Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Γ. Παπαθανασόπουλος

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- I´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ 2018

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

     ΜΕΡΟΣ Ι΄

Μέρος Α´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018 -Α´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Β´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Β´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Γ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Γ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Δ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Δ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Ε´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- E´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος ϛ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- ϛ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος Ζ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Z´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Η´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- H´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος ΙΑ´:  Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- IA´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Θ´ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Θ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας

.           Μία ἀκόμη μαρτυρικὴ τοπικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι αὐτὴ τῆς Ἀλβανίας. Ὁ βασικὸς κορμὸς τῶν πιστῶν της εἶναι οἱ Ἕλληνες, ποὺ ζοῦν κυρίως στὴν Βόρειο Ἤπειρο, συμπεριλαμβανομένης τῆς περιοχῆς τῆς Χειμάρρας, τὴν ὁποία ἡ Ἀλβανικὴ κυβέρνηση δὲν τὴν θεωρεῖ μειονοτική, στὰ Τίρανα καί, λιγότεροι στὸ ὑπόλοιπο τῆς χώρας.
.           Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων καὶ πάσης Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιος (Γιαννουλάτος), 89 ἐτῶν, εἶναι μία σημαντικὴ ἐκκλησιαστικὴ καὶ θεολογικὴ προσωπικότητα, μὲ διεθνῆ ἀκτινοβολία. Ὁ Ἠλίας Ἀντωνόπουλος στὸ βιβλίο του «Ἀλβανία καὶ ἑλληνοαλβανικὲς σχέσεις 1912-1994» (Ἔκδ. «Ὠκεανίδα, σελ. 128) ἔτσι περιγράφει τὸν κ. Ἀναστάσιο: « Φωτισμένος πανεπιστημιακὸς διδάσκαλος, λεπτὸς καὶ γλαφυρὸς ὁμιλητής, ἐκλεκτὸς ἀρθρογράφος, πολιτικῶς καὶ διοικητικῶς διορατικὸς καὶ εὐέλικτος, ἀλλὰ καὶ ποιμένας στοργικότατος, ποὺ ἀγκάλιασε στοὺς κόλπους του μέσα ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους τῆς χώρας, ἀνεξαρτήτως γένους καὶ γλώσσας».
.           Ἡ Ἑλληνικὴ μειονότητα παραμένει ζωντανή, παρὰ τὸ ὅτι μεγάλο μέρος της, κυρίως μετὰ τὸ 1990, πέρασε στὴν Ἑλλάδα ἢ μετανάστευσε στὶς ΗΠΑ καὶ σὲ ἄλλες χῶρες. Τὰ δημογραφικὰ στοιχεῖα, ὡς πρὸς τοὺς Ὀρθοδόξους στὴν Ἀλβανία, ποικίλουν. Κατὰ τὸ “The World Almanac” τοῦ 2017 τὸ 6,8% τοῦ ἀλβανικοῦ πληθυσμοῦ εἶναι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἔναντι 56,7% τῶν Μουσουλμάνων, 10% τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν καὶ 2,5% τῶν ἀθέων. Κατὰ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἀναφέρει ἡ Wikipedia οἱ Σουνίτες Μουσουλμάνοι εἶναι 39% στὸν συνολικὸ πληθυσμὸ τῆς Ἀλβανίας, οἱ Μπεκτασῆδες Μουσουλμάνοι 4 – 9%, οἱ Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι 29,7%, οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ 9% καὶ στὸ ὑπόλοιπο 14 – 19% συγκαταλέγονται Προτεστάντες, Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ (5.055 μέλη), Μορμόνοι (2.477 μέλη), Ἀντβεντιστὲς (359) καὶ κάποιες μικρὲς κοινότητες τῶν μουσουλμανικῶν αἱρέσεων Μπαχάι καὶ Ἀχμαντίγια.
.           Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἀναστάσιος ἔλαβε τὴν ἀλβανικὴ ἰθαγένεια στὸ τέλος τοῦ 2017, μετὰ ἀπὸ εἴκοσι πέντε χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ἀνέλαβε τὰ καθήκοντά του στὴ χώρα. Εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀπόδειξη τῶν δυσκολιῶν ποὺ ἔχει στὴν ἄσκηση τῆς διακονίας του. Ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα ποὺ πάτησε τὸ πόδι του στὴν Ἀλβανία ἀντιμετώπισε ἐχθρότητα καὶ μίσος. Ἀπὸ τὴ μία ἦταν ἡ ἀλβανικὴ κυβέρνηση καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀκραῖες ἐθνικιστικὲς ἀλβανικὲς ὀργανώσεις, ρωμαιοκαθολικοὶ καὶ ἰσλαμιστές. Ἕως καὶ φέτος στὴν Ἀλβανία οἱ τσάμηδες ἐξέδωσαν βιβλίο, στὸ ὁποῖο καθυβρίζεται καὶ συκοφαντεῖται ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἀναστάσιος.
.           Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ φανατικὰ ἐχθρικὸ περιβάλλον ὁ κ. Ἀναστάσιος ἐπιτέλεσε ἕνα θαῦμα. Θὰ παραθέσουμε τί ὁ ἴδιος, στὴν ἐνθρονιστήρια ὁμιλία του, στὶς 2 Αὐγούστου 1992, εἶπε ὅτι βρῆκε καὶ τί ἀναφέρει σήμερα τὸ Ἡμερολόγιο τῆς Ἐκκλησίας ὅτι εἶναι ἡ κατάστασή της. Τὸ 1992, ποὺ ἀνέλαβε περιέγραψε ἔτσι τὴν κατάσταση:
.           «Ἐξωτερικά, ὅπου κι ἂν στρέψει κανεὶς τὸ βλέμμα του, στὸ ἀπροσμέτρητο χάος, στὰ ἐρείπια ποὺ σκόρπισε ὁ σχεδὸν πενηντάχρονος διωγμός, ὅλα, συμβολικὰ δὲ τὰ ἀναρίθμητα μποῦνκερ*, τονίζουν τὸν Κρανίου τόπον, στὸν ὁποῖον πορευόμεθα… Ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς ποὺ εἶχαν χειροτονηθεῖ πρὸ τοῦ 1967 ἐξακολουθοῦν νὰ διακονοῦν 10 ἱερεῖς καὶ 1 ἀρχιδιάκονος. Ὑπάρχουν ἀκόμη 8 ἱερεῖς καὶ 1 διάκονος, ἀσθενεῖς ἢ ὑπερήλικες… Σὲ μεγάλα κέντρα τῆς χώρας, ὅπως τὸ Δυρράχιο, ἡ Κορυτσά, τὸ Ἀργυρόκαστρο, ἡ Αὐλώνα, ἡ Καβάγια, οἱ πιστοὶ ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ ναοὺς ποὺ εἶχαν μετατραπεῖ σὲ κέντρα διασκεδάσεως, ἀποθῆκες, μηχανουργεῖα, ἐνῶ ἄλλες πόλεις, ὅπως ἡ Σκόδρα, ἡ Ἐρσέκα, τὸ Δέλβινο στεροῦνται ἐντελῶς στοιχειώδους χώρου λατρείας… Πάνω ἀπὸ 100 χωριὰ μὲ ὀρθόδοξο πληθυσμὸ δὲν διαθέτουν καθόλου ναό, ἐνῶ ἄλλα τόσα ἔχουν ἡμικατεστραμμένες ἐκκλησίες. Στὸ μεταξὺ 140 ὀρθόδοξοι ναοὶ ἔχουν γίνει μουσεῖα… Μὲ ἀκόμη μεγαλύτερο πόνο προσευχόμαστε καὶ λαχταροῦμε νὰ ἀναστηλώσουμε τὰ κατεστραμμένα μοναστήρια μας, ποὺ ἔγιναν τουριστικὰ ξενοδοχεῖα καὶ κέντρα ἢ στρατιωτικοὶ καταυλισμοί…Ἐπὶ 30 χρόνια δὲν κυκλοφοροῦσαν στὴ χώρα ὀρθόδοξα ἔντυπα, ἐνῶ ὅσα προϋπῆρχαν καταστράφηκαν. Τὰ ἀρχεῖα τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν καεῖ… ».
.           Μὲ διάταγμα τοῦ τυράννου Ἐμβὲρ Χότζα, ποὺ δημοσιεύθηκε στὶς 22 Νοεμβρίου 1967, ἡ Ἀλβανία ἀνακηρύχθηκε ἐπισήμως τὸ πρῶτο καὶ μοναδικὸ ἄθεο κράτος στὸν κόσμο καὶ στὴν Ἱστορία, στὸ ὁποῖο ἀπαγορεύθηκε συνταγματικὰ κάθε θρησκευτικὴ ἔκφραση. Οἱ κληρικοὶ βιαίως ἀποσχηματίσθηκαν, πολλοὶ ὁδηγήθηκαν στὴ φυλακὴ ἢ στὴν ἐξορία καὶ ἀρκετοὶ στὸ Μαρτύριο. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Βησσαρίων, ὁ ὁποῖος φυλακίσθηκε καὶ ὁ Βοηθός του, Ἐπίσκοπος Ἀπολλωνίας Εἰρηναῖος, ὁ ὁποῖος ἐξορίστηκε. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας διέθετε τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ καὶ τρεῖς ἀκόμη Ἐπισκοπές, 19 Ἀρχιερατικὲς Περιφέρειες, 330 ἐνορίες καὶ 25 Μονές.
.               Ὡς πρὸς τὴν ἐκκλησιαστικὴ διοίκηση, ἀπὸ τὸ 1992 ἕως τὸ 2018 καταρτίσθηκε νέος Καταστατικὸς Χάρτης, ἀνασυστάθηκαν καὶ λειτουργοῦν ἐκκλησιαστικὰ καὶ ἱεραποστολικὰ ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ τῶν Τιράνων καὶ οἱ Μητροπόλεις Βερατίου, Ἀργυροκάστρου καὶ Κορυτσᾶς. Ἱδρύθηκαν δύο νέες Μητροπόλεις, οἱ Ἀπολλωνίας καὶ ἡ Ἐλμπασάν. Λειτουργεῖ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ἕξι Μητροπολίτες καὶ ἕναν Ἐπίσκοπο. Παρὰ τῇ Συνόδῳ ὑπάρχει τὸ Κληρικολαϊκὸ Ἐκκλησιαστικὸ Συμβούλιο, τὸ ὁποῖο ἔχει συμβουλευτικὸ ρόλο. Μέσα σὲ 25 χρόνια ἐκ τοῦ μηδενὸς δημιουργήθηκε ὁ ἱερὸς κλῆρος. Σήμερα αὐτὸς ἀποτελεῖται ἀπὸ 156 κληρικούς, οἱ ὁποῖοι ἐξυπηρετοῦν πάνω ἀπὸ 400 Ἐνορίες. Συγκοτήθηκαν ἐπίσης πέντε μονές. Ἀνεγέρθηκε στὸ κέντρο τῶν Τιράνων περικαλλὴς καθεδρικὸς ναός. Ἀνεγέρθηκαν ἢ ἀποκαταστάθηκαν ὅλοι οἱ ναοὶ ποὺ λειτουργοῦν καθὼς καὶ οἱ μονές, ὅσες δόθηκαν ἕως τώρα στὴν Ἐκκλησία. Ἱδρύθηκαν πανεπιστημιακοῦ ἐπιπέδου Ὀρθόδοξη Θεολογικὴ Ἀκαδημία, τὸ Πανεπιστήμιον «Λόγος», μία διετοῦς φοιτήσεως Σχολὴ Βυζαντινῆς Μουσικῆς καὶ Ἐκκλησιαστικὸ Λύκειο στὸ Ἀργυρόκαστρο, ποὺ φέτος συμπλήρωσε εἴκοσι χρόνια λειτουργίας.
.           Στὸν ποιμαντικὸ τομέα, λειτουργοῦν κατηχητικὰ σχολεῖα, ἐκδίδονται ἐφημερίδα καὶ περιοδικά, ὑπάρχει ἡ ἱστοσελίδα τῆς Ἐκκλησίας καὶ ραδιοφωνικὸς σταθμός, ὑπάρχουν κατασκηνώσεις γιὰ νέους καὶ νέες. Λειτουργεῖ ἐπίσης συγκρότημα ἐργαστηρίων, ἀποτελούμενο ἀπὸ τυπογραφεῖο, κηροπλαστεῖο, ξυλουργεῖο, ἐργαστήρια ἁγιογραφίας καὶ συντηρήσεως εἰκόνων. Στὸν κοινωνικὸ τομέα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας ἐπιτελεῖ σημαντικὸ ἔργο, μὲ τὴ λειτουργία ἄνω τῶν 30 νηπιαγωγείων, ἐκπαιδευτηρίων εἰς τὰ Τίρανα, στὸ Δυρράχιο, στὸ Ἀργυροκάστρο καὶ στὴν Κορυτσά, ὀρφανοτροφείου, οἰκοτροφείου. Μὲ τὶς δομὲς ποὺ ἔχει δημιουργήσει ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ βοηθάει καὶ τὸ ἀλβανικὸ κράτος στὴν κατασκευὴ δημόσιων ἔργων, ποὺ διευκολύνουν τὴ ζωὴ τῶν πολιτῶν.
.           Τὸ μέλλον τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας εἶναι ἕνα ἐρώτημα. Οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι ποὺ κατοικοῦν στὴ χώρα, φοβοῦνται ὅτι θὰ καταπιεσθοῦν ἐκκλησιαστικά, ὅπως ἐξακολουθοῦν νὰ καταπιέζονται πολιτικά, κοινωνικὰ καὶ ὡς πρὸς τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματά τους. Ὅτι ἡ Ἐκκλησία θὰ χρησιμοποιηθεῖ ὡς ἕνας ἀκόμη μοχλὸς καταπίεσης σὲ βάρος τους. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔχει κάνει πᾶν τὸ δυνατόν, ὥστε νὰ μὴν συμβεῖ αὐτό. Ἔχοντας τὴν εὐθύνη τῶν ἐπιλογῶν τῶν Μητροπολιτῶν καὶ τῶν συνεργατῶν του ἔχει φροντίσει νὰ τοὺς μπολιάσει μὲ τὴ γνώση καὶ τὸ παράδειγμά του νὰ ἔχουν ἀγάπη πρὸς ὅλο τὸ ποίμνιό τους καὶ νὰ μὴν ὑπακούουν στοὺς ἐθνικιστές, εἴτε αὐτοὶ εἶναι στὴν κυβέρνηση, εἴτε στὰ πολιτικὰ Κόμματα, εἴτε σὲ ὀργανώσεις, ποὺ ἀποτελοῦν ὄργανα προβολῆς τοῦ ἐθνικοῦ φανατισμοῦ. Ὅμως ὁ διάδοχός του δὲν θὰ ἔχει τὴν ἀκτινοβολία του καὶ πιθανότατα θὰ εἶναι Ἀλβανός, ποὺ θὰ εἶναι δύσκολο νὰ ἀντισταθεῖ στὶς ἐπιλογὲς τῆς κυβέρνησής του. Εἶναι ἑπομένως ὑπαρκτὸς ὁ φόβος νὰ ἀντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι τῆς Ἀλβανίας.
.           Μία εἶναι ἡ ἐλπίδα, ἔστω ἀμυδρή. Τὸ 2014 ἔλαβε τὸ καθεστὼς τῆς ὑποψήφιας χώρας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Στοιχειῶδες γιὰ τὴν ἔνταξή της εἶναι νὰ τηρεῖ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ ὑπάρχει καὶ τὸ βέτο τῆς Ἑλλάδος, ἂν δὲν τηροῦνται αὐτὰ στὴν Ἑλληνικὴ Μειονότητα τῆς Ἀλβανίας. Ἐλπίζεται φυσικὰ ὅτι θὰ ὑπάρχει Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση, ποὺ θὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ δικαιώματά της… Βεβαίως νὰ ὑπάρχουν καὶ Ἕλληνες στὴ γειτονικὴ χώρα, ποὺ νὰ ἔχουν τὴ δύναμη καὶ τὴ γνώση νὰ ὑπερασπίζονται τὰ δικαιώματα τῆς Μειονότητας καὶ νὰ μὴν διχάζονται, προαιώνιο ἐλάττωμα τῶν Ἑλλήνων…
.           Στὰ διορθόδοξα ζητήματα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων τηρεῖ στάση καλῶν σχέσεων πρὸς ὅλες τὶς Ἐκκλησίες. Διατηρεῖ καλὲς σχέσεις μὲ τὸν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν Πατριάρχη τῆς Μόσχας. Ἦταν παρὼν στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ ἦταν παρὼν σὲ ὅλες τὶς προσκλήσεις τοῦ Προκαθημένου τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας στὴ Μόσχα. Ὁ κ. Κύριλλος ἐπισκέφθηκε τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας τὸν περασμένο Ἀπρίλιο καὶ ἀντήλλαξε μὲ τὸν κ. Ἀναστάσιο θερμοὺς λόγους. Τὸ ζήτημα εἶναι ἂν τὸ οὐκρανικὸ ζήτημα φτάσει σὲ βαθὺ σχίσμα, μεταξύ τῆς Μόσχας καὶ τοῦ Φαναρίου καὶ κηρυχθοῦν μεταξύ τους οἱ δύο Ἐκκλησίες σὲ ἀκοινωνησία, τότε οἱ ὑπόλοιπες θὰ ἐμπλακοῦν στὴν ἀντιπαράθεσή τους, γιατί «Ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ ἀκοινώνητος». Ἔτσι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας καὶ οἱ ἄλλες τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες θὰ πρέπει νὰ ἐπιλέξουν πλευρὰ καὶ νὰ εἶναι ἀκοινώνητες μὲ τὴν ἄλλη…
.             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀναστάσιος εἶναι ὑπὲρ τῶν σχέσεων μὲ τοὺς ἑτεροδόξους καὶ μὲ τοὺς ἀλλοθρήσκους. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας συμμετέχει σὲ ὅλα τὰ φόρα, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν, τοῦ ὁποίου ἔχει διατελέσει καὶ Πρόεδρος. Ἂν καὶ εἶναι προσεκτικότερος τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὴ συμπεριφορά του πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους καὶ εἰδικότερα πρὸς τὸν Πάπα, αὐτὴ προκαλεῖ στὴν Ἑλλάδα ἀντιδράσεις.-

