Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Γ. Καραμπελιᾶς

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΓΕΝΟΣ ΕΝ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙᾼ (τοῦ Γ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ, στὶς 13.2.2019) [μαγνητοσκόπημα]

,

Σχολιάστε

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

ρα το προέδρου

Τρίτη 22 Ἰανουαρίου 2019

Τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ

.           Ἡ ἀντιδημοκρατικὴ καὶ ἀντισυνταγματικὴ ἐκτροπή, στὴν ὁποία προχωρᾶ ἀνενδοίαστα ἡ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴ ἑλληνικὴ Βουλή, προκειμένου νὰ ὁλοκληρώσει τὴν ἐθνικὴ μειοδοσία ποὺ συνιστᾶ ἡ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, κινδυνεύει νὰ ὁλοκληρωθεῖ:
.           Εἰσάγεται πρὸς ψήφιση στὴ Βουλή, μία συμφωνία, χωρὶς νὰ ἀποφανθεῖ μὲ δημοψήφισμα ὁ ἑλληνικὸς λαός, παρότι αὐτὸς μὲ ὅλες τὶς κινητοποιήσεις του, ἔχει καταδείξει τὴν κατηγορηματική του ἀντίθεση μὲ αὐτή, δημοψήφισμα ποὺ «ἐπετράπη» ἀπὸ τὸν Τσίπρα καὶ τὸν Κοτζιά, μόνο στοὺς κατοίκους τῶν Σκοπίων καὶ ἀπαγορεύτηκε στοὺς Ἕλληνες πολίτες.
.           Ἔρχεται μὲ ἁπλὴ ρηματικὴ διακοίνωση μία συμφωνία ὑψίστης ἐθνικῆς σημασίας, χωρὶς νὰ ἔχει ὁλοκληρωθεῖ ἡ κύρωσή της ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ κράτος τῶν Σκοπίων, ἀφοῦ ὁ πρόεδρός του δὲν τὴν ἔχει ὑπογράψει.
.           Εἰσάγεται στὴ Βουλή, μὲ διαδικασίες fast-track, καὶ χωρὶς τὴν ἀπαραίτητη, –γιὰ κύρωση συμφωνίας ποὺ ἀφορᾶ σὲ θέματα ἐθνικῆς κυριαρχίας– πλειοψηφία τῶν 180 βουλευτῶν.
.         Καὶ ὅλα αὐτὰ μέσα σὲ συνθῆκες πού:
.             Στὸ ἐπίπεδο τῆς Βουλῆς, μὲ ἀδιαφανεῖς καὶ σκανδαλώδεις διαδικασίες καὶ μὲ συναλλαγὲς χωρὶς προηγούμενο, τουλάχιστον στὴ μεταπολιτευτικὴ περίοδο, διασφαλίζονται πλασματικὲς πλειοψηφίες, ἐνῶ ἔχουν ἀνατραπεῖ ὅλοι οἱ κανόνες τῆς συνταγματικῆς τάξης, ἀκόμα καὶ σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὴν ἔννοια τῆς δεδηλωμένης·
.           Ταυτόχρονα, καὶ ἴσως ἀκόμα πιὸ σημαντικό, στὸ ἐπίπεδο τῆς κοινωνίας, ποὺ ἐδῶ καὶ ἕνα χρόνο ἀντιδρᾶ καὶ διαδηλώνει, μὲ ὅλες τὶς μορφές, τὴν πλειοψηφικὴ ἐναντίωσή της σὲ αὐτὴ τὴν ἐπαίσχυντη συμφωνία, στραγγαλίζεται καὶ καταστέλλεται βίαια ἡ λαϊκὴ θέληση.
.         Κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες:
.           Δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον ὁ πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας νὰ σιωπᾶ καὶ νὰ ἐπιτρέπει νὰ ἐξελίσσεται κάτω ἀπὸ τὰ μάτια τοῦ μία διαδικασία ποὺ συνιστᾶ ταυτόχρονα ἐθνικὴ μειοδοσία καὶ ἀντιδημοκρατικὴ ἐκτροπή· μία διαδικασία ἡ ὁποία, ἀπειλεῖ νὰ διχάσει βαθύτατα τὸν ἑλληνικὸ λαό, τὴν ἑνότητα τοῦ ὁποίου ἔχει ἀναλάβει νὰ διασφαλίζει καὶ νὰ ἐγγυᾶται ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας.
.         Μία διαδικασία, ἡ ὁποία, ἂν ὁλοκληρωθεῖ ἀπειλεῖ νὰ ἀπαξιώσει τελεσίδικα τόσο τὸ πολιτικὸ σύστημα ὅσο καὶ τοὺς πληγωμένους ἤδη θεσμοὺς τῆς χώρας καὶ πρωτίστως ἐκεῖνον τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, ποὺ θὰ ἔχει συναινέσει σὲ μία ἀντιδημοκρατικὴ ἐκτροπή, ἀντὶ νὰ ἀποτελέσει ἀνάχωμα σὲ αὐτήν.
.               Ὁ Προκόπης Παυλόπουλος πρέπει, ἐδῶ καὶ τώρα, νὰ παρέμβει καὶ νὰ σταματήσει αὐτὸ τὸ ἐθνικὸ ἔγκλημα. Καὶ μπορεῖ νὰ τὸ κάνει. Θὰ ἀρκοῦσε νὰ ἐκφράσει τὴν ἀντίθεσή του σὲ αὐτὲς τὶς μεθοδεύσεις, γιὰ νὰ ὑποχρεώσει τὴν κυβέρνηση νὰ ἀνακρούσει πρύμναν, διότι θὰ ἔχανε αὐτομάτως κάθε νομιμοποίηση καὶ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἐξασφαλίσει οὔτε καν τὴν δοτὴ πλειοψηφία τῶν προθύμων.
.               Καὶ ἂν δὲν εἰσακουόταν, ὑπάρχει καὶ ἡ δυνατότητα τῆς παραίτησης ποὺ θὰ τὸν μετέβαλλε σὲ ὑπερασπιστὴ καὶ θεματοφύλακα τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους καὶ τῆς ἱστορίας του καὶ θὰ τὸν ἐνέτασσε στὴν ἱστορία τῶν μεγάλων τοῦ ἔθνους μας καὶ δὲν θὰ τὸν ἄφηνε νὰ μεταβληθεῖ σὲ ἄθυρμα τῆς βούλησης μίας ἀντιλαϊκῆς καὶ ἐθνομηδενιστικῆς κυβέρνησης καὶ τῶν ξένων πατρόνων της.
.           Ἐπειδή, σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἔρχεται κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ ποῦν τὸ μεγάλο ΝΑΙ ἢ τὸ μεγάλο ΟΧΙ, ἡ στιγμὴ αὐτὴ ἔχει ἔρθει γιὰ τὸν Προκόπη Παυλόπουλο. Εἴτε θὰ συνταχθεῖ μὲ τὴν ἱστορικὴ καταισχύνη μίας ἐθνικῆς μειοδοσίας εἴτε, μὲ τὴν «τιμὴ καὶ τὴ συνείδησή» του, θὰ προχωρήσει στὴ μεγάλη κατάφαση, στὸ ΝΑΙ στὸν ἑλληνισμὸ καὶ στὸ ΟΧΙ στὴ μειοδοσία.
.             Μαζὶ μὲ τὸν Μακρυγιάννη τοῦ 1843, μαζὶ μὲ τὸ ΟΧΙ τοῦ σαράντα, ὡς πρόμαχος τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἢ ἀντίθετα μὲ τὴν καταισχύνη τῶν «πουρκουάδων» καὶ τῶν μειοδοτῶν.
.                   Εἶναι στὸ χέρι του. Θὰ τὸ τολμήσει;

 

ΠΗΓΗ: liberal.gr

 

 

, ,

Σχολιάστε

«ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ “Η ΑΘΗΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ” ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΕΟΡΤΗ τῆς 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ»! Οἱ ἐθνομηδενιστὲς δουλεύουν μὲ σύστημα καὶ μακιαβελικά. Χρησιμοποιοῦν ἕνα γεγονὸς καὶ μία ἐπέτειο, γιὰ τὴν ὁποία ὅλοι οἱ Ἕλληνες αἰσθάνονται περήφανοι, τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἀθήνας κατὰ τὴν 12 Ὀκτωβρίου, γιὰ νὰ ὑπονομεύσουν καὶ νὰ πλήξουν τὴν ἴδια τὴν ἐθνικὴ ἑορτὴ καὶ τὸ ΟΧΙ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου!

θήνα λεύθερη
μήπως ν καταργήσουμε τν 28η Οκτωβρίου;

Τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ

.      Γιὰ τέταρτη χρονιὰ φέτος οἱ ἐκδηλώσεις «12 Ὀκτωβρίου 1944, Ἡ Ἀθήνα ἐλεύθερη» γεμίζουν τὴν πόλη. Τὸ Ἵδρυμα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἡ Περιφέρεια Ἀττικῆς, ὁ Δῆμος Ἀθηναίων, τὰ Γενικὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κράτους ἡ ΕΡΤ, τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, τὸ Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἄμυνας, τὸ Μέγαρο Μουσικῆς κ.λπ. ἀναλαμβάνουν τὴ διοργάνωση καὶ ὑποστηρίζουν ἕνα σύνολο δράσεων γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῆς ἐπετείου τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς πρωτεύουσας ἀπὸ τὶς ναζιστικὲς δυνάμεις κατοχῆς τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1944 ὡς μίας πάνδημης γιορτῆς τῆς πόλης. Οἱ ἐκδηλώσεις, ποὺ ἐκτείνονται ὅλο τὸν χρόνο, κορυφώνονται τὸν μήνα Ὀκτώβριο.
.      Ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2015, ἀπὸ τὴν ἐπαύριο δηλαδὴ τῆς ἀνάληψης τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, προωθεται  τεχνηέντως νάδειξη τς 12ης κτωβρίου 1944, ς μέρας μνήμης, νταγωνιστικς τς 28ης κτωβρίου 1940 καὶ αὐτὸ καταδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι οἱ σχετικὲς ἐκδηλώσεις ἐπεκτείνονται μέχρι τὶς ἀρχὲς Νοεμβρίου, ἐνῶ παράλληλα συρρικνώνονται μέχρις ἐξαφανίσεως οἱ ἀντίστοιχες ἐκδηλώσεις γιὰ τὴν 28η Οκτωβρίου.
.      Ἔτσι ἀπὸ τὴν 1η Οκτωβρίου μέχρι  τὶς 29 Ὀκτωβρίου πραγματοποιοῦνται πολλὲς δεκάδες ἐκδηλώσεων στὰ πλαίσια τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 12 Ὀκτωβρίου ἐκ τῶν ὁποίων δύο μόνο ἀφοροῦν στὸ ἴδιο τὸ γεγονός, δηλαδὴ οἱ ἐκδηλώσεις τῆς ἡμέρας τῆς 12ης Οκτωβρίου καὶ ἡ Συναυλία ποὺ θὰ πραγματοποιηθεῖ τὴν ἴδια ἡμέρα. Ὅλες οἱ δεκάδες ἄλλες ἐκδηλώσεις εἴτε ἀφοροῦν τὴν Ἀντίσταση στὴ διάρκεια τῆς Κατοχῆς εἴτε κάποτε  εἶναι παντελῶς ἄσχετες μὲ τὸ γεγονός. Οἱ ἐκδηλώσεις τοῦ Ὀκτωβρίου, τὴν Δευτέρα 1η Οκτωβρίου ἄρχισαν μὲ τὴν προβολὴ δύο ντοκιμαντὲρ γιὰ τὴν Ἀντίσταση, ποὺ δὲν ἀφοροῦσαν προφανῶς τὴν ἡμέρα τῆς ἀπελευθέρωσης καὶ συνεχίζεται μὲ δεκάδες ἐκδηλώσεις ποὺ ἀφοροῦν στὴν Κατοχὴ καὶ τὴν Ἀντίσταση καὶ ὄχι στὴν 12 Ὀκτωβρίου. Μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἐμβληματικὲς συζητήσεις θὰ διεξαχθεῖ τὴν Τρίτη 23 Ὀκτωβρίου 2018 μὲ θέμα Ἀναγνώσεις: Λογοτεχνία καὶ Ἱστορία στὸ Μέγαρο Μουσικῆς, ὅπου ἠ συγγραφέας Μάρω Δούκα συζητᾶ μὲ τὸν γνωστὸ ἱστορικό Ἀντώνη Λιάκο  με συντονιστὴ τὸν Μανώλη Πιμπλή, γνωστῶν ἰδεολογικῶν τοποθετήσεων.
.      Ἐνῶ  αὐτὸ τὸ τεράστιο πρόγραμμα ἐκδηλώσεων, ποὺ περιλαμβάνει πληθώρα συναυλιῶν καὶ ἔχει ἕνα σημαντικὸ κόστος, τὴν ἴδια  στιγμὴ ὁ ἑορτασμὸς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου περιορίζεται στὶς γνωστὲς ἐπετειακὲς παρελάσεις.  Δηλαδή τ  ΟΧΙ το 1940 δν φαίνεται ν εναι κα πολ ρεστ στ σύστημα ξουσίας, λόγ προφανς τν παλλαϊκν  ντιστασιακν μηνυμάτων πο περνάει στν λληνικ κοινωνία κα μάλιστα στ μαθητισα νεολαία κα ς κ τούτου θ πρέπει ν ποβαθμιστε κα ποσκελιστε κα ν τέλει κόμα κα ν καταργηθε.
.      Ἔτσι μία ἀπὸ τὶς «προσωπικότητες» τοῦ συριζαϊκοῦ κατεστημένου στὸν χῶρο τῆς ἐκπαίδευσης ἡ σχολικὴ σύμβουλος τῶν Φιλολόγων Μεσσηνίας, Βασιλικὴ Σακκᾶ, μέλος τῆς περιβόητης ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τῶν βιβλίων τῆς Ἱστορίας ἐπιχείρησε  νὰ ἀντιπαραθέσει ἀνοικτὰ τὴν 12 Ὀκτωβρίου στὴν 28η Οκτωβρίου. Ἡ προγραμματισμένη ὁμιλία της σὲ ἐκπαιδευτικὸ σεμινάριο τῆς 24ης Οκτωβρίου 2016  πρότεινε ἀπροκάλυπτα  πὼς θὰ πρέπει, «Νὰ γιορτάσουμε τὴν ἀπελευθέρωση καὶ ὄχι τὴν κήρυξη τοῦ πολέμου». Ὅμως μετὰ ἀπὸ τὸ σάλο ποὺ προκλήθηκε μεταξὺ τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ τὴν ἀποκάλυψη τῆς ἐπιχειρούμενης ὕβρεως καὶ ἀπὸ τὶς στῆλες τοῦ «Ἄρδην»,  ἡ συγκεκριμένη ὁμιλία δὲν ἐκφωνήθηκε κάν.  Δὲν εἶχε ἔρθει ἀκόμα ἡ ὥρα γιὰ τὴν ἀποκάλυψη τῶν σχετικῶν σχεδίων, ἡ ὁποία κινδύνευε νὰ προκαλέσει ἕνα μεγάλο κύμα ἀντιδράσεων καὶ νὰ ἀκυρώσει τὸ ἴδιο τὸ ἐγχείρημα. Προτιμήθηκε ἡ τακτική τῆς ἐνίσχυσης τῶν σχετικῶν ἐκδηλώσεων, στε ν προετοιμαστε δεολογικ κα ργανωτικ τ δαφος.
.      Δύο εἶναι οἱ βασικοὶ ἰδεολογικοὶ πυλῶνες βάσει τῶν ὁποίων ἐπιχειρεῖται ἡ κατάργηση τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, μέσῳ τῆς ἀνάδειξης τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 1944, ἡμέρας ἀπελευθέρωσης τῆς πρωτεύουσας: α) ἕνα ψευδοευρωπαϊκὸ  ἰδεολόγημα σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο «ἡ Ἑλλάδα εἶναι μοναδικὴ χώρα στὴν Εὐρώπη ποὺ ἑορτάζει τὴν ἔναρξη καὶ ὄχι τὴ λήξη τοῦ πολέμου», καὶ β) Τὰ ἐμφυλιοπολεμικὰ σύνδρομα τῶν κυβερνώντων, μὲ  τὰ ὁποῖα ἐπιχειροῦν νὰ συγκρατήσουν ἕνα μέρος τῶν ἀριστερῶν ψηφοφόρων. Στὴν πρώτη περίπτωση οἱ Ἕλληνες ἐγκαλοῦνται ὡς «φιλοπόλεμοι», διότι ἑορτάζουν τὴν ἀντίσταση στὸν ξένο ἐπιβουλέα, τὴ φασιστικὴ Ἰταλία (1940). Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἐπιχειρεῖται ἡ καλλιέργεια ἑνὸς ἐμφυλιοπολεμικοῦ κλίματος καὶ ἀποδόμησης τοῦ πανεθνικοῦ καὶ παλλαϊκοῦ χαρακτήρα τῆς ἀντίστασης τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὸ ΟΧΙ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 μέχρι καὶ τὴν ἀποχώρηση ἢ τὴν παράδοση καὶ τοῦ τελευταίου Γερμανοῦ στρατιώτη ἀπὸ τὴ χώρα μας (Σεπτέμβριος 1944 – Μάιος 1945).
.      Ἔτσι ἀναδεικνύονται ἄλλες πτυχὲς τῆς περιόδου, πάντοτε ὑπὸ ἕνα πνεῦμα μηδενισμοῦ, ὅπως οἱ δωσίλογοι, ἡ πείνα, ἡ μαύρη ἀγορά, καθημερινὴ ζωή, ὁ ὑλικὸς πολιτισμός, πρωτίστως δὲ τὰ ἐμφύλια πάθη τῆς ἐποχῆς. Γιὰ τοὺς ἐθνομηδενιστὲς καὶ τοὺς σπόνσορες τοῦ διχασμοῦ, ἡ λήξη τῆς γερμανικῆς Κατοχῆς εἶναι πρωτίστως ἡ ἀπαρχὴ τοῦ καταστροφικοῦ γιὰ τὸν τόπο μας, μὰ καὶ τόσο ἀγαπητοῦ γιὰ τὴν ἱστοριογραφία τοῦ Ἐμφυλίου. Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει τόσο  ἡ Ἀπελευθέρωση ὅσο τὸ ὅτι ἀμέσως μετὰ ἀκολούθησαν τὰ Δεκεμβριανὰ (1944) καὶ ὁ Ἐμφύλιος Πόλεμος (1946-49). Ὑπ’ αὐτὸ λοιπὸν τὸ ἐμφυλιοπολεμικὸ ὀπτικὸ πρίσμα μπορεῖ κανεὶς νὰ ἀναγνώσει καὶ νὰ ἑρμηνεύσει τὸν τόσο ζῆλο γιὰ ἀνάδειξη τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 1944 ὡς οἰονεὶ ἐθνικῆς μας ἑορτῆς, εἰς βάρος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940.
.      Διότι αὐτὸς ὁ ἀγώνας εἶχε ἕναν πάνδημο καὶ πανεθνικὸ χαρακτήρα. Ἀπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ τόπου μέχρι καὶ τὸν τελευταῖο ἀγρότη καὶ στρατιώτη, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν πεποιθήσεων, ὁ λαός μας ἀντιστάθηκε στὴν Ἰταλογερμανικὴ εἰσβολή, καὶ συνέχισε τὸν ἔνοπλο ἀγώνα, μὴν ὑποστέλλοντας ποτὲ τὴ σημαία τῆς ἀντίστασης. Ὅταν στὸν αὐστηρὰ ἐλεγχόμενο ἀπὸ τὸ μεταξικὸ καθεστὼς Τύπο τῆς ἐποχῆς δημοσιευόταν ἐπιστολὴ τοῦ Γ.Γ. τοῦ ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη, ποὺ καλοῦσε τοὺς Ἕλληνες νὰ ἀγωνιστοῦν, ατ προφανς σήμαινε τι κόμα κα ο θανάσιμοι κατ τ λλα πολιτικο ντίπαλοι τς ποχς παραμέρισαν τς διαφορς τος νώθηκαν νώπιον το κοινο κινδύνου κα τσι δηγηθήκαμε στ πος το 1940.
.      ξ λλου  28η κτωβρίου εναι μία θνικ ορτ πο καθιερώθηκε «π τ κάτω», ν μέσ τς Κατοχς. Γι πρώτη φορ  γιορτάστηκε στς 28 κτωβρίου 1941 μέσα στ Πανεπιστήμιο ν στς 28 κτωβρίου 1942  λαβε χώρα πάνδημη διαδήλωση στ  Σύνταγμα, ργανωμένη π τ ΕΑΜ λλ κα τν ΠΕΑΝ.
.      Ἐξ ἄλλου ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔχουμε κάθε λόγο νὰ ἑορτάζουμε τὶς ἐθνικές μας ἐπετείους σύμφωνα μὲ τὴ δική μας πολιτισμικὴ ἰδιοπροσωπία. Ποιός μπορεῖ νὰ μᾶς ὑποχρεώσει νὰ ἀλλάξουμε τὶς ἡμερομηνίες τῶν ἐθνικῶν μας ἐπετείων; Τὸ ΟΧΙ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸ ἀκολούθησαν καὶ ἄλλα ΟΧΙ, ὅπως ἐκεῖνο τῆς ΕΟΚΑ καὶ τοῦ ἀγώνα ἐνάντια στὴν ἀγγλικὴ κατοχὴ τῆς Κύπρου (1955-59) ἢ τῶν Ἑλληνοκυπρίων ἐνάντια στὸ σχέδιο Ἀνάν (24/4/2004).  Στην παράδοσή μας, γίνονται ἐκδηλώσεις μνήμης γιὰ τὴ μάχη τῆς Κρήτης (20/5/1941), γιὰ τὴν τουρκικὴ εἰσβολὴ στὴν Κύπρο (20/7/1974), γιὰ τὸ Ζάλογγο (Δεκέμβριος 1803), γιὰ τὴν Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου (Κυριακὴ τῶν  Βαΐων 1826), γιὰ τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς μονῆς Ἀρκαδίου στὴν Κρήτη (9/11/1866) ἢ ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν Ἅλωση τῆς Πόλης (29/5/1453) ἢ τὴν καταστροφὴ τῆς Σμύρνης καὶ τοῦ Πόντου.
.      Ἀκόμα καὶ οἱ ἐπέτειοι μνήμης γιὰ τοὺς κοινωνικοὺς ἀγῶνες δὲν τιμοῦν τὸ τέλος τους, ἀλλὰ τὴν ἔναρξή τους. Ἔτσι, ἑορτάζουμε τὴν αἱματηρὴ ἐξέγερση τῶν κολλήγων στὸ Κιλελὲρ (6 Μαρτίου 1910) καὶ ὄχι τὴν θέσπιση μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἑορτάζουμε τὴν Ἐργατικὴ Πρωτομαγιά, τὴν αἱματηρὴ ἐξέγερση τῶν ἐργατῶν στὸ Σικάγο (1η Μαΐου 1886). Τὸ ἴδιο βεβαίως ἰσχύει καὶ γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο, ὅπου ἑορτάζεται ἡ ἡμερομηνία τῆς καταστολῆς τῆς φοιτητικῆς ἐξέγερσης (17 Νοεμβρίου 1973).
.      Ἐμεῖς λοιπόν, διαθέτοντας μία μακρὰ ἀντιστασιακὴ παράδοση, ἔχουμε κάθε λόγο καὶ κάθε δικαίωμα γιὰ ἑορτάζουμε τὸ ΟΧΙ, τὴν ἀντίσταση καὶ τὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἐλευθερία, ἀνεξαρτήτως συνεπειῶν. ορτάζουμε τν γώνα κα τς θυσίες κα χι παραιτήτως τ νίκη.
.      Ο θνομηδενιστς το Σύριζα μως δουλεύουν μ σύστημα κα μακιαβελικά. Χρησιμοποιοῦν ἕνα γεγονὸς καὶ μία ἐπέτειο γιὰ τὴν ὁποία ὅλοι οἱ Ἕλληνες αἰσθάνονται περήφανοι, τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἀθήνας κατὰ τὴν 12 Ὀκτωβρίου, γι ν πονομεύσουν κα ν πλήξουν τν δια τν θνικ ορτ κα τ ΟΧΙ τς 28ης Ὀκτωβρίου!  Καὶ αὐτὸ τὸ ἐγχείρημα μέχρι σήμερα ἔχει προχωρήσει ἀρκετά, διότι οἱ πνευματικὲς ἐλὶτ τῆς χώρας ὑπνώττουν ὕπνο βαθύ, γιὰ νὰ μὴ μιλήσουμε γιὰ τὶς πολιτικὲς ἐλίτ.

ΥΓ. Βλέπε σχετικὰ περισσότερα στοιχεῖα στὰ ἄρθρα τοῦ Θάνου Κωτσάκη καὶ τοῦ Νικόλα Δημητριάδη:
«Ἡ Ἀθήνα ἐλεύθερη»
 «Ἡ ἐπιλογὴ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ὡς ἐθνικήςμας ἑορτῆς»
«Τὸ ΟΧΙ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τοῦ 1940 ἐνοχλεῖ. Νὰ καταργηθεῖ!».
 «Γιατί ἐνοχλεῖ ἡ 28η Ὀκτωβρίου;».

 

ΠΗΓΗ: liberal.gr

 

 

,

Σχολιάστε

ΩΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΠΙ ΣΦΑΓΗΝ, ΜΟΝΟΝ καὶ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ! «Οἱ Ἕλληνες, ἀφοῦ δοκίμασαν ἐπὶ πέντε χρόνια ὅλους τοὺς τρόπους γιὰ νὰ ἀπορρίψουν τὸν μνημονιακὸ κορσέ, κατέληξαν στὸ συμπέρασμα πὼς δὲν ὑπάρχει διέξοδος, ἀποδεχόμενοι μία ἥττα, μὲ τοὺς χειρότερους δυνατοὺς ὅρους».

π τ ζενθ το δημοψηφίσματος στ ναδρ τν κλογν

Τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ
Περιοδικὸ Ἄρδην – Ἐφημερίδα Ρήξη

