Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Γ. Παπαθανασόπουλος

ΕΥΘΥΝΗ καὶ ΟΧΙ ΚΟΜΠΟΡΡΗΜΟΣΥΝΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ἡ ἑλληνικὴ κουλτούρα ἐκτιμᾶται ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο πλὴν κάποιων Ἑλλήνων».

Εὐθύνη καὶ ὄχι κομπορρημοσύνη

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ διαφύλαξη καὶ ἡ προβολὴ τῆς διαχρονικῆς κουλτούρας μας εἶναι πράξη εὐθύνης καὶ ὄχι ἐκδήλωση κομπορρημοσύνης καὶ σωβινισμοῦ, ὅπως ἰσχυρίζονται ὁρισμένοι διεθνιστὲς καὶ νεομαρξιστές. Μία σύντομη ματιὰ στὰ γεγονότα αὐτοῦ τοῦ καλοκαιριοῦ δείχνει αὐτὴ τὴν παγκόσμια ἀποδοχὴ τῆς ἑλληνικῆς κουλτούρας.
.           Στὶς 26 καὶ 27 Ἰουλίου ὁ θίασος τῆς Comedie Française, σὲ σκηνοθεσία τοῦ Ἴβο βὰν Χόβε ἔπαιξε στὴν Ἐπίδαυρο τὴ σύνθεση τῶν τραγωδιῶν τοῦ Εὐριπίδη «Ἠλέκτρα» καὶ «Ὀρέστης». Ἡ παράσταση ἔκανε πρεμιέρα στὴ Γαλλία τὸν περασμένο Μάιο.
.           Στὰ πλαίσια τοῦ φεστιβὰλ τῆς Ἀβινιὸν στὰ μέσα Ἰουλίου παίχθηκαν οἱ «Φοίνισσες» τοῦ Εὐριπίδη. Τὴν τραγωδία μετέφερε στὴ σύγχρονη ἐποχὴ ὁ βρετανὸς συγγραφέας Μάρτιν Κρὶμπ καὶ σκηνοθέτησε ὁ Ντανιὲλ Ζανετώ. Στὴν Ἀβινιὸν ἐπίσης γνώρισε θερμότατη ὑποδοχὴ ἀπὸ τὸ κοινὸ ἡ θεατρικὴ μεταφορὰ τῆς Ὁμηρικῆς Ὀδύσσειας ἀπὸ τὴν Κριστιὰν Ζαταχύ. Στὸ ἴδιο φεστιβὰλ ἀνέβηκε ἀπὸ μαθητὲς τῆς Ἐθνικῆς Σχολῆς Θεάτρου τοῦ Στρασβούργου ἡ τριλογία τῆς Ὀρέστειας, σὲ σκηνοθεσία τοῦ Ζὰν – Πιὲρ Βενσάν.
.           Στὸ θέατρο Public τῆς Νέας Ὑόρκης ἀπὸ τὶς 17 Ἰουλίου παίζεται, μὲ σκηνοθεσία Λουὶς Ἀλφάρο, ἡ «Μήδεια» τοῦ Εὐριπίδη, μεταφερμένη στὴ σύγχρονη προσφυγικὴ κρίση. Συγκεκριμένα Μήδεια εἶναι μία μεξικανὴ μετανάστρια καὶ ἡ νέα της χώρα εἶναι οἱ ΗΠΑ τοῦ Τράμπ…
.           Στὴ βελγικὴ Γάνδη παίζεται ἡ τραγωδία τοῦ Αἰσχύλου «Ὀρέστης», μεταφερμένη στὸ σύγχρονο Ἰράκ. Τίτλος τοῦ ἔργου «Ὁ Ὀρέστης στὴ Μοσούλη». Παίχθηκε στὸ Ἰρὰκ καὶ στὴ Γαλλία μὲ ἰρακινοὺς καὶ γάλλους ἠθοποιοὺς καὶ σὲ σκηνοθεσία τοῦ Milo Rau.
.           Στὴ γαλλικὴ Λυὼν ὁ Georges Lavandant ἀνέβασε μὲ σκηνοθεσία δική του τὴν Ὀρέστεια τοῦ Αἰσχύλου στὴν κλασσικὴ μορφή της.
.           Οἱ ἀμερικανίδες καθηγήτριες τοῦ πανεπιστημίου τοῦ Γέϊλ Τόνι Ντόρφμαν καὶ Ἔλεν Μὰκ Λάφλιν ἀναδεικνύουν μέσα ἀπὸ τὸ ἔργο τους τὴ σημασία τῶν ἀρχαίων τραγικῶν στὶς ἡμέρες μας. Οἱ ὡς ἄνω καθηγήτριες σημείωσαν ὅτι τὰ κείμενα τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας «μελετῶνται σὲ ὅλα τὰ πανεπιστήμια τοῦ κόσμου, ὡστόσο ἡ ἔρευνα στὴν Ἑλλάδα ὑπολείπεται».
.           Στὴ Γαλλία ὁ ἐκδοτικὸς οἶκος Gallimard ἐξέδωσε τὸ βιβλίο τοῦ καθηγητοῦ Michael Lucken «Le Japon Grec. Culture et possession” ( Ἡ Ἑλληνικὴ Ἰαπωνία. Κουλτούρα καὶ κατοχή)». Ὁ Γάλλος καθηγητὴς ὑποστηρίζει ὅτι «Ἡ ἑλληνορωμαϊκὴ ἀρχαιότητα ἀποτελεῖ μέρος τῶν θεμελίων τῆς κουλτούρας τῆς σύγχρονης Ἰαπωνίας».
.           Ὁ ὁμ. καθηγητὴς γλωσσολογίας τοῦ αὐστραλιανοῦ πανεπιστημίου Charles Sturt Γιῶργος Καναράκης ἐξέδωσε σὲ τόμο καὶ στὰ ἑλληνικὰ (ἐκδ. Παπαζήση) τὴν μελέτη του «Ἡ διαχρονικὴ συμβολὴ τῆς Ἑλληνικῆς σὲ ἄλλες γλῶσσες». Στὸν τόμο συγκέντρωσε τὴν παρουσία τῆς Ἑλληνικῆς σὲ συνολικὰ 30 γλῶσσες. Μεταξὺ αὐτῶν ἡ κοπτική, ἡ σουαχίλι, ἡ νεότερη ἑβραϊκή, ἡ ἰαπωνικὴ καὶ ἡ κορεατική.
.           λληνικ κουλτούρα κτιμται π λο τν κόσμο πλν κάποιων λλήνων. Αὐτοὶ ἀπὸ μικρόνοια ἐθελοτυφλοῦν καὶ δὲν θέλουν νὰ ὑπάρχει ἡ Ἑλλάδα, ἀφοῦ, ὅπως εἶπε ὁ μέγας ἀρχιμουσικὸς Ρικάρντο Μούτι, «ἡ Ἑλλάδα χωρὶς τὴν ταυτότητά της δὲν εἶναι πιὰ Ἑλλάδα» (ΤΟ ΒΗΜΑ, 28/10/2018, σελ. Α23).-

