Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Γ. Παπαθανασόπουλος

ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΓΙΑ ΛΟΖΑΝΗ…(Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μιλάει καὶ ὁ Ἐρντογὰν γιὰ Λοζάνη…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Τόλμησε νὰ μιλήσει γιὰ τὴ Συνθήκη τῆς Λοζάνης ὁ πρόεδρος τῆς Τουρκίας κ. Ἐρντογὰν στὴν Ἀθήνα, ὁ ἄνθρωπος ποὺ συνεχίζει τὴν ἀπάνθρωπη συμπεριφορὰ ἡγετῶν τῆς γείτονος ἔναντι τῶν Ρωμιῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ τῆς Κωνσταντινούπολης. Ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνηση ἔχει πλέον καὶ τὴν ἱστορικὴ εὐθύνη ὅτι τοῦ ἐπέτρεψε νὰ θίξει τὸ θέμα ὄχι ἀπολογούμενος καὶ γιὰ νὰ ζητήσει συγγνώμη γιὰ τὰ ὅσα τραγικὰ συνέβησαν καὶ συμβαίνουν σὲ βάρος τῶν Ἑλλήνων. Καὶ ὄχι μόνο τοῦ ἐπέτρεψε, ἀλλὰ ἀπάντησε στὴν χωρὶς αἰδὼ καὶ μὲ αὐθάδεια ἀναφορά του, μὲ σχεδὸν ἀπολογητικὸ ὕφος. Ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας καὶ ἡ Κυβέρνηση αἰσθάνθηκαν τὴν ἀνάγκη νὰ μιλήσουν περὶ τῆς Συνθήκης μὲ ἀναφορὰ ὄχι στὶς ἐκ μέρους τῆς Τουρκίας ἐπὶ 85 χρόνια συνεχεῖς παραβιάσεις της, οὔτε στὰ βάσανα τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινούπολης, τῆς Ἴμβρου καὶ τῆς Τενέδου, ἀλλὰ στὰ δικαιώματα τῶν μουσουλμάνων τῆς Δυτικῆς Θράκης, τὰ ὁποῖα αὐτονοήτως ἀπολαμβάνουν σὲ μία δημοκρατικὴ χώρα, ὅπως ἡ Ἑλλάδα.
.         Κυβέρνηση καὶ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας δὲν μίλησαν γιὰ τὸν ὑπονομευτικό, ὡς πρὸς τὴν ἐδαφικὴ ἀκεραιότητα τῆς Ἑλλάδος, ρόλο τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου στὴν Κομοτηνή, δὲν μίλησαν γιὰ τὴ συμπεριφορὰ τῆς Τουρκίας ἔναντι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἡ γείτονα χώρα ἐξακολουθεῖ νὰ τὸ θεωρεῖ τουρκικὸ ἵδρυμα καὶ ἔχει ὑπὸ συνεχῆ παρακολούθηση καὶ ἀδιάκοπο ἔλεγχο τὴν κάθε δραστηριότητά του. Στὴν πρόσφατη διαθρησκειακὴ συνάντηση στὴν Ἀθήνα, ὁ Πατριάρχης θεωρήθηκε ἐκπρόσωπος τῆς Μουσουλμανικῆς Τουρκίας…. Ὁ ἄγγλος ἱστορικὸς Στῆβεν Ράνσιμαν ὀρθῶς ἔχει χαρακτηρίσει τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο «Ἐκκλησία ἐν αἰχμαλωσίᾳ». Στοὺς κληρικοὺς τοῦ Πατριαρχείου ἐξακολουθεῖ ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση νὰ τοὺς ἀπαγορεύει νὰ κυκλοφορήσουν στὴν Τουρκία φορώντας τὸ ράσο τους. Ἐπέβαλε ἐπίσης στοὺς Μητροπολίτες, ποὺ θέλουν νὰ συμμετάσχουν στὴν ἐκλογὴ τοῦ Πατριάρχη, νὰ καταστοῦν Τοῦρκοι ὑπήκοοι, μὲ ὅ, τι συνεπάγεται αὐτὸ στὴ συμπεριφορά τους. Αὐθαίρετα ἡ Τουρκία ἔκλεισε τὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Χάλκης καὶ ἔκτοτε τὴν κρατᾶ κλειστή. Ἐπέτρεψε νὰ βεβηλωθοῦν ὁ σπουδαιότερος παγκοσμίως χριστιανικὸς ναὸς τῆς Ἁγίας Σοφίας καὶ ἄλλοι ἱστορικοὶ χριστιανικοὶ ναοὶ στὴν Κωνσταντινούπολη, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὑπὸ τὴν προστασία τῆς ΟΥΝΕΣΚΟ, ὡς μοναδικὰ χριστιανικὰ μνημεῖα τῆς παγκόσμιας πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς.
.         Ἡ Οἰκουμενικὴ Ὁμοσπονδία Κωνσταντινουπολιτῶν (Οἰκ. Ὁμ. Κων.) ὑπέβαλε προχθὲς ὑπόμνημα στὸν Πρόεδρο Ἐρντογὰν καὶ παλαιότερα στὸν ἀντιπρόεδρο τοῦ Χακὰν Τσαβούσογλου. Μὲ αὐτὸ ζητεῖ νὰ ἐπιστραφοῦν στὴ διοίκηση τῆς Ἑλληνορθόδοξης Κοινότητας τὰ 18 «κατειλημμένα» ἱδρύματα, πού, κατὰ πλειοψηφία, βρίσκονται στὰ Πριγκηπόννησα καὶ ποὺ παρανόμως διακατέχει ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση. Ἐπίσης ζητεῖ νὰ ἐπιστραφοῦν στὴ δικαιοῦχο Ἑλληνορθόδοξη Κοινότητα τῆς Πόλης τὰ πενήντα περίπου ἀκίνητα ποὺ βρίσκονται στὴ συνοικία τοῦ Γαλατᾶ καὶ ποὺ ἀκόμα βρίσκονται ὑπὸ τὴν παράνομη κατοχὴ τῶν ἀπογόνων του καταληψία Εὐθὴμ Ἐρένερολ. Ἀκόμη ἡ Οἰκ. Ὁμ. Κων. ἐπισημαίνει ὅτι ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση οὐσιαστικὰ ἀπαγορεύει τὴν παλιννόστηση στὴ γενέτειρα τοὺς νέων στὴν ἡλικία Κωνσταντινουπολιτῶν, ποὺ θέλουν νὰ ἐπιστρέψουν καὶ νὰ ζήσουν στὴ γενέτειρα τῶν προγόνων τους.
.            Ἐπὶ πλέον, μετὰ τὸ πολυαίμακτο καὶ ἀπάνθρωπο πογκρὸμ τοῦ 1955, διώχθηκαν καὶ ἀπελάθηκαν ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη 120 χιλιάδες Ρωμιῶν. Σημειώνεται ὅτι οἱ ἀπελάσεις κράτησαν ἀπὸ τὸ 1955 ἕως τὸ 1971 καὶ ἀκόμη περισσότερο, ἕως ὅτου οἱ Ἕλληνες ποὺ ἀπέμειναν στὴν Πόλη νὰ εἶναι σήμερα λιγότεροι ἀπὸ 2000. Αὐτὸ ἐπισημάνθηκε σὲ Τοῦρκο καθηγητὴ πανεπιστημίου, σὲ Ἡμερίδα τῆς Οἰκ. Ὁμ. Κων. καὶ τοῦ ἐτέθη πρὸς σύγκριση καὶ πρὸς σχολιασμὸ τὸ γεγονός, ὅτι στὴν Πόλη τὸ 1922 ὑπῆρχαν 140.000 Ἑλλήνων καὶ στὴ Δυτικὴ Θράκη 100.000 Μουσουλμάνων καὶ σήμερα οἱ Μουσουλμάνοι ἔχουν γίνει 120.000 καὶ οἱ Ἕλληνες στὴν Πόλη λιγότεροι ἀπὸ 2.000. Ὁ Τοῦρκος καθηγητὴς ἀπάντησε μὲ ὠμὴ εἰλικρίνεια, ὅτι ἡ Τουρκία εἶναι ἰσχυρὸ κράτος καὶ μπόρεσε νὰ τὸ κάνει, ἐνῶ ἡ Ἑλλάδα μπορεῖ νὰ ἤθελε καὶ ἐκείνη νὰ τὸ κάνει, ἀλλὰ δὲν εἶχε καὶ δὲν ἔχει τὴν ἰσχὺ γιὰ νὰ τὸ κάνει….
.         Κατὰ τὰ 75 περίπου χρόνια ἀπὸ τὴν ὑπογραφὴ τῆς Συνθήκης τῆς Λοζάνης καὶ κατὰ παράβασή της ἡ Τουρκία δὲν ἀναγνωρίζει νομικὴ προσωπικότητα στὰ εὐαγῆ ἱδρύματα ποὺ ἀνήκουν στὸ Πατριαρχεῖο. Ὅπως ἀποκάλυψε στὴν ἡμερίδα τῆς Οἰκ. Ὁμ. Κων. ὁ κ. Ἀντώνιος Παριζιάνος σήμερα στὴν Πόλη ὑπάρχουν 65 βακούφια ποὺ ἀνήκουν στὴ μειονότητα καὶ στὰ περισσότερα τῶν ὁποίων «οἱ κάτοικοι μετριοῦνται στὰ δάκτυλα τῆς μιᾶς χειρός». Ἐκλογὲς καὶ σὲ αὐτὰ τὰ Ἱδρύματα ἔγιναν γιὰ τελευταία φορὰ τὸ 1970. Ἔκτοτε ἀπαγορεύθηκαν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν ὑπάρχει σωστὴ διαχείρισή τους. Τὸ αἴτημα εἶναι νὰ ἐπιτραποῦν πάλι οἱ ἐκλογὲς στὰ βακούφια. Βέβαια τίθεται τὸ ἐρώτημα, μὲ τὴν πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ Τουρκία, ποὺ κάνει τοὺς Ρωμιοὺς νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ἐκπατρίζονται, καὶ ἂν ἀκόμη ἡ Γενικὴ Διοίκηση Βακουφίων ἐπιτρέψει τὶς ἐκλογές, ποιοί θὰ ὑπάρχουν γιὰ νὰ ψηφίσουν στὰ ρωμέϊκα Ἱδρύματα τῆς Πόλης;… Αὐτὸ ἀκριβῶς θέλει ἡ Τουρκία. Μὲ τὸ νὰ μὴν ἐπιτρέπει νὰ ἑνωθοῦν τὰ Ἱδρύματα αὐτὰ συρρικνώνονται ἀπὸ μέλη καὶ ὅταν δὲν μείνει κανένα, θὰ περιέλθουν στὸ τουρκικὸ Δημόσιο. Τότε θὰ γίνει ὁ Νόμος ποὺ θὰ ἐπιτρέπει νὰ ἑνωθοῦν τὰ Ἱδρύματα. Ἐνέργεια πονηρὴ μὲ ἀσφαλές, γιὰ τὴν Τουρκία ἀποτέλεσμα. Στὰ ὑπὸ ἕνωση Ἱδρύματα δὲν θὰ ὑπάρχουν μέλη, οὔτε περιουσία, ἀλλὰ ἡ Τουρκία θὰ προβάλλει τὴν προπαγάνδα ὅτι προστάτευσε τὰ δικαιώματα τῆς μειονότητας….
.         Ὡς πρὸς τὴν Ἴμβρο, ἰδιαίτερη πατρίδα τοῦ σημερινοῦ Πατριάρχου, τὸ 1923 καὶ κατὰ παράβαση τοῦ ἄρθρου 14 τῆς Συνθήκης τῆς Λοζάνης ἀπολύθηκαν τὰ ἐκλεγμένα ἀπὸ τοὺς γηγενεῖς Ἕλληνες τοπικὰ διοικητικὰ στελέχη καὶ ἐγκαταστάθηκαν Τοῦρκοι ἀξιωματοῦχοι, ποὺ ἀνέλαβαν ὅλες τὶς ἐξουσίες. Στὴν Τένεδο ἡ Τουρκία ἀπέλασε 64 Ἕλληνες προκρίτους, ὡς ἀνεπιθύμητους, ἀποκεφαλίζοντας ἔτσι τὴν ἡγεσία τοῦ ἑλληνικοῦ νησιοῦ. Στὴν Ἴμβρο δὲν ὑπῆρχαν Τοῦρκοι ἕως τὸ 1922. Τώρα εἶναι ἐλάχιστοι οἱ Ἕλληνες. Τὸ 1923 ἡ Τουρκία δὲν ἐπέτρεψε σὲ 1500 Ἴμβριους, ποὺ εἶχαν καταφύγει στὴ Λῆμνο καὶ στὴ Θεσσαλονίκη, νὰ ἐπιστρέψουν στὰ σπίτια τους. Στὴν Ἴμβρο καὶ στὴν Τένεδο ἐπὶ πολλὰ χρόνια ἡ Τουρκία ἀπαγόρευε τὴν ὕπαρξη ἑλληνικοῦ σχολείου γιὰ τὰ ἑλληνόπαιδα ποὺ εἶχαν ἀπομείνει.
.         Σήμερα στὴν Τουρκία καταπατῶνται βάναυσα ὄχι μόνο τὰ δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων, τῶν Κούρδων καὶ τῶν ἄλλων μειονοτήτων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἰδίων τῶν Τούρκων. Καὶ ὅμως ὁ Πρόεδρος Ἐρντογὰν ἔχοντας συνείδηση ἢ ψευδαίσθηση ὅτι εἶναι ἀπόγονός της ἰσχυρῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας καὶ τοῦ Σουλτάνου Σουλεϊμὰν μιλάει ὡς νὰ εἶναι ἐπικυρίαρχος τῆς Ἑλλάδας. Τὸ δυσάρεστο γιὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι ὅτι σήμερα δὲν ἔχουμε οἱ Ἕλληνες ἕναν συνεχιστὴ τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Μακρυγιάννη καὶ τοῦ Καποδίστρια, γιὰ νὰ τοῦ ἀπαντήσει καταλλήλως.-

