Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Γ. Παπαθανασόπουλος

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΙΒΑΝ ΚΑΡΑΜΑΖΟΦ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οἱ σύγχρονοι Ἰβὰν Καραμάζοφ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὅταν διαβάζω ἢ/καὶ ἀκούω μεγάλο μέρος τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας καὶ τοὺς προβαλλόμενους ἐκπροσώπους τῆς ἐπικρατούσας διανόησης, ὅλοι τους μοῦ θυμίζουν τὸν Ἰβὰν Καραμάζοφ. Τοὺς βρίσκω κοινὰ χαρακτηριστικὰ ζωῆς καὶ ἰδεολογίας καὶ μία διαφορά.
.           Τὸ πρῶτο κοινὸ χαρακτηριστικό τους εἶναι πώς, ὅπως ὁ Ἰβάν, μεγάλωσαν σὲ πλούσιες οἰκογένειες. Ἄλλες ἄγονες πνευματικὰ καὶ μὲ ἀρχοντοχωριάτες προγόνους, ὅπως τοῦ Ἰβάν, ἄλλες μὲ μίαν παράδοση εὐπατριδῶν προγόνων, ποὺ σὺν τῷ χρόνῳ αὐτὴ ἑξασθένισε, ἄλλες ποὺ διατηροῦν αὐτή τους τὴν παράδοση, ἀλλὰ ἕνας ἢ περισσότεροι βλαστοὶ τῆς οἰκογένειας τὴν ἀπέρριψαν καί, τέλος ἄλλες, μὲ τὸ παράδοξο, ὅτι ἐνῶ εἶναι μὲ μίαν παράδοση ἄθεη καὶ μαρξιστική, κοινωνικὰ ἀνήκουν στὴν μπουρζουαζία.
.           Τὸ δεύτερο κοινὸ μὲ τὸν Ἰβὰν εἶναι ὅτι διαθέτουν ἐξυπνάδα καὶ κάποιες γνώσεις, συνήθως προϊόντα της λογικοκρατίας. Ἐπίσης, ὅπως ἐκεῖνος, ἔχουν ἕναν τρόπο νὰ ἐντυπωσιάζουν τὸ περιβάλλον, στὸ ὁποῖο ἀπευθύνονται. Μὲ αὐτὲς τοὺς τὶς ἱκανότητες ἐπιτυγχάνουν νὰ καταστοῦν καθοδηγητὲς στὴν κοινωνία.
.           Τὸ τρίτο κοινό τους μὲ τὸν Ἰβὰν Καραμάζοφ εἶναι ὁ ἐγωισμός. Ὁ πλοῦτος μαζὶ μὲ τὴν ἀθεϊστική τους ἰδεολογία, τοὺς προκαλοῦν σύγχυση προσανατολισμοῦ καὶ τοὺς ὁδηγοῦν σὲ λάθη ἐκτιμήσεων, λάθη ἀντιμετώπισης τῆς ζωῆς τῶν ἰδίων καὶ τῶν συμπολιτῶν τους, λάθη τρόπου συμπεριφορᾶς. Καὶ ἂν αὐτὰ τὰ λάθη εἶχαν ἐπίπτωση μόνο στοὺς ἴδιους ἢ στὶς οἰκογένειές τους, ὅπως συνέβη στὸν Ἰβὰν, περιορισμένο τὸ κακό. Ὅταν ὅμως καταλαμβάνουν μίαν ὑπεύθυνη θέση στὴν κοινωνία αὐτὰ τὰ λάθη ἔχουν σοβαρὲς συνέπειες σὲ ὅλους μας, συνέπειες οἰκονομικές, ἐθνικὲς καὶ κοινωνικές. Τὸ πάθος τοῦ ἐγωισμοῦ μετατρέπει τὴν ἐξυπνάδα σὲ ἐξυπνακισμὸ καὶ τὶς ἱκανότητες σὲ ρίσκα.
.           Τὸ τέταρτο κοινό τους χαρακτηριστικὸ εἶναι ὁ κοσμοπολιτισμὸς καὶ ἡ ἀθεΐα. Ἡ θεωρία τοῦ Ἰβὰν πὼς «χωρὶς Θεὸ ὅλα ἐπιτρέπονται» βρίσκει ἐκ μέρους τους πλήρη ἀποδοχή. Ὅπως ἐκεῖνος, καταρρίπτουν ὅλους τοὺς ἠθικοὺς φραγμούς, ὡς ξεπερασμένους, ὅπως ἐπίσης καταρρίπτουν ἀξίες καὶ ἀρχὲς ποὺ στηρίζουν τὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ τὸν κρατοῦν σὲ ἁρμονία μὲ τὸ περιβάλλον του.
.           Ἡ διαφορά τους μὲ τὸν Ἰβὰν εἶναι ὅτι αὐτὸς παρέμεινε στὴ θεωρία. Ὡς ἄθεος καὶ μηδενιστὴς ἐξέφρασε, μὲ τὸν «Ἱεροεξεταστή», τὴν ἰδεολογία του στὸν ἀδελφό του Ἀλιόσα. Τὸ ὅραμά του – ἐφιάλτης γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα-, εἶναι ἡ κατάργηση τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀγάπης, ποὺ προσέφερε σὲ αὐτὴν ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς, ὡς κύριο στοιχεῖο τῆς ψυχοσωματικῆς της ὀντότητας καὶ ὡς μοναδικοῦ παράγοντος συνοχῆς καὶ ἐπιβίωσής της. Ὁ Ἰβὰν δὲν ἐφάρμοσε τὸ ὅραμά του, ἀλλὰ τὸ ἐμφύσησε στὸν Σμερντιακόφ, νόθο γιὸ τοῦ πατέρα του Φιοντόρ.
.           Οἱ σύγχρονοι Ἰβὰν, μὲ τὶς θέσεις ποὺ καταλαμβάνουν στὴν κοινωνία – ὑπουργοί, δήμαρχοι, διανοητές, δημοσιογραφοῦντες κ.λ.π. -, ἐνσυνειδήτως ἢ ἀσυνείδητα, μοιάζουν μὲ τὸν Σμερντιακόφ, ποὺ ἔφτασε ἐμπράκτως νὰ μισήσει τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν πατρίδα του. Ὁ μηδενισμός, στὸν ὁποῖο πιστεύουν, ὁδηγεῖ τὴν πατρίδα μας σὲ μία πλαστὴ ἐλευθερία καὶ στὴν ἐξόντωση τῆς ἰδιοπροσωπίας τῶν πολιτῶν της.-

 

 

Advertisements

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΚΑΙ Ο ΣΟΡΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ Σκοπιανὸ καὶ ὁ Σόρος

