Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Θρησκευτικά

ΕΠΙΜΟΝΗ στὴν ΑΛΛΑΞΟΠΙΣΤIΑ ΤΩΝ ΕΛΛHΝΩΝ ΟΡΘΟΔOΞΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

Ἐπιμένει ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας στὴν ἀλλαξοπιστία
τῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων μαθητῶν!!

Ἔντονη κριτικὴ ἀσκεῖ στὸν ὑπουργὸ Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων μὲ ἀφορμὴ ἔγγραφό του πρὸς τοὺς Διευθυντὲς τῶν Σχολείων τῆς χώρας μὲ τὸ ὁποῖο ζητᾶ νὰ πληροφορηθεῖ τὸν ἀριθμὸ τῶν βιβλίων-Φακέλων τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ποὺ ἔχουν ἐπιστρέψει στὰ σχολεῖα οἱ γονεῖς τῶν μαθητῶν. (protothema.gr)

Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας μέσῳ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων του, μὲ ἔγγραφό του πρὸς τοὺς Διευθυντὲς τῶν Σχολείων τῆς χώρας ζητᾶ νὰ πληροφορηθεῖ  τὸν ἀριθμὸ τῶν βιβλίων-Φακέλων τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ποὺ ἔχουν ἐπιστρέψει στὰ σχολεῖα οἱ γονεῖς τῶν μαθητῶν. Ἡ κίνηση αὐτὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας σημαίνει ὅτι:

1. Ἀναγνωρίζει ὅτι ἔχει δημιουργηθεῖ μεῖζον θέμα στὰ σχολεῖα, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας κ. Κ. Γαβρόγλου, στὶς ἀρχὲς Ὀκτωβρίου 2017, καταφερόταν ἀπαξιωτικὰ ὡς πρὸς τὸ θέμα, χαρακτηρίζοντας ἀσήμαντες μειοψηφίες τοὺς γονεῖς ποὺ ἐπιστρέφουν στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας τὰ βιβλία-Φακέλους τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.

2. Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας θὰ προσπαθήσει πιθανὸν καὶ πάλι, χρησιμοποιώντας τὰ στοιχεῖα ποὺ θὰ συγκεντρώσει, νὰ μιλήσει γιὰ μειοψηφίες καὶ νὰ παραπλανήσει τὸν ἑλληνικὸ λαὸ μὲ ψευδῆ καὶ ἐλλειπτικὰ στοιχεῖα, ἀγνοώντας ἢ ἀποσιωπώντας  ἠθελημένα τὰ παρακάτω:

α) Τὸ θέμα τῆς ἐπιστροφῆς τῶν βιβλίων-Φακέλων τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν δὲν εἶναι ποσοτικό, ἀλλὰ καθαρὰ ποιοτικό. Ἡ κίνηση αὐτὴ τῶν γονέων, δηλαδή, φανερώνει τὴν κάθετη ἀντίθεσή τους ἀπέναντι στὴν ἰδεοληπτικὴ καὶ ἀπεγνωσμένη προσπάθεια τῆς σημερινῆς ἡγεσίας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, νὰ ἐπιβάλει διὰ τῆς βίας καὶ ἐξαναγκαστικά, διὰ μέσου ἑνὸς ἰδιότυπου νέου γενιτσαρισμοῦ, στοὺς μικροὺς μαθητὲς/τριες  τῶν σχολείων τῆς πατρίδας μας, ἕνα μοντέλο μαθήματος Θρησκευτικῶν ποὺ ἀποδομεῖ εὐθέως στὰ μάτια τους, τὴν ἀποκεκαλυμμένη πίστη τῶν γονέων τους, ἐξισώνοντάς την μὲ τὶς ἀνθρωποκατασκευασμένες θρησκεῖες τοῦ κόσμου. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιστραφέντων βιβλίων-Φακέλων εἶναι συμβολικὸς καὶ δείχνει σαφῶς τὴν παταγώδη ἀποτυχία τοῦ μεθοδευμένου ἐγχειρήματος νὰ μετατραπεῖ βιαίως καὶ παρανόμως ἡ πίστη τῶν μαθητῶν σὲ ἕνα συγκεχυμένο καὶ πολτοποιημένο συνονθύλευμα θρησκειῶν ποὺ ἀντιτίθενται στὴ χριστιανικὴ ἀλήθεια καὶ πίστη τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν.

β) Στὴν ἀνακοίνωσή του τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας δὲν ἀναφέρεται καθόλου σὲ ὅλους ἐκείνους τοὺς Διευθυντὲς Α/θμιας καὶ Β/θμιας Ἐκπαίδευσης καὶ τοὺς  Διευθυντὲς τῶν Σχολικῶν μονάδων ποὺ ἀρνοῦνται, κατὰ παράβαση τῆς κείμενης νομοθεσίας, νὰ παραλάβουν τὰ ἐπιστρεφόμενα ἀπὸ τοὺς γονεῖς βιβλία-Φακέλους τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.

γ) Ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωση τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας συμπεραίνουμε ὅτι ἐσκεμμένα δὲν προσμετροῦνται, στὴν καταμέτρηση ποὺ ἐπιχειρεῖται, τὰ βιβλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ποὺ ἔχουν ἐπιστραφεῖ ἀπὸ τοὺς γονεῖς ταχυδρομικῶς ἀπευθείας στὸ Ὑπουργεῖο.

δ) Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας δείχνει νὰ ἀγνοεῖ ἀκόμη, τὶς ἑκατοντάδες τῶν βιβλίων-Φακέλων τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ποὺ συγκεντρώνουν ὁρισμένες Μητροπόλεις διὰ μέσου τῶν Ἱερῶν Ναῶν τους γιὰ νὰ ἐπιστραφοῦν μαζικὰ στὸ Ὑπουργεῖο.

ε) Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας ἐπίσης, περιφρονεῖ ἐπιδεικτικὰ τὶς χιλιάδες τῶν δηλώσεων ποὺ ἔχουν ὑπογραφεῖ καὶ δημοσιευθεῖ στὸ διαδίκτυο ἀπὸ ἀγανακτισμένους γονεῖς, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται ἐντονότατα γιὰ τὰ νέα βιβλία-Φακέλους τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, χωρὶς νὰ τὰ ἔχουν ἐπιστρέψει μέχρι στιγμής  στὸ Ὑπουργεῖο.

ϛ) Τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, ἐπίσης, φαίνεται νὰ μὴν λαμβάνει σοβαρὰ ὑπ᾽ ὄψη του τὸ γεγονὰς  ὅτι μέχρι τώρα οἱ ὅποιες ἐπιστροφὲς στὸ Ὑπουργεῖο βιβλίων-Φακέλων τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ἀπὸ γονεῖς ἔγιναν αὐτοβούλως καὶ χωρὶς καμιὰ κεντρικὴ καθοδήγηση. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ποικιλία τῶν μορφῶν τῆς ἀντίδρασής τους.

.               Ἀπὸ ὅλα τὰ παραπάνω, συνάγεται ἀβίαστα τὸ συμπέρασμα  ὅτι τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς Παιδείας κ. Κ. Γαβρόγλου ἐθελοτυφλοῦν μπροστὰ στὸ τεράστιο πρόβλημα, ποὺ ὡς ὑπεύθυνοι ἔχουν δημιουργήσει στὰ παιδιά, στοὺς γονεῖς καὶ στοὺς ἐκπαιδευτικούς, μὲ τὰ νέα Προγράμματα καὶ τὰ νέα βιβλία-Φακέλους τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, τὰ ὁποία εἰσήγαγαν στὰ σχολεῖα καὶ ἐπιβάλουν στοὺς μαθητὲς νὰ τὰ διδαχθοῦν.
.               Εἶναι πλέον φανερὸ ὅτι ὁ κ. Κ. Γαβρόγλου ἐπιμένει νὰ προχωράει αταρχικ κα φασιστικ στν φαρμογ τς πολιτικς τς Κυβέρνησής του στν εαίσθητο χρο τς Παιδείας, διαίτερα μάλιστα στν τομέα τς θρησκευτικς γωγς μὴ λαμβάνοντας ὑπόψη του τὶς ἀντιδράσεις ποὺ αὐτὴ προκαλεῖ -ὅπως ἀκριβῶς πράττει ἡ Κυβέρνησή του καὶ στὸ μέγα ἐθνικὸ θέμα τῆς Μακεδονίας- προφανῶς, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει ἰδεοληπτικὲς σκοπιμότητες, ἄγνωστης γιὰ τὸν λαό μας προέλευσης, ποὺ ἀφοροῦν ὅμως ἄμεσα τὴν πνευματικὴ ἐξέλιξη τῶν ἑλλήνων ὀρθοδόξων μαθητῶν.
.           Τελικά, ὅμως, αὐτὸ ποὺ πετυχαίνει τὸ Ὑπουργεῖο στὴν πράξη, μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀπεργάζεται, εἶναι νὰ δημιουργεῖ κύμα ἀντιδράσεων, ποὺ τείνουν νὰ λάβουν χαρακτηριστικὰ μαζικοῦ κινήματος –ὅπως ἀκριβῶς συνέβη καὶ στὸ Μακεδονικὸ ζήτημα- ἐναντίον τῆς ἀντορθόδοξης ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβέρνησής του,  μὲ πρώτη στὴ σειρὰ τν παναστατικ κα πρωτοφαν στ παγκόσμια κπαιδευτικ χρονικά, πρωτοβουλία τν λλήνων γονέων ν πιστρέφουν πίσω στ πουργεο τ βιβλία-Φακέλους το μαθήματος τν Θρησκευτικν.
.             Σύντομα, ἐπίσης, πιστεύουμε θὰ ἀντιληφθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι πρωτεργάτες τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐθύνη ἔγκρισης καὶ προώθησης ὅλων αὐτῶν τῶν «ἐπικίνδυνων καὶ ἀπαράδεκτων» πολιτισμικῶν καὶ θρησκευτικῶν ὑποπροϊόντων, ὅτι ἡ φασιστική τους ἀσέβεια πρὸς τοὺς γονεῖς καὶ ἡ μέσῳ τῶν νέων Θρησκευτικῶν μεθόδευση ἀποορθοδοξοποίησης τῶν παιδιῶν, θὰ λάβει καὶ τὴν ἀνάλογη ἀπάντηση!

