Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Γ. Παπαθανασόπουλος

Ο ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Γιὰ νὰ ζήσουν οἱ ἄθεοι ἐλεύθεροι, δὲν πρέπει νὰ ἔχουν συνείδηση, γιὰ νὰ μὴν ἐνοχλοῦνται ἀπὸ τύψεις. Τὸ ἐπιτυγχάνουν, ὅταν ὡς ἀνθρωπόθεοι σκοτώνουν μέσα τους τὸν Θεάνθρωπο».

Ὁ προοδευτισμὸς στὶς ἡμέρες μας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὁ προοδευτισμὸς ὡς σύνθημα κυκλοφορεῖ πολὺ καὶ στὶς ἡμέρες μας. Προοδευτικὲς πολιτικὲς δυνάμεις λέγονται, προοδευτικοὶ διανοούμενοι προβάλλονται, πολλὰ κοινωνικὰ κινήματα φέρουν τὸν ὑπότιτλο προοδευτικά. Ὁ τίτλος τοῦ προοδευτικοῦ αὐτοαπονέμεται. Εἶναι ἕνας αὐθαίρετος προσδιορισμός.
.           Στὸν 20ὸ αἰώνα τὸν χρησιμοποίησαν μεταξὺ τῶν πρώτων οἱ Γάλλοι σουρεαλιστές. Ὁ Ἀντρὲ Μπρετὸν στὸ σχετικὸ μανιφέστο του, τὸ 1930, ἔγραψε ὅτι προοδευτικὸς εἶναι ὅποιος «καταστρέφει μὲ κάθε μέσο τὶς ἰδέες τῆς οἰκογένειας, τῆς πατρίδας, τῆς θρησκείας…» καὶ ξαναφτιάχνει μία κοινωνία ἀπὸ τὴν ἀρχή. Μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τὸν ὅρο τοῦ προοδευτικοῦ ἀπένειμαν στοὺς ἑαυτούς τους οἱ ὀπαδοὶ τοῦ σταλινικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Τοὺς δημοκράτες ἰδεολογικοὺς ἀντιπάλους τους ἀποκαλοῦσαν «φασίστες», «ἀμερικανόδουλους» καὶ ἄλλα σχετικὰ κοσμητικὰ ἐπίθετα.
.           Μετὰ τὴν κατάρρευση τῶν κομμουνιστικῶν καθεστώτων οἱ νεομαρξιστές, κυρίως οἱ Γάλλοι, ξαναγύρισαν στὶς ἀντιλήψεις τοῦ Μπρετόν. Δόγμα τους ἡ ἀποδόμηση τῶν παραδοσιακῶν ἀξιῶν τῆς κοινωνίας. Αὐτοπροσδιορίζονται ὡς προοδευτικοί, ἐπειδὴ εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀπόλυτης ἐλευθερίας, ὅπως ἰσχυρίζονται, στὰ θέματα τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων, στὰ θέματα τῆς ἀναπαραγωγῆς καὶ στὰ θέματα τῆς οἰκογένειας. Κέντρο τῆς δογματικῆς τους ἐλευθερίας εἶναι ἡ ἄρνηση τοῦ Θεοῦ καὶ κάθε μεταφυσικῆς σκέψης. Ὁ Ντοστογιέφσκι στοὺς «Δαιμονισμένους» περιέγραψε τὴν κατάστασή τους. Γι ν ζήσουν ο θεοι λεύθεροι, δν πρέπει ν χουν συνείδηση, γι ν μν νοχλονται π τύψεις. Τ πιτυγχάνουν, ταν ς νθρωπόθεοι σκοτώνουν μέσα τους τν Θεάνθρωπο. Μὲ τὸν θάνατο τοῦ Θεοῦ στὸν ἄθεο συμβαίνει αὐτὸ ποὺ ἀποκαλύπτει ὁ Σταυρόγκιν στὸν Τύχωνα: δν νιώθει πι τί εναι κακό, χει χάσει τν ασθηση τς διαφορς καλο κα κακο.
.           Ὁ Φῶτος Πολίτης (1890-1934), μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες πνευματικὲς μορφὲς τοῦ νεοελληνικοῦ θεάτρου, ποὺ σπούδασε καὶ ἔζησε γιὰ χρόνια στὴ Γερμανία, ἔγραψε στὸ βιβλίο του «Καραγκιόζης ὁ μέγας», ποὺ κυκλοφορήθηκε στὰ 1924: «Τὸ μεγαλύτερο κακὸ τὸ κάνουν οἱ “προοδευτικοί” μας ἄνδρες. Τὰ ξιπασμένα τους μυαλὰ θαρροῦνε πὼς ἡ λευτεριὰ καὶ ἡ προκοπὴ βρίσκουνται πάρα πολὺ εὔκολα, φτάνει νὰ τσακίσουμε κάθε μας βάθρο καὶ νὰ μαγαρίσουμε ὅλα τὰ ἱερά. Γιὰ νά ᾽σαι πλέρια “ἐξελιγμένος” ἄνθρωπος πρέπει… νὰ βρίσκης τοὺς οἰκογενειακοὺς δεσμοὺς τυραννικούς, ν’ ἀρνιέσαι τὸ Θεὸ καὶ νὰ καταφρονᾶς κάθε παράδοση, νὰ δέχεσαι πὼς ἡ ὕλη κυβερνᾶ τὸ νοῦ καὶ νάχης τὴν ἰδέα πὼς ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση ἤτανε κίνημα ἀστικό. Μὲ τέτοια καὶ παρόμοια καραγκιοζιλίκια παίρνει χρῶμα ἐδῶ καὶ “συγχρονίζεται” κ ἡ πρόοδο. Ὅσο λιγώτερη ἀντοχὴ μπορεῖς νὰ δείξης στὴ ζωή σου, ὅσο πιὸ ἄδειος καὶ πιὸ κούφιος γίνεσαι κι ἀνίκανος νὰ νοιώσης τὴν ἀξία τῆς ἠθικῆς κλερονομιᾶς, ποὺ πρόγονοί σου ἀφήσανε, τόσο πιὸ “προοδεμένος” ἄνθρωπος λογιάζεσαι. Κι ὅμως ἡ πρόοδο δὲν εἶναι καὶ δὲν ἤτανε ποτὲ ἔννοια γελοία».
.           Ἡ ἁπτὴ πρόοδος εἶναι στὴν τεχνολογία. Αὐτὴν τὴν ἀποδέχονται ὅλοι. Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ πῶς χρησιμοποιεῖται αὐτὴ ἡ ἐκρηκτικὴ τεχνολογικὴ ἀνάπτυξη. Ἀποτελεῖ γεγονὸς ἀναμφισβήτητο ὅτι ἡ ἠθικὴ καὶ κοινωνικὴ πρόοδος δὲν ἀκολουθεῖ τὴν τεχνολογικὴ καὶ ἡ ἀνησυχία τῶν δημοκρατῶν πολιτῶν σήμερα εἶναι ἔντονη ἀπὸ τὶς καινοτόμες ἰδέες ποὺ προωθεῖ ἡ τάση παγκοσμιοποίησης καὶ ἀποδόμησης τῶν ἀξιῶν τῆς κοινωνίας.-

