Ἄρθρα σημειωμένα ὡς δουλεία

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ “ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΕΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙᾼ” ΕΛΗΛΥΘΕΝ (Ἰω. Καλλιανιώτης)

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Τὸ τερατούργημα ποὺ λέγεται «ἀντιρατσιστικὸ» θὰ ἔχει μακροπρόθεσμες ἀντιδημοκρατικὲς καὶ ἀπάνθρωπες συνέπειες. Ἡ ἀρρώστια (ρατσισμὸς) δὲν θεραπεύεται μὲ μιὰ ἄλλη χειρότερη ἀσθένεια (ποινικοποίηση τῆς σκέψεως καὶ τῶν φρονημάτων).
.               Ἡ δὲ ἀπανθρωπία τοῦ ἐπερχομένου ἀντιρατσιστικοῦ νόμου δὲν αἴρεται μὲ τὴν συμπερίληψη τῆς γενοκτονίας τῶν Ποντίων καὶ τῶν χριστιανῶν τῆς Ἀνατολῆς, τὴν ὁποίαν ζήτησε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος (βλ. σχετ.: 
Η Ι. ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ τῆς ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟ “ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ” ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ). Αὐτὸ ἦταν ἕνα τέχνασμα τῶν Ἐργολάβων τῆς Ἀλλοτριώσεως, τῶν «υἱῶν τῆς γεένης», τῶν «γεννημάτων ἐχιδνῶν», ποὺ ἔχουμε τὴν τιμὴ νὰ νοιάζονται γιὰ τὸ καλό μας. (Ἐπ᾽ εὐκαιρίᾳ: Νὰ τιμωρηθεῖ ὅποιος διαδίδει τὸ Εὐαγγέλιο, τὀ Ὁποῖο περιέχει τέτοιο “κήρυγμα μίσους”…!…!).
.          Στὸ κατωτέρω ἄρθρο φαίνεται ἀνάγλυφη ἡ τερατουργία: ἡ λοβοτομὴ στὴν σκέψη καὶ στὴν ἐλευθερία τοῦ λόγου, τὴν ὁποία θὰ ἐπιβάλει ὁ …νόμος.

To Telos tis Eleutherias en Duleia Eliluthen

, , , , ,

Σχολιάστε

ΔΟΥΛΟΣ Ἢ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ; (Ἀποστολ. ἀνάγν. Κυρ. Ἀσώτου, 12.02.12)

, ,

Σχολιάστε

Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ 
(Πράξ. ιϛ´ 16-34)

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐγένετο πορευομένων ἡμῶν εἰς προσευχὴν παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα πύθωνος ἀπαντῆσαι ἡμῖν, ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχε τοῖς κυρίοις αὐτῆς μαντευομένη. Αὕτη κατακολουθήσασα τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ ἔκραζε λέγουσα· οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας.
Τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. διαπονηθεὶς δὲ ὁ Παῦλος καὶ ἐπιστρέψας τῷ πνεύματι εἶπε· παραγγέλλω σοι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξελθεῖν ἀπ᾿ αὐτῆς. καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ. Ἰδόντες δὲ οἱ κύριοι αὐτῆς ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπὶς τῆς ἐργασίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν εἵλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς στρατηγοῖς εἶπον· οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες. Καὶ καταγγέλλουσιν ἔθη ἃ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν Ρωμαίοις οὖσι. Καὶ συνεπέστη ὁ ὄχλος κατ᾿ αὐτῶν. καὶ οἱ στρατηγοὶ περιρρήξαντες αὐτῶν τὰ ἱμάτια ἐκέλευον ραβδίζειν, πολλάς τε ἐπιθέντες αὐτοῖς πληγὰς ἔβαλον εἰς φυλακήν, παραγγείλαντες τῷ δεσμοφύλακι ἀσφαλῶς τηρεῖν αὐτούς· ὃς παραγγελίαν τοιαύτην εἰληφὼς ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν ἐσωτέραν φυλακὴν καὶ τοὺς πόδας αὐτῶν ἠσφαλίσατο εἰς τὸ ξύλον.
Κατὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον Παῦλος καὶ Σίλας προσευχόμενοι ὕμνουν τὸν Θεόν· ἐπηκροῶντο δὲ αὐτῶν οἱ δέσμιοι. Ἄφνω δὲ σεισμὸς ἐγένετο μέγας, ὥστε σαλευθῆναι τὰ θεμέλια τοῦ δεσμωτηρίου, ἀνεῴχθησάν τε παραχρῆμα αἱ θύραι πᾶσαι καὶ πάντων τὰ δεσμὰ ἀνέθη. Ἔξυπνος δὲ γενόμενος ὁ δεσμοφύλαξ καὶ ἰδὼν ἀνεῳγμένας τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, σπασάμενος μάχαιραν ἔμελλεν ἑαυτὸν ἀναιρεῖν, νομίζων ἐκπεφευγέναι τοὺς δεσμίους. Ἐφώνησε δὲ φωνῇ μεγάλῃ ὁ Παῦλος λέγων· μηδὲν πράξῃς σεαυτῷ κακόν· ἅπαντες γάρ ἐσμεν ἐνθάδε. Αἰτήσας δὲ φῶτα εἰσεπήδησε, καὶ ἔντρομος γενόμενος προσέπεσε τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ, καὶ προαγαγὼν αὐτοὺς ἔξω ἔφη· κύριοι, τί με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ;
Οἱ δὲ εἶπον· πίστευσον ἐπὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ σωθήσῃ σὺ καὶ ὁ οἶκός σου. Καὶ ἐλάλησαν αὐτῷ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου καὶ πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. Καὶ παραλαβὼν αὐτοὺς ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τῆς νυκτὸς ἔλουσεν ἀπὸ τῶν πληγῶν, καὶ ἐβαπτίσθη αὐτὸς καὶ οἱ αὐτοῦ πάντες παραχρῆμα, ἀναγαγών τε αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ παρέθηκε τράπεζαν, καὶ ἠγαλλιάσατο πανοικὶ πεπιστευκὼς τῷ Θεῷ.

