Ἄρθρα σημειωμένα ὡς γεωργία

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Θ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

 

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ 2018

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

     ΜΕΡΟΣ Θ΄

Μέρος Α´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018 -Α´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Β´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Β´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Γ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Γ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Δ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Δ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Ε´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- E´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος ϛ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- ϛ´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος Ζ´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- Z´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Η´: Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- H´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος ΙΑ´:  Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟ 2018- IA´ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας

.               Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας εἶναι ἐπίσης μία μαρτυρικὴ Ἐκκλησία, ὅπως ὅλες οἱ ὑπόλοιπες Ὀρθόδοξες κατὰ τόπους Ἐκκλησίες. Καὶ Αὐτή, ὅπως κι ὅλες οἱ ἄλλες, διέσωσε, μέσα στὸ διάβα τῶν αἰώνων, τὴν πίστη στὴν Ὀρθοδοξία, τὴν ἐθνικὴ ταυτότητα τοῦ ποιμνίου της καὶ τὴ γλῶσσα του, ὅταν ἦταν σὲ καθεστὼς αἰχμαλωσίας, ὑπὸ διάφορους κατακτητές.
.               Στὴν ἐποχὴ τοῦ σοβιετικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ δοκιμάστηκε στὸ καμίνι τοῦ μαρτυρίου τῆς πίστεως καὶ βγῆκε ἀλώβητη μπρὸς στοὺς ἀπηνεῖς διωγμοὺς καὶ στὴν ἀθεϊστικὴ προπαγάνδα. Σύμφωνα μὲ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τοῦ 2011 στὴν Γεωργία ζοῦν 3,8 ἑκατομμύρια κάτοικοι, ἀπὸ τοὺς ὁποίους τὸ 89% δήλωσαν Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί. Οἱ ἄλλοι εἶναι ἑτερόδοξοι, ἀλλόθρησκοι καὶ ἄθεοι. Μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τὴν κήρυξη τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς χώρας ἡ μεγάλη φτώχεια τοῦ λαοῦ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐντυπωσιακὴ αὔξηση τῆς ἐγκληματικότητας καὶ τῆς διαφθορᾶς, τὴν ἔκρηξη τῆς μετανάστευσης, μὲ κάθε μέσον καὶ τρόπο πρὸς τὶς δυτικὲς χῶρες καί, ἀπὸ τὴν ἄλλη, τὴν ἐντατικοποίηση τῆς δράσης τῶν σεκτῶν, ποὺ θέλησαν νὰ ἐπωφεληθοῦν ἀπὸ τὴ φτώχεια τοῦ λαοῦ. Ἀποτέλεσμα, σήμερα στὴ Γεωργία νὰ ὑπάρχουν 18.000 περίπου Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ.
.               Στὴ Γεωργία ζοῦσαν πολλοὶ Ἕλληνες, στὴν πρωτεύουσα Τιφλίδα, ἀλλὰ κυρίως στὴν Κολχίδα, περιοχὴ ποὺ ἔχει παράλια στὸν Εὔξεινο Πόντο καὶ περιλαμβάνει τὴν Ἀμπχαζία, μὲ πρωτεύουσα καὶ λιμάνι τὸ Σοχούμι, τὴν Ἀζαρία, μὲ λιμάνι καὶ πρωτεύουσα τὸ Μπατούμι καὶ τὴν Ριζούντα τῆς Τουρκίας. Ἡ περιοχὴ ἔχει μακρὰ ἑλληνικὴ παράδοση, ἀπὸ τὸν Ἰάσονα καὶ τὸ χρυσόμαλλο δέρας ἕως τὶς ἡμέρες μας. Τὸ 1920 σ’ αὐτὴν ζοῦσαν 50.000 Ἕλληνες. Ὅταν, μετὰ τὴ Μικρασιατικὴ Καταστροφή, αὐξήθηκαν καὶ ἔφτασαν ἕως καὶ τὶς 250.000 καὶ κινήθηκαν νὰ συγκροτήσουν τὴν ἐντὸς τῆς ΕΣΣΔ Αὐτόνομη Ἑλληνικὴ Δημοκρατία τῆς Κολχίδας, ἡ Σταλινικὴ ὁλοκληρωτικὴ ἐξουσία ἔδρασε ἀνελέητα σὲ βάρος τῶν Ἑλλήνων. Προέβη σὲ ἐθνοκάθαρση καὶ ὅσοι γλύτωσαν τὸν θάνατο μετατοπίστηκαν σὲ χῶρες τῆς κεντρικῆς Ἀσίας… Κατὰ τὴν ἀπογραφὴ τοῦ 2011 στὸ Σοχούμι ζοῦν 645 Ἕλληνες.