Διαφημίσεις

Σχολιάστε

ΣΤΟ ΧΑΟΣ ἡ ΕΚΚΛΗΣΙΑ τῆς ΕΛΛΑΔΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Στὸ χάος ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                 Σὲ χαοτικὴ κατάσταση, ὡς πρὸς τὴν θέση της στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εἰσῆλθε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μετὰ τὴν ἀπόφαση τῆς πλειοψηφίας τῶν μελῶν Της, τοῦ περασμένου Σαββάτου, 12 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., νὰ ἀναγνωρίσουν τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας. Ἡ ἀπόφαση θὰ ἔχει ἐπιπτώσεις καὶ στὸ ἐσωτερικό Της. Σὲ πολλοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ποὺ γνωρίζουν τὸ Οὐκρανικὸ θέμα καὶ ὑποστηρίζουν τὴν κανονικότητα στὴν Ὀρθοδοξία, προκαλεῖται ἔντονο συνειδησιακὸ ζήτημα.
.                 Ἡ κατάσταση μπορεῖ νὰ προχωρήσει σὲ σχίσμα ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἂν ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας προχωρήσει σὲ διακοπὴ τῆς κοινωνίας μὲ Αὐτήν, ὅπως ἔχει πράξει μὲ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Αὐτό, ἂν συμβεῖ, θὰ εἶναι χειρότερο τοῦ παλαιοημερολογητικοῦ προβλήματος, ποὺ ἀκόμη κατατρύχει τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Μόλις κοινοποιηθεῖ ἐπισήμως στὰ Πατριαρχεῖα καὶ στὶς ἄλλες Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ ἀναμένεται νὰ συνεδριάσει ἡ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας , νὰ ἐξετάσει τὴν κατάσταση καὶ νὰ λάβει ἀποφάσεις.
.                 Ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ ἐλήφθη διὰ βοῆς. Ἡ πρόταση νὰ εἶναι φανερὴ ἡ ψηφοφορία, γιὰ νὰ πάρει ὁ καθένας Μητροπολίτης μέλος τῆς Ἱεραρχίας πρὸς τὸ ποίμνιο του εὐθαρσῶς τὴν εὐθύνη τῆς πράξεώς του, ἀπερρίφθη. Οἱ περισσότεροι Μητροπολίτες, ποὺ μίλησαν, ἔδειξαν ἄγνοια τοῦ σημαντικότατου γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας ζητήματος καὶ μίλησαν ὡς φανατικοὶ ὀπαδοὶ τοῦ Φαναρίου. Οἱ περισσότερες παρεμβάσεις ἦσαν χωρὶς καμία ἐκκλησιολογικὴ βάση. Λιγόλεπτες καὶ λαϊκίστικες, μὲ ἐθνικιστικὲς κορόνες. Ὡς οἱ ὁμιλοῦντες νὰ ἔδιναν ἐξετάσεις πειθαρχίας καὶ κολακείας πρὸς τὸν Αὐθέντη καὶ Κύριό τους. Ὡς νὰ ἐκζητοῦσαν τὴν ἔκφραση τῆς ἱκανοποίησής του.
.                 Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στὴν παρελθοῦσα Ἱεραρχία πέτυχε, ὅπως προβλέψαμε, νὰ ὑλοποιηθοῦν ὅλα ὅσα εἶχε προγραμματίσει, ὡς πρὸς τὶς ἐκλογὲς Μητροπολιτῶν καὶ Ἐπισκόπων καὶ ὡς πρὸς τὴν θετικὴ πρότασή του γιὰ τὴν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας. Πέτυχε ἀκόμη μὲ τὶς ἐνέργειές του νὰ κάνει νὰ σιωπήσουν οἱ κατὰ τὰ λοιπὰ ὁμιλητικότατοι καὶ κήνσορες τῶν πάντων Μητροπολίτες, πρώην καὶ νῦν. Πέτυχε ἀκόμη στὴν πρόγνωση πόσοι Μητροπολίτες θὰ ὁμιλήσουν κατὰ τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς σχισματικῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας…
.               Μένει ἡ ἀπορία τί συνέβη καὶ ὑπῆρξε αὐτὴ ἡ μεταστροφὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ὡς πρὸς τὶς σχέσεις του μὲ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο. Ἀπὸ ἐχθρικὲς νὰ καταστοῦν θερμότατες. Στοιχεῖα αὐτῆς τῆς ἀλλαγῆς εἶναι ἡ ἐπίσκεψη τὸν περασμένο Ἀπρίλιο στὸ Φανάρι τοῦ τότε πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς καὶ τώρα Μητροπολίτου Φθιώτιδος Συμεὼν καὶ ἡ ἐπίδοση ἀπὸ αὐτὸν πρόσκλησης τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὸν Πατριάρχη νὰ παραβρεθεῖ στὰ ἐγκαίνια εὐαγοῦς ἱδρύματος στὸ Δήλεσι τῆς Βοιωτίας καὶ ἡ ἐπακολουθήσασα συνάντησή τους, τὸν περασμένο Μάϊο, στὴν Ἀθήνα. Προφανῶς μετὰ τὴν ἀποκατάσταση τῶν σχέσεών του μὲ τὸν Πατριάρχη εἶναι ἄγνωστη ἡ τύχη τοῦ φακέλου ποὺ εἶχε θέσει στὸ ἀπόρρητο ἑρμάριό του στὴ Σύνοδο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος γιὰ τὰ ὅσα ἀρνητικὰ εἶχαν συμβεῖ σὲ βάρος του ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη καὶ τὰ ὁποῖα θὰ κοινοποιοῦσε στὴν Ἱεραρχία ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ. Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ πρέσβεως τῶν ΗΠΑ δύο φορὲς στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ πιθανὸν νὰ συνετέλεσε στὴν στροφή του.
.                 Ὡς πρὸς τὴν ἴδια τὴ συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας γιὰ τὸ Οὐκρανικό. Ὑπῆρξε ἡ ἀπὸ διφθέρας εἰσήγηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ οἱ παρεμβάσεις Μητροπολιτῶν. Ἡ εἰσήγηση μὲ λάθη πραγματικὰ καὶ τυπικά. Δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρὰ νὰ λέγεται ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας «παρέμενε πάντοτε ὑπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου» καὶ φυσικὰ ἡ Οὐκρανία ἐπισήμως δὲν ἀναφέρεται ὡς «Δημοκρατία τῆς Οὐκρανίας».
.                 Ὅσοι ἦσαν ἀρνητικοὶ στὴν εἰσήγηση τοῦ κ. Ἱερωνύμου ἐπιχειρηματολόγησαν, οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἄλλους συνθηματολόγησαν. Σημειώνεται ὅτι δὲν ἀκούστηκε τίποτε γιὰ τὴ στάση τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν, ποὺ ΟΛΩΝ εἶναι ἀρνητικὴ καὶ δὲν δικαιολογήθηκε καθόλου τὸ γιατί ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος προτρέχει καὶ δὲν ἀκολουθεῖ κατὰ τὰ πρεσβεῖα τὶς ἄλλες Ἐκκλησίες νὰ ἀποφανθοῦν.
.                 Ἀπὸ τοὺς 75 παρόντες Μητροπολίτες κατὰ τῆς ἀναγνώρισης ἦσαν οἱ Μητροπολίτες Καρυστίας, Ἠλείας, Δρυινουπόλεως, Πειραιῶς, Καισαριανῆς, Κυθήρων, Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. Ἐναντίον ἦσαν ἐπίσης δι’ ἐπιστολῶν τους, ἐπειδὴ δι’ εὐλόγους αἰτίες ἀπουσίασαν τῆς συνεδρίασης, οἱ Μητροπολίτες Νέας Σμύρνης καὶ Κερκύρας. Ἡ στάση τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας ἀσαφής. Πέτυχε νὰ θεωρεῖται ἀπὸ κάποιους ὅτι ἦταν ὑπὲρ τῆς ἀναγνώρισης καὶ ἀπὸ ἄλλους κατά.
.             Γιὰ τὴν Ἱστορία νὰ λεχθεῖ ὅτι ἀπὸ τοὺς ἐννέα Μητροπολίτες, ποὺ ἦσαν ἀρνητικοὶ στὴν ἀναγνώριση καὶ μίλησαν ἢ ἔγραψαν σχετικά, οἱ ὀκτὼ εἶναι τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας. Ἀπὸ τὶς «Νέες Χῶρες» μόνον ἕνας ἐκφράστηκε ἐναντίον τῆς ἀρχιεπισκοπικῆς πρότασης, ὁ Δρυινουπόλεως καὶ Κονίτσης Ἀνδρέας. Οἱ περισσότεροι Μητροπολίτες ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑΝ στὴν Ἱεραρχία. Τήρησαν αἰδήμονα σιγή. Ὡς Πόντιοι Πιλάτοι ἄφησαν νὰ ἀποφανθεῖ τὸ Σῶμα χωρὶς τὴ συμμετοχή τους. Πιὸ συγκεκριμένα ἀπὸ τοὺς Μητροπολίτες τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μίλησαν μόνον οἱ ἕντεκα ὑπέρ… Αὐτοὶ ποὺ δὲν μίλησαν ἦσαν 22, οἱ Μητροπολίτες Σπάρτης, Μαντινείας, Νικαίας, Σύρου (Σημ. Δν μίλησε ντὸς τῆς εραρχίας. ς κπρόσωπος Τύπου συνθηματολόγησε τι κκλησία τς λλάδος «οτε δέχεται ντολές, οτε χειραγωγεται, οτε πειλεται». ννοοσε π τ Πατριαρχεο τς Μόσχας. λλο εναι τ Πατριαρχεο τς Κωνσταντινούπολης…), Χαλκίδος, Θήρας, Τριφυλίας, Λευκάδος, Θηβῶν, Φωκίδος, Ἄρτης, Ἰλίου, Ζακύνθου, Κηφισίας, Ἀργολίδος, Θεσσαλιώτιδος, Μεγάρων, Τρίκκης, Καρπενησίου, Σταγῶν, Μάνης καὶ Γλυφάδας. Μίλησαν θετικὰ γιὰ τὴν ἀναγνώριση οἱ ἑξῆς ἕντεκα Μητροπολίτες: Ναυπάκτου, Δημητριάδος, Ὕδρας, Πατρῶν, Γόρτυνος, Κορίνθου, Μεσσηνίας, Νέας Ἰωνίας, Κεφαλληνίας, Λαρίσης καὶ Περιστερίου.
.                 Ἀπὸ τὶς «Νέες Χῶρες» καὶ ἀπὸ τοὺς 33 παρόντες Μητροπολίτες μίλησαν θετικὰ οἱ ἀκόλουθοι δέκα τρεῖς: Γουμενίσσης, Βεροίας, Διδυμοτείχου, Ξάνθης, Καστορίας, Σερρῶν, Δράμας, Λαγκαδᾶ, Ἱερισσοῦ, Μαρωνείας, Ἰωαννίνων, Νέας Κρήνης καὶ Φιλίππων. ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑΝ οἱ ἑξῆς δέκα ἑπτὰ Μητροπολίτες: Παραμυθίας, Μυτιλήνης, Σάμου, Φλωρίνης, Κασσανδρείας, Σιδηροκάστρου, Ἐδέσσης, Ζιχνῶν, Ἐλευθερουπόλεως, Κοζάνης, Ἀλεξανδρουπόλεως, Νεαπόλεως, Κιλκισίου, Χίου, Νικοπόλεως, Κίτρους καὶ Ἐλασσῶνος. Ἀπόντες ἦσαν οἱ Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης, Μηθύμνης καὶ ἀπὸ τὴν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία ὁ Παροναξίας.
.                 Οἱ ἐργασίες τῆς Ἱεραρχίας, τόσο ὡς πρὸς τὰ θέματα, ὅσο καὶ ὡς πρὸς τὶς ἀρχιερατικὲς ἐκλογὲς καὶ ὡς πρὸς τὴν ἔκτακτη συνεδρία της γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ ἀποτελοῦν συμπτώματα ἐλλείψεως ἐκκλησιαστικῆς καὶ συνοδικῆς συνειδήσεως, καθὼς καὶ ὁποιασδήποτε δεοντολογίας. Θέματα πρὸς συζήτηση τύπου ἐκθέσεως ἰδεῶν, ἐκλογὲς ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, ἔχει καταγγείλει τὸν τρόπο διεξαγωγῆς τους ὡς παρακμιακὸ καὶ μία ἔκτακτη σύγκληση γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ μὲ ἐνημέρωση μίας ἢ δύο ἡμερῶν γιὰ ἕνα θέμα, ποὺ ἀφορᾶ στὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ εἶναι ἀπὸ τὰ πιὸ κρίσιμα τῶν τελευταίων δεκαετιῶν.
.                Ἡ συζήτηση ποὺ διεξήχθη μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ἦταν χωρὶς ἐμβάθυνση στὸ πρόβλημα, χωρὶς προβολὴ ἐπιχειρημάτων, χωρὶς μελέτη τῶν ἐπιπτώσεων ποὺ ἔχει ἡ μία ἢ ἡ ἄλλη ἀπόφαση καὶ κυρίως χωρὶς ἐνημέρωση γιὰ τὴν στάση τῶν ἄλλων Πατριαρχείων καὶ Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν καὶ ἑπομένως χωρὶς κατάλληλη προετοιμασία τῶν Μητροπολιτῶν μελῶν της. Ἡ ἀπόφαση ἐλήφθη μὲ ἐθνοφυλετικὰ καὶ μὲ συναισθηματικὰ κριτήρια. Προφανῶς ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς νὰ ἔχει ἐρωτηθεῖ καὶ χωρὶς νὰ ἔχει λάβει μέρος στὴν ἐνέργεια τοῦ κ. Βαρθολομαίου, ἐμπλέκεται ἐπικίνδυνα στὰ γεωπολιτικὰ παιχνίδια μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Ρωσίας ποὺ παίζονται στὴν Οὐκρανία καὶ ἐπεκτείνονται στὴ Μέση Ἀνατολὴ καὶ στὴ Μεσόγειο. Καὶ ἐπὶ πλέον, μὲ τὴν ἀπόφασή της, γίνεται συμμέτοχος καὶ συνεργὸς στὸ ἐξελισσόμενο σχίσμα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία..-