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΠΑΝΤΕΣ ΠΛΗΝ ΦΑΝΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΘΗΝΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Πάντες πλὴν Φαναρίου καὶ Ἀθηνῶν

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Στὶς 4 Δεκεμβρίου 2017 κορυφώθηκαν στὴ Μόσχα οἱ ἐκδηλώσεις γιὰ τὰ ἑκατὸ χρόνια ἀπὸ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ ἐκεῖ Πατριαρχείου καὶ στὴ μνήμη τῶν ὑπὸ τὸ ἀθεϊστικὸ καὶ ὁλοκληρωτικὸ καθεστὼς τῶν μπολσεβίκων Νεομαρτύρων. Κορυφώθηκαν μὲ Θεία Λειτουργία, στὴν ὁποία συμμετέσχον πάντες οἱ Πατριάρχες καὶ οἱ Προκαθήμενοι τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, καθὼς καὶ ἐκπρόσωποι τῶν Πατριαρχῶν Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας. Πάντες πλὴν τοῦ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου καὶ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερωνύμου. Δὲν ἔστειλαν οὔτε ἐκπρόσωπό τους. Σύμφωνα μὲ τὸ ἐπίσημο ἀνακοινωθὲν τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας οἱ Μακαριώτατοι Πατριάρχες Ἀντιοχείας κ. Ἰωάννης καὶ Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος παρέστησαν στοὺς ἑορτασμοὺς γιὰ τὰ 100 χρόνια ἀπὸ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας καὶ ἦσαν μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους Πατριάρχες καὶ Προκαθημένους τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, κατὰ τὴ συνάντησή τους μὲ τὸν Πρόεδρο Πούτιν, τὸ ἑσπέρας τῆς 4ης Δεκεμβρίου 2017, στὴν κατοικία του, στὸ Νόβο – Ὀγκαριόβο, ἀλλὰ δὲν συλλειτούργησαν στὴν πολυπατριαρχικὴ καὶ πολυαρχιεπισκοπικὴ πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία. Συγκεκριμένα δὲν ἔλαβε μέρος στὴ Θεία Λειτουργία ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας. Αὐτῆς προξῆρχε ὁ Πατριάρχης Ἀλεξάνδρειας κ. Θεόδωρος καὶ μετέσχον οἱ Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπίσκοποι Ἱεροσολύμων, Μόσχας, Σερβίας, Ρουμανίας, Κύπρου, Ἀλβανίας, Πολωνίας, Τσεχίας – Σλοβακίας, ὁ Μητροπολίτης Ταὸ – Κλαρζέτης (Πατριαρχεῖο Γεωργίας) καὶ ὁ Μητροπολίτης Λοφτζοὺ (Πατριαρχεῖο Βουλγαρίας). Ἀπουσίασαν μόνο ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαῖος καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος. Παρὰ τὴ μὴ συμμετοχὴ τοῦ Πατριάρχου Ἀντιοχείας στὴ Θεία Λειτουργία στὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ἐξέφρασαν τὴν ἱκανοποίησή τους, διότι ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ βρέθηκαν στὸν ἴδιο χῶρο οἱ Πατριάρχες Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων, μετὰ τὴν διακοπὴ τῆς μεταξύ τους κοινωνίας. Μάλιστα μᾶς ἐλέχθη ὅτι οἱ γενόμενες συζητήσεις μὲ τοὺς δύο Πατριάρχες ἤσαν ἐπίπονες γιὰ νὰ ἔρθει τὸ θετικὸ ἀποτέλεσμα τῆς παρουσίας τους στὶς ἐκδηλώσεις τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας.
.               Πρὸ καιροῦ εἴχαμε γράψει γιὰ τὸν προβληματισμὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τῆς αὐλῆς του, ἂν ἔπρεπε νὰ συμμετάσχει ἢ ὄχι στὶς ἐκδηλώσεις τῆς Μόσχας. Τελικὰ ἐπεκράτησε ἡ ἄποψη νὰ μὴ συμμετάσχει. Καὶ ἐπικράτησε γιατί, ὅπως μᾶς ἐλέχθη, ὁ κ. Βαρθολομαῖος δὲν συγχωρεῖ στὸν Πατριάρχη τῆς Μόσχας τὸ ὅτι, μὲ τὴν ἀπουσία του, «σαμποτάρισε» τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη. Τὸν θεωρεῖ ἐπίσης ὑπαίτιο γιὰ τὴν ἀπουσία ἀπὸ αὐτὴν τῶν ἄλλων τριῶν Πατριαρχείων, Ἀντιοχείας, Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας. «Θὰ συναντηθεῖ μὲ τὸν Κύριλλο, μόνον ὅταν ζητήσει ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη δημοσίως συγγνώμη γιὰ τὴν ἀπουσία του ἀπὸ τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη», μᾶς εἶπε ἄνθρωπος τοῦ Φαναρίου. Ἂν ἰσχύει ὁ λόγος αὐτός, θυμίζει τὸν Πάπα Γρηγόριο Ζ΄, τὸν Αὐτοκράτορα Ἐρρίκο Δ΄ καὶ τὸν πύργο τῆς Κανόσα…. «Αὐτὸ ποτὲ δὲν θὰ γίνει», διαβεβαιώνει τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας. «Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ὀφείλει νὰ ζητήσει συγγνώμη ἀπὸ ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς γιὰ τὴ στάση καὶ τὴ νοοτροπία του».
.              Ἡ ἀπουσία τοῦ κ. Βαρθολομαίου ἀπὸ τὴ Μόσχα προκάλεσε ἀρνητικὰ σὲ βάρος του σχόλια ἀπὸ τοὺς ἄλλους Πατριάρχες καὶ Προκαθημένους τῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ποὺ παρέστησαν στὶς ἐκδηλώσεις. Θεωρήθηκε ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ μὴν συμβάλει στὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἀντὶ νὰ μεταβεῖ στὴ Μόσχα καὶ νὰ προστεῖ τῶν ἐκδηλώσεων, γιὰ νὰ δείξει στὸ Ὀρθόδοξο πλήρωμα τί σημαίνει ἁγιότητα καὶ ψυχικὴ ἀνωτερότητα καὶ ἔμπρακτα νὰ διδάξει τὴν ταπείνωση καὶ τὴ χριστιανικὴ ἀγάπη, προτίμησε νὰ ἐπιδείξει ἔναντι τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, ρεβανσισμό, ἀλαζονεία καὶ πεῖσμα.
.          Οἱ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας εἶναι ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὶς ἐξελίξεις. Μὲ τὴν παρουσία στὴ Ρωσικὴ πρωτεύουσα ὅλων τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, οὐσιαστικὰ πλὴν αὐτοῦ τῆς Κωνσταντινούπολης, ἀπέδειξαν ὅτι ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη δὲν εἶχε κανένα ἀρνητικὸ ἀποτέλεσμα γι’ αὐτό. Ἀντίθετα, μὲ τὶς ἐκδηλώσεις γιὰ τὰ γενέθλια τοῦ Πατριάρχου Κυρίλλου καὶ γιὰ τὴν ἐπέτειο τῆς 100ετίας ἀπὸ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ Πατριαρχείου, πέτυχαν νὰ δείξουν ὅτι συμβάλλει στὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ὅτι ὅλες οἱ κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες συμβαδίζουν μαζί του, πλὴν τοῦ Φαναρίου, ποὺ ἔτσι φάνηκε ἀπομονωμένο.
