ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ ΜΕ ΚΥΝΙΣΜΟ

Ὁμοφυλόφιλος μέ κυνισμό

τοῦ Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη

.                «Εἶμαι ὁμοφυλόφιλος. Ξέρω ποιὸς εἶμαι, καὶ δὲν ντρέπομαι γι᾽ αὐτό. Ἀντιθέτως εἶμαι πολὺ εὐτυχισμένος. Ὁπότε δὲν βλέπω κάποιο ζήτημα. Τὸ μὲ ποιὸν ἢ ποιὰ εἶσαι εἶναι ἕνα ζήτημα κοινωνικὸ -μὲ τὴν ἔννοια ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὄν κοινωνικὸ- καὶ ὄχι ἁπλῶς ἕνα ζήτημα προσωπικό. Ταυτόχρονα στὴ ζωὴ εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ ξέρεις ποιὸς εἶσαι, καὶ νὰ ἀποδέχεσαι τὸν ἑαυτό σου, πρῶτα ἀπὸ ὅλα ἐσύ ὁ ἴδιος. …Ὁ κόσμος, μὲ τὸν ὁποῖον συνεργάζομαι στὴν κυβέρνηση ξέρει πώς εἶμαι γκέϊ καὶ δὲν τοὺς νοιάζει. Ὁ πρωθυπουργὸς προφανῶς καὶ ἔχει γνωρίσει τὸν σύζυγό μου, ὅπως ἔχω γνωρίσει καὶ ἐγὼ τὴ σύζυγό του…. Τὸ πρόβλημα στὴν Ἑλλάδα, ὅτι δὲν βλέπω στὰ χωριὰ κάποια λεσβία ἢ ἕνα γκέϊ σπασίκλα, πόσο μᾶλλον ἀμφίφυλο, τρὰνς ἢ intersex!».

  • Ποιός τὰ λέει αὐτά; Ὄχι ἕνας ὁποιοσδήποτε ὑπάλληλος ἢ ἐπιστήμων. Τὸ λέει στενὸς συνεργάτης στὸ οἰκονομικὸ γραφεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Τὸ ὄνομά του; Ἀλέξης Πατέλης.

  • Ἡ συνέντευξις τῆς «Κυριακάτικης Καθημερινῆς» (14 Ἰουνίου) ἔχει τίτλο: «Ἡ διαφορετικότητα εἶναι κάτι θετικό».

  • Γνωρίζουμε, ὅτι ἐπί τῆς προηγουμένης κυβερνήσεως ἡ ἀνηθικότητα «φόρεσε» τὸ μανδύα τῆς «κανονικότητας». Γνωρίζουμε, τί οἱ ὁμοφυλόφιλοι κυριολεκτικὰ «καπελλώνουν» τὴ φυσιολογική ὁδό. Γνωρίζουμε, ὅτι ψηφίστηκε νόμος ὑπὲρ τῆς παρὰ φύσιν συμπεριφορᾶς. Γνωρίζουμε, ὅτι ἔχουν νομιμοποιηθῆ σχέσεις «γκέϊ» καὶ ἔχουν πλέον «νόμιμο» δικαίωμα νὰ κάνουν «σύμφωνο συμβίωσης», νὰ παντρεύωνται ἄνδρες μὲ ἄνδρες καὶ γυναῖκες μὲ γυναῖκες!

  • Ἐλπίζαμε ὅμως, ὅτι ἡ Νέα Δημοκρατία ὡς Κυβέρνησις θὰ στήριζε τὴν ἠθικὴ καὶ τὴ φυσιολογικὴ οἰκογένεια καὶ δὲν θὰ ἐξετίθετο συνεργαζομένη μὲ αἴσχη διαστροφῆς. Μπορεῖ βέβαια νὰ ὑπάρχουν καὶ στὶς τάξεις της ὁμοφυλόφιλοι. Ἀλλὰ κανεὶς δὲν φανταζόταν, ὅτι θὰ ἐπελέγετο ὡς στενότερος οἰκονομικὸς σύμβουλος τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἕνας ὁμοφυλόφιλος, πού ὄχι ἁπλῶς δὲν κρύβει τὴ «διαφορετικότητά» του, ἀλλὰ λυπᾶται, πού στὴν Ἑλλάδα δὲν συνηθίζεται νὰ καυχιέται ἕνας ποδοσφαιριστὴς ὅτι εἶναι γκέϊ ἢ ὅτι στὰ χωριὰ δὲν ἀκούγεται πώς μιὰ γυναίκα εἶναι λεσβία!…

  • Δηλαδή, τί θὰ ἤθελε ὁ κ. ὁμοφυλόφιλος ἐπί τῶν οἰκονομικῶν; Νὰ γίνη ὅλη ἡ Ἑλλάδα Σόδομα καὶ Γόμορρα;

  • Ὡς πρὸς τὸν κ. Μητσοτάκη, ἐλπίζουμε νὰ ξανασκεφθῆ τὸ θέμα. Ἂν ἔκανε τοὺς Ἕλληνες νὰ τὸν θαυμάσουν γιὰ τὴ νίκη στοὺς δύο πολέμους, στὸν κορωνοϊὸ καὶ στὸν Ἕβρο, ἄς μὴ τοὺς ἀπογοητεύση τώρα βλέποντάς τον νὰ ἔχη στενὸ συνεργάτη του προκλητικὸ ὁμοφυλόφιλο.

  • Οὔτε γυναίκα μὲ «σύντροφο» (ὄχι σύζυγο) οὔτε ἄνδρας παντρεμένος μὲ ἄνδρα ἐπιτρέπεται νὰ βρίσκωνται στὴν προθήκη τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους.

 

,

Σχολιάστε

ΑΟΡΑΤΑ ΤΑ ΧΑΡΑΓΜΑΤΑ

Ἀόρατα τά χαράγματα

τοῦ  Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη

.               Τό ὅτι ἢ λέξις «ἀντίχριστος» δὲν ὑπάρχει στὴν Ἀποκάλυψι, εἶναι πασίγωστο. Τὸ ὅτι γιὰ πολλοὺς ἀντίχριστους μιλάει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης στὴν πρώτη του Ἐπιστολὴ (β’ 18-23), καὶ αὐτὸ εἶναι πασίγνωστο. Ὅπως ἐπίσης πασίγνωστο καὶ αὐτονόητο εἶναι, ὅτι ἔρχονται καὶ θὰ ἐρχωνται μυριάδες ἀντίχριστοι, ὅσοι ἀρνοῦνται τὸν Χριστὸ ὡς Σωτῆρα, ὅσοι πολεμοῦν τὸν Χριστό.
.               Ἐκεῖνο, πού δὲν ἔχουν προσέξει πολλοὶ εἶναι τὰ ἅγια χαράγματα. Μιλᾶνε μόνο γιὰ τὸ ἕνα χάραγμα τοῦ θηρίου (Ἀποκ. κεφ. ιγ’), καὶ καμμία μνεία δὲν κάνουν γιὰ τὰ πολλὰ σφραγίσματα (χαράγματα) τοῦ Θεοῦ στοὺς πιστούς, πού ἀναφέρονται καὶ αὐτὰ στὴν Ἀποκάλυψι. Ἀναφέρουμε: «Καί ἐρρέθη ταῖς ἐξουσίαις (τῶν ἀκρίδων), ἵνα μὴ ἀδικήσωσι τὸν χόρτον τῆς γῆς οὐδὲ πᾶν χλωρόν, οὐδὲ πᾶν δένδρον, εἰ μὴ τοὺς ἀνθρώπους οἵτινες οὐκ ἔχουσι τὴν σφραγῖδα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν» (Ἀποκ. θ´ 4). Ἔχουν οἱ χριστιανοὶ καμμία σφραγῖδα στὸ μέτωπο; Κανένα χάραγμα; Ὄχι. Δὲν εἶναι, λοιπόν, χριστιανοί; Καὶ βέβαια εἶναι. Ἁπλῶς τὸ χάραγμα τοὺς εἶναι συμβολικὸ καὶ ἀόρατο.
.               Εἶχαν ἆραγε καμμία σφραγῖδα στὸ μέτωπό τους οἱ ἅγιοι μάρτυρες, οἱ ὅσιοι, οἱ πατέρες; Ὄχι. Ἑπομένως δὲν ἦσαν χριστιανοί; Ἀσφαλῶς ἦσαν. Τὸ εἶχαν τὸ σφράγισμα καὶ τὸ χάραγμα, ἀλλά ἀόρατο!
.               Γιατί, λοιπόν, τὸ εὐλογημένο σφράγισμα καὶ χάραγμα, γιὰ τὸ ὁποῖο μιλάει ὁ Ἰωάννης στὴν Ἀποκάλυψι στὰ ζ´, θ´ καὶ ιδ´ κεφάλαια, εἶναι συμβολικά, καὶ μόνο το σφράγισμα τοῦ θηρίου (Ἀποκ. ιγ´ 16) θὰ εἶναι πραγματικό; Ἐξηγῆστε οἱ ταράζοντες τὸν κόσμο: Γιατί τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου εἶναι πραγματικό, καὶ τὰ σφραγίσματα τοῦ Θεοϋ στοὺς ἁγίους (σὲ μέτωπο καὶ χέρια) εἶναι συμβολικά;

  • Μόνο στὸν ἐγκέφαλο πλανεμένων καὶ ἀκραίων προτεσταντῶν τῆς Ἀμερικῆς μπορεῖ νὰ ἀναζητηθῆ ἐξήγησις. Τὸ πῶς τώρα ἀπό κεῖ ἦρθε ἐδῶ, αὐτὸ εἶναι ἕνα ἄλλο μυστήριο, ἑπτασφράγιστο, ἢ μᾶλλον μιὰ ἐπιτυχία τοῦ Διαβόλου.

.               Μὲ τὸ εἰσιτήριο (κάρτα) ὄχι τοῦ πολίτη, ἀλλά τοῦ οὐρανοπολίτη ἀσχολοῦνται οἱ ἅγιοι. Δὲν εἴμαστε τῆς γῆς αὐτῆς πολίτες. Λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος: «Οὐκ εἶ πολίτης, ἀλλ᾽ ὁδίτης εἶ καὶ ὁδοιπόρος. Μὴ εἴπῃς· Ἔχω τήνδε τὴν πόλιν, καὶ ἔχω τήνδε. Οὐκ ἔχει οὐδεὶς πόλιν. Ἡ πόλις ἄνω ἐστί» (Ε .Π.Ε. 33,120). Μετάφρασις : Δὲν εἶσαι πολίτης, ἀλλά διαβάτης καὶ ὁδοιπόρος. Μὴν πῆς, ἔχω αὐτὴ τὴν πόλι ἢ ἔχω τὴν ἄλλην. Κανένας δὲν ἔχει πόλι, μόνιμη κατοικία. Ἡ πόλις μας εἶναι πάνω.

  • Οἱ χριστιανοὶ ἐδῶ περπατᾶμε μὲ διπλῆ σφραγῖδα στὸ μέτωπο. Ἡ μία ἡ δική μας : Ἡ ὁμολογία. Ἡ ἄλλη τοῦ Χριστοῦ: Ἡ χάρις. Δέχονται οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ τὸ Χάραγμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

  • Ὑπάρχει καὶ ἄλλο ἅγιο σφράγισμα στὴν Ἀποκάλυψη (ζ´ 2). Οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ ἔχουν χάραγμα στὸ μέτωπο; Ὄχι. Καὶ ὅμως εἶναι χριστιανοί. Μὲ μαγικὸ τρόπο οὔτε κακὸ οὔτε καλὸ μποροϋν νὰ μᾶς κάνουν οἱ ἄλλοι. Πάντοτε θὰ ἰσχύη τό τοῦ Χρυσοστόμου: «Τὸν ἐαυτὸν μὴ ἀδικοῦντα οὐδεὶς παραβλάψαι δύναται».

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος προσπαθοῦσε νά χαραχτῆ στὶς καρδιὲς ὅλων ὁ «Ἰησοῦς Χριστὸς ἐσταυρωμένος» (Γαλ.γ´ 1). Πῶς Τὸν χάραζε; Μὲ τὴν ἀόρατη χαρακτικὴ τέχνη. Μὲ τὸ χρωστῆρα τοῦ λόγου του.

  • Οἱ χριστιανοὶ δὲν φοβόμαστε τὸν ἕναν ἀριθμό, εἴτε εἶναι 666 ἢ 777 ἢ 888! Τὰ ἀναρίθμητα ἁμαρτήματά μας φοβόμαστε. Δὲν φοβόμαστε τὸν ἀντικείμενον. Στηριζόμαστε στὸν κείμενον, «ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστὸς» (Α´ Κορ. γ´ 12).

  • Οἱ χριστιανοὶ ἕνα χάραγμα ποθοῦν: Νὰ γραφτῆ τὸ ὄνομά τους στὸν κατάλογο τοῦ οὐρανοῦ (Λουκ. ι´ 20).

