Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ"

«TΟ ΠΑΣΧΑ ΕΓΓΥΣ» καὶ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ, «ποὺ μόνο αὐτοὶ ποὺ ἔχουν ὑπεύθυνες θέσεις πολὺ ψηλὰ μποροῦν νὰ καταλάβουν» (Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμος)

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

.                    Στὸ σημαντικὸ ἔργο ποὺ ἐπιτελοῦσε παρὰ τὶς σοβαρὲς δυσκολίες καὶ ἀπειλὲς ποὺἀντιμετώπιζε ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος ὁ 5ος ἀναφέρθηκε στὸ κήρυγμά του ἀπὸ τὸν μητροπολιτικὸναὸ Ἀθηνῶν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος.
.              Τὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας τέλεσε ὁ Ἀρχιγραμματέας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἐπίσκοπος Ὠρεῶν κ. Φιλόθεος, ἐνῶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μιλώντας μπροστὰ ἀπὸ τὸ ἱερὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου χαρακτήρισε σημαντικὴ τὴν σημερινὴ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποία ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴ μνήμη τοῦ μεγάλου ἱερομάρτυρος Γρηγορίου τοῦ Ε´, τονίζοντας πὼς ἔχουμε τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία νὰ προσκυνοῦμε τὸ ἱερὸ λείψανό του.
.              Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀναφέρθηκε στὴν στενὴ σχέση, ποὺ εἶχε ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος, μὲ τὸν Ἐπίσκοπο Σαλώνων Ἠσαΐα σημειώνοντας ὅτι ἔχει σωθεῖ ἕνα γράμμα ἀπὸ τὴν ἀλληλογραφία μεταξύ τους, τὸ ὁποῖο παρουσιάζει ποιὲς ἦταν οἱ θέσεις τοῦ Πατριάρχη καὶ πῶς ἐνεργοῦσε.
.              Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀνέγνωσε τὸ γράμμα ποὺ ἀπέστειλε στὶς 20 Δεκεμβρίου τοῦ 1820 ὁ Πατριάρχης στὸν Ἐπίσκοπο Σαλώνων, στὸ ὁποῖο μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρονταν: «Ἐχεμυθείας, ἀδελφέ, μεγίστη χρεία καὶ προφύλαξις περὶπᾶν διάβημα, οἱ γὰρ χρόνοι πονηροί εἰσι καὶ ἐν τοῖς φιλοπατριώταις ἐστι καὶ μοχθηρῶν ζύμη, ἀφ’ ἧς ὡς ἀπὸ ψωραλέου προβάτου φυλάττεσθε. Κακὸν γὰρ πολλοὶ μηχανῶνται διὰ τὸ τῆς φιλοπλουτίας ἔγκλημα. Διὸ τὴν ἀγαθὴν ἐξελεξω μερίδα κοινολογῶν μοι ἐμπιστευομένοις πατριώταις, τὰ ἐχεμυθείας δεόμενα». Σημείωσε, ἐπίσης, ὅτι «ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ἔχει ἕναν διπλὸ ρόλο ἐσωτερικά. Ἔχει δεχτεῖ ὅτι εἶναι ὁ ἐκπρόσωπος ὅλων τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ὄχι μόνο τῶν Ρωμηῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἐθνικοτήτων, ἀλλὰ ἔχει δεχθεῖ, ἀκόμη, ὅτι ὁποιαδήποτε ἀντιπαράθεση γίνει μὲ τὸ καθεστὼς τοῦ Σουλτάνου θὰ πληρωθεῖ μὲ τὴν κεφαλὴ τοῦ ἴδιου του, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν σφαγιασμὸ χιλιάδων ὀρθοδόξων χριστιανῶν. Εἶναι ἀπὸ αὐτὰ τ μυστικὰ τς διοικήσεως δι μέσου τν αώνων, πο μόνο ατο πο χουν πεύθυνες θέσεις πολ ψηλ μπορον ν καταλάβουν. Ὁ Πατριάρχης συνεργαζόμενος μὲ τὸν Ἠσαΐα Σαλώνων τοῦ ἔχει ἀναθέσει τὴν κατήχηση, τὸν ἀγώνα τῆς ἐπαναστάσεως καὶ τὴν διοργάνωση στὶς ἐπαρχίες Βοιωτίας, Φωκίδος καὶ Λοκρίδος. Ἔτσι λοιπόν, τοῦ στέλνει τὸ γράμμα αὐτὸ καὶ τοῦ λέει ὅτι τὰ δύο γράμματα, πού μοῦ ἔστειλες, τὰ ἔλαβα ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ ἐκλεκτοῦ Γαλαξιδιώτη Καπετάνιου Φούντα καὶ ἔμαθα πληροφορίες, ὅμως ἀδελφὲ πρόσεχε. Οἱ μέρες εἶναι πονηρὲς καὶ χρειάζεται πολλὴ προσοχή. Γύρω σου ὑπάρχουν πολλοὶ φιλοπατριῶτες καὶ πατριῶτες. Πρόσεχε πῶς μιλᾶς στοὺς μὲν καὶ πῶς στοὺς δέ. Διότι οἱ φιλοπατριῶτες, αὐτοὶποὺ λένε ὅτι ἀγωνίζονται, ἀγωνίζονται μόνο γιὰ τὸν πλοῦτο καὶ τὰ χρήματα. Ὑπάρχει πολὺ μοχθηρία καὶ ἀντιζηλία καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προσοχή μας τὸ πῶς θὰ πάει ὁ ἀγώνας».
.                     Παράλληλα, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀναφέρεται καὶ στὸ σημεῖο, ὅπου ὁ Πατριάρχης μνημονεύει στὸν Σαλώνων τὴν κίνηση τοῦ Παπανδρέα ὑπογραμμίζοντας ὅτι «καλὴ ἦταν ἡ πράξη, ὅμως, πρόσεχε νὰ τὸν στηρίζεις κρυφὰ καὶ νὰ τὸν ἐπικρίνεις φανερά. Καὶ νὰ θυμᾶσαι ὅτι τὸ Πάσχα εἶναι ἐγγύς, ἐννοώντας ὄχι τὴν πασχαλινὴ ἑορτή, ἀλλὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, τὴν ἀρχὴ τῆς ἐπαναστάσεως».
.              Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τόνισε, ἐξ ἄλλου, ὅτι «ἕνα ἁπλὸ γράμμα σὲ ἕνα χαρτὶ μαρτυρεῖ πῶς ἦταν ὁ Πατριάρχης, πῶς σκεφτόταν καὶ πῶς μαρτύρησε. Λένε γιὰ παράδειγμα ὅτι ὁ Πατριάρχης δὲν ἤθελε τὴν ἐπανάσταση, ἴσως νὰ ἔχουν κάποια δικαιολογημένα στοιχεῖα, ἀλλὰ δὲν ξέρουν τὸ βάθος, πῶς σκέφτονται καὶ πῶς ἐνεργοῦσε. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται μὲ τὸν μαρτυρικό του θάνατο».
.              Ἐπεσήμανε, ἀκόμη, πὼς εἶναι ἰδιαίτερη εὐλογία ὅτι τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Ε´ εἶναι σὲ αὐτὸν τὸν καθεδρικὸ ναὸ καὶ συμπλήρωσε ὅτι «ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ ἀναβαπτιστοῦν, κάθε φορὰ ποὺ ἔχουμε προβλήματα καὶδυσκολίες, ἰδιαίτερα τῆς πατρίδας μας, νὰ προσεγγίζουμε αὐτὴν τὴν λάρνακα, νὰ τὴν ἀσπαζόμαστε καὶ νὰἀναλογιζόμαστε αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίστηκαν μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο καὶ προσέφεραν τόσα σὲ αὐτὸν τὸν τόπο καὶ νὰμὴν τοὺς περιφρονοῦμε ἢ νὰ τοὺς κακολογοῦμε, ἀλλὰ νὰ προσπαθοῦμε νὰ μποῦμε στὸν ἐσωτερικό τους κόσμο». Ὁλοκληρώνοντας τὸν λόγο του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος προσέθεσε ὅτι «σήμερα ἡ Ἱερὰ Σύνοδος εἶχε προγραμματίσει νὰτελεσθεῖ σὲ αὐτὸν τὸν χῶρο μία μεγάλη Θεία Λειτουργία μὲ ὅλα τὰ μέλη τῆς Συνόδου καὶ πολὺ κόσμο, γιὰ νὰἀναδείξουμε τὸ γεγονός, ἀλλὰ καὶ τὴν χρησιμότητα αὐτῶν τῶν γεγονότων, ποὺ πρέπει νὰ ἐπαναφέρουμε κάθε φορὰστὴν μνήμη μας. Δυστυχῶς ἡ πανδημία τὸ ἐμπόδισε. Ὅμως, τὰ ἐμπόδια δὲ μποροῦν νὰ εἶναι κώλυμα, διότι κάθε φορά, ὅταν σκεφτόμαστε καὶ ἀγωνιζόμαστε μὲ τὸν τρόπο ποὺ μᾶς ἔμαθε ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ε´ σκεφτόμαστε ὅτι κι αὐτὸ θὰ περάσει καὶ τὸ Πάσχα εἶναι ἐγγύς. Τὸ κάθε Πάσχα γίνεται δική μας μέρα γιορτῆς».

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ»: Ἕνα κήρυγμα μὲ πολὺ νόημα. Εἶναι εὐδιάκριτος ὁ παραλληλισμὸς ἀνάμεσα στοὺς κατηγόρους τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου Ε´ καὶ σὲ τρέχουσες καταστάσεις…! «Τ μυστικὰ τς διοικήσεως δι μέσου τν αώνων μόνο ατο πο χουν πεύθυνες θέσεις πολ ψηλ μπορον ν τὰ καταλάβουν» καὶ ὄχι ὅσοι εὔκολα λοιδωροῦν, κραυγάζουν καὶ κατηγοροῦν ἀνεύθυνα.

