Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Γλῶσσα

ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ… (Δ. Νατσιός)

Τς γλώσσας μας τυμολογικο θησαυροί…

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός

«Ἀπ᾽ ὅ,τι κάλλη ἔχει ὁ ἄνθρωπος τὰ λόγια ἔχουν τὴ χάρη 
νὰ κάνουσι κάθε καρδιά, παρηγοριὰ νὰ πάρει». (Ἐρωτόκριτος)

.                     Ταξίδι, καρποβριθὲς καὶ εὐφρόσυνο, εἶναι ἡ ἀναζήτηση τῆς ἐτυμολογίας, τῶν γενεθλίων τῶν λέξεων. «Ὁ Θεὸς μᾶς χάρισε μία γλῶσσα ζωντανή, εὔρωστη, πεισματάρα καὶ χαριτωμένη», ὅπως ἔλεγε ὁ Σεφέρης. Ξεφλουδίζεις τὶς λέξεις της, τὸ ἀλλεπάλληλο φύλλωμα ποὺ πρόσθεσε ὁ λαὸς στὸ νεογέννητο ρῆμα καὶ καταλήγεις στὸν ἐκπληκτικὸ σπόρο. Στὴν ἀρχικὴ λέξη-γεννήτορα.
.               Παίρνεις, γιὰ παράδειγμα, τὴν λέξη «λαός», ποὺ πρὶν κατέγραψα. Σπουδαία λέξη ἡ ἐτυμολογία της μᾶς φέρνει στὸ κατώφλι τῆς μυθολογίας. Σύμφωνα μ΄αὐτὴν -τὴν μυθολογία- εἶναι συνομήλικη τῆς παρουσίας τοῦ ἀνθρώπου στὴ γῆ.
.               Μετὰ τὸν κατακλυσμό, θέλοντας ὁ Ζεὺς νὰ ἐπιβραβεύσει, γιὰ τὴν ἀρετή τους, τὸν Δευκαλίωνα καὶ τὴν Πύρρα, τοὺς διεμήνυσε ὅτι ἦταν ἕτοιμος νὰ ἐκπληρώσει ὁποιαδήποτε ἐπιθυμία τους. Αὐτοὶ ζήτησαν ἀνθρώπους γιὰ νὰ ἐπανακατοικήσουν τὴν ἔρημη γῆ. Ὁ Δίας τοὺς ὑπέδειξε νὰ βαδίζουν ρίχνοντας πίσω τους πέτρες (λίθους). Ἀπὸ τὴν μὲν Πύρρα θὰ δημιουργοῦνταν γυναῖκες, ἀπὸ τὸν δὲ Δευκαλίωνα ἄντρες. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη τοῦ Ὁμήρου, ὁ λίθος ὀνομαζόταν λάας. «Τόσσον τις τ’ ἐπιλεύσει , ὅσον τ᾽ ἐπὶ λάαν ἴησιν», “κι ἡ ματιὰ ἁπλώνεται, ὅσο μία πέτρα ποὺ τὴ ρίχνεις”, διαβάζουμε στὴ ραψωδία Γ,12 τῆς Ἰλιάδας. Ἀπὸ τὴν λέξη λάας, προῆλθε ὁ λαός, οἱ ἄνθρωποι οἱ λίθινοι. Ἡ λέξη λάας-λᾶς ἐπιβιώνει σήμερα στὸ λατομεῖο, στὸ λαξεύω καὶ στὰ παράγωγά τους.
.           Πολλοὶ θεωροῦν ὅτι καὶ τὸ δυσετυμολόγητο ἐθνικό μας ὄνομα «Ἑλλάς», προῆλθε ἀπὸ τὴν σύνθεση τῆς λέξης “λᾶς” μὲ τὴν προσθήκη τῆς πρόθεσης «ἐν» ποὺ σημαίνει «ἐντός». Ἄρα ἐν+λας, Ἑλλάς, ἡ χώρα τῶν ἀνθρώπων τοῦ λίθου, τοῦ λαοῦ. Μᾶλλον πρόκειται ὅμως γιὰ παρετυμολογία. Ἐξ ἄλλου, λόγῳ ἀρχαιότητας, τῆς λέξεως Ἑλλάς, ἀκόμη δὲν ἔχει ἐξακριβωθεῖ ἡ προέλευσή της. Διασώζεται πλῆθος ἐτυμολογικῶν ριζῶν τοῦ ὀνόματος. Σίγουρα ὅμως ὑπάρχει συγγένεια μὲ τὶς λέξεις σέλας, σελήνη καὶ ἥλιος, λέξεις ποὺ σχετίζονται μὲ τὸ φῶς. Ἡ λέξη ἥλιος, γιὰ παράδειγμα, στὴν δωρικὴ διάλεκτο προφέρεται ἅλιος. Τὸ ἐπίθετο ἅλιος ἐτυμολογεῖται ἀπὸ τὸ οὐσιαστικό, θηλυκοῦ γένους, ἡ ἅλς-τῆς ἁλός. Ἀπὸ δῶ προέρχεται τὸ ἁλάτι, ἡ σαλάτα, τὸ σαλάμι – γιατί εἶναι ἁλμυρὰ – ἀλλὰ καὶ τὸ λατινικὸ sol (ἥλιος), ἡ Μασσαλία (=πόλη φωτεινή). Ἐπίσης τὰ ἁλιεύς, ἅλμη, ἁλυκή. Προφανῶς ὁ ἥλιος (ἅλιος) ὀνομάστηκε ἔτσι γιατί ὁ λαὸς ἔβλεπε τὸν ἥλιο νὰ ἀνατέλλει ἀπὸ τὴν θάλασσα. Ἂν χαρακτηρίζει κάτι τὴν πατρίδα μας εἶναι ὁ ἥλιος, ἡ θάλασσα καὶ ἡ… ἐλιά. Θυμήθηκα ὅτι μὲ τὴν θάλασσα συνδέεται  καὶ ἡ λέξη «κύμα». Προέρχεται ἀπὸ τὸ ρῆμα κύω, ὁμηρικὸ καὶ αὐτὸ ποὺ σημαίνει εἶμαι ἔγκυος. Κύμα εἶναι ἡ φουσκοθαλασσιά. Ἀπὸ δῶ καὶ τὰ ρήματα ἐγκυμονῶ-κυοφορῶ.
.             Τὸ ἔχω ξαναγράψει: Ἐνθουσιάζονται οἱ μαθητές μας ἀπὸ τὸ ὡραιότατο αὐτὸ ταξίδι ποὺ λέγεται ἐτυμολογία. Μαζὶ μὲ τὴν ἀγάπη καὶ τὸν σεβασμὸ στὴ γλώσσα μας, προοδεύουν καὶ στὴν ὀρθογραφία, ποὺ κατάντησε πληγὴ τῆς ἐκπαίδευσης. Ἂν εἴχαμε σοβαρὸ ὑπουργεῖο παιδείας θὰ φρόντιζε νὰ ἐκδώσει ἕνα ἐτυμολογικὸ λεξικὸ γιὰ παιδιὰ τοῦ δημοτικοῦ, στὸ ὁποῖο θὰ θησαυρίζονταν λέξεις καθημερινές, συχνόχρηστες.
.           Λένε τὰ παιδιὰ πολὺ συχνά. «Πηγαίνω στὸ κυλικεῖο νὰ ψωνίσω». Ἐδῶ ἔχουμε τρεῖς λέξεις ποὺ μᾶς ὁδηγοῦν στὶς ἀμμουδιὲς τοῦ Ὁμήρου.
.              Τὸ πηγαίνω σχηματίστηκε ἀπὸ τὸ ὁμηρικὸ ὑπάγω. «Τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους», «ἔζεψε ὁ Αὐτομέδων τὰ γρήγορα ἄλογά του». (Θὰ ἐξηγήσουμε παρακάτω γιατί λέμε ἄλογο καὶ ὄχι ἵππος. Ἡ παραπομπὴ ἀπὸ τὴν Ἰλιάδα, Π,148). Ἀρχικὰ σήμαινε ὑποτάσσω, διατάσσω: «ὕπαγε». Στὴν ἑλληνιστικὴ ἐποχὴ ἀποκτᾶ τὴν ἔννοια τοῦ πηγαίνω. «Ὑπάγετε καὶ ἠμεῖς εἰς τὸν ἀμπελώνα», στὸ κατὰ Ματθαῖον 20,7. Τὸ ὑπάγω εἶναι σύνθετο ἀπὸ τὴν πρόθεση ὑπο+ἄγω. Τὸ ἄγω εἶναι  λέξη-γεννήτωρ εὐρείας ἐτυμολογικῆς οἰκογένειας. Εἶναι σύνθετο μὲ ὅλες τὶς προθέσεις (ἐξάγω, διάγω). Μπορεῖ νὰ τονιστεῖ καὶ τὸ ἑξῆς: Ἀπὸ τὸ ἄγω παράγεται καὶ ἡ ἀγωγή. Στὸν μέλλοντα τὸ ρῆμα κάνει «ἄξω», ἀπὸ δῶ οἱ ἀξίες. Ἄρα ἡ ἀγωγὴ πρέπει νὰ ὁδηγεῖ, νὰ ἄγει σὲ ἀξίες, στὴν ἀξιοπρέπεια.
(Λέμε ἄλογο καὶ ὄχι ἵππος, διότι ἀπὸ τὰ ἄλογα ζῶα, χωρὶς λόγο-λογική, αὐτὸ ποὺ ὑπῆρξε τὸ πιὸ χρήσιμο καὶ ἀπαραίτητο στὸν ἄνθρωπο εἶναι ὁ ἵππος. Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἡ λέξη ἄλογο, ποὺ περιγράφει ὅλα τὰ ζῶα, ταυτίστηκε μὲ τὸν ἵππο).
.              Ἄς… ὑπάγουμε στὴν λέξη κυλικεῖο. Προέρχεται ἀπὸ  τὴν λέξη κύλιξ-κύλικος, εἶδος κυπέλλου γιὰ κρασί. Ἤδη τὴν βρίσκουμε στὴν Σαπφώ, 7ος π.X. αἰώνας. «Χρυσίαισιν ἐν κυλίκεσιν» (ἀποσπ. 2,14). Κυλικεῖο εἶναι τὸ ράφι, ὁ χῶρος ὅπου τοποθετοῦσαν κύλικες, ποτήρια.
.             Τὸ ρῆμα “ψωνίζω” παράγεται ἀπὸ τὸ ἀρχαῖο “ὀψωνέω”. Στὸ ἔγκριτο λεξικὸ τῶν Liddel-Scott, διαβάζουμε τὴν ἑρμηνεία. «Ἀγοράζω τὰ πρὸς τροφὴν ἀναγκαία, κοινῶς ψωνίζω κυρίως δὲ ἰχθύες». Τὸ «ὀψωνέω» παράγεται ἀπὸ τὸ «ὄψον». Στὸ ἴδιο λεξικὸ διαβάζουμε γιὰ τὸ «ὄψον». «Ἐν Ἀθήναις, ἰδίως ἰχθύς, ψάρι, τὸ κυρίως προσφάγιον, πρόγευμα τῶν Ἀθηναίων». Ὑποκοριστικό του «ὄψον», εἶναι τὸ ὀψάριον. Ἐπειδή, λοιπόν, γιὰ πρωϊνό, «ὄψον», οἱ Ἀθηναῖοι ἔτρωγαν κυρίως μικροὺς ἰχθύες, φτάσαμε στὸ ὀψάριον, στὸ ψάρι καὶ στὸν ψαρά. Ἄρα λέγοντας ὁ μαθητὴς ψωνίζω, ὀρθῶς ὁμιλεῖ περὶ ἀγορᾶς προγεύματος μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι δὲν ψωνίζει… ὀψάριον.
.             Μ᾽αὐτὲς τὶς νόστιμες ἐτυμολογικὲς ἑρμηνεῖες, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, διασκεδάζεις τὰ παιδιά, γλυκαίνει ἡ διδασκαλία, καταλήγεις στὸ πλατωνικὸ «τέρπειν καὶ διδάσκειν», ποὺ εἶναι ἡ καλύτερη ὁδὸς μάθησης. Στὸ ὑπουργεῖο ὅμως αὐτὰ θεωροῦνται… κινέζικα. Ὁ καημὸς τοὺς εἶναι νὰ καταργηθεῖ ὁ ἐθνικὸς ὕμνος, εἶναι ρατσιστικό, θὰ μᾶς ποῦν, νὰ ἀκούει ὁ πακιστανὸς τὸν στίχο «ἀπ΄τὰ κόκκαλα βγαλμένη τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά». Καὶ ἐκεῖνον τὸν σταυρὸ στὴ σημαία τί τὸν ἤθελαν οἱ πρόγονοι; (Στὸ Γ´ τόμο τῶν «Ἀπομνημονευμάτων τοῦ Κολοκοτρώνη», τοῦ Γ. Τερτσέτη, στὴ σαλ. 69, διαβάζουμε μία ὡραία ἀναφορὰ τοῦ Γέρου: «Τὰ πρωτεῖα εἰς τὸν Σταυρόν! Καὶ δόξα αἰῶνας αἰώνων εἰς τοὺς σταυρωμένους διὰ τὴν Πίστιν καὶ διὰ τὸ Γένος». Αὐτὸ κάποτε θὰ τὸ γράψουμε στὶς εἰσόδους τῶν σχολείων…).
.            Ἂν τοὺς ρωτήσεις τὴν αἰτία, θὰ σοὺ ἀπαντήσουν ὅτι εἶναι ἀριστεροί. Ἄρα καλὰ ἔκανε ἡ εὐφυὴς  γλώσσα μας καὶ «περιποιήθηκε» καταλλήλως τὴν λέξη ἀριστερά. Στὸ λεξικὸ τοῦ Μπαμπινιώτη διαβάζουμε: “Ἡ ἀριστερὴ πλευρὰ εἶναι συνδεδεμένη στοὺς περισσότερους πολιτισμοὺς μὲ τὴν δυσμένεια τὴν ἐλαττωματικότητα καὶ τὴν ἀρνητικὴ ἐξέλιξη πράγμα ποὺ βασίζεται στὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πλειονότητα τῶν ἀνθρώπων χρησιμοποιεῖ τὰ δεξιὰ μέλη τοῦ σώματος. Ἐπειδὴ ἡ ἀριστερὴ πλευρὰ συσχετίστηκε μὲ τοὺς κακοὺς οἰωνοὺς ἢ τὴν ἀναποδιά, χρησιμοποιήθηκαν γιὰ τὴν ἀριστερὰ λέξεις εὐφημιστικοῦ χαρακτήρα”. Ἡ λέξη ἀριστερὸς προέρχεται ἀπὸ τὸ ἄριστος. Ἐπίσης καὶ ἡ λέξη εὐώνυμος (εὐ+ὄνομα).
.             Ἀλήθεια γνωρίζει ὁ κ.ὑπουργὸς ὅτι οἱ λέξεις ἀριστεία καὶ ἀριστερὸς εἶναι ὁμόρριζες; Καλὸ εἶναι νὰ ἐπινοηθεῖ μία νέα λέξη γιὰ τὴν ἀριστερά, δυσώνυμος αὐτὴ τὴν φορά…

