Ἄρθρα σημειωμένα ὡς δικαιοσύνη

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ἀνθρώπου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ Κυβέρνηση γιὰ νὰ ἰσορροπήσει μεταξὺ τῶν ἀναγκῶν ἢ τῶν ἀπαιτήσεων ἀπὸ τὴ μία καὶ τῆς χωρὶς ἀναταράξεις πορείας τῆς Οἰκονομίας πρὸς τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὶς μνημονιακὲς συνθῆκες ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἀντιμετωπίζει πρόσθετες δυσκολίες. Πρόκειται γιὰ τὶς ἀποφάσεις τῶν ἑλληνικῶν δικαστηρίων, νὰ δικαιώσουν τὶς προσφυγὲς τῶν δικαστικῶν καὶ τῶν ἐνστόλων. Ἡ ὑλοποίηση τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν ἐπιβαρύνει τὸ Δημόσιο μὲ περίπου 500 ἑκατομμύρια εὐρὼ καὶ τὸ ἐρώτημα εἶναι ποῦ θὰ ἐξευρεθοῦν, ἀφοῦ χρήματα δὲν ὑπάρχουν. Οἱ χαμηλοῦ εἰσοδήματος βετεράνοι τῆς ἐργασίας βλέπουν ὅτι αὐτοὶ πάλι, γιὰ πολλοστὴ φορά, θὰ «πληρώσουν τὸ μάρμαρο» γιὰ τοὺς δικαστικοὺς καὶ τοὺς ἔνστολους καὶ οἱ πρόσφατες περικοπὲς στὶς ἐπικουρικές τους συντάξεις προκαλοῦν τὴν εὔλογη πικρία τους.
.           Ἡ οἰκονομικὴ κρίση εἶναι σὲ ἐξέλιξη καὶ τὸ χρέος δυσβάσταχτο, οἱ δικαστικοὶ ὅμως ἔκριναν ὅτι οἱ μισθοί τους δὲν πρέπει νὰ θιγοῦν καὶ στὴν εὐνοϊκὴ ἀπόφαση περιέλαβαν καὶ τοὺς ἔνστολους. Ἔτσι δὲν εἶναι οἱ μόνοι εὐνοημένοι. Ἡ αἴσθηση τοῦ πολίτη ὅτι ἡ Πολιτεία εἶναι δίκαιη ἀποτελεῖ σημαντικὸ παράγοντα στὴ διατήρηση τῆς κοινωνικῆς εἰρήνης. Σ’ αὐτὸ τὸ κλίμα δὲν συμβάλλει ἡ ἀπόφαση τῶν δικαστικῶν, οἱ ὁποῖοι ὁπωσδήποτε γνωρίζουν ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κατάσταση στὴ χώρα εἶναι συγκεκριμένη καὶ ὅποιος δὲν συμβάλλει, κατὰ τὸ μέτρο τῶν εἰσοδημάτων του, στὸ ξεπέρασμα τῆς κρίσης, εἶναι ὁ «ἔξυπνος», ποὺ ζεῖ σὲ βάρος τῶν ἄλλων. Εἶναι ὁ «λουφαδόρος», ὅπως λέγεται στὸν Στρατὸ ὁ φαντάρος ποὺ ἀποφεύγει τὴ «φασίνα», ἀφήνοντάς την στοὺς ὑπόλοιπους, στοὺς ἔντιμους, ποὺ δὲν θέλουν νὰ ἀδικοῦν τοὺς συστρατιῶτες τους.
.           Εἶναι μεγάλο θέμα ὁ πολίτης νὰ κατέχει μία θέση στὴν ἐξουσία καὶ νὰ μὴν τὴν χρησιμοποιεῖ ὑπέρ του καὶ σὲ βάρος τοῦ συνόλου τῶν
πολιτῶν. Εἶναι πολὺ σημαντικὸ σὲ μία δημοκρατικὴ Πολιτεία στὴ σύγκρουση καθήκοντος καὶ συμφέροντος ὁ δικαστὴς νὰ ἔχει τὸ σθένος νὰ ἀρθεῖ στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ νὰ προτιμήσει αὐτὸ ποὺ τοῦ ὑπαγορεύει ἡ συνείδησή του καὶ ποὺ μπορεῖ, μὲ βάση τὸ Νόμο, νὰ τὸν ἀδικεῖ, παρὰ νὰ κρίνει κατὰ τὸ συμφέρον του. Σὲ περιπτώσεις κρίσης στὴν κοινωνία τὸ σκάνδαλο στὸ λαὸ θά ᾽πρεπε γιὰ τὸν δικαστὴ νὰ ζυγίζει περισσότερο ἀπὸ τὴ μισθολογικὴ ἀπώλεια. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος διακηρύσσει ὅτι δὲν θὰ φάει ποτὲ κρέας, ποὺ τοῦ ἐπιτρέπεται, γιὰ νὰ μὴ σκανδαλίσει τὸν ἀδελφό του. (Ρωμ. ιδ΄ 21).

.           Τὸ θέμα τῆς σχετικότητας τῆς δικαστικῆς κρίσης καὶ τοῦ ἐπηρεασμοῦ, ποὺ ἐνδέχεται αὐτὴ νὰ ὑποστεῖ, ἀντιμετωπίστηκε καὶ στὴν Ἀρχαία Ἀθήνα. Ὁ Ἀριστοτέλης στὰ «Πολιτικά» του γράφει ὅτι ὁ Νομοθέτης ψηφίζει Νόμο, μὲ τὸν ὁποῖο ρυθμίζει γενικὰ μία κατάσταση, ἐνῶ ὁ δικαστὴς μπορεῖ νὰ ἔχει «ἴδιο συμφέρον ἀπὸ τὴν ἔκβαση τῆς δίκης καὶ ἡ κρίση του νὰ μὴν εἶναι ἀντικειμενική, ἀλλὰ νὰ ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὰ ὑποκειμενικά του αἰσθήματα». Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀδέκαστης δικαιοσύνης μὲ ἐλευθερία εἶναι βασικὸ στοιχεῖο τοῦ Πολιτισμοῦ μας. Γιὰ νὰ ὑπάρχει, δὲν ἀρκεῖ τὸ ἦθος καὶ ἡ ἱκανότητα τῶν δικαστῶν. Ἀπαιτεῖται καὶ ἡ ἐπικράτηση τοῦ καθήκοντος ἐπὶ τοῦ συμφέροντός τους.
.           Ἡ δικαιοσύνη σὲ κλίμα ἐλευθερίας ἀναφέρεται πολλὲς φορὲς στὴν Καινὴ Διαθήκη, 88 συγκεκριμένα. Χωρς λευθερία δν πάρχει δικαιοσύνη, εναι καταναγκασμός. Ἡ δικαιοσύνη, κατὰ τοὺς ἑρμηνευτὲς καινοδιαθηκολόγους, εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Βιώνοντας ὁ πολίτης τὸ θέλημα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ δὲν ἔχει ἀνάγκη τὸ Νόμο. «Δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται» (Α´ Τιμ. θ´9). Ὅταν ὁ Νόμος παραβιάζει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἀνθρώπινη Δικαιοσύνη ἔρχεται νὰ τοῦ ἐπιβάλλει αὐτὴ τὴν παραβίαση, τότε εἶναι ἕτοιμος γιὰ τὸν διωγμὸ καὶ τὸ μαρτύριο. Ὁ Χριστὸς δὲν μακαρίζει μόνο τοὺς «πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην», ἀλλὰ καὶ ἐκείνους ποὺ διώκονται, ἐπειδὴ πορεύονται μὲ βάση τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, διαβεβαιώνοντάς τους ὅτι σ’ αὐτοὺς ἀνήκει ἡ βασιλεία Του.
.           Ἡ κατὰ Χριστὸν δικαιοσύνη εἶναι τελείως ξένη πρὸς τὶς θρησκεῖες καὶ ἰδεολογίες, ὅπως ἐπίσης πλήρως ἀντίθετη πρὸς τὴν καπηλεία τῆς διδασκαλίας της ἀπὸ ἀποκαλούμενους χριστιανούς. Αὐτὴ στηρίζεται στὴν εἰρήνη τῆς ψυχῆς, στὴν ἀγάπη πρὸς τοὺς ἐχθρούς, καὶ στὴν ἐλευθερία, ἡ ὁποία, ὅπως γράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στοὺς Γαλάτες, γίνεται στόχος ὅσων ἐπιδιώκουν νὰ τὴν καταργήσουν καὶ νὰ μετατρέψουν τὸν ἄνθρωπο σὲ δοῦλο (Γαλ. β´ 4).
.           Ἡ ἀνθρωπότητα, στὴν πλειονότητά της, δὲν θέλει νὰ ἐφαρμόσει τὴ διδασκαλία τοῦ Θεανθρώπου, ἀκόμη καὶ τὸ μέρος της, ποὺ θεωρεῖται ὅτι ἀποτελεῖται ἀπὸ χριστιανούς. χοντας μία ροπ πρς τν ατοκαταστροφ περιθωριοποιε τν Χριστ κα κολουθε τ δικό της θέλημα κα τν δικό της δρόμο. Ἐφαρμόζοντας τὸ τοῦ Πλαύτου «λύκος εἶναι ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸ συνάνθρωπό του» ἔχει τὴν κατὰ τὸν Χομπς ἀνάγκη ἑνὸς ἰσχυροῦ κράτους, ποὺ νὰ ἐπιβάλει τὴ δικαιοσύνη καὶ τὴ γαλήνη στὴν κοινωνία. Ὅμως στὸν κρατικὸ μηχανισμὸ οἱ ὑπάλληλοι προέρχονται ἀπὸ τὴν πλειονοψηφία τῶν πολιτῶν (…) καὶ ἑπομένως εἶναι δύσκολο νὰ ἐπικρατήσει ἡ εἰρήνη στὴν κοινωνία.
.           Ἂν στὴν Ἑλλάδα, ὅπως καὶ σὲ κάθε χώρα, οἱ ἄνθρωποι πετύχαιναν ἀπὸ «ἰδιῶτες» νὰ γίνουν «πολίτες» καὶ εἶχαν τὴν εὐθύνη τῶν πράξεών τους, δὲν θὰ ἀφήνονταν νὰ χειραγωγηθοῦν ἀπὸ κάθε δημαγωγὸ καὶ ἰσχυρὸ τῆς γῆς. Τότε θὰ εἶχαν μίαν ἐλπίδα νὰ βροῦν τὸν ἑαυτό τους, νὰ καταλάβουν ὅτι «μία ζωὴ ἀστόχαστη δὲν ἀξίζει νὰ τὴ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος» (Πλάτωνος, Ἀπολογία Σωκράτους). Ἂν πάλι ἀντιληφθοῦν τὸ πόση χάρη ἔχει ὁ ἄνθρωπος, ὅταν εἶναι ἄνθρωπος (Μένανδρος), ἂν ἀκολουθήσουν τὸν δρόμο ποὺ ἔδειξε ὁ Σοφοκλῆς στὴν «Ἀντιγόνη» του (οὗτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν) καὶ κυρίως ἂν βιώσουν τὴ ζωὴ τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ καὶ ἀκολουθήσουν τὴ διδασκαλία Του, τότε ὑπάρχει ἐλπίδα γιὰ μία δίκαιη κοινωνία.-

