Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ"

ΑΝΘΡΩΠΟΣ; ΑΞΙΑ ΜΗΔΕΝ!

Ἄνθρωπος; Ἀξία μηδέν!

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.                   Τρεῖς ἀπό τὶς πολλὲς ὑποθέσεις ἐγκληματικοῦ χαρακτήρα, πού ἀπασχόλησαν γιὰ πολὺ καιρὸ τὴν κοινὴ γνώμη: Σὸκ στὴ Θεσσαλονίκη – Ὀργή στὰ Χανιὰ – Ἀποτροπιασμὸς στὴν Κυψέλη! Εἶναι ἀπό τὶς ὑποθέσεις, ποὺ δὲν ὑπάρχουν ὑποψίες, ἀλλ’ ὑπάρχουν ἀτράνταχτες ἀποδείξεις.

• Παραθέτουμε τοὺς τίτλους καὶ γιὰ τὶς τρεῖς ὑποθέσεις ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Τὰ Νέα» (14 Φεβρ. 2022): «Γηροκομεῖο -Κολαστήριο στὰ Χανιά: Στὴ φυλακὴ οἱ ἰδιοκτήτριες, ἕνας γιατρὸς καὶ ἕνας ψυχίατρος» — «Πῶς δολοφόνησαν τὸν ἑπτάχρονο: Τοῦ ἔβαλα μονωτικὴ στὸ στόμα καὶ τοῦ ἔκλεισα τὴ μύτη μὲ τὰ χέρια μου» — «Δολοφονία 19χρονου: Ταυτοποιεῖται τὸ 12ο ἄτομο. Κλειστὰ στόματα ἀπὸ τοὺς κατηγορουμένους».

•Τό καλούμενο «κολαστήριο» στὰ Χανιὰ εἶναι ἕνα Γηροκομεῖο, μὲ τὴν βαρύγδουπο ὀνομασία «Ἁγία Σκέπη». Δὲν φαίνεται ὅμως νὰ σκέπαζε τὶς ἀνάγκες τῶν γερόντων τροφίμων! Πάντως ἡ πραγματικότητα ξεσκέπασε τελικά τό πῶς λειτουργοῦσε ἡ ἐπιχείρησις. Κακοποίησις, ὑποσιτισμός, ἀνύπαρκτη ὑγιεινή, εἶναι μερικὲς ἀπὸ τὶς ἀπάνθρωπες καταστάσεις. Οἱ «φιλοξενούμενοι» στὴ «δομὴ» ἦσαν τριπλάσιοι ἀπὸ ὅσους προβλέπει ἡ ἄδεια.

• Τὸ ἑπτάχρονο παιδὶ στὴν Κυψέλη Ἀθηνῶν πέθανε ἀπὸ ἀσφυξία, πού προκάλεσε ὁ πατέρας του. Τὸ φρικιαστικὸ καὶ πρωτάκουστο εἶναι ὅτι τὸ κράτησαν ἄταφο στὸ σπίτι καὶ ἔκρυψαν τελικά τό σκελετό του σὲ μία ἐργαλειοθήκη!

• Ὁ 19χρονος Ἄλκης δολοφονήθηκε ἐν ψυχρῷ στὴ Θεσσαλονίκη ἀπὸ δωδεκαμελῆ σπεῖρα μόνο καὶ μόνο διότι ἡ ποδοσφαιρικὴ ὁμάδα πού ὑποστήριζε δὲν ἦταν ἀρεστὴ στοὺς δράστες!

• Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι ἀγρίεψαν ἡ ἐγκληματικότητα, ἡ ἐκμετάλλευσις, ἡ κλοπή, ἡ ληστεία, ἡ οἰκογενειακὴ βία. Ψυχολόγοι καὶ δημοσιογράφοι ἀποδίδουν τὴν κορύφωσι τῆς ἀγριότητας καὶ στὴν… πανδημία! Ἐπειδή, δηλαδή, τὰ ὑγειονομικὰ μέτρα… πίεσαν κατὰ κάποιο τρόπο τὴ ζωή, γι’ αὐτὸ ἔχουμε τὸ ξέσπασμα αὐτό.

• Ἄλλες ὅμως εἶναι οἱ πραγματικὲς αἰτίες: Ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τὸ Εὐαγγέλιό Του, ἡ προβολὴ άγρίων προτύπων ἀπό τά ἠλεκτρονικὰ κυρίως μέσα, ἡ σχιζοφρένεια ποὺ ὅλο καὶ αὐξάνεται καὶ ἀπό τὴν χρῆσι ναρκωτικῶν, τὸ μῖσος καὶ ἡ κακότητα, ἡ συμμοριοποίησις τῆς νεολαίας, ὁ θηριώδης τρόπος ζωῆς ποὺ ἐπικρατεῖ σὲ μία ἡμιάγρια κοινωνία.

Σχολιάστε

ΟΙ ΗΜΕΤΕΡΟΙ «ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΟΝ» ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ (Δ. Νατσιός) («Πιάνουμε τὶς μύτες μας ἀπὸ τὶς ἀναθυμιάσεις. Ἀγόρια μὲ φοῦστες, καταλήψεις, ἔλεγχος γιὰ Θεία Κοινωνία, ἐγκλήματα ἀνήκουστα, ἔποικοι τοῦ ἰσλάμ,  μὲ πρωτοφανῆ προνόμια, Τατσόπουλοι καὶ λοιποὶ “καντιποτένιοι”, σκοτάδι χειροπιαστὸ καὶ μαυροφόρα ἀπελπισιά».)

Ο μέτεροι «γραικύλοι τς σήμερον» κα ο Τορκοι

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

 «Τούτ’ ἡ χώρα ποὺ ἀνεμίζει τοὺς ἀμέτρητους γραικύλους» (Νίκος Καροῦζος)

.                      Διαβάζω καὶ παρακολουθῶ ὅσα ψελλίζει αὐτὸς ὁ ἀμετανόητα ἐκκλησιομάχος Π. Τατσόπουλος. Προσπαθεῖ μὲ ἄνοστα καρυκεύματα καὶ στρεψοδικίες, νὰ καλύψει τὴν δυσφορία του γιὰ τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν εὐλάβεια, ποὺ νιώθει ὁ λαός μας γιὰ τὸν ἅγιο Γέροντα Παΐσιο. Κλασικὴ περίπτωση «γραικύλου τῆς σήμερον», ὅπως ἀριστοτεχνικὰ ἔλεγε ὁ Παπαδιαμάντης, ὁ ὁποῖος  «θέλη νὰ κάμῃ  δημοσίᾳ τὸν ἄθεον ἢ τὸν κοσμοπολίτην», νόσημα ἀνίατο τῆς ἐγχώριας ψευτοδιανοήσεως, ἀπορρέον ἀπὸ αἴσθημα μειονεξίας ἔναντι τῆς Δύσεως, συνοδευόμενο ἀπὸ παντελῆ ἄγνοια τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἀπροκάλυπτη ἀφιλοπατρία. Ὁμοιάζει ὁ γραικύλος, κατὰ τὸν Παπαδιαμάντη, «μὲ νάνον ἀνορθούμενον ἐπ’ ἄκρων ὀνύχων καὶ τανυόμενον νὰ φθάςῃ εἰς τὸ ὕψος καὶ φανῇ καὶ αὐτὸς γίγας». («Λαμπριάτικος ψάλτης»).
.                     Κακῶς βέβαια παίρνουμε στὰ σοβαρὰ καὶ ἀσχολούμαστε μὲ τὸν Τατσόπουλο. Εἶναι φαιδρὰπερίπτωση, ποὺ ἀπολαμβάνει δημοσιότητα, γιατί ξέρουν οἱ δόλιοι τῶν καναλιῶν ὅτι θὰ προκαλέσει ἀντιπαλότητα, ἀνεβάζοντας τηλεθεάσεις. Ἄνθρωπος ποὺ δηλώνει «δημοσίᾳ» ὅτι «ἔχει πάει μὲ τὴν μισὴ Ἀθήνα», πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια, πόσο σοβαρὸς καὶ ἀξιόπιστος μπορεῖ νὰ εἶναι; «Εἶναι ΄λαφρὺς» λένε στὰ χωριά μας στὴν Πιερία καὶ τελειώνει ἡ συζήτηση. Η Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ πολεμήθηκε ἀπὸ κοσμοκράτορες, αὐτοκράτορες καὶ σουλτάνους καὶ λαμπροτέρα κατέστη. Θὰ πληγεῖ ἀπὸ ταλαίπωρες ἀνθρωποκάμπιες (Κόντογλου), τύπου Τατσόπουλου;
.               Ἡ συγκεκριμένη ἱστορικὴ σειρὰ γιὰ τὸν ἀγαπημένο μας ἅγιο – δὲν ξέρεις ἂν πρέπει νὰ κάνεις τὸν σταυρό σου ἢ νὰ χειροκροτήσεις- ἄνοιξε τὸ μυρογιάλι ἤ, καλύτερα, τὸ κελάρι τοῦ πατρογονικοῦ μας σπιτιοῦ, τὸ γεμάτο καλούδια καὶ μοσχοβολιές. Ἀντικρίζουμε, ἔστω καὶ στιγμιαία, τὴν Πονεμένη Ρωμιοσύνη, τὴν Ἑλλάδα ποὺ προσκυνοῦσε τὰ δύο εἰκονοστάσια της. Τὸ Εἰκονοστάσι τῆς Ἐκκλησίας μας, μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Θεομάνα μας καὶ τὸ Εἰκονοστάσι τοῦ Γένους, μὲ τὸν Μάρκο Μπότσαρη καὶ τὸν Παῦλο Μελά. Οἱ πραγματικοὶἝλληνες ποὺ σκύβουν τὸ κεφάλι μόνο μπροστὰ στὰ εἰκονίσματα καὶ στὴν σημαία μὲ τὸν σταυρό. Αὐτὴ ἡ Ἑλλάδα, ἡ ἀρχοντικὴ καὶ ἡλιόλουστη, ὅταν τὴν βρίσκει τὸ κακὸ καὶ ἀπειλεῖται καὶ συκοφαντεῖται ἀπὸ δύση καὶἀνατολή, ἀπὸ Ντερνύδες καὶ Μπραΐμηδες, διατρανώνει «ὅτι εἶναι ἀδύνατες οἱ θέσες κ’ ἐμεῖς, ὅμως εἶναι δυνατὸς ὁ Θεὸς ποὺ μᾶς προστατεύει». Εἶναι ἡ μαγιὰ τοῦ Μακρυγιάννη…
.               Καὶ ἂν εἴχαμε κυβέρνηση, ὑπουργεῖο ποὺ θὰ πρόβαλλε αὐτὴν τὴν Ἑλλάδα καὶ μὲς στὰ σχολεῖα, θὰ μορφώναμε μία γενιὰ μὲ ἰθαγένεια ἑλληνική, καὶ τότε κανένας Ἐρντογὰν καὶ λοιπὰ μεμέτια δὲν θὰ μᾶς φόβιζαν.
.               Ὅ,τι καὶ νὰ κάνουν ὅμως οἱ θρασύδειλοι γραικύλοι, ὅσα πρόστυχα καὶ νεοταξικὰ δηλητήρια καὶ ἂν ἐνσταλάζονται στὴν Παιδεία, θὰ ἔρθει στιγμὴ ποὺ καὶ αὐτὰ καὶ οἱ κακεργέτες ποὺ τὰ ἐφαρμόζουν, θὰ λείψουν. Τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος θὰ ζήσει, ἐπιστρέφοντας πάλι στὰ εὐλογημένα καταφύγια τῆς Πίστεως καὶ τῆς Φιλοπατρίας. 