, ,

Σχολιάστε

ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΠΑΧΙΑ ΛΟΓΙΑ (Δ. Νατσιός)

Διδάσκει τὸ παράδειγμα καὶ ὄχι τὰ παχιά λόγια

 Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς 

.                            «Νὰ πάρουμε πίσω τὶς ζωές μας». Μάλιστα. Εἶναι ἡ μόνιμη ἐπωδὸς τῶν ἀνυστάκτων φρουρῶν τῆς ὑγείας μας. Τὸ ποικιλώνυμο πολιτικὸ κυβερνολόι, τί ἔχασε, ἐν μέσῳ πανδημίας καὶχρησιμοποιεῖ πρῶτο πληθυντικὸ πρόσωπο στὴν κοινότοπη φράση; Μειώθηκε ὁ μισθός τους ἢἀπαγορεύονται οἱ μετακινήσεις τους; Τί ἔχασαν, ξαναρωτῶ, ποὺ θὰ τὸ πάρουν πίσω;
.                            Ἔχασαν οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες, οἱ ἁπλοὶ ἰδιοκτῆτες καὶ ἐργαζόμενοι σὲ μικρομεσαῖες ἐπιχειρήσεις. Ζοῦν μὲ τὶς ἐλεημοσύνες τοῦ κράτους, μὴ ἐπιστρεπτέες… κακομοιριές, μοιρασμένες καὶαὐτὲς μὲ ἄδικα ἐν πολλοῖς κριτήρια. Κόποι χρόνων κατεδαφίστηκαν. Ἀξιοπρέπειες τσαλακώθηκαν. Ὄνειρα ματαιώθηκαν. Γενοτόπια ἐρημώθηκαν. Γονεῖς γέροντες ἀφέθηκαν σὲ παγερὴ μοναξιὰ καὶ φόβο γιὰ τὰμελλούμενα, χωρὶς τὴν παρουσία τῶν παιδιῶν τους, ποὺ εἶναι παρηγοριά τους καὶ ἐλπίδα. Ἡ κ. Μπακογιάννη μᾶς βεβαιώνει ὅτι θὰ πάει στὴν Κρήτη τὸ Πάσχα, «βρέξει-χιονίσει». Δὲν εἴχαμε καμμία ἀμφιβολία περὶτούτου. Νυχθημερὸν παρελαύνουν ἀπὸ τὶς τηλεοπτικὲς ὀθόνες οἱ κολοκυθολογοῦντες ἐν πολλοῖς εἰδικοὶ καὶ παραπολιτικοί, μὲ ἐξασφαλισμένη τὴν ἄνεση μετακινήσεων, καὶ μᾶς ἀπειλοῦν γιὰ τὸ Πάσχα, ἂν δὲν ὑπακούσουμε στὶς ὁδηγίες τους. Καλὰ λέει ἡ παροιμία «νὰ φοβᾶσαι ἀπὸ καινούργιο ἄρχοντα καὶ παλιὸδιακονιάρη». Διάφοροι, ποὺ τὸ ἐπάγγελμά τους λήγει σὲ «λόγος», ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ ἀρκετοὶμπουρδολόγοι, τιποτολόγοι, ἀερολόγοι, «πάσχοντες ἐξ ἐλαφρότητος καὶ ρεκλαμομανίας», ποὺ θὰ ἔλεγε καὶὁ Παπαδιαμάντης, «οἱ καινούργιοι ἄρχοντες», στήνονται στὰ κεντρικὰ δελτία καὶ μὲ ὕφος χιλίων πιθήκων, ἡδονιζόμενοι μικροχαιρέκακα γιὰ τὴν πρόσκαιρη ἐξουσία τοῦ λόγου τους, ἐξαπολύουν τὶς ἐρεβώδεις, ζοφερὲς προβλέψεις καὶ φοβέρες τους: φρόνιμα, γιατί τὸ Πάσχα θὰ σᾶς κλειδώσουμε.
.                            Νὰ ἐπανέλθω στὴν προλογικὴ σκέψη. Ὁ Πλάτων στὸν Μενέξενο γράφει: «Πολιτεία γὰρ τροφὴ τῶν ἀνθρώπων ἐστίν, ἡ μὲν ἀγαθῶν, ἡ δ’ ἐναντία κακῶν», (238d) δηλαδή, ἡ πολιτεία εἶναι τροφὸς καὶπαιδαγωγὸς τῶν ἀνθρώπων. Ἡ καλὴ πολιτεία πλάθει ὡραίους, ἀγαθοὺς πολίτες, ἡ κακὴ πολιτεία ἐκφαυλίζει καὶ τοὺς πολίτες. Ὁ λαὸς διδάσκεται μὲ τὸ παράδειγμα καὶ ὄχι μὲ παχιὰ λόγια, ἔτσι φιλοτιμεῖται καὶ εἶναι ἕτοιμος γιὰ θυσίες. Ἄν, ἀντὶ γιὰ τὰ 5 ἢ 6 χιλιάρικα μηνιαίως ποὺ λαμβάνουν φανερὰ οἱ βουλευτὲς καὶ λοιποὶὑψηλόβαθμοι, μειωνόταν στὸ ἕνα τρίτο οἱ ἀποδοχές τους, στὰ 2 χιλιάρικα, αὐτὸ δὲν θὰ ἦταν ἕνα ὑγιὲς μήνυμα; Τί ἀπώλειες εἶχαν ἐν μέσῳ καραντίνας; Καμμία. Ἴσα ἴσα γλίτωσαν τὰ τραπεζώματα, τὶς κοπὲς βασιλόπιτας, τὰ ἑορταστικὰ κεράσματα, τὶς μετακινήσεις στὰ ἐκλογικά τους ποιμνιοστάσια. Ἀλλά, κυρίως, θὰ ἔδιναν τὸ παράδειγμα: Συμπάσχουμε. Τί ἔπραττε ὁ Καποδίστριας;
.                            Ὁ γιατρός του, βλέποντας τὸν τόσον καταβεβλημένο ἀπὸ τοὺς ἀδιάκοπους μόχθους καὶἀγῶνες, τοῦ συνέστησε αὐστηρὰ ὅτι ἔπρεπε νὰ βελτιώσει τὴν τροφή του. Καὶ ὁ Καποδίστριας ἀπάντησε: “Οὐδέποτε θὰ ἐπιτρέψω στὸν ἑαυτό μου βελτίωση τῆς τροφῆς, παρὰ μόνον τότε, ὅταν θὰ εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα Ἑλληνόπουλο ποὺ νὰ πεινᾶ”.
.                            Τὸ Πανελλήνιο καὶ ἡ Γερουσία δύο φορὲς ψήφισαν τὸν μισθὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ δίνεται στὸν Κυβερνήτη. Καὶ τὶς δύο φορὲς ὁ Καποδίστριας ἀρνήθηκε νὰ δεχθεῖ μισθό. Νὰ θυμίσω καὶ τὸ βίο καὶ τὴν πολιτεία τοῦ Πλαστήρα;
.                            Ὁ ἀείμνηστος Ἀνδρέας Ἰωσὴφ – πιστὸς φίλος του – ἀναφέρει: «Ὁ στρατηγὸς εἶχε ἀπαγορεύσει στοὺς δικούς του νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ ὄνομα “Πλαστήρας” ὅπου κι ἂν πήγαιναν. Ὁ ἀδελφός του ἦταν ἄνεργος. Τὸ ἐργοστάσιο ζυθοποιίας “ΦΙΞ” ζητοῦσε ὁδηγὸ κι ἐκεῖνος ἔκανε αἴτηση. Ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος τὸν ρώτησε πῶς λέγεται: Κι ἐπειδὴ αὐτὸς δίσταζε νὰ πεῖ τὸ ὄνομά του, ἐνθυμούμενος τὴν ἐντολὴτοῦ στρατηγοῦ, τὸν ξαναρώτησε καὶ δύο καὶ τρεῖς φορές, ὥσπου ἀναγκάστηκε νὰ ὁμολογήσει ὅτι τὸν λένε Πλαστήρα. Παραξενεμένος ὁ ὑπεύθυνος ζητάει νὰ μάθει ἂν συγγενεύει μὲ τὸ στρατηγὸ καὶ πρωθυπουργό. Μετὰ ἀπὸ πολὺ δισταγμὸ τοῦ ἀποκαλύπτει ὅτι εἶναι ἀδελφός του. Ἀφοῦ ἡ αἴτηση, ἱκανοποιήθηκε, παρακάλεσε νὰ μὴ τὸ μάθει ὁ ἀδελφός του. Ὁ στρατηγὸς τὸ ἔμαθε κι ἀφοῦ τὸν κάλεσε ἀμέσως στὸ σπίτι του, τὸν ἐπέπληξε καὶ τοῦ ἀπαγόρευσε νὰ ἀναλάβει αὐτὴ τὴν ἐργασία λέγοντάς του: «Ἂν ἔχεις ἀνάγκη, κάτσε ἐδῶ νὰ μοιραζόμαστε τὸ φαγητό μου». Καὶ δὲν πῆγε.
.                            Ὁ Πλαστήρας ἦταν ἄρρωστος –ἔπασχε ἀπὸ φυματίωση– κι ἔμενε σ’ ἕνα μικρὸ σπιτάκι στὸΜέτς, κοντὰ στὸ Παναθηναϊκὸ Στάδιο. Τοῦ πρότειναν νὰ τοῦ βάλουν ἕνα τηλέφωνο δίπλα στὸ κρεβάτι ἀλλὰαὐτὸς ἀρνήθηκε λέγοντας: «Μὰ τί λέτε; Ἡ Ἑλλάδα πεινάει κι ἐμένα θὰ μοῦ βάλετε τηλέφωνο;».
.                     Πολλὲς φορὲς μὲ τρόπο ἔστελνε καὶ ἀγόραζαν ψωμί, ἐλιὲς καὶ λίγη φέτα. Τότε οἱ γύρω του, τοῦὑπενθύμιζαν ὅτι εἶχε ἀνάγκη καλύτερου φαγητοῦ λόγῳ τῆς ἀρρώστιας κι ἐκεῖνος μὲ ἁπλότητα τοὺς ἀπαντοῦσε: «Τί κάνω; σκάβω γιὰ νὰ καλοτρώγω;…».
.                     Ὁ Βάσος Τσιμπίδαρος, δημοσιογράφος στὴν ἐφημερίδα «Ἀκρόπολη», περιγράφει τὸ ἑξῆς περιστατικό: Κάποτε, ὁ στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, εἶχε πάρει τὴν πρωτοβουλία νὰ τοῦἐξασφαλίσει μόνιμη στέγη, γιὰ νὰ μὴν περιφέρεται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ σὲ ἐνοικιαζόμενα δωμάτια. Πῆγε λοιπὸν σὲμία Τράπεζα καὶ μίλησε μὲ τὸν διοικητή. «Τί;», ἀπόρησε ἐκεῖνος. «Δὲν ἔχει σπίτι ὁ κύριος πρωθυπουργὸς Πλαστήρας; Βεβαίως καὶ θὰ τοῦ δώσουμε ὅ,τι δάνειο θέλει καὶ μάλιστα μὲ τοὺς καλύτερους ὅρους!».
.                     Ὁ Μοάτσος ἔτρεξε περιχαρὴς στὸν Πλαστήρα, τοῦ τὸ ἀνήγγειλε καὶ εἰσέπραξε τὴν ἀντίδραση: «Ἄντε ρὲ Γιάννη, μὲ τί μοῦτρα ρὲ θὰ βγῶ στὸ δρόμο, ἂν μαθευτεῖ πῶς ἐγὼ πῆρα δάνειο γιὰ σπίτι;». Ἔσκισε τὸἔντυπο στὰ τέσσερα καὶ τὸ πέταξε.
.                     Ὁ Δημήτρης Λαμπράκης «δώρισε» κάποια στιγμὴ στὸν Πλαστήρα ἕνα ὡραῖο χρυσὸ στυλὸ κι ἀφοῦ ὁ στρατηγὸς κάλεσε τὸν φίλο του Ἀνδρέα, τοῦ λέει:
– Ἐγὼ δὲν βάζω χρυσὲς ὑπογραφές. Μοῦ φτάνει τὸ στυλουδάκι μου. Νὰ τὸ στείλεις πίσω.
– Μὰ θὰ προσβληθεῖ.
– Δὲν πειράζει. Ἂς μοῦ κόψει τὸ νερὸ ἀπὸ τὸ κτῆμα. Δὲν θέλω δῶρα, Ἀνδρέα. Γιατί τὰ δῶρα φέρνουν καὶἀντίδωρα!
.                        Ὁ στρατηγὸς Νικόλαος Σαμψών, φίλος τοῦ Πλαστήρα, σὲ ἐπιστολή του περιγράφει, τὸπαρακάτω: Ὅταν πέθανε ὁ Πλαστήρας, δὲν ἄφησε πίσω του σπίτι, ἀκίνητα ἢ καταθέσεις σὲ τράπεζες. Ἡκληρονομιά, ποὺ ἄφησε στὴν ὀρφανὴ προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ἦταν 216 δρχ., ἕνα δεκαδόλαρο καὶμία λακωνικὴ προφορικὴ διαθήκη: «Ὅλα γιὰ τὴν Ἑλλάδα!». (Καμμιὰ 20ριά ὀρφανά τῆς Μικρασίας τὰ βοήθησε νὰ ὀρθοποδήσουν, τὰ μεγάλωσε καὶ τὰ προίκισε). Ὅταν πέθανε ὁ Πλαστήρας στὶς 26/7/1953, τὸν ἔντυσαν τὸνεκρικὸ κοστούμι, ποὺ τὸ ἀγόρασε ὁ φίλος του Διονύσιος Καρρὲρ – γιατί ὁ ἴδιος τὸν μισθό του τὸν προσέφερε διακριτικὰ σὲ ἄπορους καὶ ὀρφανὰ παιδιὰ – ὁ δὲ γιατρός, ποὺ ἦταν παρὼν καὶ ὑπέγραψε τὸσχετικὸ πιστοποιητικὸ θανάτου, μέτρησε στὸ ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιὲς καὶ 9 σημάδια ἀπὸ βλήματα.