.             Οἱ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, πιὸ συγκεκριμένα, πέτυχαν νὰ συλλειτουργήσει ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας μὲ τὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων. Ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συλλειτούργησαν οἱ Προκαθήμενοι τῶν δύο πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων, μετὰ τὴ διακοπὴ τῆς μεταξύ τους κοινωνίας, ποὺ ἀποφάσισε ὁ Ἀντιοχείας, λόγῳ τῆς ἐκ μέρους τοῦ Ἱεροσολύμων ἱδρύσεως Μητροπόλεως στὸ Κατάρ. Πέτυχαν νὰ παραστεῖ ὁ Πατριάρχης Ρουμανίας, ποὺ δὲν εἶχαν, λόγῳ Μολδαβίας, τὶς καλύτερες τῶν σχέσεων. Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχου Κυρίλλου στὴ Ρουμανία βοήθησε στὴν προσέγγισή τους. Πέτυχαν νὰ παραστοῦν, ἔστω καὶ μὲ ἀντιπρόσωπο, οἱ Πατριάρχες Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας, ποὺ ἔχουν ἐσωτερικὰ προβλήματα καὶ ὁ Γεωργίας ἐπὶ πλέον δέχεται πιέσεις νὰ διατηρεῖ ψυχρὲς σχέσεις μὲ τὴ Μόσχα, λόγῳ τῆς Ὀσσετίας καὶ τῆς Ἀμπχαζίας. Πέτυχαν ὁ Ἀλεξανδρείας, ὡς προεστὼς τῆς λατρευτικῆς συνάξεως, νὰ ἐκφωνήσει λόγο – ὕμνο γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας. Ὅπως εἶπε, τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας «τυγχάνει τῆς ἀδιαπτώτου πνευματικῆς συναντιλήψεως τῆς Ἀδελφῆς Ὀρθοδόξου Ρωσικῆς Ἐκκλησίας». Πέτυχαν συμπερασματικά, ἀπὸ ἀπόψεως ἐκκλησιαστικῆς γεωστρατηγικῆς, νὰ φανεῖ παράγοντας ἑνότητας γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους.
.                Σημειώνεται ὅτι τὶς ἡμέρες πρὶν ἀπὸ τὴ συγκέντρωση τῶν Πατριαρχῶν καὶ τῶν Προκαθημένων στὴ Μόσχα εἶχε συνεδριάσει ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας. Κατ’ αὐτὴν ὁ Μητροπολίτης Βολοκολὰμσκ Ἱλαρίων παρουσίασε τὰ ἀποτελέσματα τῆς μελέτης τῶν ντοκουμέντων τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη. Κατὰ τὴν παρουσίαση σημείωσε ὅτι ἡ ἀποτυχία τῆς παρουσίας ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων καὶ Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν στὴν Κρήτη ὀφείλεται στὸ ὅτι τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016 τὸ Φανάρι κατήργησε τὴν ἀρχὴ τῆς ὁμοφωνίας, τὴν ὁποία εἶχαν ἀποφασίσει οἱ Προκαθήμενοι στὴν Κωνσταντινούπολη. Καὶ ἀφοῦ ἐξήγησε τοὺς λόγους τῆς διαφωνίας καὶ ἀπουσίας τῶν Πατριαρχείων Ἀντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγαρίας καὶ Γεωργίας σημείωσε: «Τὸ παγκόσμιο πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δὲν ἐκπροσωπήθηκε στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν ἡ Ἁγία Σύνοδος τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὴ συνεδρίασή της, στὶς 15 Ἰουνίου 2016 ἀποφάσισε ὅτι “ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη δὲν μπορεῖ νὰ χαρακτηρισθεῖ ὡς πανορθόδοξη, οὔτε οἱ ἀποφάσεις αὐτῆς μποροῦν νὰ γίνουν ἀποδεκτές, ὡς μὴ ἐκφράζουσες πανορθόδοξη ὁμοφωνία”».
Στὴν ἐνημέρωση τῆς Ἱεραρχίας ὁ κ. Ἱλαρίων σημείωσε ἀκόμη ὅτι ἡ ἀπόφαση τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη γιὰ τὴ Διασπορὰ πρέπει νὰ συζητηθεῖ σὲ πανορθόδοξο ἐπίπεδο καὶ πὼς στὸ θέμα «Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ ὁ ὑπόλοιπος χριστιανικὸς κόσμος» δὲν ὑπῆρξε ὁμοφωνία μεταξὺ τῶν συμμετασχόντων. Ὅπως εἶπε, 21 συμμετασχόντες ἀπὸ τοὺς 161 δὲν ὑπέγραψαν τὸ σχετικὸ κείμενο, ἀπὸ τοὺς ὁποίους οἱ 17 ἦσαν ἀπὸ τοὺς 25 ἐκπροσώπους τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας. Ἄφησε ἀκόμη μίαν ὑπόνοια ὅτι ἡ ἀπόφαση τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης δὲν ἦταν ξεκάθαρη ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς ἑνώσεως τῶν ὁμοφυλοφίλων.
.                   Θετικὴ ἐξέλιξη γιὰ τὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία εἶναι καὶ ἡ αἴτηση τοῦ «Πατριάρχου Οὐκρανίας» καὶ πρώην Μητροπολίτου Κιέβου Φιλαρέτου νὰ ἀποκατασταθεῖ ἡ εὐχαριστιακὴ κοινωνία τῶν ὑπ’ αὐτὸν σχισματικῶν της Οὐκρανίας μὲ τὴν «μητέρα Ρωσικὴ Ἐκκλησία». Ἂν συμβεῖ αὐτὸ βελτιώνεται καὶ ἐνισχύεται ἡ θέση τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας ἔναντι τῶν πιέσεων ποὺ δέχεται ἀπὸ τὴν Οὐκρανικὴ κυβέρνηση καὶ ἀποδυναμώνεται τὸ ὅπλο, ποὺ ἐπισείει τὸ Φανάρι, νὰ ἀνακηρύξει μονομερῶς τὴν αὐτοκεφαλία τῆς Ἐκκλησίας στὴν Οὐκρανία.
.           Ἡ ἀπουσία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις τῆς Μόσχας πέρασε ἀπαρατήρητη. Γιὰ νὰ δικαιολογηθεῖ ἡ ἀπουσία του ἐλέχθησαν δύο ἐκδοχές. Ἡ μία ἦταν γιὰ νὰ μὴν προκαλέσει περαιτέρω ἔνταση στὴ σχέση του μὲ τὸν κ. Βαρθολομαῖο. Αὐτὴ ἀπορρίφθηκε ἀσυζητητί, μὲ τὴν ἁπλὴ λογικὴ ὅτι χειρότερες δὲν μποροῦν νὰ γίνουν μετὰ τὴν ἀγωγή, ποὺ ἔχει καταθέσει σὲ βάρος τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου, γιὰ τὸ κτῆμα Προμπονᾶ καὶ τὸν ἐντὸς αὐτοῦ Ναὸ καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, πῆγαν ὅλοι οἱ ἄλλοι Ἕλληνες Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπίσκοποι (Ἀλεξανδρείας, Ἱεροσολύμων, Κύπρου, Ἀλβανίας).
.            Ἡ δεύτερη ἐκδοχὴ ἦταν ὅτι προτιμᾶ νὰ βρίσκεται ἀνάμεσα σὲ φίλους καὶ οἰκείους στὴν Ἀθήνα, στὴ Ζάλτσα καὶ στὰ Οἰνόφυτα, παρὰ ἀνάμεσα στοὺς Πατριάρχες καὶ στοὺς Προκαθημένους. Στὴν ἐκδοχὴ αὐτὴ ὑπῆρξε τὸ σχόλιο ὅτι εἶναι προσβλητικὴ πρὸς ὅλους ὅσοι ἔκαμαν τὸν κόπο καὶ μετέβησαν στὴ Μόσχα, μὲ τὴν προσθήκη ὅτι ἡ πρωθιεραρχικὴ εὐθύνη καὶ τὰ καλῶς ἐννοούμενα πνευματικὰ καὶ ποιμαντικὰ ὀφέλη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπιβάλλουν τὴν παρουσία τους σὲ πανορθόδοξες συνάξεις. Σημειώνεται ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος παλαιότερα ἦταν ἡ πιὸ προβεβλημένη, ἡ πιὸ ζωντανή, ἡ πιὸ ἐλεύθερη, ἡ μὲ μεγαλύτερο ἱεραποστολικὸ ἔργο Ἐκκλησία, παράδειγμα γιὰ ὅλες τὶς ἄλλες τοπικὲς Ἐκκλησίες.–