.               Θυμήθηκα κάτι εἰς ἐπίρρωσιν τῶν προηγουμένων.
.               Τὸν Μάρτιο τοῦ 2007 εἶχε ἐπισκεφτεῖ τὸ Κιλκὶς ἡ Ἑλένη Φωκά, ἡ ἡρωίδα Κύπρια «Δασκάλα τοῦΓένους», ἡ ὁποία δίδασκε, ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τοῦ 1974 ὣς τὸ 1997, στὰ λίγα ἐγκλωβισμένα Ἑλληνόπουλα τοῦΡιζοκάρπασου. Βρῆκα τότε τὴν εὐκαιρία καὶ τῆς πῆρα μία μικρὴ συνέντευξη, ποὺ δημοσιεύτηκε σὲ τοπικὴἐφημερίδα τοῦ Κιλκίς. Ἀποσπῶ ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἐξομολόγηση τῆς Δασκάλας, λίγα «σπαράγματα». (Μιλοῦσε ἡγερόντισσα καὶ δάκρυζε μὲ σπαραγμό. Περίλυπη ἱστοροῦσε τὰ μαρτύριά της, ὅμως… περήφανη καὶἀγέρωχη, ὡραία σὰν Ἑλληνίδα τοῦ ’21, ποὺ «τῆς ἐλευθεριᾶς ὁ ἔρως/τὲς ἔμπνευσε χορό»). Ἡ Κύπρος συνιστᾶτὸ τελευταῖο ὅριο τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἀπώλεια τῆς Κύπρου, θὰ σημάνει καὶ τὸ ὁριστικὸ τέλος τῆς μείζονος παρουσίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τὸν ὁριστικὸ ἐγκλεισμό του στὸ συρρικνωμένο μνημονιοκρατίδιο.
.               Ἂς παραθέσω κάποια ἀπὸ τὰ λόγια τῆς Δασκάλας τοῦ Γένους:
-«Κάτω ἀπὸ ποιές συνθῆκες γινόταν τὸ μάθημά σας;
«Ἔκανα μάθημα σὲ συνθῆκες Κρυφοῦ Σχολειοῦ. Τοῦρκοι τσαούσηδες (=λοχίας), ἔστηναν αὐτὶ γιὰ νὰ ἀκοῦν τί λέμε. Πολλὲς φορὲς τὰ βράδια, βρόμιζαν τὸ σχολεῖο καὶ ἐμεῖς τὸ καθαρίζαμε τὸ πρωί. Ὅσο γιὰ τὰ βιβλία, αὐτὰ ἔφθαναν στὰ χέρια μας ἀπὸ τὶς ἐλεύθερες περιοχὲς τὸν Μάρτιο».
-Τί κάνατε γιὰ νὰ διατηρήσετε τὸ ἐθνικὸ φρόνημα τῶν μαθητῶν σας;
«Ἤμουν μαθήτρια τῶν μαθητῶν μου. Κάθε πρωὶ ζωγραφίζαμε στὸν πίνακα τὴν ἑλληνικὴ σημαία γιὰ νὰ μὴν ξεχνοῦν. Ζητοῦσαν πολὺ νὰ κάνουμε ἱστορία, νὰ μιλᾶμε γιὰ ἥρωες καὶ Συναξάρια ἁγίων. Δὲν ἔσκυψαν ποτὲτὸ κεφάλι οὔτε φοβήθηκαν».
-Ποιές ἦταν οἱ συνθῆκες ζωῆς τῶν ἐγκλωβισμένων;
«Ζούσαμε μία νέα Τουρκοκρατία. Τὸ μεγαλύτερο κακό μᾶς τὸ ἔκαναν οἱ ἔποικοι. Βίαζαν, δολοφονοῦσαν καὶοἱ οἰκογένειες, ποὺ εἶχαν κορίτσια, ἀναγκάστηκαν νὰ καταφύγουν στὶς ἐλεύθερες περιοχές. Οἱ ἔποικοι ἦρθαν σὲ δύο δόσεις. Οἱ πρῶτοι ἦρθαν στὶς 25 Μαρτίου καὶ οἱ δεύτεροι τὸν Δεκαπενταύγουστο, ὅταν γιορτάζει ἡ Παναγία γιὰ νὰ μᾶς ἐξευτελίσουν. Ἐπίσης, νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι ὁ πατέρας μου ὅταν χρειάστηκε ἐγχείρηση, πῆγε σὲ νοσοκομεῖο στὰ κατεχόμενα. Ἡ τομὴ ἔγινε σὲ σχῆμα μισοφέγγαρου καὶ τὸν ἕραψαν ὅπως ράβουν τσουβάλια μὲ πατάτες. Ἡ κατάστασή του ἐπιδεινώθηκε καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο πέθανε».
.               Δὲν πέρασαν πολλὰ χρόνια ἀπὸ τότε. Τρεῖς δεκαετίες. Οἱ Τοῦρκοι ἀπαράλλαχτοι. Ἔθνος αἱμοβόρο καὶ κτηνῶδες. Νυχθημερὸν ἀσυνάρτητες ἀπειλὲς καὶ εἰρωνεῖες. Ζωντόχοιροι. (Μὲ ὄμικρον γιώτα). Διηγεῖται ἡ Ἑλένη Φωκὰ πῶς ἐπιβίωναν ἐν μέσῳ τῶν βάρβαρων καὶ νομίζεις ὅτι διαβάζεις μαρτυρία ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς φρικτῆς Τουρκοκρατίας. «Δὲν ἔσκυψαν ποτὲ τὸ κεφάλι οὔτε φοβήθηκαν» οἱ μαθητές της, τὰ ἑλληνόπουλα τῆς Κύπρου, ὄχι γιατί τοὺς ἔδινε ἐπιδόματα τὸ ἐλεύθερο κράτος οὔτε κρατοῦσαν στὰ χέρια τους τὰ ἄθλια σχολικὰ βιβλία. Ὄχι. Ἡ σημαία καὶ ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ βαστοῦσαν τὴν ἑλληνοσύνη τους. Καὶ ἡ ἄγρυπνη δασκάλα τους ποὺ τοὺς δίδασκε δύο ὀνόματα: Ἑλλὰς καὶ ἐλευθερία.
.                         Ἐκεῖνα τὰ παιδιὰ ἦταν ἐλεύθερα, «ἐλεύθεροι πολιορκημένοι». Διαβάζεις καὶ ἀνασαίνεις. Τῷ καιρῶ ἐτούτῳ πιάνουμε τὶς μύτες μας ἀπὸ τὶς ἀναθυμιάσεις. Ἀγόρια μὲ φοῦστες, καταλήψεις, ἔλεγχος γιὰ Θεία Κοινωνία, ἐγκλήματα ἀνήκουστα, ἔποικοι τοῦ ἰσλάμ,  μὲ πρωτοφανῆ προνόμια, Τατσόπουλοι καὶ λοιποὶ«καντιποτένιοι», (Μακρυγιάννης), σκοτάδι χειροπιαστὸ καὶ μαυροφόρα ἀπελπισιά.
.               Μία μόνο φράση: Μὴ σκιάζεστε στὰ σκότη, γίνονται καὶ θαύματα, ἔχει μαγιὰ ἡ πατρίδα…

Δημήτρης Νατσιὸς

δάσκαλος-Κιλκὶς

 

Σχολιάστε

ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΕΙ Ο «ΑΓ. ΠΑΪΣΙΟΣ» ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΗΣ ΤΗΛΟΨΙΑΣ

Τὸν Τατσόπουλο τὸν ἐνοχλεῖ ὁ Ἅγιος Παΐσιος
καὶ ὄχι τὰ σκουπίδια τῆς τηλεόρασης

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr/Newsroom, 16.02.22

.                   Αὐτὸ ποὺ φοβᾶται εἶναι μὴν τὸν ἀποβλακώσει ἡ σειρὰ τοῦ ΜEGA «Ἅγιος Παΐσιος», ἀλλὰ δὲν ἔχει κανένα ἀπολύτως πρόβλημα μὲ τὰ ὑπόλοιπα τηλεσκουπίδια ποὺ γεμίζουν τὴν καθημερινότητά μας.
.                   Δὲν ἔκανε ποτὲ κάποια κριτικὴ γιὰ τὰ trash τηλεθεάματα μὲ τοὺς extremewannabeδες καὶ τὶς σταρλετίτσες, ποὺ τριγυρίζουν ἡμίγυμνες σὲ realityshow δίνοντας λάθος πρότυπα στὰ παιδιά μας.

.                   Δὲν τὸν ἐνοχλεῖ καθόλου ἡ ξετσιπωσιὰ καὶ ἡ κιτσαρία τῆς ἑλληνικῆς τηλεόρασης ποὺ ἀποβλακώνει μὲ σαπουνόπερες τοῦ χειρίστου εἴδους τὴ μέση ἑλληνικὴ οἰκογένεια.
.                   Ἀντίθετα ἐπιχειρεῖ μέσῳ τῆς διακωμώδησης καὶ τῆς ἀήθους φρασεολογίας νὰ μειώσει τὸθρησκευτικὸ συναίσθημα τῶν Ἑλλήνων. Ἐπὶ τῆς οὐσίας δὲν ἀσκεῖ κριτικὴ κατὰ τῆς συγκεκριμένης σειρᾶς, ἀλλὰ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.
.                   Ἔχει δικαίωμα νὰ μὴν πιστεύει; Βεβαίως. Ἔχει κάθε δικαίωμα νὰ πιστεύει ὅπου νομίζει καὶὅ,τι νομίζει. Τὴν προπαγάνδα ὅμως κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας ἂς τὴν κρατήσει γιὰ τὶς παρέες του στὸΚολωνάκι…
.                   Ὁ λαὸς δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὴν ὑποκουλτούρα τοῦ κάθε Τατσόπουλου… ποὺ νομίζει ὅτι εἶναι ὁ κριτὴς τῶν πάντων καὶ κατέχει τὴ μοναδικὴ ἀλήθεια.

