ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ. ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Χάρης Σκαρλακίδης

«ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»
βδομήντα στορικς μαρτυρίες (4ος-16ος α.)
σελ. 312 σελ.

.           Ἡ ἔλευση τοῦ Ἁγίου Φωτὸς κάθε Μεγάλο Σάββατο στὸν Τάφο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ μοναδικὸ θαυματουργικὸ γεγονὸς στὴν παγκόσμια ἱστορία ποὺ λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο, τὴν ἴδια ἡμέρα, ἐπὶ δύο σχεδὸν χιλιετίες. Τὸ παρὸν σύγγραμμα καταγράφει τὴ μαρτυρία τῆς ἱστορίας γιὰ τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ γεγονός, καλύπτοντας μία περίοδο δεκατριῶν αἰώνων, ἀπὸ τὸν 4ο μέχρι τὸν 16ο αἰώνα.
.           Ἑβδομήντα συγγραφεῖς τοῦ μεσαιωνικοῦ κόσμου, μεταξὺ τῶν ὁποίων, δεκατέσσερις Γάλλοι, ἐννέα Ἄγγλοι, ἑπτὰ Ἕλληνες, ἔξι Γερμανοί, πέντε Ἄραβες, πέντε Ἀρμένιοι, τέσσερις Πέρσες, τέσσερις Ἰταλοί, τρεῖς Ρῶσοι, τρεῖς Ἰσλανδοί, δύο Αἰγύπτιοι, δύο Χαλδαῖοι, ἕνας Μολδαβός, ἕνας Σύρος, ἕνας Αἰθίοπας, ἕνας Βέλγος, ἕνας Αὐστριακὸς καὶ ἕνας Ἐλβετός, περιγράφουν τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Φωτός, τὸ ὁποῖο κάθε Μεγάλο Σάββατο φανερώνεται στὸν Τάφο τοῦ Θεανθρώπου ὡς ὑπενθύμιση καὶ ὡς ἐπαλήθευση τῆς Ἀναστάσεώς Του.
.           Οἱ εἰδικὲς μετρήσεις τοῦ Ἀναπληρωτῆ Καθηγητῆ Φυσικῆς Ἀντρέι Βολκὸβ στὸν Τάφο τοῦ Χριστοῦ τὸ Μεγάλο Σάββατο τοῦ 2008 ἐπιβεβαιώνουν ἐπιστημονικὰ τὴν κάθοδο τοῦ οὐρανίου Φωτὸς καὶ ἀποκαλύπτουν τρία γεγονότα τὰ ὁποῖα ὁ ἴδιος χαρακτηρίζει «ἀπίστευτα καὶ πλήρως ἀνεξήγητα». Στὸ βιβλίο περιέχεται ἐπιπλέον καὶ μία ἱστορικὴ-ἀρχαιολογικὴ ἔρευνα σχετικὰ μὲ τὴν ἀρχικὴ μορφὴ τοῦ Τάφου τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ βράχου τοῦ Γολγοθᾶ, μαζὶ μὲ μία σειρὰ ἀναπαραστάσεων τῶν δύο τοποθεσιῶν, ὅπως φαίνονταν τὸ ἔτος 33 μ.Χ.

1 Σχόλιο

ΤΟ ΑΛΛΗΛΟΞΕΣΚΟΝΙΣΜΑ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ «μὲ συμπαραστάτες βουλευτές, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀγέλη νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι»

Ἀπόσπασμα μακροσκελοῦς ἄρθρου
ὀξείας ἐκκλησιαστικῆς αὐτοκριτικῆς
τοῦ θεολόγου Γιώργου Δημόπουλου
ὑπὸ τὸν τίτλο «
Διακονία Σατραπεία;»

ΠΗΓΗ: xanemo.blogspot.gr

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πικρὲς ἀλήθειες, ζωηρὰ διαζωγραφισμένες ποιητικῇ ἀδείᾳ, ποὺ πονᾶνε πολύ.

βλ. σχετ.: ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!
«ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)
«ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ»
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!
ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!
ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ «κατ᾽ ἐπάγγελμα»!

[…]
.            Bullying εἶναι καὶ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὴν εὐρύτερη Ἑλλαδικὴ ἐπικράτεια, τὸ πέρα δῶθε, τὸ σύρε κι ἔλα, μεγάλου ἀριθμοῦ δεσποτάδων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ξεπεράσει στὰ ταξίδια τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν. Οἱ ἐν λόγῳ γλάστρες μαϊντανῶν δεσποτάδες, δὲν ἔχουν ἀφήσει ἑσπερινοὺς καὶ λειτουργίες, πανηγύρια καὶ ὀνομαστήρια, γενέθλια καὶ χειροτονίες, ποὺ νὰ μὴν εἶναι παρόντες, φιγουράροντας σὰν φουσκωμένα παγώνια μὲ σταυροὺς καὶ ἐγκόλπια, μὲ μίτρες καὶ πατερίτσες, ἐνδεδυμένοι προκλητικὰ μὲ «πορφύραν καὶ βύσσον», μὲ τὰ αὐτοκρατορικὰ σύμβολα, (τοῦ κὶτς ἡ μάνα), μὲ πανάκριβα φανταχτερὰ ἄμφια, (μὲ αὐτὴ τὴν κρίση; Ναὶ μὲ αὐτὴ τὴν κρίση, δὲν τοὺς κρατάει τίποτα) λικνιζόμενοι ὡς ἄλλες σταρλέτες, φωτογραφιζόμενοι σὲ διάφορες στάσεις, μὲ πλήρη ἀνάπτυξη τὶς κίβδηλες φιλοφρονήσεις, διαγκωνιζόμενοι σὰν κοράκια γιὰ τὴν Ἀρχιεπισκοπή, σὲ ἕνα «games of thrones», πιὸ ἁπλὰ σὲ μία παράσταση ποὺ παραπέμπει στὶς «κουμπάρες» ποὺ ἔπαιζαν τὰ κορίτσια μίας ἀλλοτινῆς ἐποχῆς. Ἀκόμη καὶ νὰ βρεθεῖ ἕνας κληρικὸς τῆς προκοπῆς, αὐτοπαραδίνεται διαλυμένος ἢ τρομοκρατημένος σ’ αὐτὸν τὸν ἐκκλησιαστικό!, στὴν κυριολεξία, ὑπόκοσμο.
.             Φύλαρχοι, τριτοκοσμικοὶ αὐτοκράτορες, ἑκατόνταρχοι, ἡγέτες, ἐπιτελάρχες, πρόεδροι, δεσποτάδες ἐν μιᾷ νυκτί, ὅλα αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλά, ἐκτὸς ἀπὸ ἐπίσκοποι. Ὕφος ἀγέρωχο, φόντο ἀναληθές, μέσα «τάφοι κεκονιαμένοι». Οἱ ἔξτρα ρόλοι βαρίδια στὶς τσέπες τους, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται γιὰ ράβδους χρυσοῦ πειραγμένου μείγματος. Τὰ στολίδια τους μίας ἄλλης ἐποχῆς, μακρινῆς, ἀνούσια, γι᾽ αὐτὸ καὶ τὰ συναισθήματά τους μπερδεμένα. Στὰ παραπάνω πλουμίδια προσθέτουν συνειδητὰ τὴν ἀδικία, τὴν σκληρότητα, τὶς μάταιες ἐπιδόσεις, τὴν ἄγονη πρόοδο, τὰ ψέματα, τὴν οἴηση, τὴν κοσμικότητα.
.             Κύριοι, ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ λεβεντιὰ δὲν ἐκφράζεται ἀπὸ τὸ φαίνεσθαι ἀλλὰ ἀπὸ τὸ φέρεσθαι. Δοκιμαστήκατε στὴν ἱστορικὴ διαμετακόμιση ἀπὸ τὶς παλαιότερες ἐποχὲς στοὺς νέους καιρούς, στὰ νέα δεδομένα, στὶς νέες ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου. Ζοριστήκατε, ἀπομυθοποιηθήκατε, δὲν καθοδηγεῖτε, καταϊδρωμένοι ἀκολουθεῖτε ἀσθμαίνοντας. Μὲ μνήμη χρυσόψαρου, ἔχετε χρόνο νὰ σουλατσάρετε, νὰ ξοδεύετε ἀλόγιστα τόσο χρήματα ὅσο καὶ φαιὰ κύτταρα, σὲ μία θεατρικὴ προσπάθεια ὑπεράσπισης καὶ προβολῆς τῆς μικρόνοιάς σας. Συμπαραστάτες σας, βουλευτὲς ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, σὲ ἕνα ἀλληλοξεσκόνισμα ματαιότητας, πολὺ μακριὰ ἀπὸ ἐπεξεργασμένους, εὐαγγελικὰ εὐανάγνωστους τρόπους πλησιάσματος τοῦ κόσμου, τῆς ζωῆς, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου.
.             Ἀφειδώλευτος δεσποτικὸς δημοσιογραφικὸς χῶρος δαπανᾶται γιὰ τὴν κατασκευὴ «ὑπερθεάματος» προκειμένου νὰ γοητεύσουν τὸν πρωτογονισμὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀγέλης. Ἡ ὁμαδικὴ τηλεοπτικὴ ἢ ἡ φωτογραφικὴ προβολὴ ἐξωραΐζει τὴν ντροπὴ τοῦ καρναβαλισμοῦ σὲ «ὑπερθέαμα». Ἀπενοχοποιεῖ τὸν αὐτεξευτελισμό, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ μάζα νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι.