.               Μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ Σοβιετικοῦ καθεστῶτος, στὶς ἀρχὲς τοῦ 1990, ἀνακηρύχθηκαν ντὲ φάκτο ἀνεξάρτητες δημοκρατίες οἱ ντὲ γιοῦρε ἀνήκουσες στὴν Γεωργία περιοχὲς τῆς Νότιας Ὀσετίας καὶ τῆς Ἀμπχαζίας. Καὶ οἱ δύο αὐτὲς ντὲ φάκτο δημοκρατίες εἶναι ὑπὸ τὴν ἄμεση προστασία τῆς Ρωσίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀπὸ τὶς ἐλάχιστες χῶρες ποὺ τὶς ἔχουν ἀναγνωρίσει καὶ μὲ τὴν ὁποία συνεργάζονται ὡς νὰ εἶναι μέρος της. Ἡ προσπάθεια γεωργιανῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων νὰ ἐπαναπροσαρτήσουν, τὸ 2008, τὶς περιοχὲς αὐτὲς ἀπέτυχε, λόγῳ τῆς ἐμπλοκῆς στὸν πόλεμο ἰσχυρῶν ρωσικῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ἡ Ρωσία στρατηγικὰ δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ χάσει τὸν ἔλεγχο τῶν χωρῶν τοῦ Καυκάσου καί, ἑπομένως, τῆς Γεωργίας. Οἱ φιλοδυτικὲς δυνάμεις ποὺ κυβερνοῦν τὴ χώρα μετὰ τὸ 1990 καὶ ἐπιθυμοῦν τὴν ἔνταξή της στὴν ΕΕ καὶ στὸ ΝΑΤΟ ἔχουν ἀποτύχει, λόγῳ ἀνικανότητας, διεφθαρμένης διοίκησης καὶ σπάταλης διαχείρισης καὶ βεβαίως λόγῳ τῆς πίεσης, ποὺ ἀσκεῖ μὲ ποικίλους τρόπους, ἡ Ρωσία.
.               Ὁ Πατριάρχης Γεωργίας Ἠλίας Β΄, 85 ἐτῶν σήμερα, εἶναι πρόσωπο – σύμβολο γιὰ τοὺς περισσότερους Γεωργιανούς. Ἐξελέγη τὸ 1977, ὑπὸ πλήρη σοβιετικὴ κυριαρχία καὶ ὑπέστη, ὅπως ὅλος ὁ λαός του, πολλοὺς διωγμούς. Ἔχει ἰσχυρὴ προσωπικότητα καὶ διεθνῆ ἀκτινοβολία, ποὺ οὐδεὶς Γεωργιανὸς πολιτικὸς διαθέτει. Ὡς ἐκ τούτου πολλὲς φορὲς ὑποχρεώνεται ἀπὸ τὰ πράγματα νὰ πάρει πρωτοβουλίες καὶ νὰ δράσει πρὸς ὄφελος τῆς χώρας του καὶ στὸ πολιτικὸ ἐπίπεδο. Παράδειγμα: Μετὰ τὸν πόλεμο τῆς Γεωργίας μὲ τὴ Ρωσία, τοῦ 2008, οἱ σχέσεις τῶν δύο κυβερνήσεων ἦσαν ἰδιαίτερα τεταμένες. Ὁ Πατριάρχης Ἠλίας πῆρε τὴν πρωτοβουλία καὶ τὸ 2013 μετέβη στὴ Μόσχα καὶ συνάντησε τὸν Πρόεδρο Πούτιν. Ἡ συζήτηση μαζί του ἦταν θερμή. Εἶχε προηγηθεῖ καὶ ἡ συνάντηση μὲ τὸν Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο καὶ εἶχε προλειανθεῖ τὸ ἔδαφος. Ἀπὸ τότε οἱ σχέσεις τῶν δύο χωρῶν βελτιώθηκαν, ἔστω λίγο, ἔστω γιὰ λίγο…
.               Οἱ δύο ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες, σὲ μία σωστὴ ἐκ μέρους τους ἐκκλησιαστικὴ – διπλωματικὴ κίνηση, συμφώνησαν τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας νὰ ἀκολουθήσει ἄλλη πολιτικὴ ἀπὸ τὴ Ρωσικὴ Πολιτεία καὶ οἱ ντὲ φάκτο ἀνεξάρτητες δημοκρατίες τῆς Νότιας Ὀσετίας καὶ τῆς Ἀμπχαζίας νὰ παραμείνουν ἐκκλησιαστικὰ ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας. Σὲ ἀνταπόδοση ὁ Πατριάρχης Γεωργίας ὑποσχέθηκε νὰ τηρεῖ θετικὴ στάση στὰ ζητήματα, ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία. Αὐτὸ φαίνεται στὸ τρέχον ἐκκλησιαστικὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας. Στὶς 22 Ἰουνίου τοῦ 2018 ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου τῆς Γεωργίας ἔλαβε γνώση τῶν γραμμάτων τῶν Πατριαρχῶν Βαρθολομαίου καὶ Κυρίλλου, καθὼς καὶ τοῦ Μητροπολίτου Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας Ὀνουφρίου. Κατόπιν εὐρείας συζήτησης καὶ μὲ τὴν ἀρνητικὴ ψῆφο ἑνὸς Μητροπολίτου ἀποφάσισε νὰ στηρίξει τὸ ὑφιστάμενο κανονικὸ καθεστὼς στὴν Οὐκρανία καὶ τὸν κανονικὸ Μητροπολίτη Ὀνούφριο.
