Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Δύση

ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ «Οἱ πολιτικοὶ ἡγέτες τοῦ τόπου µας, ἀσπόνδυλοι καὶ δουλικοί, ἐκτελοῦν πρόθυµοι τὶς ἐπιταγὲς τῆς ἀποστάτριας».

ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2098, 01.11.14

 Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

.             Ἦταν µιά παρέλαση παράδοξη. Τὴν παρακολούθησα ἄφωνος. Ἀξηµέρωτα ἀκόµη, λίγο πρὶν σκάσει ὁ Αὐγερινός, ἀναµεσα στὸν ὕπνο καὶ τὸν ξύπνιο. Δὲν ξέρω ἂν ἦταν ὄνειρο ἢ µοναχὰ τοῦ νοῦ µου φαντασία.
.             Περνοῦσαν πλῆθος. Μὰ ἦταν τὸ πλήθoς µετρητὸ καὶ πρόσωπα τὰ πιὸ πολλὰ γνωστὰ κι ὅλα προβεβληµένα· κάθε λαοῦ καὶ ἔθνους: Ναβουχοδονόσορας καὶ Δαρεῖος, Ξερξης καὶ Ἀρταξέρξης, Ἀντίοχοι καὶ Πτολεµαῖοι, ὁ Ἡρώδης καὶ ὁ Νέρωνας, Δέκιος καὶ Διοκλητιανός. Θάµπωσα! Φαραὼ καὶ Τσάροι, βασιλιάδες κι αὐτοκράτορες, τύραννοι καὶ στρατηγοί, Ἰουλιανὸς καὶ Μωάµεθ, Χίτλερ καὶ Μουσολίνι, Λένιν καὶ Στάλιν, Χότζας καὶ Μάο καὶ Πόλ-Πὸτ καὶ τόσοι ἀκόµα.
.           Κι ἀκόµα … Ἔβλεπα τὰ Σόδοµα µέσα στὸ θειάφι καὶ τὴν φωτιά, κι ὁ τόπος τους νὰ γίνεται θάλασσα τοῦ θανάτου. Ἔβλεπα πόλεις τροµερὲς νὰ ὑψώνονται – τὴν Βαβυλώνα – κι ἔπειτα σὲ µιὰ στιγµὴ νὰ πνίγονται στὴν ἄµµο τῆς ἐρήµου – νεκρικὸ σάβανο! Εἶδα τὴν Ἱερουσαληµ νὰ τὴν ὀργώνουν τοῦ Τίτου οἱ λεγεῶνες, τὴν Πόλη, τὴν Ἁγιὰ-Σοφιὰ νὰ πνίγεται στὸ αἷµα. Εἶδα τὸν Ναζισµό, τὰ Σοβιὲτ – τέρατα ἀλλόκοτα – νὰ κείτονται νεκρὰ κι ἀκέφαλα, τὰ πολυκέφαλα.
.             Κάπου ἐκεῖ τὸ ὄνειρο, ἡ φαντασία ἔσβησε. Ἦταν ἀλήθεια, ἦταν ὄνειρο, τοῦ νοῦ µου φαντασία; Ἦταν παρέλαση;
.             Εἴτε ὄνειρο εἴτε φαντασία εἴτε παρέλαση… Ἦταν … Τί ἦταν; Ἦταν τὸ ἀριστερὸ χέρι τοῦ Θεοῦ!
.             Μὲς στὴ Γραφὴ ὁ Θεὸς – γιὰ τὴν ἀκρίβεια οἱ ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ – παρουσιάζεται µὲ εἰκόνες ἀνθρωποµορφικές. Ἔτσι, γίνεται συχνὰ ἀναφορὰ στὰ µάτια, τὰ αὐτιά, τὸ στόµα, τὰ χέρια, τὰ πόδια, τὴν καρδιά, τὰ σπλάχνα τοῦ Θεοῦ κ.τ.λ. Ὁ Θεὸς βέβαια εἶναι πνεῦµα, ἀσώµατος, ἀόρατος, ἀσχηµάτιστος. Κατὰ συνέπειαν τίποτε ἀπὸ τὰ παραπάνω δὲν ἔχει. Ὅλα αὐτὰ εἶναι εἰκόνες ποὺ χρησιµοποιοῦµε ἐµεῖς, γιὰ νὰ φανερώσουµε τὴν ἀλήθεια ὅτι ὁ Θεὸς βλέπει, ἀκούει, αἰσθάνεται, µιλάει, παρακολουθεῖ, ἐνεργεῖ τὰ πάντα.
.             Μία λοιπὸν ἀπὸ τὶς πιὸ συχνὰ χρησιµοποιούµενες τέτοιες ἀνθρωποµορφικὲς ἐκφράσεις εἶναι ἐκείνη ποὺ κάνει λόγο γιὰ τὰ χέρια τοῦ Θεοῦ. Συνήθως ἀναφέρονται ἀορίστως τὰ χέρια Του, ἀρκετὲς ὅµως φορὲς γίνεται ἀναφορὰ πιὸ συγκεκριµένα στὸ δεξί Του χέρι. Ἡ ἔκφραση «δεξιὰ τοῦ Κυρίου» χρησιµοποιεῖται πάντοτε γιὰ νὰ δηλωθεῖ ἡ δυναµή Του, ἡ συµπαράστασή Του καὶ ἡ προσφορὰ ἀφθονίας εὐλογιῶν. Ἔτσι ἀφήνεται νὰ ἐννοηθεῖ ὅτι ἀντίστοιχα οἱ τιµωρητικὲς ἐνέργειές Του γίνονται ἀπὸ τὸ ἀριστερό Του χέρι: «Ἀποκτέννει µὲν διὰ τῆς ἀριστερᾶς… σώζει δὲ καὶ εὐεργετεῖ διὰ τῆς δεξιᾶς» (Κλήµης Ρώµης, Ἀµφιβαλλ., Ὁµιλία 20, 3· PG 2, 450).
.             Μέσα στὴν ἱστορία τὸ ἀριστερὸ χέρι τοῦ Θεοῦ ἐπέπεσε ἀρκετὲς φορὲς τιµωρητικό. Αὐτὸ συνέβαινε, ὅταν ἡ ἀσέβεια κάποιου προσώπου ἢ λαοῦ ξεπερνοῦσε τὰ ὅρια τῆς συνηθισµένης ἁµαρτωλότητας καὶ ἔφτανε στὴ µανικὴ θρασύτητα, τὴν ὁποία οἱ ἀρχαῖοι ὀνόµαζαν «ὕβριν». Σὲ τέτοια κατάσταση εἶχαν φτάσει τὰ πρόσωπα καὶ οἱ λαοὶ ποὺ παρήλασαν στὴν ἀρχὴ τοῦ ἄρθρου µας, γι᾽ αὐτὸ καὶ τὸ ἀριστερὸ χέρι τοῦ Θεοῦ σκόρπισε φωτιὰ καὶ θειάφι, θανάτωσε παραδειγµατικά, ἐξαφάνισε σὰν σκόνη στὸν ἄνεµο τὶς αὐτοκρατορίες τους, ταπείνωσε ἐξευτελιστικὰ τὴν ἐπηρµένη καὶ µανικὴ ἀσέβειά τους.
.             Σὲ τέτοια ὑβριστικὴ ἔπαρση ἔχει ἐκτιναχθεῖ τούτη τὴν ὥρα καὶ ἡ Εὐρώπη, ὁ δυτικὸς λεγόµενος κόσµος γενικότερα. Περιφρονεῖ τὸν Χριστό, χλευάζει τὸ Εὐαγγέλιο, εὐτελίζει καὶ καταπατεῖ τοὺς νόµους τοῦ Θεοῦ. Καὶ ο πολιτικο γέτες το τόπου µας, σπόνδυλοι κα δουλικοί, κτελον πρόθυµοι τς πιταγς τς ποστάτριας. Μέχρι πότε;
.             Ἂν συνεχιστεῖ ἡ ἀσεβὴς πορεία, τὸ ἀριστερὸ χέρι τοῦ Θεοῦ θὰ ὑψωθεῖ δίκαιο καὶ ἀπειλητικό. Θὰ ἐπιπέσει τιµωρητικὸ «ἐπὶ σὲ τὴν ὑβρίστριαν», ὦ Εὐρώπη (Ἱερ. κζ´ 31)! Θὰ ραπίσει αὐστηρὰ καὶ τὴν µεθύστρια Ἑλλάδα, τὴν παραδοµένη στὴν τοξικοµανῆ εὐδαιµονία ἐλαχίστων εὐρωδολαρίων.
.             Τὸ χτύπηµα θὰ εἶναι τροµερό! Ὄχι γιὰ νὰ ἐξοντώσει ἀλλὰ γιὰ νὰ θεραπεύσει. Διότι ὁ Θεὸς εἶναι εὔσπλαγχνος καὶ ἐλεήµων. Τιµωρεῖ γιὰ νὰ εὐεργετήσει. «Αὐτὸς µόνος διὰ τῆς ἀριστερᾶς ἀναιρῶν διὰ τῆς δεξιᾶς ζωοποιῆσαι δύναται» (Κλήµης Ρώµης, PG 2, 220). Αὐτὸ ποὺ µὲ τὸ ἀριστερό Του χέρι ἐξοντώνει, µὲ τὸ δεξί Του ἔχει τὴν δύναµη νὰ τὸ ζωογονήσει.
.             «Ζωοποιῆσαι δύναται». Δύναται! Ἀλλὰ τὸ ἂν τελικῶς θὰ τὸ κάνει, ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ µᾶς, ἀπὸ τὸν καθένα µας. Ἀπὸ τὴν µαρτυρία καὶ τὸν ἀγώνα µας. Ἀπὸ τὸ ἀσυµβίβαστο φρόνηµά µας. Καὶ αὐτὸ εἶναι τούτη τὴν ζοφερὴ ὥρα τὸ ὕψιστο χρέος µας!

, , , , , ,

Σχολιάστε

Η ΙΣΤΟΡIΑ ΕΠΙΣΤΡEΦΕΙ. Ἡ Ἱστορία πάντα ἐπιστρέφει, γιὰ νὰ μᾶς θυμίσει ὅτι τὰ στερεότυπα λαῶν, θρησκειῶν καὶ κοινωνικῶν ὁμάδων δὲν ἔχουν γίνει… τυχαία οὔτε ἀποτελοῦν κακόβουλες ἐπινοήσεις «ρατσιστῶν»!

Ἡ Ἱστορία ἐπιστρέφει

Τῆς ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»
28.09.2014

.             ΗΠΑ, Βρετανία, Καναδᾶς, Γαλλία, Αὐστραλία, Γερμανία, Ἰταλία, Ἑλλάδα, Βέλγιο, Ὀλλανδία, Δανία, Τσεχία, σχεδὸν τὸ σύνολο τῶν χριστιανικῶν χωρῶν τῆς Δύσης συνασπίζεται ἐναντίον τῶν μανιακῶν θρησκόληπτων μουσουλμάνων τοῦ Ἰσλαμικοῦ Κράτους. Οἱ τζιχαντιστὲς ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἔχουν χαρακτηρίσει αὐτὴ τὴ συμπαράταξη «σταυροφορία» – παρότι ἔχουν στρέψει ἐναντίον τους καὶ ἰσλαμικὰ κράτη, ὅπως τὰ Ἡνωμένα Ἀραβικὰ Ἐμιράτα, ἡ Ἰορδανία, τὸ Ἰρὰκ (ποὺ ἀπειλεῖται ἄμεσα), ἀκόμα καὶ τὴν ἴδια τὴ μητρόπολη τοῦ φονταμενταλισμοῦ, τὴ Σαουδικὴ Ἀραβία.
.             Οἱ τζιχαντιστὲς δὲν πέφτουν ἔξω στὴ συγκεκριμένη ἐκτίμησή τους. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὄντως πρόκειται γιὰ σταυροφορία, παρὰ τὴ συμμετοχὴ κρατῶν ὅπου ἐπικρατεῖ τὸ μουσουλμανικὸ στοιχεῖο. Οἱ χριστιανικὲς χῶρες θεωροῦν (ὀρθὰ) ὅτι ἀντιμετωπίζουν μεγάλο κίνδυνο ἀπὸ τὴν ἐξάπλωση τοῦ μαχητικοῦ Ἰσλάμ. Ὁ χριστιανικὸς κόσμος ἔχει ὡς βασικὸ σημεῖο ἀναφορᾶς τὴ δημοκρατία καὶ ὄχι τὴ σαρία. Ο χριστιανικς ξίες, πως χουν ξελιχθε, εναι κενες πο διασφαλίζουν τν σεβασμ στ νθρώπινα δικαιώματα κα ποτρέπουν τος λαος π τ ν πιβάλλουν τ πιστεύω τους μ τ πλα, τ βία, τος ποκεφαλισμούς, τν κτηνωδία. Ο χριστιανικο λαο εναι κενοι πο καθόρισαν γι αἰῶνες τί σημαίνει πρόοδος κα πολιτισμός.
.             Σήμερα, χριστιανικς κόσμος βρίσκεται σ κατάσταση βαθις, σχεδν μ ναστρέψιμης παρακμς κα στορία ποπειρται ν τν φυπνίσει. Ἡ βία τῶν ἰσλαμιστῶν καὶ ὁ μεγαλοϊδεατισμός τους δὲν εἶναι καινοφανῆ φαινόμενα. Οἱ «χαλίφηδες» ἐκδηλώνουν κατὰ καιροὺς τὶς προθέσεις τους, ἐπεκτείνονται, ἀποκρούονται καὶ ἡ ἕλικα τοῦ χρόνου συνεχίζει τὴ σπειροειδῆ πορεία της.
.             Παρασυρμένα καὶ ἀποπροσανατολισμένα στοὺς βαλτότοπους τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας καὶ θεωρώντας ὅτι εἶναι «δικαίωμα» τῶν μειονοτήτων νὰ καθορίζουν τὶς ζωὲς τῶν πλειονοτήτων, τὰ κράτη ποὺ κάποτε στηρίζονταν στὸν Χριστὸ καὶ στὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία χάνουν ἔδαφος καὶ δημιουργοῦν κενὸ ἐξουσίας. Ἐπειδὴ ἡ φύση δὲν ἀνέχεται τὰ κενὰ καὶ οἱ ἰσλαμιστὲς πάντοτε ἀντιλαμβάνονται ἔγκαιρα τὴν ἀδυναμία τῶν ἀντιπάλων, σύγκρουση τν δύο κόσμων θ χει ς διακύβευμα τν κυριαρχία το νς μοντέλου κοινωνικς συγκρότησης το λλου. σλμ χριστιανικς κόσμος.
.             Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν οἱ αὐταπάτες ὅτι ἡ νεφελώδης ἀνθρωπόμαζα ποὺ δὲν μάχεται, δὲν ἔχει νεῦρο, δὲν ἔχει φιλοδοξίες, δὲν ἀναπαράγεται καὶ δὲν εἶναι ἀποφασισμένη θὰ μπορέσει νὰ ἀνταγωνιστεῖ τὸ ἀδίστακτο Ἰσλὰμ καὶ τὴν Ἀσία ποὺ θεριεύουν κι ἐπεκτείνονται. Οἱ ἀνεπιτήρητες περιουσίες κατάσχονται ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τὶς διεκδικοῦν.
.             στορία πάντα πιστρέφει γι ν μς θυμίσει τι τ στερεότυπα λαν, θρησκειν κα κοινωνικν μάδων δν χουν γίνει… τυχαία οτε ποτελον κακόβουλες πινοήσεις «ρατσιστν». Ο ντιλήψεις μας γι τος λλους σχηματίστηκαν κα διαιωνίστηκαν, πειδ ν πολλος ληθεύουν. Καλ φύπνιση!

