Ἄρθρα σημειωμένα ὡς διαφθορά

ΔΙΕΦΘΕΙΡΑΝ ΤΟΝ ΛΑΟ γιὰ νὰ τὸν ἀναγκάσουν σὲ σιωπὴ καὶ σὲ ὑποταγὴ καὶ ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ (Μητρ. Σιατίστης Παῦλος)

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
τοῦ Μητροπολίτου Σιατίστης ΠΑΥΛΟΥ

.                  Δέν ξέρω ἐάν ἐδῶ πού φτάσαμε ὑπάρχει ἐλπίδα καί ἔξοδος ἀπό τή δύσκολη ὥρα πού περνᾶμε. Ἐάν ὑπάρχει ὅμως ἕνα ἐνδεχόμενο ἐλπίδας, αὐτό μόνο ἀπό τό λαό μπορεῖ νά προέλθει, ἐάν μπορέσει νά συνετισθεῖ, ἐάν μπορέσει νά μετανοήσει, ἐάν μπορέσει νά ἀναλάβει τίς εὐθῦνες του.
.              Οἱ ἐξουσίες στάθηκαν ἀδύνατες, γιατί ὑπῆρξαν λίγες σέ ποιότητα. Οἱ κατά καιρούς ἐξουσίες πού κυβέρνησαν αὐτό τόν τόπο, στάθηκαν ἀνίκανες καί ἕνα καθαρό μάτι διαβλέπει ὅτι δέν ἔχουν πλέον τήν δυνατότητα νά βοηθήσουν τήν Πατρίδα. Ἐάν μποροῦσαν θά τό εἶχαν κάνει.
Ὄχι δέ μόνον δέν ἔκαναν καλό, ἀλλά ἔκαναν κακό, γιά τήν ἀκρίβεια κακούργησαν ἐναντίον τῆς Πατρίδας καί τοῦ λαοῦ. Τό κακούργημα δέν εἶναι μόνο ὅτι τόν κατάστρεψαν οἰκονομικά, ἀλλά τόν διέφθειραν ψυχικά. Προκειμένου νά μποροῦν νά ἀπολαμβάνουν τήν ἐξουσία τους καί τά λάφυρά της, διέφθειραν τήν ψυχή αὐτοῦ τοῦ λαοῦ καί μάλιστα μέ τέτοιο τρόπο πού καταντᾶ δαιμονικός.
.               Ἐκμεταλλεύθηκαν τά ἀνθρώπινα πάθη μέ στόχο νά ἐκμαυλίσουν συνειδητά τόν λαό. Μέ ὑποταγμένα στήν ἐξουσία τά τηλεοπτικά κανάλια διαμόρφωσαν τίς εἰδήσεις διά νά διαφθείρουν τόν λαό καί νά κλονίσουν συνειδήσεις ὥστε κάποτε νά μποροῦν νά τοῦ πετάξουν στά μοῦτρα τό «μαζί τά φάγαμε».
.              Ὁ λαός διαβρωμένος ἔγινε αἰχμάλωτος τοῦ δικοῦ του ὁράματος, αὐτοῦ πού τοῦ καλλιέργησαν καί τώρα κάποιοι ἔχουν τήν ἐλπίδα ὅτι θά ξανάρθουν ἐκεῖνες οἱ «καλές ἡμέρες» τῆς καλοπέρασης καί κανείς ἀπό τούς πολιτικούς δέν ἔχει τό θάρρος νά τούς πεῖ ὅτι αὐτές δέν θά ξανάρθουν, γιατί ἦταν μέρες ἀνομίας, καί δέν πρέπει νά ξανάρθουν.
.            Ἡ κατάρρευση τῆς Πατρίδας μας ἦταν σχεδιασμένη μέ βασικούς συνεργάτες τούς πολιτικούς, πού ἀφιονισμένοι μέ τό ἀφιόνι τῆς ἐξουσίας στάθηκαν ἀνίκανοι νά ἀντιδράσουν. Τό σκάνδαλο τοῦ Χρηματιστηρίου δέν ἦταν μιά καλοστημένη παγίδα μέ τόν τότε Πρωθυπουργό νά σπρώχνει τό λαό νά παίρνει δάνεια γιά νά ἀγοράζει μετοχές; Ποιός λογοδότησε γι’ αὐτό;
.               Ὁ καταναλωτισμός ἔγινε ὅραμα ζωῆς. Μέ κάθε τρόπο οἱ Ἕλληνες ὠθοῦντο πρός τήν κατεύθυνση αὐτή. Δάνειο γιά διακοπές, δάνειο γιά Χριστούγεννα σέ ἐξωτικούς προορισμούς, δάνεια, δάνεια, δάνεια. Οἱ ἐξουσίες δέν γνώριζαν ποῦ πήγαινε αὐτή ἡ ἱστορία; Ἄν γνώριζαν ἔχουν τήν πρώτη εὐθύνη καί πρέπει νά ἀναζητηθεῖ. Ἐάν δέν γνώριζαν ἦταν ἔνοχοι γιά λόγους βλακείας. Ἤξεραν, ὅμως, τά πάντα.
.                  Παράλληλα μέ τόν εὐδαιμονισμό, ἕνα πνεῦμα λοιδωρίας ἀπέναντι σέ ὅ, τι πνευματικό, ὅ, τι παραδοσιακό καί ταυτόχρονα ἕνα τσουνάμι ἐπιθέσεων ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Συνασπισμένα κανάλια, ὑπηρέτες ξένων πρῶτα συμφερόντων καί τῆς ἑλληνικῆς ἐξουσίας μετά, προσπαθοῦσαν νά γκρεμίσουν τή σχέση τῶν νεοελλήνων μέ τήν πηγή τῆς δυνάμεως. Ἕνα πολύ ἐνδιαφέρον θέμα πρός μελέτη θά ἦταν ἡ στάση τῶν ΜΜΕ ἀπέναντι στόν τότε Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ὀφειλόταν σέ καθαρό δημοσιογραφικό ἐνδιαφέρον ἤ ἐκτελοῦσαν διατεταγμένη ὑπηρεσία μέ διατάκτες ἐντός καί ἐκτός Ἑλλάδος; Μόνον ἠλίθιοι δέν καταλάβαιναν τότε ὅτι ἑτοιμαζόταν ἡ μεγάλη ἐπίθεση ἐναντίον τοῦ λαοῦ. Μόνον ἠλίθιοι δέν μποροῦσαν νά καταλάβουν ὅτι στόχος δέν ἦταν ὁ Θεός, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος. Δέν καταλάβαιναν ὅτι προσπαθοῦσαν νά καταστρέψουν τό καταφύγιο τῶν ἀνθρώπων γιά νά τούς ἐξουδενώσουν.
.                 Μιλοῦσαν γιά τήν «μεγάλη Ἐκκλησιαστική περιουσία»,  πού αὐτοί καί τό συνάφι τους τήν εἶχαν ληστέψει. Ἡ Ἐκκλησία εἶχε παραχωρήσει τό 96% τῆς περιουσίας της πρός χάριν τοῦ λαοῦ. Προκάλεσα ἀρκετές φορές τούς δημοσιογράφους, ὅτι μιά πολύ ἐνδιαφέρουσα ἔρευνα θά ἦταν νά ἐρευνήσουν ἄν αὐτή ἡ ἐκκλησιαστική περιουσία, πού δόθηκε κατά καιρούς γιά χάρη τοῦ λαοῦ, πῆγε πραγματικά στό λαό ἤ πῆγε στίς τσέπες τῶν ἀδίστακτων. Ἀλλά κανείς δέν τόλμησε. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ἐξέδωσε ἕνα βιβλίο, γιά τό κομμάτι τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί τήν τύχη του, πού ἀφοροῦσε τήν πρώτη Μητρόπολή του, Θηβῶν καί Λεβαδείας. Ἀντιμετωπίσθηκε ἀπό ὅλους διά τῆς σιγῆς. Ἡ ὑπόθεση κάνει «τζίζ».
.                    Αὐτό πού στόχευσε ἡ ἐξουσία τό πέτυχε, ἀλλά αὐτό εἶναι καί τό μεγάλο ἔγκλημά της. Νά διαφθείρει τό λαό, γιά νά τόν ἀναγκάσει σέ σιωπή καί σέ ὑποταγή. Καί κατάφερε, ἐπίσης, ἔν τινι μέτρῳ νά συκοφαντήσει τήν Ἐκκλησία γιά νά τήν τρομάξει, γιά νά στρέψει τόν λαό ἐναντίον της, σάν τόν Νέρωνα πού ἔκαψε τήν Ρώμη καί μετά κατηγόρησε τούς χριστιανούς σάν ὑπαίτιους. Ὅταν κάποια στιγμή ὁ λαός θά καταλάβει, παρόλο πού προσπαθοῦν νά τόν ἀποπροσανατολίσουν, τότε θά δεῖ τό μεγάλο καί σκληρό παιχνίδι πού ἔπαιξαν εἰς βάρος του.
.                 Ἡ εὐθύνη τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐξουσίας, γιά τήν καθυστέρηση σ’ αὐτόν τόν τόπο, σέ νευραλγικούς τομεῖς τῆς δημόσιας ζωῆς, εἶναι καί μεγάλη καί ἐγκληματική. Ἡ κατάσταση καί τό κατάντημα τῆς δημόσιας ὑγείας, τῆς δημόσιας Παιδείας, τῆς διεφθαρμένης διοίκησης καί τόσοι ἄλλοι τομεῖς, ὀφείλουν τήν ὑπανάπτυξή τους στούς ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας. Αὐτούς δέν τούς ἔνοιαξε ἡ Πατρίδα, τούς ἔνοιαζε μόνο ἡ ἐξουσία. Δέν τούς ἔνοιαζε οὔτε κἄν τό κόμμα τους, πού γι’ αὐτούς ἦταν μέσο προσωπικοῦ πλουτισμοῦ καί μέσο διατήρησης τῆς ἐξουσίας. Πόσοι καί πόσο κατάλαβαν αὐτό τόν τόπο, τήν ἱστορία του καί τήν παράδοσή του; Εὔκολοι σέ δεκάρικους λόγους, θεώρησαν ὡς πολιτική τοποθέτηση καί πολιτικό διάλογο τά διάφορα σλόγκαν μέ τά ὁποῖα νόμιζαν ὅτι ἀσκοῦν πολιτική. Τό πρῶτο μνημόνιο εἶχε 234 σελίδες. Τό ὑπέγραψαν ὅλοι, χωρίς κανείς νά τό διαβάσει. Τό ὑπέγραψαν μέσα σέ τρεῖς ὧρες, χωρίς νά ξέρουν τί ὑπογράφουν. Ὑψηλόβαθμα στελέχη ἐπισκέπτονται ξένους ὀργανισμούς γιά νά ὑπερασπίσουν ὑποτίθεται τά συμφέροντα τῆς Πατρίδας καί οἱ συνομιλητές τους δέν μποροῦν νά καταλάβουν γιατί ἀκριβῶς πῆγαν καί τί ἀκριβῶς ἤθελαν. Αὐτό εἶναι τό ἐπἰπεδο τους, τῶν περισσοτέρων τουλάχιστον. Γιατί ἄν αὐτοί πού πηγαίνουν ἔχουν «τέτοιες» ἱκανότητες, μπορεῖτε νά καταλάβετε πόσες ἔχουν αὐτοί πού τούς στέλνουν.
.                Ἡ ἀνικανότητα, ἀλλά καί ἡ ἰδιοτέλεια τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐξουσίας φαίνεται στήν ἀνικανότητα ἤ τήν ἄρνηση τους νά συναινέσουν σέ ἕνα κοινό τόπο, σέ μιά κοινή συνισταμένη, γιά σοβαρά προβλήματα πού ἀπασχολοῦν τούς ἀνθρώπους. Ἔτσι ἄν μιά Κυβέρνηση πάρει μιά νομοθετική πρωτοβουλία π.χ. γιά τήν Παιδεία, ἡ ἀντιπολίτευση θά ἀντιδράσει καί θά καταψηφίσει. Θά ξεσηκώσει ὀργανωμένες ὁμάδες γιά νά ματαιώσει τά πάντα. Ἐάν ἡ ἀντιπολίτευση αὐτή γίνει αὕριο Κυβέρνηση καί πάρει γιά τό ἴδιο θέμα τήν ἴδια ἀκριβῶς ἤ περίπου πρωτοβουλία, ἡ νέα ἀντιπολίτευση θά καταψηφίσει αὐτό πού ὡς Κυβέρνηση θέλησε νά ψηφίσει. Γιατί νά τό κάνει ὁ ἅλλος καί νά μήν τό κάνουμε ἐμεῖς; Δέν μπόρεσαν ἐκτός ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων νά κάνουν κάτι μαζί. Αὐτό τό ὀνομάζουν πολιτική. Ἀλλά αὐτή ἡ συμπεριφορά πού εἶναι σχεδόν πάντα ἡ ἴδια στίς ἐναλλασσόμενες ἐξουσίες δείχνει τήν ἀληθινή ποιότητά τους καί τό ποιοί εἶναι ὑπεύθυνοι γιά τό κατάντημα τῆς Πατρίδος.
.              Ἦταν Νομάρχης. Γνώρισε τήν τοπική αὐτοδιοίκηση καί τίς ἀνάγκες της. Γίνεται βουλευτής. Ὡς βουλευτής μέ τό κόμμα του νομοθετεῖ σωστά μέτρα γιά τήν τοπική αὐτοδιοίκηση. Ἔλα ὅμως πού στίς ἐκλογές γιά τήν ἀνάδειξη τοπικῶν ἀρχόντων ἡ ἀντιπολίτευση ἐκλέγει πολλούς νέους δημοτικούς καί Νομαρχιακούς ἄρχοντας. Καί πηγαίνει στήν Βουλή μέ τήν ἐντολή ἀπό τό κόμμα του πού κυβερνᾶ νά εἰσηγηθεῖ τό κουτσούρεμα τῶν ἁρμοδιοτήτων γιά νά μήν ὠφεληθοῦν οἱ ἀντίπαλοι. Αὐτοί εἶναι οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐξουσίας στήν Ἑλλάδα, γι’ αὐτό καί τήν ἄφησαν ὑποανάπτυκτη, γι’ αὐτό καλλιέργησαν τήν διαφθορά, τήν ἄντληση μίζας, γι’ αὐτό τήν ἔφεραν σέ αὐτό τό σημεῖο. Ποιός ἀπό τούς ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας ἔνοιωσε στό πετσί του τήν οἰκονομική κρίση; Ὁ τρόπος τῆς ζωῆς τους δέν δείχνει κάτι τέτοιο. Καί ἡ σημερινή ἐξουσία δέν κάνει τίποτα ἄλλο παρά νά θερίζει τούς καρπούς πού ἔσπειρε. Μέ τήν ἀνευθυνότητα τῆς ἀντιπολίτευσης ἔσπειρε ἀνέμους καί τώρα θερίζει θύελλες. Καί προσπαθεῖ νά ἀποπρασανατολίσει γιά μιά ἀκόμη φορά τήν κοινωνία πού ζεῖ σέ ἔκτακτες ἀνάγκες, ψηφίζοντας νόμους καί νομοσχέδια γιά νά διατηρήσει τά κουρέλια τῆς προοδευτικότητας καί ἀντί νά ζητᾶ συγγνώμη γιά τό κατάντημα τῶν ἀνθρώπων, ζητᾶ συγγνώμη γιά τά νομοσχέδια τῆς ντροπῆς πού ἄργησε τάχα νά ψηφίσει.
.               Ἕνα ἄλλο κλασικό παράδειγμα τῆς ἀνίκανης ἐξουσίας εἶναι αὐτό πού ζοῦμε αὐτές τίς ἡμέρες μέ τούς ἀγρότες. Σχεδόν κάθε χρόνο ἔχουμε καταλήψεις δρόμων. Πρίν ἡ σημερινή ἐξουσία γίνει κυβέρνηση ἔτρεχε στά μπλόκα γιά νά στηρίξει τά αἰτήματα τῶν ἀγροτῶν. Τότε εἶχαν δίκαιο καί μόνο ἐφέτος ἔχουν ἄδικο; Κάποιοι λένε ὅτι ἔχουν μέν δίκαιο, ἀλλά οἱ συνθῆκες εἶναι δύσκολες. Πρίν δύο χρόνια δέν ἦταν καί μόνον τώρα ἔγιναν; Ἔχουν δίκαιο οἱ ἀγρότες; Ἐάν ναί, νά τό παραδεχθοῦν ὅλοι. Ἐάν ἔχουν ἄδικο ἤ εἶναι ὑπερβολικοί, νά τούς τό ποῦν ΟΛΟΙ, διαφορετικά εἶναι ἀνεύθυνοι. Ἔπειτα ἀπό τόσες ἡμέρες πού ἡ χώρα παρουσιάζει παράλυση, ἡ ἐξουσία καί τώρα καί στό παρελθόν κάνει κάποιες παραχωρήσεις. Γιατί ἔπρεπε νά ρεζιλεύεται ἔτσι ἡ Πατρίδα μας; Δέν μποροῦσαν ἀπό τήν ἀρχή νά διαλεχθοῦν μέ εὐθύνη, νά τοποθετηθοῦν ὅλοι καί νά ἀποφύγουμε κάθε λίγο καί λιγάκι αὐτό τό μπάχαλο; Αὐτό λέγεται ὑπεύθυνη διακυβέρνηση τῆς χώρας ἀπό ὅλες τίς ἐξουσίες πού πέρασαν;
.            Ἡ ἐξουσία κατέστρεψε αὐτό τόν τόπο, τόν λεηλάτησε γιά πάρτη της, τόν διέφθειρε ἐκμεταλλευόμενη τά πάθη τῶν ἀνθρώπων, τόν δίχασε καί ἔστρεψε τόν ἕνα μετά τόν ἄλλο, ἔστρεψε τήν μία ὁμάδα ἐναντίον τῆς ἄλλης. Σήμερα ἡ ὑπενθύμιση τῶν μπλέ, πράσινων καί κόκκινων καφενείων τοῦ παρελθόντος μόνο ντροπή μπορεῖ νά προκαλέσει σέ κάθε νοήμονα ἄνθρωπο. Ὄργανο στά χέρια ξένων προσπάθησε νά καταστρέψει τήν γλῶσσα, τήν ἱστορία, τήν πίστη στόν Θεό, μέ στόχο τήν ἐξουδένωση καί τήν πλήρη ὑποταγή τοῦ λαοῦ, αἰχμάλωτου ἀπατηλῶν ὀνείρων καί ψεύτικων ὑποσχέσεων. Καμιά ἐξουσία δέν εἶπε ποτέ τήν ἀλήθεια στόν λαό. Τήν λύση πού ὑπῆρχε δέν τήν εἶπε κανείς στόν λαό, γιατί δέν συνέφερε τίς ἐξουσίες.
.               Ἡ λύση δέν θά ἔλθει ἀπό καμία ἀπό τίς συνηθισμένες ἐξουσίες. Ἡ λύση θά προέλθει ἀπό τόν λαό, ὅταν πρῶτα συνειδητοποιήσει τίς δικές του τεράστιες εὐθύνες, ὅταν καταλάβει ὅτι ἔχει καί ἐκεῖνος εὐθύνη γιά τό σημερινό κατάντημα του. Ὅταν καταλάβει ὅτι καμμία λύση δέν θά εἶναι ἀνώδυνη πλέον. Ὅταν ἀποφασίσει νά λειτουργήσει ἑνωτικά καί ὄχι διασπαστικά. Ὅταν ἀποφασίσει νά γονατίσει ὁλόκληρος, γιά νά γίνει ὁ καθένας ἀλληλέγγυος μέ τόν ἄλλο. Τέλος ὅταν ἀποφασίσει ἐθελούσια καί ὄχι ἀναγκαστικά νά δυσκολευτεῖ, γιά νά σηκωθεῖ καί πάλι ὁλόκληρος.