.               Ὁ Πατριάρχης Ἠλίας κρατάει ἰσορροπίες καὶ στὰ ἐθνικὰ θέματα. Κοιτάζει νὰ παραμείνουν χωρὶς πολεμικὲς ἀντιπαραθέσεις οἱ σχέσεις μὲ τὴ Μόσχα καὶ θερμὲς μὲ τὶς ΗΠΑ. Στὶς 15 Μαρτίου 2013 δέχθηκε τὸν ἀμερικανὸ πρέσβη στὴν Τιφλίδα Ἰαν Κέλι καὶ τὸν ἐνημέρωσε γιὰ τὶς ὑπηρεσίες, ποὺ ἔχει προσφέρει ἡ Ἐκκλησία στὸν Γεωργιανὸ λαό, σώζοντάς του τὴ γλῶσσα, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, τὶς παραδόσεις του καὶ βοηθώντας τον νὰ ἀποκτήσει τὴν ἐθνική του ἀνεξαρτησία καὶ κυριαρχία. Στὴ συνέχεια τοῦ τόνισε ὅτι ὁ προσανατολισμὸς τῆς χώρας του εἶναι εὐρωπαϊκὸς – εὐρωατλαντικός, ἀλλά, πρόσθεσε, ὅτι ὅλα χρειάζονται χρόνο καὶ ὑπομονή. Ὅσον ἀφορᾶ στὴ δύναμη ποὺ ἔχει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴ Γεωργία τοῦ σημείωσε ὅτι αὐτὴ ὀφείλεται στὸν ἴδιο τὸ λαό, ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται εὐγνωμοσύνη πρὸς τὴν Ἐκκλησία του, ἐπειδὴ ὑπερασπίζεται τὸν πολιτισμὸ καὶ τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέροντά του.
.               Ἐπέμβαση τοῦ Πατριάρχου Ἠλία σὲ ἐθνικὸ θέμα ὑπῆρξε στὸ θέμα τῆς ἐπίσκεψης τοῦ ντὲ φάκτο (Ρώσου) προέδρου τῆς Νότιας Ὀσετίας Ἀνατόλι Μπιμπίλοφ στὶς πολιτικὲς ἀρχὲς καὶ στὸν Πατριάρχη Εἰρηναῖο τῆς Σερβίας. Κατὰ τὴν ἐπίσκεψη στὸ Πατριαρχικὸ Μέγαρο τῆς προέδρου τοῦ Σερβικοῦ Κοινοβουλίου κας Μάγιας Γκοΐκοβιτς, στὶς 26 Ἰανουαρίου 2018, ἔλαβε ἀπὸ αὐτὴν τὴ διαβεβαίωση ὅτι δὲν ὑπάρχει ντὲ φάκτο ἀναγνώριση τῆς Νότιας Ὀσετίας ἀπὸ τὴν Σερβία καὶ πὼς ἡ ἐπίσκεψη χαρακτηρίστηκε ἀπὸ τὴ Σερβικὴ κυβέρνηση καὶ ἀπὸ τὸ Σερβικὸ Πατριαρχεῖο ἄτυπη καὶ ἀνεπίσημη. Ἡ κὰ Γκοΐκοβιτς σημείωσε στὸν Πατριάρχη Γεωργίας ὅτι ἡ Σερβία εἶναι εὐαίσθητη σὲ ζητήματα κατοχῆς περιοχῶν ἀπὸ ξένες χῶρες, ἀφοῦ καὶ ἡ Σερβία ἀντιμετωπίζει τὸ ἴδιο πρόβλημα στὸ Κοσσυφοπέδιο καὶ στὴ Βοσνία – Ἐρζεγοβίνη.
.               Συχνὲς εἶναι καὶ οἱ κοινωνικὲς παρεμβάσεις τοῦ Πατριάρχου Γεωργίας. Στὶς 5 Αὐγούστου 2018 τὸ Συνταγματικὸ Δικαστήριο τῆς χώρας ἀποφάσισε νὰ ἐπιτρέψει τὴ χρήση ἰνδικῆς καννάβεως γιὰ προσωπικὴ χρήση. Ὁ κ. Ἠλίας χαρακτήρισε «μεγάλο λάθος» τὴν ἀπόφαση καὶ κατηγόρησε τοὺς δικαστές, ποὺ τάχθηκαν ὑπὲρ τῆς χρήσης τῆς καννάβεως, ὅτι ὑποχώρησαν στὶς πιέσεις, ποὺ τοὺς ἀσκήθηκαν. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ συγκεκριμένα στὶς 24 Αὐγούστου 2018, ὁ Πατριάρχης λόγῳ τῆς ἕως σήμερα τρικυμιώδους πολιτικῆς καταστάσεως στὴ χώρα του καὶ ἐν ὄψει τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματός της σημείωσε σὲ δήλωσή του: «Τὸ Σύνταγμα πρέπει νὰ ὑπηρετεῖ τοὺς πολίτες καὶ ὄχι τὰ Κόμματα». Καὶ πρόσθεσε: «Ὅλοι μας πρέπει νὰ μάθουμε νὰ ζοῦμε μέσα στὰ πλαίσια τοῦ Συντάγματος».