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

Σχολιάστε

ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ

Ντροπή τό νά εἶσαι ἐναντίον τῶν ἀμβλώσεων!

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.                        Εἶναι ντροπή τό νὰ ἀρνῆσαι τό δικαίωμα στὶς γυναῖκες νὰ σκοτώνουν τά παιδιά τους! Αὐτὸ ὑποστήριξε ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, μὲ ἀφορμὴ τὴν ψῆφο τοῦ εὐροβουλευτῆ τῆς Ν.Δ. κ. Στέλιου Κυμπουρόπουλου. Ντροπὴ δὲν εἶναι ἡ σφαγὴ ἀθώων νηπίων! Ντροπὴ εἶναι νὰ διαμαρτύρεσαι γιὰ τὴν σφαγή!

  • Ἀφορμὴ ἡ ψῆφος τοῦ εὐρωβουλευτῆ στὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινουβούλιο, ποὺ ἔθεσε σὲ ψηφοφορία τὴν πρότασι τῆς Πολωνίας: «Πρέπει νὰ προστατεύεται ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ ἑνὸς παιδιοῦ ἀπὸ τὴ στιγμὴ τῆς συλλήψεως».

  • Δυστυχῶς ὁ ἴδιος ὁ κ. Κυμπουρόπουλος δὲν μᾶς ἔδωσε τὴ χαρὰ μιᾶς ξεκάθαρης θέσεώς του ἐναντίον τῆς σφαγῆς τῶν ἀγέννητων παιδιῶν μὲ τὶς ἀμβλώσεις. Γιὰ νὰ ρίξη τὴν ἐπαινετικὴ ψῆφο του ὑπὲρ τῆς ζωῆς τοῦ παιδιοῦ ἀπό τὴ σύλληψί του, βάρυνε ἡ σκέψις τῆς δικῆς του (ἀναπηρικῆς) καταστάσεως. Γιὰ νὰ ὑποστηρίξη ὅμως ὕστερα τό δικαίωμα τῶν γυναικῶν νὰ σκοτώνουν τὰ παιδιά τους, βάρυναν ἄλλα πράγματα. Ὁπωσδήποτε καὶ τὸ «ἄδειασμα», πού τοῦ ἔκανε τὸ κόμμα του, ἡ Νέα Δημοκρατία. Ἡ δήλωσίς της: «Ἡ ΝΔ ἔχει ξεκάθαρη θέση, σταθερὰ καὶ διαχρονικὰ γιὰ τὸ δικαίωμα τῶν γυναικῶν στὴν ἄμβλωση. Ἡ ψῆφος τοῦ εὐρωβουλευτῆ κ. Στέλιου Κυμπουρόπουλου δὲν ἐκφράζει τὸ κόμμα καὶ τὸν Πρόεδρό του»!

  • Ἄν, κ. Πρόεδρε τῆς Ν.Δ. σᾶς ἐκφράζη ὁ φρικιαστικὸς σφαγιασμὸς 250.000 παιδιῶν κάθε χρόνο στὴν Πατρίδα μας, μὴν ἐκπλαγῆτε πού ἀπογοητεύετε κάθε συνετό. Ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ θρηνῆτε γιὰ τὸ δημογραφικὸ καὶ δηλώνετε πρόθεσι νὰ ἐνισχύετε κάθε παιδὶ πού γεννιέται, καὶ ἀπό τὴν ἄλλη λέτε στοὺς φονιάδες τῶν παιδιῶν («γιατρούς», «μανάδες» καὶ «πατεράδες»): Προχωρᾶτε ἀκάθεκτα. Σφάζετε παιδιά! Τὸ κράτος ὑποστηρίζει διαχρονικὰ τὴν ἔκτρωσι!

Γιὰ τὸ θέμα πού ἀνέκυψε μὲ τὴν ψῆφο τοῦ κ. Κυμπουρόπουλου, ἔγραψε θαρραλέο κείμενο ὁ πνευμονολόγος ἰατρὸς κ. Ἀντώνιος Παπαγιάννης.

,

Σχολιάστε

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ “ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ” ΤΗΣ ΕΜΕΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ; (Δ. Νατσιός)

Τί θὰ γίνει μὲ τὴν “διδασκαλία” τῆς ἐμετικῆς παιδεραστίας
στὰ σχολικὰ βιβλία;