, ,

Σχολιάστε

ΓΙΑΤΙ “ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ” ΜΟΝΟΝ Η ΕΥΡΩΠΗ;

Κάτι πάει στραβ μ τν «παγκοσμιοποίηση»

.               «Πῶς γίνεται νὰ μὴ μεταναστεύουν Δυτικοὶ στὶς μουσουλμανικὲς χῶρες; – γιατί πάντα γίνεται τὸ ἀντίθετο»; ρώτησε ὁ Δανὸς ἱστορικὸς καὶ συγγραφέας Lars Hedegaard, μιλώντας στὴν Gallery Ronnquist & Ronnquist, στὸ ἔντονα πολυπολιτισμικὸ / μουσουλμανικὸ Malmo τῆς Σουηδίας, στὶς 15 Αὐγούστου 2014.
.            Ὁ Lars Hedegaard ἱστορικός, δημοσιογράφος καὶ συγγραφέας, ἔχει νιώσει στὸ πετσί του τὰ «καλὰ» τῆς πολυπολιτισμικότητας καὶ τῶν «ἀντιρατσιστικῶν νόμων» ποὺ ἀκολουθοῦν πάντα καὶ ἐπιβάλλονται σὲ ἕναν λαὸ ποὺ δὲν θέλει νὰ «πολυπολιτισμιθεῖ» ἡσύχως. Ὁ Hedegaard καταδικάσθηκε πρὶν 3 χρόνια, γιὰ «ρατσισμὸ» σύμφωνα μὲ τὸν νόμο περὶ «λόγου μίσους» τῆς Δανίας, ἐπειδὴ εἶπε σὲ κάποιον (!) σὲ μία συγκέντρωση γιὰ τὸ πρόβλημα τῶν βιασμῶν ποὺ διαπράττονται κατὰ τῶν μουσουλμάνων κοριτσιῶν ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς τους.
.               Συνεχῶς μᾶς λένε ὅτι ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς «παγκοσμιοποίησης» καὶ τῆς «πολυπολιτισμικότητας». Καὶ πράγματι, ἂν κοιτάξουμε γύρω στὶς δυτικὲς πόλεις μας, παρατηροῦμε ὅτι ἔχουν ἀλλάξει τόσο πολὺ κατὰ τὴ διάρκεια τῶν τελευταίων δεκαετιῶν. Μποροῦμε τώρα νὰ δοῦμε ἀνθρώπους ἀπὸ ὅλες τὶς γωνιὲς τοῦ κόσμου νὰ περπατᾶνε στοὺς δρόμους μας, νὰ δημιουργοῦν τὰ καταστήματά τους, νὰ χτίζουν τοὺς ναούς τους καὶ νὰ διεκδικοῦν τὰ δικαιώματά τους, ὡς ἴσα μὲ τὰ δικά μας – ἢ μερικὲς φορὲς πάνω ἀπὸ τὰ δικά μας, σὰν νὰ εἶναι οἱ ἀφέντες μας.
.                 Τὰ κράτη τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης δαπανοῦν τεράστια ποσὰ προσπαθώντας συνεχῶς νὰ «ἐνσωματώσουν» αὐτοὺς τοὺς ἀλλοδαπούς, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον χωρὶς κανένα οὐσιαστικὸ ἀποτέλεσμα. Ἡ «ἔνταξη» εἶναι θέμα βούλησης ἐκ μέρους τοῦ νεοεισερχόμενου στὸ νὰ γίνει μέρος τῶν κοινωνιῶν μας καὶ νὰ σμίξει μὲ τὸ λαό μας. Καὶ ἂν ἔρχεσαι ἐδῶ μὲ τὴν ἰδέα ὅτι ἡ κουλτούρα σου ἢ ἡ θρησκεία σου εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ τὴ δική μας, κανένα χρηματικὸ ποσὸ δὲν θὰ σοῦ ἀλλάξει τὴ γνώμη. Μᾶλλον τὸ ἀντίθετο. Ἂν ἀνταμείβεσαι μὲ καλὰ χρήματα γιὰ νὰ μὴν «ἐνσωματωθεῖς», τότε δὲν θέλει πολὺ μυαλὸ γιὰ νὰ καταλάβεις ὅτι ζεῖς στὸν πιὸ τέλειο κόσμο: Θὰ συνεχίσεις νὰ κάνεις ὅ, τι ἔκανες πίσω στὴ πατρίδα σου, καὶ γιὰ αὐτὸ οἱ «ἄπιστοι» θὰ πληρώσουν.
.                   Τὰ πράγματα ὅμως δὲν ἦταν ἔτσι. Ὅταν μεγάλωσα, οἱ πληθυσμοὶ τῶν χωρῶν: ὅπως ἡ Σουηδία, ἡ Δανία, ἡ Νορβηγία, Ἀγγλία, ἡ Γαλλία κλπ ἦταν περισσότερο ἢ λιγότερο ὁμοιογενεῖς, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐθνικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἔννοια. Ὄχι πιά. Πρὶν ἀπὸ λίγες ἑβδομάδες, μάθαμε ὅτι οἱ Ἄγγλοι σήμερα ἀποτελοῦν μειοψηφία στὸ Λονδίνο. Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς συνέβη στὸ Malmo καὶ σύντομα αὐτὸ θὰ εἶναι πραγματικότητα καὶ σὲ πολλὲς πόλεις σὲ ὅλη τὴν εὐρωπαϊκὴ ἤπειρο. Πρόκειται γι μία νάπτυξη χωρς προηγούμενο π τν ποχ τν μεγάλων μεταναστεύσεων, 1500 χρόνια πρίν.
.               Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι «φυσικό», μᾶς λένε. Καὶ ὅ,τι εἶναι φυσικό, πρέπει νὰ εἶναι καλό. Καὶ ν χουμε κάποια μφιβολία ς πρς τ φέλη τς μαζικς μετανάστευσης κα τς πολυπολιτισμικότητας, μς καταγγέλλουν ς «ντιδραστικούς», «ρατσιστς» καὶ «ἰσλαμοφοβικούς».
.               Ἀλλὰ ὑπάρχει κάτι ἐγγενῶς λάθος μὲ τὴν ἔννοια τῆς παγκοσμιοποίησης. Μὲ μιὰ πιὸ προσεκτικὴ ἐξέταση ἀποδεικνύεται ὅτι ἐμεῖς στὸν δυτικὸ κόσμο εἴμαστε οἱ μόνοι ποὺ γίναμε “παγκοσμιοποιημένοι”….

ΠΗΓΗ: «ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

,

Σχολιάστε

Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟΥ καὶ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ («Καλλιέργησε τὶς φυλετικὲς διακρίσεις, κατρακύλισε στὸν καιάδα τῆς εὐγονικῆς καὶ τερατούργησε στὰ κρεματόρια»)

ποφυγ ατοελέγχου κα ατοκριτικς

πόστολος Παπαδημητρίου

.             Ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος ἔχει παγιώσει κατὰ τοὺς τελευταίους αἰῶνες τὴν κυριαρχία του στὸν πλανήτη. Μὲ τὴν ἰσχύ, ποὺ ἀπέκτησε, ἐπέβαλε καὶ τὶς θεωρούμενες ἀπὸ αὐτὸν ἀξίες σὲ ὅλους τοὺς λαούς, οἱ ὁποῖοι πορεύονται ὑποταγμένοι ἐν πολλοῖς στὸν δυτικὸ τρόπο ζωῆς, παρὰ τὶς διαφορετικὲς θρησκευτικὲς πίστεις, τοὺς διαφορετικοὺς πολιτισμοὺς καὶ τὶς διαφορετικὲς παραδόσεις. Κορύφωση τοῦ δυτικοῦ τρόπου βιωτῆς ἀποτελεῖ στὴν ἐποχή μας τὸ «ἀμερικανικὸ ὄνειρο», τὸ ὁποῖο ἀποδέχονται μὲ ἐκδηλώσεις λατρείας πλεῖστοι ὅσοι ὄχι μόνον Ἀμερικανοὶ ἀλλὰ καὶ πολίτες πολλῶν ἄλλων χωρῶν.
.             Ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος καυχᾶται γιὰ τὶς ἀξίες του, ποὺ στὴν πραγματικότητα εἶναι ψευτοαξίες. Ἔχει βαθύτατη τὴν πεποίθηση ὅτι εἶναι προασπιστὴς τῶν θεωρουμένων ὡς πανανθρωπίνων ἰδανικῶν καὶ ὅτι βαδίζει ἀταλάντευτα τὸν ὀρθὸ δρόμο πρὸς τὴν πρόοδο καὶ τὴν εὐημερία, ὅτι εἶναι φορέας ἀνωτέρου πολιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος τελικὰ θὰ ἐπικρατήσει ὡς ὁ μόνος στὴν ἐπιφάνεια τοῦ πλανήτη! Ἡ ἀλαζονεία αὐτὴ ἐλάχιστα περιθώρια αὐτοελέγχου καὶ αὐτοκριτικῆς ἀφήνει στὸν δυτικὸ ἄνθρωπο.
.             Ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος πορεύεται δίχως Θεό, τὸν ὁποῖο ἔχει ἀπορρίψει ἀπὸ αἰῶνες. Κάποιοι τὸ σημαντικὸ γιὰ τὴν «πρόοδο» τῶν δυτικῶν κοινωνιῶν χρονικὸ ὁρόσημο τοποθετοῦν στὴν ἐποχὴ τοῦ λεγομένου διαφωτισμοῦ. Σὲ βάθος ἀνάλυση θὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴ θλιβερὴ διαπίστωση ὅτι ἡ Δύση καὶ πρὶν πορευόταν ἐρήμην τοῦ Θεοῦ, τὸ μήνυμα τοῦ ὁποίου εἶχε ἀρχίζει νὰ διαστρεβλώνει ἤδη ἀπὸ τὰ τέλη τῆς πρώτης χιλιετίας μετὰ τὴν ἐνανθρώπησή του καὶ συνέχιζε νὰ διαστρεβλώνει. Ἡ Δύση, παρὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς ἀθεΐας στὴν πολιτικὴ καὶ στὴ διανόηση, δὲν εἶναι ἄθεη. Πολλοὶ ἀκόμη δηλώνουν πιστοὶ στὸν Θεὸ καὶ εἶναι μέλη διαφόρων «ἐκκλησιῶν», οἱ ὁποῖες πολλαπλασιάζονται μὲ γοργοὺς ρυθμοὺς στὸν χῶρο τῶν διαμαρτυρομένων ἀρνούμενες νὰ ὑποταχθοῦν στὴν παπικὴ «αὐθεντία», ἡ ὁποία ἐμμένει στὴν ἀλαζονεία της! κενο, πο κόμη κα ρθόδοξοι ποφεύγουν ν τονίσουν, εναι νευ ρων ποταγ τν χριστιανν τς Δύσης στν πρακτικ λισμ ς πόρροια τς οκονομικς εμάρειας, τν ποία χουν ξασφαλίσει χάρη στν καταλήστευση τν φτωχν κα καταφρονεμένων π τος δυτικος λαν. Εἶναι τραγικὸ νὰ τονίζεται ἀπὸ προτεστάντες, εὐτυχῶς ὄχι ἀπὸ ὅλους, ὅτι ἡ ὑλικὴ εὐμάρεια εἶναι ἀμοιβὴ τοῦ Θεοῦ πρὸς αὐτοὺς γιὰ τὴν πίστη τους! Πάντως ἄποψη τῶν ἀμερικανῶν ἀναλυτῶν τοῦ ἀνὰ τὸν πλανήτη ἀντιαμερικανισμοῦ εἶναι ὅτι αὐτὸς ὀφείλεται στὸν φθόνο γιὰ τὰ ὑψηλὰ ἐπιτεύγματα τοῦ νεοπαγοῦς λαοῦ, ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὴν πανσπερμία τῶν λαῶν ποὺ κατοίκησαν τὸ βόρειο τμῆμα τῆς νέας ἠπείρου.
.             Τὰ ἐπιτεύγματα τῶν δυτικῶν ὑπῆρξαν ὄντως μεγάλα καὶ θαυμαστὰ στὸν τομέα τῆς ἐπιστήμης καὶ ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς ὠφελούμαστε ἀπὸ αὐτά, τοὺς ὀφείλουμε εὐγνωμοσύνη! Ἐκεῖνο ποὺ συνήθως διαφεύγει τῆς προσοχῆς μας εἶναι τὸ ἐρώτημα: Πόσοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἐπωφελοῦνται ἀπὸ τὰ ἐπιτεύγματα στὸ σύνολο τῶν ἑπτὰ περίπου δισεκατομμυρίων τοῦ πλανητικοῦ πληθυσμοῦ; Νὰ εἶναι ἆραγε τὸ ἕνα δισεκατομμύριο ἢ μήπως οὔτε καν τόσοι; Καὶ ἂν γιὰ τοὺς ὑπόλοιπους τὰ ἐπιτεύγματα εἶναι ἀπρόσιτα, ποῦ ὀφείλεται αὐτό; Στὴν ὀκνηρία τους, στὴν νοητικὴ ἀνεπάρκειά τους ἢ στὴν ἐχθρική τους στάση ἔναντι τοῦ πολιτισμοῦ; Ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος ἔχει δώσει ἀπὸ καιρὸ ἀπαντήσεις στὸ ἐρώτημα. Θεώρησε ὅλους τοὺς ἄλλους λαοὺς κατωτέρους αὐτῶν ποὺ ἀνήκουν στὴν ἀρία φυλή. Ἔτσι καλλιέργησε τς φυλετικς διακρίσεις, κατρακύλισε στν καιάδα τς εγονικς κα τερατούργησε στ κρεματόρια! Ἀκόμη δὲν ἄσκησε οὐδεμία αὐτοκριτικὴ γιὰ τὰ μύρια ὅσα ἐγκλήματά του, ὅπως ἡ ἐξόντωση τῶν ἐρυθροδέρμων, τὸ δουλεμπόριο τῶν μαύρων, ἡ καταδυνάστευση τῶν λαῶν κατὰ τὴν ἀποικιοκρατία. Ὅσο γιὰ τὰ ἄγρια ἐγκλήματα τοῦ ναζισμοῦ, αἰσθάνονται ἱκανοποίηση, καθὼς ἔχουν στήσει τὴ δίκη τῆς Νυρεμβέργης καὶ τὰ ἔχουν ἐπιρρίψει σὲ μία μικρὴ ὁμάδα διεστραμμένων κατ’ αὐτοὺς ἐγκληματιῶν κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας. Ὅμως ὁ Καμύ, δικός τους αὐτός, βροντοφωνάζει: Τὸ ἔγκλημα διεπράχθη ἀπὸ τὸν δυτικὸ μηδενισμό!