 

ΥΓ. Σὲ ὅλες τὶς βαθμίδες ἐκπαίδευσης, σὲ ὅλα τὰ μαθήματα, ὅλοι οἱ δάσκαλοι, ὅλων τῶν εἰδικοτήτων ἔχουν τὴ δυνατότητα σὲ κάθε διδακτικὴ ὥρα ἢ μὲ κάθε διδακτικὴ ἑνότητα νὰ ἐπιχειρήσουν εὐκαιριακὰ μία ἐτυμολογικὴ ἀναδρομὴ –μία ἀναγνωριστικὴ κίνηση πρὸς τὸ παρελθὸν τῆς γλώσσας. Ὁ μαθηματικὸς θὰ κάνει πιὸ κατανοητὴ τὴ διχοτόμο, (ἀπὸ τά: δίχα + τέμνω),  ὁ γυμναστὴς τὴ σταδιοδρομία (στάδιο + δρόμος, διαδρομὴ στὸ στάδιο), ὁ θεολόγος τὸ νόημα τοῦ ναοῦ (ἀπὸ τὸ ναίω = κατοικῶ, ἄρα ναὸς = κατοικία) κλπ. κλπ. Καὶ ὅλοι μαζὶ θὰ προσφέρουν μὲ παιδαγωγικὴ ἄνεση γλωσσικοὺς θησαυροὺς καὶ σεβασμὸ γιὰ ὅλη τὴν ἱστορία τῆς γλώσσας μας

 

 

Δημήτρης Νατσιὸς

δάσκαλος-Κιλκὶς

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

Η ΑΡΙΣΤΕΙΑ, Η ΠΑΙΔΕΙΑ, Η ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΙΑ ΣΤΗΝ “ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ” «Ἐν ἀναμονῇ τῶν μορφωμάτων ποὺ θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν κρατικὴ διάλυση»

Ἑλληνισμὸς μὲ συνείδηση Σιγκαπούρης

Χρ. Γιανναρᾶς,
ἐφημ. «Καθημερινή», 27.08.2017

.               Ἀποροῦσε ὁ ἔφηβος: «Γιατί νὰ ταυτίζουμε τὴν τιμὴ τῆς σημαιοφορίας μὲ τὶς ἐπιδόσεις στὰ μαθήματα καὶ τὴν ἀριστεία; H ἀριστεία ἐπιβραβεύεται μὲ τὴν ὑψηλὴ βαθμολογία, γιατί νὰ προστίθεται καὶ ἡ διάκριση τῆς σημαιοφορίας;».
.               Τὸ ἐρώτημα τοῦ ἐφήβου καίριο, ἀποκλείεται νὰ τὸ θέσουν οἱ κομματικοὶ πραιτωριανοὶ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας. O ἔφηβος θέλει νὰ ξεχωρίσει τὸν ρεαλισμὸ τῆς γνησιότητας ἀπὸ τὴ συμβατικότητα τῆς ἐθιμοτυπίας. Οἱ πραιτωριανοὶ λειτουργοῦν μόνο μὲ κίνητρα ἐντυπωσιοθηρίας. Ὅποιο κόμμα κι ἂν κυβερνάει. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ἐνστάσεις τῆς ἀντιπολίτευσης στὴν ἀπόφαση τοῦ ὑπουργείου γιὰ κλήρωση τῆς σημαιοφορίας ἦταν μόνο συμβατικές.
.               Ἡ ἀπάντηση, ποὺ θὰ ἔδινε στὸν ἔφηβο ἕνας εὐφυὴς καὶ καταρτισμένος παιδαγωγός, δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ μεταγραφεῖ σὲ ἐπιφυλλιδογραφικὸ λόγο (παγιδευμένον ἐξ ὁρισμοῦ στὴν ἰδεολογικὴ ἐκφραστική). Ἡ περίπου μεταγραφὴ τῆς ἀπάντησης θὰ τόνιζε ὅτι: Ἡ βαθμολογία ἀξιολογεῖ καὶ ἐπιβραβεύει τὴν ἀτομικὴ ἐπίδοση τοῦ μαθητῆ, ἱκανοποιεῖ καὶ ἀνταμείβει τὸ ἄτομο. Ἡ σημαιοφορία, ς προνόμιο το ρίστου, ντάσσει τν τομικ πίδοση στν κοινωνία τν σχέσεων πο συγκροτον τν «τάξη» κα τ «σχολεο». Τὴν ἐξαρτᾶ ἀπὸ τὴν ἅμιλλα, τὴν καλλιέργεια (ποιότητα) κοινωνικοῦ ἤθους ποὺ προϋποθέτει ἡ ἀπόδοση τιμῆς ἀπὸ ὅλους στὸν ἕνα: τὸν ἑκάστοτε πρῶτο.
.               Ἡ πρωτιὰ δὲν εἶναι προνόμιο ταξικὸ οὔτε ἐξαγοράζεται μὲ χρηματισμὸ ἢ «φροντιστήριο». Προσφέρεται σὲ ὅλους, ὅταν λειτουργεῖ ἡ ἅμιλλα, καὶ τὴν ἅμιλλα τὴν καθιστοῦν δυνατὴ ἡ αὐστηρὴ ἀξιολόγηση, τὸ ἀξιόπιστο ἐξεταστικὸ σύστημα, ἡ ἀμερόληπτη βαθμολογία. ΠAΣOK καὶ N.Δ. κακούργησαν μὲ ἔγκλημα ἀπανθρωπίας, σαράντα ὁλόκληρα χρόνια, ξεριζώνοντας κάθε λογικὴ «κοινωνικοποίησης» τοῦ παιδιοῦ ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο. Ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο ὣς καὶ τὸ διδακτορικό, ἡ παιδεία στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο χρηστική, πρωτόγονα ἀτομοκεντρικὴ – γι’ αὐτὸ καὶ εἴμαστε ἡ μόνη χώρα διεθνῶς μὲ παραδεκτὸ καὶ αὐτονόητο τὸ καρκίνωμα τῆς παραπαιδείας (φροντιστήριο).
.               Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία, ἑξήντα χρόνια τώρα, δὲν στέλνει τὰ παιδιά της στὸ σχολεῖο γιὰ νὰ μυηθοῦν στὴ χαρὰ τῆς κοινωνίας, στὴ δυναμικὴ τῆς συνεργασίας, στὸ ἄθλημα τῆς ἐλευθερίας ἀπὸ τὸ ἐγὼ καὶ τῆς δημιουργικῆς μετοχῆς στὸ ἐμεῖς. Στέλνει ὁ Ἑλλαδίτης τὸ παιδί του στὸ σχολεῖο μόνο γιὰ νὰ τοῦ ἐξασφαλίσει «ἐφόδια» ἀτομικῆς κατοχύρωσης, «ὄπλα» ἀτομικῆς ἐπιβολῆς, νὰ προσλάβει τὴ γνώση σὰν ἐργαλεῖο (ἕνα «χαρτὶ») ποὺ θὰ τοῦ χρησιμεύσει γιὰ βιοπορισμό. Ἑξήντα χρόνια τώρα, μεθοδικά, προγραμματικά, θεσμικά, τὸ σχολειὸ (καὶ τὸ πανεπιστήμιο) στὴν Ἑλλάδα ἀποκλείει ἔστω καὶ τὴν πρόθεση νὰ ἑτοιμάζει πολίτες, νὰ καλλιεργεῖ κοινωνικὲς προτεραιότητες, συνείδηση «δημοσίου συμφέροντος». τοιμάζει παδούς, διεκδικητς τομικν κα μόνο δικαιωμάτων, κβιαστές, ποὺ ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ κιόλας ξέρουν τὴ λογικὴ τῶν «καταλήψεων», τῆς πρόκλησης κοινωνικοῦ κόστους. Τὸ σχολειὸ ἑτοιμάζει βανδάλους, τροφοδοτεῖ τὸ κοινωνικὸ περιθώριο, τὴν ψυχοπαθολογία τῆς ἐκδικητικῆς ἀλογίας.
.               Εἴμαστε μᾶλλον ἡ μοναδικὴ χώρα διεθνῶς ποὺ ἔχει παραδώσει τὰ πανεπιστήμιά της νὰ τὰ νέμονται οἱ ἀδίστακτες κομματικὲς συντεχνίες: Ἱδρύονται πανεπιστήμια, γιὰ νὰ ἱκανοποιηθεῖ ἡ ἐπιχώρια ἐκλογικὴ πελατεία. Στελεχώνονται, γιὰ νὰ βολευτεῖ καὶ ἀνταμειφθεῖ ἡ στρατευμένη στὸ κόμμα δευτεράντζα τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς διανόησης. Λειτουργοῦν τὰ πανεπιστήμια, ὅταν τὸ ἐπιτρέπουν οἱ κομματικὲς νεολαῖες, κάτω ἀπὸ τὴν τρομοκρατία τῆς αὐθαιρεσίας τους καὶ μόνο σὰν ἀνταγωνιστικὸ πεδίο ἄγρευσης ψηφοφόρων.
.               Στὸν τομέα τῆς Παιδείας ὁ πολιτικὸς ἐκχυδαϊσμός μας καὶ ἡ καπηλεία τῆς δημοκρατίας φτάνουν στὰ ὅρια τῆς ἀνυπόφορης κακουργίας. Φενακιζόμαστε ὅτι εἶναι θέμα «ἐλευθερίας» νὰ μπορεῖ κάθε κομματικὴ κυβέρνηση νὰ ἐφαρμόσει τὴ δική της «πολιτικὴ» στὴν Παιδεία. Ὡσὰν νὰ μὴ βλέπουμε, ἑξήντα χρόνια τώρα, ὅτι οἱ «πολιτικὲς» διαφοροποιοῦνται μόνο μὲ τερτίπια ἐντυπωσιασμοῦ. Ρωτήθηκε ποτ λας ν συμφωνε μ τ μία κα νιαία πολιτική, πράσινη, γαλάζια, ψευτοκόκκινη, πο χει κυριολεκτικ στρεβλώσει, διαλύσει, χρηστέψει τ γλῶσσα; Συμφωνεῖ μὲ τὸ «πρακτοριλίκι» τῆς «ἀπροκατάληπτης» ἱστοριογραφίας ποὺ ἀπεργάζεται μεθοδικὰ ἕναν Ἑλληνισμὸ μὲ συνείδηση Σιγκαπούρης;
.               Κατὰ κοινὴ ὁμολογία ἡ Ἄννα Διαμαντοπούλου ἦταν ἡ μόνη ποὺ τόλμησε νὰ ἐπιδιώξει τὴν ἀποκατάσταση στοιχειώδους λογικῆς συνέπειας στὴ λειτουργία τῆς ἐκπαίδευσης. Ὅσα πρόλαβε νὰ κατορθώσει ἦρθε ἀμέσως μετὰ ἡ «ἐθνικόφρων» παρωδία (Σαμαρᾶς) μὲ ὑπουργὸ τὸν Κων. Ἀρβανιτόπουλο ἐντεταλμένον νὰ ξηλώσει κάθε ἴχνος ἐλπίδας ποὺ ἔσπειρε ἡ Διαμαντοπούλου. Στὸ κενὸ καὶ τὸ δικό της ἐγχείρημα, ἴσως γιατί, παρὰ τὰ τόσα θετικά του, ἦταν ἐπίσης παγιδευμένο στὴ χρηστικὴ ἐκδοχὴ τῆς Παιδείας, δηλαδὴ στὸ ἀπόλυτο τίποτα.
.               Εἶναι περισσότερο ἀπὸ φανερό: λέξη λλάδα παραπέμπει πι μόνο σ να τυπικ κρατικ μόρφωμα, ὄχι σὲ πραγματικότητα κοινωνίας, συλλογικότητας ποὺ κοινωνεῖ ἀνάγκες, στόχους, ἐλπίδες. Ἡ γλῶσσα χει σκεμμένα καταστραφε, λογικ συν-ννόησης δν πάρχει, ο χρηστικς προτεραιότητες κα τομοκεντρισμς χουν ποθηριώσει τ θη κα τ νοο-τροπία, στορικ συνείδηση παλείφθηκε γι χάρη τς ξιπασις το «ξευρωπαϊσμο», τῆς λιγούρας τοῦ «δανειολήπτη».
.               Ὅταν οἱ ἐπαγγελματίες τῆς ἐξουσίας, ἡ δημοσιογραφία καὶ ἡ (κατὰ τὴ φιλοδοξία της) διανόηση δὲν μποροῦν νὰ διακρίνουν τὴ διαφορὰ τῆς βαθμολογικῆς ἐπιβράβευσης ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ δυναμική της ἅμιλλας, διαφορ τς χρηστικς «παιδείας» π τ χαρ τς μετοχς κα κοινωνίας, τ παιχνίδι εναι πι χαμένο. Ὅσοι μποροῦν φεύγουν, οἱ ὑπόλοιποι περιμένουμε ποιὰ μορφώματα θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν κρατικὴ διάλυση.

