Ἄρθρα σημειωμένα ὡς δάνειο

ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ (;) ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟ ΠΟΛΕΜΟ καὶ στὸν παλιμβαρβαρισμὸ τῆς ἀχαλίνωτης «ἰδιωτικοποίησης»

Σ πόλεμο λοκληρωτικ παράσκευοι
τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ
ἐφημ. «Καθημερινή», 30.08.15

.               Ζοῦμε μᾶλλον τὴ δυσκολότερη καὶ κρισιμότερη ἱστορικὴ συγκυρία ποὺ γνώρισε ὁ Ἑλληνισμὸς μετὰ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή. Τὰ δεδομένα ποὺ συγκροτοῦν τὴ δραματικὴ συγκυρία εἶναι καινούργια, δὲν ἔχουμε ἔμπειρη γνώση γιὰ νὰ τὰ διαχειριστοῦμε. Εἶναι πόλεμος χωρὶς νὰ ἀλληλοσφάζονται στρατοί, νὰ βομβαρδίζονται πόλεις, νὰ καταλαμβάνονται ἐδάφη ἀπὸ «δυνάμεις κατοχῆς». Ὅμως τὸ διακύβευμα εἶναι τὸ ἴδιο, ὅπως καὶ στὶς ἔνοπλες συρράξεις: Ἡ ἐθνικὴ κυριαρχία, ἡ κρατικὴ ἀνεξαρτησία, ἡ ἐλευθερία κοινωνικῆς αὐτοδιαχείρισης. Τὰ ὅπλα ἔχουν ἀλλάξει, δὲν εἶναι ἡ ἀεροπορικὴ καὶ ναυτικὴ ὑπεροπλία, τὰ πυραυλικὰ συστήματα, τὰ χημικὰ καὶ πυρηνικὰ μέσα ὀλέθρου.
.               Ὅμως ἡ λογικὴ τῆς ἀπανθρωπίας παραμένει ἴδια: Ἂν στὸν πόλεμο, ποὺ ξέραμε, στόχος πάντοτε ἦταν ὁ μέγιστος δυνατὸς ἀριθμὸς νεκρῶν, ἀπὸ τὶς μάχιμες δυνάμεις καὶ τὸν ἄμαχο πληθυσμό, ὥστε νὰ καμφθεῖ τὸ ἠθικό του ἀντιπάλου καὶ νὰ παραδοθεῖ χωρὶς ὅρους, στόχος σήμερα εἶναι ὁ μέγιστος δυνατὸς ἀριθμὸς λιμοκτονούντων, ἀνέργων, ἀπελπισμένων, νεκρῶν ἀπὸ ἀσιτία καὶ ἀλκοόλ, ἀνθρώπων ποὺ αὐτοκτονοῦν τσακισμένοι ἀπὸ τὴν ἀνελπιστία καὶ τὴν πίκρα τῆς ἀδικίας.
.               Στόχος καὶ πάλι, νὰ καμφθεῖ τὸ ἠθικό, ὥστε νὰ ξεπουληθοῦν, βορὰ στὸ ἰδιωτικὸ κέρδος, ὅλες οἱ ζωτικὲς κοινωνικὲς κατακτήσεις τῆς συνύπαρξης καλλιεργημένων ἀνθρώπων: ἀσφάλεια γηρατειῶν, νοσηλεία, φάρμακα, ἠλεκτροδότηση, ὑδροδότηση, τρένα, ὁδικὸ δίκτυο, ἀεροδρόμια, λιμάνια. Ὅπως στοὺς αἰῶνες τῆς μεσαιωνικῆς βαρβαρότητας ἡ μεταρωμαϊκὴ Δύση ἀγνοοῦσε τὴν «αἴσθηση δημοσίου συμφέροντος», ἔτσι καὶ στὸν σημερινὸ κόσμο ἡ λέξη «ἰδιωτικοποίηση» συνοψίζει τὴν πιὸ ἀκραιφνῆ παραίτηση ἀπὸ τὸ ἄθλημα τῶν σχέσεων κοινωνίας, τὴ μεθοδικὴ ἐγκατάλειψη ἀκόμα καὶ τῆς πρόθεσης γιὰ ἐλευθερία ἀπὸ τὸν πρωτογονισμὸ τοῦ ἀτομοκεντρισμοῦ. Γι’ αὐτὴ τὴ μεταστροφή, ἀπὸ τὸ «κοινωνικὸ κράτος», κράτος πρόνοιας, κράτος δικαίου, στὸν παλιμβαρβαρισμὸ τῆς ἀχαλίνωτης «ἰδιωτικοποίησης», ὁ μέγας ἔνοχος, ὁλοφάνερα, ἦταν ἡ ἀντίδραση στὸν κολεκτιβιστικὸ μαρξισμὸ τῆς ἐφιαλτικῆς Σοβιετίας.
.               Πάντως σήμερα ζομε πόλεμο, μό, πάνθρωπο, μ κατομμύρια θυμάτων, νθρώπων μ κατεστραμμένη τ μία κα μοναδικ ζωή τους. Ἔστω καὶ μόνο στὴν Εὐρώπη, στὸ κλὰμπ τῶν προνομιούχων ποὺ εἶναι ἡ «Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση», κοινωνίες ὁλόκληρες λιμοκτονοῦν σὲ ἔσχατη ἀπόγνωση (ἡ βουλγαρική, ἡ ρουμανική). Καὶ στὴν Πορτογαλία καὶ Ἱσπανία, ὅπου ἡ πολεμικὴ προπαγάνδα κορυβαντιᾶ ὅτι «τὰ μνημόνια πέτυχαν», «οἱ χῶρες δανείζονται ἄνετα ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη ἀγορὰ» (τὴν κοινωνικὰ/πολιτικὰ ἀνεξέλεγκτη τοκογλυφία), ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνθρώπων ποὺ χάνουν τὸ σπίτι τους καὶ μένουν στὸν δρόμο ἀνήμποροι νὰ ἐξοφλήσουν τὴν Τράπεζα, εἶναι κυριολεκτικὰ ἐφιαλτικός.
.               Πόλεμος. Ὄχι πιὰ ἡ «δύναμη πυρός», ἀλλά, αὐτονομημένη ἀπὸ κάθε πολιτικὸ/κοινωνικὸ ἔλεγχο, κάθε ἠθικὸ/λογικὸ φραγμό, ἡ δύναμη τοῦ χρήματος, νὰ σκορπάει μὲ τὴ στέρηση θάνατο, ἐξευτελισμό, ἀγανάκτηση, καὶ μὲ τὴν πλησμονὴ τοῦ ἀποκτήνωση καὶ χυδαιότητα. Σ ατν τν κολασμένο πόλεμο δν χρειάζεται ν ππεύουν περήφανο κα γενναο τι ο πολεμικο ρχηγοί, μπορον ν καταδικάζουν σ λιμοκτονία κα ξευτελισμ κατομμύρια νθρώπων περιφερόμενοι μ ναπηρικ καροτσάκι. Καὶ ἐπιβάλλοντας τὴν τευτονικὴ ἡγεμονία στὴν Εὐρώπη, νὰ ταπεινώνουν στὸ ἔπακρο λαοὺς ποὺ κάποτε τόλμησαν νὰ ἀντισταθοῦν, μὲ τρομακτικὲς θυσίες, στὶς σιδερόφρακτες μεραρχίες τοῦ τευτονικοῦ Ναζισμοῦ.
.               Στὴν καινούργια μορφὴ πολέμου οἱ μάχες δίνονται μὲ ὅπλο τὸ χρῆμα. Καὶ οἱ στρατηγικὲς δὲν εἶναι ἐπιθετικές, βίαιες, σήμερα ὑποτάσσεις ἕνα κράτος ὅταν τὸ πείσεις νὰ ἀρχίσει νὰ σοῦ ζητάει δανεικά. Ὁ ἴδιος ἀκριβῶς τρόπος ποὺ κάνεις ὑποχείριό σου καὶ ἕναν ἄνθρωπο, ὅταν τὸν ἐξαρτήσεις ἀπὸ τὴν πρέζα ποὺ ἐσὺ τοῦ πουλᾶς. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ πόλεμος σήμερα δὲν φέρνει σὲ ἀντιμαχία κράτη, ἀπευθείας, ἀλλὰ κράτη μὲ ἰδιῶτες-βαποράκια, διακινητὲς τῆς πρέζας: Ἰδιωτικοὺς οἴκους ἀξιολόγησης τῆς οἰκονομίας κρατῶν, διεθνεῖς, κολοσσιαίους, τραπεζικοὺς ὀργανισμοὺς ποὺ ἐλέγχουν τὴν παγκόσμια διακίνηση τς πρέζας, δηλαδ το παραισθησιογόνου δανεισμο.
.               Οἱ διακινητὲς ξέρουν, μὲ δαιμονικὴ εὐστροφία καὶ διορατικότητα, νὰ ξεχωρίζουν ποιὰ κοινωνία εἶναι (ἢ μπορεῖ εὔκολα νὰ γίνει) εὐάλωτη στὴ δανειοληπτικὴ ὑστερία καὶ ἐξάρτηση – ἀκριβῶς ὅπως ξεχωρίζουν καὶ τὰ «βαποράκια» τους ἀδύναμης θέλησης καὶ ἀνερμάτιστου χαρακτήρα ὑποψήφιους πρεζάκηδες. Πιθανὸν καὶ νὰ προετοιμάζουν, μὲ πολλὴ ὑπομονή, μία χώρα γιὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ὑποδούλωσή της στοὺς δανειστές της – δὲν πρέπει νὰ εἶναι τυχαῖο τὸ ἐνδιαφέρον ποὺ δείχνουν κάποιες Πρεσβεῖες ἰσχυρῶν οἰκονομικὰ χωρῶν γιὰ θέματα Παιδείας, γλωσσικῆς ἐκπαίδευσης, ἱστορικῆς συνείδησης, ἐπιρροῆς τῆς Ἐκκλησίας στὴν κοινωνία, μικρῶν, ἀδύναμων καὶ βουλιμικῶν γιὰ κατανάλωση κοινωνιῶν.
.               Ἡ Ἑλλάδα ζεῖ τὴ δυσκολότερη καὶ κρισιμότερη γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς ἐνεργοῦ ἱστορικῆς της παρουσίας συγκυρία. Δὲν φταίει ὁ «ξένος παράγων» γιὰ τὴ δική μας καταστροφὴ καὶ τὸν ἐξευτελισμό μας. Δὲν μᾶς ἐχθρεύονται οἱ ἰδιωτικοὶ οἶκοι, στρατηγικοὶ συντελεστὲς στὴν καινούργια μορφὴ ὁλοκληρωτικοῦ πολέμου τῶν ἡμερῶν μας. Ἂν μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ ξεπουλᾶμε τὸ νερὸ ποὺ πίνουμε, τὴ γῆ μας καὶ τὰ πατρογονικὰ σπιτικά μας, εναι μόνο γιατί μες βρεθήκαμε ξαρτημένοι π τ «δόση» μας, ρμαια το θανατηφόρου θισμο μας στν ταύτιση τς ζως μ τν κατανάλωση, τς ποιότητας κα τς χαρς μ τν γωκεντρικ βουλιμία.
.               συλλογικ μετάνοια δὲν ἔρχεται ἀκαριαία, θέλει πολὺ χρόνο: τὴ βραδύτητα τῆς ὡρίμανσης ἢ τῆς κυοφορίας. Κάποτε οἱ ἴδιες οἱ ἱστορικὲς συνθῆκες ἐπιταχύνουν τὸν ἐρχομό της, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν συμβαίνει στὴν περίπτωσή μας, σήμερα. Δοκιμάσαμε στὴ διαχείριση τῆς ἐξουσίας ὅλα τὰ κόμματα τοῦ κοινοβουλίου (πλὴν τῶν καθαρῶς ψυχοπαθολογικῶν μορφωμάτων) καὶ δείχνει ν πείσθηκε λλαδικ κοινωνία τι λόκληρο τ πολιτικ προσωπικὸ τοῦ σημερινο προσκηνίου εναι τεκμηριωμένα νεπαρκς γι ν διεξαγάγει τν φρικιαστικ πόλεμο πο μς ξουθενώνει. Ατ εναι, σίγουρα, να βμα ριμότητας.
.               Ἀλλὰ ἐλάχιστο βῆμα, ἀνεπαρκές. Διότι, οἱ πολλοὶ περιμένουμε ἕναν ἄλλον ἡγέτη, ταλαντοῦχο, ἰδιοφυῆ καὶ ἐνάρετο, ποὺ θὰ μᾶς ἐξασφαλίσει τὴ «δόση» μας καταναλωτικοῦ ἡδονισμοῦ – τὰ ὅσα δὲν κατάφεραν νὰ μᾶς σιγουρέψουν καραμανλικοί, παπανδρεϊκοί, ἀριστεροὶ ριζοσπάστες. Ἀκόμα δὲν ὡρίμασε ἡ βεβαιότητα ὅτι ἀπὸ τὸν σημερινὸ φρικώδη παγκόσμιο πόλεμο θὰ διασωθοῦμε, μόνο μὲ ἡγεσία ποὺ θὰ ξαναστήσει στὴ χώρα ἐξ ὑπαρχῆς σχολειά, ἐξ ὑπαρχῆς πανεπιστήμια, ἄμεσου κοινωνικοῦ (ποιοτικοῦ) ἐλέγχου ΜΜΕ. Θὰ στήσει ἐξ ὑπαρχῆς λειτουργίες ἀπονομῆς δικαιοσύνης καὶ σωφρονισμοῦ, ριζικὰ καινούργιους ὅρους συνδικαλισμοῦ, ἄλλης λογικῆς Δημόσια Διοίκηση, ἐπιστροφὴ σὲ συνεπῆ ἀποκέντρωση καὶ αὐτοδιοίκηση. Θὰ ἀφυπνίσει τὴν τόλμη τῆς προσωπικῆς δημιουργίας, θὰ ἀναστήσει τὴ χαρὰ τῆς κοινωνίας τῶν σχέσεων, ἐνάντια στὸν πρωτογονισμὸ τοῦ ἀτομοκεντρισμοῦ.

