Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΚΟΣΜΟΣ"

ΑΡΑΓΕ ΠΟY EIΝΑΙ ΟI «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ» ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ;

Χριστιανὴ στὸ Πακιστὰν ἀπειλεῖται μὲ ἐκτέλεση
–Γιὰ ἕνα κύπελλο νερὸ

Ἂν ἀπορριφθεῖ ἡ προσφυγή της,
ἡ Ἄσια Μπίμπι θὰ ὁδηγηθεῖ στὴν ἀγχόνη

 

08.10.2018
Τρύφωνας Καϊσερλίδης

.             Σχεδὸν δέκα ὁλόκληρα χρόνια βρίσκεται φυλακισμένη μία Χριστιανὴ στὸ Πακιστὰν καὶ σύντομα μπορεῖ νὰ βρεθεῖ ἀντιμέτωπη μὲ τὴν ἐσχάτη τῶν ποινῶν. Κι ὅλα αὐτὰ γιὰ ἕνα σχόλιο…
.           Ἡ Ἄσια Μπίμπι καταδικάστηκε τὸ 2009 γιὰ βλασφημία εἰς βάρος τοῦ προφήτη Μωάμεθ στὴ διάρκεια ἑνὸς καυγᾶ μὲ ἄλλους ἐργάτες σ’ ἕνα χωράφι.
.             Ἡ ὑπόθεση τῆς μητέρας πέντε παιδιῶν ἔχει πυροδοτήσει διαδηλώσεις διαμαρτυρίας σ’ ὁλόκληρο τὸν κόσμο κι ἀκόμη κι ὁ πρώην Πάπας Βενέδικτος Ιϛ´ εἶχε ἀπευθύνει ἔκκληση νὰ ἀποσυρθοῦν οἱ εἰς βάρος της κατηγορίες. Ἀλλὰ μάταια. Ἡ τύχη της κρέμεται τώρα ἀπὸ μία κλωστή, καθὼς ἡ ἔφεσή της ἐκδικάζεται ἀπὸ τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο τῆς χώρας.

Πῶς κατέληξε γιὰ μία φράση στὴ φυλακὴ

.             Στὴν αὐτοβιογραφία της μὲ τίτλο “Blasphemy: Α Memoir” ἡ Χριστιανὴ γυναίκα περιγράφει τὴ στιγμὴ ποὺ ἔμελλε νὰ ἀλλάξει ριζικὰ τὴ ζωή της. Στὶς 14 Ἰουνίου τοῦ 2009 πῆγε σ’ ἕνα χωράφι κοντὰ στὸ σπίτι της σ’ ἕνα μικρὸ χωριὸ στὸ κεντρικὸ Πακιστὰν γιὰ νὰ μαζέψει μοῦρα μὲ μεροκάματο λίγο κάτω ἀπὸ τρία δολάρια… Οἱ ἄλλες γυναῖκες ποὺ ἐργάζονταν στὸ χωράφι τὴν ἀντιμετώπιζαν μὲ ἐχθρότητα, ἐπειδὴ ἦταν μέλος τῆς χριστιανικῆς μειονότητας τῆς χώρας, ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὸ 1,6% τοῦ πληθυσμοῦ.
.             Γύρω στὸ μεσημέρι, διψασμένη κάτω ἀπ’ τὸν καυτὸ ἥλιο πῆγε σ’ ἕνα γειτονικὸ πηγάδι νὰ πιεῖ νερό. Ἀλλὰ ὅταν ξαναγέμισε τὸν κουβὰ, μία γυναίκα φώναξε: «Μὴν πίνεις ἀπ’ αὐτὸ τὸ νερό!» καὶ στὴ συνέχεια στράφηκε στὶς ἄλλες καὶ εἶπε: «Ἀκοῦστε, αὐτὴ ἡ Χριστιανὴ μόλυνε τὸ νερὸ στὸ πηγάδι πίνοντας ἀπὸ τὸ κύπελό μας. Τώρα τὸ νερὸ εἶναι μιασμένο καὶ δὲν μποροῦμε νὰ πιοῦμε ἐξ αἰτίας της!»
.             Ἡ Ἄσια λογόφερε μὲ τὶς ἄλλες ἐργάτριες, ποὺ τῆς ζήτησαν νὰ ἀσπαστεῖ τὸ Ἰσλὰμ καὶ «νὰ μετανοήσει». Πάνω στὴν ἔξαψη τοὺς ἀπάντησε: «Καὶ τί ἔκανε ὁ προφήτης Μωάμεθ γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων;». Τότε οἱ ἄλλες γυναῖκες ἄρχισαν νὰ οὐρλιάζουν, νὰ τὴ φτύνουν καὶ νὰ τῆς ἐπιτίθενται, ὅπως λέει, κι ἔτρεξε φοβισμένη νὰ κλειστεῖ στὸ σπίτι της γιὰ νὰ σωθεῖ.

Σ᾽ αὐτὴ τὴ φωτογραφία ἀπ᾽ τὶς 20 Νοεμβρίου 2010 ὁ κυβερνήτης τῆς ἐπαρχίας Παντζὰμπ τοῦ Πακιστάν, Σαλμὰν Ταζίρ, ἀκούει τὴ χριστιανὴ Ἄσια Μπίμπι. Λίγες μέρες ἀργότερα δολοφονήθηκε, ἐπειδὴ ἐπέκρινε τοὺς αὐστηροὺς νόμους περὶ βλασφημίας τῆς χώρας (Φωτογραφία ἀρχείου: ΑΡ)

.             Σὲ λίγες μέρες πῆγε σ’ ἄλλο χωράφι γιὰ συλλογὴ καρπῶν, ὅπου τῆς ἐπιτέθηκε καὶ πάλι ὁ ὄχλος μὲ τὴν παρότρυνση τῆς γυναίκας ποὺ τὴν εἶχε πρωτοβρίσει. Τὴν κύκλωσαν, τὴν ἔδειραν καὶ τὴν ὁδήγησαν πίσω στὸ χωριὸ φωνάζοντας: «Θάνατος! Θάνατος στὴ Χριστιανή!». Ὁ ἰμάμης τοῦ χωριοῦ τῆς εἶπε: «Μοῦ ἀνέφεραν ὅτι πρόσβαλες τὸν προφήτη μας. Ξέρεις τί παθαίνουν ὅσοι ἐπιτίθενται στὸν προφήτη Μωάμεθ. Μόνον ἂν ἀσπαστεῖς τὸ Ἰσλὰμ ἢ μὲ τὸ θάνατο μπορεῖς νὰ ἐξιλεωθεῖς».

-«Μὰ δὲν ἔκανα τίποτε. Σᾶς παρακαλῶ, σᾶς ἱκετεύω, δὲν ἔκανα τίποτε κακό», ἀντέτεινε ἐκείνη.
.             Στὴ συνέχεια τὴν ὁδήγησαν αἱμόφυρτη στὸ ἀστυνομικὸ τμῆμα τοῦ χωριοῦ, ὅπου οἱ ἀστυνομικοὶ τὴν ἀνέκριναν καὶ συνέταξαν μία ἀναφορά, προτοῦ τὴ βάλουν σ’ ἕνα περιπολικὸ καὶ τὴ στείλουν κατευθείαν στὴ φυλακή.
.             Σ’ ἐκεῖνο τὸ κελὶ παραμένει ἔγκλειστη ἀπὸ τότε…
.             Ὅταν κρίθηκε ἔνοχη τὸν Νοέμβριο τοῦ 2010, πλήθη συγκεντρώθηκαν γιὰ νὰ γιορτάσουν τὴν καταδίκη της.
.             Τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο ἔχει διατάξει προσωρινὰ τὴν ἀναβολὴ τῆς ἐκτέλεσης τῆς 47χρονης, ποὺ ἐπικύρωσαν ὅλα τὰ κατώτερα δικαστήρια τῆς χώρας. Ἂν ἀπορρίψει τὴ σημερινὴ ἔφεσή της, τότε θὰ γίνει ἡ πρώτη γυναίκα στὸ Πακιστὰν ποὺ θὰ ἐκτελεστεῖ γιὰ «βλασφημία».
.             Ἡ ὑπόθεση τῆς Ἄσια Μπίμπι ἔχει προκαλέσει ὀργὴ στὴ διεθνῆ κοινότητα γιὰ τοὺς διαβόητους νόμους περὶ βλασφημίας τοῦ Πακιστάν. «Ὑπάρχουν ἀποδείξεις ὅτι οἱ νόμοι αὐτοὶ παραβιάζουν τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ ἐνθαρρύνουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ παίρνουν τὸ νόμο στὰ χέρια τους», λέει ἡ Ὄντρεϊ Γκόχραν τῆς Διεθνοῦς Ἀμνηστίας. «Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ θὰ κατηγορηθεῖ ἕνα ἄτομο, βρίσκεται μπλεγμένο σ’ ἕνα σύστημα ποὺ προσφέρει ἐλάχιστη προστασία, προεξοφλεῖ τὴν ἐνοχή του καὶ δὲν τὸ προστατεύει ἀπὸ ἄτομα πρόθυμα νὰ ἀσκήσουν βία», συμπληρώνει.
.             Ἀλλὰ παρὰ τὶς διεθνεῖς ἀντιδράσεις ἡ κατάσταση δὲν ἔχει ἀλλάξει στὸ Πακιστάν. Πάνω ἀπὸ 1.300 ἄτομα κατηγορήθηκαν γιὰ βλασφημία ἀπὸ τὸ 1987 μέχρι τὸ 2014, ἐνῶ ἀπὸ τὸ 1992 ἔχουν ἐκτελεστεῖ γιὰ τὸν ἴδιο λόγο τουλάχιστον 62 ἄνθρωποι.
.             Ἡ Ἄσια Μπίμπι λέει ὅτι εἶναι «θύμα μίας ὠμῆς, συλλογικῆς ἀδικίας»: «Μὲ κλείδωσαν σ’ ἕνα κελί, μοῦ ἔβαλαν ἁλυσίδες, μὲ ἐξόρισαν ἀπ’ τὸν κόσμο καὶ τώρα περιμένω νὰ πεθάνω. Δὲν ξέρω πόσος χρόνος ζωῆς μοῦ ἀπομένει», ἀναφέρει στὴν αὐτοβιογραφία της.
.             «Κάθε φορὰ ποὺ ἀνοίγει ἡ πόρτα τοῦ κελιοῦ μου ἡ καρδιὰ σφυροκοπάει. Ἡ ζωή μου εἶναι στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν ξέρω τί θὰ μοῦ συμβεῖ. Εἶναι σκληρό…»

