Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Γ. Παπαθανασόπουλος

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Δ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ 2018

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

     ΜΕΡΟΣ Δ΄

Μέρος Α´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018 -Α´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Β´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Β´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Γ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Γ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων

.               Τέταρτο στὴ σειρὰ τῶν πρεσβείων τιμῆς μεταξὺ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἶναι τὸ Πατριαρχεῖο τῶν Ἱεροσολύμων. Εἶναι τὸ ἀρχαιότερο τῶν Πατριαρχείων, ἀφοῦ ἐκεῖ ἱδρύθηκε ἡ στὸν κόσμο Ἐκκλησία. Τὸ Πατριαρχεῖο ἔχει μία συνεχῆ παρουσία στοὺς Ἁγίους Τόπους. Οἱ ποικίλοι κατακτητὲς τους μπορεῖ, πρὸς καιρόν, νὰ Τὸ κλόνισαν ἀλλὰ Αὐτὸ δὲν καταποντίστηκε καὶ ἐπιζεῖ ἕως σήμερα. Αὐτοὶ ποὺ ἐξουσίασαν τὴν Ἱερουσαλὴμ κατὰ σειρὰ εἶναι οἱ Ρωμαῖοι καὶ οἱ Βυζαντινοὶ (33-638), οἱ Ἄραβες (638-1099), οἱ Λατίνοι (1099-1291), οἱ Μαμελοῦκοι (1291-1517), οἱ Ὀθωμανοὶ (1517-1917), οἱ Ἄγγλοι (1917 – 1948), οἱ Ἰορδανοὶ (1948-1967) καὶ οἱ Ἰσραηλινοὶ (1967 – ).
.             Ἀπὸ τὶς 19 Ἰουλίου 2018 ξεκίνησε μία νέα περίοδος γιὰ τὸ Ἰσραήλ, ποὺ θὰ ἔχει ἐπιπτώσεις στοὺς μὴ ἑβραίους πολίτες τῆς χώρας, ἰδιαίτερα στοὺς ἄραβες, μουσουλμάνους καὶ χριστιανούς, ποὺ εἶναι περίπου 1.800.000 καὶ ἀποτελοῦν τὸ 20% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ ὁ πρωθυπουργὸς Νετανιάχου πέρασε νόμο ἀπὸ τὴν Κνεσὲτ μὲ μικρὴ πλειονοψηφία (62 ὑπὲρ ἔναντι 55 κατὰ καὶ τρεῖς ἀποχὲς στοὺς 120 βουλευτὲς) περὶ «ἑβραϊκοῦ ἔθνους – κράτους». Σύμφωνα μὲ αὐτὸν «τὸ Ἰσραὴλ εἶναι ἡ ἱστορικὴ πατρίδα τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ, ποὺ ἔχει τὸ ἀποκλειστικὸ δικαίωμα στὴν ἐθνικὴ αὐτοδιάθεση σὲ αὐτό». Ὁ νόμος καταργεῖ τὴν ἀραβικὴ ὡς γλῶσσα ἰσότιμη πρὸς τὴν ἑβραϊκὴ καὶ τὴν ὑποβαθμίζει σὲ ἕνα εἰδικὸ καθεστώς.
.              Τὰ διεθνῆ ΜΜΕ, ὅπως ἡ ἐφημερίδα Financial Times καὶ τὰ πρακτορεῖα εἰδήσεων Ρόϊτερς καὶ Ἀσοσιέϊτεντ Πρές, τὰ ὁποῖα φίλα πρόσκεινται στὸ Ἰσραήλ, ἐξέφρασαν τὴν ἀνησυχία τους γιὰ τὴν ψήφιση τοῦ συγκεκριμένου Νόμου. Οἱ Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς ἔγραψαν πὼς δείχνει μία στροφὴ πρὸς τὴν ἐπικίνδυνη κατεύθυνση, δυνητικὰ νομιμοποιώντας τὶς διακρίσεις σὲ βάρος τοῦ ἀραβικοῦ πληθυσμοῦ στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ Ἰσραήλ. Τὰ εἰδησεογραφικὰ πρακτορεῖα ἀναφέρουν ὅτι τὸ ἐρώτημα ποὺ πλέον τίθεται εἶναι ἂν ὁ νόμος προετοιμάζει τὸ ἔδαφος γιὰ ἕνα μελλοντικὸ ἑνιαῖο κράτος, στὸ ὁποῖο τὸ Ἰσραὴλ θὰ ἔχει ἐνσωματώσει ὅλα τὰ παλαιστινιακὰ ἐδάφη.
.                 Γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ κάποιος τὴν κίνηση Νετανιάχου, πρέπει νὰ γνωρίζει τὴν ἱστορία τοῦ Σιωνισμοῦ, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἱδρυτῆ του Τεοντὸρ Χέρτσλ ἕως σήμερα. Σκοπός του μὴ ἀποκρυπτόμενος εἶναι ἡ δημιουργία ἑνὸς «Ἑβραϊκοῦ κράτους» καὶ ὄχι «κράτους τῶν Ἑβραίων» στὴν Παλαιστίνη καὶ στὰ ὅρια τῶν ἀρχαίων Βασιλείων τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ Ἰσραήλ. Τὸ βέβαιο εἶναι ὅτι αὐτοὶ ποὺ κυβερνοῦν σήμερα τὸ Ἰσραήλ, θεωροῦν ὅτι, κατὰ τὶς ἀρχὲς τοῦ Σιωνισμοῦ, εἶναι «θεία ἐντολὴ» νὰ ἔχουν τὴν πλήρη εὐθύνη τῶν πεπρωμένων τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ, θέτοντας ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα, ὅπως τοὺς Ἄραβες πολίτες τῆς χώρας καὶ τὴν ὕπαρξη παλαιστινιακοῦ ἀνεξάρτητου κράτους, σὲ δεύτερη μοίρα. Οἱ ἀγορὲς γῆς στὴν Παλαιστίνη καὶ οἱ ἐποικισμοὶ εἶναι πάντα πρωτεύων γεωπολιτικὸς παράγων, ὡς θρησκευτικὴ σιωνιστικὴ ἐπιταγή.
.              Στὴν κατάσταση αὐτὴ πορεύεται τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία του, ποὺ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσει ἕνα κράτος, ποὺ ἔχει δημοκρατικοὺς θεσμούς, ἀλλὰ καὶ τὸν πειρασμὸ τῆς θεοκρατίας καὶ τοῦ σιωνιστικοῦ ἐθνικισμοῦ, κατὰ τὸν ὁποῖο ὑπεράνω τῶν ἀποφάσεων τοῦ ΟΗΕ καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν ἀλλοθρήσκων καὶ τῶν ἀλλογενῶν εἶναι τὸ συμφέρον τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ τοῦ Ἰσραήλ.
.               Τὸ Πατριαρχεῖο ἀσφαλῶς βλέπει τὴν πραγματικότητα, ὅτι ἀποτελεῖ πλέον κενὸ γράμμα ἡ ἐπιταγὴ τοῦ Ἰσλάμ, πὼς ὁ ἑκάστοτε βασιλιὰς τῆς Ἰορδανίας εἶναι «ὁ Ἐπιστάτης τῶν ἐν τῇ Ἁγίᾳ Πόλει τῆς Ἱερουσαλὴμ ἰσλαμικῶν καὶ χριστιανικῶν προσκυνημάτων» (Ὁμιλία Πατριάρχου Θεοφίλου στὸ Ἀμμάν στὶς 30/6/2018). Τὸ Πατριαρχεῖο ἀντιμετωπίζει τὴν ἐπιθετικότητα τῶν σιωνιστῶν, ποὺ ἐπιδιώκουν νὰ ἀποκτήσουν τὰ ἀκίνητα ποὺ κατέχει στὴν παλαιὰ πόλη καὶ στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ νὰ ἐγκαταστήσουν καὶ ἄλλους, πολλούς, ἐποίκους.
.                 Ἡ πρὸ μηνῶν προώθηση νόμου στὸ Ἰσραὴλ γιὰ δημεύσεις χριστιανικῶν περιουσιῶν προκάλεσε τὴν ἀντίδραση τῶν χριστιανῶν ἡγετῶν τῶν Ἁγίων Τόπων. Ἔτσι ὁ Πατριάρχης Θεόφιλος μαζὶ μὲ τὸν λατίνο κουστωδὸ καὶ τὸν Ἀρμένιο Πατριάρχη ἀποφάσισαν, μετὰ ἀπὸ αἰῶνες, νὰ κλείσουν τὶς πύλες τοῦ Παναγίου Τάφου γιὰ τρεῖς ἡμέρες, ἀπὸ τὶς 25 ἕως καὶ τὶς 27 Φεβρουαρίου 2018. Στὴ διαμαρτυρία τους, ποὺ ὑπογράφουν καὶ οἱ τρεῖς, κατηγοροῦν τὴν κυβέρνηση Νετανιάχου γιὰ «συστηματικὲς ἐπιθέσεις χωρὶς προηγούμενο ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν τῶν Ἁγίων Τόπων»..                 Προηγουμένως τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, στὶς 26 Ὀκτωβρίου 2017, μὲ Ἀνακοινωθέν του, ἀναφέρεται στὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων Θεοφίλου στὸ Βατικανὸ καὶ στὴ συνάντησή του μὲ τὸν Πάπα Φραγκίσκο. Ὅπως γράφει τὸ Ἀνακοινωθέν, κατ᾽ αὐτὴν ὁ κ. Θεόφιλος ἐξέθεσε στὸν Πάπα τὸν κίνδυνο ἡ κυβέρνηση τοῦ Ἰσραὴλ νὰ ὑπονομεύσει τὸ ἀπὸ αἰώνων ἰσχῦον στάτους κβὸ στοὺς Ἁγίους Τόπους. Αὐτὸ θὰ προκύψει, ὅπως εἶπε, ἂν τελικὰ ὑλοποιηθοῦν ἡ πρόταση σαράντα μελῶν τῆς Κνεσέτ, ἡ ὁποία ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὶς Ἐκκλησίες τὸ δικαίωμα νὰ διαχειρίζονται ἐλευθέρως τὶς γαῖες αὐτῶν, καὶ ἡ ἀπόφαση τοῦ ἰσραηλινοῦ περιφερειακοῦ δικαστηρίου τῶν Ἱεροσολύμων, ἡ ὁποία ἔδωσε κύρος στὶς χωρὶς ἔγκριση καὶ παράνομες συμφωνίες, ποὺ ἀφοροῦν στὴν ἰδιοκτησία τοῦ Πατριαρχείου στὴν Πύλη τοῦ Δαυὶδ (Jaffa Gate).