Σχολιάστε

ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΑΠΕΙΛΗ

«Ἀσύμμετρη ἀπειλὴ»

Τοῦ περιοδ. «Ὁ Σωτήρ»

.                           Ἦταν Αὔγουστος τοῦ 2007, ὅταν ὁ τότε Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως κ. Βύρων Πολύδωρας, ἀναφερόμενος στὶς φονικὲς πυρκαγιὲς τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, εἶπε ὅτι ἡ χώρα δέχεται «ἀσύμμετρη ἀπειλή». Μὲ τὸν ὅρο αὐτὸ δηλώνεται ἐπίθεση ποὺ διενεργεῖται ὄχι ἀπὸ τὸν στρατὸ μιᾶς ἐχθρικῆς χώρας, ἀλλὰ ἀπὸ μυστικοὺς πράκτορες καὶ ἀπὸ ἀνταρτικές, τρομοκρατικὲς ἢ ἄλλες ὁμάδες.
.                           Ὁ ὑπουργὸς δέχθηκε τότε πλῆθος ἐπικρίσεων ἀπὸ ἀντιπολιτευόμενα κόμματα καὶ δημοσιογράφους, ὡστόσο ἔπειτα ἀπὸ χρόνια ἀποδείχθηκε ὅτι εἶχε δίκαιο. Σκοπιανοὶ πράκτορες καὶ μέλη τῶν «γκρίζων λύκων» τῆς Τουρκίας ὁμολόγησαν ὅτι ἔβαζαν συστηματικὰ φωτιὲς γιὰ νὰ ἀποσταθεροποιήσουν τὴ χώρα μας.
.                           Χρησιμοποιοῦμε στὸ παρὸν σχόλιό μας τὸν ὅρο αὐτό, διότι συμβαίνει καὶ τώρα κάτι ἀνάλογο μὲ τὸ θέμα τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Κατὰ τὴ γνώμη μας, δὲν μπορεῖ νὰ ἐξηγηθεῖ διαφορετικὰ αὐτὸ τὸ σαρωτικὸ κύμα προβολῆς τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ γενικὰ τῆς κοινότητας τῶν ΛΟΑΤΚΙ σὲ ὅλο τὸν κόσμο καὶ συγκεκριμένα στὴν Πατρίδα μας. Ἔχουμε φθάσει στὸ σημεῖο σχεδὸν σὲ κάθε τεῦχος τοῦ Περιοδικοῦ μας νὰ ἀναγκαζόμαστε μὲ πολλὴ στενοχώρια νὰ ἀναφερόμαστε σ᾿ αὐτὸ τὸ ζήτημα, ποὺ ἐνεργεῖται ὡς «ἀσύμμετρη ἀπειλὴ» καὶ τείνει νὰ ἀποκτήσει τὸν χαρακτήρα ἐπιδημίας, ἀσυγκρίτως πιὸ ἐπικίνδυνης ἀπὸ αὐτὴν τοῦ κορωνοϊοῦ.
.                           Τελευταῖα, πληθώρα τέτοιων γεγονότων, μερικὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα μάλιστα μὲ ἔντονα ἐπιθετικὸ χαρακτήρα, ἐκδηλώθηκε ἀπὸ ποικίλες κατευθύνσεις. Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε τὴν ἄθλια διαφήμιση τῆς ἑταιρείας “Pantene”, στὴν ὁποία ἐμφανίζονται ἄτομα τέτοιου εἴδους σὲ ἰδιαίτερα προκλητικὲς στάσεις. Σωστὰ ἡ ὑποψήφια Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης στὶς τελευταῖες ἐκλογὲς Ἀφροδίτη Λατινοπούλου ἀντέδρασε γενναῖα στὴ χυδαία διαφήμιση μὲ τὰ λόγια: «Σκεφθεῖτε νὰ ἦταν ἡ χώρα μας γεμάτη μὲ πολίτες ὅπως οἱ πρωταγωνιστὲς τῆς διαφήμισης τῆς “Pantene”. Ἡ Τουρκία θὰ εἶχε εἰσβάλει καὶ θὰ ἔφθανε στὸ Σύνταγμα τὴν ἴδια ὥρα ποὺ κάποιοι θὰ “ἔφτιαχναν τὴ φράντζα τους”. Εὐτυχῶς ὅμως δὲν εἴμαστε ἔτσι».
.                           Ἄλλη ἐνέργεια εἶναι ἡ ἀπίστευτη ἀπόφαση τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξαγγείλει πρόγραμμα ἐπιμορφώσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων σὲ θέματα ΛΟΑΤΚΙ. Ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ θλιβερὴ θέση τῆς Ὑφυπουργοῦ Ἐργασίας κ. Δόμνας Μιχαηλίδου, ἡ ὁποία σὲ συνέντευξή της δήλωσε ὅτι θεωρεῖ «ἀδικία νὰ μὴν μποροῦν ὁμόφυλα ζευγάρια νὰ υἱοθετήσουν ἕνα παιδί» («news247»,18-1-2022).
.                           Περιοριζόμαστε ἐνδεικτικὰ σ᾿ αὐτὰ τὰ τρία, παρόλο ποὺ μόνο σ᾿ αὐτὸ τὸ πρῶτο διάστημα τοῦ 2022 ἔχουν γίνει πολὺ περισσότερα.
.                           Τελικὰ ἔχουμε ἀντιληφθεῖ τί στὴν πρα­γματικότητα ἐπιχειρεῖται μὲ ὅλα αὐτὰ γιὰ τὴν πατρίδα μας; Ἔχουμε ξεκάθαρα δεχθεῖ «ἀσύμμετρη ἀπειλή».
.                           Θὰ γίνουμε λοιπὸν Σόδομα καὶ Γόμορρα; Δὲν ἀντιλαμβανόμαστε τὸ μέγεθος τῆς ἀναπόφευκτης καταστροφῆς;

Σχολιάστε

Η «ΕΠΙΜΟΛΥΝΣΗ» ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ καὶ Η ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Ποινικοποιεῖται καὶ ἡ Θεία Εὐχαριστία;
τοῦ Μητροπολίτου Κισάμου καὶ Σελίνου Ἀμφιλοχίου

«Μὴν φοβηθεῖς αὐτὸν ποὺ στήριξε στὴν πίστη τὴν ἐλπίδα» (Ι. Πολέμης)