.               Στὰ ἐσωτερικὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα ἡ Γεωργία ἔχει σημαντικὸ ἀριθμὸ ζηλωτῶν. Αὐτοὶ δὲν θέλουν ὁποιαδήποτε σχέση μὲ τὴ Δύση καὶ τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμά της. Ὑπάρχει καὶ μία μερίδα θεολόγων ποὺ εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἀνοίγματος πρὸς τὴ Δύση. Κείμενο δεκατριῶν ἀπὸ αὐτοὺς κοινοποίησε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, τὸ 2016. Στὸ ἐν λόγῳ κείμενο οἱ συγκεκριμένοι θεολόγοι κατακρίνουν τοὺς παραδοσιακοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκούς τῆς χώρας τους, ὅτι ἔχουν συγκροτήσει ὁμάδες «φουνταμενταλιστικὲς καὶ ὑπερσυντηρητικές», ποὺ τὶς χαρακτηρίζουν «καταστροφικές». Ἀντίθετα τὸ Πατριαρχεῖο καὶ οἱ παραδοσιακοὶ κληρικοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ τονίζουν ὅτι ἀμύνονται στὸν οἰκουμενισμό, ὁ ὁποῖος θὰ καταστρέψει τὸ Ὀρθόδοξο ἦθος στοὺς πιστοὺς τῆς χώρας τους.
.               Στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, ὅπως εἶναι γνωστό, δὲν συμμετέσχε τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας, γιὰ λόγους κανονικοὺς καὶ μὴ τηρήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῶν προσυνοδικῶν διαδικασιῶν καὶ τῆς ἴδιας τῆς Συνόδου. Ἦταν μαζὶ μὲ τὰ Πατριαρχεῖα Ἀντιοχείας, Μόσχας καὶ Βουλγαρίας, ποὺ ἀπέσχον. (Σημ. Γιὰ τὸ θέμα βλ. σχ. Γεωργίου Ν. Παπαθανασοπούλου «Ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη – Ἐκκλησία-Προκαθήμενοι – Γεωπολιτική», ἐκδ. «Τῆνος», Ἀθῆναι 2017, σελ. 126-129). Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας παραιτήθηκε ἀπὸ μέλος τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν ἀπὸ τὸ τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 1990 καὶ ἔχει γενικὰ ἐπιφυλάξεις στοὺς θεολογικοὺς διαλόγους μὲ τοὺς ἑτεροδόξους.
.               Μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας παραδοσιακὰ ἔχει καλὲς σχέσεις. Οἱ σχέσεις ἀναπτύχθηκαν ἐπὶ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, μὲ τὴν βοήθεια, ποὺ προσέφερε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, στὴ χειμαζόμενη Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας. Οἱ ἀδελφικὲς σχέσεις ἐπισφραγίστηκαν, ὅταν ὁ Πατριάρχης Ἠλίας ἐπισκέφθηκε ἐπίσημα τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὅταν ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος μὲ τὴν περὶ αὐτὸν διευρυμένη Σύνοδο εἶχαν ἀποφασίσει τὴν διακοπὴ τῆς κοινωνίας μὲ τὸν Μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο. Προσφάτως ὁ κ. Ἠλίας, σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ἐξέφρασε τὴ βαθιά του θλίψη γιὰ τὰ θύματα τῶν καταστροφικῶν πυρκαγιῶν στὴν Ἀττική. Ἐπίσης ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας ἔχει ἄριστες σχέσεις μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου. Τὸ 2017 ὁ Πατριάρχης Ἠλίας κατήγγειλε τὴν Τουρκία, διότι στὰ κατεχόμενα ἐδάφη τῆς Κύπρου καταστρέφει, ἢ ἀφήνει νὰ καταστραφοῦν Ὀρθόδοξοι Ναοὶ καὶ Μονές, μεγάλης πολιτισμικῆς ἀξίας καὶ ποὺ εἶναι συνδεδεμένοι μὲ τὴν Παράδοση καὶ τὴν Πίστη τοῦ Κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ.
.               Ὅπως προηγουμένως γράφτηκε, ὁ Πατριάρχης Γεωργίας εἶναι 85 ἐτῶν καὶ τὸν περασμένο Ἰούλιο ἀνησύχησε τὸ Γεωργιανὸ λαὸ μία αἰφνίδια ἀδιαθεσία του. Οἱ γιατροὶ – θεράποντές του πάντως ἦσαν καθησυχαστικοί. Ὅμως ἡ ἡλικία εἶναι δεδομένη καὶ τὸν Νοέμβριο τοῦ 2017 ὁ Πατριάρχης Γεωργίας ὅρισε «σύνθρονό» του τὸν μητροπολίτη Σενάκι Σίο (Μουτζίρι), ὁ ὁποῖος θεωρεῖται ἱκανὸς καὶ πνευματικὸς κληρικός. «Σύνθρονος» σημαίνει ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Μητροπολίτης μπορεῖ νὰ ἐκπροσωπεῖ παντοῦ τὸν Πατριάρχη καὶ ὅταν ἀπουσιάζει νὰ παίρνει ἀποφάσεις. Τὸ ὅτι εἶναι «σύνθρονος» μπορεῖ νὰ δίνει στὸν Μητροπολίτη Σίο ἕνα προβάδισμα ἔναντι τῶν ἄλλων Μητροπολιτῶν γιὰ τὸν Πατριαρχικὸ θρόνο, ὅμως δὲν τὸν ἔχει ἐξασφαλίσει.