.                 Τὸ Ἰσραήλ, μὲ τὶς ἐνέργειές του, ἔχει δείξει ὅτι ἀποκλείεται νὰ παραχωρήσει ἔστω μέρος τῆς Ἱερουσαλὴμ γιὰ νὰ καταστεῖ πρωτεύουσα Παλαιστινιακοῦ κράτους, ποὺ καὶ αὐτοῦ δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν ὕπαρξη, παρὰ τὶς ἀποφάσεις τοῦ ΟΗΕ. Οἱ συμφωνίες τοῦ Ὄσλο, γιὰ ἀναγνώριση τῆς Παλαιστινιακῆς Ἀρχῆς καὶ τῆς ἀπὸ αὐτὴν διοίκησης στὴν Δυτικὴ Ὄχθη καὶ στὴ Λωρίδα τῆς Γάζας, τὶς ὁποῖες ὑπέγραψαν οἱ Γιτζὰκ Ράμπιν καὶ ὁ Γιασὲρ Ἀραφάτ, παρουσίᾳ τοῦ Προέδρου τῶν ΗΠΑ Μπὶλ Κλίντον, ὄχι μόνο παραμένουν γράμματα κενὰ περιεχομένου, ἀλλὰ τὸ Ἰσραὴλ πράττει τὰ ἀντίθετα τῶν ὅσων ὑπέγραψε. Ὄχι τώρα. Λίγο μετὰ ποὺ τὰ ὑπέγραψε καὶ ἀφοῦ ἀκραῖοι ἐθνικιστὲς δολοφόνησαν τὸν Ράμπιν.
.               Οἱ ΗΠΑ ἀκολουθοῦν τὸ Ἰσραὴλ στὴν ἀσυνέπεια. Ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ εἶναι ὁλόκληρη καὶ πρωτεύουσα τοῦ Ἰσραήλ, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόφαση τῆς κυβέρνησής του. Οἱ ΗΠΑ ἤδη ἀποφάσισαν νὰ ἀγνοήσουν καὶ αὐτές, ὅπως τὸ Ἰσραήλ, τὶς ἀποφάσεις τοῦ ΟΗΕ καὶ νὰ μεταφέρουν στὴν Ἱερουσαλὴμ τὴν πρεσβεία τους. Τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι ἀποφασισμένο νὰ ἐπιβάλει τίς, κατὰ τοὺς σιωνιστές, ἐπιταγὲς τοῦ Γιαχβὲ διὰ τῆς πυγμῆς καὶ διὰ κατασταλτικῶν μεθόδων, διὰ τειχῶν ὑψηλῶν, αὐστηρῆς ἐπιτήρησης τῶν Ἀράβων πολιτῶν, τῶν αὐθαίρετων ἐποικισμῶν. Ἀντιδράσεις στὴν πολιτικὴ αὐτὴ ὑπάρχουν ἀκόμη καὶ ἀπὸ Ἑβραίους θεολόγους, πολιτικοὺς καὶ διανοούμενους, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τὴν μετατροπὴ τοῦ Ἰσραὴλ σὲ θεοκρατικὸ ἀπολυταρχικὸ κράτος.
.             Ὅσοι Ἄραβες ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ δὲν ἀνέχονται τὴ διαμορφούμενη κατάσταση στὸ Ἰσραὴλ μεταναστεύουν, περισσότερο οἱ νέοι. Κατὰ τὸ πρακτορεῖο Agence Fides (6 Ἰουλίου 2018) στὸ Ἰσραὴλ ἔχουν ἀπομείνει χριστιανοὶ λιγότεροι ἀπὸ τὸ 2% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ, ἐνῶ τὸ 1970 ἦσαν τὸ 5%. Στὴν, ὑπὸ παλαιστινιακὴ διοίκηση, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἐπιτήρηση τῶν ἰσραηλινῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων πόλη τῆς Βηθλεὲμ οἱ χριστιανοὶ ἀποτελοῦν σήμερα τὸ 17%, ὅταν στὸ παρελθὸν ἀποτελοῦσαν τὸ 90%. Σημειώνεται ὅτι τὸ ποίμνιο τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ἀποτελεῖται κυρίως ἀπὸ Χριστιανοὺς Ἄραβες, ποὺ σήμερα εἶναι λιγότεροι ἀπὸ 90.000.
.             Ὅσοι χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι μετοίκησαν στὴ γειτονικὴ Ἰορδανία, ζοῦν σήμερα χωρὶς προβλήματα. Εἶναι πάνω ἀπὸ τὸ 6% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἰορδανίας, ἂν ὑπολογισθοῦν καὶ οἱ πρόσφυγες ἀπὸ τὴ Συρία. Τὰ προβλήματα μὲ τοὺς Ἄραβες ὀρθοδόξους χριστιανοὺς τῆς Ἰορδανίας, ποὺ θέλουν νὰ ἐκλεγεῖ Πατριάρχης Ἄραβας στὸ γένος, φαίνεται ὅτι ἔχουν κατασιγάσει, χάρη στὸν φίλο τοῦ Πατριάρχη πρίγκιπα Γάζι Μπὶν Μοχάμαντ, σύμβουλο τοῦ βασιλιᾶ Ἀμπντάλα ἐπὶ τῶν θρησκευτικῶν καὶ χριστιανικῶν θεμάτων.
.               Ὡς πρὸς τὰ διορθόδοξα, τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων στὸ Οὐκρανικὸ εἶναι στὸ πλευρὸ τοῦ Φαναρίου καὶ πολιτικὰ ἀκολουθεῖ τὶς γεωπολιτικὲς ἐπιταγὲς τῆς Δύσης. Ἀπόδειξη ὅτι στὶς 29 Μαΐου 2018, κατὰ τὸ ἀνακοινωθὲν τοῦ Παναγίου Τάφου, ὁ Πατριάρχης κ. Θεόφιλος «ἀπένειμε τὸ παράσημο τοῦ Σταυροφόρου τοῦ Παναγίου Τάφου στὴν Κυβερνῆτιν τῆς πόλεως Χάρκοβ Οὐκρανίας Ἰουλία Σβιτλίσναγια καὶ ἔδωσε εὐχὲς καὶ ἐξέφρασε γνώμη γιὰ ἐπούλωση τοῦ τραύματος τοῦ σχίσματος τῆς Οὐκρανίας». Τὸ Πατριαρχεῖο δὲν κοινοποίησε τὴν «γνώμη», ποὺ ἐξέφρασε ὁ Πατριάρχης στὴν Οὐκρανὴ ἀξιωματοῦχο γιὰ τὴν ἐπούλωση τοῦ τραύματος τοῦ σχίσματος, ἀλλὰ τὸ παράσημο εἶναι ἐνδεικτικό τῆς εὐνοϊκῆς του ἄποψης πρὸς τὴν ἐπιδίωξη τῆς φιλοδυτικῆς κυβέρνησης τῆς Οὐκρανίας.
.             Ἡ πιθανὴ ρήξη στὶς σχέσεις μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας θὰ προσθέσει προβλήματα στὸ Πατριαρχεῖο τῶν Ἱεροσολύμων, λόγῳ τῆς ἰσχυρῆς παρουσίας τῶν Ρώσων στοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ τῆς ὑπάρξεως Ἐπιτρόπου τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων στὴ Μόσχα. Σημειώνεται ὅτι σήμερα στοὺς Ἁγίους Τόπους λειτουργοῦν ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία, ἕως τώρα, τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων ἀλλὰ οἱ περισσότεροι μὲ Ρώσους ἱερεῖς, τέσσερις Ναοὶ καὶ τρία Μοναστήρια. Μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Ἀντιοχείας δὲν ὑπάρχει κοινωνία, λόγῳ τῆς ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων ἱδρύσεως Μητροπόλεως στὸ Κατάρ, γεγονὸς ἰδιαίτερα λυπηρό. Στὰ διαχριστιανικὰ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων ἀκολουθεῖ ἐπίσης τὴν πολιτικὴ τοῦ Φαναρίου ἔναντι τοῦ Βατικανοῦ καὶ τῶν ἄλλων χριστιανικῶν ὁμολογιῶν, παρὰ τὰ προβλήματα ποὺ προκύπτουν κατὰ καιροὺς ἀπὸ τὶς ἐπιδιώξεις στὰ πανάγια προσκυνήματα, κυρίως τῶν λατίνων κουστωδῶν καὶ τοῦ Ἀρμενικοῦ Πατριαρχείου.-