 

ΠΗΓΗ: iefimerida.gr

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

“ΦΤΥΣΤΗ” ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

 

ΜΙΑ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ

Ἀπὸ τὸν
Ἀλκιβιάδη Κ. Κεφαλᾶ
ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 21.08.2018

Τὰ μουσουλμανικὰ τάγματα ἐθελοντῶν τῶν ναζὶ
καὶ οἱ σύγχρονες ἐγκληματικὲς συμμορίες στὴν Εὐρώπη

.             Ἡ εἰκόνα ἀνήκει στὴ σφαίρα τῆς φαντασίας. Καθημερινὰ ἑκατοντάδες τουρίστες στὸ Παρίσι, στὴ Ρώμη καὶ στὸ Λονδίνο, γύρω ἀπὸ τὸν Πύργο τοῦ Ἀϊφελ, τὸ Κολοσσαῖο καὶ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Μπάκιγχαμ ληστεύονται, μαχαιρώνονται, βιάζονται καὶ δολοφονοῦνται ἀπὸ συμμορίες τριτοκοσμικῶν ἀλλοδαπῶν, ποὺ εἰσβάλλουν ἀνενόχλητες ἀπὸ παντοῦ στὶς τρεῖς χῶρες ἔπειτα ἀπὸ πρόσκληση τῶν κυβερνήσεών τους.
.           Τὴν ἴδια στιγμὴ ὁ Μακρόν, ὁ Σαλβίνι καὶ ἡ Μέι σφυρίζουν ἀδιάφορα στὴν κλιμακούμενη βία καὶ ἐγκληματικότητα στὸ κέντρο τῶν πόλεών τους. Οἱ ἐγκληματίες, ἐὰν συλληφθοῦν, ἀπελευθερώνονται μὲ νόμο τῶν ὑπουργῶν Δικαιοσύνης, ἔπειτα ἀπὸ μία σύντομη παραμονὴ στὴ φυλακή, γιὰ νὰ συνεχίσουν ἐκ νέου τὴν ἐγκληματική τους δράση. Οἱ τρεῖς ἡγέτες εἶναι τόσο εὐχαριστημένοι μὲ τὴν κατάσταση, ὥστε θὰ ὑπογράψουν καὶ συμφωνία ἐπανεισδοχῆς μεταναστῶν καὶ προσφύγων, τοὺς ὁποίους ἡ Γερμανία ἀρνεῖται νὰ δεχτεῖ στὴν ἐπικράτειά της.
.           Συγχρόνως, ἑκατοντάδες Γερμανοὶ ἀστυνομικοὶ στὰ σύνορα τῶν τριῶν χωρῶν θὰ μεταφέρουν μὲ τὰ πολεμικά τους πλοῖα, τὸν στόλο τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τὴν ἀκτοφυλακὴ χιλιάδες μετανάστες καὶ πρόσφυγες στὴ Γαλλία, τὴν Ἰταλία καὶ τὴν Ἀγγλία γιὰ νὰ τοὺς καταγράψουν βιομετρικά, ὥστε οἱ τελευταῖοι νὰ μὴν μποροῦν νὰ μετακινηθοῦν πλέον πουθενὰ ἐντὸς τῆς Εὐρώπης, ἐγκλωβισμένοι γιὰ πάντα στὶς τρεῖς αὐτὲς χῶρες, γιὰ νὰ ἐπιδοθοῦν ἀκολούθως σὲ κάθε εἴδους ἐγκληματικὲς πράξεις ἐπὶ τοῦ αὐτόχθονος πληθυσμοῦ ἀτιμωρητί.
.           Ἡ ὡς ἄνω εἰκόνα βεβαίως μπορεῖ νὰ εἶναι σουρεαλιστική, ἀποτελεῖ ὅμως τὴν πραγματικότητα στὴ σημερινὴ δυστοπία ποὺ ἔφερε ὁ ΣΥΡΙΖΑ στὴν πατρίδα μας, ἔνθα ἡ «ἀριστερὴ» κυβέρνηση-ΜΚΟ, βαδίζοντας στὰ ἴχνη τῶν δωσιλογικῶν γερμανόφιλων κυβερνήσεων τῶν Τσολάκογλου, Ράλλη καὶ Λογοθετόπουλου τὴν περίοδο τῆς πρώτης γερμανικῆς κατοχῆς τῆς Ἑλλάδος, ἐξασκεῖ ἀποκλειστικὰ τὴν ἐξωτερικὴ καὶ τὴν ἐσωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Γερμανίας στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο.
.           Πράγματι, ἐνῶ τὸ αἷμα τοῦ ἄτυχου δολοφονηθέντος νέου στὸν λόφο τοῦ Φιλοπάππου ἀπὸ συμμορία ἀλλοδαπῶν, ποὺ προσκάλεσε καὶ ἔφερε στὴν Ἑλλάδα ὁ ΣΥΡΙΖΑ, δὲν ἔχει ἀκόμα στεγνώσει, ἡ γερμανόφιλη κυβέρνηση-ΜΚΟ προχώρησε σὲ συμφωνία ἐπανεισδοχῆς μεταναστῶν καὶ προσφύγων ἀπὸ τὴ Γερμανία. Ὁ λόγος εἶναι προφανὴς καὶ γνωστός, καὶ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν γερμανικῶν συμφερόντων εἰς βάρος τοῦ αὐτόχθονος πληθυσμοῦ, ἐπειδὴ ὁ γερμανικὸς λαὸς δὲν ἀντέχει πλέον τὴν ἐγκληματικὴ δράση τῶν ἀλλοδαπῶν εἰσβολέων στὴ χώρα του, πιέζοντας τὴν κυβέρνηση νὰ ἐγκαταστήσει τοὺς εἰσβολεῖς μόνιμα στὴν Ἑλλάδα.
.           Ἡ ἐγκατάσταση ἐγκληματικῶν στοιχείων ἀπὸ τὴ Γερμανία στὴν Ἑλλάδα δὲν γίνεται πρώτη φορά. Τὴν περίοδο τῆς πρώτης γερμανικῆς κατοχῆς οἱ μονάδες τῆς Βέρμαχτ στὴν Ἑλλάδα ἦσαν ἐπανδρωμένες στὴ συντριπτική τους πλειονότητα μὲ ἐγκληματικὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὴ Γερμανία, διότι ἡ στρατιωτικὴ διοίκηση τὰ θεωροῦσε ἀναξιόπιστα καὶ ἀκατάλληλα γιὰ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις – κυρίως, γιὰ τὶς μάχες τοῦ ἀνατολικοῦ μετώπου.
.           Ἔτσι, ὁλόκληρες γερμανικὲς μονάδες, ἰδίως στὴν Πελοπόννησο, ἦσαν ἐπανδρωμένες μὲ κάθε εἴδους κακοποιὰ στοιχεῖα, μὲ ὀλέθριες συνέπειες γιὰ τὸν πληθυσμό, ἀναφέρει ὁ ἱστορικὸς Δημοσθένης Κούκουνας στὸ βιβλίο τοῦ «Ἱστορία τῆς Κατοχῆς». Ἀντίστοιχα, ἡ τρομοκράτηση τοῦ πληθυσμοῦ στὴ Στερεὰ Ἑλλάδα εἶχε ἀνατεθεῖ στὸ μουσουλμανικὸ παλαιστινιακὸ καὶ μαροκινὸ τάγμα ἐθελοντῶν, ποὺ ἵδρυσε ὁ ἐγκληματίας πολέμου -μεγάλος μουφτὴς τῆς Ἱερουσαλὴμ- Ἀμιν Ἂλ Χουσέινι, προσωπικὸς φίλος του Χίτλερ καὶ μέλος τῶν SS. Τὸ μουσουλμανικὸ τάγμα, ποὺ στρατοπέδευε στὸ Λαύριο μὲ τὴ συναίνεση τῶν κατοχικῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων καὶ μὲ τὸ πρόσχημα «τῆς καταπολέμησης τοῦ μπολσεβικισμοῦ καὶ σιωνισμοῦ», ἐπελέχθη ὡς ἡ πλέον κατάλληλη στρατιωτικὴ μονάδα γιὰ νὰ ἐκτελέσει τὴ Σφαγὴ τοῦ Διστόμου, λόγῳ τῆς ἀγριότητας καὶ τῆς ἐγκληματικῆς δράσης τῶν μελῶν του.
.           Ἔτσι, ἐντὸς τῶν ἀνωτέρω ἱστορικῶν πλαισίων καὶ 75 χρόνια μετὰ τὴν πρώτη γερμανικὴ κατοχὴ καὶ τὴ δράση τοῦ μουσουλμανικοῦ παλαιστινιακοῦ καὶ μαροκινοῦ τάγματος ἐθελοντῶν στὴν Ἑλλάδα παρουσιάζεται ἡ ἐπανάληψη τῶν κατοχικῶν γεγονότων, ὅπου ἡ Ἑλλάδα, μὲ τὴ συναίνεση τῆς σημερινῆς της κυβέρνησης, ἐπιλέγεται ἀκόμη μία φορὰ ἀπὸ τὴ Γερμανία ὡς τόπος ἐκτοπισμοῦ κακοποιῶν στοιχείων, μουσουλμάνων τζιχαντιστῶν, Βορειοαφρικανῶν μαχαιροβγαλτῶν, λιποτακτῶν τοῦ νόμιμου στρατοῦ τοῦ Ἀσαντ, καθὼς καὶ διεθνῶν ἐγκληματικῶν ὁμάδων καὶ σεχτῶν, εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν της συμφερόντων καὶ τοῦ λαοῦ της.