.               Μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης οἱ σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας εἶναι τυπικὲς καὶ στὰ θέματα τῶν διαλόγων καὶ τῶν ἀνοιγμάτων του πρὸς τὴ Δύση εἶναι ἀρνητικές. Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας ἐπιδιώκει νὰ λάβει τὴν πέμπτη θέση στὰ Δίπτυχα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, διότι Αὐτοκέφαλη φέρεται ὅτι ἀναδείχθηκε τὸ 484. Τὸ ἐγχείρημά της δὲν εἶναι καθόλου εὔκολο. Ὑπενθυμίζεται ὅτι πέμπτο στὴ σειρὰ τῶν πρεσβείων καὶ μετὰ τὰ τέσσερα πρεσβυγενῆ Πατριαρχεῖα εἶναι τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας.
.               Ὡς πρὸς τὶς σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, αὐτὲς εἶναι σὲ νεκρὸ σημεῖο. Σημειώνεται ὅτι, μετὰ ἀπὸ πολλὲς συζητήσεις καὶ ἐνστάσεις ἐκ μέρους τοῦ Πατριαρχείου τῆς Γεωργίας καὶ τελικὰ μὲ κρατικὴ παρέμβαση, ὁ Πάπας Φραγκίσκος ἐπισκέφθηκε τὴ Γεωργία καὶ εἶχε συνάντηση μὲ τὸν Πατριάρχη Ἠλία. Σημειώνεται ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἐπίσκεψη προκάλεσε πολλὲς ἀπορίες, ἀφοῦ στὴ Γεωργία Ρωμαιοκαθολικοὶ οὐσιαστικὰ δὲν ὑπάρχουν. Κατὰ τὴν τελευταία ἀπογραφὴ εἶναι κάτω του 0,5% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Ὅμως τὸ Βατικανὸ ἐπέμεινε στὴν ἐπίσκεψη, ἀφοῦ ἀνεξαρτήτως ἀριθμοῦ πιστῶν, ἐπιδιώκει ὁ Πάπας νὰ ἐμφανίζεται ὡς ὁ παγκόσμιος ἡγέτης ὅλων τῶν χριστιανῶν.-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΓΕΩΡΓΙΑ: ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΡΟΦΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ (Δ. Νατσιός) «Ἡ ἀπόφαση γιὰ τὴν πατρίδα μας ἔχει ληφθεῖ. Ἀπέραντος καταυλισμὸς λαθρομεταναστῶν, εὐρωπαϊκὸ “Μπαγκλαντές”, μὲ διαλυμένη γεωργία καὶ τὴν ὅποια βιομηχανία, μὲ γηγενεῖς τρομοκρατημένους, κλειδαμπαρωμένους στὰ σπίτια τους, εἰσπνέοντας τὶς τηλεοπτικὲς ἀναθυμιάσεις πρὸς ἐξημέρωση καὶ καταστολή».

Γεωργία: μητέρα καὶ τροφὸς τῶν ἄλλων τεχνῶν

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

.                 Εἶχα διαβάσει σὲ μικρότερη ἡλικία, ὅταν πολλὲς φορὲς διαβάζουμε ἀνώριμα, περίπου βουλιμικὰ κάποια βιβλία, τὴν ἐξαίσια πραγματεία τοῦ Ξενοφῶντος μὲ τίτλο «Οἰκονομικός». Ἀνήκει στὴν τετραλογία τῶν φιλοσοφικῶν του ἔργων, ποὺ στρέφονται γύρω ἀπὸ τὴν μορφὴ τοῦ μεγάλου δασκάλου του, τοῦ Σωκράτη. Τὰ ἄλλα τρία τιτλοφοροῦνται «Ἀπομνημονεύματα», «Συμπόσιον» καὶ «Ἀπολογία». Στὸ ἔργο αὐτὸ ὁ μέγας φιλόσοφος ἀναφέρεται κυρίως στὴν γεωργία, σημειώνοντας στὴν εἰσαγωγὴ τοῦ πέμπτου κεφαλαίου ὅτι «ἔοικε γὰρ ἡ ἐπιμέλεια αὐτῆς εἶναι ἅμα τε ἡδυπάθειά τις καὶ οἴκου αὔξησις καὶ σωμάτων ἄσκησις εἰς τὸ δύνασθαι ὅσα ἀνδρὶ ἐλευθέρῳ προσήκει», δηλαδή, ἡ γεωργία εἶναι πηγὴ τέρψεως καὶ τῆς περιουσίας αὔξηση καὶ τοῦ σώματος ἄσκηση, ὥστε νὰ μπορεῖ τὸ σῶμα νὰ κάνει ὅσα ἁρμόζουν σ’ ἕναν ἄνθρωπο ἐλεύθερο, διότι «τῶν σωμάτων θηλυνομένων καὶ αἱ ψυχαὶ πολὺ ἀρρωστότεραι γίγνονται».