.           Μετὰ ἀπὸ πέντε χρόνια οἱ δανειστὲς κατόρθωσαν νὰ κάμψουν τοὺς Ἕλληνες καὶ νὰ τοὺς ὑποχρεώσουν νὰ παραδεχτοῦν τὸν μοιραῖο καὶ ἀναπόδραστο χαρακτήρα τῶν μνημονίων ὁδηγώντας τους σὲ ἐκλογές, ὅπου τὸ μόνο καὶ πραγματικὸ διακύβευμα θὰ εἶναι ποιὸς συνδυασμὸς κομμάτων θὰ ἀναλάβει τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ μνημονίου. Θὰ εἶναι τρία ἢ τέσσερα κόμματα; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀποκλειστικὸ ἐπίδικο τῶν ἐκλογῶν. Καὶ ἐπειδὴ στὴν οὐσία πρόκειται γιὰ ἔλλειψη πραγματικοῦ διακυβεύματος, ἐπιστρέφουν οἱ παλιοὶ καλοὶ διαχωρισμοί: δεξιὰ ἢ κεντροαριστερά, (διότι προφανῶς ὁ “Σύριζα” δὲν ἀπευθύνεται πλέον στὴν ἀριστερά), καλύτερη διαχειριστικὴ δυνατότητα, νέο ἢ παλιὸ κ.λπ., κ.λπ.
.           Ἔτσι, μέσα σὲ συνθῆκες ἥττας καὶ ἀπογοήτευσης, ὁδηγοῦνται οἱ Ἕλληνες, κυριολεκτικά, ὡς πρόβατα ἐπὶ σφαγήν, σὲ ἀναγκαστικὲς ἐπιλογὲς καὶ γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἀδιαφορία τοῦ κόσμου γιὰ τὶς πολιτικὲς διαμάχες (σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν ἔντονη πολιτικοποίηση τῆς ἐποχῆς τοῦ δημοψηφίσματος) ἡ αὐξημένη τάση πρὸς ἀποχὴ καὶ ἡ ἐπιλογὴ κομμάτων τῆς «πλάκας» ὅπως ὁ Λεβέντης.
.           Κατὰ τὴν περίοδο τοῦ δημοψηφίσματος ὅσοι θεωρούσαμε καταστροφικὴ τὴν ἐμπλοκὴ στὰ ψευδεπίγραφα διλήμματα ποὺ προέτασσε καὶ ἐπιλέγαμε τὴν ἀποχὴ ἢ τὸ ἄκυρο ἀντιμετωπίσαμε πολὺ ἰσχυρὲς καὶ ἔντονες ἐπικρίσεις γι’ αὐτὴ τὴν ἐπιλογή μας. Καὶ ὅμως τονίζαμε πὼς ἡ συμμετοχὴ στὸ δημοψήφισμα, ἡ ἐμπλοκὴ στὴ μεγαλύτερη «σύγκρουση» ποὺ πραγματοποιήθηκε κατὰ τὰ πέντε χρόνια τοῦ μνημονίου γύρω ἀπὸ ἕνα αἴτημα ψευδεπίγραφο (ποιός ἄραγε θὰ συμφωνοῦσε μὲ τὴν καρατόμησή του ψηφίζοντας “Ναὶ” στὴν ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων Γιουνκέρ;) καὶ μάλιστα κάτω ἀπὸ μία ἡγεσία πολιτικῶν τυχοδιωκτῶν (Τσίπρας), δὲν μποροῦσε παρὰ νὰ ὁδηγήσει στὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο ἀποτέλεσμα καὶ νὰ ἐπιφέρει μία συντριπτικὴ ἥττα στὸ λαϊκὸ καὶ ἀντιμνημονιακὸ κίνημα. Διότι ὅταν ἐπιλέγεις νὰ δώσεις τὴ σύγκρουση σὲ ἕνα πεδίο, ὅπου καὶ οἱ δύο πιθανὲς ἐπιλογὲς ὁδηγοῦν σὲ ἥττα καὶ ἀδιέξοδο, (εἴτε ὑπογραφὴ τοῦ μνημονίου εἴτε grexit,) τότε οἱ συνέπειες θὰ εἶναι ἀναπόφευκτα ἀρνητικές. Καὶ αὐτὸ ἀνέλαβε νὰ μᾶς τὸ παρουσιάσει μὲ τὸν πιὸ παραστατικὸ τρόπο ὁ ἴδιος ὁ Τσίπρας μὲ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ μνημονίου μία ἑβδομάδα μετὰ καὶ τὴν ἐμπλοκὴ τῆς χώρας σὲ μία νέα ἐκλογικὴ περιπέτεια, ἡ ὁποία εἶχε σὰν στόχο ἁπλῶς νὰ ἐπικυρώσει αὐτὴ τὴ μεγάλη στροφή.
.           τσι ο λληνες, φο δοκίμασαν π πέντε χρόνια λους τοὺς τρόπους γι ν πορρίψουν τν μνημονιακ κορσέ, (πλατεες, γανακτισμένοι, Σπίθες, Σαμαρς ρχικς, κα ν τέλει Σύριζα-νλ) κατέληξαν στ συμπέρασμα πς δν πάρχει διέξοδος, ποδεχόμενοι μία ττα, μ τος χειρότερους δυνατος ρους. Διότι  ὅταν ἡ ἐπιλογὴ τοῦ πεδίου τῆς σύγκρουσης γίνεται στὸ χῶρο ποὺ ἐπιλέγει ὁ ἀντίπαλος, τότε ἡ ἥττα εἶναι ἀκόμα πιὸ συντριπτικὴ καὶ ἐπώδυνη.
.           Θὰ ἰσχυριστεῖ κάποιος ὅτι ὑπάρχουν καὶ κόμματα τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ ἀποτελέσουν τὴν συνέχεια καὶ τὴν ἔκφραση τοῦ 62% τοῦ δημοψηφίσματος. Ἀκριβῶς ὅμως ἡ ἀδυναμία τοῦ κόμματος ποὺ προέκυψε ὡς ὁ ἐκφραστὴς τῆς συνέπειας καὶ τοῦ “Ὄχι” νὰ ἀναδειχθεῖ σὲ σοβαρὸ πόλο τῆς πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου (ἡ ΛΑΕ στὶς δημοσκοπήσεις συγκεντρώνει 3,5% μὲ 4,5% τῶν ψήφων) καταδεικνύει τὴν τεράστια ἀναντιστοιχία της μὲ τὸ τεράστιο 62% τοῦ “Ὄχι”, καὶ ἐν τέλει τὶς σαθρὲς βάσεις αὐτοῦ του ἴδιου τοῦ ἐγχειρήματος. Κάποιοι μάλιστα, ὡς τελευταία γραμμὴ ἄμυνας, προτάσσουν τὴν ἄποψη πὼς ἡ εὐθύνη δὲν βρίσκεται στὸ ἴδιο τὸ δημοψήφισμα –ἡ ἀπήχηση τοῦ ὁποίου συρρικνώθηκε τόσο δραματικὰ καὶ μετασχηματίστηκε σὲ “ναὶ”– ἀλλὰ γι’ αὐτὸ εὐθύνεται ὁ παλαιοκομματικὸς χαρακτήρας τοῦ κόμματος Λαφαζάνη.
.           Ὅσο καὶ ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἐν μέρει ἀλήθεια, ἐν τούτοις δὲν ἀλλάζει ποιοτικὰ τὰ δεδομένα τοῦ προβλήματος. Ἀρκεῖ νὰ δοῦμε τὰ στοιχεῖα τῶν δημοσκοπήσεων ποὺ ἐμφανίζουν σὲ ποσοστὰ 65% ὡς λανθασμένη τὴν ἐπιλογὴ τοῦ δημοψηφίσματος ἀκόμα καὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ στήριξαν τὸ “Ὄχι”!  Ἀκόμα χαρακτηριστικότερη εἶναι ἡ προτροπὴ τῶν ἴδιων τῶν ψηφοφόρων τοῦ Σύριζα νὰ «συμβάλλει στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ μνημονίου». Ὄντως, στὴ σχετικὴ ἐρώτηση τῆς ἑταιρείας Pulse σὲ δημοσκόπηση τῆς 8ης Σεπτεμβρίου, τὸ 68% τῶν ψηφοφόρων τοῦ Σύριζα τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 2015, ἀπαντοῦν καταφατικὰ (ὑπὲρ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μνημονίου δηλαδὴ) καὶ μόνον τὸ 20% αὐτῶν τῶν ψηφοφόρων εἶναι ἐνάντιο, ἐνῶ ἕνα 12% ἀνῆκε στὴν κατηγορία «δὲν γνωρίζω, δὲν ἀπαντῶ». Πρόκειται γιὰ ἕνα τεράστιο ποσοστὸ «μνημονιακῆς» εὐθυγράμμισης, ἐνῶ εἶναι ἐντυπωσιακὰ μικρὸ τὸ 20% τῶν ψηφοφόρων τοῦ Σύριζα ποὺ ἀρνεῖται τὴ συμμετοχή του στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ μνημονίου! Δηλαδή, πίσω ἀπὸ τὰ σχετικὰ ὑψηλὰ ποσοστὰ τοῦ Σύριζα, στὶς δημοσκοπήσεις, παρὰ τὴν μνημονιακὴ στροφή του θὰ βροῦμε τὴν ἴδια τὴ μνημονιακὴ στροφὴ τῆς πλειοψηφίας τῶν ἀντιμνημονιακῶν δυνάμεων. Αὐτὸ λοιπὸν εἶναι ποὺ ἐξηγεῖ ἐν τέλει τὰ χαμηλὰ ποσοστὰ τῆς ΛΑΕ καὶ ὄχι ἁπλῶς ὁ ξύλινος λόγος τοῦ Λαφαζάνη. Ἢ μᾶλλον, αὐτὸς ὁ ξύλινος λόγος ταιριάζει ἀπολύτως μὲ τὴ συρρίκνωση τοῦ ποσοστοῦ ἐκείνων ποὺ ἐμμένουν στὴν ἀντιμνημονιακὴ στρατηγική. Διότι πράγματι ποιοί εἶναι αὐτοὶ ποὺ συνεχίζουν νὰ ἐμφανίζονται ὡς ἀντιμνημονιακοί; Ἡ Χ.Α., τὸ ΚΚΕ, ἡ ΛΑΕ, ἡ Ἀνταρσύα, καὶ διάφορες ὁμαδοῦλες τύπου ΕΠΑΜ κ.λπ. Ἡ ποιότητα καὶ τὰ χαρακτηριστικά τους, ἀποτελοῦν ἔκφραση τῆς κατάρρευσης καὶ τῆς ἥττας ἑνὸς πλειοψηφικὰ ἀντιμνημονιακοῦ κινήματος τέτοιου ποὺ γνώρισε τὸ κύκνειο ἄσμα του μὲ τὸ “ὄχι” στὸ δημοψήφισμα.
.           Ἀπὸ πολὺ παλιὰ ἐπιμέναμε πώς, δυστυχῶς, τὸ ἀντιμνημονιακὸ κίνημα ἔχει πήλινα πόδια, παραμένει ἐπικεντρωμένο σὲ ἕνα οἰκονομίστικο λαϊκισμό, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφράσει μία αὐθεντικὴ ἐναλλακτικὴ πρόταση μὲ συνέχεια καὶ ἐπιμονή. Ἀναπόφευκτα λοιπόν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔγινε καμία ποιοτικὴ ἀλλαγὴ στὸ ἐσωτερικό του, θὰ ὁδηγοῦσε σὲ ἀδιέξοδο καὶ ἥττα.
.           Ἐν τούτοις, δὲν θεωροῦμε πὼς ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων εἶναι συμβιβασμένοι ἐνῶ ἀσυμβίβαστοι εἶναι οἱ χρυσαυγίτες. Πιστεύουμε ἀντίθετα πὼς τὸ πιὸ συγκροτημένο καὶ συνειδητὸ κομμάτι τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἴτε ψηφίσει τὴ ΛΑ.Ε εἴτε τὸ ΚΚΕ, εἴτε κάποιο ἀπὸ τὰ μνημονιακὰ κόμματα, μετὰ τὸ τέλος τῆς ἀντιπαράθεσης μνημονιακοὶ – ἀντιμνημονιακοί, ὡς κεντρικοῦ ἐπίδικου τῆς κοινωνίας μας, θὰ ἀποκτήσει τὴ δυνατότητα ἐπιτέλους νὰ ἀρχίσει νὰ σκέφτεται συνολικότερα καὶ θετικότερα. Πῶς δηλαδὴ θὰ οἰκοδομηθεῖ μία οἰκονομία, πῶς νὰ πατάει στὰ πόδια τῆς ἐγχώριας παραγωγῆς, πῶς ἡ χώρα μας θὰ ἀντιμετωπίσει τὶς προκλήσεις τοῦ μεταναστευτικοῦ, καὶ τοῦ τουρκικοῦ νεοθωμανισμοῦ, πῶς θὰ ἐπιτελέσει ἕναν ἐκσυγχρονισμὸ δεμένο καὶ στηριγμένο στὴν ἐγχώρια παράδοση.
.           Δυστυχῶς, παρὰ τὶς προσπάθειες ἀρκετῶν, τὰ προηγούμενα χρόνια, νὰ μετασχηματισθεῖ ἄμεσα καὶ ἀπευθείας τὸ ἀντιμνημονιακὸ κίνημα σὲ ἕνα συνολικὸ ἐθνοαπελευθερωτικὸ πρόταγμα, ἀποφεύγοντας τὸν μονοδιάστατο καὶ ἀδιέξοδο ἐγκλωβισμὸ στὸ σχῆμα μνημόνιο- ἀντιμνημόνιο, δὲν κατέστη δυνατὸ νὰ εὐοδωθεῖ. Χρειάστηκε νὰ ὁδηγηθοῦμε στὸ ζενὶθ τῆς ἀντιμνημονιακῆς φενάκης τοῦ δημοψηφίσματος γιὰ νὰ καταλήξουμε στὸ μνημονιακὸ ναδὶρ τῶν ἐκλογῶν τῆς 20ης Σεπτεμβρίου. Κα μόνον φο λοκληρωθε ατς κύκλος, θ νοίξει πραγματικ δρόμος νς πιθανο μετασχηματισμο τν συνειδήσεων καὶ τῶν εὐαισθησιῶν ποὺ ἀναδύθηκαν αὐτὰ τὰ πέντε χρόνια, σὲ μία αὐθεντικὴ πρόταση γιὰ τὴ σωτηρία τῆς πατρίδας καὶ τὴν ἐπιβίωση τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἐλεύθερου ἐπιτέλους –ἴσως!

Υ.Γ. Τί ἄραγε νὰ ψηφίσουμε σ’ αὐτὲς τὶς ἐκλογές; Προφανῶς θὰ μαυρίσουμε πρὶν ἀπ’ ὅλα τὰ δύο κόμματα ποὺ ἐξαπάτησαν τοὺς Ἕλληνες καὶ προκάλεσαν τὶς μεγαλύτερες οἰκονομικὲς καταστροφὲς ποὺ ἔχει πραγματοποιήσει κυβέρνηση σὲ τόσο μικρὸ χρονικὸ διάστημα· ἐκείνους ποὺ κατέστρεψαν τὶς ἐλπίδες γιὰ μία ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ μνημονίου. Ἑπομένως σὲ καμία περίπτωση Τσίπρα – Καμμένο. Δὲν ψηφίζουμε σὲ καμία περίπτωση τὴ Χ.Α. ἀλλὰ οὔτε καὶ τὰ λοιπὰ μνημονιακὰ κόμματα. Ὅσο γιὰ τὴ ΛΑ.Ε καὶ τὸ ΚΚΕ παρ’ ὅτι μποροῦν νὰ φαίνονται πιὸ συνεπεῖς στὶς ἐξαγγελίες τους, θεωροῦμε ὅτι βαδίζουν σ’ ἕνα ἀδιέξοδο δρόμο χωρὶς καμία προοπτική. Κατανοοῦμε βέβαια ἐκείνους ποὺ καταψηφίζοντας τὸ δίδυμο τῆς συμφορᾶς, κάνουν ἄλλες ἐπιλογὲς ἀλλὰ μες ρνούμαστε ν πιλέξουμε κάποιον π τ παρν πολιτικ σκηνικό. Καταλαβαίνουμε καὶ ὅσους ἐπιλέξουν τὴν ἀποχή, θεωροῦμε ὅμως πιὸ σωστὴ καὶ ἐνεργητικὴ στάση τὴν ἄκυρη καὶ λευκὴ ψῆφο.

,

Σχολιάστε

ΤΟ “ΟΧΙ“ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ: «Ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Κύπρος δὲν εἶναι κάποιες εὐρωπαϊκὲς χῶρες ὅπως οἱ ἄλλες, ἀλλὰ εἶναι κομμάτι αὐτοῦ τοῦ μισητοῦ ὀρθόδοξου καὶ νοτιοευρωπαϊκοῦ κόσμου.».

Τὸ χι τς Κύπρου κα ο θλιοι τν θηνν

Γιῶργος Καραμπελιᾶς

.             Οἱ Κύπριοι γιὰ δεύτερη φορὰ μέσα σὲ μία δεκαετία, ἀνέλπιστα γιὰ ὅλους τοὺς ρεαλιστὲς ναινέκους καὶ τοὺς «φαιὰ φοροῦντες» ἀναλυτές, εἶπαν ὄχι στὴν «παγκόσμια κοινότητα» καὶ τὶς «ἀγορὲς» ὅπως εἶχαν πεῖ ὄχι στὸ σχέδιο Ἀνάν. Διότι ἀπέναντί τους γιὰ ἄλλη μία φορὰ εἶχαν τοὺς ἴδιους ἀντιπάλους. Τὸ ΔΝΤ (δηλαδὴ τὶς ΗΠΑ), τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση (τὴ Γερμανία) καὶ τὴν κεντρικὴ εὐρωπαϊκὴ τράπεζα (δήλ. τὸ παγκόσμιο τραπεζιτικὸ σύστημα). Καὶ τὸ “ὄχι” αὐτὴ τὴ φορὰ ἦταν ἀκόμα πιὸ ἠχηρὸ μιὰ καὶ στράφηκε ἐνάντια καὶ στὸν ἴδιο τὸν πρόεδρο τῆς Κύπρου ποὺ εἶχε ἐκλεγεῖ μόλις δύο ἑβδομάδες πρίν. Οἱ Κύπριοι, –ἕνα κομμάτι τοῦ ἑλληνισμοῦ, σταθερὰ ριζωμένο καὶ ἀγκιστρωμένο στὴν ταυτότητα καὶ τὴν παράδοσή του, παρὰ τὰ λεγόμενα, παρὰ τὶς λοιδορίες καὶ τὴν εὔκολη κατασυκοφάντησή τους– ὕψωσαν τὸ ἀνάστημά τους καὶ εἶπαν ὄχι στὸν οἰκονομικὸ ἐξανδραποδισμό τους, προοίμιο τοῦ πολιτικοῦ καὶ τοῦ ἐθνικοῦ.
.             Ἀπέναντί τους ὅμως δὲν εἶχαν μόνο τοὺς ξένους, δὲν εἶχαν μόνο ἕναν ἄθλιο ναινέκο, ὁ ὁποῖος ἐξελέγη ὑποκλέπτοντας τὴν ψῆφο τῶν Κυπρίων μὲ τὸ σύνθημα ὅτι δὲν θὰ ἀγγίξει τὶς καταθέσεις τους, ἀλλὰ καὶ τὸν ἀκόμα ἀθλιότερο πρωθυπουργὸ τῆς Ἑλλάδας, ὁ ὁποῖος ὄχι ἁπλῶς συναίνεσε σ’ αὐτὴ τὴν ἐπιλογή, ἀλλὰ ἔσπρωχνε τοὺς Κυπρίους νὰ τὴν ἐφαρμόσουν.