 

 

, , , , ,

Σχολιάστε

«ΑΝ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΤΟΤΕ ΧΑΘΗΚΕ Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ»

Κουκ σ μογενες στς ΗΠΑ:
Ζητ
τε στήριξη τς λλάδας λλ μιλτε γγλικά. Δν βοηθτε τσι

Παράπονα ἀπὸ τὸν ὑφυπουργὸ Ἐξωτερικῶν.

Ἀνθὴ Κουτσουμποῦ,  news247
08 Ἰανουαρίου 2017 21:09

.             Τὰ παράπονά του στὴν ὁμογένεια τῆς Φλόριντα γιὰ τὸ ὅτι δὲν μιλοῦν ἑλληνικά, ἐξέφρασε ὁ ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν Τέρενς Κουὶκ κατὰ τὴν παρουσία του, τὴν Κυριακή, σὲ ἐκδήλωση στὸ Τάρπον Σπριγκς.
.           “Θὰ ξεκινήσω τὴν ὁμιλία μου μὲ μία ἐξομολόγηση. Ὅταν πρὶν ἀπὸ 24 ὧρες ἔφευγα ἀπὸ τὸ σπίτι μου, γιὰ νὰ ἔλθω ἐδῶ στὴν Τάμπα, στὸ Τάρπον Σπριγκς, ἤξερα ὅτι θὰ ἐρχόμουνα σὲ μία πόλη ποὺ εἶναι ἡ κόρη τῆς Καλύμνου. Πίστευα ὅτι ἐρχόμουνα σὲ ὁμογενεῖς ποὺ κρατοῦν τὴν γλῶσσα τῆς πατρίδας. Ἀλλὰ μὲ αἰφνιδιάσατε. Μὲ μπερδέψατε. Στενοχωρήθηκα”, εἶπε ὁ ὑφυπουργός.
.            Καὶ συνέχισε: “Εἶμαι ὁ προτελευταῖος ὁμιλητὴς σὲ αὐτὴ τὴν ἐκδήλωση καὶ ὅλοι οἱ προηγούμενοι, ὅλοι ὁμογενεῖς, μὲ τοὺς ὁποίους πρὶν καθίσουμε στὰ τραπέζια, τὰ λέγαμε στὴ γλώσσα μας, μίλησαν ὄχι ἑλληνικά, ἀλλὰ ἀγγλικά. Δηλαδὴ στὴ σημερινὴ ἐκδήλωση ἄκουγα τὶς Ἑλληνίδες καὶ τοὺς Ἕλληνες νὰ βάζουν στὴν ἄκρη τὴ γλῶσσα τῆς πατρίδας μας.
.                 Προσωπικὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς πῶ τὰ πράγματα, ὅπως τὰ αἰσθάνομαι. Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα εἶναι ἕνα ἰσχυρότατο σημεῖο ἀναφορᾶς ποὺ πρέπει νὰ χαρακτηρίζει τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Διασπορᾶς. Ὅπως καὶ ἡ Ὀρθοδοξία.
.          Ἐδῶ στὶς ΗΠΑ ἔχουμε φτάσει πλέον στὴν τέταρτη καὶ πέμπτη γενιά, μὲ τὰ ἑλληνικὰ νὰ φθίνουν. Ἐσεῖς, οἱ γονεῖς τους, οἱ παπποῦδες καὶ οἱ γιαγιάδες ἂν δὲν στηρίξετε, ἀκόμα καὶ στὶς ὁμογενειακὲς συγκεντρώσεις, τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, τότε τὰ ἑλληνικὰ ἔσβησαν. Κι ν σβήσουν τ λληνικά, τότε χάσαμε κα τν μογένεια. Ἔτσι, λοιπόν, παρὰ τὸ ὅτι ὅλοι οἱ προηγούμενοι Ἕλληνες μίλησαν ἀγγλικά, ἐγὼ θὰ ἐπιλέξω τὰ ἑλληνικά, ποὺ εἶναι καὶ ἡ μητέρα ὅλων τῶν γλωσσῶν”.

ΠΗΓΗ: news247

,

Σχολιάστε

ΤΟ …ΜΗΔΕΝ ΣΑΝ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΙΤΙΟ χιονοπτώσεων!

«Ἔντονη χιονόπτωση καὶ θερμοκρασίες ὑπὸ τοῦ μηδενός»

Ἡ κακοκαιρία ἔχει τελικῶς καὶ τὰ καλά της: ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ μάθουμε ὅτι τὸ Μηδὲν σὰν καθαρόαιμο ποιητικὸ αἴτιο προκαλεῖ χιονοπτώσεις καὶ θερμοκρασίες! (ὅπως οἱ ἀγγλόφωνοι θὰ ἔλεγαν: open the light…!)

 Υ.Γ. Αὐτὰ συμβαίνουν βεβαίως λόγῳ ὑποβαθμίσεως τῆς γλωσσικῆς παιδείας. Ἀλλὰ στὸν καιρὸ τῆς ἐθνικῆς κακοκαιρίας τί μπορεῖ νὰ περιμένει κανένας!

 

Σχολιάστε

ΓΙ᾽ ΑΥΤΟ ΥΛΑΚΤΟΥΜΕ [«Οὐάου!»]

Μήπως φραγκέψαμε;

 τοῦ Κώστα Β. Καραστάθη

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Καὶ γι᾽ αὐτὸ τελικῶς ὑλακτοῦμε;

