Ἄρθρα σημειωμένα ὡς γνώση

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ “ΠΑΓΙΔΕΣ” ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΕΩΣ: «Μὴ πετᾶτε τὸ χαρτὶ καὶ τὸ μολύβι. Δὲν μπορεῖ τὸ λάπτοπ νὰ τὰ ἀντικαταστήσει».

Τεχνολογικὲς «παγίδες» στὸν δρόμο τῆς γνώσεως
Σταμάτης Ν. Ἀλαχιώτης,
καθηγ. Γενετικῆς Πανεπ. Πατρῶν

Μὴ σπεύσετε νὰ πετάξετε τὸ τετράδιο καὶ τὸ μολύβι!

.           Στὸ διατμηματικὸ μάθημα τῆς Βιοηθικῆς, ἀξιοποιώντας τὶς προφορικὲς ἐπιχειρηματολογίες (debate) μεταξὺ φοιτητῶν(-τριῶν), γιὰ νὰ ἀντιπαρατεθοῦν μεταξύ τους ὡς πρὸς τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ μιᾶς νέας τεχνολογίας, τῆς γενετικῆς παρέμβασης στὴν ἐπιμήκυνση λ.χ. τοῦ προσδόκιμου ὁρίου ζωῆς μέσῳ γενετικῶν παρεμβάσεων, πολλοὶ προσέτρεξαν στὸ Διαδίκτυο. Στὴν παρουσίασή τους ὅμως μερικοὶ (μὴ ἐξοικειωμένοι μὲ τὴν Γενετικὴ – μὴ βιολόγοι) ἀνάλωσαν τὸν χρόνο τους ἐπιχειρηματολογώντας στὸ ἐπίπεδο τῆς αἰσθητικῆς καὶ ὄχι τῶν νέων γενετικῶν τεχνολογιῶν. Στὴν παρατήρησή μας ὅτι βρέθηκαν ἐκτὸς θέματος, ὑπερασπίστηκαν ἑαυτοὺς ὅτι αὐτὰ βρῆκαν στὶς ἰστοσελίδες ἰνστιτούτων αἰσθητικῆς καὶ παγιδεύτηκαν ἀμαχητί!
.           Ἡ ἐκπαίδευση μέσῳ τῆς τεχνολογίας ἀναφέρεται στὴν χρησιμοποίησή της μὲ στόχο τὴν προώθηση τῆς μάθησης. Ὁ ἐπηρεασμὸς ὅμως τῶν παιδιῶν ἀπὸ τὶς νέες τεχνολογίες πληροφοριῶν καὶ ἐπικοινωνίας (ΤΠΕ) εἶναι ἀναμφίβολα μεγάλος στὴν ἐποχὴ τῆς πληροφορίας, ἀλλὰ καὶ τῆς παραπληροφόρησης καὶ τῆς ὑπερπληροφόρησης. Γι’ αὐτὸ πολλὲς ἔρευνες ἀφοροῦν στὴν ἀποκάλυψη τῆς πραγματικῆς ἢ ὄχι συμβολῆς τῶν ΤΠΕ στὴν ἐκπαίδευση καὶ στὴ μάθηση, τὸ πῶς πρέπει νὰ διδάσκονται, τὸ πῶς ἐπηρεάζεται ὁ ἐγκέφαλος ἀπὸ αὐτές, τὸ τί πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἀλλὰ καὶ οἱ πολιτικοὶ ποὺ ἀποφασίζουν γιὰ τὴν εἰσαγωγὴ τῶν ΤΠΕ στὰ σχολεῖα, ἀκόμη καὶ τὸ πῶς πρέπει νὰ λειτουργοῦν οἱ γονεῖς. Μιὰ ἐξ ἀρχῆς παρατήρηση ἀφορᾶ στὸ γεγονὸς ὅτι ἡ χρήση τῶν ΤΠΕ καὶ ἡ ἀντίστοιχη καλλιέργεια τῆς βιολογικὰ βασικῆς τεχνολογικῆς δεξιότητας δὲν ἐντάσσονται σ’ ἕνα θεωρητικὸ πλαίσιο, ἀλλὰ κινοῦνται σὲ ἐμπειρικὸ ἐπίπεδο, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πληθαίνουν τὰ ἐρευνητικὰ εὑρήματα ποὺ τονίζουν τοὺς κινδύνους τῆς κακῆς καὶ ἄκριτης χρήσης τῶν ΤΠΕ.