Διαφημίσεις

Σχολιάστε

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΘΩΡΙΑΣΟΥΝ ΤΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Νὰ μὴν ξεθωριάσουν τὰ βιώματά μας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἀκόμη καὶ ἡ πιὸ μικρὴ κοινότητα τοῦ Ἑλληνισμοῦ γιορτάζει τὸν Δεκαπενταύγουστο τὴν Παναγία. Τὸ «Πάσχα» τοῦ καλοκαιριοῦ συγκεντρώνει αὐθόρμητα τὶς οἰκογένειες, τοὺς συγχωριανούς, τὶς ἀνὰ τὴν Οἰκουμένη ὁμογενειακὲς ἐνορίες. Εἶναι τὸ καλοκαιρινὸ ἢ τὸ ἐτήσιο ἀντάμωμα τῶν Ἑλλήνων. Οἱ πολιτικοὶ ἀκολουθοῦν, ἑκόντες ἄκοντες, τὰ μεγάλα πλήθη τῶν πιστῶν ποὺ προστρέχουν στὰ ἑκατοντάδες ἀνὰ τὴ χώρα προσκυνήματα τῆς Παναγίας καὶ συμμετέχουν στὰ πανηγύρια. Μέχρι σήμερα ἡ Πίστη τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἰσχυρότερη ἀπὸ τὴν, λόγῳ ἰδεολογίας, βούληση πολλῶν ἀντιθέων ἐξουσιαστῶν καὶ τοὺς ἀναγκάζει νὰ ἀκολουθοῦν, ἔστω καὶ γιὰ τοὺς τύπους, στὶς ἐκδηλώσεις Της. Ὅπως ὁ κάθε λαός, ἔτσι καὶ ὁ ἑλληνικὸς ἔχει ὁρισμένα χαρακτηριστικὰ ποὺ τὸν ξεχωρίζουν. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μᾶς τὸ ποῦν ὁ Σολωμὸς καὶ ὁ Ζαμπέλιος, τὸ βιώνουμε ὅλοι οἱ Ἕλληνες στὴν ἔκφραση τῆς κουλτούρας μας. Ἡ ἰδιοπροσωπία μας στηρίζεται στὴν Πίστη μας, μαζὶ μὲ τὴν Ἱστορία καὶ τὴ Γλώσσα μας. Μὲ τὸν πολιτισμό μας ἐπιδράσαμε στὴν πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ ζωὴ τῆς Δύσης, ὅπως καὶ ἐμεῖς ἀφομοιώσαμε καὶ ἀφομοιώνουμε στοιχεῖα τοῦ δικοῦ τους πολιτισμοῦ. Ὡστόσο στὴν πνευματικότητα καὶ στὴν ἀντιμετώπιση τοῦ μυστηρίου τῆς ζωῆς ἡ Δύση ἀκολούθησε δικό της δρόμο, διαφορετικὸ ἀπὸ τὸν δικό μας.
.           Ὑπεύθυνος τοῦ ἄλλου δρόμου ὁ παπισμός. Εἶναι ὁ αἴτιος τῆς ἐκκοσμίκευσης καὶ ἐκλογίκευσης τῆς Πίστης, ὁ ἐκφραστὴς τῆς ἐπιβολῆς τῆς ἐξουσίας του μὲ ἀπάνθρωπες μεθόδους, ὅπως ἡ Ἱερὰ Ἐξέταση καὶ ἡ ἐξόντωση τῶν θεωρουμένων ἐχθρῶν καὶ ὁ ἠθικὸς αὐτουργὸς τῆς ἄρνησης τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴ Διαμαρτύρηση καὶ τῆς προώθησης ρευμάτων ὑλιστικῶν, ἡδονιστικῶν, τυραννικῶν. Ὁ παπισμὸς κατάργησε στὴν πράξη τὶς βασικὲς Ἀξίες τοῦ Χριστιανισμοῦ, τὴν Εἰρήνη, τὴν Ἀγάπη, τὴν Ἀνεκτικότητα, τὴν Ἀδελφοσύνη, τὴν Ἐλευθερία, τὴ Δικαιοσύνη. Ἡ ἔλλειψη χριστιανικῶν ἀξιῶν, ποὺ ὑπῆρξε στὴ Δύση, προκάλεσε τὴν κατασκευὴ κακέκτυπων, ποὺ στὴν ἐπιφάνεια θυμίζουν Χριστό, μέσα τους ὅμως κρύβουν ὠφελιμισμό, βαρβαρότητα, ἐπιβολὴ τῆς θέλησης τοῦ ἰσχυροτέρου.
.           Μέρος τῆς πολιτικῆς καὶ πνευματικῆς ἡγεσίας μας δέχεται ἄκριτα ὅσα προωθεῖ ἡ Δύση. Πρόκειται γιὰ κίβδηλα ἀντιδωρήματα ἐκείνων ποὺ Τῆς προσφέραμε. Μὲ τὴν ἀποδοχή τους πιστεύει ὅτι δὲν θὰ κατηγορηθεῖ ὡς ὀπισθοδρομική… Προσφέραμε χρυσὸ στὴ Δύση, μᾶς ἐπιστρέφεται γυαλιστερὸ τενεκὲ καὶ ἐμεῖς πανηγυρίζουμε ποὺ τὸν ἀποκτᾶμε….
.           Μὲ τὴν Ὀρθοδοξία δημιουργήσαμε τὸν Βυζαντινὸ Πολιτισμό, μὲ τὴν Ὀρθοδοξία ἐπιζήσαμε ὡς Ἔθνος γιὰ τετρακόσια καὶ πλέον χρόνια σκλαβιᾶς σὲ βάρβαρο κατακτητή, μὲ τὴν Ὀρθοδοξία ἀποκτήσαμε τὴν Ἀνεξαρτησία μας καὶ μὲ τὴν Ὀρθοδοξία πορευόμαστε. Μερικοὶ θέλουν νὰ τὴν καταργήσουν. Ἡ «ἐλευθερία», τὴν ὁποία ἐπαγγέλλονται, γιὰ νὰ Τὴν διώξουν ἀπὸ τὶς ψυχὲς τῶν Ἑλλήνων θυμίζει αὐτὴ τῶν χιτλερικῶν στρατοπέδων καὶ τῶν γκουλάγκ.
.           Ἕως τώρα δὲν τὰ καταφέρνουν. Ὅμως χρειάζεται ἀγώνας «νὰ μὴν ξεθωριάσουν οἱ εἰκόνες», τὰ βιώματά μας, καὶ «νὰ μὴν κοπεῖ φθαρμένη» ἡ ταινία τῆς συνέχειάς μας ὡς Ἔθνους, ὅπως γράφει ὁ Ἐλύτης. Ποῦ σημειώνει στοὺς νεότερους: «Ὅλα χάνονται. Τοῦ καθενὸς ἔρχεται ἡ ὥρα. Ὅλα μένουν. Ἐγὼ φεύγω. Ἐσεῖς νὰ δοῦμε τώρα».-