.              (Ἐπαναστατημένος ἄνθρωπος). Παραμένοντας ἀλαζὼν ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος ἐξακολουθεῖ νὰ ἀγνοεῖ τὸν αὐτοέλεγχο καὶ τὴν αὐτοκριτική. Ἔτσι ἐξακολουθεῖ νὰ σπέρνει τὸν ὄλεθρο στοὺς λαοὺς ποὺ δὲν ἀνήκουν στὴ χορεία τῶν προνομιούχων ἀρίων ἀλλὰ καὶ ἐντὸς αὐτῆς. Ἔχουμε πάμπολλα δείγματα μὴ ἀνεκτικότητας ἔναντι τῶν λατινογενῶν λαῶν, τῶν σλαβικῶν λαῶν καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ, ἰδίως τοῦ ἑλληνικοῦ. Τὴν περιφρόνησή τους γευθήκαμε ἔντονη κατὰ τὴν τελευταία κρίση, στὴν ὁποία μᾶς ὁδήγησαν μὲ ἐντολές τους πρὸς τοὺς δυτικόφρονες πολιτικούς, ποὺ ἀσκοῦν τὴν ἐξουσία στὴ χώρα μας ὄχι ἐλέῳ Θεοῦ οὔτε ἐλέῳ λαοῦ, ἀλλὰ ἐλέῳ τῆς νέας τάξης πραγμάτων.
.                     Πορεύεται τὸν ὀρθὸ δρόμο ἡ Δύση πρὸς τὴν ὑλικὴ εὐημερία; Ἡ ἀπάντηση μὲ βάση τὸν εὐαγγελικὸ νόμο εἶναι σαφῶς ἀρνητική. Ὅμως δὲν θὰ προχωρήσουμε σὲ ἀνάλυση μὲ βάση νόμο, ποὺ ἡ Δύση ἔχει σαφῶς ἀπορρίψει. Θὰ κάνουμε κάποιους συλλογισμοὺς μὲ βάση τὴ λεγόμενη κοινὴ λογική, ἂν καὶ ἔχουμε ἔντονες ἐπιφυλάξεις γιὰ τὸ ἂν ὑπάρχει τέτοια. Ἂν ὑπῆρχε, δὲν θὰ ἑρμηνευόταν ὡς φθόνος τῶν λεηλατούμενων καὶ ρημαζόμενων ὁ ἀντιαμερικανισμός. Ξεκινοῦμε ἀπὸ τὴ θεμελιώδη θέση ὅτι ὅλα τελειώνουν στὸν τάφο καί, συνεπῶς, κυρίαρχος στόχος εἶναι ἡ ἀπόλαυση τοῦ βίου στὸ μέγιστο βαθμό. Ἡ μὲ οἰκονομικοὺς ὅρους ἀνάλυση τῶν πάντων μαρτυρεῖ τὴν καθολικὴ σχεδὸν ἀποδοχὴ τῆς θέσης. Εἶναι ἀναμφισβήτητο ὅτι οἱ ἔχοντες καὶ κατέχοντες ἐξασφαλίζουν πολλὲς ἀπολαύσεις. Εἶναι ὅμως δύσκολο νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι αὐτὲς ἐξασφαλίζουν εὐχαρίστηση, ὄχι ὅμως καὶ χαρά; Ψιλὰ γράμματα ἡ διάκριση στὶς δυτικὲς κοινωνίες, στὴ χορεία τῶν ὁποίων, μὲ λύπη μου, ἐντάσσω καὶ τὴ νεοελληνική. Αὐτὲς ἀγνοοῦν τὶς ὅποιες προειδοποιήσεις ἐλαχίστων εἰδικῶν, ποὺ σημαίνουν συναγερμὸ γιὰ πλεῖστες ὅσες παθογένειες: Διάλυση τῆς οἰκογένειας, ποὺ θυσιάζεται στὸν βωμὸ τῆς ἀπόλαυσης μέσῳ τοῦ πανσεξουαλισμοῦ. Οἱ νέοι βλαστοὶ τῶν κοινωνιῶν βιάζονται στὰ κοινωνικὰ θερμοκήπια νὰ δώσουν πρώιμους καρποὺς (ἐφηβικὲς ἐρωτικὲς σχέσεις, ἐκτρώσεις ὡς δικαίωμα (!), ἀδυναμία συγκρότησης οἰκογένειας λόγῳ ἄγνοιας τῆς εὐθύνης καὶ τῶν ὑποχρεώσεων καὶ πολὺ περισσότερο λόγῳ ἄρνησης τῆς θυσίας).
.                          Στὸ κυνήγι τοῦ χρήματος, ποὺ ἐπιδίδονται οἱ γονεῖς πρὸς ἱκανοποίηση ἐπίπλαστων στὰ πλαίσια τοῦ συστήματος ἀναγκῶν, δὲν ἔχουν χρόνο νὰ δοῦν τὰ παιδιά τους καὶ νὰ συνομιλήσουν μαζί τους, πόσο μᾶλλον νὰ τὰ διδάξουν, ἂν βέβαια οἱ ἴδιοι γνωρίζουν τὰ τοῦ βίου. Ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος, κατ’ ἐντολὴ τοῦ «Σάυλοκ», ἐπιτείνει τὸν ἐκτραχηλισμὸ νομοθετώντας καὶ τὴν κατάργηση τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς, ὥστε νὰ καταστεῖ ἀδύνατη ἡ συνεύρεση τῶν μελῶν τῆς οἰκογένειας γύρω ἀπὸ τὸ τραπέζι! Τὰ παιδιὰ δὲν παιδαγωγοῦνται πλέον στὸ σχολεῖο, τὸ ὁποῖο ἔχει ἀπολέσει τὸν παιδευτικό του χαρακτήρα. Ἀποκλειστικὸς παιδαγωγὸς εἶναι ἡ τηλεόραση καὶ τὰ ἠλεκτρονικὰ παιχνίδια, γιὰ τὰ παιδιά, τὸ διαδίκτυο γιὰ τοὺς ἐφήβους καὶ τοὺς νέους. Στὰ πρῶτα παρέχεται ἄφθονη βία, στοὺς ἄλλους ἄφθονο σέξ! Ἡ εἰκονικότητα συγχέεται σὺν τῷ χρόνῳ μὲ τὴν πραγματικότητα. Ὅταν τὸ παιδὶ σκοτώνει καθημερινὰ ἑκατοντάδες κακούς, δὲν συγκινεῖται ὅταν βλέπει συνομήλικά του, τραυματισμένα ἢ νεκρὰ στὴ μικρὴ ὀθόνη, ἰδιαίτερα ὅταν ἔχει ὑποστεῖ πλύση μὲ τὴ διάκριση μεταξὺ καλῶν (ἡμῶν) καὶ κακῶν (ἄλλων)! Μάλιστα στὴν ἐπιθυμία του νὰ γευθεῖ πιὸ ἔντονες συγκινήσεις παίρνει τὸ ὅπλο τοῦ πατέρα του (στὶς ΗΠΑ εἶναι τὸ ὅπλο ἀντικείμενο λατρείας) καὶ ἐπιχειρεῖ καὶ κατὰ καλῶν στὸ σχολεῖο του, ἀφοῦ δὲν εἶναι εὔκολο νὰ βρεῖ κακούς! Πρόσφατα Σουηδὸς πολίτης, φίλος τῆς εἰρήνης, ταξίδεψε μὲ τὰ μικρὰ παιδιά του στὸ Ἰσραήλ, γιὰ νὰ λάβουν αὐτὰ μικρὴ γεύση τῶν δεινῶν τοῦ πολέμου. Δέχθηκε ἔντονες τὶς ἐπικρίσεις ὅτι προκάλεσε ἀθεράπευτα ψυχικὰ τραύματα σ’ αὐτά! Ὅμως πράγματι τὰ ὠφέλησε: Δὲν θὰ ξαναπαίξουν τὰ ἀγαπημένα τους πολεμικὰ παιχνίδια. Ἆραγε θὰ ἐξετάσουμε σὲ βάθος καὶ ἐμεῖς τὴν εὐκολία, μὲ τὴν ὁποία ὁδηγήθηκαν στὸ διπλὸ ἔγκλημα δύο νεαροὶ σὲ βάρος δύο νέων γιὰ ἀσήμαντη, ὅπως χαρακτηρίζεται συνήθως στὰ δικαστικὰ χρονικά, ἀφορμή;
.                         Ὅταν ὁ ἔφηβος ἀπολαύσει, ἄγουρος ἀκόμη, τὶς σαρκικὲς ἡδονές, ἀναζητᾶ νέες ἐμπειρίες στὶς παρὰ φύση ἀπολαύσεις! Ἡ ὁμοφυλοφιλία κάνει θραύση στὶς δυτικὲς κοινωνίες. Μάλιστα ἐπικροτεῖται ἀπὸ κυβερνήσεις, τοπικὴ αὐτοδιοίκηση, ἐπιστημονικὴ κοινότητα! Οἱ ἀνὰ τὸν κόσμο πρεσβεῖες τῶν ΗΠΑ συνεπικουρούμενες ἀπὸ τὶς τῶν ἄλλων δυτικῶν χωρῶν πρωταγωνιστοῦν στὶς ἐκδηλώσεις ὁμοφυλοφιλικῆς ὑπερηφάνειας. (Ἐμεῖς ἄντε νὰ τὰ βάλουμε μὲ κάποιον δήμαρχο!). Ὁ σεξοτουρισμὸς ὀργιάζει στὶς χῶρες τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς καὶ πρόσφατα στὴν Ὀλλανδία νομιμοποιήθηκε τὸ κόμμα τῶν «παιδοφίλων». Στὴν περήφανη Γερμανία λειτουργοῦν οἶκοι κτηνοβασίας καὶ οἱ ζωόφιλοι ἀρκοῦνται νὰ ζητήσουν νὰ μὴ κακοποιοῦνται τὰ ζῶα! Τέλος ἡ ΕΕ προσανατολίζεται στὴ σύνταξη ὁδηγίας γιὰ τὸν συνυπολιγισμὸ στὸ ΑΕΠ τῶν προσόδων ἀπὸ τὴν πορνεία καὶ τὸ ἐμπόριο ὅπλων καὶ ναρκωτικῶν! Ο μουσουλμάνοι χουν ντιληφθε τι σαπίλα χει ξαπλωθε κα εσχωρήσει σ βάθος στς δυτικς κοινωνίες, γι’ αὐτὸ σὲ κάποια πορεία σὲ εὐρωπαϊκὴ πόλη κάποιος κρατοῦσε πινακίδα, ποὺ ἔγραφε: « Ερώπη εναι καρκίνος. Τ σλμ εναι θεραπεία»!

 

ΠΗΓΗ: alopsis.gr

 

«ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

,

Σχολιάστε

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΟΥ ΙΡΑΚ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ εὐθύνη τῆς Δύσης γιὰ τὴν ἐξόντωση τῶν Χριστιανῶν τοῦ Ἰρὰκ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Τεράστια εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς (χριστιανικῆς;) Δύσης γιὰ τὴν ἐξόντωση τῶν Χριστιανῶν τοῦ Ἰράκ. Ἡ τραγικὴ εἰρωνεία εἶναι πὼς ὁ ἀγνωστικιστὴς Πρόεδρος τῆς Γαλλίας κ. Φρ. Ὀλὰντ ἔκαμε «ἀνθρωπιστικὴ» δήλωση, μὲ τὴν ὁποία ἡ χώρα του εἶναι ἕτοιμη νὰ δώσει ἄσυλο τοὺς χριστιανοὺς τοῦ Ἰράκ… «Δὲν θέλουμε νὰ μᾶς δώσετε ἄσυλο, δὲν ζητᾶμε φιλανθρωπία, ζητᾶμε ἀπὸ ἐσᾶς ποὺ προκαλέσατε τὸ χάος στὸ Ἰρὰκ νὰ μᾶς προστατεύσετε καὶ νὰ μείνουμε στὶς προαιώνιες ἑστίες μας, ποὺ τὶς ἔχουμε ἀπὸ τοὺς προγόνους μας, αἰῶνες τώρα, πολὺ πρὶν ἐμφανιστοῦν τὸ Ἰσλὰμ καὶ οἱ Ἄραβες στὴν περιοχὴ», δήλωσε σωστὰ χριστιανὸς κληρικὸς τοῦ Ἰράκ.
.             Ὁ παραλογισμὸς τοῦ πολέμου στὸ Ἰρὰκ ἄρχισε τὸ 2003, μὲ τὴν ἐπίθεση τῶν Ἀμερικανῶν καὶ τῶν Βρετανῶν συμμάχων τους – καὶ ἄλλων στὴ συνέχεια-, κατὰ τοῦ σουνίτη δικτάτορα Σαντὰμ Χουσεΐν. Ἡ δικαιολογία ἦταν πὼς διαθέτει πυρηνικὰ ὄπλα, ποὺ ποτὲ δὲν βρέθηκαν. Ἀπὸ τότε τὸ Ἰρὰκ εἶναι στὸ χάος, μὲ κύρια θύματα τοὺς Χριστιανούς, ποὺ εἶναι σὲ πολὺ χειρότερη θέση ἀπὸ πρὶν τὸ 2013. Τότε, ὅπως συμβαίνει καὶ στὴ Συρία, οἱ Χριστιανοὶ ζοῦσαν ὑπὸ ἕνα αὐταρχικὸ καθεστώς, ποὺ ὅμως τοὺς ἔδειχνε μίαν ἀνεκτικότητα. Εἶχαν τὶς ἐκκλησιές τους, τὰ σχολεῖα τους, τὴν θρησκευτικὴ καὶ κοινωνικὴ ζωή τους. Σήμερα δὲν ἔχουν τίποτε. Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι οἱ τζιχαντιστὲς τοῦ Ἰσλαμικοῦ Κράτους τοῦ Ἰρὰκ καὶ τοῦ Λεβάντε (ΙΚΙΛ), ὅταν κατέλαβαν τὴ Μοσούλη, ζήτησαν ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ Χριστιανοὺς νὰ ἐπιλέξουν: Ἢ νὰ ἀσπασθοῦν τὸ Ἰσλὰμ καὶ νὰ τοὺς ἀφήσουν ἐλεύθερους, ἢ νὰ πληρώνουν κεφαλικὸ φόρο (jiziya tax), ὡς «προστατευόμενοι ἄπιστοι ὑποτελεῖς» (ραγιάδες), ἢ νὰ ἐγκαταλείψουν τὶς οἰκίες καὶ τὶς περιουσίες τους, ἤ, ἂν δὲν ἐφαρμόσουν τὰ ὅσα τοὺς ἐπιτάσσουν, θὰ ἐκτελεσθοῦν!
.             Στὴ Μοσούλη, ποὺ εἶναι ἡ σύγχρονη πόλη δίπλα στὴ βιβλικὴ Ἀσσυριακὴ πόλη Νινευί, ὑπῆρχαν 7.500 Χριστιανοί. Σήμερα δὲν ὑπάρχει κανείς. Οἱ περισσότεροι κατέφυγαν σὲ γειτονικὲς περιοχὲς τοῦ βορειοανατολικοῦ Ἰράκ, ποὺ ἐλέγχουν οἱ Κοῦρδοι, πολλοὶ ὅμως ἔγιναν μάρτυρες, βασανίστηκαν καὶ ἐκτελέστηκαν ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστές. Οἱ χριστιανικοὶ ναοὶ τῆς πόλης ἄλλοι σφραγίστηκαν, ἄλλοι καταστράφηκαν, ἄλλοι μετατράπηκαν σὲ τζαμιά, ἄλλοι σὲ στρατῶνες… Τὰ στοιχεῖα ποὺ ἀναφέρονται στὴ σχετικὴ ἀνακοίνωση τῆς Διεθνοῦς Ὑπηρεσίας Ἔρευνας τῶν ἀνὰ τὸν κόσμο διωγμῶν τῶν Χριστιανῶν (Open Doors) εἶναι συγκλονιστικά. Μεταξὺ τῶν ἱερῶν τόπων ποὺ καταστράφηκαν εἶναι καὶ ὁ τάφος τοῦ προφήτη Ἰωνᾶ, ποὺ εἶχε μετατραπεῖ σὲ τζαμί, ἀλλὰ ποὺ οἱ φανατικοὶ ἰσλαμιστὲς τὸ ἰσοπέδωσαν, γιατί θεώρησαν ὅτι αὐτὸ «εἶχε γίνει χῶρος ἀποστασίας καὶ ὄχι προσευχῆς», γιατί προσεύχονταν σ’ αὐτὸ καὶ σιίτες μουσουλμάνοι…
.             Ὅμως ἡ Δύση ἀδιαφορεῖ γιὰ τὴ γενοκτονία τῶν Χριστιανῶν τοῦ Ἰρὰκ καὶ γιὰ τὶς καταστροφὲς σὲ θρησκευτικοὺς τόπους καὶ σημαντικὰ πολιτιστικὰ μνημεῖα. Εἶναι ἐντυπωσιακὸ ὅτι ὁ Πρόεδρος Ὀμπάμα, μόλις τὸ Ἰσραὴλ κατήγγειλε ὅτι ἀπήχθη ἀπὸ τὴ Χαμάς ἕνας, ἕνας, στρατιώτης του, ἀμέσως προέβη ὁ ἴδιος σὲ αὐστηρὴ δήλωση γιὰ τὴν ἀπελευθέρωσή του. Γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς τοῦ Ἰράκ, πού, μὲ κύρια τὴν εὐθύνη τῶν ΗΠΑ, ὑφίστανται γενοκτονία ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς ἀντάρτες, δὲν ὑπῆρξε ἀνάλογη πρακτικὴ κίνηση συμπαράστασης ἀπὸ τὸν Ἀμερικανὸ Πρόεδρο.
.             Στὴ γραφειοκρατία τῆς CIA καὶ τῶν ἄλλων δικτύων πληροφοριῶν τῶν ΗΠΑ ἢ τὰ στελέχη τους ἔχουν εὐφυΐα ποὺ δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν ἰσχὺ τῆς χώρας, ἢ κάνουν ὑπολογισμοὺς σὲ κολοσσιαῖα ζητήματα γεωστρατηγικῆς ὡς νὰ παίζουν κάποιο παιχνίδι «Ἀτάρι», ἢ ἔχουν παντελῆ ἄγνοια τῆς ἱστορίας καὶ τῶν ἰδιομορφιῶν τῶν χωρῶν καὶ τῶν λαῶν στοὺς ὁποίους ἐμπλέκονται, ἢ τέλος εἶναι τόσο μεγαλοφυεῖς καὶ ἔχουν σχέδιο νὰ κατασκευάσουν ἀπὸ τὸ χάος καὶ τὴν κόλαση τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἕνα νέο χάρτη μὲ καινούργια κράτη, ποὺ θὰ ἐλέγχουν, καὶ νὰ περιθωριοποιήσουν στὴν εὐρύτερη περιοχὴ ὅσες χῶρες δὲν εἶναι συνεργάσιμες, ὅπως λ.χ. τὴ Ρωσία καὶ τὴν Κίνα. Ἂν πάντως οἱ ΗΠΑ σκέφτονταν μὲ τὸ χάος στὸ Ἰρὰκ καὶ στὴ Λιβύη νὰ ἰδιοποιηθοῦν τὰ πλούσια κοιτάσματα πετρελαίων τους, μὲ ὅσα στοιχεῖα εἶναι γνωστά, ἔχουν ἀποτύχει. Ἂν πάλι σκέφτονταν νὰ κερδοσκοπήσουν μὲ τὶς τιμὲς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, μὲ τὴ διαφορὰ στὶς τιμὲς Νέας Ὑόρκης καὶ Λονδίνου (Μπρὲντ) ἐκεῖ τὰ ἔχουν καταφέρει.
.             Δὲν εἶναι εὔκολο πάντως νὰ ἐξηγηθοῦν λογικὰ τὰ λάθη τῶν ΗΠΑ καὶ τῶν συμμάχων τους στὴ Λιβύη, στὴν Αἴγυπτο, στὴ Συρία, στὸ Ἰρὰκ καὶ σὲ ἄλλα κράτη, ποὺ προώθησαν τὴν «ἀραβικὴ ἄνοιξη» καὶ ποὺ βρίσκονται στὸ χάος ἐμφυλίων πολέμων. Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ἐξηγηθεῖ ἡ χωρὶς οὐσιαστικὴ ἀντίσταση ἀπὸ τὶς ΗΠΑ ἀνάπτυξη τοῦ ΙΚΙΛ στὴ Συρία καὶ στὸ Ἰρὰκ καὶ ἡ μεγιστοποίηση τοῦ κινδύνου ἱδρύσεως ἀπὸ μέρους του «χαλιφάτου» στὶς περιοχὲς ποὺ ἔχει καταλάβει καὶ ὅπου θὰ ἐφαρμόζει τὴν ἀπάνθρωπη σαρία σὲ βάρος ὄχι μόνο τῶν Χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν «ἀντιδραστικῶν» μουσουλμάνων. Δὲν χωράει στὸ μυαλὸ τοῦ κοινοῦ ἀνθρώπου πῶς ἀπὸ τὴν ἐξόντωση τοῦ ἡγέτου τῆς Ἂλ Κάϊντα Ὀσάμα Μπὶν Λάντεν «γεννήθηκε» ὁ κλῶνος του, στὸ πρόσωπο τοῦ ἡγέτη τοῦ ΙΚΙΛ Ἀμποὺ Μπακρ ἄλ Μπαγκνταντὶ καὶ πῶς οἱ ταλιμπάν, ἀντὶ νὰ περιοριστοῦν καὶ νὰ ἐξουδετερωθοῦν στὸ Ἀφγανιστάν, ἐξαπλώθηκαν σὲ νέα κράτη καὶ μὲ περισσότερα μέσα… Πῶς ἐπίσης ἀπὸ τὶς καταστροφὲς στὸ Ἀφγανιστὰν τῶν ἐξελληνισμένων κολοσσιαίων ἀγαλμάτων τοῦ Βούδα, ἦρθαν οἱ καταστροφὲς μεγαλοπρεπῶν ναῶν καὶ τζαμιῶν στὸ Ἰρὰκ καὶ στὴ Συρία.
.             Ὑπενθυμίζεται ὅτι παλαιότερα ἡ μεγάλη ἀπειλὴ γιὰ τὴ Δύση ἦσαν οἱ Σιίτες τοῦ Ἰρὰν μὲ τοὺς Ἀγιατολάχ, τοῦ Λιβάνου μὲ τὴ Χεζμπολὰ καὶ τῆς Συρίας μὲ τοὺς κατέχοντες τὴν ἐξουσία Ἀλαουίτες. Στὴ συνέχεια οἱ Σουνίτες φάνηκαν περισσότερο ἀπειλητικοὶ γιὰ τὴ Δύση μὲ τὶς Βαχαμπιτικὲς αὐταρχικὲς μοναρχίες τοῦ Κόλπου, τὶς τρομοκρατικὲς ἐπιθέσεις τῆς Ἂλ Κάϊντα, τοὺς Τζιχαντιστὲς στὴ Συρία καὶ στὸ Ἰράκ, τοὺς Ταλιμπὰν στὸ Ἀφγανιστὰν καὶ στὸ Πακιστάν, τοὺς Ἀδελφοὺς Μουσουλμάνους στὴν Αἴγυπτο. Προφανῶς τὰ κομπιοῦτερς τῶν στελεχῶν τῶν ΗΠΑ θὰ ἔχουν ζαλιστεῖ ἀπὸ τὶς ραγδαῖες ἐξελίξεις…
.             Δύση δείχνει πιπολαιότητα στ μελέτη το σλμ κα φησυχάζει μ τ στρατιωτικ κα οκονομικ σχύ της. Κάνει λάθος. Δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀπειλή, ποὺ αὐτὸ δημιουργεῖ μὲ τὶς ἀκραῖες, φανατικὲς καὶ πολεμοχαρεῖς ὁμάδες του καὶ μὲ τὸν πακτωλὸ τῶν χρημάτων ποὺ διαθέτουν, ἀνεξάρτητα ἂν εἶναι σουνιτικὲς ἢ σιιτικές. Γιὰ τὴν ἄγνοια τῶν «εἰδικῶν» στὶς ΗΠΑ περὶ τοῦ Ἰσλὰμ εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ περίπτωση τοῦ ἀμερικανοῦ καθηγητῆ Σάμιουελ Χάντινγκτον, ὁ ὁποῖος ἐθεωρεῖτο ὁ κατ’ ἐξοχὴν εἰδικὸς στὰ θέματα γεωστρατηγικῆς. Στὸ παγκόσμιας ἐπιτυχίας βιβλίο του γιὰ τὴ σύγκρουση τῶν πολιτισμῶν, ὀρθὰ πρόβλεψε ὅτι θὰ εἶναι πόλεμος θρησκειῶν, ἀλλὰ ταύτισε τὸ Ἰσλὰμ μὲ τοὺς Χριστιανοὺς Ὀρθοδόξους, ποὺ ἦσαν γιὰ πολλοὺς αἰῶνες τὰ πρῶτα καὶ μοναδικὰ ἀναχώματα τοῦ πολιτισμένου κόσμου καὶ τὰ πρῶτα θύματα τῆς μουσουλμανικῆς ἐπιθετικότητας καὶ βαρβαρότητας.
.             Ἡ Δύση, ἕνεκα τῆς ἀγνοίας ἢ τῆς ἀφροσύνης της, ἀφήνει τὸ Ἰσλὰμ ἀνεξέλεγκτα νὰ ἀναπτύσσεται. Ἡ ἄθεη Γαλλία τοῦ κ. Ὀλὰντ ἔχει γίνει ἕρμαιο τῆς ἰσλαμικῆς προπαγάνδας. Ἡ «Φιγκαρὸ» τῆς 29ης Ἰουλίου 2014 ἔγραψε στὴν πρώτη της σελίδα πὼς μὲ τὴν εὐκαιρία τοῦ Ραμαζανίου Λιβανέζος ἐκδότης μοίρασε ἰσλαμικὲς ἐκδόσεις σὲ 1000 καταστήματα τῆς Γαλλίας. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἐκεῖνα ποὺ ἐκθειάζουν τὴ τζιχὰντ καὶ τὸν θάνατο «τῶν ἀπίστων», ὅπως εἶναι τὸ βιβλίο «Ὁ δρόμος τοῦ Μουσουλμάνου»…
.             Στὴν Ἑλλάδα ἡ κατάσταση δὲν εἶναι καλύτερη, ὡς πρὸς τὴ μὴ γνώση τοῦ Ἰσλάμ. Ἡ κυρία Γιαννάκου, ὡς Ὑπουργὸς Παιδείας, ὅταν ἐξήγγειλε τὴν ἀνέγερση τζαμιοῦ στὸ Βοτανικό, μὲ δαπάνη τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, καὶ ἐρωτήθηκε ποιοὶ θὰ προσεύχονται ἐκεῖ, οἱ Σουνίτες ἢ οἱ Σιίτες, ἔδωσε τὴν ἀπάντηση «ἂς τὰ βροῦν μεταξύ τους», ἀπάντηση ποὺ ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὸ Ἰράκ, ἦταν πρόχειρη καὶ ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν ἠρεμία τῆς Ἀθήνας καὶ τῆς χώρας. Στὸ ἴδιο ἐπίπεδο μὲ τὴν κυρία Γιαννάκου γνώσης τοῦ Ἰσλὰμ κινεῖται τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ σήμερα, μὲ τὴν προώθηση ἵδρυσης Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ Δημάρχου Θεσσαλονίκης κ. Ι. Μπουτάρη, μὲ τὴ διάθεσή του νὰ μετατρέψει τὴν συμπρωτεύουσα σὲ μία πόλη «ἑλκυστικὴ» στοὺς Τούρκους, 102 χρόνια μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσή της ἀπὸ τὴ μακραίωνη καὶ ἀπάνθρωπη δουλεία σ’ αὐτούς.
.             Τὴ γενοκτονία τῶν Χριστιανῶν τοῦ Ἰρὰκ καταδίκασαν μὲ δηλώσεις τους οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχες Ἀντιοχείας κ. Ἰωάννης καὶ Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος δὲν προέβη σὲ κάποια εἰδικὴ δήλωση. Ἀρκέστηκε προφανῶς στὴ γενικὴ μνεία ποὺ ἔγινε στὴν κοινὴ δήλωση μὲ τὸν Πάπα Φραγκίσκο στὰ Ἱεροσόλυμα, τὸν περασμένο Μάϊο, πρὶν δηλαδὴ ἐπιδεινωθεῖ ἡ κατάσταση στὸ Ἰράκ. Τὴ συμπαράστασή του στοὺς δοκιμαζόμενους Χριστιανοὺς τοῦ Ἰρὰκ καὶ γενικότερα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἐξέφρασε, πρὸς τιμήν του, μὲ ἐγκύκλιό του, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Δημήτριος. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τηρεῖ σιγὴ γιὰ τὴ δοκιμασία τῶν Χριστιανῶν στὸ Ἰράκ. Τὸ παράξενο θὰ ἦταν ἂν εἶχε ἐκδώσει κάποια ἀνακοίνωση.-