 Τί ἀκριβῶς ζητοῦσαν ἀπὸ τοὺς Κυπρίους

.             Αὐτὸ ποὺ ζητοῦσαν ἀπὸ τοὺς Κυπρίους, Ἀμερικανοὶ καὶ Γερμανοὶ –αὐτὴ τὴ φορὰ σὲ ἀγαστὴ συμφωνία– ἦταν νὰ ἀπολέσουν κάθε περιθώριο σχετικῆς αὐτονομίας ποὺ τοὺς ἔχει προσδώσει ἡ μεταβολὴ τῆς Κύπρου σὲ χρηματοπιστωτικὸ κέντρο μὴ ἐλεγχόμενο ἀπὸ τὴ Δύση. Πράγματι, τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κύπρος εἶχε μεταβληθεῖ σὲ κέντρο χρηματοπιστωτικῶν δραστηριοτήτων γιὰ τοὺς Ρώσους καὶ ὄχι μόνο, στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ἀποτελοῦσε γιὰ τὴ Δύση ἔγκλημα καθοσιώσεως, ὅταν μάλιστα συνδυαστεῖ μὲ τὰ ἐπιπλέον περιθώρια αὐτονομίας καὶ ἐνίσχυσης τῆς ἰσχύος της ποὺ προσφέρουν τὸ φυσικὸ ἀέριο καὶ τὸ πετρέλαιο. Ἔτσι ἕνα κομμάτι τοῦ ἑλληνισμοῦ, παρότι καθημαγμένο ἀπὸ τὴν ἀγγλοτουρκικὴ κατοχὴ στὸ νησί, ἀποκτοῦσε μηχανισμοὺς αὐτονόμησης ἀνεπίτρεπτους γιὰ τὴν ἰμπεριαλιστικὴ Δύση καὶ τὸν νεοθωμανισμό.
.             Καὶ τὸ σχέδιο τοῦ ψαλιδίσματος αὐτῆς τῆς αὐτονομίας ἄρχισε νὰ ἐφαρμόζεται μὲ σύστημα καὶ σατανικὸ τρόπο, ἤδη ἀπὸ τὴ στιγμὴ τῆς λήψης μέτρων γιὰ τὴν ἑλληνικὴ κρίση χρέους στὴν ὁποία μᾶς ἐνέπλεξε ὁ Παπανδρέου. Διότι μέσῳ τοῦ κουρέματος τῶν ὁμολόγων, γιὰ τὰ ὁποῖα πανηγύρισαν οἱ Βενιζέλοι καὶ οἱ Σαμαράδες, γονάτισαν οἱ κυπριακὲς τράπεζες οἱ ὁποῖες ἦταν στενὰ συνδεδεμένες μὲ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία καὶ κατεῖχαν δισεκατομμύρια ὁμολόγων τοῦ ἑλληνικοῦ δημοσίου. Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο, ποὺ ὁ ἑλληνικὸς ἐμφύλιος προωθήθηκε ἀπὸ τοὺς Ἐγγλέζους καὶ γιὰ νὰ μὴν πραγματοποιηθεῖ ἡ ἕνωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἀμέσως μετὰ τὸν πόλεμο, ἔτσι καὶ τώρα, τὸ κούρεμα τῶν ἑλληνικῶν ὁμολόγων στόχευε μεταξὺ ἄλλων καὶ στὸ γονάτισμα τῆς οἰκονομίας τῆς Κύπρου.
.             Ἡ ἄθλια διαχείριση τῆς οἰκονομικῆς κρίσης, ποὺ ἐπιτάθηκε μετὰ τὴν ἀνατίναξη στὸ Μαρί, ἀπὸ τὴν κυβέρνηση ΑΚΕΛ-Χριστόφια, ἐπιδείνωσε τὴν κρίση. Παράλληλα, ἡ πρόσδεση τῆς Κύπρου στὰ ἀγγλικὰ συμφέροντα καὶ ἡ παραχώρηση τῶν ὑδρογονανθράκων μόνο σὲ ἀγγλοσαξωνικὲς καὶ δυτικοευρωπαϊκὲς ἑταιρεῖες πετρελαίων καθὼς καὶ στὸ Ἰσραήλ, δυσαρέστησε τὴ ρωσικὴ ἀρκούδα, ἡ ὁποία ἔχει μάθει νὰ κινεῖται μὲ τὴν λογική του «ὅλα ἢ τίποτα» καὶ ἡ ὁποία ἀρνήθηκε νὰ συνδράμει ἀποφασιστικὰ τὴν Κύπρο. Ἐξ ἄλλου, ἡ Ρωσία καὶ ἡ Γερμανία τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχουν ἀναπτύξει στενὲς οἰκονομικὲς καὶ πολιτικὲς σχέσεις καὶ δὲν ἦταν δυνατὸ ὅλοι αὐτοὶ οἱ χειρισμοὶ νὰ πραγματοποιοῦνται χωρὶς καμία ἐμπλοκὴ τῆς Ρωσίας. Οἱ Ρῶσοι πιθανῶς νὰ ἐπιθυμοῦσαν μία παρόξυνση τῆς κρίσης, ποὺ θὰ τοὺς ἐπέτρεπε νὰ γίνουν κυρίαρχοι τοῦ παιχνιδιοῦ.

Ἡ συριακὴ κρίση καὶ τὰ πετρέλαια

.             γεωπολιτικ σημασία τς Κύπρου νισχύθηκε π τν συριακ κρίση ἡ ὁποία ἀπειλεῖ τὴ Ρωσία νὰ ἀπολέσει ὁποιαδήποτε βάση στὴν νοτιοανατολικὴ Μεσόγειο, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ κυριότερος λόγος ποὺ οἱ δυτικοὶ στηρίζουν τὴν Ἂλ Κάϊντα στὴ Συρία. ταν ατ συνδυαστε μ τ πετρέλαια κα τ έριο, κα τ νέα σχέση τς Κύπρου μ τ σραήλ, κατανοομε τι ρόλος τς μικρς Κύπρου, μεταβάλλεται σ ναν ψηλς σημασίας γεωστρατηγικ πόλο, ἄρα καὶ οἱ ἐπιθέσεις ἐναντίον της πολλαπλασιάζονται καὶ θὰ ἐπιταθοῦν ἔτι περαιτέρω σὲ ὅλα τὰ πεδία. Ἑπομένως  θὰ ἀπαιτοῦνταν μία ἰσχυρὴ ἐθνικὴ στρατηγικὴ στὴν Κύπρο καὶ μία ἀποφασιστικὴ στήριξη ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς ψευδο-«μητρόπολης τοῦ ἑλληνισμοῦ.
.             Ἀντ’ αὐτοῦ, ἡ Κύπρος βρέθηκε μὲ τὴ χειρότερη πολιτικὴ ἡγεσία, μὲ πρόεδρο τὸν πιὸ λυσσαλέο ὑποστηρικτὴ τοῦ σχεδίου Ἀνάν, ὁ ὁποῖος καλοῦσε τὴν Τουρκία νὰ συμμετάσχει στὴν ἐκμετάλλευση τῶν ὑδρογονανθράκων καὶ ὁ ὁποῖος θεωρεῖται δεδομένος καὶ ἐλεγχόμενος παντοιοτρόπως ἀπὸ τοὺς Ἀγγλοαμερικανούς.
.             Ἐνῶ ἦταν δυνατὸν ἡ Κύπρος κινητοποιώντας τὸ ἐσωτερικὸ δυναμικό της μὲ ἐσωτερικὰ ὁμολογιακὰ δάνεια, νὰ καλύψει τὰ ἀναγκαῖα ποσά, δὲν προχώρησε σὲ κάποια τέτοια ἐπιλογὴ ποὺ θὰ ἐνίσχυε τὴν αὐτονομία της καὶ ταυτόχρονα θὰ ἄνοιγε καὶ τὴ δυνατότητα συμπληρωματικῶν ἐξωτερικῶν χρηματοδοτήσεων.  Ἀντίθετα ἐπέλεξε τὴ λύση τῶν Ἀμερικανογερμανῶν ποὺ στοχεύει στὴ διάλυση τῆς Κύπρου ὡς χρηματοπιστωτικοῦ κέντρου. Καὶ ὁ ναινέκος ἔκανε ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ τοῦ ἐπέτασσαν τὰ ἀφεντικά του, παρ’ ὅτι ὅλοι γνωρίζουν πὼς μία παρόμοια λύση θὰ καταβαραθρώσει τὴν κυπριακὴ οἰκονομία, διότι ἡ φυγὴ τῶν κεφαλαίων θὰ προκαλέσει γενικὴ φτωχοποίηση τοῦ νησιοῦ, ἀνεργία καὶ ἀνάγκη λήψης νέων μέτρων χωρὶς τέλος καὶ ὅριο.
.             Ὡστόσο, ἡ ἀθλιότητα τοῦ Ἀναστασιάδη, –σὲ μία γωνιὰ τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀπειλούμενη καὶ ὑπὸ κατοχὴν κατὰ τὸ ἥμισυ, χωρὶς σημαντικὲς ἔνοπλες δυνάμεις– ὠχριᾶ μπροστὰ στὴν ἀχρειότητα τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης καὶ τοῦ Σαμαρᾶ. Διότι εἶναι προφανές, ὅτι αὐτὸς συναίνεσε ἢ καὶ συμβούλεψε τὸν Ἀναστασιάδη νὰ κινηθεῖ πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση. Ὁ Ἀναστασιάδης, μόλις λίγες μέρες πρὶν πάρει αὐτὴ τὴ μοιραία ἀπόφαση βρισκόταν στὴν Ἑλλάδα γιὰ συζητήσεις μὲ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση καὶ εἶχε συμφωνήσει μαζί της, πράγμα ποὺ ἀποδείχτηκε καὶ στὴ στάση τοῦ Σαμαρᾶ στὴ διάσκεψη κορυφῆς, καὶ στὴ στάση τοῦ ἀνδρεικέλου τῶν ἀγορῶν –τοῦ Στουρνάρα– τὴν ἑπόμενη μέρα στὸ eurogroup. Ὁ Σαμαράς, δεδομένης μάλιστα τῆς πρόσδεσής του στὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ σὲ σχέση μὲ τὴν ρωσικὴ παρουσία στὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Κύπρο –βλέπε τὰ διαρκῆ προσκόμματα γιὰ ρωσικὲς ἐπενδύσεις στὴν Ἑλλάδα– συμμετεῖχε πιθανότατα ἐνεργά, ἔστω ὡς κομπάρσος, στὴ συνωμοσία ἐναντίον τῆς Κύπρου. Σήμερα κρύπτεται πίσω ἀπὸ τὸν Ἀναστασιάδη, προσπαθώντας νὰ ἀποφύγει τὸν καταμερισμὸ εὐθυνῶν ποὺ πρὶν ἀπ’  ὅλα βαρύνει τὸν ἴδιο καὶ τοὺς ἑταίρους του (ἐξ ἄλλου ἡ ΔΗΜΑΡ μόλις βγῆκε ἡ ἀπόφαση τοῦ eurogroup εἶχε ἐκδώσει μία κατάπτυστη ἀνακοίνωση ποὺ στὴν οὐσία στρεφόταν ἐναντίον τῶν Κυπρίων). Ἔτσι, τὸ ὄχι τῶν Κυπρίων, ἱστορικῆς σημασίας, διότι ταν να χι νάντια κα στν κυπριακ κα τν λληνικ κυβέρνηση, καθς κα σ λο τ διεθνς μπεριαλιστικ σύστημα, πλήττει πρν πλα τν λληνικ κυβέρνηση λλ κα τ στρατηγική της Γερμανίας γι μία γερμανικ Ερώπη

Ὁ Δαυὶδ ἐνάντια στὸν Γολιὰθ

.             Ἡ Γερμανία, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε καὶ εἶναι πανθομολογούμενο πλέον, ἐπιχειρεῖ νὰ διαμορφώσει ἕνα ἰμπέριουμ στὴν Εὐρώπη, ἐκμεταλλευόμενη τὴ συγκυριακὴ οἰκονομική  της πρωτοκαθεδρία. Ἔτσι ἔχει μεταβάλει τὸ εὐρὼ σὲ μηχανισμὸ καθυπόταξης ὅλων τῶν ὑπολοίπων, ἐνῶ γιὰ νὰ ἀντιμετωπιστεῖ ἡ δομικὴ κρίση τῆς Δύσης ἀπὸ τὴν ἀνάδυση τῆς Ἀνατολῆς (Κίνα, Ἰνδία, κλπ) σὲ ἐπίκεντρο τῆς παγκόσμιας οἰκονομίας, προσπαθεῖ νὰ ἐπιβάλει τὴν ἐκπτώχευση τῶν ἀσθενέστερων εὐρωπαϊκῶν οἰκονομιῶν. Καὶ αὐτὸ ἀκόμα καὶ ἂν τὸ τίμημα θὰ ἦταν ἡ δημιουργία μίας Εὐρώπης δύο ταχυτήτων μὲ τὴν ἔξοδο ὁρισμένων ἀπὸ αὐτὲς ἀπὸ τὴν εὐρωζώνη. Ἐξ ἄλλου, ἡ Εὐρώπη τῶν δύο ταχυτήτων εἶναι ἤδη μία πραγματικότητα. Ἀπὸ τὶς εἴκοσι ἑφτὰ χῶρες τῆς εὐρωπαϊκῆς ἕνωσης μόνο δεκαεπτὰ συμμετέχουν στὴν εὐρωζώνη καὶ ἂν οἱ Γερμανοὶ μποροῦσαν νὰ ἐκδιώξουν ὁρισμένες ἀκόμη, χωρὶς αὐτὸ νὰ ἀποτελέσει συστημικὸ κίνδυνο γιὰ τὸν πυρήνα της, δὲν θὰ εἶχαν καμία ἀντίρρηση ἢ μᾶλλον θὰ τὸ εὔχονταν. Γι’ αὐτό, ἐξ ἄλλου, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἑλληνικῆς κρίσης ἀκολουθοῦσαν μία στρατηγικὴ ὑψηλῆς πίεσης πρὸς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἔκαναν μερικὰ βήματα πίσω, μόνο ὅταν οἱ Κινέζοι τὸ καλοκαίρι τοῦ 2012 τοὺς ἀπείλησαν μὲ ἀπόσυρση τῆς ἐμπιστοσύνης τους στὸ εὐρώ, ἐὰν ὁδηγοῦνταν ἡ Ἑλλάδα σὲ ἔξοδο. Ὡστόσο, δὲν ἔχουν πάψει ποτὲ νὰ βλέπουν μὲ εὐνοϊκὸ μάτι μία ἔξοδο τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Κύπρου, ἂν καὶ ὅποτε ὑπάρξουν οἱ κατάλληλες συνθῆκες. λλάδα κα Κύπρος δν εναι ξ ἄλλου κάποιες ερωπαϊκς χρες πως ο λλες, λλ εναι κομμάτι ατο τοῦ μισητο ρθόδοξου κα νοτιοευρωπαϊκο κόσμου.
.             Ἔτσι, τὸ ὄχι τῆς κυπριακῆς βουλῆς καὶ τοῦ κυπριακοῦ λαοῦ –παρ’ ὅτι οἱ ὑποταγμένες κυβερνήσεις τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Κύπρου εἶχαν συναινέσει στὴ στρατηγικὴ τοῦ αὐτοχειριασμοῦ τους– ἀποτέλεσε ἕνα ἀναπάντεχο χαστούκι στὴ γερμανικὴ στρατηγική. Ο Γερμανο χουν μάθει ν μετρνε, ετε μ μεραρχίες πάντσερ, ετε μ τ βάρος τν θησαυροφυλακίων τους, γνοώντας τος δεολογικούς, τος πολιτισμικος κα ν τέλει τος γεωπολιτικος παράγοντες. Γι’ αὐτό, καὶ παρλο πο π τν ποχ το Καρλομάγνου δοκιμάζουν ν ποτάξουν τν Ερώπη, ποτυγχάνουν διαδοχικά.
.             Καὶ αὐτὴ τὴ φορά, τὸ κυπριακὸ “ὄχι“, ἄσχετα μὲ τὶς πιθανὲς συνέπειες ποὺ θὰ ἔχει ἄμεσα γιὰ τὴν κυπριακὴ καὶ ἑλλαδικὴ οἰκονομία, εἶναι τεράστιας σημασίας διότι πασφαλίζει– ξεκινώντας π τν σθενέστερο κρίκο– τ σύστημα το κβιασμο κα τς τρομοκρατίας πο χει γκαθιδρύσει στν Ερώπη. Διότι ἂν συνδυαστεῖ μὲ τὴν ἀκυβερνησία στὴν Ἰταλία καὶ τὸ αὐξανόμενο μίσος τῶν Ἰταλῶν γιὰ τὴν Γερμανία, μὲ τὴν κρίση στὴν Ἱσπανία καὶ τὴν Πορτογαλία, τὰ μέτρα λιτότητας ποὺ ἀρχίζουν νὰ ἐφαρμόζονται πιὸ ἐπιτακτικὰ στὴν Γαλλία καὶ τελευταῖο ἀλλὰ ὄχι ἔσχατο μὲ τὸ ἀδιέξοδο τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μνημονιακῶν μέτρων στὴν Ἑλλάδα, τότε κινδυνεύει νὰ ὁδηγήσει σὲ μία ἀνατροπὴ τῶν συσχετισμῶν καὶ τῶν δεδομένων. Διότι ἀκόμα καὶ ἐὰν ἡ γερμανικὴ πολιτικὴ ὁδηγοῦσε σὲ χρεωκοπία τῆς Κύπρου καὶ ἔξοδό της ἀπὸ τὴν εὐρωζώνη καὶ τὴν Ε.Ε. αὐτὸ θὰ ἀποτελοῦσε ἕνα τεράστιο πλῆγμα στὴν ἰσορροπία δυνάμεων στὴν περιοχή, διότι θὰ συμπαρέσυρε ἀργὰ ἢ γρήγορα καὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ τοὺς ὁδηγοῦσε πολὺ πιὸ κοντὰ στὴ ρώσικη πολιτική. Κατὰ συνέπεια, τὰ παραμύθια τῶν Γερμανῶν καὶ τοῦ Σόιμπλε ὅτι μία πιθανὴ ἔξοδος τῆς Κύπρου ἀπὸ τὴν εὐρωζώνη καὶ τὴν ΕΕ δὲν ἀποτελεῖ συστημικὸ κίνδυνο, ἐκφράζουν ἕνα μπακάλικο νομικισμὸ (ὁ Σόιμπλε ὅπως καὶ ἡ Λαγκάρτ, εἶναι δικηγόροι) ποὺ δὲν συνυπολογίζει ὅτι συστημικς κίνδυνος μπορε ν ρθει χι π τν μεσα οκονομικ διάσταση τς ξόδου λλ τ γεωπολιτική, ἡ ὁποία μεταφράζεται καὶ σὲ οἰκονομικὴ στὴ συνέχεια.