 

, ,

Σχολιάστε

«ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΔΕΝ ΠΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ»

KAI ΠΑΛΙΝ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΑΣΚΩΝ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΝΑΟΥΣ

Τοῦ Μητροπολ. Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίου

1.Θά ἀναγκαστῶ, ἀδελφοί χριστιανοί, καί στό σημερινό μου κήρυγμα νά ἀναφερθῶ στό ἴδιο θέμα (βλ. σχετ.«ΟΥΤΕ ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΛΟΓΙΚΑ»), ἐπειδή ἀκούστηκαν ἀντιρρήσεις καί περίεργες ἰδέες. Ἐγώ εἶπα αὐτό πού εἶπε ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας μας ὅτι καί στούς ἱερούς Ναούς εἰσερχόμενοι πρέπει νά φορᾶμε μάσκα, γιά νά προστατευθοῦμε ἀπό τόν λεγόμενο «κορωνοϊό», πού θερίζει καί γίνεται θανατηφόρος σ᾽ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Σ᾽ αὐτό ὅμως μερικοί ἤ καί πολλοί διαμαρτυρήθηκαν καί εἶπαν: Ὄχι! Μέσα στόν Ναό εἶναι ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ, πού μᾶς προστατεύει καί δέν πρόκειται νά πάθουμε κανένα κακό. Γι᾽ αὐτό λοιπόν καί ἀναγκάζομαι νά συνεχίσω τό ἴδιο κήρυγμα, ἀπαντώντας στήν ἀντίρρηση αὐτή πού μᾶς λέγουν:

2. Βεβαίως, χριστιανοί μου, μέσα στούς Ἱερούς Ναούς μας τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία καί τά ἄλλα ἱερά Μυστήρια καί εἶναι πλούσια ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ σ᾽ αὐτούς, πού μπορεῖ νά διαφυλάξει τόν ἄνθρωπο ἀπό κάθε κακό. Αὐτό πρέπει νά τό πιστεύουμε. Ἀλλά θέλω νά σᾶς πῶ ὅτι αὐτό συμβαίνει ὄχι στόν καθένα, ἀλλά στόν πιστό μόνο καί στόν ἅγιο στήν ψυχή ἄνθρωπο. Καί ἀκοῦστε: Ὑπῆρχε ἅγιος, πού πήγαινε στό ἱερό καί ἔτρωγε τήν στάχτη τοῦ θυμιατοῦ καί αὐτό τόν ἔτρεφε καί τόν κράταγε γερό, γιατί πίστευε γιά ἁγιασμένο πράγμα αὐτό πού ἔτρωγε. Ποιός τώρα, ἀπό αὐτούς πού λένε ὅτι στόν Ναό δέν παθαίνουμε τίποτε, ποιός μπορεῖ νά πάει στόν Ναό καί νά κάνει τό ἴδιο; Ὅμως, ὄχι μόνο μέσα στόν Ναό, ἀλλά καί ἔξω ἀπό τόν Ναό ἐνεργεῖ θαυματουργικά μέ τήν Χάρη του ὁ Θεός στά πιστά του καί ἅγια παιδιά. Ὁ ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ καταχείμωνο στήν Ρωσία, μέ τόσο βαρύ κρύο, ἔκανε τήν προσευχή του ἔξω στό ὕπαιθρο μέ ἐλαφρά ἐνδυμασία, γονατισμένος πάνω σέ μία ψυχρή μεγάλη πέτρα. Καί ὅμως ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ τόν κρατοῦσε θερμό. Ποιός τώρα ἀπό αὐτούς πού λέγουν ὅτι διαφυλάττει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ τόν ὁποιοδήποτε στόν Ναό καί δέν παθαίνει τίποτε, ποιός λέγω ἀπ᾽ αὐτούς μπορεῖ νά μιμηθεῖ τό παράδειγμα τοῦ ἁγ. Σεραφείμ; Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ξαναλέγω ὅτι ἐνεργεῖ θαυματουργικά σέ ἅγιο, γιατί μόνο ὁ ἅγιος ἔχει τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ πλούσια στήν καρδιά του. Ὅταν τελειώνει ἡ Θεία Λειτουργία δηλώνουμε δυνατά ὅτι, «Eἴδομεν τό φῶς τό ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον»! Οἱ πιό πολλοί χριστιανοί μας ὅμως, ἔτσι ὅπως ζοῦν ἀδιάφορα, ὅπως μπῆκαν στόν Ναό, ἔτσι καί βγῆκαν…

3. Ἀλλά, πῶς τό λέγουν μέ βεβαιότητα οἱ πολλοί, ὅτι στόν Ναό δέν πρόκειται νά μᾶς συμβεῖ καμμία ζημιά; Δέν εἶναι ἀλήθεια ὅτι καί μέσα στόν Ναό μᾶς ἔρχονται βρώμικοι καί αἰσχροί λογισμοί; Ἤ εἶναι κακό μόνο ὁ κορωνοϊός, καί δέν εἶναι κακό οἱ κακοί λογισμοί, πού μᾶς χωρίζουν ἀπό τόν Θεό μας; Πῶς μᾶς συμβαίνει αὐτό τό κακό, τό νά μᾶς ἔρχονται οἱ κακοί λογισμοί καί στόν Ναό ἀκόμη, μέ τήν πλούσια Χάρη τοῦ Θεοῦ σ᾽ αὐτόν; Μᾶς συμβαίνει, γιατί ἔχουμε ἀκάθαρτη καί μολυσμένη ψυχή. Καί στήν μολυσμένη ψυχή, δέν ἔρχεται νά σκηνώσει ὁ Χριστός, γιατί εἶναι ἀδύνατο γιά τόν Θεό νά ἑνωθεῖ μέ ἀκάθαρτο (ἅγ. Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς)!

4. Ἐγώ, χριστιανοί μου, πιστεύω καί πιστεύω ἀπόλυτα ὅτι μέσα στόν Ναό εἶναι πλούσια ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ καί φυλάγει τόν ἄνθρωπο ἀπό κάθε κακό. Ἀλλά ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἐνεργεῖ θαυμαστά μόνο στόν πιστό καί στόν ἅγιο. Αὐτός μόνο μπορεῖ νά πεῖ μέ τήν δυνατή του πίστη, ὅτι θά πάω στόν Ναό καί ἄς ἔχουν οἱ ἄλλοι κορωνοϊό ἤ λέπρα ἤ χολέρα. Δέν φοβᾶμαι νά κολλήσω! Ἀλλά αὐτό δέν μπορεῖ νά τό πεῖ ὁ καθένας, γιατί δέν ἔχει δυνατή πίστη. Καί ὁ Θεός ἐνεργεῖ ἀνάλογα μέ τήν πίστη τοῦ ἀνθρώπου. Καί ἐπειδή εἶπα αὐτό τό σοβαρό, σᾶς λέγω καί τό ἑξῆς πάλι σοβαρό: Ἄν ἕνας μπεῖ στήν σειρά γιά νά κοινωνήσει, καί ἀκριβῶς ὁ προηγούμενός του ἔχει πράγματι κορωνοϊό, θά πρέπει νά πεῖ, βεβαίως θά κοινωνήσω καί δέν θά πάθω τίποτε. Ἄν ὅμως τόν ταράσσει ἡ ἀμφιβολία καί ἡ ὀλιγοπιστία, ὅτι θά τοῦ συμβεῖ καί αὐτοῦ τό κακό τοῦ κορωνοϊοῦ, νομίζω ὅτι δέν θά πρέπει νά κοινωνήσει. Ἀλλά, ἄν ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ, τοῦ διαλύσει ἐκείνη τήν ὥρα τίς ἀμφιβολίες καί ὀλιγοπιστίες καί τοῦ δώσει εἰρήνη στήν καρδιά, βεβαίως νά κοινωνήσει.

5. Τέλος, ἐπειδή λέγουν πολλοί ὅτι στόν Ναό εἶναι ἀσφαλεῖς, ὁποιοιδήποτε κατά τά ἄλλα καί ἄν εἶναι, τούς ὑπενθυμίζουμε τόν ἔλεγχο τοῦ προφήτου Ἰερεμίου ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι ἔλεγαν καί αὐτοί τά ἴδια περί τοῦ Ναοῦ τους, ὅπου ἦταν βεβαίως ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ σ᾽ αὐτόν. Ἀλλά ἀκοῦστε τί τούς ἔλεγε ὁ προφήτης. (Ὁμιλεῖ ὁ Θεός:) «Ἄν διορθώσετε τάς ὁδούς σας καί τά ἔργα σας, τότε θά κατοικήσω μαζί σας στόν τόπο αὐτό (τόν Ναό). Μήν δίνετε ἐμπιστοσύνη στούς ἀπατηλούς λόγους, “νά ὁ Ναός τοῦ Κυρίου, ὁ Ναός τοῦ Κυρίου, ὁ Ναός τοῦ Κυρίου εἶναι ἐδῶ”! Ἄν διορθώσετε τά ἔργα σας, ἄν ξένο, ὀρφανό καί χήρα δέν καταπιέζετε, τότε θά κατασκηνώσω μαζί μας στόν τόπο αὐτό. Ἀλλά σεῖς κλέπτετε, ψευδορκεῖτε καί ἔπειτα ἔρχεσθε στόν οἶκο αὐτό, πού φέρει τό ὄνομά μου, καί λέγετε “εἴμαστε ἀσφαλισμένοι”! Μήπως ἔγινε σπήλαιο ληστῶν ὁ οἶκος αὐτός πού φέρει τό ὄνομά μου;» (Ἰερ. 7,3-15). Λέγει καί ἄλλα φοβερά ὁ προφήτης στήν περικοπή αὐτή. Ἡ Κυρία Θεοτόκος ἄς φωτίσει ὅλους μας καί ἄς μᾶς προστατεύει, ΑΜΗΝ.

Μέ πολλές εὐχές,
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

ΠΗΓΗ: imgortmeg.gr

 

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.» (Σ.Λ.): Νὰ χρειάζονται ἐπίμονες ἐξηγήσεις γιὰ τὰ αὐτονόητα, αὐτὸ εἶναι δεῖγμα παρακμῆς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ βίου. Ἂν καὶ εἶναι θεολογικῶς δεδομένο ὅτι ὁ Ναὸς δὲν εἶναι μιὰ «κάψουλα» (φυσικῆς, ὑλικῆς) προστασίας, ἐν τούτοις ἔχει διαδοθεῖ μιὰ ὑπερβολικὴ καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀνορθόδοξη καὶ ἀντιπατερικὴ παρανόηση. (βλ. σχετ.: H ΠΡΟEΛΕΥΣΗ, H ΦYΣΗ καὶ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΤΡΕΧΟΥΣΑΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ-1 (Καταχρηστικοὶ παραλληλισμοὶ καὶ ἀκραῖες θεωρίες) «Μία ἐκκλησία δὲν εἶναι ἕνας μαγικὸς τόπος, ἀπόλυτα προστατευμένος ἀπὸ τὸν περιβάλλοντα κόσμο, ὅπου κανεὶς δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κολλήσει»)

Ἂν στὸν Ναὸ ποὺ εἶναι Ἅγιος δὲν «κολλάει», τότε δὲν θὰ ἔπρεπε ὁ διαβολος νὰ μπεῖ στὸν Παράδεισο, τὸ ἁγιότερο μέρος τοῦ κόσμου, καὶ νὰ πειράξει τοὺς Πρωτοπλάστους.

Ἂν στὸν Ναὸ ποὺ εἶναι Ἅγιος δὲν «κολλάει», τότε δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ «κολλᾶνε» οἱ  χριστιανοὶ πνευματικὰ νοσήματα καὶ νὰ ἐκδηλώνονται π.χ. παρεξηγήσεις, ἐκνευρισμοί, κουτσομπολιά, ζήλειες καὶ δυστροπίες καὶ ἄλλα πολλά. Ἐπιπλέον θὰ ἔπρεπε οἱ χριστιανοὶ νὰ ἐπιστρέφουν στὰ σπίτια τους μετὰ τὴν Θ. Λειτουργία ἐντελῶς ἀνακαινισμένοι καὶ μεταμορφωμένοι.

Ἂν στὸν Ναὸ ποὺ εἶναι Ἅγιος δὲν «κολλάει», τότε δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φωτίζεται τεχνητά (εἴτε μὲ κεριά εἴτε μὲ ἠλεκτρικοὺς λαμπτῆρες), ἐπειδὴ θὰ τὸν φώτιζε αὐτομάτως τὸ Ἄκτιστο Φῶς.

