Ἄρθρα σημειωμένα ὡς εὐθανασία

«ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;» – …«ΚΑΝΩ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ»!

«Θέλω νὰ κάνω εὐθανασία…»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: «Τί κάνεις; καλὰ εἶσαι;». «Κάνω εὐθανασία», ὅπως π.χ. λέμε: «κάνω φυσικοθεραπεία», ἢ «κάνω γυμναστική», ἢ «κάνω μπάνια». Δραματικὴ ἐπιπολαιότητα καὶ ἀπύθμενη ἀνανδρία σὲ ἕνα!

.             Πρὶν ἀπὸ λίγο καιρὸ διαβάσαμε στὸν ἠλεκτρονικὸ Τύπο (in.gr): «Συγκλόνισε ἡ ἐξομολόγηση τοῦ δημοσιογράφου Ἀλέξανδρου Βέλλιου σὲ ἐκπομπὴ καναλιοῦ ὅτι πάσχει ἀπὸ καρκίνο καὶ θέλει νὰ ὑποβληθεῖ σὲ εὐθανασία (…) προκειμένου νὰ ἔχει ἕνα ἀξιοπρεπὲς τέλος». Ἔγραψε μάλιστα σχετικὸ βιβλίο μὲ τίτλο «Ἐγὼ καὶ ὁ θάνατός μου», ποὺ φαίνεται ὅτι κυκλοφόρησε σὲ εὐρὺ ἀναγνωστικὸ κοινό.
.             Ἕνας ὅμως χριστιανὸς συνάδελφος καὶ φίλος του (Δημήτριος Σεργίου) προσπάθησε νὰ τὸν μεταπείσει μὲ ἀξιόλογη ἐπιχειρηματολογία. Μεταξὺ ἄλλων λοιπὸν γράφει:
«Δὲν θὰ σταθῶ στὴν ἀστική, ἐπιθεωρησιακὴ καὶ καλοπερασάδικη αὐτὴ νοοτροπία, μάλιστα, μπροστὰ στὸν θάνατο. Δὲν θὰ σταθῶ οὔτε κἂν στὴν καθαρῶς μηδενιστικὴ ἀντιμετώπιση τοῦ θανάτου μὲ γέλια καὶ καμώματα ἀπὸ τηλεοράσεως, ἔναντι τελικῶς χιλιάδων συνανθρώπων του, ποὺ περνοῦν ἀγόγγυστα δρᾶμα καθημερινοῦ ψυχικοῦ καὶ σωματικοῦ ἀγώνα ὑπομονῆς μπροστὰ στὶς ἀρρώστιες καὶ στὸν θάνατο. Παιδιῶν, ἐφήβων, νέων, ἐνηλίκων καὶ γερόντων, τῶν ὁποίων ἡ ἀπόρριψη σὲ Καιάδα ἀποκλείεται ἀπολύτως ἀπὸ τὸν χριστιανικὸ πολιτισμό, ἔστω κι ἂν ὁ Καιάδας αὐτὸς νοηθεῖ ὡς μία ἁπλὴ λεμονάδα μὲ δηλητήριο. (…)
.             Θὰ σταθῶ, ὅμως, κυρίως, σὲ κάτι ἄλλο: Διάβασα ὅτι στὸ περισπούδαστο ὑπὲρ τῆς καλοπερασάδικης εὐθανασίας βιβλίο σου, Ἀλέξανδρε, γράφεις ἐπὶ λέξει: “Μὲ ποιό δικαίωμα ἡ θρησκεία ἐπιλέγει πρὶν ἀπὸ μένα, γιὰ μένα, πότε καὶ πῶς ἐπιτρέπεται νὰ πεθάνω;”. Ὥστε ἔτσι, Ἀλέξανδρε! Λὲς ὅτι ἡ θρησκεία δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχει λόγο ἐπὶ τοῦ ὁριακοῦ – ὑπαρξιακοῦ ζητήματος τῆς αὐτοκτονίας; Ἀλλά, τότε, Ἀλέξανδρε, ποιός ἄλλος μπορεῖ νὰ ἔχει λόγο ἐπ᾽ αὐτοῦ, ἂν δὲν ἔχει ἡ θρησκεία; («Ὀρθόδοξος Τύπος» 29-7-2016).
.               Ὁποιοσδήποτε συμμερίζεται τὴν ἄποψη τοῦ Ἀλέξανδρου Βέλλιου γιὰ ἐφαρμογὴ τῆς εὐθανασίας, πρέπει νὰ κατανοήσει ὅτι αὐτὴ εἶναι ξεκάθαρη αὐτοκτονία, πράξη δηλαδὴ τελείως ἀπαράδεκτη γιὰ κάθε λογικὸ ἄνθρωπο στὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας. Ἀντίθετα μάλιστα εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γνωρίζουμε ὅτι ὁ πόνος ἀσκεῖ εὐεργετικὴ ἐπίδραση στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ἔχει διαπιστωθεῖ πάμπολλες φορὲς ὅτι κάθε δοκιμασία ἐξαγνίζει τὴν ψυχὴ τοῦ πάσχοντος καὶ γίνεται πηγή, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀναβλύζουν ἀρετὲς πολὺ μεγάλες, ὅπως ἡ ὑπομονή. Σὲ τελευταία ἀνάλυση ὁ πόνος ἀποτελεῖ εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Α´ Τιμ. β´ 4).

ΠΗΓΗ: osotir.org

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ “ΜΗ ΥΠΟΒΟΗΘΟΥΜΕΝΗΣ” ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ!

«Ποιός τὸν βοήθησε νὰ φύγει ἀπὸ τὴ ζωή;»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Τὴν ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ καὶ ΕΞΩΦΘΑΛΜΗ «ἠθικὴ συναυτουργία» τῶν περιβόητων «Μέσων» ποιός θὰ τὴν ἐλέγξει;

.             Προκαταρκτικὴ ἐξέταση γιὰ τὸ ἂν κάποιος βοήθησε παράνομα τὸν γνωστὸ δημοσιογράφο νὰ φύγει ἀπὸ τὴ ζωὴ ζητᾶ ὁ προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν.
.             Στὸ στόχαστρο τοῦ εἰσαγγελέα μπαίνουν οἱ συνθῆκες θανάτου τοῦ δημοσιογράφου Ἀλέξανδρου Βέλιου, ὁ ὁποῖος ἔφυγε ἀπὸ τὴ ζωὴ τὴν περασμένη Κυριακὴ καταφεύγοντας στὴ λύση τῆς «μὴ ὑποβοηθούμενης αὐτοκτονίας», στὸ σπίτι του στὸ Γέρακα.
.       Ὁ προϊστάμενος τῆς Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν παρήγγειλε τὴ διενέργεια προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως ἐξ ἀφορμῆς δημοσιεύματος στὸν ἠλεκτρονικὸ τύπο, στὸ ὁποῖο γίνεται ἀναφορά, μεταξὺ ἄλλων, σὲ σύριγγα μὲ δηλητήριο καὶ γιατρὸ πρόθυμο νὰ συνδράμει στὴν ἐπιθυμία τοῦ δημοσιογράφου νὰ φύγει ἀπὸ τὴ ζωὴ «ἐν εἰρήνῃ καὶ ἐν συνειδήσει». Σκοπὸς τῆς εἰσαγγελικῆς ἔρευνας εἶναι νὰ διερευνηθεῖ τὸ ἐνδεχόμενο κάποιος νὰ βοήθησε τὸν δημοσιογράφο νὰ φύγει ἀπὸ τὴ ζωή.
.             Ὁ Ἀλέξανδρος Βέλιος τὸν τελευταῖο καιρὸ ταλαιπωρήθηκε ἀπὸ τὸν καρκίνο ποὺ τὸν κατέβαλε σωματικὰ καὶ εἶχε δηλώσει δημόσια πὼς ἐπιθυμοῦσε νὰ κάνει ὁ ἴδιος εὐθανασία, προτοῦ τὸν συνθλίψει κυριολεκτικὰ ἡ ἀσθένεια.

[…]

ΠΗΓΗ: arouraios.gr

 

Σχολιάστε

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ

Τῆς « ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

.           Ἔχουμε ἀκούσει καὶ στὸ παρελθὸν περιπτώσεις εὐθανασίας… Καὶ σὲ ζῶα καὶ σὲ ἀνθρώπους… Ἀκούσαμε καὶ πρόσφατα ἀπὸ ἐπωνύμους… Δὲν εἶναι ὅμως εὖ-θανασία ἡ λεγομένη εὐθανασία… Πᾶς νὰ ἀποφύγεις ἕνα ἐπίγειο σωματικὸ πόνο ἢ ἕνα ὀξύτατο πνευματικὸ πόνο καὶ φεύγεις ἀπὸ αὐτὴ τὴ ζωὴ μὲ ἕνα χειρότερο ἀποτέλεσμα: χωρὶς δυνατότητα μετάνοιας καὶ ἐπιστροφῆς. Δὲν εἶναι ἡ εὐθανασία συμβατὴ μὲ τὴν πίστη στὸν Θεὸ καὶ τὴν σωτηρία τῆς ἀθάνατης ψυχῆς μας.
.            Τί εἶπε ὁ Χριστὸς γιὰ τὸν αὐτόχειρα Ἰούδα; Εἶπε: «καλύτερα νὰ μὴ εἶχε γεννηθεῖ». Ὄχι μόνο γιὰ τὴν προδοσία, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν αὐτοκτονία. Καὶ ναὶ μὲν στὰ ζῶα τὸ κακὸ εἶναι μικρότερο, διότι δὲν ἔχουν συνείδηση τῆς ὑπάρξεώς τους, ἀλλὰ μόνο ἔνστικτα ζωῆς καὶ ἀναπαραγωγῆς καὶ κατώτερο συναισθηματικὸ κόσμο (κάποια κέντρα)… Γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὅμως ἡ εὐθανασία εἶναι ὅ, τι χειρότερο. Εἶναι αὐτοκτονία, αὐτοχειρία, ἔστω κι ἂν γίνεται μὲ ἀφαίρεση τῆς μηχανικῆς ὑποστήριξης στὸ Νοσοκομεῖο ἢ μὲ ἔνεση τοῦ γιατροῦ. Ὅποιος αὐτοκτονεῖ φεύγει ἀμετανόητος… Μάλιστα ἐπεμβαίνει στὰ χωράφια τοῦ Θεοῦ. Τὴν ζωὴ δὲν τὴν φτιάξαμε ἐμεῖς… Εἶναι δῶρο Θεοῦ ἡ ζωὴ διὰ μέσου τῶν γονέων μας. Ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου εἶναι ὁ Θεός. Δὲν ἔχουμε ἐμεῖς τὸ δικαίωμα κάτι ποὺ δὲν ἀρχίσαμε νὰ τὸ τελειώσουμε. Δὲν εἴμαστε αὐθύπαρκτοι καὶ αὐτόνομοι σ᾽ αὐτὴ τὴ ζωή. Ἄλλος ἀνοίγει καὶ κλείνει τὸ διακόπτη τῆς ζωῆς. Ἔχουμε λοιπὸν ἀρχὴ καὶ τέλος βιολογικό. Ὅμως δὲν ἔχουμε ὑπαρξιακὸ τέλος. Ἡ ψυχὴ εἶναι ἀθάνατη καὶ ποτὲ δὲν πεθαίνει. Συνεχίζει τὸ ταξίδι της καὶ ἀναλόγως τῶν πράξεών της χαίρεται ἢ πενθεῖ στὸ διηνεκὲς χωρὶς τὴ δυνατότητα ἀλλαγῆς. Αὐτὸ τὸ σκέφτονται ο ποψήφιοι πελάτες τς εθανασίας; Χώρια ποὺ ἡ εὐθανασία εἶναι κι ἕνας ἄκρατος ἐγωϊσμός. «Δὲν θέλω νὰ πονέσω, νὰ καταρρεύσω, νὰ μὲ δοῦνε στὰ χάλια μου, νὰ εἶμαι ἐξαρτώμενος καὶ διασωληνωμένος». Καὶ οἱ ἄλλοι ποὺ δὲν ἔχουν τὰ χρήματα νὰ πᾶνε στὴν Ἑλβετία γιὰ εὐθανασία; Ποὺ λιώνουν πάνω στὸ κρεβάτι τοῦ πόνου; Ποὺ συχνὰ μέσα στὸν πόνο τους βρίσκουν τὸν λησμονημένο Θεὸ καὶ ξανασμίγουν μὲ τοὺς συγγενεῖς τους;
.           Ἔλεγε σοφὰ ὁ ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης: «Μὴ κατηγορεῖτε τὸν καρκίνο. Ξέρετε πόσους ἔστειλε στὸν Παράδεισο ὁ καρκίνος»; Κακὸ ὁ πόνος, κάκιστο… Δὲν εἶναι ὅμως ἠθικὸ κακό. Ἀπὸ τὸ πικρὸ τοῦ πόνου συχνὰ βγαίνει γλυκιὰ ὠφέλεια. Ἂν ἦταν κακὸ ὁ πόνος, δὲν θὰ ὑπέφερε ὁ Χριστὸς στὸν Σταυρὸ καὶ οἱ ἅγιοι Μάρτυρες στὰ μαρτύριά τους. Ἐξ ἄλλου γιατί κάνει κάποιος εὐθανασία; Πιθανὸν γιὰ τὴν ἀποφυγὴ τῶν δυσάρεστων συνεπειῶν μίας ἀνίατης καὶ ἐπώδυνης ἀρρώστιας. Κι ἂν στὸ διάστημα αὐτὸ ἀνακαλυφθεῖ – λέμε ἂν – τὸ φάρμακο κατὰ τοῦ καρκίνου; Ἂν βρεθεῖ μία μέθοδος νὰ μὴ πονᾶμε; Ἂν τέλος πάντων κάνει ὁ Θεὸς ἕνα θαῦμα; Δὲν θὰ χτυπᾶμε τὸ κεφάλι μας αἰώνια στὸν τοῖχο τῆς κόλασης χωρὶς ἀποτέλεσμα; Ἡ τελικὴ ὅμως προσπάθεια τῆς εὐθανασίας ἔγκειται στὸ νὰ ἀποφύγει ὁ ἄνθρωπος τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ (ὅπως π.χ. καὶ μὲ τὴν κρυονικὴ) καὶ τελικὰ κάνει τὸ δικό του θέλημα.
.           Κι ἂν ὁ Θεὸς θέλει νὰ περάσουμε μέσα ἀπὸ τὸ καμίνι τοῦ πόνου; Δηλαδὴ δὲν μᾶς ἀγαπᾶ ὁ Θεός; Ξέρουμε ἐμεῖς καλύτερα ἀπὸ Αὐτόν; Αὐτὸς θυσίασε τὸ Γιό Του γιά μᾶς. Αὐτὸς εἶπε ὅτι «καὶ οἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς μᾶς εἶναι μετρημένες». Μᾶς ἀγαπᾶ καὶ μᾶς φροντίζει μέχρι λεπτομερειῶν καὶ δευτερολέπτων.
.           Ἐρχόμαστε λοιπὸν ἐμεῖς μὲ τὴν εὐθανασία καὶ λέμε στὸ Θεὸ ὅτι «εἶσαι ἄδικος πού μου ΄δωσες αὐτὴ τὴν ἀρρώστια κι ἐγὼ θὰ δεῖς τί θὰ σοὺ κάνω, θὰ σοὺ ξεφύγω, εἶσαι ὁ δήμιός μου καὶ δὲ θέλω καμιὰ παρηγοριὰ καὶ λύπηση»… Κι ὅλα αὐτὰ τὰ λέει στὸν Πατέρα καὶ Πλάστη μας… Καὶ τελικὰ πάει μὲ τὸν ἄλλο, τὸν κακό, ποὺ εἶναι ἀνθρωποκτόνος καὶ μᾶς ὠθεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ εἴτε στὸν φόνο κάποιου ἄλλου εἴτε στὸν φόνο τοῦ ἑαυτοῦ μας
.           Ἡ ἀρρώστια καὶ ὁ πόνος μᾶς πληροφοροῦν ὅτι εἴμαστε φθαρτοὶ καὶ παροδικοὶ ἐδῶ κάτω. Ὅτι ἔχουμε ἡμερομηνία λήξεως. Εἶναι τὸ καμπανάκι τοῦ Θεοῦ ποὺ μᾶς λέγει: «στροφὴ πρὸς τὰ ἄνω». «Μετανοεῖτε καὶ πιστεύετε στὸ Εὐαγγέλιο».
.           Ἀλήθεια, αὐτοὶ ποὺ ἐπιθυμοῦν εὐθανασία ρώτησαν τὴν ψυχή τους, τὸν Χριστό, τὴν Ἐκκλησία, τὸ Εὐαγγέλιο, ἔτσι ἀπὸ περιέργεια νὰ δοῦνε τί λέγουν… Ξέρουν τί σημαίνει Παράδεισος καὶ Κόλαση; Οἱ ἐμφανισθέντες κατὰ καιροὺς ἅγιοι μάρτυρες σὲ ἁγίους καὶ ὁσίους της Ἐκκλησίας μᾶς ἔλεγαν ὅτι «δὲν εἶναι ἄξια τὰ παθήματα αὐτῆς τῆς ζωῆς πρὸς τὴν μέλλουσα δόξα ποὺ θὰ μᾶς ἀποκαλυφθεῖ». Οἱ ἑκούσια εὐθανατούμενοι ὅμως γυρίζουν τὰ πράγματα ἀνάποδα: Γιὰ νὰ μὴ ζήσουν λίγο πόνο σωματικὸ ἐδῶ προτιμοῦν τὸν αἰώνιο καὶ ἀβάσταχτο πόνο τῆς ψυχῆς ἐκεῖ! Ἀλλὰ τὸν πραγματικὸ πόνο δὲν τὸν νιώσαμε ἀκόμη….
.           Νὰ φυλάξει ὁ Καλὸς Θεὸς νὰ μὴ πᾶμε στὴν κόλαση, στὸν τόπο τῆς βασάνου, ἐκεῖ ὅπου ὁ πόνος δὲν ἔχει οὔτε γιατρειὰ οὔτε τέλος. Εἴμαστε συμπαθεῖς σὲ ὅσους σκέφτονται μέσα στὴν ἄγνοιά τους ἢ τὴν ἀπελπισία τους τὸ λάθος τῆς εὐθανασίας, ἀλλὰ θὰ ἦταν ὅμως χειρότερο λάθος νὰ μὴ λέγαμε τὸ ἅγιο θέλημα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸν θάνατο. Γιὰ τὸν ἄνθρωπο!