 .             Γιά δύο πράγματα ἀνησυχοῦσαν πάνω ἀπ’ ὅλα οἱ βυζαντινοί προπάτορές μας: Νά μήν ἐκλατινισθοῦν καί νά μή φραγκέψουν. Ὁ πρῶτος κίνδυνος μᾶλλον ἐξέλιπε, ἀφοῦ ἔδωσε τή θέση του σ’ ἄλλη, μεγαλύτερη ἀπειλή, τήν ἀθεΐα.
.             Οἱ ἐπιστήμονες κατά τόν 19ο αἰώνα (ὅπως οἱ ἱστορικοί Παπαρρηγόπουλος, Σάθας κ. ἄ.) δέν δίσταζαν νά ὁμολογοῦν τήν χριστιανική πίστη τους μέσα ἀπό τά κείμενά τους. Σήμερα κάποιοι ἀπό τούς ἐπιστήμονές μας ἀποφεύγουν νά κάνουν ἀκόμη καί ὑπαινιγμό γιά χριστιανική πίστη τους, ἀκόμη καί ὅταν πιστεύουν, γιά νά μή χαρακτηρισθοῦν ἀπό τούς συναδέλφους τους ὡς … θρησκόληπτοι! Καί ἄλλοι – εὐτυχῶς λίγοι – ἰδίως ἀπό τούς σπουδαγμένους στήν Ἑσπερία, θεωροῦν τόν λίαν περιορισμένο γνωστικό κύκλο τῆς ἐπιστημονικῆς ἐξειδίκευσής τους ὡς ὅλη τή σοφία τοῦ κόσμου τούτου, καί θεωροῦν παρωχημένα τά πάντα στόν τόπο τους, ἀκόμα καί τήν πίστη τῶν προγόνων τους καί ἐπαίρονται γιά τό καινούργιο πνεῦμα πού φέρνουν.
.              Πρός τί ἄραγε αὐτή ἡ ἔπαρση; Ἐκεῖ, σέ κάποιες εὐρωπαϊκές χριστιανικές χῶρες, πού οἱ χριστιανοί εὐτύχησαν νά μήν ἔχουν στόν τράχηλό τους τόν ἄθεο Στάλιν καί τούς ὁμοίους του, πουλιοῦνται σήμερα οἱ χριστιανικοί ναοί γιά ἀλλότριους σκοπούς, ἐξαιτίας παντελοῦς σχεδόν ἐλλείψεως πιστῶν! Δέν πληροφορήθηκαν ὅτι σέ Ὀρθόδοξες εὐρωπαϊκές χῶρες, πού εἶχαν ὥς λίγο πρίν τέτοιους ἡγέτες, οἱ ἐκκλησίες πλημμυρίζουν σήμερα ἀπό τούς καταπιεσμένους χριστιανούς;
.             Ἡ δεύτερη ἀπειλή, ὁ ἐκφραγκισμός, ἀφοροῦσε τόν τρόπο τῆς ζωῆς, τῆς ἐνδυμα­σίας καί τῆς κουρᾶς, τά ἤθη, τά ἔθιμα, τούς χορούς, τά τραγούδια καί πάνω ἀπ’ ὅλα τήν ἑλληνική γλώσσα. Πράγματι καινούργια ἤθη, χοροί, τραγούδια, ἀλλά διόλου καλύτερα τῶν ἑλληνικῶν, ἀπό μιμητισμό καί μόνον ἦρθαν καί ἐπιβλήθηκαν στά ἀστικά κέντρα τῆς χώρας, ἀπωθώντας τά ἡμέτερα στά χωριά μας.
.             Ἡ προθυμία μας αὐτή στήν κατάλυση τῆς Παράδοσής μας ἦταν ἀδιανόητη γιά τίς προηγούμενες γενιές. Ἕνα χαρακτηριστικό παράδειγμα ἀποτελεῖ τό παρακάτω ἱστορικό γεγονός: Ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἦσαν τόσο προσηλωμένοι πρός τήν ἐπίσημη παραδοσιακή ἐνδυμασία τους, τήν ἱστορική φουστανέλλα, καθώς καί στή μακριά κόμη, ὥστε ὅταν κατά τό 1821 ὁ φιλλέληνας Γάλλος Φαβιέρος ζήτησε ἀπό μερικούς νά καταταγοῦν στό στράτευμά του μέ τήν προϋπόθεση νά φορέσουν εὐρωπαϊκή ἐνδυμασία (παντελόνια κλπ.) καί νά κουρέψουν τά μακριά μαλλιά τους, ἐκεῖνοι ἀποκρίθηκαν μέ φρίκη ὅτι προτιμοῦσαν νά τουρκέψουν, παρά νά ὑποβληθοῦν σ’ αὐτόν τόν ἐξευτελισμό!
.             Τό γεγονός μοιάζει μέ ἀστεῖο, ἀλλά δέν εἶναι, διότι σήμερα ἔχουμε φτάσει στήν ἄλλη ἄκρη: Διακωμωδεῖται ἡ φουστανέλλα συχνά στήν ἑλληνική τηλεόραση, γιά νά βγάζει γέλιο… Ντύνουν συνήθως κωμικούς ἠθοποιούς μέ ὁμοιώματα φουστανέλλας, φροντίζοντας ὥστε ἡ ὅλη ἐμφάνισή τους νά γίνεται κωμικότερη. Ἀλλά τέτοιες συμπεριφορές ἀπάδουν πρός τήν ἔνδυση τοῦ Διάκου, τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Καραϊσκάκη, τῶν προπαππούδων μας, ἀλλά καί τῶν σημερινῶν ἐντυπωσιακῶν εὐζώνων μας, πού τόσο θαυμάζουν οἱ ξένοι τουρίστες.
.             Στήν Ἑλλάδα παλιά μαθαίναμε νά μιλοῦμε καί νά γράφουμε σωστά τά Ἑλληνικά μας. Σήμερα ἐπιτρέψαμε στά παιδιά νά βολεύουνται μέ τά «γκρίκλις». Ἤ μαθαίνουν Ἀγγλικά, Γαλλικά, Κινέζικα, ἀλλά τραυλίζουν τά Ἑλληνικά. Ὅλα πῆραν τόν κατήφορο, ἀφότου βάλαμε μαχαίρι στή μητέρα τῶν γλωσσῶν, τήν Ἑλληνική, καί καταργήσαμε τούς νόμους της… Λιτός καί λακωνικός στήν ἔκτασή του ἦταν ὁ πρῶτος κανόνας πού μαθαίναμε: «Μακρόν πρό βραχέος περισπᾶται». Ἦταν καί ὁ πρῶτος νόμος τῆς γλώσσας μας, τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς μας, πού ὀφείλαμε νά τηρήσουμε. Καί τόν τηρούσαμε, ἀλλιῶς προκαλούσαμε τό γέλιο καί τήν εἰρωνεία τῶν ἄλλων, τήν ἀπαξίωσή μας. Ἡ τήρηση τῶν νόμων τῆς γλώσσας ἦταν ἡ προπαιδεία στήν τήρηση τῶν νόμων τῆς πολιτείας, πού σήμερα ὁλοένα γίνεται λιγότερη… Καταργήσαμε τούς νόμους τῆς γλώσσας μας, γιά νά διευκολύνουμε – τάχα – τούς ξένους στήν ἐκμάθησή της, ἀλλά δέ λογαριάσαμε τίς πολλαπλές ζημιές, πού ἐπιφέραμε στίς νεότερες γενιές, μιά ἀπό τίς ὁποῖες εἶναι ἡ ἀγλωσσία, καθώς διαπιστώνεται καθημερινά στό λόγο τῶν Μ.Μ.Ε. Γιατί ἄραγε δέν πειράζουν τήν ὄντως δύσκολη γραφή τῶν γλωσσῶν τους οἱ προοδευμένοι Ἰάπωνες, οἱ Κινέζοι καί ἄλλοι λαοί; Ἕνα εἶδος περισπωμένης πῆγαν νά καταργήσουν οἱ Γάλλοι καί ἔγινε σεισμός στή χώρα τους ἀπό τίς διαμαρτυρίες.
.             Ἀκόμη καί τά ἐπιφωνήματα τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας παραμερίστηκαν γιά χάρη τῶν εὐρωπαϊκῶν. Μέ τό «ἄ!» καί τό «ὤ!» ἐκφράζαμε μέχρι χθές τόν θαυμασμό ἤ τήν ἔκπληξή μας. Σήμερα ἀκοῦμε ἀπό τά παιδιά μας τήν ὑλακή: «Οὐάου!»…

,

Σχολιάστε

ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ (Διαμαρτυρία 191 Ἀκαδημαϊκῶν τῆς Ἑλληνικῆς Διασπορᾶς)

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION ( USA)
815 Naudain Avenue.

Claymont, Delaware 19703
U.S.A
professors-PhDs.com.

Mail: IHAHellas@gmail.com

                                                                                            October 19, 2016

Πρὸς

Τὸν Πρόεδρο τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο
Τὸν Πρωθυπουργὸ τῆς Ἑλλάδος κ. Ἀλέξη Τσίπρα
κ. Πάνο Καμμένο, Πρόεδρο τῶν ΑΝΕΛ, τοῦ κόμματος τῆς συγκυβέρνησης
Τὸν Ὑπουργὸ Παιδείας κ. Νίκο Φίλη
κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, Ἀρχηγὸ τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολίτευσης
Ἀρχηγοὺς ὅλων τῶν Πολιτικῶν Κομμάτων
Ὅλα τὰ μέλη τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων
Τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν
Τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδας
Τὰ Ἑλληνικὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα
Τὶς Ἑλληνικὲς Φιλολογικὲς Ἑνώσεις (Ἑταιρεία Ἑλλήνων Φιλολόγων, Πανελλήνια Ἕνωση Φιλολόγων).
Τὶς ἐκπαιδευτικὲς συνδικαλιστικὲς ὀργανώσεις ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΟΙΕΛΕ.
Τοὺς ἐκπροσώπους τῆς πνευματικῆς ζωῆς τῆς χώρας

.               Οἱ ὑπογράφοντες Ἕλληνες Πανεπιστημιακοὶ Καθηγητὲς καὶ ἄλλοι πνευματικοὶ ἄνθρωποι μὲ κατάπληξη, ἀπογοήτευση καὶ ὀδύνη παρακολουθοῦμε τὴ διαρκ ποβάθμιση τς κλασικς παιδείας στ γυμνάσιο κα λύκειο τῆς λλάδας, τν ποία συστηματικ κα μπρόθετα προωθε τ πουργεο Παιδείας.
.               Μετὰ τὴν πρωτοφανῆ κατάργηση στὰ λύκεια τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἐπιταφίου ποὺ ὁ Θουκυδίδης ἀποδίδει στὸν Περικλῆ, δηλαδὴ ἑνὸς κειμένου τὸ ὁποῖο προσφυῶς ἔχει χαρακτηριστεῖ «Ὁ διθύραμβος τῆς δημοκρατίας», καταφέρονται τώρα στὸ γυμνάσιο καίρια πλήγματα κατὰ τῆς κλασικῆς παιδείας:

  1. Μὲ τὴν ἀφαίρεση ἀπὸ κάθε τάξη μίας ἑβδομαδιαίας ὥρας διδασκαλίας τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν.

  2. Μὲ τὴν τοποθέτηση τοῦ μαθήματος ἐκτὸς τῶν προαγωγικῶν καὶ τῶν ἀπολυτηρίων ἐξετάσεων στὸ γυμνάσιο – ἕνα μέτρο ποὺ καθιστᾶ τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ στὴν κυριολεξία «παρία» τοῦ ὡρολογίου προγράμματος καὶ προοιωνίζεται τὴ μελλοντικὴ τυπική, πλέον, κατάργησή τους ὡς διδασκόμενου μαθήματος.

.             Εἶναι στ’ ἀλήθεια τραγικὸ νὰ ἀναγνωρίζουν ὁμόφωνα οἱ ξένοι τὴν τεράστια συμβολὴ τῆς κλασικῆς παιδείας στὴ διαμόρφωση τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Δύσης καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ νὰ μεθοδεύεται ὁ ὁριστικὸς ἐνταφιασμὸς τῆς παιδείας αὐτῆς στὴν ἴδια τὴ γενέθλια χώρα της! Μὲ κίνδυνο, λοιπόν, νὰ ὑποχρεωθοῦμε στὴν ἐπανάληψη κοινοτοπικῶν ἀλλὰ ἀδιαφιλονίκητων ἀληθειῶν, ἂς μᾶς ἐπιτραπεῖ νὰ ἐπισημάνουμε τὰ ἑξῆς.
.               Στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ κείμενα διατυπώνονται κατὰ τρόπο καίριο καὶ σαφῆ τὰ μεγάλα ἀνθρώπινα προβλήματα καὶ συλλαμβάνονται οἱ ἀξίες ποὺ κατοχυρώνουν τὴν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια. Ὅποιος «ζυμώνεται» μὲ τὴν ἀρχαία γραμματεία, στὴν ὁποία παρακολουθοῦμε τὴ σταδιακὴ ἐπικράτηση καὶ κυριαρχία τοῦ λόγου ἔναντί του μύθου, τείνει νὰ ἀντιμετωπίζει ἄφοβα τὴν ἀλήθεια, συγκινεῖται ἀπὸ τὶς ἐκφάνσεις τοῦ ὡραίου, ἐθίζεται στὴν τήρηση τοῦ μέτρου, ἀσκεῖται στὴν αὐτογνωσία καὶ τὸν αὐτοσεβασμό, μυεῖται στὴν ἀπορία καὶ τὴν ἔρευνα καὶ ἐνστερνίζεται τὸ ἰδεῶδες της ἐλευθερίας. Ἂν οἱ διανοούμενοι καὶ οἱ φιλόσοφοι σὲ διεθνὲς ἐπίπεδο ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν ἀρχαία γραμματεία καὶ ἐπιστρέφουν διαρκῶς σ’ αὐτὴν γιὰ νὰ ἀνανεώσουν τὶς πηγὲς τῆς ἔμπνευσής τους, αὐτὸ συμβαίνει, γιατί ἡ συγκεκριμένη γραμματεία ἀποτελεῖ πρώτης τάξεως ἀγωγὴ σκέψης καὶ ἤθους. Αὐτὰ ὅλα βέβαια ἰσχύουν κατὰ μείζονα λόγο γιὰ τὸν Ἕλληνα μαθητὴ καὶ σπουδαστή, τοῦ ὁποίου ἡ ἐθνικὴ συνείδηση καὶ ἡ πολιτιστικὴ ἰδιοπροσωπία συνδέονται ἄρρηκτα μὲ τὴ ζωντανὴ καὶ δημιουργικὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸ γραμματειακὸ πλοῦτο τοῦ ἑλληνικοῦ παρελθόντος καὶ εἰδικότερα τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδας.
.               Οἱ ἀρχαιοελληνικές, ὅμως, ἰδέες καὶ ἀξίες συνυφαίνονται ἄμεσα μὲ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα, μέσῳ τῆς ὁποίας ἔχουν συλληφθεῖ καὶ διατυπωθεῖ. Ἡ ἐξοικείωση τοῦ Ἕλληνα μαθητῆ μὲ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι πολλαπλὰ εὐεργετική, γιατί:

  1. Συμβάλλει στὴ «μετὰ λόγου γνώσεως» ἐκμάθηση καὶ χρήση τῆς Νέας Ἑλληνικῆς (Δημοτικῆς).

  2. Προστατεύει ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ στὴ Νέα Ἑλληνικὴ ξενόφερτων ὅρων καὶ νεολογισμῶν.

  3. Ἐλαχιστοποιεῖ τὶς περιπτώσεις κακοποίησης τῆς μητρικῆς γλώσσας.