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                   Πιάνουμε τὶς μύτες μας ἀπὸ τὶς ἀναθυμιάσεις καὶ τὴν δυσωδία. Ξεβράζονται σωρηδὸν οἱδιαστροφές… θεατρανθρώπων, ὅπως αὐτάρεσκα αὐτοχρίζονται. Μαγαρίζονται καὶ οἱ λέξεις. Τί σχέση ἔχουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μὲ τὸ θέατρο, ὅπως μᾶς τὸ παρέδωσαν οἱ ἀρχαῖοι, καὶ κυρίως μὲ τὴν ἀποστολή του; Τὸ ἀρχαῖο κράτος, ἡ «πόλις», ὅπως ἔλεγαν, σκοπὸ εἶχε τὴν διαπαιδαγώγηση καὶ τὴν βελτίωση τῶν πολιτῶν, ἀλλιῶς ξέφευγε ἀπὸ τὴν ἀποστολή του. Γράφει ὁ Πλάτων «Πολιτεία τροφὴἀνθρώπων ἐστι, καλὴ μὲν ἀγαθῶν, ἡ δ’ ἐναντία κακῶν». (Μέν. ΙΙΙ-238 C). Δηλαδή: Ἡ πολιτεία εἶναι τροφὸς τῶν ἀνθρώπων. Τὸ καλὸ πολίτευμα, κάνει τοὺς πολίτες ἀγαθούς, τὸ κακὸ πολίτευμα ἐκφαυλίζει τοὺς πολίτες. Τὸ ἴδιο ἴσχυε καὶ γιὰ τὰ γράμματα καὶ τὶς τέχνες. Ὁ Ἀριστοφάνης στοὺς «Βατράχους» του (στ. 1054), ρητῶς μᾶς βεβαιώνει ὅτι ὁ ποιητὴς εἶναι παιδαγωγὸς τῶν ὡρίμων, ὅπως ὁ δάσκαλος τῶν μικρῶν παιδιῶν. «Τοῖς μὲν γὰρ παιδαρίοισιν ἐστὶ διδάσκαλος ὅστις φράζει, τοίσιν δὲἡβῶσι οἱ ποιηταί». Ἡ τέχνη ἡ κλασσικὰ ἐξευγενίζει. Καὶ πρωτίστως αὐτὸν ποὺ τὴν ὑπηρετεῖ. Ὁ ποιητής, ὁ γλύπτης, ὁ ζωγράφος, ὁ φιλόσοφος, ὁ πολιτικός, θεωροῦνταν καὶ ἔπρεπε νὰ εἶναι παιδαγωγοὶ τοῦλαοῦ. Τὸ θέατρο, ἐν προκειμένῳ, ἦταν σχολεῖο τοῦ λαοῦ. Οἱ ἐπιγραφὲς τῶν χορηγικῶν τριπόδων, ἔλεγαν: «Σοφοκλῆς ἐδίδασκεν», «Αἰσχύλος ἐδίδασκεν». Τὰ δράματα τότε «ἐδιδάσκοντο» καὶ δὲν «ἀνέβαιναν», ὅπως λέμε σήμερα. (Ὁ μεγαλύτερος «σκηνοθέτης», τραγικὸς ποιητὴς ὅλων τῶνἀρχαίων ἑλληνικῶν ἐποχῶν, ὁ Αἰσχύλος, ζήτησε νὰ γραφεῖ στὸν τάφο τοῦ ἐπίγραμμα, τὸ ὁποῖο εἶχε συνθέσει ὁ ἴδιος. Δὲν καυχᾶται γιὰ τὴν μεγαλειώδη τέχνη του, ἀλλὰ διότι ἔλαβε μέρος στὴν μάχη τοῦΜαραθώνα- «ἁλκὴν δ’ εὐδόκιμον Μαραθώνιον ἄλσος….».
.                   Τί σχέση ἔχουν ἐκεῖνοι οἱ μεταξένιοι, ἀνθρωποπλάστες καλλιτέχνες, μὲ τὴν πλειονότητα τῶν τωρινῶν ἀνισόρροπων τυχοδιωκτῶν, ποὺ «ἀνεβάζουν» στὴν σκηνή, μαζὶ μὲ τὴν κακογουστιά τους, καὶ τὶς κτηνώδεις ὀρέξεις τους;).
.                   Ξεβράστηκαν τελευταία ὑποθέσεις παιδεραστίας, βιασμῶν καὶ βιαιοπραγίας ἀπὸ«θεατρανθρώπους». Στὸ ἄκουσμα τέτοιων φρικτῶν πράγματι εἰδήσεων, ἡ ὀργισμένη ἀντίδραση τοῦκόσμου συνοδεύεται μὲ προτροπὲς ποινῶν ὅπως: κρέμασμα, ἐκτελεστικὸ ἀπόσπασμα, εὐνουχισμὸς καὶ πολλὰ ἄλλα ποὺ δὲν μποροῦν νὰ καταγραφοῦν…
.                   Ὅμως, γιατί δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίδραση, ὅταν σὲ σχολικὰ βιβλία προωθεῖται καὶ διαφημίζεται, αὐτὸ ποὺ ὅλοι μετὰ βδελυγμίας καταδικάζουν; Γιατί δὲν ἀσχολεῖται κανεὶς μὲ τὰσχολικὰ βιβλία ποὺ «διδάσκουν» τὸ ἐμετικὸ ἔγκλημα;  (Τὸ ἔχω ξαναγράψει καὶ ξανατονίσει ὅτι ὅλοι οἱεἰδικοὶ καὶ ἐπιστήμονες ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν γλῶσσα καὶ τὴν διδακτική της, γνωρίζουν πὼς δὲν ὑπάρχουν ἀθῶα παραμυθάκια καὶ ὅτι κάθε γλωσσικὸ κείμενο -κυρίως αὐτὰ ποὺ ἀπευθύνονται σὲἀνώριμα τοῦ Γυμνασίου ἢ ἀθῶα παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ- ἀκόμα καὶ ἕνα πρόβλημα μαθηματικῶν, προάγει συγκεκριμένες ἀξίες καὶ στάσεις ζωῆς).  Συγκεκριμένα, γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές, παραθέτω κείμενο, τὸ ὁποῖο περιέχεται στὸ «τετράδιο ἐργασιῶν» τοῦ μαθήματος «Νεοελληνικὴ Γλῶσσα», Α’ Γυμνασίου (σελ. 16). Δηλαδὴ ἀπευθύνεται σὲ παιδιὰ 12-13 ἐτῶν, ποὺ μόλις ἐγκατέλειψαν τὸ δημοτικὸσχολεῖο. Τίτλος του «Ὁσάκις». Ὑποτίθεται ὅτι ἀποσκοπεῖ στὴν γλωσσικὴ καὶ πνευματικὴ καλλιέργεια μαθητῶν τῆς Α’ Γυμνασίου:
«Ὁ καθηγητὴς τῆς φιλολογίας ἔριχνε κάθε μέρα τὸ μπαλάκι. Ὅλη ἡ τάξη τὸ ἔπιανε σὰν ἕνα γαργαλιστικὸ μήνυμα. Τὸ πετοῦσε ὁ ἕνας στὸν ἄλλον. Χαρᾶς εὐαγγέλια. “Ὁσάκις…” ἄρχισε τὴ φράση του ὁ φιλόλογος.
“Ναί. Ναί. Ὁ Σάκης! Ὁ Σάκης!”, φώναζαν ὅλες μαζὶ οἱ μαθήτριες γελώντας. Κι ὁ καθηγητὴς τρελαινόταν. “Ὁσάκις…” ἐπαναλάμβανε τονίζοντας τὴ λέξη σὰν νὰ ἔλεγε “σκάστε”. “Ο Σάκης! ὉΣάκης!” ἀκουγόταν πάλι ἀπὸ κάτω καὶ τὸ γέλιο ἔδινε κι ἔπαιρνε.
Ὁ καθηγητὴς δὲν μποροῦσε νὰ ξεχωρίσει ποιὲς ἀπὸ τὶς μαθήτριες ἦταν οἱ δράστες. Ἡ λέξη – μπαλάκι κυλοῦσε ἀκαριαία σὲ κλάσμα δευτερολέπτου μέσα ἀπὸ τὰ χείλια τους, ποὺ ἦταν κρυμμένα στὸ κάτω μέρος τοῦ σκυμμένου τους κεφαλιοῦ. Νόμιζε πὼς ἁπλῶς ἐπαναλάμβαναν τὴ λέξη. Πὼς τὶς ἐρέθιζε αὐτὴ ἡ λέξη. Δὲν ἦταν ὅμως ἔτσι. Ἄλλο πράγμα τὸ “Ὀσάκις” κι ἄλλος ἄνθρωπος “ὁ Σάκης”.
Ὁ Σάκης ἦταν ἠλεκτρολόγος μὲ μαγαζί. Μεγαλύτερός τους, 20 μὲ 25 ἐτῶν. Τὰ εἶχε φτιάξει μὲ τὴν Ἀλέκα. Μία ἀπὸ τὶς μαθήτριες τῆς τάξης. Ψηλὴ κι ἀδύνατη, μὲ κοντὰ ξανθὰ μαλλιὰ καὶ μεγάλα καστανὰ μάτια, μακρὺ λαιμὸ καὶ μακριὰ χέρια καὶ πόδια, κάπως ξερακιανή, ἀλλὰ ζόρικη. Στὰ 15-16, ὅπως ὅλες τους. Ἡ πρώτη ποὺ ἔβγαινε ραντεβοὺ μῆνες τώρα. (σσ. Δηλαδὴ ἀπὸ τὸ Δημοτικὸδιατηροῦσαν σχέση). Ὁ Σάκης τὴν περίμενε τὸ μεσημέρι στὴν ἄλλη γωνία κι οἱ ἄλλες μαθήτριες ἔτρεχαν ἀπὸ πίσω της νὰ τὸν δοῦνε. Τὰ σχόλια ἔδιναν κι ἔπαιρναν. Ἦταν ὁ πρῶτος ἔρωτας τῆς τάξης.
Ὁ καθηγητὴς φώναξε τὴν πρώτη μαθήτρια, τὴ Μαρία, στὸ γραφεῖο του καὶ τὴ ρώτησε. “Τι συμβαίνει μὲ τὸ “Ὁσάκις”; Γιατί αὐτὴ ἡ ἀντίδραση;”.
“Δὲν ξέρω, κύριε. Στὸ δικό μου θρανίο δὲν ξέρουμε τίποτα. Τὸ πῆραν ἔτσι φαίνεται καὶ τὸδιασκεδάζουν”, τοῦ ἀπάντησε. Ρώτησε κι ἄλλες μαθήτριες. Μερικὲς δὲν κρατήθηκαν καὶ γελοῦσαν. Ὁ καθηγητὴς προσπάθησε νὰ βγάλει ἀπὸ τὸ λεξιλόγιό του τὴ λέξη “Ὁσάκις”. Αὐτὴ ὅμως ἀντιστεκόταν. Τοῦ ἔβγαινε αὐθόρμητα, ἔστω καὶ μὲ κάποια καθυστέρηση. Τότε, ὅμως, γινόταν πανζουρλισμός. Σὰν νὰ τὴν εἶχε στερηθεῖ ἡ τάξη καὶ ξεσποῦσε “Ὁ Σάκης! Ὁ Σάκης!”, φώναζαν ἀκόμα πιὸ δυνατὰ καὶγελοῦσαν μὲ τὴν καρδιά τους. Γιατί ἦταν ὑπόθεση καρδιᾶς καὶ ὄχι γραμματικῆς».
.                   Ἐρωτῶ: Τί διαβάζουμε ἐδῶ; Περιγράφει ἢ δὲν περιγράφει τὸ κείμενο ἀποπλάνηση ἀνηλίκου;
.                   Ἐρωτῶ: Ὅπως παρουσιάζει τὸ κείμενο αὐτὴν τὴν σχέση, σὰν κάτι τὸ φυσιολογικό, τὸἀκίνδυνο, δὲν ἀποτελεῖ ἔμμεση παρότρυνση γιὰ ἐπιδίωξη τέτοιων καταστρεπτικῶν σχέσεων; Μπορεῖς νὰ περιγράφεις μὲ χαζοχαρούμενο τρόπο μία τέτοια κατάσταση; Ποιός γονέας θὰ ἀνεχόταν ἡ κόρη του «νὰ βγαίνει ραντεβοὺ» μὲ εἰκοσιπεντάχρονο; Δὲν πρόκειται γιὰ ὕπουλη ἐξύμνηση τῆς παιδεραστίας, τοῦ σιχαμεροῦ αὐτοῦ ἐγκλήματος, γιὰ τὸ ὁποῖο ἀνατριχιάζουμε ὅλοι καὶ στὸ ἄκουσμά του μόνον;
.                   Καὶ κάτω ἀπὸ τὸ κείμενο «καμαρώνει», γιὰ ἐμπέδωση προφανῶς, ἡ ἑξῆς κρανιοκενὴς ἐρώτηση: «Γιατὶ γελοῦσε ἡ τάξη, ὅταν ἀκουγόταν ἡ λέξη Ὁσάκις στὸ κείμενο». Τί θὰ ἀπαντήσει τὸπαιδὶ σὲ μία τέτοια «παραλυμένη» ἐρώτηση; Καμμία καταδίκη ἢ ἀπόρριψη τῆς σχέσης τοῦ 25χρονου Σάκη μὲ τὴν 12χρονη μαθήτρια. «Ἐξαιρετικὰ» μαθήματα ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο, ποὺ ἐπιμένει νὰὀνομάζεται Παιδείας!
.                   Κατὰ τὰ ἄλλα τὸ ὑπουργεῖο εἰσάγει τὴν σεξουαλικὴ ἀγωγὴ ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο ἀκόμη. Ἀπὸ τὴν μία αἰχμάλωτα, ἐξαρτημένα τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὶς νέες τεχνολογίες καὶ τὸ διαδίκτυο, στὰ ὁποῖες ἔχουν δοθεῖ μεσιανικὲς διαστάσεις. Ἀπὸ τὴν ἄλλη σεξουαλικὲς ἀγωγές, ποὺ οὐσιαστικὰ εἶναι πυρήνας πρόωρης ἀποαθωοποιήσεως, πράγμα καταστρεπτικὸ γιὰ τὴν εὔθραυστη ψυχικὴ ὑγεία τους. Χῶρος γιὰ τὴν χαρὰ τῆς μελέτης, τοῦ εὐλογημένου κόπου ποὺ προσφέρει ἡ πάλαι ποτὲ ἡλιόλουστη ἑλληνικὴ Παιδεία, δὲν ἀπομένει.

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

, ,

Σχολιάστε

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ

Θρησκευτικς νισότητες

Ἑλένη Παπαδοπούλου
Διδάκτωρ Διδακτικῆς Γλωσσῶν καὶ Πολιτισμῶν τοῦ Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle

ΠΗΓΗ: newsbreak.gr

Ἡ ἀνέγερση καὶ ἡ λειτουργία ἑνὸς ὀρθόδοξου ναοῦ ἀκολουθοῦν τοὺς κανόνες καὶ τὶς προδιαγραφὲς ποὺ ἔχει θέσει ἡἘκκλησία τῆς Ἑλλάδος.