Σχολιάστε

ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΟΡΚΟΥ ΤΟΥ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ καὶ ΣΤΟ «ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ» (Δὲν ἔχω πεισθεῖ ὅτι ἡ διάγνωση τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου εἶναι ἐπαρκής)

Νικόλαος Μπαλαμοτσος:
«Ποτ
δν επα σ σθεν τι θ πεθάνει θ
ζήσει»

Ἀχιλλέας Ε. Κοῦμπος – συγγραφέας

Νικόλαος Μπαλαμοῦτσος, Ἐντατικολόγος καὶ καθηγητὴς Ἀναισθησιολογίας στὸ Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Κατάγεται ἀπὸ τὸ Ἡράκλειο Κρήτης καὶ εἰδικεύτηκε στὸ University Hospitals τοῦ Cleveland στὸ Ohio τῶν Η.Π.Α. Ὑπῆρξε Διευθυντὴς τῆς Μονάδας Ἐντατικῆς Θεραπείας στὸ «Θεαγένειο» Ἀντικαρκινικὸ Νοσοκομεῖο Θεσσαλονίκης ἐπὶ 31 χρόνια καὶ Διευθυντὴς τοῦ Ἀναισθησιολογικοῦ Τμήματος τοῦ ἴδιου Νοσοκομείου γιὰ 12 χρόνια. Σήμερα συνταξιοῦχος[…]

* Ἀγαπητὲ κύριε Μπαλαμοῦτσο πρὶν ξεκινήσουμε, σὲ σχέση μὲ τὸ παρελθόν, πῶς βλέπετε τὴν πολιτικὴ ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν γένει κατάσταση στὴ χώρα μας;

– Ἡ σημερινὴ κατάσταση στὴ χώρα μας εἶναι ἀπογοητευτική, ἀφοῦ δὲν ἐξασφαλίζει ἐργασία σὲ ὅλους τους Ἕλληνες τῆς παραγωγικῆς ἡλικίας. Ἐπίσης εἶναι ἀπογοητευτικό, ἄνθρωποι ποὺ δούλευαν 15 ἢ 20 χρόνια, ξαφνικὰ νὰ χάνουν τὴ δουλειά τους, γιατί κλείνει ἡ ἐπιχείρηση στὴν ὁποία ἐργάζονται ἢ ἀπολύονται γιὰ νὰ προσλάβουν ἄλλους ποὺ θὰ ἀμείβονται μὲ μικρότερο μισθό. Εὔχομαι μὲ ὅλη μου τὴν καρδιὰ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ νὰ καταλάβουν τὸ μέγεθος τοῦ προβλήματος, νὰ κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή του καὶ νὰ σταματήσουν νὰ μαλώνουν μεταξύ τους.

* Γιατί οἱ ἀσθενεῖς φοβοῦνται τὴν ἀναισθησία;

– Διότι ἔχουν ἀναφερθεῖ περιστατικὰ θανάτου κατὰ τὴν ἐγχείρηση καὶ περιπτώσεις στὶς ὁποῖες οἱ ἄρρωστοι δὲν πέθαναν ἀλλὰ δὲν ἐπανέκτησαν τὴ συνείδησή τους. Τώρα ὅμως, μὲ τὴ βελτίωση τῶν γνώσεών μας, τὴν πολὺ μεγάλη ἐξέλιξη τῆς βιοτεχνολογίας γιὰ τὴν παρακολούθηση τῶν ζωτικῶν λειτουργιῶν τῶν ἀσθενῶν καὶ τὴν ἐφεύρεση νέων φαρμάκων καὶ τὴν καθιέρωση νέων τεχνικῶν χορήγησης ἀναισθησίας, μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι οἱ κίνδυνοι αὐτοὶ ἔχουν σχεδὸν ἐξαφανιστεῖ, ὅπως ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὶς μελέτες τῆς περιεγχειρητικῆς θνητότητας. Ἐπιπλέον, ὑπάρχει καὶ ἡ περιοχικὴ ἀναισθησία, ποὺ ὁ ἄρρωστος διατηρεῖ τὴ συνείδησή του, ἀφοῦ δὲν κοιμᾶται καὶ ὁ ἐπηρεασμὸς τῶν ζωτικῶν λειτουργιῶν, καρδιᾶς καὶ πνευμόνων, εἶναι μικρότερος.

* Τὴν ὥρα τῆς χειρουργικῆς ἐπέμβασης, ἡ ζωὴ τοῦ ἀσθενοῦς εἶναι στὰ χέρια τοῦ ἀναισθησιολόγου. Πῶς βιώνατε αὐτὴ τὴν εὐθύνη;

-Τὴν ἀναισθησιολογία τὴν ἄσκησα γιὰ 40 χρόνια. Κάθε φορᾶ ποὺ χορηγοῦσα ἀναισθησία ἔκανα ὅ,τι μποροῦσα γιὰ νὰ βγεῖ ὁ ἄρρωστος ἀπὸ τὸ χειρουργεῖο σὲ καλὴ φυσικὴ κατάσταση, μὲ πλήρη ἐπάνοδο τῆς συνείδησης καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν χωρὶς πόνο. Γιὰ νὰ τὸ ἐπιτύχω αὐτό, ἔκανα πάντοτε προεγχειρητικὴ ἐπίσκεψη καὶ ἀξιολόγηση τῶν ἀρρώστων καὶ δὲν ἐγκατέλειπα ποτὲ τὸν ἄρρωστο μόνο του, ἕως καὶ τὴν μεταφορά του στὴν αἴθουσα ἀνάνηψης.

* Σᾶς ἔκανε καλύτερο ἄνθρωπο ἡ ἰατρική;

– Πιστεύω ὅτι καλὸς ἢ κακὸς ἄνθρωπος εἶναι κανεὶς ἀπὸ δικοῦ του καὶ αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ μεγάλωσε, τὶς ἀρχὲς ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὴν οἰκογένειά του καὶ τὸ εὐρύτερο περιβάλλον του. Ὅμως, ὅταν ἀσχολεῖσαι μὲ ἀνθρώπους ποὺ σὲ χρειάζονται καὶ ἡ ζωή τους βρίσκεται σὲ κίνδυνο, ἀντιλαμβάνεσαι πιὸ πολὺ τὸ πόσο σημαντικὸ εἶναι νὰ δεῖς τὸν ἀσθενῆ μὲ ἀγάπη καὶ καλοσύνη, νὰ ἀντιληφθεῖς τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἔνταση τῆς ἀγωνίας καὶ τοῦ φόβου του, ὥστε νὰ μπορεῖς νὰ συμμετέχεις στὸ πρόβλημά του καὶ ὄχι νὰ τὸν βλέπεις μόνο σὰν πελάτη καὶ τυχαῖο ἀριθμό. Ναί, πιστεύω ὅτι ἡ ἄσκηση τῆς Ἰατρικῆς μὲ βοήθησε νὰ γίνω καλύτερος ἄνθρωπος, γιὰ αὐτὸ καὶ δὲν κράτησα καμία γνώση γιὰ τὸν ἑαυτό μου, μετέδωσα ὅ,τι ἔμαθα στοὺς μαθητές μου καὶ τοὺς συνεργάτες μου.

* Ποιά θὰ λέγατε ὅτι εἶναι τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα ποὺ ὀφείλει νὰ ἔχει ἕνας γιατρός, γιὰ νὰ ὑπηρετεῖ σύμφωνα μὲ τὶς ἀρχὲς τῆς ἰατρικῆς; Ἀρκεῖ ὁ ὅρκος τοῦ Ἱπποκράτη;

-Τὸ πιὸ σημαντικὸ στοιχεῖο γιὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἄσκηση τῆς Ἰατρικῆς εἶναι ὁ γιατρὸς νὰ ἐνημερώνεται συνεχῶς γιὰ τὴν ἐξέλιξη τῆς ἐπιστήμης του καὶ τὶς ἀλλαγὲς ποὺ καθιερώνονται τόσο στὴ διάγνωση ὅσο καὶ στὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπιση τῶν διαταραχῶν τῶν λειτουργιῶν τῶν ἀσθενῶν του. Καὶ βέβαια, ἡ κυρίαρχη ἀρχὴ εἶναι νὰ προλαμβάνεις τὴν ἐμφάνιση τῆς διαταραχῆς καὶ ὄχι νὰ τὴν θεραπεύεις. Ὁ Ὅρκος τοῦ Ἱπποκράτη ἂν καὶ διατυπώθηκε πρὶν 2500 χρόνια περίπου, πιστεύω ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ἀρκεῖ καὶ σήμερα, μὲ τὴν προϋπόθεση ὅτι ὁ γιατρὸς τὸν ἐφαρμόζει μὲ πίστη καὶ ἀξιοπρέπεια καὶ δὲν ὁρκίζεται ἁπλὰ γιατί εἶναι ἀπαραίτητο, ὥστε νὰ πάρει τὸ δίπλωμά του. Μάλιστα, ἀπὸ τότε ὁ Ἱπποκράτης ἔχει πάρει θέση σὲ προβλήματα ποὺ ὑπάρχουν σήμερα, ὁρίζοντας ὅτι γιατρς δν πρέπει ν βοηθ τν σθεν του ν πεθάνει, στω κι ν το τ χει ζητήσει διος, οτε θ το κάνει τέτοια πόδειξη, οτε θ μπιστευθε σ γκυο μέσο πο προκαλε κτρωση. Γι ατ τ θέματα τ τελευταα χρόνια χουν πάρξει διαφοροποιήσεις. γ μως ξακολουθ ν πιστεύω στν ρθότητα το ρκου. Τ διο σημαντικ μως μ τν ρκο το πποκράτη γι τν ρθ κα ξιοπρεπ σκηση τς ατρικς εναι τ χριστιανικ «γαπτε λλήλους».