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (Κυρ. Β´ Λουκ.)

Τ νόημα τς δικαιοσύνης 

Ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Ἀρχιμ. Ἱεροθέου Βλάχου
(νῦν Μητρ. Ναυπάκτου)
«Ὀσμὴ Γνώσεως»
κδόσεις «Τέρτιος»,
Κατερίνη 1985, σελ. 174-177

 «καὶ ἐὰν ἀγαθοποιεῖτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς
ποία ὑμῖν χάρις ἐστίν;»
.
 (Λουκ. ϛ´ 33)

.          Ἂν ὑπάρχη κάτι ποὺ χαρακτηρίζει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τῆς σημερινῆς ἐποχῆς εἶναι ἡ ἀναζήτησι τῆς δικαιοσύνης. Ὅλοι διψοῦν καὶ φωνάζουν γιὰ τὴν ἐπικράτησί της, γιατὶ νομίζουν πὼς ἔτσι θὰ ἐπικρατήση ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἀγάπη πάνω στὴν γῆ. Ἡ δικαιοσύνη, ποὺ συνδέεται μὲ τὴν ἰσότητα, εἶναι ἡ προσδοκία ὅλων τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὅλων τῶν συστημάτων. Κάτω ὅμως ἀπὸ τὴν δικαιοσύνη ἐννοοῦν πολλὰ πράγματα ἢ μᾶλλον ἡ δικαιοσύνη ἑρμηνεύεται ποικιλοτρόπως ἀπὸ κάθε ἄνθρωπο.

 .          Γι’ αὐτὸ λαμβάνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ τὴν σημερινὴ περικοπὴ θὰ τολμήσουμε νὰ διατυπώσουμε μὲ συντομία μερικὲς σκέψεις γύρω ἀπὸ τὴν δικαιοσύνη καὶ πῶς τὴν ἐννοεῖ ὁ Χριστιανισμός. Ἐπιδιώκουμε μὲ αὐτὸ νὰ συναντηθοῦμε λίγο μὲ τὸν σημερινὸ ἄνθρωπο.

Ἡ ἀγάπη εἶναι ὑπέρβασι τῆς δικαιοσύνης

.          Ὁ Κύριος εἶπε: «καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως», δηλ. «καθὼς θέλετε νὰ σᾶς φέρωνται οἱ ἄνθρωποι ἔτσι νὰ τοὺς φέρεστε καὶ σεῖς». Ἡ ἀπόδοσι τῶν ἴσων εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς δικαιοσύνης. Ἐὰν θέλω νὰ μὲ ἀγαποῦν, πρέπει καὶ ἐγὼ νὰ ἀγαπῶ. Ἐὰν δὲν θέλω νὰ μὲ ἀδικοῦν, οὔτε καὶ ἐγὼ πρέπει νὰ ἀδικῶ. Αὐτὴν τὴν ἀρχὴ τὴν συναντοῦμε καὶ στὴν πρὸ Χριστοῦ ἐποχή.
.          Ὁ Κύριος ὅμως δεν περιορίζεται σ’ αὐτό, ἀλλὰ προχωρεῖ καὶ βαθύτερα, τονίζοντας τὴν μεγάλη σημασία τῆς ἀγάπης, δηλ. ἡ ἀγάπη ὑπερβαίνει τὴν ἀνθρωπίνη δικαιοσύνη, ἀφοῦ μὲ τὴν ἐνέργειά της φθάνουμε στὸ νὰ ἀγαποῦμε καὶ τοὺς ἐχθρούς. Τὸ νὰ μισοῦμε αὐτὸν ποὺ μᾶς ἀγαπᾶ, εἶναι παρὰ φύσιν καταστάσι. Τὸ νὰ ἀγαποῦμε αὐτόν ποὺ μᾶς ἀγαπᾶ εἶναι φυσικὴ ζωή. Ἀλλὰ τὸ νὰ ἀγαποῦμε αὐτόν ποὺ μᾶς ἐχθρεύεται καὶ καταδιώκει, αὐτὸ εἶναι ὑπὲρ φύσιν ζωὴ καὶ σ’ αὐτὴν τὴν ζωὴ μᾶς ὁδηγεῖ ὁ Χριστός
.          Συγκεκριμένα ὁ Κύριος λέγει:  «κι ἂν ἀγαπᾶτε ἐκείνους ποὺ σᾶς ἀγαποῦν τί τάχα σπουδαῖο κάνετε; Κι οἱ κακοὶ τὸ ἴδιο κάνουν». Καὶ στὴν συνέχεια μᾶς τονίζει ὅτι πρέπει νὰ μοιάζουμε στὸν Πατέρα μας, τὸν Θεό, ποὺ εἶναι οἰκτίρμων καὶ ἀγαπᾶ ὅλοὺς τοὺς ἀνθρώπους: «Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε…»
.           Ἔτσι λοιπὸν ἡ ἀγάπη εἶναι ὑπέρβασι τῆς ἀνθρωπίνης δικαιοσύνης. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικρατήση ἡ δικαιοσύνη στὸν κόσμο, ὅπως συνήθως ἐμεῖς τὴν ἐννοοῦμε, χωρὶς ὅμως τὴν ἀγάπη καὶ τὴν εἰρήνη; Διότι ἡ ἀπόδοσι τῆς δικαιοσύνης εἶναι ἀπόδοσι στὸν ἄλλον τῆς εὐθύνης τῆς ἐνοχῆς του. Ἡ ἀγάπη ὅμως μοιράζεται τὴν ἐνοχὴ ἢ ἀκόμη καλύτερα ἀναλαμβάνει ἐπάνω της τὴν ἐνοχὴ τῶν ἀνθρώπων. Αὐτὸ ἔκανε ὁ Χριστός. Ἐὰν ἤθελε νὰ ἀποδώση δικαιοσύνη μὲ τὴν νομικὴ ἀντίληψι, τότε ἔπρεπε ὅλοι νὰ πεθάνουμε για τὶς ἁμαρτίες μας. Αὐτὸς ὅμως ἀπὸ ἀγάπη πῆρε ἐπάνω Του τὴν δική μας ἐνοχὴ καὶ πέθανε γιὰ μᾶς. Ἔτσι ὑπερέβη τὴν δικαιοσύνη.