ΠΗΓΗ: siatistaagiosnikolaos.gr

, ,

Σχολιάστε

ΔΩΡΩ, ΔΕΞΩ ΚΑΙ ΕΜΒΛΩ: ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΕΣ ΘΕΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ (Δ. Νατσιός)

Δωρώ, Δεξὼ καὶ Ἐμβλώ:
οἱ προστάτιδες θεὲς τῆς διαφθορᾶς

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Ὁ πολιτικὸς εἶναι ἕνας ἄνθρωπος τόσο παχυδερμικός, ποὺ μπορεῖ νὰ σταθεῖ ὄρθιος καὶ χωρὶς σπονδυλικὴ στήλη» (Μ. Χάνσεν, Νορβηγὸς ἐκδότης)

 .                 «Τὸ ἔθνος ἡμῶν ὑφίσταται πολιτικὴν τινὰ ζύμωσιν, καθ’ ἣν τὰ ἀκαθαρτότερα στοιχεῖα ἀνέρχονται καὶ ἐπιπλέουσιν, ἐν εἴδει ἐξαφρίσματος, (σὰν ἀφρός), ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας. Ὁ τοιοῦτος ἀφρός, κατέχων, κατὰ τοὺς νόμους τῆς φυσικῆς, τὰ ἀνώτερα στρώματα, θέλει κυβερνᾶ, φλυαρεῖ καὶ κλέπτει ἀσυστόλως τὴν Ἑλλάδα, μέχρις οὗ τελειώσει ἡ ζύμωσις καὶ λάβει ἀνὰ χείρας ὁ λαὸς τὴν μεγάλην ἐξαφριστικὴν κουτάλαν». (Ροΐδης, «Ἅπαντα», ἔκδ. «Σύλλογος πρὸς Διάδ. Ὠφ. Βιβλ. τ. Β´, σελ. 70).
.                 Πέρασαν 135 χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Ροΐδης, μὲ τὸ γνωστὸ σκωπτικὸ καὶ δηκτικό του ὕφος, στηλίτευε τὰ ἀκαθαρτότερα στοιχεῖα τούτου τοῦ τόπου, ποὺ «ἐξαφρίζουν» καὶ «κλέπτουν ἀσυστόλως» τὴν Ἑλλάδα. Ὁ λαὸς δὲν κατόρθωσε ἀκόμα «νὰ λάβη ἀνὰ χείρας» τὶς τύχες του, διότι «τὴν τύχη του κάθε λαὸς τὴν κάνει μοναχός του/καὶ ὅσα τοῦ φταίει ἡ κούτρα του/δὲν τοῦ τὰ κάνει ὁ ἐχθρός του», γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὴν παλαιὰ θυμοσοφία του.
.                 Συνεχῶς ἐπιβεβαιώνεται αὐτὸ ποὺ ὅλοι σκεφτόμαστε: «Βογγοῦν» οἱ ξένες τράπεζες ἀπὸ χρήματα πολιτικῶν. Καὶ ὅλα μὲ τὸν ἱδρώτα τοῦ προσώπου τους, γιὰ τὰ παιδιά τους καὶ γιὰ τὰ γεράματα… Θυμᾶμαι, ὅταν ἄνοιξε τὸ κακοφορμισμένο ἀπόστημα τῶν Μ.Κ.Ο., ἡ κ. Μαρία Ρεπούση, τὸ γνωστὸ ὄνειδος ποὺ «συνωστίστηκε» καὶ σὲ βουλευτικὰ ἕδρανα, δικαιολογοῦσε, τὸ 1.500.000 εὐρὼ στὴν Ἑλβετία, μὲ τὴν συνήθη τρισάθλια φραστικὴ ἐκκένωση: «μὰ γιὰ τὰ παιδιά μου τὰ μάζευα!!» (Τὸ αἶσχος τῶν ΜΚΟ «ἔκλεισε» πάραυτα. Τὸ ἀπέσυραν ἀμέσως ἀπὸ τὴ δημοσιότητα, γιατί μέσῳ τῆς γκαγκστερικῆς αὐτῆς τακτικῆς, ἐνθυλάκωναν πολιτικὰ καὶ ὅλα τὰ κορακοειδῆ ποὺ τοὺς δορυφοροῦν, ἑκατομμύρια).
.                 Ὁ κ. Γκίκας τὶς ἴδιες ἀναθυμιάσεις ξέρασε. «Γιὰ τὰ παιδιά του» κι αὐτός. Τὰ δικά μας παιδιὰ πάνω στὴν κοπριὰ γεννήθηκαν; Σπουδάζουν οἱ πορφυρογέννητοι τζιτζιφιόγκοι τους στὰ κολλέγια, στέλνονται στὰ ὀνομαστὰ πανεπιστήμια τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐπαναπατρίζονται, γιὰ νὰ ἀναλάβουν τὴν ἐκλογικὴ πελατεία τοῦ πατέρα ἢ τοῦ θείου τους.
.                 Τούτη τὴν στιγμὴ στὴν Βουλὴ ὑπάρχουν δύο Καραμανλῆδες – ὁ ἕνας ἐπιδίδεται στὴν ἀσκητικὴ τῆς ἀλαλίας, δύο Μητσοτάκηδες, ἕνα ἀντρόγυνο εἶναι ὑπουργοὶ καὶ ἀρκετοὶ ἄλλοι γόνοι πολιτικῶν τζακιῶν. Ἡ οἰκογένεια Μητσοτάκη, εἰδικά, λαμβάνει ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ δημόσιο, ἀπὸ τὸ ὁποῖο μὲ χαιρέκακη εὐκολία ἀπέλυε κόσμο ὁ δήμιος Κυριάκος, μία σύνταξη πρώην πρωθυπουργοῦ, δύο βουλευτικὲς ἀποζημιώσεις, ἕναν μισθὸ περιφερειάρχη καὶ ἄλλα συνοδὰ προνόμια. Μὲ πόσα ἑκατομμύρια ἀνταμείφθηκε αὐτὴ ἡ οἰκογένεια, ἀπὸ τὸ ὑστέρημα τοῦ λαοῦ, τόσα χρόνια ποὺ ἐπικάθισε στὸ σβέρκο μας; Τί λάβαμε ἐμεῖς ὁ λαός, ὡς ἀντάλλαγμα, ἀπὸ τοὺς Μητσοτάκηδες;
.                 Ἀπὸ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο καὶ ἐντεῦθεν ἡ οἰκογένεια αὐτή, ὅπως καὶ οἱ Παπανδρέου καὶ οἱ Καραμανλῆδες σιτίζονται ἀπὸ τὸ πρυτανεῖο. Ἡ πατρίδα μας, μὲ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο ἀπ’ αὐτὲς τὶς οἰκογένειες κυβερνήθηκε τὰ τελευταία 70-80 χρόνια. Ποῦ κατέληξε; στὴν καταστροφή. Γιατί πάρχουν κόμη κρετίνοι πο ψηφίζουν ατς τς οκογένειες; Γιὰ νὰ «τηγανιζόμαστε» ἐμεῖς οἱ ὑπόλοιποι. Στὴν Ἀμερικὴ ὁ πρόεδρος ἔχει δικαίωμα νὰ κυβερνήσει δύο πενταετίες, προφανῶς γιὰ νὰ ἀποφευχθοῦν φαινόμενα διαφθορᾶς καὶ ἅλωσης τοῦ κράτους ἀπὸ κομματικοὺς τυχοδιῶκτες καὶ ἀπατεῶνες. Γιατί δὲν θεσπίζεται καὶ κάτι ἀνάλογο στὴν πατρίδα μας γιὰ νὰ παταχθοῦν -κατὰ τὸ δυνατὸν- ληστρικές… καριέρες τύπου Ἄκη; (18 χρόνια ὑπουργοῦσε… τοὺς τραπεζικούς του λογαριασμοὺς ὁ ἀθεόφοβος). Ἔτσι, μόνο θὰ ἐξαφανιστεῖ ὁ ὀλέθριος ἐπαγγελματισμὸς στὴν πολιτική, ἔτσι θὰ διαλυθοῦν οἱ ἀδιαφανεῖς μηχανισμοὶ ποὺ ὑπηρετοῦν τὴν διεφθαρμένη ἐξουσία. Μόνο ἔτσι θὰ σταματήσουμε νὰ προσφέρουμε «θέσεις ἐργασίας» στὰ ἀποσαρίδια τῆς οἰκογενειοκρατίας καὶ τὶς στρατιὲς τῶν κηφήνων καὶ τῶν ζητωκραυγαστῶν ποὺ ζοῦν ἀπὸ τὰ ψιχία τὰ πίπτοντα ἐκ τῆς τραπέζης των. (Ἡ λέξη τράπεζα νὰ ἀποδοθεῖ καὶ μὲ τὶς δύο σημασίες της).
.                 Σήμερα, λόγῳ κρίσης, ἀνεμίζουν οἱ πολιτικοὶ τὸν πατριωτισμό. Τί εἶναι αὐτό; τρώγεται; Τόσα χρόνια οἱ πολίτες κατάντησαν ἀντάξιοι μαθητὲς ἀχρείων διδασκάλων. Ἡ εἰλικρίνεια καὶ ἡ ἐντιμότητα θεωροῦνται ἀφέλεια ἢ ἀνοησία. Καταπτοημένοι οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν ἀχρειότητα καὶ τὶς αὐθαιρεσίες τῶν «ἀρχόντων» ἔγιναν «φιλοδέσποτοι» καὶ «κενεόφρονες», γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὸν ποιητὴ Θέογνι. Καὶ μιὰ καὶ «βρεθήκαμε» στὴν ἀρχαία ἐποχή, οἱ νῦν μακιαβέληδες ἔχουν ἐναγκαλισθεῖ τὴν ἰδεολογία τοῦ Ἀρίστιππου τοῦ Κυρηναίου (Ε´αἰ. π.Χ.), ὁ ὁποῖος ἦταν διδάσκαλος τοῦ ἀτομικισμοῦ καὶ τῆς ἡδονοθηρίας. Ὁ ἐγωισμὸς κίνητρο γιὰ ἐπιτυχία καὶ πλοῦτο. Ἡ ἀπόλαυση, ἡ καλοπέραση πάνω ἀπ’ ὅλα. Νὰ παραθέσουμε καὶ ἕνα ἐνδεικτικὸ ἐπεισόδιο. Ὁ Ἀρίστιππος ἦταν εὐνοούμενος τοῦ τυράννου τῶν Σαρακουσῶν Διονυσίου, γι’ αὐτὸ τὸν ἀποκαλοῦσαν βασιλικὸ κύνα. (ὁ κύων-τοῦ κυνὸς εἶναι ὁ σκύλος. Πόσοι καὶ ποταποὶ «διανοούμενοι» στὶς μέρες μας δὲν ἀλυχτοῦν νυχθημερόν, δὲν τρέχουν τὰ σάλια τους δίπλα στὴν ἐξουσία;). Ζητήθηκε κάποτε ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα ἕνα ρουσφέτι, κι ἐπειδὴ δὲν βρῆκε ἀνταπόκριση ἔπεσε στὰ πόδια του καὶ γονατιστός, γλοιωδῶς τὸν θερμοπαρακαλοῦσε. Πέτυχε τελικὰ μὲ τὰ πολλὰ τὴν χαριστικὴ πράξη, ἀλλὰ ὅλοι τὸν λοιδοροῦσαν, τὸν ἔφτυναν γιὰ τὴν δουλοπρεπῆ συμπεριφορά του. Καὶ ὁ φιλόσοφος ἀπάντησε: «Δὲν φταίω ἐγώ, ἀλλὰ ὁ Διονύσιος ποὺ ἔχει στὰ πόδια τ’ αὐτιά του» – οὐκ ἐγὼ αἴτιος, ἀλλὰ Διονύσιος, ὁ ἐν τοῖς ποσὶ τὰς ἀκοὰς ἔχων. (Διογένης Λαέρτιος, βιβλ. Β´, σελ. 303, ἔκδ. «ΖΗΤΡΟΣ»).
.             Ἕνας ἄλλος εὐκλεὴς ἀρχαῖος, κωμικὸς ποιητής, ὁ Κρατίνος (Ε´ αἰ. π.Χ.) ἐπινοεῖ τρεῖς θεές, προστάτιδες τῆς διαφθορᾶς. Τὴν Δωρώ, τὴν Δεξὼ καὶ τὴν Ἐμβλώ. Ἡ Δωρὼ ἦταν (καὶ παραμένει) ἡ θεὰ ἐκείνων ποὺ δωροδοκοῦν. Ἡ Δεξὼ ἡ θεὰ τῶν δωροληπτῶν καὶ ἡ Ἐμβλώ, ἡ θεὰ ἐκείνων ποὺ «ἐμβάλλουν» στὴ χούφτα ἢ στὸ θυλάκιο κάποιου χρήματα γιὰ μία παράνομη καὶ ἀνήθικη πράξη. (Καὶ τὰ ἐμβάσματα τοῦ κὺρ Γκίκα τὴν ἴδια θεά…διακονοῦσαν).
(Τί τοὺς θέλουν τοὺς ἥλιους καὶ τοὺς πυρσοὺς τὰ λεγόμενα κόμματα ἐξουσίας. Ἰδού, λαμπρὸν προγονικὸ σημεῖον: οἱ τρεῖς ἀρχαῖες θεότητες, μαζὶ κι ἀντάμα, γιὰ νὰ καλύπτουν ὅλα τά… λαμόγια. Καὶ ἡ κλεπτοκρατία θέλει τὸν… μεταφυσικό της συμβολισμό).
.               Σήμερα ὅλοι οἱ μηχανισμοὶ τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ συστήματος -κόμματα, ἐκλογές, κοινοβούλιο- ἔχουν χρεωκοπήσει στὴν συνείδηση τῶν πολιτῶν. Τὸν πατριωτισμό, ποὺ ἐπικαλοῦνται, πρῶτοι οἱ πολιτικοὶ τὸν ἐξευτέλισαν. Αὐτὴ τὴν στιγμὴ πρέπει ὅλοι τους, κυρίως ἐκεῖνοι ποὺ διαχειρίστηκαν δημόσιο χρῆμα νὰ λογοδοτήσουν γιὰ τὰ πεπραγμένα τους, ἀπὸ τὸ 1974 κι ἐντεῦθεν. Αὐτὸ εἶναι ἡ περίφημη «εὐθύνα» τῶν ἀρχαίων. Ὁ Στοβαῖος ἔλεγε: «Δεῖ τὸν ἀγαθὸν ἄρχοντα, παυόμενον τῆς ἀρχῆς, μὴ πλουσιώτερον ἀλλ’ ἐνδοξότερον γεγονέναι».