* Ὁ φιλόσοφος Ἐμμάνουελ Κὰντ εἶχε δηλώσει ἤδη ἀπὸ τὸν 18ο αἰώνα ὅτι «θέλει νὰ πεθάνει ἀλλὰ ὄχι μὲ τὴ βοήθεια τῆς ἰατρικῆς». Ποιά εἶναι ἡ ἄποψή σας γιὰ τὰ σημερινὰ «θαύματα τῆς ἰατρικῆς» ποὺ παρατείνουν τὴ ζωὴ ὑπὲρ τὸ δέον;

– Ἡ θέση μου στὸ ζήτημα τῆς εὐθανασίας εἶναι ἀρνητικὴ τόσο ὡς πρὸς τὴν ἐνεργητικὴ μορφή της ὅσο καὶ πρὸς τὴν παθητικὴ ποὺ πραγματοποιεῖται μὲ τὴν ἀποφυγὴ ἐφαρμογῆς ἐπιθετικῶν μεθόδων θεραπείας. Πολὺ συχνὰ στὶς Μονάδες Ἐντατικῆς Θεραπείας (ΜΕΘ) νοσηλεύονται ἀσθενεῖς, τῶν ὁποίων οἱ ἐλπίδες γιὰ ἀνάνηψη εἶναι ἐλάχιστες ἕως ἀνύπαρκτες. Ὅμως στὴ μακρόχρονη ἀπασχόλησή μου στὴ ΜΕΘ δὲν θεώρησα ὅτι εἶχα τὸ δικαίωμα νὰ τὸ «παίξω» Θεὸς καὶ νὰ ἀποφασίσω ἐγὼ γιὰ τὸ ἐὰν ὁ ἄρρωστος θὰ ζήσει ἢ θὰ πεθάνει. Δν χω πεισθε τι διάγνωση το γκεφαλικο θανάτου εναι παρκής, φο κα στ διεθν βιβλιογραφία ναφέρονται περιπτώσεις διάγνωσης γκεφαλικο θανάτου πο ποδείχθηκαν λανθασμένες. Ἡ σωστὴ ἀντιμετώπιση αὐτῶν τῶν ἀσθενῶν εἶναι πολὺ δύσκολη καὶ θὰ πρέπει νὰ ἔχομε ὑπ’ ὄψιν μας ἀφ᾽ ἑνὸς ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἕνα τσουβάλι μὲ ὄργανα γιὰ μεταμόσχευση ἀφ᾽ ἑτέρουν ὅτι οἱ προσπάθειές μας δὲν πρέπει νὰ ἔχουν στόχο ἁπλὰ τὴν καθυστέρηση τοῦ θανάτου.

* Ἔχουν περάσει ἀπὸ τὰ χέρια σας πολλοὶ ἀσθενεῖς. Τί σᾶς προσέφερε ἡ γνωριμία μαζί τους σὲ ἐξαιρετικὰ δύσκολες στιγμὲς γιὰ αὐτούς;

– Ἡ ἐργασία μου γιὰ περισσότερα ἀπὸ 30 χρόνια στὸ Θεαγένειο Ἀντικαρκινικὸ Νοσοκομεῖο Θεσσαλονίκης μὲ ἔφερε σὲ ἐπαφὴ μὲ χιλιάδες ἀρρώστους ποὺ ἦταν σὲ κίνδυνο ζωῆς. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἤξεραν ἀκριβῶς τὴ νόσο τους καὶ τὸ βαθμὸ τοῦ κινδύνου γιὰ τὴ ζωὴ τοὺς ὅλοι ὅμως ἤθελαν νὰ κάνουν ὅ,τι μποροῦσαν γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή του. Μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς πίστευαν ὅτι ἡ ζωὴ αὐτὴ εἶναι προσωρινὴ καὶ ἤλπιζαν σὲ καλύτερη ζωὴ στὸν ἄλλο κόσμο. Ἡ ἐπικοινωνία μου μὲ ὅλους τοὺς ἀρρώστους καὶ ἀνεξαρτήτως τῶν πιστεύω τους μὲ ἔπεισε ὅτι ἦταν πολὺ σημαντικὸ γιὰ αὐτοὺς νὰ τοὺς ἀκούσεις μὲ ὑπομονή, ὥστε νὰ σοὺ ἐμπιστευτοῦν τοὺς φόβους καὶ τὴν ἀγωνία τοὺς ἀλλὰ καὶ τὶς ἐλπίδες τους καὶ ἐσὺ νὰ τοὺς πεῖς μὲ σοβαρότητα αὐτὸ ποὺ πιστεύεις γιὰ τὴν πορεία τῆς νόσου τους. Ποτὲ δὲν εἶπα σὲ ἀσθενῆ ὅτι θὰ πεθάνει ἢ θὰ ζήσει, τὸν βεβαίωνα ὅμως ὅτι ἡ ΜΕΘ σὲ συνεργασία καὶ μὲ τὸ Ἰατρεῖο Πόνου θὰ κάνει ὅ,τι μπορεῖ γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς νόσου του καὶ γιὰ νὰ μὴν ὑποφέρει ἀπὸ πόνο.

* Ἐκπαιδευτήκατε στὴν Ἀμερική. Διαπιστώσατε διαφορὲς στὴ σκέψη ἀνάμεσα στοὺς πολίτες αὐτῆς τῆς χώρας καὶ τῆς Ἑλλάδας ἀπέναντι στὸ θέμα τῆς ὑγείας;

– Τὴ δεκαετία τοῦ 1970 ποὺ ἤμουν στὴν Ἀμερική, ἡ μεγάλη διαφορὰ στὴν ἀντιμετώπιση τοῦ θέματος ὑγείας ἦταν ὅτι ἐκεῖ γίνονταν μεγαλύτερες προσπάθειες γιὰ τὴν πρόληψη τῆς νόσου. Ἐπίσης, οἱ ἀσθενεῖς εἶχαν μεγαλύτερη ἐμπιστοσύνη στὸν θεράποντα γιατρό τους.

* Βιώνουμε συνεχῶς τεχνολογικὲς ἰατρικὲς ἐπαναστάσεις ἀλλὰ ἡ καλοσύνη βλέπω νὰ παραμένει στὸ ἴδιο ἢ καὶ χειρότερο σημεῖο. Ποιοὶ βλέπετε νὰ εἶναι οἱ στόχοι τῆς «ἰατρικῆς τοῦ μέλλοντος»;

– Ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1965 ποὺ ἄρχισα τὴν ἐκπαίδευσή μου στὴν ἀναισθησιολογία, ἕως τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2006 ποὺ πῆρα σύνταξη, πραγματοποιήθηκαν πραγματικὰ ἐπαναστάσεις στὴν εἰδικότητά μου ὄχι μόνο τεχνολογικές, ἀλλὰ καὶ σχετικὰ μὲ τὶς ἰατρικὲς γνώσεις καὶ τὶς τεχνικὲς χορήγησης γενικῆς ἢ περιοχικῆς ἀναισθησίας, τὴν θεραπεία τῶν ἀσθενῶν στὴ ΜΕΘ καὶ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ πόνου. Δὲν μπορῶ νὰ καθορίσω τοὺς στόχους τῆς «Ἰατρικῆς τοῦ μέλλοντος» ἀλλὰ ἔχω τὴ δυνατότητα νὰ πιστεύω ὅτι οἱ βελτιώσεις ποὺ συνεχῶς γίνονται θὰ στοχεύουν στὴν πρόληψη, τὴν ἀσφαλέστερη θεραπεία καὶ τὴ ἀποφυγὴ ἐπιπλοκῶν.

* Ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη σᾶς ἔδωσε τὴ «δύναμη» νὰ ἐπαναφέρετε στὴ ζωὴ ἀνθρώπους ποὺ ἀλλιῶς θὰ ἦταν καταδικασμένοι.Νιώσατε ποτὲ ὅτι ὑπερβήκατε τὰ ἀνθρώπινα ὅρια ποῦ ἔθεσε ἡ ἴδια ἡ φύση;

– Τὸ συναίσθημα ὅτι βοήθησα ἀρρώστους ποὺ ἦταν καταδικασμένοι τὸ ἔζησα πολλὲς φορὲς στὴν μακρόχρονη ἄσκηση τῆς Ἰατρικῆς. Θὰ ἀναφέρω δύο περιστατικὰ ποὺ συνέβησαν πρὶν μερικὲς δεκαετίες. Ἦταν μία γυναίκα 32 ἐτῶν καὶ ἕνα ἀγόρι 8 ἐτῶν. Καὶ τῶν δύο ὁ ἐγκέφαλος εἶχε χαρακτηριστεῖ ἀπὸ ἔγκριτους Καθηγητὲς Νευρολογίας τοῦ ΑΠΘ ὡς σχεδὸν κατεστραμμένος. Ὅμως μου ζήτησαν νὰ τοὺς βοηθήσω, γιατί πίστευαν ὅτι εἶχαν κάποιες ἐλπίδες ἀνάνηψης. Τὸ πολὺ εὐχάριστο ἦταν ὅτι καὶ οἱ δύο ἄρρωστοι ἀνένηψαν πλήρως σὲ σύντομο διάστημα καὶ συνέχισαν κανονικὰ τὴ ζωή τους, ἔρχονταν μάλιστα νὰ μὲ δοῦν. Ἐλπίζω ὅτι καὶ σήμερα ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι σὲ καλὴ κατάσταση. Ἐπίσης, θὰ ἀναφέρω ἕναν ἀσθενῆ μὲ καρκίνο τοῦ παγκρέατος 45 ἐτῶν ποὺ ὑπέφερε ἀπὸ ἀνυπόφορο πόνο. Τοῦ ἔγινε διήθηση (block) μὲ αἰθυλικὴ ἀλκοόλη τοῦ κοιλιακοῦ πλέγματος καὶ εὐτυχῶς ὁ πόνος σταμάτησε. Ὁ ἀσθενὴς πέθανε μετὰ ἀπὸ 6 μῆνες. Ἦρθε ἡ γυναίκα του καὶ μὲ εὐχαρίστησε, γιατί τὰ παιδιὰ τους θυμόνταν τὸν πατέρα τους χωρὶς πόνο.

* Πνεῦμα ἐπιστημονικὸ καὶ ταυτόχρονα βαθιὰ θρησκευόμενος. Πῶς συμβιβάζονται αὐτὲς οἱ δύο «ἰδιότητες»;

Δν εμαι βαθι θρησκευόμενος, λλ προσπαθ ν γίνω καλς Χριστιανός. πιστήμη μου χι μόνο δν κμηδένισε τν πίστη μου, λλ τν νίσχυσε. Βλέποντας τν τελειότητα το νθρωπίνου σώματος κα τς λειτουργίας του πιστεύω τι δν εμαστε τυχαία προϊόντα φυσικν ντιδράσεων λλ δημιουργήματα το νωτάτου ντος, το Θεο.

* Ἐργαστήκατε στὸ Ἀντικαρκινικὸ Νοσοκομεῖο «Θεαγένειο» τῆς Θεσσαλονίκης. Τί θὰ συμβουλεύατε ἕναν ἀσθενῆ ποῦ δίνει τὸν ἀγώνα τοῦ ἐνάντια στὴν «ἐπάρατο» νόσο;

– Νὰ μὴν ἀπογοητευτεῖ ἀπὸ τὴν ὕπαρξη τῆς ἀρρώστιας του, ποὺ ἐγὼ δὲν τὴν χαρακτηρίζω σὰν ἐπάρατη, νὰ βρεῖ ἕνα γιατρό, στὸν ὁποῖο νὰ ἔχει ἐμπιστοσύνη καὶ πίστη στὴν ἐπιστημονική του ἱκανότητα, νὰ ὑπακούει σὲ αὐτὰ ποὺ τοῦ λέει καὶ τὸν συμβουλεύει, νὰ ἀκολουθεῖ τὶς ὁδηγίες του καὶ νὰ ἐλπίζει στὸ καλὸ ἀποτέλεσμα. Τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχουν σημειωθεῖ σημαντικὲς πρόοδοι καὶ στὴν πρόληψη καὶ στὴ διάγνωση καὶ στὴν ἀντιμετώπιση τῆς νόσου.

* Κύριε Μπαλαμοῦτσο, τελευταία ἐρώτηση καὶ ὑποχρεωτικὴ ἀπάντηση. Ποιὸ τὸ νόημα τῆς ζωῆς;

– Τὸ νόημα τῆς ζωῆς γιὰ μένα εἶναι νὰ προσπαθοῦμε ὅσο μποροῦμε γιὰ νὰ γίνουμε καλοὶ στὴν ἐργασία μας εἴτε εἶναι ἐπιστημονικὴ εἴτε εἶναι χειρωνακτική. Πιστεύω ὅτι ἡ ζωὴ μᾶς πρέπει νὰ βασίζεται στὸ «Ἀγαπᾶτε Ἀλλήλους» καὶ στὸ ἀναφερόμενο στὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων κ΄35 «Μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν».Ἔχω τὴ γνώμη ὅτι ἀκολουθώντας αὐτὲς τὶς δύο ἀρχὲς εἴμαστε καλοὶ τόσο στὸν ἑαυτὸ μᾶς ὅσο καὶ στοὺς ἄλλους ἀνθρώπους καὶ προετοιμαζόμαστε γιὰ τὴν αἰώνια ζωή.

* Σᾶς εὐχαριστῶ ἀπὸ καρδιᾶς.

ΠΗΓΗ: eleftheria.gr

, ,

Σχολιάστε

ΞΥΠΝΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΩΜΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΧΑΡΙΣ ΣΤΟΝ “ΘΡΗΣΚΟ” ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ποὺ ἀρνήθηκε τὴν ἀποσύνδεση!