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὁ 87χρονος ἑβραιοουγγρικῆς καταγωγῆς καὶ ἄθεος μεγιστάνας τοῦ πλούτου Τζὸρτζ Σόρος, διὰ μέσου «τῶν ἱδρυμάτων ἀνοικτῆς κοινωνίας», τὰ ὁποῖα χρηματοδοτεῖ καὶ ἐλέγχει, ἐπιδιώκει νὰ προωθήσει τὴν παγκοσμιοποίηση καὶ μία παγκόσμια κυβέρνηση, στὴν ὁποία ὅλοι νὰ πειθαρχοῦν. Πρὸς τοῦτο ἐπιδιώκει νὰ καταργηθοῦν οἱ ἐπὶ μέρους ἐθνικὲς ταυτότητες καὶ νὰ συμβεῖ ἐκεῖνο, ποὺ ἔλεγε ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: ἕνας τεράστιος κιμάς, ὁ ὁποῖος νὰ πλάθεται καὶ νὰ διαπλάθεται κατὰ τὶς ἐντολὲς ὅσων θὰ ἔχουν τὴν παγκόσμια ἐξουσία.
.           Αὐτὴ ἡ παγκόσμια κοινωνία, ποὺ ἐπιδιώκει ὁ Σόρος, θὰ εἶναι, κατὰ τὴν ἄποψή του, ἕνας παράδεισος… Αὐτὸς ὁ «παράδεισος» εἶναι ὁ σύγχρονος ἐφιάλτης, ποὺ προκαλεῖ τρόμο σὲ κάθε ἐλεύθερο καὶ δημοκράτη πολίτη. Μέσα ἀπὸ τὰ ὡραιοποιημένα λόγια «ἀποστολῆς καὶ ἀξιῶν» τῶν ἱδρυμάτων τοῦ Σόρος ἐπανέρχεται ὁ ἐφιάλτης τοῦ σοβιετικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ καὶ τοῦ «μεγάλου ἀδελφοῦ». «Πιστεύουμε στὴν κατάργηση τῶν διαχωριστικῶν γραμμῶν, ποὺ περιλαμβάνουν φυλές, τάξεις, γένη, σεξουαλικὸ προσανατολισμὸ καὶ πολιτικὰ δικαιώματα», γράφουν στὶς «Ἀξίες» του. Γιὰ τὸν σκοπό τους ἔχουν κατασκευάσει ἕναν ἰδεολογικὸ καὶ ἐπικοινωνιακὸ μηχανισμὸ – ὁδοστρωτήρα. Μὲ αὐτὸν ἐπιδιώκουν νὰ ἀναμίξουν τοὺς λαούς, νὰ ἰσοπεδώσουν τὶς ἐθνικὲς ταυτότητές τους, νὰ διαγράψουν τὸ ἱστορικὸ παρελθόν τους καὶ νὰ ἐπιβάλουν μίαν ἄθεη καὶ χωρὶς διαφορὲς φυλῶν, καὶ φύλων παγκόσμια ὁλοκληρωτικὴ κοινωνία…
.           Γιὰ νὰ ἐπιτύχει τὸν σκοπό του ὁ Σόρος ἔχει ἐπενδύσει 32 δισεκατομμύρια δολάρια στὰ ἱδρύματά του, ποὺ δραστηριοποιοῦνται σὲ 140 χῶρες! Στὴν περίπτωση τῶν Σκοπίων οἱ ὀργανώσεις τοῦ Σόρος κατηγοροῦνται ὅτι ἐνεπλάκησαν στὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ ἐθνικιστικοῦ Κόμματος VMRO καὶ στὴν ἄνοδο τῆς σημερινῆς «μετριοπαθοῦς» σκοπιανῆς κυβέρνησης. Σκοπός, νὰ προωθηθεῖ συμφωνία γιὰ τὸ ὄνομα μὲ τὴν «συνεργάσιμη» κυβέρνηση Τσίπρα…
.           Ὡς πρὸς τὴν Ἑλλάδα σὲ ρεπορτὰζ τῶν ἰδίων τῶν ὀργανώσεων τοῦ Σόρος (Q&A: The Open Society Foundations in a Changing Europe, November 8, 2017) ἀναφέρεται ὅτι ἐνεπλάκησαν στὰ θέματα τῆς Ἑλλάδας. Γράφεται σχετικά: «Ἡ πρώτη μεγάλης ἔκτασης πρωτοβουλία ποὺ ἀνέλαβε ἡ μόλις ἱδρυθεῖσα Ἀνοικτῆς Κοινωνίας Πρωτοβουλία γιὰ τὴν Εὐρώπη ἦταν στὴν Ἑλλάδα, στὴν ὁποία, ἐπειδὴ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς κρίσης παραβιάσθηκαν θεμελιώδη δικαιώματα καὶ ἐλευθερίες, χρηματοδοτήσαμε ὀργανώσεις στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖες προστατεύουν αὐτὰ τὰ δικαιώματα – καὶ συνεχίζουμε νὰ τὸ κάνουμε». Δεδομένων τῶν κολοσσιαίων ποσῶν ποὺ ἐπενδύει γιὰ τὴν πραγμάτωση τῶν σκοπῶν του ὁ Σόρος, ὀφείλει ἡ κυβέρνηση νὰ ἀποκαλύψει ποιὲς ὀργανώσεις πῆραν καὶ παίρνουν ποσὰ ἀπὸ τὰ ἱδρύματά του καὶ πόσα.
.           Ὁ σχεδιασμὸς τῶν ἱδρυμάτων τοῦ Σόρος εἶναι οἱ Ἕλληνες τῆς Μακεδονίας, μαζὶ μὲ τοὺς Σλαύους τῶν Σκοπίων νὰ θεωρηθοῦν «Μακεδόνες». Ἔτσι πιστεύει ὅτι θὰ σβήσει ἡ ταυτότητά μας. Ὁ Σόρος μπορεῖ νὰ σχεδιάζει ὅ,τι θέλει καὶ νὰ βρίσκει εὐήκοα ὦτα καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ὅμως δὲν θὰ εἶναι καθόλου εὔκολο νὰ πετύχει στὰ σχέδιά του. Τὸ συλλαλητήριο τῆς Ἀθήνας τὸ ἀπέδειξε.  

,

Σχολιάστε

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΣΕ ΕΚΛΕΚΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἐξαιρετικὸς Ἱεράρχης σὲ ἐκλεκτὸ ποίμνιο

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἕνας ἐξαιρετικὸς κληρικὸς ἐξελέγη σήμερα ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, νὰ ποιμάνει τὸ ἐκλεκτὸ ποίμνιο τῆς Μητροπόλεως Μάνης. Πρόκειται γιὰ τὸν ἀρχιμανδρίτη π. Χρυσόστομο Παπαθανασίου, ἱεροκήρυκα τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῶν Ἀθηνῶν. Ὁ π. Χρυσόστομος λόγῳ τοῦ πόθου του νὰ ὑπηρετήσει ὡς κληρικὸς τὴν Ἐκκλησία ἐγκατέλειψε μία λαμπρὴ καριέρα δικαστικοῦ. Δὲν εἶναι εὔκολη ἡ θυσία αὐτή. Τοῦ τὴν ἀναγνώρισε ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος καὶ ἀφοῦ τὸν χειροτόνησε εἰς διάκονον καὶ εἰς πρεσβύτερον, τὸν πῆρε κοντά του στὸ ἰδιαίτερό του γραφεῖο. Σὲ αὐτὸ συνέχισε νὰ προσφέρει τὶς ὑπηρεσίες του ὡς διευθυντὴς καὶ ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου.
.             Ὁ ἐψηφισμένος Μητροπολίτης Μάνης διαπρέπει καὶ ὡς ἐπιστήμων. Εἶναι ἀπὸ τοὺς λίγους Ἱεράρχες μας μὲ δύο διδακτορικὰ διπλώματα τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἕνα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ δικαίου ἀπὸ τὴ Νομικὴ Σχολὴ καὶ ἕνα, τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου, ἀπὸ τὴν Θεολογική. Δὲν ἀρκέσθηκε σὲ αὐτά, ἀλλὰ παράλληλα μὲ τὰ δικαστικά του καθήκοντα μετεκπαιδεύτηκε στὴ Γαλλία καὶ στὴν Ἐλβετία.
.             Μεγάλο προσόν του ἡ εὐρυμάθειά του καὶ ἡ ἱκανότητά του νὰ εἶναι προσιτὸς στὴ νεολαία. Τὰ χιλιάδες παιδιὰ τῶν Ἀρσακείων ἐκπαιδευτηρίων, ποὺ τὸν γνώρισαν καὶ τὸν ἀγάπησαν εἶναι μάρτυρες αὐτοῦ τοῦ γεγονότος. Ἐπίσης εἶναι ἀπὸ τοὺς κληρικοὺς μὲ περισσὸ ἱεραποστολικὸ ζῆλο. Εἶναι ἀκάματος στὸ νὰ γράφει, νὰ ὁμιλεῖ καὶ νὰ διδάσκει. Βλέποντας αὐτή του τὴν ἱεραποστολικὴ δράση, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὰ πλούσια προσόντά του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος τοῦ ἀνέθεσε τὴν διεύθυνση τοῦ ἐξαιρετικοῦ περιοδικοῦ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς «Τόλμη». Ἐπίσης διακρίνοντας τὴν σὲ βάθος πνευματικότητά του καὶ τὴν ρητορική του δεινότητα ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ ἀνέθεσε τὸν ἄμβωνα τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τῶν Ἀθηνῶν. Ἔτσι καὶ μέσῳ τῶν δορυφόρων τὸ κήρυγμά του ἔφτανε σὲ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Γῆς. Πολλοὶ Ἕλληνες ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ ἢ τὴν Αὐστραλία ἐπικοινωνοῦσαν μαζί του καὶ τοῦ ἐξέφραζαν τὴν εὐγνωμοσύνη τους γιὰ τὴν πνευματικὴ οἰκοδομὴ ποὺ τοὺς προσέφερε.
.             Στὸ πνεῦμα καὶ στὴν καταγωγὴ εἶναι κοντινὸς μὲ τὸ ποίμνιό του τῆς Μάνης. Ἔχοντας πατέρα ἀξιωματικὸ τοῦ τότε Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ ἐμποτίστηκε μὲ τὰ νάματα τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος, ἀπὸ δὲ τὴν μητέρα τοῦ ἕλκει τὴν καταγωγὴ ἀπὸ τὴν Τσακωνιά, ποὺ θεωρεῖται περιοχὴ τῆς εὐρύτερης Λακωνίας. Αὐτὰ τὰ πλούσια πνευματικὰ καὶ ψυχικά του χαρίσματα ὁ π. Χρυσόστομος Παπαθανασίου τὰ θέτει στὴ διακονία τοῦ εὐλογημένου λαοῦ τῆς Μάνης.-

,

Σχολιάστε

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΛΑΟ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἀπέναντι στὸ λαὸ ἡ ἡγεσία του