Ἡ Κύπρος πυροδοτεῖ μονίμως τὶς ἐξελίξεις στὴν Ἑλλάδα

.             Κατὰ συνέπειαν σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ναινέκων στὴν Κύπρο καὶ κυρίως στὴν Ἑλλάδα, –ἰδιαίτερα μετὰ τὴν ἐπέκταση τοῦ πολιτικοῦ ἀδιεξόδου στὴν Ἰταλία– οἱ Ἕλληνες στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν Κύπρο μποροῦν νὰ ποῦν ὄχι. Στὴν Κύπρο ἤδη ἐπεξεργάζονται ἐναλλακτικὰ σχέδια ποὺ κινητοποιοῦν τὸν ἴδιο τὸν κυπριακὸ λαό, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὸν γερμανικὸ Ἀττίλα, ἐνῶ στὴν Ἑλλάδα ἔχει ἀρχίσει ἤδη φορολογικ περγία πο δηγε σ διέξοδο τ μέτρα πο χει πογράψει πολυκομματικ κυβέρνηση, κα τος πόμενους μνες θ δηγήσει σ μία ναπόδραστη κρίση. Ἐξ ἄλλου, τὸ κυπριακὸ “ὄχι” καὶ ἡ ἐπονείδιστη στάση τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης θὰ ἐπιταχύνουν τὴν κρίση στὸ ἐσωτερικό.  Ὁ Σαμαράς, ἀπὸ τότε ποὺ εἶπε ἕνα “ὄχι” στὴ ζωή του καὶ τὸ πλήρωσε μὲ ἀποκλεισμὸ ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ πολιτικὸ σύστημα, ἔχει μάθει πλέον νὰ λέει πάντα ναί, ἐκβιαζόμενος ἢ ὄχι, χωρς ν καταλάβει πς σήμερα χει ρθει ρα πο μόνο τ χι μπορον ν εδοκιμήσουν!  Κινδυνεύει λοιπὸν νὰ βρεθεῖ στὴ θέση τοῦ Ἀναστασιάδη καὶ νὰ ἐγκαταλειφθεῖ ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς ἑταίρους καὶ τοὺς ὑποστηρικτὲς του (εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ στροφὴ πολλῶν ΜΜΕ καὶ ἐκδοτικῶν συγκροτημάτων ποὺ σταδιακῶς τὸν ἐγκαταλείπουν) καὶ ἐνῶ θὰ συνεχίζει νὰ λέει “ναὶ” ὅπως ὁ θλιβερὸς πρόεδρος τῆς Κύπρου, θὰ βρεθεῖ μπροστὰ σὲ μία κοινωνία ποὺ θὰ τοῦ ἀντιτάξει τὸ “ὄχι”!
.             Τὸ 1955, ξεκίνησε ὁ ἀντιαποικιακὸς ἀγώνας τῆς Κύπρου, ὁ ὁποῖος ἀνατίναξε τοὺς πολιτικοὺς συσχετισμοὺς καὶ τὴ νατοϊκὴ ὁμοφωνία στὴν Ἑλλάδα, βγάζοντας τοὺς Ἕλληνες στὸ δρόμο γιὰ τὴν αὐτοδιάθεση-ἕνωση καὶ πυροδοτώντας τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἀριστερᾶς γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὸν ἐμφύλιο, μὲ συνέπεια μέσα σὲ μερικὰ χρόνια τὴν ἀλλαγὴ τοῦ πολιτικοῦ σκηνικοῦ στὴν Ἑλλάδα. Τὸ 1963-64, οἱ συγκρούσεις στὴν Κύπρο ἀποτέλεσαν ἀποφασιστικὸ παράγοντα γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τῆς δεξιᾶς κυβέρνησης καὶ τοῦ ὑπεύθυνου γιὰ τὶς προδοτικὲς συμφωνίες τῆς Ζυρίχης, τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ. Τὸ 1967, τὸ κυπριακὸ θὰ ἀποτελέσει τὸν κυριότερο ἴσως παράγοντα ποὺ θὰ ὁδηγήσει στὴ δικτατορία τῶν συνταγματαρχῶν καὶ τὴν ἀπόσυρση τῆς ἑλληνικῆς μεραρχίας ἀπὸ τὴν Κύπρο, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψει ἑπτὰ χρόνια ἀργότερα, τὴν τουρκικὴ εἰσβολὴ καὶ βέβαια τὴν κατάρρευση τῆς δικτατορίας. Τὸ 2004, ἡ ἀπόρριψη τοῦ σχεδίου Ἀνὰν ἦταν ἕνα ἠχηρὸ χαστούκι στὸν κυρίαρχο ἐθνομηδενισμὸ ὅλων τῶν ἑλληνικῶν πολιτικῶν κομμάτων καὶ θὰ ἐγκαινιάσει μία νέα περίοδο ἐνίσχυσης τῶν πατριωτικῶν καὶ ἀντιπαγκοσμιοποιητικῶν δυνάμεων. Τ 2013, τ κυπριακ χι θ χήσει ς μία μοβροντία ντίστασης, κόλαφος στος γχώριους ναινέκους.
.             Ὅ,τι καὶ ἂν συμβεῖ στὴ συνέχεια, τίποτα πλέον δὲν θὰ εἶναι ἴδιο, καὶ θὰ ἔχει ἀνοίξει μία νέα περίοδος γιὰ τὴν ἱστορικὴ ἐπανασύνδεση τοῦ ἑλλαδικοῦ καὶ κυπριακοῦ ἑλληνισμοῦ σὲ μία κατεύθυνση ἀντίστασης μὲ ἀφετηρία γιὰ μία ἀκόμα φορὰ τὴν Κύπρο.

.             Πολλοὶ ἀναρωτιοῦνται πῶς καὶ γιατί οἱ «φραγκοφονιάδες» Κύπριοι μπόρεσαν νὰ ποῦν ἕνα τέτοιο ὄχι τὴν ὥρα ποὺ οἱ «λεβέντες» Ἑλλαδίτες λένε ἐδῶ καὶ χρόνια τὸ ἕνα ἐπονείδιστο “ναὶ” μετὰ τὸ ἄλλο. Ἡ λύση τοῦ μυστηρίου εἶναι πολὺ ἁπλή. Ο λληνες Κύπριοι, πειδ ντιμετωπίζουν μεσα πρόβλημα θνικς παρξης κα πιβίωσης, πειδ μπόρεσαν ν πον χι στ σχέδιο νάν, πειδ τ θνικ ζήτημα εναι τ πρτο κα κυρίαρχο πρόβλημα στ χώρα, χουν διατηρήσει παρ τς φθορές, παρ τς ντιπαραθέσεις, σχυρ τ θνικό τους φρόνημα.  Ἔτσι, ὅταν ἦρθε ἡ κρίση καὶ μάλιστα μὲ εὐθύνη τῆς πολιτειακῆς τους ἡγεσίας, καὶ παρὰ τὸν κίνδυνο τῆς οἰκονομικῆς καταστροφῆς καὶ χρεωκοπίας μπόρεσαν νὰ ἀντιτάξουν ἕνα ὑπέροχο “ὄχι”.
.             Ἀντίθετα ἐμεῖς, παρ’ ὅτι μεγαλύτερη χώρα, ἰσχυρότερη γεωπολιτικὰ καὶ στρατιωτικά, δὲν ἔχουμε μπορέσει ἐδῶ καὶ εἴκοσι χρόνια νὰ ποῦμε κάποιο “ὄχι” διότι ἔχει ἀποσυντεθεῖ καὶ διαλυθεῖ ἐκ τῶν ἔνδον ἡ ἐθνική μας συνοχή. Διότι στὴν Ἑλλάδα, ντ ν καίγονται γερμανικς μερικανικς κα τούρκικες σημαες πως συνέβαινε παλιότερα, μέχρι χθς καίγονταν ολληνικές, διότι στ σχολειά, στ πανεπιστήμια κα στς φημερίδες μας λοιδορεται καθημεριν ς θνικισμς πατριωτισμός, διότι φροντίσαμε μες πρν πλους ν θάψουμε τ θνικ κράτη κα ν προσχωρήσουμε σ μία φαντασιακ κα ποσυνθετικ παγκοσμιοποίηση. Ἔτσι, ὅταν ἦρθε ἡ κρίση ἀπ’ τὴν οἰκονομική της διάσταση βρεθήκαμε χωρὶς μπούσουλα, ἀνίκανοι νὰ ἀντιδράσουμε, φθαρμένοι καὶ διεφθαρμένοι, μὲ κόμματα ποὺ μόλις ἀρχίζουν νὰ ἀνακαλύπτουν τὴν ἔννοια τῆς πατρίδας καὶ τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος. Γι’ αὐτό, καὶ διχαστήκαμε ἁπλῶς, ἀνάμεσα στοὺς κυβερνῶντες ποὺ λένε σὲ ὅλα “ναί”, καὶ στοὺς ὑπόλοιπους ποὺ ἀντιδροῦμε διάσπαρτοι, σκόρπιοι, ἀναποτελεσματικοί.

 Τί μπορεῖ νὰ γίνει μετὰ τὸ κυπριακὸ “ὄχι”

.             Κατ’ ἀρχὰς πρέπει νὰ πιέσουμε τοὺς Ἕλληνες κυβερνητικοὺς ὑπευθύνους νὰ συμπαρασταθοῦν μὲ κάθε μέσο στὴν Κύπρο, ἔστω καὶ τώρα προτάσσοντας βέτο σὲ ὁποιοδήποτε μέτρο ποὺ θὰ σπρώχνει τὴν Κύπρο στὴ χρεωκοπία καὶ στὴν οἰκονομικὴ σφαγὴ τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου.
.             Κατὰ δεύτερο λόγο, θὰ πρέπει νὰ συγκροτήσουμε ἕνα ἀνοικτὸ καὶ ἄρρηκτο μέτωπο Ἑλλάδας καὶ Κύπρου σὲ ὅλα τὰ εὐρωπαϊκὰ ὄργανα καὶ νὰ καταστήσουμε σαφὲς ὅτι ἡ Κύπρος καὶ ἡ Ἑλλάδα θὰ ἔχουν κοινὴ μοίρα καὶ στάση. Κι ὅσο γιὰ τὸ ἐὰν θὰ πρέπει νὰ ἐγκαταλείψουμε ἐμεῖς καὶ ἡ Κύπρος τὸ εὐρώ, ὑπάρχει καὶ μία λλη ναλλακτικ στρατηγικ τν ποία υοθετε δη κα τ 25% τν… Γερμανν! ξοδος τς Γερμανίας π τ ερώ. Καὶ ἂς εἴμαστε βέβαιοι, πὼς αὐτὴ ἡ ἐπιλογὴ τὴν ἑπόμενη περίοδο θὰ γίνει ὅλο καὶ πιὸ ἑλκυστικὴ γιὰ πολλὲς δυνάμεις στὴ νότια Εὐρώπη καὶ θὰ ἀγγίξει καὶ τὸν στρατηγικῆς σημασίας ἄξονα Γαλλίας-Γερμανίας. Μόνο μὲ αὐτὴ τὴν ἀπειλή, ἡ ὁποία διατυπώνεται ἤδη στὴν Ἰταλία θὰ μπορέσουμε νὰ συμμετάσχουμε σὲ κάποια πιθανὴ συμμαχία τῶν λαῶν τοῦ νότου τῆς Εὐρώπης καὶ νὰ ἀποφύγουμε μία δική μας μονομερῆ ἔξοδο. Ἂν εἶναι ἡ εὐρωζώνη νὰ διαλυθεῖ, τὸ συμφέρον τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Κύπρου, εἶναι αὐτὸ νὰ μὴν πραγματοποιηθεῖ μὲ μόνα θύματα ἐμᾶς, ἀλλὰ νὰ ἀγκαλιάσει ὅλη τὴν εὐρωζώνη, ἔτσι ὥστε νὰ μποροῦμε νὰ οἰκοδομήσουμε ἐναλλακτικὲς συμμαχίες ποὺ δὲν θὰ μᾶς ἀφήσουν μόνους μας ἀπέναντι στοὺς νεοθωμανοὺς ποὺ καραδοκοῦν.

Πάντως, ἡ παροῦσα κρίση ἔφερε καὶ πάλι κοντὰ τοὺς Ἕλληνες τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Κύπρου, ἔσπασε ὅλα τὰ κατασκευασμένα ἐδῶ καὶ σαράντα χρόνια ἀρνητικὰ συναισθήματα καὶ στερεότυπα, καὶ κατέδειξε τν νότητα τς μοίρας μας γι τ καλ κα τ κακ καὶ εὐτυχῶς ὄχι μέσῳ ἀκόμα μιᾶς νέας ἐθνικῆς καταστροφῆς ἀλλὰ μέσῳ μίας πράξης ἀντίστασης.

 19 Μαρτίου 2013

Γιῶργος Καραμπελιᾶς

ΠΗΓΗ: infognomonpolitics.blogspot.gr

,

Σχολιάστε

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΤΟΥΡΚΟΠΟΙΗΣΗ «Τὸ τουρκικὸ κράτος ἔχει ἤδη καταλάβει τὶς ραδιοτηλεοπτικὲς συχνότητες τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, χωρὶς ἀκόμα νὰ χρειαστεῖ νὰ καταλάβει τὸ ἔδαφος τῆς Ἑλλάδας».