Advertisements

, , ,

Σχολιάστε

Η “ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ”, ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΩΝ καὶ ἡ Νεικώ! (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Μεγάλη Παναγία καὶ οἱ διαφωτιστὲς

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ Μεγάλη Παναγία ἦταν μία ἀπὸ τὶς μεγαλοπρεπέστερες βυζαντινὲς ἐκκλησίες τῶν Ἀθηνῶν. Ἦταν ἡ ζωντανὴ ἱστορία δεκατεσσάρων αἰώνων ἀγάπης τῶν Ἑλλήνων πρὸς τὴν Θεοτόκο. Ὁ Ναὸς κατεστράφη μὲ ἐντολὴ τοῦ καθηγητοῦ Στεφάνου Κουμανούδη, τὸ 1885. Ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ θύματα τῶν διαφωτιστῶν τοῦ 19ου αἰώνα. Μὲ φανατισμὸ ταλιμπὰν κατὰ κάθε βυζαντινοῦ μνημείου, μὲ ἕνα μίσος κατὰ τοῦ βυζαντινοῦ πολιτισμοῦ καὶ μὲ πρόσχημα τὴν ἀρχαιολογικὴ ἔρευνα τῆς προχριστιανικῆς Ἀθήνας κατέστρεψαν σ’ αὐτὴν εἴκοσι βυζαντινὲς καὶ μεταβυζαντινὲς ἐκκλησιὲς τῆς Παναγίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν πρώτη Ἐκκλησία της, τὴν Μεγάλη Παναγιά.
.           Στὶς ἀρχὲς τοῦ 5ου αἰώνα ὁ Ἔπαρχος τοῦ Ἰλλυρικοῦ Ἑρκούλιος (408–412), γιὰ νὰ ἡσυχάσουν οἱ ἔριδες μεταξὺ χριστιανῶν καὶ παγανιστῶν στὴν Ἀθήνα, ὡς πρὸς τὸν τόπο τῆς λατρείας στὸ κέντρο τῆς πόλης, κατένειμε μεταξύ τους τὸν χῶρο τῆς Βιβλιοθήκης τοῦ Ἀδριανοῦ. Στοὺς μὲν παγανιστὲς παραχώρησε τὰ κτίρια τῆς ἀνακαινισμένης Βιβλιοθήκης, στοὺς δὲ χριστιανοὺς τὴν ἐξωτερικὴ αὐλή, γιὰ νὰ κατασκευάσουν Ναό. Ἡ ἔξυπνη αὐτὴ κίνηση τοῦ Ἑρκούλιου ὁδήγησε στὴν εἰρηνικὴ συνύπαρξη στὸν ἴδιο χῶρο τῶν δύο ὁμάδων πολιτῶν.
.           Ἔτσι δημιουργήθηκε ὁ πρῶτος γνωστὸς χριστιανικὸς ναὸς τῆς Ἀθήνας, ἡ Μεγάλη Παναγιά. Ἦταν τετράκογχος ρυθμοῦ βασιλικῆς μαρμάρινος ναός. Ἱστορικοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι λόγῳ τοῦ μεγέθους του καὶ τῆς κεντρικῆς του θέσης ἦταν γιὰ αἰῶνες ὁ καθεδρικὸς ναὸς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ ἱστορία τοῦ Ναοῦ εἶναι μακρά, ἀπὸ τὸ 408 ἕως τὸ 1885 ὅταν ὁ Κουμανούδης τὸν ἐκθεμελίωσε. Τὸν 11ο αἰώνα πυρκαγιὰ κατέστρεψε μεγάλο μέρος τοῦ ἀρχαίου ναοῦ καὶ στὴ θέση του ἀνεγέρθηκε βυζαντινὸς ναός. Τὸ 1261 ἀνεγέρθηκε κωδωνοστάσιο, τὸ 1687 ὑπέστη ζημιές, κατὰ τὸν ἑνετο-τουρκικὸ πόλεμο, τὸ 1774 παραχωρήθηκε στὴ Μονὴ Παναχράντου τῆς Ἄνδρου. Στὴ δεκαετία τοῦ 1830 κατέστη ἐνοριακὸς ναός. Στὰ ἔτη 1853 – 1858 ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ἑταιρεία προέβη σὲ ἐπισκευὲς τοῦ Ναοῦ. Τὸ 1880 ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μεσσηνίας Πανάρετος Κωνσταντινίδης περιέγραψε τὸν Ναό, ἔργο πολύτιμο, ἀφοῦ σὲ λίγα χρόνια τὸν γκρέμισαν…
.           Ὁ Χαρ. Μπούρας σὲ ἄρθρο του στὸ Δελτίο τῆς Χριστιανικῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρείας σημειώνει σχετικά: «Τὸ 1885 κατεδαφίστηκε χάριν ἀρχαιολογικῶν ἀνασκαφῶν ἡ μερικῶς ἐρειπωμένη, γνωστὴ ὡς Μεγάλη Παναγιά, ἐκκλησία τῶν Ἀθηνῶν. Στὴν βραχύτατη ἔκθεσή του ὁ Στέφανος Κουμανούδης δὲν ἀπέκρυψε τὴν περιφρόνησή του γιὰ τὸ βυζαντινὸ μνημεῖο, τοῦ ὁποίου σεβάσθηκε μόνον ἕνα τμῆμα ἀπὸ τὴν παλαιοχριστιανική του φάση, τοὺς τρεῖς κίονες καὶ τὴν παραστάδα, ποὺ ὑψώνονται καὶ σήμερα στὸν χῶρο τῆς βιβλιοθήκης τοῦ Ἀδριανοῦ… Κατεδάφιση τοῦ ναοῦ καὶ ἀνασκαφὴ τοῦ πέριξ χώρου (χωρὶς καμία ἐπιστημονικὴ τεκμηρίωση γιὰ τὴν καταστροφὴ) ἐκ μέρους τοῦ Κουμανούδη… Ὁ Κουμανούδης δὲν ἄφησε πληροφορίες γιὰ τὰ μαρμάρινα δάπεδα, ποὺ ἀφήρεσε ἀπὸ διάφορα μέρη τοῦ Ναοῦ».
.           Καὶ συνεχίζει ὁ ἀείμνηστος καθηγητής: «Ἡ καλλιτεχνικὴ ἀξία τῆς Μεγάλης Παναγιᾶς, μὲ τὶς καλοδιατηρημένες τοιχογραφίες της, ἦταν ὁπωσδήποτε πολὺ σημαντική. Ἀκόμα μεγαλύτερη ἦταν ὁπωσδήποτε ἡ ἱστορική της ἀξία, δεδομένου ὅτι εἶχε τέσσερις οἰκοδομικὲς φάσεις καὶ τὸν χαρακτήρα ἑνὸς διαχρονικοῦ μνημείου. Ἡ καταστροφή της ἐντάσσεται σὲ ἕνα κύμα κατεδαφίσεων καὶ μεταμορφώσεων τῶν βυζαντινῶν μνημείων, ποὺ ζημίωσε ἀνεπανόρθωτα κατὰ τὸν 19ο αἰώνα τὸν μεσαιωνικὸ μνημειακὸ πλοῦτο τῶν Ἀθηνῶν».
.           Τὸ μίσος καὶ ἡ προκατάληψη σὲ βάρος τοῦ μεσαιωνικοῦ βυζαντινοῦ ἑλληνισμοῦ συνεχίζεται. Μία ἐπίσκεψη στὸ Μουσεῖο τῆς Ἀκρόπολης καὶ ἡ παρακολούθηση τοῦ «ἐνημερωτικοῦ» ντοκιμαντέρ, ποὺ παίζεται ἐκεῖ, τὸ ἀποδεικνύει. Εἶναι ἀνακριβὲς ὅτι οἱ χριστιανοὶ κατέστρεφαν τὰ ἀρχαῖα μνημεῖα. Γιὰ μίαν ἄλλη πτυχὴ τῆς σχέσης τοῦ ἀρχαίου μὲ τὸν μεσαιωνικὸ ἑλληνισμὸ μίλησε πρόσφατα ὁ κ. Δημήτρης Ἀθανασούλης, προϊστάμενος τῆς Ἐφορείας Ἀρχαιοτήτων Κυκλάδων. Στὴν Σίκινο ἀνακάλυψε μὲ τοὺς συνεργάτες του τὸν ἀσύλητο τάφο τῆς Νεικῶς καὶ γι’ αὐτὸν προέβη στὴν «Καθημερινὴ» στὴν ἀκόλουθη δήλωση: « Ἀρχαῖα κτίρια, ποὺ ἔγιναν ἐκκλησίες, ὑπάρχουν πολλά. Ἐδῶ ὅμως πρόκειται γιὰ σπανία περίπτωση, καθὼς σὲ ἕνα μνημεῖο συναντᾶμε δύο βασικὲς συνιστῶσες τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, κλασικὴ περίοδο καὶ Μεσαίωνα, ἀπόλυτα διακριτές, ἀλλὰ καὶ συνδυασμένες μὲ ἕναν σοφὸ τρόπο καὶ μὲ σεβασμό». Πιὸ συγκεκριμένα ὁ κ. Ἀθανασούλης κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι στὴν ἴδια θέση ὑπάρχει, ὅπως γράφει, τὸ ἀνακαλυφθὲν λαξευμένο ταφικὸ ἐπίγραμμα, μαυσωλεῖο μίας γυναίκας, τῆς Νεικῶς καὶ ἡ ἐκκλησία τῆς Παναγίας, ποὺ ἔγινε πολὺ ἀργότερα. Ἡ Νεικώ, ἀπὸ τὸν τάφο της, ἀπαντᾶ σὲ ὅσους μισοῦν καὶ συκοφαντοῦν μία σημαντικὴ καὶ μακρὰ χρονικὰ περίοδο τοῦ Ἑλληνισμοῦ.-

