Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Εἰκόνα τῆς Παναγίας

ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ [Νέα ἔκδοση]

«Θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας στὴ Ρωσία»

ἐκδ. Ἱ . Μονῆς Παρακλήτου ,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς Ἰούλιος 2018,
σελ. 256

Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ Εἰσαγωγικὸ Σημείωμα

.                  Ἡ εἰκονογραφία τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς φανερώσεις τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεώς της, ὅπως εἶναι ἐπίσης ὁ λόγος τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν θεοφόρων Πατέρων.
.                  Οἱ ἱερὲς εἰκόνες ἑπομένως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ἁγίων εἶναι ἰδιόμορφα βιβλία τῆς Ἐκκλησίας, τὰ ὁποῖα θεολογοῦν μὲ τὴν σιγή τους.
.                  Γι᾽ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία, μὲ ἀπόφανση τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου παραγγέλλει νὰ τοποθετοῦμε τὶς ἱερὲς εἰκόνες στοὺς ναούς, στὰ σπίτια, ἀκόμα καὶ στοὺς δρόμους, προκειμένου ν᾽ ἀντικρίζουμε τὰ πρότυπα τῆς Ἁγιότητος ἀλλὰ καὶ νὰ ἁγιαζόμαστε μὲ τὴν χάρη τους.
.                  Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ ἀποστολικὴ παράδοση τῆς προσκυνήσεως τῶν ἱερῶν εἰκόνων.
.                  Ἂν σ᾽ ὅλους τοὺς Ἁγίους πρέπει τιμητικὴ προσκύνηση, πολὺ περισσότερο στὴν Θεομήτορα καὶ Παρθένο Μαρία. Αὐτὴ εἶναι ἁγιότερη ἀπὸ κάθε ἅγιο, εἶναι ἡ κορυφὴ καὶ ἡ τελείωση τῶν Ἁγίων, ἀλλὰ καὶ ἡ μεγαλύτερη εὐεργέτιδα τῆς ἀνθρωπότητος, καθὼς ἔγινε ἡ αἰτία τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ ἑπομένως τῆς σωτηρίας μας.
.                  Ἀναρίθμητες εἰκόνες τῆς Παναγίας ὑπάρχουν σ’ ὅλον τὸν ὀρθόδοξο κόσμο καὶ πολλές ἀπ’ αὐτὲς ἔχουν τὴν χάρη τῆς θαυματουργίας. Στὴν Ρωσία, εἰδικότερα, μόνο οἱ ἐπώνυμες εἰκόνες της, μέ πολυάριθμα ἀντίγραφα ἡ καθεμιά, ὑπολογίζονται σὲ ἑπτακόσιες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες, σύμφωνα μέ τό Ἡμερολόγιο τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, διακόσιες ὀγδόντα περίπου εἶναι θαυματουργὲς καὶ ἑορτάζονται λειτουργικά.
.                  Ἀπέραντη εἶναι ἡ εὐλάβεια τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ πρὸς τὶς εἰκόνες τῆς Θεοτόκου, ποὺ βρίσκονται διάσπαρτες στοὺς ναοὺς καὶ στὰ μοναστήρια τῆς ἀπέραντης χώρας του. Ὁρισμένες ἔπαιξαν σπουδαιότατο ρόλο στὸν ἐκκλησιαστικό, κοινωνικὸ καὶ ἐθνικὸ βίο τῶν Ρώσων. Μέσα ἀπὸ τὰ ἱστορικά τους συχνὰ παρελαύνουν γνωστά πρόσωπα καί σημαντικά γεγονότα τῆς ρωσικῆς ἱστορίας –ἡγεμόνες καί τσάροι, ἱεράρχες καί ἀσκητές, πολιορκίες καί μάχες, θεομηνίες καί καταστροφές. Σὲ κάθε περίπτωση, ὅλοι κινοῦνται καὶ ὅλα διαδραματίζονται γύρω ἀπό κάποιαν εἰκόνα τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία σὲ κρίσιμες στιγμές ἐπεμβαίνει γιὰ νὰ σώσει τὸν λαὸ τοῦ Υἱοῦ της.
.                 Στὸ μικρὸ τοῦτο βιβλίο, στό ὁποῖο παρουσιάζονται τριάντα τέσσερις θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας μας στὴν Ρωσία, διαπιστώνεται γι’ ἄλλη μιὰ φορὰ ἡ χάρη, ἡ δύναμη καὶ ἡ εὐεργετικότητα τῆς πανάχραντης Μητέρας τοῦ Χριστοῦ καὶ δικῆς μας Μητέρας.

, , , , ,

Σχολιάστε

ΘΑΥΜΑ: ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟ!

Θαμα σ 18χρονο στ Δοχειαρίου!
Μίλησε γιὰ πρώτη φορὰ μπροστὰ στὴν εἰκόνα

τῆς Παναγίας τῆς Γοργοεπηκόου

 Τῆς ἐφημ. «Δημοκρατία»
14.12.2016

βλ. σχετ.: ΠΑΡΑΚΛΗΣΙ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΝ» ΚΥΡΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ

.               Συγκίνηση καὶ δέος προκαλεῖ τὸ θαῦμα, ποὺ ἐξιστόρησε ὁ μοναχὸς Γαβριὴλ ἀπὸ τὴ Μονὴ Δοχειαρίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους γιὰ ἕναν 18χρονο μουγκό, ὁ ὁποῖος μίλησε γιὰ πρώτη φορὰ στὴ ζωή του, μόλις βρέθηκε μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Γοργοεπηκόου! Σύμφωνα μὲ τὴ μαρτυρία, ὁ νεαρὸς εἶχε πρόβλημα ὁμιλίας, ἀλλά, ὅταν βρέθηκε στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ προσκύνησε τὴ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας στὴν Ἱερὰ Μονὴ Δοχειαρίου, ἄρχισε νὰ μιλάει καθαρά! Τὸ συγκλονιστικὸ γεγονὸς περιέγραψε καθηλώνοντας τοὺς πιστοὺς ὁ μοναχός, εὑρισκόμενος στὴν Καλαμαριὰ κατὰ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ ἀντιγράφου τῆς θαυματουργῆς εἰκόνας.
.               Ὁ μοναχὸς Γαβριὴλ ἐκπροσωποῦσε τὸν ἡγούμενο τῆς μονῆς Δοχειαρίου, ἀρχιμανδρίτη Γρηγόριο, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὴν εὐλογία του γιὰ νὰ μεταφερθεῖ τὸ ἱερὸ ἀντίγραφο τῆς θαυματουργῆς εἰκόνας στὴν Καλαμαριὰ στὶς ἀρχὲς Δεκεμβρίου. Μέσα στὸν κατάμεστο ναὸ ὁ γέροντας μίλησε γιὰ τὴ θαυματουργὴ εἰκόνα καὶ περιέγραψε ἕνα θαυμαστὸ γεγονός.
.               Σύμφωνα μὲ ὅσα εἶπε, ὁ 18χρονος Σκοπιανὸς ἀπὸ τὴν πόλη Στρώμνιτσα, ποὺ ἀντιμετώπιζε πρόβλημα ὁμιλίας, ἔμαθε γιὰ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Δοχειαρίου καὶ θέλησε νὰ τὴν ἐπισκεφθεῖ γιὰ νὰ προσκυνήσει τὴ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Γοργοεπηκόου. Αὐτὸς, ποὺ τοῦ μίλησε γιὰ τὴν εἰκόνα, ἦταν ἕνας γνωστὸς τῆς οἰκογένειάς του ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη, ὁ ὁποῖος τὸν βοήθησε νὰ φτάσει στὸ περιβόλι τῆς Παναγιᾶς. Συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν πατέρα του, ὁ νεαρός, ποὺ δὲν εἶχε μιλήσει ποτὲ στὴ ζωή του καὶ ἔβγαζε μόνο ἄναρθρες κραυγές, ἔφτασε στὸ μοναστήρι στὰ τέλη Νοεμβρίου.
.               «Ἐκεῖ τὸν ὑποδέχθηκε ὁ μοναχὸς Γαβριήλ, ὁ ὁποῖος εἶναι προσμονάριος, δηλαδὴ ἔχει τὸ διακόνημα νὰ ὑποδέχεται προσκυνητὲς καὶ νὰ κάνει παρακλήσεις στὴν Παναγία, ὅταν τοῦ τὸ ζητοῦν. Ὁ μοναχὸς δέχθηκε τὸν πατέρα καὶ τὸν γιό του, ὁ ὁποῖος δὲν μιλοῦσε καθόλου. Ὅση ὥρα ἔκανε παράκληση ὁ Γαβριήλ, ὁ πατέρας τοῦ νεαροῦ ἔκλαιγε. Μόλις τελείωσε ὁ μοναχός, ὁ γιὸς κοίταξε τὸν πατέρα του καὶ τοῦ εἶπε μὲ καθαρὴ φωνή: “Πατέρα, μὴν κλαῖς”! Ἂν καὶ δὲν μιλοῦσε πρὶν φτάσει στὸ μοναστήρι, στὴ συνέχισε ἄρχισε νὰ ὁμιλεῖ κανονικά!» περιέγραψε συγκλονισμένος ὁ μητροπολίτης Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς κ. Ἰουστίνος, ὁ ὁποῖος ἦταν παρὼν στὴν ὑποδοχὴ τῆς εἰκόνας καὶ ἄκουσε τὸ κήρυγμα τοῦ μοναχοῦ Γαβριήλ.
.               Τὴν ἐξιστόρηση τοῦ θαύματος ἄκουσαν καὶ οἱ ἑκατοντάδες πιστοὶ ποὺ ὑποδέχθηκαν τὴν ἱερὴ εἰκόνα στὴν κεντρικὴ πλατεία τῆς πόλης καὶ τὴ συνόδευσαν μὲ πομπὴ στὸν Καθεδρικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὴν Ἀρετσού, ὅπου ἐνθρονίστηκε ἀπὸ τὸν μητροπολίτη Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς. Ὅπως ἀναφέρουν ἐκκλησιαστικοὶ κύκλοι, ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Γοργοεπηκόου ἔχει κάνει πολλὰ θαύματα, ὡστόσο τὰ περισσότερα βλέπουν σπάνια τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας, καθὼς δὲν εἶναι στὶς προθέσεις τῆς ἐκκλησίας νὰ τὰ δημοσιοποιεῖ.