, , , ,

Σχολιάστε

ΥΠΟ ΔΙΑΛΥΣΗ Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Γιατί τόσο μίσος τῶν Δυτικῶν εἰς βάρος τῶν Ρώσων καὶ τῶν Ὀρθοδόξων;»

Ὑπὸ διάλυση ἡ Οὐκρανία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Πολλοὶ ἀναλυτὲς διαπιστώνουν ὅτι τὸ ἀγεφύρωτο πολιτισμικὸ χάσμα, τὸ ἀμοιβαῖο βαθὺ μίσος καὶ ἡ ἑκατέρωθεν καχυποψία μεταξὺ τῆς φιλοδυτικῆς καὶ τῆς ρωσόψυχης Οὐκρανίας ὁδηγοῦν στὴ διάλυση καὶ στὸ τέλος τῆς χώρας, μὲ τὴ σημερινή της μορφή. Ὁ διχασμὸς εἶναι προφανὴς σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, στὸ Στρατό, στὰ Σώματα Ἀσφαλείας, στὸ Κοινοβούλιο, στὴν Ἐκτελεστικὴ Ἐξουσία, στὶς Δημόσιες Ὑπηρεσίες, στὴν Κουλτούρα, στὴ Θρησκεία. Στὸ Στρατό, στὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ στὶς Μυστικὲς Ὑπηρεσίες ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ καὶ ἄνδρες τόσο ἀπὸ τὴ Δυτικὴ ὅσο καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Οὐκρανία, ποὺ εἶναι ἀδύνατο νὰ συνεργασθοῦν καὶ ὁ ἕνας ὑποβλέπει καὶ ὑποπτεύεται τὸν ἄλλον. Ὁ Sergio Romano, δημοσιογράφος τῆς ἔγκυρης ἰταλικῆς ἐφημερίδας   Corriere della Sera, στὶς 9 παρελθόντος Ἀπριλίου, ἔγραψε τὴν περίπτωση ἡ Οὐκρανία νὰ ἀποκτήσει τὸ καθεστὼς τοῦ Βελγίου, ὅπου δύο διαφορετικὲς ἐθνικὲς καὶ πολιτιστικὲς ὀντότητες (Βαλόνοι καὶ Φλαμανδοὶ) τὸ 1830 κατέστησαν ὁμόσπονδο κράτος, μὲ ἀπόφαση τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Τὸ πείραμα στὸ Βέλγιο ἔχει ἐν μέρει ἐπιτύχει, ἀλλὰ πάντοτε ὑπάρχουν φυγόκεντρες τάσεις καὶ βεβαίως δὲν ὑπάρχει ὁ ἀπὸ αἰώνων ἀβυσσαλέος διχασμὸς τῆς Οὐκρανίας. (Σημ. Δὲς προηγούμενο ἄρθρο μου «Ἡ διχασμένη Οὐκρανία»).
.           Τὰ ὅσα τραγικὰ συμβαίνουν στὴν Οὐκρανία δὲν ὀφείλονται μόνο στὸν γεωστρατηγικὸ ἀνταγωνισμὸ μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Ρωσίας, δὲν εἶναι δηλαδὴ ἡ περίπτωση γιὰ τὴ Ρωσία τῶν παρακαυκασίων χωρῶν Γεωργίας, Ἀρμενίας καὶ Ἀζερμπαϊτζάν, ἤ, παλαιότερα, γιὰ τὶς ΗΠΑ, τῆς Κούβας. Οἱ Ρῶσοι τῆς Οὐκρανίας, μετὰ τὴν ἐξέγερση τῶν δυτικόφιλων στὴν πλατεία Μεϊντὰν καὶ τὸ πραξικόπημα σὲ βάρος τοῦ ρωσόψυχου νομίμου Προέδρου της Β. Γιανουκόβιτς, αἰσθάνονται ὅτι βρίσκεται σὲ κίνδυνο ἡ ἐθνική τους ταυτότητα ἀπὸ τὴν ἐπιθετικότητα τῆς Δύσης καὶ τῶν Οὐκρανῶν ὀπαδῶν της.
.           Ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ νομίμου καὶ μὲ δημοκρατικὲς διαδικασίες ἐκλεγεμένου Προέδρου Γιανουκόβιτς ἀποτελεῖ πραξικόπημα. Ἂν τὸ ἴδιο συνέβαινε σὲ χώρα μὴ φιλικὴ στὴ Δύση, θὰ εἶχε ξεσηκωθεῖ τὸ Σύμπαν, πιθανὸν θὰ εἶχε ἐπέμβει τὸ ΝΑΤΟ καὶ οὐδεὶς θὰ ἀναγνώριζε τὸ νέο καθεστώς. Ἀντίθετα τὸν χωρὶς καμία νομιμοποίηση πρωθυπουργὸ τῆς Οὐκρανίας Ἀρσένι Γιατσένιουκ ὅλοι τὸν ἀναγνωρίζουν, τὸν δέχονται καὶ τὸν βοηθᾶνε… Ἕως καὶ ὁ Πάπας τὸν δέχθηκε, ποὺ βεβαίως στηρίζει μὲ κάθε τρόπο τὸ ἐπιβληθὲν παράνομο καθεστώς.
.           Ἡ ἀντίδραση τῆς Δύσης σὲ βάρος τῆς Ρωσίας ἐντάθηκε μὲ τὴν σ’ αὐτὴν ἔνταξη τῆς Κριμαίας μετὰ ἀπὸ Δημοψήφισμα, στὸ ὁποῖο τὸ 96% τῶν κατοίκων της τάχθηκε ὑπὲρ τῆς ἐντάξεώς της στὴ Ρωσία. Στὴν Κριμαία κατοικοῦν Ρῶσοι, σὲ ποσοστὸ 96%, πολὺ μεγαλύτερο ἀπὸ αὐτὸ τῶν Κοσοβάρων στὸ Κοσσυφοπέδιο. Ὅταν οἱ Σέρβοι, μὲ τὰ χίλια δίκια τους, ἀφοῦ τὸ Κοσσυφοπέδιο εἶναι ἡ μήτρα τοῦ Ἔθνους τους, ὅπως τὸ Κίεβο γιὰ τοὺς Ρώσους, ζήτησαν νὰ μὴν ἀναγνωριστεῖ τὸ Δημοψήφισμα ποὺ διενήργησαν οἱ Μουσουλμάνοι Κοσοβάροι γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία τῆς περιοχῆς τους, ἡ Δύση ἀπάντησε ὅτι ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιάθεσης καὶ ἀμέσως τὸ ἀναγνώρισε… Ὅταν τὸ ἴδιο ἀκριβῶς ἔκαμαν οἱ Ρῶσοι τῆς Κριμαίας δὲν τὸ ἀναγνώρισε καὶ μίλησε γιὰ παράνομη ἐνέργεια… Πολὺ σωστὰ τὸ ἐπισήμανε σὲ ἄρθρο του ὁ εἰδικὸς σὲ θέματα γεωστρατηγικῆς Ὀλιβιὲ Ζαλὲκ στὸν «Le Monde Diplomatique» τοῦ Ἀπριλίου 2014.
.           Στὸ Οὐκρανικὸ πρόβλημα ἀναμίχθηκαν οἱ ΗΠΑ καὶ οὐδεὶς ἔντιμος καὶ λογικὸς ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ἀντιληφθεῖ τὸ γιατί, πέραν τῆς στρατηγικῆς τους νὰ περιορίσουν τὴν ἐπιρροὴ τῆς Ρωσίας. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἔχει μία ἔστω καὶ ἰσχνή, δικαιολογία, πὼς θέλει νὰ προωθήσει τὴ συνεργασία μὲ τὴν Οὐκρανία καὶ κάποτε νὰ τὴν ἐντάξει στοὺς κόλπους της, ὅπως ἔχει ἤδη κάνει μὲ τὶς ἄλλες πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες. Ὁ Μίκαελ Χάλτζελ, τοῦ Πανεπιστημίου Τζὸν Χόπκινς διερωτᾶται σχετικά: «Γιατί οἱ Ἀμερικανοὶ θά ᾽πρεπε νὰ ἀνησυχοῦν γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς Εὐρώπης περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Εὐρωπαίους;». Ὁ ρόλος τοῦ πλανητικοῦ χωροφύλακα, τοῦ ἐνεργοῦντος ἀνάλογα μὲ τὰ συμφέροντά του καὶ ὄχι μὲ τὸ Δίκαιο δὲν ταιριάζει στὴ Δημοκρατία τῶν ΗΠΑ.
.           Οἱ ἐπιθέσεις ποὺ δέχεται ἡ Ρωσία γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ εἶναι οἱ περισσότερες κάτω ἀπὸ τὴ μέση. Λόγου χάρη, εἶναι προϊὸν προπαγάνδας ἡ ταύτιση τῆς Ρωσίας μὲ τὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ τοῦ Πούτιν μὲ τὸν Στάλιν, ἢ τὸν Μιλόσεβιτς… Στοὺς διαφόρους λιβέλους, ποὺ γράφονται σὲ βάρος τῆς Ρωσίας, ἀποσιωπᾶται τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πούτιν προστατεύει ὄχι μόνο τὰ συμφέροντα τῆς Ρωσίας, ἀλλὰ καὶ τὴν ὕπαρξη τῶν συμπατριωτῶν του ποὺ ζοῦνε στὴν Οὐκρανία. Ἐπίσης δὲν ἀναφέρεται ὅτι ἐπὶ Στάλιν δὲν ὑπέφεραν μόνο οἱ Οὐκρανοί, ἀλλὰ ὅλη ἡ ΕΣΣΔ καὶ κυρίως οἱ Ρῶσοι. Ἑκατομμύρια Ρώσων ὁδηγήθηκαν στὰ ψυχιατρεῖα, στὰ γκουλάγκ, στὰ βασανιστήρια καὶ στὸν θάνατο καὶ χιλιάδες εἶναι οἱ Μάρτυρες ποὺ θυσιάστηκαν γιὰ τὴν Πίστη τους στὴν Ὀρθοδοξία. Εἶναι ἐπίσης προϊὸν προπαγάνδας ἡ ταύτιση τῶν κομμουνιστῶν διανοουμένων (Ἀραγκόν, Σάρτρ, Ζίντ, Ρίτσου) ποὺ εἶχαν γοητευθεῖ ἀπὸ τὸν Στάλιν μὲ τοὺς σημερινοὺς ἀκέραιους καὶ ἐλεύθερους στὸ φρόνημα πνευματικοὺς ἀνθρώπους, ποὺ καταγγέλλουν τὶς ἀκρότητες τῶν φασιστῶν τοῦ Κιέβου, τὶς αὐθαιρεσίες τοῦ ἐκεῖ σημερινοῦ παράνομου καθεστῶτος καὶ τὶς ἐπιδιώξεις του σὲ βάρος τοῦ ρωσικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Οὐκρανίας. Ὁ Πούτιν οὔτε ἅγιος εἶναι οὔτε ὁ πιὸ ἔντιμος τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἐξ ἄλλου οἱ περισσότεροι ποὺ κατέχουν ἐξουσία, σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση. Ἀλλὰ αὐτὴ τὴ στιγμὴ ἐξετάζεται ἡ πολιτική του στὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας καὶ ὄχι στὰ ἐσωτερικά τῆς χώρας του.
.           Ἡ ΕΕ ὀρθῶς δὲν θέλει νὰ εἰσέλθει σὲ ἕνα νέο ψυχρὸ πόλεμο μὲ τὴ Ρωσία, γιατί καὶ ὠφελιμιστικὰ νὰ τὸ δεῖ, ἐκείνη θὰ χάσει. Οἱ περισσότερες χῶρες – μέλη της ἐξαρτῶνται ἐνεργειακὰ ἀπὸ τὴ Ρωσία. Ὀρθῶς λοιπὸν ἡ Γερμανία καὶ οἱ ἄλλες χῶρες τῆς ΕΕ ἐπιδιώκουν νὰ ὑπάρξει μία εἰρηνικὴ λύση, ἡ ὁποία νὰ ἱκανοποιεῖ ὅλους, ἔστω κι ἂν αὐτὸ σήμερα φαίνεται καὶ εἶναι ἀνέφικτο. Ὁ Ζαλὲκ στὸ ἄρθρο του, ποὺ ἀναφέραμε προηγουμένως, σημειώνει πὼς τρεῖς εἶναι οἱ προτεραιότητες γιὰ τοὺς Οὐκρανούς, ἂν θέλουν νὰ μὴν διαλυθεῖ τὸ κράτος τους: Πρώτη ἡ ἀνεύρεση γεωπολιτικῆς ἰσορροπίας μεταξὺ Ρωσίας καὶ Εὐρώπης, θέμα ποὺ ὅπως ἔχουμε γράψει ἔχει βάθος αἰώνων. Δεύτερη ἡ πολιτισμικὴ καὶ γλωσσικὴ ἰσότητα μεταξὺ τῶν πολιτῶν τῆς Ἀνατολικῆς καὶ τῆς Δυτικῆς Οὐκρανίας. Καὶ τρίτη ἡ καταπολέμηση τῆς διαφθορᾶς τῆς μετακομμουνιστικῆς ἐπιχειρηματικῆς καὶ κρατικῆς ἐλίτ. Ὅμως φαίνεται πὼς κάποιοι θερμοκέφαλοι στὶς ΗΠΑ ἐπιθυμοῦν τὸν Ψυχρὸ Πόλεμο, μὲ τὴ βεβαιότητα ὅτι ἔτσι ἡ χώρα τους θὰ ἐνισχύσει τὴν πλανητικὴ κυριαρχία της…