Σχολιάστε

ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης καὶ Δημοκρατία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Μετὰ τὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς στὶς ΗΠΑ σὲ ὅλες τὶς προηγμένες δημοκρατικὰ χῶρες ἔχει αὐξηθεῖ ὁ προβληματισμὸς γιὰ τὸ ἂν ἡ Δημοκρατία κινδυνεύει ἀπὸ τὰ Μέσα Κοινωνικῆς Δικτύωσης (ΜΚΔ). Τὸ ἐκδιδόμενο ἀπὸ τὸ 1843 διεθνοῦς κύρους ἀγγλικὸ περιοδικὸ «The Economist», στὸ τεῦχος τῆς ἑβδομάδας 4-10 Νοεμβρίου 2017, ἔχει τίτλο καὶ ἀφιέρωμα στὸ θέμα «Ἡ ἀπειλὴ τῶν κοινωνικῶν δικτύων γιὰ τὴ δημοκρατία». Στὸ κύριο ἄρθρο του τὸ περιοδικὸ σημειώνει ὅτι τὰ ΜΚΔ πλουτίζουν προβάλλοντας στὸν καθένα μας φωτογραφίες, προσωπικὲς ἀναρτήσεις, εἰδήσεις καὶ διαφημίσεις. Ἐπειδὴ μποροῦν νὰ καταγράψουν τὴ συμπεριφορά μας, γνωρίζουν ἀκριβῶς μὲ τί ἐνοχλούμαστε καὶ θυμώνουμε καὶ νὰ τὸ ἐκμεταλλευθοῦν. Ἡ τακτική τους τείνει νὰ δυσφημήσει τὶς ἀρχὲς τῆς φιλελεύθερης δημοκρατίας καὶ νὰ ἐνισχύσει τοὺς δημαγωγοὺς πολιτικούς.
.         Ἡ «Ἰντεπέντεντ» ἰσχυρίστηκε ὅτι ἡ χρήση στὸ διαδίκτυο ψεύτικων πληροφοριῶν ὁδήγησε στὸ Brexit. Ἡ Corriere della Sera στὸ ἔνθετο τῆς 21ης Σεπτεμβρίου 2017 εἶχε συνέντευξη μὲ τὴν Μαρία Γκαμπριέλ, Ἐπίτροπο γιὰ τὴν οἰκονομία καὶ τὴν ψηφιακὴ κοινωνία. Ἀπὸ τὴν 38χρονη κα Γκαμπριὲλ ἐξαρτᾶται στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἡ ἀντιμετώπιση τῶν ἀκανθωδῶν ζητημάτων τοῦ διαδικτύου, ὅπως ψεύτικες εἰδήσεις, διάδοση ποικίλης μορφῆς μίσους, προστασία τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς καὶ λυντσάρισμα συνειδήσεων. Σὲ ἐρώτηση πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθεῖ ἡ κατάσταση ἀπάντησε: «Ὁ καθένας πρέπει νὰ πάρει τὸ μέρος τῆς εὐθύνης ποὺ τοῦ ἀναλογεῖ. Εἶναι μία λεπτὴ ἰσορροπία, ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ νὰ προστατεύσουμε τὴν ἐλευθερία τῆς ἔκφρασης καὶ τὰ δημοκρατικὰ δικαιώματα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ὑπολογίζοντας ὅτι τὸ μίσος διαδιδόμενο διὰ μέσου τοῦ διαδικτύου μπορεῖ νὰ ἔχει ἀρνητικὲς συνέπειες γιὰ τὴ δημοκρατία, νὰ εἶναι ἀναγκαῖο νὰ θέσουμε ἀσφαλιστικὲς δικλεῖδες».
.         Εἶναι ἐντυπωσιακὴ ἡ διάδοση καὶ ἡ ἐπιρροὴ τῶν ΜΚΔ, ποὺ αὐξάνονται ἰλιγγιωδῶς παγκοσμίως, παρὰ τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐμπιστοσύνη στὰ ὅσα γράφουν. Κατὰ δημοσκόπηση, ποὺ ἀναφέρει ὁ Economist, μόνο τὸ 37% τῶν Ἀμερικανῶν πιστεύει τὰ ὅσα γράφουν, τὴν ὥρα ποὺ τουλάχιστον οἱ διπλάσιοι ἐμπιστεύονται τὰ ἔντυπα ΜΜΕ, ἐφημερίδες καὶ περιοδικά.
.         Ἡ λύση στὸ πρόβλημα; Πρῶτον νὰ ἀντιληφθοῦν οἱ πολίτες τὴν ἀξία τοῦ ἔντυπου, ἐνυπόγραφου καὶ ὑπεύθυνου λόγου. Καὶ δεύτερον τὰ μέτρα, πολλὲς φορὲς δρακόντεια, ποὺ ἔχουν ληφθεῖ στὶς ἀνεπτυγμένες χῶρες γιὰ τὶς ἐφημερίδες καὶ τὰ περιοδικά, ὅπως οἱ νόμοι γιὰ δυσφήμηση καὶ γιὰ προσβολὴ τῆς ἀξιοπρέπειας καὶ τῆς τιμῆς, καθὼς καὶ ἡ διαφάνεια στὸ ἰδιοκτησιακὸ καθεστὼς καὶ στὴ διαχείριση τῶν οἰκονομικῶν τους, νὰ ἐπεκταθεῖ καὶ στὰ ΜΚΔ. Δὲν εἶναι μόνο ἡ ψεύτικη εἴδηση, ποὺ ὑποσκάπτει τὴ δημοκρατία, εἶναι ἐπίσης τὰ ἑκατομμύρια τῶν Εὐρὼ τῆς φοροδιαφυγῆς. Οἱ πολίτες θέλουν νὰ γνωρίζουν ἀπὸ ποιὸν χρηματοδοτοῦνται οἱ ἀνακριβεῖς εἰδήσεις καὶ ποιὸς ἐπιδιώκει μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο νὰ ἀσκήσει πολιτικὴ ἐπιρροή. Γιατί χωρὶς διαφάνεια, ἀκριβεῖς εἰδήσεις, εὐγένεια στὶς κοινωνικὲς σχέσεις, ἔλεγχο στὴν οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ ἀσυδοσία καὶ ἐντιμότητα στὶς πολιτικὲς ἀντιπαραθέσεις, εἶναι ὑπαρκτὸς ὁ κίνδυνος ὑπονόμευσης τῆς Δημοκρατίας.-

, ,

Σχολιάστε

ΝΕΕΣ ΧΩΡΕΣ: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόουλος)

Νέες Χῶρες: Τὸ χρονικὸ τῆς ἀντιπαράθεσης

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.       Τὸ χρονικό της ἀντιπαράθεσης τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, γιὰ τὸ ζήτημα τῆς διαποίμανσης τῶν Μητροπόλεων τῶν «Νέων Χωρῶν», κυκλοφορήθηκε ἀπὸ τὴ Μητρόπολη Καισαριανῆς σὲ δύο ὀγκώδεις τόμους. Πρόκειται γιὰ ἕνα πολύτιμο καὶ ἱστορικῆς σημασίας ἔργο πρὸς ἐνημέρωση τῆς Ἐκκλησίας, κλήρου καὶ λαοῦ.
.       Τὸ ἔργο περιλαμβάνει 2000 περίπου σελίδες καὶ φέρει τὸν τίτλο «Ἡ ρύθμιση τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Διοικήσεως τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων τῶν ἀπελευθερωθεισῶν περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος μετὰ τὸ 1914». Σ᾽ αὐτὸ δημοσιεύονται, χωρὶς σχόλια, τὰ ἐκδοθέντα ἔγγραφα, ἤτοι ἐπιστολές, εἰσηγήσεις, γνωμοδοτήσεις, ἀνακοινωθέντα, δελτία τύπου, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριῶν τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου (ΔΙΣ) καὶ τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (ΙΣΙ), ἀπὸ τὸ 1912 ἕως τὸ 2004. Ἐπίσης τὰ Πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἐπὶ τῶν συζητήσεων ψηφίσεως τῶν Νόμων ποὺ ἀφοροῦν στὶς Μητροπόλεις τῶν «Νέων Χωρῶν», ἤτοι τῶν περιοχῶν ποὺ ἀπελευθερώθηκαν κατὰ τοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους καὶ μετά.
.         Τὸ ὀγκῶδες ἔργο ἀνατέθηκε τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2005 ἀπὸ τὴν Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο, ἐπὶ Ἀρχιεπισκοπίας τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, σὲ ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Καισαριανῆς κ. Δανιὴλ Ἐπιτροπή. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, ἐνημερώνοντας τοὺς Μητροπολίτες, μέλη τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, χαρακτηρίζει τὸ ἐκδοθὲν ἔργο «τεράστιο» καὶ προσθέτει:
.         «Θαυμάζει κανεὶς τὴν ὑπομονή, τὴν ἐπιμονὴ καὶ τὴ λεπτομερῆ ἐπιμέλεια στὸ κάθε τί τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ (Σημ.: Μητρ. Καισαριανῆς κ. Δανιήλ). Ἐκπλήσσεται κανεὶς ἀπὸ τὸν ὄγκο τοῦ ὑλικοῦ καὶ τὴν τέχνη τῆς χρήσης του. Εἶναι φανερόν, ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Καισαριανῆς, μολονότι, ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, ἔχει τὶς προσωπικές του ἀπόψεις στὸ συγκεκριμένο θέμα, ὅπως καὶ σὲ τόσα ἄλλα τῆς ἐκκλησιαστικῆς πραγματικότητος, ἐν τούτοις ἀποφεύγει νὰ τὶς ἐκφράσει ἢ νὰ τὶς ἀποτυπώσει. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀπελευθερώνει τὸ τεράστιο ὑλικὸ ἀπὸ διάφορες ὑποψίες καὶ τίθεται στὴ διάθεση τοῦ μελετητοῦ καὶ τοῦ ἱστορικοῦ».
.         Σημειώνεται ὅτι τὸν Ἰούνιο τοῦ 2006, ἐπίσης ἐπὶ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, ἡ ΔΙΣ ἀποφάσισε τὴν ἔκδοση νὰ ἀναλάβει νὰ πραγματοποιήσει ἡ «Ἀποστολικὴ Διακονία» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος σὲ χίλια ἀντίτυπα καὶ τὴ δαπάνη νὰ καλύψει ἡ Ἐκκλησιαστικὴ Κεντρικὴ Ὑπηρεσία Οἰκονομικῶν. Τὸ 2017 καὶ ἐν ὄψει τῆς ἔκδοσης ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος ἄλλαξε τὴν ἀπόφαση. Σὲ ἔγγραφό του πρὸς τοὺς Μητροπολίτες ἔγραψε, μεταξὺ τῶν ἄλλων:
.         «Ἡ ἔκδοσις τοῦ πολύτιμου αὐτοῦ ἱστορικοῦ ὑλικοῦ μὲ τὴν σφραγίδα καὶ ἔγκριση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας, θὰ μᾶς ἔφεραν σὲ μεγάλη ἀντιπαράθεση πρὸς ζημία τῆς Ἐκκλησίας γενικώτερα καὶ ἄλλη μία ἀπογοήτευση τοῦ πιστοῦ λαοῦ μας. Πρότασή μου, ἅγιοι ἀδελφοί, εἶναι τὸ πολύτιμο ὑλικὸ ποὺ συγκέντρωσε μὲ τόσους κόπους ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καισαριανῆς κ. Δανιὴλ νὰ διακινηθεῖ μὲ δικό του τρόπο καὶ ὄχι μὲ τὴ σφραγίδα καὶ τὴν ἔγκριση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ ἔκδοση τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας».
.         ρχιεπίσκοπος ναγνωρίζει τι κα πλ παράθεση ντικειμενικν στοιχείων π τς διαποίμανσης τν Μητροπόλεων τν «Νέων Χωρν» θ φέρει τν κκλησία τς λλάδος «σ μεγάλη ντιπαράθεση» μ τ Πατριαρχεο Κωνσταντινουπόλεως. Καὶ αὐτὸ γιατί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀναγνωρίζει στὸ ἴδιο γράμμα: «Δὲν χρειάζεται νὰ ἐπαναλάβω γνωστὰ πράγματα. Τὰ ἀδιέξοδα τῶν σχέσεών μας ἀκόμη καὶ τῶν Ἐκκλησιῶν μας (Ἀθηνῶν – Κωνσταντινουπόλεως) δυστυχῶς συνεχίζονται. Οἱ ἀφορμὲς γιὰ τὴ δημιουργία κρίσεως πλεῖστες. Μὴ γελιόμαστε, ὁ ἐχθρὸς δὲν εἶναι πέρα καὶ μακριά μας, εἶναι καὶ ἐδῶ, μέσα ἀπὸ τὰ τείχη μας». Εἶναι ἀπὸ τὶς αἰχμηρότερες δηλώσεις ποὺ ἔχουν γίνει ἀπὸ Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος σὲ βάρος τοῦ Φαναρίου. Οἱ λέξεις καὶ οἱ χαρακτηρισμοὶ «ἀντιπαράθεση», «πλεῖστες ἀφορμὲς πρὸς πρόκληση κρίσεως» καὶ «ὁ ἐχθρὸς εἶναι μέσα ἀπὸ τὰ τείχη μας» εἶναι ὀξεῖς, ἀλλὰ πραγματικοί.
.         Οἱ δύο τόμοι τοῦ ἔργου, ποὺ ἐπιμελήθηκε ἡ ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Καισαριανῆς κ. Δανιὴλ ἐπιτροπή, χωρίζεται σὲ ὀκτὼ περιόδους. Ἡ πρώτη εἶναι ἀπὸ τὸ 1910 ἕως τοῦ 1928, πρὶν τὴν Πατριαρχικὴ Πράξη. Ἡ δεύτερη περιλαμβάνει τὰ ὅσα διαμείφθηκαν στὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων τὸ 1928 καὶ τὴν ψήφιση τοῦ Νόμου 3615/1928, «περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως τῶν ἐν ταῖς Νέαις Χώραις τῆς Ἑλλάδος Μητροπόλεων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου». Ἐπίσης τὴν Πράξη «ἀναθέσεως τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἐπαρχιῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου εἰς τὴν Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος» καὶ τὶς ἐπιστολὲς ποὺ ἀντηλλάγησαν τὸ 1929 μεταξὺ τοῦ Φαναρίου καὶ τῶν Ἀθηνῶν.

