Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Βόρειος Ἤπειρος

ΔΕΝ ΦΤΑIΕΙ Η ΑΛΒΑΝIΑ ΓΙΑ ΤΗN ΒOΡΕΙΟ HΠΕΙΡΟ

Δν φταίει λβανία γι τὴν Βόρειο πειρο

Σάββας Καλεντερίδης

.             Ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία ἄρχισε νὰ ἐγκαταλείπει τὰ ἐδάφη τῶν δυτικῶν Βαλκανίων μετὰ τὸν Ρωσοτουρκικὸ Πόλεμο τοῦ 1878, ποὺ ἔληξε μὲ τὴ Συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου, ἡ ὁποία ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἵδρυση τῆς Μεγάλης Βουλγαρίας προέβλεπε καὶ τὴν ἀποχώρηση τῶν Ὀθωμανῶν ἀπὸ τὸ πιὸ σημαντικὸ διοικητικὸ καὶ θρησκευτικὸ κέντρο γιὰ τὸν σουλτάνο στὴν περιοχή, τὴ Βοσνία-Ἐρζεγοβίνη, καὶ τὴν ἀνάληψη τῆς διοίκησής της ἀπὸ τὴν Αὐστροουγγαρία.
.            Μετὰ ἀπὸ 30 χρόνια, καὶ ἐνῶ ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, μετὰ τὴν ἧττα στοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους, εἶχε μπεῖ στὴν ἡμιτελικὴ φάση τῆς διάλυσής της (ἡ τελικὴ ἦταν τὸ πέρας τοῦ Α´ Παγκοσμίου Πολέμου), οἱ Ὀθωμανοὶ ἄρχισαν νὰ ἀποχωροῦν ἀπὸ τὴν Ἀλβανία καὶ τὰ Σκόπια.
.             Εἶναι κρίσιμο νὰ σημειώσουμε ὅτι οἱ Ἀλβανοὶ δὲν ἔκαναν ποτὲ ἐθνικοαπελευθερωτικὸ ἀγώνα, ὅταν οἱ ἄλλοι λαοὶ τῶν Βαλκανίων, κυρίως Σέρβοι καὶ Ἕλληνες, διεκδικοῦσαν μὲ ἐξεγέρσεις καὶ ἔνοπλο ἀγώνα τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν ἀνεξαρτησία τους, γιατί ὡς ἔθνος ἦταν διχασμένοι σὲ ὀθωμανολάτρες καὶ σὲ ἐκείνους ποὺ ἤθελαν τὴν ἀνεξαρτησία τους, ὑπὸ τὴν προστασία τῆς Δύσης. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸν δὲν σφυρηλατήθηκε μέσα ἀπὸ ἐθνικοὺς ἀγῶνες ἑνιαία ἐθνικὴ συνείδηση, διαδικασία ποὺ γίνεται τὶς τελευταῖες δεκαετίες μὲ τὸν «πόλεμο» στὸ Κοσσυφοπέδιο καὶ τὴν ἔνοπλη ἐξέγερση στὸ Τέτοβο τῆς πΓΔΜ. Γι’ αὐτὸν τὸ λόγο τὰ τελευταῖα χρόνια σφυρηλατεῖται καὶ τὸ ὅραμα τῆς Μεγάλης Ἀλβανίας, μὲ στόχο τὴν ἕνωση ὅλων τῶν Ἀλβανῶν σὲ ἕνα ἑνιαῖο ἀνεξάρτητο κράτος.
.             Ὅταν λοιπὸν οἱ Ὀθωμανοὶ ἄρχισαν νὰ τὰ «μαζεύουν» ἀπὸ τὰ ἐδάφη τῆς σημερινῆς Ἀλβανίας, ἐξεγέρθηκαν οἱ Ἕλληνες τῆς Χειμάρας καὶ ἀπαίτησαν τὴν ἕνωσή τους μὲ τὴν Ἑλλάδα. Μάλιστα, μικρὴ δύναμη Χειμαριωτῶν καὶ Κρητῶν ἐθελοντῶν, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν ταγματάρχη Σπύρο Σπυρομήλιο, στὶς 18 Νοεμβρίου 1912 ἀποβιβάστηκε στὴν περιοχὴ τῆς Χειμάρας καὶ ἐκδίωξε τὶς ὀθωμανικὲς δυνάμεις.
.             Τὸ ἴδιο διάστημα, καὶ συγκεκριμένα στὶς 28 Νοεμβρίου 1912, ἔγινε ἡ πρώτη σύνοδος τῆς ἐθνοσυνέλευσης τῶν Ἀλβανῶν μὲ 83 ἀντιπροσώπους στὸν Αὐλώνα, ἡ ὁποία ἀνακήρυξε τὴν Ἀλβανία σὲ ἀνεξάρτητο κράτος, ἐνῶ μὲ τὴ δεύτερη σύνοδο στὶς 4 Δεκεμβρίου 1912 ἡ ἐθνοσυνέλευση σχημάτισε προσωρινὴ κυβέρνηση ποὺ ἄσκησε τὰ καθήκοντά της μέχρι τὶς 22 Ἰανουαρίου 1914. Ἡ ἀνεξαρτησία τῆς Ἀλβανίας ἀναγνωρίστηκε ἀπὸ τὴ Διάσκεψη τοῦ Λονδίνου, στὶς 29 Ἰουλίου 1913.
.             Ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα ἡ περιοχὴ τῆς Χειμάρας παρέμεινε ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ καὶ κήρυξε τὴν αὐτονομία της τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1914, ἀντιδρώντας στὴν ἀπόφαση τῶν Μεγάλων Δυνάμεων νὰ τὴν ἐντάξουν στὸ νεοσύστατο ἀλβανικὸ κράτος.
Ἐν τῷ μεταξύ, στὶς 13 Φεβρουαρίου 1914, ἡ Πανηπειρωτικὴ Συνέλευση, βλέποντας τὴν ἀπροθυμία τῆς Ἀθήνας νὰ δεχτεῖ τὴν ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ ἀντιταχθεῖ στὰ σχέδια τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, ποὺ τὴν συμπεριέλαβαν στὰ ὅρια τοῦ νεοϊδρυθέντος ἀλβανικοῦ πριγκιπάτου, ἀποφάσισε νὰ ἐπιδιώξει τὴν αὐτονομία. Ἔτσι, γιὰ νὰ προστατευτεῖ ὁ ἑλληνικὸς πληθυσμὸς τῆς περιοχῆς ἀπὸ ὁμάδες Ἀλβανῶν ἐνόπλων, ὁ ἐξ Ἀργυροκάστρου καταγόμενος Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος, ποὺ εἶχε χρηματίσει ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν της Ἑλλάδας, στὶς 28 Φεβρουαρίου ἀνακήρυξε τὴν «Αὐτόνομη Δημοκρατία τῆς Βορείου Ἠπείρου».
.            Γιὰ τὴν ἱστορία, παραθέτουμε τὴν προκήρυξη – ἡ ὁποία ἐκτὸς ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Πανηπειρωτικῆς Συνέλευσης ὑπογραφόταν καὶ ἀπὸ τοὺς μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως, Κορυτσᾶς καὶ Βελλᾶς, καὶ Κονίτσης:

«Ἠπειρῶται,
ἡ ἐν Ἀργυροκάστρῳ συνελθοῦσα Συντακτικὴ Συνέλευσις τῶν ἀντιπροσώπων, οὓς ὁμοφώνως ἀνέδειξεν ἡ γνώμη τοῦ Λαοῦ, ἀνεκήρυξεν τὴν ἵδρυσιν τῆς Αὐτονόμου Πολιτείας τῆς Βορείου Ἠπείρου, ἀποτελεσθησομένην ἐκ τῶν Ἐπαρχιῶν τὰς ὁποίας ἐξαναγκάζεται ὅπως ἐγκαταλίπῃ ὁ Ἑλληνικὸς Στρατός… Ἡ Βόρειος Ἤπειρος κηρύσσει τὴν ἀνεξαρτησίαν της καὶ προσκαλεῖ τοὺς πολίτας της ὅπως ὑποβαλλόμενοι εἰς πᾶσαν θυσίαν προασπίσωσι τὴν ἀκεραιότητα τοῦ ἐδάφους καὶ τὰς ἐλευθερίας της, ἀπὸ πάσης προσβολῆς.
Ἡ Προσωρινὴ Κυβέρνησις, ὁ Πρόεδρος Γεώργιος Χρηστάκης-Ζωγράφος»