Δικαιοσύνη καὶ φιλανθρωπία

.          Ἡ προηγουμένη σκέψι μᾶς ὁδηγεῖ σὲ κάτι ἄλλο πιὸ βαθύ. Ἡ πραγματικὴ δικαιοσύνη ταυτίζεται μὲ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν φιλανθρωπία καὶ δὲν νοεῖται χωρὶς καὶ πέρα ἀπὸ αὐτήν. Ὁ Νικόλαος Καβάσιλας, ἔνας θεολόγος τοῦ 14ου αἰῶνος, στα ἔργα του ταυτίζει τὴν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν φιλανθρωπία Του. Οἱ δύο αὐτοὶ ὅροι (δικαιοσύνη καὶ φιλανθρωπία) συνδέονται στενὰ μεταξύ τους. Σὲ ἕνα σημεῖο λέγει χαρακτηριστικά: «δικαιοσύνην λέγοντες (ἐννοοῦμεν) τὴν ἐνθεωρουμένην τοῖς μυστηρίοις σοφίαν τοῦ Θεοῦ καὶ φιλανθρωπίαν…». Καὶ ἀλλοῦ: «ἡ τοῦ Θεοῦ περὶ τὸ γένος ἐσχάτη φιλανθρωπία καὶ ἀγαθότης ἥτις ἐστὶν ἡ θεία ἀρετὴ καὶ δικαιοσύνη».
.          Οἱ ἅγιοι Πατέρες τονίζουν ὅτι ὁ Θεὸς δεν εἶναι δίκαιος μὲ τὴν συνηθισμένη ἔννοια τοῦ ὅρου. Συγκεκριμένα ὁ ἅγιος Ἰσαὰκ λέγει: «Μὴ ἀποκαλέσης τὸν Θεὸν δίκαιο, γιατὶ ἡ δικαοσύνη Του δὲν γνωρίζεται μὲ τὰ κριτήριά σου. Ποῦ βρίσκεται ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ; Στὸ ὅτι ἤμαστε ἁμαρτωλοὶ κι ὁ Χριστὸς πέθανε γιὰ μᾶς;» Ὁ Τριαδικὸς Θεὸς ἔπλασε τὸν κόσμο ἀπὸ ἀγάπη καὶ φιλανθρωπία. Ὅταν μετὰ τὴν παράβάσι εἰσῆλθε στὸν ἄνθρωπο καὶ στὴν φύσι ἡ φθορά, τότε ὁ Τριαδικὸς Θεὸς μὲ ἀγάπη ἀνέπλασε ξανὰ καὶ ἀναγέννησε τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν κόσμο. Ἔτσι ἡ πραγματικὴ ἔννοια τῆς δικαιοσύνης εἶναι νὰ εἴμαστε οἰκτίρμονες καὶ ἐλεήμονες, νὰ ἀναλαμβάνουμε τὴν εὐθύνη γιὰ κάθε κακὸ ποὺ ὑπάρχει στὸν κόσμο, νὰ ἀγαπᾶμε τοὺς ἀνθρώπους καὶ αὐτοὺς ἀκόμη ποὺ μᾶς ἔκαναν κακό.

Δικαιοσύνη καὶ ἐλευθερία

.          Μία ἅλλη πλευρὰ τοῦ θέματος τῆς δικαιοσύνης εἶναι ὁ συνδεσμός της μὲ τὴν ἐλευθερία. Ὁ συνδυασμὸς δικαιοσύνης καὶ ἐλευθερίας εἶναι ἀπαραίτητος για τὴν διαφύλαξι τοῦ πραγματικοῦ νοήματος τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἐλευθερίας. Σὲ ὅλα τὰ σύγχρονα πολιτικὰ καὶ κοινωνικὰ συστήματα βλέπουμε τὴν διατάραξι αὐτῆς τῆς ἰσορροπίας καὶ τοῦ συνδυασμοῦ. Ἄλλα συστήματα τονίζουν πολὺ τὴν ἐλευθερία τοῦ προσώπου καὶ ἐν ὀνόματι αὐτοῦ τοῦ τονισμοῦ ἀφήνουν τὸ προσωπο ἐλεύθερο νὰ καταργεῖ τὴν δικαιοσύνη τοῦ συνόλου καὶ ἄλλα συστήματα ἐν ὀνόματι τῆς δικαιοσύνης τοῦ συνόλου, τοῦ κράτους, καταργοῦν τελείως τὴν ἐλευθερία τοῦ προσώπου καὶ τὸ μεταβάλλουν σὲ ἕνα ἔμψυχο ἐργαλεῖο.
.          Στὴν πνευματικὴ ζωὴ βιώνουμε αὐτὸν τὸν ὑπέροχο συνδυασμό. Τὸ ἦθος τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ εἶναι Ἁγιοτριαδικό. Ὁ τρόπος ζωῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος γίνεται τρόπος ζωῆς τοῦ κάθε Χριστιανοῦ. Ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ ἐλευθερώνεται ἀπὸ τὴν τυραννία τῶν παθῶν του (μίσους, φιλοκτημοσύνης, φιλοδοξίας κλπ.) καὶ ἀμέσως ἀποδίδει δικαιοσύνη καὶ ἀγάπη, σέβεται τὸν ἄλλο. Ὁ ἅγιος εἶναι πολὺ εὐαίσθητος στὰ θέματα τῆς δικαιοσύνης. Δὲν παρασύρεται εὔκολα ἀπὸ τὶς γνῶμες τῶν ἄλλων καὶ δὲν διατυπώνει αὐθαίρετες κρίσεις. Γνωρίζει τὸ λάθος κάθε ἀνθρώπου καὶ μὲ τὴν ἀγάπη διορθώνει τὴν κατάστασι.

Ἡ δικαιοσύνη εἶναι Πρόσωπο

.          Πρέπει ἀκόμη νὰ σημειωθῆ ὅτι ἡ δικαιοσύνη, ὅπως καὶ ὄλες οἱ ἀρετές, δὲν εἶναι ἀφηρημένες ἔννοιες καὶ ἀνυπόστατες ἀξίες, ἀλλὰ ἐνυπόστατες. Φυσικὰ ὅταν λέμε ἐνυπόστατες, δὲν ἐννοοῦμε αὐθύπαρκτες, ἀλλὰ ὅτι συνδέονται μὲ τὸ Προσωπο τοῦ Χριστοῦ. Πολλὰ σύγχρονα ἀνθρώπινα συστήματα σκέπτονται πολὺ ἐπιπόλαια για τὴν δικαιοσύνη. Τὴν ἐννοοῦν σὰν μία ἴση κατανομὴ τῶν ἀγαθῶν καὶ ἴσως ἀνάλογα μὲ τὶς φυσικὲς ἱκανότητες τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ δικαιοσύνη ὅμως, ὅπως καὶ ὄλες οἱ ἄλλες ἀρετὲς (ἀλήθεια, εἰρήνη κλπ.) δὲν εἶναι Τί (πρᾶγμα) ἀλλὰ Τὶς (Πρόσωπο). Εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὁμιλώντας γιὰ τὸν Χριστὸ λέγει: «ὃς ἐγεννήθη σοφία ἡμῖν ἀπὸ Θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμός» (Α´ Κορινθ. α´ 30). Ἡ ἀναζήτησι τῆς δικαιοσύνης, σὰν μιᾶς ἀνυποστάτης ἀρχῆς, εἶναι ἀφηρημένη κατάστασι καὶ καθαρὰ οὐτοπία. Ἔξω ἀπὸ τὸν Χριστὸ δὲν ὑπάρχει δικαιοσύνη, οὔτε καμμιὰ ἄλλη ἀρετή.
.          Συνοπτικὰ καὶ συμπερασματικὰ μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἡ δικαιοσύνη χωρὶς τὴν ἀγάπη εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀδικία, τὸ μεγαλύτερο ἔγκλημα. Μία κοινωνία ποὺ ἔχει δικαιοσύνη, ἀλλὰ δεν ἔχει ἀγάπη, εἶναι κόλασι. Ἐπίσης ἡ δικαιοσύνη χωρὶς τὴν ἐλευθερία τοῦ προσώπου εἶναι καθαρὰ τυραννία. Καὶ ἡ δικαιοσύνη, ὅταν ἀποδεσμεύεται ἀπὸ τὸ Προσωπο τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀφηρημένη κατάστασι καὶ εἶναι πλάνη νὰ μιλοῦμε γι’ αὐτήν. Ἐὰν θέλουμε νὰ εἴμαστε δίκαιοι, καὶ ἐὰν θέλουμε νὰ ἐπικρατήση στον κόσμο ἡ δικαιοσύνη, πρέπει νὰ ἐφαρμόσουμε τὴν ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ «ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν».

, ,

Σχολιάστε

«Η ΑΔΙΚΙΑ ΘΑ ΤΟΥ ΓΙΝΕΙ ΔΟΞΑ» (Μον. Μωυσῆς Ἁγιορ. γιὰ τὸν Ἡγούμενο Ἐφραίμ)

