ καὶ αὐτοὶ περιλαμβάνουν καὶ τὸ σάλιο». Χαιρόμεθα ποὺ οἱ ἁρμόδιοι καὶ ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν σωματική μας ὑγεία καὶ τοὺς ὀφείλουμε εὐγνωμοσύνη καὶ εὐχαριστίες πολλές, χαιρόμεθα ποὺ θέτουν ὅριο καὶ διαχωρίζουν τὴν δική τους εὐθύνη ἀπὸ αὐτὴ τῆς Ἐκκλησίας. Διαχωρίζουν δηλ. «τὸ ἴδιο ποτήρι καὶ τὸ ἴδιο κουτάλι», ἀπὸ τὴν Θεία Κοινωνία. Καθὼς τὸ θέμα τῆς Θείας Εὐχαριστίας δὲν εἶναι ὑπόθεσις καμίας «ἐπιστημονικῆς κοινότητας», καὶ καμίας «πολιτικῆς ἡγεσίας». Ἀλλοίμονο, ἐξ ἄλλου, ἐὰν ἡ Ἐκκλησία περιμένει ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴ κοινότητα «ὁδηγίες» περὶ τοῦ θέματος τῆς Θείας Κοινωνίας! Ἡ πίστις εἶναι ὑπόθεσις τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας. Δὲν ὑπόκειται οὔτε στὰ.. «δικαιώματα», οὔτε στὶς «ὑποχρεώσεις» τοῦ πολίτη, σὲ σχέση μὲ τὸ Κράτος του. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ δὲ τὰ θέματα τῆς πίστεως, ὁ πιστὸς λογοδοτεῖ καὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν Ἐκκλησία του καὶ ὄχι στὴν «ἐπιστημονικὴ κοινότητα».
.                  Ὅσοι λοιπὸν καλοῦν τὴν Ἐκκλησία νά… «ἀναθεωρήσει κάποια πράγματα» καὶ μιλοῦν γιὰ «ἐπικινδυνότητα ἀπὸ τὴν Θεία Κοινωνία», φρόνιμο εἶναι οἱ ἴδιοι νὰ «ἀναθεωρήσουν» τὶς θέσεις καὶ ἀπόψεις τους εἰς ὅτι ἀφορᾶ τὰ θέματα τῆς πίστεως ἤ, ἐὰν δὲν τὸ ἐπιθυμοῦν, τότε νὰ μὴν ἐμπλέκονται σὲ θέματα ποῦ ἀφοροῦν τὴν πίστη. «Καθίστε ἥσυχα» ἰσχύει ὄχι μόνο γιὰ τὴν Ἐκκλησία ποῦ ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα, ἐν ταπεινώσει πολύ, ὑπέμεινε καὶ ὑπόμεινε «τὸν κόλαφο», «τοὺς ραπισμοὺς» καὶ τοὺς «ἐμπαιγμούς». Τό.. «καθίστε ἥσυχα» ἰσχύει καὶ γιὰ ὅλους ἐκείνους ποῦ μοιάζει σὰν νὰ βρῆκαν εὐκαιρία νὰ θέσουν τὴν Ἐκκλησία στὸ περιθώριο τῆς κοινωνίας. Σὰν ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι ἡ αἰτία καὶ πηγὴ τοῦ κακοῦ!
.                   Ἀδειάσαμε τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων μας ἀπὸ πίστη, ἐλπίδα καὶ Θεὸ καὶ μοιάζουμε σὰν «νεκροὶ χωρὶς τάφο» (Σαρτρ). Ἕνας στοὺς τέσσερις θανάτους ἀπὸ ναρκωτικὰ ἀφορᾶ νέους ἡλικίας 15-19 ἐτῶν, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τοῦ ΚΕΘΕΑ. Τί καὶ ποιὸς νὰ φταίει ἄραγε ποὺ ἄδειασαν οἱ ψυχὲς τῶν νέων μας ἀπὸ ἐλπίδα, πίστη καὶ ἰδανικὰ καὶ ἀναζητοῦν νὰ τὶς γεμίσουν ἀπό.. ὑποκατάστατα ποὺ ὁδηγοῦν στὸν θάνατο; Ἂς ταπεινωθοῦμε ὅλοι μας λοιπὸν ἂς «καθίσουμε ἥσυχα» καὶ ἂς συνειδητοποιήσουμε πὼς «ὁ καθένας μας εἶναι ἔνοχος γιὰ ὅλα καὶ ἀπέναντι σὲ ὅλους». Αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες γιὰ τὴν Χώρα μας καὶ τὴν παγκόσμια κοινότητα εἶναι πολυτέλεια οἱ διαξιφισμοί, ἀντιπαλότητες καὶ διαχωρισμοί. Ἂς ἔχει ὁ καθένας μας (Πρόσωπα καὶ Φορεῖς) γνώση καὶ ἐπίγνωση τῶν ὁρίων καὶ τῶν εὐθυνῶν του καὶ ἂς γίνει σεβαστὴ ἡ ἐσωτερικὴ ἀνάγκη τῆς πλειονοψηφίας ἑνὸς λαοῦ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται σὲ πνευματικὴ λιμοκτονία, καθὼς στερεῖται ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὴν λατρευτικὴ καὶ μυστηριακὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας του, τὴν Ὁποία πιστεύει καὶ ἐμπιστεύεται.