 

 

,

Σχολιάστε

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΩΣ «ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»

Ὑποχρεωτικὸς ὁ σταυρὸς στὰ δημόσια κτίρια τῆς Βαυαρίας

Ὑπὲρ τοῦ νέου νόμου τὸ 56% τῶν πολιτῶν

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Εἶναι ἀπαράδεκτο! Συμβουλεύθηκαν ἆραγε τὸν κ. Σκουρλέτη, τὸν κ. Γαβρόγλου ἢ τὴν κ. Φωτίου; Ἀπαράδεκτο!

ΠΗΓΗ: athensvoice.gr
01.06.2018

.             Στὴν Βαυαρία τίθεται σὲ ἐφαρμογὴ ὁ νόμος Kreuzpflicht (ὑποχρεωτικὸς ὁ σταυρὸς) καὶ αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐφεξῆς θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ παρουσία σταυρῶν στὶς εἰσόδους ὅλων τῶν δημοσίων κτηρίων.
.             Ὁ πρωθυπουργὸς τοῦ γερμανικοῦ κρατιδίου Μάρκους Σόντερ τόνισε ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἔχει στόχο τὴν ἐνίσχυση τῆς βαυαρικῆς ταυτότητας μετὰ τὴν αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μουσουλμάνων στὴν περιοχή.
.           «Θέλουμε ν στείλουμε να καθαρ σμα τι ο πολίτες θ πρέπει ν θέλουν ν τονίζουν τν ταυτότητά τους», τόνισε ὁ Σόντερ, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ σταυρὸ πάνω ἀπὸ τὸ γραφεῖο του.
.             Ἡ Βαυαρία ἦταν στὴν πρώτη γραμμὴ τῆς προσφυγικῆς κρίσης τοῦ 2015 καθὼς μεγάλο ποσοστὸ τοῦ 1 ἑκατομμυρίου προσφύγων καὶ μεταναστῶν ποὺ ἔφτασαν στὴ Γερμανία μπῆκαν στὴ χώρα ἀπὸ τὸ συγκεκριμένο κρατίδιο. Αὐτὸ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἐνισχυθεῖ τὸ ἀκροδεξιὸ κόμμα «Ἐναλλακτικὴ γιὰ τὴ Γερμανία».
.           Σύμφωνα μὲ τελευταία δημοσκόπηση ἀπὸ τὴν ἑταιρεία Infratest τὸ 56% τῶν Βαυαρῶν τάσσεται ὑπὲρ τοῦ συγκεκριμένου νόμου ἐνῶ ἀντίθετο δηλώνει τὸ 38%.

[…]

Σχολιάστε

Ο ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ ἐκβιασμὸς τοῦ Ἐρντογὰν στὶς ΗΠΑ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Οἱ δύο Ἕλληνες στρατιωτικοί, Ἄγγελος Μητρετώδης καὶ Δημήτρης Κούκλατζης, παραμένουν ἔγκλειστοι στὶς φυλακὲς τῆς Ἀδριανούπολης. Παγιδεύθηκαν γιὰ νὰ ἐκβιάσει ὁ Πρόεδρος τῆς Τουρκίας τὴν Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση. Τὸ εἶπε ὠμά: «Οἱ δύο δικοί σας γιὰ τοὺς ὀκτὼ δικούς μου» καὶ ὑπονόησε: «Σοῦ κρατῶ τοὺς ἀνθρώπους σου καὶ ἐπ᾽ ἀόριστον στὴ φυλακή. Κατηγορίες θὰ κατασκευάσω, ψευδομάρτυρές μου εἶναι εὔκολο νὰ παρουσιάσω. Γιὰ νὰ σοῦ τοὺς δώσω, θὰ μοῦ παραδώσεις τοὺς δικούς μου. Ἐσὺ τοὺς θὲς γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν στὰ καθήκοντά τους, ἐγὼ θεωρῶ τοὺς δικούς μου προδότες τῆς πατρίδας τους καὶ θέλω νὰ τοὺς ἐξοντώσω, ὅπως τοὺς πρέπει…». Αὐτὴ εἶναι ἡ λογικὴ καὶ ἡ κουλτούρα τοῦ κ. Ἐρντογάν. Ἡ ἔννοια τῆς δικαιοσύνης, οἱ κανόνες τοῦ διεθνοῦς δικαίου, ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀδικημάτων, ὁ θεσμὸς τῆς δίκαιης δίκης τοῦ εἶναι ξένα. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζει εἶναι τὸ ἀλισβερίσι. Γιατί οὐδεὶς στὸν κόσμο μπορεῖ νὰ πιστέψει πὼς οἱ Ἕλληνες στρατιωτικοὶ πατώντας (ἂν πάτησαν…) κάποια μέτρα μέσα στὸ τουρκικὸ ἔδαφος προκάλεσαν κάποιο κίνδυνο στὰ 783.562 τετραγωνικὰ χιλιόμετρα τῆς ἔκτασης τῆς γείτονος…
.           Ὁ κ. Ἐρντογὰν συνηθίζει τὴ μέθοδο τοῦ ἐκβιασμοῦ. Πρὶν τὸν κάνει στὴν Ἑλλάδα, γιὰ παρόμοιο λόγο, τὸν ἔκανε νωρίτερα σὲ βάρος τῶν ΗΠΑ! Μετὰ τὸ ἀποτυχημένο πραξικόπημα τοῦ Ἰουλίου 2016 στὸ στόχο τοῦ κ. Ἐρντογὰν μπῆκε ὁ κατοικῶν στὶς ΗΠΑ καὶ ἔχων σημαντικὴ ἐπιρροὴ στοὺς συμπατριῶτες του, Τοῦρκος ἰμάμης Μοχαμὰντ Φετουλὰχ Γκιουλέν. Τότε ὁ κ. Ἐρντογὰν ζήτησε ἡ κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ νὰ τοῦ τὸν παραδώσει. Τὸ αἴτημά του ἀπορρίφθηκε καὶ σὲ ἀπάντηση τῆς ἀπόρριψης προχώρησε στὸν ἐκβιασμὸ σὲ βάρος τῶν ΗΠΑ.
.           Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2016, τρεῖς μῆνες μετὰ τὸ πραξικόπημα καὶ μετὰ τὴν ἄρνηση τῶν ΗΠΑ νὰ παραδώσουν τὸν Γκιουλέν, ἡ κυβέρνηση Ἐρντογὰν συνέλαβε τὸν Ἀμερικανὸ πάστορα Ἄντριου Μπράνσον, ποὺ ζοῦσε ἀπὸ 23ετίας στὴ Σμύρνη καὶ ἐξυπηρετοῦσε τοὺς Ἀμερικανοὺς τῆς πόλης. Ἐπὶ 17 μῆνες παρέμεινε στὴ φυλακή, χωρὶς νὰ τοῦ ἀπαγγελθεῖ κατηγορία. Τελικὰ παραπέμφθηκε στὸ δικαστήριο, στὶς ἀρχὲς Μαΐου 2018 (!!!) γιὰ συνεργασία μὲ τρομοκράτες καὶ εἰδικότερα μὲ τὸ Κίνημα τοῦ Γκιουλὲν καὶ τὸ Ἐργατικὸ Κόμμα τοῦ Κουρδιστάν… Κατηγορίες ἀνυπόστατες. Παρουσιάστηκαν ὅμως οἱ «κατάλληλοι» μάρτυρες. Ἴχνος φυσικὰ δίκαιης δίκης.
.           Τὸ θέμα ἔχει κινητοποιήσει πολλοὺς στὶς ΗΠΑ. Ὁ Πρόεδρος Τρὰμπ καὶ δεκάδες Γερουσιαστῶν ζήτησαν τὴν ἀποφυλάκισή του πάστορα Μπράνσον καί, γιὰ τὸν ἴδιο σκοπό, ἕως τώρα, ἔχουν συγκεντρωθεῖ στὶς ΗΠΑ 570.000 ὑπογραφὲς πολιτῶν. Τίποτε δὲν ἔχουν πετύχει. Γιὰ τὸν κ. Ἐρντογὰν ἰσχύει τὸ ἀλισβερίσι: «Δός μου τὸν Γκιουλέν, νὰ σοῦ δώσω τὸν Μπράνσον»…
.           Ὁ Γερουσιαστὴς τῆς Βόρειας Καρολίνας Τὸμ Τίλις δήλωσε ὅτι εἶναι πρωτοφανὲς μία χώρα μέλος τοῦ ΝΑΤΟ νὰ φυλακίζει ἄδικα πολίτη καὶ νὰ ἐκβιάζει ἄλλη χώρα μέλος του. Ἂς εἰσηγηθεῖ λοιπὸν νὰ ληφθοῦν μέτρα ποὺ νὰ πονέσουν τὸν κ. Ἐρντογάν, γιὰ νὰ καταλάβει ὅτι στὸν πολιτισμένο κόσμο δὲν περνοῦν οἱ ἐκβιασμοί του.-