.               Νὰ ὡριμάσει ἡ ἐπίγνωση τοῦ τί ζητᾶμε.

, ,

Σχολιάστε

ΨΥΧΡΟΛΟΥΣΙΑ ΑΠΟ “ΑΠΟΡΡΗΤΗ” ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ

«Καίει» τ σχέδιο διάσωσης πόρρητη κθεση τς Τρόικας
Ἡ Ἑλλάδα καταστρέφεται βάσει σχεδίου;

.            Ψυχρολουσία στὴν Ἀθήνα, τὶς ἄλλες εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες καὶ τὶς ἀγορὲς ἔφερε ἡ ἀπόρρητη ἔκθεση τῆς Τρόικας ποὺ δημοσιεύτηκε χθὲς στοὺς «Financial Times», ἀντιστρέφοντας τὸ ὅποιο κλίμα αἰσιοδοξίας καλλιεργήθηκε μετὰ τὴν συμφωνία τοῦ Eurogroup. Τὸ 9σέλιδο κείμενο τῶν τεχνοκρατῶν τῆς Ε.Ε., τῆς ΕΚΤ καὶ τοῦ ΔΝΤ ἀφήνει κυριολεκτικὰ στὸν ἀέρα τὸ ἐπώδυνο «σχέδιο διάσωσης» μὲ τὸ Δεύτερο Μνημόνιο, ἀφοῦ ὑποστηρίζει ὅτι ἡ Ἑλλάδα μπορεῖ νὰ μὴ βγεῖ πρακτικὰ ποτέ (!) στὶς ἀγορὲς καὶ μᾶλλον θὰ χρειαστεῖ καὶ τρίτο δάνειο ὕψους 110 δισ. εὐρώ, μέσῳ ἑνὸς Μνημονίου 3, ποὺ θὰ … ἀποτελειώσει ὅ,τι ἔχει μείνει ζωντανὸ στὴν ἑλληνικὴ ἐπικράτεια.
.            Σύμφωνα μὲ τοὺς «Financial Times» καὶ τὸ πρακτορεῖο Reuters, ἡ ἀναφορὰ τῶν τροϊκανῶν συντάχθηκε στὶς 15 Φεβρουαρίου καὶ παραδόθηκε στοὺς ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν τοῦ Eurogroup. Ἂν αὐτὸ ἀληθεύει, ὁ κ. Βενιζέλος καὶ οἱ συνάδελφοί του τελοῦσαν ἐν γνώσει τῆς ματαιότητας (ἢ ἔστω τοῦ ἀπίστευτα ὑψηλοῦ ρίσκου ἀποτυχίας) τῶν νέων αἱματηρῶν θυσιῶν στὶς ὁποῖες ἀποφάσισαν νὰ ὑποβάλουν τὸν ἑλληνικὸ λαό, στερώντας ταυτόχρονα τὴν χώρα ἀπὸ τὴν ἐθνική της κυριαρχία.
.            Ἐξετάζοντας διάφορα σενάρια, ἡ ἔκθεση-βόμβα τῆς Τρόικας προβλέπει ὅτι ἡ Ἑλλάδα θὰ χρειάζεται διεθνῆ στήριξη γιὰ ἀπροσδιόριστη χρονικὴ περίοδο καὶ ἡ ἀνάκαμψή της μπορεῖ νὰ διαρκέσει πολλὰ χρόνια. Συγκεκριμένα, ἐκτιμᾶται ὅτι ἐπειδὴ ἡ λιτότητα θὰ βαθύνει τὴν ὕφεση, τὸ χρέος μπορεῖ νὰ ἐκτιναχτεῖ στὸ 160% τοῦ ΑΕΠ τὸ 2020 (ἀντὶ τῆς ἀρχικῆς πρόβλεψης 120%) μὲ συνέπεια ἡ Ἑλλάδα νὰ χρειαστεῖ 50-110 ἐπιπλέον δισ. εὐρὼ  δανειακῆς στήριξης, προκειμένου τὸ χρέος νὰ πέσει στὸ 117% τοῦ ΑΕΠ τό… 2030.
.            Ἀκόμη καὶ στὸ βασικὸ σενάριο, ἡ Ἑλλάδα θὰ χρειαστεῖ νὰ πετύχει πρωτογενὲς πλεόνασμα 4,5% μετὰ τὸ 2012 γιὰ νὰ μειώσει τὸ χρέος στὸ 129% τοῦ ΑΕΠ τὸ 2020, κάτι ποὺ σημαίνει ὅτι στὴν καλύτερη περίπτωση θὰ πρέπει νὰ βρεῖ 9-10 δισ. εὐρώ. Ὅλα αὐτὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεση ὅτι μετὰ τὸ 2014 θὰ κινεῖται σὲ ρυθμοὺς ἀνάπτυξης 2,3%-2,8%. Ἐπιπλέον, προβλέπεται ὅτι οἱ τράπεζες ἴσως χρειαστοῦν κεφάλαια 50 δισ. ἀντὶ γιὰ 30 δισ. εὐρώ, ἐνῶ χαμηλώνει καὶ ὁ πῆχυς τῶν ἐσόδων ἀπὸ ἰδιωτικοποιήσεις στὰ 30 δισ. εὐρὼ γιὰ τὴν ἑπόμενη πενταετία, ἀντὶ τοῦ ἀρχικοῦ στόχου τῶν 50 δισ. εὐρώ.

.            Τὸ ἔγγραφο ἐκφράζει σοβαρὲς ἀμφιβολίες γιὰ τὴν βιωσιμότητα τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους, εἴτε λόγῳ κάποιου ἀτυχήματος εἴτε ἐξ αἰτίας δομικῶν ἀντιφάσεων τοῦ ἴδιου τοῦ «προγράμματος σωτηρίας». Ἡ ἴδια ἡ Τρόικα ὁμολογεῖ πὼς ἡ λιτότητα θὰ ὁδηγήσει σὲ αὔξηση τοῦ χρέους καὶ καταβαράθρωση τῆς οἰκονομίας, ἀφήνοντας πλέον ἀνοιχτὲς ὑπόνοιες ὅτι ἡ Ἑλλάδα καταστρέφεται βάσει σχεδίου, ὥστε νὰ ἀπολέσει πλήρως τὴν ἐθνική της κυριαρχία καὶ νὰ περάσει ὁλοκληρωτικὰ στὴν ἐξουσία τῶν δανειστῶν της. Οἱ ὑπόνοιες αὐτὲς ἐνισχύονται ἀπὸ τὴν ἐχθρότητα μὲ τὴν ὁποία ἀντιμετωπίζει τὸ κείμενο τοὺς Ἕλληνες ἐργαζομένους καὶ ἐλεύθερους ἐπαγγελματίες ὡς ἀνασταλτικοὺς παράγοντες στὰ σχέδιά της!
.            Ὡς ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν πιθανὴ καθυστέρηση στὶς διαρθρωτικὲς μεταρρυθμίσεις καὶ στὴν προσαρμογὴ πολιτικῆς, μὲ βάση τὸ κεντρικὸ σενάριο, κατονομάζονται «ὁρισμένοι οἰκονομικοὶ παράγοντες ποὺ μπορεῖ νὰ ἀντισταθοῦν στὶς μειώσεις καὶ στὴν μεγαλύτερη εὐελιξία τῶν μισθῶν (ἐργαζόμενοι)», ἐνῶ «ὀργανωμένες ὁμάδες συμφερόντων» (δηλαδὴ οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες) μπορεῖ νὰ συνεχίσουν νὰ ἀντιδροῦν στὸ ἄνοιγμα τῶν κλειστῶν ἐπαγγελμάτων καὶ στὴν ἀπελευθέρωση τῆς παραγωγῆς ἀγαθῶν. Παράλληλα, ἐκτιμᾶται ὅτι ἡ «γραφειοκρατία» μπορεῖ νὰ ἀποτελέσει ἀνασχετικὸ παράγοντα στὶς ἐπιχειρηματικὲς μεταρρυθμίσεις.
.            Τὸ κείμενο ἀμφιβάλλει ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ PSI , καθὼς οἱ κάτοχοι μακροπρόθεσμων τίτλων θὰ ἀποτελέσουν μία ὁμάδα «προνομιούχων» ὁμολογιούχων, ποὺ θὰ λειτουργήσουν ἀποτρεπτικὰ στὴν προσέλκυση ξένων ἐπενδυτῶν, ὅταν ἡ Ἑλλάδα ἐπιστρέψει στὶς ἀγορές.
.            Ἡ ἔκθεση τῆς Τρόικας προκάλεσε μούδιασμα στὶς ἀγορὲς τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς, ἐνισχύοντας τὶς ἐπιφυλάξεις κατὰ πόσον τὸ σχέδιο σωτηρίας μπορεῖ νὰ ἀποτρέψει τὴν χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδας καὶ ἄλλων χωρῶν τῆς εὐρωζώνης.
.            «Ἴσως ἡ ἐνίσχυση στὴν Ἑλλάδα σταματήσει ὁλοσχερῶς, ἂν διαπιστωθεῖ ὅτι θὰ χρειαστεῖ καὶ νέο πακέτο βοήθειας ἕως τὸ τέλος τοῦ χρόνου. Τότε οἱ Εὐρωπαῖοι πολιτικοὶ ἴσως πάψουν νὰ ἀσχολοῦνται μαζί της καὶ προσπαθήσουν νὰ σταματήσουν τὴν μετάδοση στὴν ὑπόλοιπη εὐρωζώνη», δήλωσε στὸ πρακτορεῖο Bloomberg ὁ Γὲργκ Κρέμερ, τῆς γερμανικῆς Commerzbank.