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Τὰ συλλαλητήρια τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῶν Ἀθηνῶν ἀπέδειξαν πὼς ἡ ἡγεσία τοῦ ἑλληνισμοῦ στέκει ἀπέναντί του στὰ μείζονα ἐθνικὰ ζητήματα, ὅπως ἡ ὀνομασία τοῦ γειτονικοῦ κράτους. Ἡ «ἐθνομηδενιστικὴ» πολιτικὴ ἐξουσία θέλησε, μὲ τὶς γνωστές της ἀριστεροφασιστικὲς μεθόδους, νὰ ὑποβαθμίσει καὶ νὰ δαιμονοποιήσει τὰ παλλαϊκὰ συλλαλητήρια, ὅπως τόνισε ὁ γενναῖος πατριώτης, ὁ 93χρονος συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης. Αὐτὴ ἡ ἐξουσία δὲν ντράπηκε νὰ συκοφαντήσει τὸ ἄλλοτε ζωντανὸ σύμβολό της.
.                   Ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία βρέθηκε ἐπίσης ἀπέναντι στὰ συλλαλητήρια. Σαφῶς ἀρνητικὸς ἦταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος. Μίλησε ἀρνητικὰ γιὰ τοὺς μετασχόντας στὸ συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης Μητροπολίτες καὶ κατὰ τὸ συλλαλητήριο τῆς Ἀθήνας ἀπολάμβανε τὸ ἐξοχικό του… Τὰ «οὔ», ποὺ φώναξε ὁ λαός, ὅταν ἀκούστηκε τὸ ὄνομά του κατὰ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Δελτίου Τύπου τῆς ΔΙΣ, δείχνουν τὰ συναισθήματά του ἀπέναντι στὸν κ. Ἱερώνυμο.
.               Ἀπὸ τοὺς 80 Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἴκοσι παραβρέθηκαν στὸ συλλαλητήριο τῶν Ἀθηνῶν. Ἐπαινετικὰ ἀναφέρονται. Ἀπὸ τὸ Λεκανοπέδιο τῆς Ἀττικῆς ἦσαν οἱ Νέας Σμύρνης, Καισαριανῆς, Πειραιῶς, Γλυφάδας, Μεσογαίας καὶ Νέας Ἰωνίας. Ἀπὸ τὰ νησιὰ οἱ Σύρου, Παροναξίας, Μυτιλήνης, Σάμου καὶ Χίου. Ἀπὸ τὴ Μακεδονία οἱ Σερρῶν, Δράμας, Νέας Κρήνης καὶ Φιλίππων. Ἀπὸ τὴν Πελοπόννησο οἱ Καλαβρύτων, Βοηθὸς Ἐπίσκοπος τοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν, Κορίνθου, καὶ Γόρτυνος. Ἀπὸ τὴ Στερεὰ Ἑλλάδα ὁ Φωκίδος. Οἱ περισσότεροι εἶναι χειροτονίες ἢ ἦσαν συνδεδεμένοι πνευματικὰ μὲ τὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.
.                Μετὰ τὴ δήλωσή του ὑπὲρ τῆς κυβέρνησης Ἐρντογὰν καὶ τῆς πολυαίμακτης ἐπίθεσης τοῦ στρατοῦ τῆς Τουρκίας σὲ βάρος καὶ ἀμάχων Κούρδων τῆς Συρίας, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης προέβη σὲ μία ἀπαράδεκτη «ἔκκληση» γιὰ τὸ ὄνομα τῆς FYROM. Στάθηκε ἀπέναντι ἀπὸ τὸν κλῆρο καὶ τὸν λαὸ καὶ ἀντὶ νὰ βροντοφωνάξει τὴν ἀλήθεια γιὰ τὴ Μακεδονία καὶ τὸ ὄνομά της, πῆρε οὐδέτερη στάση καὶ τὸ μόνο ποὺ ζήτησε ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ ἦταν «νηφαλιότητα καὶ αὐτοσυγκράτηση, ὥστε νὰ ἀντιμετωπισθῆ τὸ κρίσιμο καὶ λεπτὸ αὐτὸ θέμα εἰρηνικὰ καὶ μὲ σύνεση». Ἔγινε δηλαδὴ προπαγανδιστὴς τῆς πολιτικῆς καὶ τῶν ἐπιδιώξεων τῆς κυβέρνησης Τσίπρα. Μετὰ τὸ συλλαλητήριο ὁ ὙπΕξ. Νίκος Κοτζιᾶς μάλιστα τὸν ἐξέθεσε λέγοντας, γιατί οἱ Ἕλληνες δὲν ἀκοῦνε τὴν «ἔκκλησή» του;… Πρῶτον ὁ Πατριάρχης δὲν εἶναι Πάπας καὶ δεύτερον ὁ ἁγνὸς καὶ ἀνιδιοτελὴς κλῆρος καὶ ὁ λαὸς τὴν Πίστη καὶ τὴν Πατρίδα του τὴν βάζει πάνω ἀπὸ τὸν Πατριάρχη καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο.
.                Ἦταν συγκινητικὸ νὰ βλέπει κανεὶς στὸ συλλαλητήριο τοὺς ἱερεῖς, τοὺς μοναχοὺς καὶ τὶς μοναχὲς μαζὶ μὲ τὸ λαό, μὲ σημαῖες, μὲ λάβαρα, μὲ συνθήματα, νὰ τραγουδοῦν καὶ νὰ φωνάζουν πατριωτικὰ συνθήματα. Ἦταν συγκινητικὸ νὰ βλέπει κανεὶς ἡλικιωμένους καὶ ἡλικιωμένες, νὰ δοκιμάζονται ἐπὶ ὧρες στὴν ὀρθοστασία. Ἦταν συγκινητικὸ νὰ βλέπει κανεὶς νέους καὶ νέες νὰ διαδηλώνουν τὸν πατριωτισμό τους. Ἦταν συγκλονιστικὴ ἡ παρουσία στὸ συλλαλητήριο ἀναπήρων σὲ καροτσάκια. Σὲ αὐτοὺς βρέθηκαν ἀπέναντι οἱ Τσίπρας, Βαρθολομαῖος καὶ Ἱερώνυμος.-