Νὰ παντήσουμε στν πολιτισμικ τουρκοποίηση
Τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ

.            Ἡ προβολὴ τοῦ «Σουλεϊμὰν» ἀπὸ τὸν ΑΝΤ-1 ξεχείλισε τὸ ποτήρι. Τουλάχιστον, σὲ ὅ,τι μὲ ἀφορᾶ, ἀνακάλυψα ἔντρομος, ἀπὸ τὶς ἑπτὰ ἡ ὥρα τὸ ἀπόγευμα μέχρι τὶς ἕντεκα τὸ βράδυ, στὰ ἰδιωτικὰ κανάλια μεγάλης ἀκροαματικότητας καὶ κατ’ ἐξοχὴν στὸ Μέγκα καὶ τὸν Ἀντένα (ἀλλὰ βέβαια δὲν μποροῦσε νὰ λείψει καὶ ὁ Ἄλφα), τ τουρκικ κράτος νὰ χει δη καταλάβει τς ραδιοτηλεοπτικς συχνότητες τς λληνικς Δημοκρατίας, χωρς κόμα ν χρειαστε ν καταλάβει τὸ δαφος τς λλάδας.

Ὁ νέο-ὀθωμανισμὸς εἰσβάλλει στὶς ραδιοτηλεοπτικὲς συχνότητες

.            Κάθε μέρα, ἀσταμάτητα καὶ συστηματικά, ἡ Τουρκία αἰχμαλωτίζει τὸ φαντασιακό, τὴ διασκέδαση καὶ τὴν ἀποβλάκωση τῶν Ἑλλήνων πού, ἀλαλιασμένοι ἀπὸ τὰ χαράτσια τῆς Μέρκελ, εἶναι ἕτοιμοι νὰ παραδοθοῦν, τουλάχιστον ἰδεολογικά, στὸν Νταβούτογλου καὶ τὸν Ἐρντογάν. Καὶ μιλάω γιὰ τὸ τουρκικὸ κράτος, διότι, ἀπὸ τὴν πρόχειρη τηλεθέαση αὐτῶν τῶν ἐκπομπῶν, ἐπὶ δύο ἡμέρες –κακῶς δὲν εἶχα ἀσχοληθεῖ ἐνωρίτερα–, διαπίστωσα πὼς εἶναι εἰδικὰ φτιαγμένες ὡς προπαγανδιστικὸ ὅπλο γιὰ τὴν ἐπανοθωμανοποίηση τῶν βαλκανικῶν λαῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων. Οἱ Τοῦρκοι, ποὺ παρουσιάζονται σ’ αὐτά, ζοῦν σὲ μυθικὲς ἐπαύλεις καὶ διαμερίσματα, οἱ γυναῖκες τους δὲν φορᾶνε φερετζὲ ἢ μαντήλα, οἱ σειρὲς ἀπαγορεύεται νὰ μεταγλωττιστοῦν καὶ μεταδίδονται μὲ ἑλληνικοὺς ὑποτίτλους, ὥστε νὰ θιζόμαστε στν τουρκικ γλώσσα, ἐνῶ, ὅσον ἀφορᾶ τὸν Σουλεϊμάν, οἱ γυναῖκες στὸ χαρέμι κυκλοφοροῦν σὰν πόρνες σὲ δυτικὸ πορνεῖο ἢ ἑλληνικὰ σήριαλ, γιὰ νὰ μὴν ξεφύγουν οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τὰ πολιτιστικά τους πρότυπα τῶν τελευταίων δεκαετιῶν.
.            Μὲ τὴν προβολὴ τοῦ Σουλεϊμὰν κάνουν ἕνα ἐπὶ πλέον βῆμα. Τὸ πρῶτο ἦταν ὁ ἐθισμὸς καὶ ἡ ἀποδοχή, μέσα ἀπὸ δῆθεν ἀνούσιες ἱστορίες, ὅπου οἱ «καθυστερημένοι» –ὅπως μὲ πληροφόρησαν φίλοι ποὺ γνωρίζουν τὰ τουρκικὰ– εἶναι «Κοῦρδοι» καὶ οἱ προοδευμένοι πάντοτε «Τοῦρκοι». Ἀφοῦ ἡ ἀφασικὴ ἑλληνικὴ κοινωνία, τὰ πειθήνια ὄργανα τῶν ἀφεντικῶν τους, οἱ δημοσιογράφοι, τὸ ΕΣΡ καὶ τὰ κόμματα δὲν ἔβγαλαν τσιμουδιὰ καὶ πέρασε μὲ ἐπιτυχία τὸ πρῶτο κύμα, ἦρθε ἡ σειρὰ γιὰ τὸ δεύτερο.
.            Τώρα πλέον, ἀφοῦ εἶχε φροντίσει πρῶτα ὁ ΣΚΑΪ νὰ ἀποδομήσει, μαζὶ μὲ ὅλη τὴν παρέα τῶν Βερέμηδων, τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία καὶ τὸ ’21, ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ ἀντικατασταθεῖ ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία ἀπὸ τὴν τούρκικη. Καθημερινά, τὴν ὥρα τῆς ὑψηλότερης τηλεθέασης, ἡ τουρκικὴ ἱστορία, ἐξωραϊσμένη, περνάει στὸν ἑλληνικὸ λαό, ἔτσι ὥστε νὰ ἐθιστεῖ σὲ αὐτὰ ποὺ πρόκειται νὰ ἀκολουθήσουν, τὴν ὑπαγωγὴ τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Κύπρου ἀπευθείας στὸ νέο-ὀθωμανικὸ οἰκοδόμημα.
.            Ἐξ ἄλλου, τόσοι καὶ τόσοι ἔχουν φροντίσει γι’ αὐτό. Οἱ κράχτες τῆς «ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας», παρὰ τὴν κατοχὴ τῆς Κύπρου, παρὰ τὸ casus belli, παρὰ τὶς ἀνοικτὲς παραβιάσεις στὸ Αἰγαῖο, ἔχουν κάνει τὴ δουλειά τους – τὸ Αἰγαῖο, ἐξ ἄλλου, κατ’ αὐτούς, «ἀνήκει στὰ ψάρια του», δηλαδὴ στὰ τουρκικὰ πολεμικὰ πλοῖα, καὶ τὶς τουρκικὲς θαλαμηγοὺς ἐσχάτως. Διανοούμενοι ποὺ μέχρι χθὲς ψωμιζόντουσαν στὶς Βρυξέλλες καὶ τὶς ποικίλες ΜΚΟ, ἀνακαλύπτουν πὼς ἡ «πρωτεύουσά» τους εἶναι ἡ Κωνσταντινούπολη καὶ ξημεροβραδιάζονται ἐκεῖ σὲ σεμινάρια, πανεπιστήμια καὶ καλοπληρωμένα συνέδρια. [Ἡ ἑλλαδικὴ ἐκκλησία ἔχει κομματιαστεῖ στὰ πέντε καὶ ἐπιδιώκεται ἡ πλήρης ὑπαγωγή της σὲ ἕνα πατριαρχεῖο πού, ἀντὶ νὰ διεκδικεῖ τὴν ἀπελευθέρωσή του ἀπὸ τὸ τουρκικὸ κράτος, ὑπονομεύει συστηματικὰ τὰ τελευταῖα ὑπολείμματα αὐτονομίας τῆς ἑλλαδικῆς ἐκκλησίας]* – καὶ ὁ «ἐθνικιστὴς» Χριστόδουλος δὲν εἶναι πλέον ἐδῶ.
.            Ἀκόμα καὶ διανοούμενοι, ποὺ κάποτε πρωτοστατοῦσαν στὶς κινητοποιήσεις γιὰ τὸ βιβλίο τῆς Ἱστορίας καὶ ἐνάντια στὸ σχέδιο Ἀνάν, ἀνακαλύπτουν τὴ γοητεία τοῦ νέο-ὀθωμανισμοῦ καὶ μᾶς καλοῦν σὲ ὑπαγωγὴ σ’ αὐτόν. Καὶ ὅλα αὐτά, σὲ ἕνα φόντο οἰκονομικῆς κρίσης, ξέφρενου οἰκονομισμοῦ κομμάτων, μέσων ἐνημέρωσης καὶ διανοουμένων, πού, ἐπικεντρώνοντας ἀποκλειστικὰ στὴν οἰκονομικὴ διάσταση τῆς κρίσης, συσκοτίζουν τὴ γεωπολιτικὴ καὶ τὴν πολιτισμική της διάσταση, ἐν τέλει τὸ ἴδιο τὸ πρόβλημα τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἐπιβίωσής μας ὡς ἔθνος.

Ὑπερέβησαν τὰ ἐσκαμμένα

.            Μέσα σ’ ὅλα αὐτά, λοιπόν, γιατί ὄχι καὶ ὁ Σουλεϊμάν, ποὺ μπορεῖ νὰ πολιόρκησε καὶ νὰ σφαγίασε τοὺς Κερκυραίους μὲ τὸν Μπαρμπαρόσα, μπορεῖ νὰ ὑποχρέωσε ὅλους τοὺς χριστιανοὺς γαιοκτήμονες νὰ ἐξισλαμιστοῦν, μπορεῖ νὰ ἐξεστράτευσε ὁ ἴδιος ἐνάντια στὴ Ρόδο, ἀλλά, εἶχε χριστιανὲς σκλάβες στὸ χαρέμι του, καὶ ἐρωτεύτηκε μία ἀπ’ αὐτές!
.            Τί ἄλλο θὰ ἐπιθυμοῦσαν οἱ ἐκπρόσωποι μιᾶς ἐλὶτ καὶ μιᾶς μεταπρατικῆς τάξης ποὺ πάντα ἔψαχνε ἕνα ἀφεντικὸ νὰ ὑπηρετεῖ καὶ νὰ τὴν πληρώνει. Ἀφοῦ τὰ ἔφερε ἡ ἱστορία νὰ μὴν ἀρκοῦν πλέον οἱ δυτικοὶ καὶ ὁ τουρκικὸς νέο-ὀθωμανισμὸς νὰ ξεπροβάλλει καὶ πάλι στὸ ἱστορικὸ προσκήνιο, τί νὰ κάνουν οἱ ἄνθρωποι; Ἔχουν «οἰκογένεια», κανακάρηδες στὸ Χάρβαρντ, ἐξοχικὰ στὴ Μύκονο καὶ στὸ Πήλιο, σκάφη, λογαριασμοὺς στὴν Ἑλβετία, καὶ ὅλα αὐτὰ ἀπαιτοῦν καὶ μερικὲς «ὑποχωρήσεις». Ἐν τέλει, ὑπάρχει διέξοδος ἀπὸ τὴν κρίση! Πῶς τὰ κατάφερε ἡ «σκλάβα Ἀλεξάνδρα» νὰ γίνει κυρία φορώντας… γαλλικὲς τουαλέτες στὸ χαρέμι τοῦ Σουλεϊμάν; Δὲν θὰ προσλάβει καὶ ὁ κ. Ἐρντογὰν μερικοὺς καναλάρχες καὶ μεγαλοδημοσιογράφους γιὰ θυρωροὺς παρατρεχάμενους καὶ γιουσουφάκια; Ὅσο γιὰ τὸν ἑλληνικὸ λαό, τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία, τὶς μνῆμες του, τόσα χρόνια κάνουν ὅ,τι μποροῦν γιὰ νὰ τὰ ξεθεμελιώσουν. Τώρα λοιπὸν εἶναι ἡ ὥρα νὰ βάλουν ἀνοικτὰ τὸν Τοῦρκο κατακτητὴ στὸ μυαλό του καὶ στὸ «φαντασιακό» του.
.            Ἐπειδὴ ὅμως ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ «τρελοί», καὶ εἴμαστε πολλοί, γιὰ νὰ μὴν πῶ ἡ πλειοψηφία, ποὺ δὲν ἐνδιαφερόμαστε γιὰ τὸ ἂν θὰ βγοῦμε στὰ κανάλια τους, ἂν θὰ γράψουμε στὶς φυλλάδες τους, ποὺ δὲν μᾶς κρατᾶνε ἀπὸ πουθενά, γιατί δὲν ὑποταχτήκαμε ποτὲ στὴ θλιβερὴ μικροεξουσία καὶ τοὺς ἐκβιασμούς τους, δὲν πρόκειται νὰ σιωπήσουμε, οὔτε θὰ τοὺς ἀφήσουμε νὰ συνεχίζουν ἀτιμωρητὶ τὸ καταστροφικό τους ἔργο. Τὸ λάθος μας, καὶ τὸ ἀναγνωρίζουμε, εἶναι ὅτι, μέσα στὴν παραζάλη τῆς ἀποκλειστικῆς ἐνασχόλησης μὲ τὸ μνημόνιο καὶ μὲ τὸν πράκτορα Γιωργάκη, φήσαμε ατ τ συστηματικ πλύση γκεφάλου το νέο-θωμανισμο νὰ γκατασταθε στ χώρα καί, σήμερα, θ πρέπει ν καταβάλουμε πολλαπλάσιες προσπάθειες γι ν τν ναχαιτίσουμε. Ὅμως, ἂς εἶναι βέβαιοι ὅτι θὰ κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε.

Νὰ ἀντιδράσουμε ἐδῶ καὶ τώρα

.            Πρὶν ἀπ’ ὅλα, καλοῦμε ὅλους τοὺς δημοσιογράφους ποὺ σέβονται τὸν ἑαυτό τους (ἐὰν ὑπάρχουν ἀκόμα τέτοιοι) καὶ δουλεύουν σ’ αὐτὰ τὰ μέσα ἐνημέρωσης, νὰ πάρουν θέση, μὲ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο, καὶ νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Τί λέει ἄραγε ἡ λαλίστατη ΕΣΗΕΑ τοῦ κ. Τρίμη;
.            Δεύτερον, ἀπαιτοῦμε ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸ Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης νὰ παρέμβει γιὰ ἀνοικτὴ παραβίαση τῶν συνταγματικῶν ἀρχῶν ποὺ διέπουν τὴ λειτουργία τῶν μέσων ἐνημέρωσης σὲ μία χώρα ποὺ ἐξακολουθεῖ νὰ λέγεται Ἑλλάδα.
.            Τρίτον, καλοῦμε τὰ κόμματα νὰ πάψουν νὰ τηροῦν σιγὴ ἰχθύος, καὶ νὰ πάρουν θέση. Δὲν καταλαβαίνω γιὰ ποιὸ λόγο ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἀρνήθηκε –καὶ σωστὰ– στὸ παρελθὸν νὰ δώσει συνέντευξη στὸ τηλεοπτικὸ κανάλι ΜΕΓΚΑ καὶ σήμερα σιωπᾶ, ἀπέναντι στὴν πολιτισμικὴ γενοκτονία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν καταλαβαίνω γιατί ὁ Πάνος Καμένος καὶ οἱ Ἀνεξάρτητοι Ἕλληνες σιωποῦν. Φοβοῦνται μήπως τοὺς καναλάρχες, καὶ θέλουν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι θὰ ἀντιταχθοῦν στοὺς δανειστὲς καὶ στὶς τουρκικὲς παραβιάσεις;
.            Τέταρτον, καλοῦμε τοὺς διανοουμένους, ποὺ εὔκολα βάζουν τὴν ὑπογραφή τους σὲ ὁποιοδήποτε κείμενο ἀφορᾶ –καὶ σωστὰ– λαοὺς ποὺ βρίσκονται στὰ πέρατα τοῦ κόσμου, νὰ διαμαρτυρηθοῦν ἐπιτέλους γι’ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὴ χώρα τους. Καλοῦμε τὴν Ἀκαδημία, τὶς ἑνώσεις ἠθοποιῶν. Καλοῦμε τὶς ὁμογενειακὲς ὀργανώσεις νὰ κινητοποιηθοῦν ἄμεσα.
.            Τέλος, ξέροντας πὼς μόνο ὁ πατριωτισμὸς τῶν Ἑλλήνων μπορεῖ νὰ ὑποχρεώσει τοὺς ἀνενδοίαστους καναλάρχες καὶ ἰδιοκτῆτες νὰ ἀνακρούσουν πρύμναν, τοὺς καλοῦμε νὰ ὀργανώσουμε μαζὶ τὸ μποϊκοτὰζ αὐτῶν τῶν μέσων ἐνημέρωσης καὶ τῶν ἑταιρειῶν ποὺ διαφημίζονται σ’ αὐτὲς τὶς ἐκπομπές, νὰ κινητοποιηθοῦμε μὲ ὅλα τὰ μέσα γιὰ τὴν ἀπόσυρσή τους.
.            Ἡ μάχη αὐτὴ εἶναι συνέχεια, ἀλλὰ κατὰ πολὺ εὐρύτερη, ἐκείνης ποὺ δώσαμε γιὰ τὴν ἀπόσυρση τοῦ βιβλίου τῆς Ἱστορίας τῆς Ἕκτης Δημοτικοῦ καὶ πρέπει νὰ τὴν διεξαγάγουμε μὲ ὅλα τὰ πρόσφορα μέσα, στέλνοντας μαζικὲς διαμαρτυρίες σὲ κόμματα, δημοσιογράφους καὶ κανάλια νὰ πάρουν θέση, ὑπογράφοντας σὲ κείμενα διαμαρτυρίας μὲ χιλιάδες ὑπογραφὲς ποὺ πρέπει νὰ σταλοῦν σὲ ὅλους αὐτούς, πραγματοποιώντας, ἂν χρειαστεῖ, ἀκόμα καὶ συγκεντρώσεις ἔξω ἀπὸ τὰ κανάλια ποὺ τὴ γενοκτονία τῆς μνήμης τοῦ ἑλληνισμοῦ τὴν μεταβάλουν πλέον σὲ ἐμφύτευση μιᾶς νέας πλαστῆς ἀφήγησης, ποὺ ἐκθειάζει τοὺς σφαγεῖς, τοὺς βιαστὲς καὶ τοὺς καταπιεστές μας.