 

 

,

Σχολιάστε

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΚΑΤΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ (Γ. N. Παπαθανασόπουλος)

Ἰδεολογικὸ σύμπλεγμα κατωτερότητας

τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Στὴν Ἑλλάδα οἱ νικητὲς τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ποὺ ἔσωσαν τὴ Δημοκρατία, διακατέχονταν ἀπὸ σύμπλεγμα κατωτερότητας ἔναντι τῶν ἡττημένων, ποὺ ἐπιχείρησαν νὰ ἐπιβάλουν στὴ χώρα τὸν ὁλοκληρωτισμό. Πρόκειται γιὰ παγκόσμια πρωτοτυπία. Πράγματι, ἀντὶ οἱ ἡττημένοι νὰ ἀπολογοῦνται γιατί αἱματοκύλισαν τὴν Ἑλλάδα, κέρδισαν τὸν ἰδεολογικὸ ἀγώνα καὶ πέτυχαν νὰ ἀπολογοῦνται οἱ νικητὲς γιατί τοὺς νίκησαν καὶ νὰ κάνουν αὐτοκριτικὴ γιὰ τὰ ὅσα διέπραξαν σὲ βάρος τους!… (Δὲς σχετ. Γ.Ν. Παπαθανασόπουλου «Ἐμφύλιες Μάχες Ἰδεῶν – Ὁ ἰδεολογικὸς ἐμφύλιος πόλεμος στὴν Ἑλλάδα, 1946-1960», ἐκδ. «Ἐπίκεντρο», Θεσσαλονίκη, 2018).
.             Τὸ πρόβλημα γιὰ τὴ χώρα εἶναι πὼς ἀκόμη καὶ μετὰ τὸ 1989, τὴν κατάρρευση τοῦ κομμουνισμοῦ, τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὸν ὁλοκληρωτισμὸ ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων τῆς κεντρικῆς καὶ ἀνατολικῆς Εὐρώπης, καὶ τὴν ἀποκάλυψη τῶν ἀποτροπιαστικῶν ἐγκλημάτων τοῦ σταλινισμοῦ στὴν Ἑλλάδα, οἱ ἰδεολογικοὶ ἀπόγονοι τῶν νικητῶν ἐξακολουθοῦν νὰ διακατέχονται ἀπὸ τὸ ἴδιο σύμπλεγμα κατωτερότητας. Πρόσφατο σύμπτωμα: Οἱ ἕξι ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ Εὐρωβουλευτὲς τῆς Νέας Δημοκρατίας σὲ πρόσφατο ψήφισμα κατὰ τῆς βίας τοῦ σταλινικοῦ καὶ τοῦ ναζιστικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ ἀπέφυγαν νὰ ἀντιπαραταχθοῦν μὲ τὸ ΚΚΕ… Ἡ κα Σπυράκη ψήφισε μαζὶ μὲ τὸ ΚΚΕ κατὰ τοῦ ψηφίσματος, πέντε ἔρριψαν λευκὸ ἢ ἀπέσχον καὶ μόνο ἡ κα Ἀσημακοπούλου ἔδωσε θετικὴ ψῆφο…
.             Σημειώνεται ὅτι ἡ ὁμάδα τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, στὴν ὁποία ἀνήκει ἡ ΝΔ, ψήφισε ὑπὲρ τοῦ ψηφίσματος… Τὸ ἴδιο καὶ οἱ ὁμάδες τῶν Σοσιαλδημοκρατῶν, Φιλελευθέρων καὶ Πρασίνων. Οἱ ἕξι εὐρωβουλευτὲς τῆς ΝΔ ψήφισαν ὡς νὰ ἀνήκουν στὴν πτέρυγα τῶν κομμουνιστῶν, ἢ τῶν ἀριστερῶν μαρξιστῶν.
.             Διευκρινίζεται ὅτι σύμπλεγμα, κατὰ τὸν ὁρισμὸ τοῦ Γιούνγκ, εἶναι τὸ σύνολο τῶν συνειρμῶν καὶ παρορμήσεων, ποὺ συνδέονται ἀπὸ ἄτομα καὶ ὁμάδες μὲ ἕνα συγκεκριμένο θέμα καὶ ἐπηρεάζουν τὴ συμπεριφορά τους. Καὶ τὸ σύμπλεγμα κατωτερότητας, κατὰ τὸν Ἄντλερ, «ὁδηγεῖ ἀναπόφευκτα στὴν ὑποταγὴ στὴ θέληση τοῦ ἰσχυροῦ», εἴτε αὐτὴ εἶναι ἰδεολογική, εἴτε πολιτική, εἴτε κοινωνική.
.             Τὸ ψήφισμα τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου, τῆς 19ης Σεπτεμβρίου 2019, ἦταν σχετικὸ μὲ τὴ σημασία τῆς μνήμης γιὰ τὸ μέλλον τῆς Εὐρώπης καὶ κατατέθηκε, μὲ τὴν εὐκαιρία τῶν 80 χρόνων ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καὶ τοῦ συμφώνου Μολότοφ – Ρίμπεντροπ (23/8/1939). Σὲ αὐτὸ καταδικάζεται ἡ βία τῶν ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων καὶ ἡ διάδοση ὁλοκληρωτικῶν ἰδεολογιῶν, εἴτε αὐτὲς εἶναι ναζιστικές, εἴτε κομμουνιστικές. Ὑπενθυμίζεται πὼς οἱ γονεῖς καὶ οἱ παπποῦδες τῶν Εὐρωβουλευτῶν, ποὺ ἔφεραν πρὸς ἔγκριση τὸ ψήφισμα, ὑπέφεραν καὶ ἀπὸ τοὺς δύο ὁλοκληρωτισμοὺς καὶ εἶναι ἀκόμη φανερὰ τὰ σημάδια τῶν βασάνων ποὺ ὑπέστησαν.
.             Ἡ Χάννα Ἀρὲντ περιέγραψε καὶ ἑρμήνευσε τὴν ἀπανθρωπιὰ τοῦ ναζιστικοῦ καὶ τοῦ σταλινικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Στὸ βιβλίο της «Τὸ ὁλοκληρωτικὸ σύστημα» (Ἔκδ. Εὐρύαλος, Ἀθήνα, 1988) ἔγραψε: «Ὁ ἰδανικὸς πολίτης τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἐξουσίας δὲν εἶναι οὔτε ὁ πεπεισμένος ναζί, οὔτε ὁ πεπεισμένος κομμουνιστής, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κάνει διαχωρισμὸ μεταξὺ γεγονότος καὶ μύθου (δηλαδὴ ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα τῆς ἐμπειρίας) καὶ μεταξὺ ἀληθινοῦ καὶ ψεύτικου (δηλαδὴ ἀγνοεῖ τοὺς κανόνες τῆς σκέψης).-