Ἀπὸ τὸ 1563 «ἀκούει γρήγορα τοὺς πιστοὺς»

.               Ἡ τοιχογραφία τῆς Παναγίας τῆς Γοργοεπηκόου (ὀνομάζεται ἔτσι ἐπειδὴ «ἀκούει γρήγορα τοὺς πιστούς»), ποὺ φυλάσσεται ἀπὸ τὸ 1563 στὴ Μονὴ Δοχειαρίου, εἶναι ἡ γνωστότερη θαυματουργὴ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀμέσως μετὰ τὴν Παναγία τὴν Πορταΐτισσα τῆς Μονῆς Ἰβήρων καὶ τὴν Παναγία «Ἄξιόν Ἐστι».
.               Τὸ 1646 ἕνας μοναχός, ὀνόματι Νεῖλος, περνοῦσε μπροστὰ ἀπὸ τὴν εἰκόνα κρατώντας ἀναμμένα δαδιά. Μία βραδιὰ ἄκουσε μία φωνὴ νὰ τοῦ λέει: «Μὴν περνᾶς ἀπὸ ἐδῶ καὶ μαυρίζεις τὸν τόπο μὲ καπνό»! Ὁ μοναχὸς δὲν ἔδωσε σημασία, ὕστερα ὅμως ἀπὸ λίγες ἡμέρες, ὅταν ξαναπέρασε μὲ ἀναμμένα δαδιά, ἄκουσε πάλι τὴ φωνή: «Ὦ, μοναχὲ ἀμόναχε, ἕως πότε θὰ συνεχίζεις νὰ καπνίζεις τὴ μορφή μου καὶ νὰ μὲ μαυρίζεις χωρὶς νὰ μὲ τιμᾶς;»
.           Ἡ τιμωρία γιὰ τὴν ἀνυπακοή του ἦταν νὰ χάσει τὸ φῶς του. Ὁ μοναχὸς κατασκεύασε ἕνα στασίδι μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας καὶ τὴν παρακαλοῦσε συνεχῶς νὰ τοῦ συγχωρέσει τὸ ἐξ ἀπροσεξίας ἁμάρτημα. Καὶ ἡ Θεοτόκος εἰσάκουσε τὴν προσευχή του.

[…]

Ἡ μονὴ ποὺ κτίστηκε ἀπὸ τὸν ὑποτακτικό τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου

.               Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Δοχειαρίου εἶναι ἡ πρώτη ποὺ ὑποδέχεται ἀπὸ τὰ δυτικά τοὺς προσκυνητὲς στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἀρχικὰ χτίστηκε τὸν 11ο αἰώνα στὴν περιοχὴ τῆς Δάφνης ἀπὸ τὸν ὑποτακτικὸ τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου, τὸν Εὐθύμιο Δοχειάρη (ἀποθηκάριος), καὶ ἀφιερώθηκε στὸν ἅγιο Νικόλαο. Πειρατὲς κατέστρεψαν τὸ μοναστήρι, τὸ ὁποῖο ξαναχτίστηκε τὸ 1578 στὸν σημερινὸ χῶρο ὅπου βρίσκεται ἡ Μονὴ Δοχειαρίου.
.               Ὕστερα ἀπὸ ἕνα θαῦμα τῶν ἁγίων Ἀρχαγγέλων, χάρη στὸ ὁποῖο σώθηκε ἕνα παιδί, τὸ μοναστήρι ἑορτάζει κάθε χρόνο στὶς 8 Νοεμβρίου. Τὸν 17ο καὶ τὸν 18ο αἰώνα χτίστηκαν νέες πτέρυγες καὶ τὸ καμπαναριό. Τὸ 1783 κατασκευάστηκαν τὸ ἀξιόλογο τέμπλο καὶ τὸ περίφημο ξυλόγλυπτο κιβώριο τῆς ἁγίας τράπεζας.
.               Σήμερα ἡ μονὴ ἔχει 10 παρεκκλήσια, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶναι τοιχογραφημένα. Τὸ ὑψηλὸ καθολικὸ τῆς μονῆς τοιχογραφήθηκε τὸ 1568 ἀπὸ τὸν Τζώρτζη καὶ οἱ τοιχογραφίες εἶναι θαυμάσιες. Τὸ τέμπλο καὶ τὸ κιβώριο, ποὺ εἶναι ξυλόγλυπτα, πλούσια σὲ σχήματα καὶ φυτικὸ διάκοσμο, θεωροῦνται τὰ ὡραιότερα τοῦ Ἁγίου Ὄρους.
.               Στὴ Μονὴ Δοχειαρίου ὑπάρχει ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Γοργοεπηκόου, μία τοιχογραφία ποὺ βρίσκεται ἔξω ἀπὸ τὴν τράπεζα σὲ ἰδιαίτερο παρεκκλήσι, στὸ ὁποῖο καθημερινὰ ἕνας ἱερομόναχος ψάλλει παράκληση πρὸς τὴ Θεοτόκο, ζητώντας βοήθεια γιὰ τοὺς χριστιανούς.

ΠΗΓΗ: dimokratianews.gr

 

, , ,

Σχολιάστε

Ο «ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ» ΜΟΥ

.                 Ἐρώτησαν μία νεαρή πῶς διατηρεῖ τήν ἁγνή καί γεμάτη χάρη ἐμφάνισή της. Καί ἀπήντησε: «Κάθε ἡμέρα συμβουλεύομαι τόν “καθρέφτη” μου». «Τί τό ἰδιαίτερο ἔχει αὐτός ὁ καθρέφτης;», τήν ἐρώτησαν. Τότε ἐκείνη ἔβγαλε ἀπό τήν τσάντα της, μέ προσοχή καί εὐλάβεια, τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας μας, τήν ἀσπάσθηκε καί εἶπε: «Αὐτός εἶναι ὁ δικός μου καθρέφτης»!
.                Ἀπό τόν καθένα μας ἐξαρτᾶται, νά καταστοῦμε εἰκόνες Χάριτος καί σεμνότητος.