.                     Δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ κοιτάξουμε τοὺς ναοὺς στὶς ἐνορίες, γιὰ νὰ κατανοήσουμε πόσο αὐστηρὰ εἶναι τὰ κριτήρια καὶποιὲς εἶναι οἱ προδιαγραφὲς γιὰ τὴ δημιουργία μίας ὀρθόδοξης ἐκκλησίας. Οι πιστοὶ μποροῦν ἐπίσης νὰ μετατρέψουν ἰδιωτικοὺς χώρους σὲ ἱεροὺς ναούς, ἀποκλειστικὰ γιὰ τοὺς ἴδιους καὶ τὶς οἰκογένειές τους. Σὲ περίπτωση ὅμως ποὺἕνας ἰδιωτικὸς χῶρος ἀποδοθεῖ σὲ δημόσια λατρεία σὲ χριστιανούς, τότε ἠ Ἀστυνομία θα τὸν σφραγίσει καὶ ἡἘκκλησία ἔχει δικαίωμα νὰ τὸν ἀπαλλοτριώσει ὑπὲρ τῆς πλησιέστερης ἐνορίας. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχει Ἐκκλησία γιὰ τους χριστιανοὺς σὲ κάθε τετράγωνο, σὲ κάθε πολυκατοικία, σὲ κάθε γειτονιά.
.                     Οἱ ἐνορίες ἔχουν προνοήσει νὰ οἰκοδομήσουν μεγάλους ναοὺς σὲ κεντρικὲς πλατεῖες, οἱ ὁποῖοι εἶναι χῶροι συγκέντρωσης πιστῶν, τηρώντας τὴν εὐταξία καὶ τὴν εὐσέβεια πρὸς τὸ Θεῖο.
.                  Σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησία, ἡ ὁποία γιὰ νὰ λειτουργήσει ὑπόκειται σὲ αὐστηροὺς χωροταξικοὺς περιορισμούς, τὰ τζαμιά, οἰ χῶροι λατρείας ἄλλων θρησκειῶν λειτουργοῦν κυριολεκτικῶς ὅπου νά ’ναι. Ὑπόγεια, ἰσόγεια, ἀποθῆκες, μαγαζιά, δώματα, διαμερίσματα μετατρέπονται σὲ χώρους μουσουλμανικῆς ἢ ἄλλης λατρείας, ἀναστατώνοντας τοὺς ἐνοίκους τῶν κτιρίων καὶ τοὺς κατοίκους τῆς γειτονιᾶς. Συμβάλλουν δὲ σημαντικὰ στὴν γκετοποίηση καὶ τὴν ὑποβάθμιση ὁλόκληρων συνοικιῶν. Οἱ χῶροι αὐτοὶ λαμβάνουν ἄδεια ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, τὸ ὁποῖο ζητᾶ μόνο τὶς χρήσεις γῆς καὶ ὄχι τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ χώρου στὸν κανονισμὸ τῆς πολυκατοικίας. Μὲ τὸν τρόπο αὐτόν, χῶροι ποὺ χαρακτηρίζονται ὡς καταστήματα, ἀποθῆκες, κατοικίες παίρνουν ἄδεια ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο ὡς τζαμιά.
.                     Καὶ ἐνῶ ὁ χριστιανὸς δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τὸ σπίτι του ἐκκλησία, τὸ μαγαζί του, τὴν ἀποθήκη του, καὶ καλῶς βέβαια, γιὰ λόγους σεβασμοῦ καὶ εὐταξίας, ὁ μουσουλμάνος ἢ κάτι ἄλλες ἀφροαμερικανικὲς ἐκκλησίες ἔχουν τὴν ἄνεση νὰἱδρύουν χώρους λατρείας γιὰ τὴ θρησκεία τους ἀκόμη καὶ σὲ κάθε πολυκατοικία, κάθε ὄροφο, κάθε διαμέρισμα, ἂν τὸἐπιθυμήσουν. Ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχει ἕνας ποιμένας μὲ ἕνα ποίμνιο τῶν πέντε ἀτόμων, καὶ ἡ «ἐκκλησία» εἶναι ἕτοιμη νὰ λειτουργήσει.
.                     Πρὶν ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, γιὰ νὰ δοθεῖ ἄδεια, τὸ ποίμνιο ἔπρεπε νὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ τουλάχιστον 50 οἰκογένειες, ὄχι ἁπλὰ ἄτομα, οἱ ὁποῖες δήλωναν διεύθυνση ποὺ ἐπικύρωνε τὸ ἀστυνομικὸ τμῆμα ὕστερα ἀπὸἐπαλήθευση. Πενήντα οἰκογένειες φτιάχνουν μία θρησκευτικὴ κοινότητα, πέντε ἄτομα φτιάχνουν μία παρέα. Δὲν μπορεῖ ἡ ἵδρυση τζαμιῶν καὶ λοιπῶν χώρων λατρείας νὰ γίνεται μὲ κανόνες ἵδρυσης καφενείου. Και δὲν μπορεῖ οἱγειτονιές μας νὰ μὴν ἔχουν σὲ κάθε τετράγωνο ἐκκλησία, ἀλλὰ νὰ ἔχουν τζαμί, μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται γιὰ τὴν πληθυσμιακή τους ἀλλοίωση καὶ τὴν γκετοποίησή τους.

 

 

Σχολιάστε

ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΜΜΟΝΗ ΜΕ ΤΗΝ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ

.                 Διαβάζοντας τὸ κατωτέρω ἄρθρο τῆς «Ἐφημερίδας τῶν Συντακτῶν» γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι ὑπάρχουν ἐγκέφαλοι ποὺ δὲν ἀντιλαμβάνονται (ἢ κάνουν πὼς δὲν ἀντιλαμβάνονται ἐξυπηρετώντας μικροεργολαβίες).

Πρῶτον.
.                      Δέκα μῆνες τώρα ἡ Θ. Κοινωνία «μὲ τὸ ἴδιο κουταλάκι» συνεχίζεται καὶ, πῶς νὰ τὸ κάνουμε, ποὺ δὲν «τοὺς βγαίνει», ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΕΙ. Ἂν κολλοῦσε, τότε θὰ ἔπρεπε, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν «ἐπιστημονικῶν ἰσχυρισμῶν» τοῦ ἄρθρου, νὰ ἔχουν κολλήσει ἀνεξαιρέτως ὅλοι οἱ ἱερεῖς κατ᾽ ἀρχὴν -οἱ ὁποῖοι καταπίνουν ὅλο τὸ περίσσευμα τῆς Θ. Κοινωνίας- καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅλοι οἱ χριστιανοί. Καὶ πρόκειται γιὰ πολλὰ ἑκατομμύρια χρήσεις τοῦ «ἴδιου κουταλιοῦ». Αὐτὸ σημαίνει ΕΠΙΣΤΗΜΗ: παρατήρηση-πείραμα καὶ ἀπόδειξη.
Πάει αὐτό.

Δεύτερον
.                    Ὁ ἐπίδοξος συντάκτης ἀναφέρεται -ψευδῶς καὶ παραπλανητικῶς- στὶς ἀπαγορεύσεις τῆς Πολιτείας. Ἀλλὰ ἡ Πολιτεία μέχρι στιγμῆς ΔΕΝ ἔχει ἀπαγορεύσει τὴν Θ. Κοινωνία (Πῶς θὰ μποροῦσε ἢ θὰ τολμοῦσε, ἄλλωστε). Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει ἀπαγορεύσει ὀρθῶς εἶναι ὁ συνωστισμὸς πολλῶν προσώπων. Ὅταν ὅμως τελειώνει ἡ Θ. Λειτουργία (ἄλλο Θ. Λειτουργία καὶ ἄλλο Θ. Κοινωνία ἢ μᾶλλον ἡ Θ. Λειτουργία καταλήγει στὴν Θ. Κοινωνία, ἀλλὰ τὸ σκόπιμο παιχνίδισμα μὲ τὶς λέξεις φανερώνει τὴν ἄγνοια καὶ τὴν ἰδιοτέλεια) σύμφωνα μὲ τὴν ἰσχύουσα Κ.Υ.Α ἐπιτρέπεται ἡ εἴσοδος καὶ παραμονὴ συγχρόνως περιορισμένου ἀριθμοῦ προσώπων μέσα στοὺς Ναούς.

.              Συνεπῶς μόνο παθολογικὴ ἐμμονὴ μπορεῖ νὰ ἀναζητηθεῖ ὡς κίνητρο σὲ τέτοιου εἴδους δημοσιεύματα.

– – – – – – – – – – – – – – – – –

19.02.2021, 11:06

Η Αγία Φιλοθέη γιατρεύει τον κορονοϊό;

Τελικά φαίνεται ότι ορισμένοι ιερωμένοι δεν…έχουν το Θεό τους! Μαθαίνουμε από…αυτόπτη μάρτυρα ότι στην Μητρόπολη της Αθήνας, με τις εκκλησίες – υποτίθεται – κλειστές, μετά τη λειτουργία για τη γιορτή της Αγίας Φιλοθέης, ο παπάς άνοιξε την πόρτα και μπήκαν πιστοί που ήταν συγκεντρωμένοι απ’ έξω. Τι ακολούθησε; Μα η «Θεία Κοινωνία» κανονικότατα με το ίδιο κουταλάκι για όλους!

Πέρα από την ανευθυνότητα ορισμένων ιερωμένων, οι οποίοι γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις οδηγίες των επιστημόνων και τις απαγορεύσεις της Πολιτείας, ο Αρχιεπίσκοπος τι έχει να πει;

Η διασπορά κατά τον εορτασμό του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη δεν δίδαξε τίποτα;

 

Σχολιάστε

ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΚΑΛΙ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Στὸ τελευταῖο σκαλὶ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                       Τὰ ὅσα συμβαίνουν στὶς μέρες μας θυμίζουν τὸ ποίημα τοῦ ἀλησμόνητου ἠθοποιοῦ καὶ ποιητῆ Χρήστου Ε. Κατσιγιάννη (1930-1999) «Στὸ τελευταῖο σκαλί»*. Ὑπῆρξαν πολλὲς φάσεις τῆς σύγχρονης Ἱστορίας μας ποὺ ταιρίαζε τὸ ποίημα. Τὰ πρόσφατα ὅμως γεγονότα δείχνουν ὅτι ἡ παρακμὴ ἔχει διεισδύσει ἐπικίνδυνα στὴν ἑλλαδικὴ κοινωνία. Γράφει στὸ ποίημά του ὁ Χρ. Κατσιγιάννης: «Ε, ὄχι κι ἔτσι βρ’ ἀδερφέ. Δὲ λέω πὼς δὲ φτάσαμε στὸ τελευταῖο σκαλὶ τῆς σκάλας… Μ’ ἂς μὴν ἀπελπιζόμαστε. Ἕλληνες, διάβολε, εἴμαστε. Θὰ φτιάσουμε σκαλιὰ πιὸ κάτω κι ἄλλα!».
.                       Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς ἀναφέρονται πρόσφατα γεγονότα: Δεκάδες πανεπιστημιακοὶ δάσκαλοι ἀποφάνθηκαν ὅτι ὁ Κουφοντίνας ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλέγει τὴ φυλακὴ καὶ τὸν τρόπο ἐκτίσεως τῆς ποινῆς του. Ξεχνοῦν μία βασικὴ ἀρχὴ τῆς εὐνομίας σὲ ἕνα κράτος, ὅπως τὴν ἀναφέρει ὁ ἱδρυτὴς τῆς πολιτικῆς φιλοσοφίας Ἄγγλος Τόμας Χομπς (1588-1679), στὸν «Λεβιάθαν». Γράφει πὼς ἂν ἡ τιμωρία γιὰ ἕνα ἔγκλημα εἶναι πρὸς ὄφελος τοῦἐγκληματία, τότε αὐτὴ φέρνει τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἐπιδιώκει. Ὅλοι οἱ ἐν λόγῳ δάσκαλοι εἶναι μέλη ἢπροσκείμενοι στὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ εὐελπιστοῦν νὰ ἀναλάβει αὐτὸ πάλι τὴν κυβέρνηση.
.                       Πρυτάνεις τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων ἀποκρούουν τὴν πρόταση νὰ ὑπάρξει εὐταξία καὶ ἐλευθερία στὴ διδασκαλία καὶ στὴν  ἀνταλλαγὴ ἰδεῶν σὲ αὐτά, ὅπως σὲ ὅλα τὰ πανεπιστήμια τῶν πολιτισμένων χωρῶν.Ἐπίσης στὸ θέμα τῆς ἐλάχιστης βάσης εἰσαγωγῆς (ΕΒΕ) ἡ ἀξιοκρατία ὑποχωρεῖ ἔναντι τοῦ ὠφελιμισμοῦ. Ἂν μπεῖ  ΕΒΕ, θὰ κλείσουν κάποια τμήματα καὶ ἑπομένως θὰ μειωθεῖ ὁ ἀριθμὸς τῶν διδασκομένων καὶ διδασκόντων καὶ ἑπομένως ἡ χρηματοδότηση… Ἐπίσης ἀντιδροῦν στὴν κατάργηση τῆς ἰδιότητας τοῦ αἰώνιου φοιτητῆ. Θὰ ἔπρεπε κάποτε νὰ γίνει μία κοινωνιολογικὴ ἔρευνα μὲ τί ἔσοδα ζεῖ  ἕνας 40χρονος ποὺ δηλώνει φοιτητής, ποὺ ξημεροβραδιάζεται στὴ σχολή του καὶ ποὺ μονίμως συνδικαλίζεται.
.                       Οἱ προσκείμενοι στὸν ΣΥΡΙΖΑ, στὸ ΚΚΕ καὶ στὰ ἄλλα κόμματα τῆς Ἀριστερᾶς, μαζὶ μὲ τοὺς ἀναρχικούς,ἀντιδροῦν ἐπίσης στὸ νὰ μένουν ἐλεύθεροι οἱ δρόμοι τοῦ κέντρου τῆς Ἀθήνας καὶ ἄλλων πόλεων, σὲ ὀλιγομελῆ πορεία, ἢ συγκέντρωση. Εἶναι σύνηθες, πενήντα τὸ πολὺ ἄνθρωποι κρατώντας ἕνα μεγάλο πανὸ νὰ κλείνουν τὴν Βασιλίσσης Σοφίας ἢ τὴ Σταδίου.
.                       Ἐνδεικτικὸ γεγονὸς τῆς παρακμῆς εἶναι καὶ οἱ βανδαλισμοὶ στὸ κτίριο τοῦ Διεθνοῦς Καλλιτεχνικοῦ Κέντρου Athenaeum. Πλὴν τοῦ κτιρίου οἱ βάνδαλοι κατέστρεψαν δέκα ὀκτὼ πιάνα καὶ ὅσα κινητὰ ὄργανα (κιθάρες, ξυλόφωνα, βιόλες, κόντρα μπάσο καὶ ἄλλα) βρῆκαν ἐντός του, μὲ τὰ ὁποῖα ἐκπαιδεύονταν οἱ σπουδαστὲς τοῦ Ὠδείου. Μετὰ τὸ κάψιμο τοῦ Πολυτεχνείου, τὸ κάψιμο τοῦ νεοκλασσικοῦ κτιρίου ποὺ στέγαζε τοὺς κινηματογράφους «Ἀττικὸν» καὶ «Ἀπόλλων», συνέβη μία ἀκόμη βάρβαρη ἐνέργεια τῶν «σιχαμερῶν τσακαλιῶν τῆς ἀνομίας», ὅπως τοὺς χαρακτηρίζει ὁ συνθέτης καὶ κιθαρίστας Νότης Μαυρουδῆς. Κατέστρεψαν ὄργανα μουσικῆς, ποὺ προορίζονταν γιὰ τὴν καλλιέργεια τῆς ψυχῆς τῶν ἀνθρώπων. Τί ἄλλο χρειάζεται νὰ γράψω γιὰ νὰ φανεῖ ἡ ἀλήθεια τοῦ ποιήματος τοῦ ἀείμνηστου Χρήστου Κατσιγιάννη;.