,

Σχολιάστε

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΕΚΑΝΕ τὶς ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔκανε τὶς ἐπιλογές του…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος ἔκανε τὶς ἐπιλογές του, ὡς πρὸς τοὺς Μητροπολίτες ποὺ θὰ ἐκλεγοῦν κατὰ τὴν τακτικὴ συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας τοῦ προσεχοῦς Ὀκτωβρίου καὶ ὡς πρὸς τὸν χειρισμὸ τοῦ Οὐκρανικοῦ. Κατὰ τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψή του στὸν Μητροπολίτη Μαντινείας καὶ Κυνουρίας Ἀλέξανδρο, γιὰ τὰ ὀνομαστήριά του, ἀνακοίνωσε τοὺς ἐκλεκτούς του, πού, σχεδὸν εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ ἐκλεγοῦν Μητροπολίτες εἰς Φθιώτιδα, Λῆμνο καὶ Αἰγιάλεια.
.             Γιὰ τὴν πλούσια σὲ παράδοση καὶ πολυπληθῆ Μητρόπολη Φθιώτιδος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος προαλείφει τὸν στενό του συνεργάτη, Ἐπίσκοπο Θεσπιῶν Συμεών. Νέος στὴν ἡλικία ὁ ἐν λόγῳ κληρικὸς (42 ἐτῶν) καὶ νέος στὴν ἱερωσύνη ( διάκονος χειροτονήθηκε τὸ 2011). Στὸ βιογραφικό του περιγράφει μὲ λεπτομέρεια τὶς θέσεις ποὺ τοῦ ἀνέθεσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος. Στὴ λεπτομερῆ ἀφήγηση τῆς ζωῆς του γράφει, μεταξὺ ἄλλων, ὅτι ἀπὸ δεκαεπταετίας, τὸ 2002, «ἔγινε δεκτὸς ἀπὸ τὴ ΓΣ τοῦ τμήματος ὡς ὑποψήφιος Διδάκτωρ στὸν τομέα Δογματικῆς Θεολογίας». Ἐπίσης γράφει ὅτι «κατέχει τιμητικὸ δίπλωμα Βυζαντινῆς Μουσικῆς ἀπὸ τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ἵδρυμα Βυζαντινῆς καὶ Παραδοσιακῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν». Ἱδρύματος τοῦ ὁποίου, ἀπόντος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, προεδρεύει.
.             Γιὰ τὴν Μητρόπολη Λήμνου ὁ Ἀρχιεπίσκοπος προορίζει τὸν Ἀρχιμανδρίτη Ἱερόθεο Καλογερόπουλο. Μητρόπολη ἀκριτικὴ καὶ μικρὴ αὐτὴ τῆς Λήμνου. Σὲ αὐτὴν μπορεῖ νὰ ἱκανοποιήσει καὶ ἄλλους Μητροπολίτες καὶ ἔτσι νὰ τοὺς ὑποχρεώσει, πέραν τῆς ὑποχρέωσης ποὺ θὰ κάνει νὰ αἰσθάνεται ὁ ἐκλεγησόμενος. Ὁ π. Ἱερόθεος ὑπηρετεῖ ὡς πρωτοσύγκελλος στὴ Μητρόπολη Μεσογαίας. Προηγουμένως ὑπηρέτησε ἐπὶ μακρὸν στὴ Μητρόπολη Ἀττικῆς. Τὴν ἐκλογή του ὑποστηρίζουν, μεταξὺ ἄλλων, ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος καὶ ὁ ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη κ. Διονύσιο πρωτοσυγκελλεύων τῆς Μητροπόλεως Ζακύνθου, Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος. Καὶ ὑπὸ τοὺς δύο συνεργάσθηκε καὶ τοὺς ἔχει ἀφήσει θετικὲς ἐντυπώσεις.
.             Στὴ Μητρόπολη Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δέχθηκε νὰ προωθήσει τὸν Ἀρχιμανδρίτη Ἱερώνυμο Κάρμα. Ὁ π. Ἱερώνυμος εἶναι Α΄ Γραμματέας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ ἡγούμενος τῆς Μονῆς τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου, στὰ Καλάβρυτα. Πρόκειται γιὰ σεμνὸ καὶ ταπεινὸ κληρικό, ποὺ λόγῳ τῆς συμπεριφορᾶς του στὴν Ἱερὰ Σύνοδο ἔχει συμπάθειες στὰ μέλη τῆς Ἱεραρχίας. Πολλοὶ Ἱεράρχες θὰ τὸν ψηφίσουν ἐλπίζοντας ὅτι ὡς Μητροπολίτης θὰ ἀναδειχθεῖ ἄξιος τῆς εὐθύνης ποὺ θὰ ἀναλάβει.
.             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος θὰ προωθήσει καὶ δύο βοηθοὺς Ἐπισκόπους. Ὁ πρῶτος εἶναι ὁ Ἀρχιμανδρίτης Φιλόθεος Θεοχάρης, ποὺ ἔχει ἀνέλθει στὸ ἀξίωμα τοῦ Ἀρχιγραμματέως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, καὶ ὁ τῆς «πνευματικῆς οἰκογενείας» τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀρχιμανδρίτης Φιλόθεος Θεοδωρόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐπὶ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἐπελέγη καὶ ὑπηρετεῖ στὸ Γραφεῖο Ἀρχείου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.
.             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος συνεχίζει στὶς ἀρχιερατικὲς ἐκλογὲς νὰ παραβαίνει τὶς ἀπόψεις ποὺ εἶχε ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν. Μὲ τοὺς τρεῖς, ποὺ θὰ ἐκλεγοῦν, ὁ κ. Ἱερώνυμος καὶ μὲ τὸ «ἀπαράδεκτο σύστημα ἐκλογῆς», ὅπως τὸ θεωροῦσε, θὰ ἔχει ἐκλέξει 36 Μητροπολίτες καὶ ἀρκετοὺς βοηθοὺς Ἐπισκόπους. Ἕνας ἐκ τῶν ὑπερμάχων τοῦ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ὁ ὁποῖος προέβαλε τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἐφαρμογὴ τοῦ Συνοδικοῦ συστήματος εἶναι ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἰερόθεος. Ἀπὸ καιρὸ ἀσχολεῖται μὲ τὴν προάσπιση τῶν ἐπιλογῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ἀλλὰ σιωπᾶ γιὰ τὰ τεκταινόμενα στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος…

