Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Θρησκευτικά

«ΘΑ ΣΥΜΜΟΡΦΩΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ τῆς ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ»

«ΘΑ ΣΥΜΜΟΡΦΩΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ τῆς ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ»

… σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὰ θρησκευτικά, ἡ (νέα ὑπουργὸς Παιδείας) Νίκη Κεραμέως εἶπε ὅτι «ὑπάρχουν δύο ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ, ποὺ ἔχουν κρίνει τὸ πρόγραμμα σπουδῶν γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ ἀντισυνταγματικό. Πρόθεσή μας εἶναι νὰ συμμορφωθοῦμε ἀπόλυτα στὶς ἀποφάσεις τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ παράλληλα στοχεύουμε νὰ κάνουμε τὸ μάθημα πιὸ ἑλκυστικὸ γιὰ τοὺς μαθητές… Καὶ δὲν εἶναι μόνο αὐτό».

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Διαφημίσεις

,

Σχολιάστε

ΑΡΑΓΕ Η ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΙΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ τῶν ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ;

 Θὰ ἐφαρμόσει ἆραγε ἡ νέα κυβέρνηση
τὶς δεσμεύσεις της γιὰ τὰ Θρησκευτικά;

Τοῦ Ἱστολογίου thriskeftika.blogspot.com

.           Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐθνικῶν ἐκλογῶν εἶναι ξεκάθαρο. Ἡ Ν.Δ. ἀναδεικνύεται αὐτοδύναμη κυβέρνηση.
.            Τὸ προηγούμενο διάστημα τῆς προεκλογικῆς περιόδου ἀλλὰ καὶ πρὶν ἀπὸ αὐτὴ σημαίνοντα στελέχη τῆς Ν.Δ. εἶχαν τοποθετηθεῖ γιὰ τὸ ζήτημα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν σὲ σχέση μάλιστα μὲ τὶς δύο τελεσίδικες ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ, ποὺ ἀκύρωσαν τὰ «νέα Θρησκευτικά» τῆς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (καὶ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ). Μάλιστα γιὰ τὸ θέμα εἶχαν παρέμβει δημόσια τὰ πρόσωπα ποὺ συγκροτοῦσαν τὸν Τομέα Παιδείας τῆς Ν.Δ. δηλαδὴ ἡ Τομεάρχης Παιδείας Νίκη Κεραμέως καὶ ὁ ἀναπληρωτὴς Τομεάρχης Χρῆστος Κέλλας ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἄλλα στελέχη. Παραθέτουμε στὸ τέλος τῆς παρούσας παρέμβασης τοὺς σχετικοὺς ἠλεκτρονικοὺς συνδέσμους.
.            Τὸ κρίσιμο γιὰ τὴ νέα κυβέρνηση εἶναι ἐὰν θὰ υἱοθετήσει συγκεκριμένα μέτρα ἐγκαίρως ὥστε οἱ δικαστικὲς ἀποφάσεις νὰ ἐφαρμοστοῦν στὴν πράξη καὶ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν νὰ ὑπηρετήσει καὶ πάλι τὸν ὑψηλὸ σκοπὸ ποὺ συνταγματικὰ προβλέπεται καὶ εἶναι ἡ ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς χριστιανικῆς συνείδησης τῶν μαθητῶν. Ἄμεσα θὰ πρέπει:


.            Νὰ ἐκδοθεῖ νέα Υ.Α. ποὺ θὰ καταργεῖ τὴν ἰσχύουσα Υ.Α. Γαβρόγλου γιὰ τὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ σύμφωνα μὲ ὅσα προβλέπονται στὶς ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ.
.            Νὰ ἀποσταλεῖ στὰ σχολεῖα ὁδηγία ἀπόσυρσης τῶν Φακέλων Μαθήματος γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ ποὺ ἔχουν ἀποσταλεῖ ἤδη στὰ σχολεῖα.
.            Ἡ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μπορεῖ νὰ στηριχθεῖ κατ᾽ ἀρχὰς στὰ ἤδη ὑπάρχοντα βιβλία Θρησκευτικῶν ποὺ παραμένουν ἀνηρτημένα στὸ Ψηφιακὸ Σχολεῖο. Ἐπιπλέον εἶναι δυνατὸν νὰ δρομολογηθεῖ ἡ ἐκτύπωσή τους καὶ ἡ ἀποστολὴ στὰ σχολεῖα ἐντὸς εὔλογου χρόνου.
.            Στὸ ἀμέσως προσεχὲς διάστημα θὰ πρέπει νὰ σχεδιαστεῖ μία πραγματικὴ ἀναβάθμιση τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν σὲ στενὴ συνεργασία ἀφ᾽ ἑνὸς μὲ τὴν Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων (ΠΕΘ) ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὴν συντριπτικὴ πλειονότητα τῶν Θεολόγων καθηγητῶν καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου μὲ τὴ Διοικοῦσα Ἐκκλησία.
.            Τέλος, κρίσιμη εἶναι ἡ ἀπόφαση ἐπιλογῆς προσώπων τόσο στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας ὅσο καὶ στὸ ΙΕΠ ποὺ θὰ εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ τὴ θρησκευτικὴ ἐκπαίδευση στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα. Ἐὰν δὲν ὑπάρξουν οἱ ἀπαραίτητες ἀλλαγὲς στὰ πρόσωπα καμία ἀλλαγὴ δὲν θὰ μπορέσει νὰ καρποφορήσει.

[…]

ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.com

 

 

,

Σχολιάστε

ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΩ ΤΑ ΒΛΑΣΦΗΜΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ (Δ. Νατσιός)

Δν διδάσκω τ βλάσφημα βιβλία
τ
ν Θρησκευτικν

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.             Ἐπειδή, “Ὅταν μοῦ πειράζουν τὴν πατρίδα μου καὶ θρησκεία μου, θὰ μιλήσω, θὰ ᾽νεργήσω κι ὅ,τι θέλουν ἂς μοῦ κάμουν”, κατὰ τὸν πατριδοφύλακα στρατηγὸ Μακρυγιάννη.
.             Ἐπειδή, ὁρκίστηκα ὡς δάσκαλος, νὰ ὑπηρετῶ τὸ Σύνταγμα τῆς πατρίδας μου καὶ νὰ σέβομαι τὴν θεμελιώδη ἐπιταγή του, ἡ ὁποία ὁρίζει ὅτι ἡ  “Ἡ παιδεία ἀποτελεῖ βασικὴ ἀποστολὴ τοῦ Κράτους καὶ ἔχει σκοπὸ τὴν ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματικὴ καὶ φυσικὴ ἀγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς συνείδησης καὶ τὴ διάπλασή τους σὲ ἐλεύθερους καὶ ὑπεύθυνους πολίτες”.
.             Ἐπειδή, κατὰ τὴν ἐντολὴ τῆς Ἁγίας Γραφῆς, «πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια» (Ψαλμ. ϞΕ´ [95] 5) καὶ «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῶ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις».
.             Ἐπειδή, ἔμαθα νὰ ἀκούω τοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ὄχι «ἱερὲς μουρμοῦρες» συμβιβασμένων ἱεραρχῶν, νὰ ὑπακούω σὲ λόγια παλληκαρίσια σὰν τοῦ ἁγίου Παϊσίου «…Ἡ Ἑλλάδα, ἡ Ὀρθοδοξία, μὲ τὴν παράδοσή της, τοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς ἥρωές της, νὰ πολεμεῖται ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Ἕλληνες καὶ ἐμεῖς νὰ μὴ μιλᾶμε! Εἶναι φοβερό! … Ἂν οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὁμολογήσουν, δὲν ἀντιδράσουν, αὐτοὶ θὰ κάνουν χειρότερα. Ἐνῶ, ἂν ἀντιδράσουν, θὰ τὸ σκεφθοῦν…»
.             Ἐπειδή, δὲν ἀνέχομαι μία δράκα ἐκκλησιομάχων νὰ μαγαρίζει εὐαίσθητες καὶ ἀθῶες παιδικὲς ψυχές.
.             Ἐπειδή, εἶμαι ὀργισμένος ἐξ αἰτίας τῆς ὑλικῆς καὶ πνευματικῆς λεηλασίας τῆς πατρίδας μου, ἀπὸ ἡμέτερα καὶ ἀλλογενῆ ἁρπακτικὰ- «οἱ μὴ ὀργιζόμενοι ἐφ᾽ οἷς δεῖ ἠλίθιοι δοκοῦντες εἶναι» (κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη, δάσκαλο τοῦ πρώτου καπετάνιου τῆς προδομένης Μακεδονίας μας, τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου).
.             Ἐπειδή, ντρέπομαι νὰ ντροπιαστῶ ἐνώπιον τῆς ἱστορίας μας καὶ σκέφτομαι ὅτι κάποτε κάποιοι δάσκαλοι καὶ δασκάλες,  ὑπέγραφαν μὲ τὸ αἷμα τους τὴν διδασκαλία τους, σὰν τὶς ἡρωικὲς δασκάλες τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα.
.             Ἐπειδή, εἶμαι Ἕλληνας, Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος καὶ ὄχι Γραικύλος τῆς σήμερον.
.             Ἐπειδή, δὲν φοβᾶμαι καὶ «δὲν ξέρω ἐγὼ νὰ τσακάω τὴν μέση μου», ὅπως ἔλεγε ὁ ἀπροσκύνητος κλεφταρματολὸς τοῦ ᾽21,  Δημήτριος Μακρής.
.                Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ γιὰ ἄλλους τόσους, δὲν διδάσκω τὰ βλάσφημα βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν, ἀλλὰ “ψυχὴ καὶ Χριστό”, ὅπως μᾶς κανοναρχεῖ ὁ ἐθναπόστολος ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, πράγμα ποὺ κάνω ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια.