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ Πρωτεῖο τῆς Ἀληθείας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος σὲ συνέντευξή του στὸ Οὐκρανικὸ Πρακτορεῖο εἰδήσεων TSN, ἡ ὁποία δημοσιεύθηκε τὴν Δευτέρα 14 Ἰουλίου 2019, ἀνήγγειλε ὅτι «ἡ πρώτη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει τὴν τοπικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας (Σημ. Γρ.: Ἐννοεῖ ὁ Πατριάρχης τοὺς σχισματικοὺς στοὺς ὁποίους ἀπέδωσε τὴν αὐτοκεφαλία τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2019) θὰ εἶναι ἡ ἀδελφὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας». Ὁ Πατριάρχης μὲ τὴν δήλωσή του αὐτὴ προεξοφλεῖ γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ τὴ γνώμη καὶ τὴν ἀπόφαση τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν Ἱεραρχία Της.
.               Ἡ δήλωση τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου ἀποτελεῖ ἐκκλησιολογικὸ ὀλίσθημα. Θίγει εὐθέως τὸ Ἐπισκοπικὸ ἀξίωμα. Ὁ Πατριάρχης συμπεριφέρθηκε στοὺς Ἱεράρχες τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὡς νὰ εἶναι τὰ περὶ αὐτὸν μέλη τῆς Πατριαρχικῆς Συνόδου. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ΟΛΕΣ οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἶναι ΟΜΟΦΩΝΕΣ, διότι ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀποφασίζει, προτείνει καὶ ἡ πρότασή του ΠΑΝΤΟΤΕ ὁμοφώνως γίνεται ἀποδεκτή! Ὁ Πατριάρχης προφανῶς δημοσιοποίησε τὴ συμφωνία ποὺ ἔκαμε γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ὅταν πρόσφατα συναντήθηκε μαζί του στὴν Ἀθήνα καὶ στὸ Δήλεσι τῆς Βοιωτίας. Ἐπίσης προφανῶς ἔχει ἐνημερωθεῖ γιὰ τὴν θετικὴ εἰσήγηση πρὸς τὴν Ἱεραρχία τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν, ποὺ συνεδρίασαν γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ (Βλ. σχετικὸ ρεπορτὰζ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 4ης Ἰουνίου 2019). Ὅμως ὅ, τι καὶ ἂν συμφώνησε μαζί του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, ὅποια καὶ ἂν εἶναι ἡ εἰσήγηση τῶν Ἐπιτροπῶν οὐδὲν ἰσχύει χωρὶς τὴν ψῆφο καὶ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Προφανῶς ὁ κ. Βαρθολομαῖος δημοσίως προεξοφλεῖ τὴν ἀπόφασή Της. Ἐκθέτει ἔτσι ὅλους τοὺς Ἱεράρχες ποὺ Τὴν ἀποτελοῦν.
.               Ὁ κάθε Ἐπίσκοπος εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὴν ἑνότητα, τὴν διαφύλαξη τῶν δογμάτων καί, γενικά, τῆς Ἀλήθειας τῆς Πίστεως. Οἱ φῆμες καὶ οἱ θεωρίες ὅτι οἱ Ἑλλαδίτες δὲν θὰ ψηφίσουν κατὰ τὴν ἐπισκοπική τους συνείδηση, ἀλλὰ καθ’ ὑπόδειξιν καὶ μὲ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ φόβου, μήπως, ἂν δὲν ἀκολουθήσουν τὴ θέληση τοῦ Πατριάρχη καὶ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὸ Οὐκρανικό, τοὺς τηλεφωνήσουν καὶ τοὺς ἐκφράσουν τὴν ἀποδοκιμασία τους, πρέπει νὰ εἶναι ἀνυπόστατες. Ἀλλιῶς ὑπάρχει φαλκίδευση τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος. Ὁ Μέγας Βασίλειος καὶ ὁ Μέγας Ἀθανάσιος δὲν θὰ δέχονταν μία τέτοια προσβολή. Εἶναι προσβλητικὸ γιὰ τοὺς Ἐπισκόπους νὰ ἐπιδιώκεται ἡ χειραγώγηση τῆς συνείδησής τους καὶ ἡ ὑφαρπαγὴ τῆς ψήφου τους. Καὶ βεβαίως οἱ Ἐπίσκοποι γνωρίζουν ὅτι στὴν Ἐκκλησία δὲν μακαρίζονται οἱ ὠφελιμιστὲς κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, ἀλλὰ οἱ Μάρτυρες καὶ οἱ Ὁμολογητές.
.               Γιὰ τὴν ἀξία καὶ τὴν εὐθύνη τοῦ κάθε Ἐπισκόπου, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς ἐπισκοπῆς του, εἶναι ἐπίκαιρη ἡ ἄποψη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Ἀπευθυνόμενος στὸν Μέγα Ἀθανάσιο τοῦ ζήτησε παρακλητικὰ νὰ ἐπιληφθεῖ τῶν ζητημάτων ποὺ προέκυψαν ἀπὸ αἱρετικοὺς στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας, παρακάμπτοντας τὰ πρωτεῖα τῶν πρεσβείων, γιατί, ὅπως τοῦ ἔγραψε, σὲ ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας προηγεῖται τὸ πρωτεῖο τῆς ἀλήθειας. Τὸ πρωτεῖο, γράφει ὁ Μέγας Βασίλειος στὸν Μέγα Ἀθανάσιο, τὸ ἔχει ὅποιος πονάει καὶ ἀγαπάει περισσότερο τὴν Ἐκκλησία, ὅποιος πεθαίνει γι’ αὐτή, ὅποιος φωτίζεται περισσότερο ἀπὸ τὸν Θεό. Γι’ αὐτό, ὅπως γράφει ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Στυλ. Παπαδόπουλος, τὸ πρωτεῖο τὸ συναντᾶμε πότε στὴν Ἀντιόχεια καὶ στὸ πρόσωπο τοῦ Θεοφόρου Ἰγνατίου, πότε στὴ Λυὼν στὸ πρόσωπο τοῦ Εἰρηναίου, πότε στὴν Καρθαγένη στὸ πρόσωπο τοῦ Κυπριανοῦ, πότε στὴν Ἀλεξάνδρεια στὰ πρόσωπα τῶν Διονυσίου καὶ Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου, πότε στὴν πολίχνη τῆς Ναζιανζοῦ, στὸ πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Καὶ σημειώνει ὁ Στυλ. Παπαδόπουλος: «Ἂν περιορίσουμε τὸ πρωτεῖο τῆς ἀληθείας σὲ κάποιο τόπο, σὲ μία ἐπισκοπή, περιορίζουμε βλάσφημα τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ προδίδουμε τὴν Ἐκκλησία. Ἀλλιώτικο πρωτεῖο στὴν Ἐκκλησία δὲν ὑπάρχει. Τὰ ὑπόλοιπα πρωτεῖα εἶναι ἀνθρώπινα κατασκευάσματα».
.               Παράδειγμα τῆς ἀξίας τοῦ κάθε Ἐπισκόπου καὶ ἡ εὐθύνη του γιὰ τὴν ἐν Χριστῷ ἀλήθεια εἶναι ὁ Κύριλλος Ἀλεξανδρείας. Ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος ἔπεσε σὲ αἵρεση καὶ εἶχε τὴν ὑποστήριξη τοῦ αὐτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄, ὁ Κύριλλος στὴν Γ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, τῆς Ἐφέσου, ἀντέστη στὴν αἵρεση τοῦ ἀρχιεπισκόπου τῆς πρωτευούσης τῆς πανίσχυρης τότε Αὐτοκρατορίας καὶ στὴν πίεση ποὺ ἀσκοῦσε ὁ Αὐτοκράτορας. Καὶ ὄχι μόνο ἀντέστη, ἀλλὰ προήδρευσε τῆς Συνόδου, ἐπέτυχε νὰ κληθεῖ σὲ ἀπολογία ὁ Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος ἐπικράτησαν οἱ ἀπόψεις του γιὰ τὴν Θεοτόκο καὶ ὁ Νεστόριος χαρακτηρίστηκε αἱρετικὸς καὶ ἐκθρονίστηκε.
.               Στὴ συνέντευξη πρὸς τὸ Οὐκρανικὸ Πρακτορεῖο Εἰδήσεων ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος φάνηκε ὅτι ἔχει πέσει θύμα ἀποπληροφόρησης. Εἶπε μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Ἡ πλειονοψηφία τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ καιρὸ ζήτησε ἀπὸ ἐμᾶς τὴν ἀνεξαρτησία του ἀπὸ τὴν διοίκηση τῆς ἐκκλησίας τῆς Μόσχας» καὶ προσέθεσε ὅτι «λυπήθηκε τόσους Οὐκρανοὺς νὰ ἀνήκουν σὲ σχισματικὴ Ἐκκλησία». Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ πλειονοψηφία τῶν Ἐπισκόπων, τῶν ἱερέων καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἀκολουθεῖ τὴν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο κανονικὴ Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία παραμένει πολυπληθὴς καὶ ζωντανή.
.               Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος στὴ συνέντευξη ἐξέφρασε τὴν πίστη του ὅτι ἡ ἀναγνώριση ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῆς «αὐτοκέφαλης» Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας εἶναι θέμα χρόνου. Θὰ προηγηθεῖ ἡ ἀναγνώρισή της ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἀκολουθήσουν οἱ ἄλλες. Ὅλες ἔτσι στὸ ἐγγὺς μέλλον, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς καὶ ὁριστικῶς, θὰ ἀποδεχθοῦν τὸ παπικῆς ἀντίληψης προνόμιό του νὰ ἀποφασίζει καὶ νὰ ἐνεργεῖ μόνος καὶ ἀκολούθως οἱ ὑπόλοιπες Ἐκκλησίες νὰ εἶναι ὑποχρεωμένες νὰ ἐγκρίνουν τὶς ἀποφάσεις καὶ τὶς ἐνέργειές του.
.               Εἶναι λάθος ἡ ἐκτίμηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Ὅσο ὑπάρχει ἡ Ὀρθοδοξία, αὐτὸ ποὺ ἐπιδιώκει δὲν πρόκειται ΠΟΤΕ νὰ συμβεῖ. Καὶ ἂν ἡ Ὀρθοδοξία προδοθεῖ ἀπὸ κάποιους Ἐπισκόπους -ὑπάρχουν στὴν 2000ετή ἱστορία Της πολλοὶ ποὺ πρόδωσαν τὴν Πίστη τους-, θὰ διασωθεῖ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ μὲ τοὺς Ἁγίους Του.
.               Σημειώνεται ὅτι πράγματι γιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας οἱ κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες δέχονται πολιτικὲς πιέσεις, ὅπως εἶπε ὁ Πατριάρχης, ἀλλὰ ὄχι μόνο ἀπὸ τὴ μία πλευρά. Οἱ ΗΠΑ καὶ οἱ ἄλλες Δυτικὲς Δυνάμεις προέτρεψαν καί, γιὰ λόγους γεωπολιτικούς, στηρίζουν τὴν ἐνέργεια τοῦ κ. Βαρθολομαίου νὰ ἀναγνωρίσει τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας, ὅπως καὶ ἡ Μόσχα πιέζει μὲ διάφορους τρόπους τὶς κατὰ τόπους Ἐκκλησίες, νὰ μὴν τοὺς ἀναγνωρίσουν. Ὅμως πέρα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ὑπάρχει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία καὶ ἡ Ἱστορικὴ Ἀλήθεια, καθὼς καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση τῶν Ἐπισκόπων καὶ ὅλων τῶν κληρικῶν καὶ τῶν λαϊκῶν. Αὐτὰ δὲν παραβιάζονται, ἐκτὸς ἂν ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἐκκοσμικευθεῖ καὶ κατάντησε θεραπαινὶς πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν σκοπιμοτήτων. Ἡ Ἀλήθεια εἶναι πὼς οἱ ἀπόγονοι τῶν Ρὼς εἶναι οἱ Ρῶσοι καὶ οἱ Οὐκρανοί.
Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι στὸ πρόσφατο διήμερο ταξίδι του στὴν Ἀθήνα ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος συνάντησε τὸν πρέσβυ τῶν ΗΠΑ Τζέφρι Πάϊατ καὶ εἶχε συζήτηση μαζί του ἐπὶ μία ὥρα. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχη στὴν Ἀθήνα ἀκολούθησε ἡ ἐπίσκεψη τοῦ ὑπεύθυνου γιὰ τὶς ἐξωτερικὲς ὑποθέσεις τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, Μητροπολίτου Βολοκολὰμσκ Ἰλαρίωνα. Αὐτὸς ἦρθε στὴν Ἀθήνα, συναντήθηκε μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ἔκαμε μία περιοδεία στὰ βήματα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ ἐπισκέφθηκε τοὺς Μητροπολίτες Κορίνθου, Βεροίας, Θεσσαλονίκης, Δράμας καὶ Καβάλας. Ὁ Μητροπολίτης Βεροίας ἀμέσως μετὰ ἐπισκέφθηκε τὸ Φανάρι καί, μεταξὺ ἄλλων, ἐνημέρωσε τὸν Πατριάρχη γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Βολοκολάμσκ…
.               Συνέβη ἐπίσης αὐθαίρετη ἐνέργεια Ἱεράρχου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ντὲ φάκτο ἀναγνώρισης τῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, πρὸς ἱκανοποίηση τοῦ στενεμένου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Σὲ αὐτὴν δὲν ἐδόθη συνέχεια ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ὁ ὁποῖος στὸ Φανάρι συναντήθηκε μὲ τὸν ἐπικεφαλῆς τῶν σχισματικῶν Ἐπιφάνειο, ἀλλὰ δὲν συλλειτούργησε, ὅπως ἔπραξε ὁ ἐν λόγῳ Ἑλλαδίτης Μητροπολίτης, καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ μὴ τὸν μνημονεύει στὰ δίπτυχα.-