Σχολιάστε

ΟΙ ΑΣΤΟΧΙΕΣ ΤΟΥ Μητροπολίτου ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Οἱ ἀστοχίες τοῦ Μητροπολίτου Μεσσηνίας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος τὶς ἡμέρες αὐτὲς ἔκαμε αἰσθητὴ τὴν παρουσία του. Μὲ ἀφορμὴ τὴ διοργάνωση συλλαλητηρίων στὴ Θεσσαλονίκη καὶ στὴν Ἀθήνα γιὰ τὸ Μακεδονικό, ἐξαπέλυσε σφοδρὴ ἐπίθεση, μὲ πολὺ προσβλητικοὺς χαρακτηρισμούς, κατὰ τῶν μελῶν τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, ὅπως ἐπίσης τῶν Ἱεραρχῶν καὶ τῶν ἄλλων κληρικῶν, ποὺ συμμετέσχον στὸ συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης ἢ/καὶ θὰ συμμετάσχουν σὲ αὐτὸ τῶν Ἀθηνῶν.
.             Στὶς δηλώσεις τοῦ συγκεκριμένου Μητροπολίτου ἁρμοδιότεροι νὰ ἀπαντήσουν εἶναι τὰ μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας καὶ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου. Στὸ παρὸν ἄρθρο ἐπισημαίνονται ἀπὸ τὸν ὑπογράφοντα ὁρισμένες ἀστοχίες τῶν δηλώσεών του. Ἡ πρώτη, ποὺ πρέπει νὰ τονισθεῖ εἶναι τὸ ὕφος τους. Ὁ λόγος, προφορικὸς ἢ γραπτός, ἑνὸς χριστιανοῦ καί, πρὸ πάντων, ἑνὸς Ἀρχιερέως πρέπει νὰ διακατέχεται ἀπὸ ἀγάπη καὶ νηφαλιότητα, νὰ εἶναι σαφὴς καὶ χωρὶς ὑπονοούμενα. Πρέπει ἑπομένως νὰ μὴν ἀποπνέει ἀλαζονεία, νὰ μὴν χαρακτηρίζεται ἀπὸ ὀργίλο ὕφος, καὶ νὰ μὴν περιέχει ὑπερβολές, ὑπονοούμενα καὶ ὑβριστικοὺς χαρακτηρισμούς.
.             Ἀστοχία τοῦ Μητρ. Μεσσηνίας εἶναι ἡ προσβλητικὴ γιὰ μέλη τοῦ Σώματος τῆς Ἱεραρχίας, ποὺ συμμετέχουν στὰ συλλαλητήρια, ἐπίκρισή του, ὅτι «κινοῦνται στὸ ἐπικίνδυνο ὅριο τῆς ἐκκοσμίκευσης καὶ τοῦ ἐκπροτεσταντισμοῦ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἤθους». Στὴ συνέχεια ἐπιχειρεῖ νὰ γίνει πιὸ συγκεκριμένος. Ἀφοῦ σημειώνει ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στὸ παρελθὸν ὀργάνωσε συλλαλητήρια καὶ λαοσυνάξεις γράφει πὼς «τὰ ἐξαργύρωσε ἀρκετὲς δεκαετίες ἀργότερα πολὺ ἀκριβὰ» καὶ προσθέτει: «Δὲν ἀδικῶ τὴν ἱστορικὴ ἀκρίβεια ἐὰν ἰσχυριστῶ, ὅτι τὸ ἀνταποδοτικὸ “ὄφελος” ἦταν ἀρκετὰ χαμηλὸ σὲ σχέση πρὸς τὸν “ἀγώνα” καὶ ἡ ζημία ἀρκετὰ ὑψηλὴ σὲ σχέση πρὸς τὶς ἐπιδιώξεις της». Ἀσαφὲς καὶ μὲ ὑπονοούμενα τὸ μέρος αὐτὸ τῆς δηλώσεώς του. Ἀφήνει τὸν καθένα κάτι νὰ ὑποθέσει… Οὐδεμία ὅμως συζήτηση μπορεῖ νὰ γίνει μὲ ἀοριστίες καὶ μὲ αἰωρούμενες κατηγορίες καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἠθικὰ σωστό.
.             Συνεχίζοντας ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας τὴν ἐξήγησή του περὶ «ἐκπροτεσταντισμοῦ» τῆς Ἐκκλησίας ἐπικρίνει μὲ βαρεῖς χαρακτηρισμοὺς τὴν ἐνέργεια «κάποιων ἐπισκόπων», (Σημ. Ἐννοεῖ προφανῶς συνεπισκόπους του, μέλη τῆς Ἱεραρχίας) οἱ ὁποῖοι «ἐξουσιοδοτοῦν ἐπιπόλαια καὶ ἀνεπίγνωστα νὰ διαβάσουν ἀνεύθυνοι ὁμιλητὲς πρὸς τὸν λαὸ τὸ προσωπικό τους μήνυμα». Ἐπικρίνει ἐπίσης τὸν «ἐκκλησιολογικὰ ἀνυπόστατο συνδικαλιστικὸ ὀργανισμὸ ἱερέων – κληρικῶν», ἐπειδὴ «προτρέπει τοὺς κληρικοὺς νὰ συμμετάσχουν σὲ ἕνα συλλαλητήριο γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἤδη ἀποφανθεῖ».
.             Ὡς πρὸς τὴ συμμετοχὴ τῶν Ἐπισκόπων, τῶν ἄλλων κληρικῶν καὶ τοῦ λαοῦ σὲ συλλαλητήρια καὶ λαοσυνάξεις εἶναι Ὀρθόδοξη καὶ ὄχι προτεσταντικὴ παράδοση. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν αἱρέσεων καὶ τῆς εἰκονομαχίας ἕως καὶ τὴν ἐποχὴ τῶν ἑνωτικῶν ἐνεργειῶν τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας καί, ἐνίοτε, τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας, κλῆρος καὶ λαὸς διαφύλαξαν τὴν Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὶς κακοδοξίες. Τὰ παραδείγματα πολλά. Δύο ἀρκοῦν. Ὅταν ἡ αὐτοκράτειρα Εὐδοξία ἐξόρισε, τὴν πρώτη φορά, τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο, τὸν ἀποκατέστησε σύντομα, διότι «τὸ πλῆθος τὸ ὁποῖο μόνο σχεδὸν τοῦ εἶχε μείνει ἀπολύτως πιστόν, ἐνθουσιῶδες ἀπήτει ἄμεσον ἐπανεγκατάστασιν εἰς τὸν θρόνον…» (Χριστ. κ΄ Ἠθ. Ἐγκυκλοπ. τ.6, σελ. 1177).
.             Τὸ δεύτερο εἶναι μὲ τὶς φιλενωτικὲς ἐνέργειες τῶν αὐτοκρατόρων καὶ τῶν φιλενωτικῶν ἱεραρχῶν. Ὅταν ὁ Μιχαὴλ Παλαιολόγος ἐπιχείρησε νὰ ὑποτάξει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὸν Πάπα (1274-1280) κλῆρος καὶ λαὸς μὲ λαοσυνάξεις καὶ μὲ μία Σύνοδο στὴ Θεσσαλία τὴν ἀπέτρεψαν καὶ ἡ ὑπογραφεῖσα συνθήκη «δὲν ἔλαβεν οὐδὲ ἐκτελέσεως ἀρχήν». (Σπ. Ζαμπελίου «Ἄσματα Δημοτικά τῆς Ἑλλάδος μετὰ μελέτης ἱστορικῆς περὶ μεσαιωνικοῦ Ἑλληνισμοῦ», Τύπ. Τερζάκη καὶ Ρωμαίου, Κέρκυρα, 1852, σελ. 506. Ἐπίσης Α.Α. Βασίλιεφ «Ἱστορία Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας 324-1453», ἐκδ. Μπεργαδῆ, Ἀθήνα, 1954, σελ. 824). Ἡ δεύτερη ἐπιχείρηση ὑποταγῆς στὸν Πάπα ἔγινε ἐπὶ αὐτοκρατόρων Ἰωάννου καὶ Κωνσταντίνου τῶν Παλαιολόγων, ὅταν καὶ πάλι κλῆρος καὶ λαὸς τὴν ἀπέτρεψε. Στὴν ψευδοσύνοδο Φεράρας – Φλωρεντίας (1438-1439), ὅπως γράφει ὁ Ζαμπέλιος, μόνος ὁ Μητροπολίτης Ἐφέσου Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικὸς ἀπέτρεψε τὴν ὑποταγὴ στὸν Πάπα, γνωρίζοντας ὅτι εἶχε μαζί του τὸν λαὸ τῆς Κωνσταντινούπολης, ποὺ καθημερινὰ διαδήλωνε ὑπὲρ τῆς διατήρησης τῆς ἐθνικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεώς του (Αὐτ. σελ. 533-534). Γιὰ αὐτὴ τὴν ἰδιοπροσωπία του ἀγωνίζεται καὶ διαδηλώνει ὁ κλῆρος μαζὶ μὲ τὸν λαό. Ποῦ «ὁ ἐκπροτεσταντισμὸς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἤθους του» καὶ ποῦ ἡ «ἐκκοσμίκευσή» του;
