Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Γ. Παπαθανασόπουλος

ΟΙ ΧΙΛΙΕΣ ΕΠΩΝΥΜΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Οἱ χίλιες ἐπωνυμίες τῆς Παναγίας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                      Μία σαφὴς ἔνδειξη τοῦ πόσο οἰκεῖο πρόσωπο εἶναι γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἡ Παναγία εἶναι πὼς κάθε τόπος καὶ σχεδὸν κάθε εἰκόνα ἔχει μία ἐπωνυμία. Ὁ Ἕλληνας δίνοντάς Της τὴν ἐπωνυμία Τὴν δείχνει ὅτι Τὴ θεωρεῖ δική του, ὅτι εἶναι κοντά του, ὅτι τὸν προστατεύει. Πρὶν ἀπὸ πέντε χρόνια ἔγραψα ἄρθρο μὲ τὶς «300 ἐπωνυμίες τῆς Παναγίας». Ὅμως ἀναζητώντας ἔκτοτε περισσότερες ἐπωνυμίες Της βρέθηκα πρὸ εὐχάριστης ἐκπλήξεως. Σὲ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία ξεπερνοῦν τὶς χίλιες ποὺ ἔχουν ἀποδοθεῖ στὴν Παναγία. Ἕλληνες, Ρῶσοι, Οὐκρανοί, Βούλγαροι, Σέρβοι, Πολωνοί, Ρουμάνοι, Ἀλβανοί, Τσέχοι, Σλοβάκοι, ὅλοι ἔχουν δώσει ὀνόματα στὴν Παναγία. Σὲ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία κάθε ἐρευνητὴς ὅλο καὶ νομίζει ὅτι ὁλοκλήρωσε τὸν κατάλογο καὶ ὅλο κάποια νέα ἐπωνυμία προκύπτει. Τόση εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ γόνιμη σκέψη καὶ ἡ ἐφευρετικότητα ὄχι μόνο τῶν καλλιτεχνῶν καὶ τῶν λογίων, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἁπλοῦ πιστοῦ λαοῦ, ποὺ γεννᾶ συνεχῶς καὶ νέα ἐπίθετα στὴν Παναγία. Αὐτὰ μποροῦν νὰ χωριστοῦν σὲ ὀκτὼ κατηγορίες.

  • Ἀπὸ τὴν παράσταση τῆς Παναγίας στὴν εἰκόνα. Τέτοια ἐπίθετα εἶναι ἡ Βρεφοκρατοῦσα, ἡ Γλυκοφιλοῦσα, ἡ Γαλακτοτροφοῦσα, ἡ Πλατυτέρα τῶν Οὐρανῶν, ἡ Ὁδηγήτρια καὶ ἄλλα. Εἶναι ἀκόμη τὸ ἐπίθετο “Δεξιοκρατοῦσα”, ἢ “Δεξιά”, ὅταν κρατάει τὸν Χριστὸ στὸ δεξί της χέρι καὶ ὄχι πρὸς τὸ μέρος τῆς καρδιᾶς της. Ἀκόμη “Μεγαλομάτα”, ὅταν ἔχει μεγάλα μάτια. Ὑπάρχουν καὶ ὀνόματα ποὺ συνδυάζονται μὲ μίαν ἱερὴ ἱστορία. Λ.χ. Τὸ ὄνομα τῆς Εἰκόνας “Ἄξιόν Ἐστι”, ποὺ εἶναι θησαυρισμένη στὸ Ναὸ τοῦ Πρωτάτου, στὶς Καρυὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, πῆρε τὸ ὄνομα ἀπὸ τὸ θαῦμα ποὺ ἐπιτελέσθηκε ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο Γαβριήλ, μπροστά της, ὅταν βρισκόταν σὲ κελὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Κατὰ τὴν Παράδοση ὁ Ἀρχάγγελος ἔψαλε τὸν γνωστὸ ὕμνο “Ἄξιον ἐστίν..” σὲ πλάκα καὶ ἔγινε ἄφαντος. Ἐπίσης τὸ ἐπίθετο “Τριχεροῦσα” τὸ πῆρε ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας ἀπὸ τὸ ὅτι ὑπάρχει σ’ αὐτὴν ἕνα τρίτο χέρι, ποὺ συμβολίζει τὸ θαῦμα ποὺ συνέβη στὸν ὑμνητὴ καὶ δογματίσαντα γιὰ τὴν Παναγία Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό. Τὸ δεξὶ χέρι τοῦ τὸ ἔκοψαν Μουσουλμάνοι καὶ θαυματουργικὰ ἀποκαταστάθηκε. Ἡ Παναγία ἡ “Ἐσφαγμένη” ὀνομάστηκε ἔτσι γιατί κατὰ τὴν Παράδοση μοναχὸς θύμωσε μαζί της καὶ μὲ μαχαίρι κτύπησε τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας στὸ πρόσωπο. Τότε ἀπὸ τὴν εἰκόνα ἄρχισε νὰ τρέχει αἷμα, ἐνῶ ὁ μοναχὸς τυφλώθηκε καὶ ἔκανε ὡς τρελός. Ὁ μοναχὸς ζήτησε συγγνώμη καὶ συγχωρήθηκε, ἀλλὰ τὸ χέρι ποὺ κτύπησε τὴν Παναγία τιμωρήθηκε, ἀφοῦ ἔμεινε ἄλυωτο μετὰ τὸν θάνατο τοῦ μοναχοῦ. Ὑπάρχει ἀκόμη ἡ Παναγία ἡ “Πυροβοληθεῖσα”, στὴ Μονὴ Βατοπεδίου, ἀφοῦ τὴν εἰκόνα τῆς τὴν κτύπησαν μὲ ὅπλο Τοῦρκοι. “Σφαγμένη” εἶναι καὶ ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Πορταΐτισσας, τῆς Μονῆς Ἰβήρων, ποὺ ὀνομάστηκε ἔτσι μὲ τὸ θαῦμα ποὺ ἔκανε ἡ Παναγία, νὰ φανερώσει τὴ θέλησή της νὰ παραμείνει στὴν εἴσοδο τῆς Μονῆς ὡς θυρωρός, γιὰ νὰ τὴν προστατεύει… Ἡ «Ἀκαθή» στὴ Σχοινοῦσα, ὅπου ὁ Χριστὸς εἶναι ὄρθιος (ἀκάθιστος) καὶ ὄχι στὴν ἀγκαλιὰ τῆς Παναγίας…

  • Ἀπὸ τὸν τόπο της. Ἔτσι ὑπάρχει ἡ Παναγία ἡ Ἱεροσολυμίτισσα, στοὺς Ἁγίους Τόπους, ἡ Παναγία Σουμελᾶ, ἀπὸ τὴν ὁμώνυμη Μονὴ στό (Σου) ὅρος Μελᾶ τοῦ Πόντου, ἡ Ἀθηνιώτισσα, ἡ Καστριώτισσα, ἡ Κάμπου, ἡ Πυργιανή, ἡ Ἐγκλειστριανὴ ( ἀπὸ τὴ Μονὴ τοῦ Ὁσίου Νεοφύτου τοῦ Ἐγκλείστου), ἡ Σπηλιανή, ἡ Μεγαλοσπηλαιώτισσα (Τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων), ἡ Τουρλιανή, ἡ Θαλασσινή, ἡ Καλαμοῦ, ἡ Καμινιώτισσα, ἡ Βλαχερνίτισσα, ἡ Ὀλυμπιώτισσα, ἡ Σουμελιώτισσα, ἡ Πλατανιώτισσα, ἡ Καταπολιανή, ἡ Χοζοβιώτισσα στὴν Ἀμοργὸ (ἀπὸ τὴ Μονὴ Χοζεβὰ τῶν Ἁγίων Τόπων), ἡ Παμμακάριστος (ἀπὸ Μονὴ τῆς Κωνσταντινούπολης), ἡ Ἁγία Σιών, ἡ Εἰκοσιφοίνισσα, ἡ Ἕλωνα, ἡ Τροοδίτισσα, ἡ Κυκκώτισσα, ἡ Μαλεβὴ (ἀπὸ τὸ ὅρος Πάρνων, ποὺ λέγεται καὶ Μαλεβός), ἡ Καλαμιώτισσα (ἀπὸ τὸ ὅρος Κάλαμος τῆς Ἀνάφης), ἡ Ἀμπελακιώτισσα, ἀπὸ τὸ ὁμώνυμο χωριὸ στὴ Ναυπακτία, ἡ Βουρλιώτισσα, ἀπὸ τὰ Βουρλὰ τῆς Ἰωνίας.