Ἄλλο γνώση, ἄλλο πληροφορία

.           Ὣς σήμερα, παρ’ ὅτι ἔχουν ἐκφραστεῖ πολλοὶ δυνατοὶ ἰσχυρισμοὶ ὑπὲρ τῆς μαθησιακῆς δυναμικῆς τῶν ΤΠΕ, ἐλάχιστοι ἔχουν ὑποστηριχθεῖ ἀπὸ ἐρευνητικὰ εὑρήματα καὶ ἔχουν ἐλεγχθεῖ σὲ αὐστηρὰ ἐρευνητικὰ πλαίσια, σύμφωνα μὲ ἐπιστημονικὰ κείμενα τοῦ ΟΟΣΑ. Μιὰ σύντομη ἱστορικὴ σχετικὴ ἀναφορὰ δείχνει ὅτι οὔτε τὸ ραδιόφωνο στὶς δεκαετίες τοῦ ‘30 καὶ τοῦ ‘40 ἔγινε εὐρέως ἀποδεκτὸ στὴν ἐκπαίδευση, οὔτε στὴν δεκαετία τοῦ ‘50 ἡ ἐκπαιδευτικὴ τηλεόραση προωθήθηκε ὡς ἐκπαιδευτικὴ τεχνολογία ποὺ θὰ ἔφερνε ἐπανάσταση στὴν ἐκπαίδευση, οὔτε ἡ διδασκαλία βασισμένη στοὺς ὑπολογιστὲς καὶ στὰ ἀνάλογα προγράμματα στὴν δεκαετία τοῦ ‘60 εἶχε μεγάλη ἀπήχηση, ἀλλά, ὅπως ὑποστηρίζουν εἰδικοὶ ἐρευνητές, οὔτε καὶ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ΤΠΕ στὰ σχολεῖα κατάφερε νὰ μετασχηματίσει τὴν διδασκαλία καὶ νὰ φέρει τὰ προσδοκώμενα μαθησιακὰ ἀποτελέσματα.
.           Κατὰ μία ἑρμηνεία τὸ λάθος μὲ τὴν χρήση τῆς τεχνολογίας αὐτῆς ἔγκειται στὴν ἀποτυχία νὰ ληφθεῖ ὑπ᾽ ὄψιν ὁ μαθητής, ἀλλὰ καὶ ὁ ἐκπαιδευτικός, ποὺ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ προσαρμόζονται στὶς ἀπαιτήσεις τῶν νέων τεχνολογιῶν, ἀντὶ αὐτὲς νὰ προσαρμοσθοῦν στὶς ἀνάγκες τους· καὶ τοῦτο διότι ἡ κατανόηση τοῦ πῶς μαθαίνουμε ἐμπίπτει στὰ πορίσματα τῆς νέας ἐπιστήμης τῆς μάθησης, τῆς διεπιστημονικῆς προσέγγισής της μὲ βάση τὴν βιολογικὴ διάστασή της, στὶς ἀρχὲς τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἐνταχθεῖ καὶ ἡ ἀξιοποίηση τῶν ΤΠΕ. Ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ἡ μάθηση εἶναι μία μακρόχρονη διεργασία κατακτήσεως τῆς γνώσεως μέσῳ τῆς ἐμπειρίας. γνώση δηλαδ εναι τ πίκεντρο τῆς μαθήσεως κα χι πληροφορία, ποὺ δὲν συνιστᾶ γνώση, τὸ πλαίσιο τῆς ὁποίας θὰ μποροῦσε νὰ καθοριστεῖ ἀπὸ τὴν κατανόηση γεγονότων, ἐννοιῶν καὶ ἀρχῶν, τῶν διεργασιῶν μαθήσεως, τῶν στρατηγικῶν καὶ τῶν «πιστεύω» μας.