.                   Ἐνδοξότερους δὲν γνωρίζω, ἀλλὰ πλουσιότερους πολλούς, πάρα πολλούς…

,

Σχολιάστε

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΠΑΡΘΕΝΙΟ ΠΕΡΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ 2 «Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι βλέπουν τηλεόραση καὶ ἡδονίζονται».

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΠΑΡΘΕΝΙΟ
Καθηγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Ἁγίου Παύλου Ἁγ. Ὄρους

ΠΕΡΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ

[Β´]

Ἀπὸ τὸ βιβλίο 
«Διάλογοι περὶ τηλεοράσεως καὶ πνευματικῆς ζωῆς 
μὲ Ἁγιορεῖτες Πατέρες»
ἐκδ. «Ὀρθόδ. Κυψέλη», Θεσ/νίκη 2011

σελ. 139 ἑπ.

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/10/24/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἀρχιμ-παρθένιο1/

Ἐρώτηση: Πῶς ἀσκεῖ τόσο μεγάλη ἕλξη ἡ τηλεόραση; Ὅλος ὁ κόσμος βλέπει τηλεόραση. Καὶ παπάδες καὶ μοναχοὶ καὶ ἐπίσκοποι. Ὁ κόσμος σήμερα λέει «χωρὶς τηλεόραση δὲν μποροῦμε».

Ἀπάντηση: Διότι οἱ ἄνθρωποι μάθανε νὰ κοιτάζουν αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἔτσι μαθαίνουμε σιγὰ -σιγὰ τὴν φθορά, ἐκεῖ. Ἐγὼ δὲν συνιστῶ τηλεόραση. Ἐγὼ τοὺς λέω νὰ μάθουν οἱ ἄνθρωποι νὰ προσεύχονται. Νὰ προσεύχονται στὸν Θεὸ καὶ νὰ παρακαλᾶνε τὸν Θεό. Ὄχι τηλεόραση. Ἡ τηλεόραση δὲν ἔχει τίποτα. Δὲν κάνει τίποτα. Μόνο ζημιὰ κάνει. Ὠφέλεια καμμία. Ἐγὼ δηλαδὴ θὰ προτιμοῦσα ἕνας χριστιανὸς νὰ μὴ δεῖ ποτέ του τηλεόραση. Μπορεῖ ἅμα θέλει νὰ μάθει κάτι ἢ νὰ ἀκούσει κάτι, μιὰ κλασσικὴ μουσικὴ γιὰ παράδειγμα, νά ᾽χει ἕνα ραδιοφωνάκι. Ἄν θέλει, ἀκούει καὶ ἅμα βαρεθεῖ, τὸ κλείνει. Ἀλλὰ ἡ τηλεόραση ἔχει αὐτό, τὸ νὰ βλέπει ὁ ἄνθρωπος ἡδονικὰ καὶ οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι βλέπουν τηλεόραση καὶ ἡδονίζονται. Καὶ τί δείχνουνε; Ὅλο γυμνά. Εἶναι ὅλο «τσόντες» κι ὅλο γυμνὰ κι ὅλο ἀσωτεῖες. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν τηλεόραση ἔχουνε μάθει οἱ ἄνθρωποι νὰ γίνονται κλέφτες, νὰ γίνονται δολοφόνοι, νὰ σκοτώνει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, χίλια δυὸ πράγματα κακὰ μαθαίνουν οἱ ἄνθρωποι, ποὺ δὲν τὰ ξέραν καὶ τὰ μαθαίνουν ἀπὸ κεῖ. Τί εἶναι αὐτό; Αὐτὸ εἶναι φθορά. Καὶ δὲν κάνουν καλὴ χρήση τῆς τηλεοράσεως. Γιατὶ ἄν βάζανε, παράδειγμα, τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὸ ἐξηγούσανε, κι ἄν μαθαίναμε μέσα ἀπὸ τὴν τηλεόραση τοὺς ἀνθρώπους πῶς νὰ προσεύχονται καὶ πῶς νὰ ἀγαπᾶνε τὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ πῶς νὰ πιστεύουν τὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ πῶς νὰ ζοῦνε μὲ τὴν κατὰ Θεὸν ἀγάπη μεταξύ τους ὁ ἕνας μὲ τὸν ἄλλον, θὰ γινόταν καλὴ χρήση τῆς τηλεοράσεως. Ἀλλὰ δὲν τὰ δείχνουν αὐτὰ στὸν κόσμο. Γι’ αὐτὸ ἡ τηλεόραση βλάφτει. Θὰ δείξουνε πολέμους, σκοτωμούς, περίστροφα, μαχαίρια, κλέφτες, λωποδύτες, ἀλῆτες κι ἕνα σωρὸ φθοροποιὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα μαθαίνουν οἱ ἄνθρωποι καὶ μετὰ τοὺς ἀρέσουν καὶ σοῦ λένε «αὐτὸ εἶναι!».

Ἐρώτηση: Βλέποντας τηλεόραση ὁ ἄνθρωπος, μπορεῖ νὰ τρέφει τὰ πάθη του;

Ἀπάντηση: Ἔ! Βέβαια. Ἐγὼ σὰν πνευματικὸς ποὺ εἶμαι ἀκούω πολλά. Ἔρχονται πολλοὶ καὶ μοῦ ἐξομολογοῦνται. Πολλὰ παιδιά, πολλοὶ νέοι, τὸ λέω, ἄς τὸ ακούσει ὅλος ὁ κόσμος, μοῦ ἔχουν ἐξομολογηθεῖ ὅτι κάθονται καὶ βλέπουν, ἀκόμα καὶ παντρεμένοι ἄνθρωποι, αὐτὰ τὰ ἀηδιαστικά, τὶς τσόντες κι αὐτὰ ἐκεῖ πέρα, καὶ αὐνανίζονται, αὐτοϊκανοποιοῦνται. Ὁ ἄλλος παντρεμένος καὶ ἡ γυναίκα του κοιμᾶται δίπλα, κάθεται καὶ βλέπει τηλεόραση καὶ καταφθείρεται. Θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς βάλει κανεὶς μιὰ μπόμπα ἐκεῖ πέρα, νὰ τὶς τινάξει στὸν ἀέρα τὶς τηλεοράσεις. Δὲν εἶναι κακιὰ ἡ τηλεόραση, οὔτε τὰ βίντεα εἶναι κακά. Εἶναι κακιὰ ἡ χρήση ποὺ κάνουν οἱ ἄνθρωποι. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἐνημερωτικὰ μέσα εἶναι καλά, ἄν τὰ χειρίζεται ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸ καλό. Γιατί, τὸ μαχαίρι εἶναι φονικὸ ὄργανο; Ὅταν ἔχουμε τὸ μαχαίρι καὶ κόβουμε τὸ ψωμί μας, τὴ σαλάτα μας, τὰ φροῦτα μας, μᾶς εἶναι χρήσιμο, γιατὶ εἶναι μαχαίρι καὶ τὸ χειριζόμασατε σωστὰ γιὰ τὴν ὑπηρεσία μας.Ὅταν ὅμως αὐτὸ τὸ μαχαίρι τὸ χειριστοῦμε γιὰ νά κόψουμε τὸν λαιμὸ κάποιου, τότε γίνεται φονικὸ ὄργανο. Τὸ μαχαίρι φταίει ἢ ὁ ἄνθρωπος ποὺ κάνει κακιὰ χρήση;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

βλ. σχετ.: 

Α. ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΕΦΡΑΙΜ ΠΕΡΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ

https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/06/29/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἀρχιμ-ἐφραὶμ-περὶ

https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/02/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἀρχιμ-ἐφραὶμ-περὶ2/

https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/05/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἀρχιμ-ἐφραὶμ-περὶ3/

Β. ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜ. ΠΑΝΑΡΕΤΟ ΠΕΡΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΕΩΣ :

Α´ Μέρος:https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/19/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἱερομ-πανάρετο1/

Β´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/26/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἱερομ-πανάρετο2

 Γ´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/30/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἱερομ-πανάρετο3/

Δ´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/08/03/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἱερομ-πανάρετο4/

Ε´Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/08/06/συνομιλία-μὲ-τὸν-ἱερομ-πανάρετο5/

, ,

Σχολιάστε

ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ. «Ἂς τοῦ ἁπλώσουμε ἐμεῖς τὸ δικό μας χέρι, τὴν προσωπικὴ καὶ συλλογική μας μετάνοια. Θὰ μᾶς ἀναστήσῃ.» (Ἀρχιμ. Γεώργιος)

ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙ
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

«Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, ᾍδου τήν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν, καί σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τόν Αἴτιον» (Κανών τοῦ Πάσχα).

