Ἄρθρα σημειωμένα ὡς γυναίκα

«ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ “ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΣ” ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΡΙΕΡΙΣΤΡΙΕΣ» (Ἔρευνα – κόλαφος)

ρευνα – κόλαφος στν φεμινιστικ προπαγάνδα:
Πολ
πι ετυχισμένες ο νοικοκυρς π τς γυνα
κες καριέρας

Relampago Furioso (The New Modern Man)
ΠΗΓΗ: «ΚΟΚ. ΟΥΡΑΝΟΣ»

.             Μόλις ἔσκασε μία βόμβα πάνω στὶς φεμινίστριες. Ἐρευνητὲς βρῆκαν ὅτι οἱ νοικοκυρὲς εἶναι πολὺ πιὸ εὐτυχισμένες ἀπὸ ὅ, τι οἱ «ἰσχυρές, ἀνεξάρτητες γυναῖκες» μὲ ἐκπαιδεύσεις καὶ ἐπαγγελματικὲς σταδιοδρομίες, ποὺ τὶς ἔχουν μετατρέψει σὲ σκλάβες χρέους, ἐπιχειρηματικὰ γρανάζια  καὶ φορολογούμενες δοῦλες.
.             Αὐτὴ ἡ βρετανικὴ μελέτη εἶναι μία μεγάλη ἀπόδειξη ὅτι οἱ γυναῖκες δὲν χρειάζεται νὰ «καθορίζονται» ἀπὸ τὸ φεμινισμό, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ γίνουν σάν… ἄνδρες.
.           Τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ γυναῖκες ποὺ μένουν στὸ σπίτι εἶναι πιὸ εὐτυχισμένες ἀπὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἐπάγγελμα, εἶναι γροθιὰ στὸ πρόσωπο τῆς 50ετοῦς φεμινιστικῆς προπαγάνδας ποὺ λέει στὶς γυναῖκες ὅτι πρέπει νὰ κυνηγοῦν τὸ «τὰ θέλω ὅλα» lifestyle καὶ χλευάζουν χρόνια τὸ πρότυπο τῆς νοικοκυρᾶς γυναίκας.
.              Ἡ φεμινιστικὴ ἰδέα εἶναι ὅτι τὸ νὰ εἶσαι νοικοκυρὰ δὲν εἶναι μία δουλειά, ἢ εἶναι κάτι τὸ “καταπιεστικό”, καὶ οἱ νοικοκυρὲς εἶναι “δοῦλες”, μία ἰδέα ἡ ὁποία στὴν πραγματικότητα κάνει διακρίσεις εἰς βάρος τῶν γυναικῶν, ποὺ βλέπουν θετικὰ τοὺς παραδοσιακοὺς ρόλους τῶν δύο φύλων.
.             Ἡ ἔρευνα Liverpool Victoria, ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν Ἀγγλία, ἔδειξε ὅτι τὰ πιὸ εὐτυχισμένα ἐπαγγέλματα εἶναι αὐτὰ ποὺ ἱστορικὰ ἦταν γεμάτα ἀπὸ γυναῖκες ὑπαλλήλους:

Νοικοκυρὲς – 87,2% εὐτυχισμένες
Ἐπαγγέλματα σχετικὰ μὲ τὴν φιλοξενία καὶ τὴ διαχείριση ἐκδηλώσεων – 86,3% εὐτυχισμένες
Δημιουργικὲς τέχνες καὶ σχεδιασμὸς – 84,4% εὐτυχισμένες
Φιλανθρωπικὸ ἔργο – 83,9% εὐτυχισμένες
Ἐπαγγέλματα σχετικὰ μὲ ἀναψυχή, ἀθλητισμὸ καὶ τουρισμὸ – 83,7% εὐτυχισμένες

.              Ἡ Daily Mail πέταξε ἐπίσης μία ἄλλη βόμβα, καθὼς ἀνέφερε ὅτι τὰ κορίτσια καριέρας εἶναι συνήθως πολὺ λιγότερα εὐτυχισμένα ἀπὸ τὶς γυναῖκες σὲ παραδοσιακὰ γυναικείους τομεῖς, καὶ ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς κοριτσιῶν καριέρας θὰ ἤθελε νὰ δώσει τὴ ζωή του στὶς «ἑταιρικὲς φυτεῖες» γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν διαμονὴ στὸ σπίτι ὡς σύζυγοι καὶ μητέρες. Τὰ εὑρήματα αὐτὰ εἶναι ἐνάντια στὰ 50 χρόνια φεμινιστικῆς προπαγάνδας:
.           Οἱ λιγότερο ἱκανοποιημένες ἐργάζονταν στὸ μάρκετινγκ, τὴ διαφήμιση καὶ τὶς δημόσιες σχέσεις, μὲ βαθμολογία εὐτυχίας 53,8%. Κρατικὲς ἔρευνες ἔχουν ἐπίσης δείξει ὅτι περισσότερο ἀπὸ τὸ ἕνα τρίτο τῶν μητέρων, ποὺ πηγαίνουν στὴ δουλειά, θὰ ἤθελαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὶς δουλειές τους καὶ νὰ μείνουν στὸ σπίτι μὲ τὰ παιδιά τους. Ἀλλὰ οἱ γυναῖκες ποὺ μένουν στὸ σπίτι, γιὰ νὰ φροντίσουν τὴν οἰκογένειά τους βρίσκονται κάτω ἀπὸ τὴ βαριὰ πίεση τῶν δυτικῶν κυβερνήσεων, γιὰ νὰ βροῦν δουλειὰ καὶ νὰ στείλουν τὰ παιδιά τους σὲ παιδικοὺς σταθμοὺς ἢ νταντάδες.
.               Οἱ νοικοκυρὲς δαπανοῦν περίπου 1 1/2 ὥρα τὴν ἡμέρα γιὰ νὰ κάνουν τὴν μπουγάδα, ἀλλὰ εἶναι πιὸ εὐτυχισμένες ἀπὸ ὅ, τι οἱ καριερίστες.
.               Ἡ ἔρευνα περιγράφει λεπτομερῶς τὴ σημασία καὶ τὴν ποσότητα τῶν ἐργασιῶν ποὺ ἐκτελοῦνται ἀπὸ τὶς γυναῖκες ποὺ ἐπιλέγουν νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ οἰκιακά.
.               Παρακάτω τὸ πῶς διαιρεῖται ἡ μέση ἡμέρα γιὰ μία νοικοκυρά, ποὺ δείχνει ὅτι οἱ ἐργασίες ποὺ κάνει κάθε ἄλλο παρὰ εὔκολες εἶναι:

Φροντίδα παιδιῶν: 2 ὧρες & 7 λεπτὰ
Καθαριότητα: 1 ὥρα & 47 λεπτὰ
Ἀγορές: 1 ὥρα & 20 λεπτὰ
Κηπουρική: 1 ὥρα & 2 λεπτὰ
Μαγείρεμα: 1 ὥρα & 44 λεπτὰ
Πλυντήριο ρούχων: 1 ὥρα & 28 λεπτὰ
Διάβασμα παιδιῶν: 1 ὥρα & 1 λεπτὸ
Ὁδήγηση: 56 λεπτὰ
Ἄλλο: 1 ὥρα & 46 λεπτὰ

.               Ὁ φεμινισμὸς εἶναι ἕνας Δούρειος Ἵππος γιὰ τοὺς πραγματικοὺς στόχους τοῦ Πολιτιστικοῦ Μαρξισμοῦ. Λειτουργεῖ σύμφωνα μὲ τοὺς κανόνες τῆς μακιαβελικῆς πολιτικῆς, χρησιμοποιώντας τὴν ὑποκρισία καὶ τὴν πονηριά, προκειμένου νὰ ἀποκρύψει τοὺς πραγματικοὺς στόχους τῶν ἐξουσιαστῶν.

,

Σχολιάστε

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ «Τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζουν τὸν ἀληθινὸ Θεὸ μαζὶ μὲ τὶς πολυεθνικές τῆς διαφήμισης καὶ τοῦ κινηματογράφου, ἀλλὰ καὶ ὁ ὑπόκοσμος τῆς διακίνησης ἐξαπατημένων προσώπων συνθέτουν τὸ πὰζλ μίας διάχυτης ἀπαξίωσης, συχνὰ βάρβαρης καὶ ἐξοντωτικῆς, τοῦ γυναικείου φύλου καὶ προσώπου»

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ

 Τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

.               Ὁ Χριστιανισμὸς καὶ ἰδιαίτερα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία βλέπει μὲ ἀπόλυτη κατανόηση τὴν ἀδύναμη σωματικὰ θέση τῆς γυναίκας στὸν κοινωνικὸ ἱστὸ καὶ τὴν προστατεύει μὲ ἀπόλυτο σεβασμὸ στὸ ρόλο της καὶ τὴν ἀποστολή της ἀπὸ τὴν ἐπιθετικότητα καὶ τὴν ἐκμετάλλευση τοῦ ἀνδρικοῦ στοιχείου. Χαρακτηριστικότερη εἶναι ἡ περίπτωση πού ὁ Κύριος συνιστᾶ νὰ ἀντικρύζουμε σὰ μάνα μας, κόρη μας καὶ ἀδελφή μας τὴν ὅποια γυναίκα. Ἀκόμη πιὸ σημαδιακὴ εἶναι ἡ στάση Του καὶ ἡ φράση Του: “ὁ ἀναμάρτητος πρῶτος τὸν λίθον βαλέτω”, ἡ ὁποία φρέναρε τὴ δολοφονικὴ μανία τῶν πουριτανῶν καὶ ὑποκριτῶν φαρισαίων, οἱ ὁποῖοι ὀχυρωμένοι πίσω ἀπὸ τὸ γράμμα τοῦ νόμου ζητοῦσαν τὴ θανατικὴ ποινὴ γιὰ μία μοιχαλίδα γυναίκα.
.               Εἶναι ἀλήθεια ὅτι μετὰ τὴν πτώση τῶν Πρωτοπλάστων καὶ τὴν ἀλλοίωση τῆς ἀρχέγονης δικαιοσύνης τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους, τὰ πράγματα στὸ προκείμενο θέμα ἀγρίεψαν. Ἡ γυναίκα μπῆκε στὸ στόχαστρο. Ὄχι μόνο τῆς βίας, ἀλλὰ καὶ μίας χυδαίας ἐκμετάλλευσης τοῦ γυναικείου προσώπου, ἡ ὁποία φτάνει μέχρι καὶ στὶς μέρες μας, σὲ θρησκευτικὰ καθεστῶτα καὶ κράτη ποὺ δὲν ἐμπνέονται ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο ἢ σὲ κοινωνίες ποὺ δὲν βιώνουν τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἦθος. Τ θνη, τ ποα δν γνωρίζουν τν ληθιν Θε μαζ μ τς πολυεθνικές τῆς διαφήμισης κα το κινηματογράφου, λλ κα πόκοσμος τς διακίνησης ξαπατημένων προσώπων συνθέτουν τ πζλ μίας διάχυτης παξίωσης, συχν βάρβαρης κα ξοντωτικς, το γυναικείου φύλου κα προσώπου.
.               Ἀπέναντι σὲ ὅλα αὐτὰ ἡ ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι μία: Ἡ Παναγία μας. Ἡ τιμὴ στὸ πρόσωπο τῆς Μητέρας τοῦ Κυρίου καὶ ἡ ἀνύψωση τῆς γυναικείας ἀποστολῆς, ὅπως αὐτὴ ἐκφράστηκε μέσα ἀπὸ τὴ ζωὴ καὶ διακονία τῆς Παναγίας μας γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἀποτελοῦν τὸ Ἔβερεστ τῆς συμπεριφορᾶς τοῦ πραγματικὰ πιστοῦ κόσμου ἀπέναντι στὴ γυναίκα. Τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ ἀπέναντι σὲ κάθε γυναίκα.
.               Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνὸς καταφέρεται ἐναντίον τῶν ἰσχυόντων νόμων τοῦ κράτους, ποὺ εὐνοοῦσαν τοὺς ἄνδρες καὶ τιμωροῦσαν τὶς γυναῖκες (Λόγος ΛΖ´, 6 (PG 36, 289A)): «Γιὰ ποιό λόγο τιμωροῦν τὴ γυναίκα, ἐνῶ συγχωροῦν τὸν ἄνδρα; Καὶ ἡ μὲν γυναίκα ὅταν προσβάλει τὴν κοίτη τοῦ ἄντρα διαπράττει μοιχεία, καὶ ὁ νόμος τὴν τιμωρεῖ μὲ βαριὲς ποινὲς γι᾽ αὐτό, ἐνῶ ὁ ἄντρας, ὅταν πορνεύει μὲ ἄλλες γυναῖκες, γιατί νὰ μένει ἀτιμώρητος; Αὐτὴ τὴ νομοθεσία δὲν τὴν δέχομαι καὶ τὴ συνήθεια αὐτὴν τὴν καταδικάζω».
.               Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἀπαγορεύει στοὺς ἄντρες νὰ χρησιμοποιοῦν τὴ σωματική τους δύναμη ἐπὶ τῶν γυναικῶν. «Μὴ γένοιτο [νὰ δέρνεται ἡ γυναίκα]· διότι αὐτὸ εἶναι μέγιστη ἀτιμία, ὄχι γι᾽ αὐτὴ ποὺ δέρνεται ἀλλὰ γι᾽ αὐτὸν ποὺ δέρνει. (..) Καὶ τί λέγω ἐγὼ διὰ τὴν γυναίκα; Οὔτε δούλη θὰ ἦταν ἀνεκτὸ σὲ ἄνδρα ἐλεύθερο νὰ κτυπᾶ καὶ νὰ χειροδικεῖ σὲ αὐτήν. Ἐὰν δὲ εἶναι μεγάλη ἐντροπὴ γιὰ τὸν ἄνδρα τὸ νὰ κτυπήσει δούλη, πολὺ περισσότερο τὸ νὰ σηκώσει τὸ χέρι ἐναντίον ἐλεύθερης γυναίκας» (Λόγος κϛ´ εἰς τὴν Α´ Πρὸς Κορινθίους, 10). Ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν κακομεταχείριση ποὺ ὑφίσταντο τότε οἱ δοῦλες διαμαρτυρόταν ὁ Χρυσόστομος.
.               Ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος μάλιστα καυτηριάζει τὴν ἁμαρτωλὴ ἀνδρικὴ φύση σὲ ὁμιλίες, ὅπως ἡ “Περὶ τοῦ πῶς δεῖ πολιτεύεσθαι”, καθὼς ἀναφέρει πολλὰ ἀνδρικὰ ἁμαρτήματα. Δὲν διστάζει νὰ παρομοιάσει τοὺς ἄνδρες μὲ ἄγρια θηρία ποὺ διψᾶνε γιὰ αἷμα, ἐξ αἰτίας τῶν ἀγαπημένων τους παραπτωμάτων, δηλαδὴ τὴ φιληδονία, τὴν ἀπανθρωπία, τὴ βία, τὴν ὀργή, τὴ λαιμαργία καὶ ἄλλα. «Γιὰ τὴ σωφροσύνη τῆς γυναίκας εἶσαι τόσο λεπτολόγος, ὥστε γίνεσαι σχολαστικὸς καὶ ὑπερβολικὸς καὶ δὲν τῆς ἐπιτρέπεις οὔτε τὶς πλέον ἀπαραίτητες ἐξόδους· στὸν ἑαυτόν σου ὅμως νομίζεις ὅτι ὅλα ἐπιτρέπονται. Δὲν σοῦ τὰ ἐπιτρέπει ὅμως ὁ Παῦλος, ὁ ὁποῖος δίνει τὴν ἴδια ἐξουσία καὶ στὴ γυναίκα» (Ἰω. Χρυσόστομου, Ὁμιλία ζ´ εἰς τὸ Κατὰ Ματθαῖον, 7).
.               Ὁ Χρυσόστομος ἐπίσης γράφει (Ὁμιλία κ´ εἰς τὴν Πρὸς Ἐφεσίους, 2): «Ποιά σύζευξη ὑπάρχει, ὅταν ἡ γυναίκα τρέμει τὸν ἄνδρα;» καὶ (Ὁμιλία κ´ εἰς τὴν Πρὸς Ἐφεσίους, 5): «καὶ ὁ ἄνδρας, ἂν δὲν φοβᾶται ἡ γυναίκα, ὅμως ἂς ἀγαπᾶ» καὶ (Ὁμιλία κ´ εἰς τὴν Πρὸς Ἐφεσίους, 6): «Οὔτε ὁ ἄνδρας νὰ πιστεύη εὔκολα τὰ λεγόμενα ἐναντίον τῆς γυναικός του. (…) Καὶ ἂν ἀκόμη σὲ κατηγορεῖ ἡ γυναίκα, νὰ μὴ δυσανασχετεῖς· ἡ ἐνέργειά της αὐτὴ εἶναι δεῖγμα φιλίας, ὄχι ἀπογνώσεως· οἱ κατηγορίες της εἶναι δεῖγμα θερμῆς φιλίας καὶ θερμῆς διαθέσεως καὶ φόβου» καὶ ἀκόμη (Ὁμιλία κ´ εἰς τὴν Πρὸς Ἐφεσίους, 8): «Νὰ ἀποδεικνύεσαι ὅτι θεωρεῖς περὶ πολλοῦ τὴν πρὸς αὐτὴν συναναστροφή, καὶ ὅτι θέλεις νὰ εὑρίσκεσαι περισσότερο γι᾽ αὐτὴν εἰς τὸ σπίτι, παρὰ στὴν ἀγορά· καὶ νὰ τὴν προτιμᾶς ἀπὸ ὅλους τοὺς φίλους καὶ τὰ παιδιὰ ποὺ γεννήθηκαν ἀπὸ αὐτή, καὶ αὐτὰ νὰ τὰ ἀγαπᾶς ἐξ αἰτίας αὐτῆς». Τέλος ὁ Χρυσόστομος γράφει (Ὁμιλία κ´ εἰς τὴν Πρὸς Ἐφεσίους, 2): «νὰ μὴν ἀποστραφεῖς τὴν γυναίκα ἐξ αἰτίας τῆς (σσ. ἐπερχόμενης μὲ τὸ χρόνο) ἀσχήμιάς της».
.              Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς γράφει (Διδαχὴ Α2): «Ἀκόμη νὰ προσέχετε οἱ ἄντρες νὰ μὴ κοιτάζετε τὶς γυναῖκες σας μὲ ἄγριο μάτι διὰ πολλὲς αἰτίες μάλιστα πὼς δὲν κάνουν παιδιὰ καὶ λέγετε τάχα πὼς ἔχετε κατάρα».
.               Ὁ Ἅγιος ἀπευθύνεται στὸν ἄντρα (Διδαχὴ Ε´): «κι ἂν καμμία φορὰν σοῦ φταίει ἡ γυναίκα σου, μὴν τὴν ξεσυνερίζεσαι καὶ νὰ στοχάζεσαι καὶ τὰ καλά τῆς γυναικός σου καὶ ὄχι μόνον τὰ κακὰ καὶ νὰ στοχάζεσαι καὶ τὰ κακὰ τὰ δικά σου». Ἡ ἀξία τῶν γυναικῶν δὲν εἶναι κατώτερη τῶν ἀντρῶν (Διδαχὴ Β´): «Εὑρίσκονται πολλὲς γυναῖκες, ὅπου εἶναι καλύτερες καὶ ἀπὸ τοὺς ἄντρες. Ἂν ἴσως καὶ θέλετε οἱ ἄντρες νὰ ἤσασταν καλύτεροι ἀπὸ τὶς γυναῖκες, πρέπει νὰ κάνετε καὶ ἔργα καλύτερα ἀπὸ ἐκεῖνες».