.             Πρὶν σχολιάσουμε τοὺς λόγους τοῦ προγόνου μας, μία ἀκόμη ἐπίκαιρη παραπομπή. Στὸ ἴδιο κεφάλαιο, στίχος 17, λέει ὁ Σωκράτης. «Καλῶς δὲ κακεῖνος εἶπεν ὃς ἔφη, τὴν γεωργίαν τῶν ἄλλων τεχνῶν μητέρα καὶ τροφὸν εἶναι. Εὖ μὲν γὰρ φερομένης τῆς γεωργίας ἔρρωνται καὶ αἱ ἄλλαι τέχναι ἅπασαι…σχεδόν τι καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν». Μετάφραση: (Χρησιμοποιῶ τὴν ἔκδοση «Βιβλιοθήκη τῶν Ἑλλήνων). Καὶ ὡραῖος εἶναι ὁ λόγος ἐκείνου ποὺ εἶπε πὼς ἡ γεωργία εἶναι τῶν ἄλλων τεχνῶν μητέρα καὶ τροφός. Διότι, ἂν ἡ γεωργία πάει καλά, καλὰ πηγαίνουν καὶ οἱ ἄλλες τέχνες ὅπου, ἀντιθέτως, ἡ γῆ, κατ’ ἀνάγκην, μείνει χέρσα, ἐκεῖ σχεδὸν σβήνουν καὶ «ἅπασαι» οἱ ἄλλες τέχνες… στεριανὲς καὶ θαλασσινές».
.             Πᾶμε, τώρα, μία βόλτα σ’ ἕνα μανάβικο τῆς σήμερον. Τί ἀντικρίζεις; Ντομάτες Βελγίου, πατάτες Αἰγύπτου, κρεμμύδια καὶ λεμόνια Τουρκίας, ἑσπεριδοειδῆ Ἱσπανίας. Γέμισε ὁ τόπος ἀπὸ εἰσαγόμενα φροῦτα. (Δὲν ἑξαιρῶ τά, σάπια, ἄνοστα καὶ ἐπιβλαβῆ, πολιτικά). Ἕνας τόπος εὐλογημένος σὰν τὸν δικό μας, «ἡλιοστάλακτος», ἀγκαλιασμένος ἀπὸ θάλασσα -«Θεέ μου πόσο μπλὲ ξοδεύεις γιὰ νὰ μὴν σὲ βλέπουμε», θὰ πεῖ ἐξαίσια ὁ Ἐλύτης- εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσάγει ντομάτες; Λιβάδι ἀπέραντο ἡ πατρίδα μας, ὁ καιρός της καλοσυνεύει δύο μῆνες ἐνωρίτερα ἀπὸ τῶν «Εὐρωπαίγων», εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν ἔχει ἐπάρκεια σὲ γεωργοκτηνοτροφικὰ ἀγαθά; Ἀντὶ νὰ εἴμαστε τὸ περιβόλι τῆς Εὐρώπης, ἡ γῆ μας εἶναι σχεδὸν ἀμόλυντη λόγῳ τῆς ἀνύπαρκτης βιομηχανίας, καταντήσαμε χερσοτόπι, καταστρέψαμε τὴν γεωργία, τὴν μητέρα τῶν τεχνῶν, κατὰ τὸν Σωκράτη. Ὅλοι οἱ ἀνέμπνευστοι μπακαλόγατοι πού, κακῇ τῇ ὥρᾳ, κυβέρνησαν τὸν τόπο λὲς καὶ συνωμότησαν γιὰ νὰ διαλύσουν τὴν γεωργία. Ποινικοποίησαν τὴν χειρωνακτικὴ ἐργασία, ξερίζωσαν τὸν λαὸ ἀπὸ τὶς ἑστίες του, τὸν στίβαξαν στὶς ἀπάνθρωπες τσιμεντουπόλεις, μετέτρεψαν πολλοὺς σὲ ἀεροκοπανατζῆδες τοῦ Δημοσίου καί… ἰδοὺ τὰ ἀποτελέσματα: τρῶμε τὰ σκόρδα καὶ τὰ κρεμμύδια τῶν Τούρκων, καταναλώνουμε τὰ γαλακατοκομικὰ τῶν Ὀλλανδῶν. Καὶ τὰ δικά μας τὰ μοσχοαναθρεμμένα βλαστάρια σπουδάζουν μεταπτυχιακὰ καὶ διδακτορικά, «λιανοπαίδια», θύματα, ἀνίδεα γιὰ τὴν φρίκη ποὺ τοὺς ἀναμένει.
