Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Εὐρώπη

ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ καὶ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Ἡ Εὐρώπη εἶναι ὁ θάνατος
καὶ ὁ Χριστὸς ἡ ζωὴ

Ἁγίου Νικολάου Ἐπισκόπου Ἀχρίδος (Βελιμίροβιτς)
«Μέσα ἀπὸ τὸ παράθυρο τῆς φυλακῆς-
Μηνύματα στὸ λαό»
,
Ἐκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη»,
Θεσσαλονίκη 2012, σελ.109-112

.             Ποῦ τὸ σκοτάδι εἶναι πιὸ βαθύ; Ἐκεῖ ποὺ λάμπει τὸ πιὸ μεγάλο φῶς, καὶ ὕστερα σβήνει.
.             Σὲ μία πλατεία, ποὺ φωτίζεται μὲ ἑκατοντάδες χιλιάδες λάμπες, τὴ στιγμὴ ποὺ σβήνουν ὅλες οἱ λάμπες, τότε τὸ σκοτάδι εἶναι πιὸ βαθύ.
.             Πότε τὸ σκοτάδι εἶναι βαθύ; Τὴ νύχτα λίγο πρὶν ξημερώσει.
.             Ἀδελφοί μου, στὴν ἐποχή μας ἀντικρίσαμε μία πλατεία, ποὺ φωτιζόταν μὲ ἑκατοντάδες χιλιάδες λάμπες, τόσο φωτεινὴ ποὺ συναγωνιζόταν τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Ὅταν ὅμως οἱ λάμπες ἔσβησαν, ἀντικρίσαμε μία πλατεία χωρὶς φῶς, τόσο σκοτεινὴ σὰν τὴ φωλιὰ τοῦ τυφλοπόντικα κάτω ἀπὸ τὴ γῆ. Αὐτὴ ἡ πλατεία στὸ χάρτη τοῦ κόσμου ἔχει τὸ ὄνομα Εὐρώπη.
.             Ποιά εἶναι ἡ Εὐρώπη; Εὐρώπη εἶναι ἡ ἀπληστία καὶ ἡ εὐφυΐα. Καὶ τὰ δύο εἶναι ἀνθρώπινα χαρακτηριστικά. Καὶ ἡ ἀπληστία καὶ ἡ ἐξυπνάδα. Καὶ τὰ δύο εἶναι προσωποποιημένα στὰ πρόσωπα τοῦ Πάπα καὶ τοῦ Λουθήρου. Ποιά λοιπὸν εἶναι ἡ Εὐρώπη;
.             Εὐρώπη εἶναι ὁ Πάπας καὶ ὁ Λούθηρος, ἡ κορεσμένη δηλαδὴ ἀνθρώπινη ἀπληστία καὶ ὁ ἱκανοποιημένος μέχρι ἐσχάτου βαθμοῦ ἀνθρώπινος νοῦς. Ὁ Πάπας εἶναι τὸ συνώνυμο τῆς ἀνθρώπινης ἀπληστίας γιὰ ἐξουσία. Ὁ Λούθηρος εἶναι τὸ συνώνυμο τῆς ἀνθρώπινης θέλησης νὰ ἑρμηνεύσει, νὰ ἐξηγήσει τὰ πάντα μὲ τὴ λογική. Ὁ Πάπας παρουσιάζεται σὰν κυβερνήτης αὐτοῦ τοῦ κόσμου καὶ ὁ Λούθηρος παρουσιάζεται σὰν ὁ ἐπιστήμονας αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Αὐτοὶ οἱ δύο εἶναι ἡ Εὐρώπη μὲ δύο λόγια, καὶ σύμφωνα μὲ τὴν ἱστορία ἕως τώρα.
.             Ὁ ἕνας ἔριξε τὴν ἀνθρωπότητα στὴ φωτιὰ καὶ ὁ ἄλλος στὸ νερό. Καὶ οἱ δύο μαζὶ σημαίνουν ἀπομάκρυνση τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεό. Σημαίνουν ἄρνηση τῆς πίστεως καὶ ἄρνηση τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.
.             Διὰ μέσου αὐτῶν τῶν δύο ἐπιδρᾶ ἀρνητικὰ ἐδῶ καὶ αἰῶνες τὸ πνεῦμα τοῦ κακοῦ στὸ σῶμα τῆς Εὐρώπης.
.             Ποιός ὅμως μπορεῖ νὰ διώξει αὐτὸ τὸ πνεῦμα τοῦ κακοῦ ἀπὸ τὴν Εὐρώπη; Κανείς, ἐκτὸς ἀπὸ Ἐκεῖνον, τὸ ὄνομα τοῦ Ὁποίου γράφεται μὲ κεφαλαῖο γράμμα. Αὐτὸς ὁ Ὁποῖος στὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου ὑπῆρξε ὁ μοναδικὸς ἐξορκιστὴς δαιμόνων. Ὑποψιάζεστε ποιόν ἐννοῶ; Ἐννοῶ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Μεσσία καὶ Σωτήρα τοῦ κόσμου, τὸν Υἱὸ τῆς Παρθένου, τὸν Σταυρωθέντα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ Ἀναστηθέντα ἀπὸ τὸν Θεό, τὸν Δοξασμένο ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους, Αὐτὸν ποὺ οἱ πρόγονοί μας πίστεψαν καὶ προσκύνησαν.
.             Μέχρι τότε ποὺ ἡ Εὐρώπη προσκυνοῦσε τὸν Χριστὸ ὡς τὸν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης, καὶ μέχρι τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ Εὐρώπη σεβόταν τοὺς δικούς Του ἀποστόλους, μάρτυρες, ἁγίους, καὶ ἀμέτρητους χριστιανούς, ὁμοίαζε μὲ πλατεία φωτισμένη μὲ ἑκατοντάδες χιλιάδες φῶτα.
.             Ὅταν ὅμως ἡ ἀνθρώπινη ἀπληστία καὶ εὐφυΐα κυρίεψαν τὴν Εὐρώπη, τότε ἐκείνη ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸν Χριστό. Τότε τὰ φῶτα τῆς πλατείας ἔσβησαν μπροστὰ στὰ μάτια ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ ἔπεσε βαθὺ σκοτάδι. Ἐπικράτησε τὸ σκοτάδι, ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν φωλιὰ τοῦ τυφλοπόντικα…