,

Σχολιάστε

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ καὶ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρος καὶ τὸ Κυπριακὸ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.       Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρος ἐξαπέλυσε Ἐγκύκλιο πρὸς τὸν κλῆρο καὶ τὸν λαὸ τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ἐκκλησίας τῶν ΗΠΑ, γιὰ τὰ 45 χρόνια ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν Τούρκων στὴν μαρτυρικὴ Μεγαλόνησο Κύπρο. Ἡ Ἐγκύκλιος εἶναι ἐνδεικτικὴ τῆς τακτικῆς ποὺ θὰ ἀκολουθήσει ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος στὰ ἐθνικὰ θέματα, ἀκολουθώντας τὶς ὁδηγίες ποὺ ἔχει λάβει ἀπὸ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, καὶ μὲ βάση τὶς πεποιθήσεις καί, κυρίως, τὶς φιλοδοξίες του.
.       Ἡ λεπτομερειακὴ καὶ σὲ βάθος ἐξέταση τῆς ἐγκυκλίου δίνει τὴ δυνατότητα στὸν ἀναγνώστη της νὰ ἐξάγει τὰ συμπεράσματά του.
.       Στὴν πρώτη παράγραφο ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος ὁμιλεῖ γιὰ «ἕνα πολὺ σημαντικὸ γεγονὸς στὴν ἱστορία τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ὁμογένειας». Τὸ «σημαντικό», κατὰ τὰ εἰδικὰ λεξικά, ἀναφέρεται σὲ εὐχάριστο γεγονός. Γιὰ τὰ ἀρνητικὰ ἱστορικὰ γεγονότα χρησιμοποιεῖται ἡ ἔκφραση «τραγικὸ γεγονός».
.       Στὴ δεύτερη παράγραφο ἀναφέρονται τὰ γεγονότα, ὅπως ἡ «εἰσβολὴ τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ» καὶ «ὁ βίαιος διαχωρισμὸς τῆς νήσου». Παράλληλα γράφεται «ἡ ἐκτόπιση τῶν κατοίκων της, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν πρόσφυγες στὴν ἴδια τους τὴν πατρίδα». Πρῶτον ἡ ἐκτόπιση, ποὺ εἶναι συνώνυμη μὲ τὴν ἐξορία, εἶναι ἐνέργεια ποὺ συνήθως ἔχει λήξη καὶ ὁ ἐκτοπιζόμενος ἐπιστρέφει στὸ σπίτι του. Μὲ τὴν ἔννοια αὐτὴ ὁ χρησιμοποιούμενος ὅρος «στρογγυλεύει» τὴν ἐνέργεια τῆς Τουρκίας. Οἱ ἐξελίξεις, μετὰ τὴν εἰσβολὴ τοῦ Ἀττίλα τὸ 1974, ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ Τουρκία δὲν προέβη σὲ «ἐκτόπιση» τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου, γιὰ νὰ διαπραγματευθεῖ τὴν ἐπιστροφή τους. Προκάλεσε τετελεσμένα καὶ μὲ τὸν ἀθρόο ἐποικισμὸ τούρκων μεθοδεύει, σὲ πρῶτο στάδιο, τὴν παγίωση τῆς διχοτόμησης τῆς Μεγαλονήσου καὶ τὴν ἀλλοίωση τῆς συνθέσεως τοῦ πληθυσμοῦ της, μὲ ἀπώτερο στρατηγικὸ στόχο τὴν κατάληψη καὶ τουρκοποίηση ὁλόκληρης τῆς Κύπρου, ὅπως τόνισε σὲ φετινὴ ὁμιλία του στὴν Ἀθήνα ὁ Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος. Ὁ χαρακτηρισμὸς λοιπὸν «ἐκτόπιση» εἶναι τουλάχιστον ἀτυχής. Πρόκειται γιὰ ἐθνοκάθαρση, ποὺ τιμωρεῖται ἀπὸ τὸ διεθνὲς ποινικὸ δίκαιο. Σύμφωνα μὲ αὐτὸ ἡ ἐθνοκάθαρση ἀναφέρεται «στὴν προσπάθεια δημιουργίας ἐθνικὰ ὁμοιογενῶν περιοχῶν καὶ ἐξάλειψης ἑνὸς μὴ ἐπιθυμητοῦ ἐθνικοῦ συνόλου, εἴτε μὲ τὴ μορφὴ γενοκτονίας, εἴτε μὲ τὴ μορφὴ ἀναγκαστικῆς μετανάστευσης. Ἡ ἐθνοκάθαρση προϋποθέτει τὴν πλήρη ἀπομάκρυνση καὶ τῶν τελευταίων ὑπολειμμάτων τῆς στοχευμένης ὁμάδας μέσῳ τῆς καταστροφῆς πολιτισμικῶν στοιχείων, ὅπως εἶναι τὰ νεκροταφεῖα καὶ οἱ τόποι λατρείας». Ὅλα αὐτὰ διέπραξαν οἱ Τοῦρκοι στὴν Κύπρο. Ἡ «ἐκτόπιση» τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου θυμίζει τὸν «συνωστισμὸ» τῆς κας Ρεπούση.
.       Στὴν ἑπόμενη παράγραφο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἀναφέρεται στὸ ἄσχετο πρὸς τὴν εἰσβολὴ θέμα τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καὶ στὴ συνέχεια γράφει:
.       «Ὁ νησιωτικὸς αὐτὸς λαὸς μὲ ἱστορία πλέον τῶν δέκα χιλιάδων ἐτῶν, ἔχει ὑποφέρει πολλὰ διαμέσου τῶν αἰώνων ἀλλὰ ἔχει ἀντέξει ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς δοκιμασίες καὶ ταλαιπωρίες». Ὁ λαὸς τῆς Κύπρου δὲν εἶναι «νησιωτικός», εἶναι ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ. Καὶ ἀναρωτιέται κανεὶς ΓΙΑΤΙ τὴν ἱστορία τῆς Κύπρου ὁ Σεβασμιώτατος τὴν ἀρχίζει ἀπὸ τὸ 8.000 π.Χ., ἀπὸ τὴ νεολιθικὴ δηλαδὴ ἐποχή, ὅταν δὲν εἶχαν ἐγκατασταθεῖ ἀκόμη οἱ Ἀχαιοὶ στὸν ἑλληνικὸ χῶρο (ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα, Κρήτη, Κύπρο). Ὑπολογίζεται ὅτι αὐτοὶ ἐγκαταστάθηκαν μεταξὺ τοῦ 1400 καὶ 1300 π.Χ στὴν Κύπρο. Ἔκτοτε, ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες, οἱ Κύπριοι ἀποκτοῦν καὶ θὰ διατηροῦν τὴν ἑλληνική τους συνείδηση ἕως συντελείας τοῦ αἰῶνος, ὅπως γράφει ὁ ἐθνικός μας Κύπριος ποιητὴς Βασίλης Μιχαηλίδης. Οἱ Ἕλληνες τῆς Κύπρου ἄντεξαν καὶ ἀντέχουν στὸν χρόνο, παρὰ τὶς διώξεις, τοὺς κατατρεγμούς, τὰ βάσανα, τὶς προπαγάνδες. Ἡ «ἀντικειμενικὴ» ὑπενθύμιση, ὅτι ὑπῆρξε προϊστορικὴ περίοδος ποὺ δὲν κατοικοῦσαν Ἕλληνες τὸ νησί, οὐδὲν προσφέρει καὶ ἀφήνει ἐρωτηματικὰ περὶ τῆς σκοπιμότητας τοῦ γραφομένου.