,

Σχολιάστε

H ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ

Ἡ Ἱεροσολυμίτισσα

.           Ὁ σύγχρονός μας ἅγιος Πα­ΐσιος ὁ Ἁ­­­­γιορείτης, ὅταν ρωτήθηκε κάποτε ἀ­­­πὸ μερικοὺς ἀπὸ τὶς χιλιάδες προσ­κυνητὲς ποὺ τὸν ἐπισκέπτονταν στὸ κελλί του στὸ Ἅγιον Ὄρος: ποιὰ ἀπὸ τὶς ἱερὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας ἀποδίδει καλύτερα τὸ ἱερὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας; ἀπάντησε αὐθόρμητα: ἡ Ἱεροσολυμίτισσα! (βλ. σχετ.: Μετὰ ἀπὸ καιρὸ εἶδα τὴν Παναγία τὴν Ἱεροσολυµίτισσα… «    .           Αὐτὴ λοιπὸν ἡ ἱερὴ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου, ποὺ φυλάσσεται στὸ Θεομη­τορικὸ Προσκύνημα τῆς ­Γεθσημανῆ, μεταφέρθηκε πρὶν ἀπὸ μερικὲς ἑβδο­μάδες στὴν Ἀθή­να, στὸ Μετόχι τοῦ Παναγίου Τάφου ποὺ βρίσκεται στὴν Πλάκα, μὲ τὴν ἄδεια καὶ εὐλογία τοῦ Μακαριωτά­του Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ. Θεοφίλου τοῦ Γ´. Καὶ ἐνῶ ἔ­­­πρε­πε νὰ ἐπιστρέψει στὰ ­Ἱεροσόλυμα στὶς 17 Ἀπριλίου, λόγῳ τῆς κοσμοσυρροῆς θὰ παραμείνει στὴν Ἀθήνα μέχρι τὶς 31 Μαΐου.
  .           Κάθε μέρα ἀπὸ τὶς 8 τὸ πρωὶ μέχρι τὶς 8 τὸ βράδυ μιὰ ἀτελείωτη οὐρὰ προσκυνητῶν περιμένουν ὑπομονητικὰ στὴ σειρά τους γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὴ χάρη της· ἄνδρες, γυναῖκες, νέοι, νέες, φοιτητές, ­φοιτήτριες, μαθητές, μαθήτριες, ἀλλὰ καὶ γέροντες καὶ γερόντισσες καὶ μανάδες μὲ μωρὰ στὴν ἀγκαλιά τους. Ὅλοι θέλουν νὰ φθάσουν μπροστά της, νὰ ­ἀ­­­τενίσουν τὸ πανάχραντο πρόσωπό Της, νὰ Τῆς ἐκμυστηρευθοῦν τοὺς πόνους τῆς καρδιᾶς τους, νὰ Τὴν ἀσπασθοῦν εὐ­λαβικὰ μὲ δάκρυα στὰ μάτια τους.

   .           Ποῦ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἀπὸ τὰ διάφορα πα­ράθυρα τῶν τηλεοπτικῶν καναλιῶν δὲν χάνουν εὐκαιρία νὰ ρίξουν τὸ ­δηλητήριό τους ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μας; Ποῦ εἶ­ναι ἐκεῖνοι ποὺ πίσω ἀπὸ ἕνα ­μικρόφωνο μέσα σὲ κάποιο ραδιοφωνικὸ ­«στούν­τιο» παριστάνουν τὸν ἄθεο καὶ εἰρωνεύονται τὴν Πίστη καὶ τὴν Ὀρθοδοξία μας καὶ ἱερὰ πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας μας; Ἂς κάνουν τὸν κόπο νὰ ἐπισκεφθοῦν τὶς ἡμέρες αὐτὲς τὸ Μετόχι τοῦ Παναγίου Τάφου στὴν Πλάκα, γιὰ νὰ γνωρίσουν τὴν εὐσέβεια τοῦ λαοῦ μας.
.           Ἡ τιμὴ πρὸς τὴν Παναγία, ἡ ὁποία συν­ήργησε στὸ ἔργο τῆς σωτηρίας μας, ἔχει ταυτισθεῖ καὶ μὲ τὴν πορεία τοῦ ἔθνους μας στὴν μέχρι τώρα ζωή του. Ἂν θέλουμε λοιπὸν νὰ συνεχίσουμε νὰ ὑπάρχουμε ὡς ἑλληνικὸ ἔθνος, σήμερα μάλιστα ποὺ πολλοὶ ἐχθροὶ ἐπιβουλεύονται μὲ ποικίλους τρόπους τὴν ὕπαρξή μας, ἡ μόνη μας ἀσφαλὴς βοήθεια εἶναι ἡ θερμὴ πίστη καὶ καταφυγὴ στὴν Ὑπέρμαχο Στρατηγό.

ΠΗΓΗ: osotir.org

,

Σχολιάστε

«ΜΗ ΞΑΝΑΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΙΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ» (τῆς Παναγίας τῆς Βρεφοκρατούσας)

.           Ὑπῆρχε κάποιος ἀσκητής, ἀφηγεῖται ὁ Ἀββὰς Αἰλιώτης, ἔγκλειστος ποὺ δοκιμαζόταν χρόνια πολλὰ ἀπὸ τὸ δαιμόνιο τῆς πορνείας. Κάποτε ὁ Γέροντας εἶπε στὸν διάβολο: «Γιατί μὲ πολεμᾶς μὲ τόσο μίσος; Φύγε ἀπὸ δῶ, ἄφησέ με ἥσυχο, γέρασες πιὰ μαζί μου».

.           Τότε τὸ δαιμόνιο τοῦ εἶπε: «Ὁρκίσου μου ὅτι δὲν θὰ πεῖς πουθενὰ αὐτὸ ποὺ θὰ σοῦ πῶ καὶ δὲν θὰ σὲ ξαναπολεμήσω». Ὁ Γέροντας ὁρκίστηκε.

.           Τότε ὁ δαίμονας τοῦ λέει: «Μὴ ξαναπροσκυνήσεις αὐτὴ τὴν εἰκόνα, -καὶ ἔδειχνε μὲ τὸ χέρι του τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Βρεφοκρατούσας- καὶ δὲν θὰ σὲ πολεμήσω ποτὲ πιά, σ’ ὅλη σου τὴν ζωή».

.           Τὴν ἑπομένη ἡμέρα ὁ ἀσκητὴς κάλεσε τὸν Ἀββᾶ Θεόδωρο τὸν Αἰλιώτη καὶ τοῦ εἶπε τί ἔγινε.

.           Τότε ὁ Ἀββὰς τοῦ εἶπε: «Καλὰ ἔκανες ποὺ ἦλθες καὶ ἐξομολογήθηκες. Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι γιὰ σένα εἶναι προτιμότερο νὰ κάνεις τὸν γύρο ὅλων τῶν πορνείων τῆς πόλεως καὶ νὰ μὴ ἀφήσεις οὔτε ἕνα ποὺ νὰ μὴν μπεῖς, παρὰ νὰ ἀρνηθεῖς νὰ προσκυνᾶς τὸν Κύριο καὶ Θεό μας Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία Μητέρα Του».

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ Ι. ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ»

Τὸ ἱστορικὸ τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τῆς Παναγίας «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ»

 βλ. σχετ.: ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ»