“Ξύπνησα ἀπὸ τὸ κῶμα μετὰ ἀπὸ 15 χρόνια
καὶ νόμιζα ὅτι ὅλοι εἶχαν τρελαθεῖ”

θρῆσκος πατέρας δὲν ἐπέτρεψε τὴν ἀποσύνδεση τοῦ Μιγκὲλ Παρόντο
καὶ τώρα ἐκεῖνος μιλᾶ γιὰ τὸ σὸκ τῆς ἐπιστροφῆς [30.11.2015]

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἐννοεῖται ὅτι ἡ ἀνεπαίσθητα ὑποτιμητικὴ ἀπόχρωση τῆς λέξεως “θρῆσκος” δὲν συμβαδίζει μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΑΡΙΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΟΥ “ΘΡΗΣΚΟΥ”(!) πατέρα του ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ. Μέσα στὸ δημοσίευμα ΧΑΝΕΤΑΙ ἡ οὐσία τοῦ θέματος καὶ τὸ ἐνδαφέρον ἐπικεντρώνεται σὲ ἀνούσιες λεπτομέρειες. Δημοσιογραφία τῆς δεκάρας καὶ ἐπικοινωνιακὸς ἀποπροσανατολισμός. Ὀρθότερος συνεπῶς τίτλος καὶ προφανῶς ΤΙΜΙΟΤΕΡΟΣ  θὰ ἦταν: «ΞΥΠΝΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΩΜΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΧΑΡΙΣ ΣΤΟΝ “ΘΡΗΣΚΟ” ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ποὺ ἀρνήθηκε τὴν ἀποσύνδεση»

.           Ὁ Μιγκὲλ Παρόντο εἶναι ἕνας προγραμματιστὴς ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν ἀπὸ τὴν Ἱσπανία ποὺ «πέθανε» γιὰ 15 χρόνια. Ὁ Παρόντο εἶχε ἕνα τροχαῖο δυστύχημα τὸ 1987 καὶ ξύπνησε ἀπὸ τὸ κῶμα στὸ ὁποῖο ἔπεσε, τὸ 2002, καθὼς ὁ πατέρας του πιστὸς Καθολικός, δὲν ἐπέτρεψε στοὺς γιατροὺς ποὺ μιλοῦσαν γιὰ τελειωμένη ὑπόθεση νὰ κλείσουν τὰ μηχανήματα.
.             Ὁ Παρόντο μιλάει σήμερα στὴν El Pais, λέγοντας ὅτι ὅταν ξύπνησε μετὰ ἀπὸ τὰ συνεχῆ χρόνια σὲ κῶμα, νόμιζε ὅτι ὅλοι εἶχαν τρελαθεῖ. Προγραμματιστὴς ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν ὁ ἴδιος, ἐργαζόταν μὲ διάτρητες κάρτες πρὶν τὸ τροχαῖο, καὶ ὅταν συνῆλθε, εἶδε τοὺς πάντες μὲ μικρὲς φορητὲς συσκευές. Λάτρης τῆς ταχύτητας, αὐτή του ἡ ἀδυναμία ἔγινε ἡ αἰτία νὰ μείνει διασωληνωμένος γιὰ 15 ἀλλὰ καὶ νὰ χάσει τὴ ζωή του ἕνα ἀπὸ τὰ ἄτομα ποὺ εἶχε παρέα. Ὅλα συνέβησαν, ὅταν ἔχασε τὸν ἔλεγχο τοῦ Renault 5 GT Turbo, ποὺ ὁδηγοῦσε καὶ ἔπεσε πάνω σὲ ἕναν τοῖχο. Ἔπεσε σὲ κῶμα στὰ 32 του καὶ συνῆλθε στὰ 47. Τοῦ εἶπαν ὅτι ἡ περίπτωσή του ἦταν μία στὸ ἑκατομμύριο καὶ πράγματι, ὅπως λέει, ἀπὸ τότε δὲν γνωρίζει κανέναν ποὺ νὰ τοῦ ἔχει συμβεῖ κάτι παρόμοιο. «Μοῦ εἶπαν ὅτι ἡ μητέρα μου περνοῦσε ὅλο τὸ χρόνο της μαζί μου στὸ νοσοκομεῖο, μέχρι ποὺ μία μέρα τὸ 2002, ἄνοιξα τὰ μάτια μου», λέει. Θυμᾶται ὅτι ἐκείνη τὴν ὥρα ἦταν καὶ ἡ κόρη του μπροστά. “Εἶσαι ἡ Almudena;» ρώτησε. Λογικό, ἀφοῦ ὅταν ἔχασε τὶς αἰσθήσεις του, ἐκείνη ἦταν 12 ἐτῶν καὶ ὅταν ξύπνησε ἦταν πλέον 28 ἐτῶν.
.           «Τὸ πρόσωπο τῆς κόρης μου εἶναι ἡ πρώτη μνήμη ποὺ ἔχω ἀπὸ τὴ νέα μου ζωή. Λίγο μετὰ ἦρθαν καὶ οἱ πρῶτες προσπάθειες προσαρμογῆς στὶς νέες ἀλλαγές.
.           Ὅταν εἶχα τὸ ἀτύχημα χρησιμοποιούσαμε πεσέτες, ξύπνησα καὶ ἀνταλλάσσαμε εὐρώ. Ἦταν σὰν νὰ ξυπνᾶς σὲ μία ξένη χώρα μὲ διαφορετικὸ νόμισμα. Μετὰ τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖο σκέφτηκα ἐπίσης ὅτι ὅλοι εἶχαν τρελαθεῖ, ἐπειδὴ τοὺς ἔβλεπα νὰ μιλᾶνε μόνοι τους. Ποτὲ δὲν εἶχα δεῖ ἕνα κινητὸ τηλέφωνο. Καὶ ἔπρεπε νὰ καλύψω καὶ κάποια κενὰ στὴ Γεωγραφία. Ἡ ΕΣΣΔ δὲν ὑπῆρχε πλέον, οὔτε ἡ Τσεχοσλοβακία ἢ ἡ Γιουγκοσλαβία. Ἀλλὰ μπόρεσα νὰ συνηθίσω τὰ πάντα χωρὶς ἰδιαίτερη προσπάθεια», λέει ὁ Παρόντο. Τράβηξε ἐπίσης τὴν προσοχή του ἡ ἔντονη ἀστικοποίηση τῆς πόλης ὅπου ζοῦσε, τῆς Κορούνια. «Εἶχε γεμίσει αὐτοκίνητα καὶ ὑπόγεια πάρκινγκ. Οἱ περιοχές, ὅπου ἔκανα ποδήλατο, εἶχαν ξαφνικὰ ἀστικοποιηθεῖ. Ἔνιωσα ξένος στὴν πόλη μου», δηλώνει. Εἶχε ἀκόμη νὰ συνηθίσει καὶ τὴ δική του εἰκόνα. Τὴν πρώτη φορὰ ποὺ κοιτάχτηκε σὲ καθρέφτη μετὰ τὴν ἀνάνηψη ἀπὸ τὸ κῶμα, διαπίστωσε ὅτι τὰ μαλλιά του εἶχαν ἀσπρίσει. Τὰ ροῦχα του ἦταν ξαφνικὰ πολὺ ντεμοντὲ ἀλλὰ εἶχε καὶ ἕνα «θετικό». Τὸ ὅτι δὲν ἔκανε συσπάσεις στὸ πρόσωπο γιὰ 15 ὁλόκληρα χρόνια, τὸν γλύτωσε ἀπὸ τὶς ρυτίδες, ποὺ πλέον στὰ 60 του εἶναι πολὺ λιγότερες ἀπὸ ὅσες θὰ εἶχε κανονικά. Ὅταν συνῆλθε, πῆρε πιστοποιητικὸ ἀπόλυτης ἀνικανότητας γιὰ ἐργασία. Ὁ ἴδιος λέει, ὅτι ἔτσι κι ἀλλιῶς, θὰ τοῦ ἦταν πολὺ δύσκολο νὰ καλύψει τὸ κενὸ ποὺ εἶχε πάνω στοὺς ὑπολογιστές, ποὺ ἐξελίχτηκαν πιὸ γρήγορα ἀπὸ ὁτιδήποτε ἄλλο μέσα σὲ αὐτὰ τὰ 15 χρόνια. «Φυσικά, τώρα βαριέμαι πολύ. Διαβάζω νωρὶς τὸ σύνολο τοῦ Τύπου καὶ πίνω τέσσερις καφέδες. Ἐκτὸς αὐτοῦ, δύσκολα μπορῶ νὰ κοιμηθῶ. Σὲ αὐτὰ τὰ 15 χρόνια ἔχω ἐξαντλήσει τὴν ποσόστωση τοῦ ὕπνου. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς φίλους μου ἐξακολουθοῦν νὰ ἐργάζονται, κι ἐγὼ περνάω τὴν ἡμέρα παρακολουθώντας βίντεο. Πραγματικά, δὲν καταλαβαίνω πῶς οἱ ἄνθρωποι θέλουν νὰ ζοῦν χωρὶς νὰ ἐργάζονται. Εἶναι πολὺ βαρετό, πιστέψτε με», λέει. Ὁ Παρόντο τονίζει ἐπίσης ὅτι αὐτὸ ποὺ τοῦ ἔλειψε περισσότερα σὲ αὐτὰ τὰ 15 χρόνια «ἀπουσίας» ἦταν οἱ ἱσπανικοὶ θρίαμβοι στὴ μοτοσικλέτα. «Ἀλλὰ δὲν παραπονιέμαι: τώρα κοιτάζω πίσω καὶ νομίζω ὅτι πέρασα πολὺ καλὰ αὐτὰ τὰ 32 χρόνια της ζωῆς μου πρὶν ἀπὸ τὸ ἀτύχημα…Καὶ παρὰ τὴν ἀπώλεια τῶν 15 ἐτῶν ἐξ αἰτίας τοῦ ἀτυχήματος, μπορῶ νὰ πῶ ὅτι ἔχω ζήσει τὰ χρόνια μου καλά», καταλήγει.

ΠΗΓΗ: lifo.gr

 

 

,

Σχολιάστε

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ (ψηφίστηκε νόμος)

Ο Βέλγοι ψήφισαν νόμο γι τν εθανασία νηλίκων παιδιν!

ΕΙΣ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἡ συγκεκαλυμμένη -πάντα ὑπὸ «αὐστηρὲς» προϋποθέσεις …!- ἀνθρωποφαγία ὅλο καὶ κερδίζει ἔδαφος. Λίγο στὴν ἀρχή, πολὺ ὅμως στὸ τέλος…!

.                Νομοσχέδιο ποὺ ἐπιτρέπει τὴν εὐθανασία ἀνήλικων παιδιῶν ποὺ πάσχουν ἀπὸ ἀνίατες ἀσθένεις ἢ ποὺ εἶναι εἶναι κλινικὰ νεκρὰ ὑπερψήφισε τὸ κοινοβούλιο τοῦ Βελγίου. Ὅταν ὁ νόμος ὑπογραφεῖ ἀπὸ τὸν βασιλιὰ Φίλιππο, τὸ Βέλγιο θὰ γίνει ἡ πρώτη χώρα στὸν κόσμο ποὺ ἀφαιρεῖ κάθε ὅριο ἡλικίας ἀπὸ τὴν πρακτικὴ αὐτή.
.                Μὲ βάση τὸ νέο νομοσχέδιο ἕνας ἀνήλικος ποὺ ἔχει συνείδηση θὰ μπορεῖ νὰ ζητήσει νὰ ὑποβληθεῖ σὲ εὐθανασία ὑπὸ τέσσερις ὅρους: ἐὰν βρίσκεται στὸ τελευταῖο στάδιο ἀνίατης ἀσθένειας, ἐὰν ὑποφέρει ἀπὸ ἐπίμονους, ἀφόρητους σωματικοὺς πόνους, ἐὰν λάβει τὴν ἔγκριση τῶν γονέων του καὶ ἐὰν ἔχει συμβουλευτεῖ μία ὁμάδα εἰδικῶν γιατρῶν. Ἕνας ψυχολόγος θὰ ἀποφασίζει ἂν ὁ ἀνήλικος ἀσθενὴς εἶναι ἱκανὸς νὰ λάβει ἐλεύθερα τὴν ἀπόφαση τερματισμοῦ τῆς ζωῆς του.
.                Τὴν ὥρα ποὺ οἱ Βέλγοι πολίτες τάσσονται σὲ ποσοστὸ 75% ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, σύμφωνα μὲ μία δημοσκόπηση, ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία τοῦ Βελγίου ἐπανέλαβε τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες τὴν ἀντίθεσή της σὲ αὐτό, ὑποστηρίζοντας ὅτι φοβᾶται ὅτι ἡ εὐθανασία θὰ γίνει «κοινοτοπία» καὶ τὴν πίεση ποὺ ἐνδεχομένως θὰ ἀσκηθεῖ στὰ παιδιὰ ποὺ νοσοῦν.
.                Οἱ ὑποστηρικτὲς τοῦ νόμου, ἀντιθέτως, τόνισαν τὶς «αὐστηρὲς προϋποθέσεις» ποὺ προβλέπει τὸ νέο αὐτὸ νομοθέτημα.
.                Σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν Ὀλλανδία, ὅπου ἡ εὐθανασία ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὴν ἡλικία τῶν 12 ἐτῶν, οἱ Βέλγοι βουλευτὲς προχώρησαν στήν, πιὸ εὐέλικτη, ἐπιλογὴ τῆς «ἱκανότητας τοῦ διαχωρισμοῦ». Τὸ ἂν μπορεῖ, δηλαδή, τὸ παιδὶ νὰ κατανοεῖ «τὸ μὴ ἀναστρέψιμο τοῦ θανάτου», σύμφωνα μὲ τὴ δήλωση ἑνὸς βουλευτῆ, θὰ ἐκτιμᾶται κατὰ περίπτωση ἀπὸ μία ὁμάδα γιατρῶν καὶ ἀπὸ ἕναν ψυχίατρο ἢ ἕναν ἀνεξάρτητο ψυχολόγο. Καὶ μόνο ἐφ᾽ ὅσον ἡ πρωτοβουλία του νὰ ζητήσει τὴν εὐθανασία προέλθει ἀπὸ τὸ παιδί, οἱ γονεῖς θὰ πρέπει νὰ δώσουν τὴ συγκατάθεσή τους.
.                Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ «ἐνισχύει τὴν ἐλευθερία τῆς ἐπιλογῆς τοῦ καθένα. Δὲν τίθεται θέμα νὰ ἐπιβάλλει κανεὶς τὴν εὐθανασία σὲ ὁποιονδήποτε» τόνισε γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ἡ βουλευτὴς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος Καρὶν Λαλιέ, λίγο πρὶν τὴν ψηφοφορία. «Σεβαστεῖτε τὸν ἀνήλικο ἀσθενῆ, ἀκοῦστε τον», ὑποστήριξε ὁ φιλελεύθερος Ντανιὲλ Μπακελέν.
.                Οἱ βουλευτὲς ἦταν ἐλεύθεροι νὰ ψηφίσουν κατὰ «τὸ συναίσθημα καὶ κατὰ τὴ συνείδησή τους» χωρὶς νὰ χρειάζεται νὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἐπίσημη γραμμὴ τοῦ κόμματός τους.
.                Πάντως γενικά, οἱ Σοσιαλιστές, οἱ Φιλελεύθεροι, οἱ Οἰκολόγοι καὶ οἱ γερουσιαστὲς τοῦ ἀντιπολιτευόμενου ἐθνικιστικοῦ φλαμανδικοῦ κόμματος NVA ὑπερψήφισαν τὸ νομοσχέδιο, ἐνῶ καταψήφισαν τὴν πρόταση οἱ Χριστιανοδημοκράτες καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ ἀκροδεξιοῦ φλαμανδικοῦ κόμματος Vlaams Belang.
.                […]
.                Ἡ εὐθανασία γιὰ τοὺς ἐνήλικες εἶναι νόμιμη στὸ Βέλγιο ἀπὸ τὸ 2002, ὅμως ἐλάχιστοι ἀσθενεῖς καταφεύγουν σ᾽ αὐτήν. Σύμφωνα μὲ τὸ BBC, τὸ 2012 καταγράφηκαν στὸ Βέλγιο 1.432 περιπτώσεις εὐθανασίας, δηλαδὴ 25% περισσότερες ἀπὸ τὸ 2011. Οἱ περισσότεροι ἐνήλικες ποὺ ἐπέλεξαν τὴν εὐθανασία ἦταν ἄνω τῶν 60 ἐτῶν κι ἔπασχαν ἀπὸ καρκίνο.
.                Σύμφωνα μὲ τὸν ἰσχύοντα νόμο, οἱ ἀσθενεῖς ποὺ θὰ ἐπιλέξουν τὴν εὐθανασία πρέπει νὰ εἶναι τουλάχιστον 18 ἐτῶν καὶ νὰ ἔχουν διατυπώσει σαφῶς, ἑκουσίως καὶ ἐπανειλημμένως τὸ αἴτημα νὰ πεθάνουν. Μόνον ἂν ὁ ἀσθενὴς πάσχει ἀπὸ ἀνίατη ἀσθένεια, ὑποφέρει διαρκῶς καὶ διατηρεῖ σώας τὰς φρένας, θὰ ἐγκρίνεται τὸ αἴτημά του.
.                Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ περάσει τουλάχιστον ἕνας μήνας μεταξύ τοῦ γραπτοῦ αἰτήματος, ποὺ μπορεῖ νὰ γίνει καὶ ἀπὸ εἰδικῶς ὁρισμένο ἐνήλικα ἐφ᾽ ὅσον ὁ ἀσθενὴς δὲν μπορεῖ νὰ γράψει μόνος του, καὶ τοῦ θανάτου τοῦ ἀρρώστου.