 

Τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο

ΠΗΓΗ: «ΠΕΘ»

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΔΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ (Θεάνθρωπος, Ἁμαρτία, Αἵρεση) ΕΧΟΥΝ ΕΞΟΒΕΛΙΣΘΕΙ ΕΝΤΕΧΝΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΑ «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ»

Τὰ νέα βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν
ἀπαξιώνουν τὴν ἀλήθεια
καὶ προετοιμάζουν γιὰ τὴν ἀποδοχὴ τῆς πλάνης

Ἀρχιμ. Αὐγουστῖνος Γ. Μύρου, Δρ Θ.

.           Εἶναι γενικὰ ἀποδεκτὸ ὅτι ἡ παιδεία ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὴν ἀλήθεια, καθόσον εἶναι ταγμένη νὰ ἱκανοποιῆ μία βαθύτατη ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου, αὐτὴν τῆς ἀναζήτησης τῆς ἀλήθειας. Αὐτὴ ἡ τόσο κοινότοπη καὶ καθολικὴ ἀλήθεια περιφρονεῖται προκλητικὰ ἀπὸ τοὺς ἐμπνευστές, τοὺς συγγραφεῖς καὶ τοὺς ἔχοντες τὴν πολιτικὴ βούληση γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μέσῳ τῶν νέων βιβλίων.
.           Τὸ συμπέρασμα αὐτὸ συνάγεται ἀπὸ ἱκανὰ σημεῖα τοῦ περιεχομένου τοῦ συνόλου τῶν βιβλίων. Ἀρκοῦν κάποιες χαρακτηριστικὲς ἐπισημάνσεις.
.             Ἄς λάβουμε ὡς παράδειγμα ἀπὸ τὸ βιβλίο (φάκελο) τῶν Θρησκευτικῶν τῆς Β´ Γυμνασίου τὴ θεματικὴ ἑνότητα, ποὺ ἀναφέρεται στὴν ταυτότητα τοῦ Προσώπου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ γενικὸ τίτλο, «Ποιός εἶναι ὁ Θεὸς τῶν χριστιανῶν; “Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;”». Ἀκόμη καὶ αὐτὸς ὁ τίτλος ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν προσανατολισμὸ νὰ ἀναζητηθῆ ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεός καὶ παραπέμπει στὴν ἀντίληψη ὅτι ὁ Θεὀς τῶν Χριστιανῶν εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πολλοὺς Θεοὺς τῶν διαφόρων Θρησκειῶν.
.           Ἡ ταυτότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως αὐτὴ συμπεραίνεται στὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὸ πῶς ὁ ἴδιος αὐτοαποκαλύπτεται μὲ τὶς θεοφάνειες καὶ ἀπὸ τὸ πῶς μαρτυροῦν γι̉ αὐτὸν αὐθεντικοὶ καὶ ἔγκυροι αὐτόπτες μάρτυρες, τὸν ἐμφανίζει ὡς τέλειο Θεό, καὶ μάλιστα τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεό, ὁ ὁποῖος ἔγινε καὶ τέλειος ἄνθρωπος, ὅμοιος κατὰ πάντα μὲ ἐμᾶς, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἁμαρτία.
.           Στὴν ἀναφερθεῖσα θεματικὴ ἑνότητα προτάσσεται μία εἰσαγωγὴ μὲ σειρὰ ἐρωτημάτων γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀπαντηθοῦν στὴν ἀνάπτυξη, ποὺ ἀκολουθεῖ. Οἱ συγγραφεῖς ξεκινοῦν τὴν ἀνάπτυξη μὲ τὴν παράθεση τῆς γνώμης διαφόρων προσώπων γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, συνεχίζουν μὲ κείμενα ἀπὸ τὴν Παλαιὰ καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη, ἀπὸ ἀρχαίους ἕλληνες συγγραφεῖς, καὶ ἀπὸ μουσουλμανικὰ βιβλία.
.           Ἐπιλέγονται μὲ ἐντελῶς ὑποκειμενικὰ κριτήρια πέντε ἐπώνυμα πρόσωπα τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ καὶ πέντε τῆς δικῆς μας ἐποχῆς.
.           Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ προβάλλονται οἱ γνῶμες τοῦ Νικοδήμου, κρυφοῦ μαθητοῦ τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Πιλάτου, ρωμαίου πολιτικοῦ διοικητοῦ, ὁ ὁποῖος, παρ̉ ὅλον ὅτι ἀναγνώρισε τὴν ἀθωότητα τοῦ Χριστοῦ, τὸν καταδίκασε σὲ θάνατο, τοῦ λατίνου ἱστορικοῦ Τάκιτου, τοῦ Ἰουδαίου ἱστορικοῦ Ἰώσηπου, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντελῶς ἀδιάφοροι γιὰ τὸ ποιὸς πράγματι ὑπῆρξε ὁ Ἰησοῦς, ἀλλὰ ἁπλῶς καταγράφουν τὴν παρουσία του στὴν ἐποχή τους, καὶ τοῦ εἰδωλολάτρη φιλοσόφου Κέλσου, σφοδροῦ πολέμιου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, φθάνοντας στὸ σημεῖο νὰ τὸν χαρακτηρίση ὡς μάγο καὶ ἀπατεώνα.
.           Ἀπὸ τοὺς συγχρόνους μάρτυρες, ποὺ προβάλλονται, οἱ δύο εἶναι ἀλλόθρησκοι, ὁ ἰνδουϊστὴς Μαχάτμα Γκάντι, καὶ ὁ ἑβραῖος καὶ ἐπίσημος σιωνιστὴς γιὰ ἕνα διάστημα, Μάρτιν Μπούμπερ, ὁ ἕνας ἑτερόδοξος, ὁ Πασκάλ Μπρυκνέρ, ὑποστηρικτὴς τῶν βομβαρδισμῶν τοῦ ΝΑΤΟ ἐναντίον τῆς Σερβίας τὸ 1999, καὶ δύο βαπτισμένοι Ὀρθόδοξοι, ὁ Τάσος Λειβαδίτης, ποιητὴς μὲ ἔντονη πολιτικὴ δραστηριότητα στὸν χῶρο τῆς Ἀριστερᾶς, καὶ ὁ Νῖκος Καζαντζάκης, ὁ συγγραφέας τοῦ βιβλίου «Ὁ τελευταῖος πειρασμός», μὲ τὸ ὁποῖο βλασφημεῖται ἀκατανόμαστα τὸ ὄνομα καὶ τὸ Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
.           Ἄν εἶναι δυνατὸν μὲ αὐτὴ τὴ σύνθεση τῶν μαρτύρων νὰ ὁδηγηθῆ κάποιος στὴν ἀλήθεια γιὰ τὴν ταυτότητα τοῦ Προσώπου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ! Πόσο μᾶλλον ὅταν ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση θέλει τοὺς αὐθεντικοὺς καὶ ἔγκυρους μάρτυρες μὲ κάθαρση, φωτισμὸ καὶ θέωση.
.             Τὰ κείμενα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἀκόμη καὶ αὐτὸ τῆς ὁμολογίας τοῦ ἀποστόλου Πέτρου γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό, «Σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» (Μτθ. 16,16), ποὺ παρατίθενται, ἀπὸ μόνα τους, χωρὶς τὴν ἑρμηνεία τῶν θεοπνεύστων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, δὲν μποροῦν νὰ ἐκφράσουν ὁλοκληρωμένη τὴν ἀλήθεια γιὰ τὸ Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὰ τὰ ἴδια κείμενα εἶναι ἀποδεκτὰ ἀπὸ διάφορες προτεσταντογενεῖς αἱρέσεις, ὅπως αὐτὴ τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, ἡ ὁποία ἀποδεδειγμένα ἔχει πλανεμένη ἀντίληψη γιὰ τὸ Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ἑπομένως ἡ ἁπλῆ παράθεσή τους δὲν σημαίνει ὅτι μὲ αὐτὰ μαρτυρεῖται ἡ πραγματικὴ ταυτότητα τοῦ Κυρίου, ὅταν μάλιστα παράλληλα παρατίθενται κείμενα τῶν Μωαμεθανῶν, χωρὶς κανένα σχολιασμὸ διακρίσεως.