  4. Καταπολεμᾶ τὴν τάση γιὰ ἐκφραστικὴ προχειρότητα καὶ γλωσσικὴ ἀσυδοσία. Καὶ τὸ πιὸ σημαντικό,

  5. Καθιστὰ δυνατὴ τὴν ἐξοικείωση μὲ τὶς παλαιότερες μορφὲς τῆς γλώσσας μας, ὥστε νὰ ἐπιτευχθεῖ ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὴ διαχρονικὴ γραμματειακὴ παραγωγὴ τῆς Ἑλλάδας.

.               Μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα, ἀπευθύνουμε ἔκκληση στὴν πολιτικὴ καὶ τὴν πνευματικὴ ἡγεσία τῆς χώρας νὰ μεριμνήσει γιὰ τὴν οὐσιαστικὴ ἀναβάθμιση καὶ ἐνίσχυση τῶν κλασικῶν σπουδῶν στὴν ἑλληνικὴ Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση. Ἡ Ἀρχαία Ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι τὸ ἔδαφος στὸ ὁποῖο ἡ Νέα Ἑλληνικὴ ριζώνει καὶ ἀνθοφορεῖ καὶ ὄχι ὁ ἀντίπαλος τῆς Νέας Ἑλληνικῆς. Καλοῦμε ἑπομένως καὶ τὶς Ἑλληνίδες καὶ τοὺς Ἕλληνες φιλολόγους νὰ βάλουν μὲ τὸν ἑαυτό τους καὶ μὲ τὴν παιδεία τοῦ τόπου ἕνα ἱστορικὸ στοίχημα: ἐπιστρατεύοντας τὸ πάθος, τὸν ἐνθουσιασμό, τὴν ἔμπνευση, τὴν εὐρηματικότητα, τὸ ταλέντο καὶ τὸ μεράκι ποὺ διαθέτουν, νὰ εἰσαγάγουν ἀλλαγὲς στὴν διδασκαλία τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν μὲ σκοπὸ νὰ ἐμπνεύσουν στοὺς μαθητὲς τοὺς τὴν ἀγάπη καὶ τὸ σεβασμὸ γιὰ τὸ μάθημα, συμβάλλοντας ἔτσι στὴν παιδευτικὴ ἀνάκαμψη καὶ τὴν πολιτιστικὴ ἀναγέννηση τῆς χώρας.
.               Ὀφείλουμε, ἐπὶ τέλους νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι σὲ μία χώρα μὲ ὑπογεννητικότητα, ὀξύτατη οἰκονομικὴ κρίση, μαζικὴ μετανάστευση νέων ἐπιστημόνων στὸ ἐξωτερικὸ καὶ εἰσροὴ χιλιάδων μεταναστῶν καὶ προσφύγων, ἡ μεθοδευμένη ἀποκοπὴ τῶν Ἑλλήνων μαθητῶν ἀπὸ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι γιὰ τὴν παιδεία τοῦ τόπου ἕνα εἶδος πολιτιστικῆς γενοκτονίας, ποὺ μακροπρόθεσμα θέτει σὲ κίνδυνο τὴν ἴδια τὴν ἐθνικὴ ἐπιβίωση τοῦ ἑλληνισμοῦ. Ἀντίθετα, ἂν γιὰ τὴν πολλαπλὰ χειμαζόμενη Ἑλλάδα ὁ τουρισμὸς θεωρεῖται ἡ «βαριὰ βιομηχανία» της, ἡ ζωντανὴ σύνδεση τῶν Ἑλλήνων μαθητῶν μὲ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ γλώσσα, καθὼς καὶ μὲ τὸν ἀξιακὸ καὶ τὸ νοηματικὸ πλοῦτο τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας, ἀποτελεῖ τὴν ἰδανικότερη ἀμυντικὴ θωράκιση τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ μία ἀπὸ τὶς βασικότερες προϋποθέσεις γιὰ πολιτιστικὴ καὶ ἐθνικὴ ἀναγέννηση τῆς χώρας.
.               Ἂς πάψουμε νὰ πριονίζουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι τὸ πολιτιστικὸ κλαδί, στὸ ὁποῖο ἀκουμπᾶμε ὡς ἔθνος.
.               Οἱ καιροὶ δὲν ἐπιτρέπουν νὰ «παίζομεν ἐν οὐ παικτοῖς».
.               Ὁ καθένας ἂς ἀναλάβει τὶς εὐθύνες του καὶ ἂς ἐκπληρώσει τὸ χρέος του.

Οἱ ὑπογράφοντες: (ΠΗΓΗ: professors-PhDs.com/ )

1.- Τάρταρης Χρίστος,   Διδάκτωρ Παιδαγωγικῆς, Member of New York Academy of Sciences, and , Member of Societa di Storia Patria per la Puglia sez. Di Tricase. ΕΛΛΑΣ

2.- Ἀρωνιάδου-Anderjaska Βασιλική, Ph.D. Διδάκτωρ Νευροεπιστημῶν, Μέρυλαντ, ΗΠΑ

3.- Ρῆγος Εὐάγγελος, Master Mariner, Pace University, BBA, New York – ΕΛΛΑΣ

5.- Ἰωάννου Πέτρος, Καθηγητής, Διευθυντὴς Κέντρου Μεταφορῶν Προηγμένης Τεχνολογίας, Πανεπιστήμιο Νότιας Καλιφόρνιας, Λὸς Ἀντζελές, Καλιφόρνια, Η.Π.Α.

6.- Ἰωάννης Ν. Χατζόπουλος, MSCE, PhD Ὁμότιbμος καθηγητὴς Πανεπιστημίου Αἰγαίου

Τ. καθηγητὴς Πανεπιστημίου CSUF, USA, Πύργοι Θερμῆς, Μυτιλήνη, 81100 ΕΛΛΑΣ

7.- Παπαδόπουλος Θ. Νικόλαος Ὄμ. Καθηγητὴς Ἰατρικῆς Α.Π.Θ. ΕΛΛΑΣ

8.- Σίνη Μάρθα Docent at the Walters Art Museum Baltimore, Maryland   U.S.A.

9.- Moschovakis Κ. Α.,, M.D., Ph.D. Professor of Physiology University of Crete

Group Leader, Computational Neuroscience Group, Institute of Applied and Computational Mathematics FORTH Ὄμ. Καθηγητὴς Ἰατρικῆς Α.Π.Θ. ΕΛΛΑΣ

10.-Οἰκονομίδης Σπύρος Διδάκτωρ Διοικητικῶν Ἐπιστημῶν Πολιτειακὸ Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, USA

11.- Alexandraki Despina, Biology Department, University of Crete, ΕΛΛΑΣ

12.- Kakavas Maria

13.- Balopoulos Victor, Ph.D. Associate Professor Department of Civil Engineering

School of Engineering, Democritus University of Thrace Campus, Xanthi, 67100, GREECE

14.- Gatzoulis Nina, Professor Humanities, Classics and Italian University of New Hampshire USA

15.- Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μαρία, Πρ.Πρύτανης καὶ Καθηγήτρια στὸ Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ΕΛΛΑΣ.

16.- Ἀνδρεάτος Ἀντώνης, Δρ Πληροφορικῆς, Καθηγητής, Σχολὴ Ἰκάρων, ΕΛΛΑΣ.

17.- Leventouri Theodora, PhD., Professor of Physics Director, Medical Physics Program

Director, Center for Biomedical and Materials Physics Florida Atlantic University Boca Raton, FL 33431, USA

18.- Παντελὴς Δημήτριος, Ἀναπληρωτὴς Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΕΛΛΑΣ

19.- Poularikas Alexander,   Ph.D Professor Emeritus University of Alabama, Huntsville

Huntsville Alabama, USA

20.- Ἱεραπετρίτης Δημήτρης, Δρ. Γεωγραφίας, ΕΛΛΑΣ

21.- Vardulakis Antonis I.G., Prof. Senior Member IEEE Department of Mathematics Aristotle University of Thessaloniki GREECE

22.- Χολέβας Κωνσταντῖνος , Πολιτικὸς Ἐπιστήμων, Γλυφάδα, ΕΛΛΑΣ

23.- Φούφα Ἑλένη Ἔμμ., Καθηγήτρια Ἀγγλικῆς Φιλολογίας καὶ Κινηματογράφου SUNY ERE

Buffalo NY – USA

24.- Κυριακοῦ Γεώργιος, Καθηγητὴς Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. ΕΛΛΑΣ

25.- Triantafillou Georgia, Ph.D. Professor of Mathematics Temple University, USA

26.- Γιαννόπουλος Παναγιώτης, Καθηγητής, Τμῆμα Πολιτικῶν Μηχανικῶν, Πανεπιστήμιο Πατρών, 265 04 Πάτρα – ΕΛΛΑΣ

27.- Dokos Socrates, PhD Associate Professor, Graduate School of Biomedical Engineerin UNSW AUSTRALIA UNSW SYDNEY NSW 2052 AUSTRALIA

28.- Νικολαΐδης Τάσος, Ὁμότιμος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

29.- Halamandaris Pantelis, Professor Emeritus Brandon University, Canada

30.- Κοζυράκης Κ., Ἐπικ.Καθηγητὴς Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ

31.- Φυτρολάκης Νικόλαος, , Ὁμότιμος καθηγητὴς Ε.Μ.Π. ΕΛΛΑΣ

32.- Ἀργυροπουλος Γιάννης, PhD, AT&T Labs Διευθυντικὸ στέλεχος τεχνικοῦ προσωπικοῦ. USA

33.- Οkos Anthony, MD, Clinical Assistant Professor of Medicine, University of Washington Medical Center Seattle, Α USA

34.- Γρυσπολάκης Ἰωακείμ, Ὁμότιμος καθηγητὴς Πολυτεχνείου Κρήτης, GREECE

35.- Bougas Ioannis, PhD, Director of Statistical Consulting Bell (Ret.) Montreal, CANADA

36.- Ρήγα Ἀλέξανδρος, Καθηγητὴς Δ.Π.Θ., GREECE

37.- Vlachos Dimitrios, PhD ., Assistant Professor, Department of Physics, University of Ioannina, Hellas

38.- Σίδερης Κοσμᾶς Κ. Ἀναπλ. καθηγητὴς Τμήματος Πόλ. Μηχανικῶν Δ.Π.Θ. GREECE

39.- Tsoka Gregory N., Prof. of Exploration Geophysics Laboratory of Exploration Geophysics Aristotle University of Thessaloniki 54124 Thessaloniki, Greece

40.- Ves Sotirios, PhD., Professor Physics Department Aristotle University of Thessaloniki

541 24 Thessaloniki, GREECE

41.- Κουρούμαλης H., Ὁμότιμος Καθηγητὴς Ἰατρικῆς Σχολῆς Πᾶν. Κρήτης, GREECE

42.- Μπακάλης Ναούμ, PhD. Ἐθνικὸ Ἵδρυμα Ἐρευνῶν, GREECE

43.- Moraitis Nikolaos L., . Ph.D. International Relations, Comparative Politics, U.S. Foreign Policy. University of California, USA

44.- Evangeliou Christos C., Professor of Philosophy, Towson University, USA

45.-Χαμζᾶς Χριστόδουλος, Καθηγητής, Τμῆμα Ἠλεκτρολόγων Μηχανικῶν καὶ Μηχανικῶν Ὑπολογιστῶν, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης –ΕΛΛΑΣ

46.- Ἀθανασούλης Γεράσιμος, Καθηγητὴς ΕΜΠ Σχολὴ Ναυπηγῶν Μηχανολόγων Μηχανικῶν ΕΛΛΑΣ

47.- ΚΑΜΑΡΑΤΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, PhD.( τ. Καθηγητὴς τοῦ Πὰν/μίου Ἰωαννίνων, ὑπηρετήσας καὶ σὲ Πᾶν/μία – Κέντρα Ἐρευνῶν τῶν ΗΠΑ, τοῦ Καναδᾶ καὶ τῆς Εὐρώπης). ΕΛΛΑΣ

48.- Βασιλειάδης Δαμιανός,   Δημοδιδάσκαλος, συγγραφέας, ΕΛΛΑΣ

49.- Κουμάκης Λεωνίδας, Νομικός, Συγγραφέας, ΕΛΛΑΣ.