  • Ἀπὸ τὴν τεχνοτροπία τοῦ Ναοῦ της. Τέτοια ἐπίθετα εἶναι ἡ Ἑκατονταπυλιανή, ἡ Θολοσκέπαστη, ἡ Μολυβδοσκέπαστη, ἡ Πελεκητή, ἡ Κρεμαστή, ἡ Μαρμαριώτισσα.

  • Ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ κτίτορα τοῦ Ναοῦ ἢ τῆς Μονῆς της. Τέτοια ἐπίθετα εἶναι Παναγία ἡ Παχειά, ἡ Γλυκειὰ (ἀπὸ τὸ ἐπίθετο Γλυκύς), ἡ Περλιγκού, ἡ Λυκοδήμου, ἡ Κοροβιλιά.

  • Ἀπὸ τὸν μήνα ποὺ ἑορτάζεται ἡ Παναγία: Σοτομπριανή, Βρεχοῦσα, Αὐγουστιανὴ καὶ Δεκαπεντοῦσα, Τριτιανή, Μεσοσπορίτισσα, Βροντοῦ, Ἀκαθή (ἀπὸ τὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο).

  • Ἀπὸ τὰ θαύματα τῆς Παναγίας: Γοργοϋπήκοος, Ἐλεοῦσα, Ἐλεήστρα, Γιάτρισσα, Θεραπεία, Γαιματοῦσα ( σταματᾶ τὴν αἱμορραγία), Ὑγεία, Ὑπακοή, Ψυχοσώστρα, Παραμυθία, Παρηγορήτρα, Παυσολύπη, Φανερωμένη, Μυροβλύτισσα, Γερόντισσα.

  • Ἐγκωμιαστικὰ ἀπὸ τὴν ἔξαρση τῆς ἀγάπης τῶν πιστῶν. Συνήθως χρησιμοποιεῖται ἐπίθετο μὲ πρῶτο συνθετικὸ τὸν χρυσό: Χρυσοκελλαριά, Χρυσοσπηλιώτισσα, Χρυσοπηγή, Χρυσογαλοῦσα, Χρυσοποδαρίτισσα, Χρυσοχεριά… Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλα, ὅπως Ἀγγελόκτιστη, Ἀερινή, Ἀναφωνήτρα, Ἐπίσκεψις, Παντάνασσα, Τρανή, Χιλιαρμενίτισσα.

  • Αὐτὰ ποὺ τὶς ἔδωσαν οἱ Ὑμνογράφοι τῆς Ἐκκλησίας. Κυρίως προέρχονται ἀπὸ τὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο: Ἀμόλυντος, Ὑψηλοτέρα, Καθέδρα, Κλίμαξ, Σκέπη, Πόλη, Παράκλησις, Ἐπίσκεψις, Καταφυγή, Κεχαριτωμένη, Χώρα τοῦ Ἀχώρητου, Ὅρος Ἀλατόμητον.

Τὰ μεγάλα προσκυνήματα στὴν Ἑλλάδα

  • Πλήθη πιστῶν προστρέχουν στὰ μεγάλα -πανελλαδικά-, καὶ στὰ τοπικὰ προσκυνήματα τῆς Παναγίας σὲ ὅλη τὴ χώρα τὶς ἡμέρες αὐτὲς τοῦ “Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ”, ὅπως χαρακτηρίζεται ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Τὸ πρῶτο σὲ προσέλευση πιστῶν εἶναι τῆς Μεγαλόχαρης τῆς Τήνου, μὲ περίπου 1.000.000 προσκυνητὲς ἐτησίως, τῆς Σουμελᾶ, στὸ Βέρμιο, μὲ 1000 προσκυνητὲς ἐτησίως καὶ τῆς Ἐκαντοταπυλιανῆς Πάρου, μὲ 300.000 πιστούς.

Μεγάλα τοπικὰ προσκυνήματα τῆς Παναγίας εἶναι:

Στὴ Θράκη:

  • Στὶς Φέρρες ἡ Παναγία ἡ Κοσμοσώτειρα καὶ στὴ Σαμοθράκη ἡ Παναγία ἡ Κρημνιώτισσα.

  • Στὴν Κομοτηνὴ ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου καὶ ἡ Μονὴ τῆς Παναγίας τῆς Φανερωμένης.

  • Στὴν Ξάνθη ἡ Παναγία ἡ Ἀρχαγγελιώτισσα καὶ ἡ Παναγία ἡ Καλαμοῦ.

Στὴ Μακεδονία:

  • Στὴ Δράμα ἡ Εἰκοσιφοίνισσα.

  • Στὸ Κιλκὶς ἡ Παναγία ἡ Φιλαδελφειώτισσα.

  • Στὴ Μηχανιώνα ἡ Παναγία ἡ Φανερωμένη

  • Στὴν Καστοριὰ ἡ Παναγία ἡ Μαυριώτισσα

  • Στὴ Θεσσαλονίκη ἡ Παναγία ἡ Δεξιά, ἡ Παναγία ἡ Ἐλεοῦσα, ἡ Παναγία ἡ Φανερωμένη, ἡ Παναγία ἡ Γοργοϋπήκοος, ἡ Παναγία ἡ Βρεφοκρατοῦσα.

  • Στὶς Πρέσπες ἡ Παναγία ἡ Πορφυρὰ

Στὴν Ἤπειρο

  • Στὴν Ἄρτα εἰκόνες περιπυστες εἶναι τῆς Παναγίας Ροβελίστης, Κυρίας Πεφανερωμένης, Παναγίας Γεροντίσσης, Βρεφοκρατούσης, καὶ Σκουληκαριᾶς.

  • Στὴν Παραμυθιὰ ἡ Κοίμηση Θεοτόκου τῶν Παγανιῶν καὶ τοῦ Γηρομερίου.

Στὰ Ἰόνια Νησιὰ

  • Στὴν Κέρκυρα τῆς Μυρτιδιωτίσσης, τῆς Παλαιοκαστριτίσσης, τῆς Πλατυτέρας, τῆς Κυρᾶς τῶν Ἀγγέλων.

  • Στοὺς Παξοὺς στὸ Νησάκι τῆς Παναγίας.

  • Στὴν Κεφαλληνία Ὑπεραγίας Θεοτόκου Ἄτρου, Ἀγριλίων, Θεμάτων, Κηπουραίων, καὶ Παλαιοχέρσου.

  • Στὴ Λευκάδα ἡ Φανερωμένη.

  • Στὴ Ζάκυνθο εἰκόνες περίπυστες τῆς Ἀναφωνήτριας, τῆς Σκοπιωτίσσης, τῆς Χρυσοπηγῆς, τῆς Λαουρένταινας, τῆς Γαλανούσας, τῆς Μυρτιδιωτίσσης, τῆς Παναγούλας, τῆς Σπηλούλας, τῆς Βιγλατσούρας, τῆς Σγουροπουλιᾶς.

  • Στὰ Κύθηρα ἡ Μυρτιδιώτισσα.

Στὴ Θεσσαλία

  • Στὴ Μαγνησία ἡ Παναγία ἡ Ξενιά.

  • Στὴν Καλαμπάκα ἡ Κοίμηση Θεοτόκου Σταγιάδων καὶ ἡ Κοίμηση Θεοτόκου Βυτουμᾶ..

  • Στὰ Τρίκαλα ἡ Κοίμηση Λαγκαδιᾶς

  • Στὰ Φάρσαλα Παναγία ἡ Δεμερλιώτισσα.

  • Στὴ Σκιάθο ἡ Παναγία ἡ Εἰκονίστρα

Στὴ Στερεὰ Ἑλλάδα

  • Στὸ Καρπενήσι ἡ Παναγία ἡ Προυσοὺ καὶ ἡ Παναγία Τατάρνης.

  • Στὸ Μεσολόγγι ἡ Ἁγία Ἐλεοῦσα.

  • Στὴ Ναύπακτο ἡ Παναγία ἡ Ἀμπελακιώτισσα.

  • Στὴ Θήβα ἡ Μεγάλη Παναγιὰ καὶ ἡ Παναγία ἡ Σκριποὺ Ὀρχομενοῦ.

  • Στὴν Ἀθήνα ἡ Κοίμηση Θεοτόκου Πεντέλης, Ρόμβης, καὶ Παντανάσσης (Μοναστηράκι).

  • Στὴ Φθιώτιδα οἱ Μονὲς Ἀγάθωνος καὶ Δαμάστας

  • Στὴ Φωκίδα ἡ Παναγία τῆς Βαρνακόβης.