*Μέσα στὴν τρέλα τῆς τυραννίας ποὺ εἶχε ἐπιβάλει στὴν Ἀλβανία ὁ Ἐμβὲρ Χότζα πίστεψε ὅτι ἡ χώρα του θὰ δεχόταν πυρηνικὴ ἐπίθεση ἢ ἐπίθεση μὲ χημικὲς οὐσίες ἀπὸ τὶς ΗΠΑ, τὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἢ τὴ Σερβία καὶ στὶς δεκαετίες τοῦ 1970 καὶ 1980 γέμισε τὴν Ἀλβανία μὲ 750.000 bunkers δηλαδὴ συμπαγῆ ἀπὸ σκυρόδεμα κατασκευάσματα, ποὺ τὰ γέμισε κυρίως μὲ χημικὰ ὄπλα καί, ἔλεγε, ὅτι μποροῦσαν νὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ ὡς καταφύγια.

Advertisements

, ,

Σχολιάστε

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΙΕΒΗ ΤΟΝ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Πατριάρχης διέβη τὸν Ρουβίκωνα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος διέβη τὸν Ρουβίκωνα στὸ Οὐκρανικὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα. Ἀποφάσισε νὰ προχωρήσει στὴν ὑλοποίηση τῆς ἀποφάσεως τῆς περὶ αὐτὸν Συνόδου καὶ νὰ δώσει τὴν αὐτοκεφαλία στοὺς ἕως σήμερα σχισματικοὺς ὀρθοδόξους χριστιανοὺς τῆς Οὐκρανίας. Αὐτὸ μετὰ ἀπὸ αἴτημα τῆς ἀντιρωσικῆς κυβέρνησης τοῦ προέδρου Ποροσένκο καὶ μὲ τὴν θερμὴ ὑποστήριξη καὶ συνεργασία τῆς κυβέρνησης τῶν ΗΠΑ. Αὐτὲς θεωροῦν ὅτι ἡ ὁριστικὴ ἀπομάκρυνση τῶν Ὀρθοδόξων Οὐκρανῶν ἀπὸ τοὺς ὅμαιμούς τους Ρώσους περνᾶ ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστική τους χειραφέτηση.
.           Γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ αὐτὸ ὁ κ. Βαρθολομαῖος προέβη σὲ ἐνέργειες ἐκτός τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἤθους καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν Ἱερῶν Κανόνων. Πρῶτον ἀθέτησε δική του δέσμευση. Γιὰ τὴν Αὐτοκεφαλία μίας Ἐκκλησίας ὁ ἴδιος πρότεινε αὐτὴ νὰ δίνεται μὲ πρόταση τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας καὶ τὴ σύμφωνη γνώμη ὅλων τῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Στὴν περίπτωση τῆς αὐτοκεφαλίας στὴν Οὐκρανία φυσικὰ δὲν εἶχε τὴν πρόταση τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας καὶ οὐδένα Προκαθήμενο ἐρώτησε. Ἁπλῶς ὅλους τοὺς ἐνημέρωσε περὶ τῆς ἀποφάσεώς του… Γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν ἀπόφασή του μετὰ ἀπὸ αἰῶνες ἰσχυρίσθηκε ὅτι ἡ Οὐκρανία εἶναι «κανονικό του ἔδαφος»…
.           Δεύτερον, ἀφοῦ μόνος του ἀποφάσισε νὰ δώσει τὸ αὐτοκέφαλο στοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας, αὐθαιρέτως ἄλλαξε ἄποψη καὶ δὲν ἀναγνωρίζει τὴν κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, τὴν ὁποία, ἕως ὅτου τεθεῖ τὸ ζήτημα τοῦ Αὐτοκεφάλου, ἀναγνώριζε Αὐτὴν καὶ μόνον Αὐτήν.
.           Τρίτον, συνέπεια τῆς ἀπόφασής του ἦταν νὰ ἀποστείλει ἐξάρχους (ἀντιπροσώπους) στὴν Οὐκρανία, ποὺ συνεργάσθηκαν μὲ τὴν Κυβέρνηση τῆς Οὐκρανίας καὶ τοὺς σχισματικούς. Οἱ Ἔξαρχοι ἀγνόησαν τὴν Κανονικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στὴν ὁποία ἀνήκουν πάνω ἀπὸ τοὺς μισοὺς Οὐκρανούς. Οἱ ἐν λόγῳ πιστοὶ διαχωρίζουν τὰ πολιτικὰ καὶ ἐθνικὰ ζητήματα τῆς χώρας ἀπὸ τὴν Πίστη τους. Ἡ Οὐκρανικὴ κυβέρνηση, οἱ σχισματικοὶ Ὀρθόδοξοι καὶ οἱ Οὐνίτες τοὺς προκαλοῦν νὰ τοὺς ἀκολουθήσουν στὸν ἐθνικιστικὸ παροξυσμό τους καὶ τοὺς ἀπειλοῦν ὅτι ἂν δὲν τοὺς ἀκολουθήσουν, θὰ ὑποστοῦν διωγμούς. Πιθανὸν νὰ προστεθοῦν νέοι μάρτυρες τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης.
.           Τέταρτον αὐθαίρετα ἐφεῦρε τὸ προνόμιο τοῦ ἐκκλήτου (προσφυγὴ στὸ Φανάρι καὶ ἀπόφασης αὐτοῦ ἐπὶ δεδικασμένου ἀπὸ τοπικὴ Ἐκκλησία), τὸ ὁποῖο οὐδεὶς Κανόνας προβλέπει. Τὸ προβλέπει ἡ στὴ Σαρδικὴ (τὴ σημερινὴ Σόφια) Σύνοδος (4ος αἰώνας) μόνον γιὰ τὸν Ρώμης. Μὲ βάση τὸ ὑποτιθέμενο προνόμιο ἀποκατέστησε τὸν σχισματικὸ «Πατριάρχη Κιέβου» Φιλάρετο, ὁ ὁποῖος ἔχει καθαιρεθεῖ ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας γιὰ ἐκκλησιολογικοὺς λόγους.
.           Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἀντιλαμβάνεται ὅτι μὲ τὴν ἀπόφασή του πιθανὸν νὰ ὁδηγήσει τοὺς Οὐκρανοὺς σὲ νέα ἐμφύλια σύγκρουση. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀφοῦ ἔχει ναρκοθετηθεῖ ἡ εἰρήνη στὴ χώρα, στὸ Ἀνακοινωθὲν τοῦ Πατριαρχείου τῆς 11ης Ὀκτωβρίου, γίνεται ἔκκληση «πρὸς πάσας τὰς ἐμπλεκομένας πλευρὰς νὰ ἀποφεύγουν καταλήψεις Ναῶν, Μονῶν καὶ ἄλλων περιουσιακῶν στοιχείων, ὡς καὶ πάσαν πρᾶξιν βίας καὶ ἐκδικητικότητος…». Ὅμως τὸ game γεωπολιτικῆς καὶ ἰσχύος μεταξὺ Φαναρίου καὶ Μόσχας καί, κατ’ ἐπέκταση, ΗΠΑ καὶ Ρωσίας, γίνεται πλέον μὲ «ἀληθινὲς ἐκκλησιαστικὲς φαρέτρες». Τὸ μὰτ θὰ εἶναι στὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας.-