Δημήτρης Νατσιὸς

δάσκαλος-Κιλκὶς

, ,

Σχολιάστε

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ «ΜΠΟΥΛΙΝΓΚ»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
τῆς Πανελ. Ἑνώσεως Θεολόγων

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Τὸ ὁλοκληρωτικὸ σταλινικὸ καθεστὼς ἑδραιώνεται σιγὰ σιγά. Καὶ κυρίως μὲ τὸν φόβο. Ξεμοναχιάζουν μιά-μιά κοινωνικὴ ὁμάδα, τὴν ἐκφοβίζουν [“μπούλινγκ”], τὴν τσαλακώνουν καὶ ἔτσι ἐπιτυγχάνουν τὸν αὐταρχισμό τους.
Εἶναι μιὰ μοναδικὴ συνταγή, τὴν ὁποία γνωρίζουν πολὺ καλὰ ἀπὸ τὴν περίοδο τῆς «ἀφισοκολλήσεως ἐνάντια στὴν ἐξουσία» καὶ συστηματικὰ μεταχειρίζονται σὲ πολλοὺς τομεῖς. Δὲν εἶναι μόνον στοὺς Θεολόγους γιὰ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἢ στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας· εἶναι γενικευμένη παντοῦ: στὴν Δημόσια Ὑγεία (στὰ Νοσοκομεῖα), στὸν Στρατό, στὴν Δικαιοσύνη, στὸ Ἐμπόριο.
Ἡ ἀχρηστευμένη πνευματικὴ δύναμη ἀπὸ τὴν ἀπεμπόληση τῶν πνευματικῶν μας ριζωμάτων ἔφερε τὴν ὑποδούλωση. Ἀλλὰ αὐτὰ λίγοι πλέον τὰ καταλαβαίνουν. Οἱ πολλοὶ ἁπλῶς ὑποφέρουν χωρὶς ὅμως νὰ ἀντιλαμβάνονται πῶς ὅλα συνδέονται· πῶς ἡ τεσσαρακονταετὴς Ἐργολαβία Ἀλλοτριώσεως συγκομίζει τοὺς καρπούς της ΤΩΡΑ.

Σὺ εἶ νῦν ἀνόμως γαυριῶν…! Ἡμεῖς “ἡττώμενοι Νικῶμεν”… [Ἐσὺ ἀνόμως τώρα καυχιέσαι…!  Ἐμεῖς “ἡττώμενοι Νικᾶμε”…]

.               Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Παιδείας κ. Κωνσταντῖνος Γαβρόγλου προέβη σὲ ἐκφοβιστικὲς πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς δηλώσεις (ἀνακοίνωση ΥΠΕΘ 02-10-2018), σχολιάζοντας ἐπιστολὴ (Ἀριθμ. Πρωτ. 110, 25-09-2018) τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ) πρὸς τοὺς Θεολόγους καθηγητές.
.               Εἰδικότερα ἀπείλησε τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς ποὺ διδάσκουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο ὅτι, ἂν δὲν ἐφαρμόσουν τὰ νέα πολυθρησκειακὰ Προγράμματα Σπουδῶν, θὰ δεχθοῦν πειθαρχικὲς διώξεις. Ἡ ἀνακοίνωση τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, μάλιστα, χαρακτηρίζει τὰ ὅσα ἡ ΠΕΘ ἀναφέρει στὴν ἐπιστολή της, ὡς μία «παράνομη ἐνέργεια», ἐπειδὴ ἡ ΠΕΘ -κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸ- «προτρέπει τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς νὰ μὴν διδάσκουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν σύμφωνα μὲ τὸ νόμιμο πρόγραμμα σπουδῶν». Στρέφεται δὲ εὐθέως ἐναντίον τῆς ΠΕΘ καὶ τῶν μελῶν της, ἀπειλώντας τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς Θεολόγους, «ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀνεχθεῖ παράνομες ἐνέργειες ποὺ ἐπισείουν πειθαρχικὲς εὐθύνες».
.               Ἡ ΠΕΘ ἀποτελεῖ ἐπιστημονικὴ καὶ συνδικαλιστικὴ Ἕνωση, ἡ ὁποία διαχρονικὰ ἀγωνίζεται γιὰ τὴ διασφάλιση καὶ παροχὴ ὀρθόδοξης χριστιανικῆς Παιδείας στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα, σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας. Συνεπῶς ἡ ΠΕΘ ἀπορρίπτει ἄρδην τὶς συστάσεις νομιμότητας  ἀπὸ τὸν Ὑπουργό, ποὺ στὸ συγκεκριμένο θέμα τῆς παροχῆς θρησκευτικῆς ἀγωγῆς ἀνόμως ἐνεργεῖ μὴ ἐφαρμόζοντας τὶς Ἀκυρωτικὲς ἀποφάσεις 660/2018 καὶ 926/2018 τοῦ Ἀνωτάτου δικαστικοῦ θεσμοῦ τῆς χώρας, τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.
.               Ὁ κ. Ὑπουργὸς φαίνεται ὅτι, ἐλλείψει ἐπιχειρημάτων, προβαίνει σὲ ἐπιθετικοὺς χαρακτηρισμούς. Ἐλλείψει δηλαδὴ οὐσιαστικοῦ λόγου  δὲν πείθει πλέον οὔτε τοὺς ἐκπαιδευτικούς, οὔτε τοὺς γονεῖς τῶν μαθητῶν ἀλλὰ οὔτε καὶ τὴν εὐρύτερη κοινωνία. Ἡ  ἀπώλεια, ὡστόσο, ψυχραιμίας ὁδηγεῖ σὲ κατασταλτικὲς ἐνέργειες καὶ σὲ προσπάθεια ἐκφοβισμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν ποὺ διδάσκουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ἐκφοβίζοντας τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς ἴσως ἐλπίζει κανεὶς ὅτι θὰ ἐκβιαστοῦν νὰ διδάξουν ἕνα Πρόγραμμα, τὸ ὁποῖο, ὅπως σαφῶς δηλώθηκε στὶς σχετικὲς ἀκυρωτικὲς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, εἶναι ἀντισυνταγματικό, ἀντορθόδοξο, ἀντιπαιδαγωγικὸ καὶ ὠθεῖ στὸ βαρύτατο ποινικὰ ἀδίκημα τοῦ προσηλυτισμοῦ.
.               Ἡ ΠΕΘ καλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸ καὶ  ἐκπροσώπους τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, νὰ μὴν προβαίνουν σὲ προκλητικὲς δηλώσεις καὶ ἐπιθετικοὺς προσδιορισμούς, ἀπαιτώντας μάλιστα ἀπὸ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς νὰ ἀποσυνταγματιστοῦν. Καλεῖ, μάλιστα, νὰ ἀναγνωστεῖ ἐπισταμένως ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ὑπουργείου ἡ ἐπιστολὴ ποὺ ἀπέστειλε ἡ ΠΕΘ στὰ μέλη της, διότι ἡ ΠΕΘ πιστεύει ὅτι εἶναι ἀτεκμηρίωτες νομικὰ οἱ κατηγορίες ποὺ ἀδίκως τῆς προσάπτονται μὲ τὶς ἄκρως ἐκφοβιστικὲς ἀνακοινώσεις. Τὰ κείμενα τῆς ΠΕΘ δὲν εἶναι “νοηματικὲς ἀκροβασίες”, ὅπως πιστεύει καὶ διακηρύσσει ὁ ὑπουργός, οὔτε περιέχουν ἐκχυδαϊσμένους ἐπιθετικοὺς προσδιορισμούς. Περιέχουν λόγο οὐσιαστικῆς ὑπόστασης ποὺ ἀγωνιᾶ γιὰ τὸν μακραίωνο πολιτισμὸ αὐτοῦ του τόπου ποὺ προβάλλεται σήμερα στὴν Ἐκπαίδευση ὡς χυδανὸς ἀπὸ τὰ Νέα Προγράμματα Σπουδῶν.
.               Ἡ ΠΕΘ, ἐλπίζοντας ὅτι ὁ κ. Γαβρόγλου «υἱοθετεῖ, πρῶτα ἐκεῖνος, τὶς ἀξίες τῶν δυτικῶν δημοκρατιῶν καὶ ὄχι ἄλλων χωρῶν», τοῦ ὑπενθυμίζει ἁπλὰ καὶ μὲ σεβασμὸ ὅτι μὲ πειθαρχικὲς ἀπειλές, ἐκφοβισμὸ καὶ ἐπιθετικότητα δὲν πείθονται οἱ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτό, τὸ μόνο ποὺ ἀπομένει εἶναι νὰ  συνέλθει σὲ ἕνα διαλογικὸ πλαίσιο ἐπικοινωνίας καὶ  ἐλευθεροποιοῦ νομιμότητας. Σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ συναντηθεῖ μὲ τὴν ΠΕΘ καὶ τὰ μέλη της ποὺ σέβονται τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμοὺς καὶ τὸ Σύνταγμα τοῦ Τόπου στὸ ὁποῖο ὁρκίστηκαν.
.               Οἱ ὀρθόδοξοι Θεολόγοι τῆς πατρίδας μας, μέσα ἀπὸ τὴν ἐκπαιδευτικὴ διαδικασία καὶ τὴ διδασκαλία στὴν τάξη, ἔπρατταν πάντοτε, πράττουν καὶ θὰ συνεχίσουν νὰ πράττουν, μὲ συνείδηση τὸ ὑπηρεσιακό τους χρέος ἔναντι Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, μὲ σεβασμὸ στὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους, προπαντὸς ὅμως μὲ σεβασμὸ στοὺς μαθητές, στοὺς γονεῖς, στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία καὶ στὴν ΑΔΙΑΠΤΩΤΗ ἑλληνορθόδοξη πολιτισμική της κληρονομιά.