  • Στὴ Χαλκίδα εἰκόνες περίπυστες Παναγίας τῆς Φανερωμένης Ἀρτάκης, τῆς Χιλιαδούς, τῆς Ντινιοὺς στὴν Ἰστιαία, τῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Μάτζαρη Ὀξυλίθου.

Στὴν Πελοπόννησο

  • Στὴν Κόρινθο ἡ Παναγία ἡ Φανερωμένη Χιλιομοδίου.

  • Στὰ Καλάβρυτα τῆς Μονῆς Μεγάλου Σπηλαίου. Ἐπίσης περιπυστες εἰκόνες Παναγίας τῆς Τρυπητῆς, τῆς Μακελλαριᾶς καὶ τὸ Προσκύνημα τῆς Παναγίας τῆς Πλατανιώτισσας.

  • Στὴν Πάτρα ἡ Κοίμηση τοῦ Γηροκομείου.

  • Στὴν Ἠλεία ἡ Κοίμηση Θεοτόκου Κρυονερίου Ἁγίας Ἐλεούσης Βαρθολομιοῦ καὶ Χρυσοπηγῆς Δίβρης.

  • Στὴ Μεσσηνία ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου Μονῆς Βουλκάνου.

  • Στὴ Λακωνία ἡ Παναγία ἡ Χρυσαφίτισσα στὴ Μονεμβασία καὶ ἡ Παναγία ἡ Παντάνασσα στὸν Μυστρά.

  • Στὴν Ἀρκαδία ἡ Παναγία τῆς Ἔλωνας, τῆς Ἀρτοκωστᾶς, τῆς Παλαιοπαναγιᾶς, τῆς Μαλεβῆς. Ἐπίσης ἡ Κοίμηση Θεοτόκου Κερνίτσης καὶ Μπούρα.

Στὰ Νησιὰ τοῦ Αἰγαίου

  • Στὴν Τῆνο ἡ Παναγία ἡ Εὐαγγελίστρια.

  • Στὴν Πάρο ἡ Ἑκατονταπυλιανή.

  • Στὴ Σαντορίνη ἡ Παναγία Ἐπισκοπῆς

  • Στὴν Ἀμοργὸ ἡ Χοζοβιώτισσα

  • Στὴν Ἀνάφη ἡ Παναγία ἡ Καλαμιώτισσα

  • Στὴν Ἴο ἡ Κοίμηση

  • Στὴν Ἄνδρο ἡ Θεοσκέπαστη

  • Στὴν Σάμο ἡ Παναγία Καρλοβάσου.

  • Στὴ Μυτιλήνη ἡ Παναγία Ἁγιάσου.

  • Στὴ Χίο εἰκόνα περίπυστη τῆς Παναγίας τῆς Βρεφοκρατούσας.

Στὴ Δωδεκάνησο

  • Στὴ Νίσυρο Παναγία ἡ Σπηλιανὴ

  • Στὴ Ρόδο ἡ Παναγία τῆς Φιλερήμου, ἡ Παραμυθία, τῆς Τσαμπίκας καὶ ἡ Φανερωμένη Ἰξιᾶς

  • Στὴ Λέρο Παναγία τοῦ Κάστρου

  • Στὴν Ἀστυπάλαια Παναγία ἡ Πορταΐτισσα.

  • Στὴν Κάρπαθο ἡ Παναγία ἡ Λαρνιώτισσα

Στὴν Κρήτη

  • Στὸ Ἡράκλειο ἡ Κοίμηση Θεοτόκου Ἀγκαράθου, Καλυβιανῆς καὶ Παληανής.

  • Στὴν Ἱεράπετρα ἡ Παναγία ἡ Φανερωμένη.

  • Στὴ Νεάπολη ἡ “Μεγάλη Παναγιά”.

  • Στὸν Κίσσαμο Παναγία ἡ Κυρὰ τῶν Ἀγγέλων καὶ ἡ Παναγία ἡ Χρυσοσκαλίτισσα.

,

Σχολιάστε

ΜΝΗΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΩΝ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μνήμη Μητροπολίτου Φιλίππων Προκοπίου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως καὶ Θάσου κυρὸς Προκόπιος ἀφήνει ἀνεξίτηλη τὴ σφραγίδα τῆς προσφορᾶς του στὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἀξιότεροι καὶ ἐμπειρότεροι τοῦ ὑπογράφοντος θὰ γράψουν καὶ θὰ περιγράψουν τὸ σημαντικότατο ποιμαντικό, πνευματικό, ἐκκλησιαστικό, πολιτιστικό, κοινωνικὸ καὶ ἱεραποστολικὸ ἔργο τοῦ ἀπελθόντος στὰς αἰωνίους Μονὰς Μητροπολίτου. Γιὰ ἐκεῖνο ποὺ μπορῶ νὰ μαρτυρήσω, ἀπὸ προσωπικὴ ἐμπειρία, εἶναι ὅτι ἀφήνει ἀνεξίτηλη τὴ σφραγίδα του στὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸ θέμα τῆς ὑπεράσπισης τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας.
.           Σὲ χαλεποὺς καιροὺς γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ κατόπιν ἀναθέσεως ἀπὸ τὴ Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης, ἀνέλαβε, μαζὶ μὲ δύο ἀκόμη Μητροπολίτες, τὸ δύσκολο ἔργο νὰ Τὴν ἐνημερώσει γιὰ τὴ διαχείριση τῶν οἰκονομικῶν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἀείμνηστος εἶχε τὴ γνώση, τὴν εὐφυΐα, τὴν ἱκανότητα, τὴν ἀφοσίωση στὸ ἔργο, ποὺ τοῦ ἀνατέθηκε, τὸ πνεῦμα ἐπιμέλειας καὶ τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἦθος γιὰ τὴν ἀντικειμενικὴ παρουσίαση τῶν πραγμάτων καὶ συνετέλεσε ἀποφασιστικὰ στὸ νὰ κατατεθεῖ στὴ Σύνοδο ἡ σχετικὴ ἱστορικὴ Ἔκθεση – ντοκουμέντο.
.           Τὰ προσωπικά του τάλαντα, μὲ τὰ ὁποῖα τὸν εἶχε προικίσει ὁ Θεός, ἡ σὲ μεγάλο βαθμὸ συναίσθηση τῆς ἐπισκοπικῆς του εὐθύνης καὶ τὸ ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας ἀνιδιοτελὲς φρόνημά του, συνετέλεσαν στὸ νὰ ἀντιμετωπίσει μὲ θάρρος, γενναιότητα καὶ ἀποτελεσματικότητα ὅλες τὶς δυσχέρειες ποὺ προέκυψαν κατὰ τὴν ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας γιὰ τὴ διαχείριση τῶν οἰκονομικῶν τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἔρευνά του καὶ τὰ συμπεράσματά της προκάλεσαν τὴν ὀργὴ τῶν θιγομένων. Ὅμως ἐκεῖνος δὲν ὑποχώρησε ποτὲ μπρὸς στὶς ἀνοίκειες προσωπικὲς ἐπιθέσεις καὶ στοὺς ἀπαράδεκτους ὑβριστικοὺς χαρακτηρισμούς, ποὺ δέχθηκε ἀπὸ συνεργαζόμενους ἐκκλησιαστικοὺς καὶ ἐξωεκκλησιαστικοὺς κύκλους.
.         Στὶς προκλήσεις τους καὶ στὴν παραπληροφόρησή τους ἀπαντοῦσε μὲ σαφήνεια, ἠρεμία, ἐν Χριστῷ ἀγάπη καὶ μὲ τὴ βεβαιότητα τῶν ἀτράνταχτων στοιχείων, ποὺ διέθετε, ὅσο καὶ ἂν ἐπιχειρήθηκε αὐτὰ νὰ φανοῦν ὡς φαντασιοκοπήματα… Δὲν ὑπέστειλε ἀκόμη τὴ σημαία μπρὸς στὶς δικαστικὲς μηνύσεις, ποὺ ὑποβλήθηκαν σὲ βάρος του καὶ κράτησαν χρόνια. Ὅλες, μὲ εἰσαγγελικὲς διατάξεις, χαρακτηρίστηκαν ἀβάσιμες καὶ καμία δὲν ἔφτασε ποτὲ στὸ ἀκροατήριο. Κατὰ δική του μαρτυρία πρὸς τὸν ὑπογράφοντα, καθόλου δὲν λύγισε ἀκόμη καὶ ὅταν ἐξεταζόταν ὡς μάρτυρας, προασπιζόμενος τὰ δίκαια τῆς Ἐκκλησίας καὶ βίωσε μίαν προκατάληψη σὲ βάρος του καὶ ἕναν εἰρωνικὸ τρόπο ἀντιμετώπισής του ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τοῦ Δικαστηρίου καὶ τοὺς ἄλλους παράγοντες τῆς Ἕδρας.
.             Ἀγωνίστηκε, ταλαιπωρήθηκε, πικράθηκε, ἀλλὰ ἔμεινε ὄρθιος καὶ πέτυχε καὶ θὰ μείνει στὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὅτι συνετέλεσε στὸ νὰ διασωθεῖ ἡ περιουσία Της. Ντοκουμέντα τῆς κατάστασης ποὺ βίωσε κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἐνασχόλησής του μὲ τὴ διαχείριση τῶν οἰκονομικῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ πέραν τῆς Ἔκθεσης καὶ τῶν ἐγγράφων ποὺ ἔχει καταθέσει στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ἀποτελοῦν οἱ ἐπιστολὲς ποὺ ἀντήλλαξε μὲ τὸν σημερινὸ Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ἀπὸ τότε ποὺ ἦταν Μητροπολίτης Θηβῶν καὶ Λεβαδείας. Γιὰ τὴν Ἱστορία αὐτὲς πρέπει νὰ διασωθοῦν καὶ κάποτε νὰ δημοσιοποιηθοῦν, ὅπως καὶ ὅλα τὰ στοιχεῖα – ντοκουμέντα, ποὺ εἶχε στὴ διάθεσή του καὶ εἶναι ἀδημοσίευτα. Γιὰ νὰ λάμψει τὸ δίκαιο καὶ ἡ ἀλήθεια.