[…]

, , ,

Σχολιάστε

ΟΙ «ΝΕΟΠΛΑΣΙΕΣ» ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ καὶ ΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΜΙΣΟΥΣ ΤΩΝ «ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ» ΤΟΥ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Φιλόλογοι κατὰ ὑπ. Παιδείας γιὰ τὴν Ἱστορία:
«Ἀλλάζετε ριζικὰ τὸν χαρακτήρα τοῦ μαθήματος»

Ἀπορρίπτουν καθολικὰ τὶς προτάσεις
τῶν «γενίτσαρων» τοῦ Γαβρόγλου
Στὰ σχολικὰ βιβλία «βαφτίζουν» τὰ Σκόπια «Μακεδονία»
καὶ τὸν Ἐμφύλιο «ἐπανάσταση»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ποιός ἀκόμη δὲν ἔχει βεβαιωθεῖ ὅτι τὰ μαθήματα τῶν Θρησκευτικῶν, τῆς Ἱστορίας καὶ τῆς Γλώσσας βρίσκονται στὸ στόχαστρο μίσους τῶν Ἐργολάβων τῆς Ἀλλοτριώσεως ποὺ βρίσκουν προθύμους Γενιτσάρους, γιὰ νὰ ὑλοποιήσουν τὰ σχέδιά τους. Μὲ τὴν μέθοδο τῶν «νεοπλασιῶν» στὰ διδακτικὰ βιβλία καὶ τὴν ἐν γένει διδασκαλία τῶν Μαθημάτων «αἰχμῆς» ἀποδομοῦν τὰ θεμέλια τῆς συλλογικῆς μνήμης καὶ αὐτοσυνειδησίας , ὥστε νὰ παραχθεῖ ἕνας νέος ἀνθρωπότυπος εὐάλωτος καὶ χειραγωγήσιμος.

Μάθημα Ἱστορίας: Ξεριζώνουν τὴν ἑλληνικὴ μυθολογία καὶ τὴν ἀνακατεύουν μὲ μύθους ἄλλων λαῶν.

.               Ἡ νέα ἀντίληψη ἀφορᾶ μία χρηστική, ἰδεοληπτικὴ ἱστορία σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὰ ἐπιστημονικὰ κριτήρια δὲν θεωροῦνται ἀναγκαῖα, γράφει σὲ ἔκθεσή της ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Φιλολόγων.
.               Δριμεία κριτικὴ κατὰ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας καὶ συγκεκριμένα τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς γιὰ τὶς σχεδιαζόμενες ἀλλαγὲς στὸ μάθημα τῆς ἱστορίας ἀσκεῖ ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Φιλολόγων.
.               Ἡ ΠΕΦ δηλώνει συνολικὰ ἀντίθετη μὲ τὸ προτεινόμενο σχέδιο ἐπισημαίνοντας σὲ ἀνακοίνωσή της ὅτι «τὸ σχέδιο μεταβάλλει ριζικὰ τὸν χαρακτήρα τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας ἐκτρέποντάς το πρὸς κατευθύνσεις ποὺ δὲν πληροῦν τοὺς ἐπιστημονικοὺς καὶ παιδαγωγικούς του στόχους».
.               Ἀπὸ τὴν πλευρά του τὸ ΙΕΠ ὑποστηρίζει ὅτι οἱ ἐνστάσεις καὶ οἱ παρατηρήσεις θὰ ληφθοῦν ὑπ᾽ ὄψιν ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴ ποὺ συνέταξε τὸ σχέδιο προκειμένου νὰ καταθέσει μία νεώτερη ἐκδοχὴ τῶν προηγούμενων, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσει προϊὸν τῆς διαβούλευσης, ὅπως γράφει ἡ Καθημερινή.

Στὴν πεντασέλιδη ἔκθεσής της ἡ Ἕνωση Φιλολόγων ἀναφέρει:

.               – Οἱ προτεινόμενοι θεματικοὶ φάκελοι ἔχουν παιδαγωγικὴ καὶ μαθησιακὴ ἀξία μόνο ἐὰν ἐμπλουτίζουν θεματικὲς ἑνότητες τῆς συγκεκριμένης διδακτέας ὕλης καὶ λειτουργοῦν ἐπικουρικὰ στὴ μαθησιακὴ διαδικασία. Ὁ τρόπος ποὺ προτείνεται νὰ χρησιμοποιηθοῦν (Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ θὰ ἔχουν ἐλευθερία νὰ ἐπιλέγουν βάσει καθορισμένων κριτηρίων ἕναν ἀριθμὸ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς φακέλους, προκειμένου νὰ διαμορφώσουν τὸ ἐτήσιο πρόγραμμα διδασκαλίας τους…) ἀκυρώνει τὴν παροχὴ ἑνιαίας ἱστορικῆς γνώσης πρὸς ὅλους τοὺς μαθητὲς τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου.
.               – Ἡ Ἱστορία ὡς μάθημα δὲν μπορεῖ νὰ ἀπολέσει τὸν πρωταρχικό της στόχο ποὺ εἶναι ἡ προσέγγιση τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ ἀξιοποίηση τῆς παρεχόμενης γνώσης στὸ παρὸν γιὰ τὴ συγκρότηση πολιτῶν μὲ ἐλεύθερη καὶ δημοκρατικὴ συνείδηση. Ἡ μονομερὴς ἔμφαση σὲ κάποιον ἀπὸ τοὺς ἐπιμέρους τομεῖς -κοινωνικό, πολιτικό, οἰκονομικό, ἐθνικό, πολιτιστικὸ κ.α.- ὁδηγεῖ τὸ μάθημα σὲ ἀλλότριες κατευθύνσεις, ποὺ ὑπηρετοῦνται ἀπὸ ἄλλες ἐπιστῆμες, ὅπως ἡ κοινωνιολογία, ἡ πολιτικὴ οἰκονομία, ἡ ἱστορία τῆς τέχνης κ.ἄ.
.               – Γιὰ τὴν πρόταση τῆς ἐπιτροπῆς ὅσον ἀφορᾶ τὸ πρόγραμμα τοῦ Δημοτικοῦ σημειώνεται ὅτι οἱ προτάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀδόκιμη χρήση ἱστορικῶν ὅρων, ὅπως «ὑδραυλικοὶ ἄθλοι τοῦ Ἡρακλῆ», «ἑλληνικοὶ μύθοι σχετιζόμενοι μὲ πολεμικὲς ἐνέργειες», «ἐποχὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ» σὲ ἀντικατάσταση τοῦ ὅρου Βυζαντινὴ ἐποχὴ κ.α., σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν ἀναδιάρθρωση τῆς ὕλης, δημιουργοῦν παιδαγωγικὰ ζητήματα, ἐφόσον ὑπονομεύουν τὴ διδασκαλία τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Εἰδικότερα, στὴ Δ´ Δημοτικοῦ ἀντικαθίσταται ἡ Ἀρχαία Ἑλληνικὴ Ἱστορία ἀπὸ τὴν οἰκογενειακὴ καὶ τὴν τοπικὴ ἱστορία, στὴν Ε´ Δημοτικοῦ ἀντικαθίσταται ἡ Βυζαντινὴ Ἱστορία ἀπὸ τὴ συρρικνωμένη συνεξέταση τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς καὶ Βυζαντινῆς Ἱστορίας, στὴν Ϛ´ Δημοτικοῦ προβλέπεται ἡ διδασκαλία μίας μεγάλης χρονικῆς περιόδου ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ τὸν 15ο αἰώνα καὶ τελειώνει στὴ σύγχρονη ἐποχή. Ἔτσι τὸ ἐνδιαφέρον ἑστιάζεται κυρίως στὴν ἵδρυση τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους καὶ στοὺς δύο παγκόσμιους πολέμους ἐνῶ θεωροῦνται ἥσσονος σημασίας ἡ τουρκοκρατία καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἐπανάσταση
.               – Γιὰ τὸ πρόγραμμα δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης τὸ σημαντικότερο πρόβλημα ἐντοπίζεται στὴν ἀναδιάρθρωση τῆς ὕλης ἀνὰ τάξη. Συγκεκριμένα, δίνεται μεγαλύτερο εὖρος στὴ διδασκαλία τῆς Ἱστορίας τῶν Νεωτέρων Χρόνων εἰς βάρος τῆς Ἀρχαίας καὶ τῆς Βυζαντινῆς-Μεσαιωνικῆς Ἱστορίας, δεδομένου ὅτι προβλέπεται ἡ Ἱστορία τῶν Νεωτέρων Χρόνων καὶ τῆς Σύγχρονης Ἐποχῆς νὰ διδαχθεῖ στὴν Γ´ Γυμνασίου, στὴν Α´ Λυκείου καὶ σὲ θεματικὲς ἑνότητες στὴ Β´ καὶ Γ´ Λυκείου.
.               Ἡ ΠΕΦ σημειώνει, τέλος, ὅτι «ἡ νέα ἀντίληψη γιὰ τὴν Ἱστορία καὶ τὴ διδασκαλία της, ποὺ κυριαρχεῖ στὰ Προγράμματα Σπουδῶν τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς, βασίζεται στὴν κατανόηση, κατὰ κύριο λόγο, τοῦ παρόντος, στὴν ἀναζήτηση ταυτοτήτων καὶ στὴν βιωματικὴ προσέγγιση, γεγονὸς ποὺ καταλήγει σὲ μία ἰδεολογικὴ κατασκευὴ καὶ σὲ ὑποκειμενικὲς σχετικιστικὲς ἀλήθειες. Πρόκειται γιὰ μία χρηστική, ἰδεοληπτικὴ ἱστορία σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὰ ἐπιστημονικὰ κριτήρια δὲν θεωροῦνται ἀναγκαῖα».