.           Καὶ σήμερα, 6 Σεπτεμβρίου, δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε πὼς εἶναι ἡμέρα μνήμης γιὰ τὴν ἐξόντωση τοῦ ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινούπολης, στὰ Σεπτεμβριανὰ τοῦ 1955, καὶ ἔχουν περάσει μόλις ἐνενήντα χρόνια ἀπὸ τὴ γενοκτονία τῆς Σμύρνης καὶ τοῦ μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ. Καὶ ἂν ὁ Ἀντένα καὶ τὸ Μέγκα ἀποφάσισαν νὰ τὰ ἑορτάσουν μὲ τὸν τρόπο τους, ἀποκρύπτοντάς τα καὶ ἐν τέλει ἐκθειάζοντάς τα, μποροῦμε καὶ ἐμεῖς μὲ τὸν δικό μας.

Γιῶργος Καραμπελιᾶς
6 Σεπτεμβρίου 2012

Υ.Γ Μία μικρή ἔνδειξη γιὰ τὸ ὄτι οἱ Ἕλληνες εἶναι ὄντως διατεθειμένοι νὰ ἀντιδράσουν, ἀποτελεῖ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι μέσα σὲ 24 ὧρες τὸ κείμενο τῶν ὑπογραφῶν τῆς «Κίνησης Πολιτῶν Ἄρδην», γιὰ τὴν ἀπόσυρση τοῦ «Σουλεϊμάν» συγκέντρωσε ἤδη 4.000 ὑπογραφές.

Γιὰ νὰ ὑπογράψετε καὶ ἐσεῖς, πατῆστε εδώ 

* Σημ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἡ τοποθέτηση αὐτὴ ἀπηχεῖ ἐθνοκεντρικὴ κατανόηση τῆς Ἐκκλησίας, πράγμα ποὺ ὑπονομεύει τὴν ὀρθόδοξη θεολογία.

 ΠΗΓΗ: kostasxan.blogspot.gr 

, ,

1 Σχόλιο

ΟΙ ΔΕ … ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΥ;

Τί ἀπέγιναν οἱ «Ἀγανακτισμένοι»;
τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ
[ἀπὸ τὴν ἐφημ. «Ρήξη»]

.            Ἐδῶ καὶ τρεῖς μῆνες, τὸ κίνημα τῶν «Ἀγανακτισμένων» μοιάζει νὰ ἔχει σιγήσει, τὴ στιγμὴ πού, ἀντίθετα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐντείνει τὶς κινητοποιήσεις ἐνάντια στὴ νέα «ντρίπλα» τῶν καθεστωτικῶν δυνάμεων, μὲ τὴν κυβέρνηση Παπαδήμου καὶ τὴν προσχώρηση/ἐγκλωβισμὸ τοῦ Σαμαρᾶ στὸ μνημονιακὸ στρατόπεδο.
.           Τὴν ὥρα ποὺ ἔρχονται τὰ χειρότερα, μὲ τὸ νέο μνημόνιο καὶ τὸ ὁριστικὸ ξεπούλημα τῆς χώρας, λείπει ἡ ἰσχυρὴ λαϊκὴ πίεση ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ τὰ ἀποτρέψει καὶ νὰ στριμώξει τὸ πολιτικὸ σύστημα. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἐφικτό, διότι ἡ συναίνεση τῶν κομμάτων καὶ ἡ ἐσωτερικὴ συνοχὴ τοὺς κρέμεται ἀπὸ μία κλωστή, ὅπως φάνηκε καὶ στὶς πρόσφατες ψηφοφορίες στὴ Βουλή. Θὰ ἀρκοῦσε μία ἰσχυρὴ λαϊκὴ πίεση γιὰ νὰ σπάσει.
.           Καὶ ὅμως, αὐτὴ λαϊκ πίεση πουσιάζει τν κρισιμότερη στιγμή. Γιατί ἄραγε; Μήπως ἔπαψε ὁ λαὸς νὰ εἶναι ἀγανακτισμένος καὶ ἀηδιασμένος; Ὄχι βέβαια! Ἀντίθετα, ὅπως καταγράφεται σὲ ὅλες τὶς δημοσκοπήσεις, ἀκόμα καὶ στὴ στροφὴ τῶν καθεστωτικῶν ΜΜΕ, ποὺ ἔχουν γίνει  ὄψιμα καὶ μὲ τὸ ἀζημίωτο «ἀντιμνημονιακά», ἡ ἀντίθεση τοῦ λαοῦ ἔχει γίνει καθολική.
.           Πρέπει λοιπὸν ἀλλοῦ νὰ ἀναζητήσουμε τὶς αἰτίες αὐτῆς τῆς λαϊκῆς ἀπουσίας, τὴν ὥρα ποὺ κινδυνεύουμε νὰ μᾶς περάσουν ὁριστικὰ τὴ θηλιὰ στὸ λαιμό.

Ἀνασύνταξη τοῦ συστήματος ἀπὸ τὰ «ἀριστερὰ»
[βλ. σχετ.: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/01/28/μήπως-ἐπιβεβαιώνονται-ὁ-κόσμος-θὰ-σι/]

 .           Τὁ σύστημα ἀμύνεται μὲ νύχια καὶ μὲ δόντια ἀπέναντι στὴ διαφαινόμενη κατάρρευσή του καὶ ὅλο καὶ περισσότερο κινητοποιεῖ τοὺς θεσμοποιημένους ἀντιπάλους του, τὴν ἀντιπολίτευση τῆς αὐτοῦ Μεγαλειότητας.
.           Ὁ Γεώργιος Παπανδρέου, ποὺ προσωποποιοῦσε ἀνοικτὰ τὸ κόμμα τῶν σοσιαληστῶν, τὴν προδοσία καὶ τὴν παράδοση τῆς χώρας, ἀπομακρύνθηκε, καὶ στὴ θέση του μπῆκε ἕνας «ἀόρατος» τραπεζίτης. Ταυτόχρονα σύρθηκε ὁ Σαμαρᾶς  νὰ βρεθεῖ στὸ τραπέζι τῶν κουίσλιγκ, συνυπεύθυνος γιὰ τὴ συνέχεια.
.           Ὅμως αὐτὸ δὲν θὰ ἀρκοῦσε γιὰ νὰ σιγήσουν οἱ «ἀγανακτισμένοι». Οὔτε ἀρκοῦσαν τὰ τάγματα ἐφόδου τοῦ Παπουτσῆ, ποὺ μὲ δολοφονικὴ μανία κτυποῦσαν τὸ κίνημα. Χρειαζόταν ἡ συμβολὴ τῶν καθεστωτικῶν δυνάμεων τῆς «ἀντιπολίτευσης». Ἡ κρίση τοῦ δικομματισμοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ μεταφραστεῖ σὲ ἐνίσχυση τῶν κομμάτων τῆς θεσμικῆς ἀντιπολίτευσης.  Καὶ δὲν πρόκειται μόνο γιὰ τὸ φούσκωμα τοῦ ἀποκόμματος τοῦ παλιοῦ Συνασπισμοῦ, τῆς ΔΗΜΑΡ μὲ τὸν Φώτη Κουβέλη καὶ τὴ Ρεπούση, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴ διοχέτευση τῆς λαϊκῆς ἀγανάκτησης στὰ ἐλεγχόμενα κανάλια τῆς Ἀριστερᾶς.
.           Τωόντι, στὴν πρώτη φάση, ὅλες αὐτὲς οἱ δυνάμεις, ποὺ ἐπὶ τόσα χρόνια καλλιεργοῦσαν τὸν ἐθνομηδενισμό, τὴν πολυπολιτισμικότητα, τὸν εὐρωπαϊσμό, μαζὶ μὲ τὶς κυβερνήσεις τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ τῆς Νέας Δημοκρατίας, τρόμαξαν μπροστὰ σὲ ἕνα ἀκηδεμόνευτο μαζικὸ λαϊκὸ κίνημα, ποὺ ἐμφανίστηκε μὲ μόνο σύμβολο τὴν ἑλληνικὴ σημαία. Καὶ ἔκαναν ὅ,τι μποροῦσαν γιὰ νὰ τὸ ὑπονομεύσουν. Τὸ ΚΚΕ  τὸ συκοφάντησε ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ὁ Σύριζα στὴν ἀρχὴ τὸ ἀπέρριπτε, ἐνῶ στὴ συνέχεια προσπάθησε νὰ τὸ ἀλλοιώσει καὶ νὰ τὸ βάλει στὰ ἀκίνδυνα καλούπια τῆς ψευδοαριστερῆς ἀντιπολίτευσης. Χαρακτηριστικὴ ὑπῆρξε ἡ ἀντίθεση στὴν πλατεία Συντάγματος, ἀνάμεσα στὴ «ἐπάνω» πλατεία, τοῦ λαοῦ, τὴν ὁποία θεωροῦσαν ἐθνικιστική,  καὶ τὴν «κάτω» πλατεία, ὅπου ἦταν μαζεμένα ὅλα τὰ γκρουπούσκουλα. ς θυμηθομε τί προσπάθειες καναν γι ν διωχθε λληνικ σημαία, σύμβολο τς ντίστασης το νιαίου λληνικο λαο, π τς πλατεες. Τέλος, ἐπιστρατεύτηκαν καὶ οἱ «ἔνοπλες» δυνάμεις τοῦ στρατοπέδου. Οἱ ψευδώνυμοι ἀντιεξουσιαστές, οἱ ὁποῖοι στὴν πραγματικότητα παρασιτοῦν στὴ συγκεκριμένη ἐξουσία, καὶ εἶχαν ταχθεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἐνάντια στὸ κίνημα. Ἐξ ἄλλου συμμερίζονται τὰ ἴδια ἰδεολογικὰ καὶ πολιτισμικὰ πρότυπα μὲ τοὺς δῆθεν ἀντιπάλους τους – τ μίσος τς πατρίδας, τν ξενομανία, τν κρατο τομικισμ κα τ λογική του πλιάτσικου. Καὶ ἔκαναν ὅ,τι μποροῦσαν γιὰ νὰ προβοκάρουν καὶ νὰ διαλύσουν τὸ κίνημα.
.           Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ τελευταία μεγαλειώδης συγκέντρωση στὴν πλατεία Συντάγματος,  στὶς 20 Ὀκτωβρίου 2011, ὅταν κουκουλοφόροι καὶ κνίτες, ὁ καθένας ἀπὸ τὴν πλευρά του, διέλυσαν –μὲ τὴ συμβολὴ τῆς ἀστυνομίας τοῦ Παπουτςῆ– τὴν τελευταία μεγάλη συγκέντρωση τοῦ κινήματος.

 Οἱ ἀνεπάρκειες τῶν «ἀγανακτισμένων»

.           Ὡστόσο ὑπάρχει καὶ μία δεύτερη αἰτία γι’ αὐτὴν τὴ σιγή, οἱ ἀδυναμίες τοῦ ἴδιου τοῦ κινήματος τὸ ὁποῖο, ἀπέναντι σὲ τόσες ἐπιθέσεις, ἀπὸ τοὺς κρανοφόρους  ἕως τοὺς… κουκουλοφόρους, δὲν κατόρθωσε νὰ ἀντισταθεῖ ἀποτελεσματικά. Δὲν κατόρθωσε νὰ ἀποκτήσει μία ἑνιαία κατεύθυνση καὶ στόχευση. Δὲν διατύπωσε ἕνα συνεκτικὸ πρόγραμμα, δὲν ἐπιχείρησε ἔστω  νὰ συγκροτήσει ἕνα εὐρὺ ἀντιμνημονιακὸ μέτωπο. Γι’ αὐτό, καὶ παρότι ἀντιστάθηκε  μὲ νύχια καὶ μὲ δόντια, ὁδηγήθηκε προσωρινὰ στὴ σιγὴ καὶ μάλιστα τὴ χειρότερη στιγμή.
.           Στὸ ἐπίπεδο τῆς πλατείας, δὲν μπόρεσε νὰ αὐτοοργανωθεῖ ἀποτελεσματικὰ γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὰ ΜΑΤ καὶ τοὺς κουκουλοφόρους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συρρικνωθεῖ ἡ μαζική του ἔκφραση.
.           Στὸ ἐπίπεδο τῆς ἰδεολογικῆς συνοχῆς, ἀπέτυχε νὰ διαμορφώσει ἕνα ρεαλιστικὸ καὶ συνεκτικὸ πρόγραμμα ἄρνησης τοῦ μνημονίου καὶ ταυτόχρονης σωτηρίας τῆς πατρίδας. Ἀντίθετα, παρασύρθηκε πολὺ συχνὰ ἀπὸ τυχοδιῶκτες, ἐξημμένες κεφαλές, κάποτε καὶ ψυχιατρικὲς περιπτώσεις, σὲ δρόμους ἀδιέξοδους. Καὶ τὸ σύστημα ἔσπευσε νὰ χρησιμοποιήσει τέτοιες περιπτώσεις, ὅπως κάνουν τὰ λαμόγια- ἐπιχειρηματίες, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν  τὰ κανάλια, τὰ ραδιόφωνα καὶ τὶς ἐφημερίδες ποὺ ἐλέγχουν, γιὰ νὰ ἐπιταχύνουν τὴ χρεωκοπία τῆς χώρας, τὸ πέρασμα στὴ δραχμὴ σὲ συνθῆκες κατάρρευσης, ὥστε νὰ μηδενίσουν τὰ χρέη καὶ τὶς ζημιές τους. Γι’ αὐτὸ προβάλλουν τὶς πιὸ ἀδιέξοδες καὶ ἀκίνδυνες γιὰ τὸ σύστημα στρατηγικές.  […];
.           Τὸ ἴδιο, δυστυχῶς, συνέβη στὸ ἐπίπεδο του «ἀντιμνημονιακοῦ μετώπου». Ἕνα τέτοιο μέτωπο, σὲ μίνιμουμ βάση, ἀποτελοῦσε αἴτημα καὶ ζητούμενο τοῦ λαοῦ γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἀπαντήσει καὶ σὲ ἕνα στοιχειῶδες πολιτικὸ καὶ ἐκλογικὸ ἐπίπεδο. Καὶ ὅμως, ἐνάμιση χρόνο μετὰ τὴν ἔκφραση αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος ἀπὸ πολλὲς δυνάμεις, ὄχι μόνο δὲν συγκροτήθηκε κάτι ἀνάλογο, ἀλλὰ ἀντίθετα ἐνισχύθηκαν καὶ πάλι τὰ κόμματα τῆς ξεπερασμένης ἀντιπολίτευσης.
.           Χαρακτηριστικὸς ὑπῆρξε ὁ ρόλος τοῦ Μίκη Θεοδωράκη καὶ τῶν πρωτοβουλιῶν του, τῆς «Σπίθας» καὶ τῆς «ΕΛΑΔΑς», ποὺ φάνηκαν νὰ σαρκώνουν τὴν ἐλπίδα γιὰ τὴ συγκρότηση ἑνὸς τέτοιου μετώπου. Καὶ ὅμως, αὐτὰ τὰ σχήματα ἀπέκλεισαν τὴν πιθανότητα  πολιτικῆς μετεξέλιξής τους καὶ συμμετοχῆς στὶς ἐκλογές, ὥστε νὰ ἐκφραστεῖ ἡ λαϊκὴ ἀγανάκτηση. Ἔτσι, μὲ ἐσωστρέφεια, ἀποχωρήσεις καὶ διαγραφές, ἡ «Σπίθα» αὐτοσυρρικνώθηκε, ἐνῶ ἡ «ΕΛΑΔΑ» κατέληξε, πρὶν κἂν γεννηθεῖ, σὲ μετωπικὸ σχῆμα τοῦ Συνασπισμοῦ, τὸ ὁποῖο διαχειρίζονται διάφοροι αἰώνιοι μεταλλαγμένοι Κνίτες.
.           Ἐν τέλει, ὅπως καταγράφεται καὶ στὶς δημοσκοπήσεις, ἕνα μεγάλο μέρος τῶν «ἀγανακτισμένων» ἀναγκάζεται νὰ καταφύγει στὰ γνωστὰ κόμματα, ὑπεύθυνα γιὰ τὴν κατάντια τῆς μεταπολίτευσης. Οἱ ὀργανωτικὲς πρωτοβουλίες ποὺ ἀναλήφθηκαν ἀπὸ τὸν Θεοδωράκη, ἀντὶ νὰ δώσουν πολιτικὴ διέξοδο στοὺς ἀγανακτισμένους, μπλόκαραν στὴν πράξη –ἠθελημένα ἢ ἀθέλητα, δὲν ἔχει σημασία– τὴ δυνατότητα συγκρότησης ἑνὸς τέτοιου μετώπου καὶ λειτούργησαν  ἀρνητικὰ γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ κινήματος.