Αἰωνία ἡ μνήμη τοῦ Ἀγωνιστῆ Ἱεράρχη.-

 

,

Σχολιάστε

KATAΡ, ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ καὶ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Κατάρ, Γεωστρατηγικὴ καὶ Ἐκκλησία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Στὴν Ἀραβικὴ χερσόνησο ἐκτυλίσσεται μία ἀντιπαράθεση γεωστρατηγικῆς ἰσχύος, ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν εἰρήνη τῆς περιοχῆς τοῦ Περσικοῦ Κόλπου καὶ γενικότερά της Μέσης Ἀνατολῆς. Ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ τῆς ἀντιπαράθεσης εἶναι ἡ βαχαμπιτικὴ σουνιτικὴ Σαουδικὴ Ἀραβία μὲ τοὺς δορυφόρους της – Μπαχρέϊν καὶ Ἡνωμένα Ἀραβικὰ Ἐμιράτα – καὶ τὴν ἐξαρτώμενη οἰκονομικὰ ἀπὸ αὐτὴν σουνιτικὴ Αἴγυπτο, τοῦ ὑπὸ τὸν στρατηγὸ Σίσι καθεστῶτος. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ εἶναι τὸ βαχαμπιτικὸ σουνιτικὸ Κατὰρ καὶ ἡ σουνιτικὴ Τουρκία. Ἐνδιαφέρον γιὰ τὶς ἐξελίξεις στὴν περιοχὴ τοῦ Κόλπου καὶ στὴν Ἀραβικὴ χερσόνησο δείχνουν, γιὰ οἰκονομικοὺς καὶ γεωστρατηγικοὺς λόγους, οἱ ΗΠΑ, ἡ Γαλλία καί, ἐμμέσως, ἡ Ρωσία. Ἐπίσης τὸ σιιτικὸ Ἰράν, γιὰ λόγους ἡγετικῆς θέσεως στὸν μουσουλμανικὸ κόσμο καὶ οἰκονομικούς.
.         Τὸ Κατὰρ εἶναι μία μικρὴ σὲ ἔκταση καὶ πληθυσμὸ χώρα. Ἔχει ἔκταση περίπου τῆς μισῆς Πελοποννήσου καὶ ὁ πληθυσμός του ὑπολογίζεται στὰ 2,5 ἑκατομμύρια. Οἱ γνήσιοι Καταρανοὶ εἶναι τὸ 15% καὶ οἱ γυναῖκες τὸ 25% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτὸ γιατί τὸ 85% περίπου τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ξένοι. Οἱ περισσότεροι ἐργάτες μουσουλμάνοι καὶ Εὐρωπαῖοι στελέχη ἐπιχειρήσεων.
.         Μὲ τὸν πλοῦτο του τὸ Κατὰρ θέλησε νὰ παίξει γεωστρατηγικὰ παιχνίδια δυσανάλογα τοῦ μεγέθους του, ὡς χώρας. Συμμετέσχε οἰκονομικὰ καὶ στρατιωτικὰ στὴν «ἀραβικὴ ἄνοιξη»: στὴν Αἴγυπτο, ὅπου βοήθησε τοὺς Ἀδελφοὺς Μουσουλμάνους, στὴ Λιβύη, ὅπου εἶχε ἐνεργὸ συμμετοχὴ στὴν πτώση τοῦ Καντάφι καὶ στὴ Συρία, ὅπου βοηθάει τοὺς σουνίτες ἀντάρτες κατὰ τοῦ καθεστῶτος τοῦ ἀλαουίτη (ὁ ἀλαουτισμὸς εἶναι κλάδος τοῦ σιιτισμοῦ) Ἄσαντ. Ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία ἐνοχλήθηκε σφόδρα ἀπὸ τὶς ἐνέργειες τοῦ Κατὰρ νὰ αὐτονομηθεῖ πολιτικὰ καὶ γεωστρατηγικὰ ἀπὸ αὐτήν, νὰ ἔχει τὴ δική του ἄποψη στὰ διεθνῆ πολιτικὰ πράγματα, μὲ τὸ παγκόσμιας ἐμβέλειας τηλεοπτικὸ σταθμὸ «Ἂλ Ζαζίρα» καὶ νὰ ἀποκτήσει ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν μεγάλο ἐχθρό της, τὴν Τουρκία, ἡ ὁποία ἐγκατέστησε σ’ αὐτὸ στρατιωτικὴ βάση. Ἀποτέλεσμα τὸ ἐμπάργκο, ποὺ ἐπέβαλε μὲ τοὺς συμμάχους της στὸ Κατάρ, γιὰ νὰ τὸ κάμψει καὶ νὰ ἀποδεχθεῖ νὰ παραμείνει ὑπὸ τὴν ἐπιρροή της.
.         Μὲ τὸ Κατὰρ ἀπέκτησαν ἄμεση ἢ ἔμμεση σχέση τὰ πρεσβυγενῆ Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν σημερινὸ Μητροπολίτη Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριὴλ καὶ οἰκονομικοὺς παράγοντες ἐπισκέφθηκε τὴ Ντόχα καὶ εἶχε συνομιλίες μὲ ἀνώτατους παράγοντες τοῦ Κατὰρ γιὰ ἐπενδύσεις σὲ ἐκκλησιαστικὲς ἐκτάσεις τῆς Βουλιαγμένης. Ἡ συγκεκριμένη ἐνέργεια καὶ ἡ φιλοσοφία τοῦ «business is business» καὶ ὅτι ἡ Ἐκκλησία συζητάει μὲ ὁποιονδήποτε ἐπενδυτή, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴ θρησκεία του καὶ τὶς πιθανὲς σκοπιμότητες τῆς ἐπένδυσης, εἶναι μία νοοτροπία ποὺ μπορεῖ νὰ προκαλέσει ζημία ὄχι μόνο στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ σὲ ὅλο τὸν Ἑλληνισμό.
.         Στενὴ σχέση μὲ τὸ Κατὰρ ἔχει ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος. Ὅταν ὑπηρέτησε ἐκεῖ, ὡς Ἔξαρχος τοῦ Παναγίου Τάφου, ἀνέπτυξε σχέσεις μὲ τὴν οἰκογένεια Ἂλ Θάνι, ποὺ μὲ τὸ Νόμο τῆς Σαρία ἡγεμονεύει αὐταρχικὰ τοῦ Κατάρ. Ἐπίσης ἀπέκτησε θερμὴ σχέση μὲ τὸν ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἐκεῖ τότε πρέσβη τῶν ΗΠΑ Πάτρικ Θέρος. Ἡ σχέση του μὲ τὸν Ἐμίρη τοῦ Κατὰρ καὶ μὲ ἀξιωματούχους τῶν ΗΠΑ ὤθησαν τὸν κ. Θεόφιλο νὰ «εἰσπηδήσει» στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ἀντιοχείας, ποὺ ἑδρεύει στὴ Δαμασκὸ τοῦ μεγάλου ἐχθροῦ τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ Κατὰρ Μπασὰρ Χαβὲζ ἂλ Ἄσαντ καὶ νὰ ἱδρύσει στὸ Κατὰρ τὴν «Ἀρχιεπισκοπὴ Καττάρων», μὲ ἕδρα τὴ Ντόχα…. Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἀντέδρασε ἔντονα καὶ διέκοψε τὴν κοινωνία μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων. Αὐτὸς ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ ἀπέσχε τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη. Σημειώνεται ὅτι τὸ μονοφυσιτικὸ «Συρορθόδοξο Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας», μὲ ἕδρα τὴ Δαμασκό, διαθέτει «Πατριαρχικὸ Βικαριάτο» γιὰ ὅλα τὰ κράτη τοῦ Κόλπου, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Κατάρ….
.           Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης ἐμμέσως ἔχει ἐμπλακεῖ στὸ θέμα τοῦ Κατάρ, ἀφοῦ, μὲ τὶς ἐνέργειές του, ὑποστηρίζει τὴν ἐνέργεια τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων σὲ βάρος τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας. Σημειώνεται ὅτι τὸ Φανάρι βρίσκεται σὲ λεπτὴ σχέση μὲ τὴν κυβέρνηση τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος στηρίζει τὸ καθεστὼς τοῦ Κατὰρ στὴ διαμάχη του μὲ τὴ Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ τοὺς συμμάχους της. Ἐπίσης γραμμὴ τοῦ Φαναρίου εἶναι νὰ διατηρεῖ ἄριστες σχέσεις μὲ τὴν ἑκάστοτε κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ. Μετὰ τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη καὶ ἕως σήμερα καὶ παρὰ τὴ σχετικὴ Συνοδικὴ ἀπόφαση καὶ δέσμευσή του, τὸ Φανάρι δὲν ἔχει προχωρήσει στὴν προσπάθεια ἐπίλυσης τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ προβλήματος στὸ Κατάρ. Ἀφήνει ἔτσι νὰ διαιωνίζεται ἡ κατάσταση, ποὺ εὐνοεῖ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων καὶ τὴν βλέπουν θετικὰ οἱ ΗΠΑ καὶ τὸ Κατάρ, γιὰ λόγους γεωπολιτικῆς.-