 

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

 

,

Σχολιάστε

ΕΛΛΗΝΙΚO ΠΟΔOΣΦΑΙΡΟ: ΦΡΟΝΤΙΣΤHΡΙΟ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟY (Δ. Νατσιός) «Ἡ ἐξουσία, μέσῳ τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ, τῶν Μ.Μ.Ε., στρέφει τὴν προσοχὴ τῶν πολιτῶν καὶ κυρίως τῆς νεολαίας, ὄχι πρὸς τὰ ὄντως προβλήματα, ἀλλὰ στὶς ἀναμετρήσεις τῶν γηπέδων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀποκοίμιση, τὴν χειραγώγηση».

λληνικ ποδόσφαιρο: φροντιστήριο χουλιγκανισμο

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.             Διαβάζω τὶς τελευταῖες ἀθλητικὲς εἰδήσεις: “Μία μαύρη σελίδα γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ποδόσφαιρο γράφτηκε σήμερα στὸ Βόλο, μὲ τὰ ἔκτροπα μεταξὺ ἔξαλλων χούλιγκαν τῆς ΑΕΚ καὶ τοῦ ΠΑΟΚ στὶς κερκίδες τοῦ Πανθεσσαλικοῦ Σταδίου λίγο πρὶν ἀρχίσει ὁ τελικός τοῦ κυπέλλου. Τραυματίστηκαν συνολικὰ 70 ἄτομα, στὰ ὁποῖα παρασχέθηκαν πρῶτες βοήθειες, ἐνῶ 15 ἐξ αὐτῶν νοσηλεύονται σὲ σοβαρὴ κατάσταση στὸ Νοσοκομεῖο Βόλου”. Αὐτὰ πρὶν ἀπὸ 15 μέρες.
.             “Ἡ Λεωφόρος τῆς ντροπῆς σὲ εἰκόνες: Ξύλο μεταξὺ παικτῶν, ὕβρεις καὶ τραυματισμὸς τοῦ προπονητῆ τοῦ ΠΑΟΚ”. Αὐτὰ χτές.
.             Ἔχουμε συνηθίσει πιά. Κάθε βδομάδα, μετὰ ἀπὸ τὰ “ντέρμπι” τῶν “μεγάλων” ὁμάδων, θὰ ἀκούσουμε, πλὴν τῶν ἄλλων ἐξοργιστικῶν καὶ τρομακτικῶν, τὶς ἑξῆς κοινότοπες – ἀλλοίμονο – φράσεις: «Μαύρη μέρα γιὰ τὸν ἑλληνικὸ ἀθλητισμό», «φοβερὰ ἐπεισόδια στὸ τάδε γήπεδο», «διεθνὴς διασυρμὸς τῆς Ἑλλάδας», «ἀνεγκέφαλοι ὀπαδοὶ ἔκαψαν…». Τὶς προσπερνοῦμε ἀδιάφοροι, σὰν νὰ πρόκειται γιὰ παιδικές, ἀθῶες σκανταλιές. Θεωροῦμε αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε χουλιγκανισμό, μέρος τῆς παιδαγωγίας τῶν νέων. Τὸ προστάδιο, ὁ προθάλαμος πρὶν ἀπὸ τὴν ἐνηλικίωση εἶναι ἡ μαθητεία στὴν κερκίδα. Κουκούλα, μολότωφ καὶ κουκουλοφορία: ἰδοὺ τὰ ὑλικά της σύγχρονης ἐκπαίδευσης. (Μᾶλλον… κουκουλοφλῶροι καὶ ὄχι κουκουλοφόροι, οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν τῶν ἀτίθασων νέων, εἶναι βαριεστημένοι γόνοι βορειοαθηναίων).Τὸ γήπεδο, εἶναι ἡ νέα Μεγάλη του Γένους Σχολή. Ἂς μὴ λησμονοῦμε καὶ ὅτι τὸ ποδόσφαιρο ὑπάγεται στὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ….
.             Ἕνας ἀπὸ τοὺς τελευταίους Δασκάλους τοῦ λαοῦ μας, ὁ Φώτης Κόντογλου, ἔγραφε πρὶν ἀπὸ 40 περίπου χρόνια: «…ἀλλὰ καὶ τί ἄλλο ἀπὸ ἀδιαντροπιὰ φανερώνουν καὶ τὰ μὰτς μὲ τὴ θεὰ μπάλα, ποὺ τὴν κλωτσᾶνε ἕνα σωρὸ χασομέρηδες γιὰ νὰ διασκεδάσουνε τὶς μυριάδες φιλάθλους, ποὺ δὲν εὑρῆκαν ἄλλο τίποτε γιὰ νὰ νιώσουν ἀγωνία καὶ χτυποκάρδι, ἀλλὰ μόνο γιὰ τὴν μπάλα; Καὶ γίνονται σοβαρὰ συνέδρια γιὰ τὴν μπάλα, μὲ ἀντιπροσωπεῖες, μὲ συζητήσεις, μὲ ἀνακοινωθέντα, μὲ δημοσιογράφους. Σὲ τέτοιο δυσθεώρητο ὕψος δὲν ἔφτασε ποτὲ ἡ ἀνοησία». (Μυστικὰ Ἄνθη, ἔκδ. «Ἀστήρ», σελ. 15).
.             Ὁ Κόντογλου στηλίτευε τότε τὸ ποδόσφαιρο, γιατί λειτουργοῦσε ὡς παραισθησιογόνο, ὡς λυτρωτικὴ ἐκτόνωση. Ὅπως σημειώνει λίγο παρακάτω: «οἱ ἄνθρωποι καταντήσανε σὰν ἄδεια κανάτια καὶ προσπαθοῦν νὰ γεμίσουν τὸν ἑαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ἕνα σωρὸ σκουπίδια, μπάλες, ἐκθέσεις μὲ τερατουργήματα, ὁμιλίες καὶ ἀερολογίες, καλλιστεῖα ποὺ μετριέται ἡ ἐμορφιὰ μὲ τὴ μεζούρα, καρνάβαλους ἠλίθιους…». Ἂν ζοῦσε σήμερα, ὁ νεοφανὴς αὐτὸς ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ ἔβλεπε τὰ ὁδοφράγματα, τοὺς ἐμπρησμούς, τοὺς λιθοβολισμούς, τὰ καπνογόνα, τὶς συμπλοκὲς μὲ τὴν ἀστυνομία, τὶς καταστροφὲς περιουσιῶν τοῦ δημοσίου καὶ ἰδιωτῶν, τὰ αἱματοκυλίσματα ἢ ἄκουγε τὰ ἐμετικὰ καὶ βορβορώδη συνθήματα τῶν λεγομένων ὀπαδῶν, ποὺ συνήθως βεβηλώνουν κάθε ἱερὸ καὶ ὅσιο (ἀπὸ μάνα μέχρι πίστη καὶ πατρίδα. Εἶναι τόσο βαθιὰ ἡ διάβρωση καὶ ἡ ἀλλοτρίωση τῶν ὀπαδῶν, ποὺ «ἀποθεώνουν» τὶς ὁμάδες τους ἄδοντας σαχλοάσματα στοὺς ρυθμοὺς τοῦ ἐθνικοῦ μας ὕμνου), θὰ μιλοῦσε γιὰ παρανοϊκοὺς καὶ παράφρονες, γιὰ «ἄδεια κανάτια», ποὺ γεμίζουν μὲ βία καὶ ἐπιθετικότητα, γιὰ ἀπελπισμένους καὶ ἀπεγνωσμένους νέους, γιὰ μία «τεράστια μάζα ἀδιάφορων καὶ οὐδετέρων ποὺ προοδευτικὰ ἔχει γίνει ἕνας τεράστιος στρατὸς ἀπὸ δυσαρεστημένους, ἕτοιμος νὰ ἀκολουθήσει ὅλες τὶς ὑποβολὲς τῶν οὐτοπιστῶν καὶ τῶν ψευδορητόρων». (Γ. Λὲ Μπόν, «Ψυχολογία τῶν μαζῶν», ἔκδ. Ζῆτρος).