ΠΗΓΗ: imks.gr

.                    Τὸ εἴδαμε καὶ αὐτό, ἐν ἔτει 2022! Διευθυντὴς Α/βάθμιας Ἐκπαίδευσης νὰ διατάσει προκαταρκτικὴ ἐξέταση, «μὲ ἀφορμὴ τὴ μετάληψη μαθητῶν Δημοτικοῦ Σχολείου σὲ Ἐκκλησία τῆς πόλης, χωρὶς τὴν ἄδεια τῶν γονιῶν τους», σύμφωνα μὲ ὅσα εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας τὶς τελευταῖες ἡμέρες. Μαθητὲς Δημοτικοῦ Σχολείου, συνοδευόμενοι ἀπὸ τὴν Διευθύντρια καὶ διδακτικὸ προσωπικό, ἐκκλησιάστηκαν κατὰ τὴν ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν καί, σύμφωνα μὲ τὰ δημοσιεύματα, κάποια ἀπὸ τὰ παιδιὰ προσῆλθαν στὴν Θεία Εὐχαριστία, δηλ. κοινώνησαν Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ· μάλιστα τὸ ἕνα ἐξ αὐτῶν δήλωσε στὴν δασκάλα του ὅτι τοῦ εἶπε ἡ μητέρα του νὰ κοινωνήσει. Κοινώνησαν καὶ κάποια ἄλλα παιδιὰ καί, ἀπὸ φωτογραφία ποὺ ἀναρτήθηκε, περιῆλθε στὴν γνώση τοῦ Διευθυντῆ τῆς Α/βάθμιας Ἐκπαίδευσης, ὁ ὁποῖος ἐκίνησε διαδικασία «προκαταρκτικῆς ἐξέτασης», μὲ ἀπολογούμενους τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς ποὺ συνόδευαν τὰ παιδιά, δηλώνοντας ὁ ἴδιος ὅτι ἡ ἐλεύθερη συμμετοχὴ τῶν παιδιῶν στὴν Θεία Κοινωνία «ἔπρεπε νὰ ἔχει ἀποφευχθεῖ, σὲ περίοδο πανδημίας», καθὼς δὲν ὑπῆρχε ἡ συγκατάθεση τῶν γονέων τῶν παιδιῶν. «Τυχὸν κυρώσεις στοὺς δασκάλους θὰ ἐξαρτηθοῦν ἀπὸ τὴ διαδικασία, τὶς ἔγγραφες ἐξηγήσεις, τὶς διαμαρτυρίες τῶν γονέων καὶ φυσικὰ ἀπὸ τυχὸν ἐπιμολύνσεις μεταξὺ τῶν μαθητῶν ἢ σχετιζόμενου μὲ αὐτοὺς πληθυσμὸ ποὺ μετεῖχαν στὸ ἐκκλησίασμα», καταλήγει τὸ δημοσίευμα!
.                    «Τυχὸν ἐπιμολύνσεις μεταξὺ τῶν μαθητῶν ποὺ μετεῖχαν στὸ ἐκκλησίασμα», θὰ ἐπιφέρουν καὶ πιθανὲς «κυρώσεις» στοὺς δασκάλους ποὺ τὰ συνόδευσαν λοιπόν! Ἀλήθεια, τί ἄλλο χρειάζεται νὰ ζήσουμε καὶ νὰ δοῦμε γιὰ νὰ καταλάβουμε ὅτι «λάθος τὸν δρόμο πήραμε», ὅπως λέει καὶ ὁ ποιητής; Ὅταν διατάσσονται προκαταρκτικὲς ἐξετάσεις, ἐγκαλοῦνται ἐκπαιδευτικοὶ καὶ ἀπειλοῦνται μὲ «κυρώσεις», ἐπειδὴ ἐπέτρεψαν σὲ Ὀρθόδοξα Ἑλληνόπουλα νὰ μεταλάβουν, τὰ ὁποῖα μὲ δική τους θέληση ζήτησαν νὰ μετέχουν στὴν Θεία Κοινωνία; Ὅταν οἱ ἐμπλεκόμενοι μιλοῦν γιά.. «τυχὸν ἐπιμολύνσεις», ἀναφερόμενοι στὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ; Συνεπῶς… «μολύνει» ὁ Χριστός, σύμφωνα μὲ τὴν ἄποψή τους! Τὸ φάρμακο τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀθανασίας, ἡ Θεία Κοινωνία, «ἑστία μόλυνσης», κατὰ τὴν λογική τους! Ὄχι μόνο ἑστία μόλυνσης, ἀλλὰ καὶ αἰτία προκαταρκτικῆς ἐξέτασης!
.                    Τί τραγωδία καὶ τί ὑποκρισία ἀλήθεια! Τραγωδία γιατί ἀδειάσαμε, ἀδειάζομε τὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν μας ἀπὸ τὸν Χριστό, τὴν πίστη, τὴν ἐλπίδα καί, ὅπως λέει ὁ Σάρτρ, μοιάζουμε σὰν «ζωντανοὶ νεκροί», καθὼς τὸ ὑπαρξιακὸ αὐτὸ κενὸ θὰ καλυφθεῖ ἀπὸ τὴν κόλαση τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἐξαρτήσεων. Τραγωδία, γιατί κάναμε κέντρο τῆς ζωῆς μας τὸν κορωνοϊὸ καὶ ὄχι τὸν Χριστό! Ὑποκρισία; Γιατί ἡ εὐαισθησία τῶν ἁρμοδίων καὶ οἱ «προκαταρκτικὲς ἐξετάσεις» ἐξαντλοῦνται στὸ ἂν κάποια παιδικὰ προσῆλθαν, ἐλεύθερα καὶ ἀβίαστα, στὴν Θεία Εὐχαριστία καὶ ὄχι στὰ ὅσα, κατὰ καιρούς, θλιβερὰ καὶ τραγικά, φαίνεται νὰ συμβαίνουν σὲ πολλὲς Σχολικὲς Μονάδες. Ποῦ ἡ εὐαισθησία γιὰ τὴν αὔξηση τῆς βίας; τὰ ναρκωτικά; τὶς καταγγελίες γιὰ χρήση καὶ διακίνησή τους, ποὺ κατὰ καιροὺς βλέπουν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας; τὶς παραβατικὲς συμπεριφορές, ὡς καὶ τόσα ἄλλα ποὺ φαίνεται νὰ συμβαίνουν σὲ σχολεῖα (προαύλιους χώρους τους καὶ στοὺς γύρω ἀπὸ αὐτούς); Γιατί, τὸ γεγονὸς ὅτι, σὲ περίοδο πανδημίας, ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν δὲν ἔχει μειωθεῖ στὰ τμήματα, ὁ συνωστισμὸς αὐτὸς δὲν προκαλεῖ διασπορὰ τοῦ ἰοῦ; Ἀρκετὰ σχολεῖα, ὅπως καὶ ἐδῶ στὴν Κίσαμο δύο πολυπληθῆ Λύκεια (Ἑνιαῖο καὶ ΕΠΑΛ), χρόνια τώρα λειτουργοῦν σὲ λυόμενα, καθὼς τὰ κτίρια κρίθηκαν ἀκατάλληλα λόγῳ σεισμῶν. Σὲ λίγα μόλις τετραγωνικὰ μίας λυόμενης αἴθουσας οἱ μαθητές, χωρὶς καμία ἀπόσταση μεταξύ τους, γιὰ νὰ χωρέσουν. Χειμώνας, πόρτες καὶ παράθυρα κλειστά. Γιατί σὲ αὐτές, ὡς καὶ σὲ τόσες ἄλλες περιπτώσεις οἱ «ἁρμόδιοι» δὲν διαμαρτύρονται; Γιατί δὲν ζητοῦν «προκαταρκτικὲς ἐξετάσεις»; γιατί δὲν «ἐγκαλοῦν» τοὺς ὑπαίτιους; Ὄχι φυσικά! Σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, ὡς καὶ σὲ τόσες ἄλλες πιθανόν, οἱ.. «ἁρμόδιοι» τὰ βρίσκουν ὅλα καλά! Ἡ μετοχὴ λίγων μαθητῶν στὴν Θεία Κοινωνία θὰ προκαλέσει «ἐπιμολύνσεις» στὴν Σχολικὴ Κοινότητα! «Κυρώσεις» στοὺς ὑπαίτιους ἐκπαιδευτικούς! Οἱ… ὑπόλοιποι; ἂς κοιμίζουμε τὴν συνείδησή μας ὅτι τὰ πράγματα στὴν Παιδεία λειτουργοῦν σωστά!
.                    Μὰ ἂν ἡ Συνθήκη τῆς Λισσαβόνας ὁρίζει ὅτι ἡ παιδεία καὶ τὸ περιεχόμενο τῆς ρυθμίζεται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴ νομοθεσία κάθε Χώρας ὡς φορέας Ἐθνικῆς ταυτότητας· ἂν τὸ ἄρθρο 16 παρ. 2 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος διακηρύσσει ὅτι: «Ἡ Παιδεία ἀποτελεῖ βασικὴ ἀποστολὴ τοῦ Κράτους καὶ ἔχει σκοπὸ τὴν ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματικὴ καὶ φυσικὴ ἀγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς συνείδησης καὶ τὴ διάπλασή τους σὲ ἐλεύθερους καὶ ὑπεύθυνους πολίτες», ἂν τέλος, τὸ ἄρθρο 13 παρ. 1, διαφυλάσσει τὴν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης, θεωρώντας την «ἀπαραβίαστη», καὶ προστατεύοντας στὴν παρ. 2 τὴν ἀνεξιθρησκία, καὶ τὴν ἐλευθερία τῆς λατρείας, καθὼς ὡς ἀναφέρει: «Κάθε γνωστὴ θρησκεία εἶναι ἐλεύθερη καὶ τὰ σχετικὰ μὲ τὴ λατρεία της τελοῦνται ἀνεμπόδιστα ὑπὸ τὴν προστασία τῶν νόμων», τότε… διερωτῶμαι: Οἱ τυχὸν «κυρώσεις», ὅπως διατείνονται οἱ ἐπαΐοντες, σὲ ποιοὺς θὰ πρέπει νὰ ἐπιβληθοῦν; Σὲ ὅσους διαφυλάσσουν τὴν ἐθνικὴ ταυτότητα τῆς παιδείας ἀναπτύσσοντας τὴν ἐθνικὴ καὶ θρησκευτικὴ συνείδηση τῶν μαθητῶν, δηλ. ἐφαρμόζουν τὸ Σύνταγμα; ἢ σὲ ὅσους θεωροῦν ὅτι ἡ Θεία Κοινωνία προκαλεῖ… «ἐπιμολύνσεις» στὴν σχολικὴ κοινότητα!
.                    Κλείνω τὸν φτωχὸ αὐτὸ συλλογισμό μου μὲ τὰ λόγια ἑνὸς μεγάλου Ἕλληνα ποιητῆ καὶ πεζογράφου, τοῦ Γ. Δροσίνη: «Δὲν ἔχεις Πίστη, ὅταν, πιστεύοντας, ρωτᾶς τὴν κρίση καὶ τὴ γνώση. Δὲν ἔχεις Πίστη, ὅταν τὴν πίστη σου στὸ λογικὸ ἔχεις θεμελιώσει! Πίστη ἔχεις, ὅταν κάθε σου ὄνειρο τὸ ἀνάφτεις στὸ βωμό της τάμα, κι ἂν κάποιο τάμα σου εἶναι ἀδύνατο, προσμένεις νὰ γενεῖ τὸ θάμα».

Μητροπολίτης
Κισάμου καὶ Σελίνου
Ἀμφιλόχιος

, , ,

Σχολιάστε

ΒΟΡΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΩΝ ΘΗΡΙΩΝ

Βορά σεξουαλικῶν θηρίων

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.                    Πολλὰ τὰ κρούσματα τόσο τῶν γυναικοκτοκτονιῶν, ὅσο καὶ τῶν σεξουαλικῶν βιασμῶν νεαρῶν γυναικῶν, ἀλλά καὶ ἀνηλίκων κοριτσιῶν. Στὰ τελευταῖα κρούσματα συγκαταλέγεται καὶ ἐκεῖνο πού συνέβη τὴ νύχτα τῆς Πρωτοχρονιᾶς στὴ Θεσσαλονίκη μὲ θύμα μία 24χρονη κοπέλλα.
.                    Θηρία, κτήνη, μαστροποί, σπεῖρες κακοποιῶν, αὐτοὶ καὶ τόσοι ἄλλοι χαρακτηρισμοὶ «στολίζουν» τοὺς δράστες «σεξουαλικῶν παρενοχλήσεων» καὶ βιασμῶν. Καὶ ὅλοι παίρνουν τὸ λίθο τοῦ ἀναθέματος νὰ τοὺς λιθοβολήσουν. Καὶ ὅλοι ζητοῦν σύντομη ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης μὲ ἐπιβολὴ αὐστηροτάτων ποινῶν.
.                    Διαφωνοῦμε; Ὄχι! Ἀλλὰ ρωτᾶμε ἁπλῶς: Ὅταν βλέπης ἕνα λυσσασμένο θηρίο, εἶναι συνετὸ νὰ πηγαίνης νὰ χορεύης μαζί του καὶ νὰ τὸ προκαλῆς νὰ σὲ κατασπάραξη; Λυσσασμένα θηρία εἶναι πολλοί σεξομανεῖς καὶ διεφθαρμένοι ἄνδρες.
.                    Γιατί, ἐσύ, κοπέλλα, ὅποια κι ἂν εἶσαι, πηγαίνεις καὶ τοὺς προκαλεῖς; Γιατί ἐκθέτεις τὸ σῶμα σου μὲ τὸ προκλητικό σου ντύσιμο (γδύσιμο!) στὰ λαίμαργα μάτια τους καὶ στὴν ὁρμητική τους μανία; Γιατί δὲν προφυλάσσεις τὴν τιμιότητά σου μὲ τὴ σεμνότητα καὶ τὴ σωστὴ ἐπιλογὴ τῆς φιλίας σου; Γιατί σπεύδεις σὲ «πάρτυς», πού σὲ μεθᾶνε γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὶς κτηνώδεις ὀρέξεις τους; Γιατί ἀκολουθεῖς τὴν αἰσχρὴ μόδα, ποὺ ὅλο καὶ περισσότερο ξεγυμνώνει τὸ γυναικεῖο σῶμα;
.                    Θλίβεται καὶ ἀγανακτεῖ ὁ τίμιος πολίτης, ὅταν ἄκουη κάθε τόσο ἀγέλη ἀγρίων θηρίων νὰ βιάζουν κορίτσια καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ τὰ θανατώνουν. Ἀλλὰ καὶ τὰ κορίτσια ἄς περιφρουροῦν τὴν τιμιότητά τους ζώντας σεμνὰ καὶ προσεκτικά.
.                    Τὸ σῶμα τους εἶναι ἱερό. Δὲν εἶναι βορὰ ἀνθρωποκτόνου κτήνους. Εἶναι προσφορὰ στὴν ὡραία ζωὴ τοῦ γάμου καὶ τῆς οἰκογένειας. Ἡ κοινωνία τὶς θέλει μητέρες. Δὲν τὶς θέλει δοῦλες στὰ ἄγρια καπρίτσια σεξουαλικῶν θηρίων.