γούμενος φραμ

Τοῦ Μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου 

.           Ἡ προφυλάκιση τοῦ ἡγούμενου Ἐφραὶμ δημιουργεῖ σοβαρὰ καὶ μεγάλα προβλήματα καὶ ἐρωτήματα. Εἶναι ἄσχετο τ’ ὅτι ὑπουργοποιήθηκαν ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ ποὺ ἀναμείχθηκαν στὴν ὑπόθεση Βατοπεδίου; Γιατί, γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ τὴν σύσταση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, ἔχουμε ὑφυπουργὸ Δικαιοσύνης. Ὁ συγκεκριμένος ὑφυπουργὸς ἔχει ἀσχοληθεῖ μὲ τὴν ὑπόθεση τῆς μονῆς ἀρνητικά. Πῶς μπορεῖ νὰ εἶναι στὴ θέση αὐτή;
.           Ὁ ἡγούμενος Ἐφραὶμ εἶναι ὁ πλέον ὑβρισθείς, χλευασθείς, εἰρωνευθεὶς καὶ διαπομπευθεὶς Νεοέλληνας. Γιατί; Ἀποδείχθηκε ἡ ἐνοχή του; Ὁ ἡγούμενος κατέστρεψε τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία; Πρόκειται γιὰ τὸ πιὸ ἄθλιο ὑποκείμενο τῆς Ἑλλάδος; Ἕνας ἁγιορείτης ἡγούμενος ἱστορικῆς μονῆς μὲ πλούσια προσφορὰ καὶ 120 μοναχοὺς ἄξιζε αὐτῆς τῆς τύχης;
.           Ἐμεῖς δὲν θέλουμε νὰ κρίνουμε καὶ νὰ κατακρίνουμε τὴν ἑλληνικὴ δικαιοσύνη. Πιστεύουμε στὴν ἀκριβοδικία τῆς δικαιοσύνης, στὸ ὕψος καὶ τὴν ἀξιοπιστία της. Ὅμως ὁρισμένες φορὲς μᾶς λυπεῖ, μᾶς στεναχωρεῖ καὶ μᾶς προβληματίζει. Δὲν μιλοῦμε συναισθηματικά. Ἀνώτατοι δικαστικοί, ἔγκριτοι νομικοὶ μιλοῦν γιὰ «δικαστικὸ πραξικόπημα». Γιατί νὰ προφυλακιστεῖ ὁ ἡγούμενος; Μόνο αὐτὸς ἔφταιγε, ἂν ἔφταιγε; Ὁ ἡγούμενος ἦταν κάποιος αἰσχρὸς κακοποιὸς καὶ μεγαλοαπατεώνας; Νὰ ἔλθουν νὰ τὸν συλλάβουν δεκάδες ὁπλοφόροι ἀστυνομικοί; Νὰ καταπατηθεῖ ἀπὸ ἐκπροσώπους τοῦ νόμου ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Ἁγίου Ὅρους ἐπιτρέπεται; Ἦταν τόσο ἐπικίνδυνος ὁ ἡγούμενος κι ἔπρεπε ἄμεσα νὰ προφυλακισθεῖ; Παραμονὴ τῶν Χριστουγέννων ἔπρεπε νὰ γίνει κάτι τέτοιο; Μήπως θελαν ν καλύψουν μία τς προηγούμενης μέρας πόφαση τς γερμανικς δικαιοσύνης γι πρώην πουργό;
.           Μὲ τὴν προφυλάκιση τοῦ ἡγούμενου ἐπῆλθε ἡ κάθαρση; Λύθηκαν τώρα ὅλα τὰ προβλήματα; Γι λλη πόθεση κατηγορονται δικαστικο γιατί καναν τν καθκον τους. ρα συμβαίνει πιρρο τν πολιτικν στος δικαστικούς.Ἄλλοι θὰ εἶχαν προφυλακιστεῖ νωρίτερα. Γιατί τόσο μένος; Μήπως θεώρησαν ὁρισμένοι ἰθύνοντες πὼς θ’ ἀνεβάσουν τὰ χαμηλὰ ποσοστά τους μὲ τὴν προφυλάκιση αὐτή; Πάντως κατάφεραν νὰ τὰ μειώσουν περισσότερο αὐτὰ τὰ χαμηλὰ ποσοστά. Ἄνθρωποι ποὺ εἶχαν ἐπηρεασθεῖ ἀρνητικὰ ἀπὸ τὰ μέσα ἐνημερώσεως γιὰ τὸν ἡγούμενο ἄλλαξαν γνώμη. Μήπως χρειάζεται ἀναθεώρηση;
.           Ὑπῆρξε μία ἀντίδραση πολλῶν προσώπων καὶ προσωπικοτήτων. Ἀνώτατων καὶ ἀνωτέρων κληρικῶν, ἡγουμένων, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν. Ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, τῆς Ἑλλάδος, τῆς Σερβίας, τῆς Βουλγαρίας, τῆς Ρουμανίας, τῆς Οὐκρανίας καὶ τῆς Ρωσίας καὶ ἄλλοι. Δὲν πρόκειται γιὰ ἄπρεπη παρέμβαση, ἀλλὰ γιὰ συγκινητικὲς φωνὲς συμπαραστάσεως καὶ δικαιολογημένης διαμαρτυρίας. Δύο-τρες εράρχες -πρόκειται, λένε, γι ποψήφιους ρχιεπισκόπους- καναν ρνητικς δηλώσεις. Φυσικ εναι δικαίωμά τους. Δὲν γνωρίζω πόσο εἰλικρινεῖς, φιλάδελφες καὶ θεάρεστες εἶναι. Μήπως ὑπάρχει κάποια σκοπιμότητα;
.           Πολλοὶ ἄνθρωποι χάρηκαν ἰδιαίτερα γιὰ τὸ σχετικὸ ἀνακοινωθὲν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καθὼς καὶ γιὰ τὴν ὁμόφωνη ἐπιστολὴ συμπαραστάσεως τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος.
.           Δὲν θὰ θέλαμε νὰ ἔχουμε ὑποψίες, πικροὺς λογισμοὺς καὶ ἀμφισβητήσεις. Δυστυχῶς ὅμως τὰ ὅσα συμβαίνουν τελευταῖα στὴν καψερὴ πατρίδα μας μᾶς κάνουν νὰ ἐπιβεβαιώσουμε τὶς ὑποψίες μας. Κατηγοροῦνται οἱ ξένοι ποὺ κατέθεσαν διαμαρτυρίες γιὰ τὴν προφυλάκιση. Δὲν ἀκούγεται λέξη γιὰ ὅσους ἐνοχλήθηκαν ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες; Γιατί; Γιατί μεροληπτοῦν τὰ μέσα ἐνημερώσεως; Πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων.
.           Ὁ ἡγούμενος Ἐφραὶμ προφυλακίστηκε. Ταπεινά, καρτερικὰ καὶ ἐλπιδοφόρα παραμένει στὸ κελὶ τοῦ Κορυδαλλοῦ. δικία θ το γίνει δόξαν σ κάτι φταιξε μ τν τρόπο του ταν γι φυλάκιση; Τότε θ πρεπε ν εναι φυλακισμένοι λοι ο λληνες γι κάποια λάθη τς ζως τους. Δὲν ἀποδείχθηκε ἐσκεμμένη ἀπάτη. Κατηγορηθήκαμε γιὰ τὴν ὑποστήριξή μας. Δὲν πειράζει. Εναι χαρούμενοι κα μ γαλήνιο πνο σοι συνήργησαν γι ατ τν προφυλάκιση; Κα μάλιστα γνωστο ρασοφόροι. Εναι σημαντικ ασιόδοξο μήνυμα σύμπνοια τς πλειοψηφίας τς λληνικς εραρχίας. Δν γνωρίζω ν εναι νας μεσος πόλεμος το μοναχισμο κα τς κκλησίας. νας πάντως τρόπος πουλης πολεμικς σαφς εναι. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι πανάρχαιος, δυνατὸς καὶ ἐνοποιὸς θεσμός. Ὁ μοναχισμὸς ἔχει πολύτιμη προσφορὰ ἔργων ἀρετῆς, ἁγιότητος, φιλοκαλίας καὶ ἱερότητος. Τὸ Ἅγιον Ὅρος ὁπωσδήποτε θέλει μία ἄλλη ἀντιμετώπιση. Εἶναι κρίμα γι’ αὐτὴ τὴν κατάπτωση, τὴν ἀποϊεροποίηση τῶν πάντων. Λαθεύω, ὑπερβάλλω ἢ ἀστοχῶ; Νὰ μὲ συγχωρεῖτε ποὺ ἐπιμένω. Ἔχω μία διαίσθηση ὅτι ατο πο θέλησαν ν διαβάλουν τν γούμενο φραμ το καναν τ μεγαλύτερο καλ π πνευματικς πόψεως.
.           Αὐτὸ ἔχει καὶ τὴ μεγαλύτερη σημασία. Δὲν νομίζετε;

 ΠΗΓΗ: ἐφημ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» (makthes.gr)

, , , ,

Σχολιάστε

Η ΑΓ. ΜΑΤΡΩΝΑ Η ΑΟΜΜΑΤΗ, Ο ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ «ΕΡΕΥΝΑ»

«ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΨΕΙ Ο ΘΕΟΣ»

Τοῦ Διογένη

.          ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἕνας πετυχημένος παραλληλισμὸς ἐξ ἀφορμῆς τῆς εἰσαγγελικῆς ἐρεύνης γιὰ τὴν παράβαση καθήκοντος τῶν ἀστυνομικῶν, ποὺ συνέλαβαν τὸν Ἡγούμενο Ἐφραίμ. (βλ. σχετ.: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/01/10/εἰσαγγελικὴ-ἔρευνα-γιὰ-παράβαση-κα/)