Γιάννης Παπαδάτος γιὰ τὸν “Ἐλεύθερο Τύπο

ΠΗΓΗ: antinews.gr

, ,

Σχολιάστε

«ΜΕΓΑΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ»

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ
ΜΟΥΣΩΝ 14, 15452 ΨΥΧΙΚΟΝ
τηλ. 210 3254321-2 fax. 210 323697
e-mail: fot_gram@otenet.gr ἱστοσελίς: http://www.fotgrammi.gr
Α.Φ.Μ. 090050859 * Ε´ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ

 ΕΚΤΑΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕΓΑΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ὑποθηκεύσεως
ἑλληνικοῦ παρόντος καὶ μέλλοντος καὶ ἰδιωτικῶν περιουσιῶν,
ἄν τυχὸν ὑπογράψουν συμβάσεις μὲ βάσι τὸ Ἀγγλικὸ Δίκαιο.

 Ἐπιστολὴ ὑπ᾿ ἀριθμ. 13/9.1.2012

Ἀδέλφια,

.       Ὑψηλὸ αἴσθημα πατριωτικῆς εὐθύνης μᾶς ἐπιβάλλει νὰ ἐνημερώνουμε ὅλους καὶ νὰ ἀγωνιζόμαστε ὅλοι.
.        Τὸ Ἑλληνικὸ Δίκαιο εἶναι ἐπαρκὲς γιὰ Ἑλλάδα καὶ δανειστές. Σύμφωνα μὲ τὸ ἰσχύον Σύνταγμα ἐπιτρέπεται νὰ ὑποθηκευθοῦν περιουσίες ΔΕΚΟ καὶ λοιπῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἰδιωτικοῦ δικαίου, ὄχι ὅμως καὶ δημόσιες κτήσεις (Ἀρχαιολογικοὶ χῶροι, Βουλή, Προεδρικὸ Μέγαρο, πολεμικὰ ἀεροπλάνα καὶ πλοῖα-ἐξοπλισμὸς Στρατοῦ, Ἀστυνομίας, Πυροσβεστικοῦ καὶ ἐν γένει κρατικὲς κτήσεις ποὺ εἶναι ἀπαραίτητες διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργία τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους). Παραίτησις δὲ ἀπὸ αὐτὲς τὶς δημόσιες κτήσεις σημαίνει παραίτησις ἀσυλίας καὶ ἀπεμπόλησις τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας.
.           Ἐν τούτοις ὅμως ἡ προηγούμενη κυβέρνησις ἐνήργησεν ἀντισυνταγματικῶς καὶ ἐδέχθη νὰ ὑποθηκευθοῦν καὶ δημόσιες κτήσεις, ποὺ περιορίζουν τοὺς σκοποὺς τῆς ἀπροσκόπτου λειτουργίας τοῦ ἑλληνικοῦ Κράτους, χωρὶς νὰ γνωρίζουν ἡ πολιτειακὴ καὶ πολιτικὴ ἡγεσία καὶ οἱ λοιποὶ ἰθύνοντες, τὶ ἀκριβῶς περιλαμβάνουν τὰ ἰταμὰ μνημόνια . . .
.         Σύμφωνα ὅμως μὲ τὸ Ἀγγλικὸ δίκαιο ὑποθηκεύονται ὄχι μόνον οἱ καθαρὰ δημόσιες περιουσίες δημοσίου δικαίου, ἀλλὰ καὶ ἰδιωτῶν. Ὄχι και ἄλλη ἀγχόνη στὸν λαιμὸ τῆς Ἑλλάδος μας καὶ ὅλων μας.

 ΕΠΑΓΡΥΠΝΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΤΕ
S    O    S          

.            Νὰ ξεπεράσουμε τώρα καὶ αὐτὴ τὴν λαίλαπα, διότι θὰ μᾶς ἀπογυμνώσουν τελείως μέχρι καὶ ἐσωρούχων. Ἄς ἐναντιωθοῦμε ὅλοι, προτοῦ αὔριον εἶναι τελείως ἀργά, ὁπότε «ζήτω ποὺ καήκαμε».`
.       Πρὸς τοῦτο, παρακαλοῦμεν διαδώσετε τὸ ἐν λόγῳ κείμενον σὲ ὅλους τοὺς γνωστούς σας καὶ φίλους σας.

 Σᾶς εὐχαριστοῦμε ἐκ τῶν προτέρων.

Περιοδικόν «Φωτεινή Γραμμή»

, , ,

Σχολιάστε

«ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ» (ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΧΡΕΗ ΑΠΟ ΤΟ 1821)

δημιουργία το λληνικο Χρέους π τ 1821 ως σήμερα

 Β. Δ. Μακρυπούλιας

 .       Ὅταν ὁμιλοῦμε γιὰ τὴν μακρόχρονη δημιουργία τοῦ Ἑλληνικοῦ χρέους οὐσιαστικὰ  ἔχουμε  νὰ ἀντιμετωπίσουμε ἕνα πολὺ ἁπλὸ ἀλλὰ καὶ περίεργο συνάμα ἐρώτημα: Εἶναι δυνατὸν μία τέτοια «φυσικὴ» ἐπιχείρηση μὲ τέτοιο οὐρανὸ καὶ γῆ καὶ θάλασσα νὰ ἔχει ἀνάγκη δανεισμοῦ, ὁ ὁποῖος τελικὰ θὰ τὴν καταχρεώσει, ἀντὶ νὰ προχωρήσει σὲ μία τέτοια ἀνάπτυξη, ἡ ὁποία κυριολεκτικὰ θὰ τὴν ἀπογειώσει οἰκονομικὰ  καὶ ὄχι μόνο; Ἡ φυσικὴ ἐπιχείρηση εἶναι ἡ Ἑλλάδα, ἡ ὁποία καταχρεωμένη βαδίζει τὸ δικό της Γολγοθᾶ, ὁ ὁποῖος βέβαια ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἔχει ἀποτυπωθεῖ ὡς σχέδιο στὸ μυαλὸ συγκεκριμένων ἀνθρώπων, διότι τέτοια πορεία μις χώρας μόνο τυχαία δν εναι.
.       Ἡ Ἑλλάδα λοιπὸν βγῆκε ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ νικήτρια ἀπὸ τὸν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἐξῆλθε ἀπὸ αὐτὸν τὸν πόλεμο τελείως κατεστραμμένη. Τουλάχιστον στὸν οἰκονομικὸ τομέα. Γιατί ὅμως; Θὰ μπορούσαμε νὰ ἰσχυρισθοῦμε ὅτι ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καὶ ἔπειτα οἱ Ἕλληνες δὲν κατάφεραν νὰ εἰσέλθουν στὴ λογικὴ τῆς αὐτοανάπτυξης, ἡ ὁποία ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴ ἀνάπτυξη, ἡ ὁποία μακροπρόθεσμα ὁδηγεῖ στὴν ἀγροτικὴ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη. Ἤδη ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἰω. Καποδίστρια ἀκόμη τὰ 6.000.000 στρέμματα γῆς, τὰ περίφημα ἐθνικὰ κτήματα δὲν στάθηκε ἱκανὸ νὰ μοιρασθοῦν στοὺς Ἕλληνες ἀκτήμονες προκειμένου ἡ χώρα ὁλοκληρωτικὰ νὰ ἀναπτυχθεῖ.
.        Θὰ πρέπει σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο νὰ ἰδοῦμε τὶς πρῶτες κάκιστες ἐπιρροὲς τῆς Εὐρώπης πρὸς τὴ Νέα Ἑλλάδα σὲ θέματα κοινωνικῆς οἰκονομίας. Ἡ Ἑλλάδα πρέπει νὰ ἀποκτήσει προλεταριάτο καὶ αὐτὸ σημαίνει ὅτι θὰ πρέπει νὰ κατασκευάσει μεγάλες πόλεις. Οἱ Ἕλληνες θὰ πρέπει νὰ μὴν ἀναπτυχθοῦν μὲ βάση τὴν πλούσια φύση τους ἀλλὰ μὲ τὸν βιομηχανικὸ ἀστικὸ τρόπο τῆς Εὐρώπης, ὁ ὁποῖος στὶς ἡμέρες μᾶς δημιούργησε τὴν Ἀθήνα τῶν 5.000.000 κατοίκων.
.        Ἀπὸ τὸ 1824-1826 ἡ Ἑλλάδα πρόλαβε καὶ ἔλαβε δύο ἐξωτερικὰ δάνεια ἀπὸ Ἀγγλικὲς τράπεζες, τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς κατασπατάλησής τους ὁδήγησαν στὴν πρώτη Ἑλληνικὴ χρεωκοπία σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε, ὅταν τὸ 1826 ἀνέλαβε ἡ κυβέρνηση Ζαΐμη στὸ ταμεῖο, ὑπῆρχαν 16 γρόσια, οὔτε λίρα. Θὰ πρέπει νὰ κρατήσουμε τὸ ὅτι ἀπὸ τὴ γένεση ἀκόμη τοῦ Νέου Ἑλληνικοῦ κράτους συνεχίσθηκε –στὸν οἰκονομικὸ τουλάχιστον τομέα– ἡ λογικὴ τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἡ ὁποία σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἀστικὴ λογικὴ τῆς Εὐρώπης δημιούργησε ἕνα ψευτονεοελληνικὸ κράτος. Τὸ χρῆμα κινεῖται συσσωρευτικά, τὸ δάνειο ἔχει τὴν ἔννοια ὅτι ὁ ὀφειλέτης δὲν παίρνει ἀκριβῶς χρήματα ἀλλὰ δεσμεύεται βάσει εἰκονικῶν δανείων ὅτι θὰ ἐξαρτᾶται γιὰ πάντα ἀπὸ τὸ δανειστή του. Τὰ κρυφὰ δάνεια ἔχουν ἀξία καὶ ὄχι τὰ φανερά. Τὰ κρυφὰ σύμφωνα μὲ τὰ ὁποία πωλεῖται ἡ Πατρίς, ἐνῶ τὰ φανερὰ ἐξανεμίζονται τόσο γρήγορα ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους, ὥστε γρήγορα νὰ γεννᾶται ἡ ἀνάγκη νέων. Σὲ αὐτὴ τὴ λογικὴ τὸ Ἑλληνικὸ κράτος ἀνακηρύχθηκε τὸ 1830 ἀνεξάρτητο καὶ ἤδη χρεωμένο.
.       Σημασία ἔχει νὰ ἰδοῦμε καὶ τὸν τραπεζικὸ οἶκο τῶν Ρότσιλντ, ὁ ὁποῖος δάνεισε τὴν Ἑλλάδα.Ὁ ἑβραϊκὸς λοιπὸν αὐτὸς οἶκος ἐγκαινίασε τὴ λογικὴ ποὺ σήμερα ὁδηγεῖ στὴν κατάρρευση τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους. Δὲν δανείζω, γιὰ νὰ σώσω ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐλέγξω. Οὐσιαστικὰ λλάδα δανείσθηκε προκειμένου ν λεγχθεῖ, διότι λόγῳ τς περχομένης πτώσεως τς θωμανικς ατοκρατορίας πρεπε ν διακανονισθε λεγχος τν δρόμων πρς τν νατολή. Οἱ Ρότσιλντ μὲ βάση τὰ δάνειά τους ζητοῦσαν τὴν Κορινθία καὶ τὴν Ἀχαΐα καὶ ὁ Νικόλαος Σπηλιάδης ἔγραφε ὅτι τὰ δάνεια θὰ ὁδηγήσουν στὸν ὄλεθρο τὸ Ἑλληνικὸ κράτος. Μὲ βάση τὴ νέα ἀστικὴ λογική, ποὺ ἀναπτυσσόταν στὴν Εὐρώπη, οἱ πολεμιστὲς ἀντικαταστάθηκαν ἀπὸ τοὺς ἀστοὺς ἐμπόρους καὶ βιομηχάνους καὶ τραπεζίτες καὶ οἱ λόγχες καὶ τὰ ὅπλα ἔδωσαν τόπο στὸ χρῆμα καὶ στὰ δάνεια.