.            Στὸ Ἅγιον Ὄρος στὸν ἱερὸ Ναὸ τοῦ Πρωτάτου (843 μ.Χ.), ποὺ εὑρίσκεται στὶς Καρυές, καὶ εἶναι ἀφιερωμένος στὴν ὑπεραγία Θεοτόκο, φυλάσσεται σὰν ἱερὸ κειμήλιο καὶ πολύτιμος πνευματικὸς θησαυρὸς ἡ ἐφέστια καὶ ἱερὰ Εἰκόνα τῆς Παναγίας μας «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ».
.            Κοντὰ στὴ Σκήτη τῶν Καρυῶν, μέσα στὰ ὅρια τῆς ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Παντοκράτορος εὑρίσκεται μιὰ βαθειὰ κοιλάδα. Σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ κελλιὰ τῆς περιοχῆς ἐμόναζαν ἕνας γέροντας-ἱερομόναχος μὲ τὸν ὑποτακτικό του. Ἦταν Σάββατο πρὸς Κυριακὴ 11 Ἰουνίου τοῦ 982 μ.Χ., ὅταν, σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση τῶν σκήτεων, ὁ γέροντας ἔφυγε γιὰ τὴν καθ-ωρισμένη ἀγρυπνία στὸ Πρωτάτο καὶ ἄφησε τὸν ὑποτακτικό του γιὰ νὰ κάνει τὴν ἀκολουθία καὶ τὸν κανόνα του στὸ κελλί.
.          Μόλις προχώρησε ἡ νύκτα, κάποιος ἐκτύπησε τὴν πόρτα. Ἦταν ἕνας ἄγνωστος μοναχός, ποὺ ἐζήτησε νὰ φιλοξενηθῇ. Τὴν ὥρα τοῦ Ὄρθρου, ἐξύπνησαν γιὰ νὰ ψάλλουν τὴν ἀκολουθία. Ὅταν ἔφθασαν στὴν Θ’ ᾠδὴ τῆς Θεοτόκου στὸ ἐφύμνιο «τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ …», ὁ ἄγνωστος μοναχὸς ἔψαλε μπροστὰ στὴν Εἰκόνα τῆς Παναγίας ποὺ ὑπῆρχε στὸ κελλί, τὸν ἴδιο ὕμνο, συμπληρώνοντάς τον ὡς ἑξῆς : «Ἄξιον ἐστίν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν».
.          Τότε ὁ νεαρὸς ὑποτακτικὸς μὲ ἀπορία μεγάλη καὶ θαυμασμὸ εἶπε στὸν ξένο μοναχό: «ποτὲ δὲν ἀκούσαμε αὐτὰ τὰ λόγια, οὔτε ἐμεῖς, οὔτε οἱ γέροντες πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς» καὶ τὸν παρεκάλεσε νὰ τοῦ γράψῃ τὸν ὕμνο μὲ τὴν συμπλήρωση αὐτὴ γιὰ νὰ τὸν λέγῃ καὶ αὐτὸς μὲ τὸν ἴδιο τρόπο. Ἐπειδὴ ὅμως ἐκείνη τὴν στιγμὴ δὲν ὑπῆρχαν χαρτὶ καὶ μελάνη, ὁ ἄγνωστος ἐπισκέπτης ἐχάραξε τὸν ὕμνο μὲ τὸ δάκτυλο του σὲ μιὰ πέτρινη πλάκα. Τὰ γράμματα ἀποτυπώθηκαν μὲ θαυματουργικὸ τρόπο, σὰν νὰ ἔγραφε πάνω σὲ πηλό. «Ἀπὸ τώρα καὶ στὸ ἑξῆς μὲ τὰ λόγια αὐτὰ θὰ ψάλλετε τὸν ὕμνο αὐτό» εἶπε, καὶ ἐξαφανίσθηκε.
.            Ὅταν ὁ γέροντας ἐπέστρεψε, ἔμαθε, ἀπὸ τὸν ὑποτακτικό του, τὰ ὅσα συνέβησαν, καὶ στὴ συνέχεια ἐνημέρωσε τὸν Πρῶτο τοῦ ἁγίου Ὄρους καὶ τὴν κοινὴ Σύναξη, δείχνοντάς τους τὴν πλάκα. Ὅλοι, ἀφοῦ ἐδόξασαν τὸν Θεὸ καὶ εὐχαρίστησαν τὴν Παναγία, ὡμολόγησαν ὅτι ὁ ἄγνωστος μοναχὸς ἦταν ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ, τὸν ὁποῖο ἔστειλε ὁ Θεὸς γιὰ νὰ ἀποκαλύψῃ στοὺς μοναχούς τὸ πῶς πρέπει νὰ ψάλλεται ὁ ὕμνος αὐτὸς πρὸς τὴν Κυρία Θεοτόκο, τὴν προστάτιδα καὶ Ἔφορο τοῦ ἁγίου Ὄρους. Κατόπιν ἀπεφάσισαν καὶ ἀπέστειλαν τὴν πλάκα στὸν Πατριάρχη καὶ τὸν Αὐτοκράτορα, ἐνημερώνοντάς τους, μὲ ἐπιστολή, τὴν διήγηση τοῦ θαύματος.
.             Ἀπὸ τότε, ἡ ἱερὰ Εἰκόνα, ἐνώπιον τῆς ὁποίας συνέβη τὸ θαυμαστὸ γεγονός, ὠνομάσθηκε «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ». Τὴν μετέφεραν ἀπὸ τὸ κελλίο, ὅπου ἔγινε τὸ θαῦμα, στὸν ἱερὸ Ναὸ τοῦ Πρωτάτου, καὶ τὴν ἐτοποθέτησαν μέσα στὸ ἱερὸ Βῆμα, πίσω ἀπὸ τὴν ἁγία Τράπεζα. Ἡ κοιλάδα στὴ περιοχὴ τῆς ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Παντοκράτορος  ἔλαβε τὸ ὄνομα « ἐν τῷ ᾄδειν» καὶ τὸ κελλίο ὅπου συνέβη τὸ θαῦμα «ἄξιόν ἐστιν».
.         Ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 10ου αἰῶνος, ὁ ὕμνος ἐπέρασε σὲ λειτουργικὴ χρήση καὶ ψάλλεται καὶ στὴ Θεία Λειτουργία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου μετὰ τὴν ἐκφώνηση «Ἐξαιρέτως τῆς Παναγίας…». Κάθε Δευτέρα τοῦ Πάσχα τελεῖται στὸν ἱερὸ Ναὸ τοῦ Πρωτάτου ὁ Ὄρθρος μὲ τὴν Θεία Λειτουργία καὶ ἀκολουθεῖ πανηγυρικὴ λιτάνευση τῆς θαυματουργοῦ ἱερᾶς Εἰκόνος στὶς Καρυές.
.             Ἡ Εἰκόνα ἔχει διαστάσεις 70,5 Χ 44 cm, χωρὶς τὴν ἀργυρᾶ θήκη ποὺ τὴν περιβάλλει, καὶ πλαισιώνεται ἀπὸ τὴν ἐπιγραφὴ «Μήτηρ Θεοῦ Καρυώτισσα». Σύμφωνα μὲ τοὺς εἰδικοὺς κατασκευάσθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη κατὰ τὸ πρότυπο τῆς Παναγίας Ἐλεούσας τοῦ Κύκκου τῆς Κύπρου, ποὺ εἶναι ἔργο τοῦ ἁγίου Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, καὶ ἀπεικονίζει τὴν Θεοτόκο μὲ τὴν μορφὴ ποὺ εἶχε πρὶν ἀπὸ τὴν κοίμησή της.

ΠΗΓΗ: Ἱ. Μητρ.Θεσσαλονίκης (imth.gr)

, ,

Σχολιάστε

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΦΙΛΟΣΤΟΡΓΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ -3 (π. Παΐσιος: «Τώρα, Παναγία µου, θὰ θηλάσω λίγο Χάρη»)

Παναγία, ἡ Φιλόστοργη Μητέρα µας

3. «Πάντων προστατεύεις Ἀγαθή»

Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, 
«ΛΟΓΟΙ, τόμ. Ϛ´, Περὶ Προσευχῆς» 

ἔκδ. Ἱ. Ἡσυχαστηρίου «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», 
Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2012,
σελ. 89-90

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΦΙΛΟΣΤΟΡΓΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ -1: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/09/22/παναγία-ἡ-φιλόστοργη-μητέρα-µας/

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΦΙΛΟΣΤΟΡΓΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ -2: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/09/25/παναγία-ἡ-φιλόστοργη-μητέρα-µας2/

– Γέροντα, ὅταν ἔχω συνέχεια πτώσεις στὸν ἀγώνα μου, μὲ πιάνει λύπη.

– Νὰ ψέλνης τὸ «Πάντων προστατεύεις, ἀγαθὴ» καὶ τὸ «Πάντων θλιβοµένων τί χαρά». Αὐτὸ νὰ τὸ κάνης σὰν κανόνα, καὶ ἡ Παναγία θὰ σὲ βοηθήση. Ἡ Παναγία δὲν µᾶς ἀφήνει· μᾶς κουβαλάει στὴν πλάτη Της, ἀρκεῖ κι ἐµεῖς νὰ τὸ θέλουµε καὶ νὰ µὴν κλωτσᾶµε, ὅπως κάνουν τὰ ἄτακτα παιδιά.

– Γέροντα, θὰ ἤθελα ἡ Παναγία νὰ κρατήση κι ἐµένα στὴν ἀγκαλιά Της, ὅπως κρατάει τὸν Χριστό.

– Δὲν σὲ κράτησε ποτὲ ἐσένα; Δὲν ἔνιωσες καµµιὰ φορὰ σὰν µωρὸ στὴν ἀγκαλιά Της; Ἐγὼ αἰσθάνοµαι σὰν παιδάκι κοντά Της. Τὴν νιώθω Μάνα µου. Πολλὲς φορὲς πηγαίνω καὶ ἀκουµπῶ στὴν εἰκόνα Της καὶ λέω: «Τώρα, Παναγία µου, θὰ θηλάσω λίγο Χάρη». Νιώθω σὰν µωρὸ ποὺ θηλάζει στὴν ἀγκαλιὰ τῆς µάνας του ξέγνοιαστο, ἀµέριµνο, καὶ νιώθει τὴν µεγάλη της ἀγάπη καὶ τὴν ἀνέκφραστη στοργή της, καὶ τρέφοµαι µὲ Χάρη. 

, , ,

Σχολιάστε

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΦΙΛΟΣΤΟΡΓΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ -2 (π. Παΐσιος: «Ἡ Παναγία στὸν Χριστὸ τὰ πηγαίνει ὅλα».)