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

Σχολιάστε

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ ΛΑΟΥ «Μπορεῖτε νὰ περηφανεύεστε γιὰ τὴν μείωση τοῦ φαρμακευτικοῦ κόστους. “Φεύγουν” καρκινοπαθεῖς στὰ χέρια μας ὁ ἕνας μετὰ τὸν ἄλλο».

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Τὸ κατωτέρω κείμενο δὲν πρέπει νὰ διαβαστεῖ μὲ τοὺς παραμορφωτικοὺς φακοὺς τῆς «προκαταλήψεως» ἢ τῆς «συντεχνίας». Κυρίως εἶναι μιὰ δυνατὴ κραυγὴ γιὰ τὴν παρακμὴ καὶ τὴν εὐθανασία τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ νεοελληνικοῦ Κράτους.
.         Βεβαίως οἱ αἰτίες δὲν πρέπει νὰ προσωποποιηθοῦν μόνο στοὺς Ἐργολάβους τῆς Ἀλλοτριώσεως καὶ ἐν τέλει τῆς Εὑθανασίας ἑνὸς Λαοῦ (μᾶλλον Γενοκτονίας). Οἱ εὐθύνες ὅλων μας εἶναι πολλές μέσῳ τῆς ἐπὶ τριακονταετίαν τουλάχιστον σιωπηλῆς ἀνοχῆς (=ἐνοχῆς).

Κραυγὴ ἀγωνίας ἀπὸ τὸ φουρτουνιασμένο Αἰγαῖο!
Μία γιατρὸς γράφει γιὰ τὴν “εὐθανασία” τῶν κατοίκων

Μία γιατρὸς ἀπὸ τὴν Σκύρο, μ᾽ ἕνα κείμενο-κραυγὴ ἀγωνίας, περιγράφει μὲ τρόπο δραματικὸ τὴν “εὐθανασία”, τὴν ὁποία ἡ ἑλληνικὴ Πολιτεία ἐφαρμόζει στὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη καὶ κατὰ συνέπεια στοὺς πολίτες της, σ᾽ ὅλα τὰ νησιὰ καὶ τὶς ἀκριτικὲς περιοχὲς τῆς χώρας. Ἡ γιατρὸς ἐπισημαίνει στὴν ἀρχὴ τοῦ κειμένου της τὴν πολύτιμη βοήθεια ποὺ παρεῖχαν στὴν Σκύρο οἱ γιατροὶ τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας, οἱ ὁποῖοι ἐδῶ καὶ δύο χρόνια δὲν πᾶνε στὸ νησί. Προφανῶς γιὰ λόγους οἰκονομίας! Τὰ ὅσα περιγράφει ἡ γιατρὸς συγκλονίζουν. Καὶ ἀποδεικνύουν πόσο κούφια λόγια εἶναι αὐτὰ ποὺ μὲ εὐκολία ξεστομίζουν οἱ πολιτικοὶ γιὰ “τοὺς ἀκρίτες”, “τὸ Αἰγαῖο” γιὰ τὸ ὁποῖο δῆθεν νοιάζονται! Διαβάστε τὸ συγκλονιστικὸ κείμενο τῆς γιατροῦ ἀπὸ τὴν Σκύρο.

Ἑλένη Γεωργιάδου, Εἰδικὸς Παθολόγος                                                                                  

Σκύρος 22.01.13

                                                 Πρός:

κ. Ὑπουργὸ Ὑγείας, κ. Πρόεδρο ΕΟΠΥΥ, κ. Πρόεδρο ΗΔΙΚΑ

 Κοιν:   Βουλευτὲς Ν. Εὐβοίας, Πανελλήνιο Ἰατρικὸ Σύλλογο, Ἰατρικὸ Σύλλογο Εὐβοίας, Λοιποὺς Ἰατρικοὺς Συλλόγους, Μ.Μ.Ε.

 Θέμα: Φωνὴ ἀπόγνωσης γιὰ τὴν ἠλεκτρονικὴ συνταγογράφηση ἀπὸ τὸ φουρτουνιασμένο Αἰγαῖο.

 .           Κύριε Ὑπουργὲ Ὑγείας, κύριοι Πρόεδροι, κύριοι ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν νομοθεσία στὸ χῶρο τῆς ὑγείας, σᾶς συγχαίρω γιὰ τὴν μεγάλη σας ἀνακάλυψη καὶ καινοτομία: ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ.
.           Ὀνομάζομαι Ἑλένη Γεωργιάδου, εἶμαι εἰδικὸς παθολόγος στὴν νῆσο Σκύρο. Πρόκειται γιὰ νησὶ 4.000 κατοίκων, ποὺ τὸ καλοκαίρι ὑποδέχεται πάνω ἀπὸ 30.000. Ὑπάρχει ἕνα Πολυδύναμο Περιφερειακὸ Ἰατρεῖο (ὄχι Κέντρο Ὑγείας). Τὸ κλιμάκιο ἰατρῶν τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας ἀπὸ τὸ 251 ΓΝΑ ποὺ ἐρχόταν γιὰ μία ἑβδομάδα τὸν χρόνο στὸ νησί, σταμάτησε πρὸ 2ετίας τὴν πολύτιμη προσφορά του (πιθανῶς λόγῳ οἰκονομικῶν περικοπῶν).
.           Τὸ σύστημα, ποὺ ὅπως ἔλεγε ὁ κ. Λοβέρδος θὰ βάλει τάξη στὴν ὑπερσυνταγογράφηση καὶ στὴ σπατάλη τοῦ ΕΟΠΥΥ καὶ θὰ βοηθήσει ἀσφαλισμένους, ἰατρούς, φαρμακοποιούς, ἦταν ἡ μεγαλύτερη ΑΠΑΤΗ ποὺ ἔγινε ποτὲ στὸν χῶρο τῆς ὑγείας καὶ ὁ ὑπέρτατος ἐξευτελισμὸς τόσο τῶν ἀσθενῶν, ὅσο καὶ τοῦ ἰατρικοῦ κλάδου.
.           Βάλατε μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἐπιστῆμες, τὴν Ἰατρική, σ’ ἕνα ἀπύθμενο καζάνι γραφειοκρατίας καὶ ἀποσυντονίσατε τὸν ἐγκέφαλό μας ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ σκοπό του: τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπινου σώματος, τὴν ἐμψύχωση καὶ τὴν συμπαράσταση στὸν ψυχικὸ πόνο τοῦ συνανθρώπου μας.
.           Μετατρέψατε μία 5λεπτη ἀπασχόληση (ἰατροῦ – ἀσθενοῦς) σὲ πολύωρη, πολυήμερη ταλαιπωρία, πολλὲς φορὲς ἄκαρπη.
.           Ἀπὸ τὰ ξημερώματα μαζεύεται ὁ κόσμος ἔξω ἀπὸ τὰ ἰατρεῖα, γιὰ νὰ πάρει σειρὰ γιὰ τὰ φάρμακά του (ἰδίως μετὰ τὶς λήξεις τῶν ἐπαναλαμβανομένων ἀπεργιῶν τῶν φαρμακοποιῶν). Δυστυχῶς ὅμως δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσουμε, διότι μόλις τὸ σύστημα ἀνοίγει, πέφτει ἀπὸ ὑπερφόρτιση. Οἱ ἀσθενεῖς γίνονται ἔξαλλοι, οἱ γιατροὶ χάνουν τὴν ὑπομονή τους καὶ μέχρι τὸ μεσημέρι ἐγκαθιστοῦμε ξανὰ καὶ ξανὰ κωδικοὺς καὶ μπὲς – βγὲς σὲ μία ταλαιπωρία ἀνείπωτη πέρα ἀπὸ κάθε ὅριο καὶ τρόπο περιγραφῆς.
.           Πῶς νὰ ἐξετάσουμε τὸν ἀσθενῆ καὶ νὰ εἴμαστε εὐγενεῖς, ὑπομονετικοί, θεραπευτὲς καὶ συμπαραστάτες, ὅταν ἡ συνταγογράφηση ἔχει μετατραπεῖ σὲ ἐπεῖγον καὶ οἱ ἀσθενεῖς μᾶς χτυποῦν τὶς πόρτες καὶ μᾶς ἀπειλοῦν μὲ ἀπίστευτες λεκτικὲς ἐκφράσεις, νομίζοντας ὅτι ἐμεῖς δὲν θέλουμε νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσουμε. Οἱ ἴδιοι ἀσθενεῖς ἐπὶ 3-4 ἡμέρες ἐπανέρχονται μὲ ΤΑΧΙ, καρότσες ἀγροτικῶν, λεωφορεῖα καὶ συνοδείᾳ μπαστουνιῶν καὶ νὰ τοὺς ἐξηγεῖς ὅτι: Λυπᾶμαι! Δὲν δουλεύει πάλι τὸ σύστημα, ἢ κάτσε μέχρι τὶς 6 τὸ ἀπόγευμα (διότι ἴσως τὸ μεσημέρι ἀποφορτιστεῖ).
.           Σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι στὸ νησὶ ὑπάρχουν δύο ὑπολογιστές, ὁ δικός μου καὶ ἕνας τοῦ περιφερειακοῦ ἰατρείου. Κι ἂν τύχει καὶ δουλέψει αὐτὴ ἡ ἀπάτη, χρειάζεται 30 – 40 λεπτά, σὲ περίπτωση 2 ἢ 3 συνταγῶν, μὲ συνοδεία παραπεμπτικὰ ἐργαστηριακῶν ἐξετάσεων, μετὰ τὴν ἀναγραφή τους, ὅπως παλιά, καὶ στὸ βιβλιάριο, τὴν καταχώρηση στὸ βιβλίο εἰσερχομένων καὶ χειρόγραφη ἀπόδειξη γιὰ εἰσόδημα ἀπὸ 5 ἕως 10 εὐρώ. Διότι ἐμεῖς οἱ μὴ συμβεβλημένοι ἀλλὰ πιστοποιημένοι ἰατροὶ στὸ e-syntagografisi ἀπλήρωτοι ἀπὸ τὸ 2010, ἀπὸ τὸ ἀναξιόπιστο κράτος παίρνουμε ἀπὸ 5 ἕως 10 εὐρὼ γιὰ συνταγὲς – παραπεμπτικά. Ἀλλὰ ἀκόμα καὶ αὐτὰ τὰ λίγα χρήματα δὲν μᾶς ἀφήνετε νὰ τὰ εἰσπράξουμε ἐφ᾽ ὅσον διώχνουμε τὸν κόσμο, ὁ ὁποῖος ἔρχεται τὶς περισσότερες φορὲς γιὰ συνταγογράφηση καὶ ὄχι γιὰ ἐξέταση. Εἶναι ἐξαθλιωμένος καὶ φτωχός. Καὶ ρωτάει:

–       Γιατρὲ θὰ μοῦ πάρεις τὴν πίεση;
–       Εὐχαρίστως.
–       Θὰ μοῦ πάρεις καὶ ἕνα σάκχαρο;
–       Εὐχαρίστως.
–       Νὰ κάνω καὶ μία ἐρώτηση;
–       Εὐχαρίστως
–       Τί εἶναι ὁ πόνος ποὺ νιώθω στὸ στῆθος καὶ μὲ χτυπάει στὴν πλάτη;

Ὁ γιατρὸς χλωμιάζει. Κάνει πλήρη ἐξέταση μὲ καρδιογράφημα καὶ διαπιστώνει ὀξὺ ἔμφραγμα μυοκαρδίου καὶ πασχίζει γιὰ τὴν διακομιδή του μὲ 10 μποφὸρ στὸ Αἰγαῖο. Καὶ φυσικὰ δὲν θὰ ζητήσουμε τὸ ἀρχικὸ 5ευρω σὲ τέτοιες ἐπείγουσες καταστάσεις. Καὶ ὁ κόσμος τὸ ἀναγνωρίζει καὶ ἐπανέρχεται μὲ 5 αὐγά, λίγο λάδι ἢ λίγα χόρτα ποὺ μάζεψε ὁ ἐμφραγματίας, γιὰ νὰ εὐχαριστήσει τὸν γιατρό του, ἢ κάποιος ἄλλος γιὰ νὰ ἐξεταστεῖ ἄνευ χρημάτων. Ἐσεῖς ὅμως ζητᾶτε λεπτομερῆ καταγραφὴ εἰσοδημάτων. Ἄρα ἐμεῖς πρέπει νὰ καταγράφουμε στὶς ἀποδείξεις 5 αὐγά, λίγα χόρτα ἢ 1kg ντομάτες;
.              Πολλοὶ συνάδελφοι δὲν ἔχουνε καλὴ σχέση μὲ τοὺς ὑπολογιστὲς καὶ τὴν τεχνολογία. Τὴν Ἰατρικὴ τὴ διδαχτήκαμε στὰ Πανεπιστήμια, στὰ ἐπείγοντα τῶν νοσοκομείων, στὶς ἐντατικές, στὰ ἀμφιθέατρα καὶ στὰ ἀνατομεῖα. Τὸ βάρος ἑκάστου βιβλίου ἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ βάρος ἑνὸς τούβλου καὶ συρρικνώνεται στὸ σκληρὸ δίσκο τοῦ ἐγκεφάλου μας, ὄχι σὲ κάποιου ὑπολογιστῆ.
.           Πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς προσλάβαμε ἄτομα γιὰ γραμματειακὴ ὑποστήριξη, ὥστε νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸν ἴδιο τὸν ἀσθενῆ καὶ ὄχι μὲ τὴν γραφειοκρατία. Δυστυχῶς ὅμως βρέθηκαν ἄνευ ἀντικειμένου, ἀφοῦ εἶναι ἀδύνατο νὰ γνωρίζουν δραστικὲς οὐσίες, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ βοηθήσουν στὴ διαδικασία τῆς συνταγογράφησης κι ἔτσι σύντομα θὰ ἀπολυθοῦν.