.      Νίκησε ὁ Χριστός μέ τόν Σταυρό Του τόν θάνατο καί ἐμεῖς γευόμαστε τίς ἀπαρχές τῆς νέας ζωῆς πού ἐξέβλυσε ἀπό τήν λογχευθεῖσα πλευρά Του.
.      Ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία καί δοξολογεῖ τόν Αἴτιο τῆς νέας βιοτῆς μας, διότι ὁ Χριστός εἶναι ὅλος ἡ ζωή μας, εἶναι ἡ Αἰώνιος Ζωή μας.
.      Νικήθηκε θάνατος, κκλησία εναι νέα ζωή, λλά μες δέν εμαστε οτε πάντοτε οτε λοι μέτοχοι ατς τς ζως. Περιφέρουμε δυστυχς τόν θάνατο, στόν βαθμό πού τόν φέρουμε μέσα μας.
.      Ὅσο μετέχουμε στό Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, ἀπό τήν βάπτισί μας μέχρι τήν κηδεία μας, τόσο ἀντλοῦμε ζωή καί γινόμαστε ζωή. Μεταβάλλεται τό θνητόν τῆς ὑπάρξεώς μας σέ ἀθανασία. Κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο, ὁ Χριστός «ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν, ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι. Ὥστε ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ νῦν οὐδένα οἴδαμεν κατὰ σάρκα· εἰ δέ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα Χριστόν, ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν. Ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινά τά πάντα» (Β’ Κορ. ε’ 15-17).
.      Ὁ κόσμος, ὅσοι δέν ζοῦν ἐν Χριστῷ, ὅσοι δέν εἶναι καινή κτίσις, δέν γνωρίζουν τό περιεχόμενο αὐτῆς τῆς ζωῆς. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ μόνος νικητής τοῦ θανάτου. Δέν πρξε οτε θά πάρξ λλος τρόπος νά νικηθ θάνατος, κτός πό ατόν πού πενόησε πειρος γάπη το Θεο. Οἰκειοῦται ὁ ἀθάνατος Λόγος τοῦ Θεοῦ τόν δικό μας θάνατο καί τόν καταργεῖ μέ τήν Ἀνάστασί Του. Προσλαμβάνει τόν θάνατό μας καί μᾶς ἀντιπροσφέρει τήν ζωή.
.      Ὁ κόσμος πρέπει νά γίνῃ σῶμα Χριστοῦ γιά νά ζήσῃ. Ὅλοι μας πρέπει νά ὑπερβαίνουμε τούς καθημερινούς μας θανάτους, γιά νά γίνῃ ἡ ζωή οὐσία τῆς ὑπάρξεώς μας. Διότι θάνατος δέν εἶναι μόνο ὁ τερματισμός τῆς βιολογικῆς ἐπιγείου ζωῆς μας. Θάνατος εἶναι καί κάθε ἁμαρτία, ὅπως λέγει ἡ θεία Γραφή: «ᾗ δ᾽ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾽ αὐτοῦ [τοῦ καρποῦ τῆς παρακοῆς], θανάτῳ ἀποθανεῖσθε» (Γεν. β’ 17). Ὅπως ἐπίσης ζωή, ληθινή ζωή, δέν εναι βιολογική μας ζωή λλά Χριστός. Κάθε μαρτία εναι νας θάνατος. Κάθε μετάνοια εναι πανάκλησις στήν ζωή. Ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας μέσα μας εἶναι νόμος θανάτου πρός θάνατον. Ὁ νόμος τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ νόμος τῆς Χάριτος, εἶναι νόμος ζωῆς πρός ζωήν.
.      Κόσμος δέν εἶναι μόνο οἱ ἐκτός Ἐκκλησίας. Κόσμος δυστυχς γινόμαστε καί μες ο βαπτισμένοι ρθόδοξοι Χριστιανοί στόν βαθμό πού δέν ζομε κατά Χριστόν. Κόσμος εναι τό φρόνημα τς σαρκός, φιλαυτία μας, φιλαργυρία μας, φιλαρχία μας, ο φιλοδοξίες μας, τά πάθη μας, πού στίς μέρες ατές περιγράφονται μέ τόν ρο «διαφθορά».
.      Ἰδιαίτερα ἐφέτος, μέσα σέ ἕνα τέτοιο κλίμα πού ὑποδαυλίζει τήν ἀπαισιοδοξία, τά ἑορτολογικά γεγονότα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καί τοῦ Πάσχα μᾶς καλοῦν νά μιμηθοῦμε τόν ἀγῶνα ὅλων τῶν τιμίων συνανθρώπων μας πού δέν ὑπέκυψαν στούς πειρασμούς τῆς «διαφθορᾶς», ἀλλά προτίμησαν τήν ἑκούσια πτωχεία τῆς ἀρετῆς. Μᾶς καλοῦν πέραν τούτου καί σέ ἀνώτερη βαθμίδα: νά μιμηθοῦμε τόν ὑπέρ ἡμῶν Παθόντα καί Ἀναστάντα Χριστό, ὁ ὁποῖος αὐτεξουσίως ὡς ἄνθρωπος, κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο, «ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινεν σταυρὸν αἰσχύνης» (Ἑβρ. ιβ’ 12).
.      Ἄν ὑποτεθῇ ὅτι ὁ λαός μας εὕρισκε τόν τρόπο νά ἀνακάμψῃ οἰκονομικά προδίδοντας τόν Χριστό γιά τριάκοντα ἀργύρια, ἡ ψυχή μας δέν θά τό δεχόταν. Θά προτιμοῦσε τόν ἑκούσιο θάνατο μαζί μέ τόν Χριστό.
.      Εναι τραγικές κάποιες διακηρύξεις πολιτικν γιά τήν συμμαχία τους καί μέ τόν διάβολο, προκειμένου νά σωθ Πατρίδα.
.      Ὁ λαός μας ξέρει νά ἀνεβαίνῃ ἑκουσίως στόν σταυρό του μαζί μέ τόν Χριστό. Γιατί μόνο πίσω ἀπό αὐτόν τόν σταυρό βρίσκεται ἡ ἀνάστασις.
.      Ἀναμφίβολα θλιβερή οκονομική, κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική καί θνική βεβαιότητα το λαο μας εναι νας θάνατος. νας θάνατος πού το πιβάλλεται πό κείνους πού θέλουν τόν πνευματικό του φανισμό, πό κείνους πού χρόνια τώρα μεθοδικά το φρεσαν τά πνευματικά του ρείσματα καί τόν φησαν μετέωρο, δύναμο, χωρίς πνευματικό δυναμισμό.
.      Ὅμως ὁ λαός μας ἔχει ἱστορία. Ἔχει γράψει καί ἄλλες πολλές ἡρωϊκές σελίδες σέ παρόμοιες περιστάσεις. Τότε πού εἶχε αὐθεντικά κριτήρια γιά τήν ζωή καί τόν θάνατο, γιά τήν τιμή καί τήν ὐπόληψι. Τότε πού κέντρο τῆς ζωῆς του ἦταν ὁ Θεάνθρωπος Χριστός καί ὄχι οἱ τιμές τῶν χρηματιστηριακῶν ἀγορῶν. Τότε πού προτιμοῦσε νά εἶναι φτωχός ἀλλά ὄχι ἄδικος. Τότε πού μποροῦσε νά ζήσῃ ἐλεύθερος πολιορκημένος χωρίς νά προδώσῃ «ψυχή καί Χριστό». Τότε πού μποροῦσε νά γεννήσῃ Νεομάρτυρες καί νά φυλάξῃ τήν Ὀρθόδοξη ψυχή του, τό «πολύτιμον τζιβαϊρικόν», ὅπως ἔλεγε ὁ στρατηγός Μακρυγιάννης.
.      Τίς κρίσιμες ὧρες πού περνᾶ ἡ Πατρίδα μας μποροῦμε αὐτή τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα νά τίς κατανοήσουμε ὡς συνοδοιπορία της μέ τόν Χριστό πρός τόν Γολγοθᾶ καί ὡς συσταύρωσι μαζί Του. Μπορεῖ ὁ λαός μας σήμερα νά νοιώθῃ ὅτι σταυρώνεται, ἀλλά στό χέρι του εἶναι νά ὁμολογῇ μαζί μέ τόν εὐγνώμονα ληστή: «ἡμεῖς μὲν δικαίως, ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ [ὁ Χριστός] οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξεν» (Λουκ. κγ’ 41). Μπορεῖ τότε νά ἀπευθύνεται μέ θάρρος στόν Χριστό καί νά τοῦ λέγῃ: «Ἰησοῦ, μνήσθητί μου ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου» (Λουκ. κγ’ 43). Εἶναι βέβαιον ὅτι τότε ὁ Κύριος θά λυτρώσῃ τόν λαό μας ἀπό τήν καταδυναστεία τῶν ἰσχυρῶν, διότι πίσω ἀπό τόν ἑκούσιο Σταυρό τοῦ Γένους πάντοτε ἀκολουθεῖ ἡ Ἀνάστασις.

Ἀδελφοί,

.      Ὁ νικητήριος παιάνας τῆς Ἐκκλησίας, τό «Χριστός Ἀνέστη», θά ἠχήσῃ καί ἐφέτος γιά νά συνεγείρῃ τούς δεσμίους τοῦ ᾍδου. Ἐλπίζουμε ὅτι ἡ Πατρίδα μας, ἄν καί πολλαπλῶς δεσμία στόν δικό της σύγχρονο ᾍδη, θά ἀκούσῃ τόν Λυτρωτή καί θά τόν ἀκολουθήσῃ σέ μία λαμπρή συνανάστασι μαζί Του. Ὁ Ἀναστάς Κύριος προτείνει τήν παντοδύναμη δεξιά Του. ς το πλώσουμε μες τό δικό μας χέρι, τήν προσωπική καί συλλογική μας μετάνοια. Θά μς ναστήσ. Ὁ σταυρός μας, ὁ σταυρός τῆς Πατρίδος μας, τῶν συμπολιτῶν μας, δέν θά εἶναι τό σκοτεινό τέρμα. Θά γίνῃ ἡ χαρά μας. Θά γίνῃ ὁ προάγγελος μιᾶς νέας ἐπιγείου βιοτῆς, τῆς αἰωνίου ζωῆς ἡ ἀπαρχή, διότι ὄντως ὁ Χριστός Ἀνέστη!

Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους
+ Ἀρχιμανδρίτης Γεώργιος

Ἅγιον Πάσχα 2012

ΠΗΓΗ:  agioros.blogspot.com

, , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΖΩΗ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ

,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ: «Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΗΣΟΥΜΕ»

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΓ. ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ 

MΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ,
ΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ ,
ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ,
ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ.

Toῦ Γιώργου Θεοχάρη

.        “Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕνας ἀπὸ τοὺς «ἀγανακτισμένους» γιὰ τὴν ἀδικία ποὺ ὑπάρχει στὴν κοινωνία, τὴν ὑπονόμευση τῶν προτύπων καὶ τῶν παραδόσεών μας”, σημειώνει σὲ ἐφ᾽ ὅλης τῆς ὕλης συνέντευξη στὸ agioritikovima.gr ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου Ἱερόθεος. Ἀναφορικὰ μὲ τὸν ρόλο τῆς Ἐκκλησίας σήμερα, ὑποστηρίζει, ὅτι ὅποιος πλησιάζει τὴν Ἐκκλησία παρηγορεῖται καὶ γίνεται πιὸ δυνατὸς μὲ τὴν δύναμη τοῦ Χριστοῦ. Τὸ κακὸ εἶναι ὅτι  περισσότεροι κάθονται ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν κρίνουν γιὰ αὐτὸ ποὺ δὲν γνωρίζουν.
.  Ἐρωτηθείς  γιὰ τὴν ὑπόθεση Βατοπαιδίου σὲ σχέση μὲ τὸ ἰδιοκτησιακὸ καθεστὼς τῆς Λίμνης Βιστωνίδας εἶπε “ὑπάρχει ἕνας ἀδήριτος πνευματικὸς νόμος σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖον οἱ ἀδικίες ποὺ προξενεῖ κάποιος στοὺς ἄλλους ἐπιστρέφουν πάνω του.” Ὑποστηρίζοντας κατηγορηματικά, ὅτι βάσει τοῦ Νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ 1926 περὶ τοῦ Καταστατικοῦ χάρτη τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ ἰσχύει μέχρι σήμερα “ἡ ἀκίνητη περιουσία τῶν Ἱερῶν Μονῶν εἶναι ἀπολύτως ἀναπαλλοτρίωτος”, ποὺ σημαίνει, ἀπόλυτα διασφαλισμένη, καὶ αὐτὸ στηρίχθηκε κυρίως στὰ Βυζαντινὰ Χρυσοβουλα καὶ τὰ Σουλτανικὰ φιρμάνια, τονίζει. «Ὁπότε, τὸ ἴδιο τὸ κράτος εἶχε ἀποδεχθεῖ τὴν νομιμότητα αὐτῶν τῶν ἐγγράφων», συμπληρώνει ὁ Ἱεράρχης.
.    Νὰ σημειώσουμε ὅτι τὰ ἐν λόγῳ ἔγγραφα, μὲ τὰ ὁποῖα, ἀναγνωρίστηκε ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ δικαιοσύνη καὶ τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ Κράτους, ἡ κυριότητα τῆς Λίμνης Βιστωνίδας στὴν Μονή, ἦταν ἡ “πέτρα τοῦ σκανδάλου” ποὺ προκάλεσε τὸ δῆθεν μεγάλο σκάνδαλο.
.     Ἐρωτηθείς γιὰ τὰ ὅσα ἀκούστηκαν περὶ περικοπῆς τῆς κρατικῆς δαπάνης γιὰ τὴν μισθοδοσία τῶν κληρικῶν, ποὺ θὰ καλύπτεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία εἶπε “ἔχει ἐπικρατήσει ἡ ἄποψη ὅτι ἡ Ἐκκλησία διαθέτει ἀμύθητη περιουσία. Αὐτὸ εἶναι ἕνας μύθος”, καθὼς  ὅπως ὑποστηρίζει “τὸ Κράτος κατὰ καιροὺς ἔχει δεσμεύσει τὸ 96% τῆς ἀρχικῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ἐνῶ  ἀπὸ τὸ ἐναπομεῖναν 4%, τὸ 3% εἶναι δεσμευμένο, δηλαδὴ ἡ  Ἐκκλησία σήμερα διαθέτει τὸ 1% τῆς ἀρχικῆς της περιουσίας.” Ἂν ἐπιστρέψει  τὸ Κράτος τμῆμα τῆς περιουσίας ποὺ δέσμευσε στὴν Ἐκκλησία καὶ ἂν τῆς ἐπιτρέψει νὰ ἀξιοποιήσει τὴν νόμιμη περιουσία της, τότε ἡ  Ἐκκλησία πιθανὸν νὰ μπορέσει νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν της ἢ μέρους αὐτῆς.