Παναγία, ἡ Φιλόστοργη Μητέρα µας

2. «Τὴν Μητέρα σου προσάγει σοι εἰς ἱκεσίαν ὁ λαός σου, Χριστέ»

Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, 
«ΛΟΓΟΙ, τόμ. Ϛ´, Περὶ Προσευχῆς» 

ἔκδ. Ἱ. Ἡσυχαστηρίου «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», 
Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2012,
σελ. 83-85

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΦΙΛΟΣΤΟΡΓΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ -1: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/09/22/παναγία-ἡ-φιλόστοργη-μητέρα-µας/

– Γέροντα, ποιά εἰκόνα τῆς Παναγίας τὴν ἀποδίδει περισσότερο;
– Ἡ Παναγία ἡ Ἱεροσολυµίτισσα. Μία φορὰ τὴν εἶδα ἐκεῖ στὸ Καλύβι, στὴν Παναγούδα … Ἄν σοῦ τὸ πῶ, σὲ πόσους θὰ τὸ πῆς;
– Σὲ κανέναν, Γέροντα.
– Λοιπόν, εἶδα σὲ ὄραµα ὅτι θὰ πήγαινα µακρινὸ ταξίδι καὶ ἔπρεπε νὰ ἑτοιµάσω τὰ χαρτιά µου, διαβατήριο, συνάλλαγµα κ.λπ., ἀλλὰ οἱ ὑπάλληλοι δὲν µοῦ ἔκαναν τὰ χαρτιά. Ἐκεῖ ἦταν πολλοὶ ἄνθρωποι, ὅµως δὲν ὑπῆρχε κανεὶς νὰ µὲ βοηθήση. «Ποιός θὰ µὲ βοηθήση; λέω. Μὰ δὲν βρίσκεται κανένας, γιὰ νὰ ἐνδιαφερθῆ;». Εἶχα µιὰ ἀγωνία!… Καὶ ξαφνικὰ παρουσιάζεται µία Γυναίκα µὲ λαµπερὸ πρόσωπο, ντυµένη στὰ χρυσαφένια. Εἶχε µία ὡραιότητα! Ἄστραφτε ὁλόκληρη! «Μὴν ἀνησυχῆς, ἐγὼ θὰ σὲ βοηθήσω· ὁ Γυιός µου εἶναι Βασιλιάς», µοῦ λέει καὶ µἐ χτύπησε ἁπαλὰ στὸν ὦµο. Παίρνει τὰ χαρτιὰ καὶ µὲ µιὰ κίνηση τὰ βάζει στὸν κόρφο Της. Ὤ, τί κίνηση ἦταν ἐκείνη! Ὕστερα µοῦ εἶπε: «Θὰ περάσετε δύσκολες ἡµέρες», καὶ µοῦ ἀνέφερε κάτι ποὺ ἔπρεπε νὰ κάνω κι ἐγώ. Μετὰ ἀπὸ καιρὸ εἶδα τὴν Παναγία τὴν Ἱεροσολυµίτισσα σὲ ἕνα βιβλίο καὶ τὴν ἀναγνώρισα.

– Κάποιος, Γέροντα, µᾶς ρώτησε: «Ἀφοῦ ἡ σωτηρία µας εἶναι στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ, γιατί, ὅταν ἐπικαλούµαστε τὴν Παναγία, λέµε: “Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡµᾶς”»;
– Ἂς ποῦµε, µιὰ γυναίκα ἔχει γειτόνισσα τὴν µάνα ἑνὸς ὑπουργοῦ καὶ τὴν παρακαλεῖ νὰ φροντίση, ὥστε νὰ βρεθῆ µιὰ δουλειὰ γιὰ τὸ παιδί της. Ἡ γειτόνισσα προθυµοποιεῖται, ὄµως δὲν θὰ βρῆ ἡ ἴδια τὴν δουλειά, ἀλλὰ θὰ παρακαλέση τὸν γυιό της, ποὺ ὡς ὑπουργὸς ἔχει αὐτὴν τὴν δυνατότητα καὶ θὰ κάνη τὸ χατίρι τῆς µάνας του.  Ἔτσι κι ἐµεῖς, παρακαλοῦµε τὴν Παναγία νὰ µᾶς σώση καὶ ἡ Παναγία παρακαλεῖ τὸν Γιό Της ποὺ ἔχει αὐτὴν τὴν δύναµη. Καὶ Ἐκεῖνος τῆς κάνει τὸ χατίρι, γιατί ἀγαπάει πολὺ τὴν Μητέρα Του.

– Γέροντα, στὴν Παναγία προσεύχοµαι µἐ περισσότερη ἄνεση ἀπὸ ὅ,τι στὸν Χριστό. Μήπως αὐτὸ εἶναι ἀνευλάβεια;
– Κι ἐγὼ ἔτσι νιώθω. Ἀπὸ πολὺ σεβασµὸ στὸν Χριστό, νιώθω περισσότερη ἄνεση στὴν Παναγία, ὅπως καὶ τὰ παιδιὰ – καὶ µεγάλα ἀγόρια νὰ εἶναι – πηγαίνουν στὴν µάνα µἐ περισσότερο θάρρος ἀπὸ ὅ,τι στὸν πατέρα, ἀπὸ σεβασµὸ πρὸς τὸν πατέρα. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν πραγµατικὴ εὐλάβεια καὶ σεβασµὸ στὸν Χριστό, συστέλλονται µπροστὰ στὸν Χριστό, ἐνῶ στὴν Παναγία ἔχουν περισσότερο θάρρος καὶ τὴν πλησιάζουν ἄνετα, γιατί ἡ Παναγία ἀνήκει στὸ γένος τὸ ἀνθρώπινο.

– Καµµιὰ φορά, Γέροντα, ὅταν κάνω µετάνοιες, ψάλλω τὴν Παράκληση τῆς Παναγίας ἢ λέω τοὺς Χαιρετισµούς. Μήπως, ὅταν κάνω µετάνοιες, πρέπει νὰ λέω µόνον τὴν εὐχή;
– Ὄχι, κάνε ὅπως ἀναπαύεσαι, γιατί καὶ ἡ Παναγία στὸν Χριστὸ τὰ πηγαίνει ὅλα, ἀλλὰ καὶ µὲ τὴν στοργὴ καὶ τὴν τρυφερότητά Της γεµίζει τὴν ψυχή µας ἀπὸ ἀγάπη καὶ ἔρωτα πρὸς τὸν Χριστό. Ἐγὼ παρακαλῶ τὴν Παναγία νὰ µοῦ πάρη τὴν καρδιὰ καί, ἀφοῦ πρῶτα τὴν καθαρίση, νὰ τὴν κόψη στὰ τέσσερα: Τρία κοµµάτια νὰ δώση στὴν Ἁγία Τριάδα καὶ ἕνα κοµµάτι νὰ κρατήση Ἐκείνη.

– Γέροντα, ὅταν λέω τὴν εὐχή, µπορεῖ νὰ περάση πολλὴ ὥρα καὶ νὰ µὴν κάνω κανένα κοµποσχοίνι στὴν Παναγία, γιατί δὲν µπορῶ νὰ ἀφήσω τὸ ὄνοµα τοῦ Χριστοῦ.
– Φοβᾶσαι µήπως παρεξηγηθῆ ἡ Παναγία; Εὐλογηµένη, δὲν εἴπαµε ὅτι οἱ προσευχὲς πρὸς τὴν Παναγία καὶ πρὸς ὅλους τοὺς Ἁγίους ἀπευθύνονται στὸν Χριστό; Νὰ κάνης ὅπως νιώθεις. Δὲν παρεξηγεῖται ἡ Παναγία οὔτε οἱ Ἅγιοι.

– Γέροντα, σὲ µιὰ ἀτοµικὴ ἀγρυπνία ποὺ τὴν ἀφιερώνω στὴν Παναγία τί νὰ κάνω;
– Νὰ συλλογίζεσαι προηγουµένως τὴν Παναγία. Σ᾽ αὐτὸ µποροῦν νὰ σὲ βοηθήσουν καὶ µερικὰ τροπάρια ἀπὸ τὴν Παράκληση τῆς Παναγίας ἢ ἀπὸ τὸ Θεοτοκάριο ἢ ἀπὸ τὸν Ἀκάθιστο Ὕµνο. Μετὰ νὰ συνεχίσης µὲ εὐχή καὶ ὅ,τι ἄλλο σοῦ φανεῖ κατάλληλο.

, , , ,

Σχολιάστε

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΦΙΛΟΣΤΟΡΓΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ -1 (π. Παΐσιος: «Ὅποιος ἔχει πολλὴ εὐλάβεια στὴν Παναγία, ἀκούει τὸ ὄνοµά Της καὶ ἀλλοιώνεται».)