 Πρὶν τὸ ἐφαρμόσετε…..

           1. Μήπως σκεφτήκατε νὰ μᾶς ἐκπαιδεύσετε; Ἀλλὰ ἐσεῖς ξέρατε τί κάνατε. Διότι κάθε ἑβδομάδα ἢ μήνα θὰ ἀλλάζατε πάλι τὶς ὁδηγίες, τὴν ἐπιφάνεια ἐργασίας, τὰ ποσοστὰ συμμετοχῆς τῶν φαρμάκων καὶ θὰ ἀναιρούσατε τὶς προηγούμενες ἀποφάσεις καὶ ἡ ἐκπαίδευση θὰ πήγαινε χαμένη.

.           2. Πρὶν ἐπιβληθεῖ, γιατί δὲν τὸ δοκιμάσατε γιὰ 10.000.000 ἀνθρώπους καὶ ἀφοῦ λειτουργήσει καὶ πάρετε τὶς τελικές σας ἀποφάσεις νὰ τὸ ἐφαρμόσετε τελειοποιημένο, ἄνευ προβλημάτων;

            3. Μήπως σκεφτήκατε ποτὲ ὅλους ἐμᾶς, τὶς φωνὲς τοῦ Αἰγαίου, τοῦ Ἰονίου, τῶν ἀκριτικῶν καὶ ὀρεινῶν περιοχῶν, τὴ δυσχέρεια μετάβασης τῶν ἀσθενῶν μας στὰ κοντινότερα νοσοκομεῖα; Σᾶς ἐνημερώνω λοιπὸν ὅτι λόγῳ τῆς πρόσφατης κακοκαιρίας, ἄλλοι μείναμε χωρὶς ρεῦμα, χωρὶς θέρμανση, ἄλλοι χωρὶς νερό, ἄλλοι χωρὶς τηλέφωνο καὶ ἐσεῖς καμαρώνετε γιὰ τὸ ἐπίτευγμά σας. Τὴν ἠλεκτρονικὴ συνταγογράφηση. Οἱ γιατροὶ τῆς ἀκριτικῆς Ἑλλάδας δὲν μποροῦμε νὰ ἔχουμε εὔκολες προσβάσεις στὸ internet, ἀκόμη κι ἂν τὸ σύστημα δούλευε. Δὲν κουβαλιέται ὑπολογιστὴς – ἐκτυπωτὴς στὸν ὀρεινὸ βοσκότοπο τῆς Νότιας Σκύρου, στοὺς ὑπερήλικες κατάκοιτους ἀνθρώπους αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ βράχου, στὰ στενὰ ἀνηφορικὰ σοκάκια ἑνὸς μέτρου φάρδους ἢ στὶς πλαγιὲς τοῦ Πηλίου, τοῦ Μετσόβου, τοῦ Ἕβρου κλπ. Γιατί ἐσεῖς ζητᾶτε φυσικὴ παρουσία τοῦ ἀσφαλισμένου κατὰ τὴ διάρκεια τῆς συνταγογράφησης, γεγονὸς ποὺ ὅπως ἀντιλαμβάνεται ὁ κοινὸς νοῦς εἶναι πολλὲς φορὲς ἀδύνατο.

            4. Σκεφτήκατε ὅτι ζητᾶτε γνωμάτευση ἀπὸ ἰατροὺς ἄλλης εἰδικότητας, γιὰ νὰ τοὺς συνταγογραφήσουμε τὰ φάρμακα οἱ παθολόγοι, οἱ γενικοὶ ἰατροὶ κλπ, ὅτι στὰ νοσοκομεῖα οἱ ἰατροὶ κάνουν ὑπεράνθρωπες προσπάθειες νὰ σώσουν τὸ ἑπόμενο νούμερο ἀναμονῆς; Ποιά γνωμάτευση νὰ τοῦ ζητηθεῖ στὶς 5 τὰ ξημερώματα; (Ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα γίνεται «πόλεμος»). Κι ἂν ὁ ἀσθενὴς χρειαστεῖ φάρμακα, ἀρχίζει ὁ Γολγοθάς του.

            5. Πρὸ τριμήνου χρειάστηκε νὰ συνταγογραφήσω σὲ τέκνο, (ἔμμεσο ἀσφαλισμένο σὲ κυρία 39 ἐτῶν). Τὸ ΑΜΚΑ τοῦ παιδιοῦ δὲν ἦταν σωστὸ ἀπ᾽ ὅτι διαπίστωσα. Ἦταν τὸ ΑΜΚΑ τοῦ 40χρονου πατέρα ποὺ εἶχε αὐτοκτονήσει καὶ στὸ παιδὶ εἶχε περαστεῖ κατὰ λάθος τὸ ΑΜΚΑ τοῦ συγχωρεμένου. Γιατί στὸ e-syntagografisi ὑπάρχουν ἀναρτημένοι οἱ πεθαμένοι ἄνθρωποι ἀπὸ 7ετίας; Γιατί δὲν ἐνημερώθηκαν ἀπὸ τὰ ἰατρικὰ πιστοποιητικὰ τῶν Ληξιαρχείων ὅτι ὁ ἀσθενὴς ἀπεβίωσε; Ἐμεῖς πῶς νὰ τὸ γνωρίζουμε; Στὴν ἠλεκτρονικὴ συνταγογράφηση δὲν ἔχει φωτογραφίες. Ποιῶν τὰ λάθη πληρώνουμε οἱ γιατροί;

            6. Μᾶς ὑποχρεώσατε (μέσῳ ΦΕΚ) νὰ ἐλέγχουμε τὶς ἀσφάλειες τῶν ἀσθενῶν γιὰ νὰ συνταγογραφήσουμε ἢ νὰ ἐξετάσουμε. Ποῦ ζεῖτε; Τουλάχιστον τὸ 30% τῶν ἀσθενῶν μας εἶναι μὲ ληγμένες ἡμερομηνίες – ἀπλήρωτες ἀσφάλειες ΟΑΕΕ, ΙΚΑ, ΟΓΑ. Δὲν δικαιοῦνται οὔτε ἐμβόλια γιὰ τὰ παιδιά τους. Κι ἂν εἶσαι γιὰ νοσηλεία τότε στὴν διακομιδή σου τραγούδα: «Ἂν ἤμουν πλούσιος». Διότι ἐξερχόμενος ἀπὸ τὴ νοσηλεία γιὰ χολοκυστεκτομὴ ὁ μόλις ἀπολυμένος ὑπάλληλος ἢ κατεστραμμένος ἐλευθεροεπαγγελματίας θὰ πληρώσει τιμολόγιο στὸ γραφεῖο κίνησης καὶ πιθανῶς θὰ χρειαστεῖ ἔρανο, γιὰ νὰ πάρει ἐξιτήριο. Τόσα χρόνια πλήρωνε κανονικὰ τὶς εἰσφορές του. Τώρα ποὺ περνάει δύσκολες ὧρες δὲν τοῦ δώσατε οὔτε κἂν περίοδο χάριτος, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ δικαιοῦται ἔστω γιὰ ἕνα εὔλογο διάστημα τὰ φάρμακά του. Ἐμεῖς οἱ ἰατροὶ ὑποκύψαμε καὶ γίναμε ἐλεγκτὲς τοῦ κράτους. ΚΑΚΩΣ. Εμαστε πεύθυνοι γι τν γεία κα τ ζωή του. σες εστε μως πεύθυνοι τοῦ θανάτου του (ἂν συμβεῖ), διότι βάσει νόμου δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συνταγογραφήσουμε στὸ βιβλιάριο τὰ φάρμακα ποὺ χρειάζεται.

            7. Δημιουργήσατε τὸν ΕΟΠΥΥ, διαχωρίσατε φάρμακα ὑψηλοῦ κόστους μὲ ἀπαραίτητη τὴν μετάβαση μηνιαίως τῶν ἀσθενῶν στὴν Ἀθήνα, στὰ κεντρικὰ τοῦ ΕΟΠΥΥ. Ποιᾶς κατηγορίας ἀσθενῶν; Τῶν ὀγκολογικῶν περιστατικῶν μὲ ὀστικὲς μεταστάσεις, τῶν νεφροπαθῶν, τῶν ἀναπήρων ἀπὸ ρευματικὰ νοσήματα; Καὶ σᾶς περιφρόνησαν! Μὴν φοβάστε! Ἀποφάσισαν νὰ πεθάνουν στὴ γῆ ποὺ γεννήθηκαν. Δὲν μποροῦν νὰ πηγαινοέρχονται ἀνήμποροι σωματικὰ καὶ ψυχικὰ στὰ φαρμακεῖα τοῦ ΕΟΠΥΥ στὴν Ἀθήνα κι ἔτσι μπορετε ν περηφανεύεστε γι τν μείωση το φαρμακευτικο κόστους. «Φεύγουν» καρκινοπαθες στ χέρια μας νας μετ τν λλο λλ τουλάχιστον περήφανοι διδάσκοντάς μας μαθήματα ζως κα ξιοπρέπειας.

            8. Πρὸ μηνῶν ἀναρτήσατε στὸν ΕΟΠΥΥ ὅτι οἱ μὴ συμβεβλημένοι ἰατροὶ δὲν μποροῦν νὰ γράφουν πάνω ἀπὸ δύο συνταγὲς τὸν μήνα ἀνὰ ἀσθενῆ. Συνοδεύεται μάλιστα καὶ ἀπὸ ποινικὲς ρῆτρες. Δηλαδὴ ἂν παίρνει 7 φάρμακα ἢ 8 θὰ γυρίζει τὴν Ἀθήνα ἢ τὰ νησιὰ νὰ βρεῖ τὶς ἀντίστοιχες εἰδικότητες γιὰ συνταγογράφηση. Εἶναι ντροπή, κύριοι, διότι ὁ ὁποιοσδήποτε καταλαβαίνει ὅτι μᾶς τιμωρεῖτε, ἐπειδὴ δὲν δεχτήκαμε νὰ συμβληθοῦμε μὲ τὸ ὑπέροχο δημιούργημά σας, τὸν ΕΟΠΥΥ. Γιατί οἱ συμβεβλημένοι μποροῦν νὰ γράφουν 10 συνταγές; Ἡ ἰατρική μας δεοντολογία δὲν τὸ ἐπιτρέπει αὐτὸ τὸ βασανιστήριο στὸν συνάνθρωπό μας.

             9. Καὶ τέλος. Σταματῆστε τὴν ἱστορία μὲ τὰ γενόσημα ποὺ μπερδέψατε τὰ ἐγκεφαλικά μας κύτταρα, τόσο τῶν γιατρῶν ἀλλὰ κυρίως τῶν ἡλικιωμένων ἀσθενῶν μας. Ἕως τώρα γνώριζαν ὅτι τὸ χάπι τους ἦταν τὸ κίτρινο χαπάκι μὲ τὸ ρὸζ κουτάκι κι ἐδῶ καὶ λίγο καιρὸ ἕνα μήνα εἶναι μπλέ, τὸν ἄλλο κόκκινο καὶ τὸν ἄλλο μαῦρο. Διότι δὲν λάβατε ὑπ᾽ ὄψη σας ὅτι τὸ 20% περίπου τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἀναλφάβητοι. Κι ἂν τόσο πολὺ σᾶς ἔνοιαζε τὸ φθηνότερο καὶ καλύτερο φάρμακο, ἂς ἐπιβάλλατε νόμο, ὥστε νὰ ἔχουμε μόνο ἑλληνικὰ γενόσημα, ὥστε νὰ ἀναπτυχθεῖ τουλάχιστον ἡ ἑλληνικὴ φαρμακοβιομηχανία καὶ ὄχι τὸ φθηνότερο πακιστανικό, μπαγκλαντέζικο, ἰνδικὸ ποὺ δὲν γνωρίζουμε ἐὰν ὑπάρχει ἐκεῖ ἀντίστοιχος ΕΟΦ καὶ πῶς λειτουργεῖ. Διότι ἂν ὑπῆρχε, δὲν θὰ βρίσκονταν θραύσματα γυαλιοῦ στὰ φάρμακα αὐτῶν τῶν χωρῶν, ὅπως ἀνακοινώθηκε πρόσφατα ἀπὸ τὰ ΜΜΕ.

             10. Ἀποφασίσατε νὰ κάνετε τὴν Ἑλλάδα ἕνα μεγάλο αὐτοματοποιημένο Memorial. Συγγνώμη κύριοι! Μιλᾶμε γιὰ τὴν ἴδια χώρα; Τὴν Ἑλλάδα; Καὶ κάτω π τν πήρεια ποιο παράγοντα ποφασίσατε; Πανικο, πίεσης οσιν; Ἂν ἔγινε ἀπὸ ἄγνοια ἢ ἀμέλεια, σᾶς κατανοοῦμε καὶ σᾶς συγχωροῦμε. Διότι νθρώπινος νος δν χωράει ατ πο ζομε ξ αἰτίας σας.

 ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΣΑΣ!!

.           Ο λληνες ατρο θ σς εμαστε εγνώμονες γι τν εθανασία ατς τς πιστήμης κα τς ξαγωγς στ ξωτερικ νς τόσο μορφωμένου μπορεύματος. Εὐχαριστοῦμε τοὺς ἑκάστοτε Ὑπουργοὺς Ὑγείας καὶ τοὺς νομοθέτες. Ὅταν ὅμως ἀρρωστήσει κάποιος (ποὺ δὲν τὸ εὔχομαι), θὰ πρέπει νὰ κλείσουν ραντεβοὺ στὸν ΕΟΠΥΥ, νὰ ἐξεταστοῦν τὴν ἡμερομηνία ποὺ θὰ βρεθεῖ τὸ κενό, νὰ περιμένουν ὑπομονετικὰ στὰ ἐπείγοντα δημοσίου νοσοκομείου καὶ ὄχι στὰ μεγάλα ἰδιωτικὰ κέντρα ξενοδοχειακῆς ὑποδομῆς. Ἴσως τὸ ράντζο ἑνὸς διαδρόμου, ἡ ἀναμονὴ γιὰ χειρουργικὸ κρεβάτι, ἡ ἔλλειψη φαρμάκων καὶ ὑλικῶν, ἡ λήψη ἀμφίβολης ποιότητας γενοσήμων τοὺς βοηθήσει νὰ βροῦν τὴν σωστὴ λύση γιὰ τὸ ἐθνικό μας σύστημα Ὑγείας καὶ τὴν βελτίωσή του.
.           Ζῆστε λοιπὸν μαζί μας κι ἀνάμεσά μας νὰ μοιραστεῖτε λίγο τὸν κόσμο μας, διότι ἐμεῖς δὲν φτάνουμε τὸν δικό σας.

Εὐχαριστῶ θερμὰ γιὰ τὴν ὑπομονή σας.

 Ἑλένη Γεωργιάδου

ΠΗΓΗ: onalert.gr

,

Σχολιάστε

ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ;

πάρχει χριστιανικ εθανασία;

Γράφει ὁ π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης

ἐφημ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», 03.02.13

α) Τὰ τελευταῖα χρόνια, τόσο στὴ χώρα μας ὅσο καὶ σὲ ἄλλες χῶρες, γίνεται λόγος γιὰ τὴν εὐθανασία. Σὲ ὁρισμένες μάλιστα ἀπὸ αὐτὲς ἡ εὐθανασία ἔχει νομιμοποιηθεῖ.
Τὰ ἐρωτήματα ποὺ συχνὰ θέτονται εἶναι: Ἔχει ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, ποὺ πάσχει ἀπὸ κάποια ἀνίατη ἀσθένεια, τὸ δικαίωμα νὰ ἀποφασίσει πότε καὶ πῶς θὰ πεθάνει; Ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλέξει ἕναν ἤρεμο θάνατο χωρὶς βάσανα καὶ πόνους; Ἔχουν οἱ γιατροὶ τὸ δικαίωμα νὰ «ἀπαλλάξουν» τοὺς ἀσθενεῖς ποῦ τὸ ἐπιθυμοῦν ἀπὸ μία ζωὴ γεμάτη ὀδύνη;

β) Ἂν κάνουμε μία σύντομη ἀναδρομή, θὰ δοῦμε ὅτι στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ σκέψη ἡ εὐθανασία συνδέεται μὲ τὸν εὐτυχισμένο καὶ ἔνδοξο θάνατο, κι ὄχι μὲ τὴ βίαιη διακοπή του. Ὁ Διαγόρας ὁ Ρόδιος σὲ βαθιὰ γεράματα ἐξέπνευσε δοξασμένος καὶ χαρούμενος, ὅταν τὰ παιδιά του, ποὺ μόλις εἶχαν στεφθεῖ ὀλυμπιονίκες, τὸν περιέφεραν στοὺς ὤμους τους στὸ ὀλυμπιακὸ στάδιο κάτω ἀπὸ τὶς ἐπευφημίες τοῦ πλήθους.

γ) Ἐπίσης, ἡ Ἐκκλησία εὔχεται, τὰ τέλη τῆς ζωῆς νὰ εἶναι «χριστιανά», ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα καὶ εἰρηνικά. Οἱ μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας ἀντιμετώπιζαν μὲ καρτερία τὸν θάνατο καὶ προσεύχονταν γιὰ τοὺς δημίους τους (βλ. Πράξ. ζ´54-59). Ἡ κοινωνία μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ Σταυρωθέντος Χριστοῦ συμβάλλει στὴν ὑπέρβαση τοῦ φόβου τοῦ θανάτου καὶ γεννᾶ ἐσωτερικὴ πληρότητα. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Θεοδόχος, ὅταν συνάντησε τὸν Κύριο, πλήρης χάριτος ζήτησε νὰ πεθάνει.

δ) Γράφει ὁ Ὅσιος Νικόδημος Ἁγιορείτης: «O Ἅγιος Συμεὼν ὁ Θεοδόχος ἔλαβε μακρὰν καὶ πολυχρόνιον ζωὴν εἰς τὸν κόσμον τοῦτον. Ἐπειδὴ καὶ ἐχρηματίσθη, ἤτοι ἀπεκαλύφθη εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ὅτι νὰ μὴν ἰδῆ θάνατον, πρὸ τοῦ νὰ θεωρήση μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς του τὸν Δεσπότην Χριστόν. Ὅθεν, ὅταν ὁ Κύριος ἡμῶν ἐπροσφέρθη εἰς τὸν Ναὸν τεσσαράκοντα ἡμερῶν νήπιον, τότε ἐδέχθη αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας του. Καὶ πληροφορηθεὶς ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τὰ περὶ αὐτοῦ μέλλοντα, ἔλαβε τὸ τέλος τῆς ζωῆς του, κατὰ τὸν ἀνωτέρω χρηματισμὸν καὶ τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Ἐδῶ ἔχουμε δεῖγμα χριστιανικῆς εὐθανασίας.

ε) Ὅμως, ἡ ἔννοια αὐτὴ μεταφέρθηκε στὴ Δύση μὲ διαφορετικὸ νόημα. Ὁ ἄγγλος φιλόσοφος R. Bacon (13ος αἰ.), κατ’ ἄλλους ὁ Fr. Bacon (16ος -17ος αἰ.) τὴ μετέφρασαν στὰ ἀγγλικὰ ὡς euthanasia μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἐπίσπευσης τοῦ θανάτου, προκειμένου νὰ τεθεῖ τέρμα σὲ μία ζωὴ γεμάτη πόνο καὶ ταλαιπωρίες. Ἡ μεταφορὰ αὐτὴ συνδέεται μὲ τὴ δυτικὴ θεολογικὴ σκέψη, τὴν ἀτομιστικὴ θεώρηση τῆς ζωῆς καὶ τὴ σταδιακὴ ἐξατομίκευση τοῦ θανάτου, ἀφοῦ ἐκεῖ χάθηκε βαθμηδὸν ὁ κοινοτικὸς καὶ κοινωνικὸς χαρακτήρας του καὶ μεταβλήθηκε σὲ ταμπού.

ϛ) Ὅμως, ὁ θάνατος καὶ ἡ εὐθανασία δὲν εἶναι ἀτομικὲς ὑποθέσεις. Ἔχουν εὐρύτερες κοινωνικὲς διαστάσεις. Ἀφοροῦν τὸν ἄνθρωπο ὡς αὐτεξούσιο καὶ ἐλεύθερο πρόσωπο σὲ σχέση καὶ κοινωνία μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὸν συνάνθρωπο. Πολὺ περισσότερο ἰσχύει αὐτὸ στὸν τόπο μας ὅπου οἱ οἰκογενειακοὶ δεσμοὶ εἶναι ἰσχυροὶ καὶ διασώζεται κάποιο κοινοτικὸ πνεῦμα. Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι ὁ Εὐγένιος Βούλγαρης (18ος αἰ.) στὴ μελέτη του περὶ εὐθανασίας διασώζει τὴν ἀνατολικὴ παράδοση, ποὺ στηρίζεται στὴν ἀρχαιοελληνικὴ καὶ τὴ χριστιανικὴ σκέψη.

ζ) Ὅταν γίνεται λόγος γιὰ εὐθανασία, δὲν μπορεῖ νὰ ἀγνοεῖται ἡ ἐπίγεια πορεία τοῦ ἀνθρώπου, κατὰ τὴν ὁποία δημιουργοῦνται οἱ προϋποθέσεις καὶ διαμορφώνονται τὰ κριτήρια γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ πόνου, τῆς ἀνίατης ἀσθένειας καὶ τοῦ θανάτου. Ἡ διαμορφωμένη ἀντίληψη γιὰ τὸ εὖ ζῆν ὁδηγεῖ καὶ σὲ ἀνάλογη ἀντίληψη γιὰ τὸ εὖ θνήσκειν. Ὁπότε, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἀσκεῖται καὶ ἑτοιμάζεται γιὰ τὴ χριστιανικὴ εὐθανασία, ὅπως ὁ Ἅγιος Συμεών. Ἀκούει τοὺς λόγους τῆς προφητείας, «ἔρχομαι ταχὺ» καὶ ἀπαντᾶ, «ναὶ ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ» (Ἀποκ. 22, 20).

, ,

Σχολιάστε

“ΘΕΛΗΜΑΤΙΚΗ” ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ: ΕΙΣΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΤΕΡΟΣ ΩΣ ΝΕΚΡΟΣ ΠΑΡΑ ΩΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ !!!

Νομιμοποίηση θεληματικς εθανασίας;
Τοῦ μμανουλ Παναγοπούλου,
μ. πικ. Καθηγητοῦ Χειρουργικς

 συνάντηση εθανασίας κα μεταμοσχεύσεων δείχνει τι πίσω π λα τ μεγάλα βιοηθικ προβλήματα το καιρο μας, βρίσκεται ἡ φελιμιστικ κα χρησιμοθηρικ ντίληψη τς κοινωνίας μας

ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ».: «ΕΙΣΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΤΕΡΟΣ ΩΣ ΝΕΚΡΟΣ ΠΑΡΑ ΩΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ !!!» Ἆραγε οἰ «Ἀγανακτισμένοι» ἔχουν σκεφτεῖ νὰ ἀγανακτήσουν γιὰ τὴν ΥΠΟΥΛΗ προώθηση τῆς ΘΕΛΗΜΑΤΙΚΗΣ εὐθανασίας καὶ τοῦ νόμου «Φρανκεστάϊν» γιὰ τὶς μεταμοσχεύσεις καὶ ὅλα τὰ ἄλλα συναφῆ ραδιουργήματα (π.χ. «Κάρτα τοῦ Πολίτου») ποὺ λίγο-λίγο ὑπονομεύουν καὶ συρρικνώνουν τὴν ἀνθρώπινη ἐλευθερία καὶ ὕπαρξη καὶ τὴν ἴδια τὴν ἀνθρώπινη βιολογικὴ ζωή;
Μήπως τελικῶς θὰ ΤΟΥΣ βόλευε νὰ ΕΥΘΑΝΑΤΩΘΟΥΜΕ ΘΕΛΗΜΑΤΙΚΩΣ καὶ ΟΜΑΔΙΚΩΣ γιὰ νὰ ἀντιμετωπισθεῖ καὶ τὸ δημοσιονομικὸ ἔλλειμμα καὶ τὰ προβλήματα τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων;

 Μὲ ἀφορμὴ μία δημοσκόπηση

.      Μετὰ ἀπὸ πέντε ἀποτυχημένες προσπάθειες, τὰ τελευταῖα δύο χρόνια, νομιμοποίησης τῆς εὐθανασίας σὲ τέσσερις πολιτεῖες τῆς Αὐστραλίας — Βικτώρια, Τασμανία, Δυτικὴ Αὐστραλία καὶ Νότια Αὐστραλία — στὶς ἀρχὲς τοῦ 2011, δημοσιοποιήθηκε μία δημοσκόπηση, ποὺ ἔγινε ἠλεκτρονικὰ τὸν Νοέμβριο τοῦ 2010 ἀπὸ τὸ The Australia Insitute, σὲ ἕνα ἐθνικὸ ἀντιπροσωπευτικὸ δεῖγμα 1.294 Αὐστραλῶν.
.     Μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ἐρωτημάτων ὑπῆρχε καὶ τὸ ἐρώτημα τῆς ὑποστήριξης ἢ μὴ τῆς νομιμοποίησης τῆς εὐθανασίας γιὰ ἀσθενεῖς τελικοῦ σταδίου μὲ ἀνυπόφορους πόνους.