.             Ἐξ αἰτίας τῆς ἀπληστίας κάθε λαὸς καὶ κάθε ἄνθρωπος, μιμούμενος τὸν Πάπα, ἄρχισε νὰ ἀναζητᾶ τὴν ἐξουσία, τὴν ἀπόλαυση, τὴν δόξα. Ἐξ αἰτίας τῆς ἀνθρώπινης εὐφυΐας κάθε λαὸς καὶ κάθε ἄνθρωπος θεώρησε πὼς αὐτὸς εἶναι πιὸ ἔξυπνος ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ πὼς ἔχει πετύχει πολὺ περισσότερα ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους λαούς.
.             Πῶς λοιπὸν νὰ μὴν ἀρχίσουν πόλεμοι ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους; Πῶς νὰ μὴν ἐπικρατήσει ἡ τρέλα καὶ ἡ λύσσα; Πῶς νὰ μὴν ὑπάρξουν ἀρρώστιες, ξηρασίες, νὰ μὴν ξεσπάσουν πλημμύρες;
.             Ὅλα αὐτὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν, γιὰ νὰ βγεῖ τὸ πύο ἀπὸ τὴν μολυσμένη πληγή.
.             Ὁ παπισμὸς χρησιμοποίησε τὴν πολιτική, ἐπειδὴ μόνο μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο μποροῦσε νὰ ἀποκτήσει ἐξουσία. Ὁ λουθηρανισμὸς χρησιμοποίησε τὴ φιλοσοφία καὶ τὴν ἐπιστήμη, ἐπειδὴ νόμισε πὼς μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο θὰ κερδίσει τὸν ἀνθρώπινο νοῦ. Ἔτσι ὅμως ξεκίνησε ἡ ἀπληστία νὰ πολεμᾶ μὲ τὸ νοῦ καὶ ὁ νοῦς ξεκίνησε νὰ πολεμᾶ μὲ τὴν ἀπληστία.
.             Ἡ νέα Βαβυλώνα, αὐτὴ εἶναι ἡ Εὐρώπη.
.             Στὴν ἐποχή μας ξεσηκώθηκαν οἱ νέες γενιὲς τῆς Εὐρώπης καὶ πάντρεψαν τὴν ἀπληστία μὲ τὴν εὐφυΐα. Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ γάμου αὐτοῦ ἦταν ἡ ἀθεΐα. Ἔτσι στὴν συνέχεια ἀρνήθηκαν τὸν Πάπα καὶ τὸν Λούθηρο. Τώρα κανεὶς δὲν κρύβει τὴν ἀπληστία του καὶ ὅλοι κολακεύουν τὴν ἀνθρώπινη λογική. Ἡ ἀνθρώπινη ἀπληστία καὶ ἡ ἀνθρώπινη εὐφυΐα εἶναι συνεζευγμένα στὴν ἐποχή μας. Ἀπὸ τὴ μεταξύ τους σύζευξη δημιουργήθηκε ἕνας γάμος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι οὔτε καθολικὸς οὔτε λουθηρανικός, ἀλλὰ εἶναι ὁλοφάνερα, δημόσια σατανικός.
.             Ἡ σημερινὴ Εὐρώπη δὲν εἶναι πιὰ οὔτε παπική, οὔτε λουθηρανική. Εἶναι πιὰ κάτι μακριὰ ἀπὸ τὰ παραπάνω… Ἡ Εὐρώπη εἶναι πλέον κοσμικὴ καὶ δὲν ἔχει πλέον τὴ βούληση νὰ ἀνεβεῖ στὸν οὐρανό. Δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ ἀνυψωθεῖ οὔτε μὲ τὸ διαβατήριο τοῦ ἀλάνθαστου πάπα οὔτε ἐπιθυμεῖ νὰ ἀνυψωθεῖ μὲ τὴν κλίμακα τῆς ἀνθρώπινης λογικῆς τῶν Προτεσταντῶν. Γενικότερα ἀρνεῖται νὰ ταξιδέψει ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόσμο. Ἐπιθυμεῖ νὰ παραμείνει σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο. Θέλει ὁ τάφος της νὰ εἶναι ἐκεῖ ποὺ εἶναι τὸ λίκνο της. Δὲν γνωρίζει τίποτε γιὰ τὸν κόσμο. Δὲν αἰσθάνεται τὴν οὐράνια ὀσμή. Δὲν βλέπει στὰ ὄνειρά της ἀγγέλους καὶ ἁγίους. Δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ ἀκούσει γιὰ τὴν Παναγία. Ἡ ἀκολασία της δυναμώνει τὸ μίσος της γιὰ τὴν παρθενία.
.             Ὅλες οἱ λάμπες στὴν πλατεία ἔσβησαν. Τί φοβερὸ σκοτάδι! Ὁ ἀδελφὸς βάζει τὸ μαχαίρι στὸ στῆθος τοῦ ἀδελφοῦ θεωρώντας τον ἐχθρό του. Ἀρνιέται ὁ πατέρας τὸν γιό του καὶ ὁ γιὸς ἀρνιέται τὸν πατέρα. Ὁ λύκος στὸν λύκο εἶναι πιὸ πιστὸς φίλος ἀπ’ ὅ,τι εἶναι ὁ ἄνθρωπος στὸν ἄνθρωπο.
.             Ἀδελφοί μου, δὲν τὸ βλέπετε ὅλοι; Δὲν αἰσθανόσαστε τὸ σκοτάδι καὶ τὸ ἔγκλημα τῆς ἀντιχριστιανικῆς Εὐρώπης; Τί λοιπὸν ἐπιθυμεῖτε; Νὰ εἶστε μὲ τὸ μέρος τῆς Εὐρώπης ἢ μὲ τὸ μέρος τοῦ Χριστοῦ; Ἐπιθυμεῖτε νὰ εἶστε μὲ τὸν θάνατο ἢ μὲ τὴ ζωή; Ἀναρωτιέστε; Ἀποφασίστε. Ἢ θάνατος ἢ ζωή. Αὐτὴ τὴν ἐρώτηση ἔθεσε ὁ Μωϋσῆς στὸν λαό του (Δευτ. Λ´ 15-20). Ἐμεῖς τὴν θέτουμε σὲ σᾶς. Καλὸ εἶναι νὰ θυμόσαστε πὼς ἡ Εὐρώπη εἶναι ὁ θάνατος καὶ ὁ Χριστὸς ἡ ζωή. Ἐπιλέξτε τὴν ζωή, γιὰ νὰ ζήσετε καὶ γιὰ νὰ κερδίσετε τὴν αἰώνια βασιλεία. Ἀμήν.

