Ἄρθρα σημειωμένα ὡς βλασφημία

ΣΑΝ …ΖΕΣΤΑΣΙΑ

Σάν… ζεστασιὰ

 .          Ἐγώ, ποὺ λές, πάτερ, δὲ λέω, εἶχα πάν­τοτε σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία, πήγαινα τὶς Κυριακὲς στὴ Λειτουργία, ἄναβα τὸ κερί μου, καθόμουνα μέχρι τὸ τέλος, ἔπαιρνα τὸ ἀντίδωρό μου καὶ ἔφευγα γιὰ τὸ σπίτι μου.
.           Ἔτσι κάπως ἄρχισε τὴ διήγησή του ὁ κυρ-Μανώλης πρὸς τὸν π. Εὐμένιο, εὐ­λα­βῆ ἱερέα ἀπὸ κάποιο χωριὸ τῆς Μακεδονίας. Εἶχαν γνωριστεῖ μέσα στὸ καραβάκι πηγαίνοντας ἀπὸ τὴν Οὐρανούπολη πρὸς τὴ Δάφνη τοῦ Ἁγίου Ὄρους, καὶ εἶχαν ἀρχίσει τὴ συζήτηση γιὰ τὰ θαύματα τῆς Παναγίας μας. Ὁ π. Εὐμένιος τοῦ εἶχε ἤδη διηγηθεῖ κάποια ἀπὸ τὰ γνωστὰ ποὺ κατὰ καιροὺς ἔχουν γίνει μὲ τὴ χάρη τῶν πανσεβάσμιων εἰκόνων της τῶν ἱε­ρῶν Μονῶν τοῦ ­Ἄθωνος, κι ἀφοῦ σταμάτησε, πῆρε τὸν λόγο ὁ συνταξιδιώτης του γιὰ νὰ τοῦ ἀναφέρει τί συνέβη στὸν ἴδιο ἀπὸ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο.
–Αὐτὴ ἦταν ἡ σχέση μου μὲ τὸν Θεό. Οὔ­τε λιγότερα οὔτε περισσότερα. Ὅ,τι εἶ­­­χα μάθει ἀπὸ τὸ πατρικό μου ­σπίτι, τοὺς γονεῖς μου. Τυπικὰ πράγματα. Καὶ γιὰ προσ­ευχὴ τὸ βράδυ ἕνα σταυρό, καὶ τὸ πολύ-πολὺ τὸ «Πάτερ ἡμῶν». Τίποτε ἄλ­­λο. Ἄκουγα γιὰ τὴν Παναγία, γιὰ τοὺς Ἁ­­­γίους, δὲν ἔδινα σημασία. Ἔ, μερικὰ εἶ­­ναι καὶ τῶν παπάδων, ­σκεφτόμουν. Ὑ­­­­περβολές. Τέλος πάντων, δὲν ἀντι­δροῦ­σα κιόλας, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὰ ­ἀπο­δεχόμουν βαθιά.
Κάποια μέρα λοιπόν…
.           Ἔσπασε ὁ κυρ-Μανώλης. Ἀπὸ ’δῶ καὶ μπρὸς ἡ διήγησή του διακοπτόταν ἀπὸ λυγμούς.
–Δὲν μπορῶ, πάτερ, ὅποτε τὸ θυ­μᾶμαι, δὲν τὸ ἀντέχω αὐτὸ ποὺ μοῦ συνέβη.
Εἶπε καὶ ἔκρυψε τὸ πρόσωπό του μέ­σα στὶς παλάμες του. Ντρεπόταν νὰ τὸν βλέπει ὁ ἱερέας καὶ οἱ ἄλλοι συνταξιδιῶ­τες νὰ κλαίει σὰν παιδί.
–Κάποια μέρα λοιπὸν βρισκόμουν στὴ δουλειά. Δύσκολη δουλειά, βαριά. Σὲ σιδηρουργεῖο. Πῶς ἔγινε, κάτι δὲν πῆγε κα­λά. Μιά-δυό, τίποτε. Δὲν μποροῦσα νὰ τὸ φέρω βόλτα. Ἀγανάκτησα. Καί… κατά­λαβες; Βλασφήμησα, ­πάτερ. Ποτὲ δὲν μοῦ εἶχε συμβεῖ αὐτό. ­Βλασφήμησα τὴν Παναγία. Κι ὄχι μιὰ φορά· δύο ­ἀ­­­πανωτές. Δὲν ξέρω πῶς τό ’παθα. Τό ’κα­να πάντως.
Καὶ ξέρεις τί μοῦ συνέβη τότε, πάτερ;
Δὲν πέρασε πολλὴ ὥρα, καὶ μέσα μου σὰν κάτι νά ’παθα. Μοῦ ἦρθε κάτι σάν… ζεστασιά, μιὰ ἀλλοίωση. Γιὰ τὴν Πανα­γία ἐννοῶ. Τὴν ἔνιωσα πολὺ κοντά μου, δίπλα μου, τόσο ζεστὴ παρουσία, ­τό­σο γλυκιά. Μιὰ ἕλξη ἐσωτερική. Πῶς τὸ παιδὶ κολλάει στὴ μάνα του καὶ νιώθει τὸ χάδι της, τὴ στοργή της. Κάτι τέτοιο μοῦ συν­έβη. Δὲν ἄντεξα. Ἄρχισα νὰ κλαίω σὰ μι­κρὸ παιδί. Πῆγα ἔξω, ἔφυγα νὰ μὴ μὲ βλέπουν, καὶ ἔκλαιγα. «Παναγία μου», ἔλεγα. «Γλυκιά μου μανούλα».
.          Αὐτὸ μοῦ συνέβη, πάτερ. Ἀπὸ τότε πέ­ρασε καιρός. Δὲν πήγαινα νὰ τὸ ἐξομο­­λογηθῶ τὸ ἁμάρτημά μου. Δὲν ξέρω, δὲν ἄντεχα, τὸ θεωροῦσα πολὺ βαρὺ κι ἔλεγα «πῶς θὰ τὸ πῶ στὸν Πνευματικό;». Βλέπεις, ἀκόμα δὲν ἤξερα καλὰ αὐτὰ τὰ πράγματα. Μόνο ἔκλαιγα, ὅταν τὸ θυμόμουν.
.          Καὶ κάτι ἀκόμα. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ­ἐκείνη ποὺ σοῦ εἶπα πὼς ἔνιωσα αὐτὴ τὴ ζεστα­σιά, τὴ γλυκύτητα μέσα μου, μοῦ δη­­­­μι­ουργήθηκε καὶ μιὰ ἐσωτερικὴ ὁρμὴ ἀ­κα­τα­νίκητη, σφοδρὴ διάθεση νὰ μάθω γιὰ τὴν Παναγία μας. Ὅπου ἄκουγα γιὰ βι­βλίο, ἐκπομπὴ ραδιοφωνική, ὁτιδήποτε γιὰ τὸ πρόσωπό της, ἔτρεχα νὰ ἀκούσω, νὰ διαβάσω. Ἔμαθα πολλὰ ἀπὸ τότε. Καὶ ἡ πρώτη ἐκείνη ­ζεστασιὰ ὄχι μόνο δὲν ἔφυγε ἀπὸ μέσα μου, ἀλλὰ ὅλο καὶ αὐξάνεται. Τελικά, πῆγα καὶ ἐξομολογήθηκα τὸ ἁμάρτημά μου καὶ ἔλαβα τὴν ἄφεση ἀπὸ τὸν Πνευματικό. Καὶ τώρα, γι’ αὐτὸ βρίσκομαι ἐδῶ – ­πρώτη φο­ρὰ ἔρχομαι στὸ «Περιβόλι» της – γιὰ νὰ προσκυνήσω τὶς ἅγιες θαυματουργὲς εἰκόνες της καὶ νὰ πάρω τὴ χάρη της, ἐ­­­γὼ ὁ ἀχρεῖος.
.          Μόνο, πάτερ, θέλω κάτι νὰ σὲ ρωτήσω. Κάνει νὰ ἐπανέρχομαι μὲ τὸ μυαλό μου σὲ κεῖνο τὸ συμβὰν καὶ νὰ τὸ ξαναθυμοῦμαι μέσα μου;
–Ἀπὸ μόνος σου νὰ μὴν τὸ κάνεις, Μα­νώλη, ὥστε νὰ μὴ λυπεῖσαι καὶ καταπίπτεις ψυχικά. Εἶναι καὶ ὁ πονηρὸς ποὺ ἐκμεταλλεύεται τέτοιες καταστάσεις καὶ προσπαθεῖ νὰ σπείρει μέσα μας λογισμοὺς ὅτι τὸ ἁμάρτημά μας ἦταν πολὺ μεγάλο καὶ δὲν συγχωρήθηκε. Ἂν ὅμως ἔρχεται στὸ μυαλό σου, νὰ δοξάζεις τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ μεγαλύνεις τὴ χάρη τῆς μεγάλης Μητέρας μας. Αὐτὸ ποὺ διηγήθηκες εἶναι πράγματι θαυμαστό. Δείχνει τὴν ἀγάπη τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τὴ στοργὴ ποὺ ἔχει στὸν ­καθένα μας. Ἂν ξέραμε, Μανώλη, τί κάνει καθημερινὰ ἡ Παναγία γιὰ τὸν κόσμο ὅλο, γιὰ τὸν κάθε ἕ­­­ναν ξεχωριστά, πόσο ­τρέχει, ­ἐνδιαφέρεται, ἀγωνίζεται γιὰ τὴ ­σωτηρία μας, παρακαλεῖ τὸν Υἱό της, δέεται, προσ­εύχεται, σκορπᾶ παντοῦ τὴν ἀγαθότητά της, κυριολεκτικὰ θὰ λιώναμε, δὲν θὰ ἀν­τέχαμε.
.          Ὠκεανὸς δὲν εἶναι τὸ ἔλεος καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ Υἱοῦ της; Ἔτσι κάπως εἶναι καὶ ἡ δική της φιλοστοργία γιὰ τὸν κόσμο. Ὄχι μόνο γιὰ τοὺς ἄξιους· καὶ γι’ αὐτοὺς ἀκόμα ποὺ τὴν βρίζουν. Μάνα μας εἶναι, καὶ ἡ μάνα δὲν ἀποστρέφεται τὰ παιδιά της, οὔτε καὶ ἐκεῖνα ποὺ τὴ στενοχωροῦν καὶ τὴ χλευάζουν. Αὐτὴ τὴ μητρικὴ στοργή της ἔδειξε καὶ σὲ σένα, ἀδελφέ μου.    Αὐτὸ εἶναι ποὺ εἶπες, ἔνιωσες «σὰ ζεστασιά». Ἔτσι δὲν εἶναι;
–Ἔτσι εἶναι, πάτερ Εὐμένιε, ἀκριβῶς ὅ­­­πως τὰ λές. Πῶς νὰ μὴ συντρίβεται κα­­νείς, ὅταν τὰ σκέφτεται αὐτά; Τί ­εὐχαρι­στία, τί ἀνταπόδοση εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρει στὴ Μητέρα τοῦ Θεοῦ γι’ αὐ­τὴ τὴ στοργή, τὴν ἀγάπη της;

ΠΗΓΗ: osotir.org

,

Σχολιάστε

ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ ΑΝΤΙΦΑΣΗ Η (ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ) “ΑΜΝΗΣΤΕΥΣΗ” ΤΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥ CORPUS CHRISTI. Μιὰ «γενετικὰ τροποποιημένη συγκυριακή θεολογία»

 Μιά κραυγαλέα ἀντίφαση τοῦ ἐπισκόπου Σύρου

τοῦ Στυλιανοῦ Λαγουροῦ

ἐφημ. «Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ»
ἀρ. τ. 89, Ὀκτ.- Δεκ. 2012

.         Ὁ ἐπίσκοπος Σύρου πρό ἔτους «ἔστειλε» Δημοσιογράφο στή φυλακή γιά συκοφαντική δυσφήμιση, ἐπιφυλάσσοντας στόν ἑαυτό του τό νόμιμο καί «ἱερό» δικαίωμα νά ὑπερασπίζεται τήν τιμή του. Συγχρόνως ὅμως σέ πρόσφατο ἄρθρο του ἀρνεῖται τό ἴδιο δικαίωμα στούς πιστούς, νά ὑπερασπίζωνται δηλ. τό Πανάγιο Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἀπό τίς συκοφαντικές ἀθλιότητες τοῦ Corpus Christi, συμβουλεύοντάς τους νά μή διαμαρτύρονται, ἀλλά νά «ὑπερβοῦν τά πάθη τους… γιά νά ἔρθει ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν»(!!) Μιά κραυγαλέα ἀντίφαση πού συνοψίζει τήν σύγχυση καί ἀνισορροπία τῶν πνευματικῶν κριτηρίων στήν ἐκφορά δημοσίου ἐκκλησιαστικοῦ λόγου. Μιά κραυγαλέα ἀντίφαση πού συγκεφαλαιώνει τήν θεολογική παρακμή.

 .         Τί σχέση μπορεῖ νά ἔχει ὁ «ὁμοφυλόφιλος» Χριστός (συγχώρα μας Χριστέ μου) τοῦ Corpus Christi μέ ἐμᾶς τούς πιστούς καί τόν ἐπίσκοπο Σύρου; Πρίν πάρουμε κάποια ἀπάντηση καί γιά νά μήν θέσουμε σέ ἠθική βάσανο τούς ἀναγνῶστες μας, εἶναι ἀνάγκη νά ἐνημερωθοῦν γιά ὅ,τι ἔχει προηγηθεῖ. Πρό ἐτῶν ἔκαμε τήν ἐμφάνισή του ἕνα ἔντυπο μέ τόν τίτλο: «TIMES IN KOLONAKI» πού κυκλοφοροῦσε στά περίπτερα τοῦ Κολωνακίου, τῶν Κυκλάδων καί ἀλλαχοῦ. Τό περιεχόμενό του εἶναι ἄκρως ἀκατάλληλο πρός ἀνάγνωσιν διά πᾶσαν ἡλικίαν καί ὁ ἔντυπος λόγος του ὀχετός δυσφημήσεως πολιτικῶν, δικαστικῶν καί ἐκκλησιαστικῶν προσώπων, ἰδιαιτέρως δέ στοχοποιεῖ τόν ἐπίσκοπο Σύρου καί κάποιους συνεργάτες του.
.         Οἱ ἀκατανόμαστες πράξεις πού καταλογίζει σέ ὅλους αὐτούς (συκοφαντία ἀκραία καί ἀξιόποινη) εἶναι ἀκριβῶς τό ἴδιο πάθος τῆς ἀτιμίας καί ἡ ἴδια ὕβρις μέ τό ὁποῖο τό βλάσφημο Corpus Christi δυσφημεῖ ἀναισχύντως τό θεανδρικό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ καί τά ἅγια πρόσωπα τῶν μαθητῶν Του.
.         Στίς 29 Μαΐου 2012 ἡ Ἱ. Μητρόπολις Σύρου δημοσιοποίησε (ἐπιλεκτικά σέ Τηνίους πολίτες), Δελτίο Τύπου μέ περιεχόμενο ὑποστηρικτικό τῆς ἀκεραιότητας τοῦ ἤθους τοῦ ἐπισκόπου Σύρου ἀπό τίς προσβολές καί ὕβρεις ἐναντίον του στό ἔντυπο TIMES IN COLONAKI.
.         Σύμφωνα μέ αὐτό τό ἐπίσημο Δελτίο Τύπου, ἡ Μητρόπολις μᾶς ἐνημερώνει ὅτι μετά ἀπό μήνυση τοῦ Ἐπισκόπου Σύρου στήν Δικαιοσύνη, ὁ δυσφημιστής δημοσιογράφος «ὁδηγήθηκε ἐκ νέου στίς φυλακές (τῆς Χίου) γιά νά ἐκτίσει ποινή 22 μηνῶν γιά τά ὅσα συκοφαντικά καί ἀνυπόστατα δημοσίευσε καί συνεχίζει νά δημοσιεύει…»
.         Πλήν ὅμως, ἐδῶ συμβαίνει τό περίεργο: Στό ἐπίμαχο δυσφημιστικό δημοσίευμα τοῦ ὑβριστικοῦ ἐντύπου, ἐκτός τῶν ἄλλων ὕβρεων, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία χαρακτηρίζεται ὡς «Ἑλληνική Σατανική Ἐκκλησία». Μέ ἀφορμή αὐτόν τόν ὑβριστικό χαρακτηρισμό ἡ τοπική Ἐφ. «Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ» (ἀρ. φ. 88, Σεπτ. 2012) παρατηρεῖ: «Ὁ ἐπίσκοπος Σύρου, ἔπρεπε βεβαίως, ὅπως ὁ ἴδιος μᾶς πληροφορεῖ, νά προστατέψει τήν προσωπική του τιμή ἀπό τίς συκοφαντίες τῆς “φυλλάδας”, στέλνοντας στή φυλακή τόν ἐκδότη της, ἀλλά ταυτόχρονα ἔπρεπε αὐτονόητα νά προστατέψει καί τήν τιμή τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας εἶναι μέλος ἀρχιερατικό. Τό καθῆκον του αὐτό ὁ ἐπίσκοπος Σύρου τό παρέκαμψε, ἀφήνοντας νά σέρνεται μιά τέτοια βλασφημία… Ἡ τιμή τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι ὑπερτέρα τῆς τιμῆς τοῦ ἐπισκόπου Σύρου;»

.         Τά περίεργα ὅμως τῆς παλινωδίας τοῦ ἐν λόγῳ ἐπισκόπου συνεχίζουν νά μή ἀντέχουν τό αὐτονόητο τῆς κοινῆς λογικῆς. Πρό μηνός θέλοντας ὁ ἴδιος νά τοποθετηθεῖ ἔναντι τοῦ αἰσχροῦ καί βλασφήμου θεατρικοῦ ἔργου Corpus Christi, δημοσίευσε ἄρθρο (καί στήν ἱστοσελίδα τῆς Μητροπόλεώς του) ὅπου συμβουλεύει ἐκ καθέδρας, ἀνακαλώντας εἰς τήν τάξιν, ὅσους ἀπό τούς πιστούς ἀντέδρασαν κατά τοῦ ἔργου καί τῶν δημιουργῶν του. Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, κατά τόν ἀρθρογράφο ἐπίσκοπο: «Ἡ ἀμφιλεγόμενη παράσταση μπορεῖ νά ὑβρίζει καί νά βλασφημεῖ τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἀλλά δέν εἶναι ἡ πρώτη καί σίγουρα δέν θά εἶναι ἡ τελευταία», γι’ αὐτό προτείνει ὡς τήν «καλύτερη καί χριστιανοπρεπέστερη, ἐκκωφαντικότερη καί ἀποτελεσματικότερη ἀντίδραση… τόν ἀγώνα τῶν πιστῶν γιά τήν ὑπέρβαση τῶν παθῶν τους, τήν κατάκτηση τῶν ἀρετῶν καί τήν ἐπί γῆς ἔλευση τῆς Οὐράνιας Βασιλείας» (!)
.         Ἄς προσέξουμε τήν ἀκατανόητη ἀντίφαση: Ὁ ἐπίσκοπος Σύρου ἐπιφυλάσσει στόν ἑαυτό του τό δικαίωμα νά καταφεύγει στή Δικαιοσύνη γιά νά προστατεύσει τό κύρος τῆς τιμῆς του, ἀπό «ἀνυπόστατα δημοσιεύματα» ἀλλά ἀρνεῖται τό δικαίωμα στούς Χριστιανούς (ἐμᾶς) νά ὁμολογοῦν, καί νά ὑπερασπίζουν τό Πανάγιον Πρόσωπο τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Πίστεώς Τους ἀπό ἀνήκουστες ὕβρεις καί προσβολές. Προβάλλει δέ ὡς ἐπιχείρημα τήν σοφιστεία ὅτι, ἐμεῖς ὀφείλουμε σέ κάθε «προσπάθεια προσβολῆς τοῦ Χριστοῦ νά παραμένουμε ἀπαθεῖς “γιά τήν ὑπέρβαση τῶν παθῶν μας καί τήν κατάκτηση τῶν ἀρετῶν”» (!) Καί γιατί τότε ὁ ἴδιος δέν παραμένει ἀπαθής σέ ὅσα τόν ὑβρίζουν καί συκοφαντοῦν ἀλλά προσφεύγει στήν Δικαιοσύνη γιά νά ὑπερασπισθεῖ τό κύρος του;
.            Κατ’ ἀρχάς ἄς εὐχαριστήσουμε τόν ἐπίσκοπο Σύρου γιά τίς συμβουλές του πρός τούς πιστούς, τίς ὁποῖες πρωτίστως θά ἔπρεπε οἱ ἐπίσκοποι νά τίς ὑποδείξουν στόν ἑαυτό τους καί πρός ἀπαλλαγήν καί «ὑπέρβαση» ἀπό τά «κουσούρια» τους (ὅπου αὐτά ὑπάρχουν), ὅπως τά περιέγραψε εἰς στιγμήν γενναίας αὐτοκριτικῆς ὁ μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, τά ὁποῖα σκανδαλίζουν καί «ἀποτειχίζουν» τό ποίμνιον ἀπό τήν Ἐκκλησία… Ἐμεῖς ἀντί γιά τίς… συμβουλές τοῦ ἐπισκόπου Σύρου θά προτιμήσουμε αὐτές τῶν Ἁγίων Πατέρων!
.             Μᾶς τίς θυμίζει σέ ἐλεγκτικό ἄρθρο του – ἀπάντηση καταπέλτη, στόν ἐπίσκοπο Σύρου, ὁ κ. Χρ. Κων. Λιβανός. Γράφει μεταξύ ἄλλων: «Πρόκειται γιά ἕνα ἄρθρο ἀντιευαγγελικό, ἀντιπατερικό καί σφόδρα ἀντιχριστιανικό, ἄκρως δέ ἐπικίνδυνο γιά τήν πνευματική ἀκεραιότητα τῶν μελῶν τοῦ πληρώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας…» Καί συνεχίζει: «Τό πόσο ἀντίθετη εἶναι ἡ προτροπή τοῦ ἀρχιερέως (ἐννοεῖ τοῦ ἐπισκόπου Σύρου) ἀπό τήν διδασκαλία τῶν Πατέρων, ἀποδεικνύει ὁ πιό κάτω προτρεπτικός του ἱεροῦ Χρυσοστόμου: “Κἄν ἀκούῃς τινός ἐν ἀμφόδῳ ἤ ἐν ἀγορᾷ μέσῃ βλασφημοῦντα τόν Θεόν, πρόσελθε, ἐπιτίμησον, κἄν πληγάς ἐπιθεῖναι δέῃ μή παραιτήσῃ. Ράπισον αὐτοῦ τήν ὄψιν, σύντριψον τό στόμα, ἁγίασόν σου τήν χεῖρα διά τῆς πληγῆς… Μέγα τι τέξεται τῇ πόλει κακόν τά τοιαῦτα παρορᾶν …” (ΕΠΕ 31, 622). Ἐπίσης ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός συνιστᾶ ἀντίδρασι καί ὄχι ἀδιαφορία, ὅταν ὑβρίζεται ὁ Χριστός, κηρύττοντας στεντορείᾳ τῇ φωνῇ: “Ἕνας ἄνθρωπος νά μέ ὑβρίση, νά φονεύση τόν πατέρα μου, τήν μητέρα μου, τόν ἀδελφό μου, καί ὕστερα τό μάτι νά μοῦ βγάλη, ἔχω χρέος ὡσάν χριστιανός νά τόν συγχωρήσω. Τό δέ νά ὑβρίση τόν Χριστόν μου καί τήν Παναγίαν μου, δέν θέλω νά τόν βλέπω”! Ἀλλά καί ὁ μακαριστός Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης καταδικάζει μέ ἱερή ἀγανάκτηση τήν ἀδιαφορία ὅταν ὑβρίζεται ἡ Πίστις μας καί ὁ Χριστός. Ὁ ἴδιος δέ ὁ Γέροντας, ἄν καί ἀσθενής, συμμετεῖχε τό 1988 σέ συλλαλητήριο ἐνάντια στήν βλάσφημη ταινία “Ὁ τελευταῖος πειρασμός”, παρακινώντας καί ἄλλους Ἁγιορεῖτες Πατέρας νά τόν μιμηθοῦν…»

.         Βεβαίως γιά νά προλάβουμε τούς «θερμοκέφαλους», δέν ὑπονοοῦμε ὡς ἀντίδραση τήν βία. Ἐκεῖνο πού ἐνδιαφέρει δέν εἶναι ἕνα «χριστιανικό συνταγολόγιο» ἤ ἕνα «ἐγχειρίδιο μέ ὁδηγίες χρήσεως» γιά τούς «δικηγόρους τοῦ Χριστοῦ» ἀλλά ἡ ἀνάπτυξη μιᾶς γρηγορούσας χριστιανικῆς συνειδήσεως μέ ὁμολογιακό φρόνημα. Ἐδῶ λοιπόν καταγράφεται ἡ ἀποτυχία. Καί ἀντί τήν προτεραιότητα νά τήν ἔχει τό Εὐαγγέλιο καί τό φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας, τελικῶς τήν ἔχουν οἱ «δημόσιες σχέσεις» μακρᾶς πνοῆς…! καί ἡ φεστιβαλική δημοσιότητα, χάριν τῶν ὁποίων τσαλαπατιοῦνται τά ἱερά καί τά ὅσια τῆς Πίστεως, χάριν τῶν ὁποίων θυσιάζεται ὁ πατερικός λόγος καί τό πατερικό ἦθος καί ἀντ᾽ αὐτοῦ υἱοθετεῖται μιά γενετικά τροποποιημένη συγκυριακή θεολογία καί μιά ἀναλώσιμη ἀπό τό εὐρύ κοινό ἀρθρογραφία.

.         Δυστυχῶς οἱ «ἐπί πτερύγων ἀνέμων καί κυμάτων» καθημερινές μετακινήσεις τοῦ πολυπράγμονος ἐπισκόπου Σύρου μέ ἰδιωτικό ἑλικόπτερο καί ταχύπλοα τοῦ λιμενικοῦ (!) ἀνά τάς ἐσχατιάς τῆς χώρας, γιά νά προλαμβάνει τήν συμμετοχή του («ποιμαντικό» μάρκετινγκ) στίς πολυαρχιερατικές φιέστες καί τά ὀνοματήρια, ἐπάνω στίς ἱερές πασαρέλες, σέ θρόνους καί ἐπισκοπικά παλάτια, μήπως μετεωρίζουν τήν σκέψη του καί τήν εὐφυΐα του; Διότι πῶς ἀλλοιῶς νά ἐξηγήσουμε αὐτήν τήν ὑποκρυπτόμενη, στό ἄρθρο του, ἀκούσια καί ἔμμεσα «ὑπεράσπιση»-ἀμνήστευση, τοῦ βλάσφημου ἔργου Corpus Christi, μέ τήν ἀπό καθέδρας ταυτόχρονα αὐστηρή του συμβουλή σ’ ἐμᾶς τούς πιστούς, νά κοιτάξουμε… τά πάθη μας;

 ΣΤΥΛ. ΛΑΓΟΥΡΟΣ

,

Σχολιάστε

ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΛΑΣΦΗΜΟ «Corpus Christi»

 Ποινικὴ δίωξη γιὰ τὴν παράσταση «Corpus Christi»

.            Στὴν ἄσκηση ποινικῆς δίωξης, σὲ βαθμὸ πλημμελήματος, εἰς βάρος τῶν συντελεστῶν τῆς παράστασης «Corpus Christi» προχώρησε ἡ Εἰσαγγελία Πρωτοδικῶν. Ἡ δίωξη ἀφορᾶ σὲ κατηγορίες γιὰ τὰ ἀδικήματα τῆς καθυβρίσεως θρησκεύματος καὶ κακόβουλης βλασφημίας ἀπὸ κοινοῦ καὶ κατ᾽ ἐξακολούθηση καὶ στρέφεται κατὰ τῶν συντελεστῶν καὶ τῶν ἠθοποιῶν τῆς παραστάσεως, ἡ ὁποία προκάλεσε ἀντιδράσεις καὶ ἐπεισόδια ἀπὸ βουλευτὲς τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ μέλη θρησκευτικῶν ὀργανώσεων.
.            Ἡ ὑπόθεση ἔφθασε στὴν Εἰσαγγελία, μετὰ ἀπὸ μήνυση τοῦ μητροπολίτη Πειραιῶς, Σεραφείμ, ὁ ὁποῖος ὑποστήριζε ὅτι καθυβρίζεται τὸ θρήσκευμα. Μὲ ἀφορμὴ τὴ μήνυση, διενεργήθηκε προκαταρκτικὴ ἐξέταση ἀπὸ τὸν εἰσαγγελέα Χ. Λακαφώση, ὁ ὁποῖος, σύμφωνα μὲ τὸ ΑΜΠΕ, ἔλαβε καταθέσεις ἀπὸ πολίτες ποὺ δήλωσαν θιγόμενοι ἀπὸ τὴν παράσταση καὶ τὸν τρόπο ποὺ ἐμφάνιζε τὸν Χριστό. Ὁ εἰσαγγελέας φέρεται νὰ διάβασε, ἐπίσης, τὸ σενάριο καὶ εἶδε μαγνητοσκοπημένη τὴν παράσταση.
.            Μετὰ τὴν ἄσκηση διώξεως, ὁ εἰσαγγελέας ἔδωσε ἐντολὴ στὴ ΓΑΔΑ νὰ διενεργήσει προανάκριση γιὰ τὴν ὑπόθεση.

ΠΗΓΗ: briefingnews.gr

Σχολιάστε

(ΚΙ ΑΛΛΟ) ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ

Μάθημα ἀπὸ τὴν Ρωσία

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»
ἀρ. τ. 2054, 01.11.12

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.          Δεκαοκτὼ μόνο ὑπογραφὲς Ὀρθοδόξων πιστῶν στὴν Ρωσία ἦταν ἀρκετὲς γιὰ νὰ ματαιώσουν τὴν ἔναρξη τῶν παραστάσεων τῆς ρὸκ ὄπερας «Jesus Christ Superstar» (Ἰησοῦς Χριστὸς Ὑπέρλαμπρο Ἄστρο), ποὺ εἶχε προγραμματισθεῖ γιὰ τὶς 18 Ὀκτωβρίου 2012. «Ὅπως ἀνακοίνωσε ἡ ρωσικὴ τηλεόραση, ἡ διεύθυνση τῆς Φιλαρμονικῆς τοῦ Ροστὸφ τοῦ Ντὸν διέκοψε τὴν προπώληση τῶν εἰσιτηρίων γιὰ τὸ διάσημο μιούζικαλ τοῦ Ἀντριου Λόϊντ Γουέμπερ ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποφάσεως τῶν Ἀρχῶν».
.          «Κατὰ τὴν γνώμη μας», τόνιζαν στὴν προσφυγὴ ποὺ κατέθεσαν οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ καὶ τὴν ἀπέστειλαν στὸν εἰσαγγελέα, «ἡ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἐμφανίζεται στὴν ὄπερα, εἶναι ψευδὴς ἀπὸ χριστιανικῆς ἀπόψεως» («Δημοκρατία» 1-10-2012).
.          Καὶ τὸ ρωσικὸ θέατρο σταμάτησε τὴν πώληση τῶν εἰσιτηρίων, μόλις οἱ εἰσαγγελικὲς ἀρχὲς ξεκίνησαν τὶς σχετικὲς ἔρευνες.
.       Αὐτὰ στὴν Ρωσία, ὅπου μέχρι πρὶν ἀπὸ δύο περίπου δεκαετίες βασίλευε ἐπὶ ἑβδομήντα χρόνια ἡ ἀθεΐα. Καὶ στὴν Ἑλλάδα μας; Τί γίνεται σήμερα ἀλήθεια στὴν πατρίδα μας; Παίζεται σὲ θέατρο τῶν Ἀθηνῶν, στὸ λεγόμενο «Χυτήριο», ἔργο ἀσυγκρίτως πιὸ βλάσφημο καὶ πιὸ χυδαῖο καὶ πιὸ ὑβριστικὸ κατὰ τοῦ παναγίου καὶ ἱερωτάτου προσώπου τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς Πίστεώς μας Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Συμπαρίστανται μάλιστα σ᾽ αὐτὸ καὶ πρόσωπα γνωστὰ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου μὲ δηλώσεις τους γιὰ ἐλεύθερη ἔκφραση τοῦ λόγου καὶ τῆς τέχνης!
.          Νομίζουμε λοιπὸν ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ὅτι θὰ μᾶς λυπηθεῖ κάποιος ἰσχυρὸς τῆς γῆς καὶ θὰ μᾶς βοηθήσει νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὴν κρίση! Μόνοι μας ἔχουμε δεθεῖ στὸ ἅρμα τοῦ Σατανᾶ. Χρειαζόμαστε μετάνοια καὶ συγκλονισμὸ ψυχῆς, προτοῦ νὰ γίνει καὶ νὰ εἶναι ἡ καταστασή μας μὴ ἀναστρέψιμη. Μετάνοια καὶ καταφυγὴ στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ μᾶς χρειάζονται. Αὐτὰ καὶ μόνο.

Σχολιάστε

ΜΗΤΡ. ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ: «ΤΟ ΘΕΜΑ ΞΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΙ ΕΣΤΡΑΦΗ ΑΛΛΟΥ» (Οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας ἀνέβηκαν στά μπαλκόνια καί φωνάζουν μέ ἠχηρά μεγάφωνα, ἡ ἁμαρτία βραβεύεται…».

Δευτερολογία γιὰ τὸ Corpus Christi

Tοῦ Μητροπ. Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως Ἰερεμία

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Εἶναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ἡ κατωτέρω ἐπισήμανση τοῦ Μητρ. Γόρτυνος, ὅτι ἡ προσοχὴ ΞΕΦΥΓΕ ἀπὸ τὸ ΚΥΡΙΩΣ θέμα ποὺ εἶναι ὁ ΠΟΝΟΣ γιὰ τὴν  βλασφημία  τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ [σημεῖο δηλ. τῶν καιρῶν] καὶ ἐξετράπη σὲ ἀναμέτρηση τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὴν Χρυσὴ Αὐγή. Πρόκειται πραγματικὰ γιὰ μιὰ χαρακτηριστικὴ ἐπιτυχία τῆς Προπαγάνδας. Στὰ ἐπικοινωνιακὰ Χαλκεῖα τῆς Ἀλλοτριώσεως πρέπει νὰ πιστωθεῖ αὐτὴ ἡ ἐπιτυχὴς μετατόπιση τοῦ ἐνδιαφέροντος, δηλ. ὁ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ

.            1. Θέλω, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, πάλι νά γράψω γι᾽ αὐτό τό ἐπαίσχυντο καί βλάσφημο ἔργο, πού τό λένε Corpus Christi. Καί τό θεωρῶ ὡς ἀνάγκη νά γράψω, γιατί ὡς νά μοῦ φαίνεται ὅτι φύγαμε ἀπό τό θέμα καί τό πᾶμε ἀλλοῦ.
.            Τό θέμα μας εἶναι νά πονέσουμε καί νά κλάψουμε γι᾽ αὐτό τό μόλυσμα πού ἔγινε στήν Ὀρθόδοξη πατρίδα μας, τήν Ἑλλάδα, τήν χώρα τῶν ἁγίων καί τῶν ἡρώων.
.            Καί τό θέμα μας εἶναι πάλι νά παρακαλέσουμε μέ δάκρυα τήν Παναγία Δέσποινα γιά νά ἱκετεύσει τόν Κύριο μήν ἔλθει ἡ ὀργή Του κατεπάνω μας, γιατί ἀνεχθήκαμε ἀδιαμαρτύρητα νά συμβεῖ στίς ἡμέρες μας τέτοιο κακό, χειρότερο ἀπό τά προηγούμενα. Καί γιά νά μήν μέ παρεξηγήσουν οἱ «θεολογοῦντες» τῆς «νεοπατερικῆς θεολογίας», ὡς «ὀργή Θεοῦ» πού εἶπα, ἐννοῶ τήν ἄρση τῆς θείας Χάριτος, γιατί ὁ Θεός δέν παύει ποτέ νά εἶναι ἀγάπη.  Ἡ λεγομένη «ὀργή Θεοῦ» εἶναι ἡ ἄλλη πλευρά τῆς ἀγάπης Του!

 .            2. Ἐμμένω σταθερά στήν πίστη, τήν ὁποία ἤδη διετύπωσα, ὅτι τό βλάσφημο αὐτό ἔργο, πού ἀποτελεῖ σημεῖο τῶν καιρῶν, ἔπρεπε νά δεχθεῖ τήν δυναμική ἀντίδραση καί τήν πολεμική κλήρου καί λαοῦ, τήν ὁποία ἐξέφρασαν ὀλίγοι μόνον εὐσεβεῖς χριστιανοί.
.            Ὡς ἀρχιερεύς Χριστοῦ εὔχομαι πλούσια τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ στίς οἰκογένειες αὐτῶν πού διαμαρτυρήθηκαν φανερά κατά τοῦ αἰσχίστου αὐτοῦ ἔργου καί ἄς καταλογίσει ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός τήν ὁμολογία τους αὐτή τήν Ἡμέραν τῆς Κρίσεως πρός σωτηρίαν τους. Ὁ Κύριος ἐπαινεῖ τόν ἄγγελο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐφέσου γιά τήν ἀρετή του ὅτι «οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς» (Ἀποκ. 2,2). Καί ὡς «κακοί» στό χωρίο αὐτό τῆς Ἀποκαλύψεως ἐννοοῦνται οἱ αἱρετικοί καί οἱ βλάσφημοι.

 .            3. Ἀλλά κάτι ἄλλο θέλω νά πῶ: Ἔφυγε τό θέμα ἀπό τόν πόνο καί τήν ἀγανάκτηση κατά τοῦ αἰσχροῦ ἔργου καί ἀπό τήν μετάνοιά μας πού πρέπει νά δείξουμε ὅλοι μας γιά τήν ἐμφάνισή του καί ὁ λόγος ἐστράφη πρός τήν «Χρυσή Αὐγή».
.            Εἶναι ἀνάγκη νά γράψω περί αὐτοῦ, γιατί καί ἐγώ κατηγορήθηκα ἀπό μερικούς γιά τόν ἔπαινό μου πρός τούς διαμαρτυρηθέντας, ἐπειδή μεταξύ αὐτῶν ἦταν καί Χρυσαυγῖτες.
.            Κατά πρῶτον θέλω νά πῶ ὅτι δέν τό ἐγνώριζα αὐτό ἐγώ, γιατί – ἄς τό πῶ – δέν βλέπω τηλεόραση, οὔτε γνωρίζω νά χειρίζομαι ἴντερνετ, οὔτε καί ἀκούω συστηματικά εἰδήσεις.
.             Δεύτερον, ἡ Χρυσή Αὐγή ἀποτελεῖ πολιτικό κόμμα καί μέ πολλή εἰλικρίνεια λέγω – ὅπως τό γνωρίζουν αὐτό οἱ ἀκροατές τῶν κηρυγμάτων μου – ὅτι δέν ταυτίζομαι μέ κανένα πολιτικό κόμμα, γιατί αὐτά ἔχουν λάθη, ὡς ἀνθρώπινα δημιουργήματα πού εἶναι. Δέχομαι ὅμως τά κόμματα ὡς ἰδεολογίες, γι᾽ αὐτό καί τά σέβομαι. Ἀλλά μισῶ καί ἀποστρέφομαι τό κόμμα ἐκεῖνο πού τό σύστημά του ἔχει εἴτε ἀθεΐα εἴτε βία. Ὁμοίως ἀπό τήν μελέτη μου στήν Ἁγία Γραφή καί μάλιστα στήν Παλαιά Διαθήκη δέχομαι τήν παγκοσμιότητα τοῦ Θεοῦ, ὅπως τήν ἐκήρυτταν ἀπό παλαιά οἱ Προφῆτες (ἰδιαίτερα ὁ ἄγνωστος συγγραφεύς τοῦ βιβλίου τοῦ Ἰωνᾶ), οἱ ὁποῖοι χαρίζουν στήν ταλαίπωρη ἀνθρωπότητα παγκόσμια τήν μορφή τοῦ Λυτρωτοῦ Μεσσία.
.            Ἑπομένως δέν δέχομαι τήν κακοδοξία ὅτι ὁ Θεός εἶναι τῆς Ἑλλάδος μόνο καί τά ἄλλα ἔθνη εἶναι περιφρονημένα. Ἡ Παναγία μας ἦταν Ἑβραιοπούλα!

 .            4. Πιστεύω ὅτι κατά τοῦ αἰσχίστου ἔργου Corpus Christi ἔπρεπε νά κατέλθουν πρός διαμαρτυρία ὅλα τά πολιτικά κόμματα τῆς πατρίδας μας.
.            Γιατί νά διαμαρτυρηθοῦν καί νά κατεβοῦν στό πεζοδρόμιο μόνο μέλη τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καί ὄχι ὀπαδοί καί ἄλλων πολιτικῶν κομμάτων;
.            Ὅλοι, ἀκόμη καί οἱ ποδοσφαιρικές ὁμάδες – πού τό λέγει ὁ λόγος! –  ἔπρεπε νά ἐμφανιστοῦν γιά διαμαρτυρία.
.            Ὥστε λοιπόν γιά τό θέμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ὅπως τοὐλάχιστον τό ἐννοῶ ἐγώ, ἔπρεπε νά πεῖ αὐτός πού διαφωνεῖ πρός τό κόμμα αὐτό: Διαφωνῶ ἰδεολογικά μέ τήν Χρυσή Αὐγή. Δέν δέχομαι τήν γραμμή της.
.            Ὅμως μπράβο της, γιατί στό βλάσφημο κατά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔργο πού παίχτηκε, αὐτοί μόνον παρουσιάστηκαν νά διαμαρτυρηθοῦν ἐντόνως. Γιατί ἀπουσίασαν τά ἄλλα κόμματα; Γιατί δέν πῆγε καί ὁ δικός μου ὑπουργός πού ψήφισα;

.            5. Ἀδελφοί μου, τά χρόνια μας εἶναι δύσκολα, εἶναι χρόνια πού προφήτευσε ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου. Οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας ἀνέβηκαν στά μπαλκόνια καί φωνάζουν μέ ἠχηρά μεγάφωνα, ἡ ἁμαρτία βραβεύεται, ὅπως τό πολυκέφαλο θηρίο τῆς Ἀποκαλύψεως παρουσιάζεται στεφανωμένο.
.            Σ᾽ αὐτά τά δύσκολα χρόνια πρέπει νά ζητᾶμε ἀπό τόν Χριστό νά μᾶς θερμάνει τήν πίστη μας καί τήν ἀγάπη μας σ᾽ Αὐτόν καί ἀκόμη νά μᾶς δώσει καί πόθο μαρτυρίου. Ναί, τά συμβαίνοντα στήν ἐποχή μας πράγματα θά μᾶς ὁδηγήσουν αὔριο σέ μαρτύριο.
.            Ἄς αὐξήσουμε λοιπόν τήν προσευχή στήν Παναγία μας, ἄς ἀγωνιζόμαστε νά τηροῦμε τό πανάγιο θέλημα τοῦ Χριστοῦ, ἄς μελετοῦμε τήν Ἁγία Γραφή, τήν διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί τούς βίους τῶν Ἁγίων μας, γιά νά ρυθμίζουμε καί ἡμεῖς ἀνάλογα τήν ζωή μας στούς ἀποκαλυπτικούς αὐτούς καιρούς πού ζοῦμε.
.            Πάντως, ἀπό ὅσα διαβάζω στά ἱερά Συναξάρια, οἱ ἅγιοι ἦταν ὁμολογητές καί διαμαρτύρονταν γιά τά ἀκουόμενα καί ἐμφανιζόμενα στήν ἐποχή τους βλάσφημα κατά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί ἐκεῖνα τά βλάσφημα ἦταν πολύ ὀλιγότερο βλάσφημα ἀπό αὐτό τό βρώμικο ἔργο, πού τό λένε Corpus Christi.

† Ἐπίσκοπος Ἰερεμίας
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως

ΠΗΓΗ: romfea.gr 

, , ,

Σχολιάστε

ΑΛΛΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ (στὴν ἐποχὴ τῆς διεστραμμένης Πομπηίας)

ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ
ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ
Ἕδρα: Ἀπόλλωνος 23Β 10557 Ἀθῆναι
Δι’ ἀλληλογραφίαν : ΜΟΥΣΩΝ 14, 15452 ΨΥΧΙΚΟ
τηλ. 210 3254321-2 fax. 210 3236978
e-mail: fot_gram@otenet.gr website: www.fotgrammi.gr
Α.Φ.Μ. 090050859 * Ε´ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ

ΑΛΛΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

ΑΛΛΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΑΣΥΔΟΣΙΑ
καὶ μὲ τὸ «Corpus Christi»
ΤΩΝ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΩΝ ΣΟΔΟΜΙΤΩΝ

 Ἐπιστολὴ ὑπ᾿ ἀριθμ. 889/18.10.2012

1. Ἡ ἄκρατος ἐλευθερία ἐπιβάλλεται νὰ σταματάῃ, ὅταν περιορίζεται ἡ ἐλευθερία τοῦ συνόλου. Ἄλλο λογοκρισία καὶ ἄλλο χυδαιότατες ὕβρεις καὶ καπηλικώτατες βλασφημίες τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ὁσίων τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ.

 2. Εἶναι μέγιστον αἶσχος γιὰ τὴν πολιτειακήν, πολιτικὴν ἡγεσίαν – κοινοβούλιον καὶ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ ἀδιαφορῇ καὶ νὰ μὴ ἐφαρμόζῃ τοὺς νόμους, ὅταν καθυβρίζονται καὶ βλασφημοῦνται καπηλικώτατα τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια τῆς φυλῆς μας καὶ τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ καὶ νὰ γίνωνται αὐστηρότατοι δικαστές, ὅταν κάποιος κατηγορήσῃ κάποια σύζυγο, μητέρα ἢ ἀδελφὴ τῶν ἰσχυρῶν ἰθυνόντων, ποὺ μπορεῖ νὰ εἶναι σωστοὶ χαρακτηρισμοὶ γιὰ μερικὰ ἀναιδέστατα γύναια. Καὶ αὐτός, ποὺ μαρτυρεῖ τὴν ἀλήθεια γιὰ τέτοια ἀναίσχυντα γύναια, νὰ καταδικάζεται σὲ πολυετεῖς φυλακίσεις καὶ καθείρξεις καὶ σὲ καταβολὴ ἀστρονομικῶν ποσῶν γιὰ αὐτὰ τὰ ἐλεεινότατα γύναια.

 3. Ὅταν δὲ σοδομῖτες καὶ φαῦλοι καθυβρίζουν παντοιοτρόπως τὸν Θεάνθρωπον Χριστὸν καὶ τὴν Ὑπεραγίαν αὐτοῦ Μητέρα, νὰ μὴ ἐπεμβαίνῃ ὄχι μόνον ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, ἀλλὰ οὔτε κἄν καὶ αὐτὴ ἡ ἐπίσημος Ἐκκλησία. Καὶ ἐὰν καμιὰ φορὰ ἐπεμβαίνῃ, ἐπεμβαίνει τόσον χλιαρὰ καὶ τόσον ἐπιπόλαια, ποὺ σημαίνει, ἐὰν μερικοὶ εὐλαβεῖς καὶ ἐνσυνείδητοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ τολμήσουν νὰ διαμαρτυρηθοῦν, σπεύσατε, ἀστυνομικὰ ὄργανα, νὰ τοὺς «σπάσετε στὸ ξύλο», ὅλους αὐτοὺς ἀπὸ τοὺς ὁποίους πληρώνεσθε, καὶ προστατεύσατε σοδομῖτες καὶ βρώμικα ὑποκείμενα, γιὰ νὰ συνεχίζουν νὰ καθυβρίζουν καὶ νὰ βλασφημοῦν περαιτέρω τὸν Χριστὸν καὶ τὴν Παναγίαν μας.

 Ἀξίζουν ἄπειρα συγχαρητήρια οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Πειραιῶς κ. Σεραφεὶμ καὶ Γόρτυνος καὶ Μεγαλουπόλεως κ. Ἱερεμίας, καθὼς καὶ ὁποιοιδήποτε ἄλλοι κληρικοί, οἱ ὁποῖοι μὲ θάρρος καὶ παρρησία καταδικάζουν τοὺς ἐλεεινοὺς σοδομῖτες καὶ ὑπερασπίζονται τοὺς διαμαρτυρομένους Ὀρθοδόξους Χριστιανούς.

 4. Στὴν Πομπηίαν δὲν ἀνεκαλοῦντο ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως οἱ ἀσχημονοῦντες καὶ οἱ ἀναισχύντως δημοσίως ὀργιάζοντες, ἀλλά, ὅταν τινὲς τῶν ἀνθρώπων ἐτολμοῦσαν νὰ ἀνακαλοῦν στὴν τάξιν τοὺς ἀναισχύντως ὀργιάζοντες, ἐφορμοῦσε ἡ Ἀστυνομία καὶ «ἔσπαγε στὸ ξύλο» τοὺς διαμαρτυρομένους ἠθικοὺς καὶ ἐνάρετους ἀνθρώπους, διότι ὠχλοῦσαν τοὺς εὐφραινομένους σοδομῖτες…

 5. Μήπως λοιπὸν καταντήσαμε καὶ ἐμεῖς στὴν ἐποχὴ τῆς διεστραμμένης Πομπηίας, ἡ ὁποία κατεστράφη ἀπὸ τὶς ἐκρήξεις τοῦ Βεζουβίου ; ; ;

6. Κύριε Δένδια, Κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Ἀστυνομίας καὶ Ἀστυνομικοὶ Διευθυντές, δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι ντροπή σας νὰ ἀποστέλλετε τὶς ἀστυνομικὲς δυνάμεις νὰ προστατεύουν τοὺς ὑβριστὲς καὶ βλασφήμους τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ὁσίων μας, ἀντὶ νὰ συλλάβετε τοὺς ὑβριστὲς τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ὁσίων καὶ νὰ τοὺς ὁδηγήσετε στὸ Αὐτόφωρο;

 7. Γιατὶ κ. Εἰσαγγελεῦ τοῦ Ἀρείου Πάγου δὲν ἐνεργοποιεῖτε τὰ ἄρθρα τοῦ Ποινικοῦ κώδικος 198 καὶ 199 διὰ προσβολὴν θρησκεύματος, δημοσίαν ἐξύβρισιν τοῦ Θεανθρώπου, τὴν ἀσέβεια πρὸς τὰ θεῖα, τὴν «κακόβουλον ἐξύβρισιν τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ» καὶ δὲν ἀπαγορεύετε τὴν θεατρικὴν παράστασιν τῶν σοδομιτῶν, οἱ ὁποῖοι «ἐξ ἰδίων τὰ ἀλλότρια κρίνοντες» χαρακτηρίζουν τὸν Θεάνθρωπον Χριστὸν καὶ τοὺς Ἁγίους Αὐτοῦ Ἀποστόλους σὰν τὰ μοῦτρα τους, δηλαδὴ ὡς δῆθεν ὁμοφυλοφίλους καὶ τὰ τοιαῦτα αἰσχρά ;

 8. Γιατί ἀφήνετε ἀσύδοτους αὐτοὺς τοὺς ἀνωμάλους νὰ προσβάλλουν τὰ «πιστεύω» τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ; ; ;

 9. Ἐὰν οἱ σιωνιστὲς τολμήσουν νὰ ἀμφισβητήσουν τὴν «τρίχα τοῦ Μωάμεθ» ἢ παρουσιάσουν κάποιο εἰρωνικὸ σκίτσο γιὰ τὸν γυναικὰ Μωάμεθ (κατὰ τὴν διδασκαλία τοῦ Μωάμεθ, ὁ κάθε Μωαμεθανὸς δύναται ἐπισήμως νὰ ἔχῃ τέσσερις (4) γυναῖκες καὶ οἱ κατακτητὲς νὰ ἀπολαμβάνουν ὅλες τὶς γυναῖκες τῶν κατακτηθέντων περιοχῶν, ἡ μικρότερη δὲ γυναίκα τοῦ Μωάμεθ ἦτο μόλις 8 ἐτῶν), τότε κινδυνεύει νὰ αἱματοκυληθῇ ὅλη ἡ ἀνθρωπότης.

 10. Ὅταν καθυβρίζεται ὁ Θεάνθρωπος Χριστός, «ὅς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ» (Πέτρου β´ 22) καὶ προσβάλωνται τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ μὴ ἐπιτρέπεται οἱ εὐλαβεῖς Χριστιανοὶ νὰ διαμαρτύρωνται. Καὶ νὰ βγαίνῃ ἡ θεατρίνα κ. Βάσια Παναγοπούλου καὶ νὰ ὠρύεται, ὅτι οἱ λίγοι Χριστιανοί, ποὺ εἶχαν θάρρος καὶ παρρησίαν νὰ διαμαρτυρηθοῦν, ἐπειδὴ τοὺς καθυβρίζονται καὶ βλασφημοῦνται καπηλικώτατα τὰ ἱερὰ καὶ ὅσιά των, καταλύουν τὸ Κράτος, δηλαδὴ στὴν προκειμένη περίπτωσι ἐφαρμόζεται ἡ λαϊκὴ ρῆσις: «εἶπε ὁ γάϊδαρος τὸν πετεινὸ κεφάλα»…

 11. Ἀντὶ νὰ τὴν συλλάβουν αὐτὴ τὴν κυρίαν καὶ νὰ τὴν ὑπαγάγουν στὸ Αὐτόφωρον νὰ καταδικασθῇ 2 χρόνια γιὰ δημόσια καὶ κακόβουλη ἐξύβρισι τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ὁσίων σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 198 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, τὴν προστατεύουν γιὰ νὰ συνεχίζῃ νὰ καθυβρίζῃ τὰ θύματά της…

 12. Ὁ σιωνιστὴς σοδομίτης TerrenceMcnally, ἀσύδοτος «καλλιτέχνης», ὁ ὁποῖος ἔχει τιμηθῆ γιὰ τὸ ἔργον του ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ μὲ τὸ βραβεῖον Rockefeller, εἶναι ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ δημιουργὸς τοῦ βλάσφημου ἔργου «Corpus Christi», (1997). Μετὰ ἀπὸ 15 ἔτη τὸ ἐπανέφερε ὁ ἐξωμότης Λαέρτης Βασιλείου, ὁ ὁποῖος ἀνετράφη καὶ ἐσπούδασε μὲ τὸ ἱερὸν χρῆμα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Πειραιῶς, ὅπου ὁ πατέρας του Ἠλίας, ὅταν ἦλθε ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν, προσελήφθη ἐκεῖ ὡς νεωκόρος.

 13. Τὰ «χαλασμένα» μυαλὰ τοῦ ἀνωμάλου TerrenceMcnally, παριστάνουν τὸν ἄμεμπτον Θεάνθρωπον Χριστὸν ὡς κίναιδον, καὶ ὡς δῆθεν εὐλογοῦντα τὸν γάμον δύο ὁμοφυλοφίλων Ἀποστόλων καὶ ὅτι ὁ Θεάνθρωπος Χριστὸς ἐσταυρώθη ὄχι γιὰ νὰ ἐλευθερώσῃ καὶ νὰ λυτρώσῃ τὸ ἀνθρώπινον γένος, ἀλλὰ ἀπὸ ἀντιζηλίαν τοῦ Ἰούδα πρὸς τοὺς δῆθεν ὁμοφυλοφίλους Ἁγίους Ἀποστόλους.

 14. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα μέσον γιὰ τὴν ἰσοπέδωσιν τῶν πάντων καὶ τὴν νομιμοποίησιν τῆς ὁμοφυλοφιλίας, γιὰ τὴν ὁποίαν κόπτονται κόμματα, δήμαρχοι, δημοσιογραφικὰ συγκροτήματα κ.λπ. Τοιουτοτρόπως τὸ «ἀδελφάτο» τῶν ὁμοφυλοφίλων καθίσταται πιὸ δραστήριον καὶ πιὸ ἐπιβλητικὸν ἀπ᾿ ὅ,τι εἶναι οἱ μαρξίζοντες καὶ οἱ μασῶνοι σιωνιστές. Εἶχε, δυστυχῶς, ἀπόλυτον δίκαιον ὁ μεγάλος μουσικός μας, ποὺ ἔλεγεν: «εἰς τὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ ἀνέλθῃς καὶ προπαντὸς νὰ ἐπιβληθῇς καὶ νὰ κρατηθῇς εἰς τὴν βαθμίδα, ποὺ θὰ ἀνέλθῃς, ἢ πρέπει νὰ εἶσαι κίναιδος ἢ μαρξιστὴς ἢ μασῶνος», τονίζων ταυτοχρόνως «ἐγὼ μαρξιστὴς ἢ μασῶνος δὲν εἶμαι»

 15. Βλέποντες οἱ καταχθόνιες σκοτεινὲς δυνάμεις τὴν ἀδιαφορία ἢ τὴν χλιαρὴ στάσι ὄχι μόνον τῆς πολιτικῆς καὶ ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ τῆς πνευματικῆς καὶ ἰδίως τῆς θρησκευτικῆς ἡγεσίας, πασχίζουν νὰ ἐφευρίσκουν κάθε τόσο καὶ λιγάκι δῆθεν «κρυφά» Εὐαγγέλια, ὅπου ἀναφέρονται ἀντίθετα πράγματα, ἀπ᾿ ὅ,τι ἀναφέρονται στὴν ἀναγνωρισμένη Ἁγία Γραφή. Ἄλλοτε παρουσιάζουν τὸν Θεάνθρωπον ὡς παντρεμένον μὲ τὴ Ἁγίαν Μαγδαληνή, ἄλλοτε ὡς ὁμοφυλόφιλον, ἄλλοτε μὲ ἄλλα ὕπουλα σενάρια, ὡς π.χ. «ὁ Χριστὸς ξανασταυρώνεται» καὶ τὰ τοιαῦτα σατανικὰ καὶ φροντίζουν νὰ τὰ προβάλλουν παραμονὲς Χριστουγέννων, Πάσχα ἢ σὲ ἡμέρες κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς κρίσεως, γιὰ νὰ ἔχουν μεγάλη ἀπήχησιν καὶ νὰ ἐπιτυγχάνουν τὸν σκοπόν τους.

 16. Ἐνῷ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι, ἐν τούτοις εἶναι τελείως ἀδιαφώτιστοι καὶ εἶναι ὡς «πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα». Τοιουτοτρόπως ἐπιβάλλονται ὅλες οἱ διαστροφὲς καὶ οἱ κακοήθειες τῶν καταχθονίων σκοτεινῶν δυνάμεων. Ἔχουν ἐπιδράσει τόσον πολὺ καὶ ἰσοπεδώνουν τὰ πάντα παρουσιάζοντες ἀκόμη καὶ Ἐθνομάρτυρες, Ἱερομάρτυρες καὶ Ὁσίους, ὡς π.χ. τὸν θρυλικὸν Γέρο τοῦ Μοριᾶ ὡς κίναιδον ἀπὸ τὸν ἀνιστόρητο καὶ κακοήθη Τατσόπουλον καὶ μάλιστα ἡ «ἀντεθνικὴ» Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐπιδοτῇ μὲ 1.000.000€ τὸν αἰσχρὸν αὐτὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Τατσοπούλου….

 17.  Ἀνάγκη, λοιπόν, νὰ ἀφυπνισθῶμε καὶ νὰ ἀντιπαραταχθῶμε ἐναντίον τῆς διαστροφῆς τῆς ἀληθείας καὶ νὰ ὑπερασπιζώμεθα τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τῆς φυλῆς μας, διαφορετικὰ θὰ ἀναδειχθοῦν οἱ μουσουλμάνοι ὡς προστάτες τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, τὸν ὁποῖον παραδέχονται ὡς προφήτη κατώτερο τοῦ Μωάμεθ.

Ντροπή μας…

Ὅλοι οἱ ἁμαρτωλοί, ἄν μετανοήσωμε πραγματικά, ἐξομολογηθοῦμε εἰλικρινὰ καὶ πράξουμε καρποὺς μετανοίας, κατὰ τὸ μέγα ἔλεος τοῦ Κυρίου θὰ σωθοῦμε. Οἱ ἀναίσχυντοι ἀλαζόνες, ὅμως, καὶ οἱ βλάσφημοι ὄχι!

18. Ἐὰν ζοῦσε ὁ θρυλικὸς Γέρων Αὐγουστῖνος Καντιώτης, θὰ ξεσήκωνε τὸν εὐλαβῆ λαὸν τοῦ λεκανοπεδίου Ἀττικῆς καὶ θὰ ἔκανε ὅ,τι δὲν πράττει ὁ Μακαριώτατος, ἡ Ἱεραρχία, οἱ Ἱερὲς Μονὲς καὶ ἡ καθ᾿ ὅλου πνευματικὴ ἡγεσία καὶ ἡ δικαιοσύνη. Θὰ ἀφύπνιζε τὸν λαὸν νὰ προστατεύσῃ τὸ Σύνταγμα, ἀφοῦ ὅλοι οἱ ἰθύνοντες ἀπαξιοῦν πρὸς τοῦτο. Ἀλλὰ δυστυχὼς «Αὐγουστῖνοι» ἀναδεικνύονται κάθε 50 ἢ 100 ἔτη !!!!

 .         Ἄν πραγματικὰ ἤθελε ὁ Μακαριώτατος, ἀκόμη καὶ μὲ ἕνα τηλεφώνημά του πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου, θὰ εἶχε ἀπαγορευθῆ τὸ αἰσχρότατο αὐτὸ ἔργο.

 19. Εἶναι ντροπὴ νὰ μὴ ἀγωνιζόμεθα διὰ τὴν προάσπισιν τῶν ἡρώων καὶ τῶν ὁσίων τῆς φυλῆς μας.

 Ι.Π.Η.Π.Α.-ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

Σχολιάστε

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥ “Corpus Christi”

Ὁ Γέροντας Παΐσιος καί ἡ «διαφήμιση» τοῦ βλάσφημου Corpus Christi

 Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

.          Τό 1988, μέ ἀφορμή βλάσφημη ταινία πού προσέβαλλε τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Γέροντας Παΐσιος ξεσήκωσε καί ἄλλους Πατέρες καί «παρ’ ὅλη τήν δυσκολία πού εἶχε ἀπὸ τὸν πόνο λόγῳ τῆς κήλης, βγῆκε ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος μὲ ἄλλους Ἁγιορεῖτες καὶ παραβρέθηκε στὸ συλλαλητήριο ποὺ ἔγινε στὴν Θεσσαλονίκη, ἐνισχύοντας μὲ τὴν παρουσία του τὸν πιστὸ λαό». Τὸ συλλαλητήριο ἦταν ἐνάντια στὴν βλάσφημη ταινία «Ὁ τελευταῖος πειρασμὸς» ἡ ὁποία σκηνοθετήθηκε ἀπὸ τὸν Μαρτὶν Σκορτσέζε, παίχτηκε γιὰ λίγο σὲ κινηματογράφους τῶν Ἀθηνῶν τὸ 1988 καὶ προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριῶν ἀπὸ μέρους τῶν πιστῶν καὶ τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ σταματήσει ἡ προβολή της»1.
.          Ἔκανε ἄραγε λάθος ὁ Γέροντας πού ἄφησε τό Ἅγιον Ὄρος καί διαμαρτυρήθηκε ἔτσι δυναμικά ἐνάντια στή βλάσφημη ταινία συμμετέχοντας στό συλλαλητήριο; Δέν σκέφτηκε ὅτι θά τῆς ἔκανε διαφήμιση;
.          Ὄχι δέν ἔκανε λάθος. Διότι ὁ Χριστός μας δέν μᾶς εἶπε νά σκεπτόμαστε μέ κριτήρια μάρκετινγκ.
.          Μέ τό ἴδιο σκεπτικό καί ὁ Χριστός μας ἔκανε λάθος· δέν θά ἔπρεπε νά διαμαρτυρηθεῖ καί νά διώξει τούς βέβηλους ἐμπόρους ἀπό τόν Ναό, ὅλους αὐτούς πού βλασφημοῦσαν τόν Πατέρα Του καί τόν Ἴδιο, γιά νά μήν αὐξήση τά κέρδη τους κάνοντάς τους διαφήμιση! (Ἄπαγε τῆς βλασφημίας!)

.          Ὁ Γέροντας Παΐσιος εἶχε πεῖ μέ ἀφορμή τό βλάσφημο ἔργο τοῦ Σκορτσέζε καί τήν δυναμική διαμαρτυρία τῶν τότε Χριστιανῶν: «Μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ βλάσφημα πᾶνε νὰ δικαιολογήσουν ἠθικὲς ἀταξίες. Τὸ ἔχουν παρακάνει. Εἶχαν κάνει μήνυση ὅτι ἡ ταινία «Ὁ τελευταῖος πειρασμὸς» προσβάλλει τὴν θρησκεία καὶ οἱ εἰσαγγελεῖς εἶπαν: «Δὲν εἶναι τίποτε». Τέτοιες βλασφημίες δὲν ἀκούστηκαν ποτέ! Γιὰ μᾶς ἡ διαμαρτυρία γιὰ τὴν βλάσφημη ἐκείνη ταινία ἦταν ὁμολογία πίστεως. Βέβαια μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ βλάσφημα γίνεται καὶ ἕνα καλό· χωρίζει ἡ ἦρα ἀπὸ τὸ σιτάρι, κοσκινίζεται ὁ κόσμος»2.
.          Μετά 24 χρόνια ἀπό τήν διαμαρτυρία τοῦ Γέροντος Παϊσίου καί τῶν ἄλλων ἁγιορειτῶν ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται μέ τό βλάσφημο θεατρικό ἔργο Corpus Christi. Οἱ δικαστικές ἀρχές εἶπαν πάλι τά ἴδια ὅτι «δέν εἶναι τίποτα».
.          Τό ἄσχημο εἶναι πώς ἡ ἀντίδραση τῶν χριστιανῶν ἦταν τώρα πολύ πιό χλιαρή ἀπ’ ὅ,τι τότε τό 1988. Ὅσοι λίγοι ἔσωσαν τώρα «τήν τιμή τῶν ὅπλων» καί διαμαρτυρήθηκαν εἰρηνικά καί κόσμια, δέχθηκαν- ἐντελῶς ἄδικα- ἐπίθεση μέ χημικά, καί κατακρίθηκαν διότι τἄχατες κάνανε «διαφήμιση» τοῦ βλάσφημου ἔργου μέ τήν διαμαρτυρία τους.
.          Ἄν αὐτοί πού τούς κατακρίνουν ἔβλεπαν νά χλευάζεται μέ ἀνάλογο τρόπο (μ’ ἕνα θεατρικό ἤ μία ταινία) ὁ πατέρας τους, ἡ μητέρα τους, ἡ ἀδελφή τους, αὐτοί οἱ ἴδιοι… ἄραγε ΔΕΝ θά μιλοῦσαν… γιά νά μήν αὐξήσουν τά κέρδη τῶν θεατρίνων;(!)
.          Καί βέβαια ΘΑ ΜΙΛΟΥΣΑΝ, θά ἀντιδροῦσαν δυναμικώτατα καί κανείς ἔμφρων δέν θά τούς κατέκρινε.
.          Νά τί ἀπαντᾶ ὁ Γέρων Παΐσιος σ’αὐτούς πού λένε ὅτι οἱ Χριστιανοί δέν πρέπει νά ἀντιδροῦμε στίς ἀντίχριστες βλασφημίες: «Σὲ αὐτὰ τὰ δύσκολα χρόνια ὁ καθένας μας πρέπει νὰ κάνει ὅ,τι γίνεται ἀνθρωπίνως καὶ ὅ,τι δὲν γίνεται ἀνθρωπίνως νὰ τὸ ἀφήνει στὸν Θεό. Ἔτσι θὰ ἔχουμε ἥσυχη τὴν συνείδησή μας ὅτι κάναμε ἐκεῖνο ποὺ μπορούσαμε. Ἂν δὲν ἀντιδράσουμε, θὰ σηκωθοῦν οἱ πρόγονοί μας ἀπὸ τοὺς τάφους. Ἐκεῖνοι ὑπέφεραν τόσα γιὰ τὴν πατρίδα καὶ ἐμεῖς τί κάνουμε γι’ αὐτήν; Ἡ Ἑλλάδα, ἡ Ὀρθοδοξία, μὲ τὴν παράδοσή της, τοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς ἥρωές της, νὰ πολεμεῖται ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Ἕλληνες καὶ ἐμεῖς νὰ μὴν μιλᾶμε! Εἶναι φοβερὸ!»3
.           
Μήπως ὅμως δέν πρέπει νά ἀντιδροῦμε δυναμικά (χωρίς βέβαια νά ξεφεύγουμε ἀπό τούς νόμους τοῦ Χριστοῦ μας) ἐγκαταλείποντας τήν ἡσυχία μας;
.          Ὁ Γέρων Παΐσιος μᾶς δείχνει ὅτι πρέπει. Ἄς ἀκούσουμε πῶς τό διδάσκει ὁ ἴδιος: «Εἶπα σὲ κάποιον: «Γιατί δὲν μιλᾶτε; Τί εἶναι αὐτὰ πού κάνει ὁ τάδε;». «Τί νὰ πεῖς, μοῦ λέει, αὐτὸς ὅλος βρωμάει». «Ἂν βρωμάει ὅλος, γιατί δὲν μιλᾶτε; Χτυπῆστε τον». Τίποτε, τὸν ἀφήνουν. Ἕναν πολιτικὸ τὸν ἔφτυσα.  «Πές, τοῦ λέω, “δὲν συμφωνῶ μὲ αὐτό”. Τίμια πράγματα. Θέλεις νὰ ἐξυπηρετηθεῖς ἐσὺ καὶ νὰ ρημάξουν ὅλα;»4.
.          Τί θά συμβεῖ ἄν οἱ Χριστιανοί δέν ὁμολογοῦν καί δέν ἀντιδροῦν; Νά τί ἀπαντᾶ ὁ Γέροντας Παΐσιος: «Ἂν οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὁμολογήσουν, δὲν ἀντιδράσουν, αὐτοὶ (οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ) θὰ κάνουν χειρότερα. Ἐνῶ, ἂν ἀντιδράσουν, θὰ τὸ σκεφτοῦν. Ἀλλὰ καὶ οἱ σημερινοὶ Χριστιανοὶ δὲν εἶναι γιὰ μάχες. Οἱ πρῶτοι Χριστιανοὶ ἦταν γερὰ καρύδια, ἄλλαξαν ὅλο τὸν κόσμο. Καὶ στὴν Βυζαντινὴ ἐποχὴ μία εἰκόνα ἔβγαζαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἀντιδροῦσε ὁ κόσμος. Ἐδῶ ὁ Χριστὸς σταυρώθηκε, γιὰ νὰ ἀναστηθοῦμε ἐμεῖς, καὶ ἐμεῖς ἀδιαφοροῦμε! Ἂν ἡ Ἐκκλησία δὲν μιλάει, γιὰ νὰ μὴν ἔρθει σὲ ρήξη μὲ τὸ κράτος, ἂν οἱ μητροπολίτες δὲν μιλοῦν γιὰ νὰ τὰ ἔχουν καλὰ μὲ ὅλους γιατί τοὺς βοηθᾶνε στὰ Ἱδρύματα, οἱ Ἁγιορεῖτες πάλι ἂν δὲν μιλοῦν γιὰ νὰ μὴν τοὺς κόψουν τὰ ἐπιδόματα5, τότε ποιός θὰ μιλήσει; Εἶπα σὲ κάποιον ἡγούμενο: «Ἂν σᾶς ποῦν ὅτι θὰ σᾶς κόψουν τὰ ἐπιδόματα», νὰ πεῖτε: «Θὰ κόψουμε καὶ ἐμεῖς τὴν φιλοξενία», γιὰ νὰ προβληματιστοῦν. Οἱ καθηγητὲς Θεολογίας δὲν φωνάζουν, γιατί λένε: «Εἴμαστε ὑπάλληλοι, θὰ χάσουμε τὸν μισθό μας, καὶ μετὰ πῶς θὰ ζήσουμε;»6.
.          Μήπως ὅμως ἡ προσευχή εἶναι προτιμώτερη;
.          Νά τί ἀπαντᾶ ὁ Γέροντας Παΐσιος: «Ἡ παρουσία τῶν Χριστιανῶν εἶναι πλέον ὁμολογία πίστεως. Μπορεῖ κανεὶς μὲ τὴν προσευχὴ νὰ βοηθήσει περισσότερο, ἀλλὰ τὴν σιωπή του θὰ τὴν ἐκμεταλλευτοῦν οἱ ἄλλοι καὶ θὰ ποῦν: “Ὁ τάδε καὶ ὁ τάδε δὲν διαμαρτυρήθηκαν, ἑπομένως εἶναι μὲ τὸ μέρος μας”. Ἂν δὲν ἀρχίσουν μερικοὶ νὰ χτυποῦν τὸ κακό, νὰ ἐλέγχουν δηλαδὴ αὐτοὺς ποὺ σκανδαλίζουν τοὺς πιστούς, θὰ γίνει μεγαλύτερο κακὸ. Ἔτσι θὰ τονωθοῦν λίγο οἱ πιστοί, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐμποδιστοῦν λίγο ὅσοι πολεμοῦν τὴν Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι δικό τους καΐκι, νὰ κάνουν βόλτες· εἶναι τὸ σκάφος τοῦ Χριστοῦ. Αὐτοὶ εἶναι κατακριτέοι. Τὸ μόνο ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ ἔχουν μεγάλο μισθό, πολυτελὲς αὐτοκίνητο, νὰ τρέχουν στὶς διασκεδάσεις. Καὶ ὕστερα κάνουν νόμο νὰ παντρεύονται μὲ πολιτικὸ γάμο, νομιμοποιοῦν τὶς ἀμβλώσεις.
.          Μὲ τὶς βλάσφημες ταινίες ποὺ παρουσιάζουν, θέλουν νὰ γελοιοποιήσουν τὸν Χριστό. Τὸ κάνουν, γιὰ νὰ ποῦν, «αὐτὸς ἦταν ὁ Χριστός, τώρα θὰ ἔρθει ὁ Μεσσίας», καὶ νὰ παρουσιάσουν μετὰ τὸν «Μεσσία» τους. Ἐκεῖ τὸ πᾶνε»7.
.          Ἄν οἱ Χριστιανοί δέν διαμαρτυρόμαστε ὅταν βλασφημεῖται ὁ Χριστός, ἡ Παναγία, ἡ Ἁγία Τριάδα, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑτοιμάζουμε τό δρόμο γιά τόν Ἀντίχριστο καί ἀποδεικνύουμε ὅτι δέν ἔχουμε ζωντανή καί ἀληθινή πίστη καί ἀγάπη στόν Χριστό μας.
.          Ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία πρέπει νά παίρνει θέση ὅταν βλασφημεῖται ὁ Χριστός μας; Ναί ἀπαντᾶ ὁ Γέροντας. Ἄς δοῦμε πῶς μᾶς διδάσκει: «Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἕναν ἄλλο ἄθεο, ἕναν βλάσφημο, πού τόν ἀφήνουν στήν τηλεόραση καί μιλάει, ἐνῶ ἔχει πεῖ τά πιό βλάσφημα λόγια γιά τόν Χριστό καί τήν Παναγία. Δέν παίρνει καί ἡ Ἐκκλησία μιά θέση νά ἀφορίση μερικούς. Αὐτούς ἔπρεπε νά τούς ἀφορίζη ἡ Ἐκκλησία. Λυποῦνται τόν ἀφορισμό!

-Γέροντα, τί θά καταλάβουν μέ τόν ἀφορισμό, ἀφοῦ τίποτε δέν παραδέχονται;
-Τοὐλάχιστον νά φανῆ ὅτι ἡ Ἐκκλησία παίρνει μία θέση.
-Ἡ σιωπή της, Γέροντα, εἶναι σάν νά τά ἀναγνωρίζη;
-Ναί. Ἔγραψε ἕνας κάτι βλάσφημα γιά τήν Παναγία καί κανείς δέν μίλησε. Λέω σέ κάποιον: «Δέν εἶδες τί γράφει ἐκεῖνος;». «Ἔ, τί νά τούς κάνης, μοῦ λέει. Θά λερωθῆς, ἄν ἀσχοληθῆς μαζί τους». Φοβοῦνται νά μιλήσουν.
-Τί εἶχε νά φοβηθῆ, Γέροντα;
-Νά μή γράψουν τίποτε γι’ αὐτόν καί ἐκτεθῆ, καί ἀνέχεται νά βλασφημῆται ἡ Παναγία! Νά μή θέλουμε νά βγάλη ὁ ἄλλος τό φίδι ἀπό τήν τρύπα, γιά νά ἔχουμε ἐμεῖς τήν ἡσυχία μας. Αὐτό εἶναι ἔλλειψη ἀγάπης. Ὕστερα ἀρχίζει ὁ ἄνθρωπος νά κινῆται ἀπό συμφέρον. Γι’ αὐτό βλέπεις ἕνα πνεῦμα σήμερα: «Μέ τόν τάδε νά ἔχουμε σχέσεις, γιά νά μᾶς λέη καλά λόγια. Μέ τόν ἄλλο νά τά ἔχουμε καλά, γιά νά μή μᾶς διασύρη κ.λ.π. Νά μή μᾶς πάρουν γιά κορόιδα, νά μή γίνουμε θύματα». Ἄλλος ἀδιαφορεῖ καί δέν μιλάει. «Νά μή μιλήσω λέει, γιά νά μή μέ γράψουν οἱ ἐφημερίδες». Οἱ περισσότεροι δηλαδή εἶναι τελείως ἀδιάφοροι»8.
.          Ὁ Θεός μᾶς δίνει πνεῦμα δυνάμεως καί ὄχι πνεῦμα δειλίας, ἀδιαφορίας καί φιλαυτίας. Ἄραγε πόσο τό δεχόμαστε;

ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τῼ ΘΕῼ ΔΟΞΑ!

1 Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου-Λόγοι Β΄, Πνευματική ἀφύπνιση, Β΄ ἔκδοση Ἰανουάριος 2000, σελ. 44.

2 Ὅ. π. σελ. 44.

3 Ὅ. π. σελ. 36-7.

4 Ὅ. π. σελ. 37.

5 Ὁ γέροντας ἐννοεῖ τὴν οἰκονομικὴ χορηγία, δηλαδὴ ἕνα ποσὸ χρημάτων τὸ ὁποῖο τὸ Ἑλληνικὸ κράτος ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωση ἀπὸ τὸ 1924 νὰ δίνει κάθε χρόνο στὶς Ἱερὲς Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ἐπειδὴ οἱ Μονὲς ἔδωσαν στοὺς πρόσφυγες τὰ μετόχια τους, ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶχαν τὸ λάδι, τὸ σιτάρι, τὸ κρασὶ κ.λ.π. τῆς χρονιᾶς.

6 Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου-Λόγοι Β΄, Πνευματική ἀφύπνιση, Β΄ ἔκδοση Ἰανουάριος 2000, σελ. 37.

7 Ὅ. π. σελ. 43-4.

8 Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου-Λόγοι Β΄, Πνευματική ἀφύπνιση, Β΄ ἔκδοση Ἰανουάριος 2000, σελ. 35-6. Εἰπώθηκε τό 1992.

 ΠΗΓΗ: hristospanagia3.blogspot.gr

, ,

Σχολιάστε

ΜΗΤΡ. ΓΟΡΤΥΝΟΣ: «ΕΥΓΕ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΕΝΤΕΣ» (Ἂν ἡ ὕβρις αὐτή γινόταν κατά τοῦ προσώπου μας ἤ κατά τῶν οἰκείων μας ἤ κατά τῶν ἀρχόντων μας, ἀσφαλῶς δέν θά ἤμασταν ἀπαθεῖς)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΣΟΔΟΜΑ ΚΑΙ ΓΟΜΟΡΡΑ

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας:
 «Εὖγε …στόν διαμαρτυρηθέντα μέ δυναμισμό εὐσεβῆ λαό
κατά τοῦ αἰσχροῦ ἔργου Corpus Christi»

.             1. Εἶμαι καί ἐγώ, ὅπως ὅλοι οἱ Ἀρχιερεῖς, οἱ Ἱερεῖς καί οἱ Μοναχοί καί ὅπως ὅλοι οἱ πιστοί Ὀρθόδοξοι χριστιανοί τῆς πατρίδος μας, εἶμαι, λέγω, κατάπικρος καί ἐγώ γιά τήν προβολή τοῦ βλασφήμου καί αἰσχροῦ ἔργου Corpus Christi. Καθένας βέβαια ἔχει τό δικαίωμα νά νομίζει καί νά ἐκφράζεται ὅπως θέλει, δέν πρέπει ὅμως νά ἐπιτρέπουμε σέ κανένα νά προσβάλλει δημόσια καί προγραμματισμένα τήν πίστη μας.
.         Ἀσφαλῶς, μία τέτοια προσβολή τῆς ἀμωμήτου πίστεώς μας ἔπρεπε νά δημιουργήσει τήν ἀγανάκτηση καί τήν διαμαρτυρία ὅλων μας, ὅπως καί τήν ἐξέφρασαν οἱ γενναῖοι ἐκεῖνοι χριστιανοί καί ὁμολογητές, οἱ ὁποῖοι, μέ κίνδυνο νά κακοπάθουν, διαμαρτυρήθηκαν γιά τήν προβολή τοῦ ἀσεβεστάτου καί βλασφήμου αὐτοῦ ἔργου.

.             2. Εὖγε σ᾽ αὐτούς τούς διαμαρτυρηθέντας χριστιανούς! Ἡ διαμαρτυρία τους θά γραφεῖ στήν ἐκκλησιαστική ἱστορία καί θά λάβουν γιά τήν ὁμολογία τους αὐτή – νά εἶναι βέβαιοι γι᾽ αὐτό – χρυσό στεφάνι στήν Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ τήν ἐπουράνιο.
Οἱ διαμαρτυρηθέντες αὐτοί χριστιανοί εἶναι σ᾽ ὅλη τήν Ἐκκλησία γενικά μία γλυκειά παρηγοριά ὅτι καί σήμερα, παρά τήν πλεονάζουσα ἁμαρτία, παρά τούς ἀποκαλυπτικούς καιρούς πού ζοῦμε, δέν ἐξέλιπαν οἱ ἀγωνιστές τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἕτοιμοι καί μέχρι πεζοδρομίων καί μέχρι αἵματος καί φυλακίσεων νά ἐκφράσουν τήν ἀγάπη τους στόν Χριστό, πού ξανασταυρώνεται.
Καλά τό ἔλεγε ὁ Γέροντας τῆς Φλώρινας πατήρ Αὐγουστῖνος, «οὐκ ἐκλίψουσι τῇ Ὀρθοδοξίᾳ στρατιῶται»! Καί καλά τό εἶχαν πεῖ οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχες τῆς Ἀνατολῆς, ἀπαντῶντας τό 1848 στόν Πάπα Πῖον Θ´, ὅτι σέ μᾶς ὑπερασπιστής τῆς πίστεως εἶναι ὁ λαός!

.             3. Εὖγε λοιπόν καί δόξα καί τιμή καί ἔπαινος λαμπρός στόν διαμαρτυρηθέντα μέ δυναμισμό εὐσεβῆ λαό κατά τοῦ αἰσχροῦ αὐτοῦ ἔργου, πού ὑβρίζει χυδαιότατα τό πανάγιο Πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀπέδειξαν ὅτι εἶναι τά πιστά τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, γιατί ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τήν 7η Ἰουνίου τοῦ 2012 μέ ἀνακοίνωσή της προέτρεψε τούς χριστιανούς νά ἀποδοκιμάσουν τό ἔργο.
.        Σ᾽ αὐτήν τήν προτροπή τῆς Μάνας Ἐκκλησίας οἱ πολλοί ἀδιαφόρησαν, ἀλλά οἱ διαμαρτυρηθέντες ὑπήκουσαν καί ἀπέδειξαν ὅτι εἶναι χριστιανοί «τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες» (Ρωμ. ιβ´11). Οἱ διαμαρτυρηθέντες αὐτοί, νεώτεροι ὁμολογητές τῆς πίστεως, ἐμπνεύστηκαν γιά τήν ἅγια αὐτή καί συνετή πράξη τους ἀπό τά ἱερά μας Συναξάρια. Τά ἱερά αὐτά βιβλία, τά ὁποῖα, κατά τόν ἅγιο Πατέρα Ἰουστῖνο Πόποβιτς, ἀποτελοῦν τήν Ἐγκυκλοπαίδεια τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁμιλοῦν γιά χριστιανούς μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι ἔμπαιναν στούς ναούς τῶν εἰδώλων καί συνέτριβαν τά ἀγάλματά τους· ἡ δέ ἁγία μας Ἐκκλησία καταχώρησε τούς ὁμολογητές αὐτούς μεταξύ τῶν ἁγίων, γιά νά μιμούμεθα βέβαια τήν θερμότητα τῆς ἀγάπης τους στόν Χριστό καί τήν ἀποστροφή τους πρός τά εἴδωλα τῆς κάθε ἐποχῆς.

.             4. Ἀπευθυνόμενος σ᾽ αὐτούς, τούς λίαν ἀγαπητούς μας χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι διαμαρτυρήθησαν τελευταίως γιά τό βλάσφημο ἔργο Corpus Christi, τούς ἐκφράζουμε πάλι τά εὐχαριστήρια καί τά συγχαρητήριά μας γιά τήν διαμαρτυρία τους, τούς ἐκφράζουμε τόν θαυμασμό μας καί τόν σεβασμό μας, γιατί μέ διάθεση θυσίας ἐπορεύθησαν στόν τόπο τῆς διαμαρτυρίας καί ἔπραξαν αὐτό τό ἅγιο πού ἔπραξαν. Τούς λέγουμε δέ – ἄν καί δέν εἶναι ἀνάγκη νά τούς τό ποῦμε – νά μήν ἐπηρεάζωνται καθόλου ἀπό ἄλλους λόγους, κληρικῶν ἤ λαϊκῶν, πού θέλουν νά παραλύσουν τό ἀγωνιστικό τους φρόνημα μέ τά πλαδαρά τους κηρύγματα καί μέ λόγια ξένα πρός τά ἱερά μας Συναξάρια καί τούς λόγους τῶν Πατέρων μας.
.           Ἀλήθεια, τί θά ἔλεγαν αὐτοί στόν λόγο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος συμβουλεύει τούς ἀκροατές του νά ραπίζουν ἀκόμη τόν ἐπίμονο βλάσφημο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ; Καί λέγει μάλιστα στήν συνέχεια ὁ ἅγιος Πατέρας, ὅταν οἱ ἀρχές τούς καλέσουν σέ ἀπολογία, νά ποῦν παρρησίᾳ: «Ναί, τόν ἐρράπισα, διότι ἐβλασφήμησε τόν Βασιλέα τῶν ἀγγέλων»! Καί τί θά ποῦν πάλι αὐτοί οἱ τῶν πλαδαρῶν κηρυγμάτων γιά τό ράπισμα πού ἔδωσε ὁ ἅγιος Νικόλαος στόν βλάσφημο Ἄρειο; Ἔχει ἱστορικότητα τό ράπισμα αὐτό, εἶναι δηλαδή πραγματικό γεγονός· καί γι᾽ αὐτό, γιά νά μή νομίσει δηλαδή κανείς ὅτι ἀπό ὀργή ὁ ἅγιος ἐρράπισε τόν Ἄρειο, γι᾽ αὐτό, λέγω, ἡ Ἐκκλησία στό Ἀπολυτίκιο τοῦ ἁγίου Νικολάου ἔβαλε τήν ἔκφραση περί αὐτοῦ «εἰκόνα πραότητος». Ἤ μήπως ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος καί ἡ Ἐκκλησία ὅλη δέν ἔπρεπε νά διαμαρτυρηθεῖ γιά τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου καί νά τήν καταδικάσει, γιατί ἔτσι τήν διαφήμισε περισσότερο;!…

.             5. Πρέπει νά ἀγωνιζόμαστε γιά τήν πίστη μας, ἀδελφοί, καί νά διαμαρτυρόμαστε γι᾽ αὐτήν, ὅταν τήν βλέπουμε νά προσβάλλεται. Τέτοιο παράδειγμα καί τέτοια διδαχή μᾶς ἔδωσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες μας. Μέ τά ξένα πρός τό γνήσιο πατερικό πνεῦμα πλαδαρά κηρύγματα μερικῶν, καλυπτόμενα μάλιστα μέ θεολογική σινδόνα μιᾶς «νεοπατερικῆς» λεγομένης θεολογίας, ἀπό τά κηρύγματα αὐτά δέν βγαίνουν ὁμολογητές καί μάρτυρες. Ἀλλά οὔτε καί ἐλεύθερη πατρίδα θά εἴχαμε, ἄν ἐπικρατοῦσαν τά τοιαῦτα κηρύγματα, τά χωρίς ἀγωνιστικό φρόνημα. Ἡ ἐπανάσταση τοῦ ᾽21 ἦταν μία τρέλλα!
Μήν ἀμφιβάλλετε λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσοι διαμαρτυρηθήκατε γιά τό βλάσφημο ἔργο, μήν ἀμφιβάλλετε, ἐπηρεαζόμενοι ἀπό διάφορους λόγους, ἄν πράξατε καλῶς ἤ ὄχι. Πολύ καλῶς ἐπράξατε καί νά τό ξανακάνετε! Ἡ πικρία μου ὅμως καί ἡ ἀπογοήτευσή μου εἶναι μέ τόν ἑαυτό μου. Ἤθελα νά εἶμαι καί ἐγώ στόν τόπο τῆς μαρτυρίας σας καί τοῦ μαρτυρίου σας, νά ἐφώναζα καί ἐγώ μαζί σας καί μακάρι νά ἤμουν καί θύμα, γιά νά ἔδιδα ὡς ἐπίσκοπος ἕνα καλό παράδειγμα. Ναί, ἡμεῖς οἱ ἐπίσκοποι πρέπει νά εἴμεθα μπροστάρηδες στούς ὑπέρ πίστεως ἀγῶνες!

.             6. Τέλος, ἔχω νά πῶ ὄχι μόνο μέ πόνο, ἀλλά καί μέ φόβο, ὅτι ἡ περίπτωση αὐτή τοῦ Corpus Christi εἶναι ἀκριβῶς καί ἀκριβέστατα περίπτωση Σοδόμων καί Γομόρρων (Γεν. κ´ 19). Γιατί, ὅπως στήν βιβλική αὐτή διήγηση οἱ Σοδομῖτες ἐξέλαβαν τά θεῖα Πρόσωπα ὡς ἀνθρώπινα καί θέλησαν νά ἁμαρτήσουν μαζί τους, ἔτσι, καί στήν παρούσα περίπτωση, οἱ συγγραφεῖς τοῦ ἔργου ἐκλαμβάνουν τό Θεανδρικό Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ… ὡς ἁμαρτωλό καί τό παρουσιάζουν κατά τήν αἰσχρή τους ποιότητα.
.           Ἀλλά φοβοῦμαι μήπως τό πῦρ, πού ἔβρεξε ὁ οὐρανός καί κατέκαυσε τήν ἁμαρτωλή πόλη, μήπως – μή γένοιτο, Χριστέ καί Παναγιά! –, ἔλθει καί καταπάνω μας καί κατακαοῦμε· γιατί, μαζί μέ τά ἄλλα ἁμαρτήματά μας, ἔγινε στήν πατρίδα μας καί αὐτό τό χειρότερο τῶν ἄλλων ἁμαρτημάτων, ἡ αἰσχρή ἐξύβριση κατά τοῦ Προσώπου τοῦ Κυρίου μας, χωρίς μάλιστα νά φαίνεται ὅτι πονοῦμε γι᾽ αὐτό, ἀφοῦ δέν διαμαρτυρόμαστε ἔντονα.
.         Ἄν ἡ ὕβρις αὐτή γινόταν κατά τοῦ προσώπου μας ἤ κατά τῶν οἰκείων μας ἤ κατά τῶν ἀρχόντων μας, ἀσφαλῶς δέν θά ἤμασταν ἀπαθεῖς, ἀλλά θά κινητοποιούμασταν καί θά μηχανευόμασταν τρόπους διαμαρτυρίας καί ἀντιδράσεως. Τελειώνω ἐδῶ μέ τόν πονετικό λόγο, μέ τόν ὁποῖο κατέκλεισε κάποτε ὁ μακαριστός Γέροντας πατήρ Αὐγουστῖνος ἕνα του κήρυγμα περί βλασφημίας τῶν θείων: «Ὥστε λοιπόν, μεγάλοι οἱ ἄρχοντές μας, μεγάλα τά ἀνθρωπάριά μας, μικρός ὁ Χριστός μας, ὅταν ὑβρίζεται κανείς δέν διαμαρτύρεται»!…

† Ἐπίσκοπος Ἱερεμίας
Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως
Δημητσάνα, 17 Ὀκτωβρίου 2012

ΠΗΓΗ: augoustinos-kantiotis.gr

,

Σχολιάστε

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ-ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ («ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια»)

Συκοφαντία – Βλασφημία   

Ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Ἀρχιμ. Ἱεροθέου Βλάχου
(νῦν Μητρ. Ναυπάκτου)
«Ὀσμὴ Γνώσεως»
κδόσεις «Τέρτιος»,
Κατερίνη 1985, σελ. 131-133

 «ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια». 
(Ματθ. θ´34 )

.        Μὲ τὴν θεραπεία τῶν δύο τυφλῶν καὶ τοῦ κωφοῦ δαιμονισμένου οἱ ὄχλοι «ἐθαύμασαν λέγοντες ὅτι οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ». Ἡ ἄμεση ὅμως ἀντίδρασι τῶν Φαρισαίων στὶς θεραπεῖες καὶ στὴν γνώμη τοῦ λαοῦ δὲν ἦταν νὰ ἀρνηθοῦν τὰ θαύματα, ἀλλὰ νὰ τὰ διαστρέψουν καὶ νὰ τὰ ἀποδώσουν στὴν ἐνέργεια τῶν δαιμονίων, λέγοντες: «ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια». Πρόκειται γιὰ μία βαρυτάτη μορφὴ συκοφαντίας, ποὺ καταλήγει σὲ βλασφημία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ ἑρμηνεία, ποὺ ἔδωσαν οἱ Φαρισαῖοι γιὰ τὰ θαύματα, ἔδειξε τὴν ψυχική τους ἀσθένεια. Ἀπεκάλυψε τὴν ὕπαρξι στὴν καρδιά τους τοῦ πονηροῦ πνεύματος.

 Συκοφαντία ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ

.        Στὰ ἅγια εὐαγγέλια ἐπανειλημμένα φαίνεται ἡ ἀντίδρασι τῶν Φαρισαίων στὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ καὶ ὅτι πολλὲς φορὲς ἑρμήνευσαν ἔτσι τὶς θεραπεῖες. Δὲν τολμοῦσαν νὰ τὶς ἀρνηθοῦν, ἀλλὰ τὶς παρερμήνευαν ἐπιδιώκοντες νὰ ἀποπροσανατολίσουν τὸν λαό, νὰ στρέψουν τὴν προσοχή του ἀπὸ τὸν Χριστό.
.        Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος παρατηρεῖ: «Οὗ τε γένοιτο ἂν ἀνοητότερον;», δηλ. μποροῦσε νὰ ὑπάρχει πιὸ ἀνόητη σκέψη ἀπὸ αὐτήν; Διότι ὁ Κύριος δὲν ἔβγαζε μόνον δαιμόνια, ἀλλὰ καὶ θεράπευε τοὺς λεπρούς, ἤγειρε τοὺς νεκρούς, ἠρεμοῦσε τὴν θάλασσα, συγχωροῦσε ἁμαρτήματα, ἐκήρυττε τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὁδηγοῦσε στὸν Πατέρα Του τοὺς ἀνθρώπους. Ἀκόμη ἀγαποῦσε καὶ εὐεργετοῦσε τοὺς ἀνθρώπους, πράγμα ποὺ δὲν ἔκανε, οὔτε μπορεῖ νὰ κάνει ὁ διάβολος. Αὐτὸς διαιρεῖ, μισεῖ, ταράσσει τοὺς ἀνθρώπους. Ἔπειτα βλέπουμε σὲ ἄλλες περιπτώσεις τὸν διάβολο στὴν συνάντηση μὲ τὸν Χριστὸ νὰ φρίττη: «τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;» (Ματθ. η´ 29). Ἄρα βλέπουμε πὼς οἱ Φαρισαῖοι εἶναι χειρότεροι καὶ ἀπὸ τοὺς δαίμονες. Διότι ἐκεῖνοι ἀναγνωρίζουν τὴν Θεότητά Του, ἐνῶ οἱ Φαρισαῖοι τὴν ἀρνοῦνται.
.        Ἡ διαγωγὴ τῶν Φαρισαίων συνεχίζεται στοὺς αἰῶνας. Ὁ Χριστὸς βλασφημεῖται συνεχῶς. Μὲ αὐτὸ δὲν ἐννοοῦμε μόνον τοὺς ὑβριστικοὺς λόγους ποὺ μπορεῖ κανεὶς νὰ ἐκστομίσει ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄρνησι τῆς Θεότητός Του. Ὑπάρχουν μερικοὶ ποὺ πιστεύουν ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν ἕνας σοφὸς ἄνθρωπος, ποὺ δίδαξε τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς ἔμαθε νὰ συμπεριφέρονται σωστὰ καὶ κοινωνικά. Μιλοῦν γιὰ μία ἐξυπνάδα τοῦ Χριστοῦ, ἢ γιὰ μεθόδους ποὺ εἶχε κατορθώσει νὰ ἀνακαλύψει καὶ μὲ αὐτὲς προσέφερε τὸ καλὸ στοὺς ἀνθρώπους. Ἡ ἄρνησι ὅμως τῆς Θεότητος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ὑποτίμησί Του στὴν τάξι τῶν κτιστῶν εἶναι ἡ μεγαλύτερη συκοφαντία, ἡ μεγαλύτερη βλασφημία ἐναντίον Του καὶ ἐναντίον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ Χριστὸς θαυματουργοῦσε ὡς Θεάνθρωπος. Καὶ ὅταν δὲν πιστεύουμε στὴν Θεανδρικότητα τοῦ Χριστοῦ, τότε παύουμε νὰ εἴμαστε Χριστιανοί, πολῖται τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ γινόμαστε ὀπαδοὶ μιᾶς ἐπίγειας συναισθηματικῆς Θρησκείας, ποὺ ἱκανοποιεῖ τὶς ψυχολογικές μας ἀνάγκες.

 Συκοφαντία ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας

.        Ἐφ’ ὅσον πάντοτε συκοφαντεῖται ὁ Χριστός, εἶναι ἑπόμενο νὰ συκοφαντεῖται καὶ νὰ βλασφημεῖται πάντα καὶ ἡ Ἐκκλησία. Πρέπει νὰ ὑπογραμμισθῆ ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐκκλησία εἶναι Σῶμα Χριστοῦ, μέσα στὴν ὁποία ὑπάρχει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ τὴν ζωοποιεῖ, ὅ,τι λέγεται ἐναντίον της καταλήγει σὲ βλασφημία ἐναντίον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία «οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις» (Ματθ. ιβ´ 31).
.        Δύο εἴδη συκοφαντίας θὰ ἀναφέρουμε. Τὸ ἕνα εἶναι ὅταν ἀμφισβητοῦνται τὰ χαρίσματα μὲ τὰ ὁποῖα τὸ Ἅγιον Πνεῦμα χαριτώνει τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «Ἑκάστῳ δίδοται ἡ φανέρωσις τοῦ πνεύματος πρὸς τὸ συμφέρον. ᾯ μὲν γάρ, διὰ τοῦ πνεύματος δίδοται λόγος σοφίας, ἄλλῳ λόγος γνώσεως κατὰ τὸ αὐτὸ πνεῦμα, ἑτέρῳ δὲ πίστις ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι, ἄλλῳ δὲ χαρίσματα ἰαμάτων ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι, ἄλλῳ δὲ ἐνεργήματα δυνάμεων, ἄλλῳ δὲ Προφητεία· ἄλλῳ δὲ διακρίσεις πνευμάτων» (Α´ Κορινθ. ιβ´ 1-10). Κάθε ἕνας ἔχει τὸ ἰδιαίτερο χάρισμα ἀνάλογα μὲ τὴν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς τὴν πίστη καὶ τὸ συμφέρον, τόσο τοῦ ἴδιου ὅσο καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ὅποιος ἀρνεῖται τὸ χάρισμα ἑνὸς ἄλλου μέλους τῆς Ἐκκλησίας πέφτει στὸ ἁμάρτημα τῆς βλασφημίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ Ὁποῖο δίδει τὸ χάρισμα αὐτό.
.        Γενικότερα μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ὅποιος περιφρονεῖ τὴν ἡσυχαστικὴ ζωὴ (μοναχισμὸ – νοερὰ προσευχὴ) ἢ ὅποιος ἀρνεῖται ὁποιαδήποτε ἄλλη διακονία ποὺ γίνεται στὴν Ἐκκλησία, αὐτὸς δείχνει ὅτι ζεῖ μία ἀποσπασματικότητα καὶ καταφέρεται ἐναντίον τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Εἶναι δίδαγμα ὅλων τῶν ἁγίων Πατέρων, ὅτι ἡ ἀπολυτοποίησι τοῦ δικοῦ μας χαρίσματος, ἡ καθολικοποίησι τῆς δικῆς μας προσωπικῆς ἐμπειρίας καὶ ἡ προσπάθεια νὰ ἐπιβληθῆ ὡς καθολική, ὅταν συνοδεύεται καὶ ἀπὸ τὴν περιφρόνησι τῆς πείρας ἢ τοῦ χαρίσματος τοῦ ἄλλου, εἶναι αἵρεσι..        Ἄλλωστε, κατὰ τὴν Ὀρθόδοξη διδασκαλία, ὑπάρχει μία θαυμάσια σύζευξι μεταξὺ τῆς θεωρίας καὶ τῆς πράξεως. Ὅπως τὸ μάτι δὲν πρέπει νὰ περιφρονῆ τὸ πόδι καὶ ἀντιστρόφως, ἔτσι καὶ ἡ θεωρία δὲν μπορεῖ νὰ περιφρονῆ τὴν πρᾶξι, οὔτε ἡ πρᾶξι νὰ ἀρνῆται τὴν θεωρία. Δυστυχῶς στὸ σημεῖο αὐτὸ γίνονται πολλὰ λάθη ἀπὸ φανατισμοὺς καὶ ἔτσι διασπᾶται ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητα.
.        Τὸ ἄλλο εἶδος βλασφημίας εἶναι ὅτι οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι συκοφαντοῦν διαρκῶς τὸ ἔργο ποὺ κάνει ἡ Ἐκκλησία. Δὲν ὑπάρχει κάτι ποὺ νὰ τὸ θεωροῦν σωστό. Σὲ ὅλα ἔχουν νὰ προσφέρουν ἀντίλογο. Τὰ πάντα τὰ διαστρεβλώνουν. Τὴν θεωροῦν μία ἀνθρώπινη ὀργάνωσι καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ἱεροὺς Κανόνες «ἐντάλματα ἀνθρώπων». Τὴν θεωροῦν κοινωνικὴ ὀργάνωσι ποὺ πρέπει νὰ καταναλίσκεται σὲ κοινωνικὴ ἐργασία. Ἔτσι ἄλλοτε κατηγοροῦν ὅτι δὲν κάνει κοινωνικὸ ἔργο, δίδοντες στὴν λέξη «κοινωνικὸ» μία ἀπνευμάτιστη ἔννοια, ἄλλοτε ἀμφισβητοῦν τὸ δικαίωμα νὰ ἀσχολεῖται μὲ κοινωνικὰ ἔργα. Αὐτὸ γίνεται σὲ πολλὲς περιπτώσεις.
.        Ἐπίσης ἄλλοι ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ σύγχρονη Ἐκκλησία εἶναι δαιμονισμένη, μὲ ἄλλα λόγια διατυπώνεται ἡ ἄποψι ὅτι χάλασε ἡ Ἐκκλησία. Ἔχασε τὴν ἀρχαία αἴγλη της. Παρὰ ταῦτα ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ὅπως ἡ φωτιὰ χωρὶς νὰ ἀλλοιώνει τὸ σίδηρο τὸ κάνει νὰ λάμπει, ἔτσι καὶ ἡ Ἐκκλησία λάμπει ἀπὸ τὸ Φῶς τοῦ Χριστοῦ. Τὸ ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ δοῦμε τὴν πνευματικότητα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι γιατί δὲν ἔχουμε καθαρότητα. Εμαστε μες δαιμονισμένοι κα βλέπουμε παντο δαιμόνια. Οἱ «ἀλειτούργητοι» διαρκῶς μιλοῦν καὶ συκοφαντοῦν, ἐνῶ οἱ λειτουργημένοι, οἱ ἐκκλησιαστικοποιημένοι αἰσθάνονται τὴν Ἐκκλησία ὡς «κόσμο τοῦ κόσμου», ὡς «τὴν πνευματικὴ ἐλεημοσύνη τῆς ἀνθρωπότητος».

 Συνέπειες τῆς συκοφαντίας

 .        Οἱ συνέπειες τῆς ἀρνήσεως τῆς Θεότητος τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἁγιότητος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι φοβερές. Ἡ μία εἶναι ὅτι ἀρνούμαστε τὴν Χάρι τοῦ Χριστοῦ. Ἡ συνεχὴς δὲ ἄρνησι τῆς Χάριτος μᾶς πωρώνει, μᾶς νεκρώνει μὲ αἰώνιες συνέπειες. Ἀποκτοῦμε ἐθισμὸ στὴν ἄρνησι καὶ αὐτὸ συνιστᾶ τὸν πνευματικὸ θάνατο. Ἡ ἄλλη εἶναι ὅτι δημιουργεῖται μία ἐσωτερικὴ διαστροφή. Ὁ ἄνθρωπος βλέπει παντοῦ δαιμονισμένους. Θεωρεῖ ὅτι οἱ ἄλλοι εἶναι ἡ κόλασί του. Ἐνῶ ἡ Ὀρθοδοξία διδάσκει ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε κόλασι τῶν ἄλλων καὶ μποροῦμε νὰ γίνουμε ὁ Παράδεισός τους.
.        Νὰ διώξουμε τὴν πονηρία. Νὰ γίνουμε ἁπλοί. Ἡ ἁπλότητα ποὺ εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ταπείνωση θὰ μᾶς λυτρώση ἀπὸ τὴν βάσανο τῆς συκοφαντίας καὶ βλασφημίας.

 

, ,

Σχολιάστε

ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΒΛΑΣΦΗΜΗ ΤΑΙΝΙΑ

ΕΙΣ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μιὰ καλοτοποθετημένη «ἐνημέρωση» τοῦ φίλου τῆς «ΧΡ. ΒΙΒΛ.» κ. Γ. Κ. ἀφορῶσα σὲ μιὰ καινούργια ΒΛΑΣΦΗΜΗ κινηματογραφικὴ ταινία.

1.            Αὐτὲς τὶς ἡμέρες προβάλλεται στοὺς ἀθηναϊκοὺς κινηματογράφους μιὰ πολυδιαφημισμένη Χολυγουντιανὴ ταινία. Ἡ περίληψη τῆς ταινίας ἀναφέρει: «Ὀκτὼ ἄντρες ἐπιζοῦν ἑνὸς ἀεροπορικοῦ ἀτυχήματος στὴν Ἀλάσκα καὶ ξεκινοῦν ἕναν ἄνισο ἀγώνα ἐπιβίωσης ἐνάντια στὴν παγωνιὰ καὶ σὲ μία ἀγέλη ἄγριων λύκων.» Ἐκ πρώτης ὄψεως δὲν ὑπάρχει κάτι τὸ ἠθικὰ ἐπιβλαβὲς στὴν σύντομη αὐτὴ περιγραφὴ μιᾶς ἱστορίας ἐπιβίωσης μετὰ ἀπὸ ἕνα ἀεροπορικὸ ἀτύχημα, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἔχει συμβεῖ καὶ στὴν πραγματικότητα. Ἕνας καλοπροαίρετος λοιπὸν ἄνθρωπος θὰ μποροῦσε νὰ σκεφτεῖ νὰ πάει νὰ τὴν δεῖ.

2.            Εἶναι γεγονὸς ὅτι ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς εἰκόνας, ὅπου δεχόμαστε ἕναν ἀνελέητο βομβαρδισμὸ ἀπὸ θεάματα ποὺ περιέχουν πολλὰ ζημιογόνα μηνύματα: πολιτικὴ προπαγάνδα, προβολὴ τῆς ἀνηθικότητας, τῶν ἐλεύθερων σχέσεων, τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τῆς ἐγκληματικότητας, ἐπίσης ταινίες μὲ ὑπερανθρώπους, ποὺ ἔχουν ὑπερφυσικὲς δυνάμεις καὶ τὰ καταφέρνουν ὅλα μόνοι τους σὰν νὰ εἶναι θεοί, γιὰ νὰ μὴν πιάσουμε τὶς ταινίες ποὺ βλασφημοῦν τὴν Χριστιανικὴ πίστη μὲ διαφόρους τρόπους. Κάποιος λοιπὸν ποὺ προσπαθεῖ νὰ προφυλάξει τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τέτοια βλαβερὰ μηνύματα,  θὰ μποροῦσε νὰ σκεφθεῖ, ὅτι σὲ μία ταινία μὲ θέμα τὴν δραματικὴ ἱστορία πτώσης ἑνὸς ἀεροπλάνου καὶ τῆς προσπάθειας ἐπιβίωσης τῶν ἐπιζώντων, εἶναι μικρὴ ἡ πιθανότητα νὰ περιέχονται τέτοια μηνύματα. Ὅμως τὰ γεγονότα θὰ δείξουν ὅτι πλανᾶται πλάνην οἰκτρὰν καὶ ἐξηγοῦμαι γιατί:

3.            Ὁ πρωταγωνιστὴς τῆς ταινίας, πολὺ γνωστὸς ἠθοποιός, ποὺ στὸ παρελθὸν ἔχει ὑποδυθεῖ συμπαθεῖς χαρακτῆρες, σὲ αὐτὴ τὴν ταινία παρουσιάζεται σὰν ἕνας ἰδιοφυὴς ἄνθρωπος μὲ ψυχρὴ λογικὴ καὶ ἰδιαίτερες ἱκανότητες στὸ νὰ ἐπιβιώνει σὲ δύσκολες καταστάσεις. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἀναλαμβάνει τὴν ἀρχηγία τῆς ὁμάδας τῶν ἐπιζώντων καὶ σὲ κάποια συζήτηση ποὺ ἔχουν μεταξύ τους γιὰ τὸ ποιὸς ἀπὸ αὐτοὺς πιστεύει στὴν μετὰ θάνατον ζωή, ὁ πρωταγωνιστὴς δηλώνει περίτρανα ὅτι αὐτὸς δὲν πιστεύει σὲ αὐτὰ καὶ περνάει τὸ μήνυμα ὅτι ἀληθινὸ εἶναι μόνο αὐτὸ ποὺ ζοῦν ἐκείνη τὴν στιγμὴ καὶ τίποτε ἄλλο!

4.            Ἐπίσης σὲ μία ἄλλη σκηνὴ πεθαίνει κάποιος τραυματίας στὰ χέρια τοῦ ἐν λόγω πρωταγωνιστῆ καὶ αὐτὸς προσπαθεῖ νὰ τοῦ δώσει θάρρος κατὰ τὶς τελευταῖες του στιγμές. Ἐνῶ ἡ σκηνὴ  εἶναι δραματική, ἀφοῦ ἕνας ἄνθρωπος φεύγει ἀπὸ αὐτὴ τὴ ζωή, ἐν τούτοις ὁ πρωταγωνιστὴς παροτρύνει τὸν μελλοθάνατο νὰ ἀφεθεῖ νὰ φύγει μὲ μία καλὴ σκέψη, νὰ ἀφήσει ἕνα ἀγαπημένο πρόσωπο νὰ πάρει τὴν ψυχή του καὶ ἄλλες τέτοιες ἀσυναρτησίες ποὺ δείχνουν γιὰ ἄλλη μία φορὰ ὅτι δὲν πιστεύει στὴν μετὰ θάνατον ζωή. Καμιὰ ἀναφορὰ στὸν Θεό, καμιὰ ἀναφορὰ στὴν μετάνοια τῶν τελευταίων στιγμῶν τοῦ ἀνθρώπου.

5.            Τὰ παραπάνω ὅμως δὲν εἶναι τίποτα μπροστὰ στὸ σὸκ ποὺ βιώνει ὁ θεατής, ἂν μάλιστα εἶναι καὶ Χριστιανός, πρὸς τὸ τέλος τῆς ταινίας: Ἐνῶ ὁ πρωταγωνιστὴς ἔχει δηλώσει μὲ πολλοὺς τρόπους ἄθεος, σὲ κάποια σκηνὴ προσπαθώντας νὰ σώσει ἕναν σύντροφό του, ὅλως παραδόξως (;) ἐπικαλεῖται τὸν Χριστὸ λέγοντας: «Χριστέ μου μὴ μοῦ τὸ κάνεις αὐτό». Ὁ σύντροφός του ὅμως δὲν σώζεται καὶ ἀφήνεται νὰ ἐννοηθεῖ ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν ἀπὼν καὶ ὅτι μᾶλλον εἶχε δίκιο μέχρι τώρα νὰ μὴν πιστεύει σὲ Αὐτόν. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονὸς καὶ ἀφοῦ ὁ ἥρωάς μας μένει μόνος του ἀντιμέτωπος μὲ τὶς δυνάμεις τῆς φύσεως καὶ ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὴν μὴ παρουσία τοῦ Θεοῦ, στρέφει ὀργισμένος τὸ βλέμμα του στὸν οὐρανὸ καὶ ἀρχίζει νὰ βλασφημεῖ τὸν Θεό, ξεστομίζοντας βρισιὲς ἐναντίον Του, σὰν νὰ βρίσκεται σὲ κακόφημο καταγώγιο, ἀπαιτώντας ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ἐμφανίζεται ὅποτε αὐτὸς τὸν χρειάζεται καὶ λέγοντάς Του ὅτι, ἂν ὑπάρχει πράγματι, πρέπει νὰ τὸν βοηθήσει ἐκείνη τὴν στιγμή. Σημειωτέον ὅτι αὐτὲς τὶς βλασφημίες ποὺ ἀκούγονται, θὰ ντρεπόταν νὰ τὶς ξεστομίσει κανεὶς σὲ ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο, πόσο μᾶλλον ὅταν αὐτὲς ξεστομίζονται ἐνάντια στὸν Θεό. Ἡ σκηνὴ τελειώνει μετὰ ἀπὸ ἕνα διάστημα σιγῆς, ὅπου ἔντεχνα ἀναγκάζεται ὁ θεατὴς νὰ ἀναμένει ἕνα σημάδι παρουσίας τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀφοῦ αὐτὸ δὲν ἐμφανίζεται λέει ὁ πρωταγωνιστής: «- Καλά, τότε θὰ τὸ κάνω μόνος μου!». Ἡ ἀποστασία τοῦ ἀνθρώπου τῆς Νέας Ἐποχῆς σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο! Ὁ ἄνθρωπος ποὺ πρέπει νὰ κάνει τὰ πάντα μόνος του, ποὺ βασίζεται μόνο στὶς δικὲς δυνάμεις, ἀφοῦ εἰσάγεται τὸ μήνυμα ὅτι δὲν ὑπάρχει Θεός, ὅτι πραγματικὸ εἶναι μόνο αὐτὸ ποὺ ζοῦμε ἐκείνη τὴν στιγμή, καὶ ὅτι τελικὰ ὁ ἄνθρωπος δὲν χρειάζεται τὸν Θεό, γιατί ἂν ἔχει τόλμη καὶ θέληση μπορεῖ νὰ γίνει ὁ ἴδιος θεός. Ὅλα τὰ μηνύματα τῆς Νέας Ἐποχῆς, τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων, ὅπως ἀλλιῶς λέγεται, τὰ μηνύματα ποὺ θέλει νὰ περάσει ὁ διάβολος στοὺς ἀνθρώπους, μαζεμένα σὲ μία ταινία ὅπου σὺν τοῖς ἄλλοις βλασφημεῖται φανερὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, χωρὶς καμιὰ λογοκρισία. Φυσικά! Λογοκρισία ὑπάρχει μόνο στοὺς Χριστιανούς, ὅταν χρησιμοποιοῦν τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἢ τῆς Ἁγίας Τριάδας ἢ ὅταν λένε κατὰ τὴν περίοδο τοῦ Πάσχα «Χριστὸς Ἀνέστη», ὥστε νὰ μὴν προσβάλλονται οἱ Μουσουλμάνοι καὶ ἄλλοι μονοθεϊστὲς ἢ οἱ εἰδωλολάτρες. Στοὺς ὑπόλοιπους ἐπιτρέπεται νὰ ἐξυβρίζουν τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ τῶν Χριστιανῶν (ποὺ εἶναι καὶ ὁ μόνος ἀληθινός), χωρὶς καμία ἐπίπτωση. Θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ φανταστεῖ τί θὰ γινόταν ἀπὸ τὶς ἀντιδράσεις π.χ. τῶν Μουσουλμάνων σὲ ὅλο τὸν κόσμο, ἂν στὴν ἐν λόγῳ  ταινία ἐξυβρίζονταν τόσο χυδαία ὁ Μωάμεθ ἢ ὁ Ἀλλάχ, τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ συγκεκριμένη ταινία εἶναι πολυδιαφημισμένη καὶ προβάλλεται σὲ ὅλον τὸν πλανήτη. Νὰ δοῦμε τώρα ἂν κατὰ τὴν διάρκεια προβολῆς τῆς ταινίας θὰ ἀντιδράσουν μὲ τὴν ἴδια εὐαισθησία ὅλοι αὐτοὶ οἱ Δήμαρχοι καὶ οἱ ἄλλοι ἁρμόδιοι, ποὺ εὐαισθητοποιοῦνται μόνο ὅταν ἀκοῦν τὶς καμπάνες τῶν ἐκκλησιῶν στὶς γειτονιὲς ἢ ὅταν μεταδίδονται Ὀρθόδοξες ἀκολουθίες ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο καὶ δῆθεν προσβάλλονται οἱ μὴ Ὀρθόδοξοι, ἢ ὅταν τοὺς πιάνει ὁ ζῆλος γιὰ τὴν ἀνέγερση τζαμιῶν.

6.            Συνεχίζοντας ἀπὸ τὸ σημεῖο ποὺ μείναμε στὴν ταινία, θέλουμε νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι μάταια ἐλπίζει ὁ καλοπροαίρετος θεατὴς ὅτι στὴν πορεία τῆς ὑπόθεσης, ὁ ἐπιζῶν τελικὰ θὰ σωθεῖ καὶ ὅτι ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτὸ θὰ ἐννοηθεῖ ὅτι τελικὰ Θεὸς ὑπάρχει καὶ ὅτι εἶχε ἄδικο νὰ τὸν ἀμφισβητεῖ ἢ πολὺ περισσότερο νὰ τὸν ἐξυβρίζει. Ἡ πορεία τῶν γεγονότων εἶναι τέτοια, ποὺ ἐπισφραγίζονται τελικὰ οἱ ἄθεες ἀπόψεις τοῦ πρωταγωνιστῆ καὶ ὁ θεατὴς φεύγει ἀπὸ τὴν αἴθουσα ἔχοντας ὑποστεῖ τὴν παραπάνω ψυχρολουσία.

7.            Διαπιστώνει κανεὶς λοιπὸν ὅτι ὄντως ἡ βιομηχανία τοῦ κινηματογράφου ἐξουσιάζεται ἀπὸ ἀντιθέες δυνάμεις ἢ πιὸ συγκεκριμένα ἀπὸ τὶς δυνάμεις τῆς Νέας ἐποχῆς ποὺ ἔχουν στόχο ἀποκλειστικὰ τὴν Χριστιανικὴ πίστη καὶ ἔχουν βαλθεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια νὰ ἀπομακρύνουν τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ Θεό, ἀπὸ τὸν Θεάνθρωπο, καὶ στὴν θέση του νὰ βάλουν τὸν ἄνθρωπο, τὰ σύγχρονα εἴδωλα καὶ τελικὰ τὸν διάβολο. Δὲν εἶναι δύσκολο νὰ καταλάβει κανεὶς ὅτι πίσω ἀπὸ αὐτὲς τὶς δυνάμεις κρύβεται ὁ ἴδιος ὁ διάβολος. Αὐτὰ δὲν εἶναι συνομωσιολογίες, ὅπως ἀφελῶς πιστεύουν μερικοί, εἶναι πραγματικὰ γεγονότα, ποὺ τὰ βιώνουν καθημερινὰ οἱ Χριστιανοὶ καὶ μέσα ἀπὸ αὐτὰ τὰ βιώματα βγάζουν ἀληθινὰ συμπεράσματα γιὰ τὸ μίσος ποὺ ἐπικρατεῖ κατὰ τῆς Χριστιανικῆς πίστεως καὶ γιὰ τοὺς δόλιους σκοποὺς τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων. Σὲ πολλὲς ταινίες τὰ τελευταῖα χρόνια ὑπάρχουν πολλὰ ἀντιχριστιανικὰ μηνύματα. Σὲ ἀρκετὲς περιπτώσεις αὐτὰ «σερβίρονται» συγκεκαλυμμένα, ἢ παράλληλα μὲ τὸ ἀντιχριστιανικὸ μήνυμα, ἀκούγεται, σὲ ἄλλο σημεῖο τῆς ταινίας, καὶ ἕνα χριστιανικὸ μήνυμα, ὥστε νὰ μὴν ἀντιδροῦν οἱ χριστιανοὶ θεατές. Ὅσο περνάει ὅμως ὁ καιρὸς οἱ παραγωγοί, οἱ σκηνοθέτες, οἱ σεναριογράφοι, οἱ ἠθοποιοί, ἀποθρασύνονται, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν ὑπάρχει κανενὸς εἴδους ἐνδοιασμὸς ἢ ἀναστολὴ στὸ νὰ ἐξαπολύουν ὑβριστικὲς ἐκφράσεις τοῦ δρόμου, ἐνάντια στὸν Θεό.

8.            Μπορεῖ ἐπίσης νὰ ἀναλογιστεῖ κανεὶς τὸ μέγεθος τῆς ζημιᾶς ποὺ ἐπιχειρεῖται μέσῳ τέτοιων θεαμάτων στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, καὶ τὸ πόσο προσβάλλεται ἡ Χριστιανικὴ πίστη, ὅταν μία τέτοια ταινία προβάλλεται, ὅπως προαναφέραμε, σὲ χιλιάδες αἴθουσες σὲ ὅλον τὸν πλανήτη καὶ πρόκειται νὰ τὴν δοῦν ἑκατομμύρια ἄνθρωποι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἑκατομμύρια Χριστιανοί.

9.            Οἱ Χριστιανοὶ λοιπὸν πρέπει νὰ ἀντιδράσουν μὲ ὅλα τὰ νόμιμα μέσα ποὺ (ἀκόμα) τοὺς προσφέρονται, γιατί σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις ἡ ἀντίδραση εἶναι ὁμολογία πίστεως καὶ ἀντιθέτως, ἡ ἀδιαφορία ἔχει ἐπιζήμια ἀποτελέσματα. Θυμίζουμε ὅσα ἔλεγε ὁ γέροντας Παίσιος γιὰ τέτοιες περιπτώσεις ὅπου βλασφημεῖται ἡ Πίστη μας : «Ἂν οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὁμολογήσουν, δὲν ἀντιδράσουν, αὐτοὶ θὰ κάνουν χειρότερα. Ἐνῶ ἂν ἀντιδράσουν, θὰ τὸ σκεφθοῦν. Ἀλλὰ καὶ οἱ σημερινοὶ Χριστιανοὶ δὲν εἶναι γιὰ μάχες. Οἱ πρῶτοι Χριστιανοὶ ἦταν γερὰ καρύδια· ἄλλαξαν ὅλο τὸν κόσμο. Καὶ στὴν βυζαντινὴ ἐποχὴ μιὰ εἰκόνα ἔβγαζαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἀντιδροῦσε ὁ κόσμος. Ἐδῶ ὁ Χριστὸς σταυρώθηκε, γιὰ νὰ ἀναστηθοῦμε ἐμεῖς, καὶ ἐμεῖς νὰ ἀδιαφοροῦμε!»[1]

10.            Σὲ ἄλλο σημεῖο, σὲ ἐρώτηση ἂν ἔχουν ἀποτέλεσμα οἱ διαμαρτυρίες ποὺ γίνονται ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς λέει: «Ἡ παρουσία τῶν Χριστιανῶν εἶναι πλέον ὁμολογία πίστεως. Μπορεῖ κανεὶς μὲ τὴν προσευχὴ νὰ βοηθήσει περισσότερο, ἀλλὰ τὴν σιωπή του θὰ τὴν ἐκμεταλλευτοῦν οἱ ἄλλοι καὶ θὰ ποῦν: “ὁ τάδε καὶ ὁ τάδε δὲν διαμαρτυρήθηκαν, ἑπομένως εἶναι μὲ τὸ μέρος μᾶς· συμφωνοῦν μαζί μας”. Ἂν δὲν ἀρχίσουν μερικοὶ νὰ χτυποῦν τὸ κακό, νὰ ἐλέγχουν δηλαδὴ αὐτοὺς ποὺ σκανδαλίζουν τοὺς πιστούς, θὰ γίνη μεγαλύτερο κακό. Ἔτσι θὰ τονωθοῦν λίγο οἱ πιστοί, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐμποδιστοῦν λίγο ὅσοι πολεμοῦν τὴν Ἐκκλησία.» [2]

11.            Ἐπίσης γιὰ τὴν ταινία «Ὁ τελευταῖος πειρασμός», ὅπου ὡς γνωστὸν συμμετεῖχε καὶ ὁ ἴδιος στὸ συλλαλητήριο διαμαρτυρίας στὴν Θεσσαλονίκη, ἔλεγε: «Γιὰ μᾶς ἡ διαμαρτυρία γιὰ τὴν βλάσφημη ἐκείνη ταινία ἦταν ὁμολογία πίστεως. Βέβαια μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ βλάσφημα γίνεται καὶ ἕνα καλό· χωρίζει ἡ ἦρα ἀπὸ τὸ σιτάρι, κοσκινίζεται ὁ κόσμος» [3]

12.            Στὴν προκειμένη περίπτωση θὰ μποροῦσε γιὰ παράδειγμα νὰ ἀναλάβει πρωτοβουλίες ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὥστε νὰ ἀπαγορευτεῖ ἡ προβολὴ τῆς συγκεκριμένης ταινίας ποὺ προσβάλλει τὴν πίστη μας καὶ στὴν ὁποία ἐξυβρίζεται μὲ θρασύτητα τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ἂς παραδειγματιστοῦμε ἀπὸ τὸ πρόσφατο γεγονός, ὅπου μία χριστιανὴ κυρία, πνευματικὰ εὐαισθητοποιημένη, κινήθηκε μὲ ἐξώδικη διαμαρτυρία ἐνάντια σὲ γνωστὴ ἁλυσίδα καταστημάτων, ἐπειδὴ ἀνάμεσα στὰ ἀποκριάτικα ἐκθέματά της, ὑπῆρχε ἡ στολὴ τοῦ ἱερέα, συνοδευόμενη ἀπὸ αἰσχρὲς φωτογραφίες στὴ συσκευασία της. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ καταφέρει νὰ ἀποσυρθοῦν οἱ ἐν λόγῳ στολές. Ἂν αὐτὸ ἐπετεύχθη ἀπὸ τὶς ἐνέργειες ἑνὸς μόνο ἀνθρώπου, ἂς ἀναλογιστοῦμε πόσο μεγαλύτερη ἰσχὺ θὰ εἶχε μία ἐπίσημη καὶ συντονισμένη ἀντίδραση ὅλης τῆς Ἐκκλησίας.

13.            Τέλος θὰ ἤθελα νὰ διαπιστώσω, ὅτι δὲν χρειάζεται καὶ πολὺ σκέψη νὰ καταλάβει κανεὶς σὲ ποιῶν τὰ χέρια βρίσκεται ἡ βιομηχανία αὐτὴ τοῦ κινηματογράφου καὶ ὅτι καλὸ εἶναι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, νὰ ἀκολουθήσουμε τὶς συμβουλὲς τῶν Ἁγίων Γερόντων καὶ νὰ ἀποφεύγουμε τὸν κινηματογράφο, ἀκόμα καὶ ἂν τὰ σενάρια τῶν ταινιῶν δὲν προδιαθέτουν ἐκ πρώτης ὄψεως γιὰ κάτι τὸ ἐπιβλαβές. Ὅπως διαπιστώσαμε ἀπὸ τὰ παραπάνω, ὁ κινηματογράφος, ἡ σκοτεινὴ αὐτὴ αἴθουσα, ὅπως ἔλεγε κάποιος γέροντας, ἔχει μεταμορφωθεῖ σὲ ὕπουλο ὄργανο ἐπιβολῆς καὶ ὑποβολῆς τῶν ὀλέθριων μηνυμάτων τῆς Νέας Ἐποχῆς.

1. Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου Λόγοι, Τόμος Β´, «Πνευματικὴ ἀφύπνιση», σελ. 37.

2. Στὸ ἴδιο, σελ. 43.

3. Στὸ ἴδιο σελ. 44.

, , ,

Σχολιάστε