Οἱ ἑπόμενες περίοδοι τοῦ θέματος τῶν «Νέων Χωρῶν»

.         Ἡ τρίτη περίοδος περιλαμβάνει τὸ χρονικὸ διάστημα ἀπὸ τὸ 1929 ἕως τὸ 1977. Στὴ μακρὰ αὐτὴ περίοδο δὲν ὑπάρχει ὀξύτητα στὶς σχέσεις Φαναρίου καὶ Ἀθηνῶν γιὰ τὶς «Νέες Χῶρες». Τὸ 1952 ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα καὶ μὲ βάση τὸν Τόμο τοῦ 1850 καὶ τὴν Πράξη τοῦ 1928, τὸν παρακαλεῖ νὰ μεριμνήσει «περὶ τῆς ἀναγραφῆς τοῦ ὀνόματος τοῦ κληρικοῦ …… ἐν τῷ Καταλόγῶ τῶν πρὸς Ἀρχιερατείαν ἐκλογίμων». Ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος Α΄ ἐπιχείρησε νὰ προωθήσει στὴ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Καταστατικὸ Χάρτη χωρὶς νὰ τηροῦνται οἱ ὄροι τῆς Πράξης τοῦ 1928, ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας σὲ ἐπιστολές του πρὸς Αὐτόν, τοῦ ὑπενθύμισε τί αὐτοὶ ὁρίζουν, χωρὶς νὰ προκαλέσει κρίση. Πλὴν τῶν πατριαρχικῶν ἐπιστολῶν ἀναγράφονται καὶ οἱ ἀπαντητικὲς ἐπιστολές τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου.
.         Ἡ τέταρτη περίοδος περιλαμβάνει τὸ διάστημα ἀπὸ τὸ 1977 καὶ τὴν ψήφιση τοῦ ἰσχύοντος καὶ σήμερα Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἕως τὸ 2003, ὅταν ἡ ἀντιπαράθεση Φαναρίου – Ἀθηνῶν προχωροῦσε στὴν κορύφωσή της. Ἀπὸ τὰ κείμενα προκύπτει ὅτι ἡ ὀξεία ἀντιπαράθεση γιὰ τὶς «Νέες Χῶρες» ἀρχίζει νὰ κλιμακώνεται μὲ τὴν ἐκλογὴ ὡς Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ ἀπὸ Χαλκηδόνος Βαρθολομαίου, στὶς 22 Ὀκτωβρίου τοῦ 1991.
.         Στὸν Α΄ Τόμο ὑπάρχει ἐπιστολὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφεὶμ πρὸς τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, πρὶν αὐτὸς κλείσει ἕνα χρόνο ἀπὸ τὴν ἐκλογή του. Σ᾽ αὐτὴν γράφει, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος:
.         «Ἐν ταῖς ἐσχάταις ταύταις ἡμέραις ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πληροφορεῖται ὅτι ἡ Ὑμετέρα Παναγιότης, ἀπὸ τῆς ἀναρρήσεως αὐτῆς εἰς τὸν Οἰκουμενικὸν Θρόνον, ἤρχισεν ἀνακινοῦσα, ὡς μὴ ὤφελε, καὶ θίγουσα ζητήματα ἁπτόμενα τοῦ ἑλλαδικοῦ χώρου καὶ κατ’ ἐξοχὴν ἀφορῶντα εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, καλῶς δὲ καὶ παγίως κείμενα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὅμως Αὕτη μεθοδεύει ἐπεμβάσεις καὶ μονομερεῖς ἐνεργείας καὶ νέας ρυθμίσεις».

Ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Σεραφεὶμ ἐξηγεῖ, τὸ 1992:

.         «Ἐξένισεν ἡμᾶς ἡ ἀκουσθεῖσα ἀπίθανος εἴδησις περὶ μελετωμένης ἀνακλήσεως τῆς ἀπὸ 4ης Σεπτεμβρίου 1928 Πατριαρχικῆς καὶ Συνοδικῆς Πράξεως». Καὶ τονίζει: «Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἑνιαία καὶ ἀδιαίρετος. Ἡ ὀνομασία “Νέαι Χῶραι” οὐδεμίαν σύγχρονον πραγματικότητα ἐκφράζουσι. Καὶ ὁ ὅρος “ἐπιτροπικῶς” εἶναι – ἵνα μὴ εἴπωμεν σχῆμα λόγου – θὰ ἐχαρακτηρίζετο παρ’ ἡμῶν μόνον ὡς σχῆμα καὶ τρόπος ἐκχωρήσεως, χωρὶς καμμίαν ἄλλην οὐσιαστικὴν προοπτικήν. Ἀπ’ ἀρχῆς ἄλλως τε κατεφάνη ἡ ἐθνικὴ ἀναγκαιότης, ὅπως ἀκολουθηθῆ ἡ ἰσχύουσα κανονικὴ ἐπιταγὴ “τὰ ἐκκλησιαστικὰ τοῖς πολιτικοῖς εἴωθε συμμεταβάλλεσθαι”. Καὶ αἱ περὶ ὧν ὁ λόγος ἐπαρχίαι ἠξίουν καὶ ἀνέμενον τὴν οἰκείαν θέσιν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἤδη Ἑλλάδα καὶ εἰς τὸ Συνταγμάτιον τῆς πρὸ πολλοῦ Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος».

Στὴ συνέχεια τῆς ἐπιστολῆς ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σεραφεὶμ τονίζει:

.         «Ἀποροῦμεν πῶς σκέπτεται τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἐν προκειμένῳ. Εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἀποκοπῆ ἐκκλησιαστικῶς τὸ ἥμισυ τῆς Ἑλλάδος; Ὅταν ἐθνικοὶ κίνδυνοι ἀπειλοῦν τὰς βορείους καὶ ἀνατολικὰς ἀκριτικὰς τῆς χώρας ἐπαρχίας, εἶναι ἀδιανόητον νὰ χαραχθοῦν κάτωθεν τῆς ἐπιμάχου Μακεδονίας τὰ ὅρια τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Θὰ δικαιώσωμεν ἡμεῖς αὐτοὶ τὰς διεκδικήσεις τῶν Σκοπίων, οἵτινες σημειωτέον ἤρχισαν ἀπὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς χειραφετήσεως, διὰ νὰ ἐξελιχθῶσιν εἰς γεωγραφικὰς ἀπαιτήσεις καὶ ἀλλοίωσιν τῆς ἱστορίας;»…. Ἀπὸ τότε ἔχουν προστεθεῖ προβλήματα στὴ Θράκη καὶ στὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, ἀλλὰ ἡ τακτικὴ τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἡ ἴδια.