, , ,

Σχολιάστε

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Παναγία διαχρονικὰ στὸν Ἑλληνισμὸ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Δεκαπενταύγουστος καὶ οἱ Ἕλληνες τιμᾶνε, μὲ τὴν καρδιά τους, τὴν Παναγία. Συνεχίζουν ἔτσι μία παράδοση εἴκοσι αἰώνων. Ἡ ἑορτὴ τῆς Κοίμησης τῆς Θεοτόκου ἑορτάσθηκε γιὰ πρώτη φορὰ στὰ Ἱεροσόλυμα στὶς 15 Αὐγούστου τοῦ 350. Θεοτόκος ἡ Παναγία ἀναγνωρίστηκε ἀπὸ τὴν Γ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τῆς Ἐφέσου, τὸ 431. Οἱ πιστοὶ αἰσθάνονται οἰκεία τὴν Θεοτόκο καὶ ἐκφράζουν τὴν ἀγάπη τους πρὸς Αὐτὴν μὲ κάθε τρόπο: Κτίζοντας ναοὺς περικαλλεῖς, φιλοτεχνώντας περίπυστες εἰκόνες, ἐμπνεόμενοι ἀριστουργηματικοὺς ὕμνους.
.             Ἀπὸ τοὺς ὕμνους πρὸς τὴν Παναγία ὁ δημοφιλέστερος καὶ πιὸ γνωστός, εἶναι ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος, ποὺ γράφτηκε ἐπὶ αὐτοκράτορα Ἡρακλείου, τὸν 7ο αἰώνα. Πολὺ δημοφιλής, ποὺ ψάλλεται συχνά, εἶναι ὁ Μικρὸς Παρακλητικὸς Κανόνας. Γράφτηκε τὸν 9ο αἰώνα ἀπὸ τὸν μοναχὸ Θεοστήρικτο, ἢ τὸν Θεοφάνη τὸν Ὁμολογητή, τὸν Γραπτό. Πολλοὶ λένε ὅτι οἱ δύο εἶναι ἕνα καὶ τὸ ἴδιο πρόσωπο. Βαθυστόχαστα καὶ πολὺ πνευματικὰ νοήματα ἔχει ὁ Μεγάλος Παρακλητικὸς Κανόνας, ποὺ ψάλλεται τὴν περίοδο τοῦ Δεκαπενταύγουστου γραμμένος ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα Θεόδωρο Β΄ Δούκα Λάσκαρη, μεταξύ τοῦ 1254 καὶ τοῦ 1258. Ἡ ἐξύμνησή Της συνεχίστηκε σὲ ὅλους τοὺς ἑπόμενους αἰῶνες, ἕως τὶς ἡμέρες μας.
.             Ναοὶ πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας ἄρχισαν νὰ ἀνεγείρονται ἀπὸ τὸν 4ο αἰώνα. Ἐπίσης ἀρχαῖοι ναοὶ μετετράπησαν σὲ χριστιανικούς. Μεταξὺ αὐτῶν ἦταν ὁ Ναὸς τῆς Ἀθηνᾶς στὴν Ἀκρόπολη τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ μετονομάσθηκε σὲ Παναγία ἡ Ἀθηνιώτισσα. Οἱ Ἕλληνες προχριστιανικὰ λάμπρυναν τὸν Παρθενώνα καὶ τὴν Ἀθηνᾶ, καὶ οἱ ἀπόγονοί τους ἀγλάισαν καὶ ὕμνησαν τὴν Παναγία.
.             Οἱ μεταβολὲς ποὺ ἔκαμαν οἱ χριστιανοὶ στὸν Παρθενώνα, ὅπως ψηφιδωτὲς εἰκόνες, τοιχογραφίες καὶ μαρμαρογραφίες, ἦσαν ἐσωτερικὲς καὶ μὲ σεβασμὸ στὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ μνημεῖο. Ὁ Παρθενώνας παρέμεινε ἐπὶ 1687 χρόνια ἄθικτος καὶ στὴν πρώτη του ἀρχιτεκτονικὴ κατάσταση. Ὅσα ἄλλα προπαγανδίζονται, ἀκόμη καὶ στὸ Μουσεῖο τῆς Ἀκρόπολης, εἶναι ἁπλῶς συκοφαντίες. Οἱ καταστροφεῖς αὐτοῦ τοῦ ἀριστουργήματος ἦσαν πρῶτοι οἱ Ὀθωμανοί, ποὺ μετέτρεψαν τὸν ναὸ σὲ μπαρουταποθήκη καὶ πούλησαν στὸν Ἔλγιν περιουσία, ποὺ δὲν τοὺς ἀνῆκε, δεύτερος ὁ ἐν λόγῳ σκωτσέζος βάνδαλος «εὐγενής», ποὺ κατακρεούργησε τὸ μνημεῖο καὶ τρίτοι οἱ «πολιτισμένοι» Ἐνετοί, ποὺ δὲν τὸ σεβάσθηκαν καὶ τοῦ συμπεριφέρθηκαν ὡς νὰ ἦταν μία ὁποιαδήποτε ἀποθήκη πυρομαχικῶν. Σὲ ναὸ τῆς Παναγίας μετετράπη καὶ τὸ Ἐρέχθειο παραμένοντας ἀκέραιος ναός. Ὁ Ἔλγιν ἀφαίρεσε μίαν Καρυάτιδα, ποὺ βρίσκεται καὶ αὐτὴ στὸ Βρετανικὸ Μουσεῖο καὶ θρυμμάτισε μίαν ἀκόμη, οἱ δὲ Ὀθωμανοὶ βομβάρδισαν τὸν Ναό.
.             Γιὰ τὴν εἰκονογραφία τῆς Παναγίας ὑπάρχει ἡ παράδοση πὼς ὁ πρῶτος, ποὺ τὴν ἀπεικόνισε, ἦταν ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἰατροῦ καὶ τὸ ταλέντο τοῦ συγγραφέα, διέθετε καὶ τὸ χάρισμα τοῦ εἰκονογράφου. Ἔκτοτε καὶ σὲ ὅλους τοὺς αἰῶνες χιλιάδες εἶναι οἱ ἀπεικονίσεις τῆς Παναγίας παγκοσμίως. Στὸν Ἑλληνισμὸ οἱ εἰκόνες παίρνουν καὶ ἐπίθετα, δηλωτικά τῆς οἰκειότητας, ποὺ νιώθει ὁ λαός μας πρὸς τὴν Παναγία καὶ τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ κάθε τόπος καὶ τὸ κάθε μοναστήρι, θέλει νὰ Τὴν αἰσθάνεται δική του.-