.         […] Τὸ περιστατικὸ μοῦ θυμίζει τὸ ἑξῆς περιστατικὸ ἀπὸ τὸν βίο τῆς Ἁγίας Ματρώνας, Ρωσίδας Ἁγίας τοῦ 20οῦ αἰώνα (βλ. σχετ.: https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/05/02/βίος-ὁσίας-ματρώνας-ἀομμάτου/). Τὸ σοβιετικὸ καθεστὼς ἐπεδίωξε πολλὲς φορὲς νὰ τὴν συλλάβει, ἀλλὰ πάντοτε σωζόταν μὲ θαυματουργικὸ τρόπο. Κάποια στιγμὴ ποὺ εἶχε μεταβεῖ στὸ σπίτι της, στὸ κέντρο τῆς Μόσχας, ἕνας ἀστυνομικὸς γιὰ νὰ τὴν συλλάβει, ἡ Ἁγία τοῦ εἶπε: “Ἄσε με ἐμένα, εἶμαι γριὰ καὶ δὲν θὰ πάω πουθενά, τρέξε τώρα στὸ σπίτι σου νὰ σώσεις τὴν γυναίκα σου ποὺ κινδυνεύει.”
.          Τὰ λόγια τῆς Ἁγίας εἰπώθηκαν μὲ τρόπο ποὺ ἔπεισε τὸν ἀστυνομικὸ νὰ τὴν ἀφήσει ἐκεῖ καὶ νὰ τρέξει στὸ σπίτι του. Ἐκεῖ βρῆκε τὸ διαμέρισμά του νὰ ἔχει πιάσει φωτιὰ ἀπὸ τὸ γκάζι καὶ τὴν γυναίκα του νὰ ἔχει ἁρπάξει φωτιὰ κι αὐτή. Μόλις ποὺ πρόλαβε νὰ τὴν σώσει (εἶχε ἤδη ὑποστεῖ σοβαρὰ ἐγκαύματα), χάρη στὴν προειδοποίηση τῆς Ἁγίας. Ἀφοῦ πῆγε νὰ τὴν εὐχαριστήσει, τὴν ἄλλη μέρα παρουσιάστηκε στοὺς ἀνωτέρους του καὶ τοὺς εἶπε: “Δὲν μπορῶ νὰ συλλάβω τὴν Ματρώνα, διότι ἔσωσε τὴν γυναίκα μου”.
.         Μακάρι νὰ ἀξιωνόμασταν καὶ ἐμεῖς τέτοιων θαυμάτων. Δυστυχς νεοελληνικ κοινωνία εναι χειρότερη π τ σοβιετικ κοινωνία τς ποχς το Στάλιν. Ἐκεῖ ὑπῆρχε ἀκόμη λίγη ἀνθρωπιά. Ἐδῶ τίποτα… Οἱ λειτουργοὶ τῆς δικαιοσύνης εἶναι προσανατολισμένοι στὸ “καθῆκον”…
.         “Θὰ μᾶς κάψει ὁ Θεός”, ἔλεγαν οἱ παλιοὶ καὶ δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι περνᾶμε αὐτὴ τὴν κρίση ποὺ περνᾶμε, ὅταν οἱ κρατικοὶ λειτουργοὶ ἔχουν φτάσει σὲ τέτοιο ἐπίπεδο θρασείας ἀσέβειας.[…]

 ΠΗΓΗ: antinews.gr

, , , ,

Σχολιάστε

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ… ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ!

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ… ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ!

