Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης Θεολόγος

ΡΑΒΒΙ, ΠΟΥ, ΠΩΣ, ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΜΕΝΕΙΣ;

ΡΑΒΒΙ, ΠΟΥ, ΠΩΣ, ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΜΕΝΕΙΣ;

Τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

 ΡΑΒΒΙ;

.             Ἔτσι ξεκίνησε ἡ πρώτη καὶ μεγάλη ἀγάπη καὶ ἡ συνοδοιπορία στὴ γῆ καὶ στὴν αἰωνιότητα μεταξὺ τοῦ Μαθητῆ καὶ τοῦ Διδασκάλου.
-«Ἴδε ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ», εἶπε ὁ πρῶτος δάσκαλός τους, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, δείχνοντας τὸν Χριστό. Κι ἐκεῖνοι ἀκολούθησαν ἀπὸ κοντὰ τὸν 30χρονο νέο διδάσκαλο…
-Τί ζητεῖτε; τοὺς ἐρωτᾶ ὁ Ἰησοῦς.
-Διδάσκαλε, ποῦ μένεις; τὸν ἀντιρωτᾶνε.
-Ἔρχεσθε καὶ ἴδετε.
Ἦλθαν λοιπὸν καὶ ἔμειναν κοντά Του ὅλο ἐκεῖνο τὸ ἀπόγευμα.
.             Μετὰ ἀπὸ λίγες μέρες καὶ ἐνῶ ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα τοὺς κάλεσε πλέον ὁριστικὰ στὸ μαθητικὸ καὶ ἀποστολικὸ ἔργο μαζὶ μὲ τὰ δύο ἄλλα ἀδέλφια, τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἀνδρέα.

 ΡΑΒΒΙ, ΠΟΥ ΜΕΝΕΙΣ;

.           Μένω στὸν Οὐρανό, στὰ δεξιὰ τοῦ Πατρός μου, μένω στὴ Γῆ, στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, βασιλεύω στὶς καρδιὲς τῶν Πιστῶν μου.
.           Μένω στὴν Μία ἁγία, καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησία. Εἶμαι πάνω στὴν Ἁγ. Τράπεζα σὲ κάθε Ὀρθόδοξο κανονικὸ Ναό.
.           Μένω ἐκεῖ ποὺ ἀνάβει κάθε χρόνο τὸ Ἅγιο Φῶς, ποὺ ὁ Ἰορδάνης «στρέφεται εἰς τὰ ὀπίσω», ποὺ φανερώνεται κάθε χρόνο ἡ Νεφέλη στὸ ὄρος Θαβὼρ τῆς Μεταμορφώσεως.
.           Μένω ἐκεῖ ποὺ γίνονται πραγματικὰ θαύματα, ὑπάρχει ἀληθινὴ μετάνοια, πραγματοποιοῦνται διαπιστωμένοι ἐξορκισμοὶ καὶ ὑφίστανται ἔγκυρα καὶ ἀπαραβίαστα τὰ Μυστήρια.
.          Μένω ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν χαριτόβρυτα ἅγια λείψανα, θαυματουργὲς εἰκόνες, ὁ Τίμιος Σταυρός μου καὶ ζωντανοὶ ἅγιοι.
.           Μένω ἐκεῖ ποὺ ὁμιλεῖ καὶ λαλεῖ τὸ Πανάγιο Πνεῦμα, διδάσκεται καὶ ἑρμηνεύεται ἀναλλοίωτο τὸ Εὐαγγέλιό μου.
.           Μένω ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει διάχυτη ἡ Χάρις μου καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Πατρός μου καὶ ἡ Κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
.           Μένω ἐκεῖ ποὺ πρυτανεύει ἡ συμφωνία τῶν Πατέρων καὶ ἐπικρατεῖ «ἡ ψῆφος τῶν πλειόνων» καὶ ὄχι ἡ ἀναρχία τῶν πολλῶν καὶ ἡ ἀπολυταρχία τοῦ ἑνός.
.           Μένω ἐκεῖ ποὺ ἐκδηλώνεται τὸ ἄκτιστο φῶς καὶ ὁ μοναχισμὸς δὲν εἶναι μία ἀκαδημαϊκὴ ὑπόθεση, ἀλλὰ ἕνας Γολγοθὰς τῆς ἐμπειρίας.
.           Μένω στὴν ἁπλότητα καὶ ἄδολη ἀποστολικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ποὺ κηρύσσει Χριστὸν Ἐσταυρωμένον, Ἔλλησι μωρίαν καὶ Ἰουδαίοις σκάνδαλον, τοῖς δὲ πιστοῖς Θεοῦ σοφίαν καὶ δύναμιν.