Παναγία, ἡ Φιλόστοργη Μητέρα µας

1. Ἡ εὐλάβεια πρὸς τὴν Παναγία

Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου,
«ΛΟΓΟΙ, τόμ. Ϛ´, Περὶ Προσευχῆς» 

ἔκδ. Ἱ. Ἡσυχαστηρίου «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος»,
Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2012,
σελ. 83-85

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

–Πεῖτε µας, Γέροντα, κάτι γιὰ τὴν Παναγία.
– Τί νὰ σᾶς πῶ; Μὲ φέρνετε σὲ πολὺ δύσκολη θέση. Γιὰ νὰ µιλήση κανεὶς γιὰ τὴν Παναγία, πρέπει νὰ τὴν ζήση.
– Γέροντα, καὶ τὸ ὄνοµα τῆς Παναγίας ἔχει δύναµη πνευµατική, ὅπως τὸ ὄνοµα τοῦ Χριστοῦ;
– Ναί. Ὅποιος ἔχει πολλὴ εὐλάβεια στὴν Παναγία, ἀκούει τὸ ὄνοµά Της καὶ ἀλλοιώνεται. Ἤ, ἂν τὸ βρῆ κάπου γραµµένο, τὸ ἀσπάζεται µἐ εὐλάβεια καὶ σκιρτάει ἡ καρδιά του. Μπορεῖ νὰ κάνη ὁλόκληρη Ἀκολουθία µὲ ἕναν συνεχῆ ἀσπασµὸ στὸ ὄνοµα τῆς Παναγίας. Καὶ ὅταν προσκυνᾶ τὴν εἰκόνα Της, δὲν ἔχει τὴν αἴσθηση ὅτι εἶναι εἰκόνα, ἀλλὰ ὅτι εἶναι ἡ ἴδια ἡ Παναγία, καὶ πέφτει κάτω λειωµένος, διαλυµένος ἀπὸ τὴν ἀγάπη Της.
– Γέροντα, νὰ µᾶς λέγατε κάτι ἀπὸ τὸ προσκυνηµά σας στὴν Παναγία τῆς Τήνου.
– Τί νὰ πῶ; Μιὰ τόσο µικρὴ εἰκόνα κι ἔχει τόση Χάρη! Δὲν μποροῦσα νὰ ξεκολλήσω ἀπὸ κοντά της. Παραµέρισα λίγο, γιὰ νὰ µὴν ἐµποδίζω τοὺς ἄλλους ποὺ ἤθελαν νὰ προσκυνήσουν.

 

– Μερικοί, Γέροντα, σκανδαλίζονται ἀπὸ τὰ πολλὰ ἀφιερώµατα ποὺ ἔχουν οἱ θαυµατουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας.

– Νὰ σᾶς πῶ τί ἔπαθε µιὰ φορὰ ἕνας πολὺ ἁπλὸς καὶ εὐλαβὴς προσκυνητής. Πῆγε στὴν Μονὴ Ἰβήρων καὶ προσκύνησε τὴν Παναγία τὴν Πορταΐτισσα. Ἐκεῖ ἡ εἰκόνα εἶναι γεµάτη φλουριά.Στὸν γυρισµό, πηγαίνοντας γιὰ τὴν Μονὴ Σταυρονικήτα, µπῆκε σὲ λογισµούς. «Παναγία µου, εἶπε, ἐγὼ ἤθελα νὰ Σὲ δῶ ἀλλιῶς ἁπλῆ, ὄχι µἐ φλουριά». Τί παθαίνει ἐν τῷ µεταξύ; Τὸν ἔπιασε ἕνας πόνος δυνατός, ζαλίστηκε καὶ ἔµεινε ἐκεῖ, στὴν µέση τοῦ δρόµου. Ἄρχισε λοιπὸν νὰ ζητάη βοήθεια ἀπὸ τὴν Παναγία: «Παναγία µου, ἔλεγε, κάνε µε καλὰ καὶ θὰ σοῦ φέρω δύο φλουριά!». Τότε τοῦ παρουσιάσθηκε ἡ Παναγία καὶ τοῦ εἶπε: «Ἔτσι µου τὰ ἔφεραν τὰ φλουριά. Μήπως ἐγὼ τὰ ζήτησα; Μήπως τὰ ἤθελα ἐγώ;». Καὶ ἀµέσως ὁ πόνος σταµάτησε. Βλέπετε, ἐπειδὴ εἶχε καλὴ διάθεση, πολλὴ πίστη, τὸν βοήθησε ἡ Παναγία.

.              Ἐγὼ µερικὲς φορὲς ἐκεῖ στὸ Καλύβι, ὅταν θέλω νὰ προσευχηθῶ στὴν Παναγία, σκέφτοµαι: «πῶς νὰ πάω µἐ ἄδεια χέρια νὰ τὴν παρακαλέσω;». Κόβω λίγα ἀγριολούλουδα, τὰ πηγαίνω στὴν εἰκόνα Της καὶ λέω: «Παναγία µου, πάρε αὐτὰ τὰ λουλούδια ἀπὸ τὸ Περιβόλι Σου». Πρὶν πάω στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἄκουγα νὰ λένε ὅτι εἶναι «τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας» καὶ περίµενα νὰ δῶ λουλούδια, δένδρα ὀπωροφόρα κ.λπ. Ὅταν πῆγα καὶ εἶδα ἄγριες καστανιές, κουµαριές, κατάλαβα ὅτι εἶναι πνευµατικὸ τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἀργότερα ἔνιωσα µέσα σὲ αὐτὸ καὶ τὴν παρουσία Της.

 – Πῶς θὰ αἰσθανθῶ, Γέροντα, τὴν παρουσία τῆς Παναγίας, γιὰ νὰ µοῦ θερµάνη τὴν καρδιά;
– Μιὰ ποὺ φέρεις τὸ ὄνοµα τῆς Μεγάλης Μητέρας τοῦ Χριστοῦ καὶ κατὰ χάριν Μητέρας ὅλων τῶν ἀνθρώπων, νὰ τὴν ἐπικαλῆσαι συνέχεια: «Παναγία µου, νὰ λές, Ἐσὺ ποὺ καταδέχτηκες νὰ ἔχω τὸ ὄνομά Σου, βοήθησέ µε νὰ ζήσω, ὅπως εἶναι εὐάρεστο σ᾽ Ἐσένα. Ἄλλοι µόνον τὸ ὄνοµά Σου ἀκοῦνε καὶ συγκινοῦνται, κι ἐγὼ τί κάνω;». Εὔχοµαι ἡ Παναγία νὰ µένη συνέχεια κοντά σου καὶ νὰ σὲ σκεπάζη σὰν τὸ κλωσσοπούλι κάτω ἀπὸ τὰ Ἀγγελικὰ φτερά Της.

, , , , , ,

Σχολιάστε

Η ΒΑΤΟΠΕΔΙΝΗ ΘΕΟΤΟΚΟΣ [«Δὲν ἔχουμε ἄλλο μοναστήρι σὲ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία μὲ τόσες θαυματουργὲς εἰκόνες».] (Μον. Μωυσέως Ἁγιορ.)