 

 

Σχολιάστε

Ο ΜΑΗΣ 68 ΚΑΙ Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Μάης 68 καὶ ἡ Ἄνοιξη τῆς Πράγας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ ἑλληνικὴ ἰντελιγκέντσια τὶς ἡμέρες αὐτὲς ἀσχολεῖται μὲ τὸν Μάη τοῦ ᾽68, στὸ Παρίσι. Ἀντίθετα παρασιωπᾶ τὴν Ἄνοιξη τῆς Πράγας τοῦ 1968. Καθόλου παράξενο γιὰ τὴν ἀριστερὴ διανόηση μὲ τὴν ἰδεολογική της μονομανία. Ἀπὸ τὰ κείμενα – σχόλια, ποὺ γράφονται, λίγα ἀποδίδουν τὴν ἱστορικὴ πραγματικότητα. Τὰ περισσότερα ἐξιδανικεύουν τὸν Μάη τοῦ 68. Στὴν οὐσία εἶναι ἐπικήδεια σημειώματα. Τὴ σημερινὴ πραγματικότητα ἐξέφρασε ὁ πρόεδρος τῆς Γαλλίας Ἐμμανουὲλ Μακρὸν σὲ πρόσφατες δηλώσεις του. Τόνισε χαρακτηριστικὰ ὅτι «οἱ διεκδικήσεις τῆς νεολαίας καὶ τῶν ἐργατῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης δὲν ἀφοροῦν τὴ σύγχρονη κοινωνία τῆς Γαλλίας…».
.           Γιὰ τὸν Μάη τοῦ 68 ἔχουν γράψει ἢ ἔχουν μιλήσει κατὰ καιροὺς ἔγκριτοι διανοητὲς στὴ Γαλλία. Ὅπως ἔγραψε ὁ καθηγητὴς Μισὲλ Βινόκ, οἱ ἐκτιμήσεις τους διαφέρουν. Γιὰ ὁρισμένους στὸ Μάη τοῦ ᾽68 ταιριάζει ὁ σαιξπηρικὸς λόγος «πολὺς θόρυβος γιὰ τὸ τίποτε». Ἄλλοι τὸν παρομοίασαν μὲ ἕνα δεῖπνο διασκέδασης σὲ χῶρο ὅπου δέσποζαν τὰ πορτρέτα τῶν Μάρξ, Λένιν, Τρότσκι, καὶ Μάο. Κάποιοι ἀριστεροὶ στοχαστὲς τὸν ἔβαλαν στὸ ἐπίπεδο τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1789…
.           Ὁ ἴδιος ὁ Βινὸκ σημειώνει σὲ ἄρθρο του ὅτι ἡ ἐξέγερση τῶν φοιτητῶν, ποὺ γενικεύθηκε, εἶχε ἕνα χαρακτήρα ἀντιαυταρχικό, ἀντικομφορμιστικὸ καὶ ἦταν ἐναντίον ὅλων τῶν θεσμῶν τῆς κοινωνίας, ἤτοι τῆς οἰκογένειας, τῆς ἐκπαίδευσης, τῆς σεξουαλικῆς ἠθικῆς, τοῦ κράτους καὶ τῶν Κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου τοῦ ΚΚΓ. Ὁ Ζὰν Πὸλ Σάρτρ, ἄλλοτε ἐπικεφαλῆς τῶν πορειῶν τοῦ ΚΚΓ, τὸ κατηγόρησε ἀνοικτά, ὅτι «φοβᾶται τὴν ἐπανάσταση» καὶ ὅτι «ἀποφάσισε νὰ παίξει τὸ ρόλο τοῦ ἀντιπάλου τῆς κυβέρνησης σεβόμενο τοὺς κατὰ τοὺς νόμους κανόνες τοῦ παιχνιδιοῦ, ποὺ τὸ καθιστᾶ ἀντίπαλο μειωμένης ἐπικινδυνότητας»1.
.           Μεταξὺ τῶν διανοητῶν ποὺ βίωσαν τὸν Μάη τοῦ 1968 ἦσαν οἱ ζῶντες στὸ Παρίσι Ἕλληνες στοχαστὲς Κώστας Παπαϊωάννου καὶ Κορνήλιος Καστοριάδης, καθὼς καὶ ὁ Γάλλος φιλόσοφος καὶ κοινωνιολόγος Raymond Aron. Γιὰ τὸν Παπαϊωάννου ἡ Παναγιώτα Βάσση2 ἔγραψε: «Τὴν ἐποχὴ τοῦ γαλλικοῦ Μάη τοῦ 1968, ὁ Παπαϊωάννου δὲν ἀνέλαβε ἀκτιβιστικὴ δράση, ὅπως ἄλλοι Ἕλληνες στοχαστὲς τοῦ Παρισιοῦ (βλ. λ.χ. τὴν περίπτωση τοῦ Κορνήλιου Καστοριάδη). Ἀποστασιοποιήθηκε ὑποστηρίζοντας τὸν κοινοβουλευτισμό, ἀμφισβητώντας τὴ δυνατότητα τῆς ἐξέγερσης νὰ μετατραπεῖ σὲ γνήσια λαϊκὴ ἐπανάσταση – δύσπιστος γὰρ ἀπέναντι στὴν τελευταία καὶ τὶς δυνατότητες τῆς ἐποχῆς του γιὰ μὰ ἐπαναστατικὴ ἀλλαγὴ – καὶ ὑπερασπιζόμενος τήν, ἐντὸς τοῦ συστήματος, ἀμφισβήτηση καὶ τὴν πρακτικὴ τῆς μὴ βίας. Ὁ Ἀρὸν προσδιορίζει τὴν πολιτικὴ στάση τοῦ Παπαϊωάννου ὡς ἀκολούθως: “Ἀπὸ ἰδιοσυγκρασία παρέμεινε ἕνας ἄνθρωπος τῆς ἀριστερᾶς. Ναί, ἔλεγε ἀστειευόμενος, ἂν θέλετε, εἶμαι ὀπαδὸς τοῦ Ἀρόν, ἀλλὰ ὄχι δεξιός”. Ὡστόσο τὴν ἴδια ἐποχή… διαλέγεται μὲ τὴ θεωρία τοῦ ἀναρχισμοῦ, δίχως τὴν ἐγκόλπωσή του στὴν ἀναρχικὴ – περιθωριακὴ διανόηση»3.
.             Στὴν πιὸ κρίσιμη ἡμέρα τῆς ἐξέγερσης, τὴν 30ή Μαΐου 1968, καὶ ἀμέσως μετὰ τὸ ραδιοφωνικὸ διάγγελμα τοῦ Προέδρου Ντὲ Γκὸλ ἑκατοντάδες χιλιάδες Γάλλων ξεχύθηκαν στοὺς δρόμους πρὸς ὑποστήριξη τῆς Δημοκρατίας. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ Κώστας Παπαϊωάννου μὲ τὸν Ἀρόν. Γράφει ὁ δεύτερος στὰ «Ἀπομνημονεύματά» του: «Μὲ φίλους ἀκούσαμε στὸ σπίτι μου τὴν ὁμιλία τοῦ Στρατηγοῦ. Νομίζω ὅτι φώναξα: Ζήτω ὁ Ντὲ Γκόλ! Εἴχαμε ὅλοι τὸ αἴσθημα πὼς αὐτὴ τὴ φορὰ εἶδε σωστὰ τὰ γεγονότα καὶ ὅτι νίκησε. Πήγαμε ὁ Κώστας Παπαϊωάννου καὶ ἐγὼ πρὸς τὰ Ἠλύσια Πεδία, ὅπου τὸ πλῆθος εἶχε ἀρχίσει νὰ συγκεντρώνεται…»4.
.             Ὁ Ρεϊμὸν Ἀρὸν ἦταν ὁ ψύχραιμος ἀναλυτὴς καὶ ἐπικριτικὸς σχολιαστὴς τῆς ἐξέγερσης τοῦ 1968. Γράφει στὰ ἀπομνημονεύματά του: «Κοινωνιολογικὲς ἔρευνες μεταξὺ τῶν σοβαροτέρων φωτίζουν ἕνα φαινόμενο τῆς γενιᾶς αὐτῆς (τοῦ 1968): Οἱ φοιτητὲς προερχόμενοι ἀπὸ οἰκογένειες χωρὶς ἐμπειρία στὴν ἀνώτατη ἐκπαίδευση, καὶ ἀποπροσανατολισμένοι μέσα στὸ νέο τρόπο ζωῆς, μὲ ἀβεβαιότητα γιὰ τὶς ἐπιλογές τους, φοβοῦνταν μήπως καὶ δὲν βροῦν ἐργασία, ἀφοῦ πάρουν τὸ δίπλωμά τους. Ζοῦσαν μέσα στὸ ἄγχος καὶ στὴ μοναξιά, σὲ συνθῆκες ἀβεβαιότητας. Στὶς συνθῆκες αὐτὲς ἑνώθηκαν μὲ τοὺς πλουσιότερους συμφοιτητές τους, γιὰ νὰ κραυγάσουν μαζί τους: Κάτω ἡ καταναλωτικὴ κοινωνία!»5
.             Μέγας ἐχθρὸς τοῦ Ἀρὸν ὁ παλιός του φίλος καὶ συνεργάτης του Ζὰν Πὸλ Σάρτρ. Αὐτὸς ἦταν ὁ ἐκρηκτικὸς «ἐπαναστάτης», μὲ τὰ «πιασάρικα» στοὺς φοιτητές, πλὴν ὅμως ἐκτὸς πραγματικότητας συνθήματά του. Ὁ Ἀρὸν ἦταν ἡ φωνὴ τῆς λογικῆς, τῆς ἠπιότητας, τῆς μὴ βίας. Ὁ Σαρτρ καθύβριζε καὶ συκοφαντοῦσε τὸν Ἀρὸν καὶ ἐκεῖνος ἁπλά τοῦ ἐξηγοῦσε τὸ ἄδικό του. Τελικὰ ὁ Ἀρὸν ἀποδείχθηκε ὅτι εἶχε δίκιο. Ὅ,τι ἐξήγησε στὸ βιβλίο του «Ἡ ἀνύπαρκτη ἐπανάσταση – Σκέψεις ἐπὶ τῶν γεγονότων τοῦ Μαΐου» (Ἔκδ. Fayard), ἀποδείχθηκαν σωστά. Ὁ συντάκτης τῆς ἀριστερῆς γαλλικῆς ἐφημερίδας «Liberation» Φιλὶπ Ντουροῦ ἔγραψε χαρακτηριστικά: «Στὸν περασμένο αἰώνα περνοῦσες περισσότερο ἂν ἤσουν μὲ τὸ στραβὸ τοῦ Σαρτρ παρὰ μὲ τὸ σωστὸ τοῦ Ἀρόν…»6. Καὶ ὑπενθύμισε ὁ Ντουροῦ αὐτὸ ποὺ ἔγραψε τὸ 1983 ὁ τότε διευθυντὴς τῆς ἐφημερίδας, πρώην μαοϊστὴς καὶ ἐκ τῶν ἡγετικῶν μορφῶν τῆς ἐξέγερσης τοῦ Μαΐου 1968 Serge July: «Ὁ Ρεϊμὸν Ἀρὸν εἶχε δίκιο, ἀλίμονο!». Σήμερα στὴ Γαλλία καὶ στὴν Ἑλλάδα ὁ Σάρτρ εἶναι ξεπερασμένος καὶ ξεχασμένος. Ὅμως οὐδεὶς τῆς Ἀριστερᾶς ἐπιθυμεῖ νὰ μιλάει γιὰ τὸν Ἀρόν. Τοῦ εἶναι ὀδυνηρό.