*Εἶναι στὴ συλλογὴ ποιημάτων τοῦ «Καιρὸς τῆς ἄπνοιας», Ἀθήνα 1987.

Σχολιάστε

ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΡΗΜΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ; (Δ. Νατσιός)

ς πότε θ ρημάζονται τ παιδι π ατν τν κπαίδευση;

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                       «Σὸκ στὸ πανελλήνιο!». «Ἄναυδη ἡ Κοινὴ Γνώμη ἔμεινε ἀπὸ τὸ γεγονός…». «Ἔπεσαν ἀπὸ τὰ σύννεφα…». (Ἡ ἀφόρητη κοινοτοπία τῆς… ἀνθρωποβροχῆς). «Ἀποτροπιασμὸς γιὰ τὸν ξυλοδαρμό…». Κάθε φορὰ ποὺ ξανασυμβαίνει πράξη βίας ἀπὸ ἀνηλίκους, γιὰκαμμιὰ ἑβδομάδα περίπου, θὰ παρελαύνει νυχθημερὸν στὰ κανάλια, ἡ ἔκπληξη, τὸ σόκ, ἡ μετὰ βδελυγμίας περιγραφὴ τοῦ γεγονότος, ἡ πανελλήνια ἀποδοκιμασία καὶ ἀποστροφή. Ὁ θυμὸς τῶν «νοικοκυραίων», ἡ διάρρηξη τῆς μακαριότητάς τους. Θὰ ἀκουστοῦν καὶ δύο – τρεῖς ἀναλύσεις γιὰ τὴν ἔλλειψη παιδείας, καί… καληνύχτα σας, πᾶμε σὲ διαφημίσεις. Καὶ ποῦ ὀφείλεται τελικὰ ἡ εὐκολία τῆς βιαιοπραγίας τῶν ἀνηλίκων; Μὰ στὴν ἀτιμωρησία.
.                       Νὰ θυμίσω τί ἔγραφα σὲ παλαιότερο ἄρθρο μου γιὰ τὴν παρεξηγημένη λέξη «τιμωρία». Ὡς δάσκαλος, ὅταν παραλαμβάνω μία νέα τάξη, λέω, στὴν πρώτη συνάντησή μου μὲ γονεῖς καὶ μαθητές, κάτι ποὺ τοὺς ξαφνιάζει: «Εἶμαι δάσκαλος τῆς τιμωρίας!». Τί σημαίνει ὅμως τιμωρία; Πῶς ἐτυμολογεῖται ἡ λέξη; Παράγεται ἀπὸ τὴν «τιμὴ» καὶ τὴν λέξη «ὤρα» (μὲ ψιλή). Μὲ δασεία (ἡ ὥρα) σημαίνει χρονικὴ διάρκεια, μὲ ψιλὴ ὅμως σημαίνει φροντίδα, πρόνοια, ἐπίβλεψη, ἐξ οὗ καὶ θυρωρὸς (=ὁ ἐπιβλέπων τὴν θύρα), ὀλιγωρία (=λίγη φροντίδα, ἄρα ἀδιαφορία) κλπ. Ἄρα, τιμωρὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ προνοεῖ καὶ φροντίζει γιὰ τὴν τιμή, τὴν ἀξιοπρέπεια κάποιου. (Ἔτσι γίνεται κατανοητὸ καὶ περὶ τοῦ τιμωροῦ Θεοῦ μας. Δυστυχῶς, μὲ τὴν ἐγκληματικὴ ἀπόφαση μίας δράκας γλωσσοκτόνων βουλευτῶν, χάσαμε τὴν «μαγεία» τοῦ ἐτυμολογικοῦ πλούτου τῆς γλώσσας μας. Ἡ κατάργηση τῆς ἱστορικῆς ὀρθογραφίας, τὴν κατέστησε περίπου ἀνάπηρη. Καὶ ἀνάπηρη γλῶσσα σημαίνει καὶ ἀνάπηρη σκέψη!).
.                       Νὰ συμφωνήσουμε σὲ κάτι. Ἕνα παιδὶ ποὺ εἰσέρχεται στὴν Πρώτη Δημοτικοῦ εἶναι σίγουρο ὅτι μετὰ ἀπὸ δώδεκα χρόνια σπουδῆς στὶς δύο πρῶτες βαθμίδες τῆς Ἐκπαίδευσης, θὰ πάρει ἄνετα ἀπολυτήριο Λυκείου. Καὶ δὲν ἀναφέρομαι στοὺς ἐπιμελεῖς. Καὶ ἂν στὸ Δημοτικὸ τὸ παλεύει, στὸ Γυμνάσιο καὶ τὸ Λύκειο, ἀκόμη καὶ βιβλίο νὰ μὴν ἀνοίξει, τὸ «χαρτὶ» θὰ τὸ πάρει. Δηλαδή, δὲν ὑπάρχει καμμιὰ τιμωρία γιὰ τὴν ἀσυνέπεια καὶ τὴν ἀδιαφορία γιὰ τὴν μελέτη καὶ τὸν κόπο τῆς μόρφωσης. Τί μήνυμα εἰσπράττει αὐτὸ τὸ παιδί; Ἄκοπα, ἀτιμώρητα καὶ χωρὶς θυσίες στὴν ζωὴ προχωρᾶς καὶ ἐπιβραβεύεσαι.
.                       Ἐξ ἄλλου οἱ δάσκαλοι ἔχουν πλέον ἀφοπλιστεῖ. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονο, ἂν παρατηρήσεις καὶ ἐλέγξεις μὲ αὐστηρότητα μαθητή. Ἐνδέχεται τὴν ἐπαύριον νὰ ἐμφανιστεῖ κάποια προκομμένη μητέρα μὲ τὴν γνωστὴ ἀπειλή: θὰ σὲ στείλω στὸν εἰσαγγελέα! Ὁπότε, οἱπερισσότεροι δάσκαλοι, γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὸ μπλέξιμο μὲ κάποιον «περίεργο» γονέα, γιὰ νὰ ἔχουν τὸ κεφάλι τους ἥσυχο, γιατί δίκαιο δὲν θὰ βροῦν -πάντα οἱ γονεῖς τὸ ἔχουν μὲ τὸ μέρος τους- κάνουν ὅτι δὲν βλέπουν καὶ δὲν ἀκοῦν. (Ὅταν ἤμασταν μικροὶ καὶ πηγαίναμε στὸσπίτι διηγούμενοι τιμωρία δασκάλου, δὲν ὑπῆρχαν καλοπιάσματα καὶ χαϊδέματα, ἀλλὰ ἔπεφταν σφαλιάρες. «Γιὰ νὰ σὲ μαλώσει ἢτιμωρήσει ὁ δάσκαλος, ποιός ξέρει τί ἔκανες;». Ἀλλά, λησμόνησα, τότε ζούσαμε σὲ σκοταδιστικὲς κοινωνίες, μὲ ἐπιθεωρητὲς καὶαὐστηροὺς δασκάλους. Τώρα, ἐπιτέλους, ἀναπνέουμε ἀέρα «ἐλευθερίας», εὐρωπαϊκὸ ἀγέρα, ἡ πιὸ ἀξιοθρήνητη ἀπάτη τῆς ἐποχῆς μας).
.                       Χαρακτηριστικὸ εἶναι καὶ τὸ παρακάτω ἀνέκδοτο, ποὺ μᾶς ἔρχεται ἀπὸ τὴν Ἀμερική. Ἕνας πιτσιρίκος πηγαίνει μὲ τὴν μαμάτου σ’ ἕνα πολυκατάστημα. Ψωνίζει ἐκείνη κάτι εὐτελὲς καὶ ἀπαραίτητο γιὰ τὸ σπίτι, μὰ ὁ μικρὸς ἔχει χωθεῖ σ’ ἕνα αὐτοκινητάκι (παιδικό), καὶ ἀρνεῖται νὰ βγεῖ ἀπ’ αὐτό. Μὲ γοερὲς κραυγὲς καὶ τσιρίδες ἀπαιτεῖ νὰ τοῦ τὸ ἀγοράσει. Ἡ μάνα δὲν ἔχει χρήματα, τρέμει ὅμως μήπως ἡἄρνησή της δημιουργήσει στὸ παιδὶ ψυχολογικὰ προβλήματα. Εἶναι ἀπεγνωσμένη. Τὸ κατάστημα ὅμως ἔχει παιδοψυχολόγο, ὅπως ὅλα τὰκαλὰ πολυκαταστήματα παιδικῶν εἰδῶν στὴν Ἀμερική. Ζητεῖ ἀπελπισμένη βοήθεια, τοῦ ἐξηγεῖ τὸ πρόβλημα. Ὁ ψυχολόγος, πρόθυμα, πῆγε δίπλα στὸν μικρό, τοῦ ψιθυρίζει κάτι στὸ αὐτί, καὶ ἀμέσως –ὢ τοῦ θαύματος!– ὁ νεανίσκος σωφρονισμένος τὸν ἀκολούθησε, σὰν ἀρνάκι, πηγαίνοντας στὴ μητέρα του. Ἡ μάνα ἔμεινε ἔκθαμβη ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴ ἐπάρκεια τοῦ ψυχολόγου. «Τί τοῦ εἴπατε καὶ πείστηκε;» ρωτάει. Ὁ παιδοψυχολόγος χαμογελᾶ καὶ τῆς λέει: «Τοῦ εἶπα, κατέβα ἀμέσως, γιατί θὰ φᾶς δύο σφαλιάρες, ποὺ θὰ δεῖς τὸν οὐρανὸσφοντύλι!!». Λένε ὅτι ἦταν Ἕλληνας, τῆς… παλιᾶς σχολῆς.
.                       Ἐπειδὴ κι ἐγὼ εἶμαι τῆς «παλιᾶς σχολῆς» δάσκαλος, ποὺ «ἐνόσῳ ζῶ καὶ ἀναπνέω καὶ σωφρονῶ, δὲν θὰ παύσω» (Παπαδιαμάντης), νὰ διδάσκω τὰ καλούδια τῆς ἡλιόλουστης Παράδοσής μας, «καὶ νὰ ὑμνῶ μετὰ λατρείας τὸν Χριστόν μου», γράφω ὅ,τι γράφω. Τόσα χρόνια «μὲ τὴν κιμωλία στὸ χέρι» ἕνα πράγμα κατάλαβα. Τίποτε δὲν συγκινεῖ καὶ δὲν γαληνεύει καὶ δὲν «ἀναπαύει» τὰπαιδιά, ὅσο ἡ διδαχή τῆς, «καθ᾽ ἠμᾶς ἀνατολῆς», Παιδείας.  Ἡ τωρινὴ ἐκπαίδευση, καὶ ὄχι Παιδεία, εἶναι συνέχεια καὶ παρακολούθημα τῆς ταραγμένης καὶ τρικυμισμένης ἐποχῆς μας. Ἡ Παιδεία, διαχρονικὸ κατόρθωμα τῶν προγόνων μας, δὲν ἔχει ἀνάγκη προσαρμογῆς. Ὄχι. Ὅταν φτιάχνει ἡ μάνα μας τὸ ἁπλὸ καὶ λιτὸ φαγητό της, ἕνα λαδερὸ καρυκευμένο μὲ τὴν ἀγάπη της καὶ τὰ λίγα ποὺ τὸ νοστιμεύουν, ὅ,τι προσθέτουμε τὸ καταντᾶ ἄνοστο καὶ ψεύτικο. Τὰ ἴδια πάθαμε στὴν Παιδεία. Τρανεύαμε μὲ μία παιδεία- παίδευση, ποὺ τὴν ἄρτυζε τὸἁλάτι τῆς Πίστης καὶ τῆς Φιλοπατρίας. Παιδεία τῆς ἐλπίδας, παιδεία εἰρηνοποιός. Καὶ «ἔβγαζε γεροὺς καὶ σοφοὺς σὰν γέρους», (Καργάκος), μαθητές. Ἐρωτῶ; Γιατί νὰ ἐξοβελιστεῖ ἀπὸ τὰ βιβλία τοῦ Δημοτικοῦ ὁ ὕμνος τῆς Δημοκρατίας τοῦ Περικλῆ ἢ τὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς Ναταλίας Μελᾶ γιὰ τὸν ἡρωικὸ θάνατο τοῦ Παύλου; Ποιός νοσηρὸς σκέφτηκε νὰ τὰ ἐκπαραθυρώσει ἀπὸ τὰ σχολικὰβιβλία, τὸ 2006; Τί δίδασκαν αὐτὰ τὰ δύο κείμενα καὶ προγράφτηκαν; Μά, δύο πανανθρώπινες ἀξίες. Τὴν Δημοκρατία καὶ τὴν Φιλοπατρία. Οἱ Ἀμερικανοί, χιλιάδες σημαῖες ἅπλωσαν, γιὰ τὴν ὁρκωμοσία τοῦ νέου προέδρου τους. Μία πανίσχυρη χώρα προβάλλει διαρκς τν σημαία της, δηλαδή, τ καθκον τς φοσίωσης στ ποια δανικά της. μες, περικυκλωμένοι π φίδια κολοβά, ρνούμαστε νὰ κούσουμε τν θνικό μας μνο, πως πραξε φερόμενη ς πρόεδρος τς λληνικς Δημοκρατίας, τομο γευστο κα μόρφωτο π τ λέη το προγονικο πλούτου. Καὶ «θὰ μαραζώνει ἡ νεότητα, ἡ δυστυχισμένη, καὶ θὰ ρημάζεται», ὅπως λέει ὁ Κόντογλου, ποὺ τὸν τιμοῦν διὰ τῆς περιφρόνησης, ὅσο ὄρνια καὶ κοράκια τῆς ἐκκλησιομαχίας καὶ τοῦ ἀνθελληνισμοῦ, θὰ κρατοῦν στὰ χέρια τους τὸκρισιμότερο ὑπουργεῖο τοῦ ἔθνους μας.