 

ΠΗΓΗ: imks.gr

 

, ,

Σχολιάστε

H ΠΑΝΔΗΜΙΑ καὶ Η Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ [«Μῆνες τὸ ζαλίζανε, τελικῶς τὸ ξεστόμισαν»]

Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος:
πανδημία τς γρίπης κα Θεία Κοινωνία…

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

.                 Ἡ Ἐκκλησία μας δυὸ χιλιάδες χρόνια μεταδίδει τὴ Χάρη τῶν μυστηρίων της μὲ τὸν γνωστὸ τόσο ἀνθρώπινο καὶ ταυτόχρονα εὐλογημένο τρόπο πρὸς «ἴασιν καὶ θεραπείαν ψυχῆς καὶ σώματος».
.                 Ποτὲ δὲν προβληματίστηκε μὲ τὴ σύγχρονη λογική της ἀσεβοῦς ἀμφισβήτησης, ἀλλὰ καθημερινὰ ζεῖ μὲ τὴν ἐμπειρία τῆς ἐπιβεβαίωσης ἑνὸς μεγάλου θαύματος.
.                 Εἶναι δυνατὸν ἡ κοινωνία τοῦ Θεοῦ νὰ γίνει αἰτία ἀσθένειας ἢ παραμικρῆς βλάβης;
.                 Εἶναι δυνατὸν τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας νὰ μολύνει τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα μας;
.                 Εἶναι δυνατὸν καθημερινὴ ἐμπειρία δυὸ χιλιάδων χρόνων νὰ συντριβεῖ ἀπὸ τὸν ὀρθολογισμὸ καὶ τὴν ψυχρὴ ρηχότητα τῆς ἐποχῆς μας;
.                 Ἀπὸ αἰῶνες μεταλαμβάνουν οἱ πιστοί, ὑγιεῖς καὶ ἀσθενεῖς, ἀπὸ τὸ ἴδιο ἅγιο ποτήριο καὶ ἀπὸ τὴν ἴδια ἁγία λαβίδα, ποὺ ποτὲ δὲν πλένουμε, ποὺ ποτὲ δὲν ἀπολυμαίνουμε, καὶ ποτὲ δὲν παρατηρήθηκε κάτι.
.                 Οἱ ἱερεῖς τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, ἀκόμη καὶ τῶν λοιμωδῶν, μεταλαμβάνουν τοὺς πιστοὺς καὶ μὲ εὐλάβεια καταλύουν τὴ Θεία Κοινωνία καὶ μακροζωοῦν.
.                 Ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι ὅ,τι ἱερώτερο ὡς Ἐκκλησία καὶ ἄνθρωποι ἔχουμε, τὸ μεγαλύτερο φάρμακο ψυχῆς καὶ σώματος. Αὐτὸ εἶναι καὶ διδασκαλία καὶ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας μας.
.                 Ὅσοι δυσπιστοῦν στὸ θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ὅσοι εἰρωνεύονται τὴν ἐκ παρθένου γέννησή Του, ὅσοι ἀρνοῦνται τὴν εὐωδία τῶν ἁγίων λειψάνων, ὅσοι περιφρονοῦν τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια, ὅσοι βυσσοδομοῦν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅσοι ζητοῦν νὰ ἐξαφανίσουν καὶ τὸ ἐλάχιστο ἴχνος πίστης ἀπὸ τὶς ψυχές μας φυσικὸ εἶναι νὰ προσπαθοῦν νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὴν εὐκαιρία νὰ προσβάλουν καὶ τὸ ἱερώτατο μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
.                 Τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἀγγλικανοὶ καὶ οἱ Καθολικοὶ ἀποφάσισαν, γιὰ προληπτικοὺς λόγους, τὴ διακοπὴ τῆς μετάδοσης τῆς θείας κοινωνίας στὴν Ἀγγλία καὶ τὴ Νέα Ζηλανδία ἀντίστοιχα, ἂν ἀληθεύει, δὲν φανερώνει, ὅπως μερικοὶ ὑποστηρίζουν, σύνεση καὶ ἐλευθερία, ἀλλὰ καταδεικνύει μὲ τὸν καλύτερο τρόπο τὴν τεράστια ἀπόσταση τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ εἶναι Εὐχαριστιακὴ στὴ θεολογία καὶ ζωή της, ποὺ ζεῖ, πιστεύει καὶ κηρύττει τὸ Μυστήριο, ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες χριστιανικὲς ὁμάδες, ποὺ ἔμμεσα ὁμολογοῦν τὴν ἀπουσία τῆς χάριτος καὶ τῶν σημείων τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὰ λεγόμενα μυστήριά τους καὶ τὴν ἀπώλεια τῆς ἐκκλησιαστικῆς ταυτότητάς τους.
.                 Ζωὴ χωρὶς Μυστήριο μοιάζει μὲ σοβαρὴ ἀσθένεια χωρὶς φάρμακο.
.                 Δυστυχῶς, τὸ μεγάλο πρόβλημα δὲν εἶναι ὁ ἰὸς τῆς γρίπης -ὅπως διατείνονται τὰ ΜΜΕ- οὔτε ὁ ἰὸς τοῦ παγκόσμιου πανικοῦ -ὅπως ὑποστηρίζουν οἱ ἰατρικοὶ σύλλογοι- ἀλλὰ ὁ ἰὸς τῆς ἀσεβείας καὶ τὸ μικρόβιο τῆς ὀλιγοπιστίας.
.                 Καὶ τὸ καλύτερο ἐμβόλιο εἶναι ἡ «μετὰ καθαροῦ συνειδότος» καὶ «ἀκατάκριτος» συχνὴ συμμετοχή μας στὸ μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας.
.                 Ἡ ἀπάντησή μας στὴν ἀνίερη αὐτὴ πρόκληση τῶν ἡμερῶν εἶναι ἡ δική μας ζωή.
.                 Καλὸ θὰ εἶναι οἱ πνευματικοί μας, μετὰ διακρίσεως, ὅπου κρίνουν ὅτι δὲν ὑπάρχουν πνευματικὰ κωλύματα, νὰ προτρέπουν τοὺς πιστοὺς νὰ μεταλαμβάνουν συχνότερα τοῦτες τὶς δύσκολες μέρες, ὅσοι δὲ ἔχουμε τὴν εὐλογία τους νὰ προσερχόμαστε συχνὰ στὸ ποτήριο τῆς ζωῆς, πάντοτε ὅμως «μετὰ φόβου Θεοῦ, πολλῆς πίστεως καὶ εἰλικρινοῦς ἀγάπης».