.                   (Εἶχα διαβάσει τὸ ἑξῆς, δὲν θυμᾶμαι σὲ ποιὸ βιβλίο. «ν θέλεις ν καταστρέψεις να θνος, ν πιμηκύνεις τν παρουσία τν νέων στ θρανία». «Σκοτώνονται» σήμερα τ παιδιά μας γι ν μαζέψουν «χαρτιά». Γιατί; Γι ν τ κερδίσουν ο Ερωπαοι, ν φύγουν στν Γερμανία πο λεηλατε τ καλύτερα μυαλ τς πατρίδας μας. Τ ραιότερά τους χρόνια, πο λες ο πνευματικς κα σωματικές τους δυνάμεις εναι στν «καλύτερή τους ρα», τ περνον στ σπουδαστήρια. Γεγονς μ δυνηρότατες συνέπειες κα στ μεγαλύτερο θνικ πρόβλημα, τ δημογραφικό).
.                   Ἂς γνωρίζουμε ὅτι ἡ κατοχὴ γῆς, ἡ ἰδιοκτησία τονώνει τὸ ἐθνικὸ αἴσθημα, λόγῳ προσωπικοῦ γοήτρου καὶ ἀλληλεγγύης πρὸς τὴν πατρίδα. Ἡ γῆ γεννᾶ δεσμοὺς ποὺ κινοῦν καὶ ἀφυπνίζουν τὸν ἄνθρωπο. Ὅταν μιλᾶμε γιὰ φιλοπατρία, μιλᾶμε καὶ γιὰ ἀγάπη στὸ γεννοτόπι μας, τοῦ χώματος ποὺ μᾶς ἀνέστησε. (Εἴμαστε «γέννημα καὶ θρέμμα» τῆς τάδε περιοχῆς).
.                   Τὰ λιοντάρια τοῦ 1940 ἦταν ἀγροτόπαιδα, σκληροτράχηλοι δουλευτάδες τῆς γῆς, πολέμησαν καὶ νίκησαν γιατί ὑπερασπίζονταν τὰ ὀργωμένα χωράφια τους καὶ ὄχι τὸν κοπανιστὸ «ἀέρα» τοῦ ρετιρὲ μίας πολυκατοικίας. «Ἡ γῆ», λέει ὁ Σωκράτης, «παρακινεῖ σημαντικά τοὺς γεωργοὺς νὰ ὑπερασπίζουν ἔνοπλοι τὴ χώρα, γιατί παράγει τοὺς καρπούς της στὸ ὕπαιθρο, ὥστε νὰ τοὺς παίρνει ἐκεῖνος ποὺ νικᾶ». Εἴδαμε τί ἔγινε κατὰ τὴ γερμανικὴ Κατοχή. Κατέκλεψαν οἱ πρόγονοι τῆς Μέρκελ τὴν παραγωγὴ καὶ ὁ λαός, κακουχούμενος καὶ λιμοκτονῶν, ἀποδεκατίστηκε.
«Οὕτω καὶ τὰ ἤθη γενναιοτάτους τοὺς αὐτῇ συνόντας ἡ γεωργία ἔοικε παρέχεσθαι». Ἡ γεωργία διαμορφώνει εὐγενέστατο τὸ ἦθος τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἀπασχολοῦνται μ’ αὐτή. Πλὴν τῆς φιλοπατρίας, ἡ γεωργία ἐξευγενίζει τὸν ἄνθρωπο, τὸν ὁπλίζει μὲ ὑπομονή, καρτερία, γενναιότητα. Βλέπει ὁ ἄνθρωπος τὸ θαῦμα τῆς κτίσης, ταπεινώνεται, κοπιάζει, μοχθεῖ καί, ὅταν ἔρθει ὁ καρπός, χαίρεται καὶ καμαρώνει. Μία αἰτία τῆς τωρινῆς ἀπιστίας καὶ τῆς ἀλαζονείας εἶναι καὶ ἡ ἀπομάκρυνσή μας ἀπὸ τὴ γῆ. Μὲς στὶς φωσφορίζουσες τσιμεντουπόλεις θαυμάζουμε τὰ ἔργα τῶν χειρῶν μας, τὰ ἐφήμερα καὶ πομπώδη, χάσαμε τὰ «καλὰ λίαν» ἔργα τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος στὸν λόγο του «Εἰς ἀνδριάντας» σημειώνει: «Ἅπαν ἀσελγείας εἶδος ἐξελήλαται, πολλὴ δὲ πανταχοῦ ἀνθεῖ ἡ σωφροσύνη. Τὸ δὲ αἴτιον, ἐπίπονος ἐστὶν αὐτοῖς ὁ βίος, καὶ διδασκαλεῖον τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς σωφροσύνης ἔχουσι τὴν γῆς ἐργασίαν καὶ τέχνην μετιόντες, ἣν πρὸ τῶν ἄλλων ἁπασῶν ὁ Θεὸς εἰς τὸν βίον εἰσήγαγε τὸν ἡμέτερον». (ὁμιλ. ΙΘ´, Ι, ΕΠΕ 32, 578). Δηλαδή: «Κάθε εἴδους ἀσέλγεια ἔχει ἀπομακρυνθεῖ καὶ παντοῦ στὶς ἀγροτικὲς περιοχὲς ἀνθεῖ ἡ σωφροσύνη. Καὶ ἡ αἰτία εἶναι ἡ κουραστικὴ ζωὴ τῶν γεωργῶν καὶ ὡς σχολεῖο τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἁγνότητας ἔχουν τὴν καλλιέργεια τῆς γῆς καὶ ἀσκοὺς τὴν τέχνη, ποὺ ὁ Θεὸς εἰσήγαγε στὴ ζωὴ πρὶν ἀπ’ ὅλες, δηλαδὴ τὴν γεωργία». (Αὐτὰ τότε…)