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ τὸ Οὐκρανικὸ

.             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, κατὰ τὴν ἐπίσκεψή του στὴν Τρίπολη, ἄφησε νὰ ἐννοηθεῖ ὅτι θὰ φέρει ἐκτὸς Ἡμερησίας Διατάξεως στὴν Ἱεραρχία τὸ Οὐκρανικὸ ζήτημα, τὴν τελευταία ἡμέρα καὶ μετὰ τὶς ἀρχιερατικὲς ἐκλογές. Οὐσιαστικὰ ἔτσι ἐπιδιώκει νὰ περάσει ἡ ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας χωρὶς συζήτηση καί, ἑπομένως, χωρὶς ἐντάσεις.
.             Οἱ συμμετέχοντες στὶς ἐργασίες τῆς Ἱεραρχίας Μητροπολίτες γνωρίζουν τὸ πῶς ἐξελίσσεται ἡ τελευταία ἡμέρα, μὲ τὶς ἐκλογές. Θὰ παραθέσω τὸ σχετικὸ σενάριο. Μακάρι νὰ πέσω ἔξω. Κατὰ τὴ διαδικασία ὑπάρχει χαλαρότητα. Ὅταν ἀρχίζουν οἱ ψηφοφορίες οἱ περισσότεροι εἶναι ὄρθιοι, ὅταν δὲν πηγαίνουν στὴν κάλπη, μερικοὶ συζητοῦν σὲ «πηγαδάκια», ἄλλοι ἐξέρχονται τῆς αἰθούσης συνεδριάσεων καὶ παίρνουν κάτι ἀπὸ τὸ τραπέζι γιὰ νὰ φᾶνε ἢ νὰ πιοῦν, ἄλλοι βλέπουν τὰ σύγχρονα τηλέφωνά τους. Μερικοί, ἀφοῦ ὁλοκληρωθοῦν οἱ ψηφοφορίες, βιάζονται νὰ φύγουν γιὰ τὶς Ἐπαρχίες τους, χωρὶς νὰ περιμένουν τὰ ἀποτελέσματα. Τὰ ξέρουν… Ἄλλοι περιμένουν γιὰ νὰ συγχαροῦν τοὺς ἐκλεγμένους καὶ νὰ παρακολουθήσουν τὸ ἐκ μέρους τους μικρὸ καὶ μεγάλο μήνυμα.
.             Σὲ αὐτὴ τὴ χαλαρότητα καὶ στὸ πνεῦμα πολλῶν Μητροπολιτῶν τοῦ «τελειώσαμε, πᾶμε νὰ φύγουμε», ὅταν πεῖ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νὰ συζητηθεῖ τὸ Οὐκρανικὸ πολλοί, οἱ περισσότεροι τοῦ περιβάλλοντός του, θὰ φωνάξουν νὰ μὴ συζητηθεῖ, ἀλλὰ νὰ ἐξουσιοδοτηθεῖ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος… Ταυτόχρονα θὰ συνθηματολογήσουν ὅτι «εἴμαστε Ἕλληνες καὶ ἑπομένως μὲ τὸ Φανάρι». Κάποιοι θὰ ἀντιδράσουν ὅτι τὸ θέμα εἶναι σοβαρότατο καὶ πρέπει νὰ συζητηθεῖ πρὶν παρθεῖ ἡ ἀπόφαση, οἱ φωνὲς τῶν μὲν καὶ τῶν δὲ θὰ ἐνταθοῦν καὶ μέσα σὲ πανδαιμόνιο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος θὰ πεῖ τὸ «Δι᾽ εὐχῶν…» καὶ θὰ λήξουν ἔτσι οἱ ἐργασίες τῆς Ἱεραρχίας… Ἔτσι ἐν μέσῳ θορύβου καὶ διαμαρτυριῶν τὸ θέμα τῆς κατὰ παράβαση κάθε ἐκκλησιαστικοῦ καὶ ἠθικοῦ Κανόνος ἀναγνώρισης τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας θὰ περάσει θετικὰ γιὰ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο στὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Οἱ ἐπιπτώσεις θὰ εἶναι σοβαρότατες γι’ Αὐτήν. Περιγράφτηκαν σὲ ρεπορτὰζ στὴν ἐφημερίδα ΕΣΤΙΑ, μὲ τίτλο «Σὲ ἐπικίνδυνη ἀτραπὸ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος» (3/5/2019, σελ. 1).
.             Τὸ ἐπιχείρημα ὅτι οἱ Μητροπολίτες ὀφείλουν γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ νὰ σκεφθοῦν γεωπολιτικὰ καὶ ἐθνοφυλετικὰ εἶναι ἀπαράδεκτο. Ἐπιδιώκεται ἡ Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία ἀπὸ πνευματικὴ ὁδηγὸς πρὸς σωτηρία, ποὺ ὁμολογεῖ τὴν ἀλήθεια, χωρὶς νὰ σκέφτεται τὶς ἐπιπτώσεις, νὰ μετατραπεῖ σὲ ὑποτελῆ κοσμικῶν ἡγετῶν τοῦ κόσμου τούτου. Αὐτοὶ κοιτᾶνε μόνο τὰ συμφέροντά τους καὶ ἁπλὰ θὰ Τὴν χρησιμοποιήσουν. Πάντα ἦσαν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἀπέναντί Της. Θὰ εἶναι πολὺ λυπηρό, ἂν τὸ πιὸ σοβαρὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα τῶν τελευταίων αἰώνων, ὅπως τὸ σχίσμα στὴν Ὀρθοδοξία, δὲν θὰ ἀντιμετωπισθεῖ μὲ τὴ δέουσα σοβαρότητα καὶ μὲ αἴσθημα ἐκκλησιαστικῆς εὐθύνης ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τοὺς Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.-

,

Σχολιάστε

ΑΓΝΟΙΑ, ΑΜΑΘΕΙΑ καὶ ΕΜΠΑΘΕΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἄγνοια, ἀμάθεια καὶ ἐμπάθεια