Ἂν στὸν Ναὸ ποὺ εἶναι Ἅγιος δὲν «κολλάει», τότε δὲν θὰ ἔπρεπε τέλος πάντων νὰ ἰσχύουν ὅλοι οἱ λεγόμενοι φυσικοὶ νόμοι (π.χ. ὁ νόμος τῆς βαρύτητας). Ἀλλὰ ὅμως κανένας δὲν πετάει μέσα στὸν Ναό, ἐκτὸς ἀπὸ μερικοὺς Ἁγίους τοῦ Συναξαρίου (π.χ. ἅγ. Νικόλαος Πλανᾶς).

Ἂν στὸν Ναὸ ποὺ εἶναι Ἅγιος δὲν «κολλάει», τότε δὲν θὰ σκοτωνόταν ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης, ὅταν κατέρρευσε ἡ ὀροφὴ τοῦ Ναοῦ καὶ τὸν πλάκωσε.

Ἂν στὸν Ναὸ ποὺ εἶναι Ἅγιος δὲν «κολλάει», τότε οἱ Ναοὶ δὲν θὰ ὑφίσταντο ὑλικὲς φθορὲς ἀπὸ σεισμοὺς πυρκαϊές καὶ καταποντισμούς (ἐξαίρεση ἆραγε οἱ λοιμοί;)

Ἂν στὸν Ναὸ ποὺ εἶναι Ἅγιος δὲν «κολλάει», τότε στοὺς Ναοὺς δὲν θὰ ἦταν ἀναγκαῖες οἱ θύρες, τὰ κλειδιά (καὶ ἐπ᾽ ἐσχάτων οἱ συναγερμοί), ἐπειδὴ θὰ εἶχαν αὐτόματη προστασία ἔναντι τῶν ἐπιβούλων κλεπτῶν.

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΤΕΡΝΙΧ ΣΗΜΕΡΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ σύνδρομο τοῦ Μέττερνιχ σήμερα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Μοιραῖο λάθος γιὰ τὴν ὕπαρξη τῆς Δύσης ἀποτελεῖ ἡ ἀντιμετώπιση τῆς Τουρκίας ἀπὸ πολιτικοὺς ἡγέτες Της, ποὺ εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον Της, καθὼς καὶ ἀπὸ τοὺς ὅμοια μὲ αὐτοὺς σκεπτόμενους Ἕλληνες. Τὴν ἀντιμετωπίζουν ὡς ἕνα πολιτισμένο δυτικοῦ τύπου κράτος καὶ ὄχι ὡς ἕνα φανατικὸ βάρβαρο ἰσλαμιστικό, τοῦ ὁποίου ἡ πολιτικὴ στηρίζεται στὸ Κοράνι, στὴ δύναμη τῆς στρατιωτικῆς ἰσχύος καὶ στὸν ὄγκο τοῦ πληθυσμοῦ του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ βάζουν τὰ συμφέροντά τους πάνω ἀπὸ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς τουρκικῆς ἐπιθετικότητας καὶ ἀπὸ τὴν σωτηρία τοῦ Δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Μὲ αὐτὴ τὴν νοοτροπία ἡ Δύση θὰ τὸ πληρώσει πολὺ ἀκριβά.
.             Ἡ στάση τῆς Δύσης ἔναντι τῆς Τουρκίας δὲν εἶναι σημερινὸ φαινόμενο. Ὁ Γερμανοαυστριακὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Αὐστρίας Κλέμενς φὸν Μέττερνιχ (1773-1859) μὲ φανατισμὸ πολέμησε τὴν δημιουργία τοῦ χριστιανικοῦ Ἐλεύθερου Ἑλληνικοῦ κράτους καὶ ὑποστήριξε μὲ πάθος τὴν ἀκεραιότητα τῆς ἰσλαμικῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Θεωροῦσε τοὺς μουσουλμάνους ὀθωμανοὺς κάτι παρόμοιο μὲ τοὺς Ρώσους Ὀρθόδοξους χριστιανούς, συμμάχους τῆς Αὐστροουγγαρίας. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ἀντίληψη τοῦ καθηγητῆ Σάμουελ Χάντινγκτον. Στὸ βιβλίο του «Ἡ σύγκρουση τῶν πολιτισμῶν» ταυτίζει τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς μὲ τοὺς Τούρκους καὶ τοὺς ἄλλους μουσουλμάνους…
.             Τὰ παραδείγματα στὴν Ἱστορία, ποὺ ἡ χριστιανικὴ Δύση βοήθησε τὴν ἰσλαμικὴ Τουρκία κατὰ τῶν χριστιανῶν Ἑλλήνων εἶναι πολλά. Προχθὲς ὁ πρόεδρος Ἐρντογὰν «ἑόρτασε τὴ νίκη» τῶν Τούρκων ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων, τὸ 1922. Λησμόνησε νὰ πεῖ ὅτι ὁ Γερμανὸς στρατηγὸς Ὄτο Λίμαν φὸν Σάντερς (1855-1929), μετὰ ἀπὸ ἀπόφαση τῆς Γερμανικῆς κυβερνήσεως, ἀνέλαβε Ἀνώτατος στρατιωτικὸς διοικητὴς τῶν Τουρκικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ συντόνισε τοὺς διωγμοὺς καὶ τὴ γενοκτονία Ἑλλήνων, Ἀρμενίων καὶ Ἀσσυρίων χριστιανῶν στὴ Μικρὰ Ἀσία καὶ στὸν Πόντο. Ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς προχωροῦσε πρὸς ἀπελευθέρωση τῶν διωκομένων Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, Γαλλία καὶ Ἀγγλία –μαζὶ καὶ ἡ Ἰταλία– συμφώνησαν νὰ ἐνισχύσουν τοὺς ἡττώμενους καὶ καταπτοημένους Τούρκους…
.             Στὸν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, τὴν ὥρα ποὺ ἡ Ἑλλάδα ἀντιστεκόταν στὸν Ἄξονα, ἡ Τουρκία ὑπέγραψε σύμφωνο μὴ ἐπίθεσης μὲ τὴ ναζιστικὴ Γερμανία. Κήρυξε τὸν πόλεμο στὴ Γερμανία στὶς 23 Φεβρουαρίου 1945, ὅταν εἶχε ἀπελευθερωθεῖ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς Εὐρώπης – καὶ ἡ Ἑλλάδα – καὶ λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν 9η Μαΐου 1945 καὶ τὴ συνθηκολόγηση τῶν ἡττημένων Γερμανῶν…
.             Μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο δὲν ἑνώνεται ἡ Κύπρος μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ μόνον ἡ Δωδεκάνησος. Ἡ Ἀγγλία εὐνοεῖ τὴν ἀνάμιξη τῆς Τουρκίας ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου καὶ συνεργάζεται μαζί της στὴν κατάπνιξη τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ τους ἀγώνα, γιὰ τὴν Ἕνωσή τους μὲ τὴν Ἑλλάδα. Τὸ 1974 οἱ ΗΠΑ ἐπιτρέπουν, ἂν δὲν παροτρύνουν καὶ ὀργανώνουν, τὸ προδοτικὸ πραξικόπημα τῆς χούντας, ποὺ ἔδωσε τὴν πρόφαση στὴν Τουρκία νὰ εἰσβάλει καὶ νὰ κατέχει παρανόμως τὸ 35% τοῦ κυπριακοῦ ἐδάφους… Τελικὰ ἡ Δύση θὰ νιώσει τὸν κίνδυνο τῆς ἰσλαμικῆς Τουρκίας, ὅταν ἀπειληθεῖ ἡ ἴδια, ὅπως συνέβη στὴ Ναύπακτο, τὸ 1571, καὶ δύο φορὲς στὴ Βιέννη (1529 καὶ 1683).-

 

 

,

Σχολιάστε

ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 18. ΟΙ ΦΙΛΙΚΟΙ: ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΕΤΥΧΑΝ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821–Οἱ Φιλικοί:
Αὐτοὶ ποὺ πέτυχαν τὸ ἀδύνατο

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Βλ. σχετ.:

ΜΟΡΦΕΣ TOY 1821 – 1. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 2. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 3. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 4. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 5. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΩΓΩΝ ΙΩΣΗΦ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 6. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ E΄ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 7. ΛΟΡΔΟΣ ΜΠΑΪΡΟΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 8. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 9. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 9. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ [Β´] (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 10. ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 11. ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 11. ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ [Β´] (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 12. ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 13. ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 14. ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 14. ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ [B´] (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 15. Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ KΥΠΡΙΑΝΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 16. ΕΫΝΑΡΔΟΣ: Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΥ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗΣΕ ΤΟΝ ΜΕΤΕΡΝΙΧ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 17. Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 17. Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ [Β´- Ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ Ρήγας καὶ ὁ Κοραὴς] (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

.                        Ὁ Ἰωάννης Φιλήμων, στὸ βιβλίο τοy «Φιλικὴ Ἐταιρία», ποὺ ἐκδόθηκε στὸ Ναύπλιο τὸ 1834, ἔγραψε γιὰ τοὺς ἱδρυτὲς καὶ τὰ μέλη τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας: «Ἀδύνατοι, ἀλλὰ φιλοπάτριδες τινὲς καὶ ἄξιοι Ἕλληνες κατώρθωσαν τὸν Πόλεμον τῆς Ἑλλάδος». Τρεῖς ἁπλοὶ ἔμποροι εἶχαν τὴν ἔμπνευση «νὰ εἰσάξωσιν εἰς αὐτὴν ὅλους τοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ ἀνδρείους τῶν ὁμογενῶν, διὰ νὰ ἐνεργήσωσι μόνοι των ὅ, τι ματαίως καὶ πρὸ πολλοῦ χρόνου ἤλπιζον ἀπὸ τὴν φιλανθρωπίαν τῶν χριστιανῶν βασιλέων» καὶ πέτυχαν αὐτὸ ποὺ ἐθεωρεῖτο ἀδύνατο: Οἱ ἐπὶ αἰῶνες ραγιάδες νὰ ξεσηκωθοῦν καὶ νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐλευθερία τους ἀπὸ τὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία. Γιὰ τὴν ἵδρυση, τὸ σκοπό, τὴν ἰδεολογία, τὸ ἔργο καὶ τὴ σύνθεση τῶν μελῶν τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας σημειώνονται τὰ ἀκόλουθα:

Α. Ἵδρυση στὴ Ρωσία. Ἡ Φιλικὴ Ἑταιρεία δὲν ἱδρύεται στὴν ἄθεη Γαλλία, ἢ γενικότερα στὴ Παπικὴ καὶ Προτεσταντικὴ Δυτικὴ Εὐρώπη, ἀλλὰ στὴν Ὀρθόδοξη καὶ Ρωσικὴ Ὀδησσό. Ἡ Ρωσία δὲν ἔχει ἀνάμιξη στὰ τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας, ἀλλὰ σὲ αὐτὴν ἀναπτύσσονται ἀπὸ Ἕλληνες πολίτες κινήσεις ὑποστήριξής της.

Β. Μεσοαστοὶ ἔμποροι οἱ ἱδρυτές. Οἱ ἱδρυτὲς ἀνῆκαν στὴ μεσαία τάξη τῶν Ἑλλήνων, ἀσχολοῦνταν μὲ τὸ Ἐμπόριο καὶ ἰδεολογία τους ἦταν ἡ ἀπελευθέρωση τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὴν Τυραννία.

Γ. Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ οἱ ἱδρυτές. Οἱ ἱδρυτὲς τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας ἦσαν μέλη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Κάποιοι, διακατεχόμενοι ἀπὸ ἐπιλεκτικὴ μνήμη καὶ ἀντίληψη, γράφουν ἀόριστα τὸ 1814 ὡς χρόνο ἱδρύσεώς Της, ἄλλοι τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1814. Ὅμως σὲ χειρόγραφο τῆς Μονῆς Σπηλιανῆς Νισύρου ἀναφέρεται ὅτι ἡ 14η Σεπτεμβρίου, κατὰ τὴν ὁποία ἡ Ὀρθοδοξία ἑορτάζει τὴν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἦταν «ἡ γενέθλια ἡμέρα τῆς Μεγάλης Ἀδελφότητος» (Φιλικῆς Ἑταιρείας). (Α. Διαμαντάρα «Χειρόγραφον Ι.Μ. Παναγίας Σπηλιανῆς Νισύρου, Δελτίον Ἱστορικῆς Ἐθνολογικῆς Ἑταιρείας Ἑλλάδος, 9 – 1926, σ. 556), Γ. Καραμπελιᾶ, «Φιλικὴ Ἑταιρεία», Β΄ Ἔκδ. Συμπληρωμένη, Ἐναλλακτικὲς Ἐκδόσεις, 2020, σελ. 79 καὶ Ι. Κ. Μαζαράκη-Αἰνιὰν «Ἡ Φιλικὴ Ἑταιρεία», Ἐθνικὸ Ἱστορικὸ Μουσεῖο, Ἀθήνα, 2007, σελ. 9).
.               Ἀπόδειξη τῆς πίστης στὴν Ὀρθοδοξία εἶναι τὰ σύμβολα ποὺ χρησιμοποίησαν οἱ Φιλικοὶ στὰ κρυπτογραφημένα ἔγγραφά τους, στὶς σφραγίδες καὶ στὶς σημαῖες – λάβαρά τους. Παντοῦ ὑπάρχει ὁ Σταυρός.