Τὸ ΔΣ τῆς ΠΕΘ

Προτάσεις τῆς ΠΕΘ πρὸς τὰ μέλη της γιὰ τὴ διδασκαλία τῶν Θρησκευτικῶν

ἀναρτήθηκε στὶς 30 Σεπτ. 2018

 

Ἀθήνα, 25 Σεπτεμβρίου 2018
Ἀριθμ. Πρωτ. 110

 

                     Ἀγαπητοὶ Συνάδελφοι καὶ Συναδέλφισσες

.             Τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τῆς Πανελλήνιας Ἕνωσης Θεολόγων εὔχεται σὲ ὅλους σας καλὴ καὶ εὐλογημένη σχολικὴ χρονιά!
.             Ἡ νέα σχολικὴ χρονιά, ὡστόσο, ξεκινᾶ μὲ προβλήματα ποὺ δημιουργεῖ ἡ ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας στοὺς/στὶς μαθητὲς/τριες, στοὺς γονεῖς τους, στὸν θεολογικὸ καὶ ἐκκλησιαστικὸ κόσμο μὲ τὴν ἀσκούμενη πολιτική της στὸ θέμα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν. Συγκεκριμένα ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας κ. Κωνσταντῖνος Γαβρόγλου προσπαθεῖ μὲ κάθε τρόπο νὰ ἐπιβάλει τὴν ἐφαρμογὴ στὰ σχολεῖα τῶν νέων πολυθρησκειακῶν Προγραμμάτων Σπουδῶν τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ποὺ εἰσήγαγε ὁ προκάτοχός του κ. Νικόλαος Φίλης, ἀγνοώντας τὴν καθολικὴ ἀντίδραση πρὸς αὐτὰ τὰ Προγράμματα τῆς πλειονότητας τῶν γονέων, τῶν Θεολόγων ἐκπαιδευτικῶν, τῶν ἱερέων, μοναχῶν/μοναζουσῶν, Ἐπισκόπων της Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδας.
.             Προπαντός, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀρνεῖται νὰ ἐφαρμόσει τὶς πρόσφατες δικαστικὲς ἀποφάσεις 660/2018 καὶ 926/2018 τῆς Ὁλομέλειας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (ΣτΕ), οἱ ὁποῖες ἀκυρώνουν τὰ προαναφερόμενα Προγράμματα, ἐπειδὴ αὐτὰ εἰσήγαγαν στὰ σχολεῖα μάθημα Θρησκευτικῶν ἀντιορθόδοξο καὶ ἀντισυνταγματικὸ καὶ τὰ ὁποία, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ὅπως μὲ ἔμφαση ἀναφέρουν οἱ ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ,ὁδηγοῦνσε προσηλυτισμό.
.             Ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας ὀχυρώνεται πίσω ἀπὸ αἴολα ἐπιχειρήματα, ὅπως ὅτι τὸ ΣτΕ ἀκύρωσε τὰ ΦΕΚ τοῦ κ. Φίλη καὶ ὄχι τὰ δικά του ΦΕΚ. Ἀξίζει νὰ ἐπισημανθοῦν τὰ παρακάτω ὡς ἀπάντηση σὲ αὐτὴν τὴν ὑπουργικὴ συμπεριφορά:

1.Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνῶ μέμφεται μὲ σφοδρότητα ὅσους ὑπερασπίζονται μὲ νομικὰ ἐπιχειρήματα ἀλλὰ καὶ νομικὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα τὴν ὀρθόδοξη παιδεία στὴ χώρα μαςαρνεῖται νὰ ἐφαρμόσει τὶς ἀποφάσεις τοῦ ΣτΈ, μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι τὰ Προγράμματα ποὺ ἐφαρμόζονται τὸ τρέχον διδακτικὸ ἔτος ἔχουν διαφορετικὸ ἀριθμὸ ΦΕΚ. Στὸν κ. Ὑπουργό, ὅμως, ἔχει σταλεῖ ἠσυγκριτικὴ μελέτη τοῦ Ἐργαστηρίου Παιδαγωγικῆς – Χριστιανικῆς Παιδαγωγικῆς του Τμήματος Ποιμαντικῆς καὶ Κοινωνικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ, ποὺ πραγματοποιήθηκε κατόπιν αἰτήματος τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων καὶ ἡ ὁποία ἀποδεικνύειερευνητικα καὶ ἐπιστημονικά, μὲ ἀξιόπιστο καὶ ἔγκυρο μεθοδολογικὸ τρόπο, ὅτι τὰ Προγράμματα Γαβρόγλου (2017) εἶναι πανομοιότυπα καὶ ταυτόσημα μὲ τὰ Προγράμματα τοῦ κ. Φίλη (2016)!

2. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπηρετῶν τὴν Ἑλληνικὴ Δημοκρατία καὶ κοινωνία ὄφειλε καὶ ὀφείλει νὰ τηρεῖ τὸ Σύνταγμα τῆς χώρας καὶ νὰ σέβεται τὶς ἀποφάσεις τῆς διακριτῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ποὺ στηρίζει καὶ προστατεύει τὴ συνταγματικότητα. Στὸ πλαίσιο αὐτό, σύμφωνα μὲ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (7/2010, ΝΟΜΙΚΟ ΒΗΜΑ 2010, σελ. 513), ἠΔιοίκηση μετὰ τὴν ἔκδοση δικαστικῆς ἀπόφασης, ἔχει ὑποχρέωση, νὰ συμμορφωθεῖ μὲ τὸ περιεχόμενο αὐτῆς καὶ«ὄχι μόνο νὰ θεωρήσει ὡς ἀνύπαρκτες τὶς ἀκυρωθεῖσες μὲ τὴν ἀπόφαση αὐτὴ διοικητικὲς πράξεις ἀλλὰ καὶ μὲ θετικὲς ἐνέργειές της νὰ χωρίσει(προβεῖ) στὴν ἀναμόρφωση τῆς δημιουργηθείσας, βάσει τῶν ἓν λόγω πράξεων, καταστάσεως, ὥστε νὰ ἐπανέλθουν τὰ πράγματα στὴν θέση ποὺ θὰ βρίσκονταν, ἂν οἱ πράξεις αὐτὲς δὲν εἶχαν ἐκδοθεῖ».

.           Ἄλλωστε καὶ στὸ ἄρθρο 50 πάρ. 4 τοῦ Π.Δ. γιὰ τὸ ΣτῈ (18/1989), ὁρίζεται ὅτι: «Ἡ διοίκηση ἔχει ὑποχρέωση νὰ συμμορφώνεται πρὸς τὶς δικαστικὲς ἀποφάσεις. Ἡ παράβαση τῆς ὑποχρέωσης αὐτῆς γεννᾶ εὐθύνη γιὰ κάθε ἁρμόδιο ὄργανο». «Ὁ παραβάτης ἐκτὸς ἀπὸ τὴν δίωξη κατὰ τὸ ἄρθρο 259 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα (παράβαση καθήκοντος) ὑπέχει καὶ προσωπικὴ εὐθύνη γιὰ ἀποζημίωση».
.              Σύμφωνα μὲ ἔγκριτους νομικούς, ἐφόσον στὶς δύο πρόσφατες ἀποφάσεις ποὺ ἀφοροῦν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, τὸ ΣτΕ διέγνωσε ὡς ἀντισυνταγματικὸ τὸν πολυθρησκειακὸ χαρακτήρα τῶν Προγραμμάτων, τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας ὑποχρεοῦται νὰ ἀποσύρει ὁποιοδήποτε πολυθρησκειακὸ Πρόγραμμα καὶ νὰ ἐπαναφέρει τὸ προηγούμενο Πρόγραμμα Σπουδῶν. Ἡ μὴ συμμόρφωσή τους συνεπάγεται μηνύσεις καὶ ἀγωγὲς γιὰ ἀποζημιώσεις προσωπικὰ γιὰ κάθε ὑπεύθυνο. Τὸ νομικὸ πλαίσιο τῆς δημοκρατικῆς χώρας μας, δίνει τὴ δυνατότητα σὲ ὅλους τους πολίτες νὰ ζητήσουν ἀποζημιώσεις καὶ ποινικὲς διώξεις ἐκείνων,ποὺ καταχρώμενοι τὴν ἐξουσία τους, τοὺς στεροῦν βασικὰ ἀτομικὰ δικαιώματα.
.             Ἂν δὲν ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ συνταγματικὴ καὶ νομοθετικὴ πρόβλεψη, θὰ μποροῦσε τὸ κάθε ὑπουργεῖο νὰ δημοσιεύει σὲ νέα ΦΕΚ ἀενάως τὴν ἴδια ὑπουργικὴ ἀπόφαση, ποὺ τυχὸν ἀκυρώνεται ἀπὸ τὸ ΣτΈ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταργεῖται στὴν οὐσία ὁ ρόλος τοῦ ΣτῈ καὶ νὰ στεροῦνται οἱ πολίτες τὴν πρόσβαση στὸ φυσικό τους δικαστή.
.             Ἐπιπλέον, ἐπισημαίνεται, ὅτι καὶ τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων θεωρεῖ εὐθεία παράβαση τοῦ ἄρθρ. 6 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (ἐξασφάλιση δίκαιης δίκης) τὴν μὴ ἐφαρμογὴ δικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν ἐθνικῶν δικαστηρίων ἀπὸ τὴν κρατικὴ διοίκηση καὶ ἔχει καταδικάσει κατ’ ἐπανάληψη χῶρες τῆς Εὐρώπης γιὰ τὸ δεδομένο αὐτό.Οἱ ἀποφάσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ,συνεπῶς, προσβάλλονται στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων.