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

, ,

Σχολιάστε

«Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΑΛΛΑ ΙΑΤΡΙΚΟ ΘΕΜΑ» (Δ.Ι.Σ.) «Πρὸς ὅσα ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας παρουσιάζουν μία ἰδιαίτερη εὐαισθησία στὰ σενάρια ἀπειλῆς καὶ κινδύνων, στηριζόμενα μονομερῶς καὶ ἀνεξέλεγκτα εἴτε σὲ διογκωμένες δημοσιογραφικὲς πληροφορίες κυρίως ἀπὸ τὸ διαδίκτυο, εἴτε διακατέχονται ἀπὸ διάφορες προκαταλήψεις»

Ὁλοκληρώθηκαν οἱ ἐργασίες τῆς Δ.Ι.Σ.
γιὰ τὸ μήνα Ἰανουάριο (13.1.2021).

.               Συνῆλθε χθὲς καὶ σήμερα, 12 καὶ 13 Ἰανουαρίου 2021, μέσῳ τηλεδιασκέψεως, ἡ Διαρκὴς ἹερὰΣύνοδος (Δ.Ι.Σ.) τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τῆς 164ης Συνοδικῆς Περιόδου, ὑπὸ τὴν Προεδρία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου. 
.                 Ἡ Δ.Ι.Σ. ἀρχικὰ ἐπικύρωσε τὰ Πρακτικὰ τῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Κατόπιν συζήτησε ἐκτενῶς τὰ ὅσα ἀφοροῦν στὸν ἑορτασμὸ τῶν Θεοφανείων καὶ ἐπεσήμανε τὰ ἑξῆς:

α) Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς ἐμφάνισης τῆς πανδημίας διαχειρίστηκε αὐτὴν ὑπεύθυνα καὶ προέτρεπε «πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως» τοὺς πιστοὺς «νὰἑνώσουν τὶς προσευχές τους μὲ αὐτὲς τοῦ ἱεροῦ κλήρου γιὰ τὴν ταχεία παύση τῆς πανδημίας καὶ νὰἀκολουθοῦν τὶς ὁδηγίες τῶν Εἰδικῶν γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς διασπορᾶς τοῦ κορωνοϊοῦ, ὄχι τόσο ἀπὸ φόβο γιὰ τὴν ‘’ἀτομικὴ’’ ὑγιεία τους, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ πρώτη μετὰ τὴν ἀγάπη στὸν Θεὸ ἐντολὴ εἶναι ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον, ὁ ὁποῖος εἶναι “ὁ ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ Χριστός”». Ἄλλωστε ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖνὰ γίνεται εἴτε μὲ τὸν λόγο Της, εἴτε μὲ τὶς πράξεις Της πρόξενος τοῦ κακοῦ καὶ τοῦ θανάτου, ἀλλὰσυμβάλλει στὴν διατήρηση τῆς ζωῆς ποὺ εἶναι δῶρο Θεοῦ.

β) Εὐχαριστεῖ τὸν Ὀρθόδοξο Λαὸ καὶ τὸν εὐλαβῆ Κλῆρο, διότι συστρατευόμενοι μὲ κατανόηση στὸπνεῦμα καὶ τὶς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς πανδημίας, τήρησαν τὰ ὑγειονομικὰμέτρα ποὺ προβλέπονται ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις τῶν εἰδικῶν καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας.

γ) Κατὰ τὴν ἑορτὴ τῶν Θεοφανείων ἐντὸς τῶν Ἱερῶν Ναῶν σημειώθηκε τάξη καὶ τήρηση τῶν προβλεπομένων ὑγειονομικῶν μέτρων, ἐνῶ οἱ περιπτώσεις παρεκκλίσεων, στὶς ὁποῖες τὰ μέτρα δὲν τηρήθηκαν ἐκτὸς τῶν Ἱερῶν Ναῶν, ἦταν ἐλάχιστες καὶ δυστυχῶς μεγεθύνθηκαν δυσανάλογα ἀπὸ τὰΜέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης. 

δ) Διαμαρτύρεται ἐντόνως γιὰ δημοσιεύματα, ὄχι ὅσων ἀσκοῦν κριτική, ἔστω καὶ σκληρὴ στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ ἐκείνων ποὺ μὲ συστηματικὴ μονομέρεια καὶ σκοπιμότητα στοχοποιοῦν τὴν Ἐκκλησία, τοὺς Ποιμένες καὶ τὸν Λαό Της καὶ κυρίως προσπαθοῦν νὰ ἐνοχοποιήσουν κάθε ἐκδήλωση τοῦ θρησκευτικοῦ συναισθήματός τους. Ἡ Πίστη δὲν εἶναι γεγονὸς ἀτομικό, σύμφωνα μὲ τὶς προτεσταντικὲς ἀντιλήψεις, ἀλλὰ γεγονὸς σχέσης ποὺ βιώνεται κατ’ ἐξοχὴν στὴν συλλογικὴ Θεία Λατρεία (δημόσια λατρεία), ἡ ὁποία ἀναγνωρίζεται ὡς ὁ τρόπος του νὰ εἶναι κάποιος μέλος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

ε) Καταγγέλει τὰ προβληθέντα ἀπὸ τὸν ἑορτασμὸ τῶν Θεοφανείων παλαιοτέρων ἐτῶν ὡς ἐφετινὰ στιγμιότυπα ἀπὸ τοὺς Τηλεοπτικοὺς Σταθμοὺς ALPHA, ΣΚΑΪ καὶ STAR, καθὼς καὶ γιὰ δημοσιεύματα τοῦ Τύπου μὲ ἀντίστοιχο περιεχόμενο. Τέτοιες μεθοδεύσεις δὲν μποροῦν νὰ ἔχουν σχέση μὲ τὴν ὑψηλὴ δημοκρατικὴ ἀποστολὴ τοῦ δημοσιογραφικοῦ λειτουργήματος. (Συμπλ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ» ἀπὸ τὴν συνέντευξη τοῦ Ἐκπροσώπου Τύπου τῆς ΔΙΣ: «Ἐρωτηθεὶς σχετικὰ ὁ Μητροπολίτης Ἰλίου κ. Ἀθηναγόρας ἀπήντησε ὅτι ἡ Ἐκκλησία θὰ προσφύγει στο ραδιοτηλεοπτικὸ συμβούλιο γιὰ τὰ ψευδῆ δημοσιεύματα. Ἀναφερόμενος στὸν Μητροπολίτη Καλαβρύτων καὶ τὸν ἑορτασμὸ τῶν Θεοφανείων, ὑπογράμμισε ὅτι ἀποφασίστηκε νὰ τοῦ ἀποσταλεῖ ἐπιστολή, χωρὶς ὡστόσο νὰ ἀποκαλύψει τὸ περιεχόμενό της»).