Δ. Ἡ ἑλληνικὴ παράδοση μοναδικὸ στοιχεῖο Της. Μετὰ τὸ 1815 καὶ τὴν ἵδρυση τῆς «Ἱερᾶς Συμμαχίας» στὴν Εὐρώπη ἐπεβλήθησαν οἱ ἀντιλήψεις τοῦ Μέτερνιχ καὶ ἐπολεμήθη κάθε φιλελεύθερη πατριωτικὴ Ἐπανάσταση. Αὐτὸς ἦταν ὁ λόγος ποὺ οἱ ἱδρυτὲς τῆς Ἑταιρείας ἐπέβαλαν μυστικότητα στὴν κατήχη τῶν μελῶν Της.
.               Ὁ Ξάνθος εἰσελθὼν δι’ ὀλίγον εἰς Τεκτονικὴ Στοὰ πληροφορήθηκε τὰ τῆς ἐχεμύθειας καὶ ὀργανώσεως αὐτῆς, ποὺ φάνηκαν χρήσιμα στὴν ὀργάνωση τῆς Ἑταιρείας. Ὅμως ὁ τεκτονισμὸς δὲν εἶχε καμία σχέση μὲ Αὐτήν. Ἀπόδειξη: Στὸν Ὅρκο ποὺ ἔδιδε ὁ κατηχούμενος διαβεβαίωνε: «Ὁρκίζομαι, ὅτι εἰς τὸ ἑξῆς δὲν θέλω ἔμβει εἰς καμμίαν ἄλλην Ἑταιρίαν, ὁποία καὶ ἂν ἦναι, μήτε εἰς κανένα δεσμὸν ὑποχρεωτικόν. Καὶ μάλιστα, ὁποιονδήποτε δεσμὸν ἂν εἶχα… θέλω τὸν νομίζει, ὡς οὐδέν». (Ἰωάννου Φιλήμονος «Φιλικὴ Ἐταιρία», ἐν Ναυπλίᾳ – 1834 – Ἀναστ. Ἔκδ. «Κουλτούρα» σελ. 155). Ἑπομένως ἦταν ἀδύνατο νὰ εἶναι κανεὶς μέλος τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας καὶ ὁποιασδήποτε ἄλλης Ἑταιρείας ἢ Ὀργάνωσης, ἑπομένως καὶ Στοᾶς. Ἐπίσης ἡ Ἑταιρεία δὲν ἦταν διεθνιστική, ἀλλὰ καθαρῶς ἐθνική. Ἀπόδειξη ὅτι δὲ αὐτὴν δὲν μυήθηκαν ποτὲ ξένοι. (Ι. Κ. Μαζαράκη – Αἰνιὰν «Φιλικὴ Ἑταιρεία», σελ. 11).
.                   Οἱ πρωτεργάτες τῶν Φιλικῶν προτιμοῦσαν ἀντὶ τοῦ ὅρου «μύηση», τὸ χριστιανικὸ ὅρο «κατήχηση». Ἐπίσης γιὰ τοὺς ἀξιωματούχους ἐπέλεξαν τοὺς τίτλους «ἱερεῖς» καὶ «Ἀπόστολοι». Μάλιστα ὁ Σκουφᾶς εἶχε καταρτίσει τὸν κατάλογο τῶν ΔΩΔΕΚΑ Ἀποστόλων, τοὺς ὁποίους προόριζε νὰ κατηχήσουν ὁλόκληρο τὸν Ἑλληνισμό. (Μαζαράκη Αἰνιὰν αὐτ. σελ. 25).
.                 Ἡ τελετὴ τῆς ὁρκωμοσίας στοὺς βαθμοὺς τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας εἶχε μόνο χριστιανικὰ σύμβολα. Ὁ «Μέγας Ὅρκος» ἐδίδετο ἀπὸ τὸν κατηχηθέντα ἐνώπιον Ἱερᾶς Εἰκόνος καὶ ἄρχιζε ἡ τελετὴ μὲ τὸ νὰ σχηματίσει τρεῖς φορὲς ὁ κατηχητὴς τὸ Σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, νὰ δώσει στὸν κατηχηθέντα νὰ φιλήσει τὴν Εἰκόνα, νὰ τοῦ παραδώσει στὸ ἀριστερὸ χέρι ἀναμμένο κίτρινο κερί. Τὸ κερὶ σβηνόταν μετὰ τὴν ὁρκωμοσία καὶ ὁ ὁρκισθεὶς Φιλικὸς τὸ κρατοῦσε, ὡς «παντοτινὸν μάρτυρα τῶν ἐνόρκων ὑποσχέσεών του». (Φιλήμων, αὐτ. σελ. 154).

Ε. Χωρὶς ἐξαιρέσεις ἡ ἀγάπη στὴν Ἐλευθερία. Ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικὸ τῶν ἱδρυτῶν τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας εἶναι ἡ σύνθεσή της. Λόγῳ τῆς μυστικότητας τῆς Ἑταιρείας πλήρης κατάλογος τῶν μελῶν Της δὲν ὑπάρχει. Ὁ G. D. Frangos στὴν ἀδημοσίευτη (ἀρχὲς 2020) διδακτορική του διατριβὴ   ταυτοποίησε 1093 μέλη της. Ἀπὸ τὰ μέλη αὐτὰ τὰ 911 εἶναι γνωστοῦ ἐπαγγέλματος:
Ἔμποροι 445, Ἐμποροϋπάλληλοι 10, Πλοίαρχοι ἢ πλοιοκτῆτες 24, Δικηγόροι 13, Γιατροὶ 26, Δάσκαλοι 51, Φοιτητὲς 6, Ὑπάλληλοι καὶ Γραμματεῖς 21, Προεστοὶ 111, Κληρικοὶ 85 (Ἀπὸ αὐτοὺς Πατριάρχες 2 καὶ Μητροπολίτες 17), Στρατιωτικοὶ 78, Ἀγρότες 6, Βιοτέχνες 7, Ναυτικοὶ 28. («The Philike Etaireia 1814-1821. A social and Historical Analysis» σ. 229, Γ. Καραμπελιᾶ, «Φιλικὴ Ἑταιρεία» σελ. 87-88).
.               Ὁ Φιλήμων γράφει πὼς ὁ ἐθνομάρτυρας Φιλικὸς καὶ ὁπλαρχηγὸς Ἰωάννης Φαρμάκης μύησε τὸν Πατριάρχη Γρηγόριο τὸν Ε΄, ὅταν ἦταν ἐξόριστος στὸ Ἅγιον Ὄρος. Καὶ προσθέτει: «Ὁ σεβάσμιος Γέρων ἔδειξεν εὐθὺς ζωηρότατον ἐνθουσιασμὸν ὑπὲρ τοῦ πνεύματος τῆς Ἑταιρίας». Ὁ μαρτυρικὸς Πατριάρχης, γιὰ νὰ διευκολύνει τὸ ἔργο τοῦ ἀποστόλου τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας στὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου Δ. Θέμελη, τοῦ χορήγησε συστατικὸ ἔγγραφο, διὰ νὰ κρύψει τὴν πραγματικὴ αἰτία τῆς ἀποστολῆς του. Ἀντίγραφο τοῦ ἐγγράφου, μὲ ἡμερομηνία 8 Ἰανουαρίου 1821, εἶχε στὰ χέρια τοῦ ὁ Φιλήμονας (Αὐτ. σελ. 332). Ἐπίσης ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ βοήθησε οἰκονομικὰ τὴν Ἑταιρεία δημιουργώντας τὸ «Κιβώτιο τοῦ Ἐλέους», ποὺ ἐποπτευόταν ἀπὸ τριμελῆ Ἐπιτροπὴ στὴν Πόλη. Ἀπὸ τὰ χρήματα ποὺ συγκεντρώνονταν τὸ 1/3 διανεμόταν στοὺς πτωχούς τῆς Κωνσταντινούπολης, τὰ δὲ 2/3 φυλάσσονταν «διὰ τὴν παρὰ Θεοῦ ὁρισθεῖσαν ὥραν». (Μαζαράκη – Αἰνιὰν αὐτ. σελ. 41-42). Ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ μὲ γράμμα καὶ προσωπικὴ παράσταση τοῦ Περραιβοῦ συνέβαλε στὴν ἐν ὄψει τῆς Ἐπανάστασης ἕνωση τῶν Μανιάτικων οἰκογενειῶν. (Μαζαράκη – Αἰνιὰν αὐτ. σελ. 45).
.                   Ὁ Φιλήμων σημειώνει ἐπίσης πὼς στὴν Πάτμο κατηχήθηκε στὴν Ἑταιρεία ὁ παρεπιδημῶν ἐκεῖ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Θεόφιλος. Ἀναφέρονται ἐπίσης ὡς κατηχηθέντες οἱ Ἀρχιερεῖς Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, Ναυπλίας Γρηγόριος, Κορίνθου Ζαχαρίας, Χριστιανουπόλεως Γερμανός, Ἄρτης Ἰγνάτιος, Μονεμβασίας Χρύσανθος, Κερνίκης Προκόπιος, Μάνης Παρθένιος, Ἀνδρουβίτσας Θεόκλητος, Μαΐνης Νεόφυτος, Πλάντζας Ἱερεμίας, Καρυουπόλεως Κύριλλος. Μηλέας Ἰωσήφ, Σαλώνων Ἠσαΐας, Σερρῶν Χρύσανθος καὶ Εἰρηνουπόλεως Γρηγόριος. Οἱ Μητροπολίτες – μέλη τῆς Πατριαρχικῆς Συνόδου ἦσαν ἐνήμεροι γιὰ τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία καὶ ὁ Ἰασίου Βενιαμὶν εὐλόγησε τὴ σημαία τῆς Ἐπανάστασης τοῦ Ἀλ. Ὑψηλάντη. Ἀπὸ τὴν πληθώρα τῶν μυηθέντων Ἀρχιμανδριτῶν καὶ ἱερέων ἀναφέρονται, μεταξὺ πολλῶν ἄλλων, οἱ Γρηγόριος Δικαῖος (Παπαφλέσσας), Ἄνθιμος Γαζῆς, Νεόφυτος Δούκας καὶ Νικηφόρος Παμπούκης.-

, ,

Σχολιάστε

Η ΚΑΤAΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΙΜIΑΣ ΖΩΝΗΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓIΑΣ ΘΕΟΤOΚΟΥ

Κατάθεση τς Τιμίας Ζώνης τς περαγίας Θεοτόκου [31.8]

τοῦ Κων. Ἀθ. Οἰκονόμου,
Δασκάλου

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Στὶς 31 Αὐγούστου ἑορτάζουμε τὴν Κατάθεση τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου. Ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸ ἱερὸ κειμήλιο ποὺ σχετίζεται μὲ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου καὶ διασώζεται μέχρι σήμερα στὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Βατοπαιδίου στὸ Ἅγιο Ὄρος, στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἡ ἴδια ἡ Θεοτόκος τὴν ὕφανε ἀπὸ τρίχες καμήλας.

ΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: Οἱ πληροφορίες γιὰ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου εἶναι λιγοστὲς καὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ ἀπὸ τὴν παράδοση ποῦ διασώθηκε ἀπὸ τοὺς ἀποστολικοὺς ἀκόμη χρόνους. Ἡ Θεοτόκος μέχρι τὴν Κοίμησή της παρέμεινε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἦταν μέλος τῆς πρώτης Ἐκκλησίας. Τὴ φροντίδα της εἶχε ἀναλάβει ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Κυρίου, ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης. Οἱ τελευταῖες στιγμὲς τῆς ἐπίγειας ζωῆς της εἶναι θαυμαστὲς καὶ συγκινητικές. Κοντά της βρέθηκαν οἱ Ἀπόστολοι, οἱ ὁποῖοι ἔφτασαν ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης στὰ Ἱεροσόλυμα μὲ τρόπο θαυμαστό, «ἐπὶ νεφελῶν». Καὶ τότε, ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἐμφανίστηκε θριαμβευτικὰ «ἐπὶ νεφελῶν», μὲ τὴ συνοδεία πλήθους ἀγγέλων. Ἡ Θεοτόκος προσευχήθηκε στὸν Υἱό της, παρηγόρησε τοὺς Ἀποστόλους καὶ ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ εἶναι πάντα κοντὰ στὴν Ἐκκλησία, γιὰ νὰ μεσιτεύει στὸν Υἱό της καὶ παρέδωσε τὴν πανάμωμη ψυχή της στὸν Κύριο. Οἱ Ἀπόστολοι ἐναπέθεσαν τὴν Ἁγία Σορὸ τῆς Θεοτόκου σὲ «καινὸν μνημεῖον» στὴ Γεθσημανή. Ἐκεῖ ἡ Ἁγία Ἑλένη ἀργότερα ἔκτισε τὸ ναὸ τῆς Κοιμήσεως. Τρεῖς μέρες μετὰ τὴν κοίμηση κατέβηκε ὁ Κύριος μὲ τὴ συνοδεία τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ πλήθους ἀγγέλων. Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ μὲ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου παρέλαβε τὴν Ἁγία Σορὸ τῆς Θεοτόκου καὶ μαζί της ἀνῆλθαν στοὺς οὐρανούς. Ἡ θαυμαστὴ Μετάσταση τῆς Θεομήτορος εἶχε συντελεστεῖ. Τὸ ἱερὸ Σῶμα της ἐνώθηκε πάλι μὲ τὴν ἁγνὴ ψυχή της.