.          Σέ ἕνα τροπάριο τῆς Ἱερᾶς Ἀκολουθίας τοῦ Ἑσπερινοῦ τοῦ Μ. Βασιλείου ἀναφέρεται ὅτι ὁ ἐν λόγῳ μέγας ἅγιος – ἐφύλαξε – «ἐτήρησεν ἀδούλωτον τό τῆς ψυχῆς ἀξίωμα». Εἶναι δέ ἐξ ἴσου χαρακτηριστικό ὅτι στά 49 χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς του, μᾶλλον δέ στά μισά περίπου ἀπό αὐτά, ὁπότε ἦταν καί κληρικός, ἐπιτέλεσε ἔργο ἀξιοθαύμαστο, ὄχι μόνο κοινωνικό ἤ θεολογικό, γιατί ὅλοι γνωρίζουμε τήν Βασιλειάδα καί τά συγγράμματα τοῦ Καππαδόκου Πατρός, ἀλλά μᾶς κληροδότησε συγχρόνως ἦθος, βίο καί πολιτεία βαθειᾶς καί ἐξαίρετης πνευματικότητας.
.        Δέν γνωρίζω πόσοι ξέρουν γιά τήν Ἑξαήμερο τοῦ Μ. Βασιλείου ἤ κάποια ἄλλα συγγράμματα. Ὅλοι ὅμως ἔχουν ἀκούσει γιά τήν γενναία στάση του τρεῖς φορές, δυό φορές μάλιστα στόν ἀνώτατο ἄρχοντα, τόν αὐτοκράτορα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, δηλ. τή μία φορά στόν Ἰουλιανό τόν Παραβάτη καί τήν ἄλλη στόν αἱρετικό Οὐάλεντα καί μία φορά στήν κατάχρηση ἐξουσίας τῆς ἐκκλησιαστικῆς προϊσταμένης ἀρχῆς του. Συνέβη δέ ὄντας κάποτε φυλακή ὁ ἅγιος Πατέρας, νά ξεσηκωθεῖ ὁ κόσμος καί νά πάει νά τόν ἀποφυλακίσει βίαια, γεγονός τό ὁποῖο ἐκθείασε καί ἐπαίνεσε ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Σά νά λέγαμε σήμερα νά πήγαινε ὁ κόσμος στόν Κορυδαλλό νά ἀποφυλακίσει  τόν Ἡγούμενο Εὐφραίμ…
.          Ἴσχυε γιά τόν Μ. Βασίλειο ὁ λόγος τοῦ ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου «οὐδέν ἰσχυρότερον τῶν πάντα παθεῖν ἑτοίμων». Δέν ὑπάρχει τίποτε πιό φοβερό καί ἀνίκητο ἀπό τούς ἀνθρώπους πού εἶναι ἕτοιμοι γιά ὅλα, ἀπό ἕναν ἄνθρωπο πού δέν λογαριάζει τίποτε, ἀκόμη καί τόν θάνατο. Αὐτός πού ξεπέρασε τόν φόβο τοῦ θανάτου αὐτός εἶναι ἱκανός γιά ὅλα, αὐτός ὀρθοτομεῖ τήν ἀλήθεια, αὐτός ὑπηρετεῖ ἀλύγιστα τό δίκαιο, αὐτός ἐνώπιον βασιλέων καί ἀρχόντων τραβάει τήν ὁδό τῆς συνειδήσεως καί τοῦ μαρτυρίου. Καί τό εἴδαμε αὐτό ὡς γεγονός στήν περίπτωση τοῦ Μ. Βασιλείου.
.           «Δέν φοβᾶμαι τίποτε, εἶπε στό Μόδεστο, στόν ἀπεσταλμένο τοῦ αὐτοκράτορα Οὐάλεντα! Ἡ ἐξορία; δέν μοῦ προξενεῖ ἐντύπωση, «τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καί τό πλήρωμα αὐτῆς». Ἡ δήμευση; οὔτε κι αὐτή, διότι δέν ἔχω τίποτε παρά τό ράσο καί τά βιβλία μου. Τά βασανιστήρια; μέ τό πρῶτο χτύπημα θά καταρρεύσει τό ἀράχνιο τοῦτο, δηλ. τό σῶμα του. Ὁ θάνατος; θά μέ πάει μία ὥρα ἀρχύτερα στό Χριστό. Ἀπείλησε κάτι ἄλλο, ἄν ἔχεις… Ἐγώ ὑπακούω στό δικό μου βασιληᾶ. Ἀκουέτω ταῦτα καί ὁ βασιλεύς».
.          Στόν Ἰουλιανό δέ ὁ ἅγιος Πατέρας εἶπε τό ἑξῆς ἀμίμητο, ὅταν ἐκεῖνος περιφρονητικά δέν δέχτηκε τά ψωμιά τῆς Καισάρειας καί πέταξε ἕνα δεμάτι τριφύλλι μπροστά στόν Βασίλειο: «Βασιλιά, ἐμεῖς σοῦ δώσαμε ἀπό αὐτά πού τρῶμε, σάν ἄνθρωποι. Φαίνεται ὅτι καί σύ μᾶς ἔδωκες ἀπό αὐτά πού τρῶς, δηλ. χορτάρια, ὅπως τό ζῶο, ἐννοοῦσε».
.          Ἂς ἀπομακρυνθοῦμε μερικούς αἰῶνες… Μία ἀπό τίς 10 καλύτερες φωτογραφίες τοῦ 20οῦ αἰώνα ἦταν καί ἡ φωτογραφία ἐνός κινέζου φοιτητή στήν μεγαλύτερη πλατεία τοῦ Κόσμου, στήν Τιέν ἄν Μέν τοῦ Πεκίνου, τόν Ἰούνιο τοῦ 1989, 3-4/6/1989, ὅπου ἕνας νέος, ἕνα πλάσμα τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, πού εἶχε μέσα του τή λογική καί τό αὐτεξούσιο, τήν ἐλευθερία τῆς συνειδήσεως καί τῆς γνώμης, τάβαλε μέ μιά φάλαγγα ἀπό ἅρματα μάχης. Στάθηκε ἀγέρωχα καί ἀκίνητα μπροστά στό καταπιεστικό σύστημα, δέν ἄφησε νά περάσει ἡ φάλαγγα, στούς ἐλιγμούς μάλιστα τοῦ πρώτου ἅρματος, ἐλισσόταν κι αὐτός ἀποτρεπτικά, κάποια στιγμή πήδηξε ἐπάνω καί διαλεγόταν, προφανῶς γιά νά πείσει… Ἔβλεπε κάποιος ἕνα ὑπερκόσμιο θέαμα, ἡ ψυχή νά νικᾶ τό ἀτσάλι, ἡ ἐλευθερία νά νικᾶ τόν ὁλοκληρωτισμό, τό πνεῦμα νά νικᾶ τήν ὕλη, τό πλάσμα τοῦ Θεοῦ νά νικᾶ τό δαιμονικό στοιχεῖο καί ἡ ἄνοιξη τῆς ζωῆς νά νικᾶ τό σκοτάδι τῶν ἀπάνθρωπων μηχανισμῶν. Αὐτή ἀκριβῶς εἶναι ἡ δυναμική του προσώπου. Ὁ δυναμισμός του. Ἐκεῖνες τίς ἡμέρες μάλιστα γύρω στίς 7000 νέων ἔχασαν τή ζωή τους στήν ἡρωϊκή πλατεία Τιέν ἄν Μέν. Λεπτομέρειες δέν θά μάθουμε ποτέ.
.          Ἀλήθεια, γιατί καί μεῖς σήμερα σέ ἠπιότερες μορφές σύγκρουσης καί σέ εὐνοϊκότερες συνθῆκες νά μή μποροῦμε νά ἀρθρώσουμε λόγο ἀνατρεπτικό τῆς μιζέριας καί νά ὀρθώσουμε ἀρνητικό τό παράστημά μας στήν βλακεία πού ἀπειλεῖ τή λογική μας καί τή ζωή μας τελικά;  Πράγματι πόσο χρειαζόμαστε σήμερα αὐτή τή συμπεριφορά, τή στάση ζωῆς, τό φρόνημα τό ἀντιστασιακό, τό καθαρά συνειδησιακό. Ἕνας ἀπό τούς παλιούς προέδρους τῆς Ἀμερικῆς ἔγραψε ἕνα βιβλίο μέ τίτλο: «Ἡ σκιαγραφία τῶν Γενναίων» καί ἀνέφερε ἐκεῖ μέσα περιπτώσεις βουλευτῶν καί γερουσιαστῶν, ἀκόμη καί προέδρων, πού θυσίασαν τή θέση τους καί τό πολιτικό τους μέλλον, ἀλλά δέν παρέκαμψαν τήν συνείδησή τους. Ἀλήθεια, γιατί σήμερα δέν ὑπάρχει αὐτή καταγραφή; Γιατί μία εἰδησεογραφική ἔρευνα δέν ἀποτυπώνει πουθενά, μά πουθενά, σχεδόν, τέτοια περιστατικά; Πῶς γίναμε ὅλοι ἀνθρωπάκια καί ὀσφυοκάμπτες καί συμφεροντολόγοι καί ζοῦμε μέ σκοπιμότητες καί ἐλιγμούς, μέ ἀβαρίες στίς ἀρχές καί τά πιστεύω μας;
.          Κάνει ἐντύπωση πώς ἡ μυστική δύναμη τοῦ προσώπου δέν βρίσκεται τόσο στή ἰσχύ τῶν ἐπιχειρημάτων ἤ στήν γενναιότητα τῶν ἀποφάσεων ἤ στή  ἀξία τῶν ἰδεῶν πού ἐκπροσωπεῖ. Βρίσκεται κυρίως στήν ἀφοβία τοῦ θανάτου. Πρόσφατα παραδείγματα τῆς πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου μας ἀποδεικνύουν «τοῦ λόγου τό ἀσφαλές». Ὁ θάνατος εἶναι ὁ ἔσχατος ἐχθρός, τό ὅριο τῆς ἀντοχῆς μας καί τό μεγαλύτερο κύμα πού ζητάει νά μᾶς καταπιεῖ. Μόνο ὅποιος κυττάζει κατάματα τό θάνατο, αὐτός εἶναι ἐλεύθερος καί πιστός στίς ἀρχές του καί χαράζει ὄντως δυναμική πορεία – προσωπική πορεία πρός τό πεπρωμένο καί τά ἰδανικά του.
.          Τό βλέπουμε αὐτό σέ ὅλους τοὺς μεγάλους ἄνδρες. Στούς μεγάλους ἁγίους καί στούς μεγάλους μάρτυρες. Ὅσοι νίκησαν στήν εἰρηνική ζωή τους, ἀλλά καί στόν  πόλεμο, ἀκόμη καί ἀπό τούς ἐθνικούς μας ἥρωες, ἦταν ἄνθρωποι πού περιγελοῦσαν τόν θάνατο. Ἡ περιφρόνηση τοῦ θανάτου ὅμως, πράγμα ἀντίθετο μέ τή φύση μας, δέν ἐξασφαλίζεται στίς ὑπεραγορές τῆς σύγχρονης ματαιότητας καί δουλικότητας. Βρίσκεται στίς ἅγιες ἀποθῆκες τοῦ Πνεύματος. Στό οὐράνιο καί αἰώνιο θησαυροφυλάκιο τῆς Ἁγ. Γραφῆς. Εἶναι μίμηση τοῦ παραδείγματος τοῦ Χριστοῦ καί ὑπόσχεση – προσδοκία τοῦ Παραδείσου. Δέν ξεπερνᾶμε ἀλλοιῶς τή φύση μας πού φοβᾶται δικαιολογημένα τό θάνατο. Θέλουμε ἕνα παράδειγμα. Τό ᾽χουμε: στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Θέλουμε καί μία προοπτική. Τήν ἔχουμε: στή συνέχεια τῆς πορείας μας σέ οὐράνιες τροχιές.
.          Ἀλήθεια πόσο διαφορετικά θά ἦταν τά πράγματα στή ζωή μας ἄν δέν κοιτάγαμε μόνο τή ζωούλα μας. Στήν πολιτική, κοινωνική, οἰκογενειακή, στρατιωτική καί οἰκονομική ζωή. Πόσο ὡραία θά ἦταν τά νειάτα μας ἄν μεγάλωναν μέ αὐτή τήν ἡρωϊκή καί ἱερή θεώρηση τοῦ μοναδικοῦ καί ἀνεπάληπτου ἀνθρωπίνου προσώπου. «Τά νειάτα εἶναι πλασμένα γιά τόν ἡρωϊσμό», λέγει ὁ Πώλ Κλωντέλ. Ἀλήθεια πόσο φταῖμε πού καταδικάσαμε τά γενναĩα παιδιά τῆς Ἑλλάδας μας στό μαρασμό τῆς ὑποτέλειας καί τῆς ἐξάρτησης καί πλέον δέν μποροῦν νά περπατήσουν στούς δρόμους τῆς ἱστορίας τῆς φυλῆς μας.
.          Στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ βρίσκουμε ἀληθινά αὐτό πού θέλουμε. Στόν Κῆπο τῶν Ἐλαιῶν ὁ Χριστός νικᾶ τόν φόβο τοῦ θανάτου. Μετά προχωράει πρός τούς ἐχθρούς Του κατά πρόσωπο. Ἀντιμετωπίζει νηφάλια τόν προδότη, ψύχραιμα τή σπείρα, μέ πόνο ψυχῆς τόν ἀρνητή, μέ λύπη τούς λιποτάκτες, μέ γενναιότητα τούς βασανιστές, μέ ἀπάθεια τούς κατηγόρους, μέ σιωπή τήν ἐξουσία, μέ συγχωρητικότητα τούς σταυρωτές, μέ ἐλεημοσύνη τόν μετανοοῦντα ληστή, μέ ἀγάπη τόν ἁπλό κόσμο, μέ ὑπομονή τήν ἐγκατάλειψη, μέ κυριαρχία τή δίψα, μέ αὐταπάρνηση τό χωρίς ἀναισθητικό σταύρωμα. Βλέπει κατάματα τόν θάνατο. Προχωρεῖ στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Νικᾶ τόν θάνατο καί τήν ἁμαρτία καί τόν διάβολο. Ἐλευθερώνει τόν κόσμο ἀπό τόν φόβο τοῦ θανάτου καί τήν δουλεία τῆς ἐνοχῆς. Ἐλευθερία καί Ἀνάσταση μᾶς ἔφερε ἡ ὑπέρβαση τοῦ θανάτου τοῦ ἀναμάρτητου Χριστοῦ.
.          Μή φοβόμαστε ἀπό τήν ἐπίθεση λοιπόν τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ στίς μέρες μας. Ὁ ἕνας ἄνθρωπος μπορεῖ νά κάνει τή διαφορά. Ὁ Μ. Βασίλειος τήν ἔκανε. Στήν ἐποχή του. Καί μεῖς μποροῦμε τώρα. Οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες σήμερα. Ἀπέναντι στήν ἰσοπεδωτική συμπεριφορά τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων καί τή δικτατορία τῶν ἀγορῶν, ἀπέναντι στήν ὁμοιομορφία τοῦ κόσμου καί τῆς ἐπιβαλλόμενης πολιτικῆς καί κομματικῆς πειθαρχίας, στόν ἰδεολογικό ὁλοκληρωτισμό τῶν ΜΜΕ, ἀπέναντι στή λεγόμενη ἐφιαλτική λογοκρισία τῶν εἰδήσεων καί τῶν ἀπόψεων καί τόν ἀποκλεισμό τῆς Ἐκκλησίας, ἀπέναντι σέ μιά «μιλημένη» δικαιοσύνη μέ προειλημμένες ἀποφάσεις, ἀπέναντι σέ ἕνα ἐπιστημονικό, δηλ. ἠλεγμένο, ἐλεγχόμενο, μεθοδευμένο καί προσχεδιασμένο, κακό, ἐμεῖς ἄς χαράξουμε μία προσωπική δυναμική πορεία μέ ἀφοσίωση στήν ἀλήθεια, ἀκεραιότητα στό ἦθος καί σεβασμό στή συνείδησή μας.
.          Ἀφοῦ θά κριθοῦμε καί θά κριθοῦμε μία μέρα, γιατί νά μή προτιμήσουμε τήν ἀλάθητη καί διαγνωστική κρίση  τοῦ Θεοῦ καί τῆς φωνῆς μέσα μας, ἀπό τήν πρόσκαιρη, ἀμφίβολη, ἐπιφανειακή, μέ ἡμερομηνία λήξεως κρίση τῶν ἀνθρώπων. Ἡ μέν παραμένει αἰώνια καί οὐράνια, ἡ ἄλλη μεταβαλλόμενη καί προσωρινή. Αὐτό ὅμως χρειάζεται χάρη καί πρότυπο, Χριστοκεντρικά καί τά δυό. Χρειάζεται κάθε μέρα κάποιος νά πεθαίνει γιά τήν ἀλήθεια καί τήν συνείδησή του. Νά ἐλευθερώνεται πρῶτα μέσα του ἀπό τόν τύραννο, πού λέγεται κοσμοκράτορας διάβολος, τόν τυραννίσκο, πού λέγεται κόσμος καί νοοτροπία τῆς μάζας καί ἀπό τό «ταγκαλάκι» πού λέγεται σάρκα καί σαρκικό φρόνημα. Ὅλα αὐτά ὑπερνικῶνται «διά τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς» καί ἐφ᾽ ὅσον ἀφομοιώσουμε ὡς ἀρχή ζωῆς καί γνώμονα τό σταυρικό φρόνημα καί ὄχι τό σαρκικό θέλημα.