.             Μία ἄλλη ἐπίκριση τοῦ Μητρ. Μεσσηνίας σὲ βάρος τῶν συνεπισκόπων του εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία δι’ αὐτῶν «θὰ σταθεῖ θεσμικὰ δίπλα στοὺς “ἄθεσμους” ὀργανωτὲς τῶν συλλαλητηρίων ὡς “θεραπαινίδα τους”». Προφανῶς ὁ Μητρ. Μεσσηνίας κατηγορεῖ τὰ μέλη τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ὅτι κατάντησαν τὴν Ἐκκλησία «ὑπηρέτρια» τῶν διοργανωτῶν τοῦ συλλαλητηρίου. Αὐτὸ ἐκκλησιολογικὰ δὲν εἶναι ἀκριβές. Ὁ Ἐπίσκοπος ἀπὸ μόνος του ἀποτελεῖ μεγάλη εὐλογία γιὰ μία σύναξη καὶ τιμὴ πρὸς τοὺς συναγμένους. Ἀλλὰ καὶ ἂν «κατάντησε» ὁ Ἐπίσκοπος καὶ ὅποιος ἄλλος κληρικὸς «ὑπηρέτης» τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ποιός μεγαλύτερος ἔπαινος θὰ μποροῦσε νὰ τοῦ δοθεῖ; Ὑπάρχει μεῖζον τοῦ νὰ ἐφαρμόζει τὴν ἐντολὴ τοῦ Ἰησοῦ: «Ὃς ἂν θέλῃ μέγας γενέσθαι ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος καὶ ὃς ἂν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος» (Μάρκ. ι´ 44) καὶ τοὺς λόγους τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «Οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν, ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν, ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν» (Β΄ Κορ. δ΄ 6);…
.             Τέλος χωρὶς νὰ ἀναφέρει στοιχεῖα ὁ Μητρ. Μεσσηνίας ἀπαξιώνει πλήρως τοὺς διοργανωτὲς τῶν συλλαλητηρίων καὶ ἀφήνει ἀόριστες σὲ βάρος τους κατηγορίες. Γράφει: «Ποιούς ἐκπροσωποῦν οἱ “ἄγνωστοι” συνδιοργανωτές, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν νὰ χρησιμοποιήσουν τὴ θεσμικὴ Ἐκκλησία καὶ νὰ τὴν “καπελώσουν” γιὰ τὴν ἱκανοποίηση δικῶν τους πολιτικῶν σκοπιμοτήτων, ἄλλοθι καὶ ἐπιδιώξεων;». Καὶ πάρα κάτω: «Ποιοί εἶναι οἱ ἀνεύθυνοι ὁμιλητές… καὶ τί τάχα ἐκπροσωποῦν ἢ μὲ ποιά ἰδιότητα ἀπευθύνονται μὲ τρόπο προκλητικὸ πρὸς τὸν Προκαθήμενο καὶ τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας προσκαλώντας τους νὰ συμμετάσχουν στὰ δικά τους συλλαλητήρια;».
.             Ἀστοχεῖ γιὰ μίαν ἀκόμη φορὰ ὁ Μητρ. Μεσσηνίας. Οἱ διοργανωτὲς δὲν εἶναι «ἀνεύθυνοι», ὅπως καὶ ὁ κάθε συνειδητὸς πολίτης αὐτῆς τῆς χώρας, καὶ κάθε ἄλλης δημοκρατικῆς χώρας. Ἐπίσης δὲν ἀπευθύνθηκαν «μὲ τρόπο προκλητικὸ» στὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ἀλλὰ τοῦ ζήτησαν συνάντηση καὶ ὁ κ. Ἱερώνυμος τοὺς ἐδέχθη καὶ τοὺς εἶπε νὰ πράξουν κατὰ τὴ συνείδησή τους… Καὶ γιατί εἶναι προκλητικὸ νὰ προσκαλέσουν σὲ μία ἐκδήλωση ποὺ διοργανώνουν τοὺς ποιμένες τους; Δηλαδὴ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ Μητροπολίτες, ποὺ ἀποδέχονται προσκλήσεις καὶ παρίστανται σὲ ἐκδηλώσεις ποὺ διοργανώνουν Δῆμοι, καὶ Ὀργανώσεις κακῶς πράττουν; Τί ἐλιτίστικη ἀντίληψη εἶναι ὅτι ὁ Μητροπολίτης πρέπει νὰ ζεῖ ἀπομονωμένος στὸν θρόνο του;
.             Ἡ ἐκδήλωση γιὰ τὴ Μακεδονία δὲν εἶναι κομματική, δὲν εἶναι συνδικαλιστική, δὲν εἶναι ἰδεολογική, εἶναι πανεθνικὴ καὶ αὐτὴ τὴν ἑνότητα τοῦ ποιμνίου τους μπρὸς σὲ ἕνα μεῖζον ζήτημα, ὅπως εἶναι τὸ Μακεδονικό, ἐπισφραγίζουν οἱ συμμετέχοντες στὰ συλλαλητήρια Ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἄλλοι κληρικοί, καθὼς καὶ οἱ μοναχοὶ καὶ οἱ μοναχές.
.             Ἡ δήλωση τοῦ Μητρ. Μεσσηνίας ὁλοκληρώνεται μὲ μία βαρειὰ κατηγορία σὲ βάρος τῶν διοργανωτῶν τῶν συλλαλητηρίων. Γράφει ὅτι αὐτὰ «διοργανώνονται προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθοῦν πρόσωπα καὶ σκοπιμότητες ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν». Θὰ πρέπει ὁ Μητροπολίτης νὰ καταθέσει ἀμέσως τὰ στοιχεῖα ποὺ διαθέτει, γιὰ νὰ ἐνημερωθεῖ ἡ κοινὴ γνώμη, ἀλλιῶς θὰ τοῦ προσαφθεῖ ἡ κατηγορία ὅτι ἀπηύθυνε ἀνεύθυνα καὶ συκοφαντικὰ λόγια, τὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ προκαλέσουν ἐντάσεις καὶ ἔριδες, ξένες πρὸς τὸ μήνυμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἂν ἀρχίσει ὁ «ἐμφύλιος πόλεμος», μὲ ἔνθεν καὶ ἔνθεν ὑπονοούμενα, συκοφαντίες καὶ ἀόριστες καταγγελίες γιὰ «σκοπιμότητες ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν», αὐτὸς τελειωμὸ δὲν θὰ ἔχει καὶ μόνο πληγὲς θὰ προκαλέσει…-