 

, , , ,

Σχολιάστε

«ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΖΩΗ»-2 Γιὰ τὶς περισσότερες ἐκτρώσεις ἔνοχοι κατὰ 90% εἶναι οἱ ἄνδρες.

Ἀπόσπασμα [Β´] ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Ἱερέως Ἠλία Σουγάεφ

«ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗ ΖΩΗ»

Μετάφραση ἀπὸ τὰ Ρωσικὰ
ὑπὸ τοῦ Α.Τ.Σ.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ»
ΑΘΗΝΑ 2013

σελ. 150-153

Βλ.σχετ.: «ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΖΩΗ» (Νέο βιβλίο) “Πηγαίνοντας κάθε φορὰ νὰ μιλήσω στοὺς ἐφήβους μας, μὲ διακατεῖχε μιὰ μόνο ἐπιθυμία: Νὰ τοὺς διαβεβαιώσω ὅτι ὅλα αὐτὰ ὑπάρχουν πράγματι, ὅτι μποροῦν ν᾽ ἀγαπήσουν καὶ ν᾽ ἀγαπηθοῦν ἀληθινά.”

ΜΙΑ-ΦΟΡΑ-EΞ

Μέρος Α´: «ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΖΩΗ» Οἱ ψυχικὲς ἰδιαιτερότητες τῶν συζύγων εἶναι ἀναγκαῖες στὰ πλαίσια τῆς οἰκογένειας

.           Στὴν σκληρὴ ἐποχή μας ἡ γυναικεία εὐαισθησία ἀποτελεῖ γιὰ τὴν ἄγαμη γυναίκα ἐλάττωμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖο αὐτὴ θέλει ν᾽ ἀπαλλαγεῖ σὰν ἀπὸ κατάρα. Ἀλλὰ εἶναι ἐπικίνδυνο νὰ ἀρνεῖται τὸν καθορισμένο ἀπὸ τὸν Θεὸ ρόλο της. Θέλοντας, λοιπόν, νὰ εἶναι ἀνεξάρτητη καὶ ἀνδροπρεπής, ἀναγκάζεται νὰ διαστρέψει τὴ φύση της. Καὶ ὅταν μιὰ τέτοια γυναίκα παντρευθεῖ, δὲν μπορεῖ νὰ ἐκπληρώσει τὸν σκοπό της μέσα στὴν οἰκογένεια. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἄνδρες, ὅταν αὐτοὶ χάνουν τὴν ἀνδροπρέπειά τους. Στὸ σημεῖο αὐτό, γιὰ νὰ μὴ νομίσουν οἱ γυναῖκες ὅτι θέλω νὰ τὶς ὑποβιβάσω καὶ νὰ τὶς ὑποτάξω στοὺς ἄνδρες, θὰ ἐξηγήσω τί ἐννοῶ λέγοντας ὅτι ὁ ἄνδρας εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς οἰκογένειας. Πρῶτα-πρῶτα, πρέπει νὰ διευκρινίσω ὅτι ὁ ἄνδρας εἶναι κεφαλή, ὄχι δυνάστης. Οἱ δύο ἔννοιες δὲν ταυτίζονται. Ἀπεναντίας, διαφέρουν ριζικά: Ἡ κεφαλὴ εἶναι ὑπεύθυνη γιὰ ὅλα τὰ προβλήματα καὶ ἔνοχη γιὰ ὅλα τὰ σφάλματα. Ὁ δυνάστης δὲν εὐθύνεται γιὰ τίποτα καὶ θεωρεῖ ἐνόχους τοὺς ἄλλους. Ἂν ὁ ἄνθρωπος σκοντάψει, ποιός φταίει γι᾽ αὐτό, τὸ κεφάλι ἢ τὸ πόδι; Ἀσφαλῶς, τὸ κεφάλι. Γιατί; Ἐπειδὴ ἔχει τὰ μάτια, ποὺ πρέπει νὰ κατευθύνουν τὰ πόδια· ἐπειδὴ ἔχει τὰ αὐτιά, ποὺ πρέπει ν᾽ ἀκοῦνε μήπως πλησιάζει κάποιο αὐτοκίνητο· ἐπειδὴ ἔχει τὸν νοῦ, ποὺ πρέπει νὰ διαλέγει τὸν πιὸ ἀκίνδυνο δρόμο. Ἔτσι καὶ ὁ ἄνδρας, ὡς κεφαλή, εὐθύνεται γιὰ ὅλα. Μ᾽  ἕνα παράδειγμα θὰ καταλάβουμε καλύτερα σὲ τί διαφέρει ἡ κεφαλὴ ἀπὸ τὸν δυνάστη. Δύο σύζυγοι ἑτοιμάζονται γιὰ ταξίδι. Ἡ γυναίκα σπαταλᾶ πολὺ χρόνο μπροστὰ στὸν καθρέφτη, διαλέγοντας τὰ ροῦχα καὶ τὰ κοσμήματα ποὺ θὰ φορέσει. Ἔτσι, ἀργοῦν νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ σπίτι καὶ χάνουν τὸ τρένο. Ποιός φταίει; Ἡ γυναίκα, θὰ πεῖτε. Ἔ, λοιπόν, ὄχι! Ὁ ἄνδρας φταίει! Ὁ ἄνδρας, ποὺ γνώριζε πὼς ἡ γυναίκα του στολίζεται πάντοτε μὲ ρυθμὸ χελώνας. Ὁ Θεὸς τοῦ ἔδωσε λογικὸ νοῦ. Γιατί δὲν καθόρισε συγκεκριμένη ὥρα ἀναχωρήσεως ἀπὸ τὸ σπίτι, ὑπολογίζοντας τὸν χρόνο ποὺ ἀπαιτοῦσε ἡ μετάβασή τους στὸν σταθμό; Ὁ Θεὸς τοῦ ἔδωσε ἰσχυρὴ θέληση. Γιατί δὲν τὴν χρησιμοποίησε γιὰ νὰ ἀποσπάσει ἔγκαιρα τὴν γυναίκα του ἀπὸ τὸν καθρέφτη; Ὁ Θεὸς τοῦ ἔδωσε τὴν ἱκανότητα νὰ ἐπιβάλλεται στὸν ἑαυτό του καὶ νὰ κυριαρχεῖ στὰ αἰσθήματά του. Γιατί σάστισε μπροστὰ στὴν ὀμορφιὰ τῆς στολισμένης γυναίκας του καὶ ξεχάστηκε; Αὐτός, λοιπόν, φταίει! Καὶ πρέπει νὰ τὸ παραδεχθεῖ! Ὁ ἄνδρας, ἂν εἶναι πραγματικὰ ἡ κεφαλὴ τῆς οἰκογένειας, δὲν θὰ ἐπιπλήξει τὴν γυναίκα του γιὰ τὴν καθυστέρηση, ἀλλὰ θὰ ἐνοχοποιήσει τὸν ἑαυτό του· ἄν, ὅμως, εἶναι δυνάστης, θὰ γίνει ἔξαλλος μὲ τὴ γυναίκα του καὶ θὰ τῆς βάλει τὶς φωνές, ρίχνοντας ὅλο τὸ φταίξιμο σ᾽ ἐκείνην καὶ ἀθωώνοντας τὸν ἑαυτό του, ὅπως ἄλλωστε κάνει πάντοτε. Ἡ Ἐκκλησία, λοιπόν, λέγοντας ὅτι ὁ ἄνδρας εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς οἰκογένειας, δὲν παραγγέλλει στὴ γυναίκα νὰ ὑποδουλωθεῖ στὸν ἄνδρα, ἀλλὰ ὑποδεικνύει στὸν ἄνδρα ποιὸς πρέπει νὰ εἶναι. Θέλω νὰ φωνάξω σ᾽  ὅλες τὶς γυναῖκες: «Νὰ χαίρεστε, ποὺ ὁ ἄνδρας εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς οἰκογένειας! Γιατί ἔτσι ἐσεῖς δὲν εὐθύνεστε γιὰ τίποτα. Γιὰ ὅλα εὐθύνονται οἱ ἄνδρες!». Θέλω νὰ φωνάξω καὶ σ᾽ ὅλους τοὺς ἄνδρες: «Νὰ κλαῖτε, γιατί εὐθύνεστε γιὰ ὅλα! Ὡς κεφαλὲς τῶν οἰκογενειῶν σας, ὅ,τι κι ἂν συμβεῖ, τὴν εὐθύνη τὴν ἔχετε ἐσεῖς». Θὰ χρησιμοποιήσουμε ἄλλο ἕνα παράδειγμα. Ὅταν μιὰ γυναίκα κάνει ἔκτρωση, χάνει τὴ θηλυκότητά της, χάνει τὴν εὐαισθησία της. Ἡ συνείδησή της τὴν ἐλέγχει, τὴν πληροφορεῖ ὅτι ἡ ἔκτρωση εἶναι μιὰ πράξη φρικτή, ἀγνοεῖ, ὅμως, αὐτὸν τὸν ἐσωτερικὸ ἔλεγχο καὶ σκοτώνει τὸ παιδί της ἀπὸ ἐγωιστικὸ ὑπολογισμό. Ἀλλὰ δὲν φταίει τόσο ἡ γυναίκα γιὰ τὸν φόνο τοῦ παιδιοῦ. Φταίει κυρίως ὁ ἄνδρας της – ἂν ἦταν ἄνδρας της καὶ ὄχι ἁπλῶς συγκάτοικος. Φταίει, καὶ χάνει τὸν ἀνδρισμό του. Γιατί, ἐνῶ ἦρθε σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴ γυναίκα, δὲν θέλησε νὰ ἀναλάβει τὴν εὐθύνη ποὺ συνεπάγεται αὐτὴ ἡ ἐπαφή. Εἶναι, λοιπόν, ἄνδρας; Ἡ γυναίκα καὶ τὸ παιδὶ χρειάζονται προστασία, κι αὐτὸς δὲν θέλησε νὰ τοὺς προστατέψει. Εἶναι, λοιπόν, ἄνδρας; Γιὰ τὶς περισσότερες ἐκτρώσεις ἔνοχοι κατὰ 90% εἶναι οἱ ἄνδρες. Γιατί, ἀκόμα καὶ ὅταν δὲν ἐξωθοῦν ἐκεῖνοι τὴν γυναίκα στὴν ἔκτρωση, ἀρνοῦνται νὰ πάρουν τὴν ἀπόφαση γιὰ τὴν ἀναγκαία γέννηση τοῦ παιδιοῦ, ὅπως πρέπει νὰ κάνει κάθε ἀληθινὸς ἄνδρας. Ἡ γυναίκα δὲν ἔχει τὴν δύναμη νὰ σηκώσει μόνη της τὸ φορτίο αὐτῆς τῆς ὑπεύθυνης ἀποφάσεως, κι ἔτσι φτάνει στὴν διάπραξη φόνου, τοῦ φρικτοῦ καὶ ἀνεπανόρθωτου φόνου τοῦ παιδιοῦ της.