.               Ἡ ἐμπειρία τοῦ Γεωργίου Ζωγράφου σὲ θέματα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καὶ διεθνῶν σχέσεων ὁδήγησε στὴ διεθνῆ ἀναγνώριση τοῦ καθεστῶτος αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου. Στὸ αὐτόνομο κράτος, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ Ἀργυροκάστρο, συμπεριλαμβάνονταν ἡ Χειμάρα, τὸ Δέλβινο, ἡ Πρεμετή, οἱ Ἅγιοι Σαράντα καὶ ἡ Ἐρσέκα.
.            Λίγες μέρες μετὰ τὴν ἀνακήρυξη τῆς αὐτονομίας, στὶς 17 Μαρτίου 1914, μεταξὺ τοῦ πρίγκιπα Βίντ, ἐπικεφαλῆς τῆς ἀλβανικῆς κυβέρνησης, καὶ τοῦ Γεωργίου Χρηστάκη-Ζωγράφου, προέδρου τῆς «Αὐτόνομης Δημοκρατίας τῆς Βορείου Ἠπείρου», ὑπεγράφη τὸ Πρωτόκολλο τῆς Κέρκυρας, ποὺ ἵδρυε τὴν Αὐτόνομη Δημοκρατία τῆς Βορείου Ἠπείρου, ὡς μέρος τῆς ἐπικράτειας τοῦ νεοϊδρυθέντος ἀλβανικοῦ κράτους.
.            Μὲ τὴν ὑπογραφή του ἐπικράτησε εἰρήνη μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ Ἀλβανῶν καὶ ἀναγνωρίστηκαν τὰ δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἠπείρου.
.            Λίγους μῆνες μετὰ τὸ ξέσπασμα τοῦ Α´ Παγκόσμιου Πολέμου, τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1914, ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς μπαίνει γιὰ δεύτερη φορὰ στὴ Βόρειο Ἤπειρο, ἀκυρώνοντας στὴν οὐσία τὴν αὐτόνομη κυβέρνηση. Στὶς ἐκλογὲς τῆς Ἑλλάδας τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1916 συμμετέχουν καὶ οἱ Ἕλληνες τῆς Βορείου Ἠπείρου τῶν νομῶν Ἀργυροκάστρου καὶ Κορυτσᾶς, ἐκλέγοντας 18 βουλευτές, οἱ ὁποῖοι γίνονται δεκτοὶ στὸ ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο μὲ χειροκροτήματα ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους βουλευτές.
.            Τὸν Μάρτιο, μὲ Βασιλικὸ Διάταγμα ἀνακηρύχθηκε ἡ ἕνωση τῆς περιοχῆς μὲ τὴν Ἑλλάδα, κίνηση ποὺ προκάλεσε τὴν ἔντονη ἀντίδραση τῆς Ἰταλίας καὶ συνακόλουθα τὴν παρέμβαση τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, ποὺ ἀκύρωσαν στὴν πράξη τὸ διάταγμα τῆς ἕνωσης μὲ τὴν Ἑλλάδα.
.            Οἱ Ἰταλοί, ἐπωφελούμενοι ἀπὸ τὸν Ἐθνικὸ Διαχασμό, τὸν Αὔγουστο τοῦ 1916 καταλαμβάνουν τὴ Χειμάρα καὶ τὸ Τεπελένι, καὶ μὲ τὴν ἀποχώρηση τῶν ἑλληνικῶν στρατευμάτων ὁλόκληρη τὴ Βόρειο Ἤπειρο.
.            Στὶς 3 Ἰουνίου 1917 οἱ Ἰταλοὶ εἰσβολεῖς κηρύσσουν πανηγυρικὰ τὴν ἐνοποίηση καὶ τὴν ἀνεξαρτησία τῆς Ἀλβανίας ὑπὸ ἰταλικὴ κυριαρχία, ἐνῶ τὸ 1921 ἀποφασίστηκε ἡ ὁριστικὴ ἐπιδίκαση τῆς Βορείου Ἠπείρου στὴν Ἀλβανία, ἀκυρώνοντας ντὲ φάκτο τὸ Πρωτόκολλο τῆς Κέρκυρας.
.            Ἡ ὁριστικὴ ἐπιδίκαση τῆς Β. Ἠπείρου στὴν Ἀλβανία ἐπικυρώθηκε στὶς 27/11/1925 μὲ τὸ Δεύτερο Πρωτόκολλο τῆς Φλωρεντίας, τὸ ὁποῖο ὅμως δὲν ἀναγνωρίζει ἡ Ἑλλάδα.
.            Σύμφωνα μὲ τὸν πρέσβη ἐπὶ τιμῇ Ἀλέξανδρο Μαλλιά, «τὰ χερσαῖα σύνορα τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Ἀλβανία δὲν ἔχουν ὁριστικοποιηθεῖ καὶ ἀναγνωρισθεῖ de jure ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Πράγμα ποὺ θὰ ἐπέτρεπε στὴν Ἀθήνα –ἂν ὑποθέσουμε ὅτι τὸ ἐπιδιώκει καὶ τὸ ἐπιθυμεῖ– νὰ παραμείνει  στὴν πάγια θέση της περὶ τῆς μὴ ἀναγνώρισης τοῦ Πρωτοκόλλου τῆς Φλωρεντίας τοῦ 1925. Ἡ ρητή του ἀναγνώριση εἶναι διακαὴς πόθος τῆς Ἀλβανίας. Ἄρα, ἡ –ἔναντι οὐσιαστικῶν ἀνταλλαγμάτων– ἀναγνώρισή του ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, μᾶς παρέχει σημαντικὸ περιθώριο διαπραγμάτευσης».
.            Αὐτὰ εἶναι τὰ βασικὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα ποὺ ἀφοροῦν τὴ Βόρειο Ἤπειρο. Στὸ ἄρθρο μας τῆς Κυριακῆς θὰ ὁλοκληρώσουμε τὴ συνοπτική μας ἀναφορὰ σ’ αὐτὸν τὸν τόπο, δικαιολογώντας τὸν τίτλο τοῦ σημερινοῦ μας ἄρθρου.

ΠΗΓΗ: pontos-news.gr

 

 

, ,

Σχολιάστε

«ΕΚΕΙΝΟΙ ΤΣΑΜΙΚΟ, ΕΜΕΙΣ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΟ»!