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ, Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Μακάριος, ἡ Κύπρος καὶ ἡ Μακεδονία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Κύπρου Μακάριος στὶς 20 Ἰουλίου τοῦ 1977 ἐξεφώνησε βαρυσήμαντο λόγο στὸ διενεργηθὲν παγκύπριο συλλαλητήριο καταδίκης τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς. Τὴν ὁμιλία του δημοσίευσε πρόσφατα ἡ ἐφημερίδα τῆς Λευκωσίας «Φιλελεύθερος» καὶ ἐκτύπωσε σὲ χιλιάδες φυλλάδια καὶ διένειμε δωρεὰν ἡ Μητρόπολη Πάφου. Ἡ ὁμιλία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου ἦταν ἡ τελευταία του. Μετὰ ἀπὸ λίγες ἡμέρες, καὶ συγκεκριμένα στὶς 3 Αὐγούστου 1977 ἀπεβίωσε. Ἡ ὁμιλία του ἀποτελεῖ παρακαταθήκη γιὰ ὅλους τοὺς Ἕλληνες. Εἶναι ἡ πορεία ποὺ προτείνει ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος γιὰ τὸ Κυπριακὸ καὶ γιὰ κάθε ἐθνικὸ ζήτημα ποὺ ἀντιμετωπίζουμε.
.           Τὰ ὅσα τότε εἶπε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος ἔχουν ἰδιαίτερη βαρύτητα γιὰ κάθε Ἕλληνα καὶ γιὰ κάθε ἐθνικὸ πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζει. Γιατί δὲν τὰ εἶπε κάποιος θεωρητικός, οὔτε ἕνας τυχάρπαστος, οὔτε κάποιος ποὺ αὐτοαποκαλεῖται «ρεαλιστής». Τὰ εἶπε κάποιος ποὺ βίωσε καὶ ἀγωνίσθηκε ἀπὸ τὴν πιὸ ὑπεύθυνη θέση γιὰ τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν αὐτοδιάθεση τῆς Κύπρου.
.           Ἡ πρώτη διαπίστωσή του εἶναι ὅτι ἡ βίαιη κατοχὴ μεγάλου μέρους τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας ἀπὸ τὴν Τουρκία πρέπει καθημερινῶς νὰ προβάλλεται διεθνῶς. Δὲν φτάνει ἡ διπλωματία. Ἀπαιτεῖται καὶ ἡ συμμετοχὴ στὸ πρόβλημα τῆς παγκόσμιας κοινῆς γνώμης. Αὐτὸ ἐνοχλεῖ ἰδιαίτερα ὅσους ἀδικοπραγοῦν. Ἀνάλογα ἰσχύουν γιὰ τὸ Μακεδονικό. Ἔχουμε ἀποτύχει ἀπολύτως ὡς χώρα στὴν προβολὴ τῶν ἑλληνικῶν δικαίων στὸ ζήτημα. Ἀποτέλεσμα, οἱ περισσότερες χῶρες – μέλη τοῦ ΟΗΕ νὰ ἔχουν ἀναγνωρίσει τὸ γειτονικὸ κράτος μὲ τὸ ὄνομα «Μακεδονία» καὶ οἱ μεγάλες δυτικὲς δυνάμεις νὰ ἔχουν συνταχθεῖ μὲ αὐτό…
.           Στὸ ἐρώτημα τί πρέπει νὰ κάνουν οἱ Ἕλληνες τῆς Κύπρου ἂν οἱ μεσολαβήσεις τοῦ ΟΗΕ στὸ Κυπριακὸ δὲν προωθοῦν δίκαια τὸ πρόβλημα καὶ στὴ συμβουλὴ ποὺ τοῦ ἔδωσαν ὁρισμένοι νὰ συμβιβασθοῦν, ἐπικαλούμενοι τὸ ἐπιχείρημα ὅτι «μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου σταθεροποιοῦνται τὰ τετελεσμένα γεγονότα καὶ οἱ εὐκαιρίες χάνονται», ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀπάντησε:
.           «Εἴμαστε ὑπὲρ τοῦ συμβιβασμοῦ. Ἀλλὰ συμβιβασμὸς δὲν σημαίνει βέβαια τὴν ἐκ μέρους μας ἀποδοχὴ τῶν τετελεσμένων γεγονότων. Πρέπει ἀκόμα, νὰ προσθέσω, ὅτι σὲ ἐθνικὰ προβλήματα σὰν τὸ Κυπριακὸ (Σημ. Καὶ σὰν τὸ Μακεδονικό, προσθέτουμε), ὁ πολὺς ‘ρεαλισμὸς’ στὴν ἀντιμετώπισή τους ἰσοδυναμεῖ πρὸς ἡττοπάθεια. Εἴμαστε ρεαλιστές, ὥστε νὰ βλέπουμε στὶς διαστάσεις της τὴ σκληρὴ πραγματικότητα καὶ νὰ μὴν τὴν παραγνωρίζουμε. Οὐδέποτε, ὅμως, θὰ τὴν ἀναγνωρίσουμε καὶ θὰ τὴν νομιμοποιήσουμε μὲ τὴν ὑπογραφή μας… Ἐρωτήματα καὶ σκεπτικισμὸ γεννᾶ ἴσως σὲ μερικοὺς ἡ ἰδέα γιὰ μακροχρόνιο ἀγώνα. Καὶ ἄλλοι, ἴσως, νὰ τὸν θεωροῦν ἁπλὴ κενολογία καὶ συνθηματολογία. ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΣ…». ( Σημ. Τὰ κεφαλαῖα τοῦ γρ.).
.           Ὡς προϋπόθεση αὐτοῦ τοῦ ἀγώνα στὴν Κύπρο καί, κατ᾽ ἐπέκταση, στὴ Μακεδονία ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος συνιστᾶ «πίστη ἀπαρασάλευτη στὴ νίκη τοῦ δικαίου μας, πίστη σταθερὴ στὸ μέλλον μας ὡς Ἔθνους καὶ ἀπόφαση ἀκλόνητη νὰ μὴν ἐνδώσουμε στὴ βίαιη ἐπιβολὴ τῶν σχεδίων τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς». Στὸ Μακεδονικὸ ἐνδώσαμε, εὐχόμαστε νὰ μὴν συμβεῖ αὐτὸ καὶ στὸ Κυπριακό.-

,

Σχολιάστε

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Θ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

 

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ 2018

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

     ΜΕΡΟΣ Θ΄

Μέρος Α´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018 -Α´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Β´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Β´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Γ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Γ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Δ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Δ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Ε´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- E´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος ϛ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- ϛ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος Ζ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Z´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Η´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- H´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος ΙΑ´:  Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- IA´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας

.               Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας εἶναι ἐπίσης μία μαρτυρικὴ Ἐκκλησία, ὅπως ὅλες οἱ ὑπόλοιπες Ὀρθόδοξες κατὰ τόπους Ἐκκλησίες. Καὶ Αὐτή, ὅπως κι ὅλες οἱ ἄλλες, διέσωσε, μέσα στὸ διάβα τῶν αἰώνων, τὴν πίστη στὴν Ὀρθοδοξία, τὴν ἐθνικὴ ταυτότητα τοῦ ποιμνίου της καὶ τὴ γλῶσσα του, ὅταν ἦταν σὲ καθεστὼς αἰχμαλωσίας, ὑπὸ διάφορους κατακτητές.
.               Στὴν ἐποχὴ τοῦ σοβιετικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ δοκιμάστηκε στὸ καμίνι τοῦ μαρτυρίου τῆς πίστεως καὶ βγῆκε ἀλώβητη μπρὸς στοὺς ἀπηνεῖς διωγμοὺς καὶ στὴν ἀθεϊστικὴ προπαγάνδα. Σύμφωνα μὲ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τοῦ 2011 στὴν Γεωργία ζοῦν 3,8 ἑκατομμύρια κάτοικοι, ἀπὸ τοὺς ὁποίους τὸ 89% δήλωσαν Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί. Οἱ ἄλλοι εἶναι ἑτερόδοξοι, ἀλλόθρησκοι καὶ ἄθεοι. Μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τὴν κήρυξη τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς χώρας ἡ μεγάλη φτώχεια τοῦ λαοῦ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐντυπωσιακὴ αὔξηση τῆς ἐγκληματικότητας καὶ τῆς διαφθορᾶς, τὴν ἔκρηξη τῆς μετανάστευσης, μὲ κάθε μέσον καὶ τρόπο πρὸς τὶς δυτικὲς χῶρες καί, ἀπὸ τὴν ἄλλη, τὴν ἐντατικοποίηση τῆς δράσης τῶν σεκτῶν, ποὺ θέλησαν νὰ ἐπωφεληθοῦν ἀπὸ τὴ φτώχεια τοῦ λαοῦ. Ἀποτέλεσμα, σήμερα στὴ Γεωργία νὰ ὑπάρχουν 18.000 περίπου Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ.
.               Στὴ Γεωργία ζοῦσαν πολλοὶ Ἕλληνες, στὴν πρωτεύουσα Τιφλίδα, ἀλλὰ κυρίως στὴν Κολχίδα, περιοχὴ ποὺ ἔχει παράλια στὸν Εὔξεινο Πόντο καὶ περιλαμβάνει τὴν Ἀμπχαζία, μὲ πρωτεύουσα καὶ λιμάνι τὸ Σοχούμι, τὴν Ἀζαρία, μὲ λιμάνι καὶ πρωτεύουσα τὸ Μπατούμι καὶ τὴν Ριζούντα τῆς Τουρκίας. Ἡ περιοχὴ ἔχει μακρὰ ἑλληνικὴ παράδοση, ἀπὸ τὸν Ἰάσονα καὶ τὸ χρυσόμαλλο δέρας ἕως τὶς ἡμέρες μας. Τὸ 1920 σ’ αὐτὴν ζοῦσαν 50.000 Ἕλληνες. Ὅταν, μετὰ τὴ Μικρασιατικὴ Καταστροφή, αὐξήθηκαν καὶ ἔφτασαν ἕως καὶ τὶς 250.000 καὶ κινήθηκαν νὰ συγκροτήσουν τὴν ἐντὸς τῆς ΕΣΣΔ Αὐτόνομη Ἑλληνικὴ Δημοκρατία τῆς Κολχίδας, ἡ Σταλινικὴ ὁλοκληρωτικὴ ἐξουσία ἔδρασε ἀνελέητα σὲ βάρος τῶν Ἑλλήνων. Προέβη σὲ ἐθνοκάθαρση καὶ ὅσοι γλύτωσαν τὸν θάνατο μετατοπίστηκαν σὲ χῶρες τῆς κεντρικῆς Ἀσίας… Κατὰ τὴν ἀπογραφὴ τοῦ 2011 στὸ Σοχούμι ζοῦν 645 Ἕλληνες.
.               Μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ Σοβιετικοῦ καθεστῶτος, στὶς ἀρχὲς τοῦ 1990, ἀνακηρύχθηκαν ντὲ φάκτο ἀνεξάρτητες δημοκρατίες οἱ ντὲ γιοῦρε ἀνήκουσες στὴν Γεωργία περιοχὲς τῆς Νότιας Ὀσετίας καὶ τῆς Ἀμπχαζίας. Καὶ οἱ δύο αὐτὲς ντὲ φάκτο δημοκρατίες εἶναι ὑπὸ τὴν ἄμεση προστασία τῆς Ρωσίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀπὸ τὶς ἐλάχιστες χῶρες ποὺ τὶς ἔχουν ἀναγνωρίσει καὶ μὲ τὴν ὁποία συνεργάζονται ὡς νὰ εἶναι μέρος της. Ἡ προσπάθεια γεωργιανῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων νὰ ἐπαναπροσαρτήσουν, τὸ 2008, τὶς περιοχὲς αὐτὲς ἀπέτυχε, λόγῳ τῆς ἐμπλοκῆς στὸν πόλεμο ἰσχυρῶν ρωσικῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ἡ Ρωσία στρατηγικὰ δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ χάσει τὸν ἔλεγχο τῶν χωρῶν τοῦ Καυκάσου καί, ἑπομένως, τῆς Γεωργίας. Οἱ φιλοδυτικὲς δυνάμεις ποὺ κυβερνοῦν τὴ χώρα μετὰ τὸ 1990 καὶ ἐπιθυμοῦν τὴν ἔνταξή της στὴν ΕΕ καὶ στὸ ΝΑΤΟ ἔχουν ἀποτύχει, λόγῳ ἀνικανότητας, διεφθαρμένης διοίκησης καὶ σπάταλης διαχείρισης καὶ βεβαίως λόγῳ τῆς πίεσης, ποὺ ἀσκεῖ μὲ ποικίλους τρόπους, ἡ Ρωσία.
.               Ὁ Πατριάρχης Γεωργίας Ἠλίας Β΄, 85 ἐτῶν σήμερα, εἶναι πρόσωπο – σύμβολο γιὰ τοὺς περισσότερους Γεωργιανούς. Ἐξελέγη τὸ 1977, ὑπὸ πλήρη σοβιετικὴ κυριαρχία καὶ ὑπέστη, ὅπως ὅλος ὁ λαός του, πολλοὺς διωγμούς. Ἔχει ἰσχυρὴ προσωπικότητα καὶ διεθνῆ ἀκτινοβολία, ποὺ οὐδεὶς Γεωργιανὸς πολιτικὸς διαθέτει. Ὡς ἐκ τούτου πολλὲς φορὲς ὑποχρεώνεται ἀπὸ τὰ πράγματα νὰ πάρει πρωτοβουλίες καὶ νὰ δράσει πρὸς ὄφελος τῆς χώρας του καὶ στὸ πολιτικὸ ἐπίπεδο. Παράδειγμα: Μετὰ τὸν πόλεμο τῆς Γεωργίας μὲ τὴ Ρωσία, τοῦ 2008, οἱ σχέσεις τῶν δύο κυβερνήσεων ἦσαν ἰδιαίτερα τεταμένες. Ὁ Πατριάρχης Ἠλίας πῆρε τὴν πρωτοβουλία καὶ τὸ 2013 μετέβη στὴ Μόσχα καὶ συνάντησε τὸν Πρόεδρο Πούτιν. Ἡ συζήτηση μαζί του ἦταν θερμή. Εἶχε προηγηθεῖ καὶ ἡ συνάντηση μὲ τὸν Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο καὶ εἶχε προλειανθεῖ τὸ ἔδαφος. Ἀπὸ τότε οἱ σχέσεις τῶν δύο χωρῶν βελτιώθηκαν, ἔστω λίγο, ἔστω γιὰ λίγο…
.               Οἱ δύο ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες, σὲ μία σωστὴ ἐκ μέρους τους ἐκκλησιαστικὴ – διπλωματικὴ κίνηση, συμφώνησαν τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας νὰ ἀκολουθήσει ἄλλη πολιτικὴ ἀπὸ τὴ Ρωσικὴ Πολιτεία καὶ οἱ ντὲ φάκτο ἀνεξάρτητες δημοκρατίες τῆς Νότιας Ὀσετίας καὶ τῆς Ἀμπχαζίας νὰ παραμείνουν ἐκκλησιαστικὰ ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας. Σὲ ἀνταπόδοση ὁ Πατριάρχης Γεωργίας ὑποσχέθηκε νὰ τηρεῖ θετικὴ στάση στὰ ζητήματα, ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία. Αὐτὸ φαίνεται στὸ τρέχον ἐκκλησιαστικὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας. Στὶς 22 Ἰουνίου τοῦ 2018 ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου τῆς Γεωργίας ἔλαβε γνώση τῶν γραμμάτων τῶν Πατριαρχῶν Βαρθολομαίου καὶ Κυρίλλου, καθὼς καὶ τοῦ Μητροπολίτου Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας Ὀνουφρίου. Κατόπιν εὐρείας συζήτησης καὶ μὲ τὴν ἀρνητικὴ ψῆφο ἑνὸς Μητροπολίτου ἀποφάσισε νὰ στηρίξει τὸ ὑφιστάμενο κανονικὸ καθεστὼς στὴν Οὐκρανία καὶ τὸν κανονικὸ Μητροπολίτη Ὀνούφριο.
.               Ὁ Πατριάρχης Ἠλίας κρατάει ἰσορροπίες καὶ στὰ ἐθνικὰ θέματα. Κοιτάζει νὰ παραμείνουν χωρὶς πολεμικὲς ἀντιπαραθέσεις οἱ σχέσεις μὲ τὴ Μόσχα καὶ θερμὲς μὲ τὶς ΗΠΑ. Στὶς 15 Μαρτίου 2013 δέχθηκε τὸν ἀμερικανὸ πρέσβη στὴν Τιφλίδα Ἰαν Κέλι καὶ τὸν ἐνημέρωσε γιὰ τὶς ὑπηρεσίες, ποὺ ἔχει προσφέρει ἡ Ἐκκλησία στὸν Γεωργιανὸ λαό, σώζοντάς του τὴ γλῶσσα, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, τὶς παραδόσεις του καὶ βοηθώντας τον νὰ ἀποκτήσει τὴν ἐθνική του ἀνεξαρτησία καὶ κυριαρχία. Στὴ συνέχεια τοῦ τόνισε ὅτι ὁ προσανατολισμὸς τῆς χώρας του εἶναι εὐρωπαϊκὸς – εὐρωατλαντικός, ἀλλά, πρόσθεσε, ὅτι ὅλα χρειάζονται χρόνο καὶ ὑπομονή. Ὅσον ἀφορᾶ στὴ δύναμη ποὺ ἔχει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴ Γεωργία τοῦ σημείωσε ὅτι αὐτὴ ὀφείλεται στὸν ἴδιο τὸ λαό, ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται εὐγνωμοσύνη πρὸς τὴν Ἐκκλησία του, ἐπειδὴ ὑπερασπίζεται τὸν πολιτισμὸ καὶ τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέροντά του.
.               Ἐπέμβαση τοῦ Πατριάρχου Ἠλία σὲ ἐθνικὸ θέμα ὑπῆρξε στὸ θέμα τῆς ἐπίσκεψης τοῦ ντὲ φάκτο (Ρώσου) προέδρου τῆς Νότιας Ὀσετίας Ἀνατόλι Μπιμπίλοφ στὶς πολιτικὲς ἀρχὲς καὶ στὸν Πατριάρχη Εἰρηναῖο τῆς Σερβίας. Κατὰ τὴν ἐπίσκεψη στὸ Πατριαρχικὸ Μέγαρο τῆς προέδρου τοῦ Σερβικοῦ Κοινοβουλίου κας Μάγιας Γκοΐκοβιτς, στὶς 26 Ἰανουαρίου 2018, ἔλαβε ἀπὸ αὐτὴν τὴ διαβεβαίωση ὅτι δὲν ὑπάρχει ντὲ φάκτο ἀναγνώριση τῆς Νότιας Ὀσετίας ἀπὸ τὴν Σερβία καὶ πὼς ἡ ἐπίσκεψη χαρακτηρίστηκε ἀπὸ τὴ Σερβικὴ κυβέρνηση καὶ ἀπὸ τὸ Σερβικὸ Πατριαρχεῖο ἄτυπη καὶ ἀνεπίσημη. Ἡ κὰ Γκοΐκοβιτς σημείωσε στὸν Πατριάρχη Γεωργίας ὅτι ἡ Σερβία εἶναι εὐαίσθητη σὲ ζητήματα κατοχῆς περιοχῶν ἀπὸ ξένες χῶρες, ἀφοῦ καὶ ἡ Σερβία ἀντιμετωπίζει τὸ ἴδιο πρόβλημα στὸ Κοσσυφοπέδιο καὶ στὴ Βοσνία – Ἐρζεγοβίνη.
.               Συχνὲς εἶναι καὶ οἱ κοινωνικὲς παρεμβάσεις τοῦ Πατριάρχου Γεωργίας. Στὶς 5 Αὐγούστου 2018 τὸ Συνταγματικὸ Δικαστήριο τῆς χώρας ἀποφάσισε νὰ ἐπιτρέψει τὴ χρήση ἰνδικῆς καννάβεως γιὰ προσωπικὴ χρήση. Ὁ κ. Ἠλίας χαρακτήρισε «μεγάλο λάθος» τὴν ἀπόφαση καὶ κατηγόρησε τοὺς δικαστές, ποὺ τάχθηκαν ὑπὲρ τῆς χρήσης τῆς καννάβεως, ὅτι ὑποχώρησαν στὶς πιέσεις, ποὺ τοὺς ἀσκήθηκαν. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ συγκεκριμένα στὶς 24 Αὐγούστου 2018, ὁ Πατριάρχης λόγῳ τῆς ἕως σήμερα τρικυμιώδους πολιτικῆς καταστάσεως στὴ χώρα του καὶ ἐν ὄψει τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματός της σημείωσε σὲ δήλωσή του: «Τὸ Σύνταγμα πρέπει νὰ ὑπηρετεῖ τοὺς πολίτες καὶ ὄχι τὰ Κόμματα». Καὶ πρόσθεσε: «Ὅλοι μας πρέπει νὰ μάθουμε νὰ ζοῦμε μέσα στὰ πλαίσια τοῦ Συντάγματος».
.               Στὰ ἐσωτερικὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα ἡ Γεωργία ἔχει σημαντικὸ ἀριθμὸ ζηλωτῶν. Αὐτοὶ δὲν θέλουν ὁποιαδήποτε σχέση μὲ τὴ Δύση καὶ τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμά της. Ὑπάρχει καὶ μία μερίδα θεολόγων ποὺ εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἀνοίγματος πρὸς τὴ Δύση. Κείμενο δεκατριῶν ἀπὸ αὐτοὺς κοινοποίησε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, τὸ 2016. Στὸ ἐν λόγῳ κείμενο οἱ συγκεκριμένοι θεολόγοι κατακρίνουν τοὺς παραδοσιακοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκούς τῆς χώρας τους, ὅτι ἔχουν συγκροτήσει ὁμάδες «φουνταμενταλιστικὲς καὶ ὑπερσυντηρητικές», ποὺ τὶς χαρακτηρίζουν «καταστροφικές». Ἀντίθετα τὸ Πατριαρχεῖο καὶ οἱ παραδοσιακοὶ κληρικοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ τονίζουν ὅτι ἀμύνονται στὸν οἰκουμενισμό, ὁ ὁποῖος θὰ καταστρέψει τὸ Ὀρθόδοξο ἦθος στοὺς πιστοὺς τῆς χώρας τους.
.               Στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, ὅπως εἶναι γνωστό, δὲν συμμετέσχε τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας, γιὰ λόγους κανονικοὺς καὶ μὴ τηρήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῶν προσυνοδικῶν διαδικασιῶν καὶ τῆς ἴδιας τῆς Συνόδου. Ἦταν μαζὶ μὲ τὰ Πατριαρχεῖα Ἀντιοχείας, Μόσχας καὶ Βουλγαρίας, ποὺ ἀπέσχον. (Σημ. Γιὰ τὸ θέμα βλ. σχ. Γεωργίου Ν. Παπαθανασοπούλου «Ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη – Ἐκκλησία-Προκαθήμενοι – Γεωπολιτική», ἐκδ. «Τῆνος», Ἀθῆναι 2017, σελ. 126-129). Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας παραιτήθηκε ἀπὸ μέλος τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν ἀπὸ τὸ τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 1990 καὶ ἔχει γενικὰ ἐπιφυλάξεις στοὺς θεολογικοὺς διαλόγους μὲ τοὺς ἑτεροδόξους.
.               Μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας παραδοσιακὰ ἔχει καλὲς σχέσεις. Οἱ σχέσεις ἀναπτύχθηκαν ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, μὲ τὴν βοήθεια, ποὺ προσέφερε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, στὴ χειμαζόμενη Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας. Οἱ ἀδελφικὲς σχέσεις ἐπισφραγίστηκαν, ὅταν ὁ Πατριάρχης Ἠλίας ἐπισκέφθηκε ἐπίσημα τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὅταν ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος μὲ τὴν περὶ αὐτὸν διευρυμένη Σύνοδο εἶχαν ἀποφασίσει τὴν διακοπὴ τῆς κοινωνίας μὲ τὸν Μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο. Προσφάτως ὁ κ. Ἠλίας, σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ἐξέφρασε τὴ βαθιά του θλίψη γιὰ τὰ θύματα τῶν καταστροφικῶν πυρκαγιῶν στὴν Ἀττική. Ἐπίσης ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας ἔχει ἄριστες σχέσεις μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου. Τὸ 2017 ὁ Πατριάρχης Ἠλίας κατήγγειλε τὴν Τουρκία, διότι στὰ κατεχόμενα ἐδάφη τῆς Κύπρου καταστρέφει, ἢ ἀφήνει νὰ καταστραφοῦν Ὀρθόδοξοι Ναοὶ καὶ Μονές, μεγάλης πολιτισμικῆς ἀξίας καὶ ποὺ εἶναι συνδεδεμένοι μὲ τὴν Παράδοση καὶ τὴν Πίστη τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ.
.               Ὅπως προηγουμένως γράφτηκε, ὁ Πατριάρχης Γεωργίας εἶναι 85 ἐτῶν καὶ τὸν περασμένο Ἰούλιο ἀνησύχησε τὸ Γεωργιανὸ λαὸ μία αἰφνίδια ἀδιαθεσία του. Οἱ γιατροὶ – θεράποντές του πάντως ἦσαν καθησυχαστικοί. Ὅμως ἡ ἡλικία εἶναι δεδομένη καὶ τὸν Νοέμβριο τοῦ 2017 ὁ Πατριάρχης Γεωργίας ὅρισε «σύνθρονό» του τὸν μητροπολίτη Σενάκι Σίο (Μουτζίρι), ὁ ὁποῖος θεωρεῖται ἱκανὸς καὶ πνευματικὸς κληρικός. «Σύνθρονος» σημαίνει ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Μητροπολίτης μπορεῖ νὰ ἐκπροσωπεῖ παντοῦ τὸν Πατριάρχη καὶ ὅταν ἀπουσιάζει νὰ παίρνει ἀποφάσεις. Τὸ ὅτι εἶναι «σύνθρονος» μπορεῖ νὰ δίνει στὸν Μητροπολίτη Σίο ἕνα προβάδισμα ἔναντι τῶν ἄλλων Μητροπολιτῶν γιὰ τὸν Πατριαρχικὸ θρόνο, ὅμως δὲν τὸν ἔχει ἐξασφαλίσει.
.               Μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης οἱ σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας εἶναι τυπικὲς καὶ στὰ θέματα τῶν διαλόγων καὶ τῶν ἀνοιγμάτων του πρὸς τὴ Δύση εἶναι ἀρνητικές. Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας ἐπιδιώκει νὰ λάβει τὴν πέμπτη θέση στὰ Δίπτυχα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, διότι Αὐτοκέφαλη φέρεται ὅτι ἀναδείχθηκε τὸ 484. Τὸ ἐγχείρημά της δὲν εἶναι καθόλου εὔκολο. Ὑπενθυμίζεται ὅτι πέμπτο στὴ σειρὰ τῶν πρεσβείων καὶ μετὰ τὰ τέσσερα πρεσβυγενῆ Πατριαρχεῖα εἶναι τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας.
.               Ὡς πρὸς τὶς σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, αὐτὲς εἶναι σὲ νεκρὸ σημεῖο. Σημειώνεται ὅτι, μετὰ ἀπὸ πολλὲς συζητήσεις καὶ ἐνστάσεις ἐκ μέρους τοῦ Πατριαρχείου τῆς Γεωργίας καὶ τελικὰ μὲ κρατικὴ παρέμβαση, ὁ Πάπας Φραγκίσκος ἐπισκέφθηκε τὴ Γεωργία καὶ εἶχε συνάντηση μὲ τὸν Πατριάρχη Ἠλία. Σημειώνεται ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἐπίσκεψη προκάλεσε πολλὲς ἀπορίες, ἀφοῦ στὴ Γεωργία Ρωμαιοκαθολικοὶ οὐσιαστικὰ δὲν ὑπάρχουν. Κατὰ τὴν τελευταία ἀπογραφὴ εἶναι κάτω του 0,5% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Ὅμως τὸ Βατικανὸ ἐπέμεινε στὴν ἐπίσκεψη, ἀφοῦ ἀνεξαρτήτως ἀριθμοῦ πιστῶν, ἐπιδιώκει ὁ Πάπας νὰ ἐμφανίζεται ὡς ὁ παγκόσμιος ἡγέτης ὅλων τῶν χριστιανῶν.-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