.       Μετὰ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἐλπιδοφόρος εἰσέρχεται στὸ πολιτικὸ ζήτημα καὶ σημειώνει: «Ὄχι μόνο ὡς Ὀρθόδοξοι ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές, ἀλλὰ καὶ ὡς ἁπλοὶ ἄνθρωποι πρέπει νὰ προσευχόμεθα γιὰ δίκαιη καὶ ἄμεση λύση γιὰ τὴν Κύπρο». Πρῶτον Ὀρθόδοξοι στὴν Ἀμερικὴ ζοῦν καὶ Ρῶσοι, Λευκορῶσοι, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Ἄραβες, Ἀλβανοὶ καὶ ἄλλοι. Ἡ ἐγκύκλιος ὅμως ἀπευθύνεται πρὸς ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ. Πρὸς τί λοιπὸν ἡ παράλειψη τῆς ἐθνότητος τῶν Ὁμογενῶν; Ἐπὶ πλέον οἱ Ἕλληνες συγκεκριμενοποιοῦν τὴ «δίκαιη καὶ ἄμεση λύση». Ἔτσι, ὅπως γράφεται ἀπὸ τὸν κ. Ἐλπιδοφόρο θὰ συμφωνοῦσε μαζί του καὶ ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν. Καὶ αὐτὸς γιὰ δίκαιη καὶ ἄμεση λύση μιλάει… Γιὰ τοὺς Ἕλληνες δίκαιη εἶναι ἡ λύση ποὺ θὰ ἐπιβάλλει τὴν ἀπομάκρυνση τῶν κατοχικῶν τουρκικῶν στρατευμάτων, τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ἐποίκων στὰ σπίτια τους, τὴν ἐκ μέρους τῆς Τουρκίας ἀποδοχὴ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, καὶ τὴν καθιέρωση συστήματος διακυβέρνησης, ποὺ θὰ ἐξασφαλίζει τὴν εἰρήνη, τὴ λειτουργικότητα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, τὴν ἀναλογικότητα στὰ ὄργανα καὶ στὶς ἀποφάσεις καὶ τὴν ἐλευθερία διακίνησης προσώπων, ἀγαθῶν καὶ ὑπηρεσιῶν στὴν ἑνιαία Κύπρο.
.       Στὴ συνέχεια τῆς Ἐγκυκλίου του ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος γράφει τὸ κοινότυπο πὼς «ἡ βία γεννᾶ βία» καὶ ἐξισώνει τὴν πληγωθεῖσα Ἑλλάδα μὲ τὴν ἐπιτεθεῖσα Τουρκία γράφοντας ὅτι «τὰ κράτη πέραν τῶν ὑδάτων τῆς Κύπρου ὀφείλουν νὰ διαπραγματεύονται μαζί της καὶ νὰ μὴν παρεμβαίνουν. Τὴν εἰρήνη μποροῦν νὰ τὴν ἐπιτύχουν οἱ Κύπριοι μόνοι τους». Ἀπὸ τὶς συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ προτεινόμενο ὡς λύση εἶναι ἀνεδαφικό, ἐπειδὴ εἶναι ἀνέφικτο. Μόνο ὡς δημαγωγικὸ βεγγαλικὸ μπορεῖ νὰ ἐκληφθεῖ.
.       Στὴν ἑπόμενη παράγραφο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ὁμιλεῖ ἀορίστως «περὶ θρήνου τῆς ἀπώλειας ἀνθρώπων, καταστροφῆς μνημείων καὶ βίας» ἀλλὰ καὶ «περὶ προσευχῆς γιὰ ἐκείνους ποὺ ἀναπαύονται ἐν εἰρήνῃ». Ἂν δὲν συγκεκριμενοποιεῖται μία πρόταση, ἀφήνει περιθώρια καὶ ἄλλων ἑρμηνειῶν. Ἂν δεῖ κανεὶς τὴ μεριὰ τῶν Τούρκων θὰ διαπιστώσει ὅτι καὶ αὐτοὶ ὁμιλοῦν περὶ «ἡρώων ποὺ ἔχασαν τὴ ζωὴ τους κατὰ τὴν εἰσβολὴ» καὶ αὐτοὶ προπαγανδίζουν ὅτι οἱ Ἕλληνες κατέστρεψαν μνημεῖα τους καὶ αὐτοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ἀσκήθηκε βία στοὺς τουρκοκύπριους κατὰ τὴν εἰσβολὴ τοῦ Ἀττίλα. Ἡ ἀοριστία τοῦ κειμένου τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου καὶ ἡ ἐπιτυγχανόμενη διπλὴ ἀνάγνωση ἱκανοποιεῖ τοὺς εἰσβολεῖς, καὶ εὐχαριστεῖ τοὺς ὑποστηρίζοντες   ἰδεολογικὰ τὴν «ἀντικειμενικὴ ἱστορία»….
.       Μετὰ ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος μιλάει «γιὰ συστράτευση μὲ τοὺς συνανθρώπους μας ποὺ μποροῦν νὰ βοηθήσουν» καὶ τονίζει: «Ἂς ἐνθαρρύνουμε τοὺς ἔμπιστους συνεργάτες μας νὰ βροῦν λύσεις». Ποιοὶ εἶναι οἱ «ἔμπιστοι συνεργάτες» τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ποὺ θὰ λύσουν τὸ ἄλυτο ἐπὶ τόσες δεκαετίες Κυπριακό; Ὡς, τουλάχιστον, ὑπερβολικῆς αἰσιοδοξίας λόγος μπορεῖ νὰ ἐκληφθεῖ ἡ παράγραφος αὐτή.
.       Τέλος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς σημειώνει πὼς «ἡ Κύπρος ἀποτελεῖ μὲν ἠθικὸ ζήτημα γιὰ κάθε ἄνθρωπο, περισσότερο ὅμως γιά μᾶς, ποὺ μᾶς ἑνώνει μὲ τοὺς ἀδελφοὺς Κυπρίους ἡ κοινὴ πίστη καὶ ἀκόμη τὸ ἴδιο αἷμα». Τὸ Κυπριακὸ δὲν εἶναι μόνο ἠθικὸ ζήτημα. Εἶναι πρώτιστα ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος. Ἡ Τουρκία ἐνήργησε μὲ βάση τὴν ἐπιβολὴ τῆς μακιαβελικῆς ἀρχῆς τοῦ «δικαίου τοῦ ἰσχυροτέρου» καὶ τῆς ἐξόντωσης τοῦ ἀδυνατότερου ἀντιπάλου. Καὶ ὡς πρὸς τὸ ὅτι μὲ τοὺς Κυπρίους «μᾶς ἑνώνει κοινὴ πίστη καὶ κοινὸ αἷμα» διερωτᾶται κανεὶς ἂν πείραζε νὰ γινόταν πιὸ συγκεκριμένο καὶ νὰ προσετίθετο ἡ λέξη «Ἑλληνικὸ αἷμα», λέξη ποὺ συγκινεῖ κάθε, ὅπου Γῆς, Ἕλληνα…
.       Ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος κλείνει τὴν πρώτη του ἐγκύκλιο μὲ τὴν εὐχὴ «ὁ Θεὸς νὰ δώσει γρήγορη καὶ δίκαιη λύση γιὰ ὅλους τοὺς Κυπρίους». Ἀσφαλῶς αὐτὸ εὔχεται καὶ ὁ κάθε Ἕλληνας. Στὴ λύση ποὺ θὰ συμφωνηθεῖ νὰ μὴν ἀδικηθοῦν οὔτε οἱ Ἑλληνοκύπριοι, οὔτε οἱ Τουρκοκύπριοι. Ὅμως καὶ πάλι ἀφήνεται τὸ περιθώριο νὰ σκεφθεῖ κανεὶς ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἐξισώνει τὸν ἀδικοπραγήσαντα μὲ τὸν πληγέντα, κάτι ποὺ ἀσφαλῶς δὲν ἱκανοποιεῖ τὸν πληγέντα, ἀλλὰ τὸν ἀδικοπραγήσαντα…
.       Ἀπὸ τὴν ὅλη ἀνάλυση τῆς ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου ἀβίαστα ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ὁ πρῶτος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς, ποὺ ἀκολουθεῖ διαφορετικὴ πολιτικὴ στὸ Κυπριακὸ ἀπὸ τοὺς προηγούμενους Ἀρχιεπισκόπους, πολιτικὴ ποὺ ἀφήνει πικρὴ γεύση στοὺς Ἕλληνες καί, ἀσφαλῶς, ἱκανοποίηση στοὺς Τούρκους.-