Σχολιάστε

Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΣΙΜΟ ΠΡΟΪΟΝ [Νέο] (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι ἐμπορεύσιμο προϊὸν

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ ζωὴ εἶναι ὑπέρτατο ἀγαθό τοῦ ἀνθρώπου καὶ ταυτόχρονα ἕνα μυστήριο, μπρὸς στὸ ὁποῖο ὀφείλεται τιμὴ καὶ σεβασμός. Τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ «φιλελευθεροποίηση» τῆς ἀγορᾶς ἐπεκτείνεται στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Στὸ ὄνομα τῆς ἰδεολογίας τοῦ «προοδευτισμοῦ», στὸν ὁποῖο συγκλίνουν οἱ νεοφιλελεύθεροι μὲ τοὺς νεοκομμουνιστές, ἐμπορευματοποιεῖται ἡ ζωή, καταργοῦνται αἰώνιες ἠθικὲς ἀρχὲς καὶ ἀξίες καὶ παραβιάζονται φυσικοὶ νόμοι. Οἱ νοοτροπίες καὶ οἱ κανόνες τῆς ἀγορᾶς ἐπιδιώκεται νὰ ρυθμίζουν καὶ τὸ πῶς ἕνα παιδὶ θὰ γεννηθεῖ καὶ τὸ πῶς καὶ μὲ ποιοὺς ἐνήλικους θὰ ζήσει καὶ θὰ παιδαγωγηθεῖ.
.         Οἱ συγκεκριμένες ἰδεολογίες τῆς παγκοσμιοποίησης καταργοῦν τὰ καθήκοντα καὶ τὶς ὑποχρεώσεις ἔναντι τῶν ἀγέννητων καὶ νεογέννητων ἀνθρώπων καὶ εὐνοοῦν τὴν νοοτροπία τῶν ὁμοφυλόφιλων. Αὐτοὶ ἐπιβάλλουν, ὡς δικαίωμά τους, τὸ νὰ ἀποκτήσουν παιδὶ μὲ ὁποιοδήποτε τρόπο, ποὺ τοὺς προσφέρεται τεχνολογικὰ καὶ δικονομικά. ντίθετα οδες περασπίζεται τ φυσικ κα ζωτικ δικαίωμα το προστάτευτου παιδιο, ν μεγαλώσει μ τος φυσικος γονες του, μ πατέρα κα μητέρα κα τ πίσης φυσικό του δικαίωμα ν γνωρίζει «π πο κρατάει σκούφια του».
.         Ὅταν ἔρευνες καὶ ποσὰ ἑκατομμυρίων διατίθενται, γιὰ νὰ πληροφορηθεῖ ἡ ἀνθρωπότητα ἂν κατάγεται ἢ ὄχι ἀπὸ τὸν πίθηκο (καὶ ὁ πίθηκος ἀπὸ ποιόν;…), εἶναι παράλογο καὶ ἀνήθικο νὰ ἀποκλείεται τὸ παιδὶ –προϊὸν τῶν μεθόδων τῆς ἰατρικῶς ὑποβοηθούμενης ἀναπαραγωγῆς καὶ τῶν συνεπακόλουθών της– νὰ γνωρίσει τὸν ἄμεσο καὶ ὄχι τὸν ὑποθετικὸ –ἐξ υἱοθεσίας– πρόγονό του. Ἡ παγκοσμιοποίηση ἐπιδιώκει νὰ κάνει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως τὰ μπλοὺ τζίν, ἀγνώστου προελεύσεως. Ὅλοι νὰ ἀποτελοῦν μέρος τοῦ ἀνθρωποειδοῦς χυλοῦ.
.       Τὰ ὅσα γράφονται ξεκίνησαν ἀπὸ τὴν εἴδηση, ὅτι τὸ Ἀνώτατο Ἀναθεωρητικὸ Δικαστήριο τῆς Γαλλίας, τὴν περασμένη ἑβδομάδα, ἀποφάσισε ὅτι ζεῦγος ὁμόφυλων ἀνδρῶν μπορεῖ νὰ υἱοθετήσει παιδί, ποὺ θὰ γεννηθεῖ στὸ ἐσωτερικὸ ἢ στὸ ἐξωτερικὸ τῆς χώρας ἀπὸ παρένθετη μητέρα, δηλαδὴ ἀπὸ γυναίκα, ποὺ φιλοξενεῖ στὴ μήτρα της ἔμβρυο μέσῳ τῆς ἰατρικῶς ὑποβοηθούμενης ἀναπαραγωγῆς (ΙΥΑ). Τὸ ἔμβρυο μπορεῖ νὰ εἶναι ἀνώνυμου πατέρα καὶ ἀνώνυμης μητέρας καὶ θὰ μεγαλώνει ἔχοντας τρεῖς πατέρες (δύο γνωστούς, ποὺ τὸ υἱοθέτησαν, καὶ τὸν ἄγνωστο φυσικό του πατέρα) καὶ μία «μητέρα», ποὺ θὰ εἶναι ἄγνωστο ἂν τὸ ἔμβρυο ποὺ φιλοξένησε στὴ μήτρα τῆς προέρχεται ἀπὸ δικό της ὠάριο καὶ γνωστοῦ της σπερματοζωάριο, ἢ εἶναι καὶ τὰ δύο ἄγνωστα, προερχόμενα ἀπὸ τὴν σχετικὴ τράπεζα ποὺ προέβη στὴν ΙΥΑ.
.         Ὅλα ὅσα ὑποστηρίζουν αὐτοὶ ποὺ ἐπιδιώκουν νὰ προωθήσουν παγκοσμίως τὸ νέο μοντέλο «οἰκογένειας» ξεκινοῦν ἀπὸ σαθρὴ καὶ ἀναπόδεικτη λογικὴ καὶ φυσικὴ βάση. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα, ἐν ὀνόματι τῆς ἰσότητας καὶ τῆς ἰσότιμης μεταχείρισης, ποὺ δέχονται σταδιακὰ τὰ κράτη, καὶ μὲ τὴ μέθοδο τοῦ σαλαμιοῦ, ποὺ πρῶτος ὁ Οὖγγρος σταλινικὸς κομμουνιστὴς ἡγέτης Ματίας Ράκοσι περιέγραψε, στὴν ἀρχὴ νομιμοποιεῖται τὸ σύμφωνο συμβίωσης μεταξὺ ὁμοφύλων, στὴ συνέχεια ὁ «γάμος» τους…
.       Μετὰ τὴν ἀναγνώριση ὡς νόμιμης καὶ φυσιολογικῆς τῆς ὁμοφυλοφιλικῆς «οἰκογένειας» ἔρχεται ἡ ἀπόκτηση καὶ ἡ ἀνατροφὴ παιδιῶν ἀπὸ τὰ ὁμόφυλα ζευγάρια, μετὰ προωθεῖται στὸ σχολεῖο νὰ διδάσκεται ἡ συμπεριφορὰ τῶν ὁμοφυλόφιλων… Καὶ ἀφοῦ τὸ «τρίτο φύλο» ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸ κράτος ὅτι ἀποτελεῖ φυσιολογικὴ κατάσταση στὶς διάφορες μορφές του, στὸ ληξιαρχεῖο τοῦ Καναδᾶ καὶ στὴ δήλωση τῆς γεννήσεως, στὸ φύλο τοῦ νεογέννητου προστέθηκε καὶ τρίτη στήλη, στὴν ὁποία ὁ κηδεμόνας μπορεῖ νὰ σημειώσει πέραν τοῦ Μ (Μale – Ἀρσενικὸ) καὶ F (Female – Θηλυκὸ) τὸ U (Unknown – «ἄγνωστο»), μὲ τὴν ἔννοια ὅτι τὸ φύλο δὲν εἶναι συγκεκριμένο καὶ ἀπόλυτο, ὑπὸ τὴ φυσιολογικὴ καὶ ἐπιστημονικὴ ἔννοια, ἀλλὰ ὅταν θὰ γίνει ἐνήλικο ἄτομο, τότε θὰ ἐπιλέξει τὸ φύλο του… Καὶ ὑπάρχει καὶ ἄλλη συνέχεια. Ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸ κράτος μὲ Νόμο ἡ ὑποχρέωση στοὺς Δημάρχους νὰ τελοῦν «γάμο» ὁμοφύλων, ἔστω καὶ ἂν αὐτοὶ ἔχουν πρόβλημα συνειδήσεως. Τελευταίως ἡ Σουηδικὴ κυβέρνηση ψήφισε Νόμο, μὲ τὸν ὁποῖο ἀπολύεται ἀπὸ τὴ θέση του ὁ πάστορας τῆς ἐπικρατοῦσας Λουθηρανικῆς «Ἐκκλησίας», ποὺ δὲν θὰ θελήσει, γιὰ λόγους συνειδήσεως, νὰ τελέσει θρησκευτικὸ σὲ ὁμόφυλους.
.      Καὶ κάτι, τελευταῖο, ποὺ μᾶς ἀφορᾶ. Σὲ ἐξέλιξη εἶναι ὁ θεολογικὸς διάλογος μὲ τοὺς Λουθηρανούς. Ἡ λογικὴ τοῦ Φαναρίου καὶ τῶν «προοδευτικῶν» ὀπαδῶν του εἶναι πὼς οἱ διάλογοι ὁδηγοῦν τοὺς ἑτεροδόξους στὴν κατανόηση τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως… Τὴν περασμένη ἑβδομάδα γράφτηκε στὴ μεγάλης κυκλοφορίας γαλλικὴ ἐφημερίδα «Λὲ Μὸντ» (Le Monde, 9-10 Juillet 2017, p. 8) ὁλοσέλιδο ἄρθρο τῆς πάστορα (ἢ παστόρισσας) Μαρίας Ἴσμπεργκ, 45 ἐτῶν. Σ’ αὐτὸ γράφει πὼς ὅταν ἀνακοίνωσε στοὺς ἐνορίτες της ὅτι τὴν προηγούμενη ἡμέρα εἶχε πάει στὸν κινηματογράφο «μὲ τὴ γυναίκα της», αὐτοὶ (οἱ ἐνορίτες) «ἦσαν εὐτυχισμένοι γιὰ τὸ γεγονὸς καὶ γι’ αὐτές». Στὸ συγκεκριμένο ἄρθρο ἡ Μαρία Ἴσμπεργκ σημειώνει ὅτι οἱ συνθῆκες στὴ Σουηδία μποροῦν νὰ γίνουν ἀκόμη καλύτερες γιὰ τοὺς ὁμοφυλόφιλους. Καὶ ἀναφέρει τὸ ἑξῆς παράδειγμα: «Ὅταν γεννήθηκαν τὰ παιδιά μας, δὲν ἀναγνωρίστηκα ὡς μητέρα τους, ἐπειδὴ ἡ γυναίκα μου ἔκαμε τὴν Ὑποβοηθούμενη Ἰατρικὴ Ἀναπαραγωγὴ στὴ Δανία, ὅπου ἐπιλέξαμε νὰ πᾶμε, διότι ἡ σειρὰ ἀναμονῆς στὴ Σουηδία εἶναι πολὺ μεγάλη. Ἔτσι ὑποχρεώθηκα νὰ τὰ υἱοθετήσω, κάτι ποὺ εἶναι μία μακρὰ διαδικασία, πολὺ ἰδιότροπη». Θὰ τὰ ἤθελε φυσιολογικὰ παιδιά της, ἀγνώστου πατρός… Ἔτσι πάλι θὰ ἦσαν εὐτυχισμένοι οἱ ἐνορίτες της… Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐπὶ δεκαετίες θεολογικοῦ διαλόγου μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους εἶναι ἡ κυρία Ἴσμπεργκ, ἡ ὁμοφυλόφιλη Λουθηρανὴ παστόρισσα….-    