, ,

Σχολιάστε

ΜΑΤΙ: ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μάτι: Παραιτήσεις καὶ ἡ πρώτη ἀντικατάσταση…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἡ πολυάνθρωπη τραγωδία στὸ Μάτι ὁδηγεῖ τὴν κυβέρνηση στὴν κατάρρευση. Μία πυρκαϊὰ ἄρκεσε γιὰ νὰ ἀποκαλύψει τὴν γυμνότητα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ τῆς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Ὁ κ. Τσίπρας καὶ ἡ συντροφιά του ἦταν καὶ εἶναι ἀδύνατο νὰ διαχειριστοῦν τὴν κρίση. Ἡ προσπάθειά τους νὰ τὴν ἐλέγξουν ἐπικοινωνιακὰ ἀπέτυχε πλήρως. Τὸ οἰκοδόμημα, ποὺ πῆγε νὰ στηθεῖ, παρασύρθηκε ἀπὸ τὴν πυρκαγιὰ καὶ τὰ θύματά της, ἔγινε ἀποκαΐδια.
.             Μέσα στὴν καταστροφὴ δύο ἦσαν οἱ πρῶτες κινήσεις τῆς Κυβέρνησης καὶ τοῦ 44ετοῦς κ. Ἀλ. Τσίπρα. Ἡ μία ἦταν ἡ ἀποδοχὴ τῆς παραίτησης τοῦ κ. Νίκου Τόσκα. Ὁ τέως ὑπουργὸς εἶπε τελικὰ τὸ αὐτονόητο, ὅτι δὲν ἄντεχε νὰ παραμένει στὴ θέση του μετὰ τίς, σὲ κατάσταση εἰρήνης, τραγικὲς ἀπώλειες δεκάδων ἀνθρώπων, κάθε ἡλικίας.
.             Ἡ ἄλλη ἦταν, ὅταν ἀκόμα ἡ φωτιὰ δὲν εἶχε σβήσει, ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ, πετυχημένου κατὰ γενικὴ ὁμολογία, Διοικητοῦ τοῦ Ἁγίου Ὄρους κ. Ἀρίστου Κασμίρογλου!… Τρελό; Παράλογο; Καὶ ὅμως ἀληθινό! Οἱ Ἀρχηγοὶ τῆς Ἀστυνομίας καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος ἀπομακρύνθηκαν πολὺ ἀργότερα, μόλις χθὲς ὁ Γενικὸς Γραμματέας Πολιτικῆς Προστασίας καὶ ἀκόμη εἶναι στὴ θέση του ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν!… Μὰ τί σχέση ἔχει, θὰ πεῖ κανείς, ὁ Διοικητὴς τοῦ Ἁγίου Ὄρους μὲ τὴν φωτιὰ στὸ Μάτι; Ἐδῶ εἶναι τὸ παράλογο, τὸ τρελό. Μπορεῖ ὁ πρωθυπουργὸς νὰ ὑποχρεωθεῖ σὲ ἀνασχηματισμὸ καὶ σὲ ἄλλες καρατομήσεις ἀνωτάτων κρατικῶν στελεχῶν, ὅμως τὸ στίγμα μένει, πὼς ἡ πρώτη ἀντικατάσταση μετὰ τὴν πυρκαγιὰ ἦταν αὐτὴ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ἁγίου Ὄρους!…
.             Ὁ ἀπομακρυνθεὶς Ἀρίστος Κασμίρογλου εἶναι ὁ μακροβιότερος καὶ ἐκ τῶν πιὸ πετυχημένων Διοικητῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Τὸ 1996 ἀνέλαβε ἀναπληρωτὴς Διοικητής, μὲ Διοικητὴ τὸν ἐπικεφαλῆς τοῦ δημοσιογραφικοῦ συγκροτήματος Λαμπράκη Σταῦρο Ψυχάρη, ὁ ὁποῖος παρέμεινε στὴ θέση αὐτὴ ἕως τὸ 2001. Ἀπὸ τότε καὶ ἕως τὸ 2004 ὁ Ἀρ. Κασμίρογλου ἐκτελοῦσε καθήκοντα Διοικητοῦ. Τὸ 2004 ἀνέλαβε Διοικητὴς ὁ ἐφοπλιστής, βουλευτὴς καὶ εὐρωβουλευτὴς Γεώργιος Δαλακούρας. Ὁ κ. Κασμίρογλου παρέμεινε στὴ θέση τοῦ Ἀναπληρωτῆ Διοικητῆ ἕως τὸ 2010, ὅταν ἀνέλαβε Διοικητής, θέση ποὺ διατήρησε μέχρι τῆς πρὸ ἡμερῶν ἀντικατάστασής του. Σημειώνεται ὅτι λόγῳ τῶν ἐπαγγελματικῶν ὑποχρεώσεων τῶν κ.κ. Ψυχάρη καὶ Δαλακούρα ὁ Ἀρ. Κασμίρογλου ἀθόρυβα καὶ ἀποτελεσματικά τοὺς ἀναπλήρωνε στὴν πράξη, ἔχοντας ἐποικοδομητικὴ μαζί τους συνεργασία.
.             Στὰ 22 χρόνια ποὺ ὑπηρέτησε τὸ Ἅγιον Ὄρος ὁ ἀπερχόμενος Διοικητὴς εἶχε τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐκτίμηση τῶν ἐκεῖ μοναχῶν καὶ τοῦ Φαναρίου. Γόνος εὐσεβοῦς οἰκογενείας ἐκ Χορόσκιοϊ Μικρᾶς Ἀσίας ἔμενε ἐπὶ μακρὸν στὸ Ἅγιον Ὄρος, συμμετεῖχε στὶς λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις τῶν Ἱ. Μονῶν, ἐπιτυγχάνοντας παράλληλα τὴν ἠρεμία, τὴ συνεργασία καὶ τὸν ἀλληλοσεβασμὸ μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητας. Παραδίδει ἐξαιρετικὸ ἔργο, μέ, μεταξὺ ἄλλων, νέο διοικητήριο καὶ νέα μονάδα πρωτοβάθμιας περίθαλψης.
.             Εἶναι βέβαιο ὅτι τὰ μέλη τῆς οἰκογένειάς του Ἀρ. Κασμίρογλου πανηγυρίζουν, γιατί τώρα θὰ τὸν δεῖ τὸ σπίτι του καὶ ὅτι πολὺ θὰ τὸν ἀναζητήσουν οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ τὸ Φανάρι. Ἡ χωρὶς ἀξιοκρατικὰ κριτήρια καὶ χωρὶς τὴ συναίνεση τοῦ Φαναρίου προσωπικὴ ἐπιλογὴ τοῦ κ. Τσίπρα στὸν διορισμὸ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἶναι μία ἀκόμη ἀπόδειξη τῆς αὐθαιρεσίας, ποὺ ἐπικρατεῖ στὴ σκέψη καὶ στὰ ἔργα του.-

,

Σχολιάστε

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Γ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ 2018

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

     ΜΕΡΟΣ Γ΄

Μέρος Α´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018 -Α´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Β´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Β´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας

.           Τὸ τρίτο στὰ πρεσβεῖα τιμῆς μεταξὺ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἶναι τὸ Ἑλληνορθόδοξο Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας. Εἶναι ἡ περισσότερο δοκιμαζόμενη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπὸ τὸ 2011 ἕως καὶ σήμερα. Ἕδρα τοῦ Πατριαρχείου εἶναι ἡ Δαμασκός, πρωτεύουσα τῆς Συρίας. Πλὴν τῆς Συρίας ἡ δικαιοδοσία του ἐκτείνεται στὸν Λίβανο, στὸ Ἰρὰκ καὶ στὴν Ἀραβικὴ χερσόνησο. Λόγῳ τῆς μετανάστευσης τοῦ ποιμνίου του ἔχει ἐπίσης ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία του Μητροπόλεις στὴν Εὐρώπη, στὴν Ἀμερικὴ καὶ στὴν Αὐστραλία.
.           Στὴ Συρία ἀπὸ τὸ 2011 διεξάγεται ἕνας τριπλὸς αἱματηρὸς πόλεμος. Εἶναι πόλεμος ἐσωτερικός, μεταξὺ τῶν σουνιτῶν ἰσλαμιστῶν καὶ τῆς κυβέρνησης τοῦ Ἀλαουίτη (κλάδου τῶν Σιιτῶν) προέδρου Ἄσαντ. Εἶναι πόλεμος γενικότερος Μουσουλμάνων, σουνιτῶν ἀπὸ τὴ μία (Τουρκία, Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ Κατὰρ κυρίως) καὶ σιιτῶν ἀπὸ τὴν ἄλλη (Χεζμπολά, Ἰράν, Ἀλαουίτες). Εἶναι τέλος ἕνας ἰδιότυπος παγκόσμιος πόλεμος ἐλέγχου τῆς Συρίας μεταξὺ τῶν ΗΠΑ μαζὶ μὲ Ἀγγλία, Γαλλία καὶ ἄλλους συμμάχους της κατὰ τῆς Ρωσίας καὶ τῆς Κίνας
.           Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ πολέμου οἱ Χριστιανοὶ τῆς Συρίας ἐτάχθησαν ὑπὲρ τοῦ καθεστῶτος Ἄσαντ. Τὸ αὐταρχικὸ καθεστώς του εἶναι ἀνεκτικὸ πρὸς τὴ ζωὴ καὶ τὴν δράση τῶν Χριστιανῶν τῆς χώρας του. Αὐτοὶ ἀποτελοῦσαν τὸ 10% τῶν 18,2 ἑκατομμυρίων τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Ἐξ αὐτῶν τὸ 60% ἦσαν Ἑλληνορθόδοξοι, περίπου ἕνα ἑκατομμύριο. Εἶχαν καὶ ἔχουν τὰ σχολεῖα τους, τὶς Ἐκκλησίες τους, τὰ Ἱδρύματά τους, τὰ Μοναστήρια τους. Ἀντίθετα ὅπου ἐπικράτησαν οἱ ἰσλαμιστὲς ἐπιτέθηκαν μὲ λύσσα κατὰ τῶν Χριστιανῶν. Ἔκαψαν ναούς, γκρέμισαν μοναστήρια σκότωσαν καὶ ἀπήγαγαν κληρικοὺς καὶ λαϊκούς. Ἕνα ἀπὸ τὰ θύματά τους εἶναι ὁ Μητροπολίτης Χαλεπίου καὶ ἀδελφὸς ἐξ αἵματος τοῦ σημερινοῦ Πατριάρχου Ἰωάννου τοῦ 10ου. Ἀπήχθη στὶς 22 Ἀπριλίου τοῦ 2013 καὶ ἕως τώρα εἶναι ἄγνωστο ἂν ζεῖ ἢ εἶναι νεκρός.
.           Ὅπου ἐπικρατοῦσαν οἱ σουνίτες ἀντάρτες οἱ Χριστιανοὶ βρίσκονταν μπρὸς στὸ δίλημμα, ἢ γίνονταν μουσουλμάνοι, ἢ τοὺς περίμενε ὁ θάνατος, καί, ὑπὸ ὁρισμένες συνθῆκες, ἡ ἐξορία. Χιλιάδες εἶναι οἱ Χριστιανοὶ μάρτυρες στὴ Συρία καὶ στὸ Ἰράκ. Ἡ ὑποστήριξη τῶν Χριστιανῶν τῆς Συρίας πρὸς τὸ καθεστὼς Ἄσαντ μοιάζει μὲ αὐτὴν τῶν Χριστιανῶν τῆς Αἰγύπτου πρὸς τὸν στρατηγὸ Σίσι.
.           Κατὰ τὴν Ὑπάτη Ἁρμοστεία τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τοὺς Πρόσφυγες (ΥΑΗΕΠ), στὴ Συρία ἀπὸ τὸ 2011 7-10 ἑκατομμύρια κάτοικοί της ἐγκατέλειψαν τὰ σπίτια τους καὶ πέντε ἑκατομμύρια ἐγκατέλειψαν τὴ χώρα τους. Ἀπὸ αὐτοὺς οἱ περισσότεροι κατέφυγαν στὸν Λίβανο, στὴν Ἰορδανία καὶ στὴν Τουρκία. Κατὰ τὶς ἐκτιμήσεις τῆς ΥΑΗΕΠ ἀπὸ τὸ ἕνα περίπου ἑκατομμύριο Συρίων ποὺ κατέφυγαν στὸν Λίβανο οἱ Χριστιανοὶ ἤσαν οἱ 260.000. Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρεται ὅτι στὸ Χαλέπι ἀπὸ τοὺς 160.000 χριστιανοὺς ποὺ ζοῦσαν ἐκεῖ, σήμερα εἶναι λιγότεροι ἀπὸ 25.000.
.           Ὁ μονοφυσίτης ἐπίσκοπος τοῦ Λιβάνου Ζὸρζ Σαλίμπα, σὲ συνέντευξη ποὺ ἔδωσε στὶς 17 Ἀπριλίου 2018 στὴν γαλλόφωνη ἐφημερίδα τοῦ Λιβάνου “L’ Orient – Le jour”, ἐξέφρασε τὴν ἀπαισιοδοξία του γιὰ τὴν παρουσία τῶν Χριστιανῶν στὴ Μέση Ἀνατολή. Κατὰ τὸν ὑπολογισμό του τὸ 70% τῶν χριστιανῶν τῆς Συρίας ἔχουν ἐγκαταλείψει τὴ χώρα τους καὶ σὲ δώδεκα χρόνια δὲν θὰ ἔχουν μείνει παρὰ ἐλάχιστοι. Πιστεύει πὼς ἀκόμη καὶ στὸν Λίβανο, ὅπου τὸ 40% τῶν 2 ἑκατομμυρίων κατοίκων του εἶναι χριστιανοὶ καὶ ἔχει ἐνισχυθεῖ αὐτὸ τὸ ποσοστὸ ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς φυγάδες ἀπὸ τὴ Συρία ἡ σημερινὴ ἰσορροπία εἶναι εὔθραυστη καὶ μπορεῖ νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ ἐκεῖ οἱ διωγμοὶ σὲ βάρος τῶν χριστιανῶν. Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Ἀντιοχείας πάντως κάνει ἡρωικὲς προσπάθειες, γιὰ νὰ διατηρήσει τὸ ποίμνιό του, τὰ σχολεῖα του καὶ τὰ ἱδρύματά του.
.           Διορθοδόξως τὰ Πατριαρχεῖα Κωνσταντινουπόλεως καὶ Ἱεροσολύμων συνέβαλαν στὸ νὰ βρίσκεται τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἀπέναντί τους. Ὁ Πατριάρχης Ἰωάννης θεωρεῖται φιλέλληνας. Ἔκαμε τὸ διδακτορικό του στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Θεσσαλονίκης καὶ γιὰ χρόνια εἶχε γέροντά του τὸν π. Πολύκαρπο Ματζάρογλου. Ὅμως ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2018 εὐχήθηκε ἐπιτυχία στὰ τουρκικὰ στρατεύματα, ποὺ εἰσέβαλαν στὴ Συρία! Ἐπίσης στὴ διαφορὰ τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων πῆρε τὴ θέση τοῦ δεύτερου. Κατὰ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων «εἰσπήδησε» στὴν περιοχή του, ἱδρύοντας Μητρόπολη στὸ ἰσλαμικὸ Κατάρ. Ἔκτοτε δὲν ὑπάρχει κοινωνία μεταξύ τους.
.           Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ζήτησε ἀναβολὴ τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη, ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρξε ὁμοφωνία στὴ σύγκλησή της καὶ στὰ πρὸς συζήτηση κείμενα. Δὲν εἰσακούσθηκε καὶ ἀπέσχε τῆς Συνόδου, μαζὶ μὲ τὰ Πατριαρχεῖα Μόσχας, Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας. Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2018 διαμαρτυρήθηκε γιὰ τὴν διὰ πυραύλων ἐπίθεση τῶν ΗΠΑ, Γαλλίας καὶ Ἀγγλίας κατὰ στόχων στὴ Συρία, ἀναιτίως κατὰ τὴ γνώμη του. Οὐδεὶς ἐκ τῶν Προκαθημένων ὑποστήριξε τὴ διαμαρτυρία του. Ὅμως στὸ πλευρὸ τῆς Συρίας τοῦ Ἄσαντ ἔχει ταχθεῖ ἡ Ρωσικὴ κυβέρνηση καὶ στὸ πλευρὸ τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, τὸ ὁποῖο ἐνισχύει μὲ κάθε τρόπο τὸ ἔργο του καὶ συμφώνησε δεκάδες φοιτητῶν καὶ ὑποψηφίων κληρικῶν του νὰ μετεκπαιδεύονται στὴ Μόσχα, μὲ δαπάνη του.
.           Στὸ Οὐκρανικό, φυσικά, εἶναι ὑπὲρ τῶν θέσεων τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας καὶ κατὰ τυχὸν ἐνεργειῶν τοῦ Φαναρίου σὲ βάρος τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας. Σὲ μία διάσπαση τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ εἶναι μὲ τὸ πλευρὸ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας.

,

Σχολιάστε

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Β´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ 2018

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

     ΜΕΡΟΣ Β΄

Μέρος Α´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018 -Α´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