Σχολιάστε

Η ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΕΚΤΟΣ ΟΡΙΩΝ (Ἀρχιμ. Δαν. Ἀεράκης)

Ἡ βλασφημία δέν ἔχει ὅρια

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.                      Ὅλα ἔχουν ὅρια. Φυσικὰ καὶ ἡ σάτιρα. Δὲν εἶναι ἀσύδοτος λόγος. Οὔτε εἶναι ἀπάνθρωπη προσβολή. Οὔτε εἶναι ἀεσβής βλασφημία.
.                      Ὅταν μάλιστα μία Ἀλήθεια σατιρίζεται καὶ ἐμφανίζεται ὡς… παραμύθια, τότε ὁ σατιρίζων μοιάζει μ᾽ αὐτόν, πού ἐκσφενδονίζει βοῦρκο γιὰ νὰ λερώση τὸν ἥλιο! Καὶ ὅταν μάλιστα ὁ σατιρίζων αὐτὸς δὲν εἶναι κάποιος ἐπαγγελματίας λασπολόγος, ἀλλ᾽ εἶναι ἀκαδημαϊκὸς «διδάσκαλος» (!), τότε θέτει ὑπό ἀμφισβήτησι καὶ τὰ ὅσα στὸν τομέα του διδάσκει.
.                      Ὅταν π.χ. ὑποβιβάζη καὶ τὴ δική του νοημοσύνη καὶ τὴ νοημοσύνη δισεκατομμυρίων ἀνθρώπων, τότε ἡ βλάσφημη σάτιρα του φτάνει στὴν ταύτισι αἰσχροῦ παραμυθιοῦ μὲ τὸ μυστήριο τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Τὰ περὶ «κρίνου» τῆς Παναγίας εἶναι χιλιοειπωμένο παραμύθι. Ἡ Παναγία εἶναι βεβαίως πάλλευκο κρίνο «ἀσπίλου καὶ ἄμωμου» ζωῆς. ‘Ἀλλὰ κανένας ἄγγελος δὲν τῆς ἔδωσε κρίνο καὶ κανένα κρίνο δὲν κράτησε στὰ χέρια της γιά νὰ καταστῆ Μητέρα.
.                      Τὸ πῶς «ἔτεκε Θεὸν ἐνανθρωπήσαντα», δὲν ἔχει σχέσι μὲ κανένα λουλούδι. Ἡ ἴδια εἶναι «ἄνθος τὸ ἀμάραντον». Τὸ «πῶς;» θὰ συνέβαινε κατὰ τὴ στιγμή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἡ ἄσπορος σύλληψις καὶ ἡ ἐκ Παρθένου γέννησις, ἂν ἤθελε νὰ τὸ μάθη ὁ καθηγητὴς κ. Μόσσιαλος, εἶχε τὸ δικαίωμα. Εἶχε δικαίωμα νὰ ἔκφραση τὸ «πῶς;», ἀφοῦ ἕνα τέτοιο «πῶς;» εἶχε ἐκφράσει καὶ ἡ ἴδια ἡ Παρθένος Κόρη. Καὶ θὰ ἔπαιρνε καὶ ὁ καθηγητὴς τὴν ἀπάντησι τοῦ ἀγγέλου: «Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπί σέ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι» (Λουκ. α´ 35).
.                      Ἄν, κ. Μόσσιαλε, σᾶς ἔλγ7αν ὅτι στὴν Κίνα κάποιος ὠσφάνθηκε κρίνο καὶ αὐτομάτως γεννήθηκε ὁ ἰὸς (κορωνοϊός), θὰ τὸ «καταπίνατε ἀμάσητο»; Θὰ φωνάζατε, καὶ μὲ τὸ δίκιο σας: «Παραμύθια»!!! Γιατί τώρα παρουσιάζετε τὴν Παναγία νὰ λέη στὸν Ἰωσήφ, ὅτι «κατάπιε ἀμάσητο» τό παραμύθι τοῦ κρίνου;
.                      Ὄχι, κ. καθηγητά, κανένας κρίνος δὲν προκάλεσε τὴν σάρκωσι τοῦ Θεοῦ, τὴν γέννησι τοῦ Υἱοῦ τῆς Παρθένου. Τὸ κρίμα δὲν εἶναι τόσο ἡ ἀσεβής σάτιρά σας, ὅσο ἡ γελοία ἀπάντησίς σας στὶς ποικίλες ἐπικρίσεις. Πολλὰ φληναφήματα, τίποτε ὅμως γιά τὴν… «ταμπακιέρα»!
.                      Ὅσο γιὰ τὴν σιωπὴ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, φαίνεται, ὅτι ἢ ἐνίοτε λησμονεῖ πώς εἶναι ἡγέτης λαοῦ μὲ ριζωμένη τὴν Ὀρθόδοξο πίστι, ἢ πώς τὸν ἔχουν παραπλανήσει, ὅτι ἔχει ἀνάγκη καὶ ἀπό τούς ψήφους ἀσεβῶν καὶ βλασφήμων! Ἐμεῖς πιστεύουμε, ὅτι ἕνας πρωθυπουργός, πού ἀποδεικνύει δυναμισμὸ στὴν ἀντιμετώπισι τόσων ἐκτάκτων συμφορῶν καὶ δοκιμασιῶν, εὔκολα μπορεῖ ν᾽ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ πρόσωπα, πού μᾶλλον ζημιὰ τοῦ κάνουν.

,

Σχολιάστε

ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΑΠΟΚΟΛΟΚΥΝΘΩΣΗ (Δ. Νατσιός)

Γλωσσικ ποκολοκύνθωση

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                  Στὰ πρῶτα χρόνια της Ἐπανάστασης τοῦ 1821, στὴν Ἐθνοσυνέλευση τῆς Τροιζήνας συνέβη τὸἑξῆς περιστατικό. Οἱ πληρεξούσιοι, ὅπως ἔλεγαν τότε τοὺς βουλευτὲς τοῦ νεοσύστατου ἑλληνικοῦ κράτους, συνεδρίαζαν στὰ χωράφια καὶ τὰ περιβόλια, ὅπως οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας. Ὅλοι τους κάθονταν σταυροπόδι, κάτω στὸ χῶμα, καὶ μόνον ὁ Κολοκοτρώνης ἦταν σκαρφαλωμένος στὴ διχάλα μίας λεμονιᾶς. Κάποτε, λοιπόν, ἤθελαν νὰ ψηφίσουν ἕνα νομοσχέδιο καὶ μερικοὶ πληρεξούσιοι πρότειναν νὰ κοπεῖ στὸκείμενο τοῦ νομοσχεδίου ἡ φράση «ἐν αὐτῇ». Ὁ Πρόεδρος τῆς Συνελεύσεως προσπαθοῦσε νὰ τοὺς πείσει πὼς δὲν ἦταν σωστὸ νὰ περικοποῦν οἱ δύο αὐτὲς λέξεις, ἡ φράση «ἐν αὐτῇ», γιατί θὰ ἀλλοιωνόταν ὅλο τὸνόημα τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου. Κάποια στιγμὴ δύο πληρεξούσιοι σηκώθηκαν ὀργισμένοι ἀπὸ τὶς «θέσεις» τους καὶ ἄρχισαν νὰ φωνάζουν πρὸς τὸ προεδρεῖο:
–    Νὰ κοπεῖ τὸ «ἐν αὐτῇ». Ναί, νὰ κοπεῖ.
–    Τὸ «ἐν αὐτῇ» νὰ κοπεῖ ὁπωσδήποτε, ὁ ἄλλος.
–    Ὄχι, δὲν κόβεται τὸ «ἐν αὐτῇ» καὶ ἡ συνεδρίαση ἐξελισσόταν σὲ σύρραξη.
Ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ λαγοκοιμόταν, ἀφήνοντας τοὺς λογιότατους νὰ ἐρίζουν, μὲ τὴν ἀκατανόητη, γι’ αὐτόν, στεγνὴ καὶ τυποποιημένη γλώσσα τους. Ἀκούγοντας ὅμως τὰ λόγια καὶ τὴν φασαρία, πήδηξε μ’ ἕνα σάλτο κάτω ἀπὸ τὴν λεμονιὰ καὶ πηγαίνοντας κατ’ εὐθείαν πρὸς τὸ προεδρεῖο, ἔξαλλος ἄρχισε νὰ ρωτᾶ:

– Τίνος τὸ αὐτὶ θὰ κόψετε, ὠρὲ πατριῶτες; Τόσο μεγάλο ἔγκλημα ἔκανε ὁ ἄνθρωπος. Ντροπή μας Ἕλληνες. Ἐμεῖς ἀγωνιστήκαμε τόσα χρόνια γιὰ νὰ διώξουμε τὸν τύραννο καὶ τώρα θ’ ἀρχίσουμε νὰ κόβουμε τὰ αὐτιὰτοῦ κοσμάκη;

.                  Μέσα σ’ ἕνα πανδαιμόνιο ἀπὸ γέλια, χρειάστηκε νὰ ἐπέμβει ὁ Πρόεδρος, γιὰ νὰ ἐξηγήσει στὸν Κολοκοτρώνη ὅτι παρεξήγησε τὰ πράγματα. Στὸ τέλος, βέβαια, κατάλαβε καὶ ὁ Κολοκοτρώνης τὴν γκάφα του καὶ τοὺς εἶπε χαμογελώντας:
–     Ἔ! Καλὰ δά, δὲν εἶναι καὶ τίποτα σπουδαῖο, ὠρὲ γραμματιζούμενοι. Πῶς θέλετε νὰ καταλάβω, ἐγὼ ὁ σκράπας, τὶς ἑλληνικοῦρες σας. Λέξεις κόψτε ὅσες θέλετε, αὐτιὰ μιὰ φορὰ νὰ μὴν πειράξετε, γιατί θά᾽χουμε ἄσχημα ξεμπερδέματα. Εἶπα κι ἐγώ, παλάβωσαν οἱ καλαμαράδες… Τί κόρακα μαθές.
.                     Τὸ θυμήθηκα τὸ ὡραῖο περιστατικὸ ἀπὸ τὴν ζωὴ τοῦ ἥρωα γιὰ δύο λόγους. Πρῶτον, γιατί πάντοτε μὲ συγκινεῖ ὁ λόγος τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ Εἰκοσιένα καὶ φροντίζω, τέτοια εὐθαλῆ καὶ μυρίπνοα ἄνθη τῆς ἱστορίας μας, νὰ τὰ μοιράζομαι μὲ τοὺς μαθητές μου καί, δεύτερον, γιατί καὶ σήμερα συνεχίζεται ἡ τακτικὴ τῶν τότε πληρεξούσιων ἀπὸ τοὺς τωρινούς… πληρεξουσιαστὲς (ἄν μοῦ ἐπιτρέπεται ὁ νεολογισμός). Χρησιμοποιοῦν λέξεις ἢ φράσεις καινοφανεῖς ἀντικαθιστώντας παλιὲς καὶ γνωστές, δυσάρεστες καὶἀποτρόπαιες.