.

 

, , ,

Σχολιάστε

«ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΖΩΗ» Οἱ ψυχικὲς ἰδιαιτερότητες τῶν συζύγων εἶναι ἀναγκαῖες στὰ πλαίσια τῆς οἰκογένειας

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Ἱερέως Ἠλία Σουγάεφ

«ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗ ΖΩΗ»

Μετάφραση ἀπὸ τὰ Ρωσικὰ
ὑπὸ τοῦ Α.Τ.Σ.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ»
ΑΘΗΝΑ 2013

σελ. 150-153

Βλ.σχετ.: «ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΖΩΗ» (Νέο βιβλίο) “Πηγαίνοντας κάθε φορὰ νὰ μιλήσω στοὺς ἐφήβους μας, μὲ διακατεῖχε μιὰ μόνο ἐπιθυμία: Νὰ τοὺς διαβεβαιώσω ὅτι ὅλα αὐτὰ ὑπάρχουν πράγματι, ὅτι μποροῦν ν᾽ ἀγαπήσουν καὶ ν᾽ ἀγαπηθοῦν ἀληθινά.”

ΜΙΑ-ΦΟΡΑ-EΞ

.                 Στὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου οἱ ἅγιοι Πατέρες διακρίνουν τρεῖς δυνάμεις: τὸ λογιστικὸ (νοῦς), τὸ ἐπιθυμητικὸ (βούληση) καὶ τὸ θυμικὸ (καρδιακὰ αἰσθήματα).
.        Ὁ νοῦς τοῦ ἄνδρα καὶ τῆς γυναίκας διαφέρουν. Κατὰ κανόνα, ὁ ἄνδρας εἶναι πιὸ ἐγκεφαλικός, σκέπτεται καὶ ἐνεργεῖ σύμφωνα μὲ τὴν αὐστηρὴ λογική, ἐνῶ ἡ γυναίκα εἶναι πιὸ διαισθητική. Αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς ἡ γυναίκα εἶναι πιὸ κουτὴ ἀπὸ τὸν ἄνδρα, ἀλλὰ πὼς ἔχει μιὰν ἄλλη λογική. Συχνὰ μὲ τὴν διαίσθησή της ἡ γυναίκα μπορεῖ πολὺ πιὸ γρήγορα καὶ πολὺ πιὸ ἀποτελεσματικὰ νὰ ξεδιαλύνει μιὰ μπερδεμένη ὑπόθεση, ἰδιαίτερα στὸ πεδίο τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων.
.             Ἡ βούληση (θέληση) τοῦ ἄνδρα καὶ τῆς γυναίκας διαφέρουν ἐπίσης. Ὁ ἄνδρας συνήθως ἔχει θέληση πιὸ ἰσχυρή, ποὺ συχνὰ ἐκδηλώνεται ἔντονα, ἐνῶ ἡ γυναίκα πιὸ ἤπια καὶ γι᾽  αὐτὸ λιγότερο ἐμφανῆ. Αὐτὸ φαίνεται ἰδιαίτερα στὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν. Ὁ πατέρας ἐπιβάλλει στὸ παιδὶ ὑπακοὴ μὲ κάποια μορφὴ ἐξαναγκασμοῦ, ἐνῶ ἡ μητέρα μὲ γλυκὸ τρόπο, ἀποφεύγοντας νὰ τὸ ἐξοργίσει.
.           Κάποτε, πάντως, σὲ μιὰν ὁμιλία μου, ὅταν ἔθεσα στὸ ἀκροατήριο τὸ ἐρώτημα, “Ποιοί ἔχουν πιὸ ἰσχυρὴ θέληση, οἱ ἄνδρες ἢ οἱ γυναῖκες;”, ὅλοι οἱ ἔγγαμοι ἄνδρες μὲ μιὰ φωνὴ ἀποκρίθηκαν: “Οἱ γυναῖκες, φυσικά!”. Κι αὐτὸ γιατί εἶχαν νιώσει στὸ πετσί τους τὴν δύναμη τῆς γυναικείας θελήσεως. Ἔχει, πράγματι, καὶ ἡ γυναίκα ἰσχυρὴ θέληση, ἡ ὁποία, ὡστόσο, ἐκδηλώνεται μὲ τρόπο ἤπιο, ὅπως εἶπα, ἀλλὰ καὶ ἔξυπνο. Ἔτσι, ὅταν μιὰ γυναίκα βαλθεῖ νὰ καταφέρει τὸν ἄνδρα της νὰ κάνει κάτι ποὺ αὐτὴ θέλει, δὲν θὰ τοῦ φωνάξει, “ Ἔ, ἐσύ, τεμπέλη! Πάλι εἶσαι ξαπλωμένος στὸν καναπέ; Ἄντε, σήκω καὶ κάνε καμιὰ δουλειά! Νά, μοῦ χρειάζονται τρία ράφια, ὅπως αὐτὸ ποὺ ἔφτιαξες πέρυσι, ἀφοῦ πρῶτα μὲ ἔπρηξες, ὅπως πάντα. Πότε θὰ δεήσεις νὰ τὰ φτιάξεις;”. Ὄχι, φυσικά, δὲν θὰ τοῦ μιλήσει ἔτσι. Θὰ τὸν πλησιάσει τρυφερὰ καὶ θὰ τοῦ πεῖ μὲ γλυκιὰ φωνή: “Ἀγάπη μου, πέρυσι μοῦ ἔφτιαξες ἐκεῖνο τὸ τόσο ὄμορφο καὶ χρήσιμο ραφάκι. Φτιάξε μου, σὲ παρακαλῶ, ἄλλα τρία τέτοια, ἐσὺ ποὺ εἶσαι τόσο καλὸς μάστορας!”. Ἡ καρδιὰ τοῦ ἄνδρα θὰ λιώσει ἰδιαίτερα μὲ τὴν τελευταία φράση. Πῶς νὰ μὴ σηκωθεῖ, λοιπόν, ἀμέσως γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει τὴν ἐπιθυμία τῆς γυναίκας του;
.             Τὰ αἰσθήματα, τέλος, τοῦ ἄνδρα καὶ τῆς γυναίκας ἐκδηλώνονται μὲ διαφορετικὸ τρόπο. Ὁ ἄνδρας εἶναι πιὸ συγκρατημένος, κυριαρχώντας στὴν καρδιά του μὲ τὴ λογική, ἐνῶ ἡ γυναίκα εἶναι πιὸ ἐκδηλωτική, καθὼς χαρακτηρίζεται ἀπὸ μεγαλύτερη εὐαισθησία καὶ συναισθηματικότητα. Στὶς κηδεῖες σπάνια θὰ δοῦμε ἄνδρες νὰ θρηνοῦν γοερὰ καὶ νὰ τραβοῦν τὰ μαλλιά τους, ὅπως κάνουν τόσο συχνὰ οἱ γυναῖκες.
.               Ὑπάρχουν πλάστιγγες γιὰ τὴ μέτρηση μεγάλων βαρῶν, ὅπως αὐτὲς στὶς ὁποῖες ἀνεβαίνουν τὰ φορτηγά, προκειμένου νὰ ἐξακριβωθεῖ τὸ βάρος τοῦ φορτίου τους σὲ τόνους. Ὑπάρχουν καὶ ζυγαριὲς ἀκριβείας γιὰ τὴ μέτρηση πολὺ μικρῶν βαρῶν, ὅπως αὐτὲς ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ χρυσοχόοι καὶ ἄλλοι μικροτεχνίτες. Ἂν ἕνα φορτηγὸ πατήσει σὲ μιὰ ζυγαριὰ ἀκριβείας, θὰ τὴν καταστρέψει. Τὸ ἴδιο συμβαίνει συχνὰ μὲ τὶς γυναῖκες ποὺ θὰ βρεθοῦν σὲ ἀκραῖες ψυχολογικὲς καὶ συναισθηματικὲς καταστάσεις. Δὲν τὶς ἀντέχουν, «σπᾶνε», καταρρέουν.
.                Νὰ ἕνα ἀληθινὸ γεγονός: Δύο γονεῖς ἄφησαν μόνο του γιὰ δύο λεπτὰ τὸ παιδάκι τους, ἡλικίας ἑνὸς ἔτους, δίπλα σὲ μιὰ πισίνα. Τὸ παιδάκι ἔπεσε στὴν πισίνα καὶ ἄρχισε νὰ πνίγεται. Ἕνα λεπτὸ ἀργότερα ὁ πατέρας του μὲ φρίκη τὸ βρῆκε νὰ ἐπιπλέει μὲ τὸ πρόσωπο μέσα στὸ νερό. Χωρὶς νὰ χάσει καιρό, τὸ ἅρπαξε καὶ ὅρμησε στὸ σπίτι, γιὰ νὰ τοῦ κάνει τεχνητὴ ἀναπνοή. Ἡ μητέρα, βλέποντας τὸν γιό της μελανιασμένο στὰ χέρια τοῦ ἄνδρα της, ἔπαθε σόκ. Σκέπασε τὸ πρόσωπό της μὲ τὰ χέρια της καὶ κλείστηκε σ᾽ ἕνα δωμάτιο, φωνάζοντας ἐκτὸς ἑαυτοῦ: “Δὲν μπορῶ νὰ τὸ βλέπω! Δὲν μπορῶ νὰ τὸ βλέπω!”. Τὸ παιδὶ τελικὰ σώθηκε. Ἀπὸ τὴν ἱστορία, ὅμως, αὐτὴ ἂς συγκρατήσουμε στὴ μνήμη μας τὴν ἀδυναμία τῆς μητέρας νὰ ἀντιμετωπίσει μὲ ψυχραιμία τὴν ἐξαιρετικὰ δύσκολη κατάσταση. Ἔφυγε ὄχι γιατί δὲν ἀγαποῦσε τὸν γιό της καὶ δὲν ἤθελε νὰ τὸν βοηθήσει, ἀλλὰ ἁπλῶς ἐπειδὴ δὲν μποροῦσε νὰ τὸ κάνει. Εὔκολα ἀντιλαμβανόταν τὶς ψυχικὲς ἀλλοιώσεις τοῦ παιδιοῦ της, ὅσο αὐτὸ ἦταν ζωντανὸ –πράγμα σχεδὸν ἀδύνατο γιὰ τὸν λιγότερο συναισθηματικὸ καὶ διαισθητικὸ πατέρα-, ἀλλὰ δὲν ἄντεχε νὰ βλέπει τὸ παιδί της νὰ πεθαίνει. Ὁ ἄνδρας, ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἶναι λιγότερο συναισθηματικός, μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίζει μὲ ψυχραιμία τὶς δύσκολες περιστάσεις.
.                Πρέπει νὰ ἐπισημάνω ὅτι ἡ διαφορὰ τῶν ψυχικῶν δυνάμεων ὀφείλεται στοὺς διαφορετικοὺς ρόλους ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν ὁ ἄνδρας καὶ ἡ γυναίκα μέσα στὴν οἰκογένεια. Ἡ γυναίκα ὡς σύζυγος καὶ μητέρα πρέπει νὰ εἶναι σὰν ἕνα εὐαίσθητο βαρόμετρο, ποὺ θὰ συλλαμβάνει τὶς ψυχικὲς καταστάσεις ὅλων τῶν μελῶν τῆς οἰκογένειας, ὥστε μὲ στοργὴ καὶ προσοχὴ ἀφ᾽ ἑνὸς νὰ συμπαρίσταται στὸν ἄνδρα της καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου νὰ ἀνατρέφει σωστὰ τὰ παιδιά της. Ἡ γυναίκα καθορίζει τὴν οἰκογενειακὴ ἀτμόσφαιρα. Γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτό, τῆς δόθηκαν ἀπὸ τὸν Θεὸ ὅλες οἱ ἀπαραίτητες ἱκανότητες: διαίσθηση, ἠπιότητα, εὐαισθησία. Ὁ ἄνδρας ὡς σύζυγος καὶ πατέρας εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς οἰκογένειας, τῆς ὁποίας ἔχει τὴν εὐθύνη καὶ γιὰ τὴν ὁποία πρέπει νὰ παίρνει συχνὰ δύσκολες ἀποφάσεις. Ὁ ἄνδρας εἶναι ὁ προστάτης τῆς οἰκογένειας, γι᾽  αὐτὸ τοῦ δόθηκαν ἀπὸ τὸν Θεὸ τετράγωνη λογικὴ καὶ ἰσχυρὴ θέληση, ὥστε νὰ μὴν παρασύρεται ἀπὸ συναισθήματα.
.             Οἱ ψυχικὲς ἰδιαιτερότητες τῶν συζύγων εἶναι ἀναγκαῖες στὰ πλαίσια τῆς οἰκογένειας. Ὁ ἄνδρας καὶ ἡ γυναίκα ἀλληλοσυμπληρώνονται. Ὁ ἕνας χωρὶς τὸν ἄλλον θὰ δυσκολευόταν νὰ λύσει τὰ προβλήματα ποὺ ἀναφύονται στὴν οἰκογενειακὴ ζωή, ἰδιαίτερα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν. Ἀπεναντίας, ἔξω ἀπὸ τὴν οἰκογένεια οἱ ἰδιαιτερότητες τοῦ κάθε φύλου εἶναι δυνατὸ νὰ ἀποτελέσουν ἐλαττώματα. Ἔτσι, ἡ φυσικὴ δύναμη τοῦ ἄνδρα, ἂν δὲν ἀφιερωθεῖ στὴν προστασία τῆς οἰκογένειας, μπορεῖ νὰ μεταβληθεῖ σὲ χουλιγκανισμό. Καὶ ἡ γυναικεία συναισθηματικότητα, ἂν δὲν διοχετευθεῖ στὴ φροντίδα τῆς οἰκογένειας, μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει τὴν γυναίκα σὲ βαριὰ ἁμαρτήματα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: «ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΖΩΗ»-2 Γιὰ τὶς περισσότερες ἐκτρώσεις ἔνοχοι κατὰ 90% εἶναι οἱ ἄνδρες.

, ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ «Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ πάντες γὰρ ὑµεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Κυρ. 25.11.12)

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
«Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑµεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»

 [Γαλ. γ´ 23-δ´ 5]

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2055, 15.11.12

.            Ἑορτάζει σήµερα ἡ ἁγία µας Ἐκκλησία τὴν µνήµη τῆς ἁγίας ἐνδόξου μεγαλοµάρτυρος Αἰκατερίνης τῆς πανσόφου.
.            Πρὸς τιµὴν τῆς Ἁγίας ἀναγινώσκεται καὶ ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολὴ μὲ τὴν ἐπαναστατικὴ διακήρυξη τοῦ ἀποστόλου Παύλου: «Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑµεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»· δηλαδή, δὲν ὑπάρχει πλέον ἄνιση διάκριση μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, διότι ὅλοι ἐσεῖς γίνατε ἕνας νέος ἄνθρωπος µὲ τὴν ἑνωσή σας μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.
.            Ἂς δοῦµε λοιπὸν ποιὰ εἶναι ἡ θέση τῆς γυναίκας γιὰ τὸν κόσµο ποὺ ζεῖ χωρὶς Χριστὸ καὶ ποιὸ εἶναι τὸ μεγαλεῖο στὸ ὁποῖο τὴν ἀνυψώνει ἡ ἐν Χριστῷ ζωή.