Ἱεράρχηση γνώσης καὶ μνήμης

.           Ἡ ἱεραρχημένη ὀργάνωση τῆς γνώσεως εἶναι ἐπίσης μεγάλης σημασίας γιὰ τὴν διεργασία κατακτήσεώς της, καθὼς οἱ ἄνθρωποι χρησιμοποιοῦν τὴν ἱεραρχικὴ μνήμη ἀναπαραστάσεων. Μία ἐνεργητικὴ λοιπὸν διεργασία βαθιᾶς μαθήσεως μὲ πολυμέσα ἀπαιτεῖ τὴν σωστὴ ἐπιλογὴ τῆς πληροφορίας, τὴν ὀργάνωσή της καὶ τὴν ἐνσωμάτωσή της στὴν ὑπάρχουσα γνώση. Ἕνα ὅμως σημαντικὸ πρόβλημα στὴν χρήση τῶν ΤΠΕ στὴν ἐκπαίδευση εἶναι ὅτι ἡ μάθηση ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὴν μέθοδο διδασκαλίας πολὺ περισσότερο, παρὰ ἀπὸ τὸ διδακτικὸ μέσο, τὴν τεχνολογία ἐν προκειμένῳ, ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχει καὶ σημαντικὴ θέση στὴν ὅλη διεργασία μαθήσεως, ἂν ἀξιοποιηθεῖ σωστά. Γι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ὑπερφορτώνεται, μὲ τὴν χρήση τῶν ΤΠΕ, ἡ γνωσιακὴ δυνατότητα τοῦ διδασκομένου, γιὰ νὰ τὴν ἀξιοποιεῖ πρὸς τὴν οὐσιαστικὴ καὶ γενεσιουργὸ βαθιὰ μάθησή του μὲ τὴν σωστὴ σύνδεση  τῶν διαδικτυακῶν πληροφοριῶν, τὴν συνεργασία, τὴν βοήθεια καὶ διαδραστικότητα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ, τὴν παραδειγματικὴ ἐργασία, τὴν ἀνακάλυψη, τὴν πρόκληση ἐνδιαφέροντος, τὴν διατήρηση τῆς ζωτικότητας κ.ἄ. Ἡ σημαντικότητα τῆς τεχνολογίας, ἀκόμη καὶ ὡς ἁπλοῦ ἐργαλείου διδασκαλίας, ἔχει καταδειχθεῖ πρωτίστως σὲ μικρὰ παιδιά· μιὰ σειρά, λ.χ., ἀριθμῶν σὲ ἀντικείμενα, ράβδους, παιχνίδια κ.ἄ., μὲ εὔκολο τὸν χειρισμό τους στὸν χῶρο, μποροῦν νὰ ἐνδυναμώσουν/σταθεροποιήσουν τὴν διαισθητικὴ/ἐνστικτώδη κατανόηση τῶν μαθηματικῶν, καθὼς ὑπάρχει βιολογικὴ προδιάθεση βιωματικῆς συσχέτισης τῶν ἀριθμῶν μὲ τὸν χῶρο. Στὴν ἀφηρημένη ὀθόνη ὅμως τί γίνεται;
.           Γιὰ νὰ εἶναι λοιπὸν ἀποτελεσματικὴ στὴν μάθηση, ἡ τεχνολογία, κλασικὴ ἢ νέα, θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθουμε, πέραν τῶν προαναφερθέντων, καὶ στὴν ἀναγκαιότητα τοῦ θεωρητικοῦ πλαισίου τῆς ἱεραρχημένης κατάκτησης τῆς γνώσεως. Ὑπὸ τὸ πρίσμα αὐτὸ ἡ βιοπαιδαγωγικὴ θεώρηση τῆς μαθήσεως, ποὺ ἀναπτύξαμε σὲ ἄλλο ἄρθρο μας (4.11.12), προϋποθέτει, στὶς μικρὲς κυρίως ἡλικίες, τὴν πρόταξη τῆς βιωματικῆς καλλιέργειας τῆς τεχνολογικῆς δεξιότητας ὡς πρώτης, γιὰ νὰ ἀκολουθήσουν ἡ κοινωνική, ἡ γλωσσικὴ καὶ ἡ ἀριθμητικὴ δεξιότητα, πάντα σὲ ἀλληλεπίδραση μεταξύ τους. Ἡ κατάργηση αὐτῆς τῆς βιολογικά, ἐξελικτικὸ-ἀναπτυξιακὰ καθοριζόμενης ἱεραρχημένης μάθησης εἶναι πιθανὸν νὰ εὐθύνεται γιὰ τὶς ἀτελέσφορες ἀλλὰ καὶ ἀρνητικὲς συνέπειες τῆς τεχνολογίας καὶ εἰδικότερα τῶν ΤΠΕ στὴν ἐγκεφαλική, γνωσιακή, συμπεριφορικὴ καὶ μαθησιακὴ μορφοποίησή μας.