3. Ἐπισημαίνουμε ἀκόμη κάτι πολὺ σημαντικό, στὸ ὁποῖο πρέπει νὰ δοθεῖ ἰδιαίτερη σημασία,ὅτι δηλαδή, οἱ «Φάκελοι τοῦ μαθητῆ» ποὺ βασίζονται ἐπάνω στὰ Προγράμματα Σπουδῶν τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καὶ διανεμήθηκαν στὰ σχολεῖα καὶ κατὰ τὸ τρέχον διδακτικὸ ἔτος, γιὰ δεύτερη συνεχόμενη χρονιά,εἶναι πανομοιότυποι, μὲ ἁπλὲς μόνον διορθώσεις ὀρθογραφικῶν λαθῶν, μὲ τοὺς «Φακέλους» ποὺ διανεμήθηκαν στὰ σχολεῖα κατὰ τὴν περυσινὴ σχολικὴ χρονιά.Οἱ «Φάκελοι» μάλιστα αὐτοί, τυπώθηκαν πέρυσι, μὲ ἀπόφαση τοῦ κ. Γαβρόγλου τον Μάϊο τοῦ 2017, πρὶν ἀκόμη ὁ κ. Γαβρόγλου ἀλλάξει καὶ μετονομάσει τὰ ΦΕΚ τοῦ Φίλη σὲ ΦΕΚ Γαβρόγλου. Τυπώθηκαν, συνεπῶς, καὶ βασίστηκαν κυριολεκτικὰ ἐπάνω στὰ ΦΕΚ τοῦ Φίλη ποὺ ἤδη ἀκύρωσε τὸ ΣτῈ μὲ τὶς προαναφερόμενες ἀποφάσεις του καί, ὡς ἐκ τούτου,ἤτανκαι παραμένουν 100% ἀντισυνταγματικοί. Ἀντισυνταγματικοί, ἑπομένως, εἶναι καὶ οἱ «Φάκελοι» τῆς φετινῆς χρονιᾶς καθὼς ἀποτελοῦν πιστὰ φωτοαντίγραφα τῶν περυσινῶν ὅπως προείπαμε.
.                 Ἀπὸ τὰ παραπάνω συνάγεται καὶ ἡ ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα «ποιὸ μάθημα πρέπει νὰ διδάξουν οἱ Θεολόγοι γιὰ νὰ συντάσσονται μὲ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς Νόμους».
.         Εἰδικότερα σύμφωνα μὲ ἔγκριτους νομικοὺς «Κατὰ τὴν Ἑλληνικὴ Νομολογία, μὲ τὴν ἀκύρωση μίας ὑπουργικῆς ἀπόφασης ἀπὸ τὸ ΣτΈ, ἡ τελευταία θεωρεῖται ὡς μηδέποτε ἐκδοθεῖσα καὶ ἀναβιώνει αὐτοδικαίως ἡ προηγούμενη (ΣτῈ 4690/1983), ἐν προκειμένω τὸ Ἀναλυτικὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν τοῦ 2003, τὸ ὁποῖο καὶ αὐτὸ παρουσιάζει προβλήματα, ἀλλὰ ἰσχύει μέχρι νὰ ἐκδοθεῖ κάποια νεώτερη ἀπόφαση ποὺ θὰ περιλαμβάνει Πρόγραμμα Σπουδῶν γιὰ τὰ Θρησκευτικά, σύμφωνο μὲ τὸ Σύνταγμα, ὅπως τὸ ἑρμήνευσε τὸ ἁρμόδιο δικαστικὸ ὄργανο. Αὐτὸ ὀφείλουν κατὰ τὸ νόμο νὰ ἐφαρμόσουν οἱ Θεολόγοι γιὰ τὴν τρέχουσα σχολικὴ χρονιὰ καὶ μέχρι τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας νὰ συμμορφωθεῖ μὲ τὶς δικαστικὲς ἀποφάσεις».
.             Συνεπῶς τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καταρρίπτονται καὶ ἔχουμε τὴν πεποίθηση ὅτι θὰ καταπέσουν ἐκ νέου καὶ νομικὰ μὲ τὴν ἐκδίκαση στὸ ΣτΕ τῶν προσφυγῶν ποὺ ἔχουν γίνει καὶ κατὰ τῶν ΦΕΚ τοῦ κ. Γαβρόγλου.
.             Γιὰ ὅλα τὰ ἀνωτέρω,

α) γονεῖς μαθητῶν τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου ἤδη ἑτοιμάζονται νὰ ἐπιστρέψουν στὸ Ὑπουργεῖο καὶ πάλι μαζικά τους «Φακέλους τοῦ μαθητῆ» ποὺ πρόσφατα διανεμήθηκαν στὰ παιδιά τους καὶ

β) ἐπίσης γονεῖς μαθητῶν διὰ τοῦ πληρεξουσίου δικηγόρου τοὺς κοινοποίησαν ἐξώδικη ἐπιστολὴ στὴν Ἕνωσή μας, (τὴν ὁποία συνημμένα σᾶς κοινοποιοῦμε) καὶ μᾶς πληροφοροῦν ὅτι σκοπεύουν, σύμφωνα μὲ τὶς πρόσφατες ἀκυρωτικὲς ἀποφάσεις τοῦ ΣτΈ, νὰ ἀσκήσουν μηνύσεις σὲ ὅλους ὅσους συμβάλλουν στὴ διδασκαλία τῶν νέων Προγραμμάτων Σπουδῶν στὰ Θρησκευτικά, ἡ ὕλη τῶν ὁποίων ἀσκεῖ προσηλυτισμὸ στὰ παιδιά τους.

.             Κατόπιν ὅλων τῶν παραπάνω σοβαρῶν ἐξελίξεων, ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων, ἔχοντας ἤδη ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ ἐνημερώσει τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας γιὰ ὅλες τὶς ἀντισυνταγματικὲς ἐνέργειες στὸν χῶρο τῆς θρησκευτικῆς παιδείας καί, χωρὶς ποτὲ νὰ ἔχει λάβει ἀπάντηση ἀπὸ αὐτόν, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ κινηθεῖ, ὥστε νὰ προασπίσει τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέροντα τῶν Θεολόγων ἀλλὰ καὶ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἀπευθύνεται στοὺς Θεολόγους ἐκπαιδευτικούς ποὺ εἶναι μέλη της καὶ τοὺς ἐπισημαίνει τὶς δυνατότητες ποὺ ἔχουν νὰ προστατευτοῦν ἀπὸ τυχὸν δυσάρεστες καταστάσεις καὶ συνέπειες.
.             Σύμφωνα μὲ ἔγκριτους νομικούς ὁ ἐκπαιδευτικος (θεολόγος ἢ δάσκαλος τοῦ Δημοτικοῦ σχολείου ποὺ διδάσκει τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν), ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ ἀρνηθεῖ νὰ διδάξει τὸ μάθημα των Θρησκευτικῶν μὲ τὴν ὑφιστάμενη κατάσταση ἀκόμη καὶ ἂν τοῦ δοθεῖ ἐντολὴ πρὸς τοῦτο, διότι τὰ συγκεκριμένα Προγράμματα καὶ «Φάκελοι μαθήματος» κρίθηκαν ἀντισυνταγματικὰ μὲ τὶς ἀποφάσεις τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας 660/2018 καὶ 926/2018.Ἡ ἄρνησή του αὐτὴ δὲν ἐπισύρει καμία δυσμενῆ συνέπεια σὲ βάρος του οὔτε πειθαρχική, οὔτε καὶ ποινική. Ἀρκεῖ νὰ ἀναφέρει, ὅτι ἀρνεῖται νὰ διδάξει κάτι «προδήλως ἀντισυνταγματικό», ὡς κυριαρχικῶς καὶ ἀμετακλήτως ἔχουν ἀποφανθεῖ οἱ προαναφερόμενες ἀποφάσεις τῆς Ὁλομελείας τοῦ ΣτΕ, οἱ ὁποῖες, πέραν τῆς προδήλου ἀντισυνταγματικότητας τῆς πολυθρησκευτικῆς ὕλης, ἐπισημαίνουν περαιτέρω καὶ τὴν διὰ τῆς διδασκαλίας αὐτοῦ διάπραξη τῆς ἀξιοποίνου πράξεως τοῦ προσηλυτισμοῦ καὶ μάλιστα ὁμαδικῶς καὶ ὑπὸ συνθῆκες ἰδιαιτέρως ἐπιβαρυντικῆς περιστάσεως.
.             Μὲ βάση τὰ παραπάνω, ἡ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα μπορείνα διεξάγεται νόμιμα καὶ συνταγματικὰ ἀπὸ τοὺς διδάσκοντες μόνον μὲ τὴν ὕλη τοῦ προηγούμενου Προγράμματος καὶ τῶν βιβλίων τοῦ (2003-2006).
.             Ἡ ἀναλυτικὴ ἐπιστημονικὴ καὶ νομικὴ τεκμηρίωση ὅλων τῶν παραπάνω θέσεων παρουσιάζεται καὶ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὰ ἐπισυναπτόμενα κείμενα.
.             Ἡ ΠΕΘ νομικὰ ἀλλὰ καὶ μὲ κάθε ἄλλο πρόσφορο μέσον θὰ στηρίξει ἀποτελεσματικά τους Συναδέλφους/Συναδέλφισσες, ἂν καὶ ὅποτε χρειαστεῖ, ὥστε ἀπερίσπαστοι/ες νὰ ἐπιτελοῦν τὸ ζωτικῆς σημασίας γιὰ τὴν ἑλληνικὴ νεολαία, ἔργο τους.
.            Μὲ αὐτὲς τὶς σκέψεις εὐχόμαστε σὲ ὅλους σας καλὴ δύναμη στὸ θεάρεστο ἔργο σας!

Μὲ τιμὴ

Γιὰ τὸ ΔΣ τῆς ΠΕΘ

Ὁ Προεδρος                                                 Ὁ Γεν. Γραμματέας

Ἡρακλῆς Ρεράκης                                               Παναγιώτης Τσαγκάρης

Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ                                Ὑπ. Δρ. Θεολογίας

 

 

 

 

 

,

Σχολιάστε

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ Σ.τ.Ε. ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ: ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ – ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ «Ἐπιστημονική Ἡμερίδα» [10.06.18]

,

Σχολιάστε

«Ο “ΚΑΙΡΟΣ” ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ…» (;;;)

«Ὁ “Καιρὸς” δικαιώνεται…» (;;;)