Ἐν ὄψει ἐπισκέψεων τοῦ κ. Βαρθολομαίου στὶς «Νέες Χῶρες», ποὺ προγραμμάτισε γιὰ τὸ 1993 τοῦ γράφει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Σεραφείμ:

.         «Θὰ ἔλθετε ὡς ὑψηλὸς καὶ σεπτὸς προσκεκλημένος τῆς Αὐτοκεφάλου ἡμετέρας Ἐκκλησίας. Ἀλλ’ ὡς κυριαρχικῷ δικαιώματι ἐρχόμενον- ὅπου καὶ ὡς προαναγγέλλεται – δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ σᾶς ὑποδεχθῶμεν. Καὶ θὰ λυπηθῶμεν ἑξαιρέτως διὰ τὸν ἀμοιβαῖον παραπικρασμόν, ἐνῶ διακείμεθα πρὸς Ὑμᾶς καὶ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον μετ’ ἀμειώτου ἀγάπης καὶ σεβασμοῦ».
.         Ἔκτοτε ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος συνεχίζει τὴν ἐπιθετικότητά του σὲ βάρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἡ πέμπτη περίοδος ἀφορᾶ τὰ ἔτη 2003-2004 καὶ εἶναι πολυσέλιδη, μὲ 742 σελίδες (401-1143) στὸν Α΄ Τόμο. Σὲ αὐτὴν καταγράφεται ὁ ἀγώνας τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου πρὸς τὸ Φανάρι, τὴν ἀντιπολίτευση στὸ ἐσωτερικό τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὴν ἀντιεκκλησιαστικὴ πολιτικὴ ἐξουσία τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰ ΜΜΕ, πού, σχεδὸν στὸ σύνολό τους, ἦσαν προκατειλημμένα σὲ βάρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Σκοπὸς τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου νὰ προστατεύσει τὸ Αὐτοκέφαλο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἐξηγήσει τὰ προφανῆ στὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ νὰ συντελέσει στὴν καταλλαγὴ καὶ στὴ συνεργασία τῶν δύο ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν.
.         Ἡ ἀναφερόμενη ἕκτη περίοδος περιλαμβάνει τὰ ἔτη 2004 – 2005, ἡ ἑβδόμη τὰ ἔτη 2005 – 2006 καὶ ἡ ὀγδόη τὰ ἔτη 2006 – 2007. Ἀκολουθεῖ ἡ παράθεση γνωμοδοτήσεων ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ παράρτημα μὲ δημοσιεύματα πάνω στὴν ἀντιπαράθεση.
.         Συμπερασματικὰ ἐπαναλαμβάνεται ὅτι τὸ ἐκδοθὲν ἔργο εἶναι ἱστορικῶν διαστάσεων καὶ μὲ τὴν περιεχόμενη πλούσια παράθεση ντοκουμέντων καταδεικνύεται τὸ λυπηρὸ γεγονός, ὅτι ἕως καὶ σήμερα, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος διακατέχεται ἀπὸ ἐμμονὲς σὲ βάρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ποὺ μόνο τραγωδίες προμηνύουν στὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων. Ἐλπίζεται ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ἄρρωστη ἐκκλησιολογικὰ κατάσταση θὰ λήξει μὲ τὸν νέο Πατριάρχη.-

,

Σχολιάστε

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «οἱ διωγμοὶ καὶ οἱ μαρτυρικοὶ θάνατοι χριστιανῶν ἐπὶ τῆς σοβιετικῆς ἐξουσίας ἦσαν οἱ πολυπληθέστεροι στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας»

Ἐπιστρέφουν οἱ ἐφιάλτες

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Μὲ τὶς ἐκδηλώσεις γιὰ τὰ ἑκατὸ χρόνια ἀπὸ τὴν ἐπικράτηση τῶν μπολσεβίκων στὴ Ρωσία ἐπιστρέφουν οἱ ἐφιάλτες τοῦ ἀπάνθρωπου καθεστῶτος ποὺ ἐπέβαλαν στὴ χώρα αὐτὴ καί, μετὰ τὸν Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, σὲ πολλὲς χῶρες τῆς Εὐρώπης, τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Ἀμερικῆς. Τὸ σοβιετικὸ καθεστὼς βυθίστηκε στὸ αἷμα ἀθώων ἀνθρώπων, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων ἦσαν Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, καὶ κατέρρευσε ἀπὸ τὸ 1989.
.             Στὴ μνήμη τῶν χιλιάδων μαρτύρων, ποὺ βασανίστηκαν καὶ δολοφονήθηκαν ἀπὸ τὸ ὁλοκληρωτικὸ καθεστώς, τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας προετοιμάζει ἐκδήλωση, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἐπίσης ἀφιερωμένη στὰ ἑκατὸ χρόνια ἀπὸ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ θεσμοῦ τοῦ Πατριαρχείου καὶ στὰ ἑκατὸ χρόνια ἀπὸ τὴν ἐκλογὴ τοῦ

φωτογραφία τοῦ μνημείου, τὸ ὁποῖο ἔχει ἀνεγερθεῖ κοντὰ στὴ Μόσχα μὲ τὰ ὀνόματα τῶν Χριστιανῶν Μαρτύρων τῆς σοβιετικῆς εἰς βάρος τους θηριωδίας.

μάρτυρα Πατριάρχου Τύχωνα.
.             Κατὰ τὴν ἐκτίμηση τοῦ Ἀντρὲ Λαρανέ, δημοσιογράφου τῆς γαλλικῆς ἐφημερίδας «Λιμπερασιὸν» καὶ ἱδρυτοῦ τῆς ἱστοσελίδας Herodote.net, ο διωγμο καο μαρτυρικο θάνατοι χριστιανν π τς σοβιετικς ξουσίας σαν ο πολυπληθέστεροι στν στορία τς νθρωπότητας. Ξεπερνοῦν κατὰ πολὺ αὐτοὺς ἐπὶ τῶν ρωμαίων αὐτοκρατόρων Νέρωνα, Δεκίου καὶ Διοκλητιανοῦ…
.             Ἡ Ἐκκλησία στὴ Ρωσία, ἀντίθετα πρὸς τὴν κυριαρχοῦσα προπαγάνδα, ἀπὸ τὸ 1905 εἶχε ἀρχίσει νὰ ἐπιδιώκει τὴν ἀπελευθέρωσή της ἀπὸ τὴν τσαρικὴ ἐξουσία καὶ νὰ ἑτοιμάζει τὴν ἀνασύσταση τοῦ Πατριαρχείου καὶ μία σειρὰ μεταρρυθμίσεων. Γιὰ νὰ τὶς περάσει, εἶχε ἀρχίσει νὰ προπαρασκευάζει Σύνοδο, ἀλλὰ ἡ αὐτοκρατορικὴ κυβέρνηση καθυστεροῦσε νὰ τὴν συγκαλέσει. Ὁ Α´ Παγκόσμιος Πόλεμος καὶ ἡ ἀπεριόριστη ἐπίδραση τοῦ Ρασπούτιν ἐπὶ τῆς αὐτοκρατορικῆς οἰκογένειας καὶ ἐπὶ τῆς κυβερνήσεώς της τόνιζαν τὴν ἐξάρτηση τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν Πολιτεία. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐξάρτηση ἤθελε νὰ ἀπαλλαγεῖ ἡ Ἐκκλησία καὶ νὰ ξαναβρεῖ τὴν ἐλευθερία της.

Χάρτης τῶν φυλακῶν στὴ Μόσχα καὶ στὰ περίχωρά της, ὅπου χριστιανοὶ φυλακίζονταν, ἀνακρίνονταν, βασανίζονταν καὶ ἐκτελοῦνταν

.             Ἡ Σύνοδος ἄρχισε τὶς ἐργασίες της στὰ μέσα τοῦ 1917. Στὶς 28 Ὀκτωβρίου 1917, ὅταν οἱ μπολσεβίκοι κτυποῦσαν τὸ Κρεμλίνο, ἡ Ρωσικὴ Σύνοδος ψήφισε ὁμοφώνως τὴν ἀνασύσταση τοῦ Πατριαρχείου καὶ στὴ συνέχεια ἐξέλεξε Πατριάρχη τὸν Τύχωνα. Πρὶν ἐνθρονισθεῖ ὁ Πατριάρχης, στὶς 21 Νοεμβρίου 1917, ἡ Σύνοδος ἀπηύθυνε μήνυμα πρὸς τὸν ρωσικὸ λαό. Μὲ αὐτὸ τὸν καλοῦσε «νὰ προσευχηθεῖ ἐν μετανοίᾳ γιὰ τὸ μέγα ἁμάρτημα ἐκείνων ἐκ τῶν τέκνων της, πού, ἔχοντας ἀπὸ ἄγνοια ὑποπέσει σὲ πλάνη ἔγιναν ἀδελφοκτόνοι καὶ ἀνίεροι καταστροφεῖς τῆς ἱερᾶς κληρονομιᾶς τοῦ ἔθνους….». Κάτι μᾶς θυμίζει αὐτὴ ἡ ἐγκύκλιος…
.             Ἀπὸ τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1917, μὲ τὰ πρῶτα διατάγματα τῆς σοβιετικῆς κυβέρνησης, περιορίστηκαν ἡ ἐλευθερία, τὰ μέσα καὶ οἱ δραστηριότητες τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ ὀρθόδοξοι πιστοὶ προσπάθησαν νὰ ὑπερασπιστοῦν τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσιά τους. Διοργάνωσαν πολυπληθεῖς εἰρηνικὲς πορεῖες, ποὺ ἡ ἀστυνομία καὶ ἡ ἐλεγχόμενη ἀπὸ τοὺς μπολσεβίκους πολιτοφυλακὴ (Τσεκὰ) διέλυσαν μὲ πυροβολισμοὺς καὶ ριπὲς πολυβόλων.
.             Ὁ Πατριάρχης Τύχων ἦταν μὲν ταπεινὸς καὶ μὲ ἀγάπη πολλὴ στὴν καρδιά του, ἀλλὰ γενναῖος καὶ θαρραλέος. Στὶς 19 Ἰανουαρίου 1918, μὲ μήνυμά του, κατήγγειλε ὅσους «σφαγιάζουν τὴν ἀλήθεια καὶ ἐπιδιώκουν νὰ καταστρέψουν τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ….» Καὶ πρόσθεσε: «Ἡ ἐξουσία ἂν καὶ ὑποσχέθηκε νὰ ἀποκαταστήσει στὴ Ρωσία τὴν τάξη, μετέρχεται παντοῦ μίαν ἐπαίσχυντη αὐθαιρεσία καὶ βιαιότητα χωρὶς περιορισμοὺς ἐναντίον ὅλων καὶ εἰδικότερα πρὸς τὴν ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία».
.             Στὶς 20 Ἰανουαρίου 1918 ἡ Ἐκκλησία τίθεται ἐκτὸς Νόμου καὶ δημεύονται ὅλα τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀγαθά της, ἀκόμα καὶ αὐτὰ ποὺ χρησιμοποιοῦντο στὴ Λατρεία. Δημεύθηκαν τὰ τυπογραφεῖα της, καὶ κατασχέθηκαν τὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ θεολογικὰ βιβλία. Οἱ περισσότεροι κληρικοὶ διώχθηκαν, οἱ ἐκκλησιές τους ἔκλεισαν, πολλοὶ φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, φονεύθηκαν.
.             Ὁ πρῶτος κληρικὸς στὴ σειρὰ τῶν χιλιάδων μαρτυρησάντων ποὺ δολοφονήθηκε ἦταν ὁ πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Κοσουρόφ. Βρισκόταν στὸ Τσαρκόγιε Σέλο, προάστιο τῆς Ἁγίας Πετρούπολης. Ἦταν ἕνας θαρραλέος κληρικός, ἀνοικτὸς πρὸς ὅλους. Στὶς 31 Ὀκτωβρίου 1917, ὅταν βρέθηκε μπροστὰ σὲ λεηλασίες καὶ δολοφονίες, δὲν δίστασε μὲ ὑψωμένα τὰ χέρια νὰ πλησιάσει τοὺς μπολσεβίκους καὶ νὰ τοὺς ζητήσει νὰ σταματήσουν τὴ σφαγή. Ἐκεῖνοι ἔπεσαν ἐπάνω του, ἄρχισαν νὰ τὸν κτυποῦν ἀλύπητα μὲ ρόπαλα καὶ μὲ τοὺς ὑποκοπάνους τῶν ὅπλων τους καὶ ἡμιθανῆ τὸν ἔσερναν ἐπὶ ὥρα πάνω στὶς γραμμὲς τοῦ τρένου ἕως ὅτου ἄφησε τὴν τελευταία του ἀναπνοή.