Οἱ κρυφὲς παγίδες

.           Σχετικὲς ἔρευνες δείχνουν ὅτι ἡ κακὴ καὶ ὑπέρμετρη χρήση τῶν ΤΠΕ μπορεῖ νὰ ἐνισχύσουν ἐθιστικές, ἐγωιστικὲς καὶ αὐτιστικὲς συμπεριφορές, παραβατικότητα, βία, διάσπαση τῆς προσοχῆς κ.α., ὅπως καὶ τὴν πόσταση π τν πραγματικότητα, μ τὴν «μορφοποίηση» νς εκονικο προσωπικο κόσμου, πο προκαλε δυναμίες στν θικ πεξεργασία τν σκέψεων κα τελικ τν πομόνωση, καταστρέφοντας τὴν δεύτερη στὴν σειρ δεξιότητα, τν κοινωνική, παραίτητη γι τν νίσχυση τς γλωσσικς κα ριθμητικς δεξιότητας. Χωρὶς λοιπὸν νὰ ἔχει ἐρευνηθεῖ πλήρως ἡ δυναμικὴ τῶν ΤΠΕ στὴν μορφοποίηση τοῦ ἐγκεφάλου, στὴν γνωσιακή μας ἀνάπτυξη, προωθοῦνται ἄκριτα «ἐκπαιδευτικὲς καινοτομίες» στὰ προγράμματα τῶν σχολείων ἀνὰ τὸν κόσμο, ἀλλὰ καὶ στὴν χώρα μας, ποὺ μυθοποιοῦν καὶ θεοποιοῦν τὶς νέες τεχνολογίες, οἱ ὁποῖες ὅμως  φαίνεται ὅτι κρύβουν καὶ παγίδες γιὰ μαθητές, ἀλλὰ καὶ ἐκπαιδευτικούς· ὅπως καὶ γιὰ τοὺς γονεῖς, ποὺ δὲν καταλαβαίνουν πόσο ἐπιβλαβὴς εἶναι, λ.χ., ἡ τηλεόραση γιὰ τὰ πολὺ μικρὰ παιδιά, τὰ ὁποια παρκάρουν μπροστὰ στὴν ὀθόνη, μὲ ἐπιπτώσεις στὶς γλωσσικές τους ἱκανότητες, ἢ ἡ ὑπέρμετρη χρήση τοῦ Διαδικτύου γιὰ τοὺς ἐφήβους.

Μὴν πετάξετε τὸ μολύβι!