 Ἐρώτηση: Σεβασμιώτατε,  ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἔχει χτυπήσει σὰν “κεραυνός” ἀφ᾽ ἑνός, τὴν Ἑλληνικὴ Οἰκονομία, ἀφ᾽ ἑτέρου καὶ χιλιάδες συνανθρώπους μας ποὺ ἀδυνατοῦν νὰ καλύψουν ἀκόμα καὶ τὰ ἔξοδα τοῦ μήνα, 90 χιλ. νοικοκυριὰ ζοῦν χωρὶς ἠλεκτρικό. Χιλιάδες ἀγανακτισμένοι συμπολίτες μας ἔχουν κατασκηνώσει ἔξω ἀπὸ τὴν Βουλή, οἱ Εὐρωπαῖοι μᾶς πιέζουν νὰ δεχθοῦμε τὰ σκληρότερα μέτρα λιτότητας τῶν τελευταίων ἐτῶν. Μήπως βρισκόμαστε μπροστά σὲ ἀδιέξοδο;

Ἀπάντηση: Κατ᾽ ἀρχὰς ἡ οἰκονομικὴ κρίση δὲν κτύπησε τὴν χώρα μας σὰν κεραυνός, ἀφοῦ πολλοὶ εἶχαν προειδοποιήσει γι᾽ αὐτὸ πρὶν ἀπὸ χρόνια. Γνώριζαν τὸ θέμα οἱ πολιτικοί, ἀλλὰ φοβοῦνταν νὰ κάνουν διορθώσεις, τὸ γνώριζαν οἱ εἰδικοὶ οἰκονομολόγοι, ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς οἱ Κληρικοὶ τὸ ἐντοπίζαμε, βλέποντας τὴν κατακόρυφη αὔξηση τῆς ψεύτικης εὐμάρειας, τὴν μόδα τῶν καταναλωτικῶν δανείων ποὺ λάμβαναν οἱ ἄνθρωποι, τὴν διαφορὰ μεταξὺ κατανάλωσης καὶ παραγωγῆς, τὴν παραθεώρηση  τῆς πνευματικῆς ζωῆς, αὐτῆς ποὺ δίνει νόημα στὴν ζωή μας. Ἔχουν γραφῆ πολλὲς σελίδες γιὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ ’60 τοῦ περασμένου αἰῶνος ὁ Μαρκοῦζε  ἔκανε λόγο γιὰ τὴν μονοδιάστατη κοινωνία καὶ τὸν μονοδιάστατο ἄνθρωπο ποὺ στηρίζεται σὲ «πλαστικὲς» ἀνάγκες μιᾶς καταναλωτικῆς ζωῆς καὶ τὴν ὑποδούλωσή του σὲ αὐτές.
.    Σήμερα φαίνονται ἔκδηλα τὰ τραγικὰ αὐτὰ φαινόμενα. Οἱ ἡγέτες ἔπρεπε νὰ ἡγοῦνται τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι νὰ ἕπονται, διαφορετικὰ δὲν εἶναι ἡγέτες, ἀλλὰ ἀγόμενοι καὶ φερόμενοι καὶ ὄχι ἄγοντες καὶ φέροντες.
.    Πάντως, ἡ κατάσταση σήμερα εἶναι δύσκολη, χωρὶς νὰ μπορῶ νὰ πῶ ὅτι ἔχει φθάσει στὸ ἀδιέξοδο, γιατί πάντα ὑπάρχουν λύσεις καὶ διέξοδοι. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του ἀστείρευτες δυνάμεις, τὸ ἴδιο καὶ ἡ κοινωνία. Ὁ Νίτσε ἔχει πεῖ: «Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἕναν σκοπὸ στὴν ζωή, μπορεῖ νὰ ἀντέξη σχεδὸν τὸ κάθε τί». Ἡ παράδοση τοῦ τόπου μας εἶναι πολὺ δυνατὴ καὶ θὰ μᾶς βοηθήσει, ἀρκεῖ νὰ τὸ θελήσουμε.

Ἐρώτηση: Τί μήνυμα θὰ στέλνατε στοὺς “ἀγανακτισμένους “ τοῦ Συντάγματος;

.     Ἀπάντηση: Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕνας ἀπὸ τοὺς «ἀγανακτισμένους» γιὰ τὴν ἀδικία ποὺ ὑπάρχει στὴν κοινωνία, τὴν ὑπονόμευση τῶν προτύπων καὶ τῶν παραδόσεών μας, τὴν νοοτροπία μιᾶς καταναλωτικῆς κοινωνίας, τὰ ἀποτελέσματα τῆς πολιτιστικῆς παγκοσμιοποίησης ποὺ λειτούργησε σὲ βάρος τῶν παραδόσεών μας καὶ τοῦ λαοῦ. Τελικά, ἡ διαμαρτυρία τῶν ἀνθρώπων ἔξω ἀπὸ κομματικοὺς μηχανισμούς, ἡ προσπάθεια νὰ περιφρουρηθοῦν οἱ συγκεντρώσεις, οἱ συζητήσεις ποὺ γίνονται σὲ αὐτὴν τὴν «ἐκκλησία τοῦ Δήμου», εἶναι μιὰ ἐλπίδα, ἀρκεῖ νὰ γίνονται μὲ σεβασμὸ στὴν δημοκρατία καὶ χωρὶς νὰ ὑπονομευθοῦν οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοί. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ καταλήξει αὐτὴ ἡ κίνηση σὲ ἀντιδημοκρατικὲς ἐκδηλώσεις, γιατί ἕνας ἀπὸ τοὺς νόμους τῆς ἱστορίας, εἶναι «ἡ ἑτερογονία τῶν σκοπῶν», σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία πολλὲς φορὲς ἕνας ἀγώνας ἀρχίζει μὲ ἀγαθὲς προθέσεις καὶ καταλήγει σὲ διαφορετικὰ ἀρνητικὰ ἀποτελέσματα. Ἔτσι, ἡ κίνηση τῶν «ἀγανακτισμένων» πρέπει νὰ βοηθήσει στὴν βελτίωση τῶν δημοκρατικῶν καὶ κοινωνικῶν θεσμῶν καὶ ὄχι στὴν ὑπονόμευσή τους.

Ἐρώτηση: Θὰ εἶστε στὸ πλευρὸ τους ἔμπρακτα; Θὰ παροτρύνατε κληρικοὺς τῆς Μητροπόλεώς σας νὰ κατέβουν στὸ Σύνταγμα;

.   Ἀπάντηση: Ἡ συμμετοχὴ σὲ κάθε δίκαιη κίνηση εἶναι ποικιλότροπη. Προσωπικά, ἐκφράζοντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, θὰ ἤθελα ἡ Ἐκκλησία νὰ εἰσέρχεται στὴν διηρημένη κοινωνία, γιὰ νὰ τὴν ὁδηγεῖ στὴν ἑνότητα καὶ ὄχι νὰ τὴν διατηρεῖ στὴν διαίρεση. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ μητέρα ὅλων, τῶν δεξιῶν, τῶν ἀριστερῶν, τῶν κεντρώων καὶ σοσιαλιστῶν, τῶν ἀγανακτισμένων καὶ τῶν πονεμένων, τῶν νικητῶν καὶ τῶν ἡττημένων, τῶν ἀρρώστων καὶ τῶν ὑγιῶν.
.    Διακατέχομαι ἀπὸ ἔντονα δημοκρατικὰ αἰσθήματα, γι’ αὐτὸ δὲν προτρέπω κανέναν νὰ κάνη κάτι, δὲν τὸν κατευθύνω σὲ κάποια ἐνέργεια χωρὶς νὰ τὸ θέλει, δὲν στερῶ τὴν ἐλευθερία τῶν ἀνθρώπων οὔτε τοὺς παροτρύνω ἄβουλα σὰν νὰ εἶναι ἄλογα ὄντα. Ὁ κάθε ἄνθρωπος εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἐνεργήσει κατὰ τὸν τρόπο τῆς σκέψεώς του, δημοκρατικά, ἰδίως οἱ Κληρικοὶ πρέπει νὰ ἐνεργοῦν βάσει τῶν ἀρχῶν τῆς παραδόσεώς μας μὲ ὑπευθυνότητα καὶ διάκριση.

Ἐρώτηση: Κληρικοὶ τῆς Μητρόπολης  Αἰγιαλείας τὶς προάλλες διαδήλωσαν στὸ Σύνταγμα ἐκφράζοντας ἔτσι τὴν συμπαράσταση τους  σὲ ὅλους τοὺς ἀγανακτισμένους πολίτες. Συμφωνεῖτε μὲ αὐτὴ τὴν κίνηση;

.     Ἀπάντηση: Δὲν μπορῶ νὰ σχολιάσω ἐνέργειες ἄλλων Κληρικῶν, ποὺ ἀνήκουν μάλιστα σὲ ἄλλες Μητροπόλεις. Ἐγὼ ἤδη σᾶς εἶπα τὶς ἀπόψεις μου. Ἄλλωστε, ἡ συμπαράσταση σὲ κάθε κίνηση βελτίωσης τῶν κοινωνικῶν πραγμάτων εἶναι πολύτροπη καὶ δὲν ἐξαντλεῖται μόνον σὲ μιὰ ἐνέργεια, δὲν εἶναι μονοσήμαντη. Κάθε μέλος τῆς  Ἐκκλησίας ἔχει τὸν δικό του χαρακτήρα, τὸν δικό του τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον ἐνεργεῖ καὶ δὲν ἀπολυτοποιοῦνται οὔτε μαζοποιοῦνται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι.

 Ἐρώτηση: Ὁ κόσμος σήμερα δείχνει νὰ ἔχει χάσει κάτι πολύτιμο, τὴν ἐλπίδα. Τί φταίει ἄραγε;

.     Ἀπάντηση: Πράγματι, σήμερα κυριαρχεῖ μιὰ ἀβεβαιότητα γιὰ τὸ μέλλον, κυρίως ἀπὸ τὰ ἀντιφατικὰ τὰ ὁποῖα ἀκοῦμε καὶ βλέπουμε. Νομίζω σὲ αὐτὴν τὴν ἀτμόσφαιρα τῆς ἀπογνώσεως εὐθύνονται οἱ ψεύτικες ὑποσχέσεις ποὺ δίνονται καὶ οἱ παταγώδεις διαψεύσεις, ποὺ ἀποτελοῦν μεγάλα προβλήματα καὶ ἐγκυμονοῦν κινδύνους. Πολλὲς φορὲς διερωτῶμαι: Γιατί δὲν εἰσακούονται σώφρονες φωνές, ἀκριβοδίκαιες ἐπισημάνσεις; Γιατί τίθενται στὸ περιθώριο τῆς κοινωνίας καὶ τῆς πολιτικῆς ὅσοι ἀπὸ πολὺ καιρὸ μὲ ἐλευθερία καὶ εὐθύτητα ἔκρουαν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου; Γιατί οἱ διαμορφωτὲς τῆς κοινῆς γνώμης καθοδηγοῦσαν ἐσφαλμένα τὸν λαό, ἀλλὰ καὶ γιατί ὁ λαὸς παρασύρεται ἀπὸ λανθασμένες ἐνέργειες τῆς «τάξης τῶν Εἰδημόνων»; Εἶναι ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα δείχνουν ἐνδεχομένως ἔλλειψη παιδείας, κριτικῆς σκέψης, ἀπουσία ὑψηλῶν προτύπων ζωῆς.

 Ἐρώτηση: Ἡ Ἐκκλησία σημερα δὲν φαίνεται νὰ δίνη τὴν ἐλπίδα στὸν κόσμο, ὁ ὁποῖος ἀναζητᾶ ἕναν λόγο παρηγοριᾶς, ὅπως μᾶς γράφουν πολλοὶ ἀναγνῶστες μας ποὺ ἔχουν δυσαρεστηθεῖ ἀπὸ αὐτό.