 

 

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΕΜΒΡΥΟ καὶ οἱ ΟΠΑΔΟΙ τοῦ ΗΡΩΔΗ καὶ τοῦ ΧΙΤΛΕΡ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ ἔμβρυο καὶ οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ἡρώδη καὶ τοῦ Χίτλερ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀποφάσισε ἡ Κυριακὴ μετὰ τὴν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων νὰ εἶναι ἀφιερωμένη στὴν προστασία τῆς ζωῆς τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ. Εἶναι ἡ ἡμέρα ποὺ ἡ Ἐκκλησία μνημονεύει τὴ σφαγὴ χιλιάδων νηπίων στὴ Βηθλεὲμ ἀπὸ τὸν Ἡρώδη…
.               Ἡ μνήμη τῶν «ἀναιρεθέντων» νηπίων καὶ ἡ ὑπόμνηση τῆς ἀξίας καὶ τοῦ σεβασμοῦ τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς γονιμοποιήσεως τοῦ ὠαρίου ἕως τὸν φυσικό του θάνατο εἶναι δημοκρατικὸ δικαίωμα τοῦ κάθε πολίτη καὶ φυσικὰ τῆς Συνόδου σὲ μία ἐλεύθερη δημοκρατικὴ πολιτεία. Ἡ Ἐκκλησία ἐνημερώνει, συμβουλεύει, δὲν ἐπιβάλλει. Ἐπιθυμεῖ καὶ ἐπιδιώκει ἡ κάθε ἔγκυος γυναίκα, ποὺ σκέπτεται τὴν ἔκτρωση καὶ ὁ κάθε μελλοντικὸς πατέρας ποὺ συμμετέχει στὴν ἀπόφαση νὰ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα ἡ ἀπόφαση εἶναι τῆς γυναίκας, ποὺ ἔχει στὰ σπλάχνα της ἕναν ἀδύναμο ἐν τῇ γενέσει του ἄνθρωπο, καὶ τοῦ συζύγου – συντρόφου της.
.               Ἀπὸ πότε ἡ ἔκφραση ἄποψης εἶναι «μεσαίωνας»; Ἀπὸ πότε ἡ προστασία τῆς ζωῆς εἶναι κάτι τὸ «ὀπισθοδρομικό»; Ἤδη ἀπὸ τὸ 2003 ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐξέφρασε τὴν ἄποψη ὅτι:

Α) Ἡ ἄμβλωση δὲν ἀποτελεῖ ἀτομικὸ δικαίωμα, ἀλλὰ ἠθικὰ ἀπαράδεκτη πράξη, ἡ δὲ νομιμοποίησή της, ἔμμεση ἢ ἄμεση, ἀνεπίτρεπτη κοινωνικὴ ἐκτροπή. Καὶ
Β) Ἐνῶ ὑπερτονίζεται ἡ ἀνάγκη προστασίας τῆς ὑγείας καὶ τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων τῆς μητέρας, συστηματικὰ παρασιωπῶνται τὰ δικαιώματα τοῦ ἐμβρύου.


.               Εἶναι λυπηρὸ ὅτι ΜΜΕ ἀντὶ νὰ σχολιάσουν μὲ ἐπιχειρήματα, χαρακτηρίζουν μὲ ἀπαράδεκτο τρόπο τὴν ἀπόφαση τῆς Συνόδου καὶ τὴν ἄποψη τῆς περὶ προστασίας τῆς ζωῆς, ὡς «ἐπιστροφὴ στὸν Μεσαίωνα». Θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ἀντείπει ὅτι ὅσοι ὑποστηρίζουν τὸν φόνο τῶν ἐμβρύων ἀκολουθοῦν τοὺς πρὸ τοῦ Ἱπποκράτη (460-377) βαρβάρους, ὅτι διακατέχονται ἀπὸ τὸ σύνδρομο τοῦ Ἡρώδη, ὅτι ἡ ἄποψή τους καὶ τὸ μένος τους κατὰ τῶν ἐμβρύων ἔχει μόνο ἰδεολογικὸ καὶ ὠφελιμιστικὸ ὑπόβαθρο καὶ ὅτι ἡ ἰδεολογία τους ὁμοιάζει μὲ αὐτὴ ποὺ χρησιμοποίησαν κατὰ βρεφῶν καὶ ἐμβρύων οἱ ἐπιστήμονες τοῦ Χίτλερ.
.               Εἶναι δυνατὸν ἆραγε ὁ ὁποιοσδήποτε σύγχρονος ἀντικειμενικὸς ἄνθρωπος νὰ ὑποστηρίξει ὅτι τὸ ἔμβρυο εἶναι γιὰ τὴ γυναίκα ὡς μία ἀπόφυση ἢ ἕνα σπυρί, ποὺ κατὰ τὴ βούλησή της ἀφαιρεῖ, γιὰ νὰ μείνει ὄμορφη, ἢ γιὰ νὰ ἔχει μίαν «ἐλεύθερη» σεξουαλικὴ ζωή; Ἀκόμη καὶ οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοί, ἀκόμη καὶ τὰ πιὸ «ἐξελιγμένα» στὴν ἠθικὴ κράτη προβληματίζονται γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις ποὺ ἔχει στὴν κοινωνία αὐτὸς ὁ ἐγωισμὸς τῶν φεμινιστριῶν καὶ τῶν ὀπαδῶν τοῦ Σάντ.
.               Ὁ ἀνθρωπισμὸς βάλλεται ἀνελέητα ἀπὸ τὴν πρακτικὴ ἀθεΐα, ἡ ἀγάπη καὶ ὁ σεβασμὸς τοῦ συνανθρώπου ἐπιδιώκεται νὰ ἐξοντωθεῖ ἀπὸ τὸν ἐγωισμὸ καὶ τὸν σισύφειο εὐδαιμονισμό, ἡ δημοκρατία ἀπὸ τὰ ἰσχυρὰ λόμπις. Λασπολογεῖται ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ σταλινισμοῦ καὶ τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ, ποὺ ἐπιδιώκουν οὔτε ἄποψη νὰ ἐκφράζει γιὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦν στὸ ποίμνιό της. Εἶναι παρήγορο ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη δὲν ἀκολουθεῖ τοὺς μηδενιστές, ποὺ ἔχουν δύναμη στὰ ΜΜΕ.-      