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.               Τὸ διαβάσαμε καὶ δὲν πιστεύαμε στὰ μάτια μας. Μὲ ἡμερομηνία 27 Μαρτίου, μὲ ἀφορμὴ τὴ γνωστοποίηση τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ποὺ ἀπορρίπτει τὸ νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τοῦ Θεολογικοῦ Συνδέσμου «Καιρός», μέλη τοῦ ὁποίου συνέταξαν τὸ συγκεκριμένο Πρόγραμμα, ἐξέδωσε σχετικὴ ἀνακοίνωση μὲ τὸν τίτλο «Ὁ “Kαιρὸς” δικαιώνεται…». Τίτλο ποὺ χρησιμοποιοῦμε καὶ στὸ σχόλιό μας.
.             Μείναμε ἄναυδοι. Διότι γράφουν ὅτι ὁ «Καιρὸς» «αἰσθάνεται δικαιωμένος ἀπέν­αντι στὴ θεολογικὴ ἐκπαιδευτικὴ κοινότητα γιὰ τὴν ἐπιλογή του νὰ ὑπερασπιστεῖ – ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς ἱδρύσεώς του – μὲ θεολογικὰ καὶ παιδαγωγικὰ ἐπιχειρήματα τὴν ἀνάγκη ἀναβάθμισης τῆς θρησκευτικῆς ἐκπαίδευσης στὴ χώρα μας».
.           Θὰ ἔλεγε ἐκ πρώτης ὄψεως κανεὶς ὅτι τὰ μέλη τοῦ θεολογικοῦ αὐτοῦ συνδέσμου δὲν ἔχουν καταλάβει περὶ τίνος πρόκειται. Νὰ λένε ὅτι αἰσθάνονται δικαιωμένοι μετὰ τὴν ἀπόφαση – καταπέλτη τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ποὺ ἀποδεικνύει μὲ συντριπτικὰ ἐπιχειρήματα τὸν ἀπαράδεκτο χαρακτήρα τοῦ Προγράμματος ποὺ δημιούργησαν; Εἶναι δυνατόν;
.             Ὅμως ὄχι. Ἔχουν καταλάβει πολὺ κα­λὰ οἱ τοῦ «Καιροῦ» τί ἔχει συμβεῖ. Γιὰ ἄλλο πράγμα αἰσθάνονται δικαιωμένοι. Αἰσθάνονται δικαιωμένοι, διότι κινοῦνται στὸ ἴδιο μῆκος κύματος μὲ τὶς ἀντιδράσεις τῶν δύο (πρώην καὶ νῦν) ὑπουργῶν Παιδείας πού, ἐπικρίνοντας τὴν ἀπόφαση τοῦ ἀνωτάτου Δικαστηρίου, μίλησαν γιὰ σκοταδισμό, γιὰ μεσαίωνα καὶ γιὰ παραβίαση τοῦ Συντάγματος. (Παραβίαση τοῦ Συντάγματος ἀπὸ ποιόν; Ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας! Τὸ κατεξοχὴν θεσμικὸ ὄργανο ποὺ κρίνει τὴ συν­ταγματικότητα τῶν κυβερνητικῶν πράξεων).
.             Τὸ ὅτι αὐτὸ ἐννοοῦν φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ κείμενό τους, στὸ ὁποῖο ξεκαθαρίζουν τὴ θέση τους. Γράφουν: «Γιὰ τὸ σύλλογό μας ὁ στόχος παραμένει καὶ θὰ παραμένει, ἕνα ἀναβαθμισμένο μάθημα ποὺ δὲν θὰ χωρίζει τοὺς μαθητὲς μέσα στὴν τάξη ἀνάλογα μὲ τὴ θρησκεία τους, ἀλλὰ θὰ τοὺς διδάσκει μαζὶ μὲ τὴ δική μας καὶ τὴ θρησκεία τοῦ διπλανοῦ τους μὲ τρόπο εὔληπτο ὅσο καὶ διακριτὸ χωρὶς νὰ συγχέει τὶς θρησκεῖες μεταξύ τους. Αὐτὸ εἶναι γιὰ μᾶς ἕνα παιδαγωγικὸ καὶ ἐπιστημονικὸ αἴτημα, ἀλλὰ καὶ αἴτημα ὀρθόδοξης θεολογίας πέρα καὶ πάνω ἀπὸ δικαστικὲς μάχες καὶ νομικὲς ἔριδες, ποὺ λειτουργοῦν ὑπονομευτικὰ καὶ διχαστικά. Τὸ μάθημα ποὺ ὁραματιζόμαστε ὑπηρετεῖται καλύτερα μὲ τὸ σχεδιασμό του στὰ νέα Προγράμματα καὶ τοὺς Φακέλους Ὑλικοῦ, ποὺ ἔτυχαν καταρχὴν ἔγκρισης ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο».
.             Τελικὰ εἶναι νὰ τὰ χάνει κανείς. Μιλοῦν γιὰ διχασμὸ αὐτοὶ ποὺ δημιούργησαν τὴ φράξια (διασπαστικὴ ὁμάδα) τοῦ «Καιροῦ», διχάζοντας τὸν θεολογικὸ κόσμο. Μιλοῦν γιὰ ὑπονόμευση αὐτοὶ ποὺ μὲ χρήση ὕπουλων πολιτικῶν μεθοδεύσεων δικτυώθηκαν μέσα στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ προώθησαν τὸ χρηματοδο­­τούμενο ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση Πρόγραμμά τους. Ὅσο γιὰ τὸν ἰσχυρισμό τους ὅτι τὰ Προγράμματά τους «ἔτυχαν καταρχὴν ἔγκρισης ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο», γνωρίζουν πολὺ καλὰ ὅτι εἶναι ἀ­νακριβής. Διότι, ὅπως σαφῶς ἔγραψε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, ἡ Σύνοδος κατὰ τὴ Συνεδρίαση τῆς 27ης Ἰουνίου 2017 «ἁπλῶς ἐνημερώθηκε», «ἐπιφυλάχθηκε καί δέν ἐνέκρινε» τὰ νέα Προγράμματα. (Βλ. σχετ.: ΤΟ Σ.τ.Ε. καὶ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ)
.               Ὡστόσο τουλάχιστον ὑπῆρξαν εἰλικρινεῖς στὴ διαβεβαίωσή τους ὅτι θέλουν νὰ διδάξουν στὰ παιδιὰ «καὶ τὴ θρησκεία τοῦ διπλανοῦ τους». Ὅσο γιὰ τὸν ἰσχυρισμό τους ὅτι αὐτὸ θὰ γίνεται μὲ τρόπο ποὺ δὲν θὰ «συγχέει τὶς θρησκεῖες μεταξύ τους», ἐδῶ πραγματικὰ σηκώνουμε ψηλὰ τὰ χέρια. Ἀφοῦ οἱ πάντες ἐπικρίνουν τὸ Πρόγραμμά τους ἀκριβῶς γι᾿ αὐτὴ τὴ φοβερὴ σύγχυση ποὺ ἐπιφέρει στὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν. Ὅπως καὶ πάλι τονίζει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, ἡ θεματικὴ μέθοδος ποὺ χρησιμοποιεῖ τὸ νέο Πρόγραμμα «κατήργησε τὴν ἱστορικὴ διάρθρωση τῆς ὕλης» καὶ «στὰ μὲν Θρησκευτικὰ δημιουργεῖ τὸν θρησκευτικὸ συγκρητισμό, στὴ δὲ ἱστορία τὸν ἀκραῖο διεθνισμό». «Δὲν πρόκειται, δηλαδή», ὑπογραμμίζει ὁ Σεβασμιώτατος, «γιὰ μερικὰ ἐπὶ μέρους προβλήματα καὶ στοιχεῖα γνωσιολογικά, οὔτε γιὰ μερικὰ τραγούδια καὶ ἀποσπάσματα, ἀλλὰ γιὰ ὑπονόμευση τῆς σοβαρῆς ἀναλυτικῆς μεθόδου ποὺ εἶναι ἡ βάση κάθε ἐπιστήμης».
.             Τὸ Πρόγραμμά τους εἶναι ἄκρως ἀντιπαιδαγωγικό, δημιουργεῖ σύγχυση καὶ προετοιμάζει τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ἀντίχριστη Πανθρησκεία. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὠμὴ ἀλήθεια.
.            Καὶ εἰλικρινά, δὲν ξέρουμε πῶς νὰ κλείσουμε τοῦτο τὸ θλιβερὸ σχόλιό μας…

,

Σχολιάστε

ΤΟ Σ.τ.Ε. καὶ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας
καί τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν

Tοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου

.               Ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 660/2018  ἀπόφαση τοῦ Σ.τ.Ε. γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καί γίνεται μεγάλη συζήτηση στόν ἔντυπο καί ἠλεκτρονικό τύπο γιά τό θέμα αὐτό, ὅπως ἔγιναν καί δηλώσεις ὑπευθύνων ἀπό πλευρᾶς Ἐκκλησίας καί Πολιτείας. Πάνω στό θέμα αὐτό θά ἐκθέσω μερικές ἀπόψεις μου, πρῶτα ὡς πρός τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καί ἔπειτα ὡς πρός τίς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καί ὡς πρός τό τί δέον γενέσθαι.