.           Γι’ αὐτὸ δν μπορε τ λάπτοπ ν ντικαταστήσει τ τετράδιο, τ χαρτί, τ μολύβι κα τ βιβλίο. Σπεύδουν μως ν τ καταργήσουν δη σ ρισμένα «τυχα» σχολεα τν ΗΠΑ, γνοώντας τι εναι κλασικ βιωματικ τεχνολογικ ργαλεα, πο προηγονται τν «φηρημένων» πλήκτρων. Εἶναι ἐπίσης λάθος νὰ ὑποστηρίζουν ὁρισμένοι ὅτι εἶναι χαμένη καὶ ἡ ἱστορία τῶν βιβλίων καὶ τῶν ἐντύπων μέσων, καθὼς θὰ ὑπερισχύσουν οἱ ὑπολογιστὲς καὶ οἱ διαδραστικοὶ πίνακες. Ἡ φύση τοῦ ἀνθρώπου ἴσως νὰ μὴν τὸ ἐπιτρέψει τελικά.
.           Τί νὰ κάνουμε λοιπόν; Νὰ διδάσκουμε τὰ παιδιά μας ὅπως διδαχθήκαμε ἐμεῖς ἢ νὰ προχωρήσουμε ἄκριτα στὶς Σειρῆνες τῶν ΤΠΕ; Ἡ ἀλήθεια δὲν εἶναι οὔτε μαύρη οὔτε ἄσπρη. Ἄλλωστε ἀνάμεσα στὸ θράσος καὶ στὴν δειλία ὑπάρχει τὸ θάρρος· κι αὐτὸ ὑπαγορεύει τὴν ἀξιοποίηση τῶν νέων τεχνολογιῶν ἐντὸς ἑνὸς θεωρητικοῦ βιολογικοῦ πλαισίου μαθήσεως, στὸ ὁποῖο προαναφερθήκαμε· μαζὶ μὲ τὴν σύνεση καὶ τὸ μέτρο ποὺ ταιριάζουν στὴν νευροβιολογικὴ δυναμικὴ τοῦ ἐγκεφάλου μας. Διαφορετικὰ θὰ «κάψουμε» πολλούς, παιδικοὺς κυρίως, ἐγκεφάλους, ὥσπου νὰ καταλάβουμε τὸ λάθος τῆς κακῆς ἀξιοποιήσεως τῶν τεχνολογιῶν αὐτῶν, ποὺ δὲν εἶναι οὔτε εὐχὴ οὔτε κατάρα· εἶναι ἁπλῶς ἐργαλεῖα, χρήσιμα ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνα, ἀνάλογα μὲ τὴν χρήση τους!

ΠΗΓΗ: alopsis.gr (ἀπὸ τὴν ἐφημ. «ΤΟ ΒΗΜΑ», 06.05.12)

, , ,

Σχολιάστε

«ΠΗΓΑΔΙ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ Η ΓΡΑΦΗ»

Τὸ πηγάδι τοῦ Ἰακὼβ εἶναι ἡ Γραφή. Τὸ νερὸ εἶναι ἡ θεία γνώση ποὺ περιέχει ἡ Γραφή. Τὸ βάθος εἶναι τὸ δυσκολοπλησίαστο νόημα τῶν γραφικῶν αἰνιγμάτων. Τὸ δοχεῖο γιὰ τὴν ἄντληση εἶναι ἡ μάθηση τοῦ θείου λόγου μέσῳ ἀναγνώσεως, τὴν ὁποία δὲν εἶχε ὁ Κύριος, γιατί ὁ Λόγος εἶναι ὁ ἴδιος καὶ δὲν παρέχει σ’ ὅσους πιστεύουν τὴ γνώση ποὺ προέρχεται ἀπὸ μάθηση καὶ μελέτη, ἀλλὰ δωρίζει στοὺς ἄξιους τὴ σοφία ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν πνευματικὴ χάρη καὶ ποὺ ρέει ἀσταμάτητα καὶ ἀστείρευτα. Γιατί τὸ δοχεῖο τῆς ἀντλήσεως, δηλαδὴ ἡ μάθηση, παίρνει ἕνα ἐλάχιστο μέρος τῆς γνώσεως καὶ ἀφήνει τὸ ὅλον ποὺ μὲ κανένα λόγο δὲν πιάνεται. Ἐνῶ ἡ κατὰ χάρη γνώση ἔχει τὸ σύνολο – καὶ μάλιστα χωρὶς μελέτη – τῆς δυνατῆς γιὰ ἀνθρώπους σοφίας, ἡ ὁποία ἀναβλύζει ἀνάλογα μὲ τὶς ἀνάγκες. (ΑΓ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ, Φιλοκαλία, τόμ. Β’, Δ´Ἑκατοντάς, Ἐκδ. «Τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας», μετ. Ἀντ. Γαλίτη.)