 Ἀπόδοση στὴν Νέα Ἑλληνική:
Τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, καθὼς ἐπηγαίναμεν εἰς τὸν τόπον τῆς προσευχῆς, μᾶς συνήντησε κάποια ὑπηρέτρια ποὺ εἶχε πνεῦμα μαντικόν, καὶ μὲ τὴν μαντείαν ἔφερνε πολλὰ κέρδη εἰς τοὺς κυρίους της. Αὐτὴ ἀκολουθοῦσε τὸν Παῦλον καὶ ἐμᾶς καὶ ἐφώναζε, «Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι δούλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, καὶ σᾶς ἀναγγέλουν τὸν δρόμον τῆς σωτηρίας». Αὐτὸ τὸ ἔκανε πολλὲς ἡμέρες. Ὁ Παῦλος ἦτο πολὺ ἀγανακτισμένος καὶ στραφεὶς εἶπε εἰς τὸ πνεῦμα, «Σὲ διατάσσω εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ βγῇς ἀπὸ αὐτήν». Καὶ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐβγῆκε.
Ὅταν ὅμως οἱ κύριοί της εἶδαν ὅτι ἐχάθηκε ἡ ἐλπίδα τῶν κερδῶν τους, ἔπιασαν τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν καὶ τοὺς ἔσυραν εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς τὰς ἀρχάς, καὶ ὅταν τοὺς ἔφεραν εἰς τοὺς στρατηγοὺς εἶπαν, «Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι Ἰουδαῖοι, δημιουργοῦν ταραχὴν εἰς τὴν πόλιν μας· κηρύσσουν διδασκαλίας, τὰς ὁποίας ἐμεῖς ποὺ εἴμεθα Ρωμαῖοι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὰς παραδεχθοῦμε ἢ νὰ τὰς ἐφαρμόσωμεν». Ξεσηκώθηκε καὶ ὁ ὄχλος ἐναντίον τους, οἱ δὲ στρατηγοὶ τοὺς ἐξέσχισαν τὰ ἐνδύματα καὶ διέταξαν νὰ τοὺς ραβδίσουν. Ἀφοῦ τοὺς ἔδωκαν πολλὰ ραβδίσματα, τοὺς ἔριξαν εἰς τὴν φυλακὴν καὶ παρήγγειλαν εἰς τὸν δεσμοφύλακα νὰ τοὺς φυλάττῃ καλά. Αὐτός, ἀφοῦ ἔλαβε τέτοιαν παραγγελίαν, τοὺς ἔβαλε εἰς τὴν πιὸ βαθειὰ φυλακὴν καὶ ἔδεσε τὰ πόδια τους εἰς τὸ ξύλον πρὸς ἀσφάλειαν.
 Κατὰ τὰ μεσάνυχτα ὁ Παῦλος καὶ ὁ Σίλας προσηύχοντο καὶ ἔψαλλαν ὕμνους εἰς τὸν Θεόν, καὶ οἱ ἄλλοι φυλακισμένοι τοὺς ἄκουαν. Ἔξαφνα ἔγινε σεισμὸς μεγάλος, ὥστε ἐσαλεύθησαν τὰ θεμέλια τῆς φυλακῆς, καὶ ἀμέσως ἄνοιξαν ὅλες οἱ πόρτες καὶ ὅλων τὰ δεσμὰ ἐλύθηκαν. Ὅταν ἐξύπνησε ὁ δεσμοφύλαξ καὶ εἶδε ἀνοικτὲς τὶς πόρτες τῆς φυλακῆς, ἔσυρε τὸ μαχαίρι του καὶ ἐπρόκειτο ν’ αὐτοκτονήσῃ, ἐπειδὴ ἐνόμιζε ὅτι οἱ φυλακισμένοι εἶχαν φύγει. Ἀλλ’ ὁ Παῦλος τοῦ ἐφώναξε δυνατά, «Μὴ κάνῃς κανένα κακὸν εἰς τὸν ἑαυτόν σου, διότι ὅλοι εἴμεθα ἐδῶ». Ἀφοῦ ἐζήτησε φῶτα, ἐπήδησε μέσα καί, τρομαγμένος, ἔπεσε εἰς τὰ πόδια τοῦ Παύλου καὶ τοῦ Σίλα. Ὕστερα τοὺς ὡδήγησε ἔξω καὶ εἶπε, «Κύριοι, τί πρέπει νὰ κάνω γιὰ νὰ σωθῶ;». Ἐκεῖνοι δὲ εἶπαν, «Πίστεψε εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ θὰ σωθῇς σὺ καὶ οἱ οἰκιακοί σου». Καὶ ἐκήρυξαν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου εἰς αὐτὸν καὶ εἰς ὅλους ποὺ ἦσαν εἰς τὸ σπίτι του. Ἐκείνην τὴν νυχτερινὴν ὥραν τοὺς ἐπῆρε καὶ ἔπλυνε τὶς πληγές τους καὶ ἀμέσως κατόπιν ἐβαπτίσθηκε καὶ αὐτὸς καὶ ὅλοι οἱ δικοί του. Τοὺς ἔφερε εἰς τὸ σπίτι του, τοὺς ἔδωσε φαγητὸν καὶ ἐχαίρετο μὲ ὅλους τοὺς δικούς του διὰ τὴν πίστιν του εἰς τὸν Θεόν.

Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ
«Ἐγένετο… παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα πύθωνος ἀπαντῆσαι ἡμῖν,
ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχε τοῖς κυρίοις αὐτῆς μαντευομένη».

.   Μέσα στὴν σύγχρονη κοινωνία, ποὺ ἡ ὑλιστικὴ νοοτροπία ἁπλώνεται ὁλοένα καὶ πιὸ πολύ, οἱ δοῦλοι τοῦ συμφέροντος πολλαπλασιάζονται. Μία χαρακτηριστικὴ περιγραφή της βρίσκουμε στὴν σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή. Οἱ δοῦλοι τοῦ συμφέροντος

ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΣΑ

ποὺ χρησιμοποιοῦν προκειμένου νὰ κερδίσουν, νὰ πλουτίσουν. Παρατηρῆστε τοὺς κυρίους τῆς «παιδίσκης». Ἐκμεταλλεύονται ἕνα ἄρρωστο, δυστυχισμένο καὶ βασανισμένο πλάσμα. Ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν δοκιμασία τοῦ κοριτσιοῦ ἀπ᾽ τὴν κυριαρχία τοῦ πονηροῦ πνεύματος. Ἐκεῖνο ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρει εἶναι τὰ χρήματα ποὺ θὰ καρπωθοῦν ἀπὸ τὴν κατάσταση αὐτή. Ἔτσι προτιμοῦν ἀντὶ νὰ ἐλευθερωθεῖ, νὰ κυριαρχεῖται ἡ παιδίσκη ἀπὸ τὸ δαιμόνιο τοῦ Πύθωνος, γιατί αὐτὸ τοὺς ἐξασφαλίζει πλούσιες εἰσπράξεις. Τοὺς παρέχει «ἐργασίαν πολλὴν» διὰ τῆς μαντευομένης. Πόσοι καὶ πόσοι σύγχρονοι δοῦλοι τοῦ συμφέροντος δὲν ἀκολουθοῦν τὴν ἴδια τακτική. Σκοπός τους, ἐπιδίωξή τους, εἶναι τὸ συμφέρον. Καὶ γιὰ τὴν ἐκπλήρωση τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ δὲν διστάζουν νὰ χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο.
.    Ὑπάρχουν ἔμποροι, παραγωγοί, ποὺ πουλοῦν ἀλλοιωμένα εἴδη, τρόφιμα, φάρμακα, χωρὶς κὰν νὰ πολυσκοτίζονται γιὰ τὸν ἄμεσο κίνδυνο τῆς ζωῆς τῶν συνανθρώπων τους. Αὐτοὺς ἕνα πράγμα τοὺς ἐνδιαφέρει: Πῶς θὰ κερδίσουν περισσότερα, πῶς θὰ ἱκανοποιήσουν τὸ πάθος τῆς πλεονεξίας τους. Κοιτάξτε μερικοὺς δημοσιογράφους, συγγραφεῖς, θεατρικοὺς