.             Τὰ κείμενα ἀπὸ τὸ Κοράνιο καὶ τὶς Χαντίθ, ὄχι μόνον δὲν διαφωτίζουν τὸ ζήτημα τῆς πραγματικῆς ταυτότητας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ τὸ συσκοτίζουν περισσότερο.
.             Εἶναι ἀπαραίτητο ἐπίσης νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι σὲ ὅλες τὶς μαρτυρίες τῶν παραπάνω προσώπων δὲν γίνεται καμμία ἀναφορὰ στὸ ἀρχικὸ καὶ οὐσιαστικὸ ἐρώτημα, «Ποι;oς εἶναι ὁ Θεός τῶν χριστιανῶν;», δηλαδή, ποιὰ εἶναι ἡ ταυτότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐὰν εἶναι ἤ δὲν εἶναι ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεός. Ὅλες οἱ ἀναφορὲς εἶναι σχετικὲς μὲ τὴν ἠθικὴ διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Κι αὐτὴ τὴν διδασκαλία οἱ συγγραφεῖς τοῦ βιβλίου δὲν τὴν προβάλλουν στὸ πνευματικὸ πλαίσιο τοῦ ἤθους, ποὺ δίδαξε καὶ παρέδωκεν ὁ Χριστός, τὸ ὁποῖο ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὶς δογματικὲς ἀλήθειες ποὺ ἀποκάλυψε ὁ ἴδιος. Ἀντίθετα τὴ χρησιμοποιοῦν ἀποσπασματικὰ στὸ πλαίσιο τῆς ἐπικρατούσας κοσμικῆς ἠθικῆς φιλοσοφίας. Στὴν πραγματικότητα ὑποτάσσουν τὴν ἠθικὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ στὴν θεωρούμενη ἀπὸ τὸν κόσμο ἀναντίρρητη ἀρχὴ τῆς λεγομένης «πολιτικῆς ὀρθότητας» (political correctness), δηλαδή τῆς ἀπολυτοποίησης, τῆς θρησκειοποίησης τῆς πολιτικῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς σχετικοποίησης τῆς ἀποκεκαλυμμένης χριστιανικῆς ἀλήθειας.
.               Ἡ δουλικὴ ὑποταγὴ τῶν συγγραφέων τῶν νέων βιβλίων τῶν Θρησκευτικῶν στὴν «πολιτικὴ ὀρθότητα» γίνεται κατάδηλη καὶ ἀπὸ δύο ἀκόμη σοβαρὲς λεπτομέρειες, ποὺ ἀνιχνεύονται σὲ διάφορα σημεῖα τῶν βιβλίων. Οἱ ἐν λόγῳ συγγραφεῖς ἀποφεύγουν μὲ ἐπιμέλεια νὰ χρησιμοποιήσουν τὴ λέξη ἁμαρτία, ἐπειδὴ προφανῶς δὲν εἶναι συμβατὴ μὲ τὴν «πολιτικὴ ὀρθότητα». Σὲ κάθε περίπτωση τὴν ἀντικαθιστοῦν μὲ τὴ λέξη «λάθος». Καὶ ὅταν ἐλάχιστες φορὲς ἀναγκάζονται νὰ τὴν παραθέσουν τὴ θέτουν μέσα σὲ εἰσαγωγικά. Ὅμως, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑποτιμοῦν τὴ θεόπνευστη γραπτὴ καὶ προφορικὴ Ἱερὴ Παράδοση, ἡ ὁποία ἔχει καθιερώσει τὸν ὅρο ἁμαρτία, ἀλλοιώνουν καὶ τὸ περιεχόμενο τῆς πραγματικῆς της ἔννοιας, ἡ ὁποία παραπέμπει στὴν ἀποξένωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ στὴν τελικὴ ἀστοχία γιὰ τὴ σωτηρία, καὶ ὄχι ἁπλῶς σὲ ἕνα ἀνθρώπινο λάθος, ποὺ ἀφορᾶ προσωρινὰ μόνον τὸν ἴδιο καὶ κάποιους συνανθρώπους του.
.             Ἐπίσης ἔχουν οἱ ἴδιοι ἐξαλείψει τελείως στὰ κείμενα τῶν βιβλίων ἕναν ἄλλον ὅρο, ὁ ὁποῖος ἀφειδώλευτα χρησιμοποιεῖται στὴν Ἱερὴ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ στὴν εὐρύτερη Γραμματεία, τὸν ὅρο αἵρεση. Ἔφθασαν στὸ σημεῖο νὰ χαρακτηρίζουν τὶς γνωστὲς σὲ ὅλους μας αἱρέσεις τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ καὶ τῶν Πεντηκοστιανῶν ὡς «θρησκευτικὲς κοινότητες»! Ὁ ὅρος αὐτὸς εἶναι ἀδόκιμος γιὰ τὶς συγκεκριμένες περιπτώσεις, διότι οὔτε τὴν ἱστορία, οὔτε τὴν ταυτότητά τους ἐκφράζει. Οἱ ὁμάδες αὐτὲς οὔτε ἀπὸ κάποια θρησκεία προῆλθαν, οὔτε τὰ δόγματά τους ἔχουν σχέση μὲ τὰ δόγματα κάποιας ἀπὸ τὶς γνωστὲς θρησκεῖες. Προῆλθαν ἀπὸ διαδοχικὲς ἀποσχίσεις ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὰ δόγματά τους εἶναι τὰ δόγματα τῆς Ἐκκλησίας διαστρεβλωμένα. Γι̉ αὐτὸ δὲν ὑπάρχει καλύτερος καὶ ἐκφραστικώτερος ὅρος ἀπὸ τὸν ὅρο αἵρεση, ποὺ σημαίνει ἐπιλογὴ τῆς διεστραμμένης χριστιανικῆς ἀλήθειας.
.             Τέλος ἐκεῖνο, ποὺ ὕπουλα καὶ στοχευμένα ἀδικεῖ τὴν ἀλήθεια, εἶναι ἡ παράλληλη παράθεση προσώπων, συμβόλων, βιβλίων, εἰκόνων, προσευχῶν, ἑορτῶν, δογμάτων, ἠθῶν καὶ ἐθίμων τῆς Ὀρθοδοξίας, τῶν αἱρέσεων καὶ τῶν θρησκειῶν, χωρὶς καμία διάκριση ἀνάμεσα στὴν ἀλήθεια καὶ στὴν πλάνη, καὶ χωρὶς καμία ἐνθάρρυνση πρὸς τοὺς μαθητὲς νὰ ἀναζητήσουν τὴν ἀλήθεια. Ἀντίθετα, σύμφωνα μὲ τὸ γενικὸ πνεῦμα τῆς ἀλληλοκατανόησης, οἱ μαθηταὶ προσανατολίζονται νὰ κατανοήσουν καὶ νὰ ἀποδεχθοῦν τὸ «διαφορετικό», ἀνεξάρτητα ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἀληθινὸ ἤ ψεύτικο.
.             Διερωτᾶται κάποιος, ἐὰν οἱ ὑποστηρικταὶ τῶν ὡς ἄνω βιβλίων θὰ ἀποδέχονταν νὰ διδαχθῆ στὰ δημόσια σχολεῖα μία θεματικὴ ἑνότητα στὴν Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ Ἀγωγὴ μὲ θέμα τὰ καθεστῶτα διακυβέρνησης τῶν κοινωνιῶν, στὴν ὁποία θὰ εἶχαν παρατεθῆ δίπλα δίπλα τὰ γνωστὰ καθεστῶτα, Δημοκρατία, Βασιλεία, Ἀπολυταρχία, Δικτατορία, Φασισμός, μὲ θετικὰ μόνον χαρακτηριστικὰ γιὰ τὸ καθένα, χωρὶς καμμία πρόθεση νὰ διακριθῆ ἡ ἀλήθεια, ἀλλὰ μὲ γενικὴ καλλιέργεια τῶν μαθητῶν νὰ συνηθίσουν νὰ κάνουν ἀποδεκτὸ τὸ «διαφορετικό»!
.             Αὐτὴ ἡ βασικὴ φιλοσοφία τοῦ συγκρητισμοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὑπόβαθρο τῆς συγγραφῆς τῶν νέων βιβλίων (φακέλων) τῶν Θρησκευτικῶν, ὄχι μόνον ἀπαξιώνει τὴν ἀλήθεια, βασικὴ καὶ ἀπαραίτητη παράμετρο τῆς ἀληθινῆς παιδείας, ἀλλὰ συγχρόνως προετοιμάζει τὶς ἀνυποψίαστες παιδικὲς συνειδήσεις νὰ ἀποδεχθοῦν στὴ δεδομένη στιγμὴ τὴν πλάνη, μὲ ὅλες τὶς τραγικὲς της συνέπειες.
.             Ἄν εἶναι δυνατὸν αὐτὴ ἡ παιδεία νὰ γίνη ἀποδεκτὴ ἀπὸ ἕνα συνειδητοποιημένο ὀρθόδοξο χριστιανό! Ποιὸς ἀπὸ τοὺς ἁγίους πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τοὺς παλαιοτέρους καὶ τοὺς νεωτέρους, θὰ τὴν ἀποδεχόταν; Ποιὸς θὰ τὴν ἐπικροτοῦσε; Οὐδείς! Ποιὸς δὲν θὰ τὴν ἀντέκρουε μὲ ὅλη τὴν δύναμη τῆς ψυχῆς του; Ὅλοι θὰ τὴν πολεμοῦσαν ὡς ἀσύμβατη πρὸς τὴν ἐν Χριστῷ φιλοσοφία.
.             Ἄς ἀναλογισθοῦμε ὅλοι μας μὲ ὑπευθυνότητα, ποιοὶ εἴμαστε, ποιὲς εἶναι οἱ ρίζες μας, ποιὸς ὁ προορισμός μας, καὶ μὲ αὐτὲς τὶς προϋποθέσεις νὰ ἀγωνισθοῦμε γιὰ τὴν παιδεία ποὺ ἁρμόζει σὲ παιδιά βαπτισμένα Ὀρθόδοξα, ἀπογόνους τῶν ἁγίων καὶ τῶν μαρτύρων.