 

, , ,

Σχολιάστε

ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΥΒΡΙΣ

ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ “ΥΒΡΙΣ”  ἤ   Γράμμα στόν κ. Ἐρευνητή
τοῦ Κώστα Β. Καραστάθη

(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ Κώστα Β. Καραστάθη «Τά πάθη τοῦ Γένους»,
Ἐκδ. «Τῆνος», Ἀθῆναι 2001)

.       Κατάπληξη, θαυμασμός καί ἐνθουσιασμός εἶναι τά πρῶτα συναισθήματα πού δοκίμασε ἡ ἀνθρωπότητα τῶν πέντε ἠπείρων ταυτόχρονα μέ τήν ἀνακοίνωση τοῦ λαμπροῦ ἐπιτευγματός σας, κύριε Ἐρευνητά, δηλαδή τῆς ἀποκωδικοποίησης τοῦ ἀνθρώπινου γονιδιώματος (D.N.A.). Καί συνομολό­γησαν οἱ πάντες πώς εἶναι πράγματι μιά ἀπό τίς μεγαλύτερες ἐπιστημονικές ἀνακαλύψεις ὅλων τῶν αἰώνων. Ὅμως λίγες στιγμές ἀργότερα ὁ σκεπτικισμός καί μιά ἐνδόμυχη ἀνησυχία φώλιασαν στό νοῦ καί τήν ψυχή πολλῶν, γιά τό ἄν αὐτή ἡ ἀνακάλυψη θά ὠφελήσει τελικά τήν ἀνθρωπότητα. Γιά τό ἄν δηλαδή ἡ προσκτηθεῖσα   κ α τ α π λ η κ τ ι κ ή   γ ν ώ σ η,  ὅπερ ἐστί μεθερμηνευόμενον  τ ρ ο μ α κ τ ι κ ή   δ ύ ν α μ η, θά χρησιμοποιηθεῖ γιά τό καλό τῆς ἀνθρωπότητας.
.       Ἡ πικρή πεῖρα μας, κ. Ἐρευνητά, ἄλλα διδάσκει. Τό ξεκλείδωμα ἀπό τόν ἄνθρωπο κάποιων ἄλλων ἑπτασφράγιστων μυστικῶν σέ ἄλλους χώρους τῆς Δημιουργίας (πυρήνας, ἄτομο, νετρόνιο κλ.) κατά τά μέσα τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα, εἶχε σάν ἀποτέλεσμα τό θάνατο ἑκατοντάδων χιλιάδων ἀνθρώπων στή Χιροσίμα, στό Ναγκασάκι, στό Τσέρνομπιλ κλ., τήν πρόκληση βαρύτατων καί ἐπώδυνων παθήσεων σέ ἑκατομμύρια ἄλλους, ἀνυπολόγιστες ὑλικές καταστροφές, ἕναν πενηντάχρονο ὡς σήμερα τρόμο πυρηνικοῦ ὀλέθρου κλ.
.       Καί ἐνῶ τέτοιοι, μᾶλλον ἀπαισιόδοξοι, συλλογισμοί στροβιλίζονταν στό νοῦ μας, καί τέτοια συναισθήματα διακατεῖχαν τήν ψυχή μας, ὅταν σᾶς ἀκούγαμε καί σᾶς βλέπαμε νά ἐξαγγέλλετε τό μεγάλο ἐπίτευγμά σας, ξαφνικά μᾶς δηλώσατε …λίαν “μετριοφρόνως”, πώς εἶστε θεός! Ἡ οἱονεί ἑωσφορική σας ρήση δημιουργεῖ συνειρμικά τό ἐρώτημα μήπως πρόκειται καί ἐδῶ γιά κάποιο ἄλλο “ξύλον τοῦ γινώσκειν καλόν καί πονηρόν”… Ἀλλά, μέ ὅλο τό σεβασμό, ἐπιτρέψτε μου κ. Καθηγητά, νά ἐκφράσω τήν ἀπορία μου: πῶς στέκεστε ἐνεός μπροστά σέ ὅσες θαυμαστές, πράγματι, πτυχές ἀνακαλύπτετε τῆς Δημιουργίας μέ τήν ἔρευνά σας καί ἀγνοεῖτε ἐπιδεικτικά τόν Νοῦν, πού δημιούργησε, ὀργάνωσε καί κατευθύνει αὐτόν τόν κόσμο; Κάνετε πράξη