Γιατί τόσο μίσος σὲ βάρος τῶν Ρώσων καὶ τῶν Ὀρθοδόξων;  

.               Ἀπὸ ἕνα μεγάλο μέρος τῆς δυτικῆς ἰντελιγκέντσιας ἐκφράζεται ἕνας ἱεροεξεταστικὸς φανατισμὸς κι ἕνα μίσος σὲ βάρος τῶν Ρώσων καὶ γενικὰ τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. Λὲς καὶ πρέπει νὰ ἐξοντωθοῦν, ὅπως οἱ Ἰνδιάνοι στὴν Ἀμερική, γιὰ νὰ ἡσυχάσουν καὶ νὰ μὴν ὑπάρχει γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ἐναλλακτικὴ πρόταση ζωῆς, ἔξω ἀπὸ τὴ μετανεωτερικὴ δυτική. Ὁ Μάρτιν Κέτλ ἔγραψε στὴν ἀγγλικὴ ἐφημερίδα «Γκάρντιαν» ὅτι διαβάζοντας τὰ κείμενα τοῦ Ἀμερικανοῦ διπλωμάτη Τζὸρτζ Κέναν, ποὺ διαμόρφωσε τὴν ἀμερικανικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ στρατηγική τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου, καταλήγει ὅτι «οἱ παραλληλισμοὶ ἀνάμεσα στὴ Ρωσία τοῦ Πούτιν καὶ τὴ Ρωσία τοῦ Στάλιν εἶναι ξεκάθαροι. Ἀνάμεσα σὲ ἄλλους ὁ ρωσικὸς ἐθνικισμός, ἡ ἀναξιοπιστία, ἡ θεμελιώδης ἀπουσία κοινῶν ἀξιῶν μὲ τὴ Δύση, ἡ σημασία τοῦ πυρηνικοῦ ἀδιεξόδου…». Φυσικὰ γιὰ τὸν ἐθνικισμὸ καὶ τὴν ἀναξιοπιστία τῶν ΗΠΑ οὐδὲν ἀναφέρεται.
.           Ἐκφραστὴς τοῦ ἀντορθοδόξου φανατισμοῦ εἶναι ὁ γνωστὸς Ἀμερικανὸς καθηγητὴς Σάμιουελ Χάντιγκτον (1927-2008). Στὸ βιβλίο του «Ἡ σύγκρουση τῶν Πολιτισμῶν καὶ ὁ ἀνασχηματισμὸς τῆς παγκόσμιας τάξης», ποὺ προκάλεσε πολλὲς συζητήσεις, γράφει ὅτι «ἡ Εὐρώπη τελειώνει ἐκεῖ ποὺ τελειώνει ἡ δυτικὴ Χριστιανοσύνη καὶ ἐκεῖ ποὺ ἀρχίζει τὸ Ἰσλὰμ καὶ ἡ Ὀρθοδοξία». (Σημ.!!!)… Καὶ συνεχίζει: «Ὁ πρῶτος στόχος ποὺ πρέπει νὰ θέσει ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη εἶναι “νὰ ἀπορροφηθοῦν ξανὰ οἱ λαοὶ τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης στὴ δική μας πολιτιστικὴ καὶ οἰκονομικὴ κοινότητα, ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ ἀνήκουν: νὰ συσφίγξουμε τοὺς δεσμοὺς μεταξὺ Λονδίνου, Παρισιοῦ, Ρώμης, Μονάχου, καὶ Λειψίας, Βαρσοβίας, Πράγας καὶ Βουδαπέστης”….Ὁ Πρόεδρος τῆς Λιθουανίας εἶχε πεῖ ὅτι οἱ Λιθουανοὶ εἶχαν νὰ διαλέξουν μεταξὺ “δύο πολιτισμῶν” καὶ ἐπέλεξαν τὸν λατινικὸ κόσμο, προσηλυτίστηκαν στὸν ρωμαιοκαθολικισμὸ καὶ ἐπέλεξαν μία μορφὴ κρατικῆς ὀργάνωσης, ποὺ στηρίζεται στὸ νόμο. Μὲ παρόμοιο τρόπο οἱ Πολωνοὶ λένε ὅτι ἀνήκουν στὴ Δύση ἀπὸ τὸν 10ο αἰώνα, ὅταν ἐπέλεξαν τὸ δυτικὸ Χριστιανισμὸ ἔναντι τοῦ Βυζαντίου…»
.            «…Ἡ Ἑλλάδα δὲν ἀποτελεῖ μέρος τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ, ἀλλὰ ὑπῆρξε ἡ πατρίδα τοῦ κλασσικοῦ πολιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε, μὲ τὴ σειρά του, σημαντικὴ πηγὴ τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Στὴν ἀντιπαράθεσή τους μὲ τὴν Τουρκία οἱ Ἕλληνες θεωροῦν τοὺς ἑαυτοὺς τοὺς ἱστορικὰ ὑπερασπιστὲς τοῦ Χριστιανισμοῦ… Παρόλα αὐτὰ ἡ Ἑλλάδα ἀποτελεῖ ἐξαίρεση ὡς ὀρθόδοξος ξένος στοὺς δυτικοὺς ὀργανισμούς. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἕνα εὔκολο μέλος οὔτε γιὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἀλλὰ οὔτε καὶ γιὰ τὸ ΝΑΤΟ καὶ δυσκολεύεται νὰ προσαρμοστεῖ στὶς ἀρχὲς καὶ στὰ ἤθη καὶ τῶν δύο… Ἡ συμπεριφορὰ τῆς Ἑλλάδος ὡς προεδρεύουσας τοῦ Συμβουλίου τῆς ΕΕ τὸ 1994 ἐξόργισε τὰ ἄλλα μέλη καὶ οἱ ἀξιωματοῦχοι τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης χαρακτήρισαν λάθος τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι μέλος….».
.           Γιὰ τὴν Οὐκρανία ὁ Χάντινγκτον βλέπει ὡς πιθανὴ ἐκδοχὴ νὰ διασπαστεῖ σὲ δύο ξεχωριστὲς ὀντότητες κατὰ μῆκος τῆς πολιτισμικῆς συνοριακῆς γραμμῆς καὶ ἡ ἀνατολικὴ πλευρὰ νὰ συγχωνευθεῖ μὲ τὴ Ρωσία. Ἐπίσης ἀναφέρει τὴν περίπτωση τῆς Κριμαίας, ὅπου τὸ 1992 ἡ ἐκεῖ Βουλὴ ἀνακήρυξε τὴν ἀνεξαρτησία τῆς περιοχῆς, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ πιέσεις ἀνακάλεσε τὴν ἀπόφασή της. Ὁ Χάντινγκτον ἀπὸ τότε (Σημ.: Σὲ πρώτη ἔκδοση στὰ ἀγγλικὰ τὸ βιβλίο του ἐκδόθηκε τὸ 1996) προέβλεψε πὼς μία δυτικὰ προσανατολισμένη Οὐκρανία θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι βιώσιμη «μόνο ἂν εἶχε ἰσχυρὴ καὶ ἀποτελεσματικὴ δυτικὴ ὑποστήριξη. Καὶ μία τέτοια ὑποστήριξη εἶναι, μὲ τὴ σειρά της, πιθανὸ νὰ ὑπάρξει μόνο ἂν οἱ σχέσεις μεταξὺ Δύσης καὶ Ρωσίας ὑποχωρήσουν σημαντικὰ καὶ καταλήξουν νὰ μοιάζουν μὲ αὐτὲς ποὺ ὑπῆρχαν κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου». Εἶναι σαφὲς ὅτι οἱ γεωστρατηγικοὶ ἀναλυτές, ὅπως ὁ Χάντιγκτον, ἀπὸ τότε πρόβλεπαν καί, οὐσιαστικά, πρότειναν τὶς σημερινὲς ἐξελίξεις καὶ τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου…
.           Ὁ Ντοστογιέφσκι στὸ Ἡμερολόγιό του περιγράφει αὐτὸ τὸ μίσος τῶν Δυτικῶν ἔναντι τῆς ἰσχυρῆς Ρωσίας καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας. Νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ἡ Δύση δὲν θέλησε ποτὲ καὶ μία ἰσχυρὴ Ἑλλάδα… Στὰ 1876 ἔγραψε: «Ἡ Εὐρώπη ποτὲ δὲν μᾶς ἔδειξε ἐμπιστοσύνη. Δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς δεῖ παρὰ μόνο μὲ ἐχθρότητα». Καὶ πάρα κάτω σημειώνει τὴ γοητεία ποὺ ἀσκεῖ σὲ ὁρισμένους Ρώσους ἡ ἡδονιστικὴ ζωὴ τῆς Δύσης, ποὺ παρουσιάζεται ὡς «σύγχρονη» καὶ «ἀπελευθερωμένη». Γράφει ὁ μέγας Ρῶσος συγγραφέας: «Ὁρισμένοι ἀπὸ τοὺς Ρώσους ἄλλαξαν θρησκεία καὶ πέρασαν στὸν Καθολικισμό… Οἱ συντηρητικοὶ στὴν Εὐρώπη εἶναι ριζικὰ ἀρνητικοὶ ἀπέναντι στὴ Ρωσία. Ἀποτελοῦν τοὺς καταστροφεῖς, τοὺς ἐχθρούς της Ρωσίας! Ἡ ἔχθρα τους πρὸς τὴ Ρωσία καὶ τὴν Ὀρθοδοξία σημαίνει γι’ αὐτοὺς τὸν ἀληθινὸ Εὐρωπαῖο, τὸ αὐθεντικὸ παιδὶ τοῦ πολιτισμοῦ…».-

  Ὁ Θρησκευτικὸς χωρισμὸς τῶν Σλαύων

.              Δώδεκα εἶναι οἱ Εὐρωπαϊκὲς χῶρες ποὺ κατοικοῦνται κυρίως ἀπὸ Σλαύους, ποὺ παλαιότερα ἦσαν ὅλοι Ὀρθόδοξοι. Στὸ διάβα τῶν αἰώνων ὁρισμένοι ἀποσπάσθηκαν ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἀσπάσθηκαν τὸν Καθολικισμό, τὸν Προτεσταντισμὸ ἢ τὸ Ἰσλάμ. Ὁ Χάντιγκτον ὑποστηρίζει πὼς ἡ Εὐρώπη ἔχει ἀφομοιώσει ὅσους ἀσπάστηκαν τὸν Πάπα καὶ αὐτοὶ εἶναι πλέον μέρος τῆς Δύσης, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους ποὺ τοὺς κατατάσει μαζὶ μὲ τὸ Ἰσλάμ… Στὶς σλαυικὲς χῶρες τῆς Εὐρώπης καὶ μὲ βάση τὰ ὅσα ἀναφέρει ὁ οἶκος Ντὲ Ἀγκοστίνι οἱ κάτοικοι θρησκευτικὰ κατανέμονται ὡς ἀκολούθως:

Στὴ Βοσνία Ἐρζεγοβίνη ὑπῆρξε βίαιος ἐξισλαμισμὸς καὶ ἐκκαθολικισμὸς τῶν Ὀρθοδόξων. Σήμερα στὴ, λόγῶ θρησκευτικῶν διαφορῶν, θνησιγενῆ αὐτὴ χώρα τὸ 43% εἶναι Μουσουλμάνοι, τὸ 39% Ὀρθόδοξοι, καὶ τὸ 18% Ρωμαιοκαθολικοί.

Στὴ Βουλγαρία τὸ 88,2% εἶναι Ὀρθόδοξοι καὶ τὸ 11,8% Μουσουλμάνοι, -τουρκογενεῖς, ἀθίγγανοι καὶ πομάκοι.

Στὴν Κροατία, ὑπὸ τὴν ἐπήρεια τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν ἡγεμόνων, ποὺ τὴν ὑπέταξαν, οἱ κάτοικοι ἀλλαξοπίστησαν καὶ μετέτρεψαν τὸ ἀλφάβητό τους ἀπὸ κυριλλικὸ σὲ λατινικό. Ἔτσι, κατὰ τὸν Χάντιγκτον, «ἐκσυγχρονίστηκαν». Σήμερα τὸ 88,4% εἶναι Ρωμαιοκαθολικοί, τὸ 5,6% Ὀρθόδοξοι, τὸ 2,3% Μουσουλμάνοι καὶ τὸ 0,6% Προτεστάντες.

Στὴ Λευκορωσία οἱ περισσότεροι Σλαῦοι κάτοικοί της ἀντέστησαν στοὺς κατὰ καιροὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς ἡγεμόνες ποὺ τοὺς ὑπέταξαν. Σήμερα τὸ 82% εἶναι Ὀρθόδοξοι καὶ τὸ 18% Ρωμαιοκαθολικοί. Τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Οὐκρανία τοὺς ἔχουν θορυβήσει. Φοβοῦνται μήπως ἔρθει ἡ σειρά τους…

Στὴν Οὐκρανία τὸ 85% εἶναι Ὀρθόδοξοι, διεσπασμένοι σὲ τρία κομμάτια, τὸ 8,2% Ρωμαιοκαθολικοί, κανονικοὶ καὶ Οὐνίτες, καὶ τὸ 3,6% Προτεστάντες.

Στὴν Πολωνία οἱ Σλαῦοι τῆς χώρας ἦσαν οἱ πρῶτοι ποὺ προσχώρησαν στὸν Πάπα καὶ στὸν ἐκδυτικισμό. Σήμερα τὸ 90,7% εἶναι Ρωμαιοκαθολικοὶ καὶ τὸ 1,4% Ὀρθόδοξοι, κυρίως Λευκορῶσοι.