.             Σχεδὸν κάθε μέρα βλέπουμε τὶς ἐκθηριωμένες ὀρδές, ποὺ συνωστίζονται ἀγεληδόν, στὶς «θύρες» (ὁρμητήρια βανδαλισμοῦ καὶ βιοπραγίας), νὰ συμπλέκονται καὶ νὰ κονταροχτυπιοῦνται -κυριολεκτικὰ- μεταξύ τους καί, κυρίως, μὲ τὴν ἀστυνομία, ἡ ὁποία ἀπορροφᾶ τὴν ὀργή τους γιὰ τὴν περιρρέουσα ἐξαθλίωση. (Ἐρωτῶ: ὣς πότε οἱ ἀστυνομικοί, ποὺ εἶναι παιδιὰ δικά μας, θὰ ἀνέχονται τὸ κάθε βλαμμένο πλουσιόπαιδο τῶν Ἀθηνῶν, νὰ βρίζει  γονεῖς τους, ποὺ μὲ ἱδρώτα καὶ δάκρυα τοὺς ἀνέθρεψαν;). Βλέποντας τοὺς «γενναίους» αὐτοὺς φιλάθλους, τὰ νέα παιδιὰ νὰ κυριαρχοῦνται ἀπὸ αὐτὴν τὴν βάναυση ὁρμὴ τῆς «ἀνώνυμης καταστροφῆς», δὲν μπορεῖς παρὰ νὰ σκεφτεῖς, μὲ θλίψη, πὼς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ μία νοσηρὴ ἀναπλήρωση τοῦ κενοῦ ποὺ προκάλεσε ἡ ἀδηφάγος κυριαρχία τοῦ χρήματος καὶ ἡ καταρράκωση ὅλων τῶν ἀξιῶν. Γιὰ τὴν κάλυψη τοῦ ὀδυνηροῦ κενοῦ, ὁ «ὀργισμένος νέος» ἀναζητεῖ ἕνα ὑποκατάστατο. Ἔτσι θεοποιεῖ τὸ σωματεῖο του, καλύπτοντας τὴν ἔμφυτη μεταφυσικὴ ἀγωνία του, ἀναγάγει σὲ ὕψιστο ἰδανικό, σὲ νόημα ζωῆς, τὴν ἐπιτυχῆ πορεία τῆς ὁμάδας του καὶ – τὸ χειρότερο- σπαταλᾶ τὴν ἰκμάδα τῆς νιότης του, ὑπηρετώντας τὸ πιὸ διεφθαρμένο, σάπιο καὶ ἑξαχρειωτικὸ φαινόμενο τῶν σημερινῶν κοινωνιῶν, ποὺ ὀνομάζεται ποδόσφαιρο καὶ δὴ ἐπαγγελματικό. (Χαρακτηριστικὰ τὰ συνθήματα τῶν ἀφιονισμένων αὐτῶν ὀπαδῶν: «ΠΑΟ – θρησκεία – θύρα 13, Θρύλε – θεέ μου).
.             Ἡ ἐξουσία, βέβαια, γνωρίζοντας πὼς τὸ ποδόσφαιρο συναρπάζει τὶς μάζες, τὸ χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ ἐκτρέψει τὴν προσοχὴ τῶν μαζῶν ἀπὸ τὰ βασανιστικὰ καὶ ἐκρηκτικὰ προβλήματα τῆς καθημερινῆς ζωῆς. Προτιμότερο εἶναι ὁ ἄνεργος νεαρὸς νὰ συγκρούεται μὲ τὸν ἀντίπαλο ἄνεργο ὀπαδό, παρὰ νὰ ξεχυθεῖ στοὺς δρόμους, γιὰ νὰ καταγγείλει τὶς αὐθαιρεσίες τῆς ἐξουσίας, τὰ ἑλληνοκτόνα μνημόνια, τὴν κοινωνικὴ ἀδικία, τὴν ἀσυδοσία τῶν ἰσχυρῶν, τοὺς ἐθνικοὺς ἐξευτελισμούς, τοὺς λεηλάτες καὶ καταστροφεῖς τοῦ τόπου.
.             Ἡ ἐξουσία, μέσῳ τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ, τῶν Μ.Μ.Ε., στρέφει τὴν προσοχὴ τῶν πολιτῶν καὶ κυρίως τῆς νεολαίας, ὄχι πρὸς τὰ ὄντως προβλήματα, ἀλλὰ στὶς ἀναμετρήσεις τῶν γηπέδων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀποκοίμιση, τὴν χειραγώγηση, τὴν φίμωση τοῦ κοινωνικοῦ σώματος, ποὺ διαπαιδαγωγεῖται ἔτσι, ὥστε νὰ θέτει πρῶτο στὴν κλίμακα τῶν ἱεραρχήσεών του, τὸ μέλλον, τῆς ὁμάδας του στὸ τάδε κύπελλο, παρὰ τὶς ἐπιλογὲς τῆς Ὑπουργοῦ… Παιδείας  ἢ τὶς ὑπογραφές, μὲ χέρια καὶ ποδάρια, τῆς λεηλασίας τῶν συνταξιούχων. (Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ πληθώρα ἀθλητικῶν ἀναμετρήσεων. Δὲν περνάει μέρα ποὺ δὲν θὰ προβάλλεται μία «ἱστορικὴ» ἀθλητικὴ συνάντηση. Ὁ χρόνος τῶν πολιτῶν μπαζώνεται, μὴν ἀρχίσει καὶ σκέφτεται τὴν κατάστασή του. Ἐπικίνδυνα πράγματα αὐτά…Μὴν ξυπνήσει τὸ κοπάδι…).
.             Δὲν ὑπάρχουν στὸ ἐπαγγελματικὸ ποδόσφαιρο ἠθικὲς ἀρχὲς καὶ σεβαστοὶ κανονισμοί. Τὰ ποδοσφαιρικὰ σωματεῖα ἐξελίχθηκαν σὲ μεγαλοεπιχειρήσεις. Ἐπιχειρηματίες, ἀμφίβολης προέλευσης, ἀγοράζουν ὁμάδες μὲ μοναδικὸ στόχο τὴν κοινωνικὴ προβολή, τὴν διαφήμιση, τὸν ὕποπτο πλουτισμό. Σὲ περιόδους ποὺ τὸ 1/4 τοῦ λαοῦ ζεῖ μὲ μισθὸ κάτω ἀπὸ τὸ ὅριο τῆς φτώχειας, ποὺ διαλύεται ὁ κοινωνικὸς ἱστὸς καὶ ἐρημώνει ἡ λεγόμενη ἀγορά, αὐτοί, δαπανώντας τεράστια ποσά, ἀγοράζουν ποδοσφαιριστὲς μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ κερδίζουν τὴν εὔνοια, τὴν ἀνοχή, τὴν λατρεία τῶν ἀγροίκων ὀπαδῶν.
.             Σήμερα τὸ ποδόσφαιρο ἀντιμάχεται τὴν ἴδια τὴν παιδεία. Δρέπουμε καὶ τοὺς καρποὺς μίας πολὺ συγκεκριμένης «Παιδείας», ποὺ διδάσκει μόνον δικαιώματα, ἀγνοώντας ὅτι στὴν ἐξοπλιστική, γιὰ παράδειγμα, ἡλικία τοῦ δημοτικοῦ, «μορφώνεις» πρωτίστως τὴν ἔννοια τοῦ καθήκοντος καὶ τῆς πειθαρχίας. ( Στὴν 3η καὶ 4η δημοτικοῦ ὑπάρχουν ἀπανωτὰ κείμενα γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν παιδιῶν, καμμία ἀναφορὰ περὶ ὑποχρεώσεων). Οἱ μαθητὲς τοῦ Δημοτικοῦ, παιδιὰ ἀνυπεράσπιστα, φανατίζονται ἐξ αἰτίας τῆς τρισάθλιας τηλεόρασης, τῶν χυδαίων ἀθλητικῶν- καὶ ἠλεκτρονικῶν- ἐντύπων καὶ ἀπὸ τὶς συζητήσεις τῶν «μεγάλων». (Τὸ πρῶτο μέλημα τοῦ πατέρα σήμερα, εἶναι ἡ… κληροδότηση στὸ παιδὶ τῆς ποδοσφαιρικῆς προτίμησης). Ὁ γράφων, ζήτησε, πρὸ καιροῦ, ἀπὸ ἀγόρια τῆς Ε´ Δημοτικοῦ νὰ γράψουν πόσα ἱστορικὰ πρόσωπα γνωρίζουν καὶ πόσους ποδοσφαιριστές. Τὸ ἀποτέλεσμα ἀποκαρδιωτικό: ἀγνοεῖ ὁ μαθητὴς τοῦ Δημοτικοῦ τὸν Σωκράτη ἢ τὸν Πλάτωνα καὶ γνωρίζει τοὺς σύγχρονους «θεοὺς» τῆς στρογγυλῆς θεᾶς. Συγκρατεῖ ὁ μαθητὴς τὰ ὀνόματα τῶν σύγχρονων «θεῶν» (παντοῦ ἡ λέξη θεὸς) τῆς μπάλας καὶ ξεφορτώνεται, ὡς βάρος περιττό, τὰ ὀνόματα τῶν θνητῶν ἐκείνων «γονέων τῆς ἀνθρωπότης». Μποροῦμε βέβαια νὰ καυχόμαστε, γιατί τὰ παιδιά μας ἔχουν τουλάχιστον «ποδοσφαιρικὴ παιδεία», ὅπως λένε οἱ κοτσανολογοῦντες, τιποτολόγοι ἀθλητικογράφοι…