Ὁ Καστοριάδης γιὰ τὸν Μάη τοῦ 1968

.         Ὁ Κορνήλιος Καστοριάδης ὑπῆρξε θιασώτης τοῦ Μάη τοῦ 1968, χωρὶς πάντως νὰ παραβλέπει τὰ πολλὰ προβλήματα, ποὺ ὑπῆρξαν κατὰ καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτόν, καθὼς καὶ γιὰ τοὺς μηδενιστὲς – ἰδεολόγους. Ἔγραψε: «Γιὰ τὶς δεκάδες ἢ ἑκατοντάδες χιλιάδες ποὺ εἶχαν δράσει τὸν Ἰούνιο – Μάϊο, ἀλλὰ δὲν πίστευαν πιὰ σ’ ἕνα πραγματικὸ κίνημα, ποὺ ἤθελαν νὰ βροῦν μία δικαιολογία ἢ μία νομιμοποίηση γιὰ τὴν ἀποτυχία τοῦ κινήματος καὶ συνάμα γιὰ τὴ δική τους ἀρχόμενη ἰδιωτικοποίηση, διατηρώντας ὅμως μία “ριζοσπαστικὴ εὐαισθησία”, ὁ μηδενισμὸς τῶν ἰδεολόγων, οἱ ὁποῖοι εἶχαν καταφέρει τὴν ἴδια περίοδο νὰ πηδήξουν στὸ τρένο μίας ἀόριστης “ἀνατροπῆς”, τοὺς πήγαινε γάντι….
.         Ἴσως κάποιοι νὰ θεωρήσουν εὐφυῶς χαριτωμένη τὴν ἄποψη ὅτι τὸ “νόημα” τοῦ Μάη τοῦ ᾽68 ἦταν σὲ τελευταία ἀνάλυση ἡ ἐξάπλωση τῶν πωλήσεων τῶν πορνοκασετῶν. Λιγότερο διασκεδαστικὸ ἴσως, ἀλλὰ πιὸ γόνιμο, εἶναι νὰ δοῦμε στὸν Μάη καὶ στὰ κινήματα τῆς δεκαετίας τοῦ ᾽60 τὶς τεράστιες ὑποσχέσεις, ποὺ περιέχει δυνητικὰ ἡ σύγχρονη ἐποχὴ καὶ τὴν τεράστια δυσκολία ποὺ συναντᾶ ἡ σύγχρονη ἀνθρωπότητα, γιὰ νὰ βγεῖ ἀπὸ τὴν ἠλίθια ἰδιωτικοποίηση, νὰ πολιτικοποιηθεῖ, ν’ ἀποφασίσει ὅτι ἡ ἐνασχόληση μὲ τὶς δικές της (συλλογικὲς) ὑποθέσεις θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἡ φυσιολογική, συνηθισμένη τῆς κατάσταση».
.         Νὰ σημειώσουμε ὅτι ἐκ τῶν πρωταγωνιστῶν τοῦ Μάη ᾽68 οἱ Κουσνέρ, Μπετίτ, Λεβί, Γκλισμὰν ἔχουν ἀλλάξει τελείως πολιτικὸ καὶ ἰδεολογικὸ προσανατολισμό…

Τὸ χρονικὸ τῆς ἐξέγερσης

.       Ὁ Ρεϊμὸν Ἀρὸν στὰ «Ἀπομνημονεύματά» του χωρίζει τὰ γεγονότα τοῦ Μάη 68 σὲ τέσσερις φάσεις. Ἡ πρώτη ἀρχίζει μὲ τὴν εἴσοδο τῆς ἀστυνομίας στὴν αὐλὴ τῆς Σορβόνης, ποὺ διαρκεῖ ἕως τὶς 13 Μαΐου, ἡμέρα τῆς γενικῆς ἀπεργίας καὶ τοῦ ἀνοίγματος τῆς Σορβόνης. Ἡ δεύτερη σφραγίζεται ἀπὸ τὴν ἐπέκταση τῶν ἀπεργιῶν, στὴν ἀρχὴ ἀπὸ ἀνεξάρτητες κομματικὰ ὁμάδες, στὴ συνέχεια μὲ τὴν κινητοποίηση ἢ τὴ συμπαράσταση τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Γαλλίας, ποὺ κατέληξαν στὶς διαπραγματεύσεις τῆς Γκρενὲλ καὶ στὴ συμφωνία μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ συνδικάτων ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς κυβέρνησης Πομπιντού.
.       Ἡ τρίτη φάση διαρκεῖ λίγες, ἀλλὰ δραματικὲς ἡμέρες. Τὰ κύρια γεγονότα τῶν ἡμερῶν αὐτῶν ἦσαν ἡ ἄρνηση τῆς συμφωνίας τῆς Γκρενὲλ ἀπὸ τοὺς ἀπεργοὺς τῆς Μπιγιανκούρ, ἡ ἀμφισβήτηση τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ἡ ἀνακοίνωση τοῦ Φρανσουὰ Μιτερὰν ὅτι θὰ εἶναι ὑποψήφιος γιὰ τὴν Προεδρία τῆς Δημοκρατίας, στὴν περίπτωση ποὺ ἀποσυρθεῖ ὁ στρατηγὸς Ντὲ Γκόλ, ἡ «ἐξαφάνιση» τοῦ στρατηγοῦ Ντὲ Γκὸλ γιὰ κάποιες ὧρες (μετέβη στὸ Μπάντεν Μπάντεν καὶ συναντήθηκε μὲ στρατιωτικούς), ἡ ἀπὸ ραδιοφώνου (Σημ. Γιὰ νὰ θυμίσει τὸ διάγγελμά του κατὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Γαλλίας ἀπὸ τοὺς Ναζὶ) ἱστορικὴ ὁμιλία του τὸ ἀπόγευμα τῆς 30ῆς Μαΐου 1968 καὶ ἡ στὴ συνέχεια ὑπέρ του καὶ ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας διαδήλωση ἑκατοντάδων χιλιάδων παρισινῶν στὰ Ἠλύσια Πεδία.
.       Ἡ τελευταία φάση διήρκεσε μερικὲς ἑβδομάδες. Κατ’ αὐτὲς ἐπανῆλθε ἡ ὁμαλότητα στὰ πανεπιστήμια καὶ στὰ ἐργοστάσια, ἐπιβλήθηκε ἡ δημόσια τάξη στὴ Γαλλία, καὶ διενεργήθηκαν βουλευτικὲς ἐκλογές, ποὺ ἔδωσαν μία μεγάλη νίκη στὸν Στρατηγὸ Ντὲ Γκόλ, μεγαλύτερη ἀπὸ αὐτὴν ποὺ διέθετε προηγουμένως τὸ Κόμμα του στὴν Ἐθνοσυνέλευση. Ἀντίθετα ἔχασαν δύναμη τὸ ΚΚΓ καὶ τὰ ἄλλα Κόμματα τῆς Ἀριστερᾶς.