Ο ΑΠ. ΘΩΜΑΣ ΚΑΙ Η ΤΙΜΙΑ ΖΩΝΗ: Ὁ Ἀπόστολος Θωμὰς ἦταν ὁ μόνος ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους ποὺ εἶδε τὴ θαυμαστὴ Μετάσταση τῆς Θεοτόκου. Δὲν εἶχε μπορέσει νὰ παρευρεθεῖ στὴν κηδεία της εὐρισκόμενος στὶς Ἰνδίες. Ἐκεῖ, μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, καὶ ἐνῶ τελοῦσε τὴ Θεία Λειτουργία, βρέθηκε στὴ Γεθσημανὴ μὲ θαυμαστὸ τρόπο καὶ εἶδε ὅλα ὅσα συνέβησαν. Τότε παρακάλεσε τὴν Παναγία νὰ τοῦ δώσει γιὰ εὐλογία τὴ Ζώνη της. Καὶ ἐκείνη, καθὼς ἀνέβαινε στοὺς οὐρανούς, τοῦ ἔριξε τὸ Ἱερὸ κειμήλιο «πρὸς δόξαν ἀκήρατον, ἀνερχομένη Ἁγνή, χειρί σου δεδώρησαι τῷ ἀποστόλῳ Θωμᾷ τὴν πάνσεπτον Ζώνην σου», ψάλλουμε στὸ ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς τῆς Καταθέσεως τῆς Τιμίας Ζώνης. Ὁ Ἀπόστολος Θωμὰς στὴ συνέχεια πληροφόρησε καὶ τοὺς ὑπόλοιπους Ἀποστόλους γιὰ τὰ θαυμαστὰ αὐτὰ γεγονότα καὶ τοὺς ἔδειξε τὴν Ἁγία Ζώνη τῆς Παναγίας.Ἐκεῖνοι δοξολόγησαν τὸν Θεὸ καὶ τοῦ ζήτησαν νὰ τοὺς εὐλογήσει, καθὼς ἦταν ὁ μόνος ποὺ ἀξιώθηκε νὰ δεῖ τὴν ἔνδοξη Μετάσταση τῆς Θεοτόκου. Τὴ διαφύλαξη τῆς Ἁγίας Ζώνης ἀνέλαβαν δύο φτωχὲς καὶ εὐσεβεῖς γυναῖκες στὰ Ἱεροσόλυμα, οἱ ὁποῖες φρόντιζαν τὴν Θεοτόκο. Παρέλαβαν μὲ εὐλάβεια τὸ ἱερὸ κειμήλιο καὶ ἀπὸ τότε τὸ ἔργο τῆς διαφύλαξής του συνέχιζε ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιὰ μία εὐλαβὴς παρθένος καταγομένη ἀπὸ τὴν οἰκογένεια αὐτή.

Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΗΣ Τ. ΖΩΝΗΣ: Ἡ ἀνακομιδὴ τῆς Τιμίας Ζώνης καὶ ἡ μεταφορά της στὴν Κωνσταντινούπολη ἔγινε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἀρκάδιο (395-408). Ἡ ὑποδοχὴ τοῦ ἱεροῦ λειψάνου στὴ Βασιλεύουσα ἦταν λαμπρότατη. Ὁ αὐτοκράτορας κατέθεσε τὴν Τιμία Ζώνη τῆς Θεοτόκου σὲ λειψανοθήκη ποῦ ὀνόμασε «ἁγίαν σορόν». Ἡ κατάθεση ἔγινε στὶς 31 Αὐγούστου, τελευταία μέρα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Στὴν πόλη τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου, τῆς ὁποίας Ὑπέρμαχος Στρατηγὸς καὶ Προστάτις ἦταν ἡ Θεοτόκος, θὰ φυλασσόταν πλέον ἡ Ἁγία Ζώνη τῆς Θεομήτορος. Ἡ κόρη τοῦ Ἀρκαδίου, ἡ αὐτοκράτειρα Πουλχερία, ἀνήγειρε λαμπρὸ ναὸ πρὸς τιμὴ τῆς Παναγίας, τὸν περίφημο ναὸ τῆς Θεοτόκου τῶν Χαλκοπρατείων. (Χαλκοπράτεια ὀνομαζόταν ἡ συνοικία ὅπου κτίστηκε ὁ ναὸς τὸ ὄνομά της ἡ συνοικία τὸ ἔλαβε ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκεῖ πρὶν κατασκευάζονταν καὶ πωλοῦνταν χάλκινα ἀντικείμενα).Στὸ ναὸ αὐτὸ ἡ αὐτοκράτειρα κατέθεσε τὴν Ἁγία Ζώνη τῆς Παναγίας. Ἡ ἴδια μάλιστα ἡ Πουλχερία κέντησε μὲ χρυσὴ κλωστὴ τὴν Τιμία Ζώνη διακοσμώντας την. Ἡ χρυσὴ αὐτὴ κλωστὴ εἶναι εὐδιάκριτη καὶ σήμερα στὸ τμῆμα ποὺ φυλάσσεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου. Ὁ αὐτοκράτορας Ἰουστίνος Β΄ καὶ ἡ σύζυγός του Σοφία ἀνακαίνισαν τὸν ἱερὸ ναὸ τῶν Χαλκοπρατείων καὶ ἀνήγειραν ἐκεῖ καὶ τὸ παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Σοροῦ. Ἐκεῖ, μέσα σὲ λειψανοθήκη καὶ πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα, φυλασσόταν ἡ Τιμία Ζώνη τῆς Θεοτόκου.

ΘΑΥΜΑΤΑ: Πλῆθος πιστῶν συνέρρεαν γιὰ νὰ τὴν προσκυνήσουν μὲ εὐλάβεια ζητώντας ἀπὸ τὴν Παναγία νὰ μεσιτεύσει μὲ τὶς πρεσβεῖες της στὸν Κύριο. Πλῆθος θαυμάτων ἐπιτέλεσε ἡ Τιμία Ζώνη. Ἄνθρωποι δυστυχισμένοι καὶ πονεμένοι βρῆκαν λύτρωση μὲ τὴ θαυματουργὴ δύναμη τοῦ ἁγίου λειψάνου. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὑμνήθηκε ἀπὸ φημισμένους ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς. Μὲ τὴ χάρη τῆς Παναγίας καθαγιάζει τοὺς πιστοὺς ποῦ προσέρχονται εὐλαβικὰ γιὰ νὰ τὸ προσκυνήσουν τοὺς ἀνυψώνει ἀπὸ τὴ φθορά, τοὺς ἀπαλλάσσει ἀπὸ ἀσθένειες καὶ θλίψεις.

Ο ΤΕΜΑΧΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ: Στὴ συνέχεια ἡ Ἁγία Ζώνη τεμαχίστηκε καὶ τεμάχιά της μεταφέρθηκαν σὲ διάφορους ναοὺς τῆς Κωνσταντινούπολης. Μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Πόλης ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους τὸ 1204, κάποια τεμάχια ἁρπάχτηκαν ἀπὸ τοὺς βάρβαρους καὶ ἀπολίτιστους κατακτητὲς καὶ μεταφέρθηκαν στὴ Δύση. Ἕνα μέρος ὅμως διασώθηκε καὶ παρέμεινε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πόλης ἀπὸ τὸν Μιχαὴλ Η΄ Παλαιολόγο. Φυλασσόταν στὸν ἱερὸ ναὸ τῆς Θεοτόκου τῶν Βλαχερνῶν. Ἡ τελευταία ἀναφορὰ γιὰ τὸ ἅγιο λείψανο εἶναι ἑνὸς ἀνώνυμου Ρώσου προσκυνητῆ στὴν Κωνσταντινούπολη μεταξύ τοῦ 1424 καὶ 1453.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΣΤΟ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ: Μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπὸ τοὺς Τούρκους τὸ 1453, εἶναι ἄγνωστο τί ἀπέγινε τὸ ὑπόλοιπο μέρος τῆς Ἁγίας Ζώνης στὴ συνέχεια. Ἔτσι τὸ μοναδικὸ σωζόμενο τμῆμα εἶναι αὐτὸ ποὺ φυλάσσεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου καθὼς μὲ ἐξαιρετικὰ περιπετειώδη τρόπο ἔφτασε ἐκεῖ.

ΛΑΒΑΡΟ ΝΙΚΗΣ: Ὁ Ἅγιος Κωνσταντῖνος εἶχε κατασκευάσει ἕναν χρυσὸ σταυρὸ γιὰ νὰ τὸν προστατεύει στὶς ἐκστρατεῖες. Στὴ μέση του σταυροῦ εἶχε τοποθετηθεῖ τεμάχιο Τιμίου Ξύλου. Ὁ σταυρὸς ἔφερε ἐπίσης θῆκες μὲ ἅγια λείψανα Μαρτύρων, καὶ ἕνα τεμάχιο τῆς Τιμίας Ζώνης. Ὅλοι οἱ βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες ἔπαιρναν αὐτὸν τὸν σταυρὸ στὶς ἐκστρατεῖες. Τὸ ἴδιο ἔπραξε καὶ ὁ αὐτοκράτορας Ἰσαάκιος Β΄ Ἄγγελος (1185-1195) σὲ μιὰ ἐκστρατεία ἐναντίον τοῦ ἡγεμόνα τῶν Βουλγάρων Ἀσάν. Νικήθηκε ὅμως καὶ μέσα στὸν πανικὸ ἕνας ἱερέας τὸν πέταξε στὸ ποτάμι γιὰ νὰ μὴν τὸν βεβηλώσουν οἱ ἐχθροί. Μετὰ ἀπὸ μερικὲς μέρες ὅμως οἱ Βούλγαροι τὸν βρῆκαν καὶ ἔτσι πέρασε στὰ χέρια τοῦ Ἀσάν.Οἱ Βούλγαροι ἡγεμόνες μιμούμενοι τοὺς Βυζαντινοὺς αὐτοκράτορες ἔπαιρναν μαζί τους στὶς ἐκστρατεῖες τὸν σταυρό. Σὲ μία μάχη ὅμως ἐναντίον τῶν Σέρβων ὁ βουλγαρικὸς στρατὸς νικήθηκε ἀπὸ τὸν Σέρβο ἡγεμόνα Λάζαρο (1371-1389). Ὁ Λάζαρος ἀργότερα δώρισε τὸ σταυρὸ τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου μαζὶ μὲ τὸ τεμάχιο τῆς Τιμίας Ζώνης.

Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ Ϛ΄ ΚΑΝΤΑΚΟΥΖΗΝΟ: Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς διασώζουν καὶ μία παράδοση σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ἡ Τιμία Ζώνη τῆς Θεοτόκου ἀφιερώθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἰωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνὸ (1341-1354), ὁ ὁποῖος στὴ συνέχεια παραιτήθηκε ἀπὸ τὸ ἀξίωμα, ἐκάρη μοναχὸς μὲ τὸ ὄνομα Ἰωάσαφ καὶ μόνασε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου.

ΘΕΙΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΣΤΕΙΡΟΤΗΤΑΣ: Τὰ θαύματα ποῦ πραγματοποίησε καὶ πραγματοποιεῖ ἡ Τιμία Ζώνη εἶναι πολλά. Βοηθᾶ εἰδικὰ τὶς στεῖρες γυναῖκες νὰ ἀποκτήσουν παιδί. Ἂν ζητήσουν μὲ εὐλάβεια τὴ βοήθεια τῆς Παναγίας, τοὺς δίδεται τεμάχιο κορδέλας ποῦ ἔχει εὐλογηθεῖ στὴν λειψανοθήκη τῆς Ἁγίας Ζώνης καὶ προσευχόμενες μὲ πίστη, καθίστανται ἔγκυες.