50.- Μπαλόγλου Γεῶργος , PhD, Θεσσαλονίκη πρώην ἀναπληρωτὴς καθηγητὴς πολιτειακοῦ πανεπιστημίου Νέας Ὑόρκης USA

51.- Thomais Kakouli-Duarte, PhD Research Leader EnviroCORE | Lecturer in Biosciences

Department of Science and Health Institute of Technology Carlow Kilkenny Road, Carlow IRELAND

52.- Χουλιαρὰ Ἑλένη, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων ΕΛΛΑΣ

53.- Παῦλος Γεώργιος, Ἀναπλ. Καθηγ. Τμ. Ἠλεκτρολόγων Μηχανικῶν καὶ Ἠλεκτρονικῶν Ὑπολογιστῶν, Πολυτεχνικὴ Σχολή, Δημοκρίτειο Πανεπιστημίο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

54.- Vallianatos Evaggelos, Ph.D., former professor, author of several books, historian, Claremont, Α, USA

55.- Παπαγιάννης Γρηγόριος,   ἀναπληρωτὴς καθηγητὴς τῆς Βυζαντινῆς Φιλολογίας στὸ Δημοκρίτειο   Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ

56.- Ὑψηλάντη Μαρία, Ἐπίκουρος Καθηγήτρια Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας

Πανεπιστήμιο Κύπρου Τμῆμα Κλασσικῶν Σπουδῶν καὶ Φιλοσοφίας , Λευκωσία, ΚΥΠΡΟΣ

57.- Michopoulos Aristotle, Ph.D Professor & Greek Studies Chair Hellenic College, Brookline, MA USA

58.-. Magliveras Spyros S., , Ph.D. Professor Mathematical Sciences Dept. and Assoc. Director Center for Cryptology and Info. Security Florida Atlantic University Boca Raton, FL. U.S.A.

59.- Anagnostopoulos Stavros A., Professor Emeritus, University of Patras Chief Editor, Earthquakes and Structures 26500, Patras, GREECE.

60.- Arkas Evangelos, PhD London, UK.

61.- ΜΠΑΡΔΗΣ NIKOLAOS , ΙΑΤΡΟΣ, MD, ΑΘΗΝΑ, ΕΛΛΑΣ

62.- Katsifis Spiros, PhD Professor and Chair, Biology University of Bridgeport, Brtidgeport CT, USA

63.- Noutsis Konstantinos, MD ex-Director Evangelismos Hospital, GREECE

64.- Fountzoulas Costas G., School of Engineering, Widener University, Philadelphia, USA

65.- Ἀντιναύαρχος Χρανιώτης Γεώργιος Π. ΠΝ (ἐα), Vice Admiral Georgios P. Chraniotis HN (ret) Ἱδρυτὴς καὶ Πρόεδρος, Founder and President Patron of the Wall Painting & Iconography Diploma, Liturgical Arts Programme, The Prince’s School of Traditional Arts, Κέντρο Νεοκλασσικὴς Γλυπτικῆς ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΙΑΛΑΚΗΣ, The Nikos Sofialakis Center of Neoclassical Sculpture, ΕΛΛΑΣ

66.- Hatzichronoglou Lena, PhD., Prof. of Classics and Modern Greek. Prof. Of Humanities at Macomb Community College ; Founder and President of Hellenic Visions. USA

67.- Karagiannidis Iordanis, Associate Professor, Division of Digestive Diseases David Geffen School of Medicine, UCLA, USA

68.- Δρ. Δημοῦτσος Ι. Ἀνδρέας Ph.D Παραγωγικότητας, ΕΛΛΑΣ

69.-. Yfantis E.A., Ph.D. Professor of Computer Science, USA

70.- Σαραντίδης Ἀπόστολος Κανδιανού, Δάσκαλος στὴν Καβάλα καὶ Πολιτικὸς Ἐπιστήμονας ΕΛΛΑΣ

71.- Πελεκάνος Νίκος, Καθηγητὴς Τμῆμα Ἐπιστήμης & Τεχνολογίας Ὑλικῶν Πανεπιστήμιο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

72.- Βαρβούνης Γεώργιος, Ph.D. Καθηγητὴς Ὀργανικῆς Χημείας, Τμήματος Χημείας, Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων, Ἑλλάς.

73.- Πετράκης Λεωνίδας, PhD, Chairman of Department of Applied Science and Senior Scientist (Retired), Brookhaven NationaL Laboratory, USA.

74.- Κατσέτος, Χρίστος Δ., Καθηγητὴς Ἰατρικῆς, Πανεπιστήμιο Drexel, Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ

75.- Μπάτης Γεώργιος. Ὁμότιμος Καθηγητὴς ΕΜΠ, ΕΛΛΑΣ

76.- Γεώργιος Τσαπαρλής, Ph.D., FRSC, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων ΕΛΛΑΣ

77.· Zahariadis Nikolaos, Professor of International Studies, Rhodes College, USA.

78.- Παπαθανασίου Μαρω Κ., Ὁμότιμος Καθηγήτρια, Τμῆμα Μαθηματικῶν ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ

79.- Καμέας Ἀχιλλέας, Ἀναπληρωτὴς Καθηγητής, Ἑλληνικὸ Ἀνοικτὸ Πανεπιστήμιο, ΕΛΛΑΣ

80.- Zolotas Argyrios PhD., Reader, University of Lincoln, United Kingdom Deputy Director of Research, School of Engineering UK

81.- Μπλύτας Γεώργιος, PhD, Διδάκτωρ Φυσικοχημείας, Συγγραφεύς, Τέξας, ΗΠΑ

82.- Κυριακοῦ Ἀναστασία, Φυτοπαθολόγος, ΕΛΛΑΣ

83.- Ἀναστασοπούλου Ἰωάννα , Καθηγήτρια ΕΜΠ, ΕΛΛΑΣ

84.- Lazarides Georgios Emeritus Professor, Aristotle U. of Thessaloniki, ΕΛΛΑΣ

85.- Καπιδάκης Σαράντος, Καθηγητὴς Σχολὴ Ἐπιστήμης τῆς Πληροφορίας καὶ Πληροφορικῆς

Ἰόνιο Πανεπιστήμιο, ΕΛΛΑΣ

86.- Papadopoulos Kyriakos, Professor of Chemical & Biomolecular Engineering Tulane University New Orleans -USA

87.- Συγκλητὴ Πελίδου, Ἐπίκ. Κάθ. Νευρολογίας Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων , Ἑλλάδα

88.- Κατσιμάνης Κυριάκος, Docteur d’Etat ἒς Lettres (Paris-Sorbonne) Ἔπ. Καθηγητὴς Φιλοσοφίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἐπιτ. Σύμβουλος-Τ. Ἀντιπρόεδρος τοῦ Παίδ.. Ἰνστιτούτου-ΕΛΛΑΣ

89.- Κανελλόπουλος Νικόλαος, Ἀναπληρωτὴς Πρόεδρος Ἰονίου Πανεπιστήμιου. Καθηγητὴς Ἐφαρμογῶν Πληροφορικῆς. Τμῆμα Τεχνῶν Ἤχου καὶ Εἰκόνας, ΕΛΛΑΣ

90.- Poularikas Αlexander,   Ph.D. Professor Emeritus, Author, University of Alabama, USA

91.- Παπαμαρινόπουλος Σταῦρος Π. , τ. Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

92.- Economou Eleftherios , Emeritus Professor, University of Crete, HELLAS

93.- Ἠλίας Σταμπολιάδης, Καθηγητής, Πολυτεχνεῖο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

94.- Vassiliou Y., Emeritus Professor, Director ICCS – National Technical University of Athens, GREECE

95.- Καλογερὰς Ἀθανάσιος, Κύριος Ἐρευνητής, Ἐρευνητικὸ Κέντρο ΑΘΗΝΑ-ΕΛΛΑΣ

96.- Δεριζιώτης Δημήτρης Ι. Ὄμ. Καθηγητὴς τοῦ ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ

97.- Κανάρης Τσίγκανος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, ΕΛΛΑΣ

98.- Sakkas Lazaros, MD, DM, PhD(UK), FRCP(UK) Professor of Medicine and Rheumatology

University of Thessaly, ΕΛΛΑΣ

99.- Synodinou Clairy

100.- Ὑποναύαρχος ἐ.α. Σωτήριος Γεωργιάδης Π.Ν., Διπλωματοῦχος Ναυπηγός του Royal Naval College, Greenwich, London, England – ΕΛΛΑΣ

101.- Παπαθεοδώρου Γιῶργος, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

102.- Μανιᾶς Στέφανος, Καθηγητὴς Ἐθνικοῦ Μετσόβιου Πολυτεχνείου-ΕΛΛΑΣ

103.- Γρουμπὸς Πέτρος Π. , Καθηγητὴς Τμῆμα Ἠλεκτρολόγων Μηχανικῶν καὶ Τεχνολογίας Ὑπολογιστῶν Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ

104.- Τζάνος Κώστας, Δρ Πυρηνικῆς Τεχνολογίας, USA

105.- Μήτσης Μιχάλης Χ., Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Χειρουργικῆς – Μεταμοσχεύσεων Ἰατρικὸ Τμῆμα, Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων, ΕΛΛΑΣ

106.- Κοσμᾶς Κ. Σίδερης, Ἀναπλ. καθηγητὴς Τμήματος Πολιτικῶν Μηχανικῶν ΔΠΘ, ΕΛΛΑΣ

107.- Nikolakopoulos Konstantinos, PhD, Prof., Orthodoxe Theologie, Universitat Munchen, GERMANY

108.- Kotsakis Evangelos, PhD, Electronic and Electrical Engineering, Joint Research Center of the European Commission, ITALY

109.- Stergianopoulos Panagiotis, , Economist Prof.(Ret.) Connecticut State University, USA

110.- Vice Admiral Georgios P. Chraniotis HN (ret)   Founder and President Patron of the Wall Painting & Iconography Diploma, Liturgical Arts Program, The Prince’s School of Traditional Arts, ΕΛΛΑΣ

111.- Παπακώστας Στέφανος, Μ.Β.Α (University of Texas at El Paso), Πρώην καθηγητὴς τῶν ἀμερικανικῶν κολλεγίων, Southeastern College, Deree College, University of Indianapolis (Athens Campus) ΕΛΛΑΣ

112.- Politis Dimitris, Distinguished Professor of Mathematics University of California, San Diego USA

113.- Alexandrakis George C., Distinguished Professor Emeritus, University of Miami, USA

114.- Yiacoumettis Andreas, Prof. ESPRAS President President UEMS Section Plast. Rec. & Aesth. Surgery USA

115.- Κλάδη Μαριάνθη, πρώην ἐπίκουρη καθηγήτρια, Παντεῖο πανεπιστήμιο, ΕΛΛΑΣ

116.- Tryphonopoulos Demetrios P., Dean, Faculty of Arts & of Graduate Studies Professor, Department of English and Creative Writing, Brandon University Adjunct Professor, Department of English and Creative Writing, University of New Brunswick Editorial Collective, Paideuma: Modern and Contemporary Poetry and Poetics Secretary, Ezra Pound Society Brandon University, USA

117.- Kodogianidis Nikolaos, PhD, Former professor of Mathematics Electrical Engineer

Fred Wilson & Associates Jacksonville, FL. USA

118.- Φουντόπουλος Παναγιώτης, Δρ Ἠλεκτρολόγος Μηχανικὸς Ε.Μ.Π., ΕΛΛΑΣ

119.- Σπυρονικόλας Χοϊδᾶς, Ὁμότιμος Καθηγητὴς ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ

120.- Τσίρκα Ἄννα, Παιδοκαρδιολόγος, Ἐπίκεντρο. Κάθ. Παιδιατρικῆς Ἰατρικὴ Σχολὴ

Πανεπιστήμιο Tufts, USA

121.- Christodoulou Niki, PhD, Associate Professor of Curriculum and Instruction

DEPARTMENT OF ADVANCED STUDIES AND INNOVATION, COLLEGE OF EDUCATION Augusta University, USA

122.- Yiacoumettis Andreas, PhD., ESPRAS President President UEMS Section Plast. Rec. & Aesth. Surgery HELLAS

123.- Ἀγγελομάτη-Τσουγκαράκη Ἑλένη, Ὁμότιμη Καθηγήτρια Ἰονίου Πανεπιστημίου, ΕΛΛΑΣ

124.- Tsatsanifos Christ, PhD.,   Tunnel Expert QIRP Department QATAR

125.- Petros Ethel Petrou, PhD Professor, Chair-Physics Dept. Erie Community College-South Campus Orchard Park, 14127, NY, USA