,

Σχολιάστε

Η ΦΑΝΑΡΙΩΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ στὴν ΕΚΚΛΗΣΙΑ τῶν ΗΠΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Φαναριώτικη πολιτικὴ στὴν Ἐκκλησία τῶν ΗΠΑ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς, ὁ ἀπὸ Προύσης Ἐλπιδοφόρος, ἐν ὄψει τῆς ἐνθρονίσεώς του ἔδωσε συνέντευξη στὴν ἀγγλόφωνη τουρκικὴ ἐφημερίδα Hurriyet Daily News[1]. Σὲ αὐτὴν ἀποκαλύπτεται ὅτι ἐπελέγη ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο γιὰ τὴν πιστότητά του καὶ γιὰ νὰ ἐφαρμόσει στὴν Ἑλληνορθόδοξη Ἐκκλησία τῶν ΗΠΑ τὴν πολιτικὴ τοῦ Φαναρίου. [2]
.             Ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα σημειώνει ὅτι ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος δήλωσε σὲ προηγούμενη  συνέντευξή του στὴν ἡμερήσια ἔκδοση (στὰ τουρκικά)  τῆς ἴδιας ἐφημερίδας: «Εναι πρώτη φορ στν στορία πο Τορκος πολίτης κλέγεται στν ρχιεπισκοπ τν ΗΠΑ[3]» καὶ ὅτι, προσέθεσε,: «Αὐτὸ ἔχει σημαντικὴ σημασία γιὰ τὴν Τουρκία, ἐπειδὴ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῶν ΗΠΑ εἶναι ὁ θρησκευτικὸς ἡγέτης ὅλων τῶν Ἑλληνικῶν Ἱδρυμάτων στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἔχει ἐπίσης καὶ πολιτικὸ ἀντίκτυπο ἡ ἐκλογή του. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ (ἡ ἐκλογὴ) εἶναι μία μεγάλη εὐκαιρία γιὰ τὴν Τουρκία, ἐπειδὴ κάποιος ποὺ γνωρίζει τὴν Τουρκία, ποὺ καταλαβαίνει τὴν Τουρκία καὶ ποὺ μιλάει τουρκικὰ ἀναλαμβάνει τὴν ἡγεσία τοῦ ἑλληνικοῦ ἐκκλησιάσματος στὶς ΗΠΑ. Ἡ σημασία αὐτοῦ τοῦ γεγονότος εἶναι προφανής».
.             Καὶ ἐξήγησε ὁ «Λαμπρινιάδης» (ἔτσι ἀποκαλεῖ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα) τὸ γιατί ἀπὸ τὴ θέση του θὰ μποροῦσε νὰ ὑπηρετήσει ἐπίσης τὴ βελτίωση τῶν σχέσεων μεταξύ τῆς Τουρκίας, τῶν ΗΠΑ καὶ τῆς Ἑλλάδος: «Ἡ ἀρχιεπισκοπὴ στὶς ΗΠΑ ἔχει σταθερὰ ἀνοικτὴ γραμμὴ μὲ τὸν Λευκὸ Οἶκο. Ἡ κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ ἔχει πολλὲς φορὲς ἐκφράσει τὰ προβλήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πατριαρχείου τοῦ Φαναρίου[4] σὲ ἀναφορές της γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα. Ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ κλειστὸ Σεμινάριο Χάλκης στὴν Χεϊμπελιάδα[5], δὲν εἶναι εὔκολο νὰ βρεθεῖ λύση σὲ αὐτὰ τὰ προβλήματα στὴν Ἄγκυρα ἢ στὴν Ἀθήνα. Ἐν τούτοις, ὑπάρχει μία πολὺ μεγαλύτερη δυνατότητα νὰ βρεθεῖ λύση σὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ προβλήματα μὲ τὸ νὰ καθίσουμε γύρω ἀπὸ τὸ ἴδιο τραπέζι στὴν Οὐάσινγκτον. Εἰδικὰ τὸ ξανὰ ἄνοιγμα τοῦ Σεμιναρίου τῆς Χάλκης στὴν Χεϊμπελιάδα θὰ εἶχε ἕνα πολὺ θετικὸ ἀντίκτυπο στὶς σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας[6]».
.             Πέραν τῶν «ἐξυπηρετήσεων», τὶς ὁποῖες δηλώνει ὅτι μπορεῖ νὰ προσφέρει στὴν Τουρκία ἀπὸ τὴ νέα του θέση ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος γιὰ νὰ δείξει τὴν συναισθηματικὴ πρόσδεσή του μὲ τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ γενικὰ μὲ τὴν γειτονικὴ χώρα περιέγραψε πολὺ θετικὰ τὴν ἐκεῖ παιδική του ἡλικία: «Πέρασα πολὺ ὄμορφα τὰ παιδικά μου χρόνια στὴν Ἰσταμπούλ[7]. Παίζαμε ὅλα μαζὶ τὰ παιδιά, Τοῦρκοι, Ἕλληνες καὶ Ἀρμένιοι. Εἶχα θαυμάσιες φιλίες καὶ εἴχαμε πολὺ καλὲς σχέσεις μὲ τοὺς γείτονες. Οἱ διπλανοί μας ἦσαν Μουσουλμάνοι καὶ μοιράζονταν μαζί μας τὸ κρέας τῆς Ἑορτῆς τῆς Θυσίας (Ἐΐντ ἂλ – Ἀντὰ) καὶ ἐμεῖς μοιραζόμασταν μαζί τους τὸ Χριστογεννιάτικο γεῦμα…».
.          Ἀντίθετα περιγράφει μὲ τὰ μελανὰ χρώματα τὰ χρόνια ποὺ ἔζησε στὴν Ἑλλάδα, ὅταν, μετὰ τὰ γεγονότα τῆς Κύπρου, τὴ δεκαετία τοῦ 1970,  «ἡ οἰκογένειά του ὑποχρεώθηκε ἀπὸ τὸ τουρκικὸ καθεστὼς καὶ ἀπὸ τὶς αὐξανόμενες ἀντιδράσεις πρὸς τοὺς Ἕλληνες νὰ ἐγκαταλείψει τὴν Τουρκία. Τότε ὁ ἴδιος ἦταν δέκα χρονῶν…». Εἶπε σχετικά: «Ἦταν πολὺ σκληρὸ γιὰ μᾶς νὰ ἐγκαταλείψουμε τὴν Πατρίδα μας καὶ νὰ φύγουμε. Οἱ Ἕλληνες στὴν Ἑλλάδα μᾶς κορόιδευαν, ἐπειδὴ εἴχαμε μία διαφορετικὴ ἐκφορὰ τῆς γλώσσας καὶ τὰ παιδιὰ στὸ σχολεῖο μᾶς ξεφώνιζαν καὶ μᾶς περιφρονοῦσαν, φωνάζοντάς μας “Εἶσθε Τοῦρκοι”».  Στὴ συνέχεια ἐξήγησε πὼς τὰ πρὸς τοὺς Ἕλληνες ἀρνητικὰ συναισθήματα τοῦ πατέρα του εἶχαν ἀντίκτυπο στὸν ἴδιο: «Πιστεύω ὅτι ὁ πατέρας μου ἐπέδρασε βαθιὰ μέσα μου γιὰ τὴν Ἰσταμπούλ. Ἐπειδὴ οὐδέποτε ἤθελε νὰ πάει στὴν Ἑλλάδα, οὐδέποτε τοῦ ἄρεσε νὰ εἶναι ἐκεῖ καὶ πάντοτε ἤθελε νὰ ἐπιστρέψει στὴν Ἰσταμπούλ. Στὰ 2004 εἶχε μίαν προσβολὴ καὶ εἶπε “δὲν θέλω νὰ πεθάνω στὴν Ἀθήνα, πάρε με μαζί σου στὴν Ἰσταμπούλ”. Δὲν θὰ τὸ πιστέψετε, ἀλλὰ ὁ παράλυτος πατέρας μου ἄρχισε νὰ περπατάει πάλι μία ἑβδομάδα ἀπὸ τότε ποὺ ἐπέστρεψε στὴν Ἰσταμπούλ. “Καλά!! Φέρε μου μία τούρκικη ἐφημερίδα καὶ ἕνα φλυτζάνι τσάϊ, νὰ λύσω τὸ σταυρόλεξό” μου, εἶπε, ἐπειδὴ μποροῦσε νὰ λύνει τὰ σταυρόλεξα μόνο στὰ τουρκικά!».
.              Μετὰ τὴ συνέντευξη αὐτὴ στὴν τουρκικὴ ἐφημερίδα διερωτᾶται κανεὶς ἂν ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος τῶν Ἑλλήνων στὶς ΗΠΑ μπορεῖ νὰ μιλήσει γιὰ τὸ Κυπριακό, ἢ νὰ ὑποστηρίξει τὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδος, ἔναντι τῆς «πατρίδας» του Τουρκίας. Σημειώνεται ὅτι καὶ οἱ τρεῖς προηγούμενοί του Ἀρχιεπίσκοποι ὑποστήριξαν μὲ θέρμη τὰ ἐθνικὰ θέματα στὶς ΗΠΑ. Ἐξέφραζαν στὸν Λευκὸ Οἶκο τὶς ἑλληνικὲς ἀπόψεις καὶ φυσικὰ δὲν εἶχαν μεσολαβητικὸ ρόλο μεταξὺ Τουρκίας καὶ ΗΠΑ, οὔτε ἔθεταν ὡς μοναδικὸ θέμα στὶς σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας τὸ ἄνοιγμα τῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης, χωρὶς καθόλου νὰ ἀναφερθοῦν στὸ Αἰγαῖο, στὴν ἀπειλὴ κατὰ τῶν ἑλληνικῶν νησιῶν καὶ τῆς Θράκης καὶ στὴν κατοχὴ σημαντικοῦ μέρους τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ὅπως καὶ στὴν παραβίαση τῆς ΑΟΖ της… Καὶ οἱ τρεῖς προηγούμενοι Ἀρχιεπίσκοποι ἀγωνίστηκαν ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ οἱ τρεῖς ὁδηγήθηκαν ἀπὸ τὸν κ. Βαρθολομαῖο σὲ παραίτηση… Τυχαῖο; Σύμπτωση; Θὰ φανεῖ ἀπὸ τὸ πῶς θὰ πολιτευθεῖ ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος. Ἂν θὰ ἐξακολουθήσει τὴ μέριμνα ἐκείνων γιὰ τὴν πατρίδα, τὴ δική τους καὶ τῶν ὁμογενῶν, δηλαδὴ τὴν Ἑλλάδα, ἢ θὰ  συμπεριφέρεται ὅπως οἱ στὸ Φανάρι εὑρισκόμενοι κληρικοί, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ὑπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο Μητροπολίτες, στὴν Κρήτη, στὰ Δωδεκάνησα, στὴν Δυτικὴ Εὐρώπη καὶ ὅπου ἀλλοῦ τῆς Γῆς[8].-

 

[1] Δημοσιεύθηκε  τὴν 14η Ἰουνίου 2019

[2] Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἐπιλέγει Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς λόγω τῆς πιστότητάς του πρὸς τὸ Φανάρι. Προηγήθηκε ὁ πρώην Ἀρχιεπίσκοπος Σπυρίδων. Ἐκεῖ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀπέτυχε στὴν ἐπιλογή του.