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

, ,

Σχολιάστε

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

Ἀντίσταση στὴ νέα δικτατορία

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.         Μήνυση γιὰ διανομὴ φυλλαδίου μὲ ὁμοφοβικὸ περιεχόμενο κατατέθηκε εἰς βάρος Θεολόγου ποὺ διδάσκει σὲ Σχολεῖο Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης τῆς Ξάνθης. Στὸ φυλλάδιο ἡ ὁμοφυλοφιλία παρουσιάζεται ὡς ἀσθένεια καὶ διαταραχή.
.         Ἡ μήνυση ἔχει κατατεθεῖ στὸ Τμῆμα Ἀντιμετώπισης Ρατσιστικῆς Βίας τῆς ΕΛΑΣ καὶ ἔχει διαβιβασθεῖ ἁρμοδίως στὶς διωκτικὲς ἀρχὲς τῆς Ξάνθης, προκειμένου νὰ ἐνεργήσουν. Τὴν ἔχουν καταθέσει τὸ Ἑλληνι­κὸ Παρατηρητήριο τῶν Συμφωνιῶν τοῦ Ἑλ­σίνκι, τὸ Τμῆμα Σεξουαλικοῦ Προσανατολισμοῦ καὶ Ταυτότητας Φύλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Παρατηρητηρίου τῶν Συμφωνιῶν τοῦ Ἑλσίνκι, ἡ Πολύχρωμη Πολυπολιτισμικὴ Ὀμπρέλα Ξάνθης καὶ τὸ Φεστιβὰλ Ὑπερηφάνειας Ἀθήνας Athens Pride» («Enikos.gr» 25-4-2017).
Ἰδοὺ ἡ νέα δικτατορία!
.         Θυμίζει στὴ χειρότερη ἔκδοσή τους τὰ λόγια ἀειμνήστου πολιτικοῦ ἀνδρὸς ποὺ ἔλεγε στοὺς πολιτικούς του ἀντιπάλους: «Δὲν δικαιοῦσθε διὰ νὰ ὁμιλεῖτε»! Καὶ λέμε στὴ χειρότερη ἔκδοσή τους, διότι τώρα δὲν ἀρκοῦνται οἱ νέοι δικτατορίσκοι σὲ λεκτικοὺς ἀφορισμούς, ἀλλὰ ἀπειλοῦν μὲ μηνύσεις καὶ δικαστήρια.
.         Καὶ ποιό εἶναι τὸ ἔγκλημα τοῦ Θεολόγου, ὥστε νὰ τὸν ὁδηγοῦν στὸ Δικαστήριο; Εἶναι τὸ ὅτι εἶπε τὰ αὐτονόητα· ὅτι δηλαδὴ «ἡ Ὀρθόδοξη πίστη βλέπει τὸν ὁμοφυλοφιλικὸ προσανατολισμὸ ὡς διαταραχὴ καὶ ἀσθένεια, θεωρεῖ τὶς ὁμοφυλοφιλικὲς πράξεις ἁμαρτωλές».
.         Προτρέπει σὲ βία κατὰ τῶν ὁμοφυλόφιλων; Κάθε ἄλλο! Τί γράφει;
.         «Ἡ Ὀρθόδοξη πίστη βέβαια μᾶς προσ­ανατολίζει στὸ νὰ ἀπορρίπτουμε κάθε ρατσιστικὴ συμπεριφορὰ ἐναντίον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Στηλιτεύουμε τὴν ἁμαρτία καὶ ὄχι τὸν ἁμαρτωλό… Ἄλλωστε ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι μὲ τὸ νὰ εἶμαι ἑτεροφυλόφιλος δὲν μὲ κάνει ἀναμάρτητο, οὔτε αὐτόματα “καλὸ χριστιανό”. Ὁ καλὸς Θεὸς περιμένει ἀπ᾿ ὅλους μας τὴν μετάνοιά μας».
.         Λόγια ἄξια ἐπαίνου γιὰ τὴ νηφαλιότητά τους, τὸ πνεῦμα ἀγάπης καὶ συμπάθειας ποὺ τὰ διατρέχει καὶ τὴν προτροπὴ γιὰ μετάνοια ὅλων μας, ἀφοῦ ὅλοι ἁμαρτωλοὶ εἴ­μαστε. Ὁ Θεολόγος θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπαινεθεῖ. Ἀντὶ γι᾿ αὐτὸ ὁδηγεῖται στὰ Δικαστήρια.
.         Τέτοια φρικτὴ λογοκρισία θὰ τὴν ζήλευαν καὶ ὁ Ροβεσπιέρος καὶ ὁ Στάλιν καὶ ὁ Ἐμβὲρ Χότζα στὶς πιὸ μαῦρες ἡμέρες τῆς ἱστορίας!
.         Κι ὅμως τέτοια λογοκρισία ἔχει ἐπιβληθεῖ σὲ περίοδο δημοκρατίας στὴν πιὸ ἐλεύθερη χώρα τοῦ κόσμου. Καὶ οἱ πάλαι ποτὲ πολέμιοι τῆς δικτατορικῆς λογοκρισίας σιωποῦν καὶ αὐτολογοκρίνονται, ἐπιβάλλουν οἱ ἴδιοι λογοκρισία στὰ λόγια τους, ἀπὸ φόβο μήπως προκαλέσουν τὴν ἐπιθετικότητα τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς διαστροφῆς.
.         Θὰ σιωπήσουν καὶ οἱ συνδικαλιστικοὶ φορεῖς τῶν ἐκπαιδευτικῶν; Καὶ ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων; Καὶ οἱ Σύλλογοι τῶν γονέων; Καὶ οἱ Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας; Καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος;
.         Ἐμεῖς παρακαλοῦμε τὸν ἀγωνιστὴ Θεολόγο νὰ μᾶς καλέσει μάρτυρες ὑπερασπίσεώς του σὲ τυχὸν δίκη εἰς βάρος του. Αὐτὸ θὰ εἶναι ὕψιστη τιμὴ γιὰ μᾶς!