.       Ἡ μετὰ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση δημιουργία ἐθνικῶν κρατῶν κατήργησε τὶς αὐτοκρατορίες καὶ τ νέα θνικ κράτη θελαν χρμα γι ν ποδείξουν τν παρξή τους. Τ δίκαιο τοῦ πολέμου, πο σχυε στς ατοκρατορίες, ντικαταστάθηκε π τ δίκαιο τν δανείων τν μικροτέρων κρατν, τὰ ὁποῖα μὴ ἔχοντας τὴ δύναμη τῶν μεγάλων αὐτοκρατοριῶν μπῆκαν στὴν λογικὴ τῆς οἰκονομικῆς αὐτάρκειας. Ἡ θεολογία τοῦ χριστιανισμοῦ καθοδήγησε τὸ Βυζάντιο καὶ ἡ λογικὴ τοῦ καπιταλισμοῦ τὰ νέα μικρότερα ἐθνικὰ κράτη. Ἄλλη θεϊκὴ κυρίως δύναμη συσσώρευσε τὸ Βυζάντιο, χρῆμα προσπάθησε νὰ συσσωρεύσει ὁ νέος εὐρωπαϊκὸς κόσμος.
.       Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας ἑστίασε στὴν ἵδρυση καὶ οἰκονομικῶν θεσμῶν.Ἵδρυσε Νομισματοκοπεῖο στὴν Αἴγινα καὶ καθιέρωσε ὡς νόμισμα τὸν Φοίνικα ἀντικαθιστώντας τὸ τουρκικὸ γρόσι. Σωστὰ ὁ Κυβερνήτης στράφηκε στὴν γεωργία καὶ στὸ ἐμπόριο, προκειμένου ἡ Ἑλλάδα νὰ ἀποκτήσει δικό της πλοῦτο. Ἔδωσε δάνεια στοὺς νησιῶτες, προκειμένου νὰ προχωρήσουν στὴν ἀγορὰ πλοίων καὶ κατασκεύασε ναυπηγεῖα σὲ Πόρο καὶ Ναύπλιο. Ἵδρυσε τὴν γεωργικὴ σχολὴ τῆς Τίρυνθας καὶ προσπάθησε νὰ καθιερώσει τὴν καλλιέργεια τῆς πατάτας. Ἵδρυσε τὴν Ἐθνικὴ Χρηματιστικὴ Τράπεζα τὸ 1828, ἡ ὁποία μάλιστα καταργήθηκε ἀπὸ τὴν Ἀντιβασιλεία. Τ πρόβλημα εναι τι μόλις Καποδίστριας προσπάθησε ν φτιάξει σχυρ στόλο κα ναυτιλία δολοφονήθηκε. Σν ν λέμε τι μόλις πρτος Κυβερνήτης τῆς Νέας λλάδας προσπάθησε ν οκοδομήσει τν ατοανάπτυξη, δολοφονήθηκε.

.       Ἡ Ἀντιβασιλεία οὐσιαστικὰ εἶναι μία συνέχεια τῆς Εὐρώπης προκειμένου ἡ Ἑλλάδα ὡς γέφυρα πρὸς τὴν Ἀνατολὴ νὰ περάσει ἀπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγὸ πρὸς τὸν εὐρωπαϊκὸ ζυγό. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα. Τὸ ἄλλο εἶναι ὁ ἀστικὸς τρόπος ἀνάπτυξης τῆς Ἑλλάδος –τὸ τέλος αὐτοῦ τοῦ μοντέλου σήμερα βιώνουμε. Ἀντὶ δηλαδὴ ἡ Ἑλλάδα νὰ βασισθεῖ στὸν οὐρανό της καὶ στὴν φύση της προσπάθησε κατὰ τρόπο ἀνώμαλο νὰ ἀναπτυχθεῖ –σταδιακά– κατὰ τὸν καπιταλιστικὸ τρόπο τῆς δύσης –ἐνν. ποὺ ἀργότερα θεμελιώθηκε μία γεύση καπιταλισμοῦ κυρίως ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸ καπιταλισμὸ τοῦ Τρικούπη, ἀλλὰ ἡ κακὴ ἀνάπτυξη τοῦ κράτους τῆς Ἀντιβασιλείας σκοπὸ εἶχε τὴν ὑδροκεφαλικὴ ἀνάπτυξη συσσωρευμένης κρατικής  δύναμης καὶ ὡς γνωστὸν λίγο πρὶν τὸν καπιταλισμὸ ἢ τὸν κομμουνισμὸ ἡ δύναμη συσσωρεύεται σὲ κρατικὰ ἀνώμαλα στὴν ἀνάπτυξή τους μορφώματα. Πρὸς ἐπίρρωσιν ὅλων αὐτῶν θὰ πρέπει νὰ ἀναφέρουμε τὰ γεγονότα ποὺ συνέβησαν πολλὰ χρόνια ἀργότερα στὴν δύσμοιρη Ἑλλάδα.
.       Τὸ καθεστὼς Ἰωαννίδη ἐπιθυμώντας τὸ μοντέλο τῆς  Ἑλληνικῆς ἀνεξάρτητης ἀνάπτυξης πραγμάτωσε ἔρευνα καὶ ἐξόρυξη καὶ ἐκμετάλλευση ἑλληνικῶν πετρελαϊκῶν κοιτασμάτων. Μέχρι τὸ τέλος τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1973 εἶχαν ὑπογραφεῖ 18 συμβάσεις σχετικῶν περιεχομένων. Μποροῦμε κάλλιστα νὰ φαντασθοῦμε ποῦ θὰ ἦταν σήμερα ἡ Ἑλλάδα βασισμένη στὸ φυσικό της κόσμο. Ἡ συνέχεια εἶναι γνωστὴ γιὰ τὴν τύχη τοῦ Ἰωαννίδη. Οἱ ἔρευνες καὶ ὅλη ἡ προσπάθεια διεκόπησαν καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴ Βέρνη τὸ 1976  καὶ τὸ Νταβὸς τὸ 1988 ἡ Ἑλλάδα ντροπιαστικὰ ὑποχώρησε ἀποδεικνύοντας ὅτι τὸ ἀστικὸ μοντέλο ἀνάπτυξης καὶ ἡ εὐρωπαϊκή της ἐπαρχιοποίηση καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς φίμωσή της τὴν καθυπέταξαν –τὸ τελευταῖο στάδιο σήμερα τὸ βλέπουμε.
.        Πῶς ἀναλύεται ὁ ὅρος ἀστισμός; Ὁ ἀστισμὸς ἐκφράζει ἕνα σύστημα ἀξιῶν,  στὸ ὁποῖο τὸ ἐμπόριο καὶ τὸ κέρδος ἀποτελοῦν παράγοντες κοινωνικῆς προόδου καὶ καταξίωσης. Ἡ Ἑλλάδα σταθερὰ εἰσῆλθε σὲ αὐτὴ τὴν καθαρὰ οἰκονομικὴ λογική. Τὸ Ἔθνος ὡς κοινωνικὴ βάση, ἡ πίστη σὲ ἕνα Κράτος ὠφέλιμο γιὰ ὅλους, ἡ πραγματικὴ ἀνεξάρτητη ἀνάπτυξη ἐξαφανίσθηκαν κάτω ἀπὸ ἕνα κόσμο ὅπου τὸ κέρδος σιγὰ-σιγὰ κατέστρεφε πολιτισμοὺς καὶ σύνορα. Ὁ ἀστισμὸς ἑνοποιεῖ τοὺς πάντες κάτω ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ μόνο λογισμοῦ καὶ ο νθρωποι γίνονται δολοι τν λίγων χάνοντας κάθε προσωπικ κα θνικ προσδιορισμό. Ἡ Ἑλλάδα ἄργησε νὰ ἀναπτύξει τὰ μαρξικὰ κριτήρια τοῦ ἀστικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ κράτους –οὐσιαστικὰ ποτὲ δὲν τὰ ἀπέκτησε τουλάχιστον στὸ βαθμὸ τῶν ἀνεπτυγμένων κρατῶν. Ἀλλὰ ὡς σκλάβα τῆς ἀστικῆς Εὐρώπης γρήγορα εἰσῆλθε στὴ λογικὴ τοῦ κέρδους καὶ τῆς οἰκοδόμησης ἑνὸς κράτους ποὺ δὲν ἀναπτύσσει τοὺς Ἕλληνες ὡς τέτοιους σὲ σχέση μὲ τὴν πλουσία πατρίδα τους ἀλλὰ τοὺς ἀναγκάζει νὰ ἐπαναπαύονται κάτω ἀπὸ ἕνα κράτος, τὸ ὁποῖο ὅταν ὅλα θὰ τὰ ἀπολέσει, ο λληνες θ εναι σκλάβοι στν δια πατρίδα τους. Οὕτως ἢ ἄλλως τὸ κράτος δὲν εἶναι τὸ τέλος ἀλλὰ ὁ μεσάζων παράγοντας ἀπὸ τὸ πέρασμα πρὸς τὸν καπιταλισμὸ ἢ τὸν κομμουνισμό.