ΡΑΒΒΙ, ΠΩΣ ΜΕΝΕΙΣ;

 .           Μένω μὲ ἐλευθερία καὶ σεβασμὸ στὴν αὐτεξούσια προσωπικότητα ἑνὸς ἑκάστου, ἀκόμη καὶ τοῦ πιὸ μικροῦ παιδιοῦ.
.           Μένω μὲ διακριτικότητα, χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνω κανένα.
.           Εἶναι γνωστὸ ὅτι «οὐκ ἔχω ποὺ τὴν κεφαλή μου κλίναι».
.           Περνῶ διακριτικὰ καὶ δὲν ἐκβιάζω κανένα.
.           Ἀνέχομαι ἀκόμη καὶ τὸ ΟΧΙ καὶ μακροθυμῶ.
.           Δὲν ἔχω διατάξει ἐγὼ σφαγὲς καὶ ἱεροὺς πολέμους οὔτε μὲ τὸ ζόρι ἐκχριστιανισμούς. «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν…»
.           Δὲν τάζω ὑλικὲς ἀπολαύσεις, ἀλλὰ σταυρὸ καὶ θυσία.
.           Μένω μὲ ἀγάπη καὶ σκορπῶ τὴ γαλήνη.
.           Δὲν ταράσσω τοὺς ἀνθρώπους μου οὔτε τοὺς φανατίζω, ἀλλὰ τοὺς φωτίζω.
.           Ἀγαπῶ ὅλο τὸν κόσμο, δίνω εὐκαιρίες σὲ ὅλους, μένω ὅμως ἐκεῖ ποὺ μὲ θέλουν, διαφορετικὰ φεύγω κι ὁ Θεὸς βοηθός.
.           Ἐμφανίζομαι, βοηθῶ, ἀκούω, βλέπω, καὶ πρὸ πάντων συγχωρῶ καὶ περιμένω τὴν μετάνοια ὅλων.
.           «Οὐ θελήσει θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν».
.           «Βρέχω ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους…»
.           Ἀγαπῶ ὅλους, ἀμείβω ὅμως καὶ ἐδῶ καὶ στὸν οὐρανὸ ὅσους μὲ ἀγαποῦν καὶ μὲ ἀκολουθοῦν ἀκόμη καὶ στὸ θάνατο.

ΡΑΒΒΙ, ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΜΕΝΕΙΣ;

.           Μένω ὁλοζώντανα πραγματικά, ἀληθινά, ὅπως σᾶς βλέπω καὶ μὲ βλέπετε μὲ τοὺς πιστοὺς καὶ βαπτισμένους.
.           Μένω μὲ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὸν θεόπνευστο λόγο μου.
.           Μένω μὲ τὰ Ἅγια Μυστήρια καὶ τὴ θεία Κοινωνία.
.           Μένω μὲ τὰ ζωντανὰ Εὐαγγέλια τῶν ἁγίων μου «τῶν κὰθ΄ ἑκάστην γενεὰν εὐαρεστησάντων», ποὺ ἀνεμίζουν τὶς πτυχὲς τοῦ ἱματίου μου ἀνάμεσα στοὺς πιστούς.
.           Μένω μὲ τὴ θεία Λειτουργία, ποὺ τελεῖται κάθε μέρα.
.           Μένω μὲ τὶς ἀνύστακτες καὶ ἀκοίμητες προσευχὲς τῶν ὀρθοδόξων μοναχῶν καὶ μοναζουσῶν.
.           Μένω μὲ τὰ καθημερινὰ δάκρυα τῶν μαρτύρων τῆς συνειδήσεως, τὰ καθημερινὰ αἵματα τῶν μαρτύρων τῆς ὁμολογίας καὶ τοὺς καθημερινοὺς ἱδρῶτες τῶν διακόνων τῆς ἀγάπης.
.           Εἶμαι μαζὶ μὲ κάθε μετανοημένο καὶ σταυρωμένο.
.           Εἶμαι μαζὶ μὲ κάθε πάσχοντα, πεινῶντα, αἰχμάλωτο καὶ φυλακισμένο.
.           Εἶμαι ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν νεφροπαθεῖς καὶ αἱμοκαθαιρόμενοι, νευροπαθεῖς, ἀνιάτως ἄρρωστοι, κωματώδεις καὶ φυτικοί, τυφλοὶ καὶ κωφοί, καρκινοπαθεῖς, διασωληνωμένοι, παράλυτοι, ἐγκαταλελειμμένοι, ἀρκεῖ νὰ μετανοοῦν καὶ νὰ μὴ μὲ βρίζουν.
.           Εἶμαι μὲ τὶς ὄντως χῆρες καὶ τὰ ὀρφανά.
.           Εἶμαι ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν καθαρές, καλὲς καὶ δυνατὲς καρδιές.
.           Μένω μὲ ὅσους μεριμνοῦν γιὰ τὴ σωτηρία τους, τηροῦν τὶς ἐντολές Μου καὶ ψάχνουν γιὰ μία ἀληθινὴ καὶ χαριτωμένη ζωή.
.           Μένω μὲ ὅσους ἐνδιαφέρονται καὶ γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἄλλων, γιὰ τοὺς ὁποίους ἔχυσα τὸ αἷμα μου στὸν Σταυρό.
.           Μένω μὲ ὅσους θέλουν νὰ πᾶνε στὸν Παράδεισο.