 Τί νὰ κάνουμε

.           Αὐτὲς οἱ ἀδυναμίες, ἀπαντοῦν ἐκ τοῦ ἀντιθέτου, καὶ στὰ αἰτήματα ποὺ τίθενται ἐπιτακτικὰ σήμερα: Ἐπανεμφάνιση τοῦ κινήματος, πιὸ ὀργανωμένου στὶς «πλατεῖες» τῆς χώρας, ἰδεολογικὴ διαύγαση καὶ διαμόρφωση μίνιμουμ θέσεων, συγκρότηση ἑνὸς πολιτικοῦ ὑποκειμένου, ποὺ θὰ ἀποτελέσει τὴ βάση γιὰ ἕνα αὐθεντικὸ ἀντιμνημονιακὸ μέτωπο.  Καὶ τώρα, ἄμεσα, κινητοποίηση, γιὰ νὰ ἀποφευχθεῖ ἡ καταστροφὴ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ νέου μνημονίου.
.           Οἱ ἀγανακτισμένοι πρέπει νὰ μεταβληθοῦν σὲ ἕνα πατριωτικό, κοινωνικὸ καὶ ἀντιμνημονιακὸ κίνημα,  διότι διαφορετικὰ παραμονεύουν καὶ ἄλλοι – οἱ φαιοχίτωνες–  μνηστῆρες, ποὺ θὰ ἐπιχειρήσουν νὰ ἐκτρέψουν καὶ νὰ χρησιμοποιήσουν τὴ λαϊκὴ ἀγανάκτηση.
.           Τὸ σενάριο παίχτηκε καὶ ἀλλοῦ, στὸ παρελθόν. Ἂν ἀφήσουμε τοὺς τυχοδιῶκτες καὶ τὴν ἐθνομηδενιστικὴ χαβιαροαριστερὰ νὰ λυμαίνονται τὸ κίνημα τῶν ἀγανακτισμένων, σὲ συνθῆκες καθολικῆς καὶ καταλυτικῆς κρίσης τῆς χώρας, τότε ἀναπόφευκτα θὰ προβάλουν καὶ ἄλλες αὐταρχικές, φαιὲς ἀπαντήσεις στὴν κρίση.
.           Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος, ἄμεσα, εἴναι  ἡ διαιώνιση  τῆς κυβέρνησης Παπαδήμου, ἢ ἡ ἀκυβερνησία, ποὺ θὰ ἐπιτρέψει στὶς ἀντιδημοκρατικὲς λύσεις νὰ ἐπιβληθοῦν. Γι’ αὐτὸ ἐξ ἄλλου πασχίζουν  τὰ ἐσχάτως «ἐπαναστατικοποιημένα»  κανάλια καὶ ραδιόφωνα!

 ΠΗΓΗ: ardin-rixi.gr

, , ,

Σχολιάστε

ΝΑ ΣΤΗΡΙΧΤΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Νὰ στηριχτοῦμε στὶς δικές μας δυνάμεις

 Τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ

.           Μία ἀδιάψευστη ἔνδειξη τῆς σαπίλας τῶν ἑλληνικῶν ἐλὶτ εἶναι ἡ ἀπουσία ὁποιασδήποτε πρωτοβουλίας γιὰ ἐνίσχυση τῆς ἀλληλεγγύης καὶ τῆς συνοχῆς τῆς κοινωνίας ἀπὸ τὸ σύνολο τῶν πολιτικῶν, «πνευματικῶν» καὶ οἰκονομικῶν ἐλὶτ τῆς χώρας. Σήμερα, οἱ Ἕλληνες ἐφοπλιστὲς παραμένουν ἀκόμα ἰδιοκτῆτες τοῦ μεγαλύτερου ἐμπορικοῦ στόλου στὸν κόσμο, μὲ παραγγελίες πολλῶν δεκάδων δισεκατομμυρίων. Ἕλληνες ἐπιχειρηματίες, τραπεζίτες, πολιτικοὶ καὶ ἄλλοι χρυσοκάνθαροι διαθέτουν καταθέσεις ἑκατοντάδων δισεκατομμυρίων στὸ ἐξωτερικό. Μερικὲς ἑκατοντάδες χιλιάδες Ἕλληνες ἔχουν ἕνα σημαντικὸ ὕψος καταθέσεων καὶ σημαντικὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα.
.           Ἂν ὅλοι οἱ Ἕλληνες, μὲ πρωτοστάτες τοὺς ὑπουργούς, τοὺς βουλευτές, τοὺς συνδέσμους τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ τῶν βιομηχάνων, τοὺς τραπεζίτες, τοὺς κατασκευαστές, τοὺς ἰδιοκτῆτες ΜΜΕ, τοὺς «συνδικαλιστὲς» τύπου Παναγόπουλου, μὲ ἀμοιβὲς δεκάδες χιλιάδες εὐρὼ τὸν μήνα, καὶ τοὺς μεγαλοδημοσιογράφους, ἐννοοῦσαν στὰ σοβαρὰ αὐτὰ ποὺ λένε, ὅτι «ὅλοι θὰ πρέπει νὰ συνεισφέρουμε γιὰ τὸ ξεπέρασμα τῆς κρίσης», θὰ εἶχαν ἤδη ξεκινήσει μία ἐκστρατεία γιὰ ἕνα ἐσωτερικὸ ὁμολογιακὸ δάνειο, μὲ χαμηλὸ ἐπιτόκιο, γιὰ νὰ δανείσουν τὸ ἑλληνικὸ κράτος.
.           Ἂν οἱ σύνδεσμοι τῶν ὁμογενῶν, ἰδιαίτερα στὶς ΗΠΑ καὶ τὴν Αὐστραλία, κινητοποιοῦνταν πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση, σήμερα θὰ ἦταν ἄλλη ἡ κατάσταση τῆς χώρας.
.           Θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξει μία σοβαρὴ χρηματοδότηση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, ὕψους δεκάδων δισεκατομμυρίων, θὰ ἐνισχυόταν ὄντως ἡ ἐθνικὴ συνοχὴ καὶ οἱ Ἕλληνες θὰ μποροῦσαν νὰ ἀντιμετωπίσουν ἑνωμένοι τὴν κρίση.
.           Οἱ Ἕλληνες κάποτε διεξῆγαν μεγάλους ἐθνικοὺς ἀγῶνες στηριζόμενοι κατ’ ἐξοχὴν στὴν οἰκονομικὴ συμπαράσταση τῶν συμπατριωτῶν τους. Οἱ Ζωσιμάδες, ὁ Βαρβάκης, ὁ Σίνας, ἀκόμα καὶ ὁ Συγγρός, ὁ Ἀβέρωφ, μοναστήρια καὶ Μητροπολίτες, οἱ χιλιάδες τῶν μικρῶν καὶ μεγάλων εὐεργετῶν, στήριξαν τὴν ἐκπαίδευση κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας, χρηματοδότησαν τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία καὶ τὴν Ἐπανάσταση, ἐνίσχυσαν τὸν ἑλληνικὸ στόλο στοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους. Συχνὰ αὐτοὶ οἱ ἐθνικοὶ εὐεργέτες ἦταν στυγνοὶ καπιταλιστές, ὅπως ὁ Συγγρός. Κι ὅμως, παράλληλα, ἦταν διατεθειμένοι νὰ ξοδέψουν ἁπλόχερα γιὰ τὶς ἀνάγκες τῆς πατρίδας, ἐπιστρέφοντας ἔτσι ἕνα μέρος ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἶχαν καρπωθεῖ.
.           Σήμερα δὲν βρέθηκε οὔτε ἕνας –ἔνας– πολιτικός, ἐπιχειρηματίας, μεγαλοδημοσιογράφος ποὺ νὰ βάλει τὸ χέρι στὴν τσέπη, δὲν βρέθηκε οὔτε ἕνας νὰ κάνει ἔστω αὐτὸ ποὺ ἔκαναν οἱ ἰταλοὶ καπιταλιστές.
.           Ο λληνες ντιμετωπίζουν τν κρίση καθένας μόνος του κα ο μόνες πρωτοβουλίες λληλεγγύης ρχονται π τ κάτω, π μάδες πολιτν κα π τν κκλησία.
.           Καὶ γι’ αὐτὴν τὴν κατάντια δὲν εὐθύνεται μόνο τὸ «πνεῦμα τῆς ἐποχῆς», ὁ ἀτομικισμός, ὁ καταναλωτισμός. Εὐθύνονται, πρὶν ἀπ’ ὅλα, ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ πασχίζουν νὰ ἀποδομήσουν τὴν Ἱστορία μας, νὰ κόψουν τὶς ρίζες μας, νὰ μᾶς μεταβάλουν σὲ ἀγέλη χωρὶς ταυτότητα.
.           Καὶ ἔρχονται σήμερα νὰ τὰ ζητήσουν ὅλα ἀπὸ τοὺς μισθωτούς, τοὺς συνταξιούχους, τοὺς ἄνεργους, τοὺς ἀγρότες, τοὺς μικρέμπορους, τοὺς «μικρομεσαίους», μὲ περικοπές, χαράτσια, φοροεπιδρομές, ἀπολύσεις. Οἱ ἴδιοι δὲν εἶναι διατεθειμένοι νὰ παραχωρήσουν τίποτε!
.           Ὁ περιβόητος Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, ποὺ κινδυνεύει νὰ γίνει πιὸ ἀναξιόπιστος ἀπ’ ὅλους τους ἄλλους, ξέρει μόνο νὰ διαμαρτύρεται, ἐπειδὴ τὸν κράζουν οἱ πολίτες.
.           Εἶναι καιρός, λοιπόν, νὰ ἀναλάβει μία πρωτοβουλία, ἂν θέλει νὰ μειωθεῖ ἡ λαϊκὴ κατακραυγὴ ἐναντίον του. Νὰ δημιουργήσει μία ἀνεξάρτητη καὶ ὑπεράνω ὑποψίας ἐπιτροπὴ ἐλέγχου, ποὺ θὰ ἀναλάβει τὴν διαχείριση ἑνὸς ὁμολογιακοῦ δανείου, στὸ ὁποῖο, πρῶτος αὐτός, θὰ συνεισφέρει ἕνα σημαντικὸ ποσὸν καὶ ἀμέσως ὕστερα ἀπὸ αὐτὸν ὁ πρωθυπουργός, ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ καὶ οἱ βουλευτές, μὲ ἕνα ὑποχρεωτικὸ μίνιμουμ συμμετοχῆς, ποὺ νὰ ἀνέρχεται σὲ μερικὲς δεκάδες χιλιάδες εὐρώ. Ἀμέσως μετὰ θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν οἱ ἐφοπλιστές, οἱ βιομήχανοι, οἱ μεγαλέμποροι, οἱ κατασκευαστές, οἱ μεγαλοδημοσιογράφοι. Καὶ μετὰ μποροῦν νὰ ἀκολουθήσουν ὅλοι οἱ ἕλληνες πολίτες, στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό.
.           Καὶ ἐπειδὴ τὸ αὐτὶ τῶν παχύδερμων δὲν πρόκειται νὰ ἱδρώσει εὔκολα, θὰ πρέπει νὰ δημιουργηθεῖ ἕνα κίνημα προώθησης ἑνὸς τέτοιου δανείου, ποὺ θὰ τοὺς ὑποχρεώσει νὰ κινηθοῦν ἔστω καὶ διὰ τῆς βίας. Εἶναι καιρός, πέρα ἀπὸ τὶς καταγγελίες, νὰ παρέμβουμε καὶ στὸ ἴδιο τὸ ζήτημα τοῦ χρέους. Θ πρέπει ν πάψουμε ν ναζητομε δανεικ π τος ξένους κα ν ποχρεώσουμε τος «ξένους» πο βρίσκονται στν τόπο μας, ατος πο μς δήγησαν σ ατν τν θλια κατάσταση, ν συμβάλουν πιτέλους χι μόνο στ ξεπέρασμα τς κρίσης λλ κα στν νασυγκρότηση τς κοινωνίας τν ποία διέλυσαν. Κάτι τέτοιο ἐξ ἄλλου θὰ μείωνε κατὰ πολὺ καὶ τὶς δυνατότητες τῶν ξένων, τῆς Μέρκελ καὶ τοῦ ΔΝΤ, νὰ μᾶς ἐκβιάζουν ἀπὸ δόση σὲ δόση, ἀπὸ Μνημόνιο σὲ Μνημόνιο, θὰ ἔδινε τὴ δυνατότητα στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσει μὲ θάρρος καὶ ὑπερηφάνεια…
.           Τὸ αἴτημα τοῦ ὁμολογιακοῦ δανείου, μὲ βάση τὶς οἰκονομικὲς δυνατότητες καὶ τὶς εὐθύνες τῶν διαφορετικῶν κοινωνικῶν ὁμάδων καὶ τάξεων, ἔπρεπε ἤδη νὰ ἀποτελεῖ βασικὸ αἴτημα τοῦ κινήματος τῶν Ἀγανακτισμένων. Ὅμως, κάλλιο ἀργὰ παρὰ ποτέ.

 ΠΗΓΗ: περιοδικὸ “Ρήξη”

, ,

Σχολιάστε