ΠΗΓΗ: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ
(sites.google.com/site/xrestia/anartiseisall/70)

, , , , , , ,

Σχολιάστε

XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Χριστουγεννιάτικες προκλήσεις.
π. Λάμπρος Φωτόπουλος

.            Τά κοσμικά Χριστούγεννα ἐφέτος δέν εἶναι μόνον χωρίς Χριστό ἀλλά καί «κόντρα» στόν Χριστό. Δυό μέρες πρίν ἀπό τά Χριστούγεννα καί ἐνῶ ἡ κλυδωνιζόμενη Ἑλληνική Κοινωνία καί ὅλος ὁ κόσμος ζητᾶ μέ χίλιους τρόπους νά βρεῖ λίγη ἀγάπη καί παρηγοριά,  τό Συμβούλιο Ἐφετῶν τῆς Ἀθήνας μέ μιά «ἀνήκουστη, πρωτοφανῆ, ἄδικη καί ἐξωφρενική ἀπ’ ὅλες τίς ἀπόψεις ἀπόφασή» του, πού ἐκδόθηκε χθές, μόλις δύο ἡμέρες πρίν ἀπό τά Χριστούγεννα, ἀναστατώνει ὅλες τίς χριστιανικές συνειδήσεις καί ὄχι μόνον.
.            Τό Συμβούλιο Ἐφετῶν, ἀκολουθώντας τήν πεισματική θέση τῆς Ἀνακρίτριας Καλοῦ, ἔκρινε ὡς προφυλακιστέο τόν ἡγούμενο τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου π. Ἐφραίμ, γιά τή γνωστή, καί ἤδη πολύπαθη ὑπόθεση ἀνταλλαγῆς ἀκινήτων τῆς Μονῆς μέ τό ἑλληνικό δημόσιο.

.            Τό σκεπτικό τῆς ἀποφάσεως πού ἐπιχειρεῖ  νά δικαιολογήσει τά ἀδικαιολόγητα, πῶς δηλαδή ἀποφασίστηκε νά ὁδηγηθεῖ στή φυλακή ὁ ἡγούμενος Ἐφραίμ, ἔχει ὡς ὑποτιθέμενη αἰτιολογία τό… «νά μήν κάνει καί ἄλλα ἀδικήματα». Πρόκειται, δηλαδή, γιά ἕνα ἀπαράδεκτο ἐπιχείρημα, τό ὁποῖο ἐγείρει τεράστια ἐρωτήματα, καθότι πρόκειται γιά ἕναν ἄνθρωπο πού κυκλοφορεῖ τρία χρόνια ἐλεύθερος καί διερωτᾶται κανείς πῶς μπορεῖ νά θεωρεῖται τώρα ξαφνικά ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος καί νά κλείνεται στή φυλακή.
.            Κανείς δέν ἐφαντάζετο ὅτι οἱ πνευματικές ἐμπειρίες πού ἀποκόμισε ὅλος ὁ κόσμος μέσῳ τηλεοράσεως ἀπό τήν  θαυματουργική καί θριαμβευτική πορεία τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου, μέ τήν ὁποία ὁ ἡγούμενος Ἐφραίμ, κυριολεκτικά ὄργωσε ὅλη τή Ρωσική Γῆ καί ἔσπειρε τήν ἐλπίδα σέ πολλά ἑκατομμύρια προσκυνητῶν, θά ὑπονομευόταν ἀπό τίς ἑλληνικές ἀρχές μάλιστα παραμονή τῆς μεγάλης γιά τήν Χριστιανοσύνη Γιορτῆς.
.            Γνωρίζουμε ὅτι ὁ ἀνθρωποκτόνος Διάβολος ἀναστατώνεται αὐτές τίς μέρες μέ τίς πολλές εὐλογίες πού ἀποκομίζουν οἱ Χριστιανοί ἀπό τήν ὑπέρ ἔννοια Ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ Λόγου καί ἐπιχειρεῖ μέ τά ὄργανά του νά ἀποδυναμώσει τή Θεία Χάρη. Δημιουργεῖ ταραχές, προβλήματα, κοινωνικές ἐντάσεις καί ὅ,τι ἄλλο τό δαιμονικό του μυαλό τοῦ ὑπαγορεύει.
.            Εἶναι ἄξιο ἀπορίας πῶς αὐτά δέν τά γνωρίζουν διακεκριμένοι πολιτικοί καί δικαστές ὥστε, ὄχι μόνον νά μή τροφοδοτοῦν ταραχές ἀλλά, ἀντίθετα, καί νά συμβάλλουν μέ τίς ἀποφάσεις τους στήν ἐπιβαλλόμενη Κοινωνική Εἰρήνη κατά τίς ἅγιες αὐτές ἡμέρες.
.            Ἡ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν δέν εἶναι μόνον πρόκληση στό Ἅγιον Ὄρος ἀλλά κυρίως εἶναι πρόκληση πρός ὅλους τούς Χριστιανούς σέ ὅλο τόν Κόσμο καί ἰδιαιτέρως τῆς Ἑλλάδος, γιατί ἐπιχειρεῖ νά ἀναστατώσει τό θρησκευτικό συναίσθημα μία μέρα  μόλις πρίν ἀπό τήν Μεγάλη Γιορτή. Τί θά ζημιωνόταν ἡ Δικαιοσύνη ἄν περίμενε 5 μέρες γιά νά ἐκδόσει αὐτή, τήν ἀπό πάσης ἀπόψεως διάτρητη, ἀπόφαση; Τρία χρόνια πέρασαν καί δέν δραπέτευσε ὁ Ἡγούμενος. Τί φοβοῦνται τώρα;
.            Καί  τό θέμα δέν σταματᾶ ἐδῶ. Ἡ πρόκληση τῶν συνειδήσεων συνδέεται μέ ἕνα, ἄγνωστο μέχρι τώρα, ἀντιμοναχικό μένος. Μέ τίς ὁδηγίες τῆς Κυβέρνησης καί εἰδικότερα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ  καί τήν Μονή Βατοπαιδίου ΟΠΛΟ­ΦΟΡΟΥΝΤΕΣ μέ στόχο τόν ΔΙΑΣΥΡΜΟ τῆς Ἁγιώνυμης Πολιτείας. (https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/12/24/μετα-φανων-και-λαμπαδων-χριστουγεν/)
.            Σκέφτηκαν ἄραγε οἱ Ἐντιμότατοι Ὑπουργοί καί Ὑφυπουργοί καί Ἐφέτες, τί θά γινόταν ἄν παραμονές τοῦ Μουσουλμανικοῦ Ραμαζανιοῦ καλοῦσαν κάποιο Μουφτή, ὄχι γιά προφυλάκιση, ἀλλά  γιά ἐξηγήσεις; Ἤ κανένα ποδοσφαιρικό παράγοντα  παραμονή μεγάλης ποδοσφαιρικῆς ἡμέρας τῆς ὁμάδας του; Ἤ κανένα ὑπουργό παραμονή ἐκλογῶν; Ἡ κοινή λογική φαίνεται ὅτι συχνά ἀπουσιάζει ἀπό αὐτό τόν τόπο καί ἀφήνει χῶρο γιά τήν ἱκανοποίηση τυφλῶν ἐπιδιώξεων.
.            Σήμερα παραμονή τῶν Χριστουγέννων ὁ Εἰσαγγελέας μέ δύο ἀστυνομικούς  βρίσκεται  στή Μονή Βατοπαιδίου  γιά νά συλλάβουν τόν ἡγούμενο Ἐφραίμ. Σύμφωνα μέ πληροφορίες ἀπό χθές τό βράδυ ὁ γέροντας Ἐφραίμ ἔχει ὑψηλό πυρετό καί ἀπορρύθμιση σακχάρου. Γιά αὐτό τό λόγο στή Μονή Βατοπαιδίου βρισκεται  καί ἰατροδικαστής, γιά νά ἐξετάσει τήν κατάσταση τῆς  ὑγείας του. Μεθοδεύεται ἔτσι ὥστε ὁ ἡγούμενος νά μήν παραδοθεῖ αὐτοβούλως, ὅπως ἤθελε, στήν ἀστυνομία τῶν Καρυῶν. Δέν μποροῦν νά περιμένουν! Θέλουν νά δοῦν πάσῃ θυσίᾳ τόν ἡγούμενο Ἐφραίμ στή φυλακή. Ἐνῶ ὁ ἴδιος εἶπε ὅτι θά παραδοθεῖ αὐτοβούλως, διά τῶν δικηγόρων του, οἱ ἁρμόδιες ἀρχές… δέν ἔδειξαν ὑπομονή καί αὐτοσυγκράτηση.
.            Ἄλλωστε ἁρμόδιος γιά τίς φυλακές εἶναι ὁ βασικός κατήγορος στήν ὑπόθεση Βατοπαιδίου Γιῶργος Πεταλωτής. Στοιχειώδης πολιτική εὐθιξία ἀπαιτεῖ ἀπό τόν ὑφυπουργό νά παραιτηθεῖ σήμερα πρίν κατακλύσουν τόν τόπο ἀνεξέλεκτες ὑποψίες καί κατηγορίες γιά τόν τρόπο πού ἄσκησε τίς ἐξουσίες του στό συγκεκριμένο ζήτημα.
.            Ἡ θύελλα τῶν  ἀντιδράσεων ἔχει φτάσει σέ κάθε μέρος τῆς Ἑλλάδος καί σέ ὅλο τόν Κόσμο. Ἤδη ἔφτασαν τά πρῶτα μηνύματα. Ἄμεση  παρέμβαση στό θέμα τοῦ ἡγουμένου Ἐφραίμ ἔκανε ὁ πρώην πρωθυπουργός καί ἐπίτιμος πρόεδρος τῆς Ν.Δ. Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης μέ δήλωσή του στό ΑΠΕ-ΜΠΕ. Σέ ἐρώτηση πῶς σχολιάζει τήν ἀπόφαση νά κριθεῖ ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς Βατοπεδίου κ. Ἐφραίμ, προφυλακιστέος δήλωσε: «Μένω κατάπληκτος γιά τήν ἀπόφαση πού πάρθηκε. Ἰδιαίτερα γιά τή στιγμή πού διάλεξαν νά τήν πάρουν. Ὑπενθυμίζω τήν παλιά ρήση πού εἶναι πάντοτε σέ ἰσχύ, ὅτι “καί οἱ κρίνοντες, κρίνονται”».
Ἡ Ρωσία ἔχει ἀναστατωθεῖ. «Βαθιά ἀνησυχία» σχετικά μέ τήν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν γιά προφυλάκιση τοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς Βατοπεδίου Ἐφραίμ ἐκφράζει μέ ἀποψινή του ἀνακοίνωση τό ρωσικό Ἵδρυμα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέα τοῦ Πρωτοκλήτου, χαρακτηρίζοντας τό γεγονός «ἀνεπίτρεπτη πολιτικοποίηση μίας δικαστικῆς ἀπόφασης».
.            Τό Ἵδρυμα, μάλιστα, ἐπικεφαλῆς τοῦ ὁποίου εἶναι ὁ πρόεδρος τῶν Ρωσικῶν Σιδηροδρόμων Βλαντίμιρ Γιακούνιν, ἕνας ἀπό τούς ἰσχυρότερους παράγοντες στό περιβάλλον τοῦ Κρεμλίνου καί προσωπικά τοῦ Ρώσου πρωθυπουργοῦ Βλαντίμιρ Πούτιν, προχωρᾶ στήν αὐστηρά ἐπικριτική ἐκτίμηση ὅτι «παρόμοιες δικαστικές ἀποφάσεις μποροῦν νά ἐξηγηθοῦν μόνο ἀπό τίς πολιτικές δεσμεύσεις ὁρισμένων κύκλων τῆς ἑλληνικῆς διοίκησης, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν κατ’ αὐτόν τόν τρόπο νά ἐπιδείξουν στή Δύση τήν ἑτοιμότητά τους νά προχωρήσουν στήν ἄρνηση τῶν ἀρχῶν ὀργάνωσης τῆς πνευματικῆς ζωῆς, πού ἔχουν κατοχυρωθεῖ στό ἑλληνικό Σύνταγμα».
.            Ἡ Ἑλληνική Κυβέρνηση μέσῳ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν της δείχνει σήμερα τήν πρόθεσή της γιά ἕνα ἀφανῆ διωγμό τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Σπέρνει ἀνέμους καί πρέπει νά περιμένει θύελλες. Ἤδη ἡ ἀρχή τῆς ἀνακινήσεως τῆς ὑποθέσεως Βατοπαιδίου καί τοῦ κατά τῆς Ἐκκλησίας πολέμου ἀπό τά ΜΜΕ στό παρελθόν σηματοδότησε τήν ἔναρξη τῶν οἰκονομικῶν ἀδιεξόδων στόν τόπο μας. Ἡ προφυλάκιση τοῦ Ἡγουμένου καί ὁ ἀπειλούμενος διωγμός κατά τῆς Ἐκκλησίας σηματοδοτεῖ σήμερα τήν πιθανή ὁλική κατάρρευση τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ καί κατ’ ἐπέκταση καί τῆς ἑλληνικῆς Οἰκονομίας. Ἡ ἱστορία εἶναι ἀδιάψευστος μάρτυρας τέτοιων γεγονότων.
.       Ὁ Θεός δέν ἐμπαίζεται οὔτε ἀπό ὡραῖα λόγια οὔτε ἀπό συρραφή κάποιων λογικοφανῶν δῆθεν ἀποφάσεων ἐπισήμων κριτῶν ἤ δικαστῶν αὐτοῦ τοῦ μάταιου κόσμου. Ἡ γέννηση τοῦ Χριστοῦ ἀπέπνιξε τόν δόλιο δράκοντα καί ὅλους τούς ἀκολουθοῦντες αὐτόν δρακοντοειδεῖς…