,

Σχολιάστε

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- IA´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ 2018

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

     ΜΕΡΟΣ IA΄

Μέρος Α´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018 -Α´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Β´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Β´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Γ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Γ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Δ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Δ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Ε´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- E´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος ϛ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- ϛ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος Ζ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Z´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Η´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- H´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος

.           Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι μία ἀκόμη μαρτυρικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Κληρικοί Της καὶ πιστὰ μέλη της ἦσαν οἱ πρωτοπόροι στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Πάντα μένει στὴ μνήμη μου ὁ λόγος Τούρκου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου σὲ διεθνὲς συνέδριο, στὴ Λευκωσία. Μὲ πικρία, ποὺ δὲν τὴν ἔκρυψε, σημείωσε πὼς οἱ Ἕλληνες εἶναι τυχεροὶ ποὺ ἔχουν κλῆρο προοδευτικὸ καὶ μπροστάρη στοὺς ἀγῶνες τους, σὲ ἀντίθεση, ὅπως εἶπε, μὲ τοὺς ὀπισθοδρομικοὺς θρησκευτικοὺς ἡγέτες τῆς Τουρκίας καὶ γενικὰ τοῦ Ἰσλάμ.
.           Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τὸ 2018 διέρχεται μία ἀπὸ τὶς δυσχερέστερες περιόδους τῆς 168ης ἱστορίας Της τόσο μὲ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ὅσο καὶ μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Οἱ σχέσεις Της μὲ τὴν Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ – Παπακώστα διέρχονται μία κρίσιμη φάση. Τὸ σημεῖο τῆς ὁμιλίας τοῦ Ἁλ. Τσίπρα στὴν Διεθνῆ Ἔκθεση Θεσσαλονίκης, ὅτι ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο καὶ στὸ πλαίσιο τῆς ἀναθεώρησης τοῦ Συντάγματος θὰ προχωρήσει «στὸν ἐξορθολογισμὸ τῶν σχέσεων καὶ τοὺς διακριτοὺς ρόλους Ἐκκλησίας καὶ Κράτους» προκάλεσαν ἀνησυχία στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο. Αὐτὸ γιατί σὲ σχέση μὲ αὐτὰ ποὺ παλαιότερα εἶχε συζητήσει μὲ τὸν κ. Τσίπρα διαπίστωσε μία στροφή του στὴ Θεσσαλονίκη.
.           Ὅταν ἐπῆλθε ἡ κρίση στὶς σχέσεις τοῦ κ. Ἱερωνύμου μὲ τὸν κ. Νίκο Φίλη, ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ δεύτερου ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, τότε τὰ ΜΜΕ ἔγραψαν ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔχει προσωπικὴ σχέση μὲ τὸν Πρωθυπουργὸ καὶ κατὰ κάποιο τρόπο τὸν ἐπηρεάζει. Προφανῶς ὄχι πνευματικά, ἀφοῦ τότε αὐτὴ ἡ σχέση ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ «πιστεύω» τοῦ Ἀλ. Τσίπρα, τὴν προσωπική του ζωὴ καὶ τὰ ὅσα προωθεῖ στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία. Ἐπίσης φαίνεται ὅτι ὁ κ. Ἱερώνυμος δὲν τὸν ἐπηρεάζει καὶ στὰ θέματα τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ποὺ ἀφοροῦν τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ μετὰ τὸν Νίκ. Φίλη Ὑπουργὸς Κώστας Γαβρόγλου συνεχίζει καὶ ἐπαυξάνει τὰ σχέδια τοῦ προκατόχου του στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καὶ στὰ ἄλλα μαθήματα τῆς κλασσικῆς Παιδείας καὶ τῆς Ἱστορίας. Μετὰ τὴ ΔΕΘ φαίνεται ὅτι δὲν ἐπηρεάζει τὸν Ἀλ. Τσίπρα οὔτε στὸ θέμα τῆς σχέσης Ἐκκλησίας – Πολιτείας, ὅπου εἶναι ἄγνωστες ἀκόμα οἱ βουλὲς τοῦ πρωθυπουργοῦ…
.           Ὁ κ. Ἱερώνυμος καὶ ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πιθανὸν νὰ κληθεῖ νὰ λάβει θέση καὶ νὰ δώσει τὸν πνευματικὸ ἀγώνα της σὲ τυχὸν πρόταση νὰ ἀλλάξει τὸ Ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος, νὰ ἀλλάξει ἡ νομικὴ ὑπόσταση τῆς Ἐκκλησίας (ἀπὸ ΝΠΔΔ σὲ ΝΠΙΔ), νὰ παύσει ἡ ἱστορικὰ καὶ ἠθικὰ κατοχυρωμένη συναλληλία καὶ οἱ «διακριτοὶ ρόλοι» νὰ σημαίνουν πλήρη περιθωριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν κοινωνία. Δὲν ἀποκλείεται νὰ τεθεῖ καὶ θέμα μισθοδοσίας τοῦ κλήρου, ποὺ εἶχε δοθεῖ σὲ ἀνταπόδοση τῆς ὑποχρεωτικῆς παραχώρησης τοῦ μεγαλύτερου μέρους τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας στὸ Κράτος.
.           Σὲ ὁρισμένα διοικητικὰ ζητήματα, ὅπως ἡ ἀπογραφὴ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ ἀλλαγὴ τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος ποὺ διέπει τὰ Ἱερὰ Ἡσυχαστήρια, ἡ κυβέρνηση ἱκανοποίησε αἰτήματα τοῦ κ. Ἱερωνύμου, ὅπως ὁ Ἀλ. Τσίπρας τοῦ ἔκαμε τὸ χατήρι νὰ διορίσει τὸν κ. Δήμτσα Διοικητὴ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, παραβλέποντας τὴν ἀξιοκρατία καὶ τὸ ἐθιμικὸ καθεστώς, τῆς συνεννόησης καὶ τῆς συναίνεσης τοῦ Φαναρίου. Ὅμως αὐτὰ εἶναι ψιχία μπρὸς στὰ ὅσα ἔχουν διαπραχθεῖ σὲ βάρος τοῦ ποιμνίου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας. Ὡς πρὸς τὴν ἐλάχιστη ἐκκλησιαστικὴ περιουσία ποὺ ἔχει ἀπομείνει καὶ παρὰ τὶς προσπάθειες τοῦ κ. Ἱερωνύμου, ἀπὸ τῆς ἀναρρήσεώς του στὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο, νὰ συνεργασθεῖ μὲ τὶς μετὰ τὸ 2008 κυβερνήσεις γιὰ τὴν κατοχύρωση καὶ ἀξιοποίησή της, ἐλάχιστα ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἐπιτύχει. Ἐπιτροπὲς συγκροτοῦνται, ἀποτελέσματα ὅμως δὲν ὑπάρχουν, ἐνῶ κράτος, τοπικὴ αὐτοδιοίκηση καὶ ἰδιῶτες καταπατοῦν καὶ ἰδιοποιοῦνται τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀκίνητα…
.           Τὸ σοβαρότερο ποιμαντικὸ ζήτημα, ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἀποχριστιανοποίηση τῆς κοινωνίας. Ἡ Ἑλλάδα γνωρίζει πρωτόφαντα γεγονότα. Ἡ κυβέρνηση προχωρεῖ μὲ γοργὰ βήματα πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνση ὑπὸ τὴν ἀδιαφορία τῆς πλειονοψηφίας τοῦ λαοῦ. Πρωθυπουργοί, Ὑπουργοὶ καὶ Βουλευτὲς πλέον δὲν ὁρκίζονται στὸ Εὐαγγέλιο, δείχνοντας φανερὰ τὴν ἀθεΐα τους. Τὸ οἰκογενειακὸ δίκαιο ἔχει ἀλλοιωθεῖ, ἀφοῦ ὑπάρχει μία ὁλομέτωπη ἐπίθεση στὸν θεσμὸ τῆς οἰκογένειας. Οἱ διευκολύνσεις στοὺς ἐφήμερους δεσμούς, μὲ τὰ συμφωνητικὰ συμβίωσης, ἡ ἐπέκταση τῶν συμφωνητικῶν καὶ σὲ ὁμόφυλα ζευγάρια, ἡ προσπάθεια οἱ ὁμόφυλοι νὰ υἱοθετοῦν καὶ παιδιά, μὲ τὴν ἰδέα ὅτι τὸ ὁμόφυλο ζευγάρι εἶναι ἴσης βιολογικῆς καὶ ἠθικῆς ἀξίας μὲ τὸ φυσικὸ ζευγάρι, οἱ «ἔμφυλες ταυτότητες», ποὺ 15 ἐτῶν παιδὶ μπορεῖ νὰ ἀποφασίζει γιὰ τὸ φύλο του… Τὰ θρησκευτικὰ πλέον κατάντησαν ἕνα διεθνιστικὸ πολυθρησκευτικὸ καὶ πολυπολιτισμικὸ μάθημα, ποὺ θὰ μποροῦσαν οἱ ἐμπνευστές του νὰ τὸ στείλουν νὰ διδάσκεται ἐπίσης στοὺς ἀνιμιστὲς τῆς Τανζανίας ἢ στοὺς ἀντβεντιστὲς τῶν ΗΠΑ. Μὲ κάθε δηλαδὴ τρόπο προωθεῖται ἡ ἰδεολογία τοῦ Ἱδρύματος Σόρος γιὰ κατάργηση ἐθνικῶν συνόρων, θρησκειῶν, γλωσσῶν, ἱστοριῶν, ἀξιῶν, ἰδιοπροσωπιῶν, καὶ γιὰ προώθηση τῆς παγκόσμιας ἑνιαίας ἀνθρώπινης ἀντίληψης καὶ τῆς μίας κυβέρνησης, ποὺ θὰ τὴν κατευθύνει.
.           Στὰ ἐθνικὰ θέματα ἡ Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζει τὴν ἐπισημοποίηση τῆς φαλκίδευσης τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας στὴ Μακεδονία, μὲ τὴ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Οἱ σημερινοὶ Μητροπολίτες στὴ Μακεδονία καλοῦνται νὰ μιμηθοῦν τὸ παράδειγμα τοῦ ἐθνομάρτυρος Μητροπολίτου Γρεβενῶν Αἰμιλιανοῦ καὶ τοῦ Μητροπολίτου Καστορίας Γερμανοῦ Καραβαγγέλη καὶ νὰ ὑπερασπιστοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ τὸ ποίμνιό τους, ἔναντι τῶν σχεδίων τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης, τῶν Σκοπιανῶν, τοῦ ξένου παράγοντα καὶ τοῦ Φαναρίου.
.           Στὶς ἀρχὲς Σεπτεμβρίου καὶ στὴ Σύναξη τῶν Ἀρχιερέων στὴν Κωνσταντινούπολη συζητήθηκε τὸ θέμα τῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῶν Σκοπίων. Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος κάλεσε τοὺς Μητροπολίτες τῆς Μακεδονίας νὰ ἐκφράσουν τὴν ἄποψή τους γιὰ τὴν σχισματικὴ Ἐκκλησία. Ὅλοι τους δὲν ἔθεσαν τὸ ζήτημα ὅτι ἡ σχισματικὴ Ἐκκλησία τοῦ γειτονικοῦ κράτους εἶναι ὑπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας, τὸ ὁποῖο ἔχει ἐκλέξει ἐκεῖ κανονικὸ Ἀρχιεπίσκοπο καὶ διαθέτει κανονικοὺς Ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, μοναχοὺς καὶ μοναχές. Αὐτὸ θεώρησαν ὅτι δὲν εἶναι δικό τους ζήτημα καὶ ἂς τὸ λύσει ὁ κ. Βαρθολομαῖος μὲ τὴ Σερβικὴ Ἐκκλησία. Ἦσαν ὅμως ὅλοι ἀπόλυτοι, ὅτι σὲ περίπτωση ποὺ ἀνακηρυχθεῖ ἀπὸ τὸ Φανάρι Αὐτοκέφαλη ἡ Ἐκκλησία τῶν σχισματικῶν δὲν θὰ πρέπει νὰ πάρει τὸ ὄνομα «Μακεδονικὴ Ἐκκλησία». Ὁ Πατριάρχης τοὺς εἶπε ὅτι εἶναι ἀποφασισμένος, ὅπως στὴν Οὐκρανία, νὰ προχωρήσει στὴν αὐτοκεφαλία τῆς Ἐκκλησίας τῶν Σκοπίων χωρὶς αὐτὴ νὰ ἔχει τὸ ὄνομα «Ἐκκλησία τῆς Μακεδονίας», ἢ «Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀχριδῶν καὶ πάσης Μακεδονίας»… Ὅμως οἱ Μητροπολίτες τῆς Μακεδονίας ἀμφιβάλλουν ἂν οἱ Σκοπιανοὶ σχισματικοὶ Ἀρχιερεῖς θὰ τηρήσουν τὰ ὅσα θὰ συμφωνηθοῦν…
.           Ἡ στάση τοῦ κ. Ἱερώνυμου στὸ ἐθνικὸ θέμα εἶναι ὑποτονική. Προσωπικὰ ἐλάχιστα ἐξετέθη καὶ γιὰ τὴ στάση του πῆρε τὰ εὔσημα τῆς κυβέρνησης καὶ τῶν ΜΜΕ, ποὺ τὴν στηρίζουν. Σημειώνεται ἡ πρόσφατη ἀποκάλυψη τοῦ wikileaks, ὅτι ἡ ἀμερικανικὴ πρεσβεία σὲ ἀπόρρητο τηλεγράφημά της, μετὰ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου ἀπὸ τὶς ΗΠΑ καὶ τὴν ἐκεῖ ἀποτυχημένη μεταμόσχευση ἥπατος, ἐξέφρασε τὴν ἄποψη ὅτι «ἡ ἐπιλογὴ ἑνὸς διαδόχου του κατὰ πᾶσα πιθανότητα θὰ ἐπηρεάσει τὴ συζήτηση θεμάτων πολιτικῆς καὶ κυρίως τὸ Μακεδονικὸ ζήτημα τοῦ ὀνόματος». Ἕως τὴν ὥρα ποὺ γράφονται οἱ γραμμὲς αὐτὲς τὸ συγκεκριμένο κείμενο δὲν ἔχει διαψευστεῖ.
.           Σοβαρὸ πρόβλημα γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ αἰτία τῆς ἐλάχιστης ἀντίδρασής της στὴν ἐπιχειρούμενη μὲ ἐντατικοὺς ρυθμοὺς ἀποχριστιανοποίηση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας εἶναι ἡ ἔλλειψη ἱεραποστολικοῦ ζήλου καὶ παρρησίας λόγου ἀπὸ πολλοὺς Ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς. Ἔχει χαθεῖ γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἡ νεολαία. Ἔχει χαθεῖ ἡ γνωριμία μὲ τὰ νέα ζευγάρια καὶ ἡ συζήτηση μὲ αὐτὰ περὶ γάμου καὶ οἰκογένειας. Ἔχει χαθεῖ ἡ ἐπαφή, ἡ ἔξοδος πρὸς τὰ νιάτα. Οἱ μεμονωμένες προσπάθειες ἀρχιερέων καὶ ἱερέων εἶναι σταγόνα στὸν ὠκεανό. Εἶναι πάντως ἑστίες πνευματικῆς ἀντίστασης, κάτι τὸ παρήγορο.
.           Στὴ σημερινὴ παρακμὴ τῆς κοινωνίας εἶναι πρόκληση καὶ σκάνδαλο Ἀρχιερεῖς νὰ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὸ ποίμνιό τους. Εἶναι πρόκληση νὰ ἐμφανίζονται ἀποκλειστικὰ καὶ συχνότατα σὲ ἀρχιερατικὰ συλλείτουργα, νὰ διαφημίζονται κυρίως γιὰ τὶς γεωργικές τους ἐπιδόσεις, νὰ συζητοῦνται γιὰ τὰ πολυτελῆ ἄμφιά τους, νὰ θεωροῦν ὅτι ἐπιτελοῦν τὸ ποιμαντικὸ ἔργο τους μὲ τὸ νὰ ἐκδίδουν κάποιες ἀνούσιες ἐγκυκλίους μέσα στὸ χρόνο καὶ ἄλλοι νὰ προσκολλῶνται στὴν ἀνάγνωση τοῦ Τύπου καὶ στὴν ἀνάπτυξη τῶν δημοσίων σχέσεών τους. Πέραν τῶν ἄλλων ὑπολειτουργοῦν οἱ παραγωγικὲς σχολὲς γιὰ ἱερεῖς β΄ κατηγορίας, ποὺ ἐπανδρώνουν τὶς μὲ πολλὰ κενὰ ἱερέων κωμοπόλεις καὶ τὰ χωριά.