ΡΑΒΒΙ, ΓΙΑΤΙ ΜΕΝΕΙΣ;

.           Γιὰ νὰ συμπληρωθεῖ ὁ καιρὸς τῆς Ἐπιστροφῆς μου.
.           Νὰ ἐκπληρωθοῦν οἱ Γραφὲς καὶ νὰ μποῦνε στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ σωθοῦν.
.           Νὰ κηρυχθεῖ τὸ Εὐαγγέλιο σὲ ὅλο τὸν κόσμο.
.           Νὰ ἐπιστρέψουν οἱ συμπατριῶτες μου, ὅσοι θέλουν ἀσφαλῶς.
.           Νὰ γίνουν ἅπαντες «μία ποίμνη, εἷς Ποιμήν», δηλ. ἐγὼ καὶ ἡ Ἐκκλησία μου ἡ Ὀρθόδοξη.
.           Νὰ καταλάβουν καὶ νὰ δοῦνε οἱ διῶκτες μου «εἰς ὃν ἐξεκέντησαν».
.           Νὰ δοξασθοῦν οἱ μάρτυρες οἱ μεγάλοι.
.           Νὰ λάμψει καὶ πάλι ἡ Νύφη μου ἡ Ἐκκλησία.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΡΑΒΒΙ;

.           «Ποιῶ ἀνάστασιν νεκρῶν, ἀλλαγὴν τῶν ζώντων, Κρίσιν πάντων καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος» ΑΜΗΝ !

, ,

Σχολιάστε

«ΕΝ ΑΛΗΘΕΙᾼ ΚΑΙ ΑΓΑΠῌ» 5 – “ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ” ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ EΡΜΗΝΕΙΑ
ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
στὴν Β´ΙΩΑΝΝΟΥ
(ἐκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη»,
Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 646 ἑπ.)

Ε´

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Μέρος Α´ «ΕΝ ΑΛΗΘΕΙᾼ ΚΑΙ ΑΓΑΠῌ» 1 :
 https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/11/23/ἐν-ἀληθείᾳ-καὶ-ἀγάπῃ/

Μέρος Β´«ΕΝ ΑΛΗΘΕΙᾼ ΚΑΙ ΑΓΑΠῌ» 2

https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/12/04/ἐν-ἀληθείᾳ-καὶ-ἀγάπῃ2/

Μέρος Γ´«ΕΝ ΑΛΗΘΕΙᾼ ΚΑΙ ΑΓΑΠῌ» 3

https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/12/14/ἐν-ἀληθείᾳ-καὶ-ἀγάπῃ3/

MEΡΟΣ Δ΄: «ΕΝ ΑΛΗΘΕΙᾼ ΚΑΙ ΑΓΑΠῌ» 4 ΟΙ ΠΑΝΟΥΚΛΙΑΣΜΕΝΟΙ 
https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/12/19/ἐν-ἀληθείᾳ-καὶ-ἀγάπῃ4/