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ὅλοι οἱ Ἕλληνες, πρὶν κατὰ καὶ μετὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821, ἕως – στὴ μεγάλη τους πλειοψηφία – σήμερα ἔχουν τὴν πεποίθηση ὅτι ἡ Πίστη τους ταυτίζεται μὲ τὴν ἰδιοπροσωπία τους. Τὸ πίστευαν ἀκόμη καὶ οἱ Ἕλληνες, οἱ θεωρούμενοι ὀπαδοὶ τοῦ γαλλικοῦ ἄθεου διαφωτισμοῦ. Ὁ Ἀνώνυμος ὁ Ἕλληνας στὴν «Ἑλληνικὴ Νομαρχία» μπορεῖ νὰ ἀσκεῖ ἔντονη κριτικὴ στὸν κλῆρο τῆς ἐποχῆς του, ὅμως τονίζει ὅτι ὁ Ἕλληνας ὀφείλει νὰ διατηρήσει τὴν ταυτότητά του, διότι ἂν κυριευθεῖ ἀπὸ ἑτερογενὲς βασίλειον, «δὲν θέλουν μείνει πλέον Ἕλληνες, ἀλλὰ κατ’ ὀλίγον ὀλίγον θέλουν διαφθαρῆ τὰ ἤθη των καὶ θέλομεν μείνει πάλιν δοῦλοι καὶ δοῦλοι, ἴσως, πάλιν, ἀλευθέρωτοι διὰ πολλοὺς αἰῶνας».
.              Γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἰδιοπροσωπίας μας ὡς Ἑλλήνων μᾶς μίλησαν οἱ Κοραῆς, Ρήγας, καὶ ΟΛΟΙ οἱ ἀγωνιστὲς ποὺ ἀπελευθέρωσαν τὴν Ἑλλάδα. Ὁ Μακρυγιάννης γράφει στὰ Ἀπομνημονεύματά του: «Ἔγραψα γυμνὴ τὴν ἀλήθεια, νὰ ἰδοῦνε ὅλοι οἱ Ἕλληνες ν’ ἀγωνίζωνται διὰ τὴν πατρίδα τους, διὰ τὴν θρησκεία τους… καὶ νὰ ἐργάζωνται εἰς τὸ καλὸ τῆς πατρίδας τους, τῆς θρησκείας τους καὶ τῆς κοινωνίας». Τὰ μέλη τῆς πρώτης ἐθνικῆς Συνέλευσης, τὸ 1822 στὴν Ἐπίδαυρο, θεώρησαν φυσικὸ στὸ πρῶτο Σύνταγμα νὰ γραφεῖ ὅτι «Ὅσοι αὐτόχθονες κάτοικοι τῆς Ἐπικρατείας τῆς Ἑλλάδος πιστεύουσιν εἰς Χριστὸν εἰσὶν Ἕλληνες».
.              Ἡ ταύτιση τῶν Ἑλλήνων μὲ τὴν Πίστη τους ἔκαμε τὸν Σπ. Ζαμπέλιο, τὸ 1852, νὰ γράψει: «Ὁ Ἕλλην λατρεύει τὴν Ὀρθοδοξίαν μᾶλλον ὡς φρόνημα τοῦ Γένους του, ὡς ἀποθήκην τῆς Παραδόσεώς του, ὡς σύνδεσμον τῆς ἐθνικῆς του κοινωνίας». Καὶ συνεχίζει: «Ὁ αἱρετικὸς Ἕλλην ἐξάπαντος, εἴτε ἐν ἀγνοίᾳ εἴτε ἐν γνώσει αὐτοῦ, ἁμαρτάνει βλασφημῶν, Ἕλλην δὲν εἶναι… διότι ἐπιβουλεύεται ἐμμέσως τὴν ἐθνικότητά του, διότι ἐξορύσσει τὸν τάφον τῆς πατρίδος του». Οἱ Ἕλληνες λοιπὸν θεωροῦν κάτι τὸ φυσικὸ τὴν ἀναγραφὴ τοῦ θρησκεύματος καὶ τῆς ἰθαγένειας στὰ δημόσια ἔγγραφα.
.              Φτάσαμε στὰ 2012. Τότε ἱδρύθηκε ἡ «Ἕνωση Ἀθέων». Στὸ Καταστατικό της καὶ μεταξὺ τῶν σκοπῶν της εἶναι «ἡ πολιτιστική, μορφωτικὴ καὶ παιδαγωγικὴ δράση γιὰ τὴν προώθηση τοῦ βασικοῦ σκοποῦ τῆς Ἕνωσης καὶ περαιτέρω ἀνάπτυξη τῆς κοινότητας τῶν ἀθρήσκων, ἀθέων καὶ ἀγνωστικιστῶν». Μεταξὺ τῶν κύριων σκοπῶν τῆς Ἕνωσης Ἀθέων «ἡ προώθηση τῆς ἐκκοσμίκευσης τῆς πολιτείας»… Ἂν συνέβαινε αὐτό, οἱ Ἕλληνες θὰ ξεχνοῦσαν τὴν ἰδιοπροσωπία τους καὶ θὰ καθίσταντο, σύμφωνα μὲ τὸν Ἀνώνυμο τὸν Ἕλληνα, «δοῦλοι ἀλευθέρωτοι γιὰ πολλοὺς αἰῶνες». Δυστυχῶς ἀπὸ ὁρισμένους ἀπογόνους ὅσων μᾶς ἐλευθέρωσαν λείπει ἡ μνήμη καὶ τοὺς διακρίνει ἡ ἀμάθεια καὶ ἡ ἐμπάθεια πρὸς τὴν Ρωμέϊκη Παράδοσή μας.
.              Σημείωση: Ἡ δι’ ἀναφορᾶς τῆς Ἕνωσης Ἀθέων ἀπόφαση 28/2019 τῆς Ἀρχῆς Προστασίας Δεδομένων Προσωπικοῦ Χαρακτήρα γιὰ τὴν κατάργηση τῆς ἀναγραφῆς τοῦ θρησκεύματος καὶ τῆς ἰθαγένειας στὰ στοιχεῖα ποὺ τηροῦνται στὸ σχολεῖο, δὲν ἰσχύει γιὰ τοὺς ἑτεροδόξους καὶ τοὺς ἀλλοθρήσκους. Σύμφωνα μὲ Κοινὴ Ὑπουργικὴ Ἀπόφαση παρέχεται ἡ δυνατότητα δικαιολόγησης ἀπουσιῶν μαθητῶν, ὀπαδῶν τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ δόγματος, τοῦ Ἑβραϊκοῦ θρησκεύματος καὶ τοῦ Μουσουλμανικοῦ θρησκεύματος κατὰ τὶς ἡμέρες συγκεκριμένων θρησκευτικῶν ἑορτῶν, μὲ τὴν ὑποβολὴ σχετικῆς ὑπεύθυνης δήλωσης!.-

Σχολιάστε

ΗΘΙΚΟΣ ΞΕΠΕΣΜΟΣ ΠΡΩΗΝ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἠθικὸς ξεπεσμὸς πρώην ἀξιωματούχων