,

Σχολιάστε

ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Πρὸς τὸ συλλαλητήριο τῆς Κυριακῆς

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἀθρόα προβλέπεται ἡ προσέλευση τοῦ λαοῦ στὸ συλλαλητήριο τῆς Κυριακῆς γιὰ τὴ Μακεδονία στὴν Πλατεία Συντάγματος τῶν Ἀθηνῶν. Εἶναι ἐντυπωσιακὴ ἡ κινητοποίηση ἀπὸ τὶς περὶ τὴν Ἀθήνα Μητροπόλεις καὶ ὄχι μόνο ἀπὸ αὐτές, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ διαμερίσματα Ἑλλάδος, συμπεριλαμβανομένων τῶν Μητροπόλεων τῆς Θράκης, τῆς Μακεδονίας, τῆς Ἠπείρου, καθὼς καὶ τῶν Αἰγαιοπελαγίτικων καὶ τῶν Ἰονίων νήσων. Δυστυχῶς δὲν κινητοποιήθηκε ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν, οὔτε θὰ παραστεῖ καὶ δὲν θὰ μιλήσει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος. Ἡ ΔΙΣ πάντως ὅρισε ἀντιπροσωπεία ἐκ τῶν Μητροπολιτῶν Σύρου Δωροθέου, Δράμας Παύλου καὶ Χίου Μάρκου, ποὺ θὰ παραστεῖ στὸ συλλαλητήριο. Ὁ Μητροπολίτης Σύρου, ὡς ἀντιπρόεδρος τῆς ΔΙΣ, θὰ ἀναγνώσει τὸ Δελτίο Τύπου, ποὺ Αὐτὴ ἐξέδωσε.
.           Πατριωτικές, κοινωνικὲς καὶ ἐκκλησιαστικὲς ὀργανώσεις ἐπίσης συμμετέχουν. Πρόκειται γιὰ μίαν αὐθόρμητη, δημοκρατικὴ καὶ εἰρηνικὴ ἐκδήλωση, ἕνα αὐθόρμητο ξέσπασμα – διακήρυξη, ὅτι ἡ Μακεδονία εἶναι Ἑλλάδα καὶ ὁ λαὸς ἀπορρίπτει κάθε σφετερισμὸ συστατικοῦ στοιχείου της, ὅπως εἶναι τὸ ὄνομά της. Ὅσο μπορεῖ ἕνα ἄλλο κράτος νὰ ὀνομάζεται Ἑλλάδα, τόσο καὶ ἕνα ἄλλο κράτος μπορεῖ νὰ λέγεται Μακεδονία.
.           Ἡ ἀμηχανία τῆς κυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου στὸ Μακεδονικὸ καὶ ἡ τάση της γιὰ ἕναν «ἔντιμο συμβιβασμό», ποὺ θὰ περιλαμβάνει τὴν ὀνομασία «Μακεδονία» μὲ ἕναν πρόσθετο ὅρο, θυμίζει τὴν ἀμηχανία τοῦ πολεμικοῦ συμβουλίου στὴ Μεγάλη Βρετανία, ὅταν ὁ Χίτλερ εἶχε καταλάβει μεγάλο μέρος τῆς Εὐρώπης καὶ τὴν ἀπειλοῦσε μὲ εἰσβολή. Ὁ διευθυντὴς τῆς «Ἑστίας» κ. Μαν. Κοττάκης στὸ ἄρθρο του τῆς Δευτέρας, 29ης Ἰανουαρίου 2018, ἀναφέρεται στὴν ἐξαιρετικὴ κινηματογραφικὴ ταινία «Ἡ πιὸ σκοτεινὴ ὥρα», ποὺ παίζεται αὐτὲς τὶς ἡμέρες στοὺς κινηματογράφους. Στὸ σχετικὸ ἄρθρο του περιγράφει τὴν ὑπόθεσή της, ἀναφέρεται στὰ γεγονότα κατὰ τὶς κρίσιμες ἡμέρες γιὰ τὴν Βρετανίας, ἐν ὄψει ἐνδεχόμενης ἐναντίον της ἐπίθεσης τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας καὶ δίνει μίαν πολιτικὴ ἑρμηνεία, ὅτι μὲ αὐτὴν ἐπιδιώκεται νὰ τονωθεῖ τὸ ἠθικὸ τῶν Βρετανῶν, ἐν ὄψει τοῦ Brexit.
.           Στὴν ἑρμηνεία τοῦ κ. Κοττάκη προσθέτω τὴ δική μου σκέψη, ὅταν εἶδα τὴν ταινία. Ἀπὸ τὴ μία ἦταν μία ἄβουλη, ἀδύναμη καὶ πρόθυμη νὰ συνθηκολογήσει μὲ τὸν πανίσχυρο Χίτλερ βρετανικὴ κυβέρνηση, ποὺ διευρυμένη σχημάτιζε καὶ τὸ πολεμικὸ συμβούλιο. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἦταν ἕνας δυναμικὸς πρωθυπουργός, ὁ Τσόρτσιλ, ποὺ ἦταν ἀμετακίνητος στὴν ἄποψη ὅτι κάθε συμβιβασμὸς μὲ τὸν Χίτλερ θὰ ἦταν ταπεινωτικὸς καὶ θὰ ὁδηγοῦσε στὴν ἧττα, χωρὶς νὰ ἀποφευχθοῦν οἱ ἀπώλειες σὲ ζωές. Ἔχοντας ἀπέναντί του ὅλα τὰ μέλη τοῦ πολεμικοῦ συμβουλίου κατέβηκε ἀπὸ τὸ πρωθυπουργικό του αὐτοκίνητο καὶ ἐπιβιβάστηκε στὸ μετρὸ τοῦ Λονδίνου. Ἐκεῖ ἀφουγκράστηκε ἄμεσα τὴ θέληση τοῦ λαοῦ: ποτὲ συμβιβασμός, ποτὲ ὑποχώρηση, ἀλλὰ ἄμυνα καὶ ἀντίσταση μέχρις ἑνός. Κατέβηκε στὸ σταθμὸ τοῦ Γουεστμίνστερ, πῆγε κατευθείαν στὸ ὑπουργικὸ συμβούλιο, ποὺ τὸν περίμενε, καὶ ἀφοῦ τοὺς εἶπε ὅτι συζήτησε μὲ ἐκπροσώπους τοῦ λαοῦ ποὺ τὸν ἐνεθάρρυναν στὴν ἀποφασιστικὴ θέση του, ὅτι μόνο ἡ ἀντίσταση καὶ ὁ ἀγώνας γιὰ τὴ νίκη εἶναι ἡ ἀπάντηση στὸν Χίτλερ, εἶπε ὅτι πῆρε τὴν ἀπόφασή του, ἡ Βρετανία νὰ μπεῖ στὸν πόλεμο καὶ δὲν τὴ συζητᾶ.
.           Μὲ τὴν ἴδια ἀποφασιστικότητα ὁ Τσόρτσιλ παρουσιάστηκε στὴ Βουλή. Μίλησε ἀπὸ καρδιᾶς καὶ μὲ πατριωτικὸ ἐνθουσιασμό, ποὺ παρέσυρε ὑπέρ του ὅλο τὸ Κοινοβούλιο. Πῆρε τὴ θετικὴ ψῆφο ὅλων, καὶ τοῦ ὑπὸ τὸν Τσάμπερλεϊν Συντηρητικοῦ Κόμματός του, ποὺ ἕως τὴν τελευταία στιγμὴ εἶχε ἐπιφυλάξεις. Ἔτσι ἡ «πιὸ σκοτεινὴ ὥρα» τῆς ἀγγλικῆς ἱστορίας μετατράπηκε σὲ φωτεινὴ καὶ σωτήρια γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα.
.           Στὴν Ἑλλάδα ζοῦμε τώρα μία παρόμοια «σκοτεινὴ ὥρα». Μία ἀμήχανη καὶ ἄβουλη κυβέρνηση, ἕτοιμη γιὰ τὸν συμβιβασμό, ποὺ ἐπιδιώκουν νὰ ἐπιβάλουν οἱ ἰσχυροὶ τῆς Γῆς καὶ ἕναν λαὸ ποὺ τὴν ξεπερνᾶ, δὲν δέχεται νὰ ταπεινωθεῖ καὶ ζητεῖ νὰ ἀντισταθεῖ. Μία χαώδης διαφορὰ μὲ τὴν τότε Βρετανία. Στὸν πρωθυπουργό. Ἀντὶ ἑνὸς Τσόρτσιλ ἡ Ἑλλάδα ἔχει ἕναν Τσίπρα…
.           Νὰ σημειώσω ὅτι οἱ Ἕλληνες τοῦ 2018 εἴμαστε πιὸ συνειδητοποιημένοι ἀπὸ ἐκείνους τοῦ 1904, ναὶ καλὰ διαβάσατε, τοῦ 1904, ὅταν ἄρχιζε ὁ Μακεδονικὸς Ἀγώνας. Τότε ἔγιναν στὴν Ἀθήνα συλλαλητήρια, ἀλλὰ ὄχι γιὰ τὸ Μακεδονικό! Γράφει ἡ «Ἑστία» στὶς 19 Φεβρουαρίου τοῦ 1904:
«Καθ’ ὃν χρόνον οἱ Βούλγαροι φωνάζουν: Ζήτω ἡ Μακεδονία! Οἱ Ἕλληνες πολίται ἀντιβοοῦν. Κάτω οἱ φόροι! Θέλομεν τὴν Μακεδονίαν! λέγουν ἐκεῖνοι. Δὲν θέλομεν φόρους! Λέγουν οἱ ἡμέτεροι.
.           Καὶ ἐνῶ ἐν Βουλγαρία ὀργανοῦνται καὶ κινοῦνται καὶ κινοῦν κομιτάτα Μακεδονικά, ἐν Ἑλλάδι ὀργανοῦνται καὶ κινοῦνται κομιτάτα κομματικά. Ἐκεῖ διὰ νὰ ἐξεγείρουν ὑπὲρ τῆς Μακεδονίας καὶ ὑπὲρ πάσης διὰ τὰ ἐθνικά των ἰδεώδη θυσίας. Ἐδῶ διὰ νὰ ἐξεγείρουν ὑπὲρ τοῦ Κόμματος καὶ κατὰ πάσης νέας Ἐθνικῆς θυσίας! Αὐτὴ εἶναι ἡ σημασία τῶν συλλαλητηρίων, ἄτινα προκαλεῖ ἡ κομματικὴ ἀντίδρασις. Σημασία ὑβριστική τοῦ ἐθνικοῦ μας ἐγωισμοῦ, τοῦ ἐθνικοῦ μας φρονήματος, τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας». Καὶ διερωτᾶται ἡ ἐφημερίδα «Πταίει ὁ λαός;», γιὰ νὰ ἀπαντήσει «Ὄχι! Πταίουν οἱ παραπλανῶντες τὸν Λαόν, οἱ διαβουκολοῦντες αὐτὸν μὲ ψεύδη».
.           Καὶ σήμερα ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ ἐπιχειροῦν νὰ ἐξαπατήσουν τὸ λαὸ μὲ ψευδεῖς ἐλπίδες καὶ ὡραῖα λόγια. Ὅμως μετὰ τὸν Μακεδονικὸ Ἀγώνα, τοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους καὶ τὰ ὅσα ὑποστήκαμε στὴ Μακεδονία καὶ στὴ Θράκη κατὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εἴμαστε περισσότερο συνειδητοποιημένοι στὰ ἐθνικὰ ζητήματα. Γνωρίζουμε πλέον αὐτὸ ποὺ καὶ ὁ Τσόρτσιλ σκέφθηκε, ὅτι τὶς περισσότερες φορὲς ὁ «ρεαλισμὸς» στὰ ἐθνικὰ θέματα ὁδηγεῖ τοὺς λαοὺς στὴν ἦττα καὶ στὴν ταπείνωση.-

,

Σχολιάστε

ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Δέκα χρόνια χωρὶς Χριστόδουλο