Χάρτης τῆς ΕΣΣΔ, μὲ τὰ στρατόπεδα ἐργασίας (γκουλάγκ), τὰ ὁποῖα ἐκτείνονταν ἀπὸ τὰ σύνορα μὲ τὴν Πολωνία ἕως τὴν Κολιμά, τὴ Σαχαλίνη καὶ τὶς Κουρίλες νήσους στὸν Εἰρηνικὸ ὠκεανό.

.             Ὁ πρῶτος μάρτυρας ἐπίσκοπος ἦταν ὁ Μητροπολίτης Κιέβου Βλαδίμηρος. Στὶς 25 Ἰανουαρίου 1918 τὸ ἀπόγευμα οἱ μπολσεβίκοι πῆγαν καὶ τὸν πῆραν ἀπὸ τὸ κτίριο τῆς Μητρόπολης. Στὸ δρόμο πρὸς τὴν ἐκτέλεση καὶ ἐν μέςῳ τῶν δολοφόνων του ἦταν ἤρεμος. Ὅταν κατάλαβε ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα, ἄρχισε νὰ ψέλνει, ἐνῶ τὰ δάκρυα τρέχαν στὰ γένια του: «Προσκυνῶ τὰ πάθη σου Χριστέ. Δεῖξον μοι καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν». Οἱ πυροβολισμοὶ ἦσαν πολλοί. Τὸ σῶμα τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Ἐπισκόπου ἔπεσε στὸ χῶμα. Γύρω του σχηματίσθηκε μία λίμνη αἵματος. Τὸ ξημέρωμα μοναχὲς ἀπὸ κοντινὸ μοναστήρι βρῆκαν τὸ λείψανό του, ἀπὸ τὸ ὁποῖο εἶχαν ἀφαιρεθεῖ ὁ σταυρὸς καὶ τὸ ἐγκόλπιο ποὺ φοροῦσε, καθὼς ἐπίσης τὸ ρολόι του καὶ τὰ παπούτσια του… Μάρτυρας ἦταν καὶ ὁ Πατριάρχης Τύχωνας. Σήκωσε ὅλο τὸ βάρος τοῦ πρώτου ἀμείλικτου διωγμοῦ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς μπολσεβίκους καὶ ὑπέφερε πολύ: ταπεινώσεις, βασανιστήρια, φυλακίσεις, περιορισμοὺς κατ’ οἶκον, αὐστηρὴ ἐπιτήρηση, διωγμοὺς καὶ καθαίρεση ἀπὸ τοὺς ἐγκάθετους κληρικοὺς τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ καθεστῶτος, ποὺ ἐπιχείρησαν νὰ ἁλώσουν τὴν Ἐκκλησία. Τὸ 1923 δολοφόνησαν τὸν ἰδιαίτερο γραμματέα του, τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1925 εἰσήχθη στὸ νοσοκομεῖο καὶ στὶς 25 Μαρτίου τοῦ ἰδίου ἔτους ἐκοιμήθη. Λέγεται ὅτι δολοφονήθηκε μὲ δηλητήριο. Πρὶν ἀπὸ τὴν κοίμησή του εἶπε προφητικά: «Τώρα θὰ κοιμηθῶ βαθιὰ καὶ γιὰ πολὺ χρόνο… Ἡ νύχτα θὰ εἶναι μακρά, μακρά, ζοφερή, ζοφερή…». Στὴν κηδεία του συγκεντρώθηκαν πάνω ἀπὸ 300.000 πιστοί. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας τὸν κατέταξε στοὺς ἁγίους μάρτυρές της καὶ τὸν ἑορτάζει στὶς 25 Μαρτίου καὶ στὶς 19 Ὀκτωβρίου, ἡμέρα τῆς ἀνακομιδῆς τοῦ λειψάνου του, ποὺ εἶναι ἄφθαρτο καὶ μπορεῖ κανεὶς νὰ διακρίνει τὰ χαρακτηριστικά τοῦ προσώπου του.
.             Ἡ νύχτα στὴ σοβιετικὴ Ρωσία ἦταν μακρὰ καὶ ζοφερή. Ὅμως πέρασε. Ὁ Ἕλληνας ποιητὴς καὶ στοχαστὴς Γιῶργος Σαραντάρης τόχε προβλέψει τὸ 1937, ὅταν ὁ Στάλιν ἦταν στὴ παντοδυναμία του. Ἐξέφρασε τὴν πίστη ὅτι ἡ Ρωσία «ὕστερα ἀπὸ τὸ σφάλμα ποὺ διέπραξε νὰ ὑποταχτεῖ στὴν ὑλιστικὴ θεωρία τοῦ μαρξισμοῦ καὶ τὴν πρόσκαιρη πείρα τοῦ ἰδιότυπου σοσιαλιστικοῦ συστήματος, ποὺ σήμερα τῆς δίνει τὴν κατεύθυνση, θὰ γίνει ξανὰ χώρα χριστιανὴ – ὀρθόδοξη, ἀλλὰ προικισμένη μὲ μία δύναμη καὶ μία ἐπιβολὴ πάνω στὸν πολιτισμένο κόσμο, ποὺ ἀναμφισβήτητα τῆς ἔλειπαν στὸ παρελθόν.-

 

Σημ. Τὸ ὑλικὸ ποὺ χρησιμοποιήθηκε εἶναι ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Nikita Struve «Οἱ χριστιανοὶ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν», σὲ μετάφραση τοῦ Ἀρχιμ. Χριστοδούλου Παρασκευαΐδη, μετέπειτα Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος (Ἔκδ. «Ἡ Χρυσοπηγή», Ἀθῆναι, 1968). Ἐπίσης ἀπὸ τὸ βιβλίο “Les mouveaux martyrs Russes”, Ed. Resiac, Montsurs, 1976 καὶ ἀπὸ τὴν «Le monde Diplomatique», Octobre 1917, Dossier 1917.  

 

Πίνακας

Στοιχεῖα ποὺ ἀφοροῦν τοὺς διωγμοὺς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στὴ Ρωσία

1914     1962 1973

Ἐπίσκοποι ἐν ἐνεργείᾳ                             163           60             64

Ἐφημέριοι Κληρικοὶ                           51.105     14.000         ;

Ἐνορίες                                               54.174     20.000     11.500

Μοναστήρια καὶ Ἡσυχαστήρια             1.025             67           12

Μοναχοὶ καὶ μοναχὲς                           94.629         ;               ;

Ἐκκλ. Ἀκαδημίες                                         4               2             2

Θεολογικὰ σεμινάρια                                  57               4             3

Προθεολογικὰ σχολεῖα                               185       Ἀπαγορευμένα

Ἐνοριακὰ κατηχητικὰ σχολεῖα             37.528         Ἀπαγορευμένα

Νοσοκομεῖα                                               291         Ἀπαγορευμένα