 

Σχολιάστε

Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-10 «Οἱ ἄθεοι θὰ ἔχουν γιὰ καιρὸ ἀκόμη τοὺς Χριστιανούς…» [Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος]

Ὁ Δαρβίνος, ἡ ἐπιστήμη καὶ ὁ Χριστιανισμὸς

[10, τελευταῖο]

Μελέτη Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Χημικοῦ, Δημοσιογράφου καὶ Συγγραφέα

 Μέρος Α´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-1 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ἡ ἐπιχείρηση τῶν ἀθέων, ἐνῶ ὑποτίθεται πὼς εἶναι ἐναντίον τῶν τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν, οὐσιαστικὰ δρᾶ μόνον ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ».

Μέρος Β´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Γ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-3 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

 Μέρος Δ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-4 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Mέρος Ε´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-5 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος ϛ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-6 «Ὁ “ἐξελικτισμὸς” στὴν πραγματικότητα εἶναι μία ἀθεϊστικὴ θρησκεία». (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Ζ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-7 ««Οἱ κύριοι ἐκπρόσωποι τῆς ἐπιθετικῆς καὶ δημαγωγικῆς ἀθεϊστικῆς προπαγάνδας Ντόκινς καὶ Ὀνφρέ στηρίζουν τὴν προπαγάνδα τους στὴ θεωρία τῆς ἐξέλιξης. Μισοῦν τὸν Χριστιανισμό, ὑβρίζουν, συκοφαντοῦν, χυδαιολογοῦν». (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Η´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-8 «Ἀπώτερος κύριος πρὸς ἐξόντωση στόχος, ἐκ μέρους τῶν ἐξελικτικῶν τοῦ 21ου αἰώνα – μαρξιστῶν, φιλελεύθερων καὶ λοιπῶν –, εἶναι ὁ χριστιανισμός, ὡς θρησκεία καὶ ὡς πολιτισμός». (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Θ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-9 «οἱ Θεωρίες τῆς ἐξέλιξης καὶ τῆς καταγωγῆς τῶν εἰδῶν τοῦ Δαρβίνου πηγαίνουν μαζὶ μὲ τὸν ὑλισμὸ καὶ τὸν ἡδονισμὸ καί, ὡς ἄθροισμα, ἀποτελοῦν τὴ βάση τῆς ἰδεολογίας τῆς ἀθεΐας καὶ τοῦ πολέμου κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ» (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