 

,

Σχολιάστε

Η ΕΥΡΩΠΗ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΛΛΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Εὐρώπη θέλει δουλειὰ πολλὴ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση θέλει δουλειὰ πολλή, γιὰ νὰ ἐπιβιώσει θεσμικά, πολιτισμικὰ καὶ ἱστορικά. Θέλει δουλειὰ πολλή, γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὴν ἐξελισσόμενη παρακμή της, γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὶς φυγόκεντρες τάσεις, γιὰ νὰ ἐξουδετερώσει λαϊκισμοὺς καὶ ἡγεμονικὲς τάσεις, γιὰ νὰ ἀναζωογονήσει τοὺς θεσμούς της, γιὰ νὰ ἀνακτήσει τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν λαῶν-μελῶν της, γιὰ νὰ τοὺς ἐμπνεύσει πάλι τὴν ἐλπίδα ποὺ τρεμοσβήνει.
.           Ἑξήντα χρόνια μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης τὸ πρόσημο τῆς δημιουργίας τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι θετικό, ὡς πρὸς τὴν ὕπαρξή της. Ὅμως, μετὰ τὸ Brexit καὶ τὴ σημαντικὴ ἄνοδο τῶν λαϊκιστικῶν κομμάτων, μία κρίσιμη φάση στὴν ἱστορία της. Ὁ Πιὲρ Μοσκοβισί, στὸ περιοδικὸ Le Point (23/3/2017, σελ. 44), σημειώνει: «Ἡ Ἐπιτροπὴ βεβαίως ἔχει ἐλαττώματα. Πρέπει ἀπολύτως νὰ τὰ διορθώσουμε. Φαίνεται, χωρὶς ἀμφιβολία, νὰ εἶναι ἀπαράδεκτα μακριὰ ἀπὸ τοὺς λαούς, ἀλλὰ διαθέτει ἕνα μοναδικὸ προσόν: Εἶναι ὁ μόνος θεσμὸς ποὺ προστατεύει τὸ γενικὸ εὐρωπαϊκὸ συμφέρον».
.           Δυστυχῶς, οἱ θεσμοὶ τῆς Ε.Ε. δὲν προστατεύουν ἱκανοποιητικὰ τὸ «γενικὸ εὐρωπαϊκὸ συμφέρον». Μία ἀπὸ τὶς αἰτίες τῆς ἀναποτελεσματικότητας τῆς Ε.Ε. εἶναι ἡ γραφειοκρατία της. Τὰ στελέχη τῶν Βρυξελλῶν ζοῦν ἀπομονωμένα ἀπὸ τοὺς λαοὺς καὶ καταλήγουν νὰ ἐνδιαφέρονται κυρίως γιὰ τὴν καριέρα τους καὶ τὶς ἀπολαβές τους. Εἶναι ἀπαράδεκτο καὶ σκανδαλῶδες νὰ μὴν ἀπαγορεύεται αὐστηρὰ στὰ στελέχη τῆς ΕΕ παράλληλα ἢ μετὰ τὴ θητεία τους νὰ προσλαμβάνονται σὲ ἰδιωτικὲς ἑταιρεῖες, τὶς ὁποῖες θεωρητικὰ ἔλεγχαν. Κατὰ τὴν Ἔκθεση τῆς Διεθνοῦς Διαφάνειας, ποὺ δημοσιεύθηκε τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2017, τὸ 50% τῶν τέως Ἐπιτρόπων τῆς Ε.Ε. ἀπασχολοῦνται ὡς «λομπίστες» στοὺς κοινοτικοὺς θεσμούς! Ἐπίσης μία δεκάδα Εὐρωβουλευτῶν εἶναι μέλη Διοικητικῶν Συμβουλίων Ἑταιρειῶν, ποὺ διαθέτουν λόμπι στὶς Βρυξέλλες…
.           Θεσμικὴ γάγγραινα στὸν ὀργανισμὸ τῆς Ε.Ε. ἀποτελοῦν τὰ λόμπις, οἱ οἰκονομικὲς καὶ οἱ ἰδεολογικὲς ὁμάδες πίεσης. Τὰ οἰκονομικὰ-ἐπιχειρηματικὰ λόμπις κοιτάζουν στενὰ τὰ συμφέροντα ὅσων ἐκπροσωποῦν, σὲ βάρος τοῦ γενικοῦ συνόλου. Οἱ ἰδεολογικὲς ὁμάδες πίεσης κοιτάζουν νὰ ἐπιβάλουν τὶς ἀρχές τους στὸ σύνολο τῶν πολιτῶν.
.           Εἶναι ἄξιο ἀπορίας πῶς ἰδεολογικὲς ὁμάδες πίεσης, ὅπως αὐτὲς τῶν τεκτόνων καὶ τῶν ὁμοφυλόφιλων, διαθέτουν στὶς Βρυξέλλες τόση ἰσχύ, ἂν καὶ ἐκπροσωποῦν πληθυσμιακὰ ἐλάχιστες μειονοψηφίες. Ἡ κατάργηση φυσικῶν ἀξιῶν καὶ παραδοσιακῶν θεσμῶν καὶ ἡ μετατροπὴ τοῦ ἀνθρώπου σὲ ἔμβιο ἐξάρτημα μίας χοϊκῆς καὶ ἡδονιστικῆς κοινωνίας ἐπιβάλλονται στοὺς Εὐρωπαίους πολίτες ἀπὸ τὶς συγκεκριμένες μειονοψηφίες καὶ τοὺς ὁδηγοῦν στὴν παρακμή.
.           Ὁ ἐκ τῶν δημιουργῶν τῆς ΕΟΚ Ρομπὲρ Σουμὰν ἔγραψε: «Ἡ Εὐρώπη ἀναζητεῖ τὸν ἑαυτό της. Γνωρίζει πὼς ἔχει στὰ χέρια της τὸ μέλλον της. Ποτὲ δὲν ἦταν τόσο κοντὰ στὸν σκοπό. Ἂς κάμει ὁ Θεὸς νὰ μὴν ἀφήσει νὰ τῆς φύγει ἡ ὥρα τοῦ πεπρωμένου της, ἡ ἔσχατη εὐκαιρία τῆς σωτηρίας της». Τὸ πεπρωμένο τῆς Εὐρώπης ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμᾶς, τοὺς πολίτες Της καί, ἐκεῖ ποὺ Τὴν καταντήσαμε, ἡ σωτηρία Της θέλει δουλειὰ πολλή.-