[3] Ἔκανε λάθος ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος, ἢ ἐπίτηδες «λησμόνησε» τὸν ἀείμνηστο Ἀρχιεπίσκοπο Ἰάκωβο; Εἶχε γεννηθεῖ στὴν Ἴμβρο, ὅπως ὁ σημερινὸς Πατριάρχης, ἀλλὰ τοῦ ἀφαιρέθηκε ἡ τουρκικὴ ὑπηκοότητα λόγῳ τῆς δράσης του ὑπὲρ τῆς Κύπρου μετὰ τὸν «Ἀττίλα».

[4] Ἐλπίζεται νὰ εἶναι ἡ παράφραση τῆς ἐφημερίδας καὶ ὄχι τὰ λόγια τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου. Ἡ φράση του πάντως εἶναι ἐντὸς τῶν εἰσαγωγικῶν.

[5] Τὸ τουρκικὸ ὄνομα τῆς Χάλκης. Ἰσχύουν τὰ τῆς 4ης σημειώσεως

[6] Σημειώνεται ὅτι στὴν περίπτωση δὲν ἀναφέρεται ἡ Ἑλλάδα…

[7] Ἀναφέρεται ἔτσι στὸ ἐντὸς τῶν εἰσαγωγικῶν κείμενο

[8] Πρὸς ἐνημέρωση τῶν ἀναγνωστῶν θὰ ἀκολουθήσει κείμενο μὲ τὶς ἐθνικὲς θέσεις ποὺ ἔλαβαν οἱ τρεῖς προηγούμενοι τοῦ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς.

Σχολιάστε

ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ κυβέρνηση καὶ ὁ πολιτισμὸς

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ὁ πολιτισμὸς λείπει ἀπὸ τὸ προεκλογικὸ πρόγραμμα τῆς Νέας Δημοκρατίας. Σὲ αὐτὸ δίνεται ἔμφαση στὶς ἐπενδύσεις, στὴ μείωση τῶν φόρων, στὴ δημόσια ὑγεία, στὴν ἀσφάλεια, στὴν φύλαξη τῶν συνόρων, στὴν ἐκπαίδευση, στὸ περιβάλλον, στὸ ἀποτελεσματικὸ κράτος, στὴν ἀναγέννηση τῆς γεωργίας καὶ τῆς κτηνοτροφίας, στὶς ὑποδομὲς καὶ ἐπισημαίνεται ὅτι μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο «ἡ Ἑλλάδα θὰ ἀποκτήσει φωνὴ καὶ ἀξιοπιστία στὴν Εὐρώπη καὶ τὸν κόσμο». Πρόκειται περὶ λάθους ἐκτιμήσεως. Καὶ ἂν πετύχει ἡ κυβέρνηση στοὺς παραγωγικοὺς στόχους της, ἡ χώρα μας θὰ ὑπολείπεται σημαντικὰ τῶν προηγμένων τεχνολογικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ χωρῶν τῆς ΕΕ.
.             Στὴν προσέγγισή της πρὸς τὶς βιοτικὲς συνθῆκες τῶν ἄλλων ἀνεπτυγμένων χωρῶν οὐσιαστικὰ θὰ βοηθηθεῖ ἀπὸ τὴν καλλιέργεια τῆς Παιδείας καὶ τοῦ Πολιτισμοῦ μας. Ἐδῶ ἔχουμε τὸ πλεονέκτημα ποὺ μᾶς παρέδωσαν οἱ πρόγονοί μας καὶ καλλιέργησαν ἐκλεκτοὶ σύγχρονοί μας. Μόνο μὲ τὰ πνευματικὰ ἐφόδιά μας μποροῦμε νὰ πρωτεύσουμε στὴν Εὐρώπη. Μόνον σὲ αὐτὰ ὑπερτεροῦμε καὶ δὲν τὰ ἀξιοποιοῦμε.
.             Ἡ πολιτισμικὴ φτώχεια μας ὀφείλεται στὴν «προοδευτικὴ» ἰντελιγκέντσια, ποὺ διακατέχεται ἀπὸ πτωχοπροδρομισμὸ καὶ ἕνα πάθος κακῆς ἀπομίμησης τῆς ξένης κουλτούρας. Δὲν βιώνουμε καὶ ὑποτιμᾶμε τὸν Πολιτισμὸ καὶ τὴν Ταυτότητά μας, ποὺ ὅλος ὁ ἄλλος κόσμος θαυμάζει! Σωστὰ ὅμως εἶπε ὁ ἀρχιμουσικὸς Ρικάρντο Μούτι, πὼς «ἡ Ἑλλάδα χωρὶς τὴν ταυτότητά της δὲν εἶναι πιὰ Ἑλλάδα».
.             Στὰ παλιὰ τὰ χρόνια ἀφομοιώναμε καὶ ἀναπτύσσαμε τὴ γνώση καὶ τὴν πείρα τῶν ξένων. Τώρα ἀκολουθοῦμε τὴν ἀδιέξοδη κουλτούρα τῶν ἰθυνόντων τῆς ΕΕ. Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι ὁ κ. Γιοῦνκερ στὸ στρατηγικὸ σχέδιο τῆς Κομισιὸν γιὰ τὴν περίοδο 2019 –2024 μίλησε γιὰ «δίκαιη, προστατευτική, ἀνταγωνιστική, βιώσιμη Εὐρώπη, ποὺ νὰ ἀσκεῖ στρατηγικὴ ἐπιρροὴ στὸν κόσμο». Τὰ ἴδια εἶπε καὶ ἡ νέα Πρόεδρος Οὔρσουλα φὸν ντὲρ Λάϊεν. Ἀπὸ αὐτά, ποὺ εἶπαν, ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ Παιδεία καὶ ὁ Πολιτισμὸς εἶναι τὸ μεῖζον πρόβλημα τῆς Εὐρώπης καὶ ὄχι ἡ ἀνάπτυξη.
.             Οἱ Βρυξέλλες δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι μία Εὐρώπη χωρὶς τὰ πολιτισμικά της θεμέλια εἶναι ὀντότητα μὲ πήλινα πόδια. Δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι στὴ δημοκρατία δημαγωγία κα λαϊκισμς μφανίζονται, ταν πάρχει παίδευτο κλογικ σμα κα ο πολίτες δν κατανοον πλήρως τί σημαίνει ν ποτελον μέρος μίας κοινωνίας, ὅπως εἶπε σὲ συνέντευξή του ὁ Γκρέγκορι Νάζ, καθηγητὴς τῆς κλασσικῆς φιλολογίας στὸ Χάρβαρντ.
.             Ἡ Κυβέρνηση ὀφείλει πρώτιστα νὰ βελτιώσει τὸ ἐπίπεδό της Παιδείας τοῦ λαοῦ, καὶ νὰ προβάλλει τὸν Πολιτισμὸ τοῦ χωρὶς κόμπλεξ ἔναντι τῶν Βρυξελλῶν. Μετὰ θὰ ἔρθουν ὅλα τὰ ἄλλα. Εἶναι ἀνησυχητικὸ οἱ ἀμερικανίδες καθηγήτριες τοῦ Γέιλ Τόνι Ντόρφμαν καὶ Ἔλεν Μὰκ Λάφλιν νὰ παρατηροῦν ὅτι «τὰ κείμενα τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας μελετῶνται σὲ ὅλα τὰ πανεπιστήμια, ὡστόσο στὴν Ἑλλάδα ἡ ἔρευνα ὑπολείπεται». Οἱ ξένοι διψοῦν γιὰ τὸν Πολιτισμό μας. Φαίνεται ἀπὸ τὸ ὅτι σὲ ὅλο τὸν κόσμο καὶ αὐτὸ τὸ καλοκαίρι παίζονται οἱ ἀρχαῖοι τραγικοὶ καὶ παρουσιάζονται τὰ ἔπη τοῦ Ὁμήρου. Ἂς μὴ χάσουμε τὴν εὐκαιρία.-

Σχολιάστε