1. Τά δύο Προγράμματα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν

.             Γιά νά κατανοήση κανείς τί ἀκριβῶς συμβαίνει μέ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, πρέπει νά ἐξετάση τήν διαφορά πού ὑφίσταται μεταξύ δύο Προγραμμάτων.
.             Πρίν τόν Σεπτέμβριο 2016, ὡς πρός τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στήν Πρωτοβάθμια καί Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση, ἴσχυε τό Ἀναλυτικό Πρόγραμμα βάσει τοῦ ὁποίου ἐγράφησαν τά βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν. Ἡ ἀναλυτική μέθοδος ἴσχυε πολλά χρόνια στήν ἐκπαίδευση, ἀφοῦ στηρίζεται στήν ἀρχή ὅτι ἀπό τά ἁπλά στοιχεῖα γίνεται ἡ μετάβαση στά συνθετότερα, στά δέ θρησκευτικά –ὅπως καί σέ ἄλλα μαθήματα– γίνονταν τρεῖς κυκλικές ἐπαναλήψεις τῆς ὕλης ἀπό ἁπλούστερες σέ συνθετότερες μορφές κατά τό Δημοτικό, Γυμνάσιο καί Λύκειο. Αὐτονόητα τά ζητήματα ἐτίθεντο μέ χρονολογική σειρά καί λογική συγκρότηση ἀπό τά ἁπλά στά σύνθετα.
.             Συγκεκριμένα, ἄρχιζε ἡ προσφερόμενη γνώση ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη, προχωροῦσε στήν Καινή Διαθήκη στά χρόνια τοῦ Χριστοῦ καί ἐπεκτεινόταν στήν συνάντηση τοῦ Χριστιανισμοῦ μέ τόν Ἑλληνισμό, στίς διαφορές μεταξύ τῶν Χριστιανῶν (Ὀρθοδόξων, Ρωμαιοκαθολικῶν, Προτεσταντῶν), στίς αἱρέσεις, στίς ἄλλες Θρησκεῖες καί τά σύγχρονα κοινωνικά καί βιοηθικά προβλήματα. Στήν ὅλη μεθοδολογία τοῦ Ἀναλυτικοῦ Προγράμματος δέν ὑπῆρχαν πολλαπλές θρησκεῖες ταυτοχρόνως πλημμελῶς, ἀποσπασματικά ἐξεταζόμενες, οὔτε συναφῶς ἀνιστόρητες μεταβάσεις μέ ἅλματα αἰώνων ἐν εἴδει σύγκρισης φαινομένων καί μέ πρόσχημα τήν κριτική σκέψη.
.             Ἕνα τέτοιο μάθημα, πού στηριζόταν στήν ἀναλυτική μέθοδο, παρεῖχε ὁλοκληρωμένη γνώση καί δέν ἦταν ὁμολογιακό μάθημα, οὔτε εἶχε κατηχητικό χαρακτήρα, ἀλλά ἦταν γνωσιολογικό, πολιτιστικό καί θρησκειολογικό.
.             Ἄλλωστε, ἡ Παλαιά Διαθήκη εἶναι ἡ βάση τῶν τριῶν γνωστῶν Θρησκειῶν (Ἑβραϊσμοῦ, Χριστιανισμοῦ, Μουσουλμανισμοῦ), ἄν καί ὁ Χριστιανισμός δέν εἶναι Θρησκεία, ὅπως οἱ ἄλλες, καθώς ἐπίσης οἱ μαθητές, ἐκτός ἀπό τήν δική τους χριστιανική πολιτιστική παράδοση, διδάσκονταν καί ἄλλες Θρησκεῖες καί ἄλλες σέκτες καί αἱρέσεις, καθώς ἐπίσης διδάσκονταν σύγχρονα κοινωνικά, οἰκολογικά ἤ βιοηθικά ζητήματα. Τό ὅτι μερικοί συστηματικά διαδίδουν ὅτι τό μάθημα αὐτό τῶν Θρησκευτικῶν ἦταν κατηχητικό καί ὁμολογιακό παραποιοῦν τά πράγματα ἐν γνώσει τους καί παραπλανοῦν συστηματικά τήν κοινωνία.
.            Ἀπὸ  τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2016 μέ ὑπουργική ἀπόφαση πού δημοσιεύθηκε στήν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, καί εἶχε ἰσχύ Νόμου, ἄλλαξε αὐτή ἡ μεθοδολογία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν πού βασιζόταν στήν ἀναλυτική σκέψη καί εἰσήχθη τό λεγόμενο Πρόγραμμα Σπουδῶν πού βασίζεται στήν θεματική μέθοδο σπουδῶν. Αὐτό σημαίνει ὅτι ἐγκαταλείφθηκε πλέον ἡ ἀναλυτική μέθοδος καί εἰσήχθη ἡ μέθοδος διδασκαλίας τῶν Προγραμμάτων διαδικασίας, μέ ἔμφαση στήν μάθηση μέσῳ τῆς πράξης καί συμμετοχῆς τοῦ μαθητῆ στήν γνωστική διαδικασία.
.             Τά Ἀναλυτικά Προγράμματα κρίθηκαν ὡς παρωχημένα λόγῳ «ἀσαφοῦς, ἀόριστης στοχοθεσίας, μέ στείρα παροχή πληροφορίας καί συναφοῦς ἄκριτης ἀπομνημόνευσης, αὐστηροῦ προγραμματισμοῦ τῆς διδακτέας ὕλης, ἀνελαστικοῦ προγραμματισμοῦ τῆς διδασκαλίας, λιγοστῆς δυνατότητας ἀνάληψης πρωτοβουλιῶν ἀπό τόν ἐκπαιδευτικό». Ἡ μεθοδολογία τῶν Προγραμμάτων διαδικασίας –ὅπως τοὐλάχιστον ἐφαρμόζονται στά νέα Προγράμματα Σπουδῶν Θρησκευτικῶν– μέ ἔμφαση στήν μάθηση, μέσῳ συμμετοχικῆς πράξης μαθητῶν καί διδασκόντων, ἑστιάζει πλήρως στό πῶς τῆς πράξης, καταργώντας ὡς ἀπολύτως παρωχημένο τό τί τῆς διδακτέας ὕλης.
.             Τό τί τῆς διδασκαλίας κρίνεται ὡς πληροφορία πού μεταβάλλεται διαρκῶς καί συνεπῶς δέν ἀξίζει τῆς προσοχῆς τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος, ἐνῶ τό πῶς μαθαίνω ἀναδεικνύεται σέ μέγιστη ἀξία. Σέ ἕνα τέτοιο πλαίσιο καθίσταται ἀπολύτως σαφές τό γιατί παραγνωρίζεται ἀπολύτως ἡ σημασία τῆς ἱστορίας καί τῆς ἀναλυτικῆς λογικῆς, παρά τίς ρητορικές διαβεβαιώσεις περί στιβαροῦ ἱστορικοῦ πλαισίου, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ τό περιβάλλον τῆς πληροφορίας.
.             Ὅταν αὐτό πού ἐνδιαφέρει εἶναι τό πῶς, ἀναγκαίως καί ἀναπόφευκτα ἐπιστρατεύονται τραγουδάκια, ποιηματάκια, σκετσάκια ὑπηρετικά τοῦ πῶς. Τά ἱστορικά φαινόμενα καθυποτάσσονται στήν λειτουργία ἐκμάθησης τοῦ πῶς.
.             Ἡ μετάβαση ἀπό τήν ἱστορία στήν πρακτική δεξιότητα εἶναι σαφής. Ἡ λογική τῶν δεξιοτήτων προωθούμενη ἀπό τό Πρόγραμμα Σπουδῶν χρησιμοποιεῖ τήν ἱστορία ὡς πεδίο ἐκμάθησης τεχνικῶν. Ἀκριβῶς γι’ αὐτό χρησιμοποεῖ ὅ,τι εἶναι βολικό ἀπό τήν ἱστορία γιά ἐκμάθηση τεχνῶν καί στά πλαίσια τῆς πολυπολιτισμικότητας χρησιμοποιεῖ ὅ,τι εἶναι βολικό γιά τήν ἐξάσκηση τῶν μαθητῶν στίς παγκοσμιοποιημένες ἀρετές τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας, οὐδέτερες γιά κάθε Θρησκεία. Ἀκριβῶς γι’ αὐτό κάθε ἱστορικό φαινόμενο ἐξετάζεται πλημμελῶς, διότι δέν ἐνδιαφέρει καθεαυτό, ἀλλά ἐνδιαφέρει ἡ προκύπτουσα ἀπό αὐτό χρησιμότητα.
.             Ἡ θεματική μέθοδος δέν ἔχει σχέση μόνον μέ μιά ἁπλή μέθοδο, πού εἶναι ἔργο τῆς παιδαγωγικῆς ἐπιστήμης, ἀλλά ἔχει σχέση μέ τό περιεχόμενο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν. Ἡ θρησκευτική γνώση μέ τήν μέθοδο αὐτή δέν προσφέρεται μεθοδικά, χρονικά, ἀλλά ἀποσπασματικά. Δηλαδή, ἡ θεματική μέθοδος, ὅπως προαναφέρθηκε, κατήργησε τήν ἱστορική διάρθρωση τῆς ὕλης καί προσφέρει μιά προσέγγιση φαινομενολογική.
.              Αὐτό χαρακτηρίσθηκε ὡς «θρησκευτικός γραμματισμός», μέ τήν ἔννοια ὅτι σχηματίζεται μιά γνώση, λαμβάνοντας στοιχεῖα ἀπό ὅλες τίς θρησκεῖες. Πρέπει νά θυμίσω ὅτι, ὅπως ἀνέλυσα στήν εἰσήγησή μου στήν Ἱεραρχία, ὁ «θρησκευτικός γραμματισμός» ἦταν μιά θεωρία τοῦ Andrew Wright στήν Βρεταννία, τήν δεκαετία τοῦ ’90 πού δημιουργήθηκε «στόν ἀντίποδα τῆς φιλελεύθερης θεώρησης τῆς θρησκευτικῆς ἀγωγῆς» τοῦ Robert Jakson. Ὅμως, τελικά μέ τό Νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν δέν ἐφαρμόσθηκε ὁ «θρησκευτικός γραμματισμός» τοῦ Andrew Wright.
.               Ἡ διαφορά μεταξύ τοῦ παλαιοῦ Ἀναλυτικοῦ Προγράμματος καί τοῦ Νέου Προγράμματος Σπουδῶν δείχνει τό ὅλο πρόβλημα πού ὑπάρχει στό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καί δημιουργεῖ σύγχυση. Ἡ ἴδια διαφορά θά παρατηρηθῆ καί στό μάθημα τῆς ἱστορίας, ὅταν ἀντί νά διδαχθῆ ἡ ἱστορία τῆς χώρας μας μέ τήν ἀναλυτική μέθοδο (ἀρχαία, μέση, νεώτερη), θά διδαχθοῦν θεματικά ὅλα μαζί τά ἱστορικά γεγονότα. Αὐτό θά δημιουργήση τεράστια σύγχυση στούς μαθητές.
.             Δηλαδή, ἡ θεματική μέθοδος σπουδῶν στά μέν Θρησκευτικά δημιουργεῖ τόν θρησκευτικό συγκρητισμό, στήν δέ ἱστορία τόν ἀκραῖο διεθνισμό, πού ὑπονομεύει τό Ἔθνος καί εἰσάγει ἐν πολλοῖς τήν ἀρχή τῆς σύνθεσης καί τῆς ἀπώλειας τῶν πολιτισμικῶν χαρακτηριστικῶν καί ὁδηγεῖ στήν ἀφομοίωση ἑνός πολιτισμοῦ ἤ τόν ἀπο-εκπολιτισμό του.
.             Στό θέμα αὐτό πρέπει νά ληφθοῦν ὑπ’ ὄψη τά ὅσα ἐξέθεσα προηγουμένως γιά τήν διαφορά μεταξύ τοῦ Ἀναλυτικοῦ Προγράμματος καί τοῦ Προγράμματος Σπουδῶν, σύμφωνα μέ ἐπιστημονικά δεδομένα, τά ὁποῖα ἔχω ἀναλύσει σέ δύο Εἰσηγήσεις μου στήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο (Ἰανουάριος 2016) καί τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Μάρτιος 2016). Ἄν κανείς δέν ἐντοπίση αὐτήν τήν πραγματικότητα, δέν θά μπορέση νά καταλάβη καθόλου τό πρόβλημα πού ἔχει δημιουργηθῆ στό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Δέν πρόκειται, δηλαδή, γιά μερικά ἐπί μέρους προβλήματα καί στοιχεῖα γνωσιολογικά, οὔτε γιά μερικά τραγούδια καί ἀποσπάσματα, ἀλλά γιά ὑπονόμευση τῆς σοβαρῆς ἀναλυτικῆς μεθόδου πού εἶναι ἡ βάση κάθε ἐπιστήμης, καί αὐτό ἔχει συνέπειες στόν πολιτισμό.
.             Ἔτσι, τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μέ τό προηγούμενο Ἀναλυτικό Πρόγραμμα ἦταν μεθοδικό, γνωσιολογικό, πολιτιστικό, θρησκειολογικό, ὅπως ἔχει ἀποδειχθῆ σέ σχετική διδακτορική διατριβή, καί ὄχι κατηχητικό καί ὁμολογιακό, μέ τίς ἀπαραίτητες διορθώσεις. Ἀντίθετα, τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μέ τό Νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν εἶναι συγκρητιστικό, διαθρησκειακό, καί ὑπονομεύει ὅλη τήν παράδοσή μας, ἡ ὁποία στηρίζεται στήν γνώση τοῦ δικοῦ μας πολιτιστικοῦ προτύπου, μέ τόν παράλληλο σεβασμό κάθε ἑτερότητας.
.             Ἐπειδή τελευταῖα διαδίδεται πολύ ὅτι τούς Φακέλους τοῦ Μαθητοῦ πού ἐκφράζουν τό νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν τούς ἐνέκρινε ἡ Ἐκκλησία, θέλω νά διευκρινίσω ὅτι στήν Συνεδρίαση τῆς 27ης Ἰουνίου 2017, μετά τήν σχετική εἰσήγηση γιά τούς Φακέλους τοῦ Μαθητοῦ, ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐπιφυλάχθηκε καί δέν ἐνέκρινε.
.             Ἡ πρόταση τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, ὅπως φαίνεται στά Πρακτικά τῆς Ἱεραρχίας ἦταν: «Ἑπομένως, ἡ Ἐπιτροπή διαλόγου θά συνεχίσει τόν διάλογο μέ τήν Πολιτεία καί θά παρακολουθεῖ τήν ἐξέλιξη τῶν θεμάτων ὡς πρός τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ἔτσι, λοιπόν, σήμερα δέν θά ποῦμε ὅτι ἐγκρίνεται ἤ ἀπορρίπτεται τό Νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν, ἀλλά ὅτι ἡ ΙΣΙ ἐνημερώθηκε ἀπό τά μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς καί τούς εὐχαριστοῦμε…». Καί ἡ πρόταση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἔγινε ὁμοφώνως ἀποδεκτή.
.             Ἑπομένως, ἡ Ἱεραρχία δέν ἐνέκρινε, οὔτε ἀπέρριψε, ἁπλῶς ἐνημερώθηκε.