.                     Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ οὐσιαστικὰ καθήκοντα τῶν ἐξουσιῶν, ἰδίως στὴν σημερινὴ συγκυρία, συνίσταται στὸ νὰ βαπτίζουν, μ λαοφιλεῖς λέξεις οδέτερες ν πινοον νέες, τ πράγματα πο ο λαοὶ πεχθάνονται μ τ παλιά τους νόματα. δύναμη τν λέξεων εναι τόσο μεγάλη, πο ρκον ροι καλὰ πιλεγμένοι, γι ν τος κάνουν ν δεχτον τ πι μισητ κα καταστροφικ πράγματα.
.                    
Παράδειγμα. Ἐφευρέθηκε παλαιότερα μία τρισάθλια λέξη, ἡ «κινητικότητα», γιὰ νὰ καλύψει καὶ νὰ καρυκεύσει τὴν ἀπεχθῆ λέξη ἀπόλυση. Σὲ τέτοιες λέξεις εἶχε διαπρέψει τὸ ΠΑΣΟΚ, ἐπὶ Ἀνδρέα κυρίως. Χρησιμοποιοῦσε, λόγῳ ἰδεοπενίας, λέξεις μὲ λαμπυρίζον περιτύλιγμα-ἀνανέωση, ἀνασυγκρότηση, ἀλλαγή, μεταρρύθμιση- στὶς ὁποῖες, ἐὰν ἔξυνες τὸ κέλυφος καὶ τὶς ξεφλούδιζες, εἰσέπνεες τὶς ἀναθυμιάσεις ποὺ ἔκρυβαν. (Ὁ γενέθλιος βέβαια χῶρος αὐτοῦ τοῦ γλωσσικοῦ πονηρεύματος, εἶναι τὸ ΚΚΕ, ποὺδιαμορφώθηκε ἀπὸ τὰ μέσα περίπου τῆς δεκαετίας τοῦ ’30. Ἡ γνωστὴ «ξύλινη γλῶσσα»).
.                    
Νὰ ἀπαριθμήσω καὶ ἄλλες τέτοιες λέξεις ἢ φράσεις-πτώματα τυμπανιαίας ἀποφορᾶς. Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν ἀντὶ γιὰ προδοσία, μνημόνια ἀντὶ γιὰ ξεπούλημα καὶ ἐκποίηση τῆς πατρίδας, διαρθρωτικὲς ἀλλαγές, εὐελιξία, ὁριζόντιες ἢ κάθετες περικοπές, τὸ τρένο τῆς ἀνάπτυξης, διεύρυνση τῆς φορολογικῆς βάσης, «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», ἐργαστήρια δεξιοτήτων, διαφορετικότητα καὶ λοιπὰ καὶ λοιπά. Καί, ὅπως προεῖπα, ἂν ἀφαιρέσεις τὸ φανταχτερὸ βερνίκι κρύβονται δράματα, ἀνθρώπινες τραγωδίες, δυστυχία, προστυχιὲς καὶ ἀγραμματοσύνη.
.                    
Στὸ σχολεῖο ἀκολουθεῖται ἄλλη τακτική, προαγωγὸς τῆς περιρρέουσας ἀγλωσσίας. Πέραν τοῦ ὅτι ἀπουσιάζουν λέξεις ἑδραῖες καὶ ὑψηλὲς -ἐλευθερία, δικαιοσύνη, ἀξιοπρέπεια, ἐντιμότητα, ἡρωισμὸς- κυριαρχεῖ περίπου αὐτὸ ποὺ ὁ Σεφέρης ἀποκαλοῦσε «ἀριστερὴ καθαρεύουσα». («Δοκιμές»). Μακροπερίοδες, δυσνόητες καὶ δυσανάπνευστες φράσεις, ἄγονοι καὶ ἐπαναληπτικοὶπλατυασμοί, στερεότυπη μεγαλορρημοσύνη, ἀσκήσεις γλωσσικές, ποὺ ὑπερβαίνουν τὸ λεξιλόγιο καὶ τὴν ἡλικία τῶν παιδιῶν, γεγονός, ποὺ αἰτιολογεῖ τὴν ὕπαρξη βοηθημάτων ἀπὸ τὴν Α´ κιόλας Δημοτικοῦ.
.                    
Παραπέμπω σὲ δύο κείμενα δυσνόητης καὶ ἀνόητης γραφῆς, τὰ ὁποῖα περιέχονται σὲ βιβλία Γλώσσας, Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου. Τὸ πρῶτο εἶναι ἀπὸ τὸ βιβλίο Γλώσσας, τετράδιο ἐργασιῶν, Β’ Δημοτικοῦ, β’ τεῦχος, σελ. 10.
.                    
«Μία φορὰ κι ἕναν καιρὸ ἤτανε ἕνας σκύλος ποὺ δὲν ἤξερε νὰ γαβγίζει. Δὲ γάβγιζε, δὲ νιαούριζε, δὲ μουγκάνιζε, δὲ χλιμίντριζε, δὲν ἤξερε νὰ κάνει καμιὰ φωνὴ ζώου. Ἤτανε ἕνα μοναδικὸ σκυλί, ποὺ ποιὸς ξέρει πῶς κατέφτασε ἀπὸ ἕναν τόπο, ὅπου δὲν ὑπήρχανε σκυλιά. Τὸ ἴδιο δὲν καταλάβαινε πὼς τοῦἔλειπε τίποτα. Οἱ ἄλλοι τοῦ ἀνοίξανε τὰ μάτια. Τοῦ λέγανε:
–Μὰ ἐσὺ δὲ γαβγίζεις;
–Δὲν ξέρω, εἶμαι ξένος.
–Ἄκου ἀπάντηση! Δὲν τὸ ξέρεις πὼς τὰ σκυλιὰ γαβγίζουν;
.                    
Ὁ σκύλος δὲν ἤξερε τί νὰ ἀπαντήσει. Δὲν ἤξερε ὅμως νὰ γαβγίζει κι οὔτε ἤξερε πῶς νὰ μάθει».(Τζιάνι Ροντάρι, «Παραμύθια γιὰ νὰ σπᾶτε κέφι», ἔκδ. Κέδρος)
.                     Τὸ δεύτερο, ἀπὸ τὰ «Κείμενο Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας», Γ’ Γυμνασίου, σελ. 71. Ἀναφέρεται στοὺς Φαναριῶτες καὶ τοὺς Ρομαντικούς.
.                    
«Οἱ ρομαντικοὶ προβάλλουν τὸ ἐγὼ ὡς ὑπέρτατο ἐκφραστὴ αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Κύριο χαρακτηριστικό τους ἡ διχασμένη τοὺς συνείδηση ἀνάμεσα στὴν ὀξεία κοινωνικὴ κριτικὴ καὶ τὴμελαγχολικὴ ἀποξένωση, ἀνάμεσα στὴ σύμπραξη μὲ τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα τῆς ἐποχῆς καὶ στὴν ἀνία, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἐξιδανίκευση τοῦ πρόωρου θανάτου.
.                     
Στοιχεῖα καὶ θέματα ἀπὸ τὸ κλίμα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ρομαντισμοῦ ἀπαντοῦν συχνὰ στὸ ἔργο τῶν ποιητῶν τῆς πρώτης ἀθηναϊκῆς (ἢ φαναριώτικης) σχολῆς, τὰ χρονικὰ ὅρια τῆς ὁποία ὁρίζονται ἀπὸ τὴν ἵδρυση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους ὡς τὰ 1880. Ὡστόσο, καὶ παρὰ τὶς σποραδικὲς ἐμφανίσεις βυρωνικῶν ἐξάρσεων, ὁ ἀθηναϊκὸς ρομαντισμὸς χαρακτηρίζεται ἐξαρχῆς ἀπὸ τὴν ἐπιδίωξη μορφικῆς ἐπιμέλειας καὶθεματικῆς εὐπρέπειας τόσο, ὥστε ἀπὸ πολλὲς ἀπόψεις νὰ μοιάζει συγγενέστερος πρὸς τὴν ποιητική του νεοκλασικισμοῦ ἤ, ὅπως ἔχει ὑποστηριχτεῖ, νὰ ἀποτελεῖ μία ἰδιάζουσα «τοπικὴ» ἐκδοχὴ ρομαντικοῦνεοκλασικισμοῦ».
.                   
Ἐρώτηση: βγαίνει νόημα ἀπὸ τὰ δύο κείμενα; Μπορεῖ ἕνα 7χρονο παιδὶ νὰ«ἀποκρυπτογραφήσει» τὸν κωφὸ καὶ ἄλαλο σκύλο (ὑπάρχουν σκυλιὰ ποὺ δὲν γαβγίζουν; ἀγνοῶ), ἢ ἕνας 15χρονος τὶς θολοκουλτουριάρικες τιποτολογίες τοῦ δεύτερου κειμένου;
.                      Ἀνακεφαλαιώνοντας: ἀπὸ τὴν μία ἀλλοίωση ἐννοιῶν, ἀσαφεῖς νεολογισμοὶ καὶ ἀπόκρυψη λέξεων, οἱ ὁποῖες εἶναι «σημαῖες» ἀγώνων τοῦ λαοῦ -ἐλευθερία, ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια καὶ ἀνεξαρτησία- καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη σύγχυση καὶ ἀσάφεια. Ποῦ καταλήγουμε; Στὴν «γλωσσικὴ ἀποκολοκύνθωση» ποὺ θὰ ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος Σ. Καργάκος.