.             Ἡ ἐργασία στὸ χωράφι σὲ καταπονεῖ μέν, ἀλλὰ νιώθεις τὴν χαρὰ τῆς ἐργασίας. Ὁ φραπὲς στὰ… κηφηνεῖα, ἡ ἀπραξία, ἡ νωθρότητα, γεννοβολοῦν τοὺς ἀφιονισμένους κουκουλοφλώρους. Οἱ νέοι, οἱ πακεταρισμένοι καὶ σιδερωμένοι στὶς μεγαλουπόλεις, οὔτε λέξεις ἔχουν γιὰ νὰ μιλήσουν, οὔτε διακονοῦν τὴν γῆ γιὰ νὰ «πονοῦν» καὶ νὰ συμπονοῦν. Τὰ λεγόμενα «ἐπεισόδια» τοὺς ἐκτονώνουν. Ὅπως στρώσαμε ἔτσι κοιμόμαστε. Σὲ λίγα χρόνια τὴν ἑλληνικὴ γῆ θὰ τὴν δουλεύουν μόνο οἱ λαθρομετανάστες. Ἡ γεωργικὴ τέχνη ἐξ ἄλλου, λέει ὁ Σωκράτης, δὲν χρειάζεται πτυχία καὶ «ἡ γῆ; Τὸ ξέρουν ὅλοι, εὐεργετεῖ ὅσους τὴν εὐεργετοῦν». (20, 14). Ὁ μόνος ποὺ κατανόησε τὴν σημασία τῆς γεωργίας καὶ ἐργάστηκε μὲ ἀποστολικὸ ζῆλο γιὰ τὴν προαγωγή της ἦταν ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας. Εἶναι νομίζω περιττὴ ἡ ἀπαρίθμηση τῶν ἐπιτευγμάτων του.
.                   Δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀπουσιάζει ἡ διὰ βίου παιδεία τῆς ἀμάθειας ἀπὸ τὴν περιρρέουσα ἀπαξίωση καὶ περιφρόνηση τῆς γεωργικῆς καὶ κάθε χειρωνακτικῆς τέχνης. Σχεδὸν ἀνύπαρκτη στὰ βιβλία γλώσσας ἡ προβολὴ καὶ ἡ ἐξύμνηση τῆς ἐργατικότητας, τῆς φιλοπονίας, τοῦ μόχθου. Στὴν ϛ´ Δημοτικοῦ στὸ γ´ τεῦχος τῆς γλώσσας, στὴν ἑνότητα γιὰ τὴν ἐργασία, ὡς «ἐπάγγελμα μὲ προοπτική», (σελ.22), προτείνονται τά: ὑπεύθυνος τροφοδοσίας ξενοδοχείων, τεχνικὸς Η/Υ, γραφίστας ἠλεκτρονικῆς σχεδίασης ἐντύπου καὶ ἠχολήπτης. Δουλειὲς ἀτσαλάκωτες, τοῦ γραφείου, ἅπασες δορυφοροῦσες τῆς νέες τεχνολογίες, πλὴν μίας, αὐτῆς τοῦ σερβιτόρου. ρα λλην τς αριον, πως τν ραματίζεται τ πουργεο τς λληνοκτόνου παιδαγωγίας, θ λυγίζει τν μέση του πηρετώντας τνκράτεια τν καλοζωισμένων, ργόσχολων γραϊδίων το Βορρ, τοὺς ἰδιοκτῆτες τῆς γῆς καὶ τῶν ρόδινων ἀκρογιαλιῶν μας. Οἱ πιὸ «τυχεροὶ» βεβαίως. Οἱ λοιποὶ θὰ σερφάρουν καὶ θὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς χιλιάδες «φίλους» τους, στὸ facebook…
.           πόφαση γι τν πατρίδα μας χει ληφθε. πέραντος καταυλισμς λαθρομεταναστν, ερωπαϊκ «Μπαγκλαντές», μ διαλυμένη γεωργία κα τν ποια βιομηχανία, μ γηγενες τρομοκρατημένους, κλειδαμπαρωμένους στ σπίτια τους, εσπνέοντας τς τηλεοπτικς ναθυμιάσεις πρς ξημέρωση κα καταστολή. Μεθαύριο – 4 Φεβρουαρίου 1843 – ἐκοιμήθη ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ. Ἂς θυμηθοῦμε τί ἔκανε, μήπως ντραποῦμε καὶ φιλοτιμηθοῦμε…

,

Σχολιάστε