Στὴ Ρωσία τὸ 85% εἶναι Ὀρθόδοξοι, τὸ 8,4% Προτεστάντες – ἡ προσηλυτιστικὴ προπαγάνδα τους κάνει θραύση στὴν μετακομμουνιστικὴ ἐποχὴ – καὶ τὸ 7% Μουσουλμάνοι – Τάταροι, Τσετσένοι καὶ ἄλλοι.

Στὴ Σερβία καὶ στὸ Μαυροβούνιο -μία ἀκόμη περίπτωση ποὺ ὁ τοπικιστικὸς φανατισμὸς δρᾶ διχαστικὰ στὸν ἴδιο λαό- οἱ Ὀρθόδοξοι δὲν ἀκολούθησαν τοὺς Κροάτες καὶ τοὺς Σλοβένους ἀδελφούς τους καὶ δὲν ὑπέκυψαν στὸν Πάπα. Ἀκολουθοῦν τὴν κυριλλικὴ γραφή, δηλαδὴ μιλᾶνε μὲ τοὺς Κροάτες καὶ τοὺς Σλοβένους τὴν ἴδια γλώσσα, ἀλλὰ τὴν γράφουν διαφορετικά… Τὸ 75,2% εἶναι Ὀρθόδοξοι, τὸ 19% Μουσουλμάνοι (Σημ.: Περιλαμβάνονται οἱ Κοσοβάροι) καὶ τὸ 5,8% Ρωμαιοκαθολικοί.

Στὰ Σκόπια τὸ 72% τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι Ὀρθόδοξοι, τὸ 28,3% Μουσουλμάνοι – κυρίως Ἀλβανοί–, καὶ τὸ 1% Ρωμαιοκαθολικοί.

Στὴ Σλοβακία οἱ Σλαῦοι κάτοικοι τῆς χώρας ἔχουν ὑποστεῖ σοβαρότατες ἐπιδράσεις ἀπὸ τοὺς κατακτητὲς τῆς χώρας τους. Ἀποτέλεσμα σήμερα τὸ 60,4% νὰ εἶναι Ρωμαιοκαθολικοί, τὸ 6,3% Προτεστάντες, τὸ 1% Ὀρθόδοξοι καὶ τὸ 30% δηλώνουν ἄθεοι.

Στὴ Σλοβενία οἱ Σλαῦοι κάτοικοί της ὑπέστησαν ὅσα καὶ οἱ γείτονές τους Κροάτες. Τὸ 82,9% εἶναι Ρωμαιοκαθοκοί, τὸ 2% Ὀρθόδοξοι καὶ τὸ 10% δηλώνουν ἄθεοι.

Στὴν Τσεχία ἰσχύουν τὰ ἴδια μὲ αὐτὰ τῆς Σλοβακίας. Σήμερα οἱ κάτοικοί της, σὲ ποσοστὸ 55% (!!!) δηλώνουν ἄθεοι, τὸ 39,2% Ρωμαιοκαθολικοί, τὸ 3,7% Προτεστάντες καὶ τὸ 0,5% Ὀρθόδοξοι. –

, , , ,

Σχολιάστε

ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ «ΑΝΗΚΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ», ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΠΟΡΝΗ, «ΔΥΣΙΝ»; (Δ. Νατσιός)

Ὣς πότε θὰ «ἀνήκομεν εἰς τὴν», διεφθαρμένη πόρνη, «Δύσιν»;

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Τὸ χαράτσι, τὰ παιδιὰ
μοναχὸς νὰ κρίνεις
ἄλλο νὰ στὰ παίρνουνε
κι ἄλλο νὰ τὰ δίνεις» (Κ. Βάρναλης)

.                 Γύρω στὸ 970μ.Χ., ἕνα παπικὸ κάθαρμα, ὀνόματι Λιουτπράνδος, «ἐπίσκοπος» Κρεμόνας, ἀποστέλλεται στὴν Πόλη ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ὄθωνα Α´ τῆς Γερμανίας. (Εἶναι ἡ δεύτερη ἀποστολή του. Εἴκοσι χρόνια πρίν, τὸ 949, ἐγκωμίαζε μὲἐνθουσιώδεις μεγαλοστομίες τοὺς Βυζαντινούς. «Ξεπερνοῦν ὅλα τὰἔθνη σὲ πλοῦτο καὶ παιδεία», ἔγραφε τότε). Τὴν δεύτερη φορά, εὐρισκόμενος προφανῶς σὲ διατεταγμένη ὑπηρεσία ἐνίσχυσης τῆς παπικῆς προπαγάνδας καὶ διασυρμοῦ τοῦ Βυζαντίου στὴ Δύση, γράφει μὲ πρωτοφανὲς μίσος κατὰ τῶν Ἑλλήνων. Λιβελλογραφεῖ, χυδαιολογεῖ, συκοφαντεῖ τὸν αὐτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, ἐπιδίδεται σὲ ἀπύλωτο ὑβρεολόγιο. («Μοχθηρὸν καὶ κακόβουλον» τὸν χαρακτηρίζει ὁ Παπαρρηγόπουλος, στὸν Ε´ τόμο τῆς ἱστορίας του. (Σελίδες 118-134). Ζήτησε, ἡ θυγατέρα τοῦ αὐτοκράτορα Ρωμανοῦ καὶ τῆς Θεοφανοῦς, νὰ δοθεῖ σύζυγος στὸ γιὸ τοῦ Ὄθωνα. «Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λές;», τοῦ ἀπαντᾶ ὁ αὐτοκράτορας: «Μία πορφυρογέννητη, κόρη πορφυρογέννητου, νὰ παντρευτεῖ βάρβαρο; Ποτέ!!!». Σκύλιασε ὁ ἀχρεῖος. Στὸ τραπέζει ποὺ παρέθεσε ὁ Φωκᾶς, τὸν ἔβαλε νὰ καθίσει στὴν ταπεινὴ 15η θέση. Οἱ ὕβρεις καὶ οἱ γελοῖοι χλευασμοί, τοῦ κοπρόνου Φράγκου, κατὰ τοῦ αὐτοκράτορα, στὶς ἐπιστολές του στὸν πάπα καὶ τὸν Ὄθωνα, καταλαμβάνουν ὁλόκληρες σελίδες. Τὸ κακὸ ὅμως ἔγινε. Τὰ πλούτη τῆς Πόλης ἔγιναν γνωστὰ καὶ θάμπωσαν τοὺς Φράγκους. Ἡ ἐξαθλιωμένη, βάρβαρη καὶ σὲ δημογραφικὴ ἔκρηξη τελοῦσα Εὐρώπη, ἐπινοεῖ τὴν λύση: Σταυροφορίες, ἡ μεγαλύτερη ἀπάτη τῆς παγκόσμιας ἱστορίας, ἡ πρώτη ἀποικιοκρατικὴ ἐξόρμηση τῆς Δύσης. Κλέφτες, λωποδύτες, πειναλέες μάζες, ἄγρια θηρία -οἱ Σταυροφόροι- ξεχύνονται στὴν Ρωμανία καὶ μὲ ἀποκορύφωμα τὸ 1204, λεηλατοῦν, βιάζουν, φονεύουν καὶ κακουργοῦν κατὰ τῶν «σχισματικῶν» Ἑλλήνων. (Ὁ Παπαρηγόπουλος γράφει ὅτι μαζὶ μὲ τοὺς Φράγκους «συνέπραττον, εἰς τὴν δήωσιν καὶ τὴν ἀνηλεῆ καὶ κτηνώδη βιαιοπραγίαν, Πισᾶται, Γεννουαῖοι, Σικελοί, Ἀπουλοι, Οὖγγροι, Ἰσπανοί, Γερμανοί», ὅλη ἡ σημερινὴ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση). Συγχρόνως, ὅσα ἀπ’ αὐτὰ τὰ τρισάθλια ὑποκείμενα, τοὺς Σταυροφόρους, ἤξεραν πέντε γράμματα, ἔγραφαν καὶ τοὺς «ἄθλους» τους, κείμενα ἀπύθμενου μίσους κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ. (Τὸ ὁποῖο καλλιεργοῦσε καὶ ὑποδαύλιζε -ποιός ἄλλος;-τὸ θηρίο τῆς Ρώμης).
.                 Μεταξὺ τῶν ἐμετικῶν κειμένων, στὰ ὁποῖα ξεχειλίζει ὁ φθόνος, ἡ κακία καὶ ἡ παλιανθρωπιὰ τῶν συντακτῶν τους κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί, κυρίως, κατὰ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, εἶναι καὶ  κάποιου Γερμανοῦ «ἱεραποστόλου» ὀνόματι Brocardus. Αὐτὸς ὑπέβαλε τὸ 1332 ὑπόμνημα -μνημόνιο στὸ Φίλιππο Ϛ´ τῆς Γαλλίας, στὸ ὁποῖο ἐξηγεῖ πῶς θὰ γίνει, ἡ τελειωτικὴ αὐτὴ τὴ φορά, διάλυση τοῦ Βυζαντίου καὶ ὁ βίαιος ἐκλατινισμὸς τῶν Ἑλλήνων.
.                 Ὁ ψευτοϊεραπόστολος προτείνει πέντε μέτρα, γιὰ νὰ παραμείνουν αἰώνια τὰ ἐδάφη τῆς Ρωμηοσύνης στὴ Δύση καὶ νὰ ὑποταχθοῦν ὁλοκληρωτικὰ οἱ Ἕλληνες. (Τὰ ἀποσπάσματα τὰ μετέφρασε ὁ Κυρ. Σιμόπουλος καὶ περιέχονται στὸ βιβλίο του «Ξενοκρατία, Μισελληνισμὸς καὶὙποτέλεια», σελ. 249-251).

.                 Πρῶτον: Ἐκκαθάριση τοῦ «ἐσωτερικοῦ μετώπου». Ὅλοι οἱ Λατίνοι ποὺ ἀπαρνήθηκαν τὴν «καθολικὴ πίστη» καὶ τὴν «ρωμαϊκὴἘκκλησία» μὲ λόγο ἢ ἔργο καὶ προσχώρησαν στὴ γραικικὴ ἀπιστία, θὰ καταγγέλλονται ὡς αἱρετικοὶ καὶ ἢ θὰ θανατώνονται ἀπὸ τὴν ἱερὰ ἐξέταση ἢ θὰ ἐξορίζονται διὰ βίου.

.                 Δεύτερον: Ὅλοι οἱ Ἕλληνες μοναχοί, οἱ ὀνομαζόμενοι καλόγεροι, θὰ ἐκδιωχθοῦν ἀπὸ τὰ κατακτημένα ἐδάφη καὶ θὰ διασκορπιστοῦν σὲ διάφορες χῶρες τῆς Δύσης, ἐκτὸς ἂν ἀποκηρύξουν δημόσια τὴν πλάνη τους καὶ δηλώσουν πίστη στὸν πάπα. (Δοκάρι στὰ μάτια τῶν Δυτικῶν, καὶ τότε καὶ τώρα, ὁ ὀρθόδοξος μοναχισμός).

.                 Τρίτον: Γιὰ νὰἐπιστρέψουν ὅλοι οἱ «Γραικοὶ» (ἀπὸ τὸν λεγόμενο Καρλομάγνο καὶἐντεῦθεν ἔτσι μᾶς ὀνομάζουν περιφρονητικὰ οἱ Φράγκοι), στὴν «ὀρθὴ πίστη», στὸν καθολικισμό, καὶ νὰ κοπεῖὁριστικὰὁ δρόμος ἐπιστροφῆς στὴ δογματικὴ πλάνη, πρέπει ν ξεχάσουν τν γλῶσσα τους. Νὰ μὴν μιλᾶνε καὶ νὰ μὴν καταλαβαίνουν ἑλληνικά. (Γι’ αὐτὸ ἀγωνιζόμαστε κατὰ τῶν γλωσσοκτόνων βιβλίων τάχα καὶ Γλώσσας τοῦ Δημοτικοῦ. Χωρὶς τὴν γλῶσσα, φραγκεύουμε μέσα σὲ μία γενιά). Γιὰ τὴν ριζικὴ αὐτὴ λύση, συνεχίζει ὁ Γερμανός, θὰ ἀπαγορευτεῖ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ θὰ ἐπιβληθεῖ ἡ διδασκαλία ἀποκλειστικὰ τῶν λατινικῶν (σ.σ. σήμερα τῶν ἀγγλικῶν). «Τὰ παιδιὰ τῶν Ἑλλήνων πρέπει νὰ μαθαίνουν μόνο τὴν δική μας γλῶσσα, ὥστε νὰ διαβάζουν τὰ δικά μας μόνο βιβλία, νὰ μαθαίνουν τὶς πλάνες τους καὶ νὰ ἐνστερνίζονται τὴν ἁγία μας πίστη καὶ τὸ σωστὸ δόγμα».

.                 Τέταρτον: Ὅλα τὰ βιβλία ποὺ ὑπερασπίζονται τὸ ἀνατολικὸ χριστιανικὸ δόγμα, πρέπει νὰ καοῦν. (Ὁ ἀπόγονός του, ὁἈδόλφος, υἱοθέτησε τὴν συμβουλή του). ΟἱἝλληνες ἔχουν βιβλία σύγχρονα καὶ παλαιότερα, ποὺ περιέχουν πλάνες σχετικὰ μὲ τὴ «ρωμαϊκὴ Ἐκκλησία» καὶ πολλὲς βλασφημίες εἰς βάρος τῶν τέκνων της. Ὅλα αὐτὰ τὰ βιβλία θὰ ἀναζητηθοῦν μὲ ζῆλο κα ὶἐπιμονὴ ἀπὸ εἰδικευμένα γι’ αὐτὸ τὸ ἔργο ἄτομα, θὰ συγκεντρωθοῦν καὶ θὰ ριχτοῦν στὴν πυρά. Γιὰ τὴν συλλογή τους θὰ χρησιμοποιηθοῦν ὅλα τὰ μέσα, ἀπὸ τὴν τρομοκρατία ὣς τὸν ἀφορισμό.

.              Πέμπτον: Εἰδικὰ στὴν Κωνσταντινούπολη θὰ συγκεντρωθεῖ βιαίως, στὴν Ἁγία Σοφία, ὁλόκληρος ὁὀρθόδοξος κλῆρος καὶἀπὸ τὸν λαὸἕνα τουλάχιστον ἄτομο ἀπὸ κάθε οἰκογένεια. «Καὶ μετὰ τὸ κήρυγμα θὰ κληθοῦν ὅλοι νὰ δηλώσουν διὰ βοῆς ὅτι προσχωροῦν στὸ δικό μας δόγμα ὅτι συμφωνοῦν γιὰ τὴν ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν κι ὅτι ὑποτάσσονται στὴ ρωμαϊκὴ Ἐκκλησία καὶ τὸν πατέρα μας, τὸν πάπα…». (Ἂς τὰ διαβάζουν αὐτὰ οἱ ἡμιμαθεῖς τῆς προοδομανίας, οἱ δωδεκαθεϊστὲς καὶ λοιποὶ ἐκκλησιομάχοι. Ἂς βλέπουν τὴν κατάντια τῶν Οὐκρανῶν, ποὺ ἐκλιπαροῦν τοὺς Φράγκους καὶ τὴν ἀγερωχία καὶ λεβεντιὰ τῶν ὀρθοδόξων Ρώσων. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι, ὄχι μόνο ἡ ἐλπίδα μας γιὰἀνάσταση τοῦ Γένους, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπαράθραυστος ἀσπίδα μας. Ἂν ὑποτασσόμεθα τότε στὴν «λατινικὴν καλύπτραν» -πράγμα ποὺ καὶ σήμερα ἐπιχειρεῖται μὲ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ μὲ τοὺς ἡμέτερους μεταπατερικος λακέδες ποὺ τὸν δορυφοροῦν- τὸ ὄνομα τῶν Ἑλλήνων θὰ ἦταν καταχωνιασμένο στὰ σκονισμένα ράφια τῶν βιβλιοθηκῶν).