.     Ἀπάντηση: Ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἐλπίδα ζωῆς, γιατί ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο εἶναι διοργανωμένη καὶ ἡ ὅλη θεολογική της διδασκαλία εἶναι ἡ πραγματικὴ «Ἐκκλησία τοῦ δήμου», εἶναι ἡ εὐρύτερη πνευματική μας οἰκογένεια, εἶναι τὸ πνευματικὸ θεραπευτήριο ποὺ θεραπεύει τὶς πνευματικὲς ἀσθένειες καὶ νοηματοδοτεῖ τὸν ἀνθρώπινο βίο. Συγχρόνως ἡ Ἐκκλησία ἱκανοποιεῖ καὶ τὶς οἰκογένειες καὶ τὶς ὑλικὲς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων. Ἴσως μερικὲς φορὲς νὰ ἀπογοητεύουν οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία.
.   Ὅμως, ὑπάρχει μιὰ βασικὴ ἀρχή, ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς κάνει ὅλες τὶς κοινωνικές του ἐφαρμογὲς κυρίως μέσα στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο. Ὅσοι ἐκλαμβάνουν τὴν Ἐκκλησία ὡς ἰδεολογία, ὡς κοινωνικὸ καὶ θρησκευτικὸ σύστημα ἀπογοητεύονται. Ὅσοι ζοῦν ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ συμμετέχουν ἐλάχιστες φορὲς τὸν χρόνο στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή, δὲν γνωρίζουν τί γίνεται μέσα σὲ αὐτήν. Ἀντίθετα, ὅσοι πλησιάζουν τὴν Ἐκκλησία στὸν ἐσωτερικό της χῶρο ὄχι μόνον παρηγοροῦνται, ἀλλὰ γίνονται δυνατοί, γίνονται ἅγιοι μὲ τὴν δύναμη τοῦ Χριστοῦ ὑπερβαίνουν ὅλα τὰ προβλήματα. Τὸ κακὸ εἶναι ὅτι περισσότεροι κάθονται ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν κρίνουν γι’ αὐτὸ ποὺ δὲν γνωρίζουν.

 Ἐρώτηση: Τὴν ἴδια ὥρα, στὸ πλαίσιο τοῦ Μεσοπροθέσμου Προγράμματος  ἀνακοινώθηκε  μείωση τῆς κρατικῆς δαπάνης γιὰ τὴν μισθοδοσία τῶν κληρικῶν.

.      Ἀπάντηση: Δὲν γνωρίζω νὰ ὑπάρχει κάποια ἐπίσημη ἀνακοίνωση γιὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω εἶναι ὅτι τὸ Κράτος ἔκανε κατὰ καιροὺς συμβάσεις μὲ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας, μὲ τὶς ὁποῖες πῆρε τὴν ἐκκλησιαστικὴ περιουσία μὲ ἀνταλλαγὴ τὴν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν. Καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ σέβεται τὶς συμβάσεις ποὺ ὑπογράφει, γιατί διαφορετικὰ εἶναι ἀναξιόπιστο, δὲν ἐνεργεῖ μὲ δικαιοσύνη καὶ σεβασμὸ στοὺς θεσμοὺς τῆς κοινωνίας.
.      Ἡ οἰκονομική, ὅμως, κρίση ποὺ μαστίζει τὴν πατρίδα μας δὲν προῆλθε ἀπὸ τοὺς μισθοὺς τῶν Κληρικῶν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀλόγιστη διαχείριση τοῦ δημοσίου χρήματος, ἀπὸ τὴν ἔλλειψη δικαίων νόμων καὶ διαφάνειας, ἀπὸ τὴν διαφθορὰ καὶ τὴν φοροδιαφυγή, ἀπὸ τὴν ἀπάτη τοῦ Χρηματιστηρίου, ἀπὸ τὴν κατασπατάληση τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων κ.. ς εἴμαστε εἰλικρινεῖς καὶ ὄχι ὑποκριτές. Σὲ αὐτὴν τὴν κατάσταση δὲν εὐθύνονται καθόλου οἱ Κληρικοί, ἀντίθετα μάλιστα, ὅπως πάντα ἔτσι καὶ τώρα, εἶναι συμπαραστάτες τοῦ λαοῦ, πρωταγωνιστοῦν, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἐκκλησιαστικὸ καθῆκον τους, καὶ στὸν τομέα τῆς φιλανθρωπίας, λειτουργώντας πάνω ἀπὸ ἑπτακόσια (700) Ἱδρύματα, καθὼς ἐπίσης πρωταγωνιστοῦν σὲ ἔργα πολιτιστικὰ μὲ τὴν συντήρηση τῶν ναῶν ποὺ πολλοὶ εἶναι μνημεῖα πολιτισμοῦ. Οἱ Κληρικοὶ εἶναι οἱ πιὸ θετικοὶ παράγοντες μέσα στὴν κοινωνία. Καὶ στὶς Μητροπόλεις, τὶς Ἐνορίες καὶ τὰ Μοναστήρια ποὺ εἶναι αὐτοχρηματοδοτούμενα, ἐκτὸς ἀπὸ μερικὲς ἐξαιρέσεις, δὲν παρατηρήθησαν  καταχρήσεις καὶ κάποια ὑπέρβαση τοῦ προϋπολογισμοῦ τους. Δηλαδή, ἀπὸ πλευρᾶς διαχειριστικῆς οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ὀργανισμοὶ εἶναι πρότυπα γιὰ τὴν Πολιτεία.

Ἐρώτηση: Τελικά, οἱ μισθοὶ τῶν κληρικῶν κινδυνεύουν νὰ περικοποῦν; Εἶναι διασφαλισμένοι νὰ καταβάλλονται   ἐξ  ὁλοκλήρου ἀπὸ τὸ Κράτος; Δεδομένου ὅτι, τὸ τελευταῖο διάστημα ἐπικρατεῖ μία σύγχυση στοὺς Ἐκκλησιαστικοὺς κύκλους.

.   Ἀπάντηση: Αὐτὸ τὸ θέμα θὰ τὸ χειρισθεῖ ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος καί, ἂν χρειασθεῖ, ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐγὼ ἔχω ἐμπιστοσύνη στὰ Συνοδικὰ Ὄργανα ποὺ ἀντιμετωπίζουν τὰ θέματα μὲ ψυχραιμία, νηφαλιότητα καὶ ὑπευθυνότητα. Εἶμαι μέλος τῆς Ἱεραρχίας δεκαέξι χρόνια καὶ συμμετεῖχα τρεῖς φορὲς στὴν Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο καὶ μὲ τοὺς τρεῖς τελευταίους Ἀρχιεπισκόπους (Σεραφείμ, Χριστόδουλο, Ἱερώνυμο) καὶ διεπίστωσα  τὸν σοβαρὸ τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀντιμετωπίζουν τὰ θέματα, χρησιμοποιώντας κάθε φορὰ τὸν ἀνάλογο τρόπο.
.    Βρίσκω τὴν εὐκαιρία νὰ ὑπενθυμίσω κάτι τὸ ὁποῖο εἶπα πολλὲς φορές, ὅτι δυστυχῶς ἔχει ἐπικρατήσει ἡ ἄποψη στὸν λαὸ ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀμύθητη περιουσία. Αὐτὸ εἶναι ἕνας μύθος. Τὸ Κράτος κατὰ καιροὺς ἔχει δεσμεύσει τὸ 96% τῆς ἀρχικῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ἐνῶ ἀπὸ τὸ ἐναπομεῖναν 4%, τὸ 3% εἶναι δεσμευμένο, δηλαδὴ ἡ Ἐκκλησία σήμερα διαθέτει τὸ 1% τῆς ἀρχικῆς της περιουσίας. Ἕνα μεγάλο μέρος τῆς περιουσίας της τὸ ἔχει δώσει γιὰ φιλανθρωπικοὺς καὶ ἐκπαιδευτικοὺς σκοπούς. Ἡ Ἐκκλησία καὶ οἱ Κληρικοί της εἶναι εὐεργέτες τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Κοινωνίας.
.   Ἂν ἐπιστρέψει τὸ Κράτος τμῆμα τῆς περιουσίας ποὺ δέσμευσε στὴν Ἐκκλησία καί, ἂν τῆς ἐπιτρέψει, νὰ ἀξιοποιήσει  τὴν νόμιμη περιουσία της, τότε ἡ Ἐκκλησία πιθανὸν νὰ μπορέσει νὰ  ἀντιμετωπίσει  τὴν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν της ἢ μέρους αὐτῆς.

 Ἐρώτηση: Ἡ κ. Διαμαντοπούλου στὴν πρόσφατη συνεδρίαση  τῆς μικτῆς ἐπιτροπῆς Διαλόγου Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας, οὐσιαστικὰ ζήτησε θυσίες λέγοντας «Αὐτὴ τὴν ἐποχὴ ἔχει σημασία τί προσφέρεις “ἐσὺ” στὴν πατρίδα, ὄχι τί προσφέρει ἡ πατρίδα σου σὲ “ἐσένα”». Ἡ Ἐκκλησία εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀντεπεξέλθει σὲ αὐτὴ τὴν πρόκληση;

.     Ἀπάντηση: Κατ᾽ ἀρχάς, χαίρομαι γιατί σήμερα γίνεται λόγος γιὰ τὴν πατρίδα καὶ ὅλοι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν σωτηρία της. [ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Βρε, βρέ, βρέ πόσοι ὄψιμοι πατριδολάτρες !…] Πρὶν τὴν οἰκονομικὴ κρίση ὅλοι μιλοῦσαν γιὰ τὰ ἀγαθὰ τῆς παγκοσμιοποίησης, γιὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ ὑποχωροῦσε  ὅ,τι  εἶχε σχέση μὲ τὸ ἔθνος καὶ τὴν πατρίδα. Σήμερα ἄλλαξαν τὰ πράγματα πρὸς τὴν σωστὴ κατεύθυνση, δηλαδὴ γίνεται μιὰ ἰσορροπία μεταξὺ Πατρίδας καὶ οἰκουμενικότητας. Ἡ ἀγάπη μας πρὸς τὴν πατρίδα εἶναι πρωτεῦον ἀγαθό, χωρὶς βέβαια αὐτὸ νὰ μετατρέπεται σὲ σωβινισμό.
.     Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος καὶ οἱ κατὰ τόπους Μητροπόλεις μὲ τὴν ὅλη ὀργάνωσή τους κάνουν ὅ,τι μποροῦν περισσότερο γιὰ τὴν ἀνακούφιση τοῦ ἀνθρώπινου πόνου. Ὅπου ὑπάρχουν ὀργανωμένες ἐνορίες οἱ ἄνθρωποι βρίσκουν στὴν Ἐκκλησία λύσεις σὲ πολλὰ θέματα, ἤτοι ψυχολογικά, κοινωνικά, ὑπαρξιακὰ καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα πνευματικά. Ὅσοι συνδέονται μὲ τὴν Ἐκκλησία συνήθως ἀγαποῦν στὴν πράξη τὴν Πατρίδα, εἶναι πραγματικοὶ πατριῶτες. Πάνω ἀπ᾽ ὅλα ἀγαποῦν τὸν κάθε πονεμένο ἄνθρωπο καὶ ἀσχολοῦνται μὲ τὸν ἀνθρώπινο πόνο.

Ἐρώτηση:  Νὰ πᾶμε λίγο καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος. Πιστεύετε ὅτι ἔχει πληγεῖ σημαντικὰ ἡ εἰκόνα του, μετὰ τὰ ὅσα ἀκούστηκαν γιὰ τὴν πολύκροτη ὑπόθεση Βατοπαιδίου;

.     Ἀπάντηση: Τὸ Ἅγιον  Ὄρος εἶναι ἕνας μεγάλος θησαυρός, ἕνα διαχρονικὸς φωτεινὸς φάρος. Εἶναι ἕνα λαμπρὸ κομμάτι τῆς Ρωμανίας-Βυζαντίου ποὺ διατηρεῖται στὶς ἡμέρες μας. Διασώζει τὴν ἐμπειρικὴ θεολογία, τὶς προϋποθέσεις τοῦ ὀρθοδόξου δόγματος, τὴν μεγάλη πολιτιστικὴ κληρονομιά. Εἶναι ξεγελασμένος ὅποιος νομίζει ὅτι πλήττεται τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ μερικὰ λάθη ἢ παραλείψεις, ὅπως ἀνόητος εἶναι αὐτὸς ποὺ πιστεύει ὅτι θὰ σβήση τὸν ἥλιο μὲ τὸν σίελό του. Τὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπως καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εἶναι ἕνας δυνατὸς ὀργανισμὸς ποὺ χωνεύει καὶ τὶς πιὸ σκληρὲς τροφές.
.     Μὲ ἀξίωσε ὁ Θεὸς γιὰ πολλὰ χρόνια νὰ ἐπισκέπτομαι τὸ Ἅγιον Ὄρος, νὰ ζήσω τὴν κοινοβιακή, τὴν σκητιώτικη καὶ τὴν ἐρημικὴ ζωὴ καί, βέβαια, νὰ γνωρίσω τὸν μυστικὸ κτύπο τῆς καρδιᾶς τοῦ Ἁγίου Ὄρους ποὺ εἶναι ἡ προσευχὴ καὶ μάλιστα ἡ προσευχὴ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Ἐπίσης, γνώρισα ἁγιασμένους ἀνθρώπους ποὺ φανέρωναν ποιὸς εἶναι ὁ φυσικὸς ἄνθρωπος ἀπὸ πλευρᾶς θεολογικῆς. Θὰ μποροῦσα νὰ ἀναφέρω πολλὰ παραδείγματα συγχρόνων Γερόντων ποὺ γνώρισα, ποὺ ἔδειχναν ἀγάπη σὲ ὅλους τοὺς προσκυνητές, ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ κάνω, γιὰ ἔλλειψη χώρου. Πάντως αὐτοὶ μᾶς ἔθρεψαν μὲ τὸν λόγο τους καὶ τὴν ἀγάπη τους, μᾶς ἔδειξαν τί εἶναι ὁ Θεὸς καὶ πῶς πρέπει νὰ ζοῦμε ὡς Χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι.
.    Τώρα ποὺ ὑφιστάμεθα τὴν οἰκονομικὴ κρίση καὶ ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες γίναμε ἀντικείμενο χλεύης ὅλου τοῦ κόσμου, ἀφοῦ εἴμαστε τὰ πρωτοσέλιδα τῶν ἐφημερίδων καὶ τῶν τηλεοπτικῶν μέσων, μποροῦμε νὰ καταλάβουμε καλύτερα ὅτι ὡς Χώρα δυστυχῶς δὲν ἔχουμε νὰ παρουσιάσουμε στὸν σύγχρονο κόσμο οὔτε πρωτοπόρα ἐπιστήμη οὔτε ὑψηλὴ τεχνολογία, ἀλλὰ μόνον τὴν ὀρθόδοξη θεολογία, ποὺ τὴν ἀναζητοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, καὶ τὸν θαυμάσιο ρωμαΐκο  πολιτισμό, δηλαδὴ τὴν ἁγιογραφία, τὴν ὑμνογραφία, τὴν βυζαντινὴ μουσική, τὴν ναοδομία κλπ. Μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν προοπτικὴ θεωροῦμε τὸ Ἅγιον  Ὄρος, μὲ τοὺς ἁγιασμένους μοναχούς του ἀλλὰ καὶ τὰ ἔργα τους, ὡς ἀτίμητο θησαυρὸ ποὺ δέχεται τὸν σεβασμὸ ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων. Εἶναι ὅ,τι ἐκλεκτὸ ἔχουμε νὰ παρουσιάσουμε στὴν Εὐρώπη καὶ τὸν κόσμο, ποὺ δείχνει ποιὸς εἶναι ὁ γνήσιος ὀρθόδοξος ἀνθρωπισμὸς καὶ ποιὸς εἶναι ὁ βαθύτερος σκοπὸς τοῦ ἀνθρώπου. Τουλάχιστον αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ τὸ ξεχνᾶμε.