Τὰ αὐτονόητα καὶ τὰ ἀδιανόητα

Κωνσταντῖνος Χολέβας

ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 10.11.2013

.              Κατὰ τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψή του στὴν Ἀλβανία, ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας εἶπε τὸ αὐτονόητο. Ὅτι δηλαδὴ ἡ ἐνταξιακὴ πορεία τῆς γείτονος χώρας πρὸς τὴν Εὐρ. Ἕνωση θὰ ἐξαρτηθεῖ σὲ μεγάλο βαθμὸ ἀπὸ τὸν σεβασμὸ τῶν δικαιωμάτων τῆς ἑλληνικῆς ἐθνικῆς κοινότητος. Οἱ Ἀλβανοὶ πάλι ἔθεσαν τὸ τσάμικο ζήτημα, τὸ ὁποῖο εἶναι γιὰ τὴν ἑλληνικὴ πλευρὰ ἀδιανόητο.
.              Στὰ Τίρανα ὁ Πρόεδρος Δημοκρατίας καὶ ὁ πρωθυπουργὸς τῆς γείτονος ζήτησαν ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία νὰ περάσει καὶ ἀπὸ τὴ Βουλὴ ἡ ἄρση τοῦ ἐμπολέμου. Τὸ ἐμπόλεμο ἀναφέρεται στὴ συμμετοχὴ ἀλβανικῶν τμημάτων στὸν ἰταλικὸ στρατὸ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1940. Τὸ «ΟΧΙ» δὲν τὸ εἴπαμε μόνο στοὺς Ἰταλούς, ἀλλὰ καὶ στοὺς Ἀλβανοὺς εἰσβολεῖς, συμμάχους τοῦ Μουσολίνι. Τὸν Αὔγουστο τοῦ 1987 ἡ κυβέρνηση τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου ἦρε τὸ ἐμπόλεμο, ἀλλὰ ἡ ἀπόφαση δὲν ἐνεκρίθη ἀπὸ τὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων οὔτε δημοσιεύθηκε στὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ Ἀλβανοὶ ζητοῦν νὰ ὁλοκληρωθεῖ καὶ τυπικὰ ἡ διαδικασία, γιὰ νὰ προωθήσουν πλέον μὲ κάθε ἔνδικο καὶ πολιτικὸ μέσο τὸ ζήτημα τῶν περιουσιῶν τῶν μουσουλμάνων Τσάμηδων τῆς Θεσπρωτίας. Ἡ δημοκρατικὴ Ἀλβανία ὑποστηρίζει τοὺς ἀπογόνους τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου, συνεργατῶν τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ ναζισμοῦ. Καὶ τὰ δύο μεγάλα κόμματα στὰ Τίρανα ἐνθαρρύνουν τοὺς Τσάμηδες νὰ διεκδικήσουν τὰ χωράφια τους, ποὺ δημεύθηκαν μὲ ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου Δοσιλόγων Ἰωαννίνων τὸ 1945!
.              Ἐπιπλέον, τὰ Τίρανα ἀπαιτοῦν τὴν ἐξ ἀρχῆς διαπραγμάτευση τῆς συμφωνίας γιὰ ΑΟΖ καὶ χωρικὰ ὕδατα. Ἡ προηγούμενη, ποὺ ὑπεγράφη ἐπὶ κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλῆ καὶ Μπερίσα πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, ἀνετράπη ἀπὸ τὸ Συνταγματικὸ Δικαστήριο κατόπιν πρωτοβουλίας τοῦ νῦν πρωθυπουργοῦ Ἔντι Ράμα. Τὸ μόνο θετικὸ στὶς ἑλληνοαλβανικὲς σχέσεις εἶναι ἡ ὑπόσχεση τοῦ Ράμα νὰ ἐπιτρέψει τὴ δημιουργία καὶ ἄλλων ἑλληνικῶν στρατιωτικῶν κοιμητηρίων, ὥστε νὰ ἀναπαυθοῦν ἐν εἰρήνῃ οἱ ψυχὲς τῶν στρατιωτῶν μας, ποὺ ἔγραψαν τὸ Ἔπος τῶν βορειοηπειρωτικῶν βουνῶν τὸ 1940-41. Ἴσως καὶ ἡ προοπτικὴ τοῦ ἀγωγοῦ ΤΑΡ νὰ μᾶς φέρει κάπως πιὸ κοντά.
.              Στὴν ἀλβανικὴ προκλητικότητα ἀπαιτεῖται ἄμεση ἀπάντηση. Ὅταν ἐκεῖνοι μιλοῦν γιὰ Τσάμηδες, ἐμεῖς νὰ προβάλλουμε τὸ Πρωτόκολλο τῆς Κέρκυρας τοῦ Μαΐου τοῦ 1914, τὸ ὁποῖο προβλέπει τὴν αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου ἐντὸς ἀλβανικῶν συνόρων καὶ ὑπεγράφη ἀπὸ τὴν Ἀλβανία καὶ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις. Ἐκεῖνοι χορεύουν τσάμικο, ἐμεῖς κερκυραϊκό!

,

Σχολιάστε

ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ (Κ. Χολέβας)

Ἀνθέλληνες ἐδῶ καὶ ἑκατὸ χρόνια 

Γράφει ὁ Κωνσταντῖνος Χολέβας

 ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 25.08.2013

.              Ὅσο κι ἂν προσπαθοῦν οἱ σειρῆνες τοῦ διεθνισμοῦ καὶ τῆς πολυπολιτισμικότητας νὰ μᾶς πείσουν ὅτι μὲ τὸν «Εὐρωπαῖο» πρωθυπουργὸ Ἔντι Ράμα θὰ βελτιωθοῦν οἱ ἑλληνοαλβανικὲς σχέσεις, ἡ πραγματικότητα εἶναι σκληρὴ καὶ δυσάρεστη. Τὰ γεγονότα ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων στὴν Πρεμετὴ εἶναι ἁπλῶς ἡ κορυφὴ τοῦ παγόβουνου. Θυμίζω τὴν ὑποστήριξη καὶ τῶν δύο μεγάλων ἀλβανικῶν κομμάτων πρὸς τὰ αἰτήματα τῶν Τσάμηδων, οἱ ὁποῖοι οὐσιαστικὰ διεκδικοῦν τὴ Θεσπρωτία. Θυμίζω τὴ δολοφονία πρὸ τριῶν ἐτῶν τοῦ Ἀριστοτέλη Γκούμα στὴ Χειμάρρα, ἁπλῶς καὶ μόνο ἐπειδὴ μιλοῦσε ἑλληνικά. Θυμίζω καὶ τὶς ὕπουλες δημοτικὲς καὶ δικαστικὲς ἀποφάσεις εἰς βάρος ἑλληνικῶν περιουσιῶν.
.              Πρόκειται γιὰ ἀκόμη μία σελίδα στὸν μακρὺ κατάλογο τοῦ ἀλβανικοῦ ἀνθελληνισμοῦ. Τὸ γειτονικὸ κράτος ἱδρύθηκε πρὸ ἀκριβῶς 100 ἐτῶν, μὲ τὴ λήξη τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων. Ἡ Ἑλλὰς εἶχε ἀπελευθερώσει καὶ τὴ Βόρειο Ἤπειρο, ἀλλὰ ἀναγκάστηκε νὰ ἀποσύρει τὸν στρατό της γιὰ νὰ κατασκευαστεῖ κράτος ἀλβανικό. Ἦταν ἐπιθυμία τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς τότε Αὐστρουγγαρίας, ποὺ ἤθελαν ἕνα δορυφορικὸ κρατίδιο τὸ ὁποῖο θὰ ἐλέγχει τὴν εἴσοδο τῆς Ἀδριατικῆς.
.              Ἡ ἰδεολογία τοῦ νέου κράτους βασίστηκε στὴν καταπίεση τῶν Βορειοηπειρωτῶν καὶ στὸν τουρκαλβανισμό, ὅπως ἐπιτυχῶς ἔγραψε ὁ ἀείμνηστος Ἀλέξης Κύρου στὸ βιβλίο του «Ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτική». Τὸ 1940 ἡ Ἀλβανία μὲ χαρὰ προσέφερε τὸ ἔδαφός της γιὰ νὰ μᾶς ἐπιτεθεῖ ὁ Μουσολίνι. Μετὰ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ κομμουνισμοῦ ὁ Χότζα καὶ ὁ Ἀλία καταπίεσαν μὲ φρικτὸ τρόπο κάθε ἑλληνικὴ καὶ ὀρθόδοξη φωνή. Σήμερα ὁ ἀνθελληνισμὸς συνεχίζεται μὲ ἄλλα μέσα.
.              Ἂς μὴ μένουμε στὰ λόγια. Ἂς μὴ συρρικνωθεῖ δραματικὰ ὁ βορειοηπειρωτικὸς Ἑλληνισμός, ὅπως συνέβη μὲ τοὺς Κωνσταντινουπολίτες. Ἀπαιτοῦνται πρακτικὰ μέτρα:

 1) Νὰ δηλώσουμε παντοιοτρόπως ὅτι ἡ πορεία τῆς Ἀλβανίας πρὸς τὴν Ε.Ε. θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν σεβασμὸ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ ὀρθοδόξου πληθυσμοῦ.

 2) Νὰ συστήσουμε διακομματικὸ παρατηρητήριο στὴ Βουλή, γιὰ νὰ παρακολουθεῖ λεπτομερῶς τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα στὴν Ἀλβανία.

 3) Νὰ ἐνισχύει ἡ Ἑλλὰς ὅλα τὰ ἰδιωτικὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα καὶ φροντιστήρια στὴν Ἀλβανία.

 4) Νὰ τονίσουμε ὅτι ἡ ἀνακίνηση ζητήματος Τσαμουριᾶς θὰ μᾶς ὁδηγήσει σὲ ἀπαίτηση γιὰ ἐφαρμογὴ μερικῆς αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου (Πρωτόκολλο τῆς Κέρκυρας, 1914).

 5) Νὰ ἀγκαλιάσουν οἱ ἑλληνικὲς διπλωματικὲς Ἀρχὲς τοὺς βλαχόφωνους Ἕλληνες τῆς Β. Ἠπείρου.