.             Γερμανς «εραπόστολος» εναι πρτος στν παγκόσμια στορία, πο εσηγεται συστηματική, «πιστημονική», Γενοκτονία. Εἶναι ὁ πρῶτος ποὺ σχεδιάζει πνευματικὴ ἐκμηδένιση, ἐθνικὸ καὶ φυλετικὸ ἀφανισμό. Τὸ σχέδιό του ἐφαρμόσθηκε στὴν ἀμερικανικὴἤπειρο, στὴ νότια μέσῳ τῶν Ἰσπανῶν «κονκισταδόρων (=κατακτητῶν) καὶ στὸν βορρᾶ μὲ τοὺς τυχοδιῶκτες κάου-μπόυ. (Ἡ σφαγὴ καὶ ἡ πολιτιστικὴ καταστροφὴ τῶν ἰθαγενῶν της Ἀμερικῆς εἶναι ἕνα γεγονὸς ποὺ ἀποσιωπᾶται ἐπιμελῶς. Οἱ Ἰσπανοὶ καταχωνιάζουν τὰ ἐγκλήματά τους. Πέραν τῶν σφαγῶν, κατέφευγαν καὶ στὶς προγραμματισμένες διασταυρώσεις μὲ συστηματικὸ βιασμὸ τῶν ἰθαγενῶν γυναικῶν γιὰ τὴ δημιουργία μιᾶς φυλῆς μιγάδων, ποὺ ἐξ αἰτίας τῶν βιολογικῶν καὶ ἀνθρωπομορφικῶν της χαρακτηριστικῶν ξέκοβε ἀπὸ τὶς ἐθνολογικές της ρίζες καὶ δεχόταν τὴν ἐπιρροὴ τοῦ ξένου δυνάστη. Οἱἐξ Εὐρώπης Ἀμερικανοί, ὄχι μόνο δὲν ἔνιωσαν τύψεις γιὰ τὴν Γενοκτονία, ἀλλὰ τὴν μεταμόρφωσαν σὲ πολιτιστικὸ κεφάλαιο, ἐντάσσοντάς την στὶς ἡρωικὲς περιόδους τῆς ἱστορίας τῶν ΗΠΑ, ὅπως ἐκφράζεται στὰ γουέστερν). Τὰ ἴδια ἔκαναν οἱ Γάλλοι στὴν Ἀλγερία, οἱ Ἄγγλοι στὶς ἀποικίες τους ἀνὰ τὸν κόσμο, οἱ Ὀλλανδοί, Βέλγοι, Γερμανοὶ καὶ λοιποὶ «ἑταῖροι» μας στὴν Ἀφρική, ὁ Χίτλερ στὴν Ρωσία, στὴν Ἑλλάδα καὶ στὶς χῶρες τῶν μὴ Ἀρείων, ποὺ κατακτοῦσε. Τὰ ἴδια κάνουν καὶ πάλι μὲ τὰ μνημόνια στὴν πατρίδα μας, χρησιμοποιώντας βεβαίως τοὺς χρήσιμους «Κουίσλιγκ».
.             Τὸ ἐρώτημα ποὺ γεννιέται εἶναι: τί δουλειὰ χουμε μες οἱ λληνες στν Φραγκογερμανικὴ νωση; Γιατί παραμένουμε σατν τν φιδοφωλιά;Ὣς πότε «θὰἀνήκομεν», δηλαδὴ θὰ σκύβουμε ταπεινωμένοι καὶ κατασυκοφαντημένοι τὸ κεφάλι, στὴν διεφθαρμένη πόρνη, «τὴν Δύσιν»;

, , , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΣΥΝΕΝΟΧΗ Η ΔΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ

Συνένοχη ἡ Δύση γιὰ τὸ μακελειὸ στὴν Συρία

Τῆς ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 28.06.13

.            Δὲν ὑπάρχει ἐχέφρων ἄνθρωπος, οἱουδήποτε θρησκεύματος, ὁποιουδήποτε πολιτικοῦ προσανατολισμοῦ, οἱασδήποτε κοινωνικοοικονομικῆς τάξης, ποὺ νὰ μὴν ἔχει φρίξει μὲ τὶς ἀποτρόπαιες δολοφονίες ποὺ λαμβάνουν χώρα στὴ Συρία. Ἐκεῖ, οἱ παράφρονες ἀνθρωποφάγοι τῆς Ἂλ Κάιντα, ἐξοπλισμένοι μὲ χρήματα, ὅπλα καὶ πολιτικὴ «νομιμοποίηση» ἀπὸ τὴν παρακμιακὴ Δύση, διαπράττουν γενοκτονία καθημερινὰ εἰς βάρος τῶν χριστιανικῶν πληθυσμῶν καὶ σφάζουν σὰν τὰ ζῶα τοὺς ὑπερασπιστὲς τῆς νόμιμης κυβέρνησης τοῦ Ἀσαντ.
.            Ἐπειδὴ τὰ κατεστημένα μέσα ἐνημέρωσης σὲ Εὐρώπη καὶ Ἀμερικὴ προβάλλουν τοὺς μανιακοὺς ἰσλαμιστὲς δολοφόνους ὡς «ἀπελευθερωτές», κάποιος πρέπει νὰ ἀνατρέξει σὲ πηγὲς τοῦ διαδικτύου γιὰ νὰ ἀποκτήσει μία σαφῆ καὶ ἀληθῆ εἰκόνα γιὰ τὰ διαδραματιζόμενα στὴ Συρία. Ἀλλά, ἀκόμα καὶ στὸ διαδίκτυο εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολο νὰ παρακολουθήσεις σκηνὲς τόσο ἀκραίας βίας, ποὺ θὰ λογοκρίνονταν ἀκόμη καὶ σὲ ταινία θρίλερ.
.            Ἀκρωτηριασμοί, ἀνθρωποφαγίες, ἀποκεφαλισμοὶ χριστιανῶν πιστῶν, ἱερέων καὶ κυβερνητικῶν στρατιωτῶν καὶ ἄλλα παρόμοια εἶναι ἀδύνατον νὰ τὰ δεῖς, δίχως νὰ στοιχειώσουν ὁριστικὰ καὶ ἀμετάκλητα τὸ ὑπόλοιπο τοῦ βίου σου. Κι ὅλα αὐτὰ ἡ ἄθλια Δύση τῆς λογιστικῆς, μὲ τὶς ρυπαρὲς καὶ ἀντιχριστιανικὲς κυβερνήσεις της, τὰ ἐνθαρρύνει, τὰ σχεδιάζει, τὰ προκαλεῖ!
.            Ἡ Ἑλλάδα μέχρι στιγμῆς ἔχει ἀκολουθήσει πιστὰ τὰ βήματα τοῦ νεκρικοῦ χοροῦ ποὺ σέρνουν οἱ ὑπόλοιπες κυβερνήσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Στὶς 27 Μαΐου ἡ χώρα μας στιγμάτισε τὴν Ἱστορία της ψηφίζοντας «ναὶ» στὴν ἄρση τοῦ ἐμπάργκο ὅπλων πρὸς τοὺς χριστιανομάχους δολοφόνους τῆς Συρίας. Ἡ ἀπόφαση ἐλήφθη στὶς Βρυξέλλες, στὸ Συμβούλιο τῶν ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ε.Ε., καὶ ἀποτέλεσε τὸ πρῶτο βῆμα γιὰ τὴν ἐπίσημη ἐνίσχυσή τους -παντὶ τρόπῳ- ἀπὸ τὶς ΗΠΑ.
.            Οὐσιαστικά, κόσμος πο οκοδομήθηκε μ θεμέλια τν λληνικ σκέψη κα τν χριστιανισμ ατοχειριάζεται, γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσει κάποια σκοτεινὰ συμφέροντα γιὰ τὴν «ἀναδιάταξη» τῶν συσχετισμῶν δυνάμεων στὴν εὐρύτερη περιοχή!
.            Ἡ μόνη χαραμάδα ἐλπίδας στὸ σκοτάδι τοῦ φανατικοῦ Ἰσλὰμ καὶ τῆς τρομοκρατίας εἶναι ἡ ἀντίσταση ποὺ μποροῦν νὰ προβάλλουν στὸ ἐσωτερικὸ τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν καὶ τῆς ὑπερδύναμης ἐκεῖνοι ποὺ διαθέτουν ἀκόμα ἀνθρωπισμὸ καὶ κοινὴ λογική.

, ,

Σχολιάστε

«ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΦΘΟΓΓΙΖΕΙ ΤΑ ΚΑΙΡΙΑ» («Οἱ ὀρθόδοξες κοινότητες τῶν Κυκλάδων τίθενται ἐπὶ ποδὸς πολέμου».1653 καὶ 2013!)

«Εἰσαγωγὴ στὴν Ἱστορία τῆς Δυτικῆς Θεολογίας»

τοῦ καθηγητοῦ Γεωργίου Παναγόπουλου

.             Ἔτος 1653: Ἡ Ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία βυθίζεται στὴν δίνη μιᾶς βαθιᾶς καὶ ἐπώδυνης γιὰ τὸν πολυεθνοτικὸ πληθυσμό της κρίσης. Ὑπὸ τὴν σκιώδη βασιλεία τοῦ μόλις 11ετοῦς Σουλτάνου Μεχμὲτ Δ´, ἕνας ἰδιαιτέρως αἱμοσταγὴς Μ. Βεζίρης, ὁ Ἀχμὲτ Πασάς, ἀναλαμβάνει νὰ συγκρατήση τὸ κράτος ἀπὸ τὴν ὁλοκληρωτικὴ κατάρρευση: ναυτικὸς ἀποκλεισμὸς τῶν Δαρδανελλίων ἀπὸ τοὺς Βενετούς, δημόσια οἰκονομικὰ καθημαγμένα ἀπὸ τὴν διαφθορὰ καὶ τὴν κακοδιοίκηση πυροδοτοῦν ἕναν θηριώδη πληθωρισμό, ποὺ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν σιτοδεία στὶς πόλεις γίνεται αἰτία ἐξάπλωσης ἑνὸς καταστροφικοῦ λιμοῦ. Ἐκείνη τὴν χρονιὰ ἡ δεύτερη Κυριακή τῆς Μ. Σαρακοστῆς, ποὺ ἑορτάστηκε τὴν 9η Μαρτίου, βρίσκει τοὺς Ὀρθόδοξους Ρωμηοὺς τῶν Κυκλάδων ἀνάστατους: διαμαρτύρονται σὲ δημόσιες συγκεντρώσεις καὶ ἀναθεματίζουν τοὺς Φράγκους μισιονάριους, καθὼς καὶ ἕναν Ἰησουΐτη ὀνόματι Φρ. Ρουσιέ. Τί εἶχε συμβῆ; Στὴν γειτονικὴ Σαντορίνη ὁ ἐν λόγῳ Ἰησουΐτης διακήρυσσε δημόσια ὅτι ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς (ὁ κορυφαῖος ὑπέρμαχος τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης τὸν 14ο αἰ.) εἶναι «ψευδοάγιος», ἐνῶ παράλληλα προπαγάνδιζε τὶς ἰδέες αὐτὲς διακινώντας ἕνα βιβλίο ἀνάμεσα στὰ λαϊκότερα στρώματα τοῦ πληθυσμοῦ. Οἱ ὀρθόδοξες κοινότητες τῶν Κυκλάδων τίθενται ἐπὶ ποδὸς πολέμου, ἐνῶ ἀκόμα καὶ τὰ παιδιὰ περνώντας μὲ λιτανεία ἔξω ἀπὸ τὸ ρωμαιοκαθολικὸ μοναστήρι τῆς Νάξου ἐκτοξεύουν ἀναθεματισμοὺς κατὰ τῶν Λατίνων μὴν μπορώντας νὰ συγκρατήσουν τὴν ὀργή τους.
.             Διερωτᾶται κανείς: τί εἶναι αὐτὸ ποὺ σηκώνει στὸ πόδι ἕναν ὁλόκληρο λαὸ γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς μνήμης ἑνὸς ἁγίου; Τί εἶναι, ἐν τέλει, αὐτὸ ποῦ ὠθεῖ ἕναν ὁλόκληρο λαὸ νὰ ἀγωνιστῆ γιὰ «πράγματα μὴ παραδεδεγμένης χρησιμότητας», ὅπως θὰ ἔλεγε ὁ Παπαδιαμάντης, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ διαβιοῖ πενόμενος ὑπὸ τὴν κυριαρχία ἑνὸς ἀλλόδοξου καὶ πολιτισμικὰ κατώτερου δυνάστη; Γιατί τὸ γένος μας, παρὰ καὶ εἰς πεῖσμα τῆς ἀτέρμονης σειρᾶς τῶν ἱστορικῶν δυστυχημάτων, ἀλλὰ καὶ λαθῶν του, εὕρισκε τὴν δύναμη νὰ στέκεται ὄρθιο καὶ τὴν δυνατότητα νὰ διακρίνη καί, κατὰ τὸ αἰσχύλειο παράγγελμα, νὰ φθογγίζη «τὰ καίρια»; Γιατί ο λληνες το ρχιπελάγους, πο τὸν Μάρτη το 1653, ν μέσῳ γενικς κοινωνικς, οκονομικς κα πολιτικς παράλυσης, ξανίστανται κα διαμαρτύρονται χι γι μισθούς, πιδόματα κα δικαιώματα, λλ πειδ θίχθηκε στν πυρήνα της πίστη του, εἶναι νας λας πο φθογγίζει τ καίρια: λαϊκὸ σῶμα ποὺ ἐξακολουθεῖ νὰ διαθέτη ἀντισώματα πνευματικοῦ ἡρωϊσμοῦ καὶ διάκρισης, διάκρισης τς λήθειας π τ ψεδος, τοῦ οὐσιώδους ἀπὸ τὸ ἐπουσιῶδες ἤ, κατὰ τὸν λόγο τοῦ Κυρίου, τοῦ «ἑνός ἐστι χρεία».
.             Ἀκόμα καὶ ἀθέλητα σκέφτεται κανεὶς ὅτι ἡ ἀντιπαραβολὴ τοῦ τότε μὲ τὸ σήμερα μόνον σὲ μελαγχολία μπορεῖ νὰ μᾶς ἐμβάλη. Ἀλήθεια, πόσοι ἀπὸ τοὺς συμπατριῶτες μας σήμερα εἶναι σὲ θέση, ὄχι νὰ ξιφουλκήσουν γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς ὀρθόδοξης πνευματικότητας, ἀλλὰ νὰ ἀπαντήσουν ἁπλῶς στὸ ἐρώτημα ποιός ἦταν ὁ Γρηγόριος Παλαμᾶς καὶ τί σημαίνει τὸ ἔργο του γιὰ τὴν πνευματικὴ ὑπόσταση αὐτῶν πού, ὅπου γῆς, πιστεύουν εἰς Χριστὸν ὀρθοδόξως; Πόσα ἀπὸ τὰ παιδιά μας ἄραγε δὲν συγχέουν τὸν Γρηγόριο Παλαμὰ μὲ τὸν συνεπώνυμό του ἐθνικὸ ποιητή μας Κωστῆ Παλαμά; Δὲν μᾶς τρομάζει ἡ αὐτονόητη ἀπάντηση στὸ ρητορικὸ αὐτὸ ἐρώτημα; Ἢ μᾶς ἀρκεῖ ποὺ ἀκόμα καὶ τὰ σχολιαρόπαιδα γνωρίζουν λεπτομερῶς τὰ τεκταινόμενα στὰ ἐνδότερα τοῦ ὀθωμανικοῦ παλατίου τοῦ μεγαλοπρεποῦς σουλτάνου;
.             Πόσοι ἀλήθεια γνωρίζουν τί εἶναι ὁ ἡσυχασμός, ἡ φιλοκαλικὴ παράδοση τῶν νηπτικῶν Πατέρων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ποιά πάλη μὲ τὸ ἰλιγγιῶδες ἐρώτημα γιὰ τὸ νόημα τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης καὶ τοῦ κόσμου ἀντιπροσωπεύουν αὐτὰ τὰ μεγέθη; Ἀκόμα καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἰντελιγκέντσιας, οἱ λεγόμενοι πνευματικοί μας ταγοί, εἶναι ἆραγε ἔστω καὶ ὑποψιασμένοι γιὰ τὸ πενταπόσταγμα ἁγιοπνευματικῆς πείρας καὶ ζωῆς ποὺ ἐνσωματώνεται σὲ αὐτὸ ποὺ θὰ ἀποκαλοῦσα – προσφεύγοντας καταχρηστικὰ σὲ ἕναν πολυχρησιμοποιημένο ὅρο – πολιτισμὸ τῆς θεώσεως;
.             Ἑτοιμαζόμενος γιὰ τὴν σημερινὴ παρουσίαση τοῦ βιβλίου: Εἰσαγωγὴ στὴν Ἱστορία τῆς Δυτικῆς Θεολογίας, ἄκουσα, ὄχι ἅπαξ, ὅτι ἡ παρουσίαση ἑνὸς θεολογικοῦ πονήματος στὶς μέρες τοῦτες περιττεύει: Στὴν ἐποχὴ τοῦ ἀσφυκτικοῦ δημοσιονομικοῦ νάρθηκα, στὸν ὁποῖο ἐνθηκεύεται ἑκὼν ἄκων ὁ λαός μας, ἡ θεολογία μοιάζει πολυτέλεια περιττὴ καὶ ἄρα ἐξοβελιστέα. Στὴν σημερινὴ Ἑλλάδα τῆς ὁλικῆς φθίσης καὶ παρακμῆς, στὴν Ἑλλάδα τῆς τριτοκοσμικῆς δουλοκτησίας τύπου Μανωλάδας ἢ τῶν γκανγκστερικῶν ἐπιθέσεων, ὅπως αὐτὲς τῶν ὁποίων ἐσχάτως ἔγινε θέατρο ἡ πόλη μας, δὲν ὑπάρχει οὔτε χρόνος οὔτε διάθεση γιὰ θεολογία: «τεθήκαμεν ψεῦδος τὴν ἐλπίδα ἡμῶν καὶ τῷ ψεύδει σκεπασθησόμεθα»; (σ. 28, 15).
.             Αὐτὸ τὸ ψεῦδος, αὐτὴν τὴν ἀπάτη εἶναι ὥρα νὰ ἀποτινάξουμε. Καὶ ἂν σὲ κάποιους ἡ θεολογία φαντάζη ἄκαιρη ἐνασχόληση, γιὰ κάποιους ἄλλους ὁ λόγος τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας παράδοσης γιὰ τὸν Τριαδικὸ Θεό, τὸν κόσμο καὶ τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἀνάγκη στοιχειώδης καὶ πρωταρχική, εἶναι ὅρος ἐπιβίωσης, ὅμοια ὅπως γιὰ τοὺς Πατέρες μας ὁ λόγος καὶ ἡ ἐν Χριστῷ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας ἦταν ὁ «σηματωρός», γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὸν Ἐλύτη, ποὺ ζητοῦσε ἡ ψυχή τους στὰ σταυροδρόμια τῆς πολυώδυνης ἱστορίας μας. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ κριτικὸς ναστοχασμς π τς πνευματικς διοπροσωπίας μας συνιστ κατ ξοχν πράξη ντίστασης σ μι κοινωνία πο ξέμαθε τν στορία της πρς χάρη τς νέας καθαρογραμμένης φήγησης το πολιτικ ρθο, πού, θαρρεῖς, ἔχασε τὴν πίστη καὶ τὴν ψυχή της γιὰ μερικὰ ψιχία εὐρωκοινοτικῶν εἰσροῶν, ἢ τὴ δανειοστεγαστικὴ θαλπωρὴ τῆς νεοπλουτίστικης μεζονέτας… Πόσο δίκιο εἶχε ἡ Σαπφώ: «Πλοῦτος ἄνευ ἀρετῆς οὐκ ἀσινὴς πάροικος».
.             Τὸ βιβλίο ποὺ παρουσιάζεται σήμερα (βλ. σχετ.: Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/09/σχολαστικὴ-καὶ-μεταπατερικὴ-θεολογ/, Β´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/05/14/σχολαστικὴ-καὶ-μεταπατερικὴ-θεολογ2/ἀντιπροσωπεύει μιᾶς πρώτης τάξεως εὐκαιρία γιὰ ἀναστοχασμὸ καὶ κριτικὴ αὐτοεξέταση μέσα ἀπὸ μιὰ ἀντιπαράθεση μὲ τὴν δυτικὴ θρησκευτικὴ σκέψη καὶ πνευματικότητα, ἡ ὁποία δὲν μένει στὰ ἐπιφαινόμενα, δὲν ἐνδιατρίβει μὲ ὁμολογιακὴ μικρόνοια στὰ ἐπιπολάζοντα, ἀλλὰ ἐξικνεῖται μέχρι τὴν ἀνίχνευση τοῦ ἱστορικοφιλοσοφικοῦ καὶ πολιτισμικοῦ ὑποβάθρου ποὺ ντιδιαστέλλει τν δυτικ Χριστιανοσύνη π τν ζσα παράδοση τς Μίας Καθολικς τοῦ Χριστο ρθόδοξης κκλησίας. Εἶναι, φρονῶ, προφανὲς ὅτι κάθε ἐγχείρημα ἑρμηνείας τοῦ «ἀλλοτρίου» συνιστᾶ ἕναν τρόπο ἐπανακαθορισμοῦ καὶ ἐπιβεβαίωσης τοῦ ἰδίου, ὄχι ὁπωσδήποτε μὲ τὴν ἔννοια τῆς αὐτοσυγκρότησης τῆς οἰκείας ταυτότητας μέσα ἀπὸ τὴν δημιουργία ἑνὸς «ἀντιπάλου δέους». Μᾶλλον πρόκειται γιὰ ἕναν «ἀνακαινισμὸ» μὲ ὅρους κατοπτρικῆς πρόσληψης τοῦ «ἰδίου» μέσα ἀπὸ τὸ «ἕτερον».