.     Ἡ ἔρευνα αὐτὴ ἔδειξε ὅτι τὸ 75% τῶν ἐρωτηθέντων συμφωνεῖ μὲ τὴ νομιμοποίηση τῆς εὐθανασίας σὲ τέτοιους ἀρρώστους, ποὺ καὶ οἱ ἴδιοι ἀπαιτοῦν τὸν τερματισμὸ τῆς ζωῆς τους. Τὸ 13% δὲν συμφωνεῖ καὶ τὸ 12% δὲν εἶναι σίγουρο γιὰ τὴν ἀπάντηση.
.    Τ ντυπωσιακ στοιχεο τς ρευνας, πως νέφερε Josh Fear, Διευθυντς το Αστραλιανο νστιτούτου, ταν τ ψηλ ποσοστό, 65%, ποδοχς τς εθανασίας μεταξ ατν πο δήλωσαν χριστιανοί. Τὸ ποσοστὸ ἀποδοχῆς ἦταν ὑψηλότερο μεταξὺ αὐτῶν ποὺ δήλωσαν ἄλλο θρήσκευμα καὶ ἔφθασε τὸ 91% στὰ ἄτομα χωρὶς θρήσκευμα. Τὸ ποσοστὸ αὐτὸ (65%) τῶν συμφωνούντων μὲ τὴν εὐθανασία χριστιανῶν, εἶναι ὄντως ἐντυπωσιακὸ καὶ ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντιθεση μὲ τὴν μέχρι σήμερα ἐμπειρία ποὺ δείχνει ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν ἀτόμων ποὺ κάνουν χρήση τοῦ νόμου γιὰ τὴν εὐθανασία δὲν ἀνήκουν σὲ κάποια θρησκεία, ἐνῶ τὰ ἄτομα μὲ ἰσχυρὲς θρησκευτικὲς πεποιθήσεις δὲν κάνουν χρήση τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ.
.     Μὲ ἀφορμὴ τὴν πρόσφατη δημοσκόπηση θὰ πρέπει νὰ τεθεῖ ἕνα γενικότερο ἐρώτημα γιὰ τὸν ρόλο τῶν δημοσκοπήσεων στὴ λήψη νομοθετικῶν ἀποφάσεων γιὰ κρίσιμα νομικά, ἠθικὰ καὶ βιοηθικὰ ζητήματα. Τὸ ἐρώτημα εἶναι: πέρα ἀπὸ τὴν ἀξιοπιστία κάθε δημοσκόπησης, ποὺ σχετίζεται μὲ τὴν ἐπιλογὴ τοῦ δείγματος, τὸν τρόπο ποὺ τίθενται τὰ ἐρωτήματα καὶ τὸ ἐπίπεδο ἐνημερώσεως καὶ γνώσεως τῶν ἐρωτωμένων γιὰ τὸ ὑπὸ ἔρευνα ζήτημα, ἂν αὐτὸς εἶναι ὁ καταλληλότερος τρόπος δημιουργίας νομοθεσίας γιὰ τέτοια σημαντικὰ ζητήματα. Ἀρκετὲς φορές, οἱ ἀποφάσεις γιὰ κρίσιμα ζητήματα, ὅπως τὰ σύγχρονα βιοηθικὰ ζητήματα, μὲ βάση τὶς δημοσκοπήσεις, γίνονται πολὺ ἐπικίνδυνες καὶ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσουν σὲ κακὲς νομοθεσίες. Δημοσκοπήσεις πο συρρικνώνουν σύνθετα ατρικά, κοινωνικ κα τομικ ζητήματα σ μία μαύρου σπρου χρώματος ρώτηση, σχεδιασμένη ν δηγήσει σ να ποτέλεσμα, πρέπει νὰ εἶναι ἐκ τῶν προτέρων ἀπορριπτέες. μως παγκόσμια μπειρία δείχνει τι τέτοιες δημοσκοπήσεις ξακολουθον ν ποτελον χρήσιμο ργαλεο στς προσπάθειες πιβολς ντιχριστιανικν κα ντικοινωνικν νομοθετημάτων π ργανωμένες, μειοψηφικς κατ τ πλεστον, μάδες.
.    Τὸ εὐτύχημα εἶναι ὅτι, ὅπως ὁμολογοῦν οἱ ἴδιοι οἱ ὑπερασπιστὲς τῆς εὐθανασίας στὴν Αὐστραλία, οἱ πολλαπλὲς προσπάθειές τους νομιμοποίησης τῆς εὐθανασίας ἔχουν ἀποτύχει, παρὰ τὴν διαφαινομένη ἀπὸ τὶς δημοσκοπήσεις ὑποστήριξη τῶν πολιτῶν, λόγῳ τοῦ ὑπάρχοντος ἀκόμη ἰσχυροῦ ἀντὶ-εὐθανασιακοῦ μετώπου. Ἀπόδειξη αὐτοῦ εἶναι καὶ τὸ ὅτι τὸν τελευταῖο χρόνο, Ἰανουάριος 2010 – Ἰανουάριος 2011, τὰ Κοινοβούλια ἀρκετῶν κρατῶν (ἡ πολιτεία New Hampshire τῶν ΗΠΑ, ὁ Καναδᾶς, ἡ Σκωτία, ἡ Νότια Αὐστραλία, τὸ Ἰσραὴλ καὶ ἡ Γαλλία) ἔχουν ἀπορρίψει τὶς προτάσεις γιὰ τὴν νομιμοποίηση τῆς εὐθανασίας. Φαίνεται ὅτι τουλάχιστον μέχρι τώρα, τὰ Κοινοβούλια καὶ οἱ Δικαστὲς ποὺ ἐξετάζουν προσεκτικὰ τὰ ζητήματα αὐτὰ δὲν συγκινοῦνται ἀπὸ τὰ συναισθηματικὰ ἐπιχειρήματα, τὶς σκληρὲς περιπτώσεις, καὶ ἀπὸ τὴν κακῶς πληροφορημένη κοινὴ γνώμη. Ὅμως οἱ ἀπορρίψεις τῶν προσπαθειῶν νομιμοποίησης τῆς εὐθανασίας ξεπερνιοῦνται ἀπὸ τὸν φρενήρη ρυθμό μὲ τὸν ὁποῖο οἱ ὁμάδες ποὺ ὑπερασπίζονται τὴν εὐθανασία, προωθοῦν νέες προτάσεις καὶ νομοσχέδια.
.    Σχετικὰ πρόσφατα τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ἐκδίκασε μία ὑπόθεση ἰατρικῶς ὑποβοηθουμένης αὐτοκτονίας. Ἐνάγουσα ἦταν ἡ ἐλβετίδα Ernst Haas, ποὺ ἔπασχε ἀπὸ σοβαρὴ ψυχιατρικὴ νόσο, μὲ δύο ἀπόπειρες αὐτοκτονίας καὶ ἡ ὁποία ζητοῦσε τὴν προμήθεια τῆς οὐσίας, νατριοῦχος πεντοβαρβιτάλη, γιὰ ἕναν γρήγορο, εὔκολο καὶ σίγουρο θάνατο. 170 ψυχίατροι καὶ τὰ ἑλβετικὰ δικαστήρια ἀρνήθηκαν τὴν συνταγογράφηση, γιατί δὲν ἦταν ἀσθενὴς τελικοῦ σταδίου καὶ ἡ Haas προσέφυγε στὸ ΕΔΑΔ ἐναντίον τῆς Ἑλβετικῆς Κυβερνήσεως, ἐπικαλουμένη τὸ ἄρθρο 8 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, ποὺ προβλέπει τὴν ὑπεράσπιση τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς αὐτοκτονίας. Τὸ ΕΔΑΔ στὶς 20 Ἰανουαρίου τοῦ 2011 ἐξέδωσε ὁμόφωνη ἀπόφαση. Σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφαση, ἐνῶ ὑπάρχει «ἀνθρώπινο δικαίωμα» στὴν αὐτοκτονία, τὸ κράτος δὲν εἶναι ὑποχρεωμένο νὰ προμηθεύει τοὺς πολίτες του τὰ μέσα γιὰ τὴν διάπραξη τῆς αὐτοκτονίας. Θεωρεῖ ὡς ἰδιαίτερα πειστικὸ τὸ ἄρθρο 2 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σύμβασης Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, ποὺ πιστοποιεῖ καὶ ὑπερασπίζεται τὸ δικαίωμα στὴν ζωή. Ἡ ἀπόφαση καταλήγει μὲ τὴν γνώμη ὅτι τὰ κράτη-μέλη τοῦ Δικαστηρίου δὲν ἔχουν ἄμεση ὑπευθυνότητα νὰ βοηθήσουν τοὺς πολίτες τους νὰ διαπράξουν αὐτοκτονία, προμηθεύοντάς τους θανατηφόρες οὐσίες καὶ ὅτι ὁ σεβασμὸς στὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς ἀναγκάζει τὰ κράτη νὰ προφυλάσσουν τοὺς πολίτες τους ἀπὸ τὴν αὐτοκτονία, ἐὰν ἡ ἀπόφασή τους δὲν ἐλήφθη ἐλεύθερα καὶ μὲ πλήρη γνώση.
.     Μετὰ τὴν ἀπόφαση αὐτὴ τοῦ ΕΔΑΔ τὸ ἐρώτημα εἶναι: ὅσοι ὁδηγοῦνται στὴν εὐθανασία ἔχουν πλήρη ἐνημέρωση καὶ γνώση καὶ τὴν ἔχουν ἀποφασίσει ἐλεύθερα; Ἔρευνα ποὺ ἔγινε στὸ Βέλγιο καὶ δημοσιεύθηκε στὸ Canadian Medical Association Journal ἔδειξε ὅτι στὸ Βέλγιο, ποὺ πρὶν μερικὰ χρόνια νομιμοποίησε τὴν εὐθανασία, ἕνα σεβαστὸ ποσοστὸ ἀσθενῶν ὁδηγήθηκε σὲ εὐθανασία, χωρὶς νὰ ἔχει προηγηθεῖ σχετικὴ συζήτηση μὲ τὸν θεράποντα ἰατρὸ καὶ χωρὶς τὴν ἀπαιτουμένη συναίνεση. 120 ἀπὸ τὶς 248 νοσηλεύτριες ποὺ ρωτήθηκαν, δήλωσαν ὅτι ἔχουν λάβει μέρος σὲ εὐθανασία, χωρὶς νὰ τοὺς ζητηθεῖ καὶ χωρὶς τὴν συναίνεση τῶν ἀσθενῶν καὶ μάλιστα καθ᾽ ὑπέρβαση τῶν καθηκόντων τους, ἀφοῦ ὁ βελγικὸς νόμος εἶναι αὐστηρὸς καὶ ἐπιτάσσει ἡ εὐθανασία νὰ γίνεται ἀπὸ γιατρὸ καὶ μὲ τὴν συναίνεση τοῦ ἀσθενοῦς. Παρόμοια στοιχεῖα ὑπάρχουν καὶ γιὰ ἄλλες χῶρες, ποὺ ἔχουν νομιμοποιήσει τὴν εὐθανασία καὶ ἐπαληθεύουν τὴν πρόβλεψη τῶν κατηγόρων τῆς εὐθανασίας ὅτι ἡ νομιμοποίηση τῆς θεληματικῆς εὐθανασίας, ἀργὰ ἢ γρήγορα, ὁδηγεῖ μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια στὴν ἄσκηση καὶ μὴ θεληματικῆς εὐθανασίας, δηλαδὴ εὐθανασίας χωρὶς τὴν συναίνεση τοῦ ἀτόμου.
.     Τὰ τελευταῖα 2-3 χρόνια ἔχει ἀνοίξει ἡ συζήτηση γιὰ τὴν ἰδέα τῆς Organ Donation Euthanasia (ODE) δηλαδὴ τῆς σύνδεσης τῆς εὐθανασίας μὲ τὴν λήψη ὀργάνων πρὸς μεταμόσχευση, μὲ στόχο τὴν αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν προσφερομένων ὀργάνων, ἀφοῦ ἡ ζήτηση ὀργάνων εἶναι πολλαπλάσια τῶν προσφερομένων. Τὸν Μάιο τοῦ 2010 οἱ Dominic Wilkinson καὶ Julian Savulescu, βιοηθικοὶ ἀπὸ τὸ πανεπιστήμιο τῆς Ὀξφόρδης, ἀνήρτησαν στὸ διαδίκτυο ἄρθρο τους μὲ τὸν τίτλο Should we allow organ donation euthanasia? Alternatives for maximizing the number and the quality of organ for transplantation καὶ στὸ ὁποῖο ὑποστηρίζουν τὴν ἰδέα τῆς ἀφαιρέσεως ὀργάνων ἀπὸ ἀσθενεῖς ποὺ ὑποβάλλονται σὲ εὐθανασία. Πρόσφατα, τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2010, σὲ ἐπιστημονικὴ συνάντηση τῆς Royal Medical Academy τοῦ Βελγίου, Βέλγοι ἰατροὶ παρουσίασαν ἕνα πρωτόκολλο εὐθανασίας μὲ ἀφαίρεση ὀργάνων πρὸς μεταμόσχευση. Γιὰ τὴν ὑποστήριξη τῶν προτάσεών τους ἀνέφεραν ὅτι ἀπὸ τοὺς 705 ἀσθενεῖς ποὺ ὁδηγήθηκαν σὲ εὐθανασία τὸ 2008, τὸ 20% ἀφοροῦσε ἀσθενεῖς μὲ νευρομυϊκὲς παθήσεις καὶ μὲ ὑψηλῆς ποιότητας ὄργανα, κατάλληλα γιὰ μεταμόσχευση καὶ τὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ εἶχαν ἀφαιρεθεῖ βάσει τοῦ προτεινομένου πρωτοκόλλου. Βεβαίως στὶς περιπτώσεις αὐτὲς ἡ εὐθανασία θὰ ἔπρεπε νὰ γίνει στὸ νοσοκομεῖο, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν συνήθη πρακτικὴ ἄσκησης τῆς εὐθανασίας στὸ σπίτι τοῦ ἀσθενοῦς. πίεση, πο σκεται στ τομα ατ ν πεισθον ν πεθάνουν μ εθανασία, εναι πίεση βασισμένη στ κόστος τς ατρικς φροντίδας, στν κόπωση τς οκογένειας ν συνεχίσει τν παροχ φροντίδας κα στν ντιληψη πο κάνει τ τομα ν ασθάνονται τι εναι βάρος.
.    Μὲ τὴν προτεινομένη ἰδέα τῆς ODE κοινωνία θ προσπαθήσει ν πείσει τ τομα ατ τι θάνατός τους χει μεγαλύτερη ξία π τὴν ζωή τους, τι εναι περισσότερο χρήσιμα ς νεκρο παρ ς ζωντανοί.
.     συνάντηση εθανασίας κα μεταμοσχεύσεων δείχνει τι πίσω π λα τ μεγάλα βιοηθικ προβλήματα το καιρο μας, βρίσκεται φελιμιστικ κα χρησιμοθηρικ ντίληψη τς κοινωνίας μας, ποία ποτελε κα τν κινητήρια δύναμη τν διαφόρων μάδων, πο ργάζονται κα γωνίζονται γι τ νομιμοποίηση τν κτρώσεων, τς εθανασίας, το γκεφαλικο θανάτου, τν παρεμβάσεων στν νθρώπινη ζω κα πρόσφατα στν γοροπωλησία νθρωπίνων ργάνων. Δείχνει κόμη τι ξία τς νθρώπινης ζως χει γίνει σχετικ κα τι τ κοινωνικ φελος χει ξία πέρτερη τῆς νθρώπινης, τς κάθε νθρώπινης ζως.

ΠΗΓΗ: Περιοδ. «Η ΔΡΑΣΙΣ ΜΑΣ», τ. 490, Ἰούνιος-Ἰούλιος 2011, σελ. 216-218
Διαδίκτυο: alopsis.gr

, , , ,

Σχολιάστε