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία τοῦ Ντὲ Γκόλ, τὴν 30ή Μαΐου 1968

.           «Γαλλίδες καὶ Γάλλοι,
Ὡς ἐγγυητὴς τῆς ἐθνικῆς καὶ δημοκρατικῆς νομιμότητας… πῆρα τὶς ἀποφάσεις μου. Ὑπὸ τὶς παροῦσες συνθῆκες δὲν παραιτοῦμαι… Ἡ Γαλλία πραγματικὰ ἀπειλεῖται μὲ δικτατορία. Θέλουν νὰ τὴν ὑποχρεώσουν νὰ ὑποκύψει σὲ μία ἐξουσία, ποὺ θὰ ἐπιβαλλόταν μέσα σὲ ἐθνικὴ ἀπελπισία. Μία ἐξουσία, ποὺ θὰ ἦταν τότε προφανῶς κατ’ οὐσίαν ἡ ἐξουσία τοῦ νικητῆ, δηλαδὴ τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ κομμουνισμοῦ. Φυσικά, στὴν ἀρχὴ θὰ τὴν χρωμάτιζαν μὲ ἀπατηλὴ ἐμφάνιση, χρησιμοποιώντας τὴ φιλοδοξία ἢ τὸ μίσος περιθωριακῶν πολιτικῶν… Ἔ, λοιπόν, ὄχι! Ἡ Δημοκρατία δὲν θὰ παραιτηθεῖ, ὁ λαὸς θὰ ἀνακτήσει τὸν ἔλεγχο. Ζήτω ἡ Δημοκρατία, ζήτω ἡ Γαλλία!».

Συνθήματα τοῦ Μάη τοῦ 1968

Τὰ συνθήματα, ποὺ ἔγραφαν φοιτητὲς κατὰ τὴν ἐξέγερση τοῦ Μάη ᾽68, δείχνουν ὅτι αὐτοὶ ἦσαν ἀντιεξουσιαστὲς καὶ ἀναρχικοί.
Μερικὰ ἀπὸ αὐτά:

Ἀπαγορεύεται τὸ ἀπαγορεύεται.
Νά ᾽στε ρεαλιστές, ζητᾶτε τὸ ἀδύνατο.
Ἡ φαντασία στὴν ἐξουσία.
Διαβάζετε λιγότερο, ζῆστε περισσότερο.
Δὲν θὰ ἀξιώσουμε τίποτε, δὲν θὰ ζητήσουμε τίποτε. Θὰ τὰ πάρουμε, θὰ τὰ κατάσχουμε.
Ἐργάτη, εἶσαι 25 ἐτῶν, ἀλλὰ τὸ συνδικάτο σου εἶναι τοῦ περασμένου αἰώνα.
Ἀγοράζουν τὴν εὐτυχία σου. Κλέψ᾽ την.
Τὸ οἰνόπνευμα σκοτώνει. Πάρτε L.S.D.

——————————————————–

[1] Les collections de l’ Histoire, No 27, Avril – Juin 2005, p. 83

[2] Φιλόλογος, D.E.A. Νεοελληνικῆς Φιλολογίας, Μ.Δ.Ε. Φιλοσοφίας

[3] Νέος ΕΡΜΗΣ Ο ΛΟΓΙΟΣ, τεύχ. 5ο – 6ο, Μάϊος – Δεκέμβριος 2012, σελ. 92.

[4] Raymond Aron “Memoires”, Ed. Julliard, Paris 1983, Vol. II, p. 663-664.

[5] Αὐτ. σελ. 671

[6] Liberation, 2 Juillet 2017

[7] Κορνηλίου Καστοριάδη «ἡ ἄνοδος τῆς ἀσημαντότητας», Ἐκδ. Ὕψιλον, Ἀθήνα, 1995, σελ. 44-47

,

Σχολιάστε

«ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ» (Οἰκουμεν. Πατριάρχης)

Οκουμενικς Πατριάρχης:
Τ
μέλλον νήκει στν πολιτισμ τς λληλεγγύης

«Ἡ παγκοσμιότητα δὲν σημαίνει ὁμοιομορφία»

09.05.2018

.               Τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τῆς Εὐρώπης καὶ ὁ ρόλος τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ εἰδικότερα τῆς Ὀρθοδοξίας στὴ διαμόρφωσή του, ὁ σεβασμὸς τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη, ἡ ἐμβάθυνση καὶ προώθηση τῆς ἀλληλεγγύης σὲ συνάρτηση μὲ τὴν ὑφιστάμενη προσφυγικὴ καὶ μεταναστευτικὴ κρίση ποὺ δοκιμάζει τὶς ἀξίες τῆς γηραιᾶς ἠπείρου, ἀποτέλεσαν τὰ κεντρικὰ σημεῖα τῆς ὁμιλίας ποὺ πραγματοποίησε ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, τὸ βράδυ τῆς Παρασκευῆς, 4 Μαΐου, στὴν Ἄγκυρα, κατὰ τὴ διάρκεια δείπνου, ποὺ παρέθεσε πρὸς τιμήν του ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς ἀντιπροσωπείας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης στὴν Τουρκία, πρέσβης Κριστιὰν Μπέργκερ, παρουσίᾳ τῶν πρεσβευτῶν τῶν χωρῶν τῆς Ε.Ε. στὴ χώρα.
.               Στὴν ὁμιλία του, ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν ἀγγλικὴ γλώσσα, ὁ Παναγιώτατος ἀναφέρθηκε στὶς συνεχεῖς προσπάθειες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου γιὰ τὴν προώθηση τοῦ διαλόγου, ὡς τοῦ πλέον ἀποτελεσματικοῦ μέσου γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση προβλημάτων.
.               «Ὁ διάλογος εἶναι μία χειρονομία ἀλληλεγγύης», σημείωσε ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ὁ ὁποῖος ἐπισήμανε ὅτι ἔχει ἀφιερώσει τὴν πολυετῆ πατριαρχικὴ διακονία του στὴν καλλιέργεια καὶ ἐνδυνάμωση τῆς ἑνότητας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, στὴν προώθηση τῆς εἰρηνικῆς συνύπαρξης, τοῦ διαχριστιανικοῦ, διαθρησκειακοῦ καὶ διαπολιτισμικοῦ διαλόγου, καθὼς καὶ στὴ διεξαγωγὴ διαλόγου μὲ τὸν σύγχρονο κόσμο. Ἰδιαίτερη ἀναφορὰ ἔκανε στὶς προσπάθειες καταπολέμησης τοῦ θρησκευτικοῦ φονταμενταλισμοῦ, σημειώνοντας πὼς «εἶναι ἰδιαίτερα προκλητικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πίστη στὸ Θεὸ – ἡ πρωταρχικὴ δύναμη τῆς ψυχῆς ποὺ ἀνοίγει τὶς πύλες τοῦ παραδείσου καὶ μᾶς προσανατολίζει πρὸς τὸ αἰώνιό μας πεπρωμένο – χρησιμοποιεῖται ὡς ὄχημα ἀμείλικτης καὶ τυφλῆς βίας». Ὑπενθύμισε μάλιστα, ὅτι στὴν Ἐγκύκλιο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν Κρήτη τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016, ἐπισημαίνεται ὅτι ὁ φονταμενταλισμὸς «ἀποτελεῖ ἔκφρασιν νοσηρᾶς θρησκευτικότητος». Μιλώντας μεταξὺ ἄλλων, καὶ γιὰ τοὺς ἀγῶνες καὶ τὴν ἀγωνία τοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὴν προστασία τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, τόνισε ὅτι «ἡ ἀλληλεγγύη μὲ τὴ Δημιουργία καὶ ἡ ἀλληλεγγύη πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα εἶναι ἀδιαίρετες – ἀποτελοῦν δύο ὄψεις τοῦ ἴδιου νομίσματος».
