Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Ζωοδόχος Πηγή

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ καὶ οἱ ὁμώνυμοι ναοὶ τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ τῆς Λάρισας

Ζωοδόχος Πηγ κα ο μώνυμοι ναο
τ
ς Κωνσταντινούπολης κα τς Λάρισας

τοῦ Κωνσταντίνου Ἀθ. Οἰκονόμου, δασκάλου

ΣΥΝΑΞΑΡΙ: Ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ ὀνόματα τῆς Θεοτόκου εἶναι καὶ τὸ “Ζωοδόχος Πηγή”, ἀφοῦ γέννησε τὴν Ζωή, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός. Τὸ ὄνομα αὐτὸ ἀποδόθηκε στὴν Παναγία ἀπὸ τὸν Ἰωσὴφ τὸν Ὑμνογράφο (9ος αἰ.). Ἡ γιορτὴ ἀναφέρεται στὰ ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας, γνωστοῦ ὡς «Ζωοδόχος Πηγὴ στὸ Μπαλουκλί», ἔξω ἀπὸ τὰ θεοδοσιανὰ τείχη τῆς Κωνσταντινούπολης, ὅπου καὶ τὰ λεγόμενα “παλάτια τῶν πηγῶν”, θέρετρα Βυζαντινῶν Αὐτοκρατόρων. Ἐκεῖ ὑπῆρχε ἁγίασμα ποὺ ἐπιτελοῦσε καὶ ἐπιτελεῖ πολλὰ θαύματα.