.      Ἂς δώσουμε κάποια πειστήρια γιὰ τὰ τελευταῖα δύο κριτήρια. Ἡ Ἑλλάδα εἰσῆλθε σὲ μία οἰκονομικὴ λογικὴ- ἀντὶ νὰ ἀναπτυχθεῖ μὲ βάση τὴν πλουσία φύση της.
.       Ὁ Ὄθωνας ἔλαβε δάνειο 60.000.000 φράγκων καὶ μάλιστα τὴν τρίτη δόση οὐδέποτε τὴν ἔλαβε ἡ Ἑλλάδα, διότι πῆγε πρὸς τὰ ἔξοδα τοῦ Βαυαρικοῦ στρατοῦ. Τὸ ἔτος 1835 ἔλειπαν ἀπὸ τὰ ταμεῖα 1.000.000 δραχμὲς πρὸς ἀποπληρωμὴ χρεῶν. Ὁ Ὄθωνας θέσπισε μονοπώλια στὴ λογικὴ τοῦ καπιταλισμοῦ (τὸ  ἁλάτι κ.ο.κ). Ἡ εὔφορη Ἑλλάδα γινόταν λόγῳ τοῦ κρατικοῦ ἀστισμοῦ πολὺ φτωχή, οἱ ἄνθρωποι ἔχαναν τὴ φύση καὶ τὴν πραγματικὴ ἐγχώρια πρωτογενῆ ἀνάπτυξη καὶ δεμένοι στὸ ἅρμα τοῦ κράτους θὰ φθάσουν στὴν ἐξαθλίωση τῶν ἡμερῶν μας. Ἡ χρεωκοπία τοῦ 1843 ἦταν κάτι τὸ ἀναπόφευκτο. Οἱ Ἕλληνες συμμετεῖχαν στὴν οἰκονομία, ὅσο τοὺς ἐπέτρεπαν οἱ κρατιστὲς καὶ ἡ καπιταλιστικὴ λογικὴ τοῦ κράτους ποὺ συσσωρευτικὰ ἄρχιζε καὶ στὴν Ἑλλάδα δειλὰ νὰ δουλεύει, ὁδήγησε στὸ χρέος καὶ στὴν κατάρρευση.
.           Ἂς δοῦμε ὅμως καὶ τὸ κράτος ποὺ ἀναπτυσσόταν. Πρὶν δώσουμε τὸ νέο τύπο κράτους-ἔθνους, ποὺ ἀναπτυσσόταν στὴν βιομηχανικὴ πλέον Εὐρώπη θὰ πρέπει νὰ κάνουμε μία ἀπαραίτητη διευκρίνιση. Ἡ περίπτωση τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἀκριβῶς ἀντίθετη μὲ αὐτὴ τῆς Ρωσίας καὶ μετέπειτα Σοβιετικῆς Ἕνωσης καὶ φανερώνει ὅτι οἱ ἐξουσιαστὲς αὐτοῦ τοῦ κόσμου ὡς νέος Προκρούστης ἔκοβαν καὶ ἕραβαν τὸν κόσμο κατὰ τὴν θέλησή τους. Ἐνῶ λοιπὸν ἡ Ρωσία σὲ καμμία περίπτωση δὲν πληροῦσε τὰ κριτήρια τοῦ Μάρξ, προκειμένου νὰ προκύψει ἐκεῖ ἡ ἐπανάσταση τῶν μπολσεβίκων, αὐτὴ ἐπιβλήθηκε σὲ μία ἀγροτικὴ καὶ σὲ καμμία περίπτωση βιομηχανικὴ χώρα-ἄσχετα μὲ τὴν μετέπειτα ἀναγκαστικὴ ἐκβιομηχάνιση τῆς σοβιετικῆς ἕνωσης. Ἡ Ἑλλάδα ἐνῶ δὲν πληροῦσε κανένα κριτήριο, προκειμένου νὰ καταστεῖ χώρα καὶ κράτος, ποὺ θὰ ἀναπτυσσόταν σύμφωνα μὲ τὰ οἰκονομικὰ κριτήρια τῆς Δύσης παρὰ ταῦτα –χωρὶς ποτὲ νὰ καταστεῖ βιομηχανικὴ χώρα τύπου σοβιετικῆς ἕνωσης– ἄρχισε κρατικὰ καὶ διοικητικὰ νὰ ἀναπτύσσεται (ἀπὸ τὴν ἀντιβασιλεία καὶ μετὰ) μὲ ἕνα τρόπο ποὺ ἅρμοζε σὲ ἀστικὰ κράτη (ἐννοοῦμε τὴν σταδιακὴ ὑδροκεφαλικὴ συσσώρευση τῶν ἀνθρώπων σὲ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, τὴν δημόσια ὑπερτροφικὴ ἀνάπτυξη τῆς διοικήσεως καὶ τὴν θέληση τῶν ἀνθρώπων νὰ ἡσυχάσουν πίσω ἀπὸ τὸ δημόσιο τομέα -κάτι ποὺ τὸ σιγούρευσε ὁ Βενιζέλος μὲ τὴν μονιμότητα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τὸ 1911- ἀλλὰ κυρίως τὴν ἀπόλυτη προσήλωση τῆς χώρας σὲ οἰκονομικὸ καὶ ὑλικὸ τρόπο ζωῆς καὶ ἀνάπτυξης ξένο πρὸς τὴν φύση τοῦ Ἕλληνα καὶ τῆς Ἑλλάδας).
.        Ἐνῶ τὸ συγκεντρωτικὸ καὶ ὑπὸ ὅρους φεουδαρχικὸ Βυζάντιο ἔδωσε τὴν θέση στὶς κοινότητες, οἱ ὁποῖες ἁπανταχοῦ τῆς Ἑλλάδας κρατοῦσαν ὅλη τὴν χώρα ζωντανὴ κάτω ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευση τῆς πλουσίας φύσεώς της καὶ μάλιστα στὰ ἀπάνθρωπα χρόνια τῶν ὀθωμανῶν, νέα λλάδα πεμπόλησε τς πελευθερωμένες κα ποκεντρωμένες κοινότητες, ο ποες λοκληρωτικ θ τν νέπτυσσαν κα φοσιώθηκε στν στικ νιση κα τυχη νάπτυξη. Ἤδη ὁ προεκλογικὸς ἀγώνας ἀπὸ τὸν Κουμουνδοῦρο ἕως τὸν Τρικούπη περιελάμβανε προσπάθεια δημόσιας πατρωνείας τῶν ἐκλογέων, ὑπόσχεση γιὰ σίγουρη δουλειὰ καὶ καλὴ δημόσια θέση. Οἱ Ἕλληνες ἔπεφταν στὴν παγίδα τοῦ νέου δυτικοῦ κράτους, ποὺ ἤθελε νὰ μαζεύσει τοὺς ἀνθρώπους κάτω ἀπὸ τὴν ψευτοκαλοπέραση τοῦ καπιταλισμοῦ, χωρὶς νὰ τοὺς ἀναπτύσσει μὲ κοινὰ ἐθνικὰ κριτήρια μέσα σὲ ἕνα κράτος ποὺ πλέον προσπαθεῖ χωρὶς νὰ τὰ καταφέρνει νὰ ἀναπτύσσεται κατὰ ἐξειδικευμένο βιομηχανικὸ τρόπο ἀφήνοντας πίσω παραδοσιακὲς μορφὲς οἰκονομικῆς ἀνάπτυξης –οἱ ὁποῖες θὰ ἔσωζαν πιθανῶς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν Τρικούπεια χρεωκοπία, σύμφωνα πάντα μὲ τὸν τρόπο τοῦ Καποδίστρια. Ὁ Τρικούπης κάνει ἀπεγνωσμένες προσπάθειες νὰ μειώσει τὸ δημόσιο κόστος –μείωσε τοὺς βουλευτὲς ἀπὸ 240 σὲ 150.Ὅμως τὰ χρηματοπιστωτικὰ παιχνίδια ποὺ  κορυφώνονται στὶς ἡμέρες μας καὶ εἶναι αὐτὰ ποὺ κανονίζουν τὴ μοίρα τοῦ συγχρόνου κόσμου κανόνισαν τὴν Τρίτη Χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδας τὸ 1893. Ὁ Γεώργιος ὁ Α΄ δὲν συναίνεσε στὴν σύναψη νέου δανείου καὶ μάλιστα ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα ἔφυγε κρυπτογραφημένο τηλεγράφημα πρὸς τὸ Λονδίνο, τὸ ὁποῖο ἔδινε ἐντολὴ νὰ πωληθοῦν στὸ χρηματιστήριο πολλῶν ἑκατομμυρίων ὁμόλογα Ἑλληνικῶν δανείων, τὰ ὁποῖα ἦταν δελεαστικὰ λόγῳ πιθανοῦ νέου δανείου. Ἡ παραίτηση καὶ ἡ διαφωνία τοῦ Τρικούπη ὁδήγησε στὴν τρίτη χρεωκοπία. Ἡ Ἑλλάδα δὲν ἀναπτυσσόταν μέσα ἀπὸ τὴν λαϊκὴ ψυχή της σύμφωνα μὲ τὸν τρόπο ποὺ ὁδήγησε στὸ θαῦμα τῆς Ἀθήνας  τοῦ Περικλῆ –ὁ ὁποῖος τόσο ὄμορφα περιγράφεται στὸ κεφ. 39 τοῦ Ἐπιταφίου.
.        Σὲ μία ἐποχὴ ὅπου στὴν Ἑλλάδα προσαρτήθηκε ἡ Θεσσαλία, ἡ Ἑλλάδα πτώχευσε καὶ αὐτὸ συνέβη, διότι σταδιακ πομακρυνόταν π τν συνεπ πρς τν παραδοσιακ αυτό της τρόπο νάπτυξης. ναν τρόπο πο Καποδίστριας φαίνεται ν τν εχε ραματιστε. Κανεὶς δὲν μειώνει τὸ τεράστιο ἔργο τοῦ Τρικούπη. Ἀλλὰ τὰ 914 χλμ τοῦ σιδηροδρόμου θέλουν μεταφορὰ ἐξειδικευμένων βιομηχανικῶν προϊόντων, ποὺ ἡ Ἑλλάδα δὲν διέθετε. Μέχρι νὰ ἔλθει αὐτὴ ἡ ποθητὴ ἡμέρα, ἡ Ἑλλάδα ἐπιβαλλόταν νὰ ἀρχίσει τὴν ἀνεξάρτητη ἀνάπτυξή της ἀπὸ τὴν γεωργία καὶ τὴν κτηνοτροφία καὶ τὴν πλουσία φύση της. Ἔπρεπε νὰ γίνει πλήρης ἀναδασμὸς τῆς γῆς, μέσα ἀπὸ τὴν λαϊκὴ ψυχὴ νὰ ἀναπτυχθεῖ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία. Σ συνδυασμ μ μία ναπτυσσόμενη τεχνικ κπαίδευση θ πρεπε λληνες ν κμεταλλευθον πλήρως τν πίστευτο ρυκτ πλοτο τς χώρας μας. Ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἕνα ἑπόμενο βῆμα, ὅταν οἱ βιοτεχνίες μέσα ἀπὸ τὴν ἀπόκτηση τῆς κατάλληλης τεχνογνωσίας θὰ μεταλλάσσονταν σὲ βιομηχανικὲς μονάδες. μως τακτικ τν ξένων δυναστν ν συστήσουν να κράτος δυτικο τύπου πο στηριζόταν στν καπιταλιστικ συσσώρευση, στν τραπεζικ κα μολογιακ νάπτυξη χωρς τὴν συμμετοχ τς θνικς ψυχς κα τν ατόνομη κμετάλλευση το θνικο πλούτου δήγησε τν λλάδα στν θεμελίωση νς κράτους δούλου τν δανειστν κα τς Ερώπης. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ἡ ἀποξήρανση ἀπὸ τὸν Τρικούπη τῆς λίμνης τῆς Κωπαΐδας, ἡ διάνοιξη τοῦ ἰσθμοῦ τῆς Κορίνθου κ.ἄ. εἶχαν ὡς σκοπὸ τὴν βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη τῆς χώρας. Ὅμως λλάδα ποτ δν ναπτύχθηκε βιομηχανικά, διότι ο Μεγάλες Δυνάμεις τν θελαν μόνο ς πέρασμα στν νατολ ἐφαρμόζοντας στὸν διοικητικὸ μόνο τομέα τὸ βιομηχανικὸ σκεπτικὸ-συσσωρευμένη ὑλικὴ ἐξουσία ἐλέγχου τῶν μαζῶν καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μέσα  ἀπὸ τὴν ἀποθέωση τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ ὑλικοῦ τρόπου ζωῆς.