 .              Ἐπιτέλους, ἀπαιτοῦνται πυγμὴ καὶ ἀποφασιστικότητα.

,

Σχολιάστε

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΩΣ ΟΛΕΘΡΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ

Ἀπαράδεκτη ἀπόφαση

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.        Ἀντιγράφουμε ἀπὸ τὸ ὑπ’ ἀριθ. Πρωτ. 97/3 Δεκεμβρίου 2012 Δελτίο Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης: «Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. Ἀνδρέας ἔκανε τὶς ἀκόλουθες δηλώσεις: Διερωτήθηκα ἀρκετὲς φορὲς μήπως αὐτοὶ ποὺ ἑκάστοτε μᾶς κυβερνοῦν ἔχουν παραφρονήσει. Γιατὶ μόνον ἔτσι μπορεῖ νὰ ἐξηγηθῇ ἡ ἀπόφαση τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία γιὰ νὰ πάρῃ σύνταξη ἕνας Βορειοηπειρώτης πρέπει νὰ διαμένῃ μονίμως στὴν Ἑλλάδα τοὐλάχιστον ἀπὸ εἰκοσαετίας!
.        Ἡ ἀπόφαση αὐτὴ εἶναι ὄχι μόνο ἐξωφρενική, ἀλλὰ αὐτόχρημα ἀντεθνική. Διότι ὑποχρεώνονται οἱ γέροντες Βορειοηπειρῶτες, ποὺ ἐπέμεναν καὶ ἐπιμένουν νὰ ζοῦν στὴν ἰδιαίτερη πατρίδα τους – ἀκόμη κι ὅταν ἐβίωναν τοὺς ἀπάνθρωπους διωγμοὺς τοῦ καθεστῶτος τοῦ ἀλήστου μνήμης κομμουνιστῆ δικτάτορα Ἐνβὲρ Χότζα – νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ σπίτια τους καὶ τοὺς τάφους τῶν πατέρων τους καὶ νὰ ἔλθουν νὰ κατοικήσουν μόνιμα στὴν Ἑλλάδα. Καὶ αὐτὸ πότε; Ὅταν πλήθη Ἀλβανῶν κατακλύζουν τὰ χωριὰ τῆς Ἑλληνικῆς Βορειοηπειρωτικῆς Κοινότητος, καιροφυλακτώντας πότε θὰ ἀποκτήσουν τὰ σπίτια καὶ τὰ κτήματα τῶν Βορειοηπειρωτῶν, ὅταν θὰ φύγουν ἀπὸ τὰ πάτρια ἐδάφη μὲ τὴν προοπτικὴ καὶ τὶς εὐλογίες τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος!
.        Τὴν ἀπαράδεκτη αὐτὴ ἀπόφαση τῆς Ἑλλάδος μόνο ἡ λέξη ντροπὴ μπορεῖ νὰ τὴν χαρακτηρίσῃ… Κύριοι, προσέξτε! Μὲ τὴν πλαδαρότητα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ἀπὸ τὶς κατὰ καιροὺς κυβερνήσεις, ἡ Ἑλλάδα ἔχασε τὴν μισὴ Κύπρο καὶ κινδυνεύει νὰ χάσῃ καὶ τὴν ἑλληνικότατη Θράκη. Τώρα, μὲ τὴν τακτικὴ γιὰ τὶς συντάξεις, κινδυνεύει νὰ χαθῇ ἡ Βόρειος Ἤπειρος καὶ νὰ δικαιωθῇ, δυστυχῶς, ὁ Σαλὶ Μπερίσα, ὁ ὁποῖος τὴν θεωρεῖ, μαζὶ καὶ μὲ ἄλλες περιοχὲς μέχρι καὶ τὴν Πρέβεζα, ὡς τμῆμα τῆς… ‘‘Μεγάλης Ἀλβανίας’’».
.        Συμμεριζόμαστε τὸν πόνο καὶ τὴν ἀγωνία τοῦ Σεβασμιωτάτου καὶ ἑνώνουμε μαζί του τὴ φωνή μας καὶ διαμαρτυρόμαστε ἐντονότατα πρὸς κάθε ἁρμόδιο ἀπαιτώντας νὰ ἀνακληθεῖ ἐπειγόντως ἡ ἀπαράδεκτη ἀπὸ κάθε ἄποψη αὐτὴ ἀπόφαση. Ἢ πιστεύουμε ὅτι καὶ οἱ Βορειοηπειρῶτες εἶναι Ἕλληνες καὶ πρέπει νὰ ἐνδιαφερόμαστε εἰλικρινὰ γι’ αὐτοὺς ἢ ἀδιαφοροῦμε καὶ τοὺς ἀφήνουμε στὸ ἔλεος τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδας μας! Θὰ μᾶς βαραίνει ὅμως τότε τὸ κρίμα καὶ τὸ αἷμα ὅλων τῶν γενναίων προγόνων μας ποὺ ἔπεσαν γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Βορείου Ἠπείρου μας.

ΠΗΓΗ: osotir.org

Σχολιάστε

ΜΗΤΡ. ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ: «ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΔΩ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ»

Μητροπολίτης ργυροκάστρου Δημήτριος:
Ο
ἱ λληνες πρχαν καὶ πάρχουν σ τοτο τν τόπο
δ κα πολλος αἰῶνες πρίν! 

Οἱ Ἕλληνες ἦρθαν ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος γιὰ νὰ ἀγωνιστοῦν γιὰ τὴν ἐλευθερία ὅλων τῶν Ἑλλήνων…
– Οἱ Ἕλληνες ὑπῆρχαν καὶ ὑπάρχουν σὲ τοῦτο τὸν τόπο ἐδῶ καὶ πολλοὺς αἰῶνες πρίν!
– Οἱ νέοι νὰ μάθουν τὴν ἱστορία τῶν ἡρώων τους!

 .        Ἄφωνους μᾶς ἄφησε ὁ πύρινος λόγος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀργυροκάστρου Δημητρίου ποὺ θὰ διαβάσετε στὴ συνέχεια. Ὁ Μητροπολίτης Ἀργυροκάστρου Δημήτριος μετὰ τὴν τελετὴ μνήμης γιὰ τὴν ἡμέρα τῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου στὴν ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Πάντων στὴν Χειμάρρα μεταξὺ ἄλλων τόνισε πὼς οἱ νέοι πρέπει νὰ μάθουν τὴν ἱστορία τῶν ἡρώων τους, νὰ μὴν ξεχάσουμε τὸ παρελθόν μας, νὰ μὴν ξεχάσουμε ὅτι μὲ τοὺς ἥρωες αὐτοὺς μᾶς συνδέουν οἱ κοινές μας ρίζες ποὺ εἶναι ἡ πατρίδα καὶ ἡ θρησκεία.

Ἀκολουθεῖ ἡ ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Ἀργυροκάστρου κ. Δημητρίου:

«Ἡ δοξολογία αὐτὴ ψέλνεται γιὰ τὴν ἡμέρα τῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου θὰ συνδυαστεῖ ὅμως καὶ μὲ τὴν ἑορτὴ τῶν 100 ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Χειμάρρας εἰς μνήμην τοῦ πρωτεργάτου τῆς ἀπελευθερώσεως Σπύρου Σπυρομήλιου. Ὑπὲρ πάντων τῶν πεσόντων τοῦ 1912 καὶ 1941, ὑπὲρ πίστεως πατρίδος ἀγωνισαμένων καὶ πεσόντων. Ἡ μνήμη ὅλων αὐτῶν τῶν μαρτύρων καὶ ἡρώων θὰ πρέπει νὰ εἶναι διαρκῶς ἐνώπιόν μας καὶ νὰ θυμίζουμε τὰ γεγονότα αὐτὰ καὶ στοὺς νεωτέρους, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς δὲν τὰ διδάσκονται στὰ σχολεῖα, ἀλλὰ δὲν τὰ διδάσκονται ἀκόμη καὶ στὰ σπίτια τους, δὲν τὰ διδάσκονται ἀπὸ τὰ δημόσια μέσα κυκλοφορίας τῶν εἰδήσεων, δὲν τὰ διδάσκονται ἀπὸ τὴν γειτονιὰ εἴτε ἀπὸ τὰ χωριά τους εἴτε ἀπὸ τὶς πόλεις τους, διότι χουν νατραπε τ πάντα τ τελευταῖα χρόνια καὶ ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες προσπαθοῦμε κάθε μέρα νὰ ξεχάσουμε τὸ παρελθόν μας, νὰ ξεχάσουμε ὅ,τι μᾶς συνδέει μὲ τὶς ρίζες μας ποὺ εἶναι ἡ πατρίδα καὶ ἡ θρησκεία. Ὅ,τι εἶναι Ἡ ὀρθοδοξία γιὰ ὅλον τὸν κόσμο καὶ γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες εἶναι ἕνας συνδετικὸς κρίκος μὲ τὸ Βυζάντιο, μὲ τὴν Κωνσταντινούπολη, μὲ τὴν πόλη τῶν ὀνείρων μας, μὲ τοὺς Αὐτοκράτορες καὶ τοὺς Πατριάρχες καὶ αὐτὸς ὁ τόπος, ἡ Χειμάρρα εἶχε ἄρρηκτους δεσμοὺς μὲ τὴν Κωνσταντινούπολη, ἦταν τὸ μάτι τῆς πόλεως ἐδῶ τοῦ Βυζαντίου, αὐτὰ ἀπέμειναν νὰ ὑπενθυμίζουν πρῶτα στοὺς ἑαυτούς μας καὶ μετὰ στοὺς γύρω μας καὶ ἰδιαιτέρως οἱ δάσκαλοι καὶ οἱ γονεῖς στὰ παιδιὰ καὶ νὰ περνάει ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιὰ τὸ μήνυμα ὅτι δὲν ἤρθαμε ἐμεῖς ἀπὸ κάποιο σημεῖο πεταμένοι σὲ τοῦτο τὸν τόπο, ἀλλὰ εἴμαστε ἐδῶ πρὸ αἰώνων πολλῶν, εἴμαστε ἐδῶ καὶ ὅταν ἀκόμη ἦταν οἱ Ρωμαῖοι, οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἦταν ἐδῶ, καὶ ὅταν οἱ “Βυζαντινοὶ” καὶ ὅταν ἀκόμη ἦρθαν οἱ Τοῦρκοι καὶ σκλάβωσαν τὸν τόπο καὶ ὅταν ἔγινε ἡ μεγάλη ἀλλαγὴ μὲ τοὺς βαλκανικοὺς πολέμους. Εἴμαστε ἐδῶ ὄχι ἐμεῖς τώρα ποὺ μιλᾶμε ἀλλὰ οἱ προπάτορές μας, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι θυσιάστηκαν, ὅπως ἀκούσατε, τὰ 286 ὀνόματα ποὺ διάβασα, ποὺ πέσανε ἐδῶ μέσα στὴ Χειμάρρα καὶ σὲ ἄλλες περιοχές, εἶναι οἱ Ἕλληνες ποὺ ἦρθαν ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος, γιατί ἄραγε, εἶχαν καμία συγγένεια μὲ τὴν Χειμάρρα, ὄχι. Εἶχαν συγγένεια αἵματος, ἦταν ΕΛΛΗΝΕΣ, ἦρθαν νὰ ἀγωνιστοῦν γιὰ τὴν ἐλευθερία ὅλων τῶν Ἑλλήνων! ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε ὑποδουλώσει ὅλη τὴν οἰκουμένη καὶ τὴν Ἀλβανία ἀκόμη καὶ ἦρθαν νὰ πολεμήσουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν Κρήτη τὴν Κύπρο, ἀπὸ τὰ νησιὰ τὰ Δωδεκάνησα, τὴν Στερεά, τὴν Ρούμελη καὶ τὴν Μακεδονία, γιὰ νὰ φέρουν τὴν Ἐλευθερία, τὴν ὁποία ἐμεῖς σήμερα τὴν σπαταλᾶμε χωρὶς νὰ ξέρουμε αὐτὸ τὸ μεγάλο δῶρο ποὺ μᾶς χάρισε ὁ Θεός. Ἂς χαράξουμε λοιπὸν μία νέα πορεία»!

 ΠHΓΗ: tromaktikoblogspot.com

, ,

Σχολιάστε

ΜΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΑΔΟΧΗ [ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ] Η ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΤΕΧΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΔΑΦΗ !

πίσημο! Ἡ λβανία κατέχει λληνικά ἐδάφη!
 Ἕνα σπάνιο ἱστορικὸ ντοκουμέντο:
Τὸ 1931 ὁ Βασιλιὰς τῆς Ἀλβανίας Ζώγου παραδέχεται
ὅτι στὸ βασίλειό του ἔχει καὶ ἑλληνικὰ ἐδάφη.

.         Συνέντευξη τοῦ Βασιλιᾶ τῆς Ἀλβανίας Ἀχμὲτ Ζώγου στὴν ἡμερήσια ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα “Ἑλληνικὴ” τῆς 15 Μαρτίου 1931, μὲ τίτλο “Μὲ τὸν Βασιλέα Ζώγου. Διὰ τὴν πολιτικὴν τῆς Ἀλβανίας καὶ τὰς σχέσεις μὲ τὴν Ἑλλάδα”, καὶ ὑπότιτλο “Μία σπουδαιοτάτη συνέντευξις”, φιλοξένησε σήμερα ἡ ἡμερήσια ἀλβανικὴ ἐφημερίδα «Shekulli» (αἰώνας), στὴν ὁποία ὁ Ἀλβανὸς βασιλιὰς ἀναφέρει: «Πρέπει νὰ γνωρίζετε οἱ Ἕλληνες, ὅτι ἐγὼ ἐμφοροῦμαι ἀπὸ τὰ πλέον φιλικότερα αἰσθήματα διὰ τὴν Ἑλλάδα. Μὴ λησμονῆτε δέ, ὅτι ποτὲ δὲν ξεχνῶ ὅτι τὸ βασίλειον τῆς Ἀλβανίας εἶναι ἡ ἐγγονή, ἂς ποῦμε ἔτσι, τῆς Ἑλλάδος. Μᾶς συνδέουν τόσοι δεσμοὶ ἱστορικοί. Ἀλλά… Ἀλλά, βεβαίως, εἶναι ἀναγκαία προϋπόθεσις διὰ τὴν διατήρησιν τῆς φιλίας αὐτῆς, ὁ ἀμοιβαῖος σεβασμὸς ὡς πρὸς τὴν ἐδαφικὴν ἀκεραιότητα τῶν δύο χωρῶν μας, τῆς Ἀλβανίας καὶ τῆς Ἑλλάδος.
» Ὁμολογῶ, ὅτι πράγματι εἰς τὸ βασίλειον τῶν Ἀλβανῶν ὑπάρχουν καὶ μέρη ἑλληνικά. Ὅπως ἡ Κορυτσά, ἡ Χειμάρρα, ἡ Δρόβιανη, τὸ Ἀργυροκάστρον ἐν μέρει καὶ μερικὰ ἄλλα ἀκόμη… Ἀλλὰ αἱ διεθνεῖς συνθῆκαι καθόρισαν τὰ σύνορά μας, ὥστε… ὅταν θὰ γυρίσω μὲ τὸ καλό, ἐὰν ἔχωμεν ὑγείαν βέβαια, θὰ προσπαθήσω νὰ ἐγκαινιασθῆ μὲ τὴν φίλην πατρίδα σας μία νέα περίοδος σχέσεων καλῆς γειτονίας ἐπ’ ἀγαθῷ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν».

.          Ἡ ἀλβανικὴ ἐφημερίδα ἀφήνει νὰ ἐννοηθεῖ ὅτι ἡ συνέντευξη τοῦ βασιλιᾶ δόθηκε σὲ μία στιγμὴ ἀδυναμίας, ὅταν ταξίδευε γιὰ λόγους ὑγείας πρὸς τὴν Βιέννη μαζὶ μὲ ἕνα φίλο του Ἕλληνα δημοσιογράφο. Στὴν συνέχεια ἰντριγκάρει ἀκόμα πιὸ πολὺ τὴν ὑπόθεση λέγοντας ὅτι ὁ βασιλιὰς ἀπολάμβανε παροχὲς τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης, προσθέτοντας ἀκόμη, ὅτι ὅταν ἐκδιώχτηκε ἀπὸ τὴν Ἀλβανία, ἐμπιστεύτηκε τὰ προσωπικά του ἀντικείμενα στὴν Ἑλληνικὴ Πρεσβεία.