 Ἐρώτηση: Οἱ Βατοπαιδινοὶ πατέρες ὑποστηρίζουν, βασιζόμενοι σὲ σχετικὰ ἔγγραφα, ὅτι ἡ Λίμνη Βιστωνίδα ἀνήκει στὴν Μονὴ καὶ ὅτι ὅλα ἔγιναν νόμιμα. Μάλιστα, κάνουν λόγο γιὰ σκευωρία. Τί λέτε;

.     Ἀπάντηση: Ἐκεῖνο ποὺ ξέρω εἶναι ὅτι τὸ ἄρθρο 181 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 10/16-9-1926 «Περὶ κυρώσεως τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τοῦ Ἁγίου Ὄρους» διαγορεύει: «Πάσα ἡ ἀκίνητος περιουσία τῶν ἱερῶν Μονῶν εἶναι ἀπολύτως ἀναπαλλοτρίωτος ὡς πράγμα θείῳ δικαίῳ». Καὶ τὸ ἄρθρο 188 τοῦ ἰδίου Νομοθετικοῦ Διατάγματος διαγορεύει: «Ὁ παρὼν Καταστατικὸς Χάρτης τίθεται ἐν ἰσχύι ἀπὸ τῆς ἐγκρίσεως αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Κοινότητος καὶ τῆς ἐπικυρώσεως τοῦ Κράτους. Ἀπορρέει δὲ ἐκ τῶν αὐτοκρατορικῶν Χρυσοβούλλων τε καὶ τυπικῶν, Πατριαρχικῶν Σιγιλλίων, Σουλτανικῶν Φιρμανίων, ἰσχυόντων Γενικῶν Κανονισμῶν καὶ ἀρχαιοτάτων Μοναχικῶν θεσμῶν καὶ καθεστώτων». Αὐτὸ σημαίνει ὅτι τὸ ἴδιο τὸ Κράτος ἀποδέχθηκε νομοθετικῶς τὴν ἰσχὺ τῶν Χρυσοβούλλων, τῶν Σιγιλλίων, τῶν Φιρμανίων, τῶν ἰσχυόντων Γενικῶν Κανονισμῶν καὶ ἀρχαιοτάτων Μοναχικῶν θεσμῶν καὶ καθεστώτων.
.     Βέβαια, ἡ γνησιότητα τῶν ἐγγράφων ἐλέγχεται ἀπὸ ἁρμόδια Κρατικὰ Ὄργανα καὶ ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τοῦ Ἁγίου Ὄρους, βάσει τοῦ 105 ἄρθρου τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος, συντάσσεται καὶ ψηφίζεται ἀπὸ τὶς εἴκοσι Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους μὲ σύμπραξη τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Κράτους καὶ ἐπικυρώνεται ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ τὴν Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων. Εἶναι φανερό, λοιπόν, ὅτι τὸ περιουσιακὸ καθεστὼς τοῦ Ἁγίου Ὄρους καθορίζεται μὲ νόμους τοῦ Κράτους καὶ ὄχι μὲ συναισθηματισμούς, προκαταλήψεις καὶ ποικίλες σκοπιμότητες.
.      Τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖο ὅμως τίθεται εἶναι, μήπως οἱ πολιτικοί, ὅλων των κομμάτων, γιὰ δικούς τους λόγους, ἐνεπλάκησαν στὴν ὑπόθεση τοῦ Βατοπαιδίου ἀρνητικὰ ἢ θετικά. Πιστεύω μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἡ ἱστορία θὰ φανερώση τὸ τί πραγματικὰ συνέβη τὴν περίοδο ἐκείνη. Ἤδη ἔρχονται μερικὰ στοιχεῖα στὸ φῶς τῆς δημοσιότητος.
.     Πάντως, ὑπάρχει ἕνας ἀδήριτος πνευματικὸς νόμος σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖον οἱ ἀδικίες ποὺ προξενεῖ κάποιος στοὺς ἄλλους ἐπιστρέφουν πάνω του. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ ἐκκλησιαστικὲς καὶ γιὰ πολιτικὲς ὑποθέσεις. Ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια, βλέπουμε συνεχῶς τὴν ἐκπλήρωση αὐτοῦ το πνευματικοῦ νόμου.

Ἐρώτηση: Καὶ νὰ κλείσουμε μὲ τὸ ἔργο στὴν Μητρόπολή σας. Μιλῆστε γιὰ αὐτό.

.      Ἀπάντηση: Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη εἶναι ἀπὸ τὶς μικρότερες καὶ τὶς πτωχότερες Ἱερὲς Μητροπόλεις, ἀλλὰ ἀγωνιζόμαστε νὰ δείξουμε τὸ πραγματικὸ πρόσωπο τῆς Ἐκκλησίας στὴν κοινωνία μας. Αὐτό, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ Μυστήρια, γίνεται μὲ τὸν ὀρθόδοξο θεολογικὸ λόγο ποὺ θεραπεύει τὸν ἄνθρωπο καὶ δίνει φῶς, ζωὴ καὶ προοπτική, μὲ τὴν διοργάνωση τῆς Ἐνορίας ὡς μιᾶς οἰκογένειας καὶ θεραπευτικῆς κοινότητας, μὲ τὴν διατήρηση τῆς πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς μὲ τὰ πολλὰ μνημεῖα τὰ ὁποῖα διαθέτει, μὲ τὴν ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὴν ἐξάσκηση τοῦ φιλανθρωπικοῦ ἔργου κλπ. Εἰδικότερα, σὲ κάθε Ἐνορία τῆς πόλεως ἔχουν συστηθεῖ  Σύνδεσμοι Ἀγάπης ποὺ ἀσχολοῦνται ἐθελοντικὰ μὲ τὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο  σὲ ἐπίπεδο Μητροπόλεως λειτουργοῦν οἱ παιδικὲς Κατασκηνώσεις μὲ τὴν φιλοξενία διαφόρων ποιμαντικῶν ἐκδηλώσεων, εἶμαι πρόεδρος σὲ ἕνδεκα Ἱδρύματα-Κληροδοτήματα, τὰ ὁποῖα ἐξασκοῦν ἀνεγνωρισμένο κοινωνικὸ καὶ φιλανθρωπικὸ ἔργο κ.π.α. Γιὰ ὅλες τὶς δραστηριότητες τῆς Μητροπόλεως τὸ κοινὸ ἐνημερώνεται κάθε μήνα ἀπὸ τὴν Ἐφημερίδα μας Ἐκκλησιαστικὴ Παρέμβαση (www.parembasis.gr), ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀρχὴ νὰ παρεμβαίνει σὲ διάφορα θέματα μὲ θεολογικὸ λόγο, ποὺ εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας.
.     Βέβαια, ὑπάρχουν σήμερα πολλὰ προβλήματα, ἀλλὰ πάνω ἀπ᾽ ὅλα αὐτὰ ὑπάρχει ὁ Θεὸς ποὺ εὐλογεῖ κάθε προσπάθεια καὶ ἐνδυναμώνει τὴν διάθεσή μας. Πρέπει νὰ καταλάβουμε ὅτι δὲν εἴμαστε ὀρφανοὶ πάνω στὴν γῆ, ἀλλὰ ἔχουμε Θεὸ Πατέρα, οὔτε μοναχοπαίδια τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ ἔχουμε καὶ ἄλλα ἀδέλφια, καθὼς ἐπίσης ἡ πραγματικὴ πατρίδα μας εἶναι ὁ Παράδεισος, ἐνῶ ἐδῶ εἴμαστε ξένοι καὶ πάροικοι. Μέσα σὲ αὐτὰ τὰ πλαίσια ἀγωνιζόμαστε νὰ ἀποφεύγουμε τὴν φιλαυτία καὶ νὰ ἀποκτοῦμε φιλοθεΐα καὶ φιλανθρωπία. Ἡ ἐπίλυση τῶν θεολογικῶν προβλημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν ἄνθρωπο ἐπιλύουν καὶ τὰ κοινωνικὰ προβλήματα, διαφορετικὰ θὰ εἴμαστε δυστυχισμένοι.
>     Εἶναι γνωστὸν ὅτι στὸν Γαλλικὸ Μάη τοῦ ’68 ἐπικρατοῦσαν μερικὰ συνθήματα, ὅπως: «καταναλώνετε περισσότερο, ζεῖτε λιγότερο», «τελικὰ θὰ σκάσετε ὅλοι ἀπὸ τὴν καλοπέραση». Εἶναι χαρακτηριστικὸ δὲ ἕνα ἀπὸ τὰ συνθήματα ποὺ ἐπικρατοῦσε τότε: «ἀρνούμαστε ἕναν κόσμο ὅπου ἡ βεβαιότητα ὅτι θὰ πεθάνουμε ἀπὸ τὴν πείνα ἀνταλλάσσεται μὲ τὸν κίνδυνο νὰ σβήσουμε ἀπὸ ἀνία», «ἡ ἀνία ἐξαπλώνεται, ἡ ἀνία εἶναι ἀντιεπαναστατική». Τὸ ἐρώτημα εἶναι: πείνα ἢ ἀνία; Ἀσφαλῶς πρέπει νὰ φροντίσουμε γιὰ τὸν περιορισμὸ τῆς πείνας, ἀλλὰ χειρότερη εἶναι ἡ ἀνία, ποὺ ἐκδηλώνεται καὶ μέσα στὴν καλοπέραση. Τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα εἶναι ὁ καταναλωτισμός.
>       Κλείνοντας τὴν συνέντευξη αὐτή, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εὐχαριστήσω καὶ νὰ ὑπενθυμίσω στοὺς ἀναγνῶστες ὅτι στὴν καθημερινή μας ζωὴ ἔχουμε πάρα πολλὰ νὰ κάνουμε θετικά, ἀντὶ νὰ κλαῖμε τὴν μοίρα μας. Μποροῦμε νὰ βοηθοῦμε ὅσους ἔχουν ἀνάγκη, νὰ συνεργοῦμε στὴν βελτίωση τῶν κοινωνικῶν συνθηκῶν μὲ τὴν πάταξη τῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς φοροδιαφυγῆς, νὰ προσευχόμαστε στὸν Θεό, νὰ ἀπαλλασσόμαστε ἀπὸ τὴν ἀνία καὶ τὴν ἀκηδία, νὰ ἀποκτοῦμε νόημα ζωῆς. Δὲν ταυτίζεται τὸ «εἶναι» τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸ «ἔχειν», δὲν ταυτίζεται ἡ εὐτυχία τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὴν κατανάλωση καὶ τὴν εὐδαιμονία. Πρέπει νὰ ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὴν ἀνόρθωση τῆς κοινωνίας, ἀλλὰ τελικὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ εἶναι ἐλεύθερος ζωντας καὶ στὶς χειρότερες κοινωνικὲς συνθῆκες ἢ μπορεῖ νὰ εἶναι δοῦλος καὶ ἀπελπισμένος ζωντας στὶς καλύτερες κοινωνικὲς συνθῆκες. Πάντα ὑπάρχει μιὰ δυνατότητα ὑπέρβασης τῶν κοινωνικῶν συνθηκῶν καὶ αὐτοῦ τοῦ θανάτου. Ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι αἰχμάλωτος τῶν κοινωνικῶν συνθηκῶν, ἀλλὰ νὰ κυριαρχεῖ πάνω σὲ αὐτές. Τὸ μεγαλύτερο κοινωνικὸ πρόβλημα εἶναι ὁ θάνατος. Καὶ μέσα στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῆς ὑλικῆς εὐμάρειας, βλέπω τὸν φόβο τοῦ θανάτου. Ποιὸς θὰ μᾶς ἐλευθερώσει ἀπὸ αὐτόν; Εὐτυχῶς ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ χῶρος τῆς ἀναστάσεως.

ΠΗΓΗ: AGIORITIKOVIMA.GR.

, , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΑΛΟΓΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΑΝΟΥΚΛΑ

Ἀφιέρωμα στοὺς ΑΛΟΓΟΥΣ σχεδιασμοὺς
τοῦ ὑπουργείου Δικαιοσύνης
γιὰ νομοθετικὴ ρύθμιση υἱοθεσιῶν
ἀπὸ ὁμόφυλα «ζευγάρια».
Μ᾽ αὐτὰ πάντως δὲν βγαίνει ἡ χώρα ἀπὸ τὴν κρίση.  