1. Ἡ γυναίκα χωρὶς τὸν Χριστὸ

.            Ὅπως μαρτυρεῖ ἡ ἱστορία, ὁ προχριστιανικὸς κόσµος θεωροῦσε τὴν γυναίκα πολὺ κατώτερη ἀπὸ τὸν ἄνδρα. Δὲν τῆς ἐπέτρεπαν νὰ συµµετέχει στὴν δηµόσια ζωὴ καὶ τὴν ἀντιµετώπιζαν ὡς δούλη καὶ ἰδιοκτησία τοῦ ἄνδρα, ὁ ὁποῖος τῆς φερόταν ὡς ἀπόλυτος κυρίαρχος.
.            Αὐτὴν τὴν περιφρόνηση τῆς γυναίκας ποὺ παρατηροῦµε στὰ χρόνια πρὸ Χριστοῦ, τὴν βλέπουµε δυστυχῶς µέχρι σήµερα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν λαῶν ποὺ ζοῦν χωρὶς τὸν Χριστό. Χαρακτηριστικὸ παράδειγµα οἱ µωαµεθανικὲς χῶρες, ὅπου ἡ γυναίκα ζεῖ µᾶλλον σὰν φυλακισµένη. Τὸ Κοράνι τὴν θεωρεῖ κατώτερη ἀπὸ τὸν ἄνδρα καὶ δίνει τὸ δικαίωµα στὸν ἄνδρα νὰ τὴν χτυπᾶ, νὰ τὴν πουλᾶ, νὰ τὴν διώχνει ὅποτε ἐκεῖνος θέλει.
.            Ἀλλὰ καὶ στὶς λεγόµενες χριστιανικὲς χῶρες, ὅταν οἱ ἄνθρωποι ζοῦν μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ χωρὶς ἠθικοὺς φραγµούς, ἡ γυναίκα γίνεται ἀντικείµενο ἐκµεταλλεύσεως καὶ οὐσιαστικὰ χάνει τὴν ἀξιοπρέπειά της.
.            Ἡ γυναίκα δὲν καταξιώνεται οὔτε ἀπὸ τὴν οἰκονοµικὴ ἀνεξαρτησία της οὔτε ἀπὸ τὴν χειραφέτησή της ἀπὸ τὸν ἄνδρα. Κάπου ἀλλοῦ κρύβεται τὸ μεγαλεῖο της. Κι αὐτὸ τὸ μεγαλεῖο µᾶς φανερώνει σήµερα ὁ λόγος τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἀλλὰ καὶ τὸ παράδειγµα τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης.

 2. Τὸ μεγαλεῖο της

.            Εἶναι ἐντυπωσιακὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἀπόστολος Παῦλος µέσα σὲ ἕναν κόσµο μὲ ἔντονες προκαταλήψεις ἐναντίον τῶν γυναικῶν τολµᾶ νὰ ὑπερασπισθεῖ τὴν ἰσότητα μεταξυ τῶν δύο φύλων καὶ νὰ διακηρύξει ὅτι στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ «οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ». Δὲν πλεονεκτοῦν οἱ ἄνδρες εἰς βάρος τῶν γυναικῶν. Ὅλοι εἴµαστε ἴσοι!
.            Πόσο τιµητικὴ εἶναι ἡ θέση τῆς γυναίκας µέσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία φανερώνεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν κορυφὴ τῆς ἁγιότητος βρίσκεται µία γυναίκα: ἡ Πάναγνη Παρθένος Μαρία, ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος! ἀλλὰ καὶ κάθε γυναίκα ποὺ ἐγκολπώνεται τὸν Χριστό, µπορεῖ νὰ με γαλουργήσει καὶ νὰ διακριθεῖ σὲ ἀρετή, σὲ ἀνδρεία, σὲ ἀγάπη, σὲ αὐτοθυσία, στὴν ἁγιότητα!
.            Αὐτὸ φάνηκε καθαρὰ καὶ στὴν ζωὴ τῆς πανσέµνου Νύµφης τοῦ Χριστοῦ, τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης. Ἡ ἁγία Αἰκατερίνη ἦταν µιὰ νεαρὴ κόρη ποὺ διέθετε ὀµορφιά, σοφία, πλούτη καὶ δόξα. Κάπου ἀλλοῦ ὅμως κρυβόταν τὸ μεγαλεῖο της: στὴν ὁλόθερµη ἀγάπη της πρὸς τὸν Χριστό, στὸν Ὁποῖο ἀφιέρωσε ὅλα τὰ χαρίσµατά της. Ἀπὸ τὴν στιγµὴ ποὺ γνώρισε τὸν Κύριο Ἰησοῦ καὶ δέχθηκε στὴν ψυχή της τὸ καλεσµά Του, Τὸν ἀκολούθησε μὲ πιστότητα καὶ ἀφοσίωση. Ἀπέρριψε χωρὶς ἀµφιταλαντεύσεις τὶς δελεαστικὲς προτάσεις τοῦ αὐτοκράτορα, ὁ ὁποῖος εἶχε θαµπωθεῖ ἀπὸ τὸ κάλλος της, καὶ ὁµολόγησε ἐνώπιόν του μὲ παρρησία τὴν χριστιανικὴ πίστη. Μὲ καταπληκτικὴ σοφία ἀποστόµωσε τοὺς φιλοσόφους ποὺ προσπάθησαν νὰ τὴν μεταστρέψουν στὴν εἰδωλολατρία καὶ τοὺς κέρδισε στὸν Χριστό. Ἔµεινε ἀτρόµητη καὶ σταθερὴ µέχρι τέλους καὶ ἀξιώθηκε νὰ μαρτυρήσει μόλις σὲ ἡλικία 18 ἐτῶν!

*  *  *

.            Ποιός µπορεῖ νὰ µιλήσει γιὰ «ἀσθενὲς φύλο», ὅταν διαβάζει τὸν βίο τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης καὶ τῶν ἄλλων ἀναριθµήτων ἁγίων μαρτύρων γυναικῶν; Ποιός µπορεῖ νὰ μὴ θαυµάσει τὴν τόλµη τῶν Μυροφόρων ἢ τὴν φιλανθρωπικὴ ἀκτινοβολία τῆς ἁγίας Ταβιθᾶ, τῆς ἁγίας Ὀλυµπιάδος, τῆς ἁγίας Φιλοθέης καὶ τόσων ἄλλων; Ποιός µπορεῖ νὰ μὴ συγκινηθεῖ ἀπὸ τὴν θυσιαστικὴ ἀγάπη τῶν ἁγίων µητέρων τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν ἢ ἀπὸ τὴν πίστη καὶ τὴν ἀνεξάντλητη ὑποµονὴ τῆς ἁγίας Μόνικας;

.            Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγαλεῖο στὸ ὁποῖο ἀνύψωσε ὁ Χριστὸς τὴν γυναίκα. Μεγαλεῖο ἀρετῆς καὶ ἁγιότητος. Μεγαλεῖο ποὺ ἔγινε πράξη στὴν ζωὴ ὅλων τῶν ἁγίων, κατ᾽ ἐξοχὴν δὲ στὴν Παναγία Παρθένο, τὴν Κεχαριτωµένη. Μακάρι καὶ οἱ σηµερινὲς γυναῖκες νὰ ἀνακαλύψουν αὐτὸ τὸ µυστικὸ μεγαλεῖο καὶ νὰ ποθήσουν νὰ τὸ κατακτήσουν.

,

Σχολιάστε

ΑΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ (4) ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ

 

 

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ
ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ
Ἕδρα: Ἀπόλλωνος 23Β 10557 Ἀθῆναι
Δι’ ἀλληλογραφίαν : ΜΟΥΣΩΝ 14, 15452 ΨΥΧΙΚΟ
τηλ. 210 3254321-2 fax. 210 3236978
e-mail: fot_gram@otenet.gr website: www.fotgrammi.gr
Α.Φ.Μ. 090050859 * Ε´ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ

 

ΑΝΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ (4) ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ,
περ. «ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ» τ. 52

Η ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΑ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ
+Πρεσβυτέρας Θεοδώρας Καλύβα-Σαράντου

 Ἐπιστολὴ ὑπ᾿ ἀριθμ. 801/28.9.2012

Ἐπανειλημμένως ἔχομε ἀναφερθῆ, ὡς κατωτέρω, στὸ θέμα τῆς σπουδαιότητος τῆς γυναίκας στὴ ζωή.

1. Κατωτέρω ἀναρτοῦμε σχετικὸ ἄρθρο τῆς Φωτεινῆς Γραμμῆς τεῦχος 52 (Ἰούλιος-Σεπτέμβριος 2012).

2. Λόγῳ ἐπικαιρότητος μὲ τὴν σατανικὴν συμπεριφορὰ θύματος τοῦ Σατανᾶ πρεσβυτέρας, ποὺ ἐπλήρωσε τὸν ἐραστή της γιὰ νὰ δολοφονήσῃ τὸν ἀείμνηστο ἱερέα π. Ἀθανάσιο Αὐγερόπουλο ἀναφερόμεθα καὶ ἐμεῖς, πρὸς παραδειγματισμό, εἰς τὴν ἀείμνηστον εὐλαβῆ πρεσβυτέρα τοῦ σεβαστοῦ, ταπεινοῦ, ἀκραιφνοῦς ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ πατρὸς Σαράντη Σαράντου.

3. Ἀναρτοῦμε ἄρθρον της, τὸ ὁποῖον εἶχε δημοσιευθῆ εἰς τὸ περιοδικό “᾿Ενορία” τὴν 1.12.1972 καὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἔγκριτη ἱστοσελίδα ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ ὑπὸ τὸν σύνδεσμον ….anavaseis.blogspot.gr/2012/09/blog-post_5221.html μὲ τίτλο: Η ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΑ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ (+Πρεσβυτέρας Θεοδώρας Καλύβα-Σαράντου)

1. Ἡ γυναίκα εἶναι :

α. Πρόσθεσις ἰδεῶν,
β. Ἀφαίρεσις (ἀφαίμαξις) θησαυροφυλακείων («τσεπῶν»),
γ. Πολλαπλασιασμὸς χρεῶν καὶ προβλημάτων,
δ. Διαίρεσις συγγενῶν, κοινῶν προσπαθειῶν καὶ φίλων (κατὰ τὸ δόγμα τοῦ διαβόλου «διαίρει καὶ βασίλευε»).

2. Γιὰ τὴν γυναίκα ἔχομε γράψει ἐπανειλημμένως στὸ περιοδικό μας «Φωτεινὴ Γραμμή», ὡς π.χ. :

α) Τεῦχος 6, σελ. 18-22, «Πολύτιμαι συμβουλαὶ τῶν ἀρχαίων προγόνων μας καὶ τῶν πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας πρὸς τὰ τέκνα των πρὸς δημιουργία εὐτυχισμένων οἰκογενειῶν» ποὺ εἶναι ἀνηρτημένο στὴν ἱστοσελίδα μας http://www.fotgrammi.gr/index2.php?option=com_flippingbook&view=book&id=39:teyxos-6&catid=2:2009-09-17-00-27-03&tmpl=component. Συνιστῶμε δὲ συγγενεῖς, φίλοι καὶ γνωστοὶ νὰ ἐκτυπώνουν τὶς ἐν λόγῳ σελίδες καὶ νὰ τὶς δίδουν στὶς θυγατέρες των, ποὺ θέλουν νὰ ἀκολουθήσουν τὸν ἔγγαμον βίον, γιὰ νὰ δημιουργῶνται πραγματικές, χριστιανικές οἰκογένειες, ἀγαθὸν ἐν μεγίστῃ ἀνεπαρκείᾳ…

 β)  Τεῦχος 31, σελ. 26: «Ὁ δεκάλογος τῶν συζύγων». Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ διαδίδεται στοὺς προσερχομένους εἰς γάμου κοινωνία, ποὺ εἶναι ἀνηρτημένον εἰς τὴν ἱστοσελίδα μας http://www.fotgrammi.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=134:2010-11-22-13-07-43&catid=16:2009-07-28-17-22-19&Itemid=64.

 γ) Τεῦχος 36, σελ. 16 : «Ἔπαινος τῆς αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης πρὸς καταισχύνην τῆς ἀναιδείας, ἀλαζονείας καὶ ἀναισχυντίας», τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνηρτημένον εἰς τὴν ἱστοσελίδα μας http://www.fotgrammi.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=375:2010-07-21-11-49-26&catid=16:2009-07-28-17-22-19&Itemid=64.

 δ) Τεῦχος 44, σελ. 22-24, κεφάλαιον: «πῶς… νὰ καταστρέψετε τὸ παιδί σας», ποὺ εἶναι ἀνηρτημένον εἰς τὴν ἱστοσελίδα μας http://www.fotgrammi.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=453:2010-11-09-11-35-13&catid=16:2009-07-28-17-22-19&Itemid=64.

 3. Λόγῳ ὑπερβολικοῦ κόστους (στενάζομε κάτω ἀπὸ τοὺς λίαν δυσβάστακτους ὄγκους ἐργασίας καὶ ἐξόδων)  δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξωμε περαιτέρω τὸ σπουδαιότατο τοῦτο θέμα, ἀλλὰ ἐπιγραμματικῶς ἐπιβάλλεται νὰ ἀναφέρωμε:

 α) Ὁ Χριστιανισμὸς ἐξύψωσε καὶ ἐξίσωσε τὴν γυναῖκα μὲ τὸν ἄνδρα, νὰ μὴ εἶναι πλέον πρᾶγμα (res), ἀλλὰ ἴση πρὸς τὸν ἄνδρα, δηλαδὴ συμπλήρωμά του, γιὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ χρηστή, ἁρμονικὴ καὶ εὐτυχισμένη οἰκογένεια, στοιχεῖον «ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ», γιὰ τὴν σωστὴ πρόοδο, εὐημερία, ἁρμονικὴ συμβίωσι τῆς κοινωνίας καὶ γιὰ τὴ ἐμπέδωσι τῆς πραγματικῆς δημοκρατίας.

β) Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη λέγει: «Γυναῖκα ἀνδρείαν τίς εὑρήσει; τιμιωτέρα δέ ἐστι λίθων πολυτελῶν ἡ τοιαύτη.» (Παρ. λα´ 10).

γ) Δὲν πρέπει νὰ ἐκλαμβάνωμε ὡς πρότυπο τὶς ἀνάγωγες, ἀναιδεῖς καὶ θρασεῖς γυναῖκες, ποὺ εἶναι ἀθυρόστομοι καὶ σὲ «περνοῦν γενεὲς 14» μὲ τὴν ἀφόρητη γλῶσσα τους καὶ τὶς χυδαιότατες αἰσχρολογίες, καὶ ποὺ συνήθως γίνονται κέντρα διερχομένων ἀνδρῶν.