Ϛ) Λυπᾶται, γιὰ τὶς ἀνέξοδες, ἀντιλαϊκὲς καὶ παρακμιακὲς ἐπιθέσεις «ἐπαναστατικῆς ἐθιμοτυπίας»ἐναντίον τῶν Γραφείων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς καὶ τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ ΝαοῦἉγίου Μηνᾶ Ἡρακλείου. Σύμφωνα μὲ τὴν προσφάτως δημοσιευθεῖσα «Ἔκθεση γιὰ τὰ Περιστατικὰ εἰς βάρος χώρων θρησκευτικῆς σημασίας στὴν Ἑλλάδα» τοῦ Τμήματος Θρησκευτικῶν Ἐλευθεριῶν καὶ Διαθρησκευτικῶν Σχέσεων τῆς Διεύθυνσης Θρησκευτικῆς Ἐκπαίδευσης καὶ Διαθρησκευτικῶν Σχέσεων τῆς Γενικῆς Γραμματείας Θρησκευμάτων, τὰ 504 ἀπὸ τὰ 524 περιστατικὰ ποὺ σημειώθηκαν τὸ 2019, ἤτοι τὸ 96% ἐπὶ τοῦ συνόλου, ἀφοροῦν στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὴν ὁποία ἀσπάζεται ἡσυντριπτικὴ πλειονότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

ζ) Παρακολουθεῖ στενὰ τὸ ζήτημα τῶν ἐμβολιασμῶν, μέσῳ τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς, ἡ ὁποία μὲ συνεχεῖς ἀναφορές της ἐνημερώνει τὸ Συνοδικὸ Σῶμα γιὰ ὅλες τὶς ἐξελίξεις. Στὸ πλαίσιο αὐτὸ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐνημερώθηκε ὅτι, κατόπιν γενομένης ἔρευνας, τὰ ἐμβόλια κατὰ τοῦ covid-19 ποὺ ἐπὶ τοῦ παρόντος χρησιμοποιοῦνται στὴν Πατρίδα μας, δὲν ἀπαιτοῦν τὴν χρήση καλλιεργειῶν ἐμβρυϊκῶν κυττάρων γιὰ τὴν παραγωγή τους.

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀνωτέρω ἐνημέρωση ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐπαναλαμβάνει, ἰδίως πρὸς ὅσα ἀπὸ τὰ μέλη Της παρουσιάζουν μία ἰδιαίτερη εὐαισθησία στὰ σενάρια ἀπειλῆς καὶ κινδύνων, στηριζόμενα μονομερῶς καὶ ἀνεξέλεγκτα εἴτε σὲ διογκωμένες δημοσιογραφικὲς πληροφορίες κυρίως ἀπὸ τὸ διαδίκτυο, εἴτε διακατέχονται ἀπὸ διάφορες προκαταλήψεις, ὅτι ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ἐμβολιασμοῦ δὲν εἶναι ζήτημα τόσο θεολογικὸ ἢ ἐκκλησιαστικό, ἀλλὰ κυρίως ἰατρικὸ-ἐπιστημονικὸ καὶ ἀποτελεῖ ἐλεύθερη προσωπικὴ ἐπιλογὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου σὲ ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἰατρό του, χωρὶς ὁ ἐμβολιασμὸς νὰ συνιστᾶἔκπτωση ἀπὸ τὴν ὀρθὴ Πίστη καὶ ζωή. Ἄλλωστε, ἤδη ἕνας ἐκ τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος ἐμβολιάστηκε,ἐκπροσωπώντας καὶ τὸν μὴ δυνάμενο γιὰ ἰατρικοὺς λόγους νὰ ἐμβολιαστεῖ Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο.

[…]

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr

, ,

Σχολιάστε

«ΠΕΡΑΣΕ» ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΤΗΡΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ.

Θεοφάνεια: Τελικὰ “πέρασε” τῆς Ἐκκλησίας,
 ἀλλὰ τουλάχιστον τηρήθηκαν τὰ μέτρα…

Στὴν ἀντιπαράθεση Κυβέρνηση καὶ Ἐκκλησίας τελικὰ ἔγινε αὐτὸ ποὺ ἤθελε ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος

.                    Στὴν πρώτη οὐσιαστικὰ μεγάλη ἀντιπαράθεση ἀνάμεσα στὴν Κυβέρνηση καὶ τὴν Ἐκκλησία γιὰ τὶς τελετὲς των Θεοφανείων, ἡ Ἱεραρχία καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος βγαίνουν νικητές, τουλάχιστον στὰ σημεῖα. Σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ἀπαγόρευση ποὺ ἐξέδωσε πρὸ ἡμερῶν ἡκυβέρνηση, σὲ μία προσπάθεια νὰ ὑπάρξει ἕνα πιὸ αὐστηρὸ lockdown, ὥστε νὰ ἀνοίξουν τὰ σχολεῖα, ἡΔιαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἀρνήθηκε νὰ ὑπακούσει, ἄνοιξε τὶς ἐκκλησίες καὶ ἔκανε κανονικὰ τὶς τελετὲς τοῦ Ἁγιασμοῦ τῶν Ὑδάτων. Ἀλλά τουλάχιστον ἀποφεύχθηκαν οἱ ὑπερβολές καὶ τηρήθηκαν τὰμέτρα. Τουλάχιστον στὶς περισσότερες τῶν περιπτώσεων, γιατὶ ὑπῆρξαν καὶ ὁρισμένα παρατράγουδα…
.                    Δύσκολα θὰ μποροῦσε νὰ γίνει διαφορετικά. Ἀφοῦ ἡ ΔΙΣ ἀποφάσισε νὰ μὴν τηρήσει τὸμέτρο τῆς ἀπαγόρευσης καὶ ἀποφάσισε νὰ ἀνοίξει τὶς ἐκκλησίες, θὰ ἦταν ἀδιανόητο νὰ ὑπάρχουν περιπολικὰ ἔξω ἀπὸ κάθε ἐκκλησία ἢ νὰ γίνονται προσαγωγὲς καὶ συλλήψεις ἱερέων καὶ πιστῶν.

[…]
Ἡ συνέχεια τῆς ἱστορίας

.                  Αὐτὸ ποὺ μένει νὰ φανεῖ εἶναι πῶς θὰ κλείσει αὐτὴ ἡ διάσταση ἀνάμεσα στὴν κυβέρνηση καὶ τὴν Ἱεραρχία. Ἤδη ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς ὁρκωμοσίας τῆς νέας κυβέρνησης τὴν Τρίτη, ὅταν ὸ Πρωθυπουργὸς καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στὸ περιθώριο τῆς τελετῆς, ἀντήλλαξαν μόνο δύο κουβέντες στὰ ὄρθια, ἦταν σαφὲς ὅτι μεταξὺ τῶν δύο, ἂν καὶ ὑπάρχει πραγματικὸς σεβασμὸς καὶκατανόηση, ὑπάρχει σαφῶς σοβαρὴ διάσταση ἀπόψεων. Ἐπιεικῶς. Ὅπως ἐπίσης δὲν πέρασε ἀπαρατήρητο ὅτι ἀμέσως μετὰ τὴν ὁρκωμοσία, ἡ ἀνακοίνωση ἀπὸ τὸ Μαξίμου ἄφηνε σαφῶς νὰἐννοηθεῖ ὅτι ὑπάρχει “ἀπογοήτευση” ἀπὸ τὸν Πρωθυπουργό, γιὰ τὴν ἀπόφαση τὶς Ἱερᾶς Συνόδου.
.                  Ὅπως ἀνέφερε ἡ ἀνακοίνωση «ὁ Πρωθυπουργὸς ἐξέφρασε στὸν Ἀρχιεπίσκοπο τὸν προβληματισμό του γιὰ τὴν χθεσινὴ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Κάλεσε τὴν Ἐκκλησία νὰ ἀναλάβει τὶς δικές της εὐθύνες καὶ νὰ συνδράμει στὴ μεγάλη προσπάθεια νὰ περιοριστοῦν οἱ ἐπιπτώσεις τῆς πανδημίας, ὥστε νὰ ἐπιστρέψουν τὰ παιδιά μας, τὸ συντομότερο δυνατόν, στὰ σχολεῖα.
Τόνισε δὲ τὴν ἀνάγκη αὐστηρῆς τήρησης τῶν μέτρων καὶ τῶν ὑγειονομικῶν κανόνων ἀπὸ ὅλους καὶἐπισήμανε ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὀφείλει, ὅπως ἔκανε μέχρι σήμερα, νὰ δίνει τὸ θετικὸ παράδειγμα καὶ νὰεἶναι ἀρωγὸς στὸν κοινὸ ἀγώνα».
Ἀλλὰ καὶ ἡ δήλωση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τὸ πρωὶ τῆς Τετάρτης, ἀμέσως μετὰ τὴν δοξολογία στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Ἀθηνῶν, ἄφηνε σαφῶς νὰ ἐννοηθεῖ ὅτι ὐπαρχει ἐνόχληση στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὰ μέτρα ποὺ ἐπιβάλλονται, σὲ ἀντίθεση μὲ ἄλλες ἐκδηλώσεις καὶ δραστηριότητες ποὺ ἐπιδεικνύεται ἀνοχή.
.               Ἀπαντώντας γιὰ τὸ τὲτ α τὲτ μὲ τὸν Πρωθυπουργὸ τὸ πρωὶ τῆς Τρίτης, στὸ περιθώριο τῆς ὁρκωμοσίας τῆς νέας κυβέρνησης, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος δήλωσε: «Μιλήσαμε γιὰ αὐτὰ ποὺπέρασαν καὶ μιλήσαμε καὶ γι’ αὐτὰ ποὺ περιμένουμε. Καὶ ἐπειδὴ σήμερα ἔχουμε μία μεγάλη ἡμέρα, πρέπει νὰ προβληματιστοῦμε καὶ μὲ τὴ γνώση τῆς ἱστορίας. Και ἡ ἱστορίας μας μᾶς λέει, εἶναι περίεργη, κάνει κύκλους ἡ ζωή. Μέσα σὲ αὐτοὺς τοὺς κύκλους ζοῦμε καὶ ἐμεῖς».
Ἐρωτηθεὶς γιὰ τὸ ἂν θὰ ἔπρεπε τὰ μέτρα νὰ τηρηθοῦν στὶς ἐκκλησίες, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀπάντησε: «Ἐμένα μοῦ τὸ λέτε αὐτό; Κοιτάξτε ἡ Ἐκκλησία τί μέτρα ἔχει πάρει. Βγεῖτε τώρα στὶς παραλίες, βγεῖτε στὸ Σύνταγμα καὶ βγάλτε τὸ συμπέρασμα».
.               Νὰ σημειωθεῖ ὅτι μιλώντας στοὺς νέους ὑπουργοὺς τῆς κυβέρνησης τὸ πρωὶ τῆς Τρίτης, ὁἈρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος εὐχήθηκε καλὴ ἐπιτυχία ἀλλὰ καὶ καλή… συνεργασία. Δήλωση ποὺ φωτίζει καὶ ἐξηγεῖ τὴ δυσφορία τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὸν τρόπο ποὺ χειρίστηκε ἡ κυβέρνηση τὴν ὑπόθεση τῶν Θεοφανείων, ἀφοῦ θεωρεῖ ὅτι δὲν ὑπῆρξε σωστὴ συνεννόηση καὶ ἐπικοινωνία Κυβέρνησης καὶ Ἐκκλησίας.

ΠΗΓΗ: thetoc.gr

,

Σχολιάστε