126.- Ἀθανασούλης Γεράσιμος, Καθηγητὴς ΕΜΠ Σχολὴ Ναυπηγῶν Μηχανολόγων Μηχανικῶν, ΕΛΛΑΣ

127.- Κατσιφαράκης Κώστας, Καθηγητής, Τμῆμα Πολιτικῶν Μηχανικῶν, ΑΠΘ ΕΛΛΑΣ

128.- Παληὸς Λεωνίδας, Καθηγητὴς Τμῆμα Μηχανικῶν Η/Υ καὶ Πληροφορικῆς Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων, ΕΛΛΑΣ

129.- Καρανικόλας Παῦλος, Ἐπίκουρος Καθηγητὴς Γεωπονικὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν Τμῆμα Ἀγροτικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἀνάπτυξης, ΕΛΛΑΣ

130.- Κουρούμαλης Ἠλίας, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Γαστρεντερολογίας Ἰατρικῆς Σχολῆς aΠαν. Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

131.- Χριστοφόρου Εὐάγγελος Β. Καθηγητὴς ΕΜΠ Σχολὴ Ἠλεκτρολόγων Μηχανικῶν καὶ Μηχανικῶν Ὑπολογιστῶν, ΕΛΛΑΣ

132.-Κραββαριτης Δ. Ὄμ. Καθηγητὴς ΕΜΠ, ΕΛΛΑΣ

133.- Κωνσταντόπουλος Ἰωάννης Β. Ὁμότιμος Καθηγητὴς Universite Libre de Bruxelles

πρώην Καθηγητὴς Σ.Ν.Δοκίμων, ΕΛΛΑΣ

134.- Κατσούφης Ἠλίας Κώνστ., Ὁμότ. Καθηγ. Ε.Μ.Πολυτεχνείου, ΕΛΛΑΣ

135.- Panos Niarchos, Indiana University, [Ret. H.R. Administrator] USA

136.- Δεληγιάννης Ἰγνάτιος, Καθηγητὴς Ἀλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης ΕΛΛΑΣ

137.- Patitsas Tom A. J., PhD, Professor Emeritus, Physics Laurentian University

Sudbury, ON, CANADA

138.-   Spyridakis Stylianos V., PhD, Professor of Ancient History University of California, Davis USA

139.- Ἀναστάσιος Μπούντης, Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Πατρών, Ἀντεπιστέλλον Μέλος Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν Μέλος Εὐρωπαϊκῆς Ἀκαδημίας Ἐπιστημῶν καὶ Τεχνῶν (Salzburg), ΕΛΛΑΣ

140.- Παπαϊωάννου Γεώργιος, ἐπίκ. καθηγητής, Τμῆμα Ἀρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας καὶ Μουσειολογίας, Ἰόνιο Πανεπιστήμιο, Κέρκυρα, Ἑλλάδα

141.- Ξανθάκη-Καραμάνου Γεωργία, Ὁμότ. Καθηγήτρια Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Πρόεδρος Ἑταιρείας Ἑλλήνων Φιλολόγων, Ἀντιπρόεδρος τῆς Διεθνοῦς Ὁμοσπονδίας Κλασσικῶν Σπουδῶν (F.I.E.C.) ΕΛΛΑΣ

142.- Τζαμπίρας Γ. Κάθ. ΕΜΠ Σχολὴ Ναυπηγῶν Μήχ. Μήχ. ΕΛΛΑΣ

143.- Deligiannis Konstantinos, GE Healthcare General Manager SouthEastern Europe

144.- Μαγκλιβέρας Σπύρος, Professor, Mathematical Sciences & Assoc. Director CCIS Florida Atlantic University, USA

145.- Talelli Olympia, Professor, Univ. National and Kapodistrian Univ. of Athens, ΕΛΛΑΣ

146.- Στουρνάρας Γεώργιος, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Τμῆμα Γεωλογίας καὶ Γεωπεριβάλλοντος, ΕΛΛΑΣ

147.- Μαρσέλος Μάριος-Ἀθανάσιος, MD, PhD, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Φαρμακολογίας, Ἰατρικὸ Τμῆμα Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων, ΕΛΛΑΣ

148.- Λευτάκη Μαρία Ἀλεξ. πρώην Ἐπίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

149.- Kontos John, Emeritus of Univ. of Athens ΕΛΛΑΣ

150.- Καρκαμπούνας Σπυρίδωνος, Phd., Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Φυσιολογίας Ἐργαστήριο Πειραματικῆς Φυσιολογίας, Μονάδα Περιβαλλοντικῆς Φυσιολογίας Ἰατρικὴ Σχολὴ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων ΕΛΛΑΣ

151.- Sangvinatsos Andonios, Economist, Pacific Investment Company, Newport Beach, Α USA.

152.- Tzika A. ,Aria, Ph.D Director of the NMR Surgical Laboratory Department of Surgery Massachusetts General Hospital and Shriners Burns Institute Harvard Medical School, USA

153.- Savaki Helen, Professor, Medical Faculty, University of Crete HELLAS

154.- Angelopoulos Nikiforos V., Professor of Psychiatry, Medical School, University of Thessaly, HELLAS

155.- Βουδριᾶς Εὐάγγελος, Τμῆμα Μηχανικῶν Περιβάλλοντος, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ

156.- Γρηγόρης Παπαγιώτης, Πολιτικὸς Μηχανικὸς Πανεπιστήμιο Michigan USA Πτυχειο Ἀνωτ. Πολιτικοῦ Μηχανικοῦ, ΕΛΛΑΣ

157.- Bountis Anastasios (Tassos), Professor, Corresponding Member of Academy of Athens Member of European Academy of Sciences and Arts Department of Mathematics

University of Patras ΕΛΛΑΣ

158.- Ἀλμπούρα Εὐστρατία, MScPsy, Developmental Licensed Psychologist, Ἀθήνα, ΕΛΛΑΣ.

159.- Ἀρταβάνης Μάνθος, Πρ. Πρόεδρος καὶ CEO τῆς AIG Life στὴν Τσεχία καὶ Βουλγαρία, Πρόεδρος τοῦ Ἱδρύματος γιὰ τὴν Ἀνάπτυξη τῆς Ἑλληνοκινεζικῆς Φιλίας, Ἀθήνα, ΕΛΛΑΣ.

160.- Κουτσοῦκος Πέτρος, Καθηγητὴς Τμήματος Χημικῶν Μηχανικῶν Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

161.- Μέρμηγκας Ἐλευθέριος, (τ.) Καθηγητής, State University of New York at Buffalo, Η.Π.Α.

162.- Benos Nikos, PhD, Assistant Professor, Department of Economics, University of Ioannina, University Campus, ΕΛΛΑΣ

163.- Kornilaki Ekaterini, PhD, Associate Professor in Developmental Psychology, University of Crete, Department of Preschool Education, Gallos Campus Rethymnon Crete, GREECE

164.- Strataridaki Anna, Associate Professor of Ancient History Faculty of Education University of Crete, GREECE

165.- Ἀλεβίζος Γιάννης , Καθηγητὴς φυσικῆς στὸ 7ο Λύκειο Ἀθηνῶν, ΕΛΛΑΣ

166.- Athanassiadou Aglaia, Professor Emeritus, University of Patras Medical School HELLAS

167.- Kalliopi (Popy) A. Roubelakis-Angelakis, M.S., Ph.D., Professor of Plant Physiology & Biotechnology ex President & Secretary General of FESPB Department of Biolog Heraklion HELLAS

  1. Δημήτριος Παντελής, Ἀναπληρωτὴς Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

169.-Gatzoulis Vassilios (Bill) President of Hellenic Society PAIDEIA of New Hampshire USA

170.- Γκίνης Στέλιος ( Ph.D ) ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΟΣ Ὁμότιμος καθηγητὴς ΕΛΛΑΣ

171.- Papadopoulos A. P. (Tom) r. Senior Research Scientist, and Adjunct Professor (Guelph, Laval)Windsor, Ontario, CANADA

172.- Τσουγκαράκης Δημήτριος, , Ὁμότιμος Καθηγητὴς Ἰονίου Πανεπιστημίου, πρώην Πρύτανης ΕΛΛΑΣ

173.- Tsiotas Georgios K., Assist. Professor in Quantitative Methods, Department of Economics,University of Crete, Panepistimioupolis Gallou, 74100, Rethymnon-HELLAS

174.- Rozos Dimitrios, r. Associate Professor of NTU HELAS

175.- Πανοσκάλτσης Βασίλης Π., M.S., M.A., Ph.D. University of California at Berkeley

Καθηγητὴς Πολυτεχνικὴ Σχολὴ ΔΠΘ – HELLAS

176.- Καλδὴ Μιράντα, Ἀναπληρώτρια Καθηγήτρια Διεύθυνσης Χορωδίας Μέλος Συμβουλίου Ἱδρύματος ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ –ΕΛΛΑΣ

177.- Κωνσταντὴ Μαρία, Καθηγήτρια Φαρμακολογίας, Τμῆμα Ἰατρικῆς Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων – ΕΛΛΑΣ

178.- Μελακοπίδης Κώστας τ. Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Διεθνῶν Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Κύπρου – ΚΥΠΡΟΣ

179.- Ἀντωνοπούλου- Χαραλαμποπούλου Εὐγενία, Ἔπ. Καθηγήτρια ΕΚΠΑ – ΕΛΛΑΣ

180.- Κουτσελίνη Μαίρη, Πανεπιστήμιο Κύπρου – ΚΥΠΡΟΣ

181.- Βογιατζὴς Ἀλέξανδρος Β. Βογιατζὴς Καθηγητὴς – ΕΛΛΑΣ

182.- Πδαράκος Εὐάγγελος, Καθηγητὴς Πολυτεχνείου Κρήτης – ΕΛΛΑΣ

183.- Louis Euripidis N. PhD., Associate Professor Department of Information and Communication Systems Engineering University of the Aegean – HELLAS

184.- Δημήτρης Νατσιὸς δάσκαλος-θεολόγος Κιλκὶς – ΕΛΛΑΣ

185.- Κώστας Μελακοπίδης, τ. Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Διεθνῶν Σχέσεων,   Πανεπιστήμιο Κύπρου ΚΥΠΡΟΣ

186.- Konstantinos Korosis Associate Professor of Sociology Faculty of Education University of Crete – ΕΛΛΑΣ

187.- Konstantinos Korosis Associate Professor of Sociology Faculty of Education University of Crete – ΕΛΛΑΣ

188.- Κοσμᾶς Κ. Σίδερης Ἀναπλ. καθηγητὴς Τμ. Πολιτικῶν Μηχανικῶν ΔΠΘ – ΕΛΛΑΣ

189.- Σπύρος Κ. Κρήτας, PhD Ἀναπλ. καθηγ Μικροβιολογίας καὶ Λοιμωδῶν Νοσημάτων Κτηνιατρικῆς ΑΠΘ Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης – ΕΛΛΑΣ

190.- Μοσχονᾶς Ν.Γ., Ἱστορικός, ὁμότιμος Διευθυντὴς Ἐρευνῶν, Ἐθνικὸ Ἵδρυμα Ἐρευνῶν (Ἀθήνα) – ΕΛΛΑΣ

191.- Karayanni Despina, MBA, Ph.D. in Marketing Associate Professor of Marketing Department of Business AdministrationSchool of Business University of Patras, ΕΛΛΑΣ

Σχολιάστε

ΟΠΟΥ ΓΛΩΣΣΑ ΠΑΤΡΙΣ (Δημ. Νατσιός)