δ) Ὁ αὐτοκράτωρ Θεόφιλος συνοπτικῶς ἀνέφερε εἰς τὴν σώφρονα καὶ εὐλαβῆ παρθένο Κασσιανή: «ἐκ γυναικὸς ἐρρύη τὰ φαῦλα», ἀλλὰ νὰ συμπληρώσωμε μὲ τὴν σοφὴ ἀπάντησι τῆς ταπεινῆς παρθένου Κασσιανῆς μὲ τὸ λακωνικό: «ἀλλὰ καὶ ἐκ γυναικὸς πηγάζει τὰ κρείττω»…

Δυστυχῶς ὅμως ὁ ἀπαίδευτος καὶ ἡμιμαθὴς λαός μας δὲν ἔχει κατανοήσει τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἀριστουργήματος τῆς Κασσιανῆς, τὸ ὁποῖο ψάλλεται τὴν Μεγάλη Τρίτη τὸ βράδυ. Τὸ ἀνεπανάληπτο αὐτὸ ποίημα ἀνεγράφη ἀπὸ τὴν ἁγνὴ παρθένο ποιήτρια Κασσιανή, ἡ ὁποία ἦλθε εἰς βάθος ταπεινοφροσύνης. Ἔφερε τὸν ἑαυτό της στὴ θέσιν τῆς ἁμαρτωλῆς γυναικός, ἡ ὁποία ἔχυσε τὸ μύρο στὰ πόδια τοῦ Θεανθρώπου, προσμείξασα τοῦτο μὲ τὰ συγκινητικά της δάκρυα. Ἡ Κασσιανὴ ἀπὸ τὴν συντριβὴ τῆς μετανοίας της μᾶς ἐκληρονόμησε τὸ ἀνεκτίμητο τοῦτο ποίημά της, γιὰ νὰ μᾶς συγκινῇ καὶ νὰ μᾶς ταπεινώνῃ, γιὰ νὰ ζητοῦμε τὸ θεῖον ἔλεος, διότι μόνον μὲ τὴν ἔμπρακτο μετάνοιά μας καὶ τὴν ταπεινοφροσύνη μας, ἐὰν ἐπικαλεσθῶμε τὸ θεῖο ἔλεος, δυνάμεθα νὰ λυτρωθῶμε (ρυσθῶμε) ἀπὸ κάθε ἁμαρτία.

 ε) Δὲν εἶναι δὲ μόνον μεγάλη ἁμαρτία νὰ θεωροῦν οἱ ἡμιμαθεῖς τὴν ἁγνὴ παρθένο Κασσιανὴ ὡς πόρνη, ἀλλὰ εἶναι μέγιστο τὸ ἔγκλημα τῆς πνευματικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἡγεσίας γιὰ τὴν «βασιλεύουσα» ἡμιμάθεια, ποὺ ἐπικρατεῖ ὄχι μόνον εἰς τοὺς ὀλιγογραμμάτους, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς πανεπιστήμονας…

ϛ) Ἡ λαϊκὴ σοφία τονίζει:

i. Ὅποιος ἀναδείξῃ μία μητέρα, ἀναπτύσσει μία οἰκογένεια.
ii. Ὅποιος ἀναπτύξῃ μίαν οἰκογένεια, ὑψώνει μία κοινωνία
iii. Καὶ ὅποιος ὑψώσῃ μία κοινωνία, γιγαντώνει ἕνα Ἔθνος.

 4. Στὴ πρᾶξι διαπιστώνομε ὅτι ὄντως μία σεμνή, ἐνάρετος, ταπεινὴ καὶ εὐλαβὴς γυναῖκα, μπορεῖ νὰ ἀναθρέψῃ τέκνα καὶ νὰ γίνουν ἄριστοι οἰκογενειάρχες καὶ ἐποικοδομητικὰ μέλη τῆς κοινωνίας, νὰ συμπαρασταθῇ στὶς δυσκολίες τοῦ συζύγου καὶ νὰ τὸν ἀνυψώσῃ καὶ διατηρήσῃ εἰς ὕψη εὐποιΐας, ἀνιδιοτελείας, αὐταπαρνήσεως καὶ αὐτοθυσίας. Ἀπεναντίας μία διεστραμμένη καὶ ἀτίθαση γυναῖκα, τὰ τέκνα, ποὺ θὰ δημιουργήσῃ, θὰ εἶναι λίαν καταλυτικὰ καὶ θὰ παρασύρῃ καὶ τὸν σύζυγό της εἰς τὸν ὄλεθρο καὶ τὴν καταστροφή…

 5. Ἄς εὐχώμεθα καὶ προσευχώμεθα ὁ Θεὸς νὰ φωτίζῃ ὅλες τὶς γυναῖκες τοῦ κόσμου νὰ εἶναι σώφρονες, ταπεινές, εὐλαβεῖς, ἐνάρετοι καὶ Χριστιανές εἰς τὴν πρᾶξι, διὰ νὰ ἐπιστρέψωμε στὶς ρίζες μας καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ ρυσθῶμε ἀπὸ τὸν πλήρη καταποντισμό.

 

 

Σχολιάστε

Η ΑΓΙΑ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΕΚΛΑ «Μπροστὰ στὸ δίλημμα: μαζὶ μὲ τὸν μνηστήρα της σὲ μία ζωὴ εἰδωλολατρικὴ ἢ μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ ὡς χριστιανή, χωρὶς δισταγμὸ προτίμησε τὸ δεύτερο».

Η ΑΓΙΑ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΕΚΛΑ

τοῦ π. Γ. Δορμπαράκη

.          «Ἡ ἁγία Θέκλα καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη τοῦ Ἰκονίου, ἡ μητέρα της λεγόταν Θεόκλεια καὶ ἀνῆκε σὲ εὐγενὲς καὶ ἔνδοξο γένος. Κατηχήθηκε τὸν λόγο τῆς πίστεως ἀπὸ τὸν μεγάλο ἀπόστολο Παῦλο, τὸν ὁποῖο ἄκουσε νὰ διδάσκει στὸ σπίτι τοῦ Ὀνησιφόρου. Ὅταν ἔγινε χριστιανή, ἦταν δεκαοκτὼ ἐτῶν καὶ εἶχε μνηστευθεῖ τὸν Θάμυρη. Ἀφοῦ περιφρόνησε τὴν φωτιά, στὴν ὁποία τὴν ἔβαλαν, ὅπως καὶ τὴμ μητέρα της καὶ τὸν μνηστήρα της, ἀκολούθησε τὸν Παῦλο. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ βρέθηκε στὴν Ἀντιόχεια, κι ἐκεῖ λόγῳ τῆς πίστεώς της ρίχθηκε ἀπὸ τὸν Ἀλέξανδρο στὰ θηρία καὶ σὲ ταύρους, προκειμένου νὰ τὴν κομματιάσουν. Ἀπὸ ὅλα ὅμως σώθηκε μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁπότε ἄρχισε νὰ περιέρχεται διάφορες πόλεις κηρύσσοντας τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φέρει στὴν χριστιανικὴ πίστη πολλοὺς ἀνθρώπους. Ὕστερα ἐπανῆλθε στὴν πατρίδα της, ὅπου ἀποσύρθηκε σὲ κάποια ἀπὸ τὰ βουνά της καὶ ἀσκήτεψε μόνη της. Ἐπιτέλεσε πολλὰ θαύματα στοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὴν ἐπισκέπτονταν, μέχρις ὅτου τελείωσε τὴν ζωή της, μπαίνοντας μέσα σ’ ἕνα βράχο ποὺ ἄνοιξε μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ γιὰ χάρη της. Ὅλος ὁ χρόνος τῆς ζωῆς της  ἦταν ἐνενήντα ἔτη».
.          Δὲν εἶναι μόνον οἱ ἄνδρες ποὺ μπορεῖ νὰ καυχῶνται γιὰ τὸν πρῶτο ἐν μάρτυσι, τὸν ἅγιο Στέφανο. Εἶναι καὶ οἱ γυναῖκες ποὺ ἀντιστοίχως ἔχουν τὴν πρώτη μεταξὺ τῶν γυναικῶν μάρτυρα, τὴν ἁγία Θέκλα, μεγαλομάρτυρα ἐπίσης καὶ ἰσαπόστολο. Ἡ ἁγία αὐτὴ κατέχει ἰδιαίτερη θέση μεταξὺ τῶν ἁγίων καὶ τῶν μαρτύρων, ὄχι μόνον ὡς «σύναθλος Στεφάνου», ἀλλὰ καὶ ὡς «συνόμιλος Παύλου». Διότι καὶ ἀπὸ τὸν ἀπόστολο Παῦλο μεταστράφηκε καὶ ἔγινε χριστιανή,  ἀλλὰ καὶ τὸν ἀκολούθησε σὲ πολλὲς ἀπὸ τὶς περιοδεῖες του, δείχνοντας τέτοιο ἀνδρεῖο φρόνημα, ἰδίως σ’ αὐτὰ ποὺ ὑπέστη, ποὺ ἔκανε, κατὰ τὸν ὑμνογράφο,  τὴν προμήτορα Εὔα, ἡ ὁποία ὑποτάχτηκε στὰ κελεύσματα τοῦ διαβόλου, νὰ χαίρεται, γιατί βρέθηκε γυναίκα νὰ ὑποτάσσει τὸν πονηρό. «Εὔα χαίρει, καθορῶσα γυναιξὶ τὸν ὄφιν ὑποπίπτοντα».
.          Ὁ ὑμνογράφος ἰδιαιτέρως ἐπιμένει στὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἁγία, νεότατη στὴν ἡλικία, εὐθὺς ὡς ἔγινε χριστιανή, ἄφησε τὸν μνηστήρα της, γιὰ νὰ γίνει ἀκόλουθος τοῦ Παύλου καὶ εὐαγγελίστρια Χριστοῦ. Ἡ μεταστροφή της αὐτή, ἀπὸ ἔγγαμος ποὺ ἐπρόκειτο νὰ γίνει, τελικῶς νὰ ἀφιερωθεῖ ὡς ἄγαμη στὸν Χριστό, δὲν ὀφείλετο βεβαίως σὲ μία ὑποβάθμιση τοῦ γάμου. Κάτι τέτοιο δὲν εἶναι χριστιανικό, ἀφοῦ ὁ γάμος καὶ ἡ κατὰ Χριστὸν παρθενία θεωροῦνται χαρίσματα ἐκ Θεοῦ καὶ ἰσάξιοι δρόμοι μέσα στὴν Ἐκκλησία, ποὺ ὀρθὰ ἀσκούμενοι ἐκβάλλουν στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἄλλωστε ὁ Θάμυρης, ὁ μνηστήρας της, ἦταν εἰδωλολάτρης καὶ ἡ σχέση τους εἶχε ξεκινήσει πρὶν γίνει ἡ ἁγία χριστιανή, συνεπῶς δὲν μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιὰ γάμο, κατὰ τὸν τρόπο τὸν χριστιανικό. Ἡ ἁγία ἁπλῶς, μπροστὰ στὸ νέο ποὺ ἀνοίχτηκε ἐνώπιόν της, τὸν Χριστὸ καὶ τὴ Βασιλεία Του, θέλχθηκε ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς Ἐκεῖνον τόσο, ποὺ θεώρησε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζει νὰ ζεῖ ὅπως καὶ πρίν. Μπροστὰ στὸ δίλημμα: μαζὶ μὲ τὸν μνηστήρα της σὲ μία ζωὴ εἰδωλολατρικὴ ἢ μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ ὡς χριστιανή, χωρὶς δισταγμὸ προτίμησε τὸ δεύτερο. Διότι κατενόησε ὅτι ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ ἦταν πάνω ἀπὸ ὅλα. «Ὁ φιλῶν…τι ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστί μου ἄξιος», εἶπε ὁ Κύριος. Τὰ πράγματα θὰ ἦταν ἀσφαλῶς διαφορετικά, ἂν καὶ ὁ Θάμυρης ἦταν χριστιανός. Τότε θὰ συναγωνίζονταν μᾶλλον γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ὡς εἰδωλολάτρης ὅμως ὁ μνηστήρας δὲν εἶχε πολλὰ περιθώρια νὰ «ἐπιβιώσει» πιὰ στὴ σχέση αὐτή. Ὁ ὑμνογράφος τὸ ἐπισημαίνει: «Μνηστευθεῖσαν Θαμύριδι, ὁ νυμφαγωγὸς σὲ Παῦλος ἠρμόσατο, τῷ νυμφίῶ ὡς ἀμώμητον, τῷ ἐπουρανίῳ Θέκλα πάνσοφε». Δηλαδή, Θέκλα πάνσοφε, ὁ νυμφαγωγὸς Παῦλος ἕνωσε ἐσένα, ποὺ ἤσουν μνηστευμένη μὲ τὸν Θάμυρη, σὰν ἁγνὴ νύμφη μὲ τὸν ἐπουράνιο νυμφίο (Χριστό). Ποιὸς μπορεῖ νὰ συγκριθεῖ μὲ τὸν Χριστὸ καὶ μὲ τὴν ἀγάπη Ἐκείνου; Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ ἔκανε πιὰ τὴ Θέκλα νὰ θεωρεῖ παραλήρημα τὰ ὅποια λόγια ἔλεγε ὁ Θάμυρης: «Θαμύριδος τὰ ρήματα, ὥσπερ λῆρον Μάρτυς ἐμυκτήρισας».
.          Αὐτὴ ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό, ὁ πόθος τῆς ἁγίας πρὸς τὸν Δημιουργό της εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐπίσης διαπιστώνει ὁ ὑμνογράφος. Ἂν ἡ ἁγία Θέκλα νίκησε τὸν ἀνθρώπινο ἔρωτα – νόμιμο κάτω ἀπὸ ἄλλες συνθῆκες βεβαίως – ἂν νίκησε τὸ φίλτρο πρὸς τὴ μητέρα της, ἂν νίκησε ὅλες τὶς ἡδονὲς ποὺ ὑπόσχεται ἡ νεανικὴ ἡλικία, ἦταν γιατί ἀκριβῶς ἡ καρδιά της κυριαρχήθηκε ἀπὸ τὸν νυμφίο της Χριστό. Ὅπως τὸ σημειώνει καὶ ὁ ποιητής: «ὁ πόθος τοῦ Ποιητοῦ, τῶν κτισμάτων ἑνίκα τοὺς ἔρωτας». Κι εἶναι τοῦτο ὅ,τι ἐπισημαίνουμε γενικῶς στοὺς ἁγίους μας: μποροῦν νὰ ὑπερβαίνουν ὅλα τὰ ἐμπόδια, μποροῦν καὶ φαίνονται ὑπεράνθρωποι καὶ ἥρωες, γιατί ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ τοὺς συνέχει. Σὰν τὸν ἀπόστολο Παῦλο μποροῦν καὶ ἐκεῖνοι νὰ λένε: «Ποιός θὰ μᾶς χωρίσει ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ; Θλίψη, στενοχώρια, κίνδυνος, μαχαίρι; Οὔτε θάνατος οὔτε κάποια κτίση μπορεῖ νὰ μᾶς χωρίσει ἀπὸ τὴν ἀγάπη Ἐκείνου». Αὐτὴν τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ πρέπει νὰ ἔχει καὶ κάθε χριστιανός, ἂν θέλει νὰ ζεῖ ὡς χριστιανός. Καὶ γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσει, πρέπει πρῶτα ἀπὸ ὅλα νὰ νιώσει τὴν ἔλλειψή της στὴ ζωή του καὶ νὰ τὴν ζητήσει ἀπὸ Ἐκεῖνον ποὺ τὴ χορηγεῖ: τὸν ἴδιο τὸν Κύριο. Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι δὲν τὴν ζητᾶμε. Καὶ δὲν τὴν ζητᾶμε, γιατί δὲν νιώθουμε τὴν ἔλλειψή της. Καὶ δὲν νιώθουμε τὴν ἔλλειψή της, γιατί ἄλλες ἀγάπες, τοῦ κόσμου τούτου, κατακλύζουν τὴν ὕπαρξή μας. Ἀγάπες ὅμως φθαρτές, ποὺ τὸ μόνο ποὺ προσφέρουν εἶναι ἡ θλίψη καὶ ὁ θάνατος.