 ΠΗΓΗ: anavaseis.blogspot.com

, , ,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ: «Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΑΔΙΚΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ»

Ὁ Μητροπολ. Ναυπάκτου σὲ μιὰ εἰλικρινῆ καὶ ρεαλιστικὴ ἀποτίμηση τῆς δύσκολης συγκυρίας. Λέει τὰ πράγματα μὲ ἁπλᾶ λόγια καὶ …ὀνοματισμένα. (κατωτέρω δημοσιεύεται ἀπόσπασμα)

.        (…) Σήμερα τὸ Κράτος ἐπιδιώκει μὲ τὴ φορολογία (…) νὰ εἰσπράττει περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι πρέπει, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἀνταποκριθεῖ στὶς ἐξωτερικὲς ὑποχρεώσεις του. Αὐτὸ δημιουργεί ἀναστάτωση στοὺς πολίτες ποὺ ἔχουν μάθει διαφορετικὰ καὶ δὲν εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀπαρνηθοῦν τὰ κεκτημένα δικαιώματά τους. Στὸ σημεῖο αὐτὸ ἐντοπίζω τὶς κοινωνικὲς συγκρούσεις.
.        Φυσικά, εθύνη γι’ ατν τν κατάσταση χουν ο πολιτικοί, ο ποοι φησαν τ πράγματα ν δηγηθον δ – δηλαδ στ ν εναι φτωχ τ Κράτος, ν δανείζεται πέρογκα ποσά, χωρς ν μπορε ν νταποκρίνεται στς ποχρεώσεις του, λλ κα ν ποδεικνύουν κα ν παρακινον, μ τν τρόπο τους, τος πολίτες ν ζον μ εμάρεια κα πλουτισμό. Ὅταν κάποιος ἔχει μία ἐπιχείρηση, φροντίζει ἐπιμελῶς, ὥστε τὰ ἔξοδα νὰ μὴν ὑπερβαίνουν τὰ ἔσοδα, καὶ ὅταν δὲν μπορεῖ νὰ βρεῖ τρόπους ἐξυγίανσης τῆς ἐπιχειρήσεως, ἀναθέτει σὲ εἰδικοὺς νὰ τὸ κάνουν.
.           Ἐπίσης, εθύνονται ο πολιτικοί, ο ποοι κόμη κα τώρα ἐπιδιώκουν μὲ τὶς περικοπὲς τῶν μισθῶν, τῶν ἐπιδομάτων καὶ τὴ γενικότερη φορολογία ἔμμεση καὶ ἄμεση –  νὰ ἐξισορροπήσουν τὰ πράγματα, ὥστε νὰ ἀποφύγει τὸ Κράτος τὴν πτώχευση, λλ δν λαμβάνουν οσιαστικ μέτρα φ᾽ ἑνς γι τν νάπτυξη, καὶ  ἀφτέρου γι σωστ κοινωνικ πολιτική. Ἡ ἐπιστήμη τῆς πολιτικῆς οἰκονομίας ἀναφέρει τὶς τρεῖς βασικὲς ἀρχὲς γιὰ τὴ δίκαιη κατανομὴ τοῦ εἰσοδήματος: Τὴν «ρχ τς σης κατανομς», τν «ρχ τν ναγκν» κα «τν ρχ τς συμβολς στν παραγωγή».
.          Τελικά, στ χώρα μας χι μόνον δν κατανέμονται σωστ τ εσοδήματα, λλ δν εσπράττεται δίκαια κα φορολογία, ν θ πρέπει ν φορολογονται περισσότερο ο χοντες κα κατέχοντες.
.         Δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος γιὰ νὰ χρησιμοποιῶ εἰδικοὺς ἐπιστημονικοὺς ὅρους, ἀλλὰ μὲ τὴν ἁπλότητα σκέψεως τοῦ μέσου πολίτη, βλέπω τὴ σύγχρονη οἰκονομικὴ κρίση, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ πνευματικὰ αἴτια, στὴν πτωχεία τοῦ Κράτους συγκριτικὰ μὲ τὴν εὐημερία τῶν πολιτῶν, ὁπότε τὰ μέτρα γιὰ τὴν οἰκονομικὴ βελτίωση τοῦ Κράτους καὶ τὴ μείωση τῶν εἰσοδημάτων τῶν πολιτῶν δημιουργεῖ ἐντάσεις.
.           Στὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπικρατήσει νηφαλιότητα, διάκριση καὶ δικαιοσύνη.

ΠΗΓΗ: aixmi.gr

 

, , , , ,

Σχολιάστε