.               Ἐκεῖνο ποὺ δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅσοι πολεμοῦν τὸν χριστιανικὸ πολιτισμὸ εἶναι ὅτι στρώνουν τὸ χαλὶ στὴν ἐξάπλωση τοῦ Ἰσλὰμ στὶς χριστιανικὲς χῶρες, ποὺ ἐπιδιώκεται νὰ ἐξελιχθοῦν σὲ ἀθεϊστικές…. Σημειώνεται ὅτι ὅλος ὁ ἀντιθρησκευτικὸς πόλεμος διεξάγεται μόνο στὶς χριστιανικὲς χῶρες. Σὲ καμία ἰσλαμικὴ καὶ βουδιστικὴ χώρα, ἀλλὰ καὶ στὸ ἰουδαϊκὸ Ἰσραήλ, γίνεται ἀντιθρησκευτικὴ ἐκστρατεία… Ὁ πολιτισμὸς αὐτῶν τῶν θρησκειῶν δὲν τὴν ἐπιτρέπει…. Ὁ ἀντιθρησκευτικὸς πόλεμος στὶς λεγόμενες δυτικὲς χῶρες θυμίζει τὶς εἰρηνευτικὲς ἐκστρατεῖες στὴ Δύση, τὴν ὥρα ποὺ ἐξοπλιζόταν περισσότερο ἡ κομμουνιστικὴ Ἀνατολή…
.               Ἦρθε ὅμως τὸ τέλος τοῦ Χριστιανισμοῦ στὶς χῶρες, ὅπου ἐπικράτησε στὸ διάστημα τῆς 2000ετοῦς παρουσίας Του στὴν Ἱστορία καὶ εἰδικότερα στὴν Εὐρώπη; Σύμφωνα μὲ τὸν Ἄτλαντα τῶν Χριστιανῶν «παρὰ τὴν γενικευόμενη ἐκκοσμίκευση τῶν κοινωνιῶν στὴν Εὐρώπη οἱ πνευματικοὶ δεσμοὶ μὲ τὸν Χριστιανισμό, ἢ τουλάχιστον μὲ τὶς “χριστιανικὲς ρίζες” παραμένουν ἰσχυροὶ καὶ οἱ κυβερνήσεις ἐπιζητοῦν τὴ συνεργασία μὲ τὶς διάφορες θρησκεῖες καὶ πρῶτα μὲ τὶς χριστιανικὲς ὁμολογίες». (Aurelien Girard, Sylvain Parent, Laura Pettinaroli “Atlas des chretiens”, Ed. Autrement, Paris 2016, p. 80). Ἡ πρόβλεψη τοῦ PEW Research Center γιὰ τὸ 2050 εἶναι πὼς οἱ Χριστιανοὶ θὰ εἶναι 2,92 δισεκατομμύρια, ἀπὸ τὰ 2,17 ποὺ εἶναι σήμερα. Θὰ ἔχουν λοιπὸν οἱ ἄθεοι γιὰ καιρὸ ἀκόμη τοὺς Χριστιανούς… Τὸ Ἰσλὰμ θὰ ἔχει πολὺ μεγάλη αὔξηση πιστῶν στὴν ἴδια χρονικὴ περίοδο: Θὰ ἔχει 2,76 δισεκατομμύρια πιστοὺς ἀπὸ 1,6 δισεκατομμύρια ποὺ εἶναι σήμερα… (ΒΗΜΑgazino, 20.12.2015, σελ. 10). Ἂν καὶ αὐτὲς οἱ προβλέψεις εἶναι γνωστές, οἱ ἄθεοι θέλουν νὰ ἀποδυναμώσουν τὶς δυτικὲς κοινωνίες ἀπὸ τὰ πνευματικὰ ἀντισώματά της. Μπρὸς στὴν ἡδονὴ καὶ στὸν ὀρθολογισμὸ ἂς γίνουν ὅλα στάχτη…
.               Ὁ Ντοστογιέφσκι (1821 – 1881) ἔζησε παράλληλα μὲ τὸν Δαρβίνο ( 1809 – 1882). Τὸ 1859 ὁ Δαρβίνος ἐκδίδει τὴ θεωρία τῆς καταγωγῆς τῶν εἰδῶν καὶ ὁ Ντοστογιέφσκι ἀποφυλακίζεται, μετὰ τὴν καταδίκη του σὲ θάνατο, ὡς μέλους τρομοκρατικῆς ὁμάδας καὶ τῆς μετατροπῆς τῆς ποινῆς του σὲ τέσσερα χρόνια καταναγκαστικὰ ἔργα στὴ Σιβηρία. Τὸ 1871 ὁ Δαρβίνος μὲ τὸ βιβλίο του «Ἡ καταγωγὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἡ ἐπιλογὴ ἡ συνδεόμενη μὲ τὸ φύλο» δημοσιοποίησε τὶς ἀπόψεις του γιὰ τὴν ἐξελικτικὴ πορεία τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ 1872, μὲ τὸ βιβλίο του «Ἡ ἔκφραση τῶν συναισθημάτων στὸν ἄνθρωπο καὶ στὰ ζῶα» ἐξέφρασε τὴ θεωρία του πὼς ὁ ἀνθρώπινος νοῦς καὶ τὰ ἀνθρώπινα συναισθήματα εἶναι ἀποτέλεσμα μίας συνεχοῦς βιολογικῆς ἐξέλιξης. Ὁ Ντοστογιέφσκι τὸ 1871 – 1872 ἐξέδωσε τοὺς «Δαιμονισμένους» καὶ τὸ 1879 ἀρχίζει ἡ ἔκδοση τοῦ τελευταίου καί, κατὰ τὴν ἄποψη πολλῶν, τοῦ πιὸ σημαντικοῦ ἔργου του γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴ συνείδησή του, «Ἀδελφοὶ Καραμάζοφ». Ὁ Ντοστογιέφσκι στὰ δύο τελευταῖα ἔργα τοῦ πρόβλεψε τὴν πορεία τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν μηδενισμὸ καὶ τὴν ἀθεΐα. Ὁ Ἀλμπὲρ Καμὺ ποὺ διασκεύασε σὲ θεατρικὸ ἔργο τοὺς «Δαιμονισμένους», σὲ συνέντευξή του εἶπε: «Γιὰ καιρὸ πιστευόταν ὅτι ὁ Μὰρξ εἶναι ὁ προφήτης τοῦ 20οῦ αἰώνα. Τώρα γνωρίζουμε ὅτι ἡ προφητεία του προκάλεσε μεγάλη πυρκαϊά. Καὶ ἀνακαλύψαμε πὼς ὁ ἀληθινὸς προφήτης ἦταν ὁ Ντοστογιέφσκι. Προφήτεψε τὴν κυριαρχία τῶν “Μεγάλων Ἱεροεξεταστῶν” καὶ τὸν θρίαμβο τῆς δύναμης ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης». (Albert Camus «Les possedes”, Edit. Gallimard, Paris, 2010, p. 260).
.           Στοὺς «Δαιμονισμένους» ὁ Κυρίλοφ δηλώνει προφητικά, σὰ νὰ εἶναι σημερινὸς ἄθεος, πὼς «ἡ ἀθεΐα του εἶναι ἡ ἐλευθερία του». Στοὺς «Ἀδελφοὺς Καραμάζοφ» ὁ διάβολος λέγει στὸν Ἰβὰν Καραμάζοφ ὅτι ὁ Μέγας Ἱεροεξεταστὴς πρέπει νὰ ὑλοποιήσει τὸ ἔργο του: «Κατὰ τὴ γνώμη μου δὲν χρειάζεται τίποτα νὰ γκρεμίσουν (Σημ. γρ. Οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Μεγάλου Ἱεροεξεταστῆ καὶ τῆς ἀθεΐας), μὰ πρέπει μονάχα νὰ γκρεμιστεῖ ἡ ἰδέα τοῦ Θεοῦ μέσα στὴν ἀνθρωπότητα. Νὰ ἀπὸ ποῦ πρέπει νὰ ἀρχίσουμε! Ἀπ’ αὐτό, ἀπ’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀρχίσει κανεὶς – ὢ τυφλοὶ ποὺ τίποτε δὲν καταλαβαίνετε! Ὅταν ἡ ἀνθρωπότητα ὁλόκληρη θὰ ἀπαρνηθεῖ τὸν Θεὸ (καὶ πιστεύω πὼς αὐτὴ ἡ περίοδος, ἀντίστοιχη μὲ τὶς γεωλογικὲς – Σημ. γρ. Ἐδῶ ὑπεισέρχεται ἡ ἔννοια τῆς ἐξέλιξης τοῦ Δαρβίνου – θὰ πραγματοποιηθεῖ) τότε ἀπὸ μόνη της χωρὶς ἀνθρωποφαγία, θὰ καταρρεύσει ὅλη ἡ προηγούμενη κοσμοθεώρηση καί, τὸ σπουδαιότερο, ὅλη ἡ παλαιὰ ἠθική, καὶ θὰ πραγματοποιηθεῖ τὸ καινούργιο. Οἱ ἄνθρωποι θὰ ἑνωθοῦν γιὰ νὰ τὰ πάρουν ὅλα ἀπὸ τὴ ζωή, ὅλα ὅσα μπορεῖ νὰ δώσει, μὰ ὁπωσδήποτε γιὰ τὴν εὐτυχία καὶ τὴ χαρὰ σ’ αὐτὸν ἐδῶ τὸν κόσμο. Ὁ ἄνθρωπος θὰ ἀνυψωθεῖ μὲ τὸ πνεῦμα τῆς θεϊκῆς τιτανικῆς ὑπερηφάνειας καὶ θὰ ἐμφανιστεῖ ὁ ἄνθρωπος – θεός. Θριαμβεύοντας πιὰ ἀπεριόριστα πάνω στὴ φύση, μὲ τὴ θέλησή του καὶ τὴν ἐπιστήμη του, ὁ ἄνθρωπος θὰ αἰσθάνεται Μ’ αὐτὸ καὶ μόνο κάθε ὥρα μίαν ἀπόλαυση τόσο μεγάλη ποὺ θὰ τοῦ ἀντικαταστήσει ὅλες του τὶς ἐλπίδες γιὰ ἐπουράνιες ἡδονές. Ὁ καθένας θὰ μάθει πὼς εἶναι θνητὸς ὁλόκληρος, χωρὶς ἀνάσταση, καὶ θὰ δεχθεῖ τὸν θάνατο περήφανα καὶ ἤρεμα, σὰ θεός….Τὸ πρόβλημα εἶναι τώρα ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρθει μία τέτοια πρόοδος, ἢ ὄχι; Ἂν ἔρθει, τότε ὅλα θὰ ἔχουν τακτοποιηθεῖ καὶ ἡ ἀνθρωπότητα θὰ ὀργανωθεῖ ὁριστικά. Ἀλλὰ ἔχοντας ὑπόψη μας τὴν ἀνθρώπινη ἀνοησία, μποροῦμε νὰ βγάλουμε τὸ συμπέρασμα πὼς αὐτὸ δὲν θὰ πραγματοποιηθεῖ ἴσως οὔτε ὕστερα ἀπὸ χίλια χρόνια. Μὰ σὲ ἐκεῖνον ποὺ ξέρει ἀπὸ τώρα τὴν ἀλήθεια ἐπιτρέπεται νὰ βολευθεῖ ὅπως τοῦ ἀρέσει πάνω στὶς νέες ἀρχές. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἄποψη σὲ ἕναν τέτοιον ἄνθρωπο ὅλα ἐπιτρέπονται. Καὶ ὄχι μονάχα αὐτό. Καὶ ἂν ἀκόμα αὐτὴ ἡ περίοδος δὲν θὰ φτάσει ποτέ, μία καὶ παρόλα αὐτὰ Θεὸς καὶ ἀθανασία δὲν ὑπάρχουν, ἐπιτρέπεται στὸν καινούργιο ἄνθρωπο νὰ γίνει ἄνθρωπος – θεός, ἔστω καὶ ἂν θὰ εἶναι ὁ μόνος σὲ ὅλο τὸν κόσμο καὶ φυσικὰ μὲ τὸν καινούργιο του τίτλο νὰ ὑπερπηδήσει κάθε ὅριο παλαιᾶς ἠθικῆς του πρώην δούλου ἀνθρώπου , ἂν χρειαστεῖ». (Ντοστογιέφσκι «Ἀδελφοὶ Καραμάζοφ», Ἔκδ. Γκοβόστη, Ἀθήνα, Δ΄ Τόμος σελ. 98 – 100).
.               Ὁ Ντοστογιέφσκι προέβλεψε τὴ σημερινὴ κατάσταση, ὡς πρὸς τὴν ἐκστρατεία τῆς ἀθεΐας κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ, μὲ ἐργαλεῖο τὴν θεωρία τῆς ἐξέλιξης. Μακάρι ὁ καθένας μας νὰ ἐπιλέξει νὰ εἶναι μαζί του στὴν ἀκράδαντη πίστη του πρὸς τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ ὄχι μὲ τὸν Δαρβίνο καὶ τὸν Μεγάλο Ἱεροεξεταστὴ τῆς ἐποχῆς μας, ἔστω καὶ ἂν αὐτὸς δείχνει ἰσχυρὸς ἐξουσιαστὴς καὶ μᾶς ἀπειλεῖ μὲ συνέπειες στὴ ζωή μας, ἂν δὲν ὑποκύψουμε καὶ δὲν τὸν ἀκολουθήσουμε.-