καὶ κινηματογραφικοὺς παραγωγούς. Δοῦλοι τοῦ συμφέροντος, γράφουν, κυκλοφοροῦν καὶ προβάλλουν ἔργα, τὰ ὅποια ἐξυμνοῦν τὸ ἔγκλημα καὶ διαφημίζουν τὴν ἀνηθικότητα. Τὸ ὅτι μὲ τὰ ἔργα αὐτὰ χιλιάδες νέοι καὶ νέες ὁδηγοῦνται στὴν καταστροφή, σπίτια διαλύονται, δὲν τὸ λαμβάνουν ὑπ᾽ ὄψιν.  Ἀρκεῖ τὸ ὅτι αὐτοὶ γεμίζουν τὶς τσέπες τους μὲ ἄφθονα χρήματα. Εἶναι αἰχμάλωτοι καὶ δοῦλοι τοῦ συμφέροντος.
.    Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἄλλη ἐνδιαφέρουσα πλευρὰ τοῦ θέματος. Οἱ ἀντιδράσεις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν

ΟΤΑΝ ΘΙΓΕΤΑΙ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ.

.    Ἂς παρακολουθήσουμε καὶ πάλι τὴν περικοπή. Τὸ ἄνομο ἐμπόριο εἰς βάρος τοῦ κοριτσιοῦ ποὺ μάντευε δὲν κράτησε πολύ. Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος «ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ» θεραπεύει καὶ ἐλευθερώνει τὸ δυστυχισμένο ἐκεῖνο κορίτσι ἀπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ δαίμονα. Καὶ τότε ξεσπάει ἡ θύελλα. Οἱ κύριοι τοῦ κοριτσιοῦ, ὅταν εἶδαν ὅτι «ἐξῆλθεν ἡ ἐλπὶς τῆς ἐργασίας αὐτῶν», τῆς ἄνομης δηλαδὴ καὶ ἁμαρτωλῆς ἐργασίας τους, ἔγιναν οἱ ἥρωες τοῦ ἐπεισοδίου τοῦ ραβδισμοῦ καὶ τῆς φυλακίσεως τῶν Ἀποστόλων. Καὶ ἔδειξαν ἐναντίον τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ ὅλη τὴν μανία καὶ τὸ ἄγριο πάθος τους, γιατί ἐτόλμησαν νὰ θίξουν τὸ ὑλικὸ συμφέρον τους. Τὸ ἴδιο συμβαίνει πάντοτε. Οἱ δοῦλοι τοῦ συμφέροντος δὲν δέχονται ἐπεμβάσεις στὰ ἄνομα ἔργα τους. Θὰ ἐπιτεθοῦν νὰ ἐξοντώσουν ὅποιον θὰ τολμήσει νὰ θίξει τὸ συμφέρον τους. Θὰ ζητήσουν νὰ τὸν ἐξουδετερώσουν, θὰ ἀρχίσουν τὸν διωγμὸ γιὰ νὰ βγάλουν ἀπὸ τὴν μέση ἐκεῖνον, ποὺ θὰ θελήσει νὰ διαμαρτυρηθεῖ γιὰ τὰ ὅσα ἁμαρτωλὰ διαπράττουν.

ΠΗΓΗ: περιοδ. «ΖΩΗ», ἀρ. τ. 4236, 19.05.2011

, ,

Σχολιάστε