ΙΣΤ. ΔΥΤ. ΘΕΟΛ.             Ἑπομένως, τὸ ἐν λόγῳ πόνημα ἐνσωματώνει πρωτίστως μιὰ δοκιμὴ καὶ ἐν ταὐτῷ ἕνα κάλεσμα αὐτογνωσίας. Φιλοδοξεῖ νὰ λειτουργήση ὡς ἕνα ἐρέθισμα ἀναψηλάφησης τῆς πνευματικῆς μας ἰδιοπροσωπίας στὰ ὅρια δυὸ κόσμων, τῆς ἡγεμονευόμενης πιὰ ἀπὸ τὴν Γερμανία Εὐρώπης καὶ τοῦ ἀνανεωμένου στὴν βάση τῆς τουρκοϊσλαμικῆς σύνθεσης νεοοθωμανικοῦ ἡγεμονισμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐκ νέου συναντῶνται στὴν ἑλλαδικὴ ἐσχατιὰ τῆς Εὐρασιατικῆς ἠπείρου, ἀναβιώνοντας τὶς συνθῆκες τῆς ἱστορικῆς περικύκλωσης ἐκ δυσμῶν καὶ ἐξ ἀνατολῶν, ποὺ ἀπὸ τὸν 11ο αἰώνα ἔχει ἐξαναγκάσει τὸν ἱστορικὸ λαό μας σὲ ἕναν διμέτωπο ἀγώνα ἐπιβίωσης.
.             Τὶς πνευματικὲς συντεταγμένες αὐτοῦ τοῦ διμέτωπου ἀγώνα ἐπιβίωσης, ἀλλὰ καὶ δημιουργίας, ἐξετάζω σὲ δυὸ ἐρευνητικὲς φάσεις. Τὸ βιβλίο ποὺ παρουσιάζεται σήμερα ἐνσωματώνει τὴν ἐρευνητικὴ φάση ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἐκ δυσμῶν πρόκληση ὑπὸ τὴν μορφὴ τῆς ἀλλοτρίωσης τῆς ἐκκλησιαστικῆς πίστης καὶ ζωῆς, τῆς ραχοκοκαλιᾶς τῆς Ρωμηοσύνης. Σὲ μιὰ ἑπόμενη συγγραφικὴ ἀπόπειρα, ποὺ εὐελπιστῶ ὅτι θὰ δῆ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας μέχρι τὸ τέλος τοῦ τρέχοντος ἔτους, φιλοδοξῶ νὰ ψηλαφήσω τὴν πνευματικὴ διάσταση τῆς ἐξ ἀνατολῶν πρόκλησης: Πρόκειται γιὰ μιὰ σειρὰ μελετημάτων μὲ θέμα τὴν ἑλληνικὴ θεολογικὴ σκέψη καὶ ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ στὴν Τουρκοκρατία. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν φρονῶ ὅτι θὰ παρουσιάσω σὲ ἕνα συγγραφικὸ δίπτυχο, βεβαίως ἁδρομερῶς, τὸ πνευματικὸ ἀποτύπωμα τῆς σοβοῦσας δ κα 1000 περίπου χρόνια στρατηγικς περικύκλωσης το λληνισμο.
.             Παράλληλα τὸ σήμερα παρουσιαζόμενο βιβλίο, μολονότι ἔρχεται νὰ ἐκθέση τὴν σκέψη θεολόγων τῆς δυτικῆς παράδοσης ποὺ ἔχουν ἐλάχιστα ἀπασχολήσει τὴν σύγχρονη ἑλληνικὴ ἐπιστήμη, δὲν φιλοδοξεῖ νὰ πρωτοτυπήση, ἀλλὰ νὰ ξαναπιάση τὸν μίτο ψηλάφησης τῶν ὅρων συγκρότησης τῆς πνευματικῆς μας αὐτοσυνειδησίας ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ τὸν ἄφησαν γίγαντες τῆς ὀρθόδοξης θεολογικῆς σκέψης, ἀνάμεσα στοὺς ὁποίους, κατὰ τὴν ἀντίληψή μου, ἰδιαιτέρως ξεχωρίζει ὁ μακαριστὸς π. Ἰω. Σ. Ρωμανίδης. Πνεῦμα μαθητείας χαρακτηρίζει τὸ βιβλίο αὐτὸ καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὀφειλή μου σὲ μιὰ σειρὰ ἄξιων συνεχιστῶν τοῦ Ρωμανίδη ἢ συνοδοιπόρων του, οἱ ὁποῖοι, ἂν καὶ ὄχι πάντα διὰ τῆς ἰδίας ὁδοῦ καὶ μεθόδου, συνέβαλαν στὴν ἐπανανακάλυψη τῆς ὀρθόδοξης πατερικῆς σκέψης καὶ τὸ μπόλιασμα τῆς ἀνικμης ἀκαδημαϊκῆς μας θεολογίας μὲ τὴν ἐμπειρικὴ διάσταση τῆς ἀσκητικῆς καὶ μυστηριακῆς ζωῆς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος: Ὁ ἅγιος Ι. Πόποβιτς, Ντ. Στανιλοάε, Γ. Μαντζαρίδης, Ν. Ματσούκας εἶναι μερικοὶ ἀπὸ τοὺς πρωτεργάτες τῆς νεοπατερικῆς σύνθεσης, στοὺς ὁποίους ἀναγνωρίζω ἀναφανδὸν τὶς πολλαπλὲς ὀφειλές μου. Μέριμνά μου ὑπῆρξε τέλος νὰ συνδέσω τὶς θεολογικὲς ζυμώσεις τῆς ἑλλαδικῆς ὀρθόδοξης θεολογίας μὲ τὶς θεολογικὲς ἐξελίξεις στὴν Ρωσία. Γι’ αὐτὸ καὶ προσπάθησα νὰ συνθεωρήσω, ὅσο τὸ ἐπέτρεπαν τὰ ὅρια καὶ ἡ κεντρικὴ θεματολογία τοῦ βιβλίου, κάποιες ἀπὸ τὶς ἀπαντήσεις τῆς ρωσικῆς ὀρθόδοξης θεολογίας στὴν δυτικὴ πρόκληση.
.             Ξεχωριστῆς μνείας, ὅμως, χρήζει ἐν προκειμένῳ ἡ περίπτωση τοῦ κεντρικοῦ ὁμιλητή της σημερινῆς ἐκδήλωσης, τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἰεροθέου, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἐδῶ παρουσία τοῦ σήμερα τιμᾶ ὅλους μας, κατ’ ἐξοχὴν δὲ τὸν ὑποφαινόμενο. Καὶ τοῦτο γιατί στὸ πρόσωπό του συνδυάζονται ἡ μαρτυρικὴ εὐθύνη τῆς ἀρχιερατείας μὲ μιά, δίχως ὑπερβολή, ἡφαιστειακὴ θεολογικὴ καὶ συγγραφικὴ φλέβα, ποὺ μᾶς χάρισε μέχρι τώρα ἄνω τῶν 60 βιβλίων καὶ δυσεξαρίθμητα ἄρθρα, μὲ τὰ ὁποῖα γαλουχήθηκε μιὰ ὁλόκληρη γενιά, ὄχι μόνον θεολόγων καὶ κληρικῶν, ἀλλὰ καὶ φιλόθεων λαϊκῶν κάθε ἐπαγγελματικῆς καὶ κοινωνικῆς κατηγορίας.
.             Στὰ ἴχνη τῶν ὡς ἄνω προαναφερθέντων γιγάντων στοιχῶν καὶ ἐγὼ μὲ πνεῦμα μαθητείας, ἐκφράζω τὴν εὐχὴ ἡ εἰσαγωγικὴ αὐτὴ δοκιμὴ νὰ διαβαστῆ καὶ ἐκτὸς τῶν στενῶν ὁρίων τῆς ἀκαδημαϊκῆς κοινότητας ἀπὸ ἕνα εὐρύτερο κοινὸ ἀναγνωστῶν, ἐνδιαφερομένων γιὰ τὴν πνευματικὴ προϊστορία τῆς σύγχρονης Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ τὴν πάλη τῶν πνευματικῶν Πατέρων τοῦ Γένους μας ἐνάντια στὴν παραχάραξη τῆς παραδοσιακῆς ἐκκλησιαστικῆς πνευματικότητας ἀπὸ τὶς ὀθνεῖες ἐπιδράσεις.
.             Ρώτησαν κάποτε, στὴν Ἀθήνα τοῦ 4ου π. Χ. αἰώνα, τὸν κυνικὸ φιλόσοφο Διογένη γιατί προσέρχεται στὸ θέατρο, ἀφοῦ ἔχει λήξει ἡ παράσταση καὶ ὁ κόσμος ἀπέρχεται, καὶ ὁ φιλόσοφος ἀπάντησε, «γιὰ νὰ δείξω ποιός εἶναι ὁ ἀληθὴς σκοπὸς τῆς φιλοσοφίας, δηλ. τὸ ἀναποδογύρισμα τῆς λογικῆς τοῦ κόσμου». Τοσοῦτο μᾶλλον αὐτὸ ἰσχύει γιὰ μᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους: θεολογία εναι λόγος το Σταυρο, πο στν κόσμο φαντάζει μωρία, γι ατ κα μς προκαλε σ μι ντιστροφ τν ρων κατανόησης το κόσμου κα τῆς ζως μας π τ φς το ν Χριστ δοξασμο τς δαμιαίας φύσης μας: «Ξένον τόκον ἰδόντες, ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου, τὸν νοῦν εἰς οὐρανὸν μεταθέντες».

 ΠΗΓΗ: parembasis.gr

, , , ,

Σχολιάστε

Η ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ Η ΑΜΗΧΑΝΗ ΔΥΣΗ

Ἡ ἰσλαμικὴ ἀπειλὴ καὶ ἡ ἀμήχανη Δύση

Τῆς ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 24.05.13

.             Μὲ ἀποτροπιασμὸ καὶ ἔκπληξη παρακολουθεῖ ἡ βρετανικὴ καὶ ἡ εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη τὰ ρεπορτὰζ καὶ τὶς ἀναφορὲς τῶν ΜΜΕ γιὰ τὴ στυγερὴ δολοφονία Ἀγγλου στρατιώτη ἀπὸ μουσουλμάνους δράστες καὶ τὸν τεμαχισμὸ τοῦ πτώματός του ἐν μέσῃ ὁδῷ. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι οἱ δολοφόνοι, ὅσο περίμεναν τὴν ἀστυνομία, ἔκαναν δηλώσεις σὲ περαστικοὺς καὶ φώναζαν συνθήματα ὅπως «Ὁρκιζόμαστε στὸν παντοδύναμο Ἀλλὰχ ὅτι δὲν θὰ σταματήσουμε ποτὲ νὰ σᾶς πολεμοῦμε» καὶ «ὀφθαλμὸς ἀντὶ ὀφθαλμοῦ».
.             Ταυτόχρονα, στὴ μαρτυρικὴ Συρία ἀκόμα ἀγνοοῦνται οἱ ἀπαχθέντες Συρορθόδοξοι ἐπίσκοποι, ἐνῶ μία ἰσλαμικὴ ὀργάνωση δημοσιοποίησε προκήρυξη στὴν ὁποία ἐπισημαίνεται ὅτι «εἶναι ἐντολὴ» τοῦ Θεοῦ νὰ δολοφονηθοῦν οἱ ἐν ὁμηρίᾳ εὐρισκόμενοι ἐπίσκοποι, ἐπειδὴ «εἶναι ἁμαρτωλοί». Οἱ ἁμαρτίες τους, σύμφωνα μὲ τὴν… τελεσίδικη ἀπόφαση τῶν ἰσλαμιστῶν, εἶναι ἡ ἀποδοχὴ τῆς τριαδικότητας τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ πίστη τῶν Συρορθόδοξων ἐπισκόπων ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ γιὸς τῆς Μαρίας!
.             Φυσικά, ὑπάρχει καὶ ἡ Ἀραβικὴ Ἄνοιξη, τὸ μεγάλης ἔκτασης μακελειό, τὸ ὁποῖο χαιρετίστηκε ἀπὸ τὶς ἡγεσίες τῆς Ε.Ε. καὶ τῶν ΗΠΑ καὶ βύθισε σχεδὸν τὸ σύνολο τῆς Βορείου Ἀφρικῆς στὸν ἰσλαμικὸ χειμώνα.
.             Ἂν συνδυαστοῦν ὅλα τὰ παραπάνω μὲ τὴν ἐν γένει συμπεριφορὰ ἀρκετῶν μουσουλμάνων ποὺ ὑποτίθεται ὅτι «ἐνσωματώθηκαν» στὶς δυτικὲς κοινωνίες (ἀπειλὲς σὲ σκιτσογράφους ποὺ ἔκαναν χιοῦμορ μὲ τὸν Μωάμεθ, τὶς ἐπαναλαμβανόμενες συγκρούσεις, τὶς τρομοκρατικὲς ἐνέργειες κ.α.), καθίσταται ἡλίου φαεινότερο ὅτι διάγουμε περίοδο ἀκήρυκτου πολέμου. Τὰ «πυρὰ» ποὺ ρίχνονται (ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ) εἶναι τροχιοδεικτικά, ἀλλὰ παραμένουν πυρά.
.             Οἱ ἀντιστάσεις ποὺ συναντᾶ στὴν ἐπέλασή της ἡ ἡμισέληνος εἶναι μηδενικὲς καὶ οἱ κυβερνήσεις τῶν δυτικῶν χωρῶν, πνιγμένες στὰ θολὰ νερὰ τῆς πολιτικῆς «ὀρθότητας», τοῦ «ἀντιρατσισμοῦ» καὶ τῶν ἰδεολογημάτων τῶν Μὴ Κυβερνητικῶν Ὀργανώσεων, προδίδουν τοὺς λαοὺς τοὺς ψηφίζοντας νομοθετήματα τὰ ὁποῖα ἐπιταχύνουν τὴν ἐπέκταση τοῦ μουσουλμανικοῦ τόξου.
.             Πόσο ἐπιπλέον αἷμα πρέπει νὰ χυθεῖ ἄδικα γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουν οἱ ἰθύνοντες τὴν ὑποχρέωσή τους νὰ ἐλέγξουν ἀποφασιστικὰ τὴν ἰσλαμικὴ ἀπειλή;

,

Σχολιάστε