Δημήτρης Νατσιὸς

δάσκαλος-Κιλκὶς

, ,

Σχολιάστε

«ΣΗΜΕΡΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΗΚΕ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» (Δ. Νατσιός)

«Σήμερα γκρεμίστηκε μία ἐκκλησιὰ»

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                       Στὰ χρόνια του Σταλινισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε μετατρέψει τὴν σοβιετικὴ χώρα σὲ ἀπέραντο ἐργοτάξιο κνουτοκρατούμενων μυρμηγκιῶν (κνοῦτο=μαστίγιο) ἢ σὲ στρατόπεδο ἐξοντώσεως ἀντιφρονούντων, χιλιάδες φυλακισμένοι εἶχαν ἐπισκεπτήριο μία φορὰ τὸν χρόνο, γιὰ δεκαπέντε λεπτά. Οἱ γυναῖκες τους –ὅπως μᾶς τὸ διηγεῖται ὁ Σολζενίτσιν στὸ «Ἀρχιπέλαγος Γκουλὰγκ– ποὺ συχνὰ ζοῦσαν χιλιάδες μίλια μακριά, μάζευαν καπίκι-καπίκι τὰ ναῦλα τους, ὅλο τὸ χρόνο, γιὰ νὰ ταξιδέψουν τὴν ὁρισμένη ἡμερομηνία, ποὺ μποροῦσαν νὰ ἀντικρίσουν τὸ πρόσωπο τοῦ συζύγου τους, μόλις γιὰ 15 λεπτά, καὶ μάλιστα πίσω ἀπὸ ἕνα ἀγκαθωτὸ πλέγμα.
.                       Κι ἐνῶ «ζοῦσαν» γι’ αὐτὴν τὴν στιγμὴ καὶ ἑτοίμαζαν τὰ λόγια, ποὺ θὰ τοὺς ἔλεγαν μὲς στὰ λίγα αὐτὰ λεπτά, τὶς πιὸ πολλὲς φορὲς δὲν ἄνοιγαν καθόλου τὸ στόμα, μόνο κοιτάζονταν μὲ πόνο ὅλη τὴν ὥρα, ὥσπου νὰ τὶς ἀπομακρύνουν οἱ δεσμοφύλακες. Κι αὐτὸ γινόταν γιὰ 10, 15 καὶ 25 χρόνια.
.                       Τί κρατοῦσε τόσο σφιχτὰ δεμένες τὶς καρδιὲς ἐκεῖνες; Μὰ τὸ βαθὺ καὶ δυνατὸ μυστήριο τῆς οἰκογένειας, τὸ εὐλογημένο καταφύγιο. Τὰ δεκαπέντε λεπτὰ ἀρκοῦσαν, γιὰ νὰ βιώσουν καὶ νὰ ἐπιβεβαιώσουν οἱδύστυχες ἐκεῖνες γυναῖκες, τὴν θεόζευκτο ἕνωση.
.                       Εἶναι γνωστὸ πώς, ὅσο βασίλευαν στὶς χῶρες ἐκεῖνες τὰ σκοτάδια τοῦ μαρξισμοῦ, οἱ θεσμοὶ ποὺδέχτηκαν τὰ πιὸ βαριὰ πλήγματα ἦταν ἡ οἰκογένεια καὶ ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ ὁποία περιβάλλει τὸν γάμο καὶ τὴν οἰκογένεια μὲ τὴν ὀμορφιὰ καὶ τὴν ἱερότητα τοῦ μυστηρίου.
.                       Θυμίζω ὅτι ἥρωας τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης καὶ παράδειγμα πρὸς μίμηση, εἶχε ἀναδειχθεῖ ὁ Πάβελ Μορόζιν, ὁ φανατισμένος ἔφηβος, ποὺ κατήγγειλε στὶς ἀρχὲς τοὺς γονεῖς του, ὡς κουλάκους (=εὔποροι χωρικοί), προκαλώντας τὴν δολοφονία τους καὶ τοῦ ὁποίου τὸ ἄγαλμα κατεδαφίστηκε, ὅταν σαρώθηκε ὁ «ὑπαρκτὸς» ζόφος.
.                       Ὁ Μορόζιν εἶχα ὑψωθεῖ σὲ πρότυπο ἐπαναστατικῆς ἀρετῆς καὶ κομματικῆς ἀφοσιώσεως, ὄντας στὴν πραγματικότητα ἡ πιὸ κυνικὴ ἐνσάρκωση τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ πνεύματος, αὐτοῦ ποὺ ἀπέκοβε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ κάθε κοινωνικό, πνευματικὸ καὶ προσωπικὸ δεσμό, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ἀπορροφηθεῖ ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τὸ Κόμμα, νὰμεταβληθεῖ σὲ πειθήνιο ἐνεργούμενό του.
.                       Ὅταν κατέπεσε τὸ καθεστὼς τοῦ τρόμου, ὅλα αὐτὰ σωριάστηκαν σὲ συντρίμμια. Ὅμως, ὅ,τι ἄρχισε ἐκεῖ, τελειώνει στὴν σάπια Δύση, τῆς ὁποίας καταντήσαμε σκωληκοειδὴς ἀπόφυση καὶ κακέκτυπο. Τὸ βλέπουμε ὅλοι. Βάλθηκαν ὅλα τὰ κατακάθια τῆς ψευτοπροόδου νὰ μαγαρίσουν καὶ νὰ διαλύσουν τὴν οἰκογένεια. Σύμφωνα συμβίωσης, ἀνάδειξη τῆς ἀσέλγειας σὲ ἰσόκυρο μὲ τὸν γάμο γεγονός, ποινικοποίηση οὐσιαστικὰ τῆς πολυτεκνίας, πράξεις ποὺ μαραζώνουν τὸ ὁλόδροσο δέντρο τῆς οἰκογένειας. Καὶ ὅπως ἔχω ξαναγράψει τὰ δηλητήρια ἐνσταλάζονται ἀπὸ τὸ σχολεῖο ἀκόμη.
.                       Δὲν θὰ βρεῖς στὸ Δημοτικὸ καὶ τὸ Γυμνάσιο οὔτε ἕνα κείμενο στὰ «περιοδικὰ ποικίλης ὕλης», τὰ ζοφερὰ βιβλία Γλώσσας, στὸ ὁποῖο νὰ ἐξυμνεῖται καὶ νὰ προβάλλεται ἡ ὑγιὴς οἰκογένεια. Διαζύγια, ἀπιστίες γονέων, ἐνδοοικογενειακὴ βία, σκύβαλα καὶ περιτρίμματα, ποὺ μαυρίζουν τὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν. Καὶ μετὰ ἀποροῦμε γιὰ τὸν πολλαπλασιασμὸ τῶν ἐγκλημάτων συζυγοκτονίας. (Πόσο ἐπίκαιρος εἶναι ὁ Φώτης Κόντογλου, ὅταν ἔγραφε πρὶν ἀπὸ 50 χρόνια, στὰ «Μυστικὰ Ἄνθη»: «Ἡ νεότητα μαραζώνει, γιατί δὲν ἔχει, ἡ δυστυχισμένη, μήτε σκοπὸ στὴ ζωή της, μήτε ἐνθουσιασμὸ γιὰ κάποιες ἰδέες, μήτε ὄρεξη γιὰ τίποτα. Ἄκεφη καὶ ἀνόρεχτη. Εἶναι σὰν ὑπνοβάτης. Συζητᾶ ὁλοένα γιὰ ἀσήμαντα πράγματα ποὺ τοὺς δίνει μεγάλη σημασία καὶ εἶναι νὰ κλαίγει κανεὶς ἀκούγοντας τὶς κουβέντες της, τὰ πειράγματά της, καὶ βλέποντας τὶς ἀνόητες σκηνοθεσίες, ποὺ μ’ αὐτὲς προσπαθεῖ νὰ δώσει κάποια σημασία στὴ ζωή.
.                       Οἱ ψυχὲς τῶν νέων εἶναι ρημαγμένες ἀπὸ τὰ ἄγρια ἔνστικτα, ποὺ τὰ ἀνεβάσανε στὴν ἐπιφάνεια ἀπὸ τὰ σκοτεινὰ τάρταρα τῆς ἀνθρώπινης φύσης, κάποιοι ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου, κάποιοι πνευματικοὶ ἀνθρωποφάγοι, ποὺ ἀνάμεσά τους πρωτοστατεῖ ἕνας τρελὸς λύκος λεγόμενος Νίτσε, μία μούμια σὰν παλιόγρια λεγόμενη Βολταῖρος, κάποιος ζοχαδιακὸς Φρόυντ, κι ἕνα πλῆθος ἀπὸ τέτοια ὄρνια καὶ κοράκια καὶ νυχτερίδες.
.                       Ὅσοι τοὺς θαυμάζανε, ἂς καμαρώσουνε σήμερα τὰ φαρμακερὰ μανιτάρια ποὺ φυτρώσανε μέσα στὶς καρδιὲς καὶ στὶς ψυχὲς τῆς γαγγραινιασμένης ἀνθρωπότητας»).
.                       Ἡ ἀπροκάλυπτη ὅμως πολεμικὴ κατὰ τῆς οἰκογένειας «γεννᾶ» καὶ θρέφει καὶ μία ἄλλη καταστρεπτικὴ  γιὰ τὴν ὕπαρξή μας παράμετρο.
.                       Ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογένειας, ἐκτὸς ἀπὸ προστασία καὶ θαλπωρή, ἱκανοποιεῖ καὶ τὴν ἀνάγκη ποὺ αἰσθάνεται τὸ ἄτομο νὰ εἶναι μέλος μίας κοινότητας οἰκείας, ἀμεσότερης καὶ προσωπικῆς. Λειτουργεῖ ὡς συνεκτικὸς ἱστὸς καὶ καταφύγιο. Εἶναι μικρογραφία τῆς πατρίδας. («Δὲν ζεῖ χωρὶς πατρίδα, ἡ ἀνθρώπινη ψυχή», λέει ὁ Παλαμᾶς).
.                       Τὶς τελευταῖες ὅμως δεκαετίες ἐν ὀνόματι κάποιου νεφελώδους προοδευτισμοῦ καὶ ἀβασάνιστου ἐξευρωπαϊσμοῦ, καταστρέψαμε ἀδίστακτα τὶς ἐθνικές μας ρίζες, ἐγκαταλείψαμε τὴν ἔξοχη παράδοσή μας, ποὺ δὲν ἦταν ἕνα στοιχεῖο αἰσθητικὸ καὶ διακοσμητικό, ὅπως συνήθως τὸ θεωροῦν οἱ «θολοκουλτουριάρηδες», ἀλλὰ τὸ ὑπαρξιακὸ ὑφάδι ζωῆς τοῦ λαοῦ μας, ἀποδυναμώσαμε καὶ διαλύουμε πιὰ τὴν οἰκογένεια καὶ ἰδοὺ τὰ ἐπιχείρα τῆς ἀφροσύνης. Διάλυση τῆς οἰκογένειας σημαίνει διάλυση καὶ τῆς πατρίδας.
.                       Διαβάζουμε τοῦτες τὶς πονηρὲς ἡμέρες ὅτι ἀκόμη καὶ σὲ διαζύγια φτάνουν οἰκογένειες λόγῳ τοῦ «ἰοῦ τῆς διχόνοιας». Αἰτία τὸ ἐμβόλιο. Ἡ παραφροσύνη δὲν περιγράφεται. Στὰ χωριά μας στὴν Πιερία ἔλεγαν οἱ παπποῦδες μας, ὅταν ἄκουγαν γιὰ διαζύγια καὶ διάλυση οἰκογένειας, ὅτι «σήμερα γκρεμίστηκε μία ἐκκλησιά». Μεγάλη κουβέντα. Καταδεικνύει τὴν σπουδαιότητα τοῦ γάμου, τῆς συζυγίας. «Μόνο τὸ φτυάρι τοῦ νεκροθάφτη χώριζε τὰ ἀντρόγυνα», ὅπως ἔλεγε ὁ μακαριστὸς μητροπολίτης Φλωρίνης, Αὐγουστίνος Καντιώτης. Ὁ λαός μας θεωροῦσε τὸ γλέντι τοῦ γάμου τὴν μεγαλύτερη χαρὰ στὴν ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Γι’ αὐτὸ καὶ εὐχόταν «καὶ στὶς χαρές σου» στοὺς ἐλεύθερους. Στὰ δημοτικά του τραγούδια βάζει τὴν φύση νὰ συμμετέχει, νὰ συστενάζει καὶ νὰ συνωδίνει, ὅταν χωρίζονται ἀνδρόγυνα.
«Ποτάμι ἐπλημμύρισε κι εἰς περιβόλι ἐμβαίνει
Ποτίζει δέντρα καὶ μηλιές, μηλιὲς καὶ κυδωνίτσες.
Καὶ μία μηλιὰ γλυκομηλιὰ δὲν σώνει νὰ ποτίσει.
Ἄλλη μηλιὰ τὴν ἐρωτᾶ κι ἄλλη μηλιὰ τῆς λέγει:
Μηλιὰ τὰ μῆλα σὲ βαροῦν ἢ ὁ καρπὸς σὲ βλάπτει,
ἢ ὁ περιβολάρης σου νερὸ δὲν σὲ ποτίζει;
-Μηδὲ τὰ μῆλα μὲ βαροῦν, μηδ’ ὁ καρπὸς μὲ βλάπτει,
μηδ’ ὁ περιβολάρης μου νερὸ δὲν μὲ ποτίζει,
μονάχα στὴ ριζούλα μου ἀνδρόγυνο εὐλογήθη
κι ὅρκο ἔκαμε στοὺς κλώνους μου νὰ μὴν ἀποχωρίσει,
τώρα θωρῶ χωρίζονται καὶ κιτρινοφυλλιάζω».