, ,

Σχολιάστε

ΚΑΤΑΧΝΙΑ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Καταχνιὰ στὰ Θρησκευτικὰ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Σύγχυση προκαλεῖ στὴν κοινὴ γνώμη γιὰ τὸ τί πραγματικὰ ἰσχύει στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Οἱ ἀντικρουόμενες πληροφορίες ποὺ διοχετεύθηκαν ἀπὸ τοῦ Μαξίμου καὶ τὴ Σύνοδο προκαλοῦν καταχνιὰ στὴν ἀλήθεια. Ποιόν ἐξυπηρετεῖ αὐτὴ ἡ σύγχυση; Ἀσφαλῶς τὴν Κυβέρνηση. Αὐτὴ προχωρεῖ τὸ ἀθεϊστικὸ πρόγραμμά Της….

Μερικὰ γεγονότα ποὺ προκάλεσαν τὴ σύγχυση:

.               Στὴν Ἱεραρχία τῆς 27ης Ἰουνίου ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος εἶπε ὅτι μὲ βάση τὰ στοιχεῖα, ποὺ τοῦ προσκόμισε ἡ τριμελὴς ἐξ Ἀρχιερέων Ἐπιτροπή, «Ἡ συζήτηση ἄρχισε ἀπὸ μηδενικὴ βάση». Ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος ἀντίθετα εἶπε: « (Στὰ χέρια μας) Ὑπῆρχε ἡ αἴσθηση ὅτι ἐνῶ μιλούσαμε γιὰ μηδενικὴ βάση, στὴν οὐσία ὑπῆρχε τετελεσμένο».
.               Ἐπίσης ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὑποστήριξε ὅτι διατηρήθηκε «ὁ Ὀρθόδοξος χαρακτήρας τοῦ μαθήματος». Τὸ ἴδιο ὑποστήριξε καὶ ὁ πρόεδρος τῆς 3μελοῦς Ἐπιτροπῆς, Μητροπολίτης Ὕδρας κ. Ἐφραίμ. Ἀντίθετα ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας, μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, τόνισε ὅτι τὸ νέο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν «ἀντὶ νὰ εἶναι Ὀρθόδοξο …εἶναι οὐδετερόθρησκο, δηλαδὴ μὲ σαθρὴ ταυτότητα. Ἕνα μάθημα μὲ θρησκευτικὲς θερμίδες ποὺ ἀρρωσταίνουν καὶ παχαίνουν καὶ ὄχι μὲ βιταμίνες ποὺ προσφέρουν ζωὴ καὶ ὑγεία…».
.               Ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας ἐνημέρωσε τὴν Ἱεραρχία ὅτι οἱ τρεῖς Ἱεράρχες – ἐκπρόσωποί Της– ἐξέτασαν τοὺς Φακέλους τῶν Μαθητῶν (ΦΜ) «ἅμα τῇ δημοσιεύσει αὐτῶν» καὶ διαπίστωσαν ὅτι «σὲ ὅλα τὰ κεφάλαια τίθεται μὲ σαφήνεια ἡ σωτηριολογικὴ διάσταση τῆς Ἐκκλησίας». Ἀντίθετα ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας, πέραν τῆς πλήρους ἀμφισβήτησης τῆς διάστασης τοῦ μαθήματος, σημείωσε ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ζήτησε νὰ δεῖ τοὺς ΦΜ, «οἱ ὁποῖοι τελικὰ δὲν τοὺς δόθηκαν καὶ δημοσιοποιήθηκαν πρὶν ἀπὸ μόλις δέκα μέρες (17/6/2017)».
.               Ἀπὸ τὴ Σύνοδο διοχετεύθηκε ἡ πληροφορία ὅτι ἡ κυβέρνηση ὑποχώρησε πλήρως σὲ ὅσες ἀλλαγὲς καὶ τροποποιήσεις εἶχε ζητήσει ἡ Ἐκκλησία. Ἀντίθετα ἡ πληροφορία ποὺ διοχετεύθηκε ἀπὸ τὸ ΙΕΠ ἦταν ὅτι ἡ Ἱεραρχία ἀποδέχθηκε ὁμόφωνα τὰ νέα προγράμματα σπουδῶν! Ἡ Πανελλήνια Ἕνωσις Θεολόγων κατάγγειλε τὸ ΙΕΠ, ὅτι προσπαθεῖ νὰ ἐξαπατήσει τὴν κοινὴ γνώμη καὶ τόνισε ὅτι ἡ Ἱεραρχία συγκατένευσε μόνο στὸ νὰ συνεχιστεῖ ὁ διάλογος μὲ τὸ Ὑπουργεῖο καὶ δὲν πῆρε ἀπόφαση γιὰ τὰ νέα προγράμματα τῶν Θρησκευτικῶν.
.               Ὡς πρὸς τὶς διορθώσεις, ποὺ ζήτησε ἡ Ἐκκλησία στὸ πρόγραμμα καὶ κάποιες ἔγιναν δεκτές, δὲν ἀφοροῦν στὴν οὐσία τοῦ μαθήματος. Αὐτὸ παραμένει θρησκειολογικό. Ἡ κυβέρνηση πετυχαίνει τὸ μεῖζον καὶ κάνει «δῶρα» στὴν Ἐκκλησία τὴν ὑποχρεωτικότητα τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν καὶ τὴν ἐξασφάλιση τῶν θέσεων ἐργασίας στοὺς θεολόγους καθηγητές, γιὰ νὰ κλείσει στόματα. Ἀλλὰ «φοβοῦ τοὺς Δαναοὺς καὶ δῶρα φέροντας»… Γνωρίζει ὅτι σήμερα τὰ δῶρα της δὲν τῆς κοστίζουν τίποτε καὶ εὔκολα μπορεῖ νὰ τὰ πάρει πίσω….
.               Γιὰ τὸ πρόγραμμα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν πρέπει νὰ ὑπάρξει, ἔστω τὴν ἐσχάτη ὥρα, ἔντονη καὶ ἀποτελεσματικὴ ἀντίδραση τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλιῶς ἡ Κυβέρνηση θὰ ἐπιβάλει στὰ ἑλληνόπουλα τὸν συγκρητιστικὸ – θρησκειολογικὸ χαρακτήρα τοῦ μαθήματος καὶ θὰ προωθήσει ἔτσι τὴν παγκοσμιοποίηση στὶς ἑπόμενες γενιές, ὑπονομεύοντας τὴν ἰδιοπροσωπία τους. –