 

,

Σχολιάστε

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ (Δ. Νατσιός-π. Ν. Λουδοβίκος)

, , , , , , ,

Σχολιάστε

ΕΥΡΩΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟΣ: ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΥΛΙΣΤΙΚΟ ΛΗΘΑΡΓΟ καὶ στὰ ἀδιαφανῆ κέντρα τοῦ διεθνοῦς χρηματοπιστωτικοῦ συστήματος

Εὐρωσκεπτικισμός: ἡ αὐτοκριτικὴ ἐγρήγορση

Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ
ἐφημ. «Καθημερινή», 30.10.16

.         Ἄποψη, καὶ κατατίθεται γιὰ νὰ κριθεῖ. H χώρα μᾶς ἐπιτροπεύεται ταπεινωτικὰ (ἀλλὰ δικαιολογημένα), μποροῦμε ὡστόσο νὰ ἐκφραζόμαστε, ἀκόμα, χωρὶς λογοκρισία.
.         Ἡ ἄποψη λέει: Τὸ πιὸ αἰσιόδοξο σύμπτωμα στὴν Εὐρώπη σήμερα εἶναι ὁ εὐρωσκεπτικισμός. Ὅπως ἀκριβῶς καὶ στὴν προσωπική του καθενός μας ζωή: τὸ γονιμότερο καὶ πιὸ ἐλπιδοφόρο σύμπτωμα (τόσο στὴν ἀποτυχία ὅσο καὶ στὴν ἐπιτυχία) εἶναι ἡ αὐτοκριτικὴ ἐγρήγορση.
.         Ἔχει τόσο κατασυκοφαντηθεῖ ὁ «εὐρωσκεπτικισμός», ὥστε κάθε ὑπεράσπισή του νὰ διακινδυνεύει τὴν ἀβασάνιστη a priori ἀπόρριψή της ἢ τὸν χλευασμό. Μᾶς ἔχουν μεθοδικὰ βομβαρδίσει μὲ τὴ μικρονοϊκὴ ρετσινιὰ ὅτι εὐρωσκεπτικισμὸς σημαίνει ἐθνικιστικὸς ἐπαρχιωτισμός, ἀκροδεξιὰ ξενοφοβία, φασιστοειδὴς πατριδοκαπηλία. H εὐτέλεια τῶν κακόβουλων χαρακτηρισμῶν φανερώνει πόσο ἐπικίνδυνος εἶναι ὁ εὐρωσκεπτικισμὸς γιὰ κάποιους πανίσχυρους συνασπισμοὺς συμφερόντων.
.         Ὁ συνεπέστερος καὶ διαυγέστερος ὁρισμὸς τοῦ «εὐρωσκεπτικισμοῦ» συνοψίστηκε, ἀπὸ τὴ δεκαετία κιόλας τοῦ ’70, στὸν τίτλο κύριου ἄρθρου τῆς γαλλικῆς ἐφημερίδας «Le Monde»: «Ναὶ στὴν ἑνωμένη Εὐρώπη, ὄχι στὴν εὐρωμαρμελάδα». Ποὺ σημαίνει: Θέλουμε τὴ συνεργασία καὶ σύμπραξη τῶν εὐρωπαϊκῶν κοινωνιῶν καὶ κρατῶν, θέλουμε τὴ θεσμικὴ κατασφάλιση εἰρηνικῆς συνύπαρξης, σχεδιασμένο συντονισμὸ παραγωγῆς καὶ διακίνησης ἀγαθῶν, θέλουμε κοινὰ ἐρευνητικὰ καὶ ἐπιχειρησιακὰ προγράμματα γιὰ τὴν ἰσορροπημένη (συγκλίνουσα) ἀνάπτυξη καὶ ἄνοδο τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ὅμως, αὐτὰ ὅλα, ποτὲ σὲ βάρος τῶν ἰδιαιτεροτήτων κάθε εὐρωπαϊκῆς κοινωνίας, ποτὲ μὲ θυσία ἢ ἀλλοίωση τῶν θεσμικῶν μορφωμάτων κάθε ἐθνικῆς ἰδιοπροσωπίας, ποτὲ ἰσοπεδώνοντας ἱστορικὲς συνειδήσεις, νοοτροπίες, συλλογικοὺς χαρακτῆρες.
.         Ὑπῆρχε στὴν Εὐρώπη ἐκτίμηση, συχνὰ καὶ θαυμασμός, γιὰ τὸ κατόρθωμα τῶν «τέκνων» τῆς Εὐρώπης (πληθυσμικῶν ὁμάδων ἀπὸ ὅλα τὰ εὐρωπαϊκὰ κράτη) ποὺ μετανάστευσαν στὸν «Νέο Κόσμο» (Ἀμερικὴ) καὶ ἔστησαν ἐκεῖ μία καινούργια κρατικὴ ὑπόσταση (HΠA) γεννώντας, ἡ πανσπερμία τῶν ἐποίκων, μίαν ἐκπληκτικὴ καὶ πρωτόγνωρη στὴν Ἱστορία πολυφυλετικὴ «ἐθνικὴ» συνοχή. Δὲν ἐξαφανίστηκαν οὔτε ἐξομοιώθηκαν προγραμματικὰ οἱ καταγωγικὲς διαφορὲς τῶν ἐποίκων, ὑποτάχθηκαν ἁπλῶς στὴν ἑνοείδεια τοῦ στόχου τῆς ἀποδημίας, ποὺ ἦταν τὸ χρῆμα. Τόσο οἱ πρῶτοι, ἀπίστευτης τόλμης μετανάστες, ὅσο καὶ τὰ διαδοχικὰ κύματα ποὺ ἀκολούθησαν, ἐπὶ τρεῖς περίπου αἰῶνες, ἔφτασαν ἐκεῖ μὲ λαχτάρα γιὰ πλοῦτο, ἀτομικὴ οἰκονομικὴ ἐπιτυχία, συνθῆκες ἀπόλυτης ἐλευθερίας στὶς παραγωγικὲς καὶ ἀνταλλακτικὲς σχέσεις τους.
.         Τὴν εὐόδωση τοῦ τολμήματος ὑπηρέτησαν δύο κυρίως παράγοντες: Ἡ προτεσταντικὴ Ἠθικὴ (ὁ ἄτεγκτος πουριτανισμὸς τῶν πρώτων ἐποίκων, ποὺ ὅρισε καὶ τὶς προδιαγραφὲς τῆς πανσπερμικῆς συνύπαρξης) καὶ ἡ ἀγγλικὴ γλῶσσα, ποὺ προσφέρεται γιὰ ἀπεριόριστες νοηματικὲς ἁπλουστεύσεις καὶ κακοποιήσεις τῆς προφορικῆς ἐκφορᾶς της. Ἡ σύζευξη τῆς νηπιώδους μεταφυσικῆς ὠφελιμοθηρίας μὲ τὸν ρεαλισμὸ τοῦ πάθους γιὰ οἰκονομικὴ ἐπιτυχία ἀποτυπώθηκε ἐπιγραμματικὰ σὲ κάθε χαρτονόμισμα δολαρίου: «In God we trust»!