ΠΗΓΗ: «ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΝ»

, , ,

Σχολιάστε

ΙΣΕΣ ΜΕΝ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΔΕ!

 

Καμπανάκι γιὰ τὸ «ἰσχυρὸ φύλο»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἦρθε ἡ ὤρα οἱ ἄνδρες νὰ διεκδικήσουν τὴν βιολογική τους …”ἰσότητα”. Βεβαίως ἴσοι εἶναι οἱ ἄνδρες μὲ τὶς γυναῖκες, ἀλλὰ ὄχι καὶ λίγο πιὸ …“ἴσες” ! Γι᾽ αὐτὸ γρήγορα στὶς «προοδευτικὲς δυνἀμεις τοῦ τόπου» νὰ “δώσουν φωνὴ” στὶς δίκαιες διεκδικήσεις τῶν ἀνδρῶν. Γιὰ μιὰ κοινωνία βασισμένη στὴν (μυθολογικὴ) ἰσότητα!

.              Διπλάσια εὐάλωτοι στὸν καρκίνο τοῦ παχέος ἐντέρου εἶναι οἱ ἄντρες σὲ σχέση μὲ τὶς γυναῖκες. Μάλιστα ὁ κίνδυνος γι᾽ αὐτοὺς φαίνεται ὅτι ἐμφανίζεται κατὰ μέσον ὄρο δέκα χρόνια νωρίτερα ἀπὸ ὅ,τι γιὰ τὸ «ἀσθενὲς φύλο».
.              Ἡ πρώτη ἔρευνα ποὺ ἀποδεικνύει ὅτι ὁ καρκίνος εἶναι καὶ θέμα φύλου ἔγινε στὴν Αὐστρία καὶ δημοσιεύεται στὴν ἀμερικανικὴ ἐπιστημονικὴ ἐπιθεώρηση «Journal of American Medical Association» (JAMA). Οἱ ἐρευνητές, ὑπὸ τὴ δρ. Μόνικα Φέρλιτς, μελέτησαν τὶς περιπτώσεις 44.500 ἀνθρώπων ποὺ εἶχαν συμμετάσχει σὲ ἕνα πρόγραμμα κολονοσκόπησης στὴν Αὐστρία κατὰ τὸ διάστημα 2007-2010
.              Διαπίστωσαν ὅτι τὰ ποσοστὰ ἐμφανίσεως τοῦ ὀρθοκολικοῦ καρκίνου ἦταν διπλάσια στοὺς ἄντρες, σὲ ποσοστὸ 1,5%, ἐν σχέσει πρὸς τὶς γυναῖκες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες μόλις τὸ 0,7% παρουσίασε τὴν ἐπάρατη νόσο. Ἀκόμη οἱ ἄντρες ἐμφάνιζαν πολύποδες καὶ ἀδενώματα τῶν ἐντέρων, τὰ ὁποῖα συχνὰ ἐξελίσσονται σὲ καρκίνο, σὲ συχνότητα 24,9%, ὅταν γιὰ τὶς γυναῖκες τὸ ἀντίστοιχο ποσοστὸ ἦταν 14,8%. Εἰδικὰ δὲ ἀδενώματα σὲ προχωρημένο στάδιο ἐμφάνισαν 5 στοὺς 100 ἄντρες, ἀλλὰ λιγότερες ἀπὸ 3 στὶς 100 γυναῖκες.
.              Ἐνδιαφέρον παρουσιάζει καὶ ἡ ἡλικία τῶν ἀσθενῶν. Συγκρίνοντας τὰ ἠλικιακὰ ὅρια τῆς ἀσθένειας γιὰ τὰ δύο φύλα παρατήρησαν ὅτι οἱ ἄντρες 55-59 χρονῶν εἶχαν τὰ ἴδια ποσοστὰ καρκίνου μὲ γυναῖκες 65-69 χρόνων, δηλαδὴ μεγαλύτερες κατὰ μία δεκαετία. Τὸ γεγονὸς δείχνει ὅτι νόσος μφανίζεται στ «σχυρ φύλο» νωρίτερα ξελίσσεται πι γρήγορα, καὶ ἑπομένως θὰ εἶναι σκόπιμο νὰ δίνεται πιὸ νωρὶς ἔμφαση στὴν ἐξέταση καὶ τὴν πρόληψη.
.              Οἱ Αὐστριακοὶ ἐρευνητὲς προτείνουν νὰ ἀναθεωρηθοῦν τὰ ἠλικιακὰ ὅρια τοῦ πρώτου ἐλέγχου μὲ κολονοσκόπηση, ποὺ αὐτὴ τὴ στιγμὴ εἶναι ἡ ἡλικία τῶν 50 ἐτῶν καὶ γιὰ τὰ δύο φύλα. Ἀπέφυγαν, ὡστόσο νὰ διευκρινίσουν ἂν θὰ πρέπει οἱ ἄντρες νὰ ἐξετάζονται νωρίτερα ἢ οἱ γυναῖκες σὲ πιὸ προχωρημένη ἡλικία. Ὁ ὀρθοκολικὸς καρκίνος εἶναι ὁ τέταρτος πιὸ θανατηφόρος καρκίνος παγκοσμίως, καθὼς σκοτώνει κάθε χρόνο περίπου 610.000 ἀνθρώπους.

 Ἀνθεκτικὲς οἱ γυναῖκες λόγω χρωμοσώματος Χ

 .              Ὀφείλεται πιθανότατα στὴν ἀνάγκη γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ εἴδους, ἀλλὰ πάντως ἀποτελεῖ πλέον ἐπιστημονικὸ γεγονός: οἱ γυναῖκες εἶναι πιὸ ἀνθεκτικὲς ἀπὸ τοὺς ἄντρες, ἔχουν δηλαδὴ πιὸ δυνατὸ ἀνοσοποιητικὸ σύστημα.
.              Μάλιστα εἶναι γενετικὰ προγραμματισμένες γι᾽ αὐτό. Τὴν αἰτία γι᾽ αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουν «βιολογικὸ πλεονέκτημα» τοῦ ἀδύνατου φύλου οἱ ἐπιστήμονες τὴν ἐντοπίζουν στὸ δεύτερο χρωμόσωμα Χ ποὺ διαθέτουν οἱ γυναῖκες. Ὅπως δηλαδὴ ἐξηγοῦν οἱ Βέλγοι ἐρευνητὲς ἀπὸ τὸ πανεπιστήμιο τῆς Γάνδης, ποὺ πραγματοποίησαν τὴν σχετικὴ ἔρευνα, τὸ χρωμόσωμα Χ περιέχει τὸ 10% τῶν μικροριβονουκλεϊκῶν ὀξέων (microRNA) τοῦ ἀνθρώπινου ὀργανισμοῦ, τὰ ὁποία πιστεύεται ὅτι μποροῦν νὰ ἀναστείλουν τὰ γονίδια ἐκεῖνα ποὺ προκαλοῦν μία σειρὰ ἀσθενειῶν.
.              Καθὼς λοιπὸν οἱ γυναῖκες διαθέτουν δύο Χ χρωμοσώματα, ἔχουν σαφὲς πλεονέκτημα! Ἀντίθετα, ἐξηγοῦν οἱ εἰδικοί, τὸ ἀνδρικὸ χρωμόσωμα Υ περιέχει λιγότερα γονίδια καὶ ἑπομένως δὲν μπορεῖ νὰ ἀναπληρώσει τὴν ἔλλειψη τοῦ δευτέρου Χ. Σύμφωνα μὲ τὸν ἐπικεφαλῆς τῆς ἔρευνας Κλὸντ Λιμπέρ, «οἱ στατιστικὲς δείχνουν ὅτι στοὺς ἀνθρώπους, ὅπως καὶ στὰ ὑπόλοιπα θηλαστικά, τὰ θηλυκὰ ζοῦν περισσότερο καὶ εἶναι πιὸ ἱκανὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν ἐπεισόδια-σὸκ ἀπὸ σήψη, μόλυνση ἢ τραῦμα». Τώρα οἱ ἐπιστήμονες, γνωρίζουν γιατί συμβαίνει αὐτό. Εἰκάζουν δὲ ὅτι ἡ διαφοροποίηση προέκυψε γιὰ νὰ διασφαλιστεῖ ἡ ἀντοχὴ τῶν γυναικῶν, καθὼς εἶναι ἐπιφορτισμένες νὰ θηλάζουν καὶ νὰ μεγαλώνουν τοὺς ἀπογόνους τοῦ εἴδους.

 ΠΗΓΗ: dimokratianews.gr (Μυρτὼ Μπούτση)

, ,

Σχολιάστε

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ καὶ γιατί δὲν ἀνετέθη στὶς γυναῖκες ἀποστολικὸ ἔργο (Ἁγ. Λουκᾶ Συμφερουπόλεως)

Ἁγίου Λουκᾶ  Ἀρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως καὶ Κριμαίας 

Λόγος εἰς τὴν Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Λόγοι καὶ Ὁμιλίες», τόμ. Α´,
Ἐκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»
Θεσσαλονίκη 