2. Οἱ προηγούμενες ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας γιά τό Ἀναλυτικό Πρόγραμμα

.             Τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας ἀσχολήθηκε κατά καιρούς μέ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, κρίνοντας διάφορες προσφυγές πού ἀναφέρονταν σέ παράλληλα θέματα, ὅπως τήν προσευχή καί τήν μή παρακολούθηση τοῦ μαθήματος.
.             Εἶναι ἀνάγκη νά ἐπισημανθῆ ὅτι τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας συζητᾶ θέματα προσφυγῶν καί ἀκυρώσεων, στηριζόμενο κυρίως στό Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος καί τίς ἀποφάσεις τῶν Εὐρωπαϊκῶν καί Διεθνῶν Ὀργανισμῶν.
.             Πρέπει νά γίνη σαφές ὅτι τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας εἶναι τό Ἀνώτατο Ἀκυρωτικό Δικαστήριο τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, τό ὁποῖο ἑρμηνεύει τό Σύνταγμα καί τούς Νόμους τοῦ Κράτους. Δέν μπορεῖ κάθε Ὑπουργός νά ἑρμηνεύη τό Σύνταγμα κατά τήν ἰδεολογία του, παραθεωρώντας τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας, διότι τότε θά ἐκφρασθῆ στήν πράξη ἡ ὑπονόμευση τῆς ἴδιας τῆς Δημοκρατίας. Δέν εἶναι δυνατόν κάποιος μέ λαϊκιστικές ἰδεολογικές δηλώσεις καί ἐκφράσεις νά ὑπονομεύη τό ἴδιο τό Πολίτευμα τῆς Δημοκρατίας.

Στό συγκεκριμένο θέμα τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας ἀποφάνθηκε δύο φορές.

.             Συγκεκριμένα, γιά ὅσο ἴσχυε τό Ἀναλυτικό Πρόγραμμα, δηλαδή μέχρι τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2016, ὑπάρχουν δύο ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καί μιά ἀπόφαση τοῦ Διοικητικοῦ Ἐφετείου Χανίων, ἡ ὁποία ἐφετειακή ἀπόφαση εἶναι ἰσόκυρη μέ τίς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐπειδή ὁ Νόμος 702/1977 ὑπήγαγε τήν ἐκδίκαση τῶν αἰτήσεων τῶν ἀκυρωτικῶν πράξεων πού ἀφοροῦν κάθε θέμα ἐκπαιδευτικῆς νομοθεσίας ἀπό τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας στό Τριμελές Διοικητικό Ἐφετεῖο.
.             Ἔτσι, ἡ ἀπόφαση 3356/1995 τοῦ Ϛ´ Τμήματος τοῦ Σ.τ.Ε. στηρίχθηκε στά ἄρθρα 13, 16, καί 3 τοῦ Συντάγματος, ἀπό τά ὁποῖα συνεπάγεται ὅτι ὁ σκοπός τῆς παιδείας πού προσφέρουν τά Σχολεῖα εἶναι «μεταξύ τῶν ἄλλων, καί ἡ “ἀνάπτυξη” τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως τῶν Ἑλληνοπαίδων σύμφωνα μέ τίς ἀρχές τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς διδασκαλίας». Ἐπικαλέσθηκε καί τήν Διεθνῆ Σύμβαση τῆς Ρώμης τῆς 4ης Νοεμβρίου 1950, κατά τήν ὁποία κάθε κράτος «θά σέβεται τό δικαίωμα τῶν γονέων, ὅπως ἐξασφαλίζωσιν τήν μόρφωσιν καί ἐκπαίδευσιν τούτων συμφώνως πρός τάς ἰδίας αὐτῶν θρησκευτικάς καί φιλοσοφικάς πεποιθήσεις». Συγχρόνως, ἀπεφάσισε ὅτι οἱ μαθητές μποροῦν νά μή παρακολουθήσουν τήν διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ἀρκεῖ νά τό δηλώσουν στόν Διευθυντή τοῦ Σχολείου ὅτι ἔχουν λόγους θρησκευτικῆς συνειδήσεως πού προσδιορίζονται σαφῶς, «ἤτοι διότι εἶναι ἑτερόδοξοι, ἑτερόθρησκοι ἤ ἄθεοι».
.             Στήν συνέχεια, ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 2176/1998 ἀπόφαση τοῦ Ϛ´ Τμήματος τοῦ Σ.τ.Ε. πού ἐξεδόθη μέ ἀφορμή ἄλλη αἴτηση ἀκυρώσεως πού ἀφορᾶ τήν μείωση τῶν ὡρῶν διδασκαλίας ἀναφέρεται στόν σκοπό τῆς παιδείας, πού εἶναι ὁ ἴδιος πού προσδιορίσθηκε ἀπό τήν προηγούμενη ἀπόφαση τοῦ 1995 καί συγχρόνως ἀναφέρεται στό νά ἐξασφαλίζεται ἡ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν «ἐπί ἱκανοῦ ἀριθμοῦ ὡρῶν διδασκαλίας ἑβδομαδιαίως».
.             Πέρα ἀπό τίς δύο αὐτές ἀποφάσεις  τοῦ Σ.τ.Ε., καί ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 115/2012 ἀπόφαση τοῦ Διοικητικοῦ Ἐφετείου Χανίων, ἀπεφάνθη ὅτι τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ὅπως διδασκόταν τότε μέ τό Ἀναλυτικό Πρόγραμμα, κινεῖται στίς ἀπαιτήσεις τοῦ πλουραρισμοῦ, τῆς πολυφωνίας καί τῆς πολυπολιτισμικότητας∙ ὅτι οἱ ὀρθόδοξοι μαθητές δέν μποροῦν νά ἀπαλλαγοῦν ἀπό τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ὅσους λόγους καί ἄν ἐπικαλεσθοῦν∙ καί ὅτι ἐπιτρέπεται νά ἀπαλλάσσωνται ἀπό τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μόνον οἱ ἄθρησκοι, οἱ ἀλλόθρησκοι ἤ ἑτερόδοξοι μαθητές, μόνον μέ τίς αὐστηρές προδιαγραφόμενες προϋποθέσεις.
.              Ἑπομένως, τά βιβλία πού διδάσκονταν στά Σχολεῖα τῆς Πρωτοβάθμιας καί Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης, βάσει τοῦ Ἀναλυτικοῦ Προγράμματος, μέχρι τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2016, μέ τίς ἀποφάσεις τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων τῆς Χώρας μας πού μνημονεύθηκαν ἦταν σύμφωνα μέ τό Σύνταγμα καί ἐκινοῦντο στήν πλουραλιστική, πολυφωνική καί πολυπολιτισμική προοπτική.