.              Συνεχίζεται ἡ περιγραφὴ τῆς κατάστασης τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τὸ 2018, μὲ τὴν ἀναφορὰ στὰ μετὰ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Πατριαρχεῖα καὶ Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, κατὰ τὴ σειρὰ ποὺ γράφονται στὰ Δίπτυχα.
.           Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Ἀλεξανδρείας ἔχει ὑπὸ τὴ δικαιοδοσία τοὺς Ὀρθοδόξους ὅλης τῆς Ἀφρικῆς. Τὸ ἀνθηρὸ καὶ πολυπληθὲς ἑλληνικὸ στοιχεῖο στὴν Αἴγυπτο ἔχει μαραθεῖ καὶ λιγοστέψει στὸ ἐλάχιστο. Ὅμως τὸ Πατριαρχεῖο κάνει ὑπεράνθρωπες προσπάθειες νὰ διατηρήσει τὸ ἐλάχιστο ἑλληνικὸ στοιχεῖο, γιὰ νὰ λειτουργοῦν τὰ ὁμογενειακὰ σχολεῖα καὶ γιὰ νὰ συντηροῦνται οἱ ἐκκλησιὲς καὶ τὰ ἱδρύματά του. Εἶναι ἀληθινὸς καὶ συγκινητικὸς ὁ λόγος τοῦ Πατριάρχη Θεοδώρου πρὸς τοὺς Αἰγυπτιῶτες, ποὺ τὸν ἐπισκέφθηκαν φέτος: «Νὰ ξέρετε ὅτι οἱ Ἐκκλησιὲς δὲν ἔκλεισαν καὶ οἱ καμπάνες τους ἐξακολουθοῦν νὰ κτυπᾶνε…».
.           Λόγῳ τῶν αὐταρχικῶν καθεστώτων καὶ τῶν συχνῶν αἱματηρῶν πραξικοπημάτων στὶς περισσότερες χῶρες τῆς Ἀφρικῆς οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς πολυπληθεῖς Ἕλληνες, ποὺ ζοῦσαν ἐκεῖ, ἔχουν μετοικήσει στὴν Ἑλλάδα καὶ σὲ ἄλλες χῶρες. Ὅσοι ἀκόμη μένουν συνεργάζονται μὲ τὸ Πατριαρχεῖο καὶ διατηροῦν ἀνοικτὲς τὶς Ἐκκλησίες. Λίγοι Ἕλληνες ἔχουν μείνει καὶ στὴ Νότια Ἀφρικὴ καὶ πάντα στηρίζουν τὶς ἐκεῖ κοινότητες, τὶς ἐκκλησίες καὶ τὰ σχολεῖα τους.
.           Τὸ μέλλον τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἀφρικὴ εἶναι οἱ γηγενεῖς κάτοικοί της. Συγκινητικὴ εἶναι ἡ βοήθεια ποὺ προσφέρουν στὴν ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας Ὀρθόδοξη ἱεραποστολή, ἀνιδιοτελῶς καὶ ἀπὸ χριστιανικὴ καὶ μόνο ἀγάπη πρὸς τοὺς ἐμπερίστατους κατοίκους τῆς Ἀφρικῆς χριστιανικὲς κινήσεις, ἱερὲς μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ ἄλλες, ὅπως τῆς Χρυσοπηγῆς στὴν Οὐγκάντα καὶ ἀκόμη ἡ Σχολὴ Χατζήβεη στὴν πολύπαθη Ρουάντα καὶ στὸ Μπουρούντι. Πολύτιμη βοήθεια προσφέρουν ἐπίσης τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας καὶ οἱ Ἐκκλησίες τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Κύπρου.
.           Εἶναι περίεργο καὶ ὅμως εἶναι ἀλήθεια. Οἱ πολυπληθεῖς Χριστιανοί, Κόπτες (Μονοφυσίτες) οἱ περισσότεροι, Ἑλληνορθόδοξοι λίγοι καὶ ἀκόμη λιγότεροι ρωμαιοκαθολικοὶ καὶ προτεστάντες, περνοῦν πολὺ καλύτερα στὴν Αἴγυπτο ὑπὸ τὸ θεωρούμενο αὐταρχικὸ καθεστὼς τοῦ στρατηγοῦ Ἀμπντὲλ Φατὰχ ἂλ Σίσσι, παρὰ μὲ ἐκεῖνο τοῦ δημοκρατικὰ ἐκλεγμένου πολιτικοῦ ἡγέτη τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων ἰσλαμιστὴ Μοχάμεντ Μόρσι. Ἐπὶ ἰσλαμικῆς κυβέρνησης Μόρσι (2012-2013) ἐπιχειρήθηκε νὰ ἐπιβληθεῖ ἡ Σαρία ὡς βάση τῆς νομοθεσίας καὶ ἦσαν ἀλλεπάλληλες, βίαιες καὶ αἱματηρὲς οἱ ἐπιθέσεις ὀπαδῶν του κατὰ Ναῶν τῶν Χριστιανῶν Κοπτῶν. Κατὰ τὴν Ἔκθεση τῆς Διεθνοῦς Ἀμνηστείας, τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2013, «Οἱ Χριστιανοὶ διώκονταν ὡς ἀποδιοπομπαῖοι τράγοι». Ἀντιθέτως ὁ Ἂλ Σίσι προστατεύει τοὺς Χριστιανοὺς στὴν πράξη. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ὁ Κόπτης Πατριάρχης Θεόδωρος Β΄ ὑποστηρίζει ἀνοικτὰ τὸν Ἂλ Σίσι. Συνήθως ὁ Ἕλληνας Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας δὲν ἐπεμβαίνει στὰ ἐσωτερικὰ τῆς Αἰγύπτου, ἀλλὰ τηρεῖ μία στάση συνεργασίας μὲ τὴν ἑκάστοτε κυβέρνηση. Ἔτσι κάνει καὶ ὁ σημερινὸς Πατριάρχης.
.           Στὰ διορθόδοξα ζητήματα ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας ἐπιχειρεῖ νὰ ἰσορροπεῖ μεταξὺ τῶν Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως καὶ Μόσχας καὶ διακηρύττει ὅτι εἶναι παράγων ἑνότητας τῆς Ὀρθοδοξίας… Στὶς 28 Μαΐου 2018, σὲ γράμμα του πρὸς τὸν Μητροπολίτη Μαυροβουνίου Ἀμφιλόχιο, μὲ τὴν εὐκαιρία τῶν ἐκεῖ ἐκδηλώσεων γιὰ τοὺς Νεομάρτυρες τῆς Τσαρικῆς οἰκογενείας τοῦ Νικολάου Β΄, τοῦ Ρομανόφ, σημείωσε μεταξὺ ἄλλων: «Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξανδρείας διακονεῖ πάντοτε τὴν ὁρατὴ Διορθόδοξη ἑνότητα». Γιὰ τὴν ἑνότητα ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας μίλησε καὶ στὴ Μόσχα, τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2017, παρουσίᾳ Πατριαρχῶν, Προκαθημένων καὶ ἐκπροσώπων ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, πλὴν τῶν Κωνσταντινουπόλεως καὶ Ἀθηνῶν…
.           Στὸ Οὐκρανικὸ πάντως ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας θὰ ὑποχρεωθεῖ νὰ ἀποφασίσει ἂν εἶναι μὲ τὸ Φανάρι ἢ μὲ τὴν Μόσχα. Μὲ βάση τὴ λογικὴ καὶ τὸ ὅτι εἶναι ἐντεταγμένος νὰ ἐξυπηρετεῖ τὰ πολιτικὰ συμφέροντα τῆς Δύσης καὶ τῆς Ἑλλάδος ὑπολογίζεται ὅτι θὰ εἶναι μὲ τὴν πλευρὰ τοῦ Φαναρίου. Αὐτὸ πιθανότατα σημαίνει ρήξη μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, συμβολὴ στὴ διάσπαση τῆς ἑνότητας τῆς Ὀρθοδοξίας, διακοπὴ τῆς σημαντικῆς ἐνίσχυσης ποὺ προσφέρει ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία στὴν ἱεραποστολὴ καὶ κλείσιμο τοῦ μετοχίου στὴν Ἐρυθρὰ Πλατεία τῆς Μόσχας καὶ τῆς ἐκεῖ Ἐξαρχίας. Φαναριῶτες Ἀρχιερεῖς ὑποστηρίζουν ὅτι τίποτε ἀπὸ αὐτὰ δὲν θὰ συμβεῖ. Ὅμως ἡ διακύβευση εἶναι μεγάλη, γιατί τὸ θέμα γιὰ τοὺς Ρώσους εἶναι ἐξαιρετικὰ φορτισμένο ἐκκλησιαστικὰ καὶ ἐθνικά.
.           Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ἐξαντλεῖ κάθε δυνατότητα νὰ διατηρεῖ τὴ σχέση του θερμὴ μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας. Λόγῳ τῆς ψυχρότητας, ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀπὸ τὸ Φανάρι καὶ τῆς ἀρνήσεώς του νὰ συμμετέχει στὶς πανορθόδοξες καὶ ἄλλες σημαντικὲς ἐκδηλώσεις ποὺ διοργανώνει, τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ἐπιδιώκει σ’ αὐτὲς νὰ εἶναι παρὼν ὁ Ἀλεξανδρείας, δεύτερος στὰ πρεσβεῖα τιμῆς. Μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τοῦ Δεκεμβρίου, ποὺ προαναφέρθηκε, καὶ μετὰ ἀπὸ πρόσκληση τοῦ κ. Κυρίλλου, ὁ Ἀλεξανδρείας παρέστη στὴν ἐκδήλωση στὴ Μόσχα γιὰ τὰ 1030 χρόνια ἀπὸ τὴν βάπτιση τῶν Ρὼς στὸ Κίεβο καὶ στὸν Δνείπερο ποταμὸ ἀπὸ τὸν πρίγκιπα Βλαδίμηρο, ἅγιο καὶ ἰσαπόστολο γιὰ τὴ ρωσικὴ Ἐκκλησία.
.           Κατὰ τὴν μὲ τὴν παρουσία χιλιάδων πιστῶν ὑπαίθρια Θεία Λειτουργία στὴ Μόσχα, στὶς 28 Ἰουλίου 2018, στὴν ἀντιφώνησή του πρὸς τὸν Πατριάρχη Μόσχας ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ. Θεόδωρος εὐχαρίστησε τὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία γιὰ τὴν βοήθειά της στὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας καὶ σημείωσε κάτι, ποὺ δὲν θὰ ἀρέσει καθόλου στὸ Φανάρι: «Ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἀγαπᾶμε, καὶ ἐλπίζουμε πάντα στὴν Ἁγία Ρωσία». Στὴ συνέχεια προσέθεσε λόγο ἀκόμη ἐνοχλητικότερο γιὰ τὸ Φανάρι: «Ἐμεῖς Ἁγιώτατε, προσευχόμαστε γιὰ ἐσᾶς καὶ πρωτίστως γιὰ τὴν εἰρήνη στὸν Οὐκρανικὸ λαό. Εἶσθε ἕνας λαός, ἀπὸ μίαν κολυμβήθρα, ποὺ ἦρθε ἡ Ὀρθοδοξία». Τὰ ὅσα εἶπε ὁ κ. Θεόδωρος στὴ Μόσχα ἀσφαλῶς ἱκανοποίησαν τὸ ἐκεῖ Πατριαρχεῖο. Ὅμως οὐδὲν σημαίνει γιὰ τὴν τελικὴ στάση του στὸ Οὐκρανικό. Τὸ Φανάρι ἔχει τοὺς τρόπους του νὰ τὸν κρατήσει μὲ τὸ μέρος του…
.           Στὸ Μακεδονικὸ ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας ἀκολουθεῖ τὴν πολιτικὴ τοῦ Φαναρίου, ποὺ τὴν χαρακτηρίζει ἡ ἀφωνία. Στὸ τέλος Ἰουνίου 2018 βρέθηκε στὴ Βέροια γιὰ τὰ Παύλεια καὶ δὲν βρῆκε οὔτε μία λέξη νὰ πεῖ γιὰ τὴ Μακεδονία, στὴν ὁποία βρισκόταν…
.           Ἐπίσης ὁ κ. Θεόδωρος ἀκολουθεῖ τὸ Φανάρι στὶς διαχριστιανικὲς σχέσεις. Στὶς 7 Ἰουλίου 2018 ἦταν, μαζὶ μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, στὸ Μπάρι καὶ στὴν κοινὴ προσευχή, ποὺ διοργάνωσε τὸ Βατικανό, γιὰ νὰ μιλήσει ὁ Πάπας περὶ τῆς εἰρήνης στὴ Μέση Ἀνατολή, μὲ τὴν παρουσία Προκαθημένων διαφόρων Δογμάτων, ἀφώνων κομπάρσων δίπλα του. Αἰσθάνεται κανεὶς ντροπὴ γιὰ τοὺς Κωνσταντινουπόλεως καὶ Ἀλεξανδρείας νὰ δέχονται νὰ ἔχουν αὐτὸ τὸ ρόλο καὶ νὰ προσυπογράφουν κείμενο, στὸ ὁποῖο ἀναγράφεται, μετὰ ἀπὸ τόσα χρόνια καὶ τὴν σχεδὸν πλήρη ἐξόντωση τῶν Χριστιανῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὅτι τώρα «οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες θὰ προσπαθήσουν νὰ βροῦν τρόπους ἐπικοινωνίας καὶ ἀνταλλαγῆς χρησίμων ἰδεῶν καὶ σκέψεων γιὰ τὴν οὐσιαστικὴ στήριξη τῆς εἰρήνης…». Τώρα θὰ προσπαθήσουν νὰ βροῦν τρόπους ἐπικοινωνίας καὶ νὰ ἀνταλλάξουν ἰδέες γιὰ τὴν στήριξη τῆς εἰρήνης… Ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ γράφονται καὶ νὰ ὑπογράφονται τέτοια κείμενα ἀπὸ χριστιανοὺς ἡγέτες. Μὰ ἔστω καὶ ἂν ἀντήλλασσαν ἰδέες καὶ κατέληγαν κάπου, ΠΩΣ θὰ κατοχύρωναν τὴν εἰρήνη; Μόνο δημαγωγοὶ πολιτικοὶ πρὸς ἀφελεῖς ἰδιῶτες θὰ μποροῦσαν – δύσκολα ἀλλὰ τίποτε δὲν ἀποκλείεται – νὰ παρουσιάσουν ἕνα τέτοιο κείμενο.-