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Οἱ παροικοῦντες τὴν Ἱερουσαλὴμ παρακολουθοῦν μὲ αἰσθήματα ἀποστροφῆς τὸν ἠθικὸ ξεπεσμὸ πρώην ἀξιωματούχων τῆς Πολιτείας καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἀποστροφὴ ἀφορᾶ ὅσους, ὅπως ἀποδεικνύεται, προσκολλήθηκαν σὲ πολιτικοὺς καὶ ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες, γιὰ νὰ ἀποκτήσουν ὑψηλὴ θέση καὶ ἐξ αὐτῆς κοινωνικά, οἰκονομικὰ καὶ πολιτικὰ ὀφέλη. Ὅσο κατεῖχαν τὶς συγκεκριμένες ὑψηλὲς θέσεις ἔδειχναν ὅτι ὑποστήριζαν τοὺς ἡγέτες καὶ εὐεργέτες τους στὶς σκληρὲς ἐπιθέσεις, ποὺ δέχονταν. Φαίνονταν ὅτι ἐνδιαφέρονταν γι’ αὐτούς. Ὅλα αὐτὰ κράτησαν ὅσο αὐτοὶ ζοῦσαν ἢ εἶχαν τὴν ἐξουσία. Τότε τοὺς κολάκευαν. Μετὰ ἀποδείχθηκε ὅτι εἶχαν μόνο ἐγωκεντρισμὸ καὶ ὠφελιμιστικὲς βλέψεις.
.             Ὅταν ἔφυγαν ἀπὸ τὴν ζωὴ ἢ ἀπὸ τὴν ἐξουσία οἱ συγκεκριμένοι ἡγέτες, οἱ εὐεργετηθέντες ἀπὸ αὐτοὺς χωρὶς αἰδὼ καὶ μὲ ἐντυπωσιακὴ εὐκολία προσκολλήθηκαν στοὺς θανάσιμους ἀντιπάλους ἢ καὶ ἐχθρούς τους. Μὲ τὴν ἐλαστικότητα τῆς συνειδήσεώς τους, μὲ τὴν μανία τους στὴν προβολὴ καὶ μὲ τὴν ἱκανότητά τους στὴν κολακεία ἐπιτυγχάνουν νὰ διατηροῦν θέσεις καὶ νὰ ἀποκτοῦν τὴν εὔνοια τῶν νέων ἰσχυρῶν, πολιτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν.
.             Ὅσοι ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν πιστοὶ στοὺς ἡγέτες καὶ στὶς ἰδέες, ποὺ αὐτοὶ ὑπηρετοῦσαν, ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τοὺς καιροσκόπους. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἐπικριτές τους πιστεύουν ὅτι καὶ κατὰ τὴν περίοδο, πού, ὑποτίθεται, ὅτι ἐργάζονταν ὑπὲρ αὐτῶν, διατηροῦσαν γέφυρες καὶ ἔδιναν πληροφορίες πρὸς τοὺς ἀντιπάλους τους, ὡς ἐπένδυσή τους γιὰ τὸ μέλλον. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ οἱ ἄλλοτε θεωρούμενοι ἀντίπαλοί τους μπροστά τους δείχνουν χαρούμενοι, ποὺ τώρα προσκολλήθηκαν σὲ αὐτούς. Πίσω τους ὅμως τοὺς κουτσομπολεύουν, οἰκτίροντας τὴν ἐνέργεια καὶ τὸν χαρακτήρα τους.
.             Ὁ τρόπος τῆς ζωῆς τῶν σύγχρονων ἀσυνείδητων ὠφελιμιστῶν καὶ θεσιθήρων περιγράφεται ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο Καβάφη στὸ ποίημά του «Ἂς φρόντιζαν» (1930). Ὁ ἀνώνυμος, πιθανότατα φανταστικός, πρωταγωνιστὴς ἔζησε περὶ τὸ τέλος τοῦ 2ου αἰώνα π.Χ. Στὴν ἀρχὴ αὐτοδιαφημίζεται:
«Ἀπὸ στρατιωτικὰ ἔχω μίαν ἰδέα, κ’ ἔχω φιλίες μὲ ἀρχηγοὺς τῶν μισθοφόρων. Εἶμαι μπασμένος κάμποσο καὶ στὰ διοικητικά. Στὴν Ἀλεξάνδρεια ἔμεινα ἕξι μῆνες πέρσι. Κάπως γνωρίζω (κ’ εἶναι τοῦτο χρήσιμον) τὰ ἐκεῖ: τοῦ Κακεργέτη βλέψεις καὶ παληανθρωπιές, καὶ τὰ λοιπά». Κουτσομπολιὰ καὶ πασαλείμματα τὰ προσόντα του… Ὅμως, τρομάρα του, πίστευε ὅτι ὅποιος πολιτικὸς ἡγέτης, ποὺ κανέναν δὲν ἐκτιμοῦσε, τὸν ἔπαιρνε κοντά του καὶ τοῦ ᾽δινε ἀξίωμα «θὰ ἦταν στὴν χώρα ὠφέλιμος». Καὶ ἐξηγεῖ: «Θ’ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὸν Ζαβίνα πρῶτα, κι ἂν ὁ μωρὸς αὐτὸς δὲν μὲ ἐκτιμήσει, θὰ πάγω στὸν ἀντίπαλό του, τὸν Γρυπό. Κι ἂν ὁ ἠλίθιος κι αὐτὸς δὲν μὲ προσλάβει, πηγαίνω παρευθὺς στὸν Ὑρκανὸ» (Σημ. Ὁ Ὑρκανὸς βασιλιὰς τῶν Ἰουδαίων, ἐχθρὸς τῶν Ἑλλήνων). Καὶ συνεχίζει ὁ ἄγνωστος καιροσκόπος: «Θὰ μὲ θελήσει πάντως ἕνας ἀπὸ τοὺς τρεῖς. Κ’ εἶν’ ἡ συνείδησίς μου ἥσυχη γιὰ τὸ ἀψήφιστο τῆς ἐκλογῆς. Βλάπτουν καὶ οἱ τρεῖς τους τὴ Συρία. Ἀλλά, κατεστραμμένος ἄνθρωπος τί φταίω ἐγώ. Ζητῶ ὁ ταλαίπωρος νὰ μπαλοθῶ. Ἂς φρόντιζαν οἱ κραταιοὶ θεοὶ νὰ δημιουργήσουν ἕναν τέταρτο καλό. Μετὰ χαρᾶς θὰ πήγαινα μ’ αὐτόν».-

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ, ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΣΗΜΙΤΗΣ, ΤΣΙΠΡΑΣ καὶ τὸ ΦΑΝΑΡΙ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μητσοτάκης, Παπανδρέου, Σημίτης,
Τσίπρας καὶ τὸ Φανάρι