.           Ὑπάρχουν στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἕντεκα Ἀρχιερεῖς, 80 ἐτῶν. Φυσικὰ ἔχουν τὶς δυσκολίες τους στὴ διαποίμανση τοῦ λαοῦ. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πρότεινε στὴ Σύνοδο νὰ μεταβοῦν σὲ δύο ἀπὸ αὐτοὺς Ἔξαρχοι (Σημ. Δὲν εἶναι μόνο τὸ Πατριαρχεῖο ποὺ στέλνει Ἐξάρχους..) καὶ νὰ συζητήσουν μαζί τους τὴν παραίτησή τους. Ἡ πρόταση δὲν ἐγκρίθηκε ἀπὸ τὴν ΔΙΣ, ὡς μὴ σωστὴ συμπεριφορὰ πρὸς πολιοὺς Ἱεράρχες καὶ ὡς μὴ συμβατὴ μὲ τὸν Καταστατικὸ Χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες.
.           Εὐκολότερα προβάλλεται στὴν κοινὴ γνώμη ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸ σημαντικό, εἶναι ἡ ἀλήθεια, κοινωνικό της ἔργο. Πρόκειται περὶ ὑπαρκτοῦ κινδύνου νὰ καταντήσει ἡ Ἐκκλησία κοινωνικὴ ὑπηρεσία τοῦ κράτους καὶ ἁπλῶς νὰ συμπληρώνει τὰ πολλὰ κενά του στὴν κοινωνικὴ πρόνοια… Ὁ κύριος σκοπὸς τῆς Ἐκκλησίας δὲν εἶναι νὰ καταστεῖ τὸ συμπλήρωμα τοῦ κράτους καὶ νὰ δείχνει καλὸ πρόσωπο στὴν κοινωνία, ὅπως τὰ πολλὰ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα, ἀλλὰ ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου καὶ βεβαίως, στὸ πλαίσιο αὐτό, ἡ ἔμπρακτη ἀγάπη στὸν συνάνθρωπο. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει καταντήσει νὰ μὴν ἔχει μαρτυρία ζωῆς, ἀλλὰ μόνο φροντίδα γιὰ τὸ κοινωνικὸ πρόσωπό της καὶ μάλιστα αὐτὴ ἡ φροντίδα γίνεται τυποποιημένα, μέσῳ ΜΚΟ καὶ ἰδιωτικῶν ἐπιχορηγήσεων…
.           Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀνέπτυξε τὶς Ἀνώτατες Ἐκκλησιαστικὲς Σχολές, βλέποντας τὴν ὑποβάθμιση τῶν θεολογικῶν σχολῶν. Εἶναι λυπηρὸ ὅτι οἱ θεολογικὲς σχολὲς δὲν ἔχουν σχεδὸν καμία συνεργασία μὲ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἀκολουθοῦν ἕναν δρόμο νοησιαρχικό, σχολαστικὸ καὶ μακρὰν τῆς Ὀρθόδοξης πνευματικότητας.
.           Στὶς διορθόδοξες σχέσεις ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀντιμετωπίζει σφοδρὴ ἐκκλησιαστικὴ ἐπίθεση ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ προσωπικὰ ἀπὸ τὸν Προκαθήμενό του κ. Βαρθολομαῖο. Στὸ 2018 ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν βρίσκεται στὰ πολιτικὰ δικαστήρια μὲ τὸ Φανάρι, γιατί θέλησε ἀντικανονικὰ νὰ ἀποκτήσει ναὸ μὲ τὸν πέριξ αὐτοῦ χῶρο μέσα στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν. Ἐπίσης χωρὶς νὰ ἐρωτήσει, κατὰ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, τὸν κυρίαρχο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος διοργάνωσε ἐντός του 2018 «οἰκολογικὸ συνέδριο» στὴν Ἑλληνικὴ πρωτεύουσα καὶ στὰ τουριστικὰ νησιὰ τοῦ Ἀργοσαρωνικοῦ…
.           Ὁ κ. Βαρθολομαῖος προκάλεσε καὶ πάλι ἐνόχληση στὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ σὲ Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὸ νὰ προσκαλέσει στὴ Σύναξη τῶν Ἀρχιερέων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου (1-3 Σεπτεμβρίου 2018) καὶ τοὺς Ἀρχιερεῖς τῶν «Νέων Χωρῶν» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Βασικὸς Κανόνας τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὅτι οἱ Ἀρχιερεῖς δὲν μποροῦν νὰ μετέχουν σὲ δύο Ἱεραρχίες. Ἀφοῦ οἱ Ἀρχιερεῖς τῶν «Νέων Χωρῶν» ἀνήκουν, συνεδριάζουν καὶ ἐκλέγονται ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἀπολύτως ἀντικανονικὸ νὰ μετέχουν καὶ τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου. Ὁ κ. Βαρθολομαῖος καὶ ἡ περὶ αὐτὸν Σύνοδος αὐθαιρετοῦν, γιὰ νὰ δείξουν τὸ ἀπαράδεκτο, ὅτι οἱ Νέες Χῶρες τοὺς ἀνήκουν… Ἀπαράδεκτο ἰδιαίτερα μετὰ τὴν ἐνέργεια τοῦ Πατριάρχου στὴν Οὐκρανία. Ἴδιες περιπτώσεις, διαφορετικὴ μεταχείριση ἀπὸ τὸ Φανάρι.
.           Τὸ λυπηρὸ εἶναι ὅτι Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὄχι μόνο ἀπὸ τὶς «Νέες Χῶρες», ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀκόμη καὶ αὐτοὶ ποὺ ἐξελέγησαν ἐπὶ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου καὶ ἔχουν πικρότατα βιώματα ἀπὸ τὴ συμπεριφορὰ τοῦ Πατριάρχου σὲ Ἐκεῖνον, ἀκόμη καὶ αὐτοὶ ποὺ ἐξελέγησαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ποὺ ἦρθε σὲ σύγκρουση μὲ τὸ Φανάρι γιὰ νὰ ἐκλεγοῦν, ὑπερβαίνουν τὰ ὅρια τοῦ σεβασμοῦ καὶ τῆς τιμῆς πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ κ. Βαρθολομαίου καὶ συμπεριφέρονται ὡς δόκιμοι μοναχοὶ πρὸς τὸν Ἡγούμενό τους.
.           Εἶναι λυπηρὸ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, ποὺ δείχνουν νὰ κυριαρχεῖ μέσα τους ὁ φόβος «μὴν τοὺς μαλώσει» ὁ Πατριάρχης, μὴν τοὺς ἐκφράσει παράπονα, ὅτι συμπεριφέρονται ἀγνωμόνως πρὸς τὴν «Μητέρα Ἐκκλησία», πρὸς τὸ «Πονεμένο Φανάρι». Τὸ αἴσθημα τοῦ φόβου, μαζὶ τὸ ἐπικάλυμμά του, ποὺ εἶναι τὸ συναίσθημα πρὸς τὴν Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινούπολης φαίνεται ὅτι κυριαρχοῦν ἐπὶ τῆς Κανονικότητας, τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Τάξεως καὶ τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Μητροπολίτες ποὺ δὲν μετέβησαν στὴν Σύναξη τῆς Κωνσταντινούπολης προέβαλαν λόγους ἀσθενείας, γήρατος, ἢ ἀπασχόλησης στὴ Μητρόπολή τους καὶ οὐδεὶς προέβαλε λόγους κανονικότητας… Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάσταση πολλῶν Μητροπολιτῶν στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὸ 2018. Λυπηρό, ἀλλὰ μὲ αὐτοὺς πρέπει οἱ ἄλλοι Ἀρχιερεῖς, ὁ ὑπόλοιπος κλῆρος καὶ ὁ πιστὸς λαὸς νὰ ζήσουν καὶ νὰ ἀγωνισθοῦν γιὰ τὴν πνευματικὴ ἐπιβίωση τῆς Ἐκκλησίας.
.           Πολλοὶ διερωτῶνται ἂν ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θὰ ἐγκρίνει τὴν ἐνέργεια τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὴν Οὐκρανία. Μὲ τὰ δεδομένα ὅτι, ὅπως ἀναφέρθηκε προηγουμένως, σὲ πολλοὺς Ἀρχιερεῖς δὲν ἰσχύει ἡ προτεραιότητα τῆς ἐπισκοπικῆς τους συνείδησης, ἀλλὰ βάζουν σὲ προτεραιότητα τί εἰκόνα θὰ παρουσιάσουν στὸν «Κύρη» τους Πατριάρχη δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει αἰσιοδοξία ὅτι σὲ μία ἐνδεχόμενη ψηφοφορία θὰ ἐνεργήσουν σύμφωνα μὲ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες. Ἂν ἡ ψηφοφορία γίνει μυστική, τότε ὑπάρχει ἡ ἐλπίδα ἡ πλειονοψηφία τῶν Ἀρχιερέων νὰ μὴν ἐγκρίνει τὴν ἐνέργεια τοῦ Πατριάρχου καὶ νὰ μὴν ὑπάρχει στὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὸ στίγμα ὅτι συνέπραξε μὲ τὸ Φανάρι στὴν πρόκληση σχίσματος στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
.           Νέα πρόκληση ἀπὸ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο πρὸς τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ προσωπικὰ πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο μέσα στὸ 2018 εἶναι, ποὺ ἔρχεται γιὰ δεύτερη φορά, μέσα στὸ 2018, στὴν Ἀθήνα. Σκοπός του νὰ βραβευθεῖ ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Βουλῆς γιὰ τὸ οἰκολογικό του ἔργο (!!!). Ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἔχει βρεῖ τὴν οἰκολογία γιὰ νὰ συγκεντρώνει βραβεῖα καὶ ἐπαίνους. Σὰν τὸν Ὓβ Κουστό. Μὲ τὴν οἰκολογία καὶ τὰ ἀνοίγματά του πρὸς τὸ Βατικανὸ δὲν μένει στὴν ἀφάνεια.
.           Ὁ κ. Βαρθολομαῖος κατὰ τὴ διαμονή του στὴν Ἀθήνα θὰ μεταβεῖ στὸ Μάτι γιὰ νὰ τελέσει Τρισάγιο στὴ μνήμη τῶν θυμάτων τῆς τραγωδίας τῆς ἐκεῖ πυρκαγιᾶς. Ἐπειδὴ ἡ Ἐκκλησία δὲν ἔχει συναισθηματισμούς, οὔτε πρέπει νὰ παίζει ἐπικοινωνιακὰ – λαϊκιστικὰ παιχνίδια, ποὺ μιλᾶνε στὸ θυμικὸ τῶν ἀνθρώπων καὶ ἀποσποῦν τὸ εὔκολο, ἀλλὰ χωρὶς οὐσία καὶ βάθος χειροκρότημα, ἀρκοῦσε στὸν κ. Βαρθολομαῖο τὸ Τρισάγιο ποὺ τέλεσε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπως ἔκαμαν καὶ οἱ ἄλλοι Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπίσκοποι. Οὐδεὶς ἀπὸ αὐτοὺς διενοήθη νὰ ἔρθει στὴν Ἑλλάδα νὰ τελέσει Τρισάγιο. Τὸ Μάτι ἔχει τὸν Μητροπολίτη του, ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὴν Ἐκκλησία, ἔχει τὸν Προκαθήμενο τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. Γιατί αὐτοὶ πρέπει νὰ «καπελωθοῦν» ἀπὸ τὸν Πατριάρχη; Ποιό τὸ κέρδος γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν, φρικτῷ τῷ τρόπω, θανόντων στὸ Μάτι ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ κ. Βαρθολομαίου; Αὐτὴ ἡ ἐπικοινωνιακὴ κοσμικὴ ἀντίληψη δὲν κάνει καλὸ στὴν Ἐκκλησία, οὔτε στὸν κ. Βαρθολομαῖο, παρὰ τὰ φαινόμενα.
.           Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχου, τὸ Τρισάγιο στὸ Μάτι καὶ ἡ βράβευσή του θὰ γίνουν τὶς ἡμέρες ποὺ συνεδριάζει ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος! Στὸ Μάτι θὰ μεταβεῖ τὴν ὥρα ποὺ ὁ οἰκεῖος Μητροπολίτης Κηφισίας Κύριλλος θὰ ἀναγιγνώσκει στὴν Ἱεραρχία τὴν εἰσήγησή του! Ἐπίσης τὴν ὥρα ποὺ ὁ Πατριάρχης θὰ βραβεύεται, ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος θὰ τιμᾶ τὸν Μητροπολίτη Καρυστίας κ. Σεραφεὶμ γιὰ τὰ 50 χρόνια Ἀρχιερατείας του! Διερωτᾶται πάλι κανεὶς γιατί προκαλεῖ τόσο ὁ Πατριάρχης τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ τὸν Προκαθήμενό της, ποὺ ἄλλοτε ἦταν πιστός του φίλος καὶ ὑπηρετοῦσε τὰ συμφέροντα τοῦ Φαναρίου;…
.           Στὰ διορθόδοξα δὲν δίδεται κάποια βαρύτητα. Ἀποστέλλονται καθηκόντως Ἀρχιερεῖς στὶς ἐπιτροπές, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν κάποια ἀποτελέσματα ἀπὸ τὴν παρουσία τους. Γενικὰ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος αὐτὸν τὸν καιρὸ ἐπικρατεῖ ἡ ἐσωστρέφεια. Ἀποφεύγει νὰ λαμβάνει θέση ἐπὶ τῶν διορθοδόξων ζητημάτων, ποὺ προκύπτουν, ὅπως ἐπίσης δὲν συμμετέχει σὲ διορθόδοξες συναντήσεις. Ἐπίσης κρατάει σὲ χαμηλὰ ἐπίπεδα τὶς διαχριστιανικὲς σχέσεις. Μία ἐξαίρεση στὴν ἐσωστρέφεια εἶναι τὸ Γραφεῖο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὶς Βρυξέλλες καὶ παρὰ τῇ Εὐρωπαϊκῇ Ἑνώσει. Ἡ παρουσία του εἶναι ὑψηλοῦ ἐπιπέδου καὶ ἀνταποκρίνεται στὴν ἀποστολή του νὰ ἐκπροσωπεῖ ἐπαξίως στὸ κέντρο τῆς Εὐρώπης τὸν Ὀρθόδοξο Ἑλληνικὸ Λαό. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἐπιδιώκει νὰ κλείσει τὸ ὡς ἄνω γραφεῖο, κάτι ποὺ ἐπιθυμοῦν καὶ κάποιοι Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ποὺ κινοῦνται εἴτε ἀπὸ ὠφελιμιστικοὺς λόγους, εἴτε ἀπὸ φθόνο γιὰ τὸ σημαντικὸ ἔργο, γιὰ τὸ ὁποῖο ἱδρύθηκε καὶ τὸ ὁποῖο ἐπιτελεῖ.
.           Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος συνεχίζει νὰ προσφέρει πολλὰ στὴν ἱεραποστολὴ στὴν Ἀφρικὴ καὶ στὴ διαποίμανση τῶν ἁπανταχοῦ τῆς Γῆς Ἑλλήνων, μὲ τοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς ποὺ θέτει στὴ διάθεση τῶν Πατριαρχείων Ἀλεξανδρείας καὶ Κωνσταντινουπόλεως. Βεβαίως τὸ Φανάρι θεωρεῖ ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὸ (ἐξ) ὑπηρετεῖ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος… Οὐδεμία εὐγνωμοσύνη. Ἀντίθετα «χολὴ ἀντὶ τοῦ μάννα». Στὴν ἱεραποστολὴ περιλαμβάνονται καὶ οἱ 150 ὑποτροφίες ποὺ προσφέρει γιὰ σπουδὲς στὴν Ἑλλάδα σὲ σπουδαστὲς διαφόρων Ἐκκλησιῶν.-