.         Στὰ τριάμιση τελευταῖα χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς τοῦ Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν Αὐτὸς κήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο τῆς δικαιοσύνης καὶ ἔκανε ἀμέτρητα θαύματα, μαζί Του βρίσκονταν συνεχῶς οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι καὶ οἱ μυροφόρες γυναῖκες. Οἱ ἀπόστολοι τοὺς ὁποίους ὁ ἴδιος διάλεξε ἦταν περισσότεροι ἀπὸ τὶς μυροφόρες. Καὶ μόνο τοὺς ἀποστόλους ἔστελνε ὁ Κύριος νὰ κηρύττουν τὸ Εὐαγγέλιο. Μόνο στοὺς ἀποστόλους ἔδωσε τὴν ἐξουσία νὰ διώχνουν τὰ δαιμόνια καὶ νὰ θεραπεύουν τοὺς ἀσθενεῖς. Οἱ μυροφόρες, ἂν καὶ δὲν τὶς ἀγαποῦσε ὁ Κύριος λιγότερο ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους, δὲν ἔλαβαν ἀπ’ Αὐτὸν τέτοια χαρίσματα.
.         Πρέπει νὰ σκεφτοῦμε ποιοὶ εἶναι οἱ λόγοι ποὺ ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς ἄλλη στάση κρατοῦσε ἀπέναντι στοὺς ἄνδρες καὶ ἄλλη ἀπέναντι στὶς γυναῖκες, τὰ δύο αὐτὰ φύλα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Δὲν μποροῦμε βέβαια νὰ δώσουμε μία ἐξαντλητικὴ ἀπάντηση σ’ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα. Μποροῦμε ὅμως μὲ βάση ὄχι τὴν δική μας λογικὴ ἀλλὰ τὴν ἁγία Γραφὴ νὰ βροῦμε κάποια στοιχεῖα ποὺ θὰ βοηθήσουν τὴν σκέψη μας νὰ πάρει σωστὴ κατεύθυνση.
.        Τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ πρέπει νὰ σκεφτοῦμε, ἂν μποροῦσαν ἢ ὄχι οἱ γυναῖκες μὲ τὶς ἀσθενεῖς δυνάμεις τους νὰ σηκώσουν τὸ βάρος τοῦ ἀποστολικοῦ ἔργου, τῶν διωγμῶν καὶ τῶν βασάνων ποὺ ὑπέφεραν οἱ ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ. Ὑπάρχουν γι’ αὐτὸ τὸ θέμα πολλὲς μαρτυρίες καὶ στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ στοὺς βίους τῶν ἀποστόλων. Ἂς ἀκούσουμε τί λέει ὁ Πρωτοκορυφαῖος καὶ μεγάλος ἀπόστολος Παῦλος γιὰ τὰ βάσανα ποὺ ὑπέφερε γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς διωγμοὺς ποὺ ὑπέστη γιὰ τὸ ὄνομά Του κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἀποστολικοῦ του ἔργου: «Ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον, τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθημερὸν ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα· ὀδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις ληστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῳ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι» (Β´ Κορ. ια´ 24-27).
.        Αὐτὰ ὑπέφερε ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἂς θυμηθοῦμε τώρα τὸν βίο τοῦ Πρωτοκλήτου ἀποστόλου Ἀνδρέα. Ἦταν πολὺ δύσκολη ἡ ζωή του. Στὴν ἀρχὴ κήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο στὴν Ἰουδαία. Μετὰ πῆγε στὴν περιοχὴ τῆς Μαύρης θάλασσας, ἐπισκέφτηκε ὅλες τὶς σημαντικότερες παραθαλάσσιες πόλεις καὶ κήρυττε ἐκεῖ τὸν Χριστό. Στὴ Σινώπη οἱ εἰδωλολάτρες τὸν χτύπησαν μὲ ἀγριότητα καὶ τὸν ἄφησαν μισοπεθαμένο ἔξω ἀπὸ τὴν πύλη τῆς πόλεως. Ἐδῶ τοῦ φανερώθηκε ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, τὸν θεράπευσε καὶ τοῦ εἶπε νὰ μὴν φοβᾶται κανέναν. Ἔτσι ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας συνέχισε τὸν δρόμο καὶ ἀφοῦ πέρασε τὴν Ἀμπχαζία καὶ τὸν Καύκασο ἔφτασε στὴν Κριμαία.
.         Ναί, καὶ ἐδῶ κήρυττε ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας τὸ Εὐαγγέλιο. Ὅμως δὲν σταμάτησε ἐδῶ ἀλλὰ συνέχισε τὴν πορεία του. Ἀκολουθώντας τὸν ποταμὸ Δνείπερο ἔφτασε στὸν τόπο ὅπου σήμερα βρίσκεται ἡ μεγάλη καὶ ἡ ἁγία πόλη τοῦ Κιέβου. Ἐκεῖ στοὺς λόφους τοῦ Κιέβου ὕψωσε τὸν Τίμιο Σταυρὸ καὶ εἶπε: «Πιστέψτε με, ἐδῶ σ’ αὐτοὺς τοὺς λόφους θὰ λάμψει ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ. Μεγάλη πόλη θὰ εἶναι ἐδῶ, θὰ κτίσει ὁ Κύριος στὸν τόπο αὐτὸ πολλὲς ἐκκλησίες καὶ θὰ φωτίσει μὲ τὸ θεῖο Βάπτισμα ὅλη τὴν Ρωσικὴ γῆ».
.       Δὲν τελείωσε ὅμως στὸ Κίεβο ἡ περιοδεία του. Ὁ ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ προχώρησε στὸ βάθος τῆς ρωσικῆς γῆς καὶ ἔφτασε μέχρι τὴν βόρεια πόλη Νόβγκορον. Φανταστεῖτε τώρα πόσο δύσκολος ἦταν ὁ δρόμος του. Ἀπὸ δῶ γύρισε στὴν Ἑλλάδα, ὅπου τελείωσε τὴν ζωὴ του πάνω στὸν σταυρό. Δὲν κάρφωσαν μὲ τὰ καρφιὰ τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια του ἀλλὰ τὰ ἔδεσαν μὲ σχοινὶ γιὰ νὰ ὑποφέρει πιὸ πολύ. Ἐπάνω στὸν σταυρὸ ὁ ἀπόστολος βρισκόταν τέσσερις μέρες καὶ τέσσερις νύχτες, ὑποφέροντας πολλὰ βάσανα καὶ δοξάζοντας τὸν Θεό.
.        Σκεφτεῖτε τώρα, ἂν θὰ μποροῦσαν οἱ μυροφόρες γυναῖκες νὰ ἀντέξουν τέτοιους κόπους, πόνους καὶ διωγμοὺς ποὺ ὑπέφεραν οἱ ἀπόστολοι. Σᾶς ἔχω πεῖ ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Θεολόγο ὅλοι οἱ ἄλλοι ἀπόστολοι εἶχαν μαρτυρικὸ θάνατο καὶ πολλοὶ ἀπ’ αὐτοὺς τελείωσαν τὴν ζωή τους πάνω στὸν σταυρό. Θὰ μποροῦσαν οἱ γυναῖκες νὰ ἀντέξουν τέτοιους κόπους; Τέτοιους διωγμοὺς καὶ καταδιώξεις ποὺ ὑφίσταντο οἱ ἀπόστολοι; Μποροῦν νὰ συγκριθοῦν οἱ ἀσθενεῖς δυνάμεις μιᾶς γυναίκας μὲ τὴν δύναμη ποὺ εἶχε, γιὰ παράδειγμα, ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀνδρέας; Ἀσφαλῶς ὄχι. Οἱ γυναῖκες εἶναι πιὸ ἀδύναμες ἀπὸ τοὺς ἄνδρες, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἀλλιῶς φερόταν στοὺς ἄνδρες καὶ ἀλλιῶς στὶς γυναῖκες. Δὲν θέλησε νὰ ἐπιφορτίσει τὶς μυροφόρες γυναῖκες μὲ τὸ βάρος τοῦ ἀποστολικοῦ ἔργου.
.       Αὐτὴ εἶναι ἡ μία ὄψη τοῦ νομίσματος. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἄλλη, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἔχει μεγάλη σημασία. Ἀκοῦστε τί εἶπε ὁ μεγάλος προφήτης Μωϋσῆς στὸ πέμπτο βιβλίο τῆς Πεντατεύχου, στὸ Δευτερονόμιο: «Οὐκ ἔσται σκεύη ἀνδρὸς ἐπὶ γυναικί, οὐδὲ μὴ ἐνδύσηται ἀνὴρ στολὴν γυναικείαν, ὅτι βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου ἐστιν πᾶς ποιῶν ταῦτα» (Δευτ. κβ´ 5). Μὴ νομίζετε ὅτι ἐδῶ πρόκειται γιὰ καρναβάλια. Καὶ νὰ μὴν νομίζετε ὅτι εἶναι ἀσήμαντος αὐτὸς ὁ σύντομος λόγος τοῦ προφήτη, ποὺ ἀναφέρεται στὸ γυναικεῖο ἔνδυμα. Ὁ λόγος αὐτὸς ἔχει μεγάλη σπουδαιότητα καὶ θὰ ἤθελα νὰ τὸ καταλάβετε, διότι αὐτὸ θὰ μᾶς βοηθήσει γιὰ νὰ κατανοήσουμε καλύτερα γιατί ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἀνέθεσε τὸ ἀποστολικὸ ἔργο μὲ τοὺς κόπους καὶ τοὺς πόνους του στοὺς ἄνδρες ἀποστόλους καὶ ὄχι στὶς μυροφόρες γυναῖκες. Εἶναι πολὺ σημαντικὴ ἡ διάκριση ποὺ ἔκανε ὁ Κύριος μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν σὲ σχέση μὲ τὸν ρόλο καὶ τὴν ἀποστολὴ ποὺ ἔχει κάθε φύλο.
.        Ἐκεῖνοι οἱ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν βιολογία, ξέρουν καλὰ ὅτι κάθε φυτὸ καὶ κάθε ζῶο ἀπὸ τὴν φύση τους, ἢ καλύτερα νὰ ποῦμε ἀπὸ τὸν Δημιουργό, εἶναι προορισμένα νὰ ζοῦν σὲ κάποιες συγκεκριμένες συνθῆκες, οἱ ὁποῖες εἶναι διαφορετικὲς γιὰ τὸ καθένα ἀπ’ αὐτά. Αὐτὲς οἱ συνθῆκες προσδιορίζουν τὴν ζωὴ τους ἀλλὰ ἐπίσης καὶ τὴν δομὴ ποὺ ἔχει τὸ σῶμα τους.
.          Τώρα,  ὅ,τι ἀφορᾶ στὸν ἄνθρωπο. Ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ ἀνδρὸς καὶ γυναικός. Καὶ εἶναι διαφορετικὴ ἡ δομὴ τοῦ σώματός τους. Πρῶτ’ ἀπ’ ὅλα ἡ γυναίκα εἶναι πολὺ πιὸ ἀδύνατη ἀπὸ τὸν ἄνδρα. Ὁ Θεὸς προόρισε τὴν γυναίκα γιὰ ἕνα συγκεκριμένο ἔργο. Τὴν γυναίκα, καὶ ὄχι τὸν ἄνδρα. Τὸ ἔργο αὐτὸ διαφέρει πολὺ ἀπὸ ἐκεῖνο, γιὰ τὸ ὁποῖο εἶναι προορισμένος ὁ ἄνδρας.
.          Τί εἶναι τὸ σημαντικότερο στὴν ζωὴ τοῦ ἄνθρωπου; Ὅλα τὰ ἔργα ποῦ κάνει ὁ ἄνθρωπος ἔχουν γι’ αὐτὸν τὴν ἴδια σπουδαιότητα; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ὅταν ἔπλασε ὁ Θεὸς τοὺς πρώτους ἀνθρώπους, τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὕα, τοὺς ἔδωσε τὴν πρώτη ἐντολή, πολὺ σύντομη καὶ πολὺ ἁπλή: «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε» (Γέν. α´ 28). Ἂν αὐτὴ ἦταν ἡ πρώτη ἐντολὴ τότε, πρέπει νὰ παραδεχθοῦμε ὅτι εἶναι ἐξαιρετικὰ σημαντικὴ καὶ πολὺ βαθιά. Ἂν δὲν ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ ἐντολή, τότε τὸ ἀνθρώπινο γένος θὰ ἦταν ὀλιγάριθμο καὶ ἀδύναμο μπροστὰ στὴν φύση. Ξέρουμε ὅτι μόνο ἐκεῖνα τὰ κράτη θεωροῦνται ἰσχυρά, αὐτὰ ποὺ ἔχουν μεγάλο πληθυσμό.
.          Ἡ ἐντολή, λοιπόν, τοῦ Θεοῦ «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε» δηλώνει τὴν σπουδαιότητα ποὺ ἔχει γιὰ τὸ ἀνθρώπινο γένος τὸ ἔργο αὐτό. Ἀδιαμφισβήτητα τὸν πρῶτο λόγο ἐδῶ ἔχει ἡ γυναίκα καὶ ὄχι ὁ ἄνδρας. Γιὰ τὴν γυναίκα τὸ ἔργο αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ σημαντικὸ στὴν ζωή της. Αὐτὸ δὲν τὸ λέω ἐγὼ ἀλλὰ ἡ ἁγία Γραφή. Βέβαια δὲν εἶναι σωστὸ νὰ περιορίζουμε τὸ ρόλο τῆς γυναίκας στὴν τεκνογονία. Καὶ πιστεύω ὅτι κανένας ἄνθρωπος προσεκτικὸς καὶ πνευματικὰ καλλιεργημένος δὲν σκέφτεται ἔτσι.
.        Οἱ Γερμανοὶ λένε ὅτι ὅλος ὁ ρόλος καὶ ἡ ἀποστολὴ τῆς γυναίκας προσδιορίζονται ἀπὸ τέσσερεις λέξεις: παιδιά, ροῦχα, κουζίνα, ἐκκλησία. Εἶναι ἀσέβεια νὰ λέμε καὶ νὰ σκεφτόμαστε ἔτσι καὶ νὰ προσβάλλουμε ὁλόκληρο τὸ γυναικεῖο φύλο. Γιὰ μᾶς τοὺς ὀρθοδόξους αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτο. Θέλω νὰ πῶ ὅτι ἂν ἡ γυναίκα ἔχει κάποια προσόντα, δὲν πρέπει νὰ τὰ ἀφήσει. Ἂν τῆς ἔδωσε ὁ Θεὸς βαθιὰ διάνοια, μπορεῖ νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὴν ἐπιστήμη ἢ τὴν λογοτεχνία. Ἐπαναλαμβάνω, εἶναι μεγάλο λάθος καὶ εἶναι ἀνεπίτρεπτο νὰ περιορίζουμε τὸ ρόλο τῆς γυναίκας στὴν τεκνογονία καὶ τὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν.
.         Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀφορᾶ σὲ ὅλες τὶς γυναῖκες. Διότι εἶναι λίγες οἱ γυναῖκες ποὺ ἔχουν κάποιες ἐξαιρετικὲς ἱκανότητες ἢ ταλέντα ἢ κλίση στὴν τέχνη, τὴν ἐπιστήμη ἢ τὴν φιλοσοφία. Οἱ περισσότερες ὡς τὸ σημαντικότερο ἔργο τους πρέπει νὰ βλέπουν αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖο τὶς προόρισε ὁ Κύριος. Τὸ νὰ γεννάει ἡ γυναίκα καὶ νὰ φροντίζει τὰ παιδιά της εἶναι ἔργο σπουδαιότατο. Καὶ εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ ἀφήνει ἡ γυναίκα τὸ παιδί της χωρὶς φροντίδα. Καμμία ἄλλη γυναίκα δὲν μπορεῖ νὰ φροντίσει τὸ παιδί της ὅπως τὸ φροντίζει ἡ μητέρα του.
.         Ἐδῶ πολὺ μεγάλο ρόλο παίζει ἡ συγγένεια ἐξ αἵματος, τὴν ὁποία δὲν πρέπει νὰ τὴν παραβλέπουμε. Ἐπίσης καὶ τὸ μητρικὸ γάλα, τὶς ἰδιότητες τοῦ ὁποίου ἴσως δὲν τὶς γνωρίζουμε καλά, ἔχει μεγάλη σημασία γιὰ τὴν σωστὴ ἀνάπτυξη τοῦ παιδιοῦ. Καὶ ἕνα ἄλλο ἐξ ἴσου σημαντικὸ πράγμα: Τὴν ἀγάπη ποὺ προσφέρει ἡ μητέρα στὸ παιδί της δὲν μπορεῖ νὰ τοῦ τὴν προσφέρει καμμία ἄλλη γυναίκα. Ἀλλοίμονο στὸ παιδὶ ποὺ τὸ μεγαλώνει μία ξένη γυναίκα καὶ ὄχι ἡ μητέρα του ἢ ποὺ μεγαλώνει σὲ κάποιο ἐκπαιδευτικὸ ἵδρυμα. Ἀλίμονο στὴν γυναίκα ποὺ ἀρνεῖται τὸ παιδί της.
.          Ἀλλοίμονο καὶ σ’ αὐτὴ τὴν γυναίκα ποὺ παραβλέπει καὶ δὲν δίνει σημασία στὶς προτεραιότητες τοῦ φύλου της. Ἀλλοίμονο σ’ ἐκεῖνες τὶς γυναῖκες ποὺ περιφρονώντας τὴν ἀξιοπρέπειά τους προτιμοῦν νὰ φορᾶνε ἀνδρικὰ ροῦχα. Ἔχω ἀκούσει γιὰ μία ἀνόητη γυναίκα ποὺ κυκλοφοροῦσε στοὺς δρόμους ντυμένη μὲ ἀνδρικὸ κοστούμι. Ὅταν τὴν ἔβλεπαν οἱ ἄνθρωποι, μὲ ἀπέχθεια καὶ ἀγανάκτηση ἔστρεφαν τὸ βλέμμα τους. Δὲν καταλάβαινε ἡ καημένη ὅτι προσβάλλει μ’ αὐτὸ τὴν ἀξιοπρέπειά της.
.        Αὐτὸ ἐπιβεβαιώνει καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ μὲ τὸν λόγο ποὺ ἤδη ἔχουμε ἀναφέρει: «Οὐκ ἔσται σκεύη ἀνδρὸς ἐπὶ γυναικί, οὐδὲ μὴ ἐνδύσηται ἀνὴρ στολὴν γυναικείαν, ὅτι βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου ἐστιν πᾶς ποιῶν ταῦτα» (Δευτ. κβ´ 5). Βεβαίως δὲν θεωρεῖται βδέλυγμα κάθε ἄνθρωπος ποὺ εἶναι ντυμένος μὲ ροῦχα τοῦ ἄλλου φύλου. Δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ὀργὴ τοῦ Θεοῦ πάνω στὴν γυναίκα ἡ ὁποία γιὰ νὰ θρέψει τὰ μικρά της παιδιὰ δουλεύει ὡς σοβατζὴς καὶ εἶναι ἀναγκασμένη νὰ φοράει ἀνδρικὰ ροῦχα, γιὰ νὰ κάνει τὴν δουλειά της. Δὲν πρόκειται ἐδῶ γιὰ τέτοιες περιπτώσεις. Ἐδῶ μιλᾶμε γιὰ τὶς γυναῖκες ποὺ περιφρονοῦν τὸ δικό τους γυναικεῖο ἔνδυμα. Ἔχω δεῖ στὰ πανεπιστήμια πολλὲς καθηγήτριες ποὺ φορᾶνε ἀνδρικὰ ροῦχα. Αὐτὲς εἶναι βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, αὐτὲς παραβαίνουν τὴν ἐντολὴ ποὺ τὶς δόθηκε ἀπὸ τὸν Θεό.
.            Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ Κύριος δὲν κάλεσε τὶς μυροφόρες γυναῖκες νὰ ἀναλάβουν τὸ ἔργο ποὺ προοριζόταν γιὰ τοὺς ἄνδρες. Καὶ γι’ αὐτὸ ζητᾶ ὁ Κύριος ἀπὸ τὶς γυναῖκες νὰ ἐκτιμοῦν καὶ νὰ σέβονται τὸ δικό τους γυναικεῖο φύλο, τὶς ἰδιότητες τῆς ψυχολογικῆς τους σύνθεσης ποὺ τὶς χάρισε ὁ Θεός. Ἂν ἔχετε ἀπὸ τὸν Θεὸ αὐτὲς τὶς ἰδιότητες, νὰ τὶς φυλάγετε μὲ μεγάλο σεβασμὸ καὶ εὐχαριστία πρὸς τὸν Κύριο. Ἀμήν.