, ,

Σχολιάστε

Η ΒΕΒΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ βεβήλωση τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἡ ἐκ μέρους τῆς Ἐρντογανικῆς Τουρκίας νέα πράξη βεβήλωσης τοῦ μεγίστου καὶ πανιερώτατου Ναοῦ τῆς Χριστιανοσύνης προκάλεσαν τὶς εὔλογες διαμαρτυρίες Ἑλλήνων πολιτικῶν καὶ ξένων παραγόντων, ὅπως τὸ Στέϊτ Ντιπάρτμεντ. Οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ ὀρθῶς ζήτησαν τὴν προστασία τῆς Ἁγιὰ Σοφιᾶς, ὡς πανανθρώπινου μνημείου, ποὺ ἀνήκει στὴν παγκόσμια κληρονομιὰ καὶ προστατεύεται ἀπὸ τὴν ΟΥΝΕΣΚΟ. Γιὰ ἐμᾶς, τοὺς Ἕλληνες, στὴν Ἁγία Σοφία καὶ στὸν Παρθενώνα συμπυκνώνεται ἡ Ἱστορία μας. Εἰδικότερα, κατὰ τὸν Τάσο Λιγνάδη, «ἡ Ἁγία Σοφία εἶναι ἡ δεύτερη σφραγίδα, ποὺ ἀποτυπώνει τὴ μετάβαση ἀπὸ τὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ κόσμο στὸν βυζαντινὸ καὶ μεταβυζαντινὸ καὶ γίνεται ἔμβλημα τῆς ἱστορίας τοῦ νέου ἑλληνισμοῦ».
.             Παρὰ τὶς κακοποιήσεις, ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὸ οἰκοδόμημα κόσμημα τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τοὺς κατακτητές, ποτὲ δὲν ἔπαψε νὰ φωνάζει πὼς εἶναι «ἕνα κτίσμα δομημένο ἀπὸ μία συγκεκριμένη σύλληψη, μίαν ἀντίληψη καὶ μίαν πίστη, τὴν ὁποία μόνο αὐτὴ ἐκφράζει, γιατί μὲ βάση αὐτὴ μορφοποιήθηκε καὶ ἔλαβε ὑπόσταση ἰδιαίτερη καὶ μοναδική», ὅπως σωστὰ γράφει ὁ ἀείμνηστος γιατρὸς Χαράλαμπος Σταθάκης.
.             Ἡ δήλωση τοῦ Μουσταφᾶ Ντεστιτζί, πολιτικοῦ ἑταίρου τοῦ Ταγὶπ Ἐρντογάν, γιὰ μετατροπὴ τῆς Ἁγίας Σοφίας σὲ τέμενος, εἶναι ἡ συνέχεια τῶν βαρβαροτήτων τῶν κατακτητῶν προγόνων του. Θυμίζει τὸ γκρέμισμα ἑκατοντάδων ναῶν καὶ τὴ μετατροπὴ σὲ τζαμιὰ μοναδικῆς ὡραιότητας ἑλληνορθορθόδοξων ναῶν. «Εἴμαστε κατακτητὲς καὶ συμπεριφερόμαστε, ὅπως μᾶς γουστάρει, ὅπως ταιριάζει στὸν πολιτισμό μας», ἡ ἀντίληψη τῶν Τούρκων.
.             Ἴδια συμπεριφορὰ ἔδειχναν καὶ στὰ ἔμψυχα τοῦ Ἑλληνισμοῦ οἱ Ὀθωμανοὶ κατακτητές. Μὲ κυνισμὸ ἅρπαζαν τὰ φιντάνια τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τοὺς νέους καὶ τὶς νέες, καὶ τὰ ὁδηγοῦσαν στὰ σκλαβοπάζαρα ἢ στὸ νὰ γίνουν γενίτσαροι. Γράφει Κασιώτικο δημοτικὸ τραγούδι: « …Χουσεΐν πασιᾶς ἐπλάκωσεν ἀπὸ τὴν Ἀλεξάντρια. Γίνονται στίβες τὰ κορμιά, τὰ αἵματα ποτάμια. Σφάζουν τοὺς γέρους καὶ τὶς γριὲς κι ὅλα τὰ παλικάρια, τὶς κοπελιὲς καὶ τὰ μωρὰ στὴ φλότα τοὺς μπαρκάρουν, σκλάβους νὰ τοὺς πουλήσουσι στῆς Μπαρμπαριᾶς τὰ μέρη…».
.             Τὸ ἕνα ζήτημα εἶναι ἡ συμπεριφορὰ τῆς κυβέρνησης Ἐρντογάν, ὡς βαρβάρου κατακτητῆ. Τὸ ἄλλο εἶναι ἡ σιωπή, ποὺ ἔχει ἐπιβάλει στοὺς ὑπηκόους της. Ὅποιος μιλήσει καὶ πεῖ κάτι ἀντίθετο ἀπὸ τὴν ἄποψή της κινδυνεύει νὰ συλληφθεῖ καὶ νὰ φυλακιστεῖ γιὰ πολλὰ χρόνια. Ἀπόδειξη, οἱ λίγοι Ἕλληνες ποὺ ζοῦν στὴν Κωνσταντινούπολη δὲν μποροῦν νὰ μιλήσουν, νὰ διαμαρτυρηθοῦν νὰ διαδηλώσουν γιὰ τὸ ἀνοσιούργημα στὴν Ἁγιὰ Σοφιά. Τὴν ἴδια ὥρα οἱ τουρκόψυχοι Μουσουλμάνοι στὴ Θράκη συνεργάζονται ἀκωλύτως μὲ τὸ Τουρκικὸ Προξενεῖο τῆς Κομοτηνῆς καὶ προωθοῦν τὰ σχέδια τῆς γείτονος.
.             Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀσφαλῶς θὰ ἤθελε νὰ ἐκφράσει τὴ λύπη του γιὰ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Κορανίου στὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Σοφίας καὶ νὰ ζητήσει νὰ παραμείνει Μουσεῖο. Δὲν τὸ πράττει καὶ ἐμεῖς, οἱ Ἕλληνες, νιώθουμε τὴ θέση Του καὶ Τὸ δικαιολογοῦμε, ὅπως καὶ ὅλων τῶν κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, σὲ Τουρκία καὶ Ἑλλάδα, ποὺ ὀργανικὰ συνδέονται μαζί Του.-