Γηροκομεῖα καὶ ἄσυλα                             1.113         Ἀπαγορευμένα

Ἐνοριακὲς βιβλιοθῆκες              34.497         Ἀπαγορευμένες

, , , ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οἱ βλαβερὲς συνέπειες τῆς προμήθειας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Πολιτικὸς σάλος ἔχει προκληθεῖ ἀπὸ τὴν ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος προμήθεια πολεμικοῦ ὑλικοῦ στὴ Σαουδικὴ Ἀραβία. Σχεδὸν ἀποκλειστικὰ θίγεται ὁ τρόπος ποὺ δόθηκε αὐτό. Πολλοὶ θεωροῦν ὅτι ὑποκρύπτει σκάνδαλο οἰκονομικό. Ὅμως, πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχουν οἱ βλαβερὲς συνέπειες τῆς προμήθειας. Ἀφοροῦν στὸ ἠθικὸ μέρος τῆς προμήθειας καὶ στὴν γεωπολιτικὴ ἐμπλοκή μας σὲ μία εὔφλεκτη καὶ οὐσιαστικὰ ἐμπόλεμη περιοχὴ τοῦ πλανήτη.
.           Ἡ προμήθεια τοῦ πολεμικοῦ ὑλικοῦ δόθηκε στὴ Σαουδικὴ Ἀραβία ἔναντι 66 ἑκατομμυρίων εὐρώ, ὅπως γράφτηκε στὶς ἐφημερίδες. Τὸ καθεστὼς τῆς ἐν λόγῳ χώρας θεωρεῖται ἐκ τῶν αὐταρχικότερων στὸν κόσμο, μὲ σχεδὸν ἀνύπαρκτο τὸν σεβασμὸ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἰδιαίτερα τῶν γυναικῶν καὶ μὲ μηδαμινὲς τὶς πολιτικές, κοινωνικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἐλευθερίες. Ἡ ἀπὸ δύο ἐτῶν στρατιωτικὴ ἐπίθεση, ποὺ ἔχει ἐξαπολύσει ἐναντίον τῶν Σιιτῶν ἀνταρτῶν τῆς Ὑεμένης καὶ ὁ ἐκ μέρους της ἀποκλεισμὸς τῆς χώρας καὶ ἡ ἀπαγόρευση τῆς προμήθειας ἀνθρωπιστικοῦ ὑλικοῦ (τροφίμων καὶ φαρμάκων) ἔχει προκαλέσει τὴν ἔντονη ἀντίδραση τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης.
.           Ὁ ἐπικεφαλῆς τῶν ἀνθρωπιστικῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ ΟΗΕ Mark Lowcock προειδοποίησε ὅτι τὸ ἐμπάργκο, ποὺ ἔχει ἐπιβάλει ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία, προκαλεῖ στὸν λαὸ τῆς Ὑεμένης τὸν χειρότερο λιμὸ ἐδῶ καὶ δεκαετίες καὶ θὰ ἔχει ὡς συνέπεια νὰ πεθάνουν ἑκατομμύρια ἀνθρώπων, ἐνῶ ἀναφέρονται καὶ ἕνα ἑκατομμύριο ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν προσβληθεῖ ἀπὸ χολέρα. Τὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ, σὲ σπάνια ὁμοφωνία, καταδίκασε τὸ ἐμπάργκο καὶ ζήτησε νὰ ἀρθεῖ. Δὲν τιμᾶ τοὺς Ἕλληνες ὅτι γιὰ κάποια ἑκατομμύρια ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνηση εἶναι μεταξὺ αὐτῶν, ποὺ μὲ τὶς προμήθειες πολεμικοῦ ὑλικοῦ στὴ Σαουδικὴ Ἀραβία θεωροῦνται ἠθικὰ ὑπεύθυνες γιὰ τὴν ἐξόντωση ἑκατομμυρίων Ὑεμενιτῶν. Σημειώνεται ὅτι στὸ ἔνθετο τῆς «Αὐγῆς», τῆς Κυριακῆς 24 Ἰανουαρίου 2016, στὸ ὁποῖο φιλοξενεῖται ἡ ἑλληνικὴ ἔκδοση τῆς «Λὲ Μὸντ Ντιπλοματὶκ» ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία κατηγορεῖται ὅτι στὴν στρατιωτική της ἐπίθεση στὴν Ὑεμένη συνεχίζει τὴν πολεμοχαρῆ φυγή της πρὸς τὰ ἐμπρὸς «πρὸς μεγάλη χαρὰ τῶν δυτικῶν πρωτευουσῶν. Μονάχα οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἔχουν ἐξασφαλίσει παραγγελίες ὁπλικῶν συστημάτων ὕψους 90 δισεκατομμυρίων δολαρίων…».
.           Μὲ τὴν προμήθεια τοῦ πολεμικοῦ ὑλικοῦ ἡ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ἐνέπλεξε τὴν Ἑλλάδα στὴ μείζονα γεωπολιτικὴ ἀντιπαράθεση τῆς σουνιτικῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας καὶ τοῦ σιιτικοῦ Ἰρὰν στὴν περιοχὴ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ποὺ φοβίζει ὅλο τὸν κόσμο (Le Point, 29/6/2017). Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ὑεμένη ἔχει ἀναμιχθεῖ στὴν ἐπιχείρηση ἀνατροπῆς τοῦ προέδρου Ἄσαντ στὴ Συρία, τὸν ὁποῖο στηρίζει τὸ Ἰράν. Ἐπίσης ἐπιχειρεῖ ἀνάμιξη στὰ ἐσωτερικά τοῦ Λιβάνου. Σκοπός της νὰ ἀποδυναμώσει τὴν σιιτικὴ Χεζμπολάχ, τὴν ὁποία ὑποστηρίζει τὸ Ἰρὰν καὶ νὰ ἀποτρέψει τὴ μετατροπὴ τῆς μικρῆς ἀλλά, ἀπὸ στρατηγικὴ πλευρά, σημαντικῆς αὐτῆς χώρας σὲ ἰρανικὸ προγεφύρωμα στὴ Μεσόγειο. Στὴν ἀντιπαράθεση Σαουδικῆς Ἀραβίας καὶ Ἰρὰν ἐμπλέκονται οἱ μεγάλες δυνάμεις, γιὰ τοὺς δικούς της λόγους ἡ κάθε μία. λα λοιπν τ χουμε, μία μπλοκ σ σωτερικ διαμάχη τν μουσουλμάνων μς λείπει…-

Σχολιάστε

Η ΒΕΡΓΙΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Βεργίνα διδάσκει

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Στὶς 24 Νοεμβρίου συμπληρώνονται σαράντα χρόνια ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ δήλωση τοῦ Μανόλη Ἀνδρόνικου γιὰ τὴ Βεργίνα. Μὲ περισσὴ σεμνότητα καὶ μετριοφροσύνη ἀνακοίνωσε τὸ παγκόσμιας σημασίας γεγονός, ὅτι βρέθηκε ἀσύλητος ὁ τάφος τοῦ βασιλιᾶ τῆς Μακεδονίας Φιλίππου Β´, πατέρα τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. «Στηριγμένος σὲ ἰσχυρὲς ἀρχαιολογικὲς ἐνδείξεις, νομίζω πὼς ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ πῶ ὅτι ὁ μεγάλος μακεδονικὸς τάφος μπορεῖ νὰ ἀνήκει στὸν Φίλιππο τὸν Β´», εἶπε. Ἀπὸ τοὺς ἄλλους δύο τάφους, ποὺ βρέθηκαν, ὑπάρχουν ἰσχυρὲς ἐνδείξεις ὅτι ὁ ἕνας ἀνήκει σὲ μία τῶν συζύγων τοῦ Φιλίππου, πιθανὸν στὴν Μήδα, πριγκίπισσα ἀπὸ τὴ Θράκη, καὶ ὁ ἄλλος στὸν ἔφηβο γιὸ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ τῆς Ρωξάνης Ἀλέξανδρο Δ´ τῆς Μακεδονίας.
.             Τὸ γεγονὸς τῆς ἀνακάλυψης τῶν βασιλικῶν τάφων στὴ Βεργίνα μᾶς διδάσκει. Πρῶτον τὸ ἀρχαιολογικὸ εὕρημα ἦταν προϊὸν πολυετοῦς μελέτης καὶ ἐπίμονης ἔρευνας. Πρῶτος ποὺ ἀρχαιολογικὰ ἀσχολήθηκε μὲ τὴ Βεργίνα ἦταν ὁ καθηγητὴς Κωνσταντῖνος Ρωμαῖος, ἀπὸ τὸ 1937. Οἱ τραγωδίες ποὺ συνέβησαν στὴν Ἑλλάδα σταμάτησαν τὶς ἀνασκαφές. Τὶς συνέχισε τὸ 1977, σαράντα μετὰ χρόνια ὁ μαθητὴς τοῦ Ρωμαίου Μανόλης Ἀνδρόνικος. Ὑπῆρξε μεταξύ τους συνέχεια, χωρὶς ἐγωισμοὺς καὶ ἰδεολογικὲς προκαταλήψεις.
.             Δεύτερον, ὁ Κων. Καραμανλῆς, ὅταν πρῶτος πληροφορήθηκε τὴν ἀνακάλυψη ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Ἀνδρόνικο, τὸν συνεχάρη καὶ τοῦ ζήτησε νὰ συνεχίσει τὴν ἀνασκαφή, χωρὶς νὰ ὑπολογίσει δαπάνες, παρὰ τὴ δημοσιονομικὴ στενότητα. Πρὸς σύγκριση ἡ συμπεριφορὰ τῆς σημερινῆς κυβέρνησης στὴ σημαντικὴ ἀρχαιολογικὴ ἀνακάλυψη στὴν Ἀμφίπολη… Σημειώνεται ὅτι ὁ Καραμανλῆς ἀνῆκε σὲ ἄλλο ἰδεολογικὸ χῶρο ἀπὸ αὐτὸν τοῦ Ἀνδρόνικου, ἀλλὰ ὑπῆρχε μεταξύ τους ἀμοιβαῖος σεβασμὸς καὶ συνεργασία γιὰ τὸν κοινὸ σκοπό.
.             Τρίτον, οἱ τάφοι στὴ Βεργίνα εἶναι μία ἀκόμη ἁπτὴ καὶ ἀδιάσειστη ἀπόδειξη ὅτι οἱ Μακεδόνες ἦσαν καὶ εἶναι Ἕλληνες. Ὅμως ἡ ἰδεολογικὴ καὶ σωβινιστικὴ τύφλωση καὶ ὁ ἐθνοφυλετικὸς φανατισμὸς τῶν σλάβων, ποὺ αὐτοαποκαλοῦνται «Μακεδόνες», τοὺς ὁδήγησε ἀκόμη καὶ τὸ ἀστέρι τῆς Βεργίνας νὰ θελήσουν νὰ κάνουν σημαία τους! Μετὰ τὴν ἀπόλυτα ἀρνητικὴ στάση τῶν ἑλληνικῶν καὶ τῶν κυπριακῶν κυβερνήσεων ἡ κυβέρνηση τῶν Σκοπίων ἀναγκάστηκε νὰ τὸ ἀφαιρέσει καὶ νὰ βάλει στὴ σημαία τοῦ γειτονικοῦ κράτος ἕνα σχεδίασμα ποὺ θυμίζει τὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ σύμβολο, ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ ἴδιο.
.             Τέταρτον, τὸν καιρὸ αὐτὸ συζητεῖται καὶ πάλι τὸ ὄνομα τοῦ γειτονικοῦ κράτους. Πολλὰ ἀκούγονται. Κάποιοι ξένοι διερωτῶνται γιατί τόση φασαρία γιὰ ἕνα ὄνομα. Ὁ σφετερισμός, ἡ ἀπάτη, ὁ ἀλυτρωτισμὸς δὲν τοὺς λένε τίποτα. Καὶ ὅμως πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅτι ἡ μετονομασία τοπωνυμίων χρησιμοποιήθηκε γιὰ νὰ ἀλλοιωθοῦν ἐθνικὲς συνειδήσεις. Στὸ θεατρικὸ ἔργο του ὁ Μπράϊαν Φρίελ «Ὁ ξεριζωμὸς» γλαφυρὰ περιγράφει τὴν ἐπιχείρηση μετονομασίας τῶν πόλεων τῆς Ἰρλανδίας ἀπὸ τοὺς κατακτητὲς Ἄγγλους, μέτρο πρὸς ἀγγλοποίηση τῶν κελτῶν κατοίκων της…Τὸ ἴδιο ἔκαμαν οἱ Βούλγαροι στὴ Μακεδονία καὶ στὴ Θράκη… Ἡ Βεργίνα διδάσκει… Καὶ ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ συνεχίσουμε νὰ διδάσκουμε ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια καὶ ἐμμονὴ στὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια.-

, , ,

Σχολιάστε