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

   Ὁ θαρραλέος λόγος τοῦ Χριστοδούλου

.         Συμπληρώνονται δέκα χρόνια ἀπὸ τὴν ἐκδημία τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Ἡ θαρραλέα φωνή του λείπει ἀπὸ τὸν λαό μας. Φωνὴ σωτηρίας, παρηγορίας, ἐλπίδας. Φωνὴ ἀξιοπρέπειας καὶ ἀλήθειας. Φωνὴ ποὺ ἐξέπεμπε ντόμπρα καὶ καθαρὰ Πίστη καὶ Ἑλλάδα, χωρὶς ἐθνικισμοὺς καὶ ἀκρότητες. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μιλοῦσε μὲ παρρησία χωρὶς νὰ φοβᾶται τὶς συνέπειες ἀπὸ τὰ «πεπυρωμένα βέλη» τῶν ἐχθρῶν του ἐντὸς καὶ ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῶν συνόρων τῆς Ἑλλάδος.
.         Ἡ προσωπικότητά του κατέκτησε τὴν πλειονοψηφία τῶν Ἑλλήνων. Κατὰ τὶς κοσμικὲς δημοσκοπήσεις ἡ ἀποδοχή του προσέγγιζε τὸ πρωτοφανὲς καὶ ἀκατάρριπτο ἕως σήμερα ποσοστὸ τοῦ 90% τῶν πολιτῶν. Ατ π τ δεολογικοπολιτικ κατεστημένο θεωρήθηκε μέγιστος κίνδυνος. τσι π τν μέρα τς κλογς του ως τν θάνατό του ρχισε μία συστηματικ πιχείρηση ξόντωσής του. Τὴν ἡμέρα τῆς ἐκλογῆς του ὑψηλὸ κυβερνητικὸ στέλεχος διεμήνυσε ὅτι ἡ κυβέρνηση Σημίτη δὲν θὰ τὸν ἀφήσει ἀνεξέλεγκτο νὰ μιλάει…
.           Λίγους μῆνες μετὰ τὴν ἐκλογή του καὶ συγκεκριμένα στὶς 12 Δεκεμβρίου 1998, τὸ περιοδικὸ Economist, σὲ ἀνταπόκρισή του ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα προέβη σὲ μία βίαιη σὲ βάρος του ἐπίθεση. Τὸν κατηγόρησε, μεταξὺ τῶν ἄλλων, γιὰ ἐθνικισμὸ καὶ λαϊκισμό. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, διὰ τοῦ τότε Ἀρχιγραμματέως της καὶ σήμερα Μητροπολίτου Καισαριανὴς κ. Δανιήλ, ἀπάντησε ἀντικρούοντας ἕνα πρὸς ἕνα τὰ ὅσα τὸ περιοδικὸ ἀνέφερε. Ἡ ἀπάντησή του οὐδέποτε δημοσιεύθηκε.
.           Στὶς 5 Ὀκτωβρίου 1999, ἑνάμισι χρόνο ἀπὸ τὴν ἐκλογή του, στὴν εἰσαγωγική του ὁμιλία στὴν Ἱεραρχία ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος σημείωσε τὶς ἀντιδράσεις ποὺ ὑπῆρχαν στὶς ὁμιλίες του, ὅταν μιλοῦσε «γιὰ τὰ βιώματα τοῦ λαοῦ καὶ συντηροῦσε τὶς μνῆμες καὶ τοὺς ὁραματισμούς του». Καὶ προσέθεσε: «Θὰ μπορούσαμε νὰ ἐπιλέξουμε τὴν ὁδὸ τῆς διαχείρισης τῆς ποιμαντικῆς μας θέσεως, ἀντὶ τῆς εὐθύνης τῆς διακονίας μας. Θὰ μπορούσαμε νὰ ἀρκούμεθα στὴν μακαριότητα τῆς αὐτάρκειάς μας καὶ νὰ μὴν ἐνοχλοῦμε κανέναν, γιὰ νὰ μὴν ἔχουμε ἀντιδράσεις… Ἂν ἐπρόκειτο ἐξ ὅλων αὐτῶν ποὺ λέγονται ἢ γράφονται νὰ τραυματισθῆ ἢ καὶ νὰ συντριβῆ τὸ ἰδικόν μου πρόσωπον μόνο, ἴσως νὰ ἐπέλεγα τὴ σιωπή… Δὲν ἔχω ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ τὸ πράξω, δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σιωπήσω. Ὑπεράνω τοῦ προσώπου μου εἶναι ἡ προστασία τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία μεγάλη πνευματικὴ δύναμη, ποὺ ὁ λαός μας τὴν ἔχει ἀνάγκη. Καὶ ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ τοῦ τὴν προσφέρουμε μὲ ἁγνότητα προθέσεων καὶ μὲ ἀνιδιοτέλεια ἐπιδιώξεων». Στὴ συνέχεια τῆς ἴδιας ὁμιλίας του εἶπε: «Τὴν παρρησίαν μου οὐδέποτε ὑπέστειλα γιὰ νὰ φαίνομαι ἀρεστὸς στοὺς ἰσχυρούς. Μπροστά τους διακηρύττω τὴν εὐαγγελικὴ ἀλήθεια, ποὺ ὄχι μόνο δὲν “ψελλίζω”, ἀλλὰ μὲ στεντόρεια φωνὴ καλῶ τοὺς πάντες σὲ σύναξη πίστεως, ἀγάπης καὶ ἀλληλεγγύης πρὸς δόξαν Χριστοῦ, στήριξη τοῦ Λαοῦ καὶ ἐνδυνάμωση τῆς Πατρίδας».
.           Περαίνοντας τὴν ὁμιλία του ὁ τότε νέος ἀκόμη Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος διερωτήθηκε ἂν εἶναι τυχαία ἡ σὲ βάρος του ἐπίθεση «ποὺ συμπίπτει μὲ τὴ διαμόρφωση νέων συνθηκῶν ζωῆς στὴ χώρα μας, ὅπου ἐπιδιώκεται ἡ ἀφομοίωσή μας στὸ βάραθρο τῆς παγκοσμιοποίησης… Καὶ που τ παραδοσιακ ρείσματα το λληνισμο, ρθοδοξία, Παράδοση κα γλῶσσα, πιδιώκεται ν ποχωρήσουν κα τελικς ν χρηστευθον» γιὰ νὰ προσθέσει: «Εὑρισκόμεθα στὸ μάτι τοῦ κυκλώνα. Ἄλλοι μελετοῦν πῶς θὰ μᾶς περιορίσουν, ἄλλοι πῶς θὰ μᾶς ἐκθέσουν καὶ ἄλλοι πῶς θὰ μᾶς φιμώσουν».
.           Τὸ ἑπόμενο ἔτος 2000 ἡ κυβέρνηση Σημίτη ἀποφάσισε νὰ βάλει μπρὸς τὸ σχέδιό του νὰ περιορίσει τὸ κύρος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν ἀποδοχὴ ποὺ εἶχε στὸ λαό. Ἤγειρε λοιπὸν τὸ θέμα τῆς κατάργησης τῆς ἀναγραφῆς τοῦ θρησκεύματος στὶς ἀστυνομικὲς ταυτότητες. Ἤθελε νὰ προκαλέσει καὶ νὰ ταπεινώσει τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Στὴν Ἱεραρχία ἐξέφρασε τὴν ἀντίθεσή του στὰ τεκταινόμενα ἀπὸ τὴν κυβέρνηση καὶ σημείωσε πὼς «μόνον μύωπες δὲν κατανοοῦν ὅτι εὑρισκόμεθα ἐνώπιον μίας νέας εἰκονομαχίας ἐπιδιωκούσης τὴν κατάλυσιν προαιωνίων πλαισίων ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς παρουσίας τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὸ προσκήνιον τῶν ἱστορικῶν δρωμένων τοῦ ἔθνους καὶ τὴν ἀλλοτρίωσιν τῶν συνειδήσεων τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δὴ τῶν νεωτέρων γενεῶν», γιὰ νὰ προσθέσει: «Ἐπηκολούθησεν ὁ γνωστὸς κονιορτὸς καὶ ἡ λάσπη, τὴν ὁποίαν μετὰ μανίας ἤρχισε νὰ ρίπτη πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς Ἐκκλησίας ἡ γνωστὴ μερὶς τοῦ τύπου, γραπτοῦ, προφορικοῦ καὶ ἠλεκτρονικοῦ, λάσπη ἡ ὁποία κατευθύνεται κυρίως κατὰ τοῦ προσώπου ἡμῶν». Στὰ διλήμματα καὶ στὶς ἐπιφυλάξεις ποὺ ἐξέφρασε μερίδα Ἱεραρχῶν ἀπάντησε: «Εἴμεθα ὑπεύθυνοι ποιμένες τοῦ λαοῦ καὶ ὀφείλομεν νὰ τὸν διδάξωμεν ὅτι χάριν τῆς πίστεως ἡμῶν εἴμεθα ἕτοιμοι καὶ εἰς τὸ πῦρ καὶ εἰς τὸν θάνατον νὰ χωρήσωμεν».
.           Μὲ καθημερινὸ πνευματικὸ πόλεμο κατὰ τῶν κυριάρχων τοῦ κόσμου τούτου πέρασαν δέκα χρόνια ποιμαντορίας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Στὴν Ἔδεσσα καὶ λίγες ἡμέρες πρὶν εἰσαχθεῖ στὸ νοσοκομεῖο, μίλησε ἐνώπιον μεγάλου καὶ ἐνθουσιώδους πλήθους λαοῦ, ὅπως πάντα, γιὰ Χριστὸ καὶ γιὰ Ἑλλάδα, γιὰ τὴ Μακεδονία. Στὸ τέλος τῆς ὁμιλίας του εἶπε: «Δὲν μπορῶ νὰ σιωπήσω, ὅταν βλέπω νὰ ὑπονομεύονται οἱ ἀξίες καὶ οἱ ἀρχὲς τοῦ Πολιτισμοῦ μας, ἡ Θρησκεία μας, ἡ Οἰκογένεια, ἡ Παιδεία, ἡ Πατρίδα μας. Ὅταν τὰ βλέπω αὐτὰ νὰ κινδυνεύουν, δὲν μπορῶ νὰ σιωπήσω. Δὲν μπορῶ νὰ σιωπήσω, ἔστω καὶ ἂν τὸ ὅτι ὁμιλῶ μοῦ κοστίζει πολὺ ἀκριβά».
.           Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ἕως τὸ τέλος τῆς ζωῆς του δὲν ἔπαυσε νὰ ὁμιλεῖ δημόσια, μεταξὺ τῶν ἄλλων, γιὰ τὴ Μακεδονία καὶ νὰ τονώνει τὸ ἠθικὸ τῶν Ἑλλήνων. Ἀπεβίωσε πρόωρα καὶ μ παράξενο τρόπο. Ἀπὸ τὸν θάνατό του πολλοὶ ἀνακουφίστηκαν, στὴν Ἑλλάδα καὶ στὸ Ἐξωτερικό. ν ληθεύουν τ ναγραφόμενα στ Wikileaks μερικανικ πρεσβεία στν θήνα προέβλεψε σωστ τ πότε θ πεθάνει κα σημείωσε τι κλογ το διαδόχου του «κατ πᾶσα πιθανότητα θ πηρεάσει τ συζήτηση θεμάτων πολιτικς κα κυρίως τ Μακεδονικ ζήτημα το νόματος».