.               Ἀναπτύσσοντας τὶς σκέψεις του γιὰ τὴν Εὐρώπη, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ὑπενθύμισε καὶ τὸ φετινὸ ἑορτασμὸ τῆς 70ῆς ἐπετείου ἀπὸ τὴν Οἰκουμενικὴ Διακήρυξη τῶν Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου, καὶ σημείωσε ὅτι τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐπιτεύγματα στὸν τομέα τῆς πολιτικῆς σὲ ὁλόκληρη τὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας. «Ἀναφορὰ σήμερα στὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, σημαίνει ἀναφορὰ στὴν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια, στὴν προστασία τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς δικαιοσύνης, καθὼς καὶ τῆς ἀνοιχτῆς κοινωνίας καὶ τῆς διεθνοῦς εἰρήνης. Πράγματι, τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα εἶναι μία κεντρικὴ ἔκφραση τοῦ ἀνθρωπισμοῦ στὸν κόσμο μας, ἤ, μὲ ἄλλα λόγια, λειτουργοῦν ὡς καθολικὸ ἀνθρωπιστικὸ κριτήριο», εἶπε, καὶ ὑπογράμμισε ὅτι τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα ὡς πρότυπο τοῦ Διαφωτισμοῦ, δὲν ἦταν ἕνα ὀρθολογικὸ ἔργο, ἀλλὰ μία ἔκφραση τῆς πίστης στὴν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια καὶ τὶς ὑπέρτατες ἀξίες «τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἰσότητας καὶ τῆς ἀδελφοσύνης».
.               Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ὑπογράμμισε ὅτι τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα δὲν ἀποτελοῦν ἀπειλὴ γιὰ τὸν πλουραλισμό, ἀλλὰ ἐξασφαλίζουν τὶς ἀπαραίτητες προϋποθέσεις γιὰ τὴν ἐλεύθερη πολιτιστικὴ ἔκφραση καὶ τὸν σεβασμὸ τῆς διαφορᾶς. «Ἡ παγκοσμιότητα δὲν σημαίνει ὁμοιομορφία. Μὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια, ἡ θρησκευτικὴ ἐλευθερία, ἡ ὁποία μᾶς ἀπασχολεῖ προσωπικὰ πάντοτε, ἀνήκει στὶς βασικὲς ἀξίες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Εἶναι θεμελιῶδες ἀνθρώπινο δικαίωμα γιὰ τὴν ἐλεύθερη διαμόρφωση τῆς ἰδιαίτερης ταυτότητας κάθε ἀνθρώπου», σημείωσε καὶ στὴ συνέχεια ἀναφέρθηκε στὴ σχέση τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μὲ τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν κουλτούρα τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἀπευθυνόμενος στοὺς πρέσβεις τῶν χωρῶν καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης στὴν Τουρκία, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἔκανε ἰδιαίτερη ἀναφορὰ καὶ στὸ μεῖζον ζήτημα τῆς σημερινῆς προσφυγικῆς κρίσης.
.               Στὴ συνέχεια, ἐξέφρασε τὴν ἄποψη ὅτι οἱ προσπάθειες ἐκπροσώπων τῆς ἀκραίας ἐκκοσμίκευσης νὰ περιθωριοποιήσουν τὴ θρησκεία, δὲν προωθοῦν ἀνθρωπιστικοὺς στόχους. «Οἱ θρησκεῖες εἶναι σὲ θέση», συνέχισε, «νὰ ἀντιμετωπίσουν ἀποφασιστικὰ τὰ ζητήματα τῆς μετανάστευσης καὶ τῶν προσφύγων, ἐφαρμόζοντας καὶ καλλιεργώντας ἕνα πνεῦμα ἀλληλεγγύης καὶ ὑποστηρίζοντας σχετικὲς πρωτοβουλίες καὶ τάσεις στὸ πολιτικὸ καὶ κοινωνικὸ πεδίο, καὶ οἱ ὁποῖες ἔχουν ὡς στόχο τὴν προστασία τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας. Ἡ πίστη ἐμπνέει καὶ ἐνισχύει τὸν ἀγώνα γιὰ δικαιοσύνη καὶ ἐλευθερία καὶ ἀκόμη παρέχει καὶ ὑποστήριξη ὅταν αὐτὸς φαίνεται νὰ βρίσκεται σὲ ἀδιέξοδο. Εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ἡ μεταναστευτικὴ καὶ ἡ προσφυγικὴ κρίση ἀποτελεῖ εὐκαιρία καὶ βάση γιὰ συνεργασία καὶ ἀμοιβαῖες πρωτοβουλίες γιὰ θρησκεῖες, ἐκκλησίες, κυβερνήσεις, ἀνθρωπιστικὰ κινήματα, μὴ κυβερνητικὲς ὀργανώσεις στὴν Εὐρώπη καὶ σὲ παγκόσμια κλίμακα. Ἐξάλλου, τὸ σύγχρονο προσφυγικὸ καὶ μεταναστευτικὸ ζήτημα δὲν ἐπηρεάζει μόνο τὴν Εὐρώπη».
.               Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἐκτίμησε ὅτι σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο μποροῦμε νὰ βροῦμε μία ἀπάντηση στὴν ἐρώτηση «Quo vadis Europa?» (Ποῦ βαδίζεις Εὐρώπη;), ἀλλὰ καὶ στὴν πρόσφατη δήλωση τοῦ προέδρου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς, Ζὰν Κλὸντ Γιοῦνκερ, ὅτι «ἡ Εὐρώπη χάνει παγκοσμίως δύναμη». «Ἡ Εὐρώπη, ὡστόσο, εἶναι πολὺ μεγαλύτερη ἀπὸ ὅ,τι ἀντιπροσωπεύει οἰκονομικὰ καὶ δημογραφικὰ» τόνισε, καὶ ἐπεσήμανε ὅτι «τὸ ἐκκοσμικευμένο παρὸν τῆς Εὐρώπης δὲν μπορεῖ νὰ διαχωριστεῖ ἀπὸ τὸ παρελθόν της, τὸ ὁποῖο εἶναι ἐμπνευσμένο καὶ διαμορφωμένο ἀπὸ τὴν ἴδια τὴ χριστιανικὴ κουλτούρα. Στὴν Εὐρώπη καὶ σὲ ὅλο τὸν κόσμο, οἱ χριστιανικὲς Ἐκκλησίες θὰ παραμείνουν γιὰ πάντα ἕνας τόπος ὅπου βιώνεται καὶ μαρτυρεῖται ἡ ἀληθινὴ ἐλευθερία».
.               Τὸ πρωὶ τοῦ Σαββάτου 5 Μαΐου, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης χοροστάτησε στὴ Θεία Λειτουργία ποὺ τελέστηκε γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους της Ἀγκύρας, στοὺς ὁποίους μίλησε ἐπίκαιρα καὶ τοὺς μετέφερε τὴν εὐλογία τῆς Μητέρας τους Ἐκκλησίας.