.         Τὸ κοινωνικὸ-πολιτικὸ μόρφωμα τῶν HΠA εἶναι ὁ πιὸ ἐντυπωσιακὸς ὣς τώρα θρίαμβος τοῦ Ἱστορικοῦ Ὑλισμοῦ, ἡ πληρέστερη μᾶλλον δικαίωση τοῦ Μὰρξ – ἔστω καὶ ἂν τὸ ὄνομά του προκαλεῖ ἀλλεργικὴ ἀπέχθεια καὶ ἀποτροπιασμὸ στοὺς δημιουργοὺς τοῦ «ἀμερικανικοῦ θαύματος». Πουθενὰ ἀλλοῦ (οὔτε κὰν στὴ Σοβιετία) ἡ οἰκονομία δὲν λειτούργησε τόσο ἀπόλυτα ὡς «βάση» (Basis) νοήματος καὶ στόχων τοῦ ἀνθρώπινου βίου, ἐνῶ ἡ θρησκεία, ἡ Τέχνη, ἡ καλλιέργεια ἁπλῶς ὡς «ἐποικοδόμημα» (Uberbau).
.         Ὁ «εὐρωσκεπτικισμὸς» λέει: H Εὐρώπη εἶναι ἀδύνατο νὰ προσαρμοστεῖ στοὺς ὅρους καὶ στὶς προδιαγραφὲς τοῦ ἀμερικανικοῦ μοντέλου, παρ’ ὅλο ποὺ αὐτὴ τὸ γέννησε. Ἀδύνατο, γιατί ἡ Εὐρώπη, ἂν καὶ δικό της γέννημα εἶναι ὁ Ἱστορικὸς Ὑλισμός, ἀντλεῖ τὴν ταυτότητά της (νόημα καὶ στόχους τῆς ἀνθρωπιᾶς τοῦ ἀνθρώπου) ὄχι ἀποκλειστικὰ ἀπὸ τὴν οἰκονομία, ὄχι ἀπὸ τὸ αὐτονομημένο σὰν αὐταξία χρῆμα. Τὸ μέγα προνόμιο τῆς Εὐρώπης, τὸ δικό της «θαῦμα», εἶναι ὅτι κάθε εὐρωπαϊκὴ κοινωνία ἔχει τὴ δική της πολιτισμικὴ ἰδιομορφία, μία ξεχωριστὴ καὶ ἀνόμοια ἱστορία, γλῶσσα, λαϊκὴ παράδοση. Ἔχει τοὺς δικούς της κάθε γλῶσσα μεγάλους ποιητὲς καὶ φιλοσόφους, εἶναι ἄλλη ἡ φλαμανδικὴ ζωγραφικὴ καὶ ἄλλη ἡ ἱσπανικὴ ἢ ἡ ἰταλική, ἄλλο πράγμα οἱ Γερμανοὶ καὶ Αὐστριακοὶ μουσουργοὶ καὶ ἄλλο οἱ Ἀγγλοσάξονες, ἄλλη ἡ σκανδιναβικὴ ἀρχιτεκτονικὴ καὶ ἄλλη ἡ μεσογειακὴ – μύρια ὅσα τὰ ἀνάλογα.
.         Οἱ πρῶτοι χαρισματικοὶ ὁραματιστὲς τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐνοποίησης, Σουμάν, Μονέ, Ἀντενάουερ, Σπάακ, Ντὲ Γκάσπερι, ὣς τὸν τελευταῖο τῶν μεγάλων Ζὰκ Ντελόρ, σίγουρα ἔβλεπαν στὴν οἰκονομικὴ συνεργασία καὶ συνανάπτυξη μία καίρια προϋπόθεση εἰρήνης, σταθερότητας, προόδου τῶν εὐρωπαϊκῶν κοινωνιῶν – ἀλλὰ δὲν μοιάζει νὰ ἀπολυτοποίησαν ποτὲ τὸν ἱστορικὸ-ὑλιστικὸ παράγοντα. Ἡ ριζικὴ μετάλλαξη τῆς E.E. συντελέστηκε μετὰ τὴν κατάρρευση τῆς Σοβιετίας, ὅταν ἡ ἱερὴ λέξη «ἐλευθερία» ἐγκλωβίστηκε ἀποκλειστικὰ στὸν μονόδρομο τῆς ἀσυδοσίας τῶν κερδοσκόπων, σὲ παγκόσμια κλίμακα.
.         Εἶναι ὀδύνη νὰ διαπιστώνει κανεὶς τὴν κακοποίηση καὶ παραφθορὰ τοῦ ὁράματος. Τς τύχες κα τ μέλλον τν ερωπαϊκν κοινωνιν, τν στορικ δυναμισμ το πολιτισμο τς Ερώπης, ν τ διαχειρίζεται μία παλληλία μ μλλον διευκρίνιστη προέλευση, πάντως χι μ λαϊκ ντολή, σ ρόλο διεκπεραιωτ ντολν π τ διαφαν κέντρα το διεθνος χρηματοπιστωτικο συστήματος. Μετριότητες τραπεζικῆς καριέρας ἐκβιάζουν, ἀπειλοῦν, τιμωροῦν σαδιστικὰ κυβερνήσεις λαῶν ἐκλεγμένες μὲ δημοκρατικὲς διαδικασίες, ἐπιτροπεύουν τὴ λειτουργία «ἀνεξάρτητων» κρατῶν – ἀποφασίζουν ποιὲς κοινωνίες θὰ ἐπιβιώσουν, ποιὲς θὰ λιμοκτονοῦν.
.         Ἡ «ποινὴ» ποὺ οἱ νικητὲς τοῦ B΄ Παγκοσμίου Πολέμου ἐπέβαλαν στὴ Γερμανία, γιὰ νὰ τιθασσεύσουν τὴν μόνιμη ἐπιθετικότητα τῶν κατακτητικῶν της ὀρέξεων, ἦταν ἡ ἀπαγόρευση ἐπανεξοπλισμοῦ της. Καὶ ἡ ποινὴ ἀποδείχθηκε μπούμερανγκ: Ἀπαλλαγμένη ἡ Γερμανία ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸ πελώριο βάρος τῶν ἐξοπλισμῶν, ἀναδείχθηκε βιομηχανικὴ ὑπερδύναμη ὑποτάσσοντας τὶς οἰκονομίες ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν – πειθαρχεῖ στὰ θελήματά της ἐκλεγμένες ἀπὸ τοὺς λαούς τους κυβερνήσεις, σὰν μαέστρος σὲ ὀρχήστρα ἀπὸ ἀναπηρικὸ καροτσάκι. Ἔτσι φτάσαμε ν σημαίνει ερωπαϊκ νοποίηση τν στανικ μετασχηματισμ τς Ερώπης σ βουλο πιόνι στ παιχνίδια τν πρόσωπων «γορν» κα τν πάνθρωπων συμφερόντων πο τς κινον.
.         Ὁ «εὐρωσκεπτικισμὸς» εἶναι ἡ ἀμφιβολία γιὰ τὴν εὐρωπαϊκότητα τῆς πολιτικῆς ποὺ ἀσκεῖ ἡ E.E., ἡ ἀντίσταση στὸν ἱστορικο-υλιστικὸ λήθαργο ποὺ ἐξουδετερώνει τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτισμικὴ δυναμική. Μακάρι νὰ γίνει κίνημα.