 ΠΗΓΗ: olympia.gr

, ,

Σχολιάστε

Ο ΑΓ. ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΣΤΗΝ Β. ΗΠΕΙΡΟ

Ὁ Ἅγ. Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς καὶ ἡ καταπίεση στὴν Β. Ἤπειρο

τοῦ Κων. Χολέβα

.               Στὶς 24 Αὐγούστου ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν μνήμη τοῦ ἐθνοϊερομάρτυρος ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τὸν ὁποῖο ὁρισμένα σχολικὰ βιβλία ἀρνοῦνται νὰ παρουσιάσουν ὡς ἱερομόναχο καὶ τὸν ἐμφανίζουν σὰν ἕναν διαφωτιστὴ δυτικοῦ τύπου.
.               Ὁ Πατροκοσμᾶς μαρτύρησε στὸ Κολικόντασι τῆς Βορείου Ἠπείρου στὶς 24/8/1779, ἀφοῦ περπάτησε χιλιάδες χιλιόμετρα γιὰ νὰ ἐμποδίσει τὸν ἐξισλαμισμὸ τῶν ὑποδούλων.
.               Ἔχουμε χρέος πρὸς τὴν ἱερὴ μνήμη του νὰ ἀκολουθοῦμε τὰ διδάγματά του ὡς πρὸς τὸ ἑλληνορθόδοξο περιεχόμενο τῆς παιδείας. Ἔχουμε ἐπίσης χρέος νὰ κρατήσουμε ζωντανὸ καὶ ἐλεύθερο τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ γενικότερα τῆς Ἀλβανίας.
.               Μὲ τὸν τίτλο «ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ» εἶχε διοργανώσει δύο ἀξιομνημόνευτα ἐπιστημονικὰ συνέδρια τέτοιες ἡμέρες τὸ 1987 καὶ τὸ 1989 ὁ ἀοίδιμος ἱεράρχης Δρυινουπόλεως, Πωγωνιαν[Ης καὶ Κονίτσης κυρὸς Σεβαστιανός. Τιμώντας τὴ μνήμη τοῦ ἁγίου ἀλλὰ καὶ τοῦ μητροπολίτου, καταγράφω τοὺς ἀκόλουθους προβληματισμούς:
.               Παρὰ τὴν ἐναλλαγὴ τῶν δεξιῶν καὶ τῶν σοσιαλιστικῶν κυβερνήσεων στὰ Τίρανα, ὑπάρχει μία καχυποψία τῆς κεντρικῆς ἐξουσίας πρὸς τοὺς Βορειοηπειρῶτες καὶ πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Ἀλβανία θέλει νὰ ἐνταχθεῖ στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ ζητεῖ νὰ ἀνοίξουν οἱ κρουνοὶ τῶν εὐρώ, ὅμως ἀρνεῖται νὰ φερθεῖ ὡς εὐρωπαϊκὴ χώρα ἀπέναντι στοὺς πολίτες της ποὺ δηλώνουν Ἕλληνες. Θυμίζω τὰ κυριότερα προβλήματα:

 1) Διατηροῦνται ἀκόμη οἱ μειονοτικὲς ζῶνες, τὶς ὁποῖες εἶχε αὐθαίρετα καθορίσει τὸ κομμουνιστικὸ καθεστώς. Μόνον 25.000 Βορειοηπειρῶτες ἀναγνωρίζονται τὸ 2012 ὡς Ἕλληνες, ἐνῶ μεγάλα τμήματα τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὸν Αὐλώνα, στὴ Χειμάρρα, στὴν Κορυτσά, στὴν πόλη τοῦ Ἀργυροκάστρου καὶ ἀλλοῦ δὲν ἀναγνωρίζονται ἀπὸ τὶς Ἀρχές. Πρέπει ἡ Ἀλβανία νὰ πιεστεῖ νὰ ἀναγνωρίσει τὸν Ἑλληνισμὸ σὲ ὅλη τὴ γεωγραφικὴ καὶ πληθυσμιακή του ἔκταση.

2) Συνέπεια τοῦ προηγουμένου εἶναι καὶ ἡ ἀπαγόρευση ἵδρυσης ἑλληνικῶν σχολείων σὲ ὅλα τὰ μέρη ὅπου ζοῦν Ἕλληνες. Μόνο στὴν αὐθαίρετη μειονοτικὴ ζώνη λειτουργοῦν δημοτικὰ σχολεῖα γιὰ τὰ Ἑλληνόπουλα. Καὶ ἐκεῖ, ὅμως, βλέπουμε βιβλία ποὺ τυπώνονται στὰ Τίρανα νὰ καλλιεργοῦν ἀνθελληνικὸ κλίμα.

3) Τὰ ἀλβανικὰ δικαστήρια ἀναγνωρίζουν ψευδεῖς τίτλους ἰδιοκτησίας σὲ ἀπογόνους πασάδων καὶ μεγαλοτσιφλικάδων, στερώντας τὴ γῆ ἀπὸ τοὺς Βορειοηπειρῶτες. Σὲ ἄλλα παραλιακὰ σημεῖα γκρεμίζονται, χωρὶς νόμιμη δικαιολογία, ἀκίνητα Ἑλλήνων. Πρόκειται γιὰ συστηματικὴ ὑφαρπαγὴ τῆς ἰδιοκτησίας τῶν Βορειοηπειρωτῶν.

4) Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χρησιμοποιεῖται σὲ πινακίδες τῶν περιοχῶν ὅπου ζεῖ ὁ Ἑλληνισμός. Οἱ αἱρετοὶ ἐκπρόσωποι τῶν Ἑλλήνων διώκονται «δὶ’ ἀσήμαντον ἀφορμήν». Παράδειγμα ὁ Βασίλης Μπολάνος, πρόεδρος τῆς Ὁμόνοιας καὶ δήμαρχος Χειμάρρας.

5) Τὸ κακὸ κλίμα ἐπιτείνει ἡ ἐμμονὴ τῶν μεγάλων ἀλβανικῶν κομμάτων στὸ ζήτημα τῶν Τσάμηδων. Ἀπειλοῦν νά… δικάσουν τὴν Ἑλλάδα ἐνώπιον εὐρωπαϊκῶν δικαστηρίων, διότι ἡ χώρα μας δὲν δέχεται νὰ κάνει εἰσαγωγὴ μειονότητας καὶ νὰ φέρει πίσω τὰ παιδιὰ τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου μουσουλμάνων Τσάμηδων ποὺ συνεργάστηκαν μὲ τοὺς κατακτητὲς τὸ 1941-44.

6) Τέλος, εἶναι ὕπουλη ἡ ἀλβανικὴ πολιτικὴ πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας. Ἐνῶ σταμάτησαν οἱ χοντροκομμένες παρεμβάσεις εἰς βάρος τοῦ θαυμαστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀναστασίου, ἔχουμε συνεχῆ φαινόμενα καταστροφῶν εἰς βάρος ναῶν, μονῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν ἱδρυμάτων.

 .               Ἡ Ἀθήνα πρέπει νὰ παρακινήσει τοὺς Βορειοηπειρῶτες νὰ μὴ διχάζονται μὲ κομματικὰ κριτήρια. Εἶναι ἐπίσης εὐθύνη μας νὰ ἀγκαλιάσουμε τὸν βλαχόφωνο Ἑλληνισμὸ τοῦ Αὐλώνα καὶ τῆς Κορυτσᾶς, ποὺ παραμένει πιστὸς στὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν ἑλληνικὴ καταγωγή του, ἂν καὶ μιλᾶ ἄλλο γλωσσικὸ ἰδίωμα. Οἱ Βλάχοι εἶναι γηγενεῖς Ἕλληνες τῆς Πίνδου, ὅπως ἔχουν ἀποδείξει ὁ ἀείμνηστος Κωνσταντῖνος Κούμας καὶ ὁ σύγχρονος βαλκανιολόγος Ἀχιλλεὺς Λαζάρου. Στὴ διάρκεια τῆς Ρωμαιοκρατίας αὐτοὶ οἱ ὀρεσίβιοι Ἕλληνες ἀνάμειξαν τὴν ἑλληνικὴ μὲ λατινικὲς λέξεις. Οἱ Βλάχοι τῆς Βορείου Ἠπείρου ἔδωσαν στὸν Ἑλληνισμὸ μεγάλους εὐεργέτες καὶ ἀνέδειξαν μία ἀπὸ τὶς πνευματικὲς πρωτεύουσες τοῦ ὑπόδουλου Ἑλληνισμοῦ, τὴ Μοσχοπόλη (σημερινὸ Βοσκοπόγιε).