ΠΗΓΗ: apolytrosis.gr

 

 

,

Σχολιάστε

«ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΑΝΤΙΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ, ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΑ» (Ψήφισμα τῆς Μεγάλης Εἰρηνικῆς Πορείας, 23.10.17)

.             Μεγαλειώδης διαδήλωση χιλιάδων ἀτόμων -ἡ μεγαλύτερη ποὺ ἔχει διεξαχθεῖ μέχρι σήμερα στὸ Μαρούσι- ποὺ διοργάνωσαν μὲ ἐπιτυχία ἡ «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν», ἡ «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη», ἡ «Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων» καὶ ἡ «Πανελλήνια Ἕνωση Φίλων τῶν Πολυτέκνων», μὲ βασικὸ αἴτημα τὴν κατάργηση τῶν βιβλίων τῶν Θρησκευτικῶν, ποὺ μετατρέπουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπὸ μάθημα ὁμολογιακό, σὲ ἁπλὴ Θρησκειολογία, ξεκίνησε ἀπὸ τὸ Δημαρχεῖο τοῦ  Ἀμαρουσίου στὶς 5 μ.μ. πρὸς τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας. Συμμετεῖχαν πλῆθος φορέων καὶ ὀργανώσεων ποὺ διαδήλωσαν εἰρηνικά, ἀλλὰ καὶ σθεναρά, ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν ἐκτρωματικῶν βιβλίων Θρησκευτικῶν ὅλων τῶν βαθμίδων τοῦ Ἑλληνικοῦ Σχολείου, ποὺ ἐπέβαλε  τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, χωρὶς νὰ προϋπάρξει διάλογος γιὰ τὴν συγγραφή τους μὲ τὴν ἐκπαιδευτικὴ κοινότητα καὶ κυρίως μὲ τὴν Ἐκκλησία.
.            Βροντώδης ὑπῆρξε ἡ ὁμιλία τῆς καθηγ. Πανεπ. κ. Μ. Μαντουβάλου.

ΠΗΓΗ: tideon.org 

βλ. σχετ.: ΣΤΙΣ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ 

«ΤΟ ΚΑΚΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΥΛΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΑΤΟΣΧΗΜΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ, ΠΟΥ ΖΕΣΤΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΡΦΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΓΑΡΙΖΟΥΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ» Χαιρετισμὸς γιὰ τὴν ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ (Δ. Νατσιός)

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

ΠΡΟΣ:
1) Ὑπουργὸν Παιδείας Ἔρευνας καὶ Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντῖνον Γαβρόγλου.
2) Ἰνστιτοῦτο Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς.

ΚΟΙΝ:
1) Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν & πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμον.
2) Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
3) Μητροπολίτην Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ κ. Κύριλλον
4) Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων

.             Οἱ κάτωθι ἑλληνορθόδοξοι φορεῖς μαζὶ μὲ κληρικούς, θεολόγους καὶ πλῆθος λαοῦ σήμερα 23 Ὀκτωβρίου καὶ ὥρα 5μ.μ. πραγματοποιήσαμε συγκέντρωση καὶ πορεία διαμαρτυρίας ἀπὸ τὸ Δημαρχεῖο Ἁμαρουσίου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, Ἔρευνας καὶ Θρησκευμάτων (Ἀνδρέα Παπανδρέου 37, Μαρούσι) μὲ σκοπὸ τὴν κατάργηση τοῦ Νέου Προγράμματος διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν στὴν Πρωτοβάθμια καὶ Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση. Ἐκδώσαμε δὲ τὸ ἀκόλουθο Ψήφισμα, τὸ ὁποῖο καὶ θυροκολλήσαμε στὴν κεντρικὴ εἴσοδο τοῦ Ὑπουργείου :

ΨΗΦΙΣΜΑ

.            Δηλώνουμε ὅτι ἀρνούμαστε νὰ διδάσκονται τὰ παιδιά μας τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μὲ τὴ μορφὴ ποῦ ἐπιτάσσουν τὰ νέα Προγράμματα Σπουδῶν καὶ τὸ διδακτικὸ ὑλικὸ ἀπὸ τὰ βιβλία – φακέλους τοῦ μαθήματος, διότι ὅλα αὐτὰ ὡς πρὸς τὴ φιλοσοφία, τὴ δομή, τὸ σκοπὸ καὶ τὸ περιεχόμενό τους εἶναι ἀντισυνταγματικά, ἀντιπαιδαγωγικὰ καὶ ἀντορθόδοξα.

.             Εἶναι ἀντισυνταγματικὰ διότι:
Τὰ πολυθρησκειακά, νέα Προγράμματα Σπουδῶν καὶ οἱ Φάκελοι τῶν μαθητῶν ἀπευθύνονται καὶ διδάσκονται μόνο στοὺς ὀρθοδόξους μαθητές. Οἱ μαθητὲς ἄλλων θρησκευτικῶν κοινοτήτων στὴν Ἑλλάδα ἀπολαμβάνουν τὸ δικαίωμα νὰ διδάσκονται διδακτικὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα ἐπιλέγονται ἀπὸ τὶς θρησκευτικές τους κοινότητες. Κατὰ συνέπεια, παραβιάζεται καταφανῶς ἡ Συνταγματικὴ Ἀρχὴ τῆς Ἰσότητας καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν, ποῦ ἀποτελοῦν τὴ συντριπτικὴ πλειονότητα τοῦ μαθητικοῦ πληθυσμοῦ καὶ δικαιοῦνται ἐκ τοῦ ἑλληνικοῦ Συντάγματος καὶ τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως Προστασίας τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου (Πρόσθετο Πρωτόκολλο ἄρθ. 2) νὰ διδάσκονται τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν σύμφωνα μὲ τὶς θρησκευτικὲς καὶ φιλοσοφικὲς πεποιθήσεις τῶν γονέων τους.

.           Εἶναι ἀντιπαιδαγωγικὰ διότι:
1. Καταργεῖται ἡ ἱστορικότητα στὴν παρουσίαση τῶν θεμάτων, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργεῖται ἕνα παιδαγωγικό, θεολογικὸ καὶ γνωσιακὸ κομφούζιο στὸ μυαλὸ τῶν μαθητῶν.
2. Τὰ Προγράμματα καὶ οἱ φάκελοι δὲν παρουσιάζουν μὲ πληρότητα, συστηματικότητα καὶ ἐπιστημονικότητα τὰ βασικὰ χαρακτηριστικά της πίστεως, τῆς ἱστορίας, τῆς ζωῆς καὶ τῆς λατρείας τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

.          Εἶναι ἀντορθόδοξα διότι:
1.Περιέχουν ὑλικὸ ἀπὸ διδασκαλίες πολλῶν θρησκειῶν, (πολυθρησκειακὸ – πολυθρησκευτικό), οἱ ὁποῖες συνεξετάζονται μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. Τὸ ὑλικὸ αὐτό, μὲ τὴ δομὴ καὶ τὶς προτεινόμενες ὁμαδικὲς ἐργασίες του, σπείρει στὴ θρησκευτικὴ συνείδηση τῶν παιδιῶν σύγχυση καὶ ἀμφιβολίες γιὰ τὴν Ἀλήθεια τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης καὶ τὰ βιώματά τους. Ἔτσι π.χ. ἐπανειλημμένα τὰ βιβλία τοῦ Λυκείου, ποὺ ἐναρμονίζονται μὲ τὰ προγράμματα τῆς νεοβουδιστικῆς ὀργανώσεως Arigatou, ἀναπτύσσουν τὰ βουδιστικὰ καὶ ἰνδουϊστικὰ δόγματα καὶ τὶς πρακτικές τους διδάσκοντας στὰ παιδιά μας ἀλλότριους πνευματικοὺς δρόμους.
2. Διάχυτη εἶναι ἐπίσης ἡ οἰκουμενιστικὴ προσέγγιση τῆς πίστεως (ἐκτενὴς παρουσίαση τοῦ οἰκουμενιστικοῦ «κοινοβίου» Ταιζέ, καὶ τῶν διαθρησκειακῶν συναντήσεων τῆς Ἀσσίζης) καὶ οἱ ἀντίστοιχες φωτογραφίες καὶ εἰκόνες ποῦ δίνουν τὴν ἐντύπωση στὰ παιδιὰ ὅτι δὲν ὑπάρχουν ριζικὲς διαφορὲς μεταξὺ ὀρθοδοξίας, αἱρέσεων καὶ θρησκειῶν.
3. Δὲν λείπει ἡ ἀνάμειξη ἀσχέτων πρὸς τὴν Πίστη θεμάτων (κοινωνικῶν, ψυχολογικῶν, λογοτεχνικῶν) ἡ παράθεση ποιημάτων καὶ στίχων τραγουδιῶν καὶ ἀθεϊστικῶν ἰδεῶν (Φόϊερμπαχ, Καζαντζάκη κλπ.) ποὺ ἀποπροσανατολίζουν τοὺς μαθητὲς καὶ ὑποβαθμίζουν τὴν ἀξία καὶ τὸ νόημα τοῦ μαθήματος στὴ συνείδησή τους.

.           Ὡς ἐκ τούτων ἀπαιτοῦμε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, Ἔρευνας καὶ Θρησκευμάτων:

1.Νὰ ἀποσύρει ἄμεσα τὰ τωρινὰ βιβλία μαζὶ μὲ τὰ νέα Προγράμματα Σπουδῶν στὰ Θρησκευτικά, ποῦ ὁδήγησαν σὲ αὐτοῦ του εἴδους τὰ βιβλία (Φακέλους).

 2.Νὰ ἐπαναφέρει τὸν Ὀρθόδοξο χαρακτήρα καὶ προσανατολισμό τοῦ μαθήματος, θέτοντας σὲ ἰσχὺ τὰ προηγούμενα Προγράμματα καὶ Βιβλία, ἕως ὅτου συγγραφοῦν μὲ διαφανεῖς διαδικασίες ὀρθόδοξο φρόνημα καὶ κατάλληλους συγγραφεῖς νέα βιβλία. Ἐννοεῖται ὅτι στὴν ἐν λόγῳ διαδικασία δὲν μποροῦν νὰ συμμετέχουν ὅσοι σχεδίασαν συνέγραψαν καὶ ἐνέκριναν τὰ ὣς τώρα βιβλία, λόγω τῶν πολλαπλῶν δεσμεύσεων καὶ ἰδεοληψιῶν τους.

 3.Νὰ ἀντιμετωπίζει, ὄχι μὲ ἰδεοληπτικά, ἀλλὰ μὲ θεολογικὰ καὶ παιδαγωγικὰ κριτήρια τὸ ὅλο πλαίσιο τῆς ἀγωγῆς τῶν Ἑλλήνων ὀρθοδόξων μαθητῶν, μέσα ἀπὸ ὅλες γενικὰ τὶς ἐκπαιδευτικὲς καὶ προγραμματικὲς δράσεις, στὶς ὁποῖες τὸν τελευταῖο καιρὸ παρατηρεῖται διαρκῶς καὶ μονίμως μία τάση ὑποτίμησης, προσβολῆς, ὑποβάθμισης, διάβρωσης, στοχοποίησης καὶ διωγμοῦ τῆς ὀρθόδοξης ταυτότητας καὶ κληρονομιᾶς ποὺ πολιτισμικὰ θεωρεῖται ἀναγκαία καὶ ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ὁλόπλευρη ἀνάπτυξή τους.

 4.Νὰ σεβαστεῖ ἐπιτέλους, τὴ συνταγματικὴ νομιμότητα καὶ τὸ ὀρθόδοξο χριστιανικὸ πιστεύω τῆς συντριπτικῆς πλειονοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.
.         Βεβαίως καὶ νὰ μὴν συνιστᾶ σὰν λύση τὴν ἀπαλλαγὴ ἐκ τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν ἢ τὴν προαιρετικὴ παρακολούθησή του, ποὺ εἶναι καὶ ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τῆς Νέας Ἐποχῆς.
.           Δηλώνουμε ἐπίσης, ὅτι συμπαραστεκόμαστε ἀλληλέγγυοι στὰ δίκαια αἰτήματα τῶν γονέων ἀπὸ ὅλη τὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι μάλιστα, ἐπιθυμώντας νὰ διατηρήσουν ἀλώβητη τὴν ἑλληνορθόδοξη ἰδιοπροσωπία τῶν ἰδίων ἀλλὰ καὶ κυρίως τῶν παιδιῶν τους, προχωροῦν, μαζικά, σὲ μία ἐπαναστατικὴ καὶ πρωτοφανῆ στὰ παγκόσμια ἐκπαιδευτικὰ χρονικὰ κίνηση, στὴν ἐπιστροφὴ στὰ σχολεῖα τῶν βιβλίων-Φακέλων ποῦ δόθηκαν στὰ παιδιὰ γιὰ τὴ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.
.               «ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ» γιὰ νὰ διασώσουμε τὴν Πίστη μας, τὴν οἰκογένειά μας, τὴν Πατρίδα μας. Οἱ Ἕλληνες καλούμαστε πλέον σὲ συνεχῆ καὶ κλιμακούμενη Ἀντίσταση, Ἐγρήγορση, Ὁμολογία καὶ Μαρτυρία. Γιὰ μᾶς καὶ γιὰ τὰ παιδιά μας.

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΘΕΟΛΟΓΩΝ
ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

 

 

,

Σχολιάστε

ΣΤΙΣ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

Ἀποφασισμένοι :

– νά ὑπερασπισθοῦμε τήν ὀρθόδοξη ἀγωγή τῶν παιδιῶν μας ἔναντι τοῦ Νέου Προγράμματος διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν
– Νά διαδηλώσουμε τήν προσήλωση μας σέ μιά Παιδεία ἑλληνική καί ὀρθόδοξη
– Να καταπολεμήσουμε εἰρηνικά τήν ἀναλγησία καί τήν ἀδιαφορία τῶν σχεδιαστῶν ἑνός οὐδετερόθρησκου σχολείου παρά τήν ἀγωνία καί διαμαρτυρία τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τῶν Ἑλλήνων
– Νά ἀπαιτήσουμε ὡς Ἕλληνες πολίτες τήν τήρηση τοῦ ἄρθρου 3 καί 16, 2 τοῦ Συντάγματος πού προβλέπει τήν ἀνάπτυξη ὀρθοδόξου θρησκευτικῆς συνειδήσεως γιά τά ἑλληνόπουλα

Καλοῦμε ὅλους σέ συσπείρωση, εἰρηνική διαμαρτυρία καί πορεία ἀπό τό Δημαρχεῖο Ἀμαρουσίου πρός τό Ὑπουργεῖο Παιδείας τἠ Δευτέρα 23 Ὀκτωβρίου καί ὥρα 5μ.μ.

.               Ἄς μή θρηνοῦμε τήν σχεδιαζόμενη καταστροφή τῆς πατρίδος μας μέ κροκοδείλια δάκρυα. Μέ πίστη στό Θεό καί ἀνδρεία ἄς ἀντισταθοῦμε ἐνεργά ἔναντι τῶν ἐπιθέσεων τῆς Νέας Ἐποχῆς στίς ἑλληνορθόδοξες ἀξίες μας. Ὁδηγός μας ὁ στρατηγός Μακρυγιάννης: «Ὅταν μοῦ πειράζουν τήν πατρίδα καί θρησκεία μου, θά μιλήσω, θά ’νεργήσω, κι’ ὅ,τι θέλουν ἄς μοῦ κάνουν. Χωρίς ἀρετή καί θρησκεία δέν σκηματίζεται κοινωνία, οὔτε βασίλειον. Καί πράμα τζιβαϊρικόν πολυτίμητο, ὁποῦ τό βαστήξαμεν εἰς τήν τυραγνία τοῦ Τούρκου, δέν τό δίνομεν τώρα, οὔτε τό καταφρονοῦμεν οἱ Ἕλληνες. Ὁ Θεός ὁ δίκιος καί παντοδύναμος ἀνάστησε αὐτεῖνο τό μικρό ἔθνος καί θέλει νά δοξάζεται ἀπ’ αὐτό τό μικρό ὀρθόδοξο ἔθνος ὀρθοδόξως καί ἀνατολικῶς… ….θρησκείαν δέν ἀλλάζομεν ἐμεῖς, οὔτε τήν πουλοῦμεν».

ΣΤΙΣ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: «ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ»

 

, ,

Σχολιάστε

ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΤΟ ΑΓ. ΟΡΟΣ ΣΤΟΥΣ «ΦΑΚΕΛΟΥΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ»

Ἀρνητικὸ τ γιον ρος
γιὰ τοὺς «Φακέλους τῶν Θρησκευτικῶν»

.                          Τὴν ἀπόσυρση τῶν Φακέλων Μαθήματος (Θρησκευτικῶν) καὶ ἐπαναφορὰ τῶν παλιῶν βιβλίων στὰ Θρησκευτικά, ζητᾶ  ἡ Ἱ. Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους μὲ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν  ὑπουργὸ Παιδείας Κ. Γαβρόγλου, τὸν ὑπουργὸ Δικαιοσύνης Σ. Κοντονὴ καὶ σὲ ἄλλους βουλευτές, ἐπειδὴ ὅπως τονίζει:
– Οἱ ὀρθόδοξοι μαθητὲς μὲ τοὺς «φακέλους μαθήματος», ποὺ τοὺς διανεμήθηκαν, θὰ διδάσκονται ἕνα πανθρησκειακὸ μάθημα, τὸ ὁποῖο ἐντέχνως θὰ ἐνσταλάζει στὶς ψυχὲς τὴν ἰδέα ὅτι «ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι λίγο-πολὺ τὸ ἴδιο» καὶ ἐν τέλει θὰ τοὺς ὁδηγῆ στὸν ἀγνωστικισμὸ καὶ τὴν ἀθεΐα.
– Μάλιστα, ἡ παραπάνω ὑποχρέωση ἰσχύει μόνο γιὰ τοὺς πλειοψηφοῦντες ὀρθοδόξους μαθητές, ἐνῶ ο μειοψηφοντες τερόδοξοι κα τερόθρησκοι θ χουν τ δικαίωμα ν διδάσκονται μολογιακ μάθημα, σύμφωνα μ τν πίστη τους.
.                          «Κατόπιν τούτων πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ σταθῶμεν εἰς τὸ πλευρὸν τῶν γονέων οἱ ὁποῖοι συναισθανόμενοι τὸν κίνδυνον… ἀναγκάζονται νὰ ἐπιστρέψουν ὡς ἀπαραδέκτους τοὺς φακέλους; Παρακαλοῦμεν ὅπως ἀποσύρητε τοὺς ἀνωτέρω “Φακέλους” καὶ ἐπιτρέψητε τὴν προσωρινὴν χρῆσιν τῶν ὑπαρχόντων βιβλίων ἕως τῆς ὁριστικῆς διευθετήσεως τοῦ περιεχομένου τοῦ μαθήματος».

ΠΗΓΗ φωτογρ.: agioritikesmnimes.blogspot.gr

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΝΕΡΩΝΕΣ καὶ ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ (Δ. Νατσιός) «Ὅσοι δάσκαλοι, ὅσοι πιστοὶ πετᾶμε τὰ βιβλία-κουρελουργήματα καὶ διδάσκουμε Εὐαγγελικὲς Περικοπὲς καὶ Βίους Ἁγίων».

Νέρωνες κα Διοκλητιανο στ σχολεα

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Καὶ οἱ ἀπεργίες, Γέροντα, τί κακὸ κάνουν! Ὁλόκληρο μήνα χωρὶς μαθήματα τὰ παιδιά, νὰ γυρίζουν στοὺς δρόμους!
-Ἐγὼ λέω τοὺς δασκάλους ποτὲ νὰ μὴν κάνουν ἀπεργία, ἐκτὸς ἂν πᾶνε νὰ καταργήσουν τὰ θρησκευτικά, τὴν προσευχὴ ἢ νὰ κατεβάσουν τὸν σταυρὸ ἀπὸ τὴν σημαία. Τότε πρέπει νὰ διαμαρτυρηθοῦν….». (Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α´- «Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο», ἔκδ. «Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου», σελ. 297).
.                 Αὐτὰ εἰπώθηκαν πρὶν ἀπὸ 40-50 χρόνια ἀπὸ τὸν Ἅγιο. Σὰν τοὺς παλαιοὺς προφῆτες μᾶς προειδοποίησε γιὰ τὴν ἐπερχόμενη λαίλαπα τῆς ἀθεΐας καὶ τῆς ἐκκλησιομαχίας, ποὺ ξεβράζεται στὸν χῶρο τῆς παιδείας. Μὲ τὰ νέα βιβλία τῶν θρησκευτικῶν ὁλοκληρώνεται ὁ κύκλος τῆς λυσσαλέας ἐπίθεσης, τῶν ποικιλώνυμων ἐθνομηδενιστῶν, κατὰ τῶν τριῶν μαθημάτων ποὺ προσφέρουν στοὺς μικροὺς μαθητὲς ταυτότητα καὶ ἰθαγένεια.
.                 Ἡ ἀρχὴ ἔγινε μὲ τὸ βιβλίο ἱστορίας τῆς ϛ´Δημοτικοῦ, τοὺς “συνωστισμοὺς” στὸ λιμάνι τῆς Σμύρνης καὶ τοὺς ἐξωραϊσμοὺς τῆς φρικτῆς τουρκοκρατίας. Δὲν πέρασε. Ὁ λαὸς ἔφτυσε τό… κατάπτυστο βιβλίο καὶ τοὺς συγγραφεῖς του.
.                 Στὰ βιβλία ὅμως ἱστορίας Γυμνασίου καὶ Λυκείου οἱ μαθητὲς εἰσπνέουν τὶς ἀναθυμιάσεις τῶν προσκυνημένων ἱστοριογράφων τύπου Ρεπούση.
.                 Τὰ βιβλία τῆς Γλώσσας μένουν στὸ ἀπυρόβλητο καὶ συνεχίζονται οἱ ἀνοησίες μὲ «συνταγὲς μαγειρικῆς», οἱ κρανιοκενεῖς ἐμπνεύσεις γιὰ τὸν «Μέγα Ἀλέξανδρο καὶ τὴν Κοκκινοσκουφίτσα» ἢ τὰ βδελύγματα γιὰ ἔρωτες 25 χρόνων μὲ μαθήτριες Γυμνασίου.
.                 Στὸ μεσοδιάστημα, μέχρι νὰ φτάσουμε στὴν ἀπροκάλυπτη ἐπίθεση κατὰ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ἤ, καλύτερα, κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἔχουν καταργηθεῖ μὲ ὕπουλες μεθοδεύσεις καὶ μὲ καρυκεύματα περὶ δημοκρατικότητας, σεβασμοῦ τῆς διαφορετικότητας, συνοδοιπορίας μὲ τὴν σάπια Εὐρώπη καὶ λοιπὰ ἠχηρὰ πονηρεύματα, τὰ ἑξῆς:
.                 Πρῶτον: Ἡ γιορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν μὲ τὴν παρουσία τῶν σχολείων στοὺς ἐνοριακοὺς ναούς. (Μεγάλη εὐθύνη φέρουν καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ποὺ πολλοὶ ξεχύνονταν τὴν μέρα αὐτὴ στὰ φραπεδοπωλεῖα τῶν πόλεων, προκαλώντας τὴν χλεύη καὶ τὸν θυμὸ τοῦ κόσμου).
.                 Δεύτερον: Ὁ ἐκκλησιασμὸς ὅλου τοῦ σχολείου, ὡς ἔμπρακτη φανέρωση τῆς παιδαγωγίας «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου» τοῦ ἀποστόλου Παύλου.
.                 Τρίτον: Ἡ ἔπαρση τῆς σημαίας μας, ἅπαξ τοῦ μηνός, μὲ  τὴν συνοδεία τῶν παιδικῶν φωνῶν ποὺ ψάλλουν τὸν Ἐθνικό μας Ὕμνο.
.                 Τέταρτον: Ἡ ἀριστεία, δηλαδὴ ἡ συνέπεια, ἡ ἐπιμέλεια καὶ ὁ εὐεργετικὸς ἔπαινος ποὺ τροφοδοτεῖ τὴν καθ᾽ ὅλα ἀξιέπαινη προσπάθεια κάποιων παιδιῶν νὰ ὑπερέχουν. Ἀπογυμνώνεται τὸ σχολεῖο ἀπὸ τὶς δύο ἱδρυτικές, θὰ λέγαμε, προϋποθέσεις του: τὴν τιμωρία καὶ τὴν ἐπιβράβευση. Καταντᾶ ἡ σχολικὴ αἴθουσα προέκταση τοῦ παιδικοῦ δωματίου. (Μὲ τὴν ἀτιμωρησία -ἡ καταστροφικὴ ἀρχὴ τοῦ ὅλα ἐπιτρέπονται, γιατί εἶναι παιδιὰ- ἐπιβραβεύονται οἱ ἀσυνεπεῖς καὶ ἀπείθαρχοι, μὲ τὴν καταδίκη τῆς ἀριστείας τιμωροῦνται οἱ φιλόπονοι καὶ φιλομαθεῖς).
.                 Καὶ βέβαια ἡ παραπάνω κατάργηση ὑπονομεύει τὸν θεσμὸ τῶν ἐθνικῶν παρελάσεων. Αὐτὸ θὰ τὸ καταλάβουμε, ὅταν γίνουν οἱ κληρώσεις καὶ ἀρχίσουν οἱ ἀδικίες. Τὰ παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ τὶς «ἀριστερές», συριζαίικες παλαβομάρες δὲν τὶς καταλαβαίνουν…
.                 Πέμπτον: Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, στὶς Ε΄καὶ ϛ΄Δημοτικοῦ, ἀπὸ πέρυσι, μειώθηκε κατὰ μία ὥρα, εἶναι μονόωρο. Ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ καὶ μ᾽αὐτὰ ποὺ γίνονται, θὰ καταργηθεῖ.
.                 Ἕκτον: Μνεία μόνο θὰ γίνει τῆς λεγόμενης θεματικῆς ἑβδομάδας καὶ τῶν ἔμφυλων ταυτοτήτων, ἀποφάσεις ποὺ μαγαρίζουν τὴν οἰκογένεια, τὴν πάλαι ποτέ, «Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολή».
.                 Ἐρχόμαστε τώρα στὰ νέα βιβλία (φάκελλοι) τῶν θρησκευτικῶν, τὰ βλάσφημα βιβλία. Δὲν θὰ ἐπιμείνουμε στὴν περιγραφή, μίας καὶ οἱ εἰκόνες διαλαλοῦν τὰ μιάσματα. Ἀπὸ τοὺς δαιμονόπληκτους κκλησιομάχους κα λους τοὺς καντιποτένιους πο πικροτον κα ζητωκραυγάζουν γι τ νέα βιβλία δν περιμέναμε τίποτε καλύτερο. Ἀλλοῦ εἶναι τὸ πρόβλημα.
.             Ὑπάρχει κάποια ἀντίδραση ἀπὸ τὰ λεγόμενα συντηρητικὰ κόμματα;
.             Οἱ Ἀνεξάρτητοι Ἕλληνες (ΑΝΕΛ), μεταβλήθηκαν σὲ ἐξαρτημένους γραικύλους (ΕΞΑΓΡ) καὶ ὑπογράφουν μὲ χέρια καὶ ποδάρια τὶς αἰσχρουργίες. Ἡ ΝΔ, ἡ χαριτόβρυτος Κεντροδεξιά, σιωπᾶ ἰχθυοπρεπῶς καὶ στηρίζει τὰ «παρδαλὰ» νομοσχέδια, διότι εἶναι κόμμα, βεβαίως, εὐρωπαϊκὸ καὶ ὄχι ἑλληνικό. Κόμμα τ ποο πιδίδεται σ κάποια τσιμπολογήματα πατρίδας, θρησκείας, οκογένειας γι ν παραπλαν τος φελες.
.             Ἄφετε τοὺς νεκρούς… τὶς κομματικὲς κουρελοῦδες.
.             Δυστυχῶς ὅμως τὸ ἰσχυρότερο ἔρεισμα οἱ πολέμιοι τοῦ Γένους, τὸ βρῆκαν στὴν Ἱερὰ Σύνοδο. Στὴν τελευταία του εἰσήγηση στὴν Σύνοδο ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας ἔλεγε: «Κρίνεται ἀναγκαία ἡ ἀναφορὰ σὲ σύγχρονα μεγάλα θρησκεύματα, ὄχι ὅμως νὰ ἀξιοποιήσει τὴν διδασκαλία τους ὡς ἑρμηνευτικὸ πλαίσιο, ἀλλὰ γιὰ νὰ δώσει στὸν μαθητὴ (σ.σ. στὸν ὀκτάχρονο;) τὴν εὐκαιρία νὰ ἀντιληφθεῖ ὅτι τὸ θρησκευτικὸ φαινόμενο βιώνεται ποικιλοτρόπως καὶ ὅτι τὸ νόημα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς μπορεῖ νὰ ἑρμηνεύεται μέσα ἀπὸ πολλὲς διαφορετικὲς καὶ ἀντικρουόμενες ὀπτικὲς γωνίες. Ἔτσι τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καθίσταται μάθημα ποὺ καταφάσκει στὸν διάλογο καὶ στὴν ἀνάγνωση τῆς θρησκευτικῆς ἑτερότητας» .             «Κούφια καρύδια καὶ ἀσκιὰ γιομάτ᾽ ἀγέρα», ποὺ θά ᾽λεγε καὶ ὁ Μακρυγιάννης.
.             «Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον» λέει ἡ Γραφή. Τὰ μικρὰ παιδιὰ ἤδη δυσφοροῦν ἀπὸ τὴν «ποικιλότροπη βίωση τοῦ θρησκευτικοῦ φαινομένου» καὶ κραυγάζουν: δὲν θέλουμε θρησκεῖες, θέλουμε τὸν Χριστό!!!
.             Λοιπόν. Τώρα ποὺ «οἱ ἀνθρωποκάμπιες μαραζώνουν τὸ πνευματικὸ ὁλόδροσο δέντρο τῆς φυλῆς μας», (Κόντογλου), οἱ ὕπουλοι Διοκλητιανοὶ καὶ Νέρωνες, ὅσοι δάσκαλοι, σοι πιστο πετμε τ βιβλία κα διδάσκουμε Εαγγελικς Περικοπς κα Βίους γίων. Εναι ντίσταση κολοκοτρωναίικη εναι μολογία πίστεως.
.             Οἱ γονεῖς ὑπογράφουν τὴν γνωστὴ δήλωση καὶ ἐπιστρέφουν τὰ κουρελουργήματα ὡς ἀπαράδεκτα καὶ ἐπικίνδυνα. Καὶ οἱ ἴδιοι θὰ κερδίσουν πνευματικὰ καὶ στὰ παιδιά τους θὰ δώσουν ἕνα λαμπρὸ μάθημα καὶ παράδειγμα ἀνδρείας καὶ φιλοπατρίας.

, , ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, ΩΣ ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ (καθηγ. Ἡρ. Ρεράκης)

“Οἱ ἰδεοληψίες τῆς πολιτείας,
ὡς αἰτία ἔντασης τῶν σχέσεών της μὲ τὴν Ἐκκλησία
γιὰ τὰ θρησκευτικὰ”

Τοῦ Ἡρακλέους Ρεράκη,
Καθηγητοῦ Παιδαγωγικῆς -Χριστιανικῆς Παιδαγωγικῆς
τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ

ἐφημ. «Ὀρθόδ. Ἀλήθεια», 30.08.17

.         Ἡ αἴσθηση τῆς εὐθύνης τῶν πολιτικῶν ἀρχόντων ὅτι μετὰ τὴν ἐκλογή τους εἶναι πλέον ταγμένοι νὰ ὑπηρετοῦν τὶς ἀνάγκες καὶ τὶς προσδοκίες ὁλόκληρού του λαοῦ καὶ ὄχι μόνον ἑνὸς τμήματός του, ἀποτελεῖ βασικὸ ἐχέγγυο μίας δημοκρατικῆς πολιτείας. Τὸν τελευταῖο καιρό, κανένας συνειδητὸς πολίτης δὲν μπορεῖ νὰ μὴν ἀκούει, νὰ μὴν βλέπει καὶ νὰ μὴν ἀξιολογεῖ ὅλα ὅσα γίνoνται σὲ βάρος τῶν πνευματικῶν καὶ πολιτισμικῶν δομῶν τῆς ταυτότητας τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία.
.         Οἱ θρασύτατες παραβιάσεις της ἔχουν ὡς ἀφετηρία τὴν ἰδιότυπη ἀντίληψη ποὺ ἔχει ἔναντι τῆς δημοκρατίας καὶ φυσικὰ τὸν μηδενικὸ σεβασμό της σὲ ὅ,τι ἱερὸ καὶ ὅσιο πιστεύει ἐδῶ καὶ αἰῶνες ὁ ἑλληνικὸς λαός. Συχνὰ πυκνὰ ἀκούγεται καὶ κάποια «ριζοσπαστικὴ» ἰδέα ἢ ἀναγγελία ποὺ ἀφορᾶ τὸ σχεδιασμὸ μιᾶς ἀκόμη πνευματικῆς ἀνατροπῆς καὶ ἀποδόμησης.
.         Σὲ μία περίοδο πρωτίστως πνευματικῆς κρίσεως, ἡ σημερινὴ κυβέρνηση θὰ μείνει στὴν ἱστορία ὡς κυβέρνηση ποὺ δὲν ἔκτιζε, δὲν δημιουργοῦσε πρότυπα, οὔτε διατηροῦσε ἀρχὲς καὶ ἀξίες, ἀλλὰ διαρκῶς τὶς ἀπαξίωνε, τὶς γκρέμιζε, τὶς ἀνέτρεπε καὶ τὶς κατεδάφιζε. Ἰδιαίτερα ὁ χῶρος τῆς παιδείας, εἶναι ὁ χῶρος ποὺ γίνονται τὸν τελευταῖο καρὸ οἱ μεγάλες καὶ καθοριστικὲς ἀποδομήσεις μέσα ἀπὸ τὰ Ἀναλυτικὰ Προγράμματα ἢ Προγράμματα Σπουδῶν, ποὺ ἀποτελοῦν τὸν νοῦ τῆς ἀγωγῆς, τὸν προγραμματισμὸ δηλαδὴ τῆς μεταλαμπάδευσης καὶ τῆς διαμόρφωσης ἀρχῶν καὶ προτύπων, ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴν ἀνάπτυξη τῆς προσωπικότητας τοῦ παιδιοῦ, μὲ τὴ γνώση καὶ βίωση τῆς ἱστορίας, τῆς πίστεως, τῆς γλώσσας, τῆς ἀγάπης πρὸς τὴν πατρίδα, πρὸς τὴ Δημοκρατία, πρὸς τὸν ἄνθρωπο, πρὸς τὸ περιβάλλον καὶ φυσικὰ ἔχουν σχέση μὲ τὶς κοινωνικὲς καὶ πολιτισμικές του δομές.
.         Μὲ ἀφορμὴ ὅσα γίνονται σὲ βάρος τῆς Ὀρθόδοξης ἀγωγῆς τῶν νέων μας, εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ ἀπίστευτη μανία, μὲ τὴν ὁποία οἱ διατελέσαντες Ὑπουργοὶ Παιδείας αὐτῆς τῆς διακυβέρνησης σχεδίασαν καὶ σχεδιάζουν τὴν ἀλλαξοπιστία τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν. Ἀπέναντι σὲ ἕναν κατ᾽ ἐξοχὴν ὁμοιογενῆ, ὡς πρὸς τὴν ὀρθόδοξη πίστη τοῦ λαό, οἱ Ὑπουργοὶ Παιδείας αὐτῆς τῆς κυβέρνησης, μόλις ἀνέλαβαν τὴν ἐξουσία, ἀνέσυραν καὶ ἐπεδίωξαν νὰ θέσουν σὲ ἐφαρμογὴ ἕνα ἀνεφάρμοστο, ἤδη ἀπαξιωμένο ἀπὸ τοὺς θεολόγους ἐκπαιδευτικοὺς καὶ τὴ μαθητικὴ κοινότητα, ἀποσυρμένο στὰ συρτάρια τοῦ Ὑπουργείου ἀπὸ τὸ 2011 πολυθρησκειακὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν γιὰ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, χρηματοδοτημένο (ΕΣΠΑ), ποὺ οὐσιαστικὰ εὐνοοῦσε τὴν ἀποδόμηση τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐνῶ τόνιζαν παράλληλα, μὲ κάθε εὐκαιρία, τὴ μετάλλαξη τοῦ σχολείου καὶ τοῦ κράτους σὲ οὐδετερόθρησκο σχολεῖο καὶ κράτος.
.         Ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργὸς σὲ ὁμιλία του γιὰ τὴν Παιδεία στὴ Βουλὴ τὸ 2016, κάνει λόγο, μεταξὺ ἄλλων, γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ «τῆς ἀρχῆς τῆς θρησκευτικῆς οὐδετερότητας τοῦ κράτους ὡς θεσμοῦ», ἐνῶ πρόσφατα ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Βούτσης εἶπε ὅτι «δὲν εἴμαστε λαὸς ὀρθόδοξος. Εἴμαστε ἕνα σύγχρονο κράτος καὶ ὄχι “ταλιμπὰν τῆς Ὀρθοδοξίας”. Οἱ παραδόσεις σὲ πολὺ μεγάλο βαθμὸ κρατοῦνται ὅσο τὶς κρατάει ἡ ἐποχή τους».
.         Οἱ Ἕλληνες πολίτες ἔχουν πλέον καταλάβει ὅτι βρίσκονται ἀντιμέτωποι μὲ μία ἐχθρικὴ κυβέρνηση ποὺ διαπνέεται ἀπὸ κομματικές, νεομαρξιστικοῦ τύπου, ὁλοκληρωτικὲς καὶ ὄχι δημοκρατικὲς ἀντιλήψεις. Ἡ ἱστορία ἔχει καταγράψει ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα καὶ κύρια «ἐπιτεύγματα» τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ ἦταν ἡ μὲ κάθε βίαιο μέσο καὶ τρόπο δίωξη τῆς ὀρθόδοξης πίστεως καὶ τῶν ὀρθοδόξων καὶ ἡ ἐπιβολὴ μίας ἄθεης ἢ ἀντίθεης θρησκευτικῆς ἀγωγῆς στὰ σχολεῖα. Οἱ σημερινοὶ νεομαρξιστὲς ποὺ κυβερνοῦν τὴν Ἑλλάδα, ἀκολουθώντας περίπου αὐτὲς τὶς ἰδεολογικὲς ἀρχές, ἐφαρμόζουν ἕνα Πρόγραμμα διαθρησκειακῆς ἢ πολυθρησκειακῆς ἀγωγῆς, ὡς ἐργαλεῖο προπαγάνδας καὶ προσηλυτισμοῦ, μὲ τὸν ἴδιο ὅμως στόχο, δηλαδὴ τὴ μετάλλαξη τῆς χριστιανικῆς συνειδήσεως τῶν ὀρθοδόξων παιδιῶν σὲ μία ἀντίχριστη καὶ ἀντίθεη συνείδηση.
.         Μὲ αὐτὴ τὴν ἀπαράδεκτη γιὰ τὴ δημοκρατία τῆς χώρας στάση τους, ἀποδεικνύουν ὁλοκάθαρα ὅτι δὲν πολιτεύονται δημοκρατικά, ἀφοῦ δὲν σέβονται τὴν πολιτισμική, θρησκευτική, ἠθικὴ καὶ ἱστορικὴ παράδοση καὶ ταυτότητα τῆς συντριπτικῆς πλειονότητας αὐτοῦ του λαοῦ, ἀλλὰ ἐπιδιώκουν τὴν αὐταρχικὴ ἐπιβολὴ τῆς ἰδεολογίας τους καὶ τὴν μετάλλαξη τοῦ πολιτισμικοῦ τοπίου τῆς χώρας, σημαντικότατο μέρος τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ ἡ ὀρθόδοξη παράδοση.
.         Ὅπως τόνισαν ἀρκετοὶ Ἱεράρχες, παίρνοντας θέση σὲ ὅσα, πρόσφατα, διατύπωσε ὁ κ. Βούτσης, «ἡ ὀρθοδοξία εἶναι ταυτόσημη μὲ τὴν Ἑλλάδα, δὲν εἶναι ἰδεολογία, εἶναι ἱστορία, εἶναι πίστη, εἶναι παράδοση, εἶναι οἱ κοινὲς ρίζες αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, εἶναι ἀξίες, οἱ ὁποῖες χρειάζεται νὰ ὑπάρξουν, νὰ διατηρηθοῦν, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ διατηρηθεῖ καὶ ἡ πατρίδα μας».
.         Τί κάνει ὅμως ἡ Ἐκκλησία γιὰ ὅλα αὐτά; Ἐὰν ἀναλύσει κανεὶς τὰ γεγονότα, ποὺ συνέβησαν πρὶν ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴ διεξαγωγὴ τοῦ διαλόγου, ποὺ ἔκανε ἡ Ἐπιτροπὴ ποὺ ἐκπροσώπησε τὴν Ἐκκλησία μὲ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας γιὰ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν (ΜτΘ) τὴν Ἄνοιξη τοῦ 2017 καθὼς ἐπίσης καὶ ὅσα λέχθηκαν καὶ γράφτηκαν πρίν, κατὰ ἀλλὰ καὶ μετὰ τὶς Συνόδους τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ καὶ ἰδιαίτερα τόσο ἀπὸ τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο ὅσο καὶ ἀπὸ ἀρκετοὺς Ἱεράρχες κατὰ τὸ 2016 καὶ τὸ 2017 γιὰ τὸ ἴδιο θέμα, θὰ διαπιστώσει ὅτι, τελικά, ἡ ὑπόθεση τοῦ (ΜτΘ) δὲν ἔκλεισε, διότι ἁπλῶς δὲν ἔκλεισε ὀρθῶς, δηλαδή, δὲν ἔκλεισε μὲ βάση τὸ πλαίσιο τῆς ὀρθόδοξης διδασκαλίας καὶ παράδοσης, ἀλλὰ μὲ μονομερεῖς ἀποφάσεις τῆς πολιτείας, στὶς ὁποῖες ὑποχώρησε ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Ἐκκλησίας, χωρὶς νὰ ληφθοῦν ὑπ᾽ὄψη οἱ θέσεις τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως αὐτὲς εἶχαν διατυπωθεῖ συνοδικὰ σὲ προηγούμενες συνόδους της.
.         Τὸ θέμα τῆς διδασκαλίας τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας ἔχει κατ᾽ ἐξοχὴν ὀντολογικὴ διάσταση. Τὸ θέμα, ἑπομένως, ἔτσι ὅπως κατέληξε, ἀποτελεῖ μία ὁλοκληρωτικῆς μορφῆς ἐπέμβαση τῆς πολιτείας σὲ θέματα πίστεως καὶ διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ δὲν τὸ παραβλέπει οὔτε ἡ Ἐκκλησία οὔτε οἱ θεολόγοι οὔτε φυσικὰ οἱ πιστοί της, οἱ ὁποῖοι βρίσκονται σὲ κατάσταση ἀγωνιστικῆς ἀναμονῆς καὶ ἀγανάκτησης.
.         Εἶναι ὀφθαλμοφανὲς ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν δέχτηκε οὔτε πρόκειται νὰ δεχθεῖ ποτὲ ὅτι εἶναι σωστὸ καὶ σύμφωνο μὲ τὴν ὀρθόδοξη ἀγωγή, τὴ δημοκρατία καὶ τὴ συνταγματικὴ νομιμότητα, τὰ παιδιὰ τῶν ὀρθοδόξων γονέων, ὅταν φοιτοῦν στὸ σχολεῖο καὶ μάλιστα στὴν πιὸ τρυφερή τους ἡλικία, νὰ ὑφίστανται αὐτὴν τὴν ψυχικὴ ταλαιπωρία ἑνὸς ἰδεοληπτικοῦ ἐξαναγκασμοῦ τῆς συνειδήσεώς τους καὶ νὰ διδάσκονται, στὸ πλαίσιο τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ὄχι τὴ δική τους πίστη, ἀλλὰ ἕνα συνονθύλευμα θρησκειῶν.
.         Πιὸ ἔντονη μάλιστα γίνεται ἡ ἀντίθεσή τους σὲ αὐτὸ τὸ Πρόγραμμα, ὅταν συνειδητοποιοῦν τὴν ἀδικία καὶ τὴν ἀνισότητα ποὺ ὑφίστανται τὰ μικρὰ μέλη της, ὡς ὀρθόδοξα ποὺ εἶναι, ἔναντι τῶν παιδιῶν τῶν Ἑβραίων, τῶν Μουσουλμάνων καὶ τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν Ἑλλήνων, τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστὸ καὶ πολὺ σωστά, μὲ ἀπόφαση τοῦ ἴδιου Ὑπουργείου ἀπολαμβάνουν τὸ δικαίωμα τῆς διδασκαλίας τῆς ἀμιγῶς δικῆς τους πίστεως.
.         Παράλληλα, μὲ τὴν διοικοῦσα Ἐκκλησία, ἡ μεγάλη πλειονότητα τῶν Θεολόγων συνειδητοποιοῦν ὅτι, τώρα ποὺ ἀρχίζει ὁ ἀγώνας, ἔχουν χρέος νὰ δώσουν τὶς μάχες τους, ἑνωμένοι μὲ τὴν Ἐκκλησία, γιὰ νὰ ἀποκαθαρθεῖ ἡ ὀρθόδοξη ἀγωγὴ ἀπὸ τὶς ἰδεοληψίες, τὶς μεθοδεύσεις καὶ τοὺς παιδαγωγικοὺς ἐρασιτεχνισμούς, τῶν δῆθεν ἐπίδοξων σωτήρων ἐκσυγχρονιστῶν καὶ ἀναβαθμιστῶν της.

, , ,

Σχολιάστε