,

Σχολιάστε

ΤΟ «ΠΡΟΣΩΠΟ» ΣΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΤΟ «ΠΡΟΣΩΠΟ» ΣΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ π. Νικολ. Λουδοβίκου
«Ἡ εὐχαριστιακὴ ὀντολογία»,
ἐκδ. “Δόμος”, Ἀθῆναι 1992, σελ. 211-213
ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστιαν. Βιβλιογραφία»

.                     Στὸν βαθμὸ πoὺ ὁ ἄνθρωπος προσχωρεῖ, μ τν σκητικ πακοή του, στ θέλημα το Θεο, πως τ φανερώνει Χριστς νεργούμενο μέσα στν καθολικότητα το κκλησιαστικo Του Σώματος, νσωματώνεται στ Κυριακ Σμα κα πολαμβάνει κατ χάριν τν πρoσωπικ κοινωνία μ τν Θε Λόγο, πο τν καθιστ πρόσωπο, μέσα σὲ μία σχέση ἀληθινῆς ἀγαπητικῆς ἀμoιβαιότητας. Διότι ὁ Χριστὸς παρέχει στὸν πιστὸ κατὰ χάριν τὸν δικό Του τρόπο ὑπάρξεως, μέσῳ τοῦ μυστηρίου τῆς ὑποστατικῆς Του ἑνώσεως, ὅπως αὐτὸ ἐπεκτείνεται, διὰ τῆς Ἐκκλησίας κατὰ χάριν, στὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν κτίση.
.                     Ἡ προσωποποίηση τοῦ ἀνθρώπου ἔγκειται λοιπὸν στὸ γεγονὸς ὅτι καθίσταται μ τ σειρά του καθ᾽ μοίωσιν το Χριστο, τόπος κα τρόπος τς κοινωνίας τν ντων, δηλαδ παρξη προσωπική. Αὐτὸ ξεκινᾶ βεβαίως μὲ τὸ βάπτισμα, τὸ μυστήριο τῆς νέας γεννήσεως, τῆς υἱοθεσίας δηλαδὴ τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεό, ποὺ τοῦ παρέχει μία νέα ὑπόσταση, ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὴν ἀναγκαιότητα τῆς βιολογικῆς του φύσεως, ὡς ἐνσωμάτωση πρoσωπικὴ στὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου. Ἔτσι ὁ ἄνθρωπος μετέχει χαρισματικὰ στὸν πρoσωπικὸ τρόπο ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ Λόγου. Ἡ κατὰ χάριν μετοχή του αὐτὴ στὸν τρόπο ὑπάρξεως τῆς ἀνθρώπινης φύσης τοῦ σαρκωθέντος Λόγου κάνει τὸν ἄνθρωπο τόπο, στὸν ὁποῖο «τὰ πολλὰ ἀλλήλων κατὰ τὴν φύσιν διεστηκότα περὶ τὴν μίαν τοῦ ἀνθρώπου φύσιν ἀλλήλοις συννεύουσι». Ὡς ἐλεύθερη καὶ αὐτεξούσια ἀποδοχή, ἔκφραση καὶ διαφύλαξη ὅμως τῆς πρoσωπικῆς του αὐτῆς ὑπάρξεως χρειάζεται στὸν ἄνθρωπο ἡ μετοχή του στὴ θυσιαστικὴ πρoσωπικὴ ἀγάπη τοῦ Κυρίου, ποὺ γεννᾶται μὲ τὴν ὁριστικὴ νίκη πάνω στὴ φιλαυτία, καὶ τὴν προσχώρησή του στὸν κενωτικὸ τρόπο ὑπάρξεως τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι ὁλοκληρώνεται, κατὰ χάριν, μετoχ το πιστο στν προσωπικ τρόπο πάρξεως το Χριστο, ναδεικνύοντάς τον σ παρξη πρoσωπική, δηλαδ κκλησιαστική, τόπo κα τρόπο αθεντικς πάρξεως το σύμπαντος κόσμου, ερoυργ τς βαθις κοινωνίας το κτιστο μ τν Θεό, τν ποία γκαινίασε Χριστός. Ὁ ἄνθρωπος ἐργάζεται τότε τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο, τὸ ὁποῖο συντελεῖται «τοῦ ἁγίου Πνεύματος οὐσιωδῶς τήν τε τοῦ Πατρὸς ἐπὶ πᾶσαν εὐδοκίαν καὶ τὴν αὐτουργίαν τοῦ Υἱoῦ συμπληρoῦντος». Μετέχει δηλαδὴ ἀσκητικὰ στὴν εὐχαριστιακὴ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, καθιστάμενος πρόσωπο μὲ τὴν κατὰ χάριν μετοχή, ἐν Πνεύματι ἁγίῳ, στὴν τρόπο ὑπάρξεως Ἐκείνου.
.                     Τὸ γεγονὸς τοῦ προσώπου εἶναι καὶ θὰ παραμείνει στοὺς αἰῶνες ἐντελῶς ἀνεξιχνίαστο φιλοσοφικά, ὅσο κι ἂν ὑπῆρξαν κατὰ καιροὺς στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρώπινης σκέψεως μεγαλοφυεῖς προαισθήσεις του. Εἶναι γεγονς βαθύτατα κκλησιαστικό, σχατολογικό, εχαριστιακό. Δὲν μπορεῖ νὰ παραχθεῖ λoιπὸν μία φιλοσοφία περὶ προσώπου, μιὰ χριστιανικὴ (λίγο ἢ πολὺ μεταφυσικὴ) προσωποκρατία. Τ πρόσωπο εναι προσιτ μόνον στν μπειρία τς μετοχς στν εχαριστιακ γάπη το Χριστο, δηλαδ στν σχατoλoγικ κοινωνία το γίου Πνεύματος· μόνο θεία γάπη το Χριστο, πως σώζεται μέσα στ γνήσια κκλησιαστικ μπειρία, μπορε ν᾽ ποκαλύψει τν πραγματικότητά Toυ. Τ πρόσωπο πάρχει λοιπν μέσα στν εχαριστιακ σύναξη καὶ ἀποτελεῖ τὸ πνευματικὸ γεγονὸς κατὰ τὸ ὁποῖο οἱ λόγοι τῶν ὄντων καθίστανται «δῶρα» τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Θεὸ καὶ «δόματα» τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο, καὶ τὰ ὄντα ἐκπληρώνουν ἔτσι τὴν κατὰ φύσιν λειτουργικότητά τους, τὸν αὐθεντικό τους «τρόπο ὑπάρξεως. Αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι καὶ ἡ καθολικὴ προσωπο-ποίηση τοῦ κόσμου, ἐντὸς τῆς ἐκκλησιαστικῆς-εὐχαριστιακῆς ἐμπειρίας.

 

, , , ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΤΟYΡΚΟΙ ΠΡΙΝ ΑΠO 80 ΧΡOΝΙΑ: «Ο ΕΛΛΗΝΙΚOΣ ΣΤΡΑΤOΣ ΕIΝΑΙ Ο ΚΑΛYΤΕΡΟΣ ΤΟΥ ΚOΣΜΟΥ»

Ο  Τορκοι πρν π 80 χρόνια:
«
λληνικς στρατς εἶναι ὁ καλύτερος τοῦ κόσμου».

 Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος -Κιλκὶς

.                 Νυχθημερὸν παρελαύνουν στὶς ὀθόνες μας πρωτοσέλιδα τουρκικῶν ἐφημερίδων. Ὅλες, σχεδόν, υἱοθετοῦν, προβάλλουν καὶ χρησιμοποιοῦν τὰ ἐπιχειρήματα καὶ τὸ λεξιλόγιο -δίκην κερκίδας φανατικῶν- τοῦ Ἐρντογὰν καὶ ὅλων τῶν παλαβῶν ποὺ τὸν δορυφοροῦν. Ἀπειλές, πολεμικὲς ἰαχές, εἰρωνεῖες, κραυγές, βελάσματα, γαβγίσματα, ὑλακές, μυκηθμοί, ρεκάσματα, γρυλλισμοί, κοασμοί, ὀγκανίσματα καὶ λοιπὰ ἠχομιμητικὰ λεξίδια, μὲ τὰ ὁποῖα ἐμπλούτισε τὴν γλώσσα μας, τὸ ζωικὸ βασίλειο.
.                 Νὰ μιλήσεις γιὰ ἐλευθερία τοῦ τύπου ἢ ἀνεξάρτητη καὶ ἀντικειμενικὴ  δημοσιογραφία στὴν Τουρκία τοῦ Ἐρντογὰν καὶ τοῦ κρετίνου Μπαχτσελί; Ἀστεῖα πράγματα. Δεκάδες Τοῦρκοι ἐκδότες καὶ δημοσιογράφοι σαπίζουν στὶς φυλακές, γιατί ἔγραψαν ἀλήθειες γιὰ τὸ καθεστὼς τρομοκρατίας τοῦ Ἐρντογάν.  Ὁπότε, «παίρνουν ὅλοι γραμμὴ καὶ μπαίνουν στὴν γραμμὴ» καὶ ὄχι στὴν φυλακή.
.                 Στὴν πατρίδα μας οἱ δημοσιογράφοι δὲν ἀπειλοῦνται μὲν μὲ φυλακή, ἀλλὰ ὑποτάσσονται στὰ πάθη τους καὶ δὴ τῆς φιλαργυρίας. Ὑποκύπτουν στὰ “δοσίματα” τῶν κυβερνώντων καὶ μετατρέπονται σὲ ὑμνολόγους καὶ ζητωκραυγαστές τους. (Ὑπάρχουν ἀκόμη ἀτρόμητοι δημοσιογράφοι). Ἰσχύει ὁ χρησμὸς ποὺ ἔλαβε ὁ βασιλιὰς τῆς Μακεδονίας Φίλιππος ὁ Β´, ὅταν ρώτησε πῶς θὰ ὑποτάξει τὶς πόλεις -κράτη: «Ἀργυραῖς λόγχαις μάχου καὶ πάντων κρατήσεις». Νὰ μάχεσαι μὲ ἀργυρὲς λόγχες, δηλαδὴ χρῆμα, καὶ θὰ νικήσεις. Τὸ ἔπραξε καὶ πάντες ὑποδουλώθηκαν, πλὴν Λακεδαιμονίων, ποὺ ἡ ἀφιλαργυρία ἦταν θεμελιώδης ἀρετὴ τῆς παιδείας τους. (Ὁ Βάρναλης ἔγραψε κάτι ὡραῖο.
Πέτα τὴν ἀνθρωπιά σου
Κι ἀπὸ τὸν ἀφέντη πιάσου
Καὶ ἅμα σὲ φτύσει αὐτὸς
Νὰ κάθεσαι σκυφτὸς
Καὶ θά ᾽χεις τὰ μεγαλεῖα
Στὴν σάπια πολιτεία.
Στὴν θέση τῆς λέξεως “ἀνθρωπιὰ” μπορεῖ νὰ μπεῖ ἡ “λευτεριά”).
.                 Ἔχω ἕνα παλιὸ βιβλίο μὲ τίτλο «Ἡ Ἑλλὰς ἔδωσε τὴν νίκην», τοῦ 1945.  Συγγραφέας του ὁ Ἀχιλλέας Κύρου. Στὸ βιβλίο ἀντιγράφει «ὅσα οἱ ξένοι εἶπαν καὶ κατέγραψαν διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὸν ἀγώνα της, ἀπὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 μέχρι τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1944». Ἐνδιαφέρον παρουσιάζουν τὸ τί ἔγραφαν οἱ τουρκικὲς ἐφημερίδες. Ὁ Κύρου ὑποστηρίζει ὅτι ἕνας λόγος ποὺ ἡ συνήθης ὕαινα τῆς ἱστορίας δὲν εἰσῆλθε στὸν πόλεμο στὸ πλευρὸ τοῦ Ἄξονα, ἦταν οἱ ἑλληνικὲς νίκες στὴν Βόρειο Ἤπειρο. «Εἰς τὰς ἐπιτυχίας αὐτὰς συνετέλεσεν ἡ Τουρκία, προστατεύσασα τὰ ἑλληνικὰ μετόπισθεν», ὅπως γράφει ὁ ἐν Ἀγκύρᾳ ἀνταποκριτὴς τῶν “Τάιμς”, τὸν Νοέμβριο τοῦ 1940. (σελ. 96). Πάντα κουτοπόνηρη καὶ παραπλανητικὴ ἡ πολιτική της.
.                 Τὴν 29η Ὀκτωβρίου διαβάζουμε στὶς τουρκικὲς ἐφημερίδες: «Ζήτω ἡ Ἑλλάς: Εἴμεθα ὑπερήφανοι διότι συνδεόμεθα διὰ συμμαχίας μὲ τοιοῦτον ἔθνος», ἐφ. “Ἰκδάμ”. «Ἡ Ἑλλὰς θὰ ἐξέλθη ἀπὸ τὴν περιπέτειαν αὐτὴν μέγα καὶ ἔνδοξον ἔθνος», ἐφ. “Γενῆ Σαμπάχ”.  Ἡ “Βακὴτ” χαρακτήριζε τὴν στάσιν τῆς Ἑλλάδας ὡς «ἀλησμόνητον δι᾽ ὅλον τὸν κόσμον παράδειγμα γενναιότητος».
.                 «Ὅταν πλέον ἡ ἑλληνικὴ νίκη ἐξεδηλώθη πλήρως, ὅλαι αἱ τουρκικαὶ ἐφημερίδες, ἀφιέρωναν εἰς αὐτὴν ἐνθουσιώδη ἄρθρα. Ὁ Τοῦρκος στρατηγὸς Ἐρκιλὲτ ἔγραφε τὴν 10η Δεκεμβρίου εἰς τὴν “Σὰν Πόστα”: «Ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς ἀπέσπασε τὸν θαυμασμὸν ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος δικαίως ὑπερηφανεύεται δι᾽ αὐτόν. Ἡ ἀπήχησις τῆς ἑλληνικῆς νίκης ὑπῆρξεν εὐρεία καὶ τὰ ἀποτελέσματά της ἀκόμη εὐρύτερα. Ἤδη οἱ Ἄγγλοι ἐπιτίθενται εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐναντίον τῶν στατευμάτων τοῦ Γκρατσιάνι». Εἰς τὴν “Ἀξὰμ” διαβάζουμε: «Οἱ Ἕλληνες ἐπολέμησαν θαυμάσια καὶ ἐπέδειξαν ὑπέροχον στρατηγικὴν τέχνην. Ἡ ἄφθαστος ἱκανότης τοῦ ἑλληνικοῦ ἐπιτελείου ἐξασφαλίζουν τὰς σημερινὰς νίκας…». .                 Ὅσο ὁ ἀνθὸς τῆς πατρίδας μας κατασκοτώνεται στὸ πεδίο τῆς τιμῆς, ὑπερασπιζόμενος τὴν τιμὴ τῆς ἀνθρωπότητας, οἱ Τοῦρκοι ἐπιδίδονταν σὲ ἀτέρμονες συζητήσεις καὶ παζάρια μὲ τοὺς ἀντιπάλους, προσδοκώντας τὰ μεγαλύτερα ἀνταλλάγματα. Ἀναξιόπιστοι, ἄτιμοι καὶ τυχοδιῶκτες πάντοτε. Τὴν 7η Μαρτίου τοῦ 1941, ὅταν διαφαίνεται ἡ γερμανικὴ ἐπίθεση στὴν Ἑλλάδα, συζητᾶ μὲ τοὺς Ἄγγλους, ἀλλὰ δέχεται καὶ διαβεβαιώσεις ἀπὸ τὴ Γερμανία. Σὲ μήνυμα τοῦ Χίτλερ στὸν Ἰνονού, ὁ ραδιοφωνικὸς σταθμὸς τοῦ Λονδίνου, ἀνέφερε «ὅτι ἡ Τουρκία θὰ ἐπωφεληθῆ ἠθικῶς καὶ ἐδαφικῶς ἀπὸ τὴν οὐδετερότητά της». (Σελ. 173). Ἡ ἀπόφαση τῆς Ἑλλάδας νὰ ἀντισταθεῖ στοὺς Γερμανοὺς προκαλεῖ τὸν θαυμασμὸ ὅλου τοῦ κόσμου. Εἶναι χαρακτηριστικὸ αὐτὸ ποὺ γράφει ἡ “Herald-Tribune”, τῆς Νέας Ὑόρκης, μὲ σαφεῖς ὑπαινιγμοὺς κατὰ τῆς Τουρκίας: «…Ὑπάρχει ἀκόμη μία εὐρωπαϊκὴ πρωτεύουσα, ὅπου ὁ ἐκφοβισμὸς δὲν κατόρθωσε νὰ διεισδύση. Ὑπάρχει ἕνας Λαὸς μὲ ψυχὴ ἱκανὴ νὰ ἀντιμετωπίση τὰ γεγονότα.  Οἱ ἄλλοι λαοὶ διστάζουν, ἐξαπολύουν διφορουμένας δηλώσεις, προσπαθοῦν νὰ διατηρήσουν τὴν θέσιν των, νὰ εὕρουν ἕνα τρόπον σωτηρίας. Ἀλλὰ οἱ Ἕλληνες, ὅπως καὶ οἱ ἀρχαῖοι προγονοί τους, ἀψηφοῦν τὰς ἀπειλὰς καὶ ὑψώνουν τὸ φῶς τῆς ἀνδρείας των ἀπέναντι ὁλοκλήρου του κόσμου». (σελ. 187).
.                 Τὸ ἴδιο δὲν γίνεται καὶ σήμερα; Ὁ λεγόμενος πολιτισμένος κόσμος παρακολουθεῖ  ἀδιαμαρτύρητα τὴν χιτλερικὴ συμπεριφορὰ τῆς Τουρκίας, πρῶτα μὲ τοὺς λαθροεισβολεῖς καὶ τώρα μὲ τὴν παραβίαση ὅλων τῶν κανόνων τοῦ διεθνοῦς δικαίου καὶ «ἐξαπολύουν διφορουμένας» δηλώσεις ἢ κρύβονται «κάτω ἀπὸ τὴν φούστα τῆς Μέρκελ». Μετὰ τὴν θρυλικὴ μάχη τῶν Ὀχυρῶν, νέα κύματα θαυμασμοῦ γεμίζουν τὸν παγκόσμιο τύπο. Στὴν τουρκικὴ “Ἀξάμ”, στὶς 24 Ἀπριλίου τοῦ 1941, ἀνευρίσκουμε τοῦτα τὰ ὡραῖα, ποὺ ἴσως πρέπει νὰ ἀποσταλοῦν στὸν Ἐρντογάν. Διαβάζω καὶ ἀγαλλιῶ: «Ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς δοξάζει καὶ τιμᾶ τὸ ἔθνος του καὶ ἀπέδειξεν ὅτι εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς καλλιτέρους τοῦ κόσμου. Τὰ κατορθώματα τῶν Ἑλλήνων στρατιωτῶν, προκαλοῦντα καὶ τῶν ἀντιπάλων ἀκόμη τὸν θαυμασμόν, ἐπισκιάζουν τὴν μυθολογίαν. Ὁ στρατὸς αὐτὸς ἔδειξε μεγαλύτερον ἡρωισμὸν καὶ ἐναντίον τοῦ δευτέρου ἀντιπάλου, ὁ ὁποῖος ἦτο ἰσχυρότερος καὶ πολυαριθμότερος τοῦ πρώτου… Αἱ γερμανικαὶ δυνάμεις ὁμολογοῦν ὅτι οὐδέποτε ἐπολέμησαν ἐχθρὸν τόσον πείσμονα ὅσον τοὺς Ἕλληνας. Οἱ Ἕλληνες στρατιῶται ἀπεδείχθησαν οὕτω ἀνώτεροι καὶ τῶν θρυλικῶν ἡρώων, προασπίσαντες σπιθαμὴν πρὸς σπιθαμὴν τὸ ἔδαφός των… Ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς διὰ τοῦ ἀγῶνος του ἔδωσεν εἰς τὸν κόσμον τὸ μέγα παράδειγμα τῆς τιμῆς καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας, τὸ ὁποῖον θὰ παραμείνη εἰς τὴν ἱστορίαν».(σελ. 214). Αὐτὰ τὰ παχιὰ λόγια δὲν ἀπέτρεψαν βέβαια τοὺς γενοκτόνους μας Τούρκους, νὰ ἐπιβάλουν τὸν ἑπόμενο χειμώνα, τὸν διαβόητο φόρο περιουσίας “βαρλὶκ βεργκισί”, μέσῳ τοῦ ὁποίου ἀφάνισαν οἰκονομικά τοὺς Ἕλληνες τῆς Πόλης καὶ ἐπανέφεραν τὰ “Ἀμελὲ Ταμπουροῦ”. («Ὁ Τοῦρκος καὶ γεφύρι νὰ γίνει, ἀπὸ πάνω του μὴν περάσεις», λέει μία σοφὴ παροιμία).
.                 Κατά τὸν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο πολλὲς χῶρες ἔδωσαν ἐξετάσεις. Ἡ Ἑλλάδα ἀρίστευσε. Ἡ Τουρκία βαθμολογήθηκε μὲ μηδέν. Τὰ μηδενικὰ τὴν συνοδεύουν καὶ τὴν κυβερνοῦν. Τὸ τί συνέβη πρὶν ἀπὸ 80 χρόνια τὸ ξέρουν οἱ μεμέτηδες καὶ φοβοῦνται. (Τὸν λαὸ καὶ ὄχι τοὺς ἀνίκανους πολιτικούς, ποὺ εἶναι ἱκανοὶ γιὰ κάθε προδοσία, ὅπως στὸ θέμα τῆς Μακεδονίας)
.                 Στὸν ἐπίλογο τοῦ προαναφερόμενου βιβλίου διαβάζουμε: «Τελειώνω μὲ αὐτὰ τὰ τρία ἄρθρα σημαινουσῶν ἀγγλικῶν καὶ ἀμερικανικῶν ἐφημερίδων: “Ποτὲ ἡ Ἀγγλία δὲν θὰ λησμονήσει… Οἱ Ρῶσοι θὰ θυμοῦνται πάντα… Κανεὶς Ἀμερικανὸς δὲν θὰ ξεχάσει…”. Τὸ εἴδαμε ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια καὶ τὸ βλέπουμε πόσο θυμοῦνται τὰ …μεγάλα ἔθνη, τὶς θυσίες τοῦ λαοῦ μας. Ἴσως, δὲν ξέρω, Κύριος οἶδε, ἦρθε καὶ πάλι ἡ ὥρα νὰ τοὺς ξεντροπιάσουμε….

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος -Κιλκὶς

Σχολιάστε

«ΟΥΤΕ ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΛΟΓΙΚΑ»

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΑΣΚΑΣ ΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ

τοῦ Μητροπολίτου Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίου

Παρασκευή, 28 Αὐγούστου 2020

1. Μᾶς ἦρθε στά χρόνια μας, ἀδελφοί χριστιανοί, γιά τά πολλά μας ἁμαρτήματα, καί τό θανατηφόρο κακό τοῦ κορωνοϊοῦ. Καί πρέπει, λοιπόν, ὅλοι μας νά προφυλαχτοῦμε, γιά νά ἀποτρέψουμε τό κακό. Πάντως, γιά τήν προφύλαξή μας ἀπό τό κακό τοῦ κορωνοϊοῦ, ὅλοι οἱ εἰδικοί μᾶς συνιστοῦν τίς ἀποστάσεις μεταξύ μας καί νά φορᾶμε μάσκα, γιά νά μήν εἰσπνέουμε τυχόν κακό μικρόβιο τοῦ ἄλλου ἤ καί τῆς ἀτμόσφαιρας ἀκόμη τά μικρόβια. Ἰδιαίτερα αὐτό σέ συναντήσεις καί συγκεντρώσεις εἶναι ἀναγκαῖο.

2. Γύρω ἀπό τόν κορωνοϊό ἀκούστηκαν πολλά, πού μερικά μᾶς ἀποδεικνύουν ὅτι δέν σκεπτόμαστε θεολογικά, μά οὔτε καί λογικά, δηλαδή, ἀνθρώπινα. Καί ἐξηγῶ τί θέλω νά πῶ, ζητώντας συγγνώμη ἀπό τούς ἀντιφρονοῦντες. Εἴπαμε γιά τήν προφύλαξή μας νά φορᾶμε μάσκες στό πρόσωπο. Καί ἔτσι γίνεται στά σχολεῖα, στά «σοῦπερ μάρκετ», στίς συγκεντρώσεις, στίς ἀγορές κ.λπ. Τό ἴδιο βεβαίως καί γιά τόν ἴδιο λόγο πρέπει νά γίνεται καί στούς ἱερούς Ναούς κατά τήν θεία λατρεία. Ὄχι, λέγουν, μερικοί, ἤ καί πολλοί χριστιανοί καί κληρικοί, ὄχι μέσα στούς Ναούς ἡ μάσκα. Γιατί;, τούς ρωτᾶμε. Γιατί μέσα στόν Ναό – μᾶς λέγουν – εἶναι ὁ Θεός καί δέν πρόκειται νά μᾶς συμβεῖ κανένα κακό.

3. Πραγματικά, χριστιανοί, δέν μπορῶ νά καταλάβω τόν λόγο αὐτό. Δηλαδή, ὅταν εἶμαι μέσα στόν Ναό, τήν ὥρα πού γίνεται ἱερή Ἀκολουθία, εἶναι ἁμαρτία τό νά φορέσω μία ζακέττα ἤ καί ἕνα παλτό ἀκόμη, γιά νά προφυλαχτῶ ἀπό τό κρύο; Θά πῶ ὅτι μέσα στόν Ναό, πού εἶμαι, εἶναι ὁ Θεός καί δέν πρόκειται νά κρυώσω; Πόσες φορές δέν συνέβηκε καί σέ ἱερεῖς καί σέ ψάλτες νά κρυολογήσουν ἀπό τά ρεύματα τῶν παραθύρων κατά τήν ὥρα τῆς θείας λατρείας; Ὅ,τι λοιπόν εἶναι μία ζακέττα γιά προφύλαξη ἀπό τό κρύο, τό ἴδιο ἀκριβῶς, ἀκριβῶς τό ἴδιο, εἶναι καί τό νά φορέσω μία μάσκα γιά τήν προφύλαξη ἀπό τόν κορωνοϊό. Καί τό ἄλλο ἀκόμη δέν μπορῶ νά καταλάβω: Ὁ Θεός τῆς ἀγάπης μόνο στόν Ναό φυλάγει τά παιδιά Του ἀπό ἀρρώστια καί δέν δείχνει τήν ἀγάπη Του ἔξω ἀπό τόν Ναό; Μήν περιμένουμε, χριστιανοί μου, νά μᾶς προφυλάξει ὁ Θεός ἐκεῖ πού μποροῦμε μόνοι μας νά προφυλαχθοῦμε. Ἐκεῖ πού ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά ἐνεργήσει μέ τήν λογική του καί τήν δύναμή του, δέν ἐπεμβαίνει ὁ Θεός. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός μας τήν πλάκα, πού ἦταν στόν τάφο τοῦ Λαζάρου, εἶπε νά ἔλθουν οἱ ἄνθρωποι νά τήν παραμερίσουν, γιατί μποροῦσαν οἱ ἄνθρωποι νά τό κάνουν αὐτό. Τί δέν μποροῦσαν οἱ ἄνθρωποι νά κάνουν; Τό νά ἀναστήσουν τόν νεκρό. Σ᾽ αὐτό ἐπενέβη ὁ Χριστός καί ἔκανε τό θαῦμα καί ἀνέστησε τόν Λάζαρο (Ἰωάν. 11,38-39).

4. Καί στόν Ναό, λοιπόν, μέσα στήν Ἐκκλησία, χριστιανέ, μπορεῖ νά κολλήσεις κορωνοϊό, ἀπό τόν βήχα καί τό φτέρνισμα καί τό πλησίασμα τῶν ἄλλων. Γι᾽ αὐτό καί ἐκεῖ πρέπει νά φορᾶς τήν μάσκα καί μήν περιμένεις τόν Θεό νά σοῦ κάνει θαῦμα σ᾽ αὐτό πού μπορεῖς μόνος σου νά τό πετύχεις. Στόν Ναό πηγαίνουμε γιά νά δηλώσουμε τήν ἀγάπη μας στόν Θεό μας καί νά πάρουμε τήν Χάρη Του γιά τόν ἀγώνα τῆς ζωῆς μας, καί ὄχι γιά νά Τόν ἐκπειράζουμε νά μᾶς σώσει ἀπό ἕνα κακό, χωρίς ἐμεῖς νά λάβουμε τά μέτρα νά διαφυλαχθοῦμε ἀπό αὐτό. Ὁ Θεός μᾶς εἶπε νά τιμοῦμε τούς ἰατρούς καί νά πηγαίνουμε σ᾽ αὐτούς, γιατί ὁ Θεός δίνει σ᾽ αὐτούς τήν σοφία, γιά νά εὑρίσκουν τά φάρμακα (βλ. Σ. Σειρ. 38,1 ἑξ.).

5. Εἰπώθηκε καί τό ἄλλο: Δέν πρέπει – εἶπαν – νά φορᾶμε μάσκα στίς Ἐκκλησίες, γιατί ἀλλοιώνεται ἡ μορφή μας καί παρουσιαζόμαστε διαφορετικοί ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Μπράβο μας! Ἄχ!… Καί τό ὅτι ἡ ἁμαρτία μᾶς κάνει ἐλεεινούς καί ἀσχημομούριδες καί ἀσχημίζει τήν ὀμορφιά τῆς ψυχῆς μας, πού εἶναι «κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ» πλασμένη, αὐτό δέν τό βλέπουμε καί δέν μᾶς πονάει; Ἀλλά σκέπτομαι καί τό ἑξῆς: Τί θά ἔλεγαν γιά τόν ἀπόστολο Παῦλο, ἄν ζοῦσε στίς μέρες μας καί μαντήλωνε τίς γυναῖκες (βλ. Α´ Κορ. 11,1 ἑξ.) πού τό μαντήλι εἶναι σάν πέντε καί δέκα μάσκες!…

6. Ἀδελφοί μου, ἄς ἀσχοληθοῦμε μέ τό κύριο θέμα τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς, μέ τό νά ἀγαπήσουμε τόν Χριστό μας, μέ τό νά γλυκαινόμαστε μέ τήν προσευχή καί τήν μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν ἁγίων Πατέρων μας, καί νά εἴμαστε ἀγαπημένοι μέ ὅλους. Γι᾽ αὐτά θά κριθοῦμε τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως καί ὄχι γιά τό ἄν φορέσαμε ἤ δέν φορέσαμε μάσκα στούς ἱερούς Ναούς. Ἐμεῖς ὅπως σέ ὅλα, ἔτσι καί σ᾽ αὐτό, θά πράξουμε ὅ,τι μᾶς πεῖ ἡ Ἐκκλησία, ἡ Σύνοδος τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας μας.

Μέ πολλές εὐχές,
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

ΥΓ. Σ᾽ αὐτούς πού ἐπιμένουν ἀκόμη ὅτι εἶναι ἁμαρτία τό νά φορᾶμε τήν μάσκα στόν Ναό, γιά νά προφυλαχθοῦμε ἀπό τόν κορωνοϊό, παρακαλῶ νά μοῦ ἀπαντήσουν στό ἁπλό ἐρώτημά μου πού εἶπα: Γιατί αὐτό εἶναι ἁμαρτία καί δέν εἶναι ἁμαρτία καί τό νά φορέσουμε μία ζακέττα στήν Ἐκκλησία, γιά νά προφυλαχθοῦμε ἀπό τό κρύο;

 

ΠΗΓΗ: imgortmeg.gr

,

Σχολιάστε

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΒΑΣΕΙΣ ΣΤΑ ΑΕΙ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Προβληματισμὸς ἀπὸ βάσεις στὰ ΑΕΙ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ἡ πρόβλεψη γιὰ τὴ διαμόρφωση τῶν βάσεων στὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα προκαλεῖ προβληματισμὸ ὄχι τόσο σὲ ὅσους ἀσχολοῦνται μηχανιστικὰ μὲ τὴν Ἐκπαίδευση, ὅσο σὲ ἐκείνους ποὺ πονᾶνε γιὰ τὴν πορεία τῆς Παιδείας στὸν τόπο μας. Ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1980 τὸ ὠφελιμιστικὸ ἰδεολογικὸ ἐποικοδόμημα βάλλει συστηματικὰ κατὰ τῆς Ἠθικῆς, τῆς Ἀξιοκρατίας, τῆς Ἐθνικῆς Παράδοσης καὶ ἐξιδανικεύει τὸν ἄνθρωπο ρομπότ, ποὺ δὲν σκέφτεται, δὲν συζητάει, δὲν διαβάζει.
.               Ὁ νέος ἄνθρωπος δέχεται πληροφορίες καὶ διαμορφώνει χαρακτήρα μὲ βάση τὰ ὅσα βομβαρδίζουν τὸν ἐγκέφαλό του, γιατί προηγουμένως καθόλου δὲν ἔχει καλλιεργήσει τὴν κριτική του ἱκανότητα. Δαπανᾶ πολλὲς ὧρες τρεφόμενες ἀπὸ ἄχρηστες πληροφορίες, καὶ σχεδὸν καμία γιὰ οὐσιαστικὴ γνώση. Καὶ μὴν ξεχνᾶμε ὅτι οἱ μαθητὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1980 – μὲ ὅλα ὅσα συνέβησαν στὴν Ἐκπαίδευση ἐκείνη τὴ δεκαετία – εἶναι σήμερα αὐτοὶ ποὺ κατέχουν καίριες θέσεις στὴν Πολιτική, Κοινωνική, Ἰδεολογικὴ καὶ Παιδαγωγικὴ κοινότητα.
.               Θεωρώντας ὅτι τὰ θέματα εἶναι περίπου τῆς ἴδιας δυσκολίας, ὅσο περνάει ὁ καιρὸς τόσο καὶ οἱ βάσεις πέφτουν. Εἰδικότερα στὰ μαθήματα – βάσεις τῆς ἐθνικῆς αὐτογνωσίας τῶν νέων οἱ ἐπιδόσεις στὴ Νέα Ἑλληνικὴ γλώσσα καὶ στὴ Λογοτεχνία σταθερὰ καὶ κάθε χρόνο γίνονται χειρότερες. Στὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ καὶ στὴν Ἱστορία τὰ θέματα εἶναι συγκεκριμένα καὶ ἕνας μαθητὴς μπορεῖ νὰ τὰ μάθει ἀπ᾽ ἔξω, χωρὶς νὰ ἀφομοιώσει κάτι ἀπὸ αὐτὰ – ἡ ἐπιτυχία εἶναι ὁ στόχος του καὶ ὄχι ἡ ἀπόκτηση γνώσης. Παρὰ ταῦτα καὶ σὲ αὐτὰ οἱ ἐπιδόσεις ἦσαν χειρότερες στὶς χαμηλότερες κλίμακες τῆς βαθμολογίας.
.               Σοβαρὸ πρόβλημα εἶναι ἡ εἴσοδος στὰ ΑΕΙ ὑποψηφίων μὲ βαθμολογία κάτω της βάσης (10.000). Καὶ ὄχι μόνο αὐτό, ὑπάρχει καὶ μία ἐξόφθαλμη ἀδικία. Λόγου χάριν Σχολὲς Ἠλεκτρολόγων Μηχανικῶν καὶ Μηχανικῶν Ὑπολογιστῶν, ποὺ θεωροῦνται οἱ πιὸ «ἐμπορικές», εἶναι ὀκτώ: Εἰς ΕΜΠ, Πολυτεχνεῖο Κρήτης, καὶ στὰ Πανεπιστήμια Θεσσαλίας, Ἀριστοτέλειο Θεσσαλονίκης, Διεθνὲς Θεσσαλονίκης, Δυτικῆς Μακεδονίας, Πελοποννήσου, καὶ Πατρῶν. Ἡ βάση γιὰ τὴν ἐπιτυχία στὸ ΕΜΠ θὰ κυμανθεῖ περὶ τὶς 18.000 μονάδες. Στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Πελοποννήσου εἶναι περὶ τὶς 8.000 μονάδες. Τὸ ζήτημα τῆς ἀξιοκρατίας γιὰ τὸν νέο ὑποψήφιο δὲν τὸ ρυθμίζει ἡ ἀγορά. Αἰσθάνεται ἀδικία ὅποια δικαιολογία καὶ ἂν τοῦ λεχθεῖ. Καὶ μὲ αὐτὴ τὴ γάγγραινα τῶν πολλῶν ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα ἰδίου ἀντικειμένου σχολῶν, μὲ ἀπολύτως ἄνισες συνθῆκες φοίτησης ἀλλὰ μὲ ἰσότιμα πτυχία, δὲν γίνεται τίποτε, μὲ τὸν φόβο τῆς ἀπώλειας ψήφων.
.               Τὸ μόνο ἐνθαρρυντικὸ γιὰ τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ διατήρηση ὑψηλῶν τῶν βάσεων στὶς στρατιωτικὲς σχολές, ποὺ σημαίνει πὼς ὑπάρχουν πολλὰ νέα παιδιά, ποὺ θέλουν νὰ ὑπηρετήσουν τὴν πατρίδα. Ἀντίθετα ἀπογοητευτικὴ εἶναι ἡ κατάσταση στὶς Θεολογικὲς Σχολὲς καὶ στὶς Ἀνώτατες Ἐκκλησιαστικὲς Ἀκαδημίες, στὶς ὁποῖες, μὲ εὐθύνη τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας καὶ τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ, οἱ βάσεις εἶναι πολὺ κάτω τῶν 10.000 μονάδων. Ἡ Ἐκκλησία βιώνει τὴν ὑποβάθμιση τοῦ ἐπιπέδου Παιδείας πολλῶν στελεχῶν τῆς ἡγεσίας της καὶ τὸ ΕΔΠ στερεῖται, πλὴν ὀλίγων ἐξαιρέσεων, ἀνεκτοῦ ἐπιστημονικοῦ ἐπιπέδου θεολόγων.-

,

Σχολιάστε