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ διπλὸ πρόσωπο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                 Ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐμφανίζεται στὴν ἐξουσία μὲ δύο πρόσωπα. Τὸ ἕνα εἶναι τὸ πρακτικό. Εἶναι ὁ σκοπὸς νὰ διατηρηθεῖ στὴν ἐξουσία ἐξυπηρετώντας καὶ ἔχοντας στὸ πλευρό του τὸν ἰσχυρὸ ξένο παράγοντα, ΗΠΑ καὶ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, εἰδικότερα τὴ Γερμανία. Εἶναι τὰ κράτη στὶς πρεσβεῖες τῶν ὁποίων ὡς νέοι οἱ σημερινοὶ ἐξουσιαστὲς ἔκαμαν πορεῖες διαμαρτυρίας… Καὶ ὡς ἀντιπολίτευση ἔλεγαν τὰ ἀπολαυστικὰ παραμύθια, ὅτι θὰ τὰ κάνουν νὰ χορεύουν στὸν σκοπό τους…
.            Τὸ ἄλλο πρόσωπο εἶναι τὸ ἰδεολογικό. Στὰ θέματα τῆς ἀπαξίωσης τῆς Παιδείας, τῆς Παράδοσης, τῆς Γλώσσας, τῶν Ἐθνικῶν Θεμάτων, τῆς ἴδιας της Ζωῆς οἱ ἰδέες τῆς ἰντελιγκέντσιας τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στηρίζονται ἀπὸ τὸν ξένο παράγοντα. Πάντα αὐτὸς θέλει νὰ ἀφομοιωθοῦν οἱ Ἕλληνες στὴν παγκοσμιοποίηση.
.            Ὑπάρχει καὶ ἡ ἐκ μέρους τῶν ἰδεολογικῶν καθοδηγητῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἀντιμετώπιση τῆς σύγχρονης ἱστορίας καὶ τῶν ἡγετῶν τῆς 17ης Νοέμβρη. Ὁ ἰσχυρὸς ξένος παράγοντας δείχνει πλέον μίαν ἀδιαφορία ὡς πρὸς τὴν ἀλήθεια τῶν ἱστορικῶν γεγονότων τῆς περιόδου 1946 – 1960 καὶ ὡς πρὸς τὴν τρομοκρατία, μία χλιαρὴ ἀντίδραση. Προηγοῦνται γι’ αὐτὸν τὰ σημερινὰ στρατηγικά του συμφέροντα…
.             Ἡ σύγχρονη ἱστορία ἀπὸ τὴν ἰντελιγκέντσια τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, μὲ τὴν ἀνοχὴ τοῦ κ. Παν. Καμμένου καὶ τῆς κας Κατ. Παπακώστα, γράφεται μονομερῶς. Ἐπανέρχεται ἡ Μακρόνησος καὶ τὸ τί ὑπέφεραν οἱ κομμουνιστὲς μετὰ τὸν Ἐμφύλιο… Ὁ κάθε δημοκρατικὸς πολίτης καταδικάζει τὰ βασανιστήρια, τὶς ἐξορίες, τὶς βίαιες συμπεριφορές, ἀλλὰ γιὰ κάθε περίπτωση, Ἀριστερὰ ἢ Δεξιά. Δὲν ὑπάρχουν καλὰ βασανιστήρια γιὰ τὴν Ἀχμάτοβα καὶ κακὰ γιὰ τὴν συντρόφισσα τῆς Μακρονήσου. Δὲν ὑπάρχουν κακὲς ἐξορίες γιὰ τοὺς Ἕλληνες κομμουνιστὲς στὴν Ἰκαρία καὶ καλὲς ἐξορίες στὰ γκουλάγκ τῆς Σιβηρίας. Δὲν ὑπάρχουν κακὲς συμπεριφορὲς γιὰ λογίους κομμουνιστὲς καὶ καλὲς γιὰ τὸν Πάστερνακ καὶ τὶς χιλιάδες τῶν διαφωνούντων συγγραφέων στὴν ΕΣΣΔ καὶ στὶς χῶρες – δορυφόρους της.
.               Ποτέ, ΠΟΤΕ, δὲν ἀκούστηκε ἀπὸ κομμουνιστὴ καὶ εἰδικότερα ἀπὸ αὐτὸν ποὺ ἐξορίστηκε ἢ βασανίστηκε, μία, ἔστω ΜΙΑ, κουβέντα συμπάθειας πρὸς ὅλους ὅσοι ὑπέφεραν ἀπὸ τὰ βασανιστήρια καὶ μαρτύρησαν στὰ γκουλάγκ. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ οὐδέποτε ἀναφέρθηκε στὴν τύχη τῶν ἡττημένων στὴν Ρωσία καὶ στὶς ἄλλες κομμουνιστικὲς χῶρες, ἀκόμη καὶ τῶν κομμουνιστῶν ποὺ ἔπεφταν στὴ δυσμένεια τῶν ἡγετῶν τῶν Κ.Κ.. Ἀντίθετα, ἀντέδρασε ὅταν ἐτέθη ἀπὸ τὴν Λετονία τὸ θέμα καταδίκης τῶν ἀπάνθρωπων πράξεων, ποὺ διέπραξαν τὰ κομμουνιστικὰ καθεστῶτα.
.              Ἡ ἀναφορὰ στὶς πραγματικὲς διαστάσεις τῆς ἱστορίας κατὰ τὴ δεκαετία τοῦ 1950 στὴν Ἑλλάδα καὶ στὶς κομμουνιστικὲς χῶρες, καθὼς καὶ στὸ ἐσωτερικό του ΚΚΕ καὶ τῆς ΕΔΑ, δείχνει τὴν διαφορὰ στὶς συμπεριφορὲς τῶν δύο συστημάτων ἐξουσίας, τῆς κομμουνιστικῆς καὶ τῆς δημοκρατικῆς.
.              Οἱ ἰδεολογικοὶ καθοδηγητὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἔχουν ἐπιλέξει αὐτὸ τὸ διπλὸ πρόσωπο γιὰ τὸ Κόμμα, στὴν ἐξουσία νὰ ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν ἰσχυρῶν καὶ νὰ δείχνει «ἐκσυγχρονιστικό», ἀλλὰ σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὴν πρόσφατη ἱστορία νὰ εἶναι προσκολλημένο στὴν μεταπολεμικὴ καὶ ψυχροπολεμικὴ κομμουνιστικὴ προπαγάνδα καὶ στὰ περὶ «ἠθικοῦ πλεονεκτήματος». Τόσο μπροστὰ ἔχουν προχωρήσει…. –