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.» Ἂς γράφει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙ· ἂς ἑρμηνεύει [ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πατερικῆς παραδόσεως] ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ. ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ. Καὶ συνεπῶς ἔχουν κάθε δικαίωμα νὰ γράφουν στὰ παλιά τους ὑποδήματα ὅ,τι δὲν ἐναρμονίζεται μὲ τὴν προσκύνηση καὶ ἐξυπηρέτηση τῶν Δημοσίων Σχέσεων καὶ τοῦ ἐπικοινωνιακοῦ ἐντυπωσιασμοῦ. Οἱ Δημόσιες Σχέσεις εἶναι ἄλλωστε ἡ νεοφανὴς … “θεότητα” ποὺ προσκυνεῖται καὶ ἑορτάζεται καθημερινῶς ἀνὰ τὴν ὀρθόδοξο Οἰκουμένη. Μεγάλη ἡ χάρη της!
.             Ἡ εἰκόνα “ποὺ παίζει” (μέσῳ τῶν ἠλεκτρονικῶν μέσων ἐπικοινωνίας, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον) ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΕΙ καὶ ΕΝΤΥΠΩΝΕΤΑΙ περισσότερο ἀπὸ χίλια κηρύγματα καὶ διαμορφώνει ἀντιλήψεις καὶ νοοτροπίες ξένες πρὸς Πίστη καὶ τὴν Παράδοση. Ἐπὶ παραδείγματι, ὅταν ὁ πατέρας ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΕΙ ΑΓΑΠΗΤΙΚΑ καὶ «συνδυάζει μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν» τῆς νύχτας (“νονῶν”), πῶς μπορεῖ πειστικὰ νὰ νουθετήσει τὰ παιδιά του γιὰ τὴν …ἠθική; 

10. εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε˙

11. ὁ γὰρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς.

.        Μὲ τὰ λόγια ταῦτα ἀσφαλίζεται ὁ Θεολόγος καὶ προφυλάττει τὴν θεοφιλῆ ἐκλεκτὴν καὶ ὅλην τὴν εὐλογημένην της φαμιλίαν, τὴν φιλόξενον καὶ φιλόφρονα. Συμβουλεύει γὰρ αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ δέχωνται τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ἀθέους εἰς τὸν οἶκον τους καὶ να τοὺς φιλοξενοῦν, ἵνα μὴ δεχόμενοι αὐτοὺς καὶ φιλοξενοῦντες μεθέξουν ἀπὸ τὴν αἵρεσιν καὶ ἀσέβειάν τους. Καὶ ὡσὰν νὰ τοὺς λέγῃ. Ἐξετάζετε πρότερον, ὦ ἀδελφοί, καὶ ἐρωτᾶτε ποῖον φρόνημα καὶ ποίαν πίστιν ὁμολογοῦν ἐκεῖνοι ὁποῦ ἔρχονται εἰς τὸν οἶκον σας. Καὶ ἂν μὲν εὕρητε αὐτούς πὼς φρονοῦν τὰ ἐδικά μας δόγματα καὶ τὴν παρ’ ἡμῶν τῶν ἀποστόλων κηρυττομένην ἀλήθειαν καὶ διδασκαλίαν, να τοὺς δέχεσθε καὶ νὰ τοὺς περιποιῆσθε μὲ πολλὴν δεξίωσιν καὶ ἀγάπην. Ἂν δὲ εὕρητε αὐτοὺς ἐναντίους εἰς τὴν ἐδικὴν μας διδασκαλίαν καὶ μὴ φρονοῦντες κατὰ τὰ δόγματα καὶ τὴν πίστιν τῶν ἀποστόλων, διώχνετε αὐτοὺς καὶ τελείως να μὴν τοὺς δέχεσθε μέσα εἰς τὸν οἶκον σας. Ἀλλ’ οὐδὲ νὰ τοὺς προσφωνῆτε καὶ νὰ λέγετε εἰς αὐτοὺς τὸ συνειθισμένον “χαῖρε”, ἤτοι να μὴ τοὺς χαιρετᾶτε. Διατὶ ὁποῖος εὑρεθῇ καὶ εἴπῃ τοῦτον μόνον τὸν ψιλὸν λόγον τοῦ χαιρετισμοῦ εἰς αὐτούς, αὐτὸς εὑρίσκεται ἐναντίος καὶ τῶν ἀσεβῶν δογμάτων καὶ τῶν πονηρῶν αὐτῶν ἔργων συγκοινωνὸς καὶ συμμέτοχος. Ταύτην δὲ τὴν παραγγελίαν ἐρανίσθη ὁ Θεολόγος ἀπὸ τὸν προφήτην Ἡσαΐαν, ὅστις λέγει ταῦτα˙ «οὔκ ἐστι χαίρειν, λέγει Κύριος, τοῖς ἀσεβέσιν» (Ἡσ. μη´ 22). Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος τὸ αὐτὸ σχεδὸν γράφει πρὸς τὸν Τιμόθεον λέγων˙ «τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο˙ (ἤτοι ἀπόφευγε καὶ ἀποστρέφου) ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας, καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει» (Β΄ Τιμ. β´ 16-17). Καὶ πάλιν λέγει εἰς τὸν αὐτόν˙ «Καὶ τούτους ἀποτρέπου» (Β΄ Τιμ. γ´ 5).