βλ. σχετ. : https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/05/11/πολιτικὰ-ἄλογα-καὶ-παραφυσικὲς-υἱο/

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ μακαριστοῦ π. Μιχαὴλ Σ. Καρδαμάκη:

«Ο ΓΑΜΟΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟ  ΜΕΓΑ»

ἐκδ. ΤΗΝΟΣ, Ἀθῆναι 2004

.        Ὁ ἅγιος ἔρωτας μεταξύ ἀνδρός καί γυναικός, καταντᾶ σέ χυδαῖο ἢ ψευδές σέξ, ὅταν ὁ λογικός ἄνθρωπος, ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα, στήν ὁμοιότητά του μέ τόν Θεό, ἐκπίπτει στή ζωώδη ἀλογία, μέ τήν πλήρη ἄγνοια, καί κυρίως μέ τόν παρά φύσιν αὐτοβιασμό τῆς φύσεώς του, πρός αὐταρέσκεια καί αὐτοηδονισμό. Πρόκειται περί τῆς ὁμοφυλοφιλίας, παλαιότατης ἀήθειας, ἀλλά πολύ περισσότερο, σύγχρονης ἀπανθρωπείας, πού προκαλεῖ μιάν ἀνυποψίαστη ἀχρήστευση τοῦ γάμου, ὁ ὁποῖος προϋποθέτει τόν ἔρωτα τοῦ ἄνδρα πρός τή γυναίκα καί τῆς γυναίκας πρός τόν ἄνδρα. Eἶναι ἡ ἀδιέξοδη ὁμοσεξουαλικότητα στόν ἀκόρεστο αὐτοερωτισμό τοῦ αὐτονομημένου καί αὐτοειδωλοποιημένου, ἀτομικοῦ ἀνθρώπου, γιά τόν ὁποῖο τά πάντα σχεδόν βυθίζονται καί κρίνονται μέ τό μέτρο τοῦ πανσεξουαλισμοῦ καί πανερωτισμοῦ. Στήν πραγματικότητα ἀποτελεῖ καρπό ἢ μισθό τῆς ἀθεΐας, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ ἀναγκαίως στήν εἰδωλολατρία, στήν πλήρη ἀλλοτρίωση τοῦ ἀνθρώπου, στήν αὐτολατρία καί στήν αὐτοθεοποίησή του. Eἶναι ὑπερηφάνεια καί ἐγωκεντρισμός, μιά ὕβρις, πού ὅπως κάθε ὕβρις στρέφεται ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου, βυθιζοντάς τον στήν αὐτοκαταστροφή, στήν ἀποσύνθεση καί τήν ἀσχημοσύνη τῆς φύσεώς του . Ἂν στήν ἐποχή μας ἡ ὁμοφυλοφιλία ἐμφανίζεται τόσο κυνική, εἶναι γιατί θεωρεῖται ὡς κατάσταση ἑνός νεωτερικοῦ ἢ μετανεωτερικοῦ πολιτισμοῦ, ἐνῶ πρόκειται περί ἀποκρουστικοῦ ἢ παραμορφωτικοῦ νοσήματος, ὅταν «στόν πεπτωκότα κόσμο, ὅ,τι εἶναι αὐστηρά σεξουαλικό, εἶναι ἄσχημο, διεστραμμένο, χυδαῖο».
.     Eἶναι μᾶλλον ὁ πολιτισμός, ὡς πλήρης παρακμή, στήν ταύτισή του μέ τήν ἀκόρεστη ἡδονή καί εὐδαιμονία, μέ τίς ἀνεξέλεγκτες αὐθαιρεσίες καί τά βαρβαρικά δικαιώματα τοῦ διαρκῶς αὐτονομούμενου ἢ ἀπελευθερούμενου ἀνθρώπου, καί μάλιστα σέ μιά ἐποχή, ὅπου οἱ νευρώσεις ἀντικαθίστανται ἀπό τίς διαστροφές καί ἡ κοινωνική ἀπελευθέρωση μέ τήν ἀπεριόριστη δουλοπρέπεια· εἶναι αὐτός ὁ πολιτισμός σέ μιά τέτοια ἐποχή, πού ἐπιτρέπει αὐτή τήν ἀβυσσαλέα γελοιοποίηση τῆς ἀνθρώπινης φύσεως. Γιατί ἡ ὁμοφυλοφιλία δέν ἀναπληρώνει μιά πραγματική ἐρωτική ἔλλειψη ἢ δέν ἱκανοποιεῖ μιάν ἀνύπαρκτη ἐρωτική ἐπιθυμία, κατά φύσιν. M᾽ ἕνα λόγο δέν δικαιώνεται μέ τήν τάχα ἀπουσία τῆς ἀγάπης. Ἀποτελεῖ ἐκχυδαϊσμό τοῦ ἔρωτα, ὡς τῆς σφοδρῆς ἀγάπης μεταξύ ἀνδρός καί γυναικός, πραγματική ἐλαφρότητα νά τόν ἐξισώνουμε, θεωρώντας τον κριτήριο τόσο γιά τό γάμο, ὅσο καί γιά ὁμοφυλοφιλία. Πρόκειται γιά μιά ἔσχατη ἀπάτη, ἡ ὁποία διακηρύσσεται, κατά τόν πλέον ἀδιάκριτο καί ἀνερυθρίαστο τρόπο.
.        Ἔχει ἤδη ἐπισημανθεῖ, ὅτι «τό πιό συνηθισμένο σφάλμα τοῦ Kinsey, εἶναι νά συγχέει συχνότητα καί φυσιολογικότητα, ὅταν λέει π.χ., ὅτι ἡ συχνότητα τῆς ὁμοφυλοφιλίας δείχνει ὅτι ἡ διαστροφή αὐτή εἶναι ἕνα φυσιολογικό γεγονός, πρᾶγμα πού ἰσοδυναμεῖ μέ τό νά ἰσχυρισθεῖ ἕνας γιατρός, σέ περίπτωση γενικῆς ἐπιδημίας, ὅτι ἡ φυσιολογική κατάσταση τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι ἡ ἱλαρά ἢ ἡ πανούκλα» (André Morali-Daninos, Κοινωνιολογία τῶν σεξουαλικῶν σχέσεων, ἐκδ. Οἶκος Ζαχαρόπουλος, Ἀθήνα 1968, σελ. 39.) Tίμιοι ἀπέναντι στά ἀνθρώπινα, τραγικά πράγματι, ὀφείλουμε νά συμφωνήσουμε, ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία δέν ἑρμηνεύεται ὡς κάτι τό φυσιολογικό ἢ κανονικό, τό βιολογικό ἢ κοινωνικό, πού τά αἴτιά του εἶναι ἐξωτερικά. «Eἶναι κυρίως θέμα πνευματικό, μιά ἐκτροπή, ἢ ὅπως ἀναφέραμε, μιά διαστροφή, στήν ἐπίμονη ἄρνηση τῆς διαφορᾶς χάριν τῆς ἰδέας τῆς ἰσότητας τῶν φύλων, μέ ρίζα τήν οὐσιαστική ἀμφισημία τῶν πάντων, στόν πεπτωκότα κόσμο, ὅπου ἡ μιά πτώση ἢ ἀνωμαλία γεννᾶ μιά ἄλλη πτώση ἢ ἀνωμαλία καί αὐτό δέν ἀφήνει ἀνεπηρέαστο τό χῶρο τοῦ γάμου, τοῦ συζυγικοῦ ἔρωτα, τῆς μητρότητας, τῆς οἰκογένειας».
.         Ὄχι μόνο δέν ἀγνοοῦμε, ἀλλά καί σεβόμαστε, ὅλη ἐκείνη τήν σπουδή καί ἔρευνα πάνω σ᾽ αὐτή τήν ἀνθρώπινη τραγωδία, τήν ἀνασταλτική τοῦ ἀνθρώπινου μέλλοντος· τήν ἀναζήτηση καί τήν ἐπιστράτευση ἐπιστημονικῶν θεωριῶν, ψυχολογικῶν ἀναλύσεων, θρησκευτικῶν ἀπόψεων, νομικῶν θέσεων, καί πάνω ἀπ᾽ ὅλα τήν ἀπαίτηση καί τή διαμόρφωση ἑνός κλίματος ἀνθρώπινης κατανοήσεως καί κοινωνικῆς ἀποδοχῆς. Ἀλλά τό ζητούμενο δέν εἶναι νά ἀποδεχτοῦμε ἢ νά ἀποδείξουμε ἄν ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι φυσική ἢ ἀφύσικη, ὅταν κάθε παρά φύσιν κίνηση εἶναι τέλειος παραλογισμός, πού ἔχει πηγή του τήν ἀσέβεια, μιά ἀλλόκοτη ἐπιθυμία πού ἔχει τήν ἀρχή της στήν ἀθεΐα. Πρόκειται περί μιᾶς ἀτιμώσεως τοῦ ἀνθρώπου διά τῆς ἀτιμώσεως τῶν σωμάτων, ἀνδρῶν καί γυναικῶν, καί αὐτό ἀποτελεῖ πρωταρχική ἀτίμωση καί τοῦ γάμου. Eἶναι δέ τόσο μεγάλος ὁ ἑωσφορικός πειρασμός αὐτῆς τῆς ἀσθένειας, ὥστε δέν ζητᾶ νά θεραπευθεῖ, ἀλλά νά δικαιολογηθεῖ, νά γίνει ἀποδεχτή ὡς ἕνας διαφορετικός τρόπος ἐρωτικῆς πράξεως ἢ ὡς ἕνας διαφορετικός τρόπος ἢ «στύλ ζωῆς».
.        Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Xρυσόστομος, μιλώντας γι᾽ αὐτήν τήν παντελῆ ἀδικαιολόγητη μετάλλαξη ― τήν ὁμοφυλοφιλία, ὑπογραμμίζει, ὅτι «οἱ ἄρρενες διέφθειραν ἑαυτούς, οὐχ ὅτι οὐκ εἶχαν ἀπόλαυσιν, καὶ ἀφέντες ἣν εἶχον, εἰς ἄλλην ἦλθον, ἀλλ᾽ ὅτι τὴν κατὰ φύσιν ἀτιμάσαντες, ἐπὶ τὴν παρὰ φύσιν ἔδραμον Aἱ δὲ θήλεις, οὐχ ὅτι κωλυθεῖσαι τῆς κατὰ νόμον μίξεως, ἐπὶ τοῦτο ἦλθον, οὐδ᾽ ὅτι οὐκ ἔχουσαι τὴν ἐπιθυμίαν πληρῶσαι πρὸς τὴν ἀλλόκοτον ταύτην λύσσαν ἐξώκειλαν· τὸ γὰρ μεταλλάξαι τῶν ἐχόντων ἐστίν». Γιά τοῦτο καί εἶναι ἰδιαιτέρως αὐστηρός σ᾽ αὐτό τό ζωῶδες κατάντημα τοῦ ἀνθρώπου, ἐπισημαίνοντας ὅτι, «οὐ γάρ ἐστιν, οὐκ ἔστι ταύτης τῆς ὕβρεως ἀλογώτερόν τε καὶ χαλεπώτερον. Ἡ μανία αὕτη τοσοῦτον τῆς πορνείας χείρων ἐστίν, ὅσον οὐδὲ ἔστιν εἰπεῖν. Oὐδὲ γὰρ τοῦτο λέγω μόνον, ὅτι γέγονας γυνή, ἀλλ᾽ ὅτι ἀπώλεσας καὶ τὸ εἶναι ἀνήρ, καὶ οὔτε εἰς ταύτην μετέστης τὴν φύσιν, οὔτε ἣν εἶχες διετήρησας, ἀλλὰ κοινὸς ἑκατέρος ἐγένου προδότης καὶ παρὰ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ἄξιος ἐλαύνεσθαι καὶ καταλεύεσθαι, ἅτε ἑκάτερον ἀδικήσας τὸ γένος. Kαὶ ἵνα μάθῃς ἡλίκον τοῦτό ἐστιν, εἴ τις ἐλθὼν ἐπηγγέλετο ἐξ ἀνθρώπων κύνα ποιῶν σε, ἆρα οὐκ ἂν ὡς λυμεῶνα ἔφυγες; Ἀλλ᾽ ἰδοὺ οὐ κύνα ἐξ ἀνθρώπων σαυτὸν ἐποίησας, ἀλλὰ τὸ τούτου ζῶον ἀτιμώτερον· ἐκεῖνο μὲν γὰρ εἰς χρῆσιν ἐπιτήδειον, ὁ δὲ ἡταιρηκὼς οὐδαμοῦ χρήσιμος».

.      Στήν ἀποκτήνωση ―τήν παράχρηση― τῶν σωμάτων, προηγεῖται ἡ ἀλογία ―ἡ παραφυσική κίνηση― τῆς ψυχῆς. Δέν εἶναι κακό τό σῶμα, ἀλλά ἡ παράλογη χρήση του καί αὐτό εἶναι ἔργο τῆς ἀκάθαρτης ψυχῆς. Kαί τά δύο γίνονται κακά στίς παρά φύσιν κινήσεις τοῦ καθολικοῦ-ψυχοσωματικοῦ ἀνθρώπου, οἱ ὁποῖες πρῶτες ἀντιστρέφουν καί κατευθύνουν τόν ἔρωτα πρός τήν ἁμαρτία καί κάθε ἀθλιότητά της καί ὄχι πρός τόν Θεό καί τήν ἁγιότητά Tου. Eἶναι αὐτό ἀκριβῶς πού κάνει τόν ἄνθρωπο, τό ἀνοητότερο καί ἐπικινδυνοδέστερο ὅλων τῶν ἀλόγων ζώων, τῶν ἀγρίων θηρίων, καί τόν ἐντός του ἐμφωλεύοντα ἔρωτα θεῖο ἀδιάφορο ἢ διεστραμμένο, οἱ συνέπειες τοῦ ὁποίου θά πειράξουν καί θά πλήξουν ἰδιαίτερα τό γάμο. Γιατί ὁ ἔρωτας τοῦ Θεοῦ συνοδεύεται ἀπό τήν ἐπίπονη ἄσκηση, τήν ὁδό τῆς ζωῆς, ἐνῶ ὁ ἔρωτας τῆς ἁμαρτίας ὑπόσχεται τήν ἀχαλίνωτη ἡδονή, τήν ὁδό τοῦ θανάτου. Tά μεγάλα, ἐμπαθῆ πάθη τῶν ἀνθρώπων, τίκτονται, τόσο ἀπό τήν διαστροφή τοῦ θείου ἔρωτα, ὅσο καί ἀπό τή ζωώδη ἀπόλαυση. «Tὰ κατὰ φύσιν τῶν παρὰ φύσιν ἡδίῳ· ἀλλ᾽ὅμως εἰσι πολλοὶ τὰ καταγέλαστα καὶ ἀηδῆ καὶ κόλασιν ἔχοντα ὡς ἡδέα διώκοντας. Ἐκείνοις γὰρ ταῦτα εἶναι δοκεῖ, φησίν. Ἀλλὰ δι᾽ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο ἂν εἶεν ἄθλιοι, ὅτι καὶ ἡδέα νομίζουσιν εἶναι τὰ οὐχὶ ἡδέα».

, , , ,

Σχολιάστε