ἀντεστραμμένα τά λόγια τοῦ ὑμνωδοῦ: “Οὐκ ἐλάτρευσαν τόν Κτίσαντα οἱ “ἀθεόφρονες” παρά τήν κτίσιν”! Ἀλλά μήπως δημιουργήσατε κάτι καινούργιο δικό σας; Ὄχι. Ἁπλά τά δημιουργήματα ἀποκαλύψατε τοῦ Θεοῦ. Δύσκολη δουλειά, βέβαια, καί σᾶς ἀνήκει κάθε ἔπαινος. Ἀλλά θεός, γιατί; Τό ὅτι, βέβαια, στό ἑξῆς θά μπορεῖτε νά ἐπεμβαίνετε ἐδῶ κι ἐκεῖ σ’ αὐτούς τούς περίεργους μηχανισμούς τοῦ γονιδιώματος καί νά ἐπιφέρετε τροποποιήσεις, ἴσως καί συμφορές, δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἀλλά πάντως δέν εἶναι κάτι τό καινούργιο, τό πρωτότυπο. Συμφορές μπορούσατε καί σεῖς νά προκαλέσετε, (ὅπως μπορεῖ κι ὁ καθένας) καί χωρίς τή γνώση του γονιδιώματος, ὅπως τήν προκάλεσαν οἱ προηγούμενοί σας μέ τόν ἀτομικό ἤ τό χημικό ἤ τό βιολογικό πόλεμο· μέ τούς διηπειρωτικούς πυραύλους καί τίς “ἔξυπνες βόμπες”· ἀλλά δημουργός δέ γίνατε!
.         Τραγικό, κ. Ἐρευνητά, εἶναι πού πολλοί σήμερα ἄνθρωποι τῆς ἐπιστήμης καί τῆς τεχνολογίας πορεύονται τή λεωφόρο τῆς οἴησης καί τῆς ἀλαζονείας. Ὁ ἄνθρωπος καθώς ἐπέτυχε τό πρῶτο καί θαυμαστό τεχνολογικό του ἐπίτευγμα, τήν ἀνακάλυψη τῆς φωτιᾶς, θεοποίησε τόν ἑαυτό του στό πρόσωπο τοῦ Προμηθέα καί ἀμφισβήτησε τούς θεούς. Σύμφυτα κατέληξαν νά μοιάζουν οἱ ἐπιστημονικές καί τεχνολογικές ἐπιτυχίες του μέ τήν οἴηση, τήν ἀλαζονεία καί τήν ἀμφισβήτηση τοῦ Θεοῦ. Μάλιστα ἡ ἰδέα τῆς ἀλλόκοτης αὐτῆς “συμφυΐας” ἐμπεριέχεται σήμερα στά ἀθεϊστικά συστήματα καί στά κηρύγματα μιᾶς αὐτοαποκαλούμενης προοδευτικότητας, πού μάχεται λυσσωδῶς νά ἐξοβελίσει ἀπό τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων τήν πίστη στό Θεό. Δύστυχη προοδευτικότητα!
.           Ὅλα ἔχουν τά ὅριά τους, κύριε Καθηγητά. Καί ἀπό τῆς ἀσέβειας καί τῆς ἀλαζονείας τίς ὑπώρειες ἀρχίζει ἡ πρόκληση πρός τό Θεό, ἡ  “Ὕβρις”, τῶν ἀρχαίων. Καί τότε ἕνας Προμηθέας βρίσκεται καθηλωμένος στόν Βράχο τοῦ Καυκάσου, ἕνας Αἴαντας Λοκρός πνίγεται στίς Γυρές, ἕνας Ἡρώδης Ἀγρίππας πεθαίνει σκωληκόβρωτος,  “ἀνθ’ ὧν οὐκ ἔδωκεν τήν δόξαν τῷ Θεῷ” (Πράξ. Ἀποστ. ιβ´ 23).
.        Ἀλλ᾽ ὡστόσο, ἐλπίζουμε ἀκόμα πώς ἡ φράση σας δέν ἦταν παρά τό σχῆμα λόγου πού λέγεται “ὑπερβολή”. Καί ὅτι σήμερα οἱ ἐπιστήμονες, μέ τήν ἀρνητική πεῖρα, πού ἔχει σωρευτεῖ ἀπό συναδέλφους τους τῶν προηγούμενων γενεῶν, δέ θά θελήσουν γιά μιά ἀκόμα φορά νά φέρουν συμφορές στόν κόσμο.


,

Σχολιάστε