Νατσιὸς Δημήτρης

δάσκαλος-Κιλκὶς

,

Σχολιάστε

Η ΑΙΔΩΣ, Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ αἰδώς, ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ κοινωνία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Κατὰ τὸν ἀρχαιοελληνικὸ μύθο, ὅταν κινδύνευε ἡ ὕπαρξη τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ὁ Δίας ἔδωσε ἐντολὴ στὸν Ἑρμῆ νὰ τοῦ μεταφέρει τὶς δύο ἀρετὲς ποὺ θὰ τὸ σώσουν, τὴν ΑΙΔΩ καὶτὴ ΔΙΚΗ. Μὲ αὐτὲς «θὰ μπορέσει νὰ ἀναπτυχθεῖ ἡ πολιτικὴ τάξη καὶ θὰ δημιουργηθοῦν δεσμοὶΦΙΛΙΑΣ καὶ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ, ἀπαραίτητοι γιὰ τὴν ὕπαρξή του». Αὐτὰ γράφει ὁ Πρωταγόρας καὶ ὁ Guthrie στὸ βιβλίο του «Οἱ σοφιστὲς» (Ἔκδοση ΜΙΕΤ) ἐξηγεῖ ὅτι γιὰ τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες ΔΙΚΗ σήμαινε τὴν αἴσθηση τοῦ σωστοῦ καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ ἡ ΑΙΔΩΣ συνδύαζε τὰ αἰσθήματα τῆς ντροπῆς, τῆς σεμνότητας, τοῦ αὐτοσεβασμοῦ καὶ τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τοὺς ἄλλους.
.                Ἡ καλλιέργεια τῆς αἰδοῦς στοὺς πολίτες ἦταν βασικὸ στοιχεῖο τῆς Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας, κάτι ποὺ τόνισαν οἱ Περικλῆς, Πλάτων καὶ Ἀριστοτέλης. Καὶ ὁ Εὐριπίδης στοὺς «Ἡρακλεῖδες» συνιστᾶ ὁ σώφρων ἄνθρωπος νὰ ἔρχεται σὲ διάλογο μόνο μὲ συνάνθρωπο σοφὸ καὶ ἐνάρετο, γιατί αὐτὸς ἔχει αἰδὼ καὶ συνείδηση σεβασμοῦ πρὸς τὶς ἰδέες τοῦ ἄλλου.
.               Τὰ περὶ αὐτοσεβασμοῦ καὶ σεβασμοῦ πρὸς τὶς πεποιθήσεις τοῦ ἄλλου, ὡς βάσεων συνοχῆς τῆς κάθε κοινωνίας, τὰ σκέφθηκα μετὰ τὴν προκλητική, προσβλητικὴ καὶ δηκτικὴδημοσίευση τοῦ κ. Μόσιαλου πρὸς τὴν Πίστη τῶν Ἑλλήνων. Σημειώνεται ὅτι σχεδὸν ὅλοι οἱγράφοντες στὰ ΜΜΕ ὑποστήριξαν τὸ προφανὲς ἀτόπημα τοῦ κ. καθηγητοῦ, δικαιολογώντας το… Οἱ περισσότεροι ἔγραψαν ὅτι ἦταν «σάτιρα», «πλάκα», «χιοῦμορ», «ἀστειάκι»… Ἄλλοι «θεολόγησαν» ἐπὶ τῆς «σάτιρας» τοῦ κ. Μόσιαλου, γράφοντας ὀρθῶς μὲν ὅτι ἡ τῶν Εὐαγγελιστῶν διήγηση οὐδὲν ἀναφέρει περὶ «κρίνου» στὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου καὶ ἑπομένωςἀπαλλάσσεται ὁ κ. Μόσιαλος λόγω τοῦ ἄτοπού του «χιοῦμορ» (…), ἀλλὰ ἀποσιωποῦν τὸ μεῖζον γεγονὸς ὅτι ὁ κ. καθηγητὴς μὲ τὴ «σάτιρά» του ἀρνεῖται τὸ μυστήριο τῆς Γέννησης τοῦΘεανθρώπου. Ἄλλοι «ἐκκλησιολόγησαν», δείχνοντας ὅτι οὐδὲν γνωρίζουν γιὰ τὸ τί σημαίνει Ἐκκλησία…
.               Ἦσαν καὶ οἱ ἀκραῖοι ὑποστηρικτὲς τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως σὲ διεθνεῖς ὀργανισμοὺς ὑγείας, ποὺ ἀντέστρεψαν τὴν ἀλήθεια, χαρακτηρίζοντας «ὀπισθοδρομικοὺς» τοὺς συμπολίτες τους, ποὺ διαμαρτυρήθηκαν γιὰ τὴν ὕβρη πρὸς τὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ καὶ «προοδευτικοὺς» αὐτούς, ποὺ προσέβαλαν τὴν Πίστη τους… Γιατί τὰ δημοσιευθέντα ἀπὸ τὸν κ. Μόσιαλο δὲν ἦταν «πλάκα», «σάτιρα» καὶ «καλαμπούρι», στὴν οὐσία ἦσαν μπούλινγκ ἰδεολογικὸ κατὰ τῆς βάσης τῆς Πίστης τῶν Χριστιανῶν. Καὶ μὲ αὐτή του τὴνἐνέργεια ὁ κ. Μόσιαλος οὔτε ἔπεισε κανένα νὰ φορᾶ μάσκα καὶ νὰ ἐμβολιάζεται, οὔτε βοήθησε στὴσυνοχὴ τῆς κοινωνίας…
.               Ἡ Πηνελόπη Δέλτα μπορεῖ νὰ μὴν κατανόησε πλήρως τὸ μυστηριακὸ σῶμα τῆςἘκκλησίας, ἀλλὰ στὴ «Ζωὴ τοῦ Χριστοῦ», ποὺ ἔγραψε, σημειώνει πὼς «ποτέ του ὁ Ἰησοῦς δὲνἀδίκησε κανένα, μόνο ἀγάπη σκορποῦσε γύρω του, ἦταν ἀναμάρτητος, ἀλλὰ σπλαχνιζόταν τὶς ἁμαρτίες τῶν ἄλλων καὶ τοὺς συγχωροῦσε». Αὐτὸν ὁ κ. Μόσιαλος προσέβαλε τὴν ἡμέρα τῶν γενεθλίων Του….
.               Ὁ Χρ. Μαλεβίτσης ἔγραψε τὴ διαπίστωση, ὅτι ὁ ἄνθρωπος, ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ νὰ σκοτώσει τὸν Θεό, τὸν λησμονεῖ καὶ καθίσταται «να ληθαο ν σ να λίθεο κόσμο» (ἕναἀγνῶμον ξεχασιάρικο ὂν σὲ ἕνα πέτρινο κόσμο). Καὶ αὐτὰ συμβαίνουν στὴν Ἑλλάδα… 200 χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ οἱ πρόγονοί μας ἀγωνίστηκαν ὑπὲρ «Πίστεως καὶ Πατρίδος» καὶ μᾶς ἔδωσαν τὴνἐλευθερία, σήμερα κάποιοι ἀρνοῦνται τὴν κληρονομιά τους, ἀπαρνοῦνται τὴν ταυτότητά τους.-      

, ,

Σχολιάστε