ΠΗΓΗ: dimokratianews.gr

, ,

Σχολιάστε

Ο ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ “ΤΥΧΗ ΤΟΥ”

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ»»: “περίληψη” ὅλων τῶν ἐθνικῶν θεμάτων: « δημοσιονομικ κρίση μς χει πορροφήσει κυριολεκτικ κα θέματα μείζονος θνικς σημασίας ποχώρησαν δραματικά».

Βορειοηπειρωτικς λληνισμς γκαταλείφθηκε στν τύχη του!

Γράφει ὁ ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ

.               Μὲ ἀπόφαση τοῦ Ἀνωτάτου Συνταγματικοῦ Δικαστηρίου τῆς Ἀλβανίας καταργεῖται ἡ ἀναγραφὴ τῆς ἐθνικότητας ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴ Ἑλληνικὴ Μειονότητα σὲ ὁποιοδήποτε ἐπίσημο κρατικὸ ἔγγραφο. Ἕνα προμελετημένο ἔγκλημα τῆς ἀλβανικῆς ἰθύνουσας τάξης, τὸ ὁποῖο στρέφεται ἄμεσα ἐναντίον τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Ἡ βάναυση καὶ ὠμὴ καταπάτηση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἠπείρου ἀπὸ τὴν κατ’ ἐπίφαση «Δημοκρατία» τῆς Ἀλβανίας, ἀποδεικνύει τὸ φυλετικὸ μίσος τῶν Ἀλβανῶν ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἔτυχε νὰ διαβιοῦν στὴ χώρα τους. Μοίρα κακή, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἔτυχε νὰ ἐνταχτοῦν στὸ ἀλβανικὸ κράτος καὶ νὰ μὴν ἀνήκουν στὴν ἀλβανικὴ φυλή, στὸ ἀλβανικὸ ἔθνος.
.               Οἱ Βορειoπηπειρῶτες ἀπὸ τὴν ὑπαγωγή τους στὸ ἀλβανικὸ κράτος ζοῦν στὴν ἀνασφάλεια καὶ στὴν ἀβεβαιότητα. Οἱ ἐκφοβισμοί, ἡ ψυχολογικὴ βία, οἱ ἄδικες καταδίκες, οἱ φυλακίσεις καὶ οἱ ἐξορίες, δὲν σταμάτησαν. Μάλιστα, κατὰ τὴν περίοδο τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα καὶ τῶν διαδόχων του (1945-1989), οἱ κατατρεγμοὶ κορυφώθηκαν, οἱ θάνατοι πολλαπλασιάστηκαν, οἱ φυλακίσεις καὶ οἱ ἐξορίες εἶχαν καταντήσει συνήθεια. Ὁ ἑξαλβανισμὸς κατὰ τὴν περίοδο αὐτὴ ἔφτασε σὲ δυσθεώρητα ὕψη. Ἡ κατάργηση τῆς θρησκείας καὶ τῆς γλώσσας ἐπέφερε καίριο καὶ θανατηφόρο πλῆγμα στὴ μειονότητα.
.               Οἱ Ἕλληνες, παρόλους τους διωγμοὺς καὶ τὶς ταπεινώσεις, κράτησαν τὶς φυλετικές τους καταβολὲς καὶ μπόρεσαν, μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ καθεστῶτος, νὰ ἀνακάμψουν, νὰ συμμαζέψουν τὰ συντρίμμια μίας ἀκαταλόγιστης βαναυσότητας, νὰ ξαναβροῦν τὶς ρίζες τους, νὰ ὀρθοποδήσουν, νὰ ἀφιερωθοῦν σὲ ἔργα εἰρηνικὰ καὶ νὰ προκόψουν.
.               Φαίνεται ὅτι οἱ ἀλβανοὶ «δημοκράτες» δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ ἔχουν τὸ «ἀγκάθι στὰ μάτια τους», δὲν θέλουν δηλαδὴ νὰ βλέπουν νὰ εὐημερεῖ τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο καὶ ἄρχισαν τὴν «παλιὰ τέχνη», τῶν φυλετικῶν διακρίσεων καὶ τὴν καταραμένη «πάλη τῶν τάξεων», μόνο γιὰ τὴν ἑλληνικὴ μειονότητα, μὲ σαφεῖς στόχους καὶ εὐδιάκριτους προσανατολισμούς: νὰ ἀπαλλαγοῦν μὲ κάθε τρόπο ἀπὸ αὐτὸ τὸ «ἀγκάθι» καὶ νὰ ἀποδείξουν στὴ διεθνῆ κοινὴ γνώμη τὴ φυλετική τους ὁμοιογένεια καὶ ὁμοιομορφία.
.               Εἶναι ἀπορίας ἄξιο αὐτὸ ποὺ συμβαίνει τὶς μέρες μας στὴ γειτονικὴ καὶ συγγενική μας χώρα. Αὐτὸ ποὺ δὲν τόλμησε νὰ κάνει τὸ προηγούμενο δικτατορικὸ καθεστὼς τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα, τὸ ἀπετόλμησε τὸ «σύγχρονο» καὶ «δημοκρατικὸ» ἀλβανικὸ κράτος, τὸ ὁποῖο, μάλιστα, διακαῶς ἐπιθυμεῖ καὶ ἀγωνίζεται νὰ ἐνταχτεῖ στὴν εὐρωπαϊκὴ οἰκογένεια.
.               Οἱ διαθέσεις τῆς ἀλβανικῆς ἡγεσίας καὶ τῶν ἀλβανικῶν ἐθνικιστικῶν κύκλων ἐκδηλώθηκαν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς πρόσφατης ἀπογραφῆς – παρωδίας στὴν Ἀλβανία. Εἶναι γνωστὰ ὅσα προηγήθηκαν καὶ ὅσα ἀπαράδεκτα συνέβησαν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἀπογραφῆς.
.               Ἡ θλιβερὴ κατάληξη εἶναι ἡ ἀπόφαση τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαστηρίου νὰ βάλει ταφόπλακα στὴν παρουσία τῆς ἑλληνικῆς μειονότητας, βάζοντας «στὰ παλιότερα τῶν ὑποδημάτων τοῦ» διεθνεῖς νόμους καὶ ἀποφάσεις.
.               Ὅλα ὅσα συμβαίνουν στὸν Βορειοηπειρωτικὸ χῶρο μᾶς προϊδεάζουν γιὰ χειρότερα ἐπερχόμενα δεινά. Ὅπως φαίνεται δὲν πρόκειται νὰ ἡσυχάσει ὁ βορειοηπειρωτικὸς κόσμος, νὰ ἠρεμήσει καὶ νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ εἰρηνικὰ ἔργα, τόσο ἀναγκαία καὶ ἀπαραίτητα. Ἡ μειονότητα βρίσκεται σὲ συνεχῆ ἀναταραχή, ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἀλβανοὶ τοὺς θεωροῦν (κακῶς βέβαια) «ἐχθροὺς» καὶ ὡς τέτοιους τοὺς ἀντιμετωπίζουν.
.               Μὲ ὅλα αὐτὰ ποῦ συμβαίνουν ἡ «Ὁμόνοια», τὸ κατ’ ἐξοχὴν ὄργανο τῶν συμφερόντων τῆς μειονότητας, τί κάνει; Ἡ ἡγεσία της μὲ τί ἀσχολεῖται; Τὰ δύο μειονοτικὰ κόμματα (δυστυχῶς ὑπάρχουν δύο) ἀλληλοϋποβλέπονται καὶ ἀλληλοκατηγοροῦνται. Καὶ τὰ δύο ὀμνύουν στὸ ὄνομα τῆς «Ὁμόνοιας» καὶ κατατρύχονται μὲ θέματα ἥσσονος σημασίας, χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ ἀρθοῦν στὸ ὕψος τῶν κρίσιμων περιστάσεων ποὺ περνάει ὁ τόπος. Θὰ περιμέναμε ἐκ μέρους τῆς Βορειοηπειρωτικῆς ἡγεσίας νὰ προσφεύγει μὲ ὑπομνήματα καὶ διαμαρτυρίες πρὸς τὴν ἑλληνικὴ καὶ τὴν ἀλβανικὴ κυβέρνηση καὶ πρὸς τὰ εὐρωπαϊκὰ καὶ διεθνῆ φόρα, καταγγέλλοντας τὴν ἀλβανικὴ πολιτικὴ ἀπέναντι στὴν μειονότητα καὶ καθιστώντας τὴν ἀλβανικὴ ἡγεσία ὑπεύθυνη γιὰ ὅσα ἀνήκουστα καὶ ἐγκληματικὰ συμβαίνουν εἰς βάρος τοῦ βορειοηπειρωτικοῦ στοιχείου.
.               Οἱ ἡγέτες τῶν Βορειοηπειρωτῶν, ἀντὶ νὰ προβάλουν τὰ ποικίλα προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ Ἕλληνες μειονοτικοί, καταγίνονται μὲ ἐπουσιώδη ξοδεύοντας ἄσκοπα τὸν χρόνο καὶ τὶς δυνάμεις τους μὲ πράξεις, ποὺ δὲν ἐξυπηρετοῦν κανένα σκοπό. Ἔχουν μπολιαστεῖ καὶ ἐκεῖνοι ἀπὸ τὸ φυλετικὸ σαράκι τῆς διχόνοιας, ποὺ δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ τοποθετήσουν τὰ πράγματα στὶς πραγματικές τους διαστάσεις καὶ μὲ σύνεση καὶ νηφαλιότητα νὰ ἀγωνιστοῦν γιὰ ἐκεῖνα ποὺ ὁ Βορειοηπειρωτικὸς λαὸς τοὺς τοποθέτησε νὰ ὑπηρετήσουν. Ἐκεῖνα ποὺ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀξιώσουν καὶ νὰ ἀπαιτήσουν εἶναι ἡ ἀπόδοση τῶν κατοχυρωμένων μειονοτικῶν δικαιωμάτων ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ διεθνεῖς πράξεις καὶ ἀποφάσεις. Ἡ Παγκόσμιος Διακήρυξη τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καθόρισε τοὺς κανόνες ποὺ διέπουν τὶς διεθνεῖς σχέσεις καὶ τὶς σχέσεις τῶν κοινωνιῶν, ἐξῆρε τὴ φυλετικὴ ἰσότητα καὶ ἰδιαιτερότητα καὶ ὑπερασπίζεται σθεναρὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα.
.          Αὐτὰ ὀφείλει ἡ ἡγεσία τῆς διεθνῶς ἀναγνωρισμένης «Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας» νὰ θέσει ὑπ᾽ ὄψη καὶ στοὺς Ἀλβανοὺς κυβερνῶντες καὶ γι’ αὐτὰ ἔχει χρέος νὰ ἀγωνίζεται.
.               Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση περὶ ἄλλων τυρβάζει [σ. «Χ.Β.»: τυρβάζεται]. δημοσιονομικ κρίση μς χει πορροφήσει κυριολεκτικ κα θέματα μείζονος θνικς σημασίας ποχώρησαν δραματικά. Μερικὲς εὐχές, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἑορτῶν καὶ τίποτε ἄλλο. Τὸ πρόβλημα τῶν Βορειοηπειρωτῶν δὲν χρειάζεται εὐχολόγια καὶ παρηγορητικὰ λόγια. Ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ στήριξη, χρειάζεται ἀνθρώπους, κυβερνητικοὺς καὶ μή, ποὺ νοιάζονται γιὰ τὰ προβλήματα τῆς μειονότητας, ἐπιζητοῦν λύσεις καὶ ἐπαναφέρουν στὴν τάξη κυβερνητικοὺς καὶ ἐθνικιστικοὺς κύκλους στὴν Ἀλβανία, ποὺ μεθοδεύουν τὸν ἀφανισμὸ τῶν Ἑλλήνων μειονοτικῶν.
.               Τ λληνικ κόμματα νδιαφέρονται πρωτίστως γι τ μέλλον τους στς περχόμενες θνικς κλογς καὶ καταβάλλουν κάθε δυνατὴ προσπάθεια νὰ γίνουν γνωστὲς οἱ θέσεις τους καὶ οἱ ἀγῶνες τους γιὰ τὴ «σωτηρία» τῆς πατρίδας.