Βατοπεδινή Θεοτόκος
τοῦ Μοναχοῦ Μωϋσέως Ἁγιορείτου

.          Τὸ Ἅγιον Ὄρος δίκαια, ἀξία, ὡραῖα καὶ εὔστοχα ὀνομάζεται, κατὰ τὸν περίφημο ἐκεῖνο Ξηροποταμηνὸ μοναχό, Καισάριο Δαπόντε, «Περιβόλι τῆς Παναγιᾶς». Εἶναι ὁ ἐράσμιος τόπος, ποὺ τὸν ἀγάπησε, κατὰ ἀρχαία ἱερὰ παράδοση, κατὰ τὴν διέλευσή Της, καὶ τὸν ζήτησε ἀπὸ τὸν Υἱό Της, γιὰ νὰ δοξάζεται τὸ ὄνομά Του. Εἶναι ἡ Ἔφορος, Ἰατρὸς καὶ Προστάτισσα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, κατὰ τὸν μεγάλο Θεολόγο τοῦ 14ου αἰῶνος, ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμά, ὅπως ἔγραψε στὸ κατανυκτικό του ἐγκώμιο γιὰ τὸν ὅσιο Πέτρο τὸν Ἀθωνίτη, τὸν πρῶτο γνωστὸ ἐπώνυμο ὅσιο τοῦ ἁγιότεκνου ἱεροῦ Ἄθωνα (9ος αἰ).
.          Ἡ τιμὴ τῆς Παναγίας στὸ Ἅγιον Ὄρος εἶναι θεσπέσια, ἔξοχη καὶ καταπληκτική. Οἱ περισσότερες θαυματουργικὲς εἰκόνες ἀνήκουν σὲ Αὐτήν. Οἱ σπουδαιότερες βυζαντινὲς εἰκόνες εἶναι δικές Της. Στὴν μεγάλη μονὴ Βατοπεδίου, ποὺ τιμᾶται στὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου, ἔχουμε δεκάδες θεομητορικὲς εἰκόνες, ἑπτὰ ἀπὸ τὶς ὁποῖες εἶναι θαυματουργές. Δὲν ἔχουμε ἄλλο μοναστήρι σὲ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία μὲ τόσες θαυματουργὲς εἰκόνες. Ἔτσι ἡ μονὴ Βατοπεδίου διακρίνεται καὶ εἶναι θεομητροσκέπαστη, θεομητροφύλακτη καὶ θεομητροστήρικτη. Ὅλες οἱ θαυματουργὲς εἰκόνες ἀποτελοῦν τὴν Βατοπεδινὴ Θεοτόκο.
.          Ἡ Παναγία ἡ Βηματάρισσα ἡ Κτητόρισσα εἶναι τοποθετημένη ὡς ἡγουμένη, ἀρχόντισσα, βασίλισσα καὶ Κυρία στὸ σύνθρονο τοῦ Ἱεροῦ Βήματος τοῦ ὡραιότατου Καθολικοῦ τῆς ἀρχαίας ἱερᾶς μεγίστης μονῆς καὶ συνδέεται μὲ τὴν ἑξῆς θαυμαστὴ παράδοση. Τὸν 10ο αἰώνα, μετὰ ἀπὸ ἐπιδρομὴ Ἀράβων στὴν μονή, συνελήφθη αἰχμάλωτος ὁ εὐλαβὴς ἱεροδιάκονος Σάββας ὁ Βηματάρης, ὁ διακονητὴς τοῦ Ἱεροῦ Βήματος. Εἶχε προλάβει ὅμως νὰ κρύψει σὲ πηγάδι τοῦ Ἁγίου Βήματος τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας μαζὶ μὲ τὸν σταυρὸ τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, θέτοντας μπροστά τους ἀναμμένη λαμπάδα. Ὁ ἱεροδιάκονος Σάββας μεταφέρθηκε αἰχμάλωτος στὴν Κρήτη. Ὅταν μετὰ ἀπὸ ἑβδομήντα ἔτη περίπου ἐπέστρεψε ὑπέργηρος στὴν ἀγαπητὴ μονή του, ὑπέδειξε στὸν ἡγούμενο Νικολάου νὰ ἀνοίξουν τὸ πηγάδι, ὅπου βρῆκαν τὴν εἰκόνα καὶ τὸν σταυρὸ ὄρθια πάνω στὸ νερὸ καὶ τὴ λαμπάδα ἀναμμένη. Ὁ ὅσιος Σάββας «ζήσας ὀλίγας ἡμέρας ζωὴν ὑπερθαύμαστον, ἀπῆλθε εἰς Βασιλείαν οὐράνιον».
.          Ἡ Παναγία ἡ Παραμυθία βρίσκεται στὸ δεξιὸ μέρος τοῦ παρεκκλησίου τοῦ Καθολικοῦ, ποὺ εἶναι στὸ πάνω ἀριστερὸ χῶρο τοῦ νάρθηκα. Ἡ θαυμάσια αὐτὴ εἰκόνα ἔχει λεπτοκαμωμένο ἀργυροεπίχρυσο πουκάμισο, ὅπως ἡ προηγούμενη ποὺ ἀναφέραμε ὁλόχρυσο, καὶ προέρχεται ἀπὸ τοιχογραφία τοῦ ἐξωνάρθηκα τοῦ Καθολικοῦ, ποὺ ἀνάγεται στὸν 14ον αἰώνα. Κατὰ τὴν παράδοση μία ἡμέρα ὁ ἡγούμενος, ποὺ ἔδινε τὰ κλειδιὰ στὸν πορτάρη τῆς μονῆς γιὰ νὰ ἀνοίξει, ἄκουσε προστακτικὴ φωνὴ ἀπὸ τὴν εἰκόνα αὐτὴ τῆς Παναγίας νὰ μὴν ἀνοίξουν τὴν πύλη, γιατί πλησιάζουν πειρατές. Ἡ θεομητορικὴ προτροπὴ ἐπαναλήφθηκε γιὰ δεύτερη φορά. Ὅταν ὁ ἡγούμενος στράφηκε πρὸς τὴν εἰκόνα, εἶδε τὸ νήπιο Χριστὸς μὲ τὸ χέρι του νὰ ἀσφαλίζει τὸ στόμα τῆς Θεοτόκου. Ἡ Θεοτόκος ὅμως βαστώντας τὸ χέρι τοῦ Χριστοῦ ἐπανέλαβε τὴ σωτήρια προτροπή της στὸν ἡγούμενο. Τότε ὅλοι οἱ μοναχοὶ ἔτρεξαν στὰ ψηλὰ τείχη τῆς μονῆς καὶ ἀπέκρουσαν τοὺς πειρατὲς ποὺ τὴν εἶχαν περικυκλώσει. Ἀπὸ τότε οἱ καλοὶ Βατοπεδινοὶ μοναχοὶ εὐγνώμονες καῖνε μπροστὰ στὴν θαυματουργὴ εἰκόνα της ἀκοίμητο καντήλι καὶ ψάλλουν καθημερινὰ παράκληση. Παραμυθία σημαίνει παρηγοριά. Ἡ φρουρὸς τῆς μονῆς προστάτευσε τὰ πιστὰ τέκνα της.
.          Ἡ Παναγιὰ ἡ Ἐσφαγμένη εἶναι τοιχογραφία στὸν νάρθηκα τοῦ παρεκκλησίου τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ποὺ βρίσκεται στὰ ἀριστερὰ τοῦ Καθολικοῦ καὶ εἶναι τοῦ 14ου αἰῶνος. Κατὰ τὴν παράδοση, ὁ Ἐκκλησιαστικός, ὁ ἐπιτετραμμένος δηλαδὴ διακονητὴς γιὰ τὴν περιποίηση τοῦ ναοῦ, ποὺ λόγῳ τοῦ διακονήματός του καθυστεροῦσε στὴν τράπεζα τοῦ φαγητοῦ, ἔμεινε κάποτε νηστικός, γιατί ὁ τραπεζάρης δὲν τοῦ ἔδωσε φαγητό. Τότε ἐκεῖνος θυμωμένος καὶ ἀγανακτισμένος ἐπέστρεψε στὸν ναὸ καὶ κτύπησε μὲ μαχαίρι τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας. Ἀπὸ τὸ κτύπημα ἔτρεξε αἷμα ἀπὸ τὴν εἰκόνα καὶ ὁ ἴδιος τυφλώθηκε καὶ ἔπεσε χάμω λιπόθυμος. Μετανοημένος εἰλικρινὰ καὶ μὲ πολλὰ δάκρυα ἔμεινε στὸ ἀπέναντι στασίδι, ζητώντας συγχώρεση ἀπὸ τὴν λαβωμένη Πανάχραντο. Ἡ εὐσπλαχνικὴ Παναγία τὸν συγχώρεσε καὶ τὸν θεράπευσε. Ἄφησε ὅμως πρὸς ἀνάμνηση τιμωρημένο τὸ χέρι ποὺ ἀσεβῶς κι ἀναίτια τὴν χτύπησε. Ὅταν πέθανε κι ἔγινε ἡ ἀνακομιδὴ τοῦ λειψάνου τοῦ μοναχοῦ ἐκείνου, τὸ σῶμα του ὅλο ἔλιωσε, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ βέβηλο δεξί του χέρι, ποὺ ἔμεινε μαῦρο κι ἄλιωτο. Τὸ χέρι αὐτὸ φυλάγεται μέχρι σήμερα στὴν μονή. Ἡ εἰκόνα μὲ ὡραῖο ἀργυρὸ ἐπίχρυσο πουκάμισο βρίσκεται πάντα στὴν θέση της, μὲ τὸ σημάδι στὸ πρόσωπό της.