 

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

,

Σχολιάστε

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΕΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ τραγωδία τῆς Συρίας καὶ τῶν ἐκεῖ χριστιανῶν

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἡ τραγωδία τῆς Συρίας δὲν λέει νὰ τελειώσει. Ἄρχισε τὸ 2011, μὲ τὴν «ἀραβικὴ ἄνοιξη», ποὺ γρήγορα μετατράπηκε σὲ ἐφιαλτικὴ ἐποχή, γεμάτη θάνατο καὶ δυστυχία. Ὅλο καὶ περισσότεροι ἐμπλέκονται στὸ Συριακὸ ζήτημα, γιὰ νὰ ἀποκτήσουν ὀφέλη, νὰ ἀποτρέψουν ἐπιρροές, νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰ γεωπολιτικὰ συμφέροντά τους. Ἕως τώρα ἔχουν ἐμπλακεῖ οἱ ΗΠΑ, Ἀγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ἰράν, Χεζμπολὰ τοῦ Λιβάνου, Τουρκία, Ἰσραήλ, Αἴγυπτος, Σαουδικὴ Ἀραβία, Κατάρ, Ἡνωμένα Ἀραβικὰ Ἐμιράτα, οἱ Κοῦρδοι. Ἐκεῖ εἶχαν (καὶ ἔχουν;) δράση καὶ οἱ τρομοκράτες ἰσλαμιστὲς τοῦ «Ἰσλαμικοῦ Κράτους». Ὅλοι οἱ ἐμπλεκόμενοι ἔχουν μεγαλύτερη ἢ μικρότερη εὐθύνη γιὰ τὶς δολοφονίες ἑκατοντάδων χιλιάδων ἀμάχων καὶ γιατί ἐξαναγκάζουν ἑκατομμύρια πολιτῶν τῆς Συρίας νὰ γίνουν πρόσφυγες.
.             Μεταξὺ τῶν τραγικῶν θυμάτων τοῦ διεξαγόμενου πολέμου στὴ Συρία οἱ χριστιανοί της. Ὑπερήφανοι ποὺ ὁ Χριστός, ὅπως λένε, μιλοῦσε τὴν δική τους γλώσσα, τὴν ἀραμαϊκή, καὶ ἔχοντας ἕναν πολιτισμὸ μὲ παράδοση χιλιάδων ἐτῶν, ἐξοντώθηκαν εἴτε ἀπὸ τοὺς τρομοκράτες τοῦ «Ἰσλαμικοῦ Κράτους», εἴτε ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς ἀντάρτες, ποὺ εἶναι ἐναντίον τοῦ Σύριου προέδρου Ἄσαντ καὶ ὑποστηρίζονται, μεταξὺ ἄλλων, ἀπὸ τὴν Τουρκία, τὴ Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ τὸ Κατάρ.
.             Σὲ κοινὴ δήλωσή τους οἱ χριστιανοὶ ἡγέτες τῆς Συρίας, στὶς 16 Ἀπριλίου 2018, τονίζουν ὅτι ἡ χώρα τους «βρίσκεται ὑπὸ τὴν ὀδύνη ἑνὸς βίαιου καὶ ταραχώδους ἐμφυλίου πολέμου ἀπὸ τὸ 2011, ὁ ὁποῖος ἔχει στοιχίσει περίπου μισὸ ἑκατομμύριο ἀνθρώπινες ζωὲς καὶ ἔχει ὁδηγήσει δέκα ἑκατομμύρια ἀνθρώπων νὰ ἐκτοπισθοῦν ἀπὸ τὶς πατρογονικές τους ἑστίες». Σημειώνεται ὅτι ὁ πληθυσμὸς τῆς Συρίας, πρὶν ἀπὸ τὸ 2011, ἦταν 18,4 ἑκατομμύρια καὶ ἀπὸ αὐτοὺς περίπου τὸ 10% ἦσαν Χριστιανοί.
.             Στὴ δήλωση, τὴν ὁποία ὑπογράφουν οἱ Πατριάρχες Ἀντιοχείας τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ἐκκλησίας, τῆς Συριακῆς Ὀρθόδοξης (μονοφυσίτες) καὶ τῆς Ἑλληνο – Μελκιτικῆς Καθολικῆς (οὐνίτες) σημειώνουν ὅτι ἡ πρόσφατη ἐπίθεση κατὰ τῆς Συρίας μὲ πυραύλους ἔγινε ἀπὸ χῶρες (ΗΠΑ, Ἀγγλία καὶ Γαλλία), στὶς ὁποῖες οὐδέποτε ἐπιτέθηκε ἡ Συρία καὶ ἑπομένως αὐτὴ ἡ ἐπίθεση ἀποτελεῖ «καθαρὴ παραβίαση τοῦ διεθνοῦς δικαίου καὶ τοῦ Χάρτου τοῦ ΟΗΕ, διότι ἐγένετο ἀναιτίως καὶ ἀδίκως σὲ κυρίαρχο κράτος, μέλος τοῦ ΟΗΕ». Ἐπισημαίνουν ἀκόμη ὅτι οἱ ἐπιθέσεις αὐτὲς «τὸ μόνο ποὺ προκάλεσαν εἶναι νὰ ἀποθρασύνουν τοὺς τρομοκράτες καὶ νὰ προκαλέσουν περαιτέρω καθυστέρηση στὴν εἰρηνικὴ ἐπίλυση τοῦ προβλήματος τῆς χώρας τους».
.             Σήμερα οἱ Χριστιανοὶ στὸ Χαλέπι καὶ στὴν Χὸμς τῆς Συρίας ἔχουν σχεδὸν ἐκλείψει καὶ παραμένουν πολὺ λίγοι στὴ Δαμασκό. Γιὰ λόγους ἀσφαλείας σημαντικὸ μέρος τῆς δραστηριότητας τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πατριαρχείου τῆς Ἀντιοχείας ἔχει μεταφερθεῖ ἀπὸ τὴ Δαμασκὸ στὴ Βηρυτὸ τοῦ Λιβάνου, ὅπου καὶ ἡ θεολογική του σχολή, τοῦ Μπαλαμάντ. Εἶναι ἡ δεύτερη ἐξορία τοῦ Πατριαρχείου. Ἡ πρώτη ἦταν ὅταν ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὴ φυσικὴ ἕδρα του, ποὺ περιῆλθε ὑπὸ τὴν ἐξουσία τῆς Τουρκίας, καὶ κατέφυγε στὴ Δαμασκό.
.             Στὸ δράμα τῶν κατοίκων τῆς Συρίας καὶ ἰδιαίτερα τῶν χριστιανῶν, δὲν συγκρούονται μόνον οἱ γεωπολιτικὲς τῶν ἐμπλεκομένων χωρῶν. Ἐμπλέκονται καὶ αὐτὲς τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων, τὰ ὁποία διασυνδέονται μὲ τὶς πολιτικὲς ἐξουσίες, μὲ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο. Τὸ Ἑλληνορθόδοξο Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ὑποστηρίζει τὸν πρόεδρο Ἄσαντ. Πρῶτον γιατί ἀλλιῶς κινδυνεύει μὲ πλήρη ἀφανισμὸ καὶ δεύτερον γιατί προτιμᾶ τὴν δικτατορία τοῦ ἀλαουίτη Ἄσαντ ἀπὸ τὸν ὁλοκληρωτισμὸ τῶν σουνιτῶν ἀνταρτῶν, ποὺ ὑποστηρίζονται ἀπὸ τὴ Σαουδικὴ Ἀραβία, τὴν Τουρκία καὶ τὸ Κατάρ.
.             Τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως, γιὰ λόγους εὐνοήτους, ἀκολουθεῖ ἀνοικτὰ στὰ ζητήματα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τὴν γεωπολιτική τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν. Προσφάτως ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐπισκέφθηκε στὴν Ἄγκυρα τὸν Τοῦρκο πρόεδρο. Ἀπὸ τὴ συνάντηση ἀνακοινώθηκαν μόνον τὰ τυπικά. Ἄγνωστο τὸ τί ἀκριβῶς διαμείφθηκε μεταξύ τους. Σημειώνεται ὅτι μετὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῶν Ἀρμενίων στὴν Κωνσταντινούπολη, τὸ ὁποῖο χαιρέτησε τὴν πολυαίμακτη εἰσβολὴ τῆς Τουρκίας στὴ Συρία καὶ εἰδικότερα στὴν περιοχὴ τοῦ Ἀφρὶν καὶ ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος τὴν χαιρέτησε, προκαλώντας εὔλογη πικρία στὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας καὶ ἀπορίες γιὰ τὴν ἀνάμιξη τοῦ ὑπὲρ τῆς τουρκικῆς πολιτικῆς στὴ Συρία.
.             Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ἔχει ἐναρμονίσει τὴν τάση του πρὸς ἡγεμονία ἐπὶ τῶν Ὀρθοδόξων μὲ τὴν γεωπολιτική του Κρεμλίνου. Στὸ θέμα τῆς Συρίας ὁ Πατριάρχης Μόσχας κ. Κύριλλος ἦρθε σὲ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Πάπα τῆς Ρώμης Φραγκίσκο, ὁ ὁποῖος τοῦ δήλωσε ὅτι στηρίζει τὴν ἔκκλησή του γιὰ εἰρήνη στὴ Μέση Ἀνατολή. Τὴ δήλωση – παρέμβαση τοῦ Πατριάρχου Μόσχας συνυπέγραψαν οἱ Πατριάρχες τῆς περιοχῆς, Ἀλεξανδρείας Θεόδωρος, Ἀντιοχείας Ἰωάννης καὶ Ἱεροσολύμων Θεόφιλος. Ὁ κ. Κύριλλος δὲν ἀπευθύνθηκε στὸν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ἀφοῦ, κατὰ τὴν ἄποψή του, ἡ ὑποστήριξη τοῦ κ. Βαρθολομαίου στὴν εἰσβολὴ τῆς Τουρκίας στὴ Συρία δὲν βοηθᾶ στὴν εἰρήνευση τῆς περιοχῆς.
.             Μέχρι πρόσφατα ἡ πολιτικὴ τοῦ Φαναρίου ἔναντί του Πατριαρχείου τῆς Μόσχας καὶ τῆς Ρωσίας συμβάδιζε μὲ τὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῶν ΗΠΑ καὶ τῆς Τουρκίας. Ὅμως τελευταίως ἄλλαξαν τὰ δεδομένα. Πρόσφατα οἱ σχέσεις τῆς Τουρκίας μὲ τὴν Ρωσία κατέστησαν ἀπὸ ἐχθρικὲς θερμοτατες. Ὁ πρόεδρος Πούτιν τὸν περασμένο μήνα ἐπισκέφθηκε τὴν Ἄγκυρα καὶ ὑπέγραψε συμφωνίες μὲ τὸν Πρόεδρο Ἐρντογᾶν γιὰ τὴν ἐκ μέρους τῆς Τουρκίας ἀγορὰ ρωσικῶν πυραύλων ἐδάφους – ἀέρος S400 καὶ τὴν ἐκ μέρους τῆς Ρωσίας κατασκευὴ στὸ Ἀκούγιου (Περιοχὴ Μερσίνας, νότια περιοχὴ τῆς Τουρκίας, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Κύπρο) μεγάλου πυρηνικοῦ σταθμοῦ παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Μὲ τὸ δεδομένο αὐτὸ τὸ Φανάρι φαίνεται λογικὸ νὰ μὴν προβεῖ σὲ ἐνέργεια σὲ βάρος τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, π.χ. στὸ Οὐκρανικὸ ζήτημα, διότι αὐτή, κατ’ ἐπέκταση, θὰ προκαλέσει τὴν ἀντίδραση τοῦ Προέδρου Πούτιν καὶ μπορεῖ νὰ ἔχει ἐπιπτώσεις στὶς σχέσεις του μὲ τὸν Τουρκικὸ καθεστώς.
.             Σημειώνεται ὅτι οἱ πρόεδροι τῆς Ρωσίας, τῆς Τουρκίας καὶ τοῦ Ἰρᾶν συναντήθηκαν στὴν Ἀστάνα τοῦ Καζακστᾶν καὶ συμφώνησαν, γιὰ τοὺς δικούς του λόγους ὁ καθένας, νὰ κινηθοῦν ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὶς διαπραγματεύσεις, ποὺ διεξάγονται στὴ Γενεύη, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ ΟΗΕ, πρὸς ἐπίλυση τοῦ Συριακοῦ προβλήματος. Ἡ Ρωσία καὶ τὸ Ἰράν, ὅπως σημειώθηκε προηγουμένως, ὑποστηρίζουν τὸν πρόεδρο Ἄσαντ, ἐνῶ ἡ Τουρκία τους ἐναντίον του σουνίτες ἀντάρτες. Ἐνδεικτικὸ ὅμως τῆς ἐξέλιξης στὶς σχέσεις τῶν τριῶν εἶναι πὼς Ρωσία καὶ Ἰρὰν δείχνουν ἀνοχὴ πρὸς τὴν Τουρκία, γιὰ τὴν εἰσβολὴ καὶ κατοχὴ ἐδάφους τῆς Συρίας, ὅπως ἐπίσης καὶ στὶς ἐπιθέσεις της σὲ βάρος τῶν Κούρδων τῆς Συρίας. Ἡ Τουρκία πάλι δείχνει τελευταία νὰ μειώνει τὶς ἐνισχύσεις της πρὸς τοὺς ἀντάρτες τῆς Συρίας καὶ τὶς ἐπιθέσεις τῆς ἐναντίον τοῦ προέδρου Ἄσαντ… Ὁ πόλεμος στὴ Συρία φαίνεται χωρὶς τέλος, πρὸς δυστυχία τῶν κατοίκων της καὶ ἰδιαίτερα τῶν Χριστιανῶν.-

, ,

Σχολιάστε