.       Διὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι μὲ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφὴ τοῦ 1922 ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδας αὐξάνεται, ὁ Ἑλληνισμὸς συρρικνώνεται καὶ εἶναι μία πρώτης τάξεως εὐκαιρία οἱ ὥριμοι παραγωγικὰ Μικρασιάτες σὲ μία ὡραία σύνθεση μὲ τοὺς ντόπιους Ἑλλαδίτες νὰ ὁδηγήσουν τὴν Χώρα σὲ ἕνα οἰκονομικὸ θαῦμα. Πῶς ὅμως; Ἡ Ἑλλάδα εἶναι στενὰ δεμένη στοὺς διεθνεῖς τοκογλύφους. Ἡ φορολογικὴ ἐπιβάρυνση παραμένει δυσβάστακτη καὶ σὲ σχέση μὲ τὴν ἀντίστοιχη πρὶν τὸν πόλεμο ἔχει αὐξηθεῖ 37 φορές!!!Ἀπὸ τὸ 1924 ἕως τὸ 1930 εἰσέρρευσαν στὴν Ἑλλάδα –σύμφωνα μὲ τὸ νέο δυτικοῦ τύπου κράτος-1.160.000 χρυσὰ φράγκα, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ 78% ἦταν δάνεια!!!.Τὰ δάνεια αὐτὰ χρησιμοποιήθηκαν γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῶν προσφύγων, τὴν ἀποπληρωμὴ δανείων, τὴν ἀποκατάσταση τῆς δραχμῆς καὶ παραγωγικά. Αὐτὸ εἶναι φυσικὸ νὰ συμβαίνει. Οἱ περιουσίες τῶν Μικρασιατῶν προσφύγων, ποὺ θὰ λύτρωναν τὴν Ἑλλάδα παραγωγικά, οὐδέποτε ἐδόθησαν. Οὐδέποτε ἡ Ἑλλάδα ἀναπτύχθηκε μὲ ρίζες ποὺ ἄρχιζαν ἀπὸ τὴν λαϊκὴ ἐθνικὴ ψυχὴ σὲ κάθε μεριὰ καὶ πιθαμὴ τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Ἡ ἐκδυτικοποίηση τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους γοργὰ προχωροῦσε. Οὔτε ἡ γῆ δινόταν σὲ ἀκτήμονες καὶ ὅταν ὁ Βενιζέλος ἔκανε τὴν ἀγροτικὴ μεταρρύθμιση τὸ 1917, ἡ ὅλη ἱστορικὴ κατάσταση τὰ διέλυσε ὅλα. λληνικς λας τεχνηέντως προχωροσε σ μία μαρξικ κοινωνικ πόλωση, ν σύμφωνα μ τ ρχαιοελληνικ πρότυπο λληνικς ορανς κα γ θ μποροσαν ν διαφυλάξουν να σόρροπο τρόπο θνικς νάπτυξης. Τὸ 1930 ἡ ἐξυπηρέτηση τῶν δανείων ἀπορροφοῦσε τὸ 30% τῶν ἐσόδων. Μέχρι τὸ 1932 εἴχαμε ἀποσβέσει 2.380.000.000 χρυσὰ γαλλικὰ φράγκα καὶ πάλι χρωστούσαμε 2.000.000.000 χρυσὰ φράγκα ἐπίσης. Τὸ 1932 ἡ Ἑλλάδα εἰσῆλθε στὸν Δ.Ο.Ε (Διεθνῆ Οἰκονομικὸ ἔλεγχο) μὲ ἀποτέλεσμα τὴν τέταρτη πτώχευση. Ἡ πολιτικὴ εἰδικὰ τοῦ Ι. Μεταξᾶ ἦταν ἀπόλυτα πρὸς τὸν σωστὸ ἐθνικὸ καὶ κοινωνικὸ προσανατολισμὸ ἀλλὰ καὶ ὁ Ἐθνικὸς Κυβερνήτης καὶ ὁ Ἐλ. Βενιζέλος νωρίτερα καθοδηγοῦνταν στὶς τελικές τους ἐπιλογὲς ἀπὸ τὰ τεκτονικὰ δόγματα -ἡ ἀφανὴς ἱστορία κάποτε πρέπει νὰ ἀποκαλυφθεῖ.
.         Μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ὁ Σπύρος Μαρκεζίνης ὡς ὑπουργὸς συντονισμοῦ ἀποφάσισε τὴν ὑποτίμηση τῆς δραχμῆς κατὰ 100% καὶ τὰ οἰκονομικὰ μέτρα, ποὺ πῆρε, ὁδήγησαν στὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη. Καὶ πάλι ὅμως ἡ χώρα δὲν αὐτοαναπτυσσόταν ἀλλὰ ἔπαιρνε συνεχῶς ξένα δάνεια. Μέχρι τὸ 1945 εἶχε συνάψει ἡ Ἑλλάδα τρία δάνεια ἀξίας 145 ἑκ. δολ. Τὸ δημόσιο χρέος ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ τὸ προπολεμικὸ ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ μεταπολεμικό. Τὸ προπολεμικὸ ἕως τὸ 1962 ἦταν τὸ τριπλάσιο τοῦ μεταπολεμικοῦ.
.       Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς θὰ κυβερνήσει ἀπὸ τὸ 1955-1963. Εἶναι τὸ περίφημο θαῦμα τῆς ἐποχῆς Καραμανλῆ . Τὸ 1955-63 ἡ Ἑλλάδα ἦταν ἡ δεύτερη ἀναπτυσσόμενη χώρα πίσω ἀπὸ τὴν Γερμανία. Ἔγιναν ἔργα στὴν γεωργία καὶ στὴν βιομηχανία καὶ στὸν τουρισμό. Γιατί μως χώρα δανειζόταν; Διότι εχε κα τ παλαι δάνεια –τ ποα τ εχαν κατ μεγάλο ποσοστ διακανονίσει μετέπειτα ο πολιτικο ως τ 1967- λλ κυρίως γιατί δν κμεταλλευόταν λλάδα τν ρυκτό της πλοτο πόλυτα, στε ν καταστε πλήρως οκονομικ κα θνικ νεξάρτητη. Τ λληνικ κράτος πηρετοσε τν ννοια το καλο συμμάχου τς Ερώπης κα τς μερικς. Ἦταν ἡ Ἑλλάδα πέρασμα στὴν Ἀνατολὴ καὶ τὸ κράτος ἦταν τόσο καλό, ὥστε οἱ Ἕλληνες νὰ ξεγελιοῦνται καὶ νὰ ὑπακούουν στὶς  ἐπιλογὲς τῶν ἡγετῶν. Σὲ ἐποχὲς ποὺ ἄρχισε νὰ χάνεται ἡ Κύπρος καὶ ἡ Ἑλλάδα νὰ ὁδηγεῖται στὰ τελικά της σύνορα. Μετὰ τὸ 1955 ἡ Ἑλλάδα συνῆψε 28 δάνεια συνολικοῦ ὕψους 406,4 ἑκ. δολ. Τὰ βασικὰ ὄπλα τῆς Ἑλλάδας ἦταν τὸ ναυτιλιακὸ συνάλλαγμα, ὁ τουρισμός, τὸ μεταναστευτικὸ συνάλλαγμα καὶ οἱ ἐξαγωγὲς ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἡ ἀντιπαροχὴ δούλεψε ἐξωπραγματικὰ ἀλλά, ὅπως εἴπαμε, ἡ Ἑλλάδα ἀναπτυσσόταν  ἑτερόφωτα –μὲ ἐντολὲς τῶν προστατριῶν δυνάμεων- καὶ ὄχι αὐτόφωτα, ὥστε νὰ ὁμιλοῦμε γιὰ πραγματικὸ οἰκονομικὸ θαῦμα.
.          Ἐπὶ ἑπταετίας –ἂν καὶ τὸ κοινωνικὸ καὶ οἰκονομικὸ πρόγραμμα τῶν συνταγματαρχῶν ἦταν πρὸς τὴν κατεύθυνση τῆς κοινωνικῆς ἐξομάλυνσης καὶ ἀνακούφισης– ἡ χώρα ἐστράφη πρὸς τὴν Βιομηχανία, ἀλλὰ μὲ Ἀμερικανικὰ κεφάλαια καὶ ἐπενδύσεις. γιγαντισμς τν μεγαλουπόλεων συνετελέσθη π πταετίας Συνταγματαρχν κα εναι βάση πάνω στν ποία Καραμανλς κα τ ΠΑΣΟΚ κτισαν τ ρρωστο μεταπολιτευτικ κράτος πο σήμερα πνέει τ λοίσθια. Ἡ Ἑλλάδα ὑποδουλώθηκε στὰ δάνεια καὶ στὶς ἐπενδύσεις τῶν προστατριῶν δῆθεν δυνάμεων. Μαζεμένοι ο νθρωποι στς μεγαλουπόλεις χασαν τν παραγωγικ λευθερία τους, παιθρος ποδυναμώθηκε, ἡ ἑλληνικὴ φύση δὲν μπόρεσε νὰ βοηθήσει τὴν δημιουργία ἑνὸς ἀνεξαρτήτου οἰκονομικὰ κράτους. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ἐπὶ ἑπταετίας συνταγματαρχῶν διογκώθηκε κατὰ 50% ἡ μετανάστευση τῶν ἀνθρώπων τῆς ὑπαίθρου πρὸς τὴν Ἀθήνα καὶ τὰ ὑπόλοιπα μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Ἡ οἰκοδόμηση αὐτοῦ τοῦ δυτικο δροκεφαλικο κράτους, που ο νθρωποι ντιπαραγωγικ μαζεύονται στς μεγαλουπόλεις προκειμένου ς χαμηλόμισθοι ργάτες ν λιμοκτονον λλ κα  λεγχόμενα ν εναι φεδρεία τν ξουσιαστν ατο τοῦ κόσμου ο ποοι μέσα π τν ψευτοαντιπαράθεση μ τος πλουσίους κρατον λεγχόμενες τς μάζες το λαοο ποες στ φυσικό τους μέρος (παιθρο) μ δική τους παραγωγ θ ταν πολ πι πικίνδυνες –διέλυσε τν λλάδα. Ἡ Ἑλλάδα μόνο ἐξωτερικὰ ἔγινε δυτικὸ κράτος. Ἐσωτερικὰ δὲν ἀνέπτυξε καμμία ἀστικὴ βιομηχανία. Ἄρα φθάσαμε νὰ ἔχουμε δημοσίους ὑπαλλήλους, φθάσαμε νὰ ἐλέγχουμε τοὺς Ἕλληνες μέσα ἀπὸ τὶς μεγαλουπόλεις καὶ τὶς ψευτοανάγκες ποὺ αὐτὲς γεννοῦν, ὁ Ἕλληνας μακριὰ ἀπὸ τὴν ὕπαιθρο σὰν τὸν Ἀνταῖο ἀργοπεθαίνει. Σήμερα μαζ μ ατ τ κράτος πεθαίνει κα λλάδα σν νεξάρτητη ντότητα.

.        Tὸ grosso mondo εἶναι ἡ κατασκευὴ τοῦ ἀστικοῦ κράτους, τὸ ὁποῖο τώρα θὰ ἀναλύσουμε. Ἡ Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν πλήρη αὐτοανάπτυξη, ποὺ θὰ τὴν ἔκανε μία νέα κλεινὴ χώρα, προχώρησε στὴν δορυφοριοποίησή της, στὴν ὑπακοὴ σὲ σκωτικὰ καὶ γαλλικὰ δόγματα καὶ πάει λέγοντας. Ἡ μαρτυρία τοῦ Νίκου Μάρτη (ὑπουργοῦ τῶν κυβερνήσεων Καραμανλῆ εἶναι σοκαριστική. Ὡς ὑπουργὸς Βιομηχανίας ἀπὸ τὸ 1958-1961 εἰσηγήθηκε -θὰ δηλώσει χρόνια ἀργότερα- νὰ ψηφισθεῖ ὁ πρῶτος νόμος γιὰ ὑδρογονάθρακες. Κήρυξε ἔκπτωτο τὸν Ἑλληνοαμερικανὸ Χέλη, ὁ ὁποῖος -ἄκουσον ἄκουσον– τὸ 1932 σύναψε σύμβαση μὲ τὸ ἑλληνικὸ δημόσιο καὶ δέσμευσε τὴν χώρα γιὰ 100 χρόνια. Ὁ κ. Μάρτης προσπάθησε μὲ τὸν κ. Ματέϊ (πρόεδρο τῆς Ἰταλικῆς Κρατικῆς Ἑταιρείας Πετρελαίων)νὰ ἀρχίσουν ἐξορύξεις ἀπὸ τὸ Ἰόνιο. Ὁ περίεργος θάνατος τοῦ τελευταίου διέκοψε τὶς προσπάθειες καὶ σὲ συνδυασμὸ μὲ ὅσα εἴπαμε γιὰ τὸν Ἰωαννίδη παραπάνω ἡ Ἑλλάδα δὲν προχώρησε σὲ αὐτὸ τὸ θέμα. Ἡ Ἑλλάδα ἔχει οὐράνιο (7 τόνους), νικέλιο, χρυσὸ ἄργυρο καὶ χρώμιο  καὶ βωξίτες. Ὁ κ. Μάρτης πιστεύει δύο ἐκπληκτικὰ πράγματα.1ο ἐὰν ἀξιοποιηθεῖ ὁ πλοῦτος αὐτὸς ἡ Ἑλλάδα θὰ ἐξελιχθεῖ διαφορετικὰ καὶ 2ο ἡ Εὐρώπη θὰ εἶναι πλήρης σὲ πολλὰ καὶ διαφορετικὰ σημαντικὰ ὀρυκτά.
.         Τὸ Ἑλληνικὸ κράτος δὲν μπόρεσε δυστυχῶς νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ κράτους, ὅπως αὐτὴ ἀρχίζει νὰ ἀναπτύσσεται στὴν Καρτεσιανὴ Εὐρώπη τοῦ ἐγωϊστὴ  ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς ἀπόκτησης τοῦ ἐγωκεντρικοῦ cogito. Ὁ Χόμπς βλέπει τὸ κράτος σὰν τὴν δυνατότητα τοῦ Λεβιάθαν νὰ ἐξουσιάσει τὰ πάντα γιὰ χάρη ἢ τῆς καλοπέρασης καὶ ἡσυχίας τῆς ἐξουσίας ἢ τῆς τελικῆς εὐόδωσης τῆς κοινωνικῆς εἰρήνης. Ὁ Χάμπερμας ἔχει κάνει καλὴ δουλειὰ καὶ διαβλέπει ὅτι στὸν ἀντίποδα τοῦ ἐσωτεριστῆ Χόμπς ἵσταται ὁ ἐξωτερικὸς Μακιαβέλι, ὁ ὁποῖος στὸ βωμὸ τῆς δυναμικῆς ἐλεγξιμότητας ἀνθρώπων καὶ ἐπιδιώξεων τὸ κράτος καὶ ὁ ἡγέτης θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀμείλικτοι. Ἂς προσέξουμε κάτι πράγματι τὸ πολὺ σημαντικό. Τὸ κράτος χάνει τὴν πλατωνικὴ χροιὰ τελείως ἀλλὰ καὶ τὴν ἀριστοτελικὴ ἠθικότητα. Δὲν εἶναι πλέον ὁ ὀργανισμὸς ἐκεῖνος ὅπου οἱ φιλόσοφοι φωτίζουν τὶς μάζες, προκειμένου ὅλοι μαζὶ νὰ ἐξέλθουν τοῦ σπηλαίου. Τώρα τὸ κράτος εἶναι ὁ πρόσκαιρος μεσάζων ἀνάμεσα στὸν ἐξουσιαστὴ καὶ στὶς μάζες καὶ ἐπιζεῖ μόνο ὅσο χρειάζεται ὁ πρῶτος νὰ ἐπικρατήσει στὸν δεύτερο.Τὸ ἀστικὸ προλεταριακὸ κράτος –τὸ ὁποῖο γιὰ μένα ποιοτικὰ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιο- δὲν ξεφεύγει ἀπὸ αὐτὸ τὸν νόμο. Ὑπάρχει γιὰ ὅσο καιρὸ χρειάζεται οἱ μάζες νὰ πεισθοῦν ὅτι οἱ παλαιοὶ φεουδάρχες εἶναι κακοί. Ὑπάρχει γιὰ ὅσο καιρὸ χρειάζεται νὰ πεισθοῦν τὰ ἀνθρώπινα θύματα ὅτι ὁ καπιταλισμὸς ὀμορφαίνει μὲ τὰ ἀγαθὰ καὶ τὶς παρεχόμενες ὑπηρεσίες τὴν ζωὴ καὶ τὴν καθημερινότητα. Ὑπάρχει γιὰ τὸν χρόνο ποὺ χρειάζεται τὸ προλεταριάτο νὰ μὴ ζητεῖ τὴν ὑπέρβαση αὐτοῦ τοῦ κόσμου ἀλλὰ νὰ κυνηγᾶ νὰ κλέψει τὴν μπουκιὰ τῆς ὕλης ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ καπιταλιστῆ. Σήμερα δεμένοι λοι στν λικ  τρόπο ζως περιμένουν τν πλήρη ρομποτοποίησή τους.
.        Αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ κράτος τῆς ἀστικῆς δεξιᾶς, τὸ ὁποῖο εἶναι συγκοινωνοῦν δοχεῖο, ἀδελφάκι θὰ λέγαμε, μὲ τὸ προλεταριακὸ κράτος ,ποὺ τόσοι καὶ τόσοι ὀνειρεύθηκαν για  τὴν Ἑλλάδα. Ατ σχύει πολ πλ διότι κα καπιταλισμς προέρχεται π τν δια πηγ μ τν κομμουνισμό. Προέρχεται ἀπὸ τοὺς συγχρόνους ἐξουσιαστὲς αὐτοῦ τοῦ κόσμου οἱ ὁποῖοι μ κριτήριο τ χρμα -καὶ ὄχι τὸ κριτήριο τοῦ αἵματος ἢ τῆς πόλης (Ἐπιτάφιος Περικλέους)- ἔστησαν τὸν σημερινὸ κόσμο. Ο λίγοι πο τ χουν (καπιταλιστς) προωθον τ γαθ στος πολλούς. Ο πολλο (προλετάριοι) θέλουν ατ πο χουν ο λίγοι. κόσμος κινεται μόνο γύρω π τ ψευτοκαπιταλιστικ γαθ κα χάνεται ντικ συνέχεια λλ κα νώτερος χαρακτήρας τν πολιτισμν κα τν κρατν, νώτερη διάπλαση περ τ πνευματικ τν πολιτν.