.            Διδασκόμεθα λοιπὸν ἀπὸ ὅλα τὰ λόγια ταῦτα, ὅτι πρέπει να ἀποστρεφώμεθα τοὺς κακοδόξους καὶ αἱρετικοὺς καὶ καμμίαν κοινωνίαν καὶ ἕνωσιν να μὴν ἔχωμεν μὲ αὐτούς, οὐδὲ τὸ χαῖρε νὰ προσφωνοῦμεν εἰς αὐτούς, ἀλλὰ νὰ τοὺς ἔχωμεν μισητοὺς καὶ σιγχαμερούς. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἡμῶν ἀποστέλλων τοὺς μαθητάς του εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, παρήγγειλε μὲν εἰς αὐτοὺς νὰ δίδουν εἰρήνην εἰς τὰ ὀσπίτια, ὅπου ἤθελαν κονεύσουν˙ εἰ δὲ καὶ ἐκεῖνοι μένοντες σκληροὶ ἐκ πονηρᾶς διαθέσεως δὲν ἤθελαν δεχθοῦν τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου, ἐπαρήγγειλεν εἰς αὐτοὺς νὰ ἀποστραφῇ εἰς τὸν ἑαυτόν τους ἡ εἰρήνη ὁποῦ ἔδωκαν εἰς αὐτοὺς τοὺς δυσσεβεῖς. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τὸν κονιορτὸν τῆς οἰκίας ἐκείνης ὁποῦ ἐκόλλησεν εἰς τὰ ποδάριά των προστάζει νὰ τὸν τινάζουν εἰς αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ τὸν παίρνουν μαζί των˙ «εἰσερχόμενοι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν ἀσπάσασθε αὐτὴν λέγοντες˙ εἰρήνη ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ, καὶ ἐὰν μὲν ᾖ ἡ οἰκία ἀξία, ἐλθέτω ἡ εἰρήνη ὑμῶν ἐπ’ αὐτήν˙ ἐὰν δὲ μὴ ᾖ ἀξία, ἡ εἰρήνη ὑμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐπιστραφήτω. καὶ ὃς ἐὰν μὴ δέξηται ὑμᾶς μηδὲ ἀκούσῃ τοὺς λόγους ὑμῶν, ἐξερχόμενοι τῆς οἰκίας ἢ τῆς πόλεως ἐκείνης ἐκτινάξατε τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν ὑμῶν» (Ματ. ι´ 12-14). Προσθέτει δὲ ὁ Θεοφύλακτος, ὅτι εἰς τοὺς ὁμοπίστους καὶ ὁμοτρόπους πρέπει νὰ λέγωμεν τὸ «χαῖρε». Καὶ ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτός, εἰς μόνους τοὺς ὁμοπίστους χρεωστεῖται νὰ λέγεται καὶ ὄχι εἰς τοὺς ἀσεβεῖς. Εἰς αὐτοὺς γὰρ πρέπει νὰ εὐχώμεθα νὰ χαίρουν. Ὅθεν ὁποῖος χριστιανὸς εἴπῃ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς νὰ χαίρουν, αὐτὸς προσφέρεται εἰς αὐτούς, ὡσὰν νὰ ἦτον ὁμόπιστοι καὶ ὁμότροποί των, καὶ διὰ τοῦ χαιρετισμοῦ κοινωνὸς γίνεται τῆς ἀσεβείας καὶ κακίας των. Καὶ ἀντὶ νὰ τραβίξῃ αὐτὸς τοὺς ἀσεβεῖς εἰς εὐσέβειαν, ἐτραβίχθη (φεῦ!) αὐτὸς ὑπὸ τῶν ἀσεβῶν εἰς τὸ τῆς ἀσεβείας ἐκείνων βάραθρον.