.          Ἡ Παναγία ἡ Ἀντιφωνήτρια, ποὺ εἶναι καὶ αὐτὴ τοιχογραφία, βρίσκεται στὸν χῶρο τῆς Λιτῆς ποὺ εἶναι μεταξὺ τοῦ κυρίως ναοῦ καὶ τοῦ νάρθηκα τοῦ Καθολικοῦ. Ἔλαβε τὴν ὀνομασία αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἀντιφώνησή της στὴν αὐτοκράτειρα Πλακιδία, θυγατέρα τοῦ Μεγάλου Θεοδοσίου, ὅπου κατὰ τὴν παράδοση ἐπισκέφθηκε τὴ μονὴ καὶ ἤθελε νὰ μπεῖ στὸ ναὸ ἀπὸ μία πλάγια πύλη. Τότε ἄκουσε ἀπὸ τὴν εἰκόνα αὐτὴ τοὺς λόγους: «Τί θέλεις, σύ, ἐνταῦθα, ἐνταῦθα εἰσὶ Μοναχοί, σὺ δὲν ὑπάρχεις γυνή· διὰ τί λοιπὸν παρέχεις τῷ ἐχθρῷ αἰτίαν, ἵνα πολεμῇ αὐτοὺς μὲ ἐναντίους διαλογισμούς; Στῆθι! Οὐδὲ βῆμα μὴ προχωρήσῃς, ἂν θέλῃς σεαυτῇ ἀγαθόν!» Ἔντρομη καὶ μὲ ἄπειρο θαυμασμὸ καὶ σεβασμὸ ἀναχώρησε ἀπὸ τὴν μονή, ποὺ ἄλλη βασίλισσα τὴν πρόσταξε καὶ φύλαγε.
.          Ἡ Παναγία ἡ Ἐλαιοβρύτισσα εἶναι καὶ αὐτὴ τοῦ 14ου αὶῶνος καὶ βρίσκεται στὸ δοχειό, δηλαδὴ στὴν ἀποθήκη τῶν λαδιῶν, τῆς μονῆς. Κάποτε ποὺ ὑπῆρχε μεγάλη ἔλλειψη τοῦ λαδιοῦ στὴ μονή, ὁ Δοχειάρης, ὁ οἰκονόμος τῆς ἐλαιοαποθήκης, ὅσιος Γεννάδιος σκέφτηκε νὰ δίνει λάδι μόνο γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ ναοῦ. Ὁ μάγειρας τῆς μονῆς δικαιολογημένα παραπονέθηκε στὸν ἡγούμενο, ὁ ὁποῖος, ἐλπίζοντας στὴν βοήθεια τῆς Παναγίας, ἔδωσε ἐντολὴ στὸν δοχειάρη νὰ δίνει κανονικὰ λάδι γιὰ ὅλη τὴν ἀδελφότητα. Εἰσερχόμενος μία ἡμέρα ὁ δοχειάρης ὅσιος Γεννάδιος στὸν χῶρο τοῦ διακονήματός του εἶδε κατὰ θαυμαστὸ τρόπο τὸ λάδι νὰ ξεχειλίζει καὶ νὰ φθάνει ὣς τὴν θύρα τοῦ δοχειοῦ. Ἀπὸ τότε ἡ εἰκόνα εἶχε μία θαυμάσια εὐωδία.
.          Ἡ Παναγία ἡ Πυροβοληθεῖσα εἰκονίζεται στὸ ὑπέρθυρο τῆς ἐξωτερικῆς πύλης τῆς μονῆς. Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1822 ἦλθε στὴν μονὴ τουρκικὸς στρατός. Ἕνας στρατιώτης πυροβόλησε τὴν εἰκόνα αὐτὴ καὶ μὲ τὴν σφαίρα του κτύπησε τὸ δεξὶ χέρι τῆς Παναγίας. Ὁ στρατιώτης τότε τρελάθηκε καὶ κρεμάστηκε ἀπὸ μία ἐλιά, μπροστὰ στὴν μονή. Οἱ στρατιῶτες οἱ ἄλλοι φοβισμένοι ἀναχώρησαν ἀμέσως.
.          Ἡ Παναγία ἡ Παντάνασσα εἶναι τοῦ 17ου αἰῶνος καὶ βρίσκεται στὸ ἀριστερὸ προσκυνητάρι τοῦ Καθολικοῦ. Ὅταν κάποτε ἕνας νέος ποὺ ἠσχολεῖτο μὲ τὴν μαγεία πῆγε νὰ προσκυνήσει δέχθηκε ἀπὸ τὴν εἰκόνα ἕνα ἀστραπόβολο φῶς καὶ μία δύναμη ποὺ τὸν ἔριξε κάτω. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τὸν συγκλόνισε καὶ τὸν ἔκανε νὰ ἀνορθωθεῖ πνευματικά. Ἡ εἰκόνα αὐτὴ κατὰ καιροὺς ἔχει θεραπεύσει καὶ πολλοὺς καρκινοπαθεῖς.
.          Ἡ διδασκαλία τῆς ἁγίας μητέρας μας Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας γιὰ τὴν ὀρθὴ τιμὴ καὶ προσκύνηση τῶν ἁγίων εἰκόνων εἶναι σαφὴς καὶ ξεκάθαρη. Τιμᾶμε τὸ εἰκονιζόμενο πρόσωπο. Ἡ προσκύνηση μεταβαίνει στὸ πρωτότυπο καὶ ὄχι στὴν ὕλη. Συγκεκριμένα ἡ ἀλήθεια τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας βρίσκεται στὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας, ποὺ αὐτὴ χαριτώνει τὸ εἰκόνισμα. Ἔχουμε φανέρωση τῆς ὑπόστασης τῆς Παναγίας. Ἀσπαζόμενοι τὴν κάθε θεομητορικὴ εἰκόνα, τιμᾶμε τὴν Παναγία ποὺ εἰκονίζεται. Ὅλες οἱ εἰκόνες μποροῦν νὰ εἶναι θαυματουργές. Ὁρισμένες, ὅπως οἱ παραπάνω Βατοπεδινὲς ποὺ ἀναφέραμε, παρουσιάζουν κατὰ κάποιο τρόπο ἐναργέστερη χάρη, μὲ συγκεκριμένη ἱστορία καὶ θαύματα. Εἶναι μεγάλη εὐλογία αὐτὴ γιὰ τὴν μονὴ καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Οἱ θαυματουργὲς εἰκόνες ἔχουν σχέση καὶ μὲ τοὺς ἁγίους ἁγιογράφους, τοὺς ἐγκρατεῖς, τοὺς νηστευτές, τοὺς προσευχομένους κι ἐπικαλουμένους τὴν χάρη τῶν εἰκονιζομένων. Προσκυνώντας τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας προσκαλούμεθα καὶ προκαλούμεθα νὰ ἐπικαλεσθοῦμε τὶς πανάχραντες καὶ δυνατὲς πρεσβεῖες Της στὸν Κύριο καὶ Υἱό Της καὶ νὰ μιμηθοῦμε τὸν ὡραῖο, ἱερό, ἁγνό, σεμνό, ταπεινό, ἅγιο βίο Της. Μπροστὰ στὴν εἰκόνα συναντιέται τὸ θεῖο καὶ τὸ ἀνθρώπινο. Ὁ ἁμαρτωλὸς ποὺ μετανοεῖ ἐλεεῖται, συγχωρεῖται καὶ σώζεται. Ὁ ἀσεβής, ὁ ὑβριστής, ὁ βλάσφημος, ὁ ἀμετανόητος τιμωρεῖται αὐστηρά, ὅπως ὁ ἀπερίσκεπτος μοναχὸς καὶ ὁ ἔξαλλος στρατιώτης.
.          Ὁ μεγαλύτερος, τιμαλφέστερος καὶ πολυτιμότερος θησαυρὸς τῆς μονῆς Βατοπεδίου εἶναι ἡ πανακήρατη Τιμία Ζώνη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ποὺ εὐωδιάζει καὶ θαυματουργεῖ συνέχεια.
.          Ὑπεραγία Θεοτόκε Βατοπεδινὴ πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν. Γλυκοφιλοῦσα, Γερόντισσα, Γοργοϋπήκοε, Μυροβλύτισσα, Κουκουζέλισσα, Πορταΐτισσα, Ἄξιον Ἐστίν, Ἀθωνίτισσα Θεοτόκε περίσωζε. Μεγαλόχαρη τῆς Τήνου, Ἑκατονταπυλιανὴ τῆς Πάρου, Πανάχραντε τῆς Ἄνδρου, Σουμελᾶ τοῦ Βερμίου, Εἰκοσιφοίνισσα τοῦ Παγγαίου, Ἁγιάσσο τῆς Λέσβου, Ἑλληνίδα Θεοτόκε σκέπε, φρούρει, φύλαττε τοὺς δούλους σου πάντοτε.

βλ. σχετ.: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/09/17/οἱ-7-θαυματουργὲς-εἰκόνες-τῆς-παναγί/

ΠΗΓΗ: «Στύλος Ὀρθοδοξίας»

, , , ,

Σχολιάστε