.       Ἡ ἀστικὴ δεξιὰ εἰδικὰ μετὰ τὸ 1950 αὐτὸ τὸ κράτος –σκυτάλη ἔχτισε. Σκυτάλη ποὺ παραδόθηκε  πρὸς τὸ κράτος, ποὺ ἦλθε τὸ 1981 ἀπὸ τὸ ΠΑΣΟΚ, τὸ τέλος τοῦ ὁποίου σήμερα διαβλέπουμε.; λη πορεία τς λλάδας θ πρέπει ν ξετασθε κάτω π τὴν διαλεκτικ σχέση –πίπλαστη τελείως-καπιταλιστικο κράτους κα κομμουνιστικο κράτους. Ατ γκλώβισε τν λληνα, τν πομάκρυνε π τὴν Μητέρα λληνικ Φύση ώνια παραγωγικ πηγ– κα τν φθασε στ σήμερα, που τ Κράτος το λέει «βρς τρόπο ν πιβιώσεις». Ἡ Ἑλλάδα ἀπὸ τὸ 1950, πέρα ἀπὸ τὰ δανεικὰ στηρίγματα, ἀναπτύχθηκε τόσο ὅσο χρειαζόταν γιὰ νὰ στηρίξει τὸ παραπάνω μοντέλο ἀνάμεσα στὸ ἀστικὸ καὶ στὸ προλεταριακὸ κράτος. Τ λληνικ θαμα τς οκονομίας π τ 1950-1974 πετράπη σ τέτοιο βαθμό, στε ολληνες ν δελεασθον κα ν πιστεύσουν ν εσχωρήσουν στ παιχνίδι κομμουνισμο κα καπιταλισμο ποποιούμενοι τς παράδοσης κα το λληνικο τρόπου οκονομικς ναπτυξης, ὁ ὁποῖος πιστεύει ὅτι πάνω ἀπὸ ὅλα εἶναι ἡ Φύση καὶ ἡ ἐκμετάλλευσή της. Ὁ δυτικὸς καπιταλισμὸς καὶ τὸ ἀντίπαλο δέος γρήγορα σκέπασαν ὅλους τοὺς Ἕλληνες ἐργαζομένους. Ο πόλεις γέμισαν, ο πίπλαστες νάγκες ρχισαν ν  κανοποιονται π τ τεράστια σοπερ μάρκετ, κοινωνικς πόλεμος διχαστικς ρχισε ντονος –ο πολλο ν φνε τος λίγους. Δύο συνέπειες. Οἱ ἐξουσιαστὲς αὐτοῦ τοῦ κόσμου ἤλεγξαν τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνες καὶ ἡ πραγματικὴ Ἑλλάδα τῆς γῆς καὶ τῆς ὑπαίθρου πεθαίνει μέσα ἀπὸ τὸ ἀνώμαλο ἀντιπαραγωγικὸ μοντέλο, ποὺ τόσα χρόνια τώρα  ἔχει υἱοθετήσει ἡ ἀστικὴ δεξιὰ ἀλλὰ καὶ τὸ «ἀριστερὸ» ΠΑΣΟΚ.