Σχολιάστε

ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ, Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ σχίσμα, ἡ Οὐκρανία καὶ ἡ Αὐτοκέφαλη Ἑλλάδα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ αἰῶνες ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι σὲ σχίσμα. Αἰτία, ἡ ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου νὰ ἀγνοήσει τὴν κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας καὶ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, στοῦ ὁποίου ἕως σήμερα τὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, καὶ νὰ στείλει ἐξάρχους (ἀντιπροσώπους) του στὸ Κίεβο γιὰ νὰ συνεννοηθοῦν μὲ τὴν ἐκεῖ κυβέρνηση καὶ τοὺς σχισματικοὺς Ὀρθοδόξους τῆς χώρας. Σκοπός του νὰ τοὺς δοθεῖ τὸ αὐτοκέφαλο, δηλαδὴ ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἀνεξαρτησία ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, παραγνωρίζοντας τὰ ἑκατομμύρια τῶν Ὀρθοδόξων στὴν Οὐκρανία, ποὺ εἶναι πιστοὶ στὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία.
.               Ἡ ἀντίδραση τῆς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας στὴν ἐνέργεια τοῦ κ. Βαρθολομαίου ἦταν ἄμεση. Ἡ ἀπόφασή της, στὶς 14 Σεπτεμβρίου 2018, ἔχει ὅμοια χαρακτηριστικὰ μὲ τὸ μεγάλο σχίσμα τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴ Δυτική, τὸ 1054, πλὴν τοῦ λιβέλου καὶ τοῦ ἀναθέματος ἐκ μέρους τῶν δύο Ἐκκλησιῶν. Μὲ τὴν Παπικὴ Ἐκκλησία οἱ Ὀρθόδοξοι δὲν ἔχουν ἀπὸ τότε ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, δὲν ἀναγνωρίζουν τὸν Πάπα ὡς κανονικὸ Πρωθιεράρχη καὶ φυσικὰ δὲν μετέχουν σὲ ὁποιαδήποτε δραστηριότητα τοῦ Βατικανοῦ.
.               Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας διακόπτει τὴ μνημόνευση τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ποὺ πάει νὰ πεῖ ὅτι πλέον δὲν τὸν ἀναγνωρίζει. Ἐπίσης διακόπτει τὸ συλλείτουργο μὲ τοὺς ἱεράρχες τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ σημαίνει ὅτι παύει κάθε ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μαζί τους. Ἀκόμη διακόπτει τὴ συμμετοχὴ τῆς ρωσικῆς Ἐκκλησίας σὲ ὅλες τὶς διορθόδοξες συναντήσεις, τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους καὶ σὲ κάθε διαχριστιανικὸ ὀργανισμό, ποὺ προεδρεύεται ἢ συμπροεδρεύεται ἀπὸ ἐκπροσώπους τοῦ Φαναρίου.
.               Ἕως σήμερα ὑπὲρ τῆς ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἔχουν ἐκδηλωθεῖ οἱ Πατριάρχες Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας, Ἱεροσολύμων, Σερβίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας καὶ οἱ Προκαθήμενοι τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν Κύπρου, Πολωνίας καὶ Τσεχίας – Σλοβακίας. Ὁ Πατριάρχης Ρουμανίας καὶ οἱ Ἀρχιεπίσκοποι τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀλβανίας ἔχουν ἐπίσης τὶς ἐπιφυλάξεις τους γιὰ τὴν ἐνέργεια τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.
.               Ἐπακόλουθο τῆς ἐνέργειας τοῦ Φαναρίου στὴν Οὐκρανία πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἄμεση ἐπέκταση τοῦ αὐτοκεφάλου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδας σὲ ὅλη τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπικράτεια. Αὐτὸ διότι κοινὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα στὶς δύο περιπτώσεις. Οἱ Οὐκρανοὶ μὲ τοὺς Ρώσους εἶναι τὸ ἴδιο γένος, ὅπως οἱ Ρωμιοὶ τῆς Πόλης μὲ τοὺς ἄλλους Ἕλληνες. Κράτος ἀνεξάρτητο ἡ Οὐκρανία, κράτος ἀνεξάρτητο καὶ ἡ Ἑλλάδα. Δὲν μπορεῖ λοιπὸν τὸ Φανάρι νὰ παίρνει ἀπόφαση γιὰ αὐτοκεφαλία στὴν Οὐκρανία καὶ νὰ μὴν κάνει τὸ ἴδιο στὴν Ἑλλάδα. Ἠθικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ ὀφείλει νὰ προχωρήσει ἄμεσα στὴν πλήρη ἔνταξη τῶν Μητροπόλεων τῶν Νέων Χωρῶν, τῆς Κρήτης καὶ τῆς Δωδεκανήσου στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς ὅρους καὶ προϋποθέσεις. Ἔτσι θὰ δείξει ὅτι δὲν αὐθαιρετεῖ ἀποφασίζοντας ἀνάλογα μὲ τὰ συμφέροντά του. Ἂν τὰ πολιτικὰ καὶ ἐθνικὰ προβλήματα τῆς Οὐκρανίας μὲ τὴν Ρωσία ἐξωθοῦν τὸν κ. Βαρθολομαῖο στὸ αὐτοκέφαλό της, τότε μείζονα εἶναι τὰ ἀνάλογα ζητήματα, ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ἑλλάδα μὲ τὴν Τουρκία.-

ΥΓ. Ὅταν τελείωσα τὸ ἄρθρο ἀνέγνωσα τὸ Δελτίο Τύπου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὅτι στὶς 16 Σεπτεμβρίου ὁ κ. Βαρθολομαῖος «ἀνεχώρησεν ἀεροπορικῶς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δι’ ὀλιγοήμερον ἀνάπαυσιν». Τίποτε ἄλλο. Οὔτε ποῦ πάει, οὔτε ποιοὺς θὰ συναντήσει, οὔτε κὰν ἂν πρόκειται γιὰ λόγους ὑγείας. Τὸ δελτίο Τύπου θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνημερώνει καὶ ὄχι νὰ προκαλεῖ κρίσιμα ἐρωτήματα. Ἰδιαίτερα, ὅταν τὸ ταξίδι συμβαίνει μετὰ τὴν ἀνακοίνωση τοῦ Φαναρίου περὶ ἀποστολῆς Ἐξάρχων στὴν Οὐκρανία, γιὰ τὴν προώθηση ἐκεῖ τῆς Αὐτοκεφαλίας τῶν σχισματικῶν, καὶ μετὰ τὸ σχίσμα ποὺ προκάλεσε μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας.

,

Σχολιάστε