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος δὲν ἀνέχθηκε γιὰ πολὺ τὴν παρουσία καὶ τὴ δραστηριότητα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Ἰακώβου στὶς ΗΠΑ. Χωρὶς ἐνδοιασμοὺς τὸν ἐκδίωξε ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς, ὅταν τὸν θεώρησε ἐπικίνδυνο γιὰ τὴν ἐξουσία του. Αὐτό, ἂν καὶ ἦταν συντοπίτης του, ἀπὸ τὴν Ἴμβρο, πολὺ πρεσβύτερός του στὰ χρόνια – εἶχε γεννηθεῖ τὸ 1911 καὶ ὁ Βαρθολομαῖος εἶναι γεννημένος τὸ 1940, καὶ εἶχαν πνευματικὴ συγγένεια – ἡ ἀδελφὴ τοῦ Ἰακώβου εἶχε βαπτίσει τὸν Βαρθολομαῖο.
.               Μετὰ ἀπὸ ἀνηλεῆ πόλεμο ἀπὸ τὸ Φανάρι ὁ Ἰάκωβος ὑποχρεώθηκε τὸν Ἰούλιο τοῦ 1995 νὰ παραιτηθεῖ προφορικὰ στὸν Βαρθολομαῖο σὲ συνάντησή τους, στὴ Ζυρίχη. Ἡ παραίτηση, παρὰ τὴ διαβεβαίωση τοῦ Πατριάρχου, «διέρρευσε» ἀμέσως στὸν «Ἐθνικὸ Κήρυκα», ἂν καὶ ἐνεργοποιήθηκε ἕνα χρόνο μετά, στὶς 29 Ἰουλίου 1996. Ὁ πρωθυπουργὸς Α. Παπανδρέου στὶς 24 Αὐγούστου 1995, παρὰ τὴ σοβαρὴ ἀσθένειά του, ἀντέδρασε στὴν ἐνέργεια τοῦ κ. Βαρθολομαίου νὰ ὑποχρεώσει τὸν Ἰάκωβο σὲ παραίτηση καὶ νὰ τὴν κοινολογήσει, μόλις αὐτὴ ὑποβλήθηκε προφορικά. Σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο ἔγραψε, μεταξὺ ἄλλων: «Οἱ ἄριστες σχέσεις συνεργασίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση κυρίως σὲ θέματα τῆς ἐθνικῆς μας ὁμογένειας ἄφηναν τὴν ἐντύπωση ὅτι δὲν θὰ αἰφνιδιασθοῦμε σὲ ἕνα τόσο σοβαρὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖο ὑπερβαίνει τὰ πλαίσια μίας ἁπλῆς ἐσωτερικῆς μεταβολῆς στὴν λειτουργία τοῦ σώματος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς. Οἱ προεκτάσεις του ἐπηρεάζουν ἀναμφιβόλως καὶ τὶς προοπτικὲς προωθήσεως τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων».
.               Ὁ Βαρθολομαῖος, παρὰ τὶς ἀπόψεις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἄλλαξε ἄποψη. Στὴν ἐπιστολὴ-ἀπάντησή του πρὸς τὸν Α. Παπανδρέου ἔγραψε ὅτι «ἡ μήτηρ Ἐκκλησία διὰ τὸ κύρος αὐτῆς… δὲν δύναται νὰ ἀναθεωρήση τὴν ἀποδοχὴν τῆς οἰκείᾳ βουλήσει ὑποβληθείσης παραιτήσεως τοῦ Σεβ. Γέροντος Ἀμερικῆς κ. Ἰακώβου…». «Οἰκείᾳ βουλήσει», μὲ τὴν σπάθη πάνω ἀπὸ τὴν κεφαλὴ του ὁ Ἰάκωβος… Ὑπάρχει συνέχεια στὴν κακοποίηση τῆς ἀλήθειας. Μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ἐλπιδοφόρου ὁ Μητροπολίτης Ἰκονίου Θεόληπτος, σὲ συνέντευξή του στὸν «Ἐθνικὸ Κήρυκα» σημείωσε πὼς «πάντοτε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο φρόντιζε οἱ ποιμενάρχες αὐτῆς τῆς Ἐπαρχίας νὰ εἶναι ἀξιόλογοι,….ὅπως ὁ Ἰάκωβος Κουκούζης…».
.               Ὑποστηρικτὴς τοῦ Ἰακώβου ἔναντι τῶν ἐπιθέσεων τοῦ Φαναρίου ἦταν ὁ πρωθυπουργὸς Κων. Μητσοτάκης. Πίστευε ἀκράδαντα ὅτι ἦταν «μία σημαντικὴ ἐθνικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ φυσιογνωμία», ὅτι ἦταν «στυλοβάτης τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Ἀμερικῆς» καὶ ὅτι «μαχόταν σθεναρὰ γιὰ τὰ ἐθνικά μας δίκαια». Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1991 ὁ πατριάρχης Δημήτριος ἀπεβίωσε καὶ ὁ Κων. Μητσοτάκης, ὡς πρωθυπουργός, θέλησε νὰ προωθήσει τὸν Ἰάκωβο γιὰ Πατριάρχη. Δὲν τὰ κατάφερε. Ὁ Βαρθολομαῖος εἶχε δουλέψει πολὺ καλὰ τὴν ὑποψηφιότητά του καὶ δὲν ἄφησε κανένα περιθώριο στὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση νὰ ἐπιχειρήσει τὴν προώθηση τῆς ἐκλογῆς τοῦ Ἰακώβου.
.               Ὁ Κων. Μητσοτάκης σὲ συνέντευξή του στὸν Δρα Ἀθανάσιο Π. Γραμμένο (9 Δεκεμβρίου 2011) σημείωσε: «Πολὺ γρήγορα ἀντελήφθημεν ὅτι τὰ πράγματα ἦσαν τελείως ξεκάθαρα μέσα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ὅτι ὁ σημερινὸς Πατριάρχης (Βαρθολομαῖος) εἶχε τὴν ὑποστήριξη τῆς ὁλότητας τῶν μελῶν καὶ δὲν κάναμε κὰν προσπάθεια πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτὴ – καὶ ἐγκαταλείψαμε κάθε σκέψη».
.               Ὁ Κων. Μητσοτάκης σεβόταν ὡς θεσμὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀλλὰ πάνω ἀπὸ τὸν σεβασμὸ ἔβαζε τὴν ἀλήθεια, τὸ δίκαιο καὶ τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέροντα τῆς χώρας. Αὐτὸς ἦταν καὶ ὁ λόγος ποὺ διαφώνησε ἀπολύτως μὲ τὸ Φανάρι στὸν πόλεμο ποὺ ἄνοιξε κατὰ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Προκαθημένου Της Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου.
.               Μετὰ τὴν ἐπιτυχία του στὴν πατριαρχικὴ ἐκλογὴ καὶ τὴν ἐκδίωξη τοῦ Ἰακώβου ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἐπέλεξε σὲ αὐτὴν δικό του ἄνθρωπο, τὸν Μητροπολίτη Ἰταλίας Σπυρίδωνα, ἀπόφοιτο τῆς Χάλκης. Μὲ πρότασή του καί, ὅπως πάντα, μὲ ὁμόφωνη ἀπόφαση τῆς περὶ αὐτὸν Συνόδου ὁ Σπυρίδων ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς στὶς 30 Ἰουλίου 1996. Κυβέρνηση Σημίτη τότε. Γιὰ τὸν Σπυρίδωνα ὑπῆρξε ἰσχυρὴ ἀντίδραση ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸ τῶν Ἐξωτερικῶν Θεόδ. Πάγκαλο καὶ τὴν ἑλληνικὴ διπλωματία. Ὅμως ὁ Πατριάρχης ἦταν ἀνένδοτος στὴν ἐπιλογή του.
.               Οἱ ἀγῶνες τοῦ Σπυρίδωνος γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα ἔκαμαν τὸν Πάγκαλο νὰ ἀλλάξει στάση ἀπέναντί του. Σὲ ταξίδι του στὴ Νέα Ὑόρκη τὸν διαβεβαίωσε ὅτι ἔχει τὴν στήριξή του στὸν πόλεμο ποὺ τοῦ εἶχε κηρύξει τὸ Φανάρι. Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1999, λίγους μῆνες πρὶν ὑποχρεωθεῖ σὲ παραίτηση, ὁ Σπυρίδων ἐπισκέπτεται τὴν Ἀθήνα. Τοῦ γίνεται ἐγκάρδια ὑποδοχὴ ἀπὸ τὴν κυβέρνηση Σημίτη καὶ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Στὴν ὁμιλία του πρὸς τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἑλληνικὴ Βουλὴ μίλησε ἀνοικτὰ «γιὰ συμφέροντα ἰδιοτελῆ, ποὺ ζητοῦν ἀφελληνισμένη Ὀρθοδοξία, προσαρμοσμένη σὲ δῆθεν ἐκσυγχρονισμένα δυτικὰ πρότυπα, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα θέλουν προσωπικὰ προνόμια καὶ ἐξουσίες καὶ ἐπιδιώκουν δικούς τους ἰδιοτελεῖς στόχους».
.               Τὸ Φανάρι ἐντὸς τριῶν ἐτῶν ἀπαρνήθηκε τὸ «δικό του παιδὶ» καὶ τὸ ὁδήγησε σὲ παραίτηση ταπεινωτική, ἀφοῦ δὲν ἄφησε στὸν Σπυρίδωνα τὸν τίτλο τοῦ πρώην Ἀμερικῆς, ἀλλὰ τοῦ ἔδωσε τὸν τίτλο τοῦ Μητροπολίτου Χαλδίας… Παραδόξως καὶ ἐνῶ ὁ Σπυρίδων εἶχε λάβει διαβεβαιώσεις γιὰ τὴν ὑποστήριξη τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἀπὸ τὸν τότε ὑπουργὸ τῶν Ἐξωτερικῶν Γ. Α. Παπανδρέου, ὅταν τὸν ἐπισκέφθηκε στὴ Νέα Ὑόρκη, αὐτὴ ὄχι μόνον δὲν τὸν ὑποστήριξε, ἀλλὰ συνεργάσθηκε μὲ τὸ Φανάρι γιὰ τὴν ἀντικατάστασή του…
.               Μετὰ τὸν Σπυρίδωνα ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εὑρισκόμενος σὲ προφανῆ δύσκολη θέση, ὑποχρεώθηκε νὰ ἐπιλέξει σὲ αὐτὴν τὸν ἰδιαιτέρου ἠθικοῦ κύρους καὶ μεγάλου θεολογικοῦ βεληνεκοῦς Μητροπολίτη Βρεσθένης Δημήτριο, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἡ κυβέρνηση Σημίτη δὲν ἀντέδρασε στὴν ἐκλογή. Ἀντίθετα στὴν ἐνθρόνισή του, τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1999, ἐκπροσωπήθηκε ἀπὸ πολυπληθῆ ἀντιπροσωπεία. Ἄλλο ἂν ἐξακολούθησε νὰ ὑπονομεύει τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀμερικῆς στὴν Ὁμογένεια…
.               Ὥσπου, μετὰ ἀπὸ 20 χρόνια, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀποφάσισε ὅτι πρέπει ὁ Δημήτριος νὰ ὑποχρεωθεῖ σὲ παραίτηση – καὶ αὐτός– καὶ πώς, λόγῳ τῆς ἀβελτηρίας τῆς κυβέρνησης Τσίπρα, ἦρθε ἡ ὥρα νὰ τοποθετήσει στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς τὸν πιὸ πιστό του ἀκόλουθο, αὐτὸν ποὺ ἔχει ἐνστερνιστεῖ τὶς σκέψεις του καὶ τηρεῖ τὶς ὁδηγίες του, ὡς πρὸς τὸν χειρισμὸ τῆς Ὁμογένειας στὶς ΗΠΑ.
.               Ἡ σημερινὴ κυβέρνηση Κυρ. Μητσοτάκη δὲν θὰ κριθεῖ μόνο ἀπὸ τὴν ψῆφο τῶν Ὁμογενῶν, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὴ στάση της ἔναντι τοῦ Φαναρίου καὶ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἐλπιδοφόρου στοὺς χειρισμούς τους στὰ ἐθνικὰ ζητήματα. Ἐκεῖ θὰ κριθεῖ ἄν, ὅπως ὁ Κων. Καραμανλὴς καὶ ὁ Κων. Μητσοτάκης, πάνω ἀπὸ συναισθηματισμοὺς καὶ ἐπικοινωνιακὰ τεχνάσματα, βάζει τὴν ἀλήθεια καὶ τὸ ἐθνικὸ συμφέρον.-

Σχολιάστε