,

Σχολιάστε

ΦΑΝΑΡΙ: ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Φανάρι: Ἐκκοσμίκευση καὶ σκάνδαλο

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ἡ κατηφόρα τοῦ Φαναρίου στὴν ἐκκοσμίκευση δὲν ἔχει τέρμα καὶ οἱ ἐνέργειές του προκαλοῦν σκάνδαλο καὶ διχασμὸ σὲ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία.
.               Ἡ δοκιμαζόμενη Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἑόρτασε μὲ πνευματικότητα, ἱεροπρέπεια καὶ τὴ συμμετοχὴ πολλῶν δεκάδων χιλιάδων πιστῶν τὰ 1030 χρόνια ἀπὸ τὴν, μὲ πρωτοβουλία τοῦ Ἁγίου καὶ ἰσαποστόλου πρίγκιπα Βλαδίμηρου, βάπτιση στὸν Δνείπερο τῶν Ρώς, κοινῶν προγόνων τῶν σημερινῶν Ρώσων, Λευκορώσων καὶ Οὐκρανῶν. Γιὰ τὸν ἑορτασμὸ αὐτὸν ἐκ μέρους τῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας ἐγκαίρως ἐπεδόθη πρόσκληση στὸν κ. Βαρθολομαῖο, νὰ ἀποστείλει ἀντιπροσωπεία τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στὸ Κίεβο γιὰ τὸν ἑορτασμό. Ἀντιπροσωπεία τοῦ Φαναρίου, ὑπὸ τὸν Γαλλίας Ἐμμανουήλ, μετέβη στὴν πρωτεύουσα τοῦ Κιέβου, ἀλλὰ ὄχι ὡς ἐκκλησιαστική, ἀλλὰ ὡς διπλωματικὴ – κοσμικὴ ἀντιπροσωπεία. Ἀγνοώντας τὴν πρόσκληση τῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας ἱκανοποίησε τὴν πρόσκληση τοῦ Προέδρου τῆς Οὐκρανίας Ποροσένκο!!! Τὸ Φανάρι μετέτρεψε δηλαδὴ μία καθαρὰ ἐκκλησιαστικὴ καὶ ἑνωτικὴ ἐκδήλωση σὲ μία διχαστικὴ πολιτικὴ πράξη. Ἡ βάπτιση τῶν Ρὼς δὲν εἶναι πολιτικὴ πράξη, εἶναι βαθιὰ ἐκκλησιαστικὴ καὶ πνευματική. Τὸ Φανάρι τὴν ἀλλοίωσε καὶ τὴν μετέτρεψε σὲ κοσμικὴ ἐνέργεια. Ἡ Ἐκκλησία στὴν Οὐκρανία εἶναι μία καὶ αὐτὴ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους. Τὸ Φανάρι δὲν μποροῦσε καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ τὴν ἀγνοήσει. Τὸ ἔκανε. Ἔτσι ἔδειξε ἀντιεκκλησιαστικὸ φρόνημα καὶ ὑποταγὴ σὲ πολιτικὲς καὶ ἐθνικιστικὲς σκοπιμότητες.
.               Μία ἀκόμη ἀπόδειξη τῆς ἐκκοσμίκευσης, ποὺ ἔχει κυριεύσει τὸ Φανάρι στὸ Οὐκρανικό, εἶναι οἱ λόγοι ποὺ ἀντάλλαξαν ὁ Πρόεδρος Ποροσένκο καὶ ὁ Μητροπολίτης Γαλλίας. Ὁ μὲν Οὐκρανὸς πολιτικὸς ἡγέτης μίλησε πολιτικάντικα, ἀφοῦ ἐπιδιώκοντας νὰ διακόψει ἐκκλησιαστικὴ παράδοση αἰώνων καὶ νὰ ἐπιτύχει στὸ σχέδιο, ποὺ ἀπὸ τὸν 16ο αἰώνα ἀπεργάζονται ὁ Πάπας καὶ ἡ Δύση, τὴ διάσπαση δηλαδὴ τῶν Ρώς, τώρα θυμήθηκε ὅτι «ἡ μητέρα Ἐκκλησία τῶν Οὐκρανῶν εἶναι αὐτὴ τῆς Κωνσταντινούπολης»… Ὁ δὲ μητροπολίτης Γαλλίας ἀπάντησε ὅτι τὸ Φανάρι ἀνακάλυψε ὅλα τὰ ἱστορικὰ ἔγγραφα ποὺ ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ Οὐκρανία ἀνήκει στὸ Φανάρι… Τώρα καὶ αὐτὸ τὰ ἀνακάλυψε… Προφανῶς ὁ Σεβ. Γαλλίας ὑπονόησε ὅτι τὸ Φανάρι μεθοδεύει τρόπο νὰ ἀνακηρύξει τὴν Αὐτοκεφαλία τῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας (Σημ. Ποιᾶς ἀπὸ τὶς τέσσερις ὑπάρχουσες;;;;), χωρὶς νὰ χρειάζεται ἡ πρόταση τῆς κανονικῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας, οὔτε ἡ πρόταση τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, οὔτε κοινὴ καὶ ὁμόφωνη συναίνεση ὅλων τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Θὰ ἀνοίξει τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου μόνο Του, ὡς ἔχον τὴν δικαιοδοσία, ποὺ κάπου κάπως τὴν ἀνακάλυψαν (Σημ. Μᾶλλον τὴν ἐφηῦραν…) οἱ θεολόγοι σύμβουλοί του.
.               Ἀλήθεια ὁ καθηγητὴς κ. Φειδᾶς τί λέγει ἐπ’ αὐτῶν; Μακάρι ὁ ἄνθρωπος νὰ εἶναι καλὰ στὴν ὑγεία του καὶ νὰ ὁμιλήσει γιὰ τὰ τεκταινόμενα στὴν Οὐκρανία. Γιατί ὀφείλει νὰ ὁμιλήσει, ἐπειδὴ λέγεται ὅτι ἐκεῖνος, ποὺ ἔχει ἀσχοληθεῖ καὶ μὲ τὴν ἱστορία τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, ἑτοιμάζει τὸ κείμενο τοῦ Τόμου τῆς Αὐτοκεφαλίας τῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας… Πάντοτε ὁ κ. Φειδᾶς ἔλεγε, ὅτι κοιτάζει τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας… Τώρα, στὰ ἔσχατά του βίου του, διερωτᾶται κανεὶς ἂν εἶναι πράξεις εὐθύνης καὶ ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεως αὐτὰ ποὺ συμβουλεύει, ἂν συμβουλεύει, τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο. Καὶ συμφωνεῖ μὲ τὸν Μητροπολίτη Περγάμου, ὅτι τὸ Φανάρι μπορεῖ αὐθαιρέτως νὰ ἐνεργεῖ, μὲ τὴ λογικὴ ὅτι αὐτὲς οἱ ἐκκοσμικευμένες του ἐνέργειες θὰ ἐπιβληθοῦν κάποιαν ἡμέρα, ἀγνοώντας τὴν πραγματικότητα, τὸ τί δηλαδὴ σημαίνει ἡ Οὐκρανία γιὰ τὴ Ρωσία ἐκκλησιαστικά; Στῶμεν καλῶς κύριε Φειδᾶ.-

Σχολιάστε