3. Ἡ πρόσφατη ἀπόφαση τοῦ Σ.τ.Ε. γιά τό Πρόγραμμα Σπουδῶν

.             Ὅταν τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2016, μέ τήν ὑπ’ ἀριθμ. 14375/Δ2/7-9-2016 ἀπόφαση τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας, Ἔρευνας καί Θρησκευμάτων μέ τίτλο «Πρόγραμμα Σπουδῶν τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στό Δημοτικό καί τό Γυμνάσιο», ἴσχυσε τό Νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν, ἀνετράπη τό προηγούμενο Ἀναλυτικό Πρόγραμμα καί εἰσήχθη στά Σχολεῖα τό διαθρησκειακό μάθημα στά Θρησκευτικά μέ ἔντονο τόν χαρακτήρα τοῦ θρησκειολογικοῦ συγκρητισμοῦ, παρ’ ὅ,τι φαίνεται ὅτι ἔχει ὀρθόδοξο προσανατολισμό.
.             Ὅμως, μετά ἀπό αἴτηση ἀκυρώσεως στό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας, ἐκδόθηκε ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 660/2018 ἀπόφαση τῆς Ὁλομέλειάς του, ἡ ὁποία μέ ἰσχυρά νομικά ἐπιχειρήματα ἀκύρωσε τήν ὡς ἄνω Ὑπουργική ἀπόφαση. Ἐνδεικτικά θά παρατεθοῦν μερικά βασικά σημεῖα.
.             Στό σκεπτικό της δέχεται ὅτι ἡ Πολιτεία εἶναι ἐλεύθερη «νά ἐπιλέγει καί νά καθορίσει κανονιστικά τό περιεχόμενο τῆς σχετικῆς ἀγωγῆς κατά τήν ἑκάστοτε ἐκπαιδευτική πολιτική καί τά πορίσματα τῆς παιδαγωγικῆς ἐπιστήμης, μή ἐλεγχόμενη δικαστικά στίς ἐπιλογές της, παρά μόνον ὡς πρός τήν τήρηση τῶν πιό πάνω συνταγματικῶν ὑποχρεώσεων».
.             Μέ βάση αὐτό τό σκεπτικό ἀποφαίνεται ὅτι τό συγκεκριμένο Πρόγραμμα Σπουδῶν

–ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τήν διάταξη τοῦ ἄρθρου 16, παρ. 2 τοῦ Συντάγματος, «διότι, μέ τό πρόγραμμα σπουδῶν πού εἰσάγει γιά τίς Γ´-ϛ´ τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ καί γιά τό Γυμνάσιο, φαλκιδεύεται ὁ ἐπιβεβλημένος ἀπό τή συνταγματική αὐτή διάταξη σκοπός, ἡ σύμπτυξη δηλαδή τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς συνειδήσεως τῶν μαθητῶν, πού ἀνήκουν στήν ἐπικρατοῦσα θρησκεία τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ»,

–ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τήν διάταξη τοῦ ἄρθρου 13, παρ. 1 τοῦ Συντάγματος «πού κατοχυρώνει ὡς ἀπαραβίαστη τὴν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως», διότι προκαλεῖ «σύγχυση» στούς ὀρθόδοξους μαθητές καί «κλονίζει τήν ὀρθόδοξη χριστιανική συνείδηση»,

–ἐπεμβαίνει «στόν εὐαίσθητο ψυχικό κόσμο τῶν μαθητῶν αὐτῶν πού δέν διαθέτουν τήν ὡριμότητα καί τήν κριτική ἀντίληψη τῶν ἐνηλίκων» καί εἶναι ἱκανή «νά τούς ἐκτρέψει ἀπό τήν ὀρθόδοξη χριστιανική συνείδηση»,

–ἔρχεται σέ ἀντίθεση πρός τήν διάταξη τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ΠΠΠ τῆς ΕΣΔΑ «διότι προσβάλλει τό εὐθέως καθιερούμενο ἀπό τήν διάταξη αὐτή δικαίωμα τῶν ἀνηκόντων στήν ἐπικρατοῦσα θρησκεία ὀρθόδοξων χριστιανῶν γονέων νά διασφαλίσουν τή μόρφωση καί ἐκπαίδευση τῶν παιδιῶν τους σύμφωνα μέ τίς δικές τους θρησκευτικές πεποιθήσεις»

–ἔρχεται σέ ἀντίθεση «πρός τήν συνταγματικῶς κατοχυρωμένη ἀρχή τῆς ἰσότητας» καί πρός τό ἄρθρο 14 (σέ συνδυασμό μέ τό ἄρθρο 9) τῆς ΕΣΔΑ «διότι στερεῖ ἀπό τούς μαθητές τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ δόγματος τό δικαίωμα νά διδάσκονται ἀποκλειστικῶς τά δόγματα, τίς ἠθικές ἀξίες καί τίς παραδόσεις τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ ἡ νομοθεσία ὅπως ἔχει ἐκτεθεῖ προβλέπει γιά μαθητές ρωμαιοκαθολικούς, ἑβραίους καί μουσουλμάνους τή δυνατότητα νά διδάσκονται ἀποκλειστικῶς τά δόγματα τῆς πίστεώς τους (ὄχι δε καί τά δόγματα ἄλλων θρησκειῶν), μάλιστα δε ἀπό δασκάλους προτεινόμενους ἀπό τήν οἰκεία θρησκευτική κοινότητα».

.             Ἀπό ὅσα ἀνεφέρθησαν προηγουμένως εἶναι προφανές ὅτι τό προηγούμενο Ἀναλυτικό Πρόγραμμα ἦταν σύμφωνο μέ τό Σύνταγμα, τήν Διεθνῆ Σύμβαση τῆς Ρώμης καί τήν νομολογία τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐνῶ τό Νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν εἶναι ἀντισυνταγματικό.
.             Ὅσον ἀφορᾶ τήν ὑποστηριζόμενη ἄποψη ὅτι δῆθεν ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 660/2018 ἀπόφαση τῆς Ὁλομέλειας τοῦ ΣτΕ ἐξεδόθη ἐπί αἰτήσεως ἀκυρώσεως κατά τῆς προηγούμενης ὑπουργικῆς ἀπόφασης καί δέν ἀφορᾶ τήν ἰσχύουσα, κατά τήν ἄποψή μου εἶναι τυποκρατικός καί ἀλυσιτελῶς προβάλλεται, ἐν ὄψει τοῦ ὅτι τό Σ.τ.Ε ἑρμήνευσε τίς ἰσχύουσες συνταγματικές διατάξεις, ἡ δέ ἑρμηνεία αὐτή ἐν πολλοῖς ἰσχύει, mutatis mutandis καί γιά τήν ρύθμιση τῆς ἰσχύουσας ὑπουργικῆς ἀπόφασης. Ἐξ ὅσων δέ γνωρίζω καί ἡ ἰσχύουσα ὑπουργική ἀπόφαση ἔχει ἤδη προσβληθῆ μέ αἴτηση ἀκυρώσεως καί θεωρῶ ὅτι τό ἀποτέλεσμα, ἐν ὄψει τῶν ὡς ἄνω παραδοχῶν τῆς ἀπόφασης τοῦ Σ.τ.Ε., θά εἶναι ἡ ἀκύρωσή της.
.             Ἐπειδή ζοῦμε σέ εὐνομούμενη Πολιτεία, δέν εἶναι δυνατόν τό Ὑπουργεῖο Παιδείας καί Θρησκευμάτων νά μήν ἐφαρμόση τήν ἀπόφαση αὐτή, οὔτε φυσικά καί ἡ Ἐκκλησία νά τήν ἀγνοήση. Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ μόνη λύση εἶναι νά γίνη διάλογος μεταξύ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας μέ βάση τό προηγούμενο Ἀναλυτικό Πρόγραμμα, καί νά γίνουν οἱ σχετικές βελτιώσεις του πού θά ἀναφέρωνται στήν σύγχρονη πραγματικότητα καί τίς νέες ἀνάγκες, τό ὁποῖο μάλιστα δέν καταργεῖ κανένα πλεονέκτημα τοῦ νέου Προγράμματος Σπουδῶν ὅσον ἀφορᾶ στίς τεχνικές διδασκαλίας.

.             Σέ αὐτό ἀναφερόταν ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τόν Μάρτιο τοῦ 2016, πού ἦταν: «Νά ἐπικεντρωθῆ τό ἐνδιαφέρον στό τρέχον Πρόγραμμα (δηλαδή, τό προηγούμενο πρόγραμμα πρίν τόν Σεπτέμβριο 2016) μέ τήν δική του μεθοδολογία, στό ὁποῖο ὅμως νά γίνουν μερικές βελτιώσεις, ἐντάσσοντάς το στά σύγχρονα παιδευτικά δεδομένα, ὁπότε νά εἰσαχθοῦν σέ κάθε βιβλίο –ὄχι σέ κάθε μάθημα– μερικά κεφάλαια θρησκειολογικά, ἀνάλογα μέ τήν θεματολογία τοῦ βιβλίου, ἀφοῦ ὅμως δοθῆ προτεραιότητα στήν ὀρθόδοξη παράδοση, τήν ὁποία ἀκολουθεῖ ἡ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, ἀλλά καί νά χρησιμοποιηθοῦν ὡς ἐφαρμογές καί τά καλά στοιχεῖα τοῦ Νέου Προγράμματος Σπουδῶν».
.             Νομίζω δέν ὑπάρχει ἄλλη λύση πού νά ἐπιφέρη μιά ἰσορροπία στό θέμα αὐτό, ἡ ὁποία θά εἶναι σύμφωνη μέ τίς παραδόσεις μας, τό Σύνταγμα καί τίς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, καί ἦταν τό κύριο θέμα τῆς εἰσηγήσεώς μου στήν Συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς 9ης Μαρτίου 2016, στήν ὁποία ἀντιμετώπισα τό θέμα τῶν Θρησκευτικῶν, ἀπό πλευρᾶς νομικῆς, ἐπιστημονικῆς καί δεοντολογικῆς καί υἱοθετήθηκε ὁμοφώνως ἀπό τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.–

 

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

 

, ,

Σχολιάστε