ΠΗΓΗ: sportime.gr

ΣΧΟΛΙΟ «Σ. Χ. Β.»:

Τὸ ζαλίζανε μῆνες τώρα, τελικῶς δὲν ἀντέξανε καὶ τὸ ξεστόμισαν: «Ἀποφυγὴ τῆς Θ. Κοινωνίας μέχρι νὰ βγεῖ τὸ ἐμβόλιο».
Ἦταν ἡλίου φαεινότερον ὅτι ἐκεῖ θὰ κατέληγαν. Μετὰ τὴν προετοιμασία, τὸ «σιγανὸ ψήσιμο», τοὺς δύο τελευταίους μῆνες, εἶπαν αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦσαν ὅλο τὸν καιρό.
Χωρὶς περιστροφὲς καὶ χωρὶς συζητήσεις «ἀποδεικτικές» θαυμάτων σὲ «δεινοὺς συζητητὲς» τὸ καλύτερο θὰ ἦταν: Ὅσοι τοποθετοῦνται δημόσια μὲ τέτοιο τρόπο, νὰ διαγράφονται ἀπὸ τὴν βίβλο ζωῆς στὴν ὁποία γράφτηκαν ὅταν βαφτίστηκαν. Σεμνά, ταπεινὰ καὶ καθαρά!

 

, ,

Σχολιάστε