, ,

Σχολιάστε

ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ (Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΥΔΡΑΣ) [Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος]

Ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας ὀφείλει νὰ παραιτηθεῖ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας κ. Ἐφραὶμ ὀφείλει ἄμεσα νὰ παραιτηθεῖ ἀπὸ τὴ θέση τοῦ Προέδρου τῆς Τριμελοῦς ἐξ Ἀρχιερέων Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία διαλέγεται μὲ τὴν ἀντίστοιχη Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας γιὰ τὸ Πρόγραμμα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα. Αὐτὸ μετὰ τὴν ἀντίθετη πρὸς τὴν δική του ἐνημέρωση – πρόταση, ἀπόφαση τῆς συνέλευσης τῆς Ἱεραρχίας τῆς 27ης Ἰουνίου 2017.
.           Ἡ Ἱεραρχία ἀποφάσισε ὅτι τὸ θέμα τοῦ προγράμματος τῶν Θρησκευτικῶν δὲν ἔκλεισε καὶ ἑπομένως δὲν τὸ ἔκανε δεκτό. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἀποφάσισε ἡ τριμελὴς ἐξ Ἀρχιερέων Ἐπιτροπὴ νὰ συνεχίσει τὸν διάλογο «διὰ τὴν παρακολούθηση τοῦ ὑλικοῦ τῶν νέων βιβλίων πρὶν αὐτὰ τυπωθοῦν». Ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας στὴν εἰσήγησή του ἀποδέχεται τὸ προτεινόμενο πρόγραμμα γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ χρησιμοποιώντας τὴ συνήθη λογικὴ τῶν ὀρθολογιστῶν. Ὑποστηρίζει ὅτι «ὁ ἐμπνευσμένος διδάσκων θὰ κάνει ὥστε τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν νὰ γίνει ἐξαιρετικὰ σπουδαῖο μάθημα, ποὺ μπορεῖ νὰ δώσει ἀπαντήσεις ἀπέναντι σὲ κρίσιμα ὑπαρξιακὰ ζητήματα…καὶ νὰ καταδείξει τὴν τεράστια συμβολὴ τῆς θρησκείας στὸ πνεῦμα στὴν τέχνη καὶ στὸν πολιτισμό». Δηλαδὴ τὸ βάρος τῆς εὐθύνης τῆς ἐπιτυχίας ἢ ὄχι τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν δὲν τὸ ἔχει τὸ ἴδιο τὸ πρόγραμμα, ἀλλὰ οἱ διδάσκοντες, ποὺ ὀφείλουν νὰ εἶναι «ἐμπνευσμένοι»…
.               Ἐπίσης ἀπὸ τὴν ὅλη εἰσήγησή του λείπει παντελῶς ἡ λέξη «Ὀρθοδοξία», λείπει παντελῶς ἡ βοήθεια τῆς Παράδοσής μας ὡς ἀπάντησης στὰ κρίσιμα ὀντολογικὰ ζητήματα τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Μητρ. Ὕδρας ὑποστηρίζει ἀκόμη ὅτι μὲ τὸ νέου τύπου μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν «καλλιεργεῖται στοὺς μαθητὲς μία κουλτούρα διαλόγου», ἀγνοώντας ὅτι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ δὴ οἱ Ἀπολογητὲς καλλιέργησαν τὸν θεολογικὰ καὶ τὸν θρησκευτικὸ διάλογο. Πῶς λοιπὸν μετὰ τὰ ὅσα εἶπε στὴν Ἱεραρχία ὑπὲρ τοῦ νέου προγράμματος τῶν Θρησκευτικῶν θὰ μπορέσει νὰ ὑποστηρίξει στὴν ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας τὰ ὅσα ἀποφάσισε ἡ Ἱεραρχία; Δὲν θὰ ἔχει πρόβλημα συνειδήσεως;
.              Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς εἰσηγήσεώς του ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας ἐλεεινολογεῖ τὴν θεολογικὴ κατάσταση στὴν Ἱεραρχία. Διερωτώμενος γιατί τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπὸ τὸ 1980 εἶναι ὑπὸ διαρκῆ ἀμφισβήτηση σχολιάζει: «Μήπως τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι ὡς Ἐκκλησία καὶ Ἱεραρχία, ἐδῶ καὶ τόσες δεκαετίες δὲν ἔχουμε θεολογικὸ λόγο; Ἡ θεολογία ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν ποιμαντική μας, τὰ κηρύγματά μας, τὴν καθημερινὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας». Στὴ συνέχεια διατυπώνει, χωρὶς κάπου νὰ θεμελιώνει, τὴ διαπίστωση ὅτι «ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία, στὴ συντριπτική της πλειοψηφία δὲν δέχεται τὴν πνευματικὴ ἀξία τοῦ μαθήματος, δηλαδὴ τὸ λόγο ὕπαρξης τοῦ μαθήματος στὰ προγράμματα Σπουδῶν τοῦ Σχολείου…καὶ ἐπὶ πλέον ἡ κρίση ἀντανακλᾶ μία βαθύτερη κρίση ποὺ ἀφορᾶ τὴ θέση καὶ τὸ ρόλο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μέσα στὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία».
.                 Ὁ Σεβ. Ὕδρας ἔδωσε τὴν ἐντύπωση ὅτι μίλησε στὴν Ἱεραρχία ὡς ἐκπρόσωπος τῶν «ἐκσυγχρονιστῶν» τῆς κοινωνίας. Ὅσα εἶπε εἶναι αὐτὰ ποὺ ὑποστηρίζουν. Ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ὁ κ. Ἐφραὶμ εἶναι ἐντός της Ἐκκλησίας καὶ ἑπομένως εἶναι μέρος αὐτῶν ποὺ παρουσίασε ὡς προβλήματά Της, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποία εἶναι πραγματικά. Τὰ μέλη τῆς Ἱεραρχίας καὶ ὁ πιστὸς λαὸς θὰ ἤθελε νὰ ἀκούσει ἀπὸ τὸν Μητρ. Ὕδρας πῶς ἐκεῖνος λ.χ. ἔχει λύσει τὸ πρόβλημα τῆς προσέγγισης τῆς νεολαίας, ἢ τῆς ἀποτελεσματικότερης προσέγγισης τῆς ἰντελιγκέντσιας καὶ ὄχι μόνο νὰ ἐξαπολύει κεραυνοὺς ποὺ ἐντυπωσιάζουν, ἀλλὰ δὲν ὁδηγοῦν σὲ ἀποτέλεσμα. Φυσικὰ δὲν εἶναι λύση ὁ συσχηματισμὸς καὶ ἡ ταύτιση τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ ὑλιστικὸ φρόνημα τῆς ἐποχῆς καὶ τοὺς ἐκπροσώπους του.

.              Τέλος ὁ Μητρ. Ὕδρας κάλεσε τοὺς Ἀρχιερεῖς – καὶ τὸν ἑαυτό του – νὰ μὴν παρασύρονται ἀπὸ δημοσιογραφικὰ κείμενα, ἔντυπα καὶ ἠλεκτρονικά, «ὑποκινούμενα ὑπὸ ἀμφιβόλου ποιότητος ἐλατήρια συντεχνιακῶν καὶ κομματικῶν συμφερόντων, στερουμένων ἐπιστημονικῆς ἐπάρκειας». Τὸ κάλεσμα εἶναι προσβλητικὸ γιὰ τὸ Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας, πού, κατὰ τὴν ἄποψή του, δὲν ἔχει ἐπάρκεια γνώσης καὶ νοῦ, ὥστε νὰ ἀντιληφθεῖ ποὺ σταματᾶ τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας, κλήρου καὶ λαοῦ, καὶ ποῦ ἀρχίζουν τὰ συντεχνιακὰ καὶ κομματικὰ συμφέροντα.-

,

1 Σχόλιο