Ὅπου γλῶσσα πατρὶς

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός

.           Εἶναι ἀποδεκτὸ ἀπ’ ὅλους ὅτι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι πλούσια, ἀρχοντική. «Ἐδῶ καὶ 3.000 χρόνια ὁ ἴδιος λαὸς στὴν ἴδια γῆ ἐξακολουθεῖ νὰ ὁμιλεῖ τὴν ἴδια γλῶσσα», ὅπως ἔλεγε ὁ Ἐλύτης. Εἶναι μία γλῶσσα ὄμορφη, μὲ πολύμορφο, πολύχρωμο καὶ πολυδύναμο λεξιλόγιο, ποὺ καλύπτει ὅλες τὶς ἀποχρώσεις τοῦ λόγου. Εἶναι ἡ μόνη γλῶσσα στὴν ὁποία ἡ λέξη «ξένος» δὲν σημαίνει «ἐχθρός», ἀλλὰ «φίλος» («Ξένιος Ζεύς»).
.           Ἀπ’ αὐτὴν τὴν γλῶσσα γεννήθηκε καὶ ἡ λέξη «φιλότιμο», ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδοθεῖ σὲ καμμιὰ ἄλλη γλῶσσα. «Γιὰ ἕνα φιλότιμο», λέμε κι ἐννοοῦμε ψυχικὰ ἀθλήματα ἀπροσμέτρητα καὶ κακουργήματα δυσπερίγραπτα. «Πῶς νὰ ἐξηγήσεις στοὺς Εὐρωπαίους», γράφει ὁ Αὐστριακὸς Λαυρέντιος Γκεμερέυ, στὸ πολύκροτο βιβλίο του «Ἡ δύση τῆς Δύσεως», «ὅτι ἡ λέξη τιμή, ὅταν συνδέεται μὲ τὴν φιλία, χάνει τὴν οἰκονομική της χροιά, ἐπειδὴ ἔγινε φιλότιμο; Πῶς νὰ τὰ πεῖς στοὺς Εὐρωπαίους ὅλα αὐτά, ἀφοῦ δὲν ἔχουν φιλότιμο;».
.           Καὶ τὴν γλῶσσα αὐτὴ τὴν διαφύλαξε κυρίως ὁ λαός, ποὺ ὅταν κάθεται στὸ τραπέζι τρώει «ψωμί», ἐνῶ στὸν Ἑσπερινὸ θὰ πάει τοὺς «ἄρτους», γιὰ νὰ γίνει «ἀρτοκλασία». Ἦρθαν, ὅμως, οἱ διανοούμενοι τῶν σαλονιῶν καὶ κάπου στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ᾽70 ἔκοψαν σύρριζα τὴν βασιλικὴ φλέβα, ποὺ ζωογονοῦσε τὸν ὕστερο λόγο μὲ τὸν ἀρχαῖο. Ἡ γλῶσσα αἴφνης κατάντησε διαπιστευτήριο «προοδευτισμοῦ». Στήθηκε ἕνα γλωσσικὸ «γκέτο» καὶ χιλιάδες λέξεις «ποινικοποιήθηκαν», διότι «μύριζαν» «συντηρητισμό». Θεωρήθηκαν «παρακρατικές». Ἔτσι φτάσαμε σὲ γλωσσικὰ ἐκτρώματα τοῦ τύπου «ἡ συναυλία θὰ γίνει στὶς 18 τοῦ Ἰούνη». Ὅμοιες προγραφὲς εἴχαμε καὶ μὲ λέξεις, ποὺ ἦταν ὕποπτες γιὰ λανθάνουσα ἐθνικοφροσύνη. Λέξεις ὅπως πατριώτης, ἔθνος, Ὀρθόδοξος, ἀπέκτησαν ἀρνητικὴ σημασία καὶ ταυτίστηκαν μὲ τὸν φανατισμὸ καὶ τὴν μισαλλοδοξία. Ἀκόμη καὶ σήμερα, ἂν τολμήσεις καὶ μιλήσεις γιὰ πατριωτισμό, οἱ ἐνεδρεύοντες ἡμιμαθεῖς τῆς προοδομανίας, ἀναρριπίζουν τὴν ἐτικέτα τοῦ ἐθνικισμοῦ.
.           Ἦρθε καὶ ἐκείνη ἡ κατάργηση τῶν τόνων καὶ τῶν πνευμάτων ἀπὸ καμμιὰ δεκαριὰ νυσταλέους «ἐθνοπατέρες» καὶ «ἐθνομητέρες», στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’80, καὶ φτάσαμε στὸν σημερινὸ πτωματώδη νεοελληνικὸ λόγο. «Ὅταν οἱ ἐχθροί σου θὰ ἔχουν ξεμάθει τὴν ὀρθογραφία τους, νὰ ξέρεις ὅτι ἡ νίκη πλησιάζει», ἔλεγε Ρῶσος γλωσσολόγος.
.           Ἡ ὀρθογραφία ὡς σημαντικὴ καὶ καίρια παράμετρος τοῦ γλωσσικοῦ μαθήματος, ἰδίως στὶς μικρὲς τάξεις τοῦ δημοτικοῦ, καταργήθηκε. Τὶς συνέπειες τὶς βιώνουμε. Ἡ ἀνορθογραφία εἶναι ὁ κανόνας. Κάτι παρόμοιο ἰσχύει καὶ μὲ τὴν πάλαι ποτὲ καλλιγραφία.
.            Ὅλος, ὅμως, αὐτὸς ὁ ἐθελότυφλος φανατισμὸς καὶ ἡ ἀσχετοσύνη διοχετεύτηκε στὴν ἐκπαίδευση μὲ τραγικὰ ἀποτελέσματα. Ἀντὶ ἡ ἐκπαίδευση νὰ γίνει θύλακος ἀντιστάσεως στὴν γλωσσικὴ ἐκμβαρβάρωση, ἀπέβη σιγὰ-σιγὰ συντελεστής της. Τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ καταργήθηκαν στὴν μέση ἐκπαίδευση, διότι παρέπεμπαν, κατὰ τοὺς «ἐκδημοτικιστές», στὴν ὀπερετικὴ καθαρεύουσα τῶν Ἀπριλιανῶν.
.           Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μὲ τὴν γραμματικὴ τοῦ δημοτικοῦ σχολείου, ἡ ὁποία ἀποσύρθηκε, διότι καταπίεζε ψυχολογικὰ «τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ». Ἀφοῦ χαντακώθηκε γλωσσικὰ μία ὁλόκληρη γενιὰ μαθητῶν, ἐπανῆλθαν ἀμφότερα -ἀρχαῖα καὶ γραμματικὴ- στὸ σχολεῖο. (Καὶ γιὰ νὰ εἴμαστε εἰλικρινεῖς, ὅσοι δάσκαλοι ἢ φιλόλογοι φοιτήσαμε καὶ ἀποφοιτήσαμε τὴν δεκαετία τοῦ ’80 καὶ ἐντεῦθεν, ὑστεροῦμε σὲ γνώσεις -καὶ σὲ ἦθος- ἀπὸ τοὺς παλαιότερους. Εἴμαστε «προϊόντα» τῆς ἀκαδημαϊκῆς μετριοκρατίας καὶ τῆς λογικῆς τῆς ἥσσονος προσπαθείας, ὅπως ἐλέχθη ἐπιτυχῶς). Κι ἂν στὸ δημοτικὸ σχολεῖο κάποιοι δάσκαλοι, παραβαίνοντας τὶς ἄνωθεν ἐντολές, διδάσκαμε τὴν γραμματικὴ καὶ ἀναθέταμε, παρὰ τὶς σχετικὲς ἀπαγορεύσεις, κατ’ οἶκον σχολικὲς ἐργασίες, ἡ κατάργηση τῶν ἀρχαίων ἦταν ἐγκληματική.
.           (Πρὶν ἀπὸ ἀρκετὰ χρόνια «ἔδινα» στὴν θεολογικὴ σχολὴ τοῦ ΑΠΘ ἀρχαῖα ἑλληνικά. Ἀγανακτισμένη ἡ διδάσκουσα καθηγήτρια, κατηγοροῦσε τὴν πανάθλια ἐκπαίδευση γιὰ τὸ τραγικὸ ἐπίπεδο τῶν φοιτητῶν, καὶ μάλιστα πρωτοετῶν μὲ νωπὴ ἀκόμη τὴν διδασκαλία τῶν ἀρχαίων). Ὁ πρωτομάστορας τῆς (Κακιᾶς) δημοτικῆς ὁ Ψυχάρης ἔλεγε: «Γράφω τὴν κοινὴ γλῶσσα τοῦ λαοῦ. Ὅταν ἡ δημοτική μας γλῶσσα δὲν ἔχει μία λέξη ποὺ μᾶς χρειάζεται, τὴν παίρνω ἀπὸ τὴν ἀρχαία καὶ προσπαθῶ, ὅσο εἶναι δυνατό, νὰ τὴν ταιριάσω στὴ γραμματική. Ἔτσι ἔκαμαν ὅλα τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου, ἔτσι θὰ κάμουμε καὶ ἐμεῖς». [Ὁ Ψυχάρης μᾶλλον περισσότερο κακὸ ἔκανε παρὰ καλό. Ἡ γλῶσσα ποὺ πρότεινε ἦταν ἕνα ἀνύπαρκτο λαϊκὸ ἰδίωμα, ποὺ προφανῶς ὀνομάστηκε «ἡ καθαρεύουσα» τοῦ Ψυχάρη]. Ἡ λεγομένη δημοτικὴ δὲν νοεῖται αὐτοδύναμη, ξεκομμένη ἀπὸ τὴν ἀρχαία.
.           Αὐτὸς ὁ ψευτολαϊκότροπος δημοτικισμὸς μᾶς φόρτωσε ἐκεῖνα τὰ ἀμίμητα: Ἰούνη, Γιούλη, δημόσιου, ἄμεσα (ἀντὶ ἀμέσως), κύρια (ἀντὶ κυρίως), προηγούμενα (ἀντὶ προηγουμένως), ἑπόμενα, ὁμολογούμενα, ἀντικατάσταση, δηλαδή, τοῦ ἐπιρρήματος ἀπ’ τὸ ἐπίθετο. Πειραματίστηκαν οἱ «καυσοκαλυβίτες» τῆς παιδείας, ἀπέκοψαν τὸν ὀμφάλιο λῶρο, ποὺ συνέδεε τὴν ἀρχαία μὲ τὴν νέα γλῶσσα, καὶ ἔτσι «οἱ μαθητὲς θὰ θεωροῦν σὲ λίγα χρόνια τὴν μουσικὴ ὡς θηλυκὸ τοῦ μουσακά, τὸν Ἕλληνα συνώνυμο τοῦ σέλινου καὶ τὸν γλύπτη συνώνυμο τοῦ γλείφτη, θὰ συγχέουν τὴν δημοκρατία μὲ τὴν δημοπρασία, τὴν ἀλήθεια μὲ τὴν εὐήθεια (=βλακεία), τὸν πολίτη μὲ τὸν ἀλήτη». (Καργάκος, «Ἀλαλία», σελ. 68).
.              Ἤδη οἱ λέξεις ἐργασία, σύνταξη, ἐφάπαξ, ἀσφάλεια, ἔχουν σχεδὸν προγραφεῖ ἀπὸ τὸ λεξιλόγιο τῶν σαλταδόρων τῆς πολιτικῆς. Ἀντικαθίστανται ἀπὸ δυσνόητους νεολογισμούς, γιὰ νὰ κρύψουν ἐγκλήματα. Εἶναι ἡ τακτικὴ τῆς «Νέας Τάξης». Ἂς προστεθεῖ καὶ ἡ περιρρέουσα γλωσσικὴ ἡμιμάθεια καὶ ἡ ἀποκοπή μας ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα γλωσσικὰ κοιτάσματα ποὺ ἐπέτειναν τὴν …ἀγλωσσία
.           Καὶ αὐτὴ ἡ ἀποκοπὴ ἀπὸ τὴν ἀρχαία γλῶσσα προλείανε τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν «Νέα Ὁμιλία» τοῦ Ὄργουελ. «Κάποιος ποὺ θὰ ἔχει ἀνατραφεῖ μόνο μὲ τὴν Νέα Ὁμιλία δὲν θὰ ξέρει ὅτι κάποτε ἡ λέξη “ἴσοι”, εἶχε τὴν δευτερεύουσα σημασία «πολιτικῶς ἴσοι» ἢ ὅτι ἡ λέξη «ἐλεύθερος» κάποτε σήμαινε «πολιτικῶς ἐλεύθερος». («1984». Σελ. 307)
.           Σήμερα ξεβράζονται οἱ ἐπιπτώσεις τῆς γλωσσικῆς κακοδιδασκαλίας, «ἀκουμποῦν» ἀκόμη καὶ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ θὰ ἀναλάβουν τὸν ἐπίμοχθο καὶ κρίσιμο λειτούργημα τῆς ἐκμάθησης στοὺς μικροὺς μαθητές. Πῶς νὰ ἐξηγηθεῖ ἡ ἐτυμολογία τῆς λέξης παγκόσμιος ἀπὸ τὸ «πάγκος» καὶ «ὀσμή», ὅπως ἔγραψε δάσκαλος ἐξεταζόμενος γιὰ τὴν εἴσοδό του στὴν ἐκπαίδευση;

 

,

Σχολιάστε