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ: Ὁ Ἱερὸς Ναὸς Ζωοδόχου Πηγῆς στὴν Πόλη ἀνεγέρθηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Λέοντα τὸν Θράκα, πού, πρὶν γίνει αὐτοκράτορας, ὡς ἁπλὸς στρατιώτης, συνάντησε ἕναν τυφλὸ ἔξω ἀπὸ τὴν Χρυσὴ Πύλη τῆς Βασιλεύουσας. Ὁ τυφλός τοῦ ζήτησε νερὸ νὰ πιεῖ καὶ ὁ Λέων ἀναζήτησε τὴν πηγὴ τοῦ νεροῦ στὴν κατάφυτη περιοχή, ἀλλὰ δὲν μπόρεσε νὰ τὴν ἀνακαλύψει. Ἡ διήγηση προσθέτει πὼς ὁ Λέων λυπήθηκε ποὺ δὲν βρῆκε νερὸ νὰ δώσει στὸν τυφλό. Ἄκουσε τότε φωνὴ νὰ τοῦ λέει: «Βασιλιᾶ Λέοντα», ἐνῶ ἀκόμη ἦταν στρατιώτης, “εἴσελθε βαθύτερα στὸ δάσος, καὶ ἀφοῦ λάβεις μὲ τὶς χοῦφτες σου τὸ θολερὸ αὐτὸ νερό, νὰ ξεδιψάσεις τὸν τυφλὸ καὶ νὰ τοῦ πλύνεις τὰ μάτια. Τότε θὰ γνωρίσεις ποιὰ εἶμαι ἐγὼ ποὺ κατοικῶ στὸ μέρος αὐτό”. Ὁ Λέων ἔκανε ἀμέσως ὅπως τὸν διέταξε ἡ φωνὴ καὶ ὁ τυφλὸς εἶδε τὸ φῶς του. Ἡ φωνὴ ἐκείνη ἦταν τῆς Παναγίας. Ὅταν ὁ Λέων ἔγινε αὐτοκράτορας (457-474), μὲ εὐγνωμοσύνη ἔκτισε στὸ μέρος ἐκεῖνο τοῦ ἁγιάσματος Ἱερὸ Ναὸ πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας. Ὅταν κατέρρευσε ὁ Ναὸς ἀπὸ τὸν χρόνο, ὁ Ἰουστινιανὸς ἀνοικοδόμησε τὴ Ζωοδόχο Πηγή, καθιστώντας τὸ ναὸ μεγαλοπρεπέστερο, ἐνῶ ἀργότερα ὁ Βασίλειος Α΄ ὁ Μακεδών, μετὰ ἀπὸ σεισμό, ἀνέλαβε τὴν ἀνακαίνισή του (869). Ὁ Ναὸς αὐτὸς κατέρρευσε τὸν 15ο αἰώνα. Ὁ Pierre Gylles σημειώνει ὅτι ἐκείνη τὴν περίοδο (16ος αἰ.), ἡ ἐκκλησία δὲν ὑπῆρχε πιά, ἀλλὰ οἱ ἀσθενεῖς ἐξακολουθοῦν νὰ ἐπισκέπτονται τὴν Πηγή. Τὸ 1825 τὸ ἁγίασμα καταστράφηκε ἀπὸ γενιτσάρους κατὰ τὴν ἐξέγερσή τους. Τὸ 1833 ὁ Πατριάρχης Κωνστάντιος Α΄ ξαναέκτισε τὸν Ναὸ πάνω στὰ ἐρείπια τοῦ παλαιοῦ. Τὰ ἐγκαίνια ἔγιναν τὴν 2/2/1835 ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Πατριάρχη στὸ Μπαλουκλί. Μπαλουκλὶ σημαίνει τόπος μὲ ψάρια, ἀφοῦ στὴν δεξαμενὴ τῆς Πηγῆς ὑπάρχουν ψάρια. Σήμερα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴ μεγάλη ἐκκλησία, λατρευτικὸ κέντρο τοῦ συγκροτήματος ἀποτελεῖ ὁ ὑπόγειος ναὸς τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ὅπου βρίσκονται ἡ δεξαμένη μὲ τὸ ἁγίασμα καὶ τὰ ψάρια. Ἀκόμη καὶ Τοῦρκοι πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία αὐτή, παίρνουν ἁγιασμένο νερὸ καὶ θεραπεύονται. Νὰ σημειώσουμε ὅτι τὸ 1955 ὁ ναὸς βεβηλώθηκε ἀπὸ ὄχλο Τούρκων ποὺ ὅρμησαν διαλύοντας τὰ πάντα στὴν περίοδο τῶν Σεπτεμβριανῶν, τοῦ ξεσπάσματος δηλαδὴ τῶν βαρβάρων κατὰ κάθε τί χριστιανικοῦ καὶ ἑλληνικοῦ στὴν Κωνσταντινούπολη. Στὸν ναὸ αὐτὸ θεραπεύθηκαν ἡ αὐτοκράτειρα Ζωή, οἱ αὐτοκράτορες Ἰουστινιανός, Λέοντας Σοφός, Ρωμανὸς Λεκαπηνός, ὁ Ἀνδρόνικος Γ΄, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Στέφανος, ὁ Ἱεροσολύμων Ἰωάννης, πλῆθος κληρικῶν, μοναχῶν καὶ ἁπλῶν πιστῶν. Τὸν 14ο αἰώνα ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος παραθέτει ἕναν κατάλογο 63 θαυμάτων.

Ο ΟΜΩΝΥΜΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ: Ὣς τὸ τέλος τῆς Τουρκοκρατίας οἱ κάτοικοι στὴ συνοικία Ταμπάκικα ἐκκλησιάζονταν στὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλίου, ὅσο αὐτὸς λειτουργοῦσε. Τὸ 1877 οἰκοδομήθηκε σὲ κεντρικὸ σημεῖο τῆς συνοικίας ἕνα παρεκκλήσι τῆς Παναγίας Φανερωμένης ὅπου ὑπῆρχε καὶ παλαιὸ κοιμητήριο. Τὴν ἴδια χρονιά, ἐμφανίστηκε μία μοναχὴ ὀνόματι Θεοφανία, ποὺ ἐργάσθηκε ἀμισθὶ στὸ παρεκκλήσιο τοῦ μικροῦ κοιμητηρίου. Ἡ Θεοφανία ἐγκαταστάθηκε κοντὰ στὸ μικρὸ ναΐσκο, σὲ ἕνα μικρὸ κελλάκι, ζώντας ἀσκητικά. Ὁ Κύριος βλέποντας τὴν καθαρότητα τῆς ψυχῆς της, τῆς ἀποκάλυψε σὲ ὄνειρο ὅτι στὸ σημεῖο ποὺ ὑπάρχει τὸ μαγγανοπήγαδο, στὸ βάθος του, βρίσκεται παλαιὰ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Θεομήτορος ἀπὸ πολλὰ χρόνια. Ἡ μοναχὴ ξαναεῖδε σὲ ὄνειρο αὐτὴ τὴ φορὰ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, νὰ τὴν ὁδηγεῖ στὸ μαγγανοπήγαδο καὶ νὰ τῆς δείχνει ὅτι στὸ βυθὸ τοῦ βρίσκεται ἡ εἰκόνα της. Τότε ἡ μοναχὴ ἀνέφερε τὰ θαυμαστὰ ὄνειρα στὸν τότε ἱερέα τοῦ Ναΐσκου καὶ κατόπιν στὸν Ἐπίσκοπο Λαρίσης Νεόφυτο. Ἡ μοναχὴ Θεοφανία ἔνδακρυς διηγήθηκε στὸν Ἐπίσκοπο τὰ ὄνειρά της καὶ ἐκεῖνος ἔδωσε ἐντολὴ νὰ βρεθεῖ συνεργεῖο γιὰ νὰ ἀντλήσει τὸ νερὸ τοῦ πηγαδιοῦ. Μὲ ἐγκύκλιό του μάλιστα κάλεσε ἱερεῖς καὶ πιστοὺς νὰ παραστοῦν στὴν τελετή. Ἔτσι, μία μέρα σχηματίστηκε πομπὴ γύρω ἀπὸ τὸ πηγάδι μὲ τοὺς ἱερεῖς ἐνδεδυμένους τὰ ἱερά τους ἄμφια, τὸν Ἐπίσκοπο ἐπικεφαλῆς, παρουσία πλήθους κόσμου καὶ ἀφοῦ προηγήθηκε παράκληση στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἄρχισε ἡ ἄντληση τοῦ νεροῦ ὅποτε στὸ βυθὸ ἐμφανίστηκε ἡ εἰκόνα. Μεγάλη ἡ συγκίνηση καὶ ἡ χαρὰ ὅλων, ἐνῶ ἀμέσως ἤχησε ἡ καμπάνα τοῦ κωδωνοστασίου τοῦ Ναΐσκου. Ὁ Μητροπολίτης Νεόφυτος καθάρισε ἀπὸ τὶς λάσπες τὴν εἰκόνα καὶ μὲ πομπὴ τὴν ὁδήγησε στὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἁγίου Ἀχιλλίου ὅπου ἐναποτέθηκε πρὸς προσκύνηση γιὰ σαράντα ἡμέρες. Τὴν εἰκόνα αὐτή, ἡ ὁποία ἀπεικονίζει τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ τὸν Κύριο, τὴν ὀνόμασε ὁ Ἐπίσκοπος, Ζωοδόχο Πηγή, καὶ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ φιλοξενηθεῖ στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ μέχρι ἀνεγέρσεως Ἱεροῦ Ναοῦ. Ἡ εἰκόνα αὐτὴ βρίσκεται μέχρι καὶ σήμερα στὸν Ναὸ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς χαρίζοντας, εὐλογία, παραμυθία καὶ θαύματα στοὺς πιστούς. Μετὰ τὴν κατάρτιση ἐρανικῆς ἐπιτροπῆς ἀνεγέρσεως Ἱεροῦ Ναοῦ, ὁ Μητροπολίτης Νεόφυτος διόρισε τὸν ἱερέα Δημήτρη Σακελλαρίου ἐπικεφαλῆς στὴ διενέργεια ἐράνου σὲ ὅλη τὴ Θεσσαλία, ποὺ εἶχε πλέον ἐνσωματωθεῖ μὲ τὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Ἔτσι χτίστηκε ὁ πρῶτος ναὸς Βασιλικοῦ ρυθμοῦ. Ὁ Ι. Ναὸς αὐτὸς κατεδαφίστηκε καὶ στὴ θέση του ἀνηγέρθη νέος μεγαλοπρεπὴς Ναὸς τὴ δεκαετία τοῦ 1990.