.       Ἡ ἀστικὴ δεξιὰ ἀναπτύχθηκε ἐπάνω σὲ τρεῖς πυλῶνες. Ὁ πρῶτος εἶναι ὁ ἔλεγχος τῶν ἀνθρώπων, ὅταν αὐτοὶ θὰ  ἔλθουν στὴν ὥρα τῆς σύνταξης. Ὁ δεύτερος εἶναι ἡ σταδιακὴ ἔλλειψη ἐργοδοτικῶν εἰσφορῶν, ὅταν ὁ συνταξιοῦχος θὰ εἶναι ἄνω τῶν 65 ἐτῶν καὶ ἀνταποδοτικά, καὶ ὄχι ἀναδιανεμητικά, θὰ τὰ πληρώνει ὅλα. Σταδιακὰ ὅλα θὰ προχωρήσουν πρὸς τὴν ἰδιωτικὴ ἀσφάλιση, ἐκεῖ ὅπου ὁ κοινωνικὸς ἱστὸς θὰ ἔχει πλέον τελείως διαλυθεῖ. λλάδα θ σταματήσει ν πάρχει κα λα θ γίνουν μία Καλλικρατικ περιφέρεια πο θ φήσει γι πρώτη φορ στ στορικ χρονικ νοιχτς τς πύλες τς Μεσογείου στς Μεγάλες Δυνάμεις  πρς τν νατολή. Τὸ σημαντικό, τὸ ὁποῖο θὰ πρέπει νὰ τονίσουμε εἶναι ὅτι οἱ πολιτικοὶ τῆς ἀστικῆς δεξιᾶς ἦταν –καὶ εἶναι –ἀδελφάκια μὲ τοὺς πολιτικοὺς τοῦ ἀριστεροῦ φάσματος, ὅπως ἤδη ἀναλύσαμε. Μαζ γκλωβίζουν τν κόσμο σ οκονομικ διλήμματα ποὺ προέρχονται εἴτε ἀπὸ τοὺς καπιταλιστὲς εἴτε ἀπὸ τοὺς φτωχούς. κόσμος πιστεύει ετε τν να ετε τν λλο κα χάνει τν λήθεια πο βρίσκεται πέρα π ατούς. Ἡ πρόσφατη ἀναρρίχηση τοῦ πλουσιοτέρου Κινέζου στὴν Κεντρικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ κόμματος φανερώνει τὸν γάμο ποὺ ἐπιτυγχάνεται ἀνάμεσα στὰ παραπάνω ἀδελφάκια.
.         Ἡ ἀστικὴ δεξιὰ ἀντὶ νὰ ἀναδείξει τὸ ἐθνικὸ ὑπόβαθρο τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν τεράστια φυσικὴ ἀνάπτυξη ποὺ μπορεῖ ἡ ἐθνικὴ λαϊκὴ Ἑλληνικὴ ψυχὴ ἀπόλυτα νὰ ἐπιτύχει –εἰδικὰ μετὰ τοὺς παγκοσμίους πολέμους –ὕπουλα ἀκολούθησε τὴν χρηματιστηριακὴ πολιτικὴ ποὺ τὸ 1929 συσσώρευσε τὸν πλοῦτο σὲ λίγους, στηριγμένη ἐπάνω στὴν συμφωνία τοῦ Μπρέττον Γούντς καὶ στὸ σχέδιο Μάρσαλ ποὺ δὲν ἦταν τίποτα ἄλλο παρὰ ἡ ἐλεγχόμενη ὑπὸ δανεισμὸ ἀνάπτυξη τῆς Ἑλλάδος. θνικς πλοτος δν πήγαινε στν νάπτυξη στος λληνες, λλ μ εδικος νόμους τὴν δεκαετία το 50 τ ποθεματικ τν ταμείων δεσμεύθηκαν σ λογαριασμος τς Τράπεζας τς λλάδας. Μὲ ἐξευτελιστικὰ ἐπιτόκια, κάτω τοῦ πληθωρισμοῦ οὐσιαστικὰ πρὸς ὄφελος λίγων ἐπιχειρηματιῶν, πολιτικῶν καὶ τραπεζῶν. Ἐπενδύθηκαν στὸ χρηματιστήριο εἰσφορὲς ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖες θὰ μποροῦσαν νὰ εἶχαν κτίσει καὶ οἰκοδομήσει μία καινούργια μεταπολεμικὴ Ἑλλάδα. Μὲ ἄπειρα νοσοκομεῖα, σχολεῖα, ἐκμετάλλευση φυσικοῦ πλούτου, πρωτογενὲς κέρδος καὶ μακροπρόθεσμο πλοῦτο. Σύμφωνα μὲ ὑπολογισμοὺς τῆς ΓΣΕΕ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα ἀπὸ ὅλη αὐτὴ τὴν ἱστορία ἔχουν χάσει περὶ τὰ 70δις Εὐρώ.
.       ταν στικ δεξι δν μποροσε λλο ν κοροϊδεύσει τν κόσμο, πταετία παιξε τ ρόλο γέφυρας πρς τ πέρασμα τς λλάδος στν ριστερά. Ὁ Μὰρξ εἶχε ἤδη δείξει τὰ βήματα ὑποδούλωσης τῶν μαζῶν. Ὁ Παπαδόπουλος καὶ οἱ λοιποὶ τῆς ἑπταετίας εἶχαν ὅλη τὴν αὐτο-δύναμη νὰ καταργήσουν δάνεια, νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὰ δανεισμένα καὶ μὴ κεφάλαια ἀναπτύσσοντας μία ἐκπληκτικὴ οἰκονομικὴ δραστηριότητα, χημικὴ βιομηχανία καὶ τουρισμό, ποὺ ὅλα αὐτὰ συσσώρευσαν νέα κεφάλαια ἀλλὰ ὄχι σὲ μία χώρα μὲ στέρεες οἰκονομικὲς βάσεις καὶ στέρεους τρόπους οἰκονομικῆς ἀνάπτυξης. Σὲ κάθε περίπτωση ἡ Ἑλλάδα εἶχε σταθεροποιήσει ἕνα ἰσχυρὸ κράτος, ποὺ ποτὲ πάλι δὲν θὰ ἀμφισβητοῦσε κανείς. Αὐτὸ τὸ βῆμα ἦταν τεράστιο, διότι σκλάβωσε τ μυαλ το λληνα κα τν κανε ν πιστεύσει τι ετυχία του  ταν στεν συνυφασμένη μ τν κρατικ νάπτυξη. Τ κράτος νοεται ξέχωρα π τ θνος κα τς πειρες δυνάμεις του, νοεται ς συσσώρευση τν νθρώπων στς πόλεις, δημόσιος δροκεφαλισμός, ψεύτικες δουλεις μέχρι ν τελειώσει κρατικς πλοτος. ταν κρατικς πλοτος τελειώσει, ο μάζες τν πόλεων χοντας χάσει τν θνικ προσανατολισμό τους νετα θ πέσουν στ χωνευτήρι τν διεθνν ξουσιαστν ξαφανίζοντας τν λλάδα ς κράτος.
.         Ἂς δοῦμε τὴν καταστρεπτικὴ  πορεία τοῦ ΠΑΣΟΚ, γιὰ νὰ καταλάβουμε γιὰ τί συζητοῦμε. Ἡ ἀνεργία τὸ 1981 ἦταν στὸ 4,1% ὅπως καὶ τὸν ἴδιο ἀριθμὸ σὰν ρυθμὸ ἀνάπτυξης. Τὸ δημόσιο χρέος ἦταν 2 δις εὐρὼ ἢ 26,4% τοῦ ΑΕΠ. Γιὰ τοκοχρεωλύσια ἡ χώρα πλήρωνε 170 ἐκ. εὐρώ. Τὸ ΠΑΣΟΚ μέσα σὲ μία δεκαετία διπλασίασε τὴν ἀνεργία λόγῳ κυρίως τῆς ἀστικῆς ὑδροκεφαλίασης καὶ τῆς ψεύτικης καπιταλιστικῆς ζωῆς, ποὺ χτιζόταν ἐνάντια στὴν φύση τοῦ Ἕλληνα. Ὁ ρυθμὸς ἀνάπτυξης κατέβηκε στὸ 1,7% λόγῳ τῆς κατασπατάλησης τοῦ δημοσίου χρήματος, καὶ τὸ ἑλληνικὸ χρέος 14τετραπλασιάστηκε τὸ 1990 σὲ 27 δισ. εὐρώ. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ  μὲ τὰ τοκοχρεωλύσια καὶ τὴν μετέπειτα ἀναμενόμενη ἀποβιομηχάνιση τοῦ τόπου. Παίρναμε πάμπολλα δάνεια κάθε χρόνο, κάτι ποὺ φαλκίδευσε ἀνεπιστρεπτὶ τὴν ἀνάπτυξη τῆς χώρας. Τὸ ἔλλειμμα τῶν ταμείων τὸ 1990 40πλασιάστηκε καὶ ἡ δραχμὴ δύο φορὲς ὑποτιμήθηκε κατὰ 30%.
.       Τ κράτος κανε καλ τὴν δουλειά του. ποξένωνε τν λληνα π τὴν φύση κα τν στορία του, τὸν γέμιζε μὲ ἕνα ψεύτικο καπιταλιστικὸ παρόν, τὸν ἀποκοίμιζε καὶ συγχρόνως χρέωνε τὴν Ἑλλάδα στὴν Εὐρώπη, στοὺς διεθνεῖς τοκογλύφους. Τὰ ὅσα συνέβησαν στὴ δεκαετία τοῦ 1990-2000 φανερώνει τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. γκλωβισμένοι ο λληνες σ να ντιπαραγωγικ κράτος, που λοι περίμεναν π τ δροκεφαλικ καπιταλιστικ κράτος τν νάπτυξη (ποι νάπτυξη;) πεσαν θύματα τν προγραμμάτων σύγκλισης, τῶν νόμων (2597/97) περὶ φοροαπαλλαγῶν, τῆς ὑποτίμησης τοῦ 97 12,3 % τῆς δραχμῆς καὶ γενικὰ ἄρχισε ἡ ἀφαίμαξη τῶν Ἑλλήνων καὶ τοῦ πλούτου της. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο φάνηκε ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τοῦ κράτους. Δι το λληνικο κράτους, τ ποο ταν χρεωμένο στος διεθνες τοκογλύφους κα ρα πρεπε ν εσέλθει στν ΟΝΕ γι τν τελικ φαίμαξη πο σήμερα συμβαίνει, ο διεθνες δανειστς λλ κα ο ντόπιοι κα μέσα π τος φόρους ρχισαν ν ρπάζουν τν περιουσία τν λλήνων μ τρόπο παρόμοιο τν θωμανν τν μεγάλων ατοκρατοριν, ταν ο εσπράκτορες ρπαζαν τ πάντα π τος πηκόους τους.

.       Ἀπὸ τὸ 1990 –σήμερα οἱ ἐγκλωβισμένοι Ἕλληνες δίνουν τὰ πάντα στὸ κράτος, τὸ ὁποῖο σὲ λίγο δὲν θὰ ὑπάρχει, διότι μία μεγάλη περιφέρεια χωρὶς ὄνομα (τουλάχιστον ἡ ἀνάλογη περιφέρεια τοῦ Ρήγα εἶχε ὄνομα Παμβαλκανικὴ ὁμοσπονδία) θὰ ἀντικαταστήσει σημαντικὰ μέρη τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους. Ἀπὸ τὸ 1993 καὶ μετὰ μόνο τὸ δημοσιονομικὸ κομμάτι καὶ ὄχι τὸ ἀναπτυξιακὸ ἔγινε πηγὴ ἐσόδων γιὰ τὸ κράτος, ποὺ ἀφαίμασε συστηματικὰ τοὺς πολίτες μ ποκορύφωση τ σκάνδαλο το χρηματιστηρίου, τ ποο δωσε λα τ λεφτ τν λλήνων στ κράτος, στε ατ ν τος τ γυρίσει π τ μορφ δανείων.

.        Ἡ εσοδος τς λλάδος στν ερωζώνη γινε, προκειμένου ν διεξαχθε τ  τελικ πείραμα. Πς μία χώρα μπορε ν μετατραπε σ χώρα δούλων χάνοντας τ κάθε τί πουσίᾳ κάθε νάπτυξης. Πῶς ἡ Εὐρώπη θὰ γίνει σύνολο ἀπροσώπων περιφερειῶν, προκειμένου ἡ Ἀνατολὴ νὰ γνωρίσει τὴν μεγάλη της ἐπιστροφὴ σὲ ἕνα κόσμο, ποὺ θὰ ὁμοιάζει μὲ τὸ Βυζάντιο, τότε ποὺ ἡ Εὐρώπη ἦταν χώρα βαρβάρων (6ος αἰ. μ.Χ). Πῶς ἡ μεγαλύτερη ἐπιχείρηση τῆς σύγχρονης Εὐρώπης, τὸ Ἑλληνικὸ κράτος, ἀφοῦ πρῶτα πλούτισε τοὺς Ἕλληνες μετὰ τοὺς ἔκλεψε τὰ πάντα. Ἡ μεγαλύτερη ἐπιχείρηση τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους μετὰ τοὺς Παγκοσμίους πολέμους ἦταν τὸ δημόσιο, ἐκεῖ ὅπου οἱ Ἕλληνες δούλεψαν συστηματικὰ καὶ στὸ τέλος τὸν πλοῦτο τους τὸν ἔκλεψε ἡ Ἡνωμένη Εὐρώπη. Διότι ἡ Ἑλλάδα εἶναι μόνο ἕνα πέρασμα πρὸς τὴν Ἀνατολὴ καὶ πέφτει μακριὰ ἀπὸ τὴν ἥσυχη καὶ πολὺ ἀνεπτυγμένη Σκανδιναβία.
.        Εἰσερχόμενοι στὴν μεγάλη σκλαβιὰ τοῦ νέου κόσμου θὰ ἐλπίσουμε σὲ νέο Κοραῆ καὶ Φεραῖο, οἱ ὁποῖοι μὲ βάση τὰ ἰδανικὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους τοῦ δόντος τὸ πνεῦμα στὴν οἰκουμένη, θὰ οἰκοδομήσουν ἕνα νέο μετα-Ἑλληνικὸ κράτος.

Β. Δ. Μακρυπούλιας
ΠΗΓΗ: «ΑΝΤΙΒΑΡΟ»

, , , , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕÍΑΣ ΜΑΣ

 ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΜΑΣ!

.     Ἀπορεῖ κανεὶς γιὰ τὴν ἱκανοποίησή μας ἀπὸ τὴν ἐξασφάλιση περαιτέρω δανεισμοῦ τῆς χώρας μας. Χαιρόμαστε, δηλαδή, γιὰ τὴν παράταση τῆς δουλείας μας; Ἢ δὲν εἶναι ἔτσι; «Στὴν ἀρχαία Ἀθήνα, ὅσοι δὲν μποροῦσαν νὰ ξεπληρώσουν τὰ χρέη τους γίνονταν δοῦλοι. Γι᾽ αὐτὸ ὁ Σόλων μὲ τὴν περίφημη σεισάχθεια (=σείω τὸ ἄχθος) κατήργησε τὰ χρέη, ἐλευθέρωσε αὐτοὺς ποὺ εἶχαν γίνει δοῦλοι λόγῳ χρεῶν καὶ ἀπαγόρευσε τὸν δανεισμὸ μὲ ἐγγύηση τὴν προσωπικὴ ἐλευθερία τοῦ δανειστῆ. Κατὰ τὸν Πλούταρχο, «τὸ δανείζεσθαι τῆς ἐσχάτης ἀφροσύνης καὶ μαλακίας ἐστίν» (Ἠθικὰ 829 f). Ὁ Μέγας Βασίλειος στὴν ὁμιλία του «κατὰ τοκιζόντων», λέει ὅτι ἐκεῖνος ποὺ δανείζεται καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἐξοφλήση τὰ χρέη του, ἑκουσίως γίνεται δοῦλος γιὰ ὅλη του τὴν ζωή. Καὶ ὁ Γρηγόριος ὁ Νύσσης μᾶς θυμίζει ὅτι πολλὰ θύματα τῶν τοκογλύφων, ὅσοι δὲν μποροῦν νὰ ἀποπληρώσουν, αὐτοκτονοῦν διότι κρίνουν τὸν θάνατο ἐλαφρότερο ἀπὸ τὸν δανειστή. Ἡ γιαγιά μου στὸ χωριὸ δὲν εἶχε φοιτήσει στὸ London School of Economics οὔτε εἶχε γίνει καθηγήτρια στὸ Berkley, ἦταν ἀναλφάβητη, ἐν τούτοις συμβούλευε: «Παιδί μου, ὅσο φτάνει τὸ στρῶμα σου νὰ ἁπλώνεις τὰ πόδια σου». «Κάνε τὸ παιδί σου πλούσιο, μαθαίνοντάς το νὰ περιορίζη τὶς ἀπαιτήσεις του», προσέθετε ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Θὰ συνετισθοῦμε ἆραγε ποτέ;

ΠΗΓΗ: περιοδ. «ΖΩΗ», τ. 4238, 16.06.2011

, ,

Σχολιάστε