[…]

.               Μέσα στν οκονομικ φεση, στ σύγχυση, στν νταση πο πάρχει στ χώρα, ποις νδιαφέρεται ατς τς ρες γι τος Συνέλληνες Βορειοηπειρτες πο βιώνουν τν πόνο, τν διαφορία κα τν χθρότητα τν λβανν!
.               Στὶς ἐθνικὲς ἐκλογές, ὅποτε καὶ ἂν γίνουν, οἱ πολιτικοί μας θὰ ἀγκαλιάσουν τοὺς Βορειοηπειρῶτες ποὺ ζοῦν στὴν Ἑλλάδα καὶ ἔχουν πάρει τὴν ἑλληνικὴ ὑπηκοότητα (καὶ ὅπως πληροφορούμαστε εἶναι ἀρκετὲς χιλιάδες) καὶ θὰ ζητήσουν τὴν ψῆφο τους, ὑποσχόμενοι συμπαράσταση καὶ βοήθεια. Εἴμαστε, ὅμως, βέβαιοι ὅτι, μετὰ τὶς ἐκλογές, θὰ ξεχαστοῦν οἱ ὑποσχέσεις καὶ οἱ Βορειοηπειρῶτες θὰ δέχονται τὶς ἀλβανικὲς ἀπειλὲς καὶ τοὺς ἐξουθενωτικοὺς ἐκβιασμούς.
.               Δυστυχς, παραμένει «Δυστυχισμένη () Βόρειος πειρος», ὅπως παραστατικὰ τιτλοφόρησε τὸ βιβλίο του γιὰ τὰ γεγονότα τῆς Βορείου Ἠπείρου τῶν ἀρχῶν τοῦ αἰώνα, ὁ Γάλλος δημοσιογράφος Rene Puaux.

 ΠΗΓΗ: proinoslogos.gr

,

Σχολιάστε

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ

Γεωργίου Ἀχ. Παπαδημητρίου
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
(ἐν ΑΝΑΛΕΚΤΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ,
30 κείμενα προβληματισμοῦ, κατάθεση στὴν ἱστορικὴ μνήμη
ἔκδ. Ἱ. Κοινοβίου Ὁσ. Νικοδήμου, Γουμένισσα 2005)

Ἡ Ἐκκλησία ποὺ ἱδρύθηκε στὸ ὑπερῷο τῆς Ἱερουσαλὴμ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς πορεύεται ἐπὶ εἴκοσι αἰῶνες μέσα στὴν Ἱστορία καὶ θὰ πορεύεται μέχρι τὴ συντέλεια τοῦ κόσμου. Πρὶν ἀπὸ 2000 χρόνια «ἐξεχύθη τὸ ὕδωρ τῆς ζωῆς» στὴ γῆ, «ἀλλὰ ἐμεῖς δὲν γνωρίζουμε ἀρκετὰ μὲ ποιοὺς τρόπους, μυστικούς, πότισε τὰ χερσωμένα ἐδάφη τῆς εἰδωλολατρίας καὶ ἔκανε τὴν ἔρημο, κατὰ τὸν προφήτη Ἡσαΐα, νὰ ”ἀνθήσῃ” καὶ νὰ ”ὑλοχαρήσῃ”».
Οἱ πρῶτες χριστιανικὲς κοινότητες, οἱ πρῶτες Ἐκκλησίες, ἱδρύθηκαν στὴν Παλαιστίνη, τὴ Συρία, τὴ Μικρὰ Ἀσία, τὴν Ἑλλάδα, τὴν Αἴγυπτο καὶ τὴν Ἰταλία. Στίς πρῶτες Ἐκκλησίες γιὰ πρώτη φορὰ σχηματίσθηκαν οἱ πρότυπες χριστιανικὲς κοινότητες, οἱ ἰδανικὲς ἐκεῖνες κοινωνίες ὅπου «τὰ πάντα ἦσαν κοινὰ τοῖς πάσι», δηλαδὴ ὁ Χριστιανισμὸς ἔγινε ζωή.

, , , , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε