Ἄρθρα σημειωμένα ὡς αὐτοκτονία

ΑΘΟΡΥΒΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Ἀθόρυβη δραστηριότητα…

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2126, 01.02.16

    Διαβάσαμε σὲ ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα:
.               «Τὴ Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου ἄγνωστος κάλεσε ἀπὸ κινητὸ τηλέφωνο στὰ γραφεῖα τῆς ὀργάνωσης ʻʻΤὸ χαμόγελο τοῦ παιδιοῦʼʼ καὶ προειδοποίησε ὅτι σκόπευε νὰ βάλει τέλος στὴ ζωή του. Ἀμέσως οἱ ὑπεύθυνοι ἐνημέρωσαν γιὰ τὸ συμβὰν τοὺς ἀστυνομικοὺς τῆς Δίωξης Ἠλεκτρονικοῦ Ἐγκλήματος, ποὺ ἐπιδόθηκαν σὲ ἀγώνα δρόμου γιὰ τὸν ἐντοπισμὸ τοῦ ἀγνώστου. Κινήθηκε ἄμεσα διαδικασία ἄρσης τηλεφωνικοῦ ἀπορρήτου καὶ ἐντοπίστηκε τὸ σημεῖο ἀπ’ ὅπου ἐξέπεμ­πε τὸ ʻʻἐπίμαχοʼʼ κινητὸ τηλέφωνο. Διαπιστώθηκε ὅτι κάτοχος τοῦ κινητοῦ ἦταν ἕνας 16χρονος καὶ ἄμεσα εἰδοποιήθηκαν ἀστυνομικοὶ τοῦ κοντινοῦ τμήματος προκειμένου νὰ σπεύσουν σὲ βοήθεια. Τὸ συμβὰν εἶχε αἴσιο τέλος.
.             Ἡ Δίωξη Ἠλεκτρονικοῦ Ἐγκλήματος παρενέβη» κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ 2015 «σὲ 308 παρόμοιες ὑποθέσεις, ὅπως προέκυψε» ἀπὸ ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ Ἀρχηγείου τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας. «Ἀπὸ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα προκύπτει ὅτι τὸ πρῶτο τέτοιο καταγεγραμμένο συμβὰν ἐντοπίζεται τὸ 2005, καθὼς καὶ ὅτι τὴ δεκαετία 2005-2015 ἡ Δίωξη παρενέβη σὲ 1.424 τέτοιες ὑποθέσεις» («Καθημερινὴ» 31-12-2015).
.                 Ὀφείλονται εἰλικρινῆ συγχαρητήρια στὰ εὐσυνείδητα στελέχη τῆς ἁρμόδιας ἀστυνομικῆς ὑπηρεσίας, τὰ ὁποῖα μὲ τὴν ἀθόρυβη ἀλλὰ ἀποτελεσματικὴ δράση τους κατορθώνουν νὰ ἀποτρέπουν κάθε χρόνο ἑκατοντάδες ἀπελπισμένους συνανθρώπους μας ἀπὸ τὸ νὰ ἐπιλέξουν τὸν θάνατο ὡς λύση τῶν συσσωρευμένων προσωπικῶν καὶ οἰκογενειακῶν προβλη­μάτων τους. Ἡ αὐτοκτονία εἶναι μία τραγικὴ συνέπεια τῆς ἀποστασίας τῶν ἀν­θρώπων ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ἐπηρεασμοῦ τους ἀπὸ τὰ παραπλανητικὰ δολώματα τοῦ ἀνθρωποκτόνου διαβόλου. Ὅλοι λοιπὸν οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ πρέπει νὰ κατανοήσουμε ὡς ἱερὸ καθῆκον μας τὴν ἔμπρακτη συμπαράσταση στὰ προβλήματα τῶν ταλαιπωρούμενων συνανθρώπων μας, ὥστε οἱ ὑποψήφιοι αὐτόχειρες νὰ στηρίζονται ψυχικὰ καὶ νὰ καθοδηγοῦνται σὲ πνευματικὲς λύσεις, σύμφωνα μὲ τὸν αἰώνιο λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς: «Ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν»! (Ψαλ. μα´ [41] 6).

Σχολιάστε

ΜΙΑ ΠΑΤΡΙΚΗ ΦΩΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ «Ἀπευθύνουμε ἔκκληση πρὸς τὰ MME νὰ ἀποφεύγουν τὴν προβολὴ αὐτοκτονιῶν. Κάθε ἀπόπειρα νὰ τελειώσει μία ζωὴ μὲ αὐτοχειρία εἶναι πλῆγμα στὴν καρδιὰ τοῦ πολιτισμοῦ μας καὶ τῆς δῆθεν προόδου μας». (Ἀρχιεπ. Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος)

Μία πατρικὴ φωνὴ γιὰ τὶς αὐτοκτονίες

Τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερωνύμου

 ἐφημ. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 20.10.13

.                Ἡ κρίση ποὺ ταλανίζει κάποια χρόνια τώρα τὸν τόπο μας σημαδεύτηκε καὶ ἀπὸ μία ἐξόχως τραγικὴ διάσταση. Τὴν αὔξηση τῶν αὐτοκτονιῶν. Ὅσων τουλάχιστον γίνονται γνωστές, ἀφοῦ οἱ εἰδικοὶ πιστεύουν ὅτι πάντοτε ὁ ἀριθμός τους εἶναι κατὰ πολὺ μεγαλύτερος. Θεωρῶ ἀναγκαῖο μέρος τῆς πατρικῆς μου ἀποστολῆς τὸ νὰ ἀρθρώσω κάποιο σχετικὸ λόγο.
.                Μαθαίνουμε ἀπὸ τοὺς ψυχιάτρους καὶ ψυχολόγους πὼς ἡ ἀφαίρεση τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς κάποιου λαμβάνει χώρα, ὅταν αὐτὸς χάνει τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἀλλάξει κάτι. Ὅταν αἰσθάνεται ἀβοήθητος καὶ ἀνίκανος νὰ ἔχει κάποιον ἔλεγχο πάνω στὰ γεγονότα ποὺ κατέκλυσαν τὴ ζωή του. Ὅταν στενεύει ὁ «γνωστικός του ὁρίζοντας», ὅταν δηλαδὴ παραμορφώνεται ἡ ἱκανότητα σκέψης καὶ ἔτσι ὁ ἄνθρωπος ἀδυνατεῖ νὰ διακρίνει ἐναλλακτικὲς λύσεις. Ἀλλὰ ἐπίσης συνυπάρχει τὸ διάβημα αὐτὸ καὶ μὲ μία κίνηση οἰονεὶ καταγγελίας καὶ «τιμωρίας» ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔφεραν τὰ πράγματα σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο. Συνδέεται ἀκόμη καὶ μὲ μίαν ἀπόπειρα συμβολικῆς «ἀποκατάστασης» τῆς ἀξίας κάποιου, ἀφοῦ ἀπὸ «ἀποτυχημένος» ἔναντι τοῦ κύκλου του γίνεται πάλι μὲ τὴν ἀπώλειά του ὀδυνηρὰ ἀκριβὸς καὶ ποθητός.
.                Οἱ ψυχολογικὲς ἑρμηνεῖες μᾶς εἶναι πολύτιμες, διότι μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ κατανοήσουμε τὴν πολυπλοκότητα τῶν κινήτρων, ὅμως δὲν ἐξαντλοῦν τὶς αἰτίες καὶ τὴ δυναμικὴ τῶν αὐτοκτονιῶν. Στὸ βάθος τους μποροῦμε νὰ διακρίνουμε τὴν ἀπώλεια στήριξης στὸ Πρόσωπο τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀποτυχία μίας προσωπικῆς σχέσης μαζί Του (ἂν αὐτὴ ὑπῆρξε ποτέ), ἢ ἀκόμη καὶ τὸν θυμὸ ἐναντίον Του. Πρὸς ἕναν Θεό, ὅμως, –ἂς μὴν τὸ ξεχνᾶμε– ποος γινε νθρωπος, χι γι ν μς λύσει τ βιοτικ προβλήματα (δν ποσχέθηκε κάτι τέτοιο) λλ γι ν μφυσήσει νέες παρξιακς προοπτικς κα νέο νόημα ζως. Νόημα τὸ ὁποῖο νὰ ἔχει τὴ δύναμη νὰ διαπερνᾶ (καὶ τελικὰ νὰ ξεπερνᾶ) τὴν ἴδια τὴν ἀπελπισία καὶ τὸν θάνατο. Γι’ αὐτὸ καί, μελετώντας τ ζω τν γίων μας, βλέπουμε τι μ τν πίστη τους δν εδαν ν λύνονται ο οκονομικές τους δυσχέρειες, λλ τος μεταγγίζεται γάπη κα δύναμη οράνια.
.                Δὲν θέλω νὰ μακρύνω τὸν λόγο στὸ σημεῖο αὐτὸ γιὰ νὰ μὴ δοθῆ ἡ ἐσφαλμένη ἐντύπωση ὅτι κρίνω αὐστηρὰ ὅσους κατέφυγαν στὴν ἐν λόγῳ ἐνέργεια. Ὁ σεβασμὸς πρὸς τὴ μνήμη τους καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τὴ μοναδικότητα τοῦ προσώπου τους πρέπει νὰ παραμείνουν ἀμείωτα. Ἄλλωστε ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων ἡ πίστη παραμένει ἀδιατάρακτη καὶ ὅλοι πάσχουμε ὡς πρὸς τὴ σχέση μας μὲ τὸν Θεό, μὲ διαφορετικοὺς τρόπους ὁ καθένας. Ἔχω ὅμως εὐθύνη καὶ καθῆκον ἀπαράγραπτο νὰ τοποθετηθῶ στὸ ἐπώδυνο αὐτὸ ζήτημα προκειμένου νὰ προλάβουμε ἄλλες παρόμοιες ἀπόπειρες, προκειμένου νὰ ἀποσοβήσουμε ἄλλες ἀπώλειες τοῦ θεϊκοῦ δώρου τῆς ζωῆς.
.                Ἐδῶ εθύνη τν MME κα τν πολιτικν μας εναι τεράστια. Καὶ τοῦτο διότι ἡ αὐτοκτονία λόγῳ οἰκονομικῆς στενότητας ποτὲ δὲν εἶναι πράξη ἀξιοπρέπειας, ὅπως δυστυχῶς διαφημίστηκε ἀπὸ μερίδα δημοσιογράφων καὶ ἀπὸ κάποιους πολιτικούς. Θὰ μποροῦσε κάποιος νὰ τὴ χαρακτηρίζει πράξη φυγομαχίας, ἢ καὶ ἀνικανότητας νὰ διακρίνει ὁ ἐπιχειρῶν τὶς ἐπιπτώσεις τῆς ἐνέργειάς του στοὺς ἄλλους. Πράγματι, οἱ δικοί μας ἄνθρωποι μᾶς ἔχουν ἀνάγκη πάντοτε, ἀκόμη καὶ ἀρρώστους ἢ καὶ ἀναπήρους, ὅπως διαπιστώνουμε ἀπὸ ἄλλες περιστάσεις τῆς ζωῆς. Ἆραγε ζήτησαν οἱ αὐτόχειρες τὴ γνώμη καὶ τὴν ἔγκριση τῶν ἀγαπημένων τους προσώπων, πρὶν προβοῦν στὴν πράξη τους;
.                Τὸ ἐπιχείρημα πὼς ἡ ζωὴ εἶναι δική μας καὶ τὴν κάνουμε ὅ,τι θέλουμε δὲν εὐσταθεῖ, δεδομένου ὅτι μέσα στὴν ἀνθρώπινη φύση βρίσκεται ἔμφυτη ἡ ἀρχὴ τῆς ἀλληλεξάρτησης. Ὁ σύζυγος καὶ ἡ σύζυγος δὲν ἀνήκουν πιὰ στὸν ἑαυτό τους ἀλλὰ στὸν ἄλλο. Δὲν δικαιοῦνται ἡ μητέρα καὶ ὁ πατέρας νὰ διαθέτουν τὸν ἑαυτόν τους, ὅπως θέλουν ἀλλὰ ὀφείλουν στὰ παιδιά τους νὰ διαφυλάξουν ὄχι μόνο τὴ ζωή τους ἀλλὰ καὶ τὴν ὑγεία τους. Καί, συνολικότερα μιλώντας, ὅλοι ἀποτελοῦμε μέλη ἀναπόσπαστα τῆς κοινωνίας μας, τοῦ ἔθνους μας, τῆς ἀνθρωπότητας, ἰδιότητα ἀπὸ τὴν ὁποία δὲν ἔχουμε τὸ δικαίωμα νὰ παραιτηθοῦμε. Ἂν ὁ πόλεμος εἶναι κακὸς καὶ ὅλοι τὸν ἀποστρεφόμαστε, ἂν εἴμαστε ἐνάντιοι στὶς ἐκτρώσεις καὶ στὴν εὐθανασία, ἂν καταδικάζουμε τὴ βιαιοπραγία καὶ τὴν ἐγκληματικότητα, εἶναι ἐπειδὴ ἁπλὰ κανεὶς δὲν περισσεύει. ξία το νθρώπινου προσώπου, πως μάλιστα μς τ δίδαξαν ο μεγάλοι θεολόγοι κα Πατέρες τς κκλησίας, εναι μοναδικ κα νεπανάληπτη, ἁπλούστατα πειδ κάθε νθρωπος, κόμη κα πι διαλυμένος, κατεστραμμένος, πελπισμένος κ.ο.κ. ποτελε εκόνα το Θεο μ προοπτικ αωνιότητας.
.                Οἱ καθολικὲς πλέον σήμερα ἀρχὲς τῆς ἀτομικῆς ἐλευθερίας καὶ αὐτοδιάθεσης προφανῶς δὲν μποροῦν καὶ δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸ νὰ ἀμφισβητηθοῦν, ἐκεῖνο ὅμως ποὺ χρειάζεται νὰ ἐπισημανθῆ εἶναι ὅτι ἔχουν ὅρια. Δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ παραμένουν ἀπεριόριστες, ὅταν ἐφαρμοζόμενες μὲ λάθος τρόπο προκαλοῦν τόσο πόνο. Ἡ ἀδιαφορία μας γιὰ τὸ ἂν μία πράξη μας κάνει ἄλλους νὰ ὑποφέρουν δίνει ἐγωιστικὴ χροιὰ στὶς ἐνέργειές μας καὶ γι’ αὐτὸ δὲν δικαιοῦται νὰ ἐπαινεῖται, ὅπως κάποιοι ἐπιπόλαια πράττουν.
.                Ἡ ἀνθρώπινη φύση ἔχει τὴν τάση νὰ μιμεῖται, καὶ γιὰ τὸ καλὸ καὶ γιὰ τὸ κακό. Θέλουμε λοιπὸν νὰ πευθύνουμε κκληση πρς τ MME ν ποφεύγουν τν προβολ ατοκτονιν. Καὶ ταν ατ εναι νέφικτο, ν μν τς ρωοποιον τουλάχιστον. Πρὸς ὅλους ἐκείνους ποὺ ἡ ἀπελπισία τοὺς χτυπᾶ τὴν πόρτα τῆς ψυχῆς, ἔχουμε νὰ ποῦμε ὅτι τὰ δεινὰ ἔρχονται καὶ παρέρχονται. Μὲ πίστη στὸν Θεὸ (ἕναν Θεὸ ποὺ δὲν βρίσκεται μακριὰ ἢ «ἀπέναντί» μας ἀλλὰ ποὺ γνώρισε ὁ Ἴδιος τὸν πόνο), ἀλλὰ καὶ στὶς κρυμμένες δυνατότητες ποὺ ὁ καθένας μᾶς διαθέτει, θὰ δώσουν τὴ μάχη καὶ θὰ καταφέρουν νὰ φθάσουν κάποτε σὲ ἕνα σημεῖο ὅπου ἡ παλιὰ ἐπιθυμία νὰ δώσουν τέλος στὴ ζωή τους θὰ φαίνεται σὰν ἕνα ἐφιαλτικὸ ὄνειρο ποὺ εὐτυχῶς τελείωσε.
.              Καὶ πρὸς ὅλους μας ἀνεξαιρέτως, χριστιανούς, ἀλλόθρησκους, ἀδιάφορους, ἄθεους, ἔχω νὰ πῶ ὅτι κάθε αὐτοκτονία (ἀκόμη καὶ μία ἀποτυχημένη ἀπόπειρα) μς χρεώνει λους μ τν νοχ τι δν μπορέσαμε ν τν ποτρέψουμε, ἐπειδὴ οὔτε κὰν μάθαμε τὸ πρόβλημα τοῦ ἀδελφοῦ μας, ἢ δὲν μπορέσαμε νὰ διακρίνουμε ποιὸς ἔχει ἀνάγκη τὴ συμπαράστασή μας. Κάθε πόπειρα ν τελειώσει μία ζω μ ατοχειρία εναι πλγμα στν καρδι το πολιτισμο μας κα τς δθεν προόδου μας, ἡ ὁποία ἐξαντλεῖται σὲ ἐπιστημονικοὺς καὶ τεχνολογικοὺς θριάμβους ἀλλὰ κατέληξε στὸ πάγωμα τῆς ἀγάπης μέσα στὶς καρδιές μας.

, ,

Σχολιάστε

ΕΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΝ ΕΛΠΙΔΟΣ! (Μον. Μωυσῆς Ἁγιορ.) «Οἱ παλαιοὶ ἔβλεπαν πάνω γι᾽ αὐτὸ δὲν τὸ ἔβαζαν κάτω».

Σὲ ναζήτηση λπίδας

Γράφει ὁ Μοναχὸς Μωυσῆς, Ἁγιορείτης

Ἐφημ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» 27/28. 10.12

.         Ὑπάρχει διάχυτη στὸν κόσμο μία ἔντονη ἀγωνία, ἕνα συνεχὲς ἄγχος, μία ὀδυνηρὴ κατήφεια, μία φθοροποιὰ μελαγχολία, μία θανατηφόρα ἀπελπισία.  Τὸ πιὸ ἀνησυχητικὸ εἶναι ἡ αὔξηση τῶν αὐτοκτονιῶν συμπατριωτῶν μας. Ἀξιολύπητο καὶ ἀξιοθρήνητο γεγονός. Ἄνθρωποι δίχως βαθὺ νόημα βίου, ὑψηλὸ στόχο, σύνδεση μὲ τὸν Θεό, ἀδυνατοῦν νὰ ὑπομείνουν τὰ μεγάλα προβλήματα, νὰ τὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ νὰ τὰ λύσουν. Τὸ ἐσωτερικὸ κενὸ ἀδυνατεῖ νὰ ἀντέξει κάθε ἔκτακτο καὶ πρόσθετο βάρος. Οἱ διαλαλοῦντες τὴν ἀποκοπή τους ἀπὸ τὸ ἱερὸ παρελθὸν καὶ θεωροῦντες ἀπελευθέρωση κατευθύνθηκαν σὲ ψυχικὴ πείνα καὶ δίψα.
.           Στὴν πατρίδα ἕως πρὶν λίγα χρόνια ὁ λαὸς ἦταν δεμένος μὲ τὴν Ἐκκλησία. Ἡ θερμὴ καὶ ζωντανὴ πίστη τὸν ἐνδυνάμωνε καὶ τοῦ ἔδινε κραταιὰ ἐλπίδα. Αὐτὸς ὁ οὐσιαστικὸς σύνδεσμος τὸν βάσταζε ἀκμαῖο ἐπὶ τέσσερις ἐκατονταετίες σκλαβιᾶς. Διατηρήθηκε ἡ χώρα ὄρθια ὕστερα ἀπὸ πολέμους, μεταναστεύσεις, προσφυγιές, ἀσθένειες, κακουχίες, πεῖνες καὶ στερήσεις. Μία χώρα ποὺ ἐξευτελίστηκε, ντροπιάστηκε, περιφρονήθηκε, ταπεινώθηκε καὶ δοκιμάστηκε. Δὲν διέκοψε ποτὲ τὴν ἐπαφή της μὲ τὸ θεῖο.
.           Ξαφνικὰ ὁ Νεοέλληνας λησμόνησε τὴν ἱστορία του, ἄρχισε νὰ πάσχει ψυχολογικά, νὰ μειονεκτεῖ, νὰ αἰσθάνεται διχασμένος, νὰ θεοποιεῖ τὴ σάρκα καὶ τὸ χρῆμα. Ἔπεσε μὲ τὰ μοῦτρα στὴν ἀπόλαυση τῆς ἡδονῆς καὶ γέμισε τὴ ζωή του ὀδύνη. Νόμισε ὅτι μόνο τὸ χρῆμα θὰ τοῦ δώσει μία μακρὰ εὐτυχία. Μᾶς ξεγέλασαν ὅσοι θέλησαν νὰ μᾶς βοηθήσουν στὴν πρόοδο καὶ τὸν ἐκπολιτισμό μας, μὲ τὸ νὰ μᾶς δανείζουν γιὰ νὰ προοδεύσουμε. Μᾶς ἀποπροσανατόλισαν ἀπὸ τὶς ἐνισχυτικές, ἱερὲς παραδόσεις μας. Ἐργάστηκαν ξένοι καὶ ἐγχώριοι νὰ μᾶς ἀδειάσουν τὴν ψυχή. Θεοποιήθηκε ἡ ὕλη, εἰρωνεύτηκε τὸ πνεῦμα, ἐπικράτησε ἡ πεζότητα καὶ ἡ χλιαρότητα.
.           Ἡ φτώχεια δὲν ἀναμενόταν, καὶ ὅμως ἦλθε. Ὁ λαὸς ἦταν ἀνέτοιμος, δὲν περίμενε ποτὲ ὅτι θὰ τὸν ξαναεπισκεφθεῖ ἡ φτώχεια. Θεώρησε τὴν καλοπέραση μόνιμη. Στὴν πρώτη μικρὴ δυσκολία ὁδηγοῦνταν σὲ δάνεια. Ἡ ἀνεργία, κυρίως τῶν νέων, φούντωσε. Οἱ μισθοὶ μειώνονται καὶ οἱ τιμὲς τῶν προϊόντων καθημερινὰ ἀνεβαίνουν. Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν τραγικότητα ποῦ νὰ πιαστεῖ κανείς; Ὅταν κυριεύθηκε ἀπὸ τὸν πονηρὸ εὐδαιμονισμὸ καὶ τὸν ἀνέλπιδο μηδενισμό. Καὶ ἡ κατάσταση αὐτὴ δὲν λέει νὰ διορθωθεῖ. Πουθενὰ φῶς καὶ ἐλπίδα. Χάθηκε τὸ μεράκι, τὸ φιλότιμο, ἡ ἀδελφοσύνη καὶ ἡ συμπαράσταση. Ἐπικρατεῖ τὸ συμφέρον, ὁ ἀτομισμός, ἡ ἰδιοτέλεια καὶ ἡ ἀπομόνωση. Οἱ παλαιοὶ εἶχαν πολὺ πιὸ λίγα κι ἔκαναν ὑπομονή, εἶχαν ἱκανοποίηση καὶ χαρά, δόξαζαν καὶ εὐχαριστοῦσαν τὸν Θεὸ ἐγκάρδια. Μήπως ἦταν χαζοί; Δὲν ἦταν, ἀλλὰ εἶχαν πίστη, ποὺ τοὺς ἔδινε κουράγιο κι ἐλπίδα. Εἶχε νόημα ἡ ζωή τους. Ἔβλεπαν πάνω, δὲν τὸ ἔβαζαν κάτω, δούλευαν κάνοντας τὸν σταυρό τους. Ξαναγράψαμε περὶ αὐστηρῆς αὐτοκριτικῆς. Ἐπιδόθηκαν οἱ πολλοὶ σὲ μία συνεχῆ κριτική. Ἡ αὐτοκαταδίκη τοῦ προδότη Ἰούδα δὲν εἶναι λύση.

.           Εἶναι ἀλήθεια, ὅπως εὔστοχα εἰπώθηκε, πὼς ἐκεῖ ποὺ βλέπουμε ἕνα ἀδιέξοδο, ὁ Θεὸς βλέπει μία εὐκαιρία. Ὑπάρχει ἀκόμη ὁ ἥλιος, ποὺ ἀνατέλλει κάθε μέρα. Ὑπάρχει πλούσιο φῶς. Μὴ μένουμε μὲ μαῦρα γυαλιά. Ὑπάρχουν ἀσθενεῖς χαμογελαστοί, φτωχοὶ ἀξιοπρεπεῖς, νέοι ποὺ τραγουδοῦν. Οἱ Ἐκκλησίες γεμίζουν στὸ Ἅγιον Ὅρος, οἱ προσκυνητὲς δὲν παύουν καλοκαίρι καὶ χειμώνα. Ὑπάρχει ἐλπίδα, ἀναζητῆστε τὴν. Ἡ ἐλπίδα ζωοποιεῖ, ἀνασταίνει, μεταμορφώνει, ξανακαινουργιώνει…

, , ,

Σχολιάστε

Η ΤΕΛΙΚΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΔΕΙΛΩΝ (Μητρ. Φθιώτιδος Νικόλαος)

Ἡ τελικὴ ἔξοδος τῶν δειλῶν

Τοῦ Μητροπολίτου Φθιώτιδος Νικολάου

.               «Πληρώνω γιὰ ὅσους, καθὼς ἐγώ, δὲν ἔβλεπαν κανένα ἰδανικὸ στὴν ζωὴ κι ἔνιωθαν ὅλους νὰ τοὺς κοροϊδεύουν. Φεύγω ἀπὸ ἕνα κόσμο φαρισαϊκὸ ποὺ μόνο ἄγχος μὲ γέμιζε καὶ οὔτε μιὰ φορὰ δὲν ἄνοιξε τὴν ἀγκαλιά του νὰ μὲ ζεστάνει. Δὲν ἀντέχω ἄλλο τὴν ζωή. Ἀγαπῶ τὸν θάνατο»…
.               Αὐτὰ τὰ λόγια ἔγραφε σ’ ἕνα ἁπλὸ χαρτὶ λίγο πρὶν αὐτοκτονήσει ἕνας νέος 25 ἐτῶν. Ὕστερα ἀνέβηκε στὸν 7ο ὄροφο τῆς πολυκατοικίας ποὺ ἔμενε καὶ ρίφθηκε στὸ κενό. Ὁ θάνατός του ἦταν ἀκαριαῖος. Ἕνας νέος μὲ τόσες προοπτικὲς ἔθεσε τέρμα στὴν ζωή του μ’ αὐτὸ τὸν ἀτιμωτικὸ θάνατο.
.               Ἁλματωδῶς αὐξάνονται καὶ στὸν τόπο μας οἱ αὐτοκτονίες νέων καὶ ἡλικιωμένων. Ἄνθρωποι κάθε τάξεως, μορφώσεως, ἡλικίας, ἰδεολογίας ὁδηγοῦνται γιὰ πολλοὺς λόγους στὴν αὐτοκτονία. Στὶς ἀνεπτυγμένες χῶρες τὸ φαινόμενο αὐτὸ ἔχει πάρει διαστάσεις ἐπιδημίας. Στὴν Γαλλία πρόσφατες ἔρευνες ἀπέδειξαν ὅτι ἡ αὐτοκτονία προκαλεῖ περισσότερους θανάτους ἀπὸ τὰ αὐτοκινητιστικὰ δυστυχήματα. Γιὰ τὸ ἴδιο θέμα διοργανώνονται ἐπιστημονικὰ συνέδρια, γίνονται ἔρευνες, γράφονται βιβλία. Στὴν Ἀμερικὴ τελευταία κυκλοφόρησε ἕνα βιβλίο μὲ τίτλο «τελικὴ ἔξοδος» στὸ ὁποῖο προτείνονται διάφοροι τρόποι γιὰ νὰ τελειώσει κανεὶς τὴν ζωή του «ἀξιοπρεπῶς». Ὣς ἐκεῖ ἔφθασε τὸ ἐφευρετικὸ δαιμόνιο τοῦ χωρὶς Θεὸ ἀνθρώπου τῆς ἐποχῆς μας.
.               Γιὰ τὸ φλέγον αὐτὸ θέμα τῆς αὐτοκτονίας ὑπάρχουν καυτὰ ἐρωτήματα:
.               Γιατί οἱ συνταγὲς φυγῆς ἀπὸ τὴν πραγματικότητα;
.               Γιατί οἱ νέοι σκέφτονται ὡς εὔκολη λύση τὸν θάνατο
.               Γιατί οἱ ἡλικιωμένοι τελειώνουν μία ὁλόκληρη ζωὴ ἀγώνων μὲ μία πράξη δειλίας;
.               Τὰ αἴτια εἶναι πολλά. Ἡ φτώχεια, ἡ ἀνεργία, ἡ μοναξιά, ἡ ἀπομόνωση, ἡ ἔλλειψη ἐπικοινωνίας, ὁ πόνος, οἱ δοκιμασίες τῆς ζωῆς σπρώχνουν στὴν τελικὴ ἔξοδο. Ζωὴ χωρὶς πίστη, χωρὶς ἰδανικὰ καὶ ἀξίες γίνεται φυλακὴ ποὺ βασανίζει τὸν ἄνθρωπο, γιὰ τὸν ὁποῖο μοναδικὴ σωτηρία καὶ ἀπαλλαγὴ φαίνεται ὁ θάνατος. Μιὰ κοινωνία ποὺ δὲν ἔχει καὶ δὲν προσφέρει ἰδανικὰ ἐπιδοκιμάζει καὶ πολλὲς φορὲς ἀπαιτεῖ τὴν ἐπιλογὴ τοῦ θανάτου. Τέτοιο εἶναι δὲ τὸ κατάντημα τῆς παραφροσύνης, ὥστε νὰ ἔρχεται ὁ λεγόμενος πνευματικὸς κόσμος νὰ ἀνακηρύσσει ὡς ἥρωες, μάρτυρες, ἐντίμους καὶ δυνατούς τους αὐτόχειρες, τοὺς δὲ καρτερικοὺς καὶ κυρηναίους ὡς ἀνέντιμους καὶ δειλούς. Ἔχουν τόσο ἀνατραπεῖ οἱ ἀξίες καὶ ἔχει τόσο ἀλλοιωθεῖ ἡ ταυτότητα τοῦ λαοῦ μας, ὥστε νὰ θεωρεῖται ἐπιτρεπτὸ ὅ,τι ὁ ἠθικὸς νόμος ἀπαγορεύει.
.            Ἡ ζωὴ εἶναι θεϊκὸ δῶρο ποὺ παρέχεται καὶ ἀνακαλεῖται μόνο ἀπὸ τὸν δημιουργὸ τῆς ζωῆς. Ἡ αὐτοκτονία εἶναι ἄμεση κατὰ τοῦ Θεοῦ προσβολὴ καὶ μεγάλο ἁμάρτημα. Εἶναι ἀκόμα προσβολὴ κατὰ τοῦ ἴδιου του προσώπου, γιατί τοῦ ἀφαιρεῖται ἡ δυνατότητα περαιτέρω ἠθικῆς τελειώσεως. Δὲν ἔχει δικαίωμα κανένας νὰ θέτει τέλος στὸν ἑαυτό του. Ἡ ἐλευθερία ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ Θεὸς νὰ ἀναφέρεται στὸν τρόπο ζωῆς καὶ  ὄχι στὸν τερματισμό της. Ὁ Ἀριστοτέλης στὰ «Ἠθικὰ Νικομάχεια» ὀνομάζει τοὺς αὐτόχειρες δειλούς. «Τὸ ἀποθνήσκειν φεύγοντα πενίαν ἢ ἔρωτα ἤ τι λυπηρὸν οὐκ ἀνδρείου, ἀλλὰ μᾶλλον δειλοῦ». Δυσκολίες πάντα ὑπάρχουν στὴν ζωὴ καὶ προβλήματα. Ἡ λύση δὲν βρίσκεται στὴν ὑποχώρηση, ἀλλὰ στὸν ἀγώνα.
.               Ἡ μοναξιά, ἡ φτώχεια, ἡ ἀρρώστια καὶ οἱ πάσης φύσεως δυσκολίες μποροῦν νὰ ξεπεραστοῦν. Ὑπάρχει διέξοδος στὸ ἀδιέξοδο τῆς ζωῆς. Εἶναι ὁ προνοητὴς Θεός, ποὺ μπορεῖ φαινομενικὰ νὰ ἀποσύρει γιὰ ἕνα διάστημα τὴν προστασία του, στὴν πραγματικότητα ὅμως μᾶς ὠφελεῖ μὲ ἕναν παιδαγωγικὸ τρόπο, γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει ἀπὸ τὴν ὀδύνη στὴν ἡδονή, γιὰ νὰ μᾶς βοηθήσει νὰ νιώσουμε τὴν ἀξία τῆς δικῆς του ζωῆς. Γιὰ τὸν καθένα μας ἔχει ὁ Θεὸς τὸ σχέδιό του . Ἂς τὸν ἐμπιστευόμαστε γιὰ πάντα, καὶ ὅταν εὐτυχοῦμε καὶ ὅταν δοκιμαζόμαστε. Νὰ μὴν μᾶς διακατέχει βιασύνη, ἀνυπομονησία, ἀλλὰ καρτερία καὶ προσδοκία τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ
.               Στὴν ζωὴ δὲν ὑπάρχουν μόνο δειλοί. Ὑπάρχουν καὶ τὰ φωτεινὰ παραδείγματα ἀνθρώπων ὑπομονῆς. Τυφλοί, παράλυτοι, ἀνάπηροι μεγαλουργοῦν μὲ τὴν δύναμη τῆς θελήσεως καὶ τὴν σοφία ποὺ τοὺς χαρίζει ὁ Θεός. Αὐτοὶ εἶναι οἱ πραγματικοὶ ἥρωες, οἱ ἔντιμοι, οἱ δυνατοί.
.               Γιατί λοιπὸν νὰ θεωρεῖται λύση ἡ αὐτοκτονία; Ποιά λογικὴ μπορεῖ νὰ ὀνομάσει πράξη δυνάμεως αὐτὸν τὸν ἀτιμωτικὸ θάνατο ποὺ ἐκλέγουν οἱ δειλοί;

ΠΗΓΗ: imfth.gr (Ἱ. Μ. Φθιώτιδος)

,

Σχολιάστε

ΤΑ «ΔΩΡΑ» ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ: ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ

Κατάθλιψη καὶ αὐτοκτονίες προκάλεσε τὸ Μνημόνιο

.          Πρωτοφανῆ ποσοστὰ κατάθλιψης καὶ αὐτοκτονικῶν τάσεων διαπιστώνονται στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, καθὼς τὸ ἄγχος, ἡ ἀγωνία καὶ ἡ οἰκονομικὴ δυσπραγία ἐξωθοῦν μεγάλη μερίδα πολιτῶν στὴν ἀπόγνωση καὶ τὴν αὐτοκαταστροφή. Δυστυχῶς, οἱ ἀριθμοὶ μιλοῦν ἀπὸ μόνοι τους. Οἱ αὐτοκτονίες ἔχουν αὐξηθεῖ κατὰ 22% τὴν διετία 2009 – 2011 καὶ τὰ αἰτήματα ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἀντιμετωπίζουν σοβαρὰ οἰκονομικὰ προβλήματα αὐτὴ τὴν περίοδο πρὸς τὶς ὑποστηρικτικὲς μονάδες ἔχουν αὐξηθεῖ κατὰ 20% -30%, ἐπισήμαναν κατὰ τὴν διάρκεια συνέντευξης Τύπου εἰδικοὶ ἐπιστήμονες, μὲ ἀφορμὴ τὸ 38ο Πανελλήνιο ἐτήσιο Ἰατρικὸ Συνέδριο ποὺ θὰ γίνει στὴν Ἀθήνα (16 – 19 Μαΐου).
.          Ἡ μείωση τοῦ εἰσοδήματος, ἡ ἀνεργία καὶ ἡ οἰκονομικὴ δυσχέρεια ἀποτελοῦν παράγοντες κινδύνου γιὰ τὴν ἐκδήλωση καταθλιπτικῆς συμπτωματολογίας, ἀνέφερε ὁ Διευθυντὴς τῆς Ψυχιατρικῆς Κλινικῆς τοῦ Νοσοκομείου «Ἀττικόν», Ἐλευθέριος Λύκουρας.
.          Ἐπίσης, ὁ φόβος, ἡ ἀνασφάλεια κι ἡ ἀβεβαιότητα γιὰ τὸ μέλλον, ὡς ψυχολογικὲς ἐπιπτώσεις ποὺ συνδέονται μὲ οἰκονομικὲς παραμέτρους, μποροῦν νὰ ὁδηγήσουν στὴν ἐμφάνιση καταθλιπτικῶν συμπτωμάτων.
.          Ἰδιαίτερη ἀναφορὰ ἔγινε στὴν κεφαλαλγία, καθὼς ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς δέκα ἀναπηρίες, σύμφωνα μὲ τὴν ταξινόμηση τοῦ Παγκόσμιου Ὀργανισμοῦ Ὑγείας ΠΟΥ. Ἐμφανίζεται σὲ ὅλες τὶς ἡλικίες, κυρίως ὅμως ἀφορᾶ στὶς νεώτερες παραγωγικὲς ἡλικίες, ἀπὸ 15-50 ἐτῶν, καὶ ἐπηρεάζει ἄμεσα καὶ ἔμμεσα τὴν καθημερινὴ δραστηριότητα, τὴν ποιότητα ζωῆς, τὴν ἐργασία καὶ τὴν παραγωγικότητα.
.          Μάλιστα, ἔφηβοι καὶ παιδιὰ ἀνέργων ἐπίσης ἐμφανίζουν συμπτώματα κατάθλιψης καθὼς σὲ πολλὲς περιπτώσεις βιώνουν μὲ τὸν ἴδιο τρόπο τὸ ἄγχος τῶν γονιῶν τους ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ ἀνέχεια.
.          Σύμφωνα μὲ τὴν πρόσφατη μελέτη Eurolight (2011), τὸ συνολικὸ κόστος γιὰ τὴν κεφαλαλγία στὴν Εὐρώπη εἶναι 173 δισ. εὐρὼ καὶ εἰδικὰ γιὰ τὴν ἡμικρανία 111 δισ. εὐρώ.
.          Ἕνα ἄλλο φαινόμενο ποὺ καταγράφεται εἶναι ἡ ἐξάπλωση τῶν ἐξαρτήσεων ἀπὸ τὸ ἀλκόολ καὶ τὰ ναρκωτικά, ἐνῶ οἱ εἰδικοὶ ἐπιστήμονες ἀναμένουν ἐπιδείνωση τοῦ φαινομένου τῶν αὐτοκτονιῶν καὶ τῶν ἐξαρτήσεων.

ΠΗΓΗ: ygeianews.gr

, ,

Σχολιάστε

«Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΠΙΚΡΟΤΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ» (Ἀνακοινωθὲν Ἱ. Συνόδου)

ατοκτονία το λικιωμένου συνταξιούχου
στ
ν Πλατεία Συντάγματος

.       Τὸ γεγονὸς τῆς αὐτοκτονίας τοῦ ἡλικιωμένου συνταξιούχου στὴν Πλατεία Συντάγματος μᾶς προξενεῖ λύπη καὶ συμπάθεια καὶ μᾶς ὁδηγεῖ στὶς παρακάτω σκέψεις:

α. Ἡ συγκεκριμένη αὐτοκτονία καὶ οἱ παρόμοιες μὲ αὐτήν, στὶς ὀδυνηρὲς ἡμέρες τῆς κρίσεως ποὺ περνᾶμε, εἶναι γεγονὸς ποὺ προβληματίζει ἔντονα τὴν κοινωνία μας. Τὰ διογκούμενα προβλήματα καὶ ἡ ἐπιδείνωση τῆς κρίσεως, καλλιεργοῦν τὴν ἀπόγνωση καὶ ὁδηγοῦν τοὺς ἀνθρώπους σὲ ἀπονενοημένες καταστάσεις, τοὺς στεροῦν δὲ τὴν ἀξιοπρέπειά τους.

β. Ἡ Ἐκκλησία οὐδέποτε ἐπικροτεῖ τέτοιες ἐπιλογὲς ὡς ἀπάντηση στὰ προβλήματα τῶν ἀνθρώπων. Ἀντίθετα καλλιεργεῖ τὴν ὑπομονή, τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ.

γ. Φιλανθρώπως συμπαραστεκόμεθα στοὺς οἰκείους τοῦ ἐκλιπόντος καὶ εὐχόμεθα ὁ Θεὸς νὰ τοὺς χαρίζει εἰρήνη καὶ τὴν ἐξ ὕψους παρηγορία.

Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

ΠΗΓΗ: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod

Σχολιάστε

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΜΑΝΑΣ (ἡ φωτιὰ ποὺ θὰ τοὺς κάψει)

Τ λοκαύτωμα τς λληνίδας Μάνας,
φωτι πο θ τοὺς κάψει.

.       Μιὰ ἀνθρώπινη τραγωδία ἐν μέσῳ τῆς τραγωδίας μιᾶς ὁλόκληρης χώρας: Μιὰ Ἑλληνίδα μάνα, 81 ἐτῶν, μὴ ἀντέχοντας νὰ βλέπει τὴν οἰκογένειά της νὰ ὑποφέρει ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση ποὺ ἔχουν ὁδηγήσει οἱ κυβερνήσεις τοῦ Μνημονίου τὸν ἑλληνικὸ πληθυσμό, ἀποφάσισε νὰ δώσει ἕνα τραγικό, συμβολικὸ τέλος στὴν ζωή της αὐτοπυρπολούμενη στὴν αὐλὴ τοῦ σπιτιοῦ της!
.       Ἡ γυναίκα ζοῦσε μὲ τὴν οἰκογένειά της στὴν Ζάκυνθο, στὴν περιοχὴ Βαρές. Ἡ οἰκογένεια ἀντιμετώπιζε σοβαρὰ οἰκονομικὰ προβλήματα. Ἡ γυναίκα θεώρησε ὅτι ἦταν βάρος στὴν οἰκογένειά της, ἀφοῦ δὲν μποροῦσε νὰ προσφέρει στὴν οἰκονομία τοῦ σπιτιοῦ.
.       Μὴ ἀντέχοντας τὴν ταπείνωση ποὺ τῆς ἔχει ἐπιβληθεῖ σὲ αὐτή, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλη τὴν χώρα, βγῆκε στὴν αὐλὴ τοῦ σπιτιοῦ της, κάθισε σὲ μία καρέκλα καί, ἀφοῦ περιέλουσε τὸ σῶμα της μὲ εὔφλεκτο ὑγρό, αὐτοπυρπολήθηκε…
.       Ὅταν ἐπέστρεψε στὸ σπίτι ὁ γιός της, βρῆκε τὴν μητέρα του ἀπανθρακωμένη καὶ βέβαια ἔπαθε σόκ.
.       Ἡ δύστυχη Ἑλληνίδα μάνα, ἄφησε ἕνα σημείωμα ὅπου ἐξηγοῦσε τοὺς λόγους τῆς πράξης της: Δὲν ἤθελε πλέον νὰ εἶναι βάρος στὴν οἰκογένειά της, στὰ παιδιά της. Ἕνα στόμα λιγότερο γιὰ τὸ λιγοστὸ φαγητὸ ποὺ ἔμπαινε στὸ σπίτι.
.       Ὁ πόνος, ἄπονος. Ἡ Ἑλλάδα τοῦ 2012. Ἡ Ἑλλάδα τοῦ Μνημονίου. Ἡ Ἑλλάδα τῆς νέας κατοχῆς. Ἡ Ἑλλάδα ποὺ ἔχει σταματήσει νὰ ἀνασαίνει. Ἡ Ἑλλάδα ποὺ αὐτοπυρπολεῖται γιατί δὲν δέχεται νὰ πεινάει… Ὣς πότε;

ΠΗΓΗ: defencenet.gr

, , ,

Σχολιάστε

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»:  Εὐκαιρία οἱ γνωστοὶ Πόντιοι Πιλάτοι νὰ νίψουν τὰς χεῖρας των! 

Δραματικ αξηση τν ατοκτονιν στν λλάδα
Οἱ περισσότερες στὴν Ἀττικὴ

.          Ξεπέρασαν τὶς 1.700 οἱ αὐτοκτονίες ἢ ἀπόπειρες αὐτοκτονίας στὴν χώρα μας τὴν διετία 2009 – 2011, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τοῦ Ἀρχηγείου τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας ποὺ διαβιβάστηκαν στὴν Βουλή.
.          Συνολικὰ τὸ 2009 οἱ περιπτώσεις αὐτοκτονιῶν (τελεσμένες – ἀπόπειρες) ἀνῆλθαν σὲ 507, ἐνῶ τὸ 2010 παρουσίασαν σημαντικὴ αὔξηση τῆς τάξης τοῦ 22,5%, φθάνοντας στὶς 622 καί, παρέμειναν περίπου στὸ ἴδιο ἐπίπεδο, τὸ 2011, καθώς, μὲ βάση τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα ἕως τὶς 10 Δεκεμβρίου, τὰ ἄτομα ποὺ ἔθεσαν ἢ ἀποπειράθηκαν νὰ θέσουν τέλος στὴν ζωή τους ἀνῆλθαν σὲ 598.

[Ἀναλυτικὰ στοιχεῖα…]

 .           Στὸ ἔγγραφό του ὁ ὑπουργὸς Προστασίας τοῦ Πολίτη ἐπισημαίνει ὅτι ἡ συγκεκριμένη μορφὴ αὐτοπροσβολῆς ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μεῖζον κοινωνικὸ ζήτημα ποὺ πρέπει νὰ ἀπασχολεῖ ὅλους μας, Πολιτεία, πολίτες, ἐπιστημονικὴ κοινότητα, γονεῖς, συναρμόδιους φορεῖς καὶ «καθένας μας πρέπει νὰ συμβάλει στὴν πρόληψη καὶ τὴν ἀποτροπὴ ἐκδήλωσης τέτοιων αὐτοκαταστροφικῶν ἐνεργειῶν, στὸ βαθμὸ ποὺ τοῦ ἀναλογεῖ καὶ δύναται».

 ΠΗΓΗ: kathimerini.gr 

,

Σχολιάστε