Η ΕΟΡΤΗ: Ἡ σημερινὴ ἑορτὴ εἶναι:
Α΄ Κινητὴ ἑορτή, διότι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα, ὅπως καὶ ἄλλες μεγάλες ἑορτὲς (Ἀνάληψη, Πεντηκοστή, κ.α.) Ἑορτάζεται τὴν Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου, δηλαδὴ τὴν ἑβδομάδα ποὺ ἀκολουθεῖ ἀμέσως μετὰ τὸ Πάσχα.
Β΄ Εἶναι Θεομητορικὴ ἑορτὴ γιατί εἶναι μία ἑορτὴ πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας. Ἡ ἑορτὴ αὐτή, ἀντίθετα μὲ τὶς ὑπόλοιπες Θεομητορικές, ἔχει σχέση μὲ τὶς θαυμαστὲς ἐπεμβάσεις τῆς Παναγίας πρὸς σωτηρίαν ἀνθρώπων ποὺ τὴν ἐπικαλέσθηκαν μὲ πίστη. Ὅπως στὸ Μπαλουκλὶ ἑορτάζουν τὴν Ζωοδόχο Πηγὴ καὶ ὁ ναὸς ἐκεῖνος τῆς Θεοτόκου εἶναι πηγὴ θείων δωρεῶν, ἔτσι καὶ κάθε ἐκκλησία μὲ ὀρθόδοξο ἱερέα ποὺ λειτουργεῖ καὶ τελοῦνται τὰ ἅγια μυστήρια, εἶναι μία ζωοδόχος πηγή. “Στήν Ἐκκλησία τρέχει τὸ ἀθάνατο νερὸ τῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου. Τὸ νερὸ αὐτὸ ποὺ ξεδιψᾶ, πηγάζει ἀπὸ τὴν ὑπερτάτη θυσία τοῦ Κυρίου. Τὸ νερὸ αὐτὸ θεραπεύει, δίνοντας ὑγεία στὶς ἀνάπηρες καὶ τραυματισμένες ψυχές, διὰ πρεσβειῶν τῆς Παναγίας” (Αὐγ. Καντιώτης).

,

Σχολιάστε

ΩΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΕΚ ΠΗΓΗΣ

πολυτίκιον  Ζωοδόχου  Πηγῆς
χος  α´

      Ὁ ναός  σου  Θεοτόκε  ἀνεδείχθη  παράδεισος,
ὡς  ποταμοὺς  ἀειζώους  ἀναβλύζων  ἰάματα
ᾧ  προσερχόμενοι  πιστῶς,
ὡς  Ζωοδόχου  ἐκ  Πηγῆς,
ρῶσιν  ἀντλοῦμεν,  καὶ  ζωὴν  τὴν  αἰώνιον,
πρεσβεύεις  γὰρ  σὺ  τῷ  ἐκ  σοῦ  τεχθέντι,
Σωτῆρι  Χριστῷ,
σωθῆναι  τὰς  ψυχὰς  ἡμῶν.


Βλ. σχετ.: 
ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Σχολιάστε

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Παναγία, Ζωοδόχος Πηγ

      Ἡ ἑορτὴ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς ποὺ γιορτάζουμε τὴν Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου εἶναι γιορτὴ τῆς Παναγίας μας. Γράφει τὸ συναξάρι τῆς ἡμέρας: «Τὴν Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου ἑορτάζουμε τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν καὶ Θεομήτορος, τῆς Ζωηφόρου Πηγῆς. Ἀκόμη ἐνθυμούμαστε καὶ τὰ ὑπερφυῆ θαύματα ποὺ ἔγιναν στὸν Ναὸ αὐτὸ ἀπὸ τὴν Μητέρα τοῦ Θεοῦ».
.       Ἡ Παναγία ὀνομάζεται Ζωοδόχος Πηγή, ἀφοῦ γέννησε τὴν Ζωή, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός. Γιὰ πρώτη φορὰ τὸ ἐπίθετο Ζωοδόχος Πηγὴ τὸ ἔδωσε στὴν Παναγία ὁ Ἰωσὴφ ὁ Ὑμνογράφος τὸν 9ο αἰώνα, συνθέτοντας ἕναν ὕμνο του πρὸς τὴν Παναγία.
.     Ἡ γιορτή, ὅπως προαναφέρθηκε, ἀναφέρεται στὰ ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας, γνωστοῦ ὡς «Ἡ Ζωοδόχος Πηγὴ στὸ Μπαλουκλί», ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη τῆς Κωνσταντινούπολης, ὅπου ὑπῆρχε πηγὴ ἁγιάσματος ποὺ ἐπιτελοῦσε καὶ ἐπιτελεῖ πολλὰ θαύματα.
.      Ὁ Ἱερὸς Ναὸς τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς στὴν Πόλη ἀνεγέρθηκε κατ᾽ ἀρχὰς ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Λέοντα τὸν Θράκα, ποὺ ἦταν χρηστὸς καὶ ἐπιεικής, καὶ πρὶν ἀκόμη γίνει αὐτοκράτορας ὡς ἁπλὸς στρατιώτης συνάντησε ἕναν τυφλὸ ἔξω ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Πύλη τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ τυφλὸς τοῦ ζήτησε νερὸ νὰ πιεῖ καὶ ὁ Λέων ἀναζήτησε τὴν πηγὴ τοῦ νεροῦ στὴν περιοχή, ἡ ὁποία ἦταν κατάφυτη ἀπὸ δένδρα, ἀλλὰ δὲν μπόρεσε νὰ τὴν ἀνακαλύψει. Λυπήθηκε πολὺ ποὺ δὲν βρῆκε νερὸ νὰ δώσει στὸν τυφλό. Ἄκουσε τότε φωνὴ νὰ τοῦ λέγει: «Βασιλιᾶ Λέοντα» –δηλαδὴ τὸν ἀπεκάλεσε βασιλιά, ἐνῶ ἀκόμη ἦταν στρατιώτης, κάτι ποὺ ἐπαληθεύθηκε– «…νὰ εἰσέλθης βαθύτερα στὸ δάσος, καὶ ἀφοῦ λάβης μὲ τὶς χοῦφτες σου τὸ θολερὸ αὐτὸ νερό, νὰ ξεδιψάσης τὸν τυφλὸ καὶ νὰ πλύνης τὰ μάτια του, καὶ τότε θὰ γνωρίσης ποιά εἶμαι ἐγὼ ποὺ κατοικῶ στὸ μέρος αὐτό». Ὁ Λέων ἔκανε ἀμέσως ὅπως τὸν διέταξε ἡ φωνὴ καὶ ὁ τυφλὸς εἶδε τὸ φῶς του. Ἡ φωνὴ ἐκείνη ἦταν τῆς Παναγίας.
.         Καὶ ὁ Λέων, ὅταν ἔγινε αὐτοκράτορας, μὲ εὐγνωμοσύνη καὶ φιλότιμο ἔκτισε στὸ μέρος ἐκεῖνο τοῦ ἁγιάσματος Ἱερὸ Ναὸ πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς. Ὅταν κατέρρευσε ὁ Ἱερὸς αὐτὸς Ναὸς ἀπὸ τὸν χρόνο, ἄλλοι αὐτοκράτορες –ὁ Ἰουστινιανός, ὁ Βασίλειος ὁ Μακεδών– ἀνέλαβαν καὶ ἔκτισαν ἐκ νέου τὸν Ναό, πιὸ μεγαλοπρεπῆ ἀπὸ τὸν παλαιότερο.
.        Μία δεύτερη παράδοση ἀναφέρει ὅτι τὸν πρῶτο Ναὸ τὸν ἔκτισε ὁ Ἰουστινιανός, βλέποντας ἐκεῖ ποὺ κυνηγοῦσε σὲ ὅραμα ἕνα μικρὸ παρεκκλήσι καὶ ἕναν Ἱερέα μπροστὰ σὲ μία πηγή, λέγοντάς του ὅτι εἶναι ἡ πηγὴ τῶν θαυμάτων. Στὸν τόπο ἐκεῖνο ἔκτισε μοναστήρι μὲ τὰ ὑλικὰ ποὺ περίσσεψαν ἀπὸ τὴν Ἁγία Σοφία.
.         Ὁ Ναὸς αὐτὸς στὴν Βασιλεύουσα κατέρρευσε τὸν 15ο αἰώνα. Σύμφωνα μὲ μαρτυρίες τὸ 1547 ὁ Ναὸς δὲν ὑπῆρχε πιά. Ὑπῆρχε μόνον τὸ ἁγίασμα. Τὸ 1833 ὁ Πατριάρχης Κωνστάντιος Α΄ μὲ ἄδεια τοῦ Σουλτάνου ξαναέκτισε τὸν Ναὸ πάνω στὰ ἐρείπια τοῦ παλαιοῦ. Ἔτσι, στὶς 2 Φεβρουαρίου τοῦ 1835, ὁ Πατριάρχης Κωνστάντιος, μὲ 12 ἀκόμη Ἀρχιερεῖς ἐγκαινίασαν τὸν νέο Ναὸ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, στὸ Μπαλουκλί. Μπαλουκλὶ σημαίνει τόπος μὲ ψάρια, ἀφοῦ στὴν δεξαμενὴ τῆς Πηγῆς ὑπάρχουν ψάρια.
.       Στὸν ναὸ αὐτὸ ἐπιτελοῦνταν πολλὰ θαύματα καὶ μάλιστα καὶ σὲ οἰκογένειες εὐγενῶν τῆς αὐτοκρατορίας, μὲ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα αὐτὸ τῆς λύσεως τῆς στειρώσεως τῆς αὐτοκράτειρας Ζωῆς, ἡ ὁποία μετὰ ἀπὸ θαῦμα τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς γέννησε τὸν Κωνσταντῖνο τὸν Πορφυρογέννητο, ποὺ ἔγινε αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου. Στὸν ναὸ αὐτὸ θεραπεύθηκαν ἐπίσης οἱ αὐτοκράτορες Ἰουστινιανός, Λέοντας ὁ Σοφός, Ρωμανὸς Λεκαπηνός, ὁ Ἀνδρόνικος Γ´ , ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Στέφανος, ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Ἰωάννης, πολλὲς βασίλισσες καὶ πολλοὶ ἀνώτατοι ἀξιωματοῦχοι τῆς αὐτοκρατορίας, ἀλλὰ καὶ κληρικοὶ καὶ μοναχοὶ καὶ πολλοὶ ἁπλοὶ Χριστιανοί. Τὸν 14ο αἰώνα ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος γράφοντας γιὰ τὸ ἁγίασμα τῆς Πηγῆς, παραθέτει ἕναν κατάλογο 63 θαυμάτων.
.       Ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς παρουσιάζει τὴν Παναγία μέσα σὲ ἕνα συντριβάνι ἀπὸ τὸ ὁποῖο χύνεται ἄφθονο νερό, νὰ βαστάη στὴν ἀγκαλιά της τὸν Χριστὸ ποὺ εὐλογεῖ. Δύο ἄγγελοι τὴν στεφανώνουν κρατώντας εἰλητάριο ποὺ γράφει: «Χαῖρε ὅτι ὑπάρχεις βασιλέως καθέδρα, χαῖρε ὅτι βαστάζεις τὸν Βαστάζοντα πάντα». Γύρω ἀπὸ τὸ συντριβάνι εἰκονίζονται ὁ αὐτοκράτορας καὶ πολλοὶ ἀσθενεῖς μὲ ποικίλες ἀσθένειες. Δέχονται τὸ ἁγίασμα μὲ τὸ ὁποῖο τοὺς ραντίζουν οἱ ὑγιεῖς. Στὴν ἄκρη ζωγραφίζεται μία δεξαμενὴ μὲ ψάρια, ἀφοῦ ὅπως εἴπαμε Μπαλουκλὶ σημαίνει τόπος ψαριῶν.
.      Ἡ εὐλάβεια καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ λαοῦ τῆς Κωνσταντινούπολης πρὸς τὴν Ζωοδόχο Πηγὴ μεταδόθηκε σὲ ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ ἔτσι σὲ πολλὰ μέρη (…) ἀνηγέρθησαν Ναοὶ πρὸς τὴν τιμὴ τῆς Παναγίας, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ὅπου καὶ ἐκεῖ ἐπιτελοῦνται θαύματα, ποὺ στηρίζουν τοὺς ἀνθρώπους στὴν καθημερινή τους ζωὴ καὶ στὴν πίστη τους στὸν Θεό.

Α.Κ.

ΠΗΓΗ: Περιοδικὸ «Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση», Ἀπρίλιος 2009.
http://www.parembasis.gr καὶ http://mkka.blogspot.com/

, , ,

Σχολιάστε