, , , , , , ,

Σχολιάστε

Η ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΙΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς
«ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ»
[Α´ Ἰω. κεφ. δ´ 16 – ε´ 1]

(«Ἐν πλῷ», χ.χ., σελ. 120-127)

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.          Ἔχουμε γνωρίσει τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ Σωτῆρος. Μέχρι τότε ἐμεῖς στὴν πραγματικίτητα οὔτε κἂν ξέραμε ποιά εἶναι ἡ πραγματικὴ ἀγάπη. […] Πρὸ Αὐτοῦ ὑπῆρχαν ἱστορίες καὶ παραμύθια περὶ θείας ἀγάπης· αὐτὴ ὅμως μπῆκε γιὰ πρώτη φορὰ στὸν δικό μας γήϊνο κόσμο μόλις μ᾽ Ἐκεῖνον.[…]
.            Καὶ ἀγαπᾶμε τὸν Χριστὸ ἐπειδὴ αὐτὸς πρῶτος μᾶς ἀγάπησε. Μὲ ποιό τρόπο; Ἐπειδὴ δι᾽ ἡμᾶς καὶ ἀντὶ ἡμῶν νίκησε τὸν θάνατο, τὴν ἁμαρτία καὶ τὸν διάβολο καὶ μᾶς χάρισε τὴν ἀθανασία καὶ τὴν ζωὴ τὴν αἰώνια. Καὶ τοῦτο εἶναι ἡ μόνη ἀληθινὴ ἀγάπη· ὅλες οἱ ἄλλες ἀγάπες εἶναι ἀληθινές, ἐὰν προέρχονται ἀπ᾽ αὐτήν, καὶ ὲὰν εἶναι ὡς αὐτή. Ἡ δική μας χριστοφιλία εἶναι ἡ φυσικὴ ἀπάντηση στὴν φιλανθρωπία τοῦ Χριστοῦ.[…]
.         Ἡ χριστοφιλία διακλαδοῦται σὲ ἀδελφοφιλία, δικαιοφιλία, ἀγαθοφιλία, ἁγιοφιλία, εἰρηνοφιλία, ἁγνοφιλία, ἀγάπη γιὰ ὅλα ὅσα εἶναι θεϊκά, ἀγάπη γιὰ ὄλα ὅσα εἶναι ἀθάνατα, ἀγάπη γιὰ ὅλα ὅσα εἶναι αἰώνια. Ὅλες αὐτὲς οἱ ἀγάπες εἶναι θεϊκές, ἅγιες καὶ αἰώνιες, ἐπειδὴ ἡ ρίζα τους εἶναι θεϊκή, ἅγια καὶ αἰώνια. Ρίζα τους εἶναι ἡ χριστοφιλία […] Ἐὰν δὲν ὐπάρχει χριστοφιλία, δὲν ὑπάρχει οὔτε ἀληθινὴ θεοφιλία (φιλοθεΐα) οὔτε ἀληθινὴ φιλανθρωπία. Ἐπειδὴ ὁ Χριστὸς εἶναι Θεάνθρωπος, ἡ ἀγάπη πρὸς Αὐτὸν εἶναι πάντα καὶ ἀγάπη πρὸς Θεὸ καὶ ἀγάπη πρὸς ἄνθρωπο, δηλαδὴ θεοφιλία καὶ φιλανθρωπία. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ φυσικὰ ἐκδηλώνεται μὲ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν ἄνθρωπο ὡς θεόμορφο ὄν· καὶ αὐτὸ σημαίνει ὡς θεϊκὸ ἀδελφὸ καὶ αἰώνιο συν-αδελφό.[…]
.         Ἡ πίστη στὸν Ἰησοῦ ὡς Μεσσία, ὡς Σωτῆρα τοῦ κόσμου, εἶναι πίστη σ᾽ Αὐτὸν ὡς Θεὸ καὶ Κύριο. Καὶ σὲ τέτοια πίστη βρίσκονται ὅλοι οἱ λόγοι γιὰ ἀπεριόριστη ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό. Ἔτσι ἡ πίστη καὶ ἡ ἀγάπη εἶναι στὴν πραγματικιτητα διττὴ δύναμη, διττὴ ἀρετή. Ὅποιος πιστεύει τὸν Χριστὸ ὡς Θεὸ καὶ Σωτῆρα, ἀγαπᾶ τὸν Χριστὸ ὡς Θεὸ καὶ Σωτῆρα. Ὲὰν ἀγαπᾶ τὸν Χριστὸ ὡς Θεὸ καὶ Σωτῆρα, πιστεύει τὸν Χριστὸ ὡς Θεὸ καὶ Σωτῆρα.

, , , , ,

Σχολιάστε