,

Σχολιάστε

«ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»

.               «Στὶς Βρυξέλλες ἐξελίσσεται ἕνα σχέδιο ἀποχριστιανοποίησης τῆς Εὐρώπης καὶ πρέπει νὰ βρισκόμαστε σὲ ἐγρήγορση» ἀνέφερε, μεταξὺ ἄλλων, ἀπὸ τὸ στρατιωτικὸ φυλάκιο τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου, ὅπου βρίσκεται ἀπὸ σήμερα τὸ μεσημέρι ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος  διανυκτέρευσε σήμερα μαζὶ μὲ τοὺς 150 κατοίκους τοῦ μικροῦ ἀκριτικοῦ νησιοῦ, ἐπιθυμώντας νὰ ὑπογραμμίσει τὴν πολύτιμη προσφορὰ τῶν Ἑλλήνων ποὺ ζοῦν στὰ σύνορά της πατρίδας.
.           Μετὰ τὴν ὑποδοχή του στὸ νησί, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐπισκέφθηκε τὸν Ἱ. Ναὸ Γεννήσεως, ἐνῶ στὴ συνέχεια ἀνακηρύχθηκε ἐπίτιμος δημότης τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου σὲ εἰδικὴ ἐκδήλωση ποὺ πραγματοποιήθηκε στὸ Δημαρχεῖο.
.               Κατὰ τὴν ὁμιλία του στὴν τελετὴ ἀνακήρυξής του σὲ ἐπίτιμο δημότη ὁ Μακαριώτατος ἔστειλε μήνυμα ἑνότητας πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις. «Ἡ ἱστορία ἔχει ἀποδείξει ὅτι ἑνωμένοι δὲ νικηθήκαμε ποτέ, ὅσες δυσκολίες καὶ ἂν ἀντιμετωπίσαμε» σημείωσε. «Ἦρθα νὰ πάρω δύναμη καὶ κουράγιο ἀπὸ ἐσᾶς», εἶπε ἀπευθυνόμενος στοὺς κατοίκους τοῦ Ἅη Στράτη.
.                 Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὑπογράμμισε τὴν ἀνάγκη συνεργασίας Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας, χαρακτηρίζοντάς το μονόδρομο, γιὰ νὰ ξεπεραστοῦν τὰ προβλήματα τοῦ τόπου. «Ὁ τόπος δὲν πρόκοψε, ὅταν βρεθήκαμε ἀπέναντι ὁ ἕνας στὸν ἄλλο. Ὅταν ὑπῆρξε συνεργασία, ἀπέδωσαν πολλοὶ καὶ καλοὶ καρποί», προσέθεσε. «Μόνο ἑνωμένοι οἱ Ἕλληνες, ὅλοι μαζί, μποροῦμε νὰ ξεπεράσουμε τὶς δυσκολίες».

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

,

Σχολιάστε

«ΚΑΡΦΩΣΑΝ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ»

Ὀρθόδοξη μαρτυρία στὸν 21ο αἰώνα

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.                Στὸ διαδίκτυο ἐντοπίσαμε μία ἐνδιαφέρουσα εἴδηση: «Οἱ Ρῶσοι ‟κάρφωσαν” τὸν Τίμιο Σταυρὸ στὴν καρδιὰ τοῦ Παρισιοῦ. Ἕτοιμη σχεδὸν ἡ ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Τριάδος (…). Κάποιοι τὰ δημόσια ἔσοδά τους τὰ κατευθύνουν στὸ νὰ ὁμολογοῦν Ὀρθοδοξία, εἴτε στὸ Κόσοβο, ἀναστηλώνοντας κατεστραμμένες ἀπὸ τοὺς Ἀλβανοὺς ἐκκλησίες, εἴτε ἀνοικοδομών­τας Ὀρθόδοξους Ἱεροὺς Ναοὺς στὸ κέν­τρο τῆς Εὐρώπης. Ἔτσι λοιπὸν μὲ πανηγυρικὸ τρόπο (…) τοποθετήθηκε ὁ βάρους 8 τόνων τροῦλος στὴν ρωσικὴ Ὀρθόδοξη ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Τριάδος, δίπλα ἀκριβῶς ἀπὸ τὸν πύργο τοῦ Ἄιφελ, μὲ τὸν Τίμιο Σταυρὸ τοῦ Κυρίου μας νὰ δεσπόζει στὴν περιοχή. Τὰ χρήματα γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ναοῦ δόθηκαν ἀπὸ τὸ πατριαρχεῖο Μόσχας καὶ τὴ ρωσικὴ κυβέρνηση» («Dioptra-news» 23-3-2016).
.                Εἶναι ἄξιο προσοχῆς τὸ ὅτι ὄχι μόνο τὸ ρωσικὸ πατριαρχεῖο, ἀλλὰ καὶ ἡ ρωσικὴ κυβέρνηση χρηματοδότησαν τὴν ἀνέγερση τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ Ναοῦ. Ἑπομένως πολὺ ὠφέλιμο γιὰ τὸν λαό μας θὰ εἶναι ἂν οἱ πολιτικοὶ ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, ποὺ τὸν κυβερνοῦν κατὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες, κατανοήσουν τὴν εὐεργετικὴ ἐπίδραση ποὺ μπορεῖ νὰ ἀσκήσει ἡ Ὀρθόδοξη πίστη στὴ σύγχρονη ἀποστατημένη κοινωνία. Τὰ μέτρα ποὺ παίρνουν μεθοδικὰ οἱ κυβερνήσεις τῶν χωρῶν τῆς Δύσεως γιὰ νὰ ὁδηγήσουν ἀπὸ τὴν «πολυπολιτισμικὴ κοινωνία» στὴν περίφημη «παγκοσμιοποίηση», μόνο σὲ τραγικὰ ἀ­διέξοδα καταλήγουν. Στὴν πατρίδα μας τὸ πράγμα εἶναι ἐμφανέστατο καὶ μόνο ἐξ αἰτίας τοῦ τεραστίου μεταναστευτικοῦ προβλήματος. Ἄραγε οἱ σημερινοὶ κυβερνῆτες μας θὰ θελήσουν νὰ ὑπηρετήσουν τὰ ἀληθινὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνορθοδόξου λαοῦ μας; Διαφορετικὰ θὰ ἐπαληθευθεῖ γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ ὁ θεόπνευστος λόγος τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου: «Πόσοι ἐπολέμησαν τὴν Ἐκκλησίαν; Καὶ οἱ πολεμήσαντες ἀπώλοντο (=χάθηκαν, ἐξαφανίσθηκαν)»!

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΟΣ ΡΟΓΧΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Πρὶν ἡ Εὐρώπη πεθάνει…