ΠΗΓΗ: pemptousia.gr

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΑΝΑΣΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ

Ὁ Ἀναστὰς καὶ οἱ Μυροφόρες

Ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Ἀρχιμ. Ἱεροθέου Βλάχου
(νῦν Μητρ. Ναυπάκτου)
«Ὀσμὴ Γνώσεως»
κδόσεις «Τέρτιος»,
Κατερίνη 1985, σελ. 83-86

 «ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτὸν»
(Μάρκ. ιϛ´ 1 )

.            Στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα γίνεται λόγος γιὰ τὴν ἐπίσκεψι τῶν Μυροφόρων γυναικῶν «λίαν πρωὶ τῆς μιᾶς Σαββάτων» στὸ μνημεῖο, τὴν συνάντησι μὲ τὸν Ἄγγελο καὶ τὴν πληροφορία ὅτι «ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε». Δὲν περιγράφεται ἐδῶ ἡ συνάντησι τῶν Μυροφόρων μὲ τὸν Κύριο, ὅμως γνωρίζουμε καλὰ ὅτι οἱ Μυροφόρες γυναῖκες ὄχι μόνο ἀξιώθηκαν τῆς ἀγγελικῆς ὀπτασίας καὶ πληροφορήθηκαν πρῶτες αὐτὲς τὴν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ ἀξιώθηκαν νὰ δοῦν τὸν Ἀναστάντα Χριστό. Αὐτὸ ἀποτελεῖ γεγονὸς μεγάλης σημασίας καὶ σπουδαιότητος. Γι’ αὐτὸ στὸ πρόσωπο τῶν Μυροφόρων τιμᾶται ἡ γυναικεία φύση καὶ γενικὰ ὅλη ἡ ἀνθρώπινη φύσι.

Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Χριστοῦ στὶς Μυροφόρες

.            Προξενεῖ θαυμασμὸ ὅτι ἡ πρώτη ἐμφάνισι τοῦ Νικητοῦ τῆς ἁμαρτίας, τοῦ διαβόλου, καὶ τοῦ θανάτου, ἔγινε στὶς γυναῖκες καὶ ὄχι στοὺς μαθητάς. Τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει τὴν ἐξήγησί του.
.            Κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμὰ ἡ ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ ἀνανέωσι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, ἡ ἀναζώωσι, ἡ ἀνάπλασι καὶ ἡ πρὸς τὴν ζωὴ τὴν ἀθάνατη ἐπανέλευσι τοῦ Ἀδάμ, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου εἶχε ἐπανέλθη στὴν γῆ. Ὅπως τὸν Ἀδὰμ δὲν τὸν εἶδε κανείς, ὅταν δημιουργήθηκε, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχε τότε ἄλλος, παρὰ μόνο ἡ Εὔα (πρώτη) μετὰ τὴν δημιουργία της, ἔτσι καὶ τώρα τὸν νέο Ἀδάμ, τὸν Χριστὸ δὲν τὸν εἶδε κανείς, ὅταν ἀναστήθηκε. Μετὰ τὴν Ἀνάστασί Του πρώτη τὸν εἶδε γυναίκα.
.            Πέρα ὅμως ἀπὸ τὴν ἄποψι αὐτὴ ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη πατερικὴ ἑρμηνεία, ποὺ βρίσκει συσχετισμὸ μεταξὺ τῆς Εὔας καὶ τῶν Μυροφόρων γυναικῶν. Ἡ γυναίκα (Εὔα) ἀφοῦ συνομίλησε μὲ τὸ πονηρὸ πνεῦμα, ἔπεσε καὶ ἔφερε τὸ μήνυμα τῆς πτώσεως στὸν Ἀδάμ. Τώρα οἱ γυναῖκες (Μυροφόρες) ἀφοῦ συνομίλησαν μὲ τὸν ἄγγελο καὶ κατόπιν εἶδαν τὸν Χριστό, ἔφεραν τὸ μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως στοὺς ἄνδρας (στοὺς μαθητάς). Ἔτσι ἔχουμε τὴν ἀποκατάστασι τῆς γυνακείας φύσεως. Καταργεῖται ἡ διαίρεσι καὶ ἡ ἀπόδοσι τῆς εὐθύνης στὴν γυναίκα γιὰ τὴν πτῶσι. Ἡ ἀποκατάσταση τῆς γυναικείας φύσεως ἔγινε μὲ τὴν ἐνανθρώπησι τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν γέννησί Του ἀπὸ τὴν Παρθένο Μαρία, τὴν ὁποία περίμεναν ὅλοι οἱ αἰῶνες.
.            Ἡ γυναίκα μέσα στὴν Ἐκκλησία παύει νὰ εἶναι μία ἁπλὴ βιολογικὴ ὕπαρξι καὶ γίνεται πρόσωπο, πνευματικὴ ὕπαρξι, ποὺ θεώνεται. Βέβαια ἀκόμη ὑπάρχει ἡ βιολογικὴ διαφορὰ τοῦ φύλου, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ θὰ καταργηθῆ στὴν κοινὴ Ἀνάστασι. Τότε θὰ παραμείνει τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο. Ἑπομένως γιὰ τὴν σωτηρία δὲν ὑπάρχει διαφορὰ ἀνδρὸς καὶ γυναικός. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγει: «οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστέ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». (Γαλ. γ´ 28). Ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἐπαναστατικὸς καὶ στὸ σημεῖο αὐτό. Δημιουργεῖ μία μεγάλη ἐπανάστασι μέσα ἀπὸ τὴν Ἀνάστασι. Ἡ Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ ἀνακαίνισε τὰ πάντα.

Ἡ ἀρετὴ τῆς ἀνδρείας

.            Μὲ τὴν πρώτη ἐμφάνισι τοῦ Ἀναστάντος στὶς γυναῖκες τιμήθηκε καὶ ἡ ἀρετὴ τῆς ἀνδρείας. Οἱ Μυροφόρες δὲν ὑπελόγισαν τίποτε, οὔτε τὴν ἔχθρα τοῦ λαοῦ, οὔτε τὴν δύναμι τῶν στρατιωτῶν, οὔτε τὴν νύχτα. Ἔκαναν μία ἠρωϊκὴ ἔξοδο καὶ ἦλθαν στὸ μνημεῖο γιὰ νὰ προσφέρουν ἀρώματα στὸν Χριστό. Στὸ πρόσωπό τους τιμᾶται ἡ Χριστιανικὴ «ἀναρχία» ποὺ εἶναι ἡ πιὸ ὑγιὴς ἔκφρασι τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεό. Τιμᾶται ἡ Χριστιανικὴ «ἀναρχία» ποὺ ἐκδηλώνεται ὄχι μὲ βόμβες, ποὺ καταστρέφουν, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀγάπη, ἱλαρότητα, πραότητα (μύρα καὶ δάκρυα) ποὺ οἰκοδομοῦν. Τύφλα ν χουν ο σύγχρονοι ναρχικο κα ο σύγχρονες φεμινίστριες μπροστ στ ρωϊκ παράδειγμα τν Μυροφόρων γυναικῶν.
.            Οἱ ἅγιοι Πατέρες λέγουν ὅτι ἡ ἀνδρεία εἶναι μία ἀπὸ τὶς τέσσερις μεγάλες ἀρετὲς (φρόνησι, σωφροσύνη, ἀνδρεία, δικαιοσύνη) ποὺ εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὴν συνάντησι μὲ τὸν Θεό. Ἡ ἀνδρεία γεννᾶται ἀπὸ τὴν συμπλοκὴ «τοῦ θυμικοῦ πρὸς τὴν ὄσφρησιν» δηλαδὴ τὴν συμπλοκὴ τῆς βουλήσεως μὲ τὴν ἐσωτερικότητα, ἡ δὲ ἐναρμόνισι τῆς ἀνδρείας μὲ τὴν σωφροσύνη δημιουργεῖ τὴν ἀρετὴ τῆς πραότητος ποὺ ὀνομάζεται καὶ ἀπάθεια, διότι ἐναρμονίζει τὶς ἐνεργητικὲς δυνάμεις τῆς ψυχῆς μὲ τὶς ἀντίστοιχες αἰσθήσεις τοῦ σώματος καὶ τὶς ἐνέργειες τῶν αἰσθήσεων.
.            Γενικώτερα μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἡ ἀνδρεία γεννᾶται ἀπὸ τὴν πίστι στὸν Θεό, τὴν ἀγάπη σ’ Αὐτὸν καὶ τὴν ἐλπίδα στὸ ἔλεός Του. Καὶ ατ τ διαθέτει κενος πο προχωρε μ τν καρδι κα χι μ τν ψυχρ λογική. λογικ πολογίζει κα δειλι, πως γινε μ τος ποστόλους. καρδι γαπ κα προχωρε.
.            Ἡ ἀνδρεία εἶναι ἀπαραίτητη στὸν ἀγώνα ἐναντίον τῶν παθῶν μας καὶ μάλιστα στὸ νὰ ὑπομένομε σὲ κάθε ἔργο ἀγαθὸ καὶ στὸ νὰ νικοῦμε τὰ πάθη τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος. Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀνδρεία δὲν φοβᾶται στὶς δύσκολες στιγμὲς τοῦ ἀγῶνος. Ὅπως ἔχει λεχθῆ, καὶ ἂν ἀκόμη πέση στὴν ἁμαρτία καὶ ἂν ἀκόμη προσκυνήση τὸν διάβολο, δὲν χάνει τὸ θάρρος του, ἀλλὰ στρέφεται μὲ μετάνοια στὸν Θεὸ καὶ νικᾶ τοὺς ἐχθρούς του.
.            Ἀντίθετα ἡ ἔλλειψι τῆς ἀνδρείας ἔχει σὰν ἀποτέλεσμα δύο μεγάλες κακίες. Τὴν θρασύτητα, ποὺ στρέφεται ἐναντίον τοῦ πλησίον καὶ τὴν δειλία ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια. Διότι ἡ δειλὴ ψυχὴ συγχύζεται, ἀπελπίζεται καὶ τελικὰ καταστρέφεται, χάνεται. Αὐτὸ παρατηροῦμε συχνὰ στοὺς σημερινοὺς Χριστιανούς. Εὔκολα τὰ χάνουν. Ἴσως γιατί δὲν ἔχουν βιώσει τὴν πρακτικὴ φιλοσοφία. Ἴσως γιατί παραθεωροῦν τὴν ἠθικὴ ζωή, ποὺ εἶναι ἡ βάσι τῆς πνευματικῆς ζωῆς.

Ἡ Μυροφόρος ἀνθρώπινη φύσι

.            Ἡ συνάντησι μὲ τὸν Ἀναστάντα Χριστὸ δὲν εἶναι ἀποκλειστικὸ προνόμιο μερικῶν γυναικῶν. Ὅλη ἡ ἀνθρώπινη φύσι δέχτηκε τὸν Χριστό, τὸ Δεύτερο Πρόσωπο τῆς Παναγίας Τριάδος. Στὸ Ἆσμα Ἀσμάτων λέγεται: «Μύρον ἀκένωτον ὄνομά σου» (α´ 3). Πρὶν τὴν ἐνανθρώπησι ὁ Χριστὸς ἦταν τὸ Μύρο, μετὰ τὴν ἐνανθρώπησι ἔγινε Χρίσμα καὶ ἔχρισε τὴν ἀνθρώπινη φύση. Τῆς ἔδωσε τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν Χάρη. Ὅπως παρατηρεῖ ὁ Νικόλαος Καβάσιλας, ἡ ἀνθρώπινη φύση μετὰ τὴν ἁμαρτία διεχώρισε τὸν ἑαυτό της ἀπὸ τὸν Θεό. Ὅταν ὅμως ἡ σὰρξ θεώθηκε, τότε ἡ ἀνθρώπινη φύσι πῆρε σὰν ὑπόστασι τὸν ἴδιο τὸν Θεὸ καὶ τὸ τεῖχος ἔγινε μύρο.
.            Ἔτσι μυροφόροι δὲν εἶναι μόνο οἱ γυναῖκες ἐκεῖνες, ποὺ πῆγαν στὸν Τάφο τοῦ Χριστοῦ μὲ μύρα, ἀλλὰ εἶναι ὅλη ἡ ἀνθρώπινη φύση μετὰ τὴν Ἀνάστασι καὶ Ἀνάληψι καὶ ἰδιαιτέρως ὅσοι ζοῦν μυστηριακὰ μέσα στὴν Ἐκκλησία. Αὐτοὶ δὲν κρατοῦν ἁπλῶς στὰ χέρια τους τὰ μύρα, ἀλλὰ ἔχουν μέσα στὴν καρδιά τους τὸ μύρο τὸ ἀκένωτο, τὸν Χριστό. Δὲν ἔχουν ἁπλῶς τὶς ἀρετὲς τῆς καλωσύνης, τῆς ἀγάπης, τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ τὸν Ἴδιο τὸν Χριστό, ποὺ εἶναι ἡ Καλωσύνη, ἡ Ἀγάπη καὶ ἡ Ἀλήθεια. Ἡ Χάρη τοῦ Χριστοῦ ποὺ ὑπάρχει στὴν καρδιά τους ξεχύνεται καὶ στὸ σῶμα, ὥστε δὲν εἶναι ἁπλὰ μυροδοχεῖα, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ σώματά τους μεταμορφώνονται σὲ μύρα.
.            Μυροφόροι εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, ποὺ καθαρίσθηκαν διὰ τοῦ λόγου τῶν εὐαγγελικῶν ἐντολῶν, ποὺ ἡ ψυχή τους εἶναι ἄκακη καὶ γονιμώτατη στὶς ἀρετές, ποὺ ἀπέβαλε κάθε πάθος μὲ τὴν πραότητα καὶ εἶναι θερμὴ στὸ νὰ γεννᾶ πνευματικὰ νοήματα μὲ διάκρισι (Νικήτας Στηθάτος). Μυροφόρος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἐσωτερικὴ ἀδιάλειπτη προσευχὴ καὶ τέτοιοι ἦταν καὶ εἶναι ὅλοι οἱ ἅγιοι.
.            Ἡ Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ εἶναι πράγματι ἡ ἀνανέωσι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως. Ἐμύρωσε καὶ ἔχρισε ὅλη τὴν ἀνθρώπινη φύσι. Ὅλοι μποροῦμε νὰ ἀποκτήσουμε τὸ προνόμιο νὰ γίνουμε μυροφόροι Χριστοῦ.

, , , , , ,

Σχολιάστε