Εἶπε καὶ ἔγραψε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος

.            «Ἡ Ἐκκλησία ἐνοχλεῖ κάθε φορὰ ποὺ ἔχει λόγο, ἐνοχλεῖ κάθε φορᾶ ποὺ διεκδικεῖ γιὰ τὸν ἑαυτόν της νὰ ὁμιλεῖ γιὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὸ ποίμνιό της… Ἐμεῖς, σὰν πνευματικοὶ πατέρες, μποροῦμε νὰ ποῦμε ἐὰν πονᾶς καὶ πεινᾶς… Καὶ ἐσεῖς, ποὺ εἶστε τὰ πνευματικά μας παιδιά, θὰ μᾶς ἀνεχθεῖτε σὰν πνευματικοὺς πατέρες σας, ὅταν κοιτᾶμε νὰ εἰσπράττουμε τὸν μισθό μας καὶ νὰ κάνουμε μία Λειτουργία στὴν Ἐκκλησία μας καὶ γιὰ ὅλα τὰ ἄλλα ἀδιαφοροῦμε; Ἐμεῖς δὲν θέλουμε νὰ αὐτοκαταργηθοῦμε…» Κατανυκτικὸς Ἑσπερινὸς Ἱ. Ν. Ἁγίας Εἰρήνης Γαλατσίου, 11 Μαρτίου 2007

«Ἡ κρίση ποὺ διέρχεται ἡ χώρα δὲν εἶναι οὐσιαστικὰ οἰκονομική, ὅπως συνήθως λέγεται… Στὴ βάση της εἶναι ἠθική. Ὁ Σωκράτης τὸ εἶχε διατυπώσει ἐπιγραμματικά: οὐκ ἀπὸ χρημάτων ἡ ἀρετή, ἀλλ’ ἐκ τῆς ἀρετῆς τὰ χρήματα». Ἑπομένως ὅταν τὰ ἤθη, ἡ ἀρετὴ καὶ τὸ πνεῦμα ἔχουν τεθεῖ στὸ περιθώριο, τότε ὅλα τὰ ἄλλα δεινοπαθοῦν… Χρόνια τώρα οἱ κάθε λογῆς τερμίτες κατέτρωγαν τὰ σωθικὰ τοῦ Γένους, γκρεμίζοντας τὶς βάσεις τοῦ πολιτισμοῦ μας… Παντοῦ ἐπεβλήθη μία νέα τάξη πραγμάτων… Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε τραγικό. Τὸ διαπιστώνουμε σήμερα». «Ἐλεύθερος Τύπος», 9 Ἰουνίου 1990

Ὁ Χριστόδουλος καὶ ἡ Μακεδονία

.           Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος εἶχε ἰδιαίτερη ἀδυναμία στὴ Μακεδονία. Σὲ πόλη της, στὴν Ἔδεσσα, ἦταν καὶ ἡ τελευταία ὁμιλία του, στὶς 3 Ἰουνίου 2007, ἐλάχιστες ἡμέρες πρὶν τὴν ἐκδήλωση τῆς ἀσθενείας του, στὶς 8 Ἰουνίου, ποὺ τὸν ὁδήγησε στὸ τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς του. Ἕνα μήνα πρὶν (29 Ἀπριλίου – 6 Μαΐου 2007) εἶχε ἐπισκεφθεῖ τὴν ἄλλη του πολυαγαπημένη, τὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου. Μακεδονία καὶ Κύπρος οἱ δύο τελευταῖες του ἐπισκέψεις.
.           Στὴν Ἔδεσσα εἶχε μεταβεῖ γιὰ νὰ συμμετάσχει στὴν ἐκδήλωση μνήμης γιὰ τὰ 100 χρόνια ἀπὸ τὴν δολοφονία τῶν Μακεδονομάχων ἐθνομαρτύρων Τέλλου Ἄγρα καὶ Ἀντωνίου Μίγγα. Στὴν ὁμιλία ποὺ εἶχε ἑτοιμάσει καὶ πρὸ τῆς ἐκφωνήσεώς της ἔκαμε ἰδιόγραφες προσθῆκες, ποὺ ἔχουν τὴν ἱστορική τους ἀξία.
.           Ἡ πρώτη ἦταν: «Εἴμαστε ὅλοι ἐδῶ ἑνωμένοι κάτω ἀπὸ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του, γιὰ τὴν ἀπότιση τοῦ χρέους, τῆς μνήμης καὶ τῆς ἀλήθειας, ἔναντι δύο Ἑλλήνων ἡρώων τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα, ἐπειδὴ πιστεύουμε ὅτι ἡ συντήρηση τῆς ἱστορικῆς μνήμης δὲν ἀποτελεῖ παραχώρηση στὴ μισαλλοδοξία καὶ στὸν φανατισμό, ἀλλ’ εἶναι εὐλαβικὸ κερί, ποὺ τονίζει τὴν εὐγνωμοσύνη μας πρὸς τοὺς ἐθνικούς μας ἥρωες καὶ τονώνει τὸ ἠθικὸ καὶ τὸ πατριωτικό μας φρόνημα».
.           Ἡ δεύτερη ἦταν: «Στὰ “πύρινα χρόνια” τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα κρίθηκε ἡ ἑλληνικότητα αὐτῆς τῆς γῆς τῶν Μακεδόνων, χωρὶς νὰ ἐξαγορασθῆ μὲ εὐτελὲς τίμημα καιροσκοπικῆς διπλωματίας, ἀλλ’ ἐπιβεβαιωθεῖσα μὲ αἷμα καὶ θυσία τῶν ἄξιων παιδιῶν της καὶ τῶν ἁπανταχοῦ Ἑλλήνων, ποὺ προσέτρεξαν ἐθελοντικὰ καὶ πολέμησαν μὲ θαυμαστὴ αὐτοθυσία γιὰ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν τιμή».
.           Ἡ τρίτη προσθήκη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἦταν: «Ἂν οἱ ἥρωες ἐσκέπτονταν ὅπως κάποιοι – εὐτυχῶς ὀλίγοι – τὴν καλοπέρασή τους, τὸν συμβιβασμὸ καὶ τὸ συμφέρον τους, δὲν θὰ εἴχαμε αὐτὴν τὴν Πατρίδα. Τὴν ἔχουμε, ἐπειδὴ πλήρωσαν γι’ αὐτὴν μὲ τή ζωὴ τους οἱ Σαλαμινομάχοι, οἱ Θερμοπυλομάχοι, οἱ Τουρκομάχοι, οἱ Μακεδονομάχοι καὶ ὅλοι οἱ ἀγωνιστὲς ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος».
.           Ἡ τέταρτη ἰδιόχειρη προσθήκη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου ἦταν: «Βαρειὰ ἡ παρακαταθήκη καὶ ἀσήκωτη ἡ κληρονομιὰ τῶν Μακεδονομάχων. Αὐτὴν σήμερα ὑποβαθμίζουν ἢ καὶ καταδικάζουν εἰς μαρασμὸν τὰ συμφέροντα τῶν κριτῶν τῆς γῆς καὶ τὰ φερέφωνά των, ποὺ σὲ ὅλες τὶς κλίμακες κανοναρχοῦν τὸ τροπάριο τῆς εἰρήνης, τοῦ διαλόγου, τῆς ἀνεκτικότητας, τῆς προσέγγισης λαῶν καὶ πολιτισμῶν ὑπὸ ἕναν ὅρο: Τὴν ἀπάρνηση τῆς ἱστορίας μας, τὴν ἀπάλειψη τῶν θυσιῶν τῶν πατέρων μας, τὸν εὐνουχισμὸ τῆς νεολαίας, μὲ τὴν ὑπόσχεση τοῦ εὐδαιμονισμοῦ, τῆς σεξομανίας καὶ τῆς δῆθεν ἀπελευθέρωσής τους ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς θρησκείας, τῶν θεσμῶν, τῆς οἰκογένειας. Ἔτσι ὅμως ἐκκολάπτονται ἢ ἐπιχειρεῖται νὰ ἐκκολαφθοῦν Ἐφιάλτες καὶ Γραικύλοι, ἕτοιμοι νὰ τὰ παραδώσουν ὅλα καὶ νὰ πουλήσουν τὰ ἠθικὰ καὶ ἐθνικά τους πρωτοτόκια στὴν ἀγορὰ τῶν συνειδήσεων. Ἀλλ’ εὐτυχῶς ἡ ἑλληνικὴ ψυχὴ ἀντιστέκεται μέχρις ὥρας. Καθῆκον μας νὰ τὴν στηρίξουμε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις».

 

,

Σχολιάστε