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»
ἀρ. τ. 2133, 15.05.16

.             Ἦταν καλλονή. Κόρη τοῦ Φοίνικα καὶ τῆς Τηλεφάσσας. Τὴν ἀπήγαγε ὁ Δίας ἐμφανιζόμενος ὡς ταῦρος καὶ ἀπέκτησε μαζί της τρία παιδιά: τὸν Μίνωα, τὸν Ραδάμανθυ καὶ τὸν Σαρπηδόνα.
.              Αὐτὴ εἶναι ἡ Εὐρώπη. Ἡ Εὐρώπη τοῦ μύθου.
.              Κάποτε ὁ μύθος ἔγινε ἱστορία, πρα­γματικότητα, ἀλήθεια. Τὴν Εὐρώπη, τὴ γηραιὰ Ἤπειρο, τὴν ἀγάπησε ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεός, ὁ Χριστός. Τὸν ἀγάπησε καὶ Ἐκείνη. Τὴ βρῆκε γριά, τὴν ἔκανε καλλονή. Αἰῶνες κράτησε αὐτὸς ὁ δεσμός. Καὶ στὴ διάρκειά του ἡ Εὐρώπη γνώρισε τὴ μεγαλύτερή της δόξα. Ἔγινε ἡ χαρὰ τοῦ κόσμου, εὐεργέτησε πλῆθος ἐθνῶν καὶ λαῶν.
.              Κάποια στιγμὴ ὁ σύνδεσμός της μὲ τὸν Χριστὸ ἄρχισε νὰ χαλαρώνει. Ἡ Εὐρώπη πῆρε τὰ μάτια της ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ ἄρχισε νὰ κρυφοκοιτάζει τὶς χαρές, τὴ δόξα καὶ τοὺς θησαυροὺς τῆς γῆς. Κι ὅσο ἀπομακρυνόταν ἀπὸ τὸν Χριστό, τόσο κολλοῦσε στὴ γῆ, ὡσότου ἔγινε ἕνα μὲ αὐτήν.
.              Ἔτσι ἡ Εὐρώπη κατάντησε σκιάχτρο. Αὐτὴ ποὺ κάποτε ἔλαμπε ἀπὸ ὀμορφιά, γέρασε πάλι ἄσχημα. Καὶ ἀπὸ εὐλογία ἔγινε κατάρα τοῦ κόσμου. Μέσα στὴν τρέλα τῆς ἀποστασίας της διέπραξε κάθε εἴδους ἀτιμία σὲ βάρος τῶν λαῶν τῆς γῆς. Δυὸ φορὲς τὸν περασμένο αἰώνα ἔπνιξε στὸ αἷμα τὸν πλανήτη.
.               Τώρα πιὰ ἡ Εὐρώπη εἶναι χῶμα. Κινούμενο πτῶμα. Πτῶμα δίχως ψυχή. Ἡ ψυχὴ τῆς Εὐρώπης ἔχει ἀπὸ αἰῶνες πεθάνει. Τώρα πεθαίνει καὶ τὸ σῶμα της.
.              Πεθαίνει ἡ Εὐρώπη; Ἡ Εὐρώπη σήμερα ἀποτελεῖ πόλο ἕλξεως γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Σήμερα ἔχει ἀποδυθεῖ στὸ πιὸ φιλόδοξο πείραμα τῆς ἱστορίας της. Βάζει στὴν ἄκρη τοὺς ἐθνικοὺς διχασμούς, σχηματίζει ἑνιαῖο σύνολο μὲ κοινὲς ἀρ­χές, κοινοὺς νόμους, πανίσχυρο κοινὸ νόμισμα καὶ ὁλοένα καὶ περισσότερο ἐνισχυόμενη ἑνιαία κεντρικὴ διοίκηση. Πῶς μπορεῖ αὐτὸς ὁ δυναμικὸς σχηματισμὸς νὰ πεθαίνει;
.              Κι ὅμως, πεθαίνει.
Αἰῶνες τώρα ὁ κακοήθης ὄγκος τοῦ Παπισμοῦ κατατρώγει τὰ σπλάχνα της. Κάποια στιγμὴ τὸ ἀπαίσιο καρκίνωμα ἔσπασε σὲ πλῆθος προτεσταντικὰ ὀγκίδια ποὺ προσέβαλαν ὅλα τὰ ζωτικά της ὄργανα. Νέκρωσαν τὰ νεφρά της, ἀχρήστευσαν τοὺς πνεύμονές της, χάλασαν τὴ σκέψη της.
.              Δὲν τὴ βλέπετε;
.              Οἱ νόμοι της δαιμονικοί, «νομιμοποι­οῦν» τὶς διαστροφές. Οἱ ἐπιθυμίες της αἰσχρές. Τὰ προστάγματά της πρόσ­τυχα. Οἱ πράξεις της κολασμένες. Ἡ ἐπιστήμη της ὑπηρετεῖ τὸ κακό, ἡ βιομηχανία της ἀπεργάζεται τὸν πόλεμο καὶ τὴν καταστροφή, οἱ θεσμοί της τὴν ὑποδούλωση τῶν ἀνθρώπων.
.              Ὅταν ἐγκατέλειψε τὸν Χριστό, γέννησε μιὰ κόρη ποὺ τὴν ἐγκατέστησε στὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ Ἀτλαντικοῦ. Κι ἡ κόρη πῆρε τοὺς κακοὺς τρόπους τῆς διεφθαρμένης μάνας. Τώρα μάνα καὶ κόρη συν­αγωνίζονται στὸν ἴδιο δρόμο τοῦ κακοῦ, ἀπομυζώντας τὸν ἱδρώτα καὶ τὸ αἷμα τῶν δυσ­τυχισμένων τοῦ κόσμου.
.              Μέχρι πότε; Δὲν θὰ κρατήσει γιὰ πολὺ ἡ λύσσα τους. Ἤδη ἡ Εὐρώπη νιώθει νὰ μπήγονται στὶς σάρκες της τὰ δόν­τια τοῦ θανάτου. Ὀρδὲς ἀλλόθρησκων εἰσβάλλουν στὸ κορμί της, ἑτοιμάζουν τὸ τέλος της, ἀντάξιο τῆς ἀποστασίας της. Ἡ Εὐρώπη πεθαίνει.
Δὲν ἀκοῦτε;
.              Τί εἶναι αὐτὸς ὁ ἄγριος θόρυβος μέσα ἀπὸ τὰ σπλάχνα τῆς Εὐρώπης; Δὲν εἶναι οἱ μηχανὲς τῶν ἐργοστασίων της. Δὲν εἶναι ὁ ἦχος τῶν ἀεροπλάνων της. Δὲν εἶναι οἱ ἐκρήξεις τῶν ὅπλων καὶ τὸ τράνταγμα τῶν πολεμικῶν μηχανῶν της.
Τί εἶναι;
.              Εἶναι ὁ ἐπιθανάτιος ρόγχος της. Τὸ φριχτὸ ροχαλητὸ τοῦ ἐπερχόμενου τέλους της. Διότι ἡ Εὐρώπη πεθαίνει. Ἡ Εὐρώπη βρίσκεται σχεδὸν μέσα στὸν τάφο της. Σάπισε ἡ νεκρὴ ψυχή της. Βρίσκεται σὲ προχωρημένη ἀποσύνθεση τὸ πνεῦμα της. Ὄζει ἀπαίσια. Ἡ δυσωδία της πνίγει τὸν πλανήτη. Τώρα πιὰ ἡ Εὐρώπη φυτοζωεῖ. Βρίσκεται σὲ κῶμα πνευματικό. Ἡ Εὐρώπη ἀφήνει τὴν τελευταία πνοή της.
Θὰ πεθάνει;
.              Ἂς μὴν πεθάνει – δὲν πρέπει νὰ πεθάνει – ἡ Εὐρώπη!
Πρὶν ἡ Εὐρώπη πεθάνει, ἂς γίνει τὸ θαῦμα!
.              Στὸ ὄνομα τῶν ἁγίων Μαρτύρων ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τρέξτε νὰ ξυπνήσετε τὴν Εὐρώπη ἀπὸ τὸν θανατηφόρο πνευματικό της ὕπνο. Θυμηθεῖτε τὸ αἷμα της. Θυμηθεῖτε τὰ λιοντάρια, τὶς τίγρεις τῶν Μαρτύρων, τὰ σπασμένα τους κόκκαλα.
.              Θυμηθεῖτε! Δῶστε της χέρι βοηθείας. Πρὶν ἡ Εὐρώπη πεθάνει γιὰ πάντα!

 

Σχολιάστε