, , ,

Σχολιάστε

ΟΙ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ

ΟΙ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2155, 15.05.2017
Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»

.             Ὅταν τὰ τυφλωμένα ὄργανα τοῦ διαβόλου τὸν κάρφωναν πάνω στὸν Σταυρό, τὸ παμπόνηρο πνεῦμα τοῦ κακοῦ κάγχασε χλευαστικά. Εἶχε, νόμιζε, ἐξοντώσει τὸν μέγιστο ἐχθρό του. Τὸ ἴδιο καὶ οἱ παράφρονες ὑπηρέτες τῶν σχεδίων του. «Οὐά», κραύγαζαν ἐμπαίζοντες. Ὁ ἥλιος ντράπηκε καὶ μάζεψε τὸ φῶς του, ἀλλὰ οἱ τυφλοὶ δὲν ἐννοοῦσαν νὰ συνέλθουν. Ἐνέπαιζαν, χλεύαζαν, προκαλοῦσαν.
.             Τὸ τέρας τῆς κολάσεως θριάμβευε.
.             Δὲν ἔβλεπε. Δὲν καταλάβαινε ὅτι ἦταν ἤδη περικυκλωμένο.
.           Κι αὐτὸ καὶ ὅλη ἡ στρατιὰ τῶν δαιμόνων του.
.             Λίγες μόνο ὧρες βάσταξαν οἱ πανηγυρισμοί του. Ἔπειτα ἔνιωσε τὰ θεμέλια τοῦ δεσμωτηρίου νὰ σείονται. Οἱ πύλες τῆς ὑψίστης ἀσφαλείας φυλακῆς, ποὺ εἶχε ἐμπήξει στὰ ἔγκατα τοῦ Ἅδη συντρίφτηκαν παταγωδῶς. Οἱ ἀπὸ αἰώνων φυλακισμένοι του ἐλευθερώθηκαν. Τὸ στράτευμά του αἰχμαλωτίσθηκε.
.             Καὶ τώρα– 40 μέρες μετὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴ συντριβή του– ὁ ἴδιος καὶ ὅλος ὁ στρατός του σύρονται αἰχμάλωτοι ἀπὸ τὸν μεγάλο ἐλευθερωτή.
.             Τώρα ὁ ἐλευθερωτὴς ἀνεβαίνει θριαμβευτής. Ἀφοῦ κατέβηκε πρῶτα «εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς»,«ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν»· συνέλαβε αἰχμαλώτους τοὺς τυράννους τῶν πλασμάτων του καὶ τώρα σέρνοντάς τους ἀνεβαίνει «εἰς ὕψος» (Ἐφ. δ´ 8)· ἀνεβαίνει στὸ θεϊκό Του ὕψος. Σ’ ἐκεῖνο ἀπὸ τὸ ὁποῖο κατέβηκε, γιὰ νὰ ἀναστήσει τὸν κόσμο.
.             Ἀλλὰ τώρα δὲν ἀνεβαίνει οὔτε ἔτσι, ὅπως κατέβηκε, οὔτε μόνος.
.             Κατέβηκε ὡς Θεός. Ἀνεβαίνει ὡς Θεὸς καὶ ἄνθρωπος. Θὰ εἶναι γιὰ πάντα στὰ δεξιὰ τοῦ Πατρός, ἀλλὰ πλέον καὶ μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση του, δοξασμένη, τεθεωμένη, ὑπέρλαμπρη.
.             Κατέβηκε μόνος. Ἀνεβαίνει μὲ δύο ὁμάδες αἰχμαλώτων. Μία ἀποτελοῦν οἱ ἐχθροί του, αὐτοὶ τοὺς ὁποίους συνέλαβε στὰ τάρταρα τοῦ Ἅδη καὶ τώρα τοὺς ἔχει καὶ ὡς ἄνθρωπος κάτω ἀπὸ τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία του. Καὶ ὡς ἄνθρωπος! Αὐτὸ ἔχει σημασία. Διότι ὡς θεὸς πάντα τοὺς εἶχε ὑπὸ τὴν κυριαρχία του.
.             Τὴν δεύτερη ὁμάδα αἰχμαλώτων τὴν ἀποτελοῦν οἱ αἰχμάλωτοι τῆς ἀγάπης του. Αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὴν δαιμονικὴ κυριαρχία καὶ τώρα Τὸν ἀγαποῦν μὲ πάθος. Αἰχμάλωτοι καὶ αὐτοί. Ἀλλὰ ὄχι δεμένοι μὲ ἁλυσίδες ἀνίκητης ἐξουσίας. Δεμένοι μᾶλλον μὲ ἀκατάληπτους δεσμοὺς αἰωνίας εὐγνώμονος ἀγάπης.
.             Ὅταν κατέβηκε στὸν Ἅδη, σείστηκαν τὰ κατοχθόνια. Τώρα ποὺ ἀνεβαίνει στὸν πατρικὸ θρόνο σείεται τὸ σύμπαν! Ὁ προφήτης τὸ περιέγραψε μὲ εἰκόνα ἐκπληκτική. Εἶδε τὶς οὐράνιες δυνάμεις τῶν ἀγγέλων ἔκθαμβες νὰ ἀναφωνοῦν: «Τίς οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ Ἐδώμ;» (Ἠσ. ξγ´ [63] 1)· ποιός εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔχει καταφθάσει ἀπὸ τὸν κάτω κόσμο τῶν ἀνθρώπων;
.             Αὐτὴ εἶναι ἡ ἑρμηνεία ποὺ δίνει ἡ Ἐκκλησία μας στὸ σχετικὸ κείμενο τοῦ προφήτου Ἠσαΐα, γι’ αὐτὸ καὶ τὸ τοποθέτησε στὰ ἀναγνώσματα τοῦ ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναλήψεως. Καὶ ἐφαρμόζει στὸ Πάθος τοῦ Κυρίου τὰ ἑπόμενα προφητικὰ λόγια: «διατί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡς ἀπὸ πατητοῦ ληνοῦ;». Οἱ ἄγγελοι ἐξακολουθοῦν νὰ ἀποροῦν βλέποντας τὸν Κύριο νὰ ἀνέρχεται. Καὶ γεμάτοι θάμβος ρωτοῦν: γιατί εἶναι κόκκινα τὰ ἱμάτιά σου καὶ τὰ ἐνδύματά σου σὰν νὰ πάτησες σταφύλια;
.             Βλέπουν κατὰ κάποιον τρόπο τὰ αἵματα τῆς θυσίας του. Τὸν βλέπουν νὰ ἀνεβαίνει καὶ αἱματωμένος. Ἐλευθερωτὴς μὲ τὸ αἷμα Του τῶν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες αἰχμαλώτων.
.             Αἰχμάλωτοι καὶ ἐμεῖς τῆς ἀγάπης σου, μεγάλε Ἐλευθερωτή! Μᾶς συνέλαβες γιὰ πάντα στὰ δίχτυα τῆς μέχρι θανάτου ἀγάπης Σου.
.             Δὲν μᾶς τρομάζουν οἱ λυσσαλέες ἐπιθέσεις τοῦ κακοῦ. Δὲν μᾶς πτοοῦν οἱ ἀπειλές, οἱ εἰρωνεῖες, οἱ χλευασμοί, τὸ μίσος τῶν ἐχθρῶν Σου.
.             Διότι αὐτὰ εἶναι σκόνη ποὺ τὴν σκορπίζει ὁ ἄνεμος. Ἐσὺ εἶσαι αἰώνιος. Εἶσαι ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, ἡ ἄπειρη χαρά, ἡ ἀτέλειωτη εὐτυχία, τὸ ὑπέρλαμπρο φῶς, ἡ ἄσβεστη φλόγα τοῦ κόσμου.
.             